Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 764/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165 a.
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIEM Z DNIA 10 CZERWCA 2011 R. MINISTER FINANSÓW - DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 239 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), ZWANEJ DALEJ "ORDYNACJĄ PODATKOWĄ", UTRZYMAŁ W MOCY SWOJE POSTANOWIENIE DATOWANE NA DZIEŃ 14 KWIETNIA 2011 R., ODMAWIAJĄCE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA Z WNIOSKU "A" SPÓŁKA AKCYJNA Z SIEDZIBĄ W G. O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO.

OPISANE ROZSTRZYGNIĘCIE MINISTER FINANSÓW PODJĄŁ W NASTĘPUJĄCYM STANIE FAKTYCZNYM:

W DNIU 17 STYCZNIA 2011 R., DO MINISTRA FINANSÓW WPŁYNĄŁ WNIOSEK "A" SPÓŁKA AKCYJNA Z SIEDZIBĄ W G., O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE DOTYCZĄCEJ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG W ZAKRESIE ROZSTRZYGNIĘCIA, CZY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 29 MARCA 2006 R., W SPRAWIE ZAKRESU I STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO WYGASŁO Z MOCY PRAWA.

PRZEDSTAWIAJĄC STAN FAKTYCZNY SPÓŁKA PODAŁA, ŻE UZYSKAŁA "INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ" PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, WYDANĄ PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 29 MARCA 2006 R., NR [...] (DALEJ "INTERPRETACJA"). W INTERPRETACJI TEJ ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE: Z PRZEDSTAWIONEGO STANU FAKTYCZNEGO WYNIKA, IŻ PODATNIK ZAMIERZA ZAWRZEĆ UMOWĘ Ż FUNDUSZEM INWESTYCYJNYM O OBSŁUGĘ SEKURYTYZOWANYCH WIERZYTELNOŚCI NABYTYCH PRZEZ TEN FUNDUSZ. PRZEDMIOTOWA OBSŁUGA POLEGA NA: PODEJMOWANIU WSZELKICH CZYNNOŚCI PRAWNYCH I FAKTYCZNYCH MAJĄCYCH NA CELU REALIZACJĘ ŚWIADCZEŃ WYNIKAJĄCYCH Z WIERZYTELNOŚCI, ROZLICZANIU I WYCENIE OBSŁUGIWANYCH WIERZYTELNOŚCI ORAZ PRZECHOWYWANIU I ARCHIWIZACJI DOKUMENTÓW DOTYCZĄCYCH OBSŁUGIWANYCH WIERZYTELNOŚCI. PODATNIK ZAŁĄCZYŁ DO WNIOSKU OPINIĘ URZĘDU W ZAKRESIE GRUPOWANIA PRZEDMIOTOWYCH USŁUG.

ZAKRES PRZEDMIOTOWY OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG ZOSTAŁ OKREŚLONY W ART. 5 UST. 1 USTAWY O VAT, ZGODNIE Z KTÓRYM OPODATKOWANIU TYM PODATKIEM PODLEGAJĄ M.IN. ODPŁATNA DOSTAWA TOWARÓW I ODPŁATNE ŚWIADCZENIE USŁUG NA TERYTORIUM KRAJU.

ZGODNIE Z ART. 8 UST. 1 USTAWY O VAT, PRZEZ ŚWIADCZENIE USŁUG ROZUMIE SIĘ KAŻDE ŚWIADCZENIE NA RZECZ OSOBY FIZYCZNEJ, OSOBY PRAWNEJ LUB JEDNOSTKI ORGANIZACYJNEJ NIEMAJĄCEJ OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, KTÓRE NIE STANOWI DOSTAWY TOWARÓW.

W MYŚL ART. 8 UST. 3 USTAWY O VAT USŁUGI WYMIENIONE W KLASYFIKACJACH WYDANYCH NA PODSTAWIE PRZEPISÓW O STATYSTYCE PUBLICZNEJ SĄ IDENTYFIKOWANE ZA POMOCĄ TYCH KLASYFIKACJI, Z WYJĄTKIEM USŁUG ELEKTRONICZNYCH. ZGODNIE Z ART. 43 UST. 1 PKT 12 LIT. A) ORAZ LIT. B) USTAWY O VAT, ZWALNIA SIĘ OD PODATKU USŁUGI ZARZĄDZANIA FUNDUSZAMI INWESTYCYJNYMI I ZBIORCZYMI PORTFELAMI PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH - W ROZUMIENIU PRZEPISÓW O FUNDUSZACH INWESTYCYJNYCH ORAZ PORTFELAMI INWESTYCYJNYMI TYCH FUNDUSZY LUB ICH CZĘŚCIĄ. W MYŚL ART. 183 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MAJA 2004 R., O FUNDUSZACH INWESTYCYJNYCH (DZ. U. NR 146, POZ. 1546 ZE ZM.), FUNDUSZ INWESTYCYJNY ZAMKNIĘTY MOŻE BYĆ UTWORZONY JAKO FUNDUSZ SEKURYTYZACYJNY DOKONUJĄCY EMISJI CERTYFIKATÓW INWESTYCYJNYCH W CELU ZGROMADZENIA ŚRODKÓW NA NABYCIE WIERZYTELNOŚCI, W TYM WIERZYTELNOŚCI FINANSOWANYCH ZE ŚRODKÓW PUBLICZNYCH W ROZUMIENIU ODRĘBNYCH PRZEPISÓW, LUB PRAW DO ŚWIADCZEŃ Z TYTUŁU OKREŚLONYCH WIERZYTELNOŚCI.

DALEJ WSKAZANO, ŻE URZĄD, W ODPOWIEDZI NA WNIOSEK PODATNIKA, WYRAZIŁ OPINIĘ, IŻ PRZEDMIOTOWA OBSŁUGA WIERZYTELNOŚCI SEKURYTYZOWANYCH MIEŚCIŁA SIĘ W GRUPOWANIU PKWIU 67.12.10-00 "USŁUGI MAKLERSKIE NA RYNKACH PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH ORAZ ZARZĄDZANIE FUNDUSZAMI NA ZLECENIE" - W POLSKIEJ KLASYFIKACJI WYROBÓW I USŁUG (PKWIU), WPROWADZONEJ ROZPORZĄDZENIEM RADY MINISTRÓW Z DNIA 18 MARCA 1997 R. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO ŚWIADCZENIE NA RZECZ FUNDUSZU INWESTYCYJNEGO PRZEDMIOTOWEJ OBSŁUGI WIERZYTELNOŚCI SEKURYTYZOWANYCH - PODLEGA ZWOLNIENIU OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG."

PO UZYSKANIU INTERPRETACJI SPÓŁKA ZAWARŁA Z FUNDUSZAMI INWESTYCYJNYMI UMOWY O OBSŁUGĘ SEKURYTYZOWANYCH WIERZYTELNOŚCI. KIERUJĄC SIĘ INTERPRETACJĄ SPÓŁKA KORZYSTAŁA ZE ZWOLNIENIA PRZEWIDZIANEGO W ART. 43 UST. 1 PKT 12 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54 POZ. 535 ZE ZM.), DALEJ "UPTU" I NIE UISZCZAŁA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG OD WYNAGRODZEŃ OTRZYMYWANYCH OD FUNDUSZY Z TYTUŁU OBSŁUGI ICH PORTFELI WIERZYTELNOŚCI.

W DNIU 1 STYCZNIA 2011 R., WESZŁY W ŻYCIE ZMIANY UPTU, ZGODNIE Z KTÓRYMI MIĘDZY INNYMI USUNIĘTO ART. 8 UST. 3 UPTU I DODANO ART. 5A UPTU.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM SPÓŁKA ZADAŁA NASTĘPUJĄCE PYTANIE:

CZY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 29 MARCA 2006 R., W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ NR [...] WYGASŁO W DNIU 1 STYCZNIA 2011 R., W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ TREŚCI USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG?

MINISTER FINANSÓW, DZIAŁAJĄCY PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ UZNAJĄC, ŻE WNIOSEK NIE DOTYCZY INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO, WYDAŁ POSTANOWIENIE NR [...], W KTÓRYM ODMÓWIŁ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 165A § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ.

NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE SPÓŁKA ZŁOŻYŁA ZAŻALENIE DATOWANE NA DZIEŃ 26 KWIETNIA 2011 R., PODNOSZĄC W NIM ZARZUT NARUSZENIA PRZY JEGO WYDAWANIU NASTĘPUJĄCYCH PRZEPISÓW:

- ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 3 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE INTERPRETACJA INDYWIDUALNA MOŻE DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE PRZEPISÓW MATERIALNOPRAWNYCH,

- ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 14K-14N ORDYNACJI PODATKOWEJ, ART. 4 UST 2 USTAWY Z DNIA 16 LISTOPADA 2006 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH USTAW ORAZ ART. 2 KONSTYTUCJI RP - POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE INTERPRETACJA INDYWIDUALNA MOŻE BYĆ WYDANA TYLKO W SPRAWACH, W KTÓRYCH PODATNIK MOŻE SIĘ DO NIEJ ZASTOSOWAĆ, ORAZ PRZYJĘCIE, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIEMOŻLIWE BYŁOBY ZASTOSOWANIE SIĘ DO INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ,

- ART. 121 § 1 I ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY SZYBKOŚCI POSTĘPOWANIA I ZASADY POGŁĘBIANIA ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH.

MINISTER FINANSÓW - PO ROZPATRZENIU WNIESIONEGO ZAŻALENIA - POSTANOWIENIEM Z DNIA 10 CZERWCA 2011 R., UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ ROZSTRZYGNIĘCIE.

W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA ORGAN, POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ A TAKŻE WSKAZUJĄC TREŚĆ § 2 UST. 1 I 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 20 CZERWCA 2007 R., W SPRAWIE UPOWAŻNIENIA DO WYDANIA INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (DZ. U. NR 112, POZ. 770 Z PÓŹN. ZM.), STWIERDZIŁ, ŻE WNIOSEK O INDYWIDUALNĄ INTERPRETACJĘ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO NIE MOŻE ZŁOŻYĆ KAŻDY I W JAKIEJKOLWIEK SPRAWIE, ALE WYSTĄPIĆ O INTERPRETACJĘ MOŻE ZAINTERESOWANY PODMIOT W SWOJEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWIE DOTYCZĄCEJ OKREŚLONYCH PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, KSZTAŁTUJĄCYCH PRAWA LUB OBOWIĄZKI ZAINTERESOWANEGO W OKREŚLONYM STANIE FAKTYCZNYM LUB ZDARZENIU PRZYSZŁYM.

PRZEDMIOTEM WNIOSKU O WYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO MOŻE BYĆ OCENA PRAWNA DANEGO STANU FAKTYCZNEGO BĄDŹ ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, DOTYCZĄCEGO WNIOSKODAWCY, DOKONYWANA NA GRUNCIE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. ORGAN WYDAJĄCY INTERPRETACJĘ ROZSTRZYGA, CZY ZAINTERESOWANY PRAWIDŁOWO OCENIA KWESTIĘ WPŁYWU ZAISTNIENIA OPISANEJ SYTUACJI FAKTYCZNEJ NA JEGO OBOWIĄZKI I UPRAWNIENIA WYNIKAJĄCE Z UNORMOWAŃ PRAWA PODATKOWEGO.

O STOSOWANIU PRAWA PODATKOWEGO MOŻNA MÓWIĆ WÓWCZAS, GDY DANY PODMIOT REALIZUJE SWOJE UPRAWNIENIA LUB WYPEŁNIA OBOWIĄZKI NAŁOŻONE NA NIEGO PRZEZ TO PRAWO.

ZATEM - PODKREŚLIŁ ORGAN - INTERPRETACJE INDYWIDUALNE, WYDAWANE W TRYBIE ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ, STANOWIĄ FORMĘ WYRAŻENIA STANOWISKA, W JAKI SPOSÓB NALEŻY INTERPRETOWAĆ ORAZ STOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE W ODNIESIENIU DO ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH. A ZATEM ROLĄ MINISTRA FINANSÓW PRZY WYDAWANIU INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ JEST OCENA STANOWISKA STRONY, W KONKRETNYCH OPISANYCH WE WNIOSKU OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH, ŚCIŚLE W TAKIM ZAKRESIE, W JAKIM SPRAWA TA ZOSTAŁA PRZEZ PODATNIKA PRZEDSTAWIONA. ORGAN OGRANICZA SIĘ JEDYNIE DO WYKŁADNI TREŚCI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ DOKONANEJ KWALIFIKACJI, POTWIERDZA ISTNIENIE LUB NIEISTNIENIE OKREŚLONYCH UPRAWNIEŃ I OBOWIĄZKÓW ZE SFERY PRAWA PODATKOWEGO.

PRAWO PODATKOWE W KONTEKŚCIE REGULACJI DOTYCZĄCYCH TRYBU WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH WINNO BYĆ ROZUMIANE JAKO OGÓŁ PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH ZASADY POWSTAWANIA, USTALANIA ORAZ WYGASANIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ORAZ OBOWIĄZKI PODATNIKÓW, PŁATNIKÓW I INKASENTÓW POSZCZEGÓLNYCH PODATKÓW.

REASUMUJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA MINISTER FINANSÓW STWIERDZIŁ, IŻ INTERPRETACJA INDYWIDUALNA WYDAWANA W TRYBIE ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 3 PKT 2 I 1 MOŻE DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE PRAWA MATERIALNEGO. STANOWISKO TAKIE ZOSTAŁO WYRAŻONE W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄD ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 5 KWIETNIA 2011 R., SYGN. ZNAK L SA/ŁD 185/11 ORAZ Z DNIA 15 LUTEGO 2011 R., SYGN. AKT L SA/ ŁD 1195/10), JAK RÓWNIEŻ W LITERATURZE (POR. "URZĘDOWE INTERPRETACJE PRAWA PODATKOWEGO, JACEK BROLIK, LEXISNEXIS WARSZAWA 2010) I ZOSTAŁO UZASADNIONE ZAKRESEM OCHRONY PRAWNEJ ZWIĄZANEJ Z INTERPRETACJAMI.

ORGAN ZGODZIŁ SIĘ Z POGLĄDEM SPÓŁKI ZAWARTYMI W ZAŻALENIU, IŻ W PRZEPISACH PODATKOWYCH PODSTAWOWĄ WYKŁADNIĄ JEST WYKŁADNIA JĘZYKOWA, KTÓRA STANOWI PUNKT WYJŚCIOWY W CAŁYM KOMPLEKSOWYM PROCESIE WYKŁADNI, PONIEWAŻ WYZNACZA KIERUNEK INTERPRETACJI.

JEDNAKŻE W WYJĄTKOWYCH SYTUACJACH (A TAKIE W SPRAWIE WYSTĘPUJĄ) WOLNO ODSTĄPIĆ OD LITERALNEGO ZNACZENIA PRZEPISU, GDY WYKŁADNIA JĘZYKOWA PROWADZI DO NIERACJONALNYCH WNIOSKÓW I POZOSTAJE W OCZYWISTEJ SPRZECZNOŚCI Z CELEM I ZAMIERZENIEM USTAWODAWCY. A WIĘC WTEDY, GDY KONSTRUKCJA PRZEPISÓW POWODUJE, IŻ ICH WYKŁADNIA LITERALNA JEST NIEWYSTARCZAJĄCA LUB NIE DAJE JASNYCH, JEDNOZNACZNYCH WYNIKÓW, NALEŻY ZASTOSOWAĆ INNE ŚRODKI INTERPRETACYJNE. W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO DOKONUJĄC ANALIZY PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH INSTYTUCJI INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH UZNAĆ NALEŻAŁO, IŻ INTERPRETACJA ŚCIŚLE GRAMATYCZNA TEGO PRZEPISU PROWADZI DO NIELOGICZNYCH ROZWIĄZAŃ PRZYJĘTYCH PRZEZ USTAWODAWCĘ, CO PODWAŻAŁOBY JEGO RACJONALNOŚĆ. W TYM KONTEKŚCIE ZA NIEUZASADNIONE UZNAŁ ORGAN TWIERDZENIE SPÓŁKI, IŻ OGRANICZENIE INSTYTUCJI INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH DO PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO STANOWI WYKŁADNIĘ CONTRA LEGEM. PODKREŚLIŁ, IŻ STOSOWANIE WPROST ZASADY LEGĘ NON DISTINGUENTE NEC NOSTRUM EST DISTINGUERE PROWADZIŁOBY DO ROZSZERZENIA ZAKRESU INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH, CO W PRAWIE PODATKOWYM JEST NIEDOPUSZCZALNE.

ORGAN WSKAZAŁ, ŻE PRZEPIS ART. 4 UST. 2 USTAWY O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW, WBREW TWIERDZENIU SPÓŁKI, JEST PRZEPISEM O CHARAKTERZE PROCEDURALNYM. NIE MOŻNA BOWIEM PRZYPISAĆ MU CHARAKTERU "MIESZANEGO", "FORMALNO-MATERIALNEGO" POPRZEZ WYGAŚNIĘCIE UPRAWNIEŃ MATERIALNOPRAWNYCH W ZAKRESIE, W JAKIM WYNIKAŁY Z POSTANOWIENIA.

PODKREŚLI TAKŻE, ŻE INSTYTUCJA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH GWARANTUJE OCHRONĘ PRAWNĄ W ZAKRESIE OKREŚLONYM PRZEPISAMI ART. 14K - ART. 14N ORDYNACJI PODATKOWEJ, W PRZYPADKU ZASTOSOWANIA SIĘ ZAINTERESOWANEGO DO WYDANEGO NA JEGO RZECZ ROZSTRZYGNIĘCIA.

ZASTOSOWANIEM SIĘ DO UZYSKANEJ INTERPRETACJI JEST ZACHOWANIE SIĘ ZAINTERESOWANEGO, ZGODNE Z NORMĄ WSKAZANĄ W TYM ROZSTRZYGNIĘCIU I MOŻE BYĆ:

• DZIAŁANIEM - JEŚLI INTERPRETOWANY PRZEPIS ZAWIERA NORMY, ADRESATEM DYSPOZYCJI KTÓRYCH JEST ZAINTERESOWANY;

• ZANIECHANIEM - JEŚLI INTERPRETOWANY PRZEPIS ZAWIERA NORMY NIEOBEJMUJĄCE SWOJĄ HIPOTEZĄ (A W KONSEKWENCJI - TAKŻE DYSPOZYCJĄ) ZAINTERESOWANEGO LUB SYTUACJI FAKTYCZNEJ OPISANEJ WE WNIOSKU.

ZATEM O ZASTOSOWANIU SIĘ DO INTERPRETACJI MOŻNA MÓWIĆ DOPIERO, GDY ZOSTANIE ONO W JAKIŚ SPOSÓB "UZEWNĘTRZNIONE" PRZEZ PODATNIKA - GDY PODEJMIE ON OKREŚLONE DZIAŁANIA LUB ZANIECHA TYCH DZIAŁAŃ, ZGODNIE Z TREŚCIĄ INTERPRETACJI. NADTO ORGAN ZAUWAŻYŁ, ŻE PRZEWIDZIANY PRZEZ USTAWODAWCĘ ZAKRES I SPOSÓB REALIZACJI I OCHRONY PRAWNEJ, ZWIĄZANEJ Z ZASTOSOWANIEM SIĘ DO INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, ODNOSI SIĘ WYŁĄCZNIE DO INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO. NATOMIAST ŻĄDANIE ZAWARTE WE WNIOSKU DOTYCZY ZAGADNIENIA O CHARAKTERZE PROCEDURALNYM A MIANOWICIE WYGAŚNIĘCIA POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO W ZWIĄZKU Z NOWELIZACJĄ USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. TYM SAMYM DOTYCZY M.IN. ROZSTRZYGNIĘCIA CZY POSTANOWIENIE TO WYGASŁO Z MOCY PRAWA, CZY TEŻ NIE, A W REZULTACIE CZY JEST WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW PODATKOWYCH I ORGANÓW KONTROLI SKARBOWEJ WŁAŚCIWYCH DLA WNIOSKODAWCY.

W KONSEKWENCJI POWYŻSZEGO ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE TAK SPRECYZOWANE ŻĄDANIE STRONY NIE MOŻE BYĆ ROZSTRZYGNIĘTE W INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ WYDANEJ W TRYBIE ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ALBOWIEM ROZSTRZYGAŁABY ONA NIE O SKUTKACH PODATKOWYCH DLA WNIOSKODAWCY, A W KWESTII WYGAŚNIĘCIA Z MOCY PRAWA POSTANOWIENIA WYDANEGO W DNIU 29 MARCA 2006 R. TRUDNO WSKAZAĆ, W JAKI SPOSÓB WNIOSKODAWCA MIAŁBY ZASTOSOWAĆ SIĘ DO TEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, SKORO NIE ROZSTRZYGAŁABY ONA WYŁĄCZNIE O SKUTKACH PODATKOWYCH DLA PODATNIKA, ALE TAKŻE O KOMPETENCJACH PROCEDURALNYCH ORGANU PODATKOWEGO ODNOŚNIE OBOWIĄZKU ZWIĄZANIA WYDANYM POSTANOWIENIEM W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG.

MINISTER FINANSÓW NIE PODZIELIŁ ZARZUTU STRONY NARUSZENIA PRZEPISÓW ART. 121 § 1 I ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ - JAK STWIERDZIŁ - ORGAN DZIAŁAŁ W SPRAWIE WNIKLIWIE I SZYBKO, NIE STOSUJĄC ODMIENNYCH KRYTERIÓW OCENY IDENTYCZNYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I W REZULTACIE UZNAJĄC, ŻE PRZEDMIOTOWY WNIOSEK NIE MOŻE BYĆ ROZPATRZONY W DRODZE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, WYDAŁ POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W TYM ZAKRESIE, DO CZEGO UPRAWNIAŁ GO PRZEPIS ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W SKARDZE ZŁOŻONEJ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, SKARŻĄCA SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA I ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

WNIOSKUJĄC POWYŻSZE SKARŻĄCA SPÓŁKA POSTAWIŁA ZARZUTY TOŻSAME DO WSKAZANYCH W ZAŻALENIU, A MIANOWICIE NARUSZENIE:

1. ART. 14B § 1 W ZW. Z ART. 3 PKT 2 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM., DALEJ ZWANA "OP") - POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE INTERPRETACJA INDYWIDUALNA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO MOŻE DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE PRZEPISÓW MATERIALNOPRAWNYCH,

2. art. 14b § 1 O.p. w zw. z art. 14k-14n O.p., art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217 poz. 1590) i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., nr 78 poz. 483 ze zm., dalej: Konstytucja RP) - poprzez przyjęcie, że interpretacja indywidualna może być wydana tylko w sprawach, w których podatnik może się do niej zastosować, oraz przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie niemożliwe było zastosowanie się do interpretacji indywidualnej,

3. art. 121 § 1 i art. 125 § 1 O.p. - poprzez przyjęcie, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w dniu 14 kwietnia 2011 r., w sytuacji, gdy wniosek o udzielenie interpretacji wpłynął do organu 17 stycznia 2011 r., nie narusza zasady szybkości postępowania i zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych.

UZASADNIAJĄC ZARZUT NARUSZENIA ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 3 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZAŁA, IŻ FUNDAMENTALNĄ KWESTIĄ, KTÓRA DAŁA ASUMPTY NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST PYTANIE, CZY SKARŻĄCA MOŻE KORZYSTAĆ Z OCHRONY PRAWNEJ, "DAWANEJ" JEJ PRZEZ POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 29 MARCA 2006 R., W SPRAWIE ZAKRESU I STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO. SYTUACJA PRAWNA SKARŻĄCEJ I OSÓB JĄ REPREZENTUJĄCYCH (W ZAKRESIE ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNOSKARBOWEJ) BĘDZIE ZUPEŁNIE INNA W ZALEŻNOŚCI OD TEGO, CZY WW. INTERPRETACJA WYGASŁA Z DNIEM 1 STYCZNIA 2011 R., CZY TEŻ NIE, NATOMIAST W OCENIE SKARŻĄCEJ, PRZEPIS ART. 4 UST. 2 USTAWY Z DNIA 16 LISTOPADA 2006 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH USTAW, NIE JEST NA TYLE JASNY, BY SKARŻĄCA MOGŁA STWIERDZIĆ, JAKA JEST JEJ SYTUACJA PRAWNA. WSKAZAŁA, IŻ ELIMINOWANIU TAKICH STANÓW NIEPEWNOŚCI SŁUŻĄ PRZEPISY DOTYCZĄCE UDZIELANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH, REALIZUJĄC ZASADĘ PEWNOŚCI PRAWA. W ZWIĄZKU Z TYM ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO POWINNA BYĆ NALEŻYCIE UMOTYWOWANA PRAWNIE, W PRZECIWNYM WYPADKU ZOSTANIE NARUSZONA ZASADA PEWNOŚCI PRAWA, STANOWIĄCA ELEMENT ZASADY DEMOKRATYCZNEGO PRAWA, WYNIKAJĄCEJ Z ART. 2 KONSTYTUCJI RP. W OPISANYCH OKOLICZNOŚCIACH SKARŻĄCA NIE JEST W STANIE JEDNOZNACZNIE OCENIĆ, CZY PODLEGA OCHRONIE W ZWIĄZKU Z TZW. "ZASADĄ NIEUSZKODZENIA" INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ I CZY POWINNA EWENTUALNIE WYSTĄPIĆ O NOWĄ.

ANALIZUJĄC PODSTAWĘ ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA SKARŻĄCA WSKAZAŁA, IŻ Z USTAWY REGULUJĄCEJ INSTYTUCJĘ WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH NIE WYNIKA, BY PRZEPISY PRAWA PROCESOWEGO BYŁY Z TEGO PRZEDMIOTU WYŁĄCZONE. W TYM ZAKRESIE, W OCENIE SKARŻĄCEJ, ORGAN PREZENTUJE NAZBYT PROFISKALNE PODEJŚCIE DO RELACJI ORGANU PODATKOWEGO I PODATNIKA ORAZ WYKŁADNI UPRAWNIEŃ I OBOWIĄZKÓW PODATNIKA. ZDANIEM SKARŻĄCEJ, W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJE ŻADNA "WYJĄTKOWA SYTUACJA" ANI TYM BARDZIEJ "OCZYWISTA SPRZECZNOŚĆ Z CELEM I ZAMIERZENIEM USTAWODAWCY" POZWALAJĄCA NA ODSTĄPIENIE OD LITERALNEGO ZNACZENIA PRZEPISU. ODSTĄPIENIE TAKIE NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA WYMAGAŁOBY SILNEJ PODSTAWY - ABSURDALNEGO REZULTATU WYKŁADNI JĘZYKOWEJ LUB WYRAŹNEGO NARUSZENIA ZASAD KONSTRUKCYJNYCH, A NIE TYLKO PRZECIĘTNEJ, CZY NAWET ZNACZNEJ NIERACJONALNOŚCI, NATOMIAST ORGAN NIE WYKAZAŁ, ABY TAKI ABSURD WYSTĄPIŁ.

SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE JEŻELI NIE WIE, CZY PODLEGA OCHRONIE WYNIKAJĄCEJ Z INTERPRETACJI, A PRZEPISY DOTYCZĄCE INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH MAJĄ ZAPOBIEC TAKIM SYTUACJOM NIEPEWNOŚCI, TO DLACZEGO SKARŻĄCA NIE MOŻE Z NICH SKORZYSTAĆ. W OCENIE SKARŻĄCEJ ORGAN NIE UZASADNIŁ, DLACZEGO ZAMIAREM USTAWODAWCY MIAŁOBY BYĆ NIEKORZYSTNE TRAKTOWANIE PODATNIKÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W SYTUACJI ANALOGICZNEJ DO SKARŻĄCEJ. W ZWIĄZKU Z TYM, TWIERDZENIE, ŻE Z PRZEPISÓW ART. 14K-14P ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE WYNIKA JAKAKOLWIEK OCHRONA NATURY PROCESOWEJ, RAŻĄCO NARUSZA KONSTYTUCYJNY PORZĄDEK RP, WYNIKA BOWIEM - W OCENIE SKARŻĄCEJ - Z NIEUZASADNIONEGO ROZRÓŻNIANIA INTERPRETACJI PRZEPISÓW MATERIALNOPRAWNYCH I PROCESOWYCH, KTÓRYCH ZGODNIE Z ZASADĄ LEGE NON DISTINGUENTE I KONSTYTUCYJNĄ ZASADĄ OKREŚLONOŚCI PRAWA I WYŁĄCZNOŚCI USTAW ROZRÓŻNIAĆ NIE WOLNO.

ARGUMENTUJĄC NATOMIAST ZARZUT NARUSZENIA ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 14K-14N ORDYNACJI PODATKOWEJ, ART. 4 UST. 2 USTAWY Z DNIA 16 LISTOPADA 2006 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH USTAW I ART. 2 KONSTYTUCJI RP I JEDNOCZEŚNIE NEGUJĄC ROZSTRZYGNIĘCIE ORGANU, ŻE PRZEPIS REGULUJĄCY WYGAŚNIĘCIE POSTANOWIENIA Z MOCY PRAWA MIAŁ CHARAKTER PROCESOWY, SKARŻĄCA STWIERDZA, IŻ KAŻDY PRZEPIS MATERIALNOPRAWNY MOŻE WYWOŁAĆ KONSEKWENCJE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, A CELEM KAŻDEGO POSTĘPOWANIA JEST STOSOWANIE NIE TYLKO PRZEPISÓW PROCESOWYCH, ALE TEŻ MATERIALNOPRAWNYCH. SKARŻĄCA ZARZUCA, IŻ ORGAN NIE WSKAZAŁ, W JAKI SPOSÓB WYGAŚNIĘCIE POSTANOWIENIA MOŻE NASTĄPIĆ W RAMACH POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (A TYLKO UPRAWNIENIA I OBOWIĄZKI WYSTĘPUJĄCE W RAMACH POSTĘPOWANIA MOGĄ MIEĆ CHARAKTER PROCESOWY), SKORO WYGAŚNIĘCIE Z MOCY PRAWA NIE WYMAGA ŻADNYCH CZYNNOŚCI PROCESOWYCH. POSTĘPOWANIE PODATKOWE ROZPOCZYNA SIĘ WSZCZĘCIEM, A KOŃCZY WYDANIEM DECYZJI OSTATECZNEJ, WYGAŚNIĘCIE NASTĘPUJE ZAŚ POZA TYMŻE POSTĘPOWANIEM.

SKARŻĄCA, UZASADNIAJĄC ZARZUT NARUSZENIA ART. 121 § 1 I ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, WSKAZAŁA, IŻ ODMOWA WSZCZĘCIA NIE STANOWI ZAŁATWIENIA SPRAWY W PRZEDMIOCIE WYDAWANIA INTERPRETACJI. ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA JEST ODRĘBNĄ SPRAWĄ, DO KTÓREJ NIE MOŻNA ZASTOSOWAĆ TERMINU TRZYMIESIĘCZNEGO, WYNIKAJĄCEGO Z ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ, LECZ ZASADY OGÓLNE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. TAKĄ WYKŁADNIĘ, W OCENIE SKARŻĄCEJ, WSPIERA ARGUMENTACJA NATURY CELOWOŚCIOWEJ: PODATNIK POWINIEN BYĆ MOŻLIWIE SZYBKO WYPROWADZONY Z BŁĘDU, ŻE PROWADZONE JEST POSTĘPOWANIE INTERPRETACYJNE. ZDANIEM SKARŻĄCEJ PROBLEM WYNIKA STĄD, ŻE USTAWODAWCA NIE OKREŚLIŁ W ŻADEN SPOSÓB STATUSU ETAPU POSTĘPOWANIA POMIĘDZY WSZCZĘCIEM NA PODSTAWIE ART. 165 § 3, A MOMENTEM ODMOWY WSZCZĘCIA NA PODSTAWIE ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKORO JEDNAK WYDANE ZOSTAJE POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA, TO MUSIAŁO DO NIEGO DOPROWADZIĆ "JAKIEŚ POSTĘPOWANIE", NIE MOGŁO NATOMIAST TO BYĆ POSTĘPOWANIE, DO KTÓREGO STOSUJE SIĘ PRZEPISY O POSTĘPOWANIU "INTERPRETACYJNYM", SKORO NIE ZOSTAŁO WSZCZĘTE. Z TEGO SKARŻĄCA WYWODZI, IŻ POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA POWINNO BYĆ ZAŁATWIONE W TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 139 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

ODPOWIADAJĄC NA SKARGĘ MINISTER FINANSÓW WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGIWAŁA NA UWZGLĘDNIENIE.

NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE ZAKRES KONTROLI SPRAWOWANEJ PRZEZ WOJEWÓDZKIE SĄDY ADMINISTRACYJNE OKREŚLA USTAWA Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), STANOWIĄC W ART. 1 § 2, IŻ SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM JEJ ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. KONTROLA TA OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH, KTÓRYCH KATALOG ZAWIERA ART. 3 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), DALEJ: P.P.S.A.). W OKREŚLONYCH PRZEZ TEN PRZEPIS PRZEDMIOTOWYCH GRANICACH KOGNICJI SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH MIEŚCI SIĘ ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA ROZSTRZYGNIĘCIE PODEJMOWANE W INDYWIDUALNYCH SPRAWACH W PRZEDMIOCIE WNIOSKÓW O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO.

PO DOKONANIU KONTROLI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, MAJĄC NA UWADZE STAN FAKTYCZNY I PRAWNY SPRAWY, SFORMUŁOWANE W SKARDZE ZARZUTY ORAZ WSPIERAJĄCE JE ARGUMENTY, SĄD STWIERDZA, ŻE W SPRAWIE NIE ZAISTNIAŁY PODSTAWY DO ZAKWESTIONOWANIA STANOWISKA MINISTRA FINANSÓW ZAPREZENTOWANEGO W BADANYM ROZSTRZYGNIĘCIU.

W SPRAWIE NINIEJSZEJ STRONA SKARŻĄCA WYSTĄPIŁA Z WNIOSKIEM O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, DOTYCZĄCEJ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, ZADAJĄC PO PRZEDSTAWIENIU STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, PYTANIE NASTĘPUJĄCEJ TREŚCI: "CZY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 29 MARCA 2006 R., W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ NR [...] WYGASŁO W DNIU 1 STYCZNIA 2011 ROKU W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ TREŚCI USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG?"

TAK POSTAWIONE WE WNIOSKU PYTANIE JEDNOZNACZNIE WSKAZUJE, IŻ ŻĄDANIE SKARŻĄCEJ SPÓŁKI SPROWADZA SIĘ DO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ MINISTRA FINANSÓW, CZY OPISANE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO WYGASŁO W DNIU 1 STYCZNIA 2011 ROKU NA SKUTEK NOWELIZACJI USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, CZYLI W KONSEKWENCJI, CZY JEST WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW PODATKOWYCH. ŻĄDANIE TO DOTYCZY ZATEM NIEWĄTPLIWIE ROZSTRZYGNIĘCIA - W TRYBIE INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO, USTANOWIONYM W ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - KWESTII PROCEDURALNEJ I NIE JEST TO SPORNE W SPRAWIE.

SPÓR W SPRAWIE SPROWADZA SIĘ NATOMIAST DO TEGO, CZY MINISTER FINANSÓW MOŻE DOKONYWAĆ, NA PODSTAWIE ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, URZĘDOWEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW NORMUJĄCYCH POSTĘPOWANIE W SPRAWACH PODATKOWYCH.

STRONA SKARŻĄCA WYWODZI W SKARDZE, ŻE Z PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH INSTYTUCJĘ WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH NIE WYNIKA, ABY PRZEPISY PRAWA PROCESOWEGO BYŁY WYŁĄCZONE Z PRZEDMIOTU INDYWIDUALNYCH INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO, A PRZECIWNIE WYŁĄCZENIU TEMU PRZECZY LITERALNE BRZMIENIE TYCH PRZEPISÓW.

ZDANIEM Z KOLEI MINISTRA FINANSÓW, INTERPRETACJA INDYWIDUALNA W TRYBIE ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU ART. 3 PKT 2 I 1 TEJ USTAWY, MOŻE DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE PRAWA MATERIALNEGO.

ROZSTRZYGAJĄC POWSTAŁY W SPRAWIE SPÓR SĄD W SKŁADZIE ORZEKAJĄCYM W SPRAWIE, PODZIELA - JAK JUŻ WSKAZAŁ WCZEŚNIEJ - STANOWISKO I ARGUMENTACJĘ ZAPREZENTOWANĄ W TYM WZGLĘDZIE PRZEZ MINISTRA FINANSÓW.

OZNACZA TO, ŻE ZDANIEM SĄDU URZĘDOWA WYKŁADNIA PRZEPISÓW MINISTRA FINANSÓW DOKONYWANA W TRYBIE ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, DOTYCZYĆ MOŻE JEDYNIE PRAWA PODATKOWEGO MATERIALNEGO.

CELEM INDYWIDUALNYCH INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO JEST UMOŻLIWIENIE ZAINTERESOWANYM PODMIOTOM UZYSKANIA OD WŁAŚCIWYCH ORGANÓW PODATKOWYCH INFORMACJI DOTYCZĄCEJ ZAKRESU I SPOSOBU ZASTOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO. NIE ZNACZY TO JEDNAK - JAK TRAFNIE PODNIÓSŁ MINISTER FINANSÓW W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, - IŻ KAŻDY I W JAKIEJKOLWIEK SPRAWIE MOŻE O TAKĄ INTERPRETACJĘ WYSTĄPIĆ.

OTÓŻ ZGODNIE Z ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI MOŻE ZŁOŻYĆ ZAINTERESOWANY PODMIOT W SWOJEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWIE. PRZEPIS ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYMAGA ISTNIENIA POMIĘDZY SPRAWĄ, W KTÓREJ WYSTĄPIONO Z WNIOSKIEM O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI, A WNIOSKODAWCĄ ZWIĄZKU WYRAŻAJĄCEGO SIĘ W TYM, ŻE PRZEDSTAWIONY WE WNIOSKU PROBLEM MUSI DOTYCZYĆ BEZPOŚREDNIO SFERY PRAW I OBOWIĄZKÓW PODATKOWYCH WNIOSKODAWCY. ZATEM INDYWIDUALNA INTERPRETACJA MA POTWIERDZAĆ WNIOSKODAWCY ISTNIENIE LUB NIEISTNIENIE OKREŚLONYCH UPRAWNIEŃ I OBOWIĄZKÓW ZE SFERY PRAWA PODATKOWEGO. TE ZAŚ WYNIKAJĄ TYLKO Z PRZEPISÓW USTAW PODATKOWYCH.

W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEDMIOTEM INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI - ZGODNIE Z ŻĄDANIEM STRONY - MIAŁA BYĆ NATOMIAST INTERPRETACJA SKUTKÓW AKTU ADMINISTRACYJNEGO, JAKIM W SPRAWIE BYŁO POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, Z DNIA 29 MARCA 2006 R., ZGODNIE Z KTÓRYM SPÓŁKA KORZYSTAŁA, ŚWIADCZĄC NA RZECZ FUNDUSZU INWESTYCYJNEGO OBSŁUGĘ SEKURYTYZOWANYCH WIERZYTELNOŚCI NABYTYCH PRZEZ TEN FUNDUSZ, ZE ZWOLNIENIA OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, NA MOCY ART. 43 UST. 1 PKT 12 LIT. A) - USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG - DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM.), W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG I UCHYLENIEM M.IN. POWOŁYWANEGO W TYM POSTANOWIENIU PRZEPISU ART. 8 UST. 3 TEJ USTAWY.

W INSTYTUCJI INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH CHODZI O WYKŁADNIĘ WSKAZANYCH PRZEZ PODMIOT WE WNIOSKU PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W KONTEKŚCIE OPISANEGO STANU FAKTYCZNEGO. PRZEZ "PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO" NALEŻY ZAŚ ROZUMIEĆ, ZGODNIE Z ART. 3 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PRZEPISY USTAW PODATKOWYCH, POSTANOWIENIA RATYFIKOWANYCH PRZEZ RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ UMÓW O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA ORAZ RATYFIKOWANYCH PRZEZ RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ INNYCH UMÓW MIĘDZYNAROWODOWYCH DOTYCZĄCYCH PROBLEMATYKI PODATKOWEJ, A TAKŻE PRZEPISY AKTÓW WYKONAWCZYCH WYDANYCH NA PODSTAWIE USTAW PODATKOWYCH. ART. 3 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ OKREŚLA Z KOLEI CO NALEŻY ROZUMIEĆ PRZEZ "USTAWY PODATKOWE", I TAK SĄ NIMI USTAWY DOTYCZĄCE PODATKÓW, OPŁAT ORAZ NIEPODATKOWYCH NALEŻNOŚCI BUDŻETOWYCH OKREŚLAJĄCE PODMIOT, PRZEDMIOT OPODATKOWANIA, POWSTANIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO, PODSTAWĘ OPODATKOWANIA, STAWKI PODATKOWE ORAZ REGULUJĄCE PRAWA I OBOWIĄZKI ORGANÓW PODATKOWYCH, PODATNIKÓW, PŁATNIKÓW I INKASENTÓW, A TAKŻE ICH NASTĘPCÓW PRAWNYCH ORAZ OSÓB TRZECICH.

PRZYWOŁANY PRZEPIS ART. 14B § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 3 PKT 2 I 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE ROZSTRZYGA W SPOSÓB JEDNOZNACZNY SPORNEJ W SPRAWIE KWESTII, JEDNAKŻE TEZĘ O DOPUSZCZALNOŚCI DOKONYWANIA URZĘDOWYCH INTERPRETACJI TYLKO W ODNIESIENIACH DO MATERIALNEGO PRAWA PODATKOWEGO, UZASADNIA ZAKRES OCHRONY PRAWNEJ ZWIĄZANEJ Z INTERPRETACJAMI. W WYROKU Z DNIA 15 LUTEGO 2011 R., SYGN. AKT I SA/ŁD 1195/10 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI WSKAZAŁ, ŻE W MYŚL ART. 14K § 1 O.P., ZASTOSOWANIE SIĘ DO INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ NIE MOŻE SZKODZIĆ TEMU, KTO SIĘ DO NIEJ ZASTOSOWAŁ. NIE MOŻNA WIĘC ZASADNIE MÓWIĆ O MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA SIĘ PODATNIKA DO PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH POSTĘPOWANIE PODATKOWE, KTÓRYCH ADRESATEM I PODMIOTEM UPRAWNIONYM DO STOSOWANIA SĄ ORGANY PODATKOWE. W ART. 14K § 3, ART. 14L, ART. 14M § 2, § 3 I § 4, § 14N, 14P O.P., STANOWIĄCYCH WYJAŚNIENIE I WYKONANIE ZASADY NIESZKODZENIA W ZWIĄZKU Z ZASTOSOWANIEM SIĘ DO INTERPRETACJI, OKREŚLONE ZOSTAŁY SKUTKI OCHRONNE W ZAKRESIE MATERIALNEGO PRAWA PODATKOWEGO. ZAKRES, SPOSÓB I REALIZACJA TEJ OCHRONY POZWALAJĄ WNIOSKOWAĆ O ZWIĄZANIU ICH Z ZASTOSOWANIEM SIĘ DO INTERPRETACJI MATERIALNEGO, A NIE PROCESOWEGO, PRAWA PODATKOWEGO. Z POWOŁANYCH PRZEPISÓW NIE WYNIKA JAKAKOLWIEK OCHRONA NATURY PROCESOWEJ. GDYBY PRZEDMIOTEM INTERPRETACJI URZĘDOWYCH MOGŁY BYĆ TAKŻE PRZEPISY PROCESOWE USTAWODAWCA PRZEWIDZIAŁBY ODPOWIADAJĄCĄ IM SFERĘ OCHRONY PRAWNEJ. EWENTUALNE ZASTOSOWANIE SIĘ DO INTERPRETACJI DOTYCZĄCEJ STOSOWANIA PRAWA REGULUJĄCEGO PROCESOWE DZIAŁANIA ORGANÓW PODATKOWYCH ORAZ PROCESOWE DZIAŁANIA STRONY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO MOGŁOBY MIEĆ WPŁYW TYLKO NA OCENĘ ZGODNOŚCI Z PRAWEM DECYZJI BĄDŹ POSTANOWIENIA ORGANU PODATKOWEGO, KTÓREGO NIE MOŻNA UTOŻSAMIAĆ Z OBOWIĄZKIEM ZAPŁATY PODATKU I ODSETEK OD ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. POGLĄD TEN SKŁAD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE W CAŁOŚCI PODZIELA.

ZATEM, TRAFNIE PODNIÓSŁ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, ŻE NIEDOPUSZCZALNE JEST, ABY ZA POMOCĄ INSTYTUCJI INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH WYWODZIĆ ZWOLNIENIE OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NA PODSTAWIE AKTU ADMINISTRACYJNEGO, W SPRAWIE Z POSTANOWIENIA Z DNIA 29 MARCA 2006 R., WYDANEGO PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO I STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO, SKORO ZAKRES ZWOLNIENIA OD PODATKU REGULUJĄ KONKRETNE PRZEPISY MATERIALNEGO PRAWA PODATKOWEGO (USTAWA O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG). TEGO ZAŚ POŚREDNIO OCZEKIWAŁA OD ORGANU PODATKOWEGO STRONA SKARŻĄCA, KTÓRA PODKREŚLIŁA W SKARDZE, ŻE CHCE ABY JEJ SYTUACJA PRAWNA BYŁA JASNA, I WIADOMYM BYŁO, CZY SŁUSZNIE KORZYSTA W 2011 R., ZE ZWOLNIENIA OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, CZY PODLEGA OCHRONIE W ZWIĄZKU Z TZW. "ZASADĄ NIEUSZKODZENIA" INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ I CZY POWINNA WYSTĄPIĆ Z NOWĄ INTERPRETACJĄ, CZY TEŻ NIE.

SKARŻĄCA WSKAZAŁA PRZY TYM, ŻE PRZEPIS ART. 4 UST. 2 USTAWY Z DNIA 16 LISTOPADA 2006 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW (DZ. U. NR 217, 2006 R., POZ. 1590), REGULUJĄCY PRZESŁANKI WYGAŚNIĘCIA POSTANOWIENIA INTERPRETACYJNEGO Z MOCY PRAWA, NIE JEST JASNY NA TYLE, ABY SPÓŁKA MOGŁA STWIERDZIĆ, JAKA JEST JEJ SYTUACJA PRAWNA. PRZEPIS TEN STANOWI, ŻE W SPRAWACH ZMIANY LUB UCHYLENIA PISEMNYCH INTERPRETACJI CO DO ZAKRESU I SPOSOBU ZASTOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNYCH SPRAWACH WYDANYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE NINIEJSZEJ USTAWY (TAK TEŻ JEST W BADANEJ SPRAWIE), STOSUJE SIĘ PRZEPISY USTAWY ZMIENIONEJ W ART. 1, W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE NINIEJSZEJ USTAWY, Z TYM ŻE WYGASAJĄ ONE Z MOCY PRAWA W RAZIE ZMIANY PRZEPISÓW, KTÓRE BYŁY PRZEDMIOTEM INTERPRETACJI.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE TRZEBA PODZIELIĆ STANOWISKO ORGANU, ŻE PRZEDMIOTOWA INTERPRETACJA ROZSTRZYGAŁABY KWESTIĘ WYGAŚNIĘCIA Z MOCY PRAWA POSTANOWIENIA Z DNIA 29 MARCA 2006 R., CZYLI W KONSEKWENCJI ROZSTRZYGAŁABY O SPOSOBIE ZACHOWANIA SIĘ NIE PODATNIKA A ORGANU PODATKOWEGO, W ZAKRESIE, JAKI OBEJMUJE TO POSTANOWIENIE, A TO BYŁOBY SPRZECZNE Z CELEM I ISTOTĄ INSTYTUCJI INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH.

ZA CHYBIONY NALEŻAŁO UZNAĆ ZARZUT NARUSZENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY ART. 121 § 1 I ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PIERWSZA Z WYMIENIONYCH REGULACJI STANOWI, ŻE POSTĘPOWANIE PODATKOWE POWINNO BYĆ PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH, A WIĘC MERYTORYCZNIE POPRAWNIE, TRAKTUJĄC NA RÓWNI INTERESY PODATNIKA I SKARBU PAŃSTWA, A WSZELKIE WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCE STANU FAKTYCZNEGO ROZSTRZYGAJĄC NA KORZYŚĆ PODATNIKA. ZASADA TA ŚCIŚLE WIĄŻE SIĘ Z ZASADĄ PRAWORZĄDNOŚCI WSKAZANĄ W ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRĄ ORGANY PODATKOWE W SWOIM DZIAŁANIU WINNY SIĘ KIEROWAĆ I DZIAŁAĆ W GRANICACH PRAWA. POSTĘPOWANIE PODATKOWE CZY POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE WYDANIA INTERPRETACJI PODATKOWYCH NIE JEST OPARTE NA ZWYCZAJU WYPRACOWANYM PRZEZ ORGAN I STRONĘ, ALE REGULOWANE JEST PRZEPISAMI PRAWA, JEDNAKOWYMI DLA WSZYSTKICH.

SĄD NIE STWIERDZIŁ, ABY ORGAN W BADANEJ SPRAWIE NARUSZYŁ PRZEPISY POSTĘPOWANIA, A W KONSEKWENCJI ZASADĘ ZAUFANIA DO ORGANÓW, PRZECIWNIE ORGAN DZIAŁAŁ W GRANICACH PRAWA, A W SZCZEGÓLNOŚCI, ABY NARUSZENIEM TYM BYŁA - JAK WYWODZI STRONA SKARŻĄCA - WYDANIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA PO UPŁYWIE TERMINU, OKREŚLONEGO W ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ (TRZYMIESIĘCZNY) NA ZAŁATWIENIE SPRAWY W PRZEDMIOCIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ A W REZULTACIE, ABY ZAŁATWIENIE SPRAWY NASTĄPIŁO W SPRZECZNOŚCI Z ZASADĄ WNIKLIWEGO I SZYBKIEGO DZIAŁANIA W SPRAWIE OKREŚLONEJ W ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

PRAWIDŁOWO WYWODZI MINISTER FINANSÓW, IŻ OKREŚLONY W ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ TRZYMIESIĘCZNY TERMIN ODNOSI SIĘ DO ZAŁATWIENIA SPRAWY W PRZEDMIOCIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, A ZATEM TAKŻE DO ROZSTRZYGNIĘCIA, JAK W NINIEJSZEJ SPRAWIE, CZY ZACHODZĄ PRZESŁANKI DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W TYM ZAKRESIE. POSTĘPOWANIE W SPRAWIE WYDANIA INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO JEST ODRĘBNIE UREGULOWANE W ORDYNACJI PODATKOWEJ W ROZDZIALE 1A - INTERPRETACJE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, A INNE PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ MAJĄCE W TYM PRZEDMIOCIE ODPOWIEDNIE ZASTOSOWANIE, WYMIENIONO W ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ. PRZEPIS ART. 139 § 1 I 2 TEJ USTAWY, DO TREŚCI KTÓREGO ODWOŁUJE SIĘ STRONA SKARŻĄCA, NIE ZOSTAŁ WYMIENIONY, A WIĘC NIE STOSUJE SIĘ JEGO W SPRAWACH WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH.

ZATEM MINISTER FINANSÓW WYDAJĄC W DNIU 14 KWIETNIA 2011 R., POSTANOWIENIE ODMAWIAJĄCE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, NIE NARUSZYŁ ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

UZNAJĄC ZATEM, ŻE WNIOSEK STRONY SKARŻĄCEJ Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., O WYDANIE INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI NIE MIEŚCIŁ SIĘ W ZAKRESIE OKREŚLONYM W ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, BO NIE DOTYCZYŁ DOKONANIA INTERPRETACJI MATERIALNEGO PRAWA PODATKOWEGO, A W KWESTII PROCEDURALNEJ, TO ZASADNIE MINISTER FINANSÓW, POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 165A W ZWIĄZKU Z ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ ODMÓWIŁ WSZCZĘCIA WNIOSKOWANEGO POSTĘPOWANIA.

Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY P.P.S.A., - ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU.

DSZ