Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 424/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3, art. 3, 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. Sp. z o.o. w upadłości układowej w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. B. Sp. z o.o. w upadłości układowej w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...][...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach P. B. Sp. z o.o. w upadłości układowej w K. (Spółka) zawarła wniosek

o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...][...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, a także o zawieszenie wszczętego wobec skarżącej postępowania egzekucyjnego i cofnięcie dokonanego z dniem 21 października 2013 r. zajęcia rachunku bankowego strony w Banku BPH S.A. W ocenie strony jej wnioski są

w pełni uzasadnione w świetle przepisów 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.2012.270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a." i art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t.2012.1015). Kontynuowanie egzekucji wiąże się bowiem dla Spółki z ryzykiem wyrządzenia poważnej szkody

i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego (co do kwoty wynoszącej obecnie ponad 100 tys. zł)

i utrzymanie zajęcia podstawowego rachunku bankowego będzie skutkowało brakiem możliwości realizacji bieżących płatności i z dużym prawdopodobieństwem zniweczy istniejące wciąż szanse na podpisanie przez spółkę układu z wierzycielami. Będzie to oznaczało upadłość likwidacyjną Spółki i jej koniec, a co za tym idzie utratę pracy przez kilkadziesiąt zatrudnionych tam osób. Zdaniem Spółki za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia i zawieszeniem egzekucji przemawia także bardzo ważny interes społeczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki

i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325).

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. uznającego zarzuty skarżącego

w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych

(por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z dnia

20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt

II FZ 470/14 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie.

Odnośnie zaś wniosków o zawieszenie wszczętego wobec skarżącej postępowania egzekucyjnego i cofnięcie zastosowanego środka egzekucyjnego należy wskazać, że z treści w art. 3 i 4 ustawy p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego czy cofnięcie zastosowanego środka egzekucyjnego wykracza poza właściwość sądów administracyjnych. Powołany przez Spółkę

art. 35 § 1 u.p.e.a. w brzmieniu, który na podstawie art. 123 ustawy z dnia 11 października 2013 r. O wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, ceł i innych należności pieniężnych – Dz.U.2013.1289, obowiązywał w dniu złożenia przez skarżącą zarzutów, dotyczył możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub niektórych czynności egzekucyjnych przez organ do czasu rozpatrzenia zarzutu. Wnioski takie podlegają zatem rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenia organów w tym przedmiocie mogą podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.