Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3587/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2004r. sprawy ze skargi T. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmiany w ewidencji gruntów      oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., działający z upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, Kierownik Oddziału Rozwoju Regionalnego w Delegaturze - Placówce Zamiejscowej w C. M. Urzędu Wojewódzkiego w W., utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego w P. odmawiającą dokonania zmiany w ewidencji gruntów wsi B., gmina P. dotyczącej nieruchomości oznaczonej nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...]a będącej w samoistnym posiadaniu spadkobierców W. i R. L. tj. H. Z., T. L., W. L. i J. L.

Decyzja Starosty Powiatowego w P. wydana została na wniosek T. L. - skarżącego w niniejszej sprawie. We wniosku złożonym dnia [...] października 2002r. skarżący domagał się dokonania aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i przywrócenie posesji o powierzchni sprzed 1960 roku na nazwisko jego matki W. L. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że porządkując dokumenty po śmierci swej matki znalazł plan nieruchomości sporządzony przez mierniczego przysięgłego Jana Kochanowskiego w 1937r. Powierzchnia nieruchomości wynosiła [...] m2. Chcąc sprzedać nieruchomość powziął wiadomość od władz administracyjnych, że powierzchnia nieruchomości należąca do jego matki jest większa. Z dokumentów odnalezionych przez skarżącego wynika, że jego matka - W. L. nabyła notarialnie w 1960 i 1962 roku dwie działku o powierzchni łącznej [...] m2 i następnie powierzchnie tę przekazała notarialnie córce H. Z. Działka o powierzchni [...]m2 była przedmiotem sprzedaży: w 1978 r. spadkobiercy W. L. sprzedali tę nieruchomość umową nienotarialną J. C., a ten sprzedał kolejnemu nabywcy w taki sam sposób. Użytkownicy nieruchomości zmieniali się kilkakrotnie, a skarżący oraz jego bratankowie - W. i J. L. nie otrzymywali żadnych pouczeń ani roszczeń dotyczących przedmiotowego gruntu. Wreszcie Urząd gminy P. skierował do nich [...] października 2002r. upomnienie dotyczące zapłaty należności podatkowej za nieruchomość, którą nabyli w drodze dziedziczenia. Podatki były płacone dotychczas przez H. Z., która zaprzestała ich uiszczania z dniem [...] września 2001 r. kiedy to Sąd Rejonowy w P. oddalił jej wniosek o uznanie prawa własności nieruchomości na rzecz matki W. L. przez zasiedzenie. Z dokumentów jakie znajdowały się w Urzędzie wynikało, że nieruchomość zajmuje powierzchnię [...]m2. Skarżący wniósł zastrzeżenie, że stan powierzchni nieruchomości nie jest zgodny ze stanem faktycznym i tym samym naliczony podatek jest zawyżony.

Starosta powiatowy w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. odmówił skarżącemu dokonania zmiany w ewidencji gruntów wsi B. dotyczącej nieruchomości nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...]ha będącej w samoistnym posiadaniu skarżącego, H. Z. oraz W. i J. L. W uzasadnieniu decyzji starosta podniósł, że ewidencja gruntów dla miasta P. została założona w 1973r. ( operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 1974r. ). Pani W. L. została wpisana jako władająca nieruchomością położoną w P., przy ul. [...], oznaczoną w ewidencji jako działka nr [...] o powierzchni [...]ha. Postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia [...] listopada 1977r. jako spadkobiercy przedmiotowej nieruchomości po W. i R. L. zostali uznani Z. W., L. T., L. W. i L. J. Pani H. Z. została ujawniona w ewidencji gruntów jako właścicielka działki [...] o powierzchni [...]ha położonej w P. przy ul. [...] dopiero w 1985r. Prawo do tej działki nabyła na mocy darowizny stwierdzonej aktem notarialnym z [...] listopada 1968r. W wyniku kolejnych czynności prawnych, działka nr [...], oznaczona aktualnie jako działka nr [...] której właścicielką stała się H. Z., stanowi własność Skarbu Państwa i pozostaje w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Nieruchomość ta posiada urządzona księgę wieczystą KW nr [...]. Do pozostałej części nieruchomości tj. do działki [...] o powierzchni [...] ha, w rejestrze gruntów wpisani zostali w 1985r. jako władający wskazani spadkobiercy W. i R. L. Fakt władania działką nr [...] ( wg nowej numeracji nr [...] ) potwierdzony został w pracach modernizacyjnych ewidencji gruntów wsi B. ( operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjno kartograficznego w dniu 10 października 1995r. ), co wynika z protokołu ogłoszenia pomiaru, stanu władania gruntami położonymi wqe wsi B. W 2001 r. na zlecenie Generalnej dyrekcji Dróg Publicznych w Warszawie wykonany został podział działki nr [...], w wyniku którego Wydzielone zostały działki [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha i taki stan figuruje aktualnie w ewidencji gruntów wsi B. Przeprowadzona wizja w terenie w dniu [...] maja 2003r. pozwoliła stwierdzić, że część działki [...], obecnie [...], użytkowana jest przez państwa J., natomiast część działki [...] stanowiąca obecnie działkę [...] w całości urządzona jest na potrzeby istniejącej trasy P. - W. Organ przywołał przepisy art. 20, 22 i 24 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którymi ewidencja gruntów jest zbiorem informacji, a zmian przedmiotowych i podmiotowych można dokonywać wyłącznie na podstawie odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej i prawomocnych orzeczeń sądów, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych i innych aktów normatywnych. Przeprowadzona analiza dokumentacji ewidencyjnej i brak innej dokumentacji uzasadniającej dokonanie zmiany w ewidencji były podstawą odmowy jej dokonania w wyniku złożonego przez T. L. wniosku.

Skarżący złożył do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odwołanie od decyzji Starosty domagając się jej uchylenia. Zarzucił, iż organ nie przedstawił żadnych dokumentów, które świadczyłyby o powiększeniu powierzchni nieruchomości jaką jego rodzice nabyli w 1937r. a która wynosiła [...] m2. jedyne powiększenie nastąpiło w wyniku zakupu dwóch działek o łącznej powierzchni [...] m2, które to działki zostały darowane przez W. L. córce H. Z., tak więc powierzchnia nieruchomości należąca do W. L. winna wynosić [...] m2, nie zaś [...] ha. Stwierdził, że któryś z urzędników dokonał bezpodstawnej zmiany powierzchni nieruchomości, który to stan utrzymywany jest do dziś. Operaty techniczne jak np. wskazany w decyzji operat z 1974r. uznał, jako dokonane bez rozdzielenia nieruchomości z naniesieniem stanu faktycznego, za pozbawione wartości dokumentu prawnego dającego podstawę do powiększenia nieruchomości. Zarzucił, że zarówno on jak też jego bratankowie W. i J. L. nie byli powiadamiani o czynnościach pomiarowych. Wpisanie do ewidencji gruntów w 1973r. W. L. jako władającej nieruchomością o powierzchni większej niż rzeczywista tj. [...] Ona zamiast [...] m2 nie może być podstawa do utrzymywania nieprawdziwych i bezpodstawnych dokonań urzędników.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podkreślił, że Starosta P. wnikliwie dokonał analizy istniejących dokumentów i słusznie orzekł o braku możliwości uwzględnienia wniosku skarżącego. Przytaczając istniejące w sprawie dokumenty prawne dotyczące nieruchomości należącej niegdyś do W. L. podkreślił, że w momencie zakładania ewidencji gruntów nie posiadała ona dokumentów na wszystkie posiadane nieruchomości i została wpisana jako władająca działką nr [...] o pow. [...] ha położoną w P. przy ul. [...]. Podniósł, że brak jest dokumentów wymaganych przepisami prawa, uzasadniających zmianę zapisu w ewidencji gruntów dla działek [...] i [...].

W skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze pan T. L. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji jako utrzymującej bezprawne, urzędnicze działanie bez podstaw i dokumentów prawnych określających stan własności w wyniku czego dopisano do posesji [...] m2 W. i R. L. nabytej w 1937r. powierzchnię o wielkości [...] m2. Organowi rozpatrującemu odwołanie skarżący zarzucił, że nie dokonał analizy prawnej dokonywanych zmian zapisów ewidencyjnych nieruchomości i wniósł o przywrócenie powierzchni nieruchomości z 1937 roku.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że ewidencja gruntów dla miasta P. została założona w 1973r. i zgodnie z ustaleniami na gruncie W. L. została wpisana jako władająca nieruchomością o nr [...] o pow. [...] ha, a wszelkie następne zmiany w ewidencji następowały zgodnie ze zgłaszanymi zmianami oraz zmianami wynikającymi z prac modernizacyjnych ewidencji gruntów. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów wymaganych obowiązującymi przepisami ani pomiarów geodezyjnych uzasadniających dokonanie zmiany w ewidencji.

Skarżący na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie podtrzymał swoją skargę i przedstawił jej uzupełnienie w formie pisemnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sady administracyjne kontrolują więc akty i czynności administracyjne z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Rozpatrując zaskarżone decyzje pod tym właśnie kątem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa.

Należy stwierdzić przede wszystkim, że w świetle obowiązującego prawa, wniosek skarżącego dokonania takich zmian w ewidencji gruntów wsi B., aby przywrócić stan sprzed 1960 roku w stosunku do nieruchomości będącej wówczas we władaniu W. L., nie mógł zostać uwzględniony przez organ administracji. Zgodnie bowiem z § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i

Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454 ) obowiązkiem starosty prowadzącego ewidencję gruntów i budynków ( art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ze zmianami ) jest utrzymać operat ewidencyjny w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W sprawie zostało dowiedzione ponad wszelką wątpliwość, że dokonywane w ewidencji wpisy miały swoją podstawę w dokumentacji złożonej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Danych znajdujących się w tym zasobie, powstałych wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, organ administracji pominąć nie może. Stanowią one wręcz, zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia, podstawę dokonywania z urzędu zmian danych

zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów dla miasta P. założona została w 1973r, a więc na podstawie obowiązującego wówczas zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 listopada 1969r. w sprawie ewidencji gruntów ( M.P. Nr 11, poz. 98 ). Operat techniczny został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 10 czerwca 1974r. Żyjąca wtedy matka skarżącego pani W. L. nie kwestionowała, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału, dokonanych wpisów.

Nie były one również kwestionowane przez spadkobierców W. L. w dacie dokonywania wpisu w wyniku postanowienia sądowego o stwierdzeniu nabycia spadku, ani przez H. Z., która została ujawniona w 1985r. w ewidencji funtów jako wyłączna właścicielka działki [...] o powierzchni [...] m2.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że nieprawdziwe jest twierdzenie organu, że ewidencja gruntów miasta P. założona została w 1973r. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na tę okoliczność poza załączonym do skargi ( zał. Nr 3 ) wykazem nieruchomości dla celów podatkowych w postaci kserokopii. Z wykazu tego sporządzonego 20 lutego 1964r. wynika, że W. L. jako właścicielce powierzchni zabudowanej dwuizbowym budynkiem mieszkalnym o ogólnej powierzchni nieruchomości [...] m2 ustala się zaliczkę na podatek od nieruchomości za 1963r. i określa jego roczny wymiar. Należy pamiętać dodatkowo, że stan powierzchni zamieszczony w wykazie nieruchomości dla celów podatkowych nie tylko nie stanowi dowodu na okoliczność o istnieniu ewidencji gruntów w latach sześćdziesiątych, jak podaje skarżący, ale zawiera dane, być może nieprecyzyjne, odnoszące się do roku 1963r. i nie może stanowić dowodu, że dane ewidencyjne ujawnione w 1973r. są błędne. Jak już to wyżej zaznaczono błąd pomiarowy mógł zostać sprostowany już w dacie zakładania ewidencji w 1973r. w trybie § 72 ust. 1 pkt 4 obowiązującego wówczas zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki komunalnej z 20 listopada 1969r. w sprawie ewidencji gruntów. Zainteresowana -W. L. nie uczyniła tego jednak. Nie uczynił tego również żaden ze spadkobierców, a przecież jeżeli w istocie była pomyłka w zapisie powierzchni nieruchomości, trudno było jej nie zauważyć przy wprowadzaniu zmian do ewidencji poprzez ujawnienie danych z postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

Sąd nie może również pominąć argumentu organu o braku nowych dokumentów uzasadniających dokonanie zmian w ewidencji, o których stanowi § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Reasumując, obowiązek starosty utrzymywania ewidencji gruntów i budynków w stanie aktualności tzn. możliwość dokonywania zmiany w tej ewidencji, wyłącznie w oparciu o dokumenty wskazane w § 46 ust. 2 cyt. rozporządzenia, jednak w celu dokonania aktualizacji danych ewidencyjnych prowadzić musiała do nieuwzględnienia wniosku skarżącego o dokonanie takiej zmiany w ewidencji gruntów i budynków, która przywracałaby stan przeszły.

Mając na uwadze, iż zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa materialnego, a organ administracji prowadząc postępowanie nie naruszył przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.