Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 43/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par 1; art. 37
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB) na rok 2012 oraz wniosku o ukaranie organu grzywną oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnianie

Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Warszawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB) na rok 2012 oraz wniosku o ukaranie organu grzywną.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 21 maja 2012 r. (dala stempla: 15 maja 2012 r.) do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2012 złożony przez podmiot [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

W dniu 31 maja 2012 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych wniosku wskazując na brak zaznaczenia działek rolnych na załącznikach graficznych. Wezwanie doręczono w dniu 4 czerwca 2012 r.

W dniu 11 czerwca 2012 r. P. M. przesiał podpisane i wyrysowane załączniki graficzne. W dniu 1 sierpnia 2012 r. wezwano stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie działki o nr [...]. W dniu 8 sierpnie 2012 r. P. M. złożył korektę wniosku wraz z załącznikiem graficznym.

W dniu 13.02.2013 r. wezwano stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie wskazania osób/firm wykonujących prace rolne w 2012 roku na gruntach deklarowanych do płatności oraz okazania dokumentów potwierdzających posiadania gruntów w 2012 roku, zadeklarowanych we wniosku (w zakresie ONW i PRŚ). Wezwanie doręczono w dniu 4 marca 2013 r.

W dniu 28 lutego 2013 r. ponownie wezwano stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie wskazania osób/firm wykonujących prace rolne w 2012 roku na gruntach deklarowanych do płatności oraz okazania dokumentów potwierdzających posiadania gruntów w 2012 roku, zadeklarowanych we wniosku (w zakresie OB). Wezwanie doręczono w dniu 4 marca 2013 r.

W dniu 19 marca 2013 r. P. M. złożył pismo w sprawie wskazując, że termin do złożenia wyjaśnień jest zbyt krótki. Strona poinformowała, że prześle wyjaśnienia w ciągu 14 dni. Jednocześnie strona udzieliła pełnomocnictwa adwokatowi K. W..

W dniu 25 marca 2013 r. P. M. działając w imieniu [...] Sp. z o.o. złożył wyjaśnienia w sprawie wraz z kopią następujących dokumentów: protokół z inspekcji gospodarstwa rolnego na zgodność z zasadami produkcji rolniczej metodami ekologicznymi, raport powykonawczy, protokół zlecenia wykonania usługi z dnia 17.04.2012 r., porozumienie ws. wykonania umowy o świadczeniu usług, umowa o świadczeniu usług, faktura z dni: 1.12.2012 r., 4.01.2013 r., 2.04.2012 r., 20.05.2012 r.

W dniu 26 marca 2013 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie sprawy dla której udzielono pełnomocnictwa.

Postanowieniem o nr [...] z dnia 27 marca 2013 r. Organ I instancji odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchania w charakterze świadków P. M., M. P., M. M., M. D..

W dniu 9 lipca 2013 r. P. M. zapoznał się z aktami sprawy i oświadczył, że w terminie 10 dni złoży wnioski i zastrzeżenia w sprawie.

W dniu 22 lipca 2013 r. P. M. złożył wyjaśnienia w sprawie, wnioski dowodowe oraz poinformował o zmianie siedziby spółki.

W dniu 20 sierpnia 2013 r. sprawa została przekazana zgodnie z właściwością miejscową Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR [...] z/s w [...].

W dniu 4 kwietnia 2014 r. Kierownik BP ARiMR w [...] zwrócił się do Agencji Nieruchomości Rolnych o udzielenie informacji w zakresie wydzierżawienia gruntów rolnych będących w zasobach ANR.

W dniu 4 kwietnia 2014 r. wezwano D. M., M. D., M. P., P. M., M. M. do złożenia wyjaśnień w zakresie płatności dla spółki [...] Sp. z o.o. na rok 2012.

W dniu 6 maja 2014 r. P. M. złożył wyjaśnienia w sprawie wraz z kopią następujących dokumentów: umowa o świadczeniu usług, porozumienie ws. wykonania umowy o świadczeniu usług, umowa przeniesienia posiadania nieruchomości rolnych.

W dniu 6 maja 2014 r. D. M. złożył wyjaśnienia w sprawie wraz z kopią następujących dokumentów: faktury z dni: 30.05.2012 r., 4.01.2013 r., 2.04.2012 r., 1.12.2012 r., protokół zlecenia wykonania usługi z dnia 17.04.2012 r., raport powykonawczy, porozumienie ws. wykonania umowy o świadczeniu usług, umowa przeniesienia posiadania nieruchomości rolnych, umowa o świadczeniu usług

W dniu 8 maja 2014 r. M.D. złożył wyjaśnienia w sprawie.

W dniu 9 maja 2014 r. do Kierownikowi BP ARiMR w [...] wpłynęła dokumentacja przekazana przez Agencję Nieruchomości Rolnych.

W dniach 25 sierpnia 2014 r. do 29 maca 2015 r. postępowanie w sprawie było przedłużane ze względu na konieczność przeprowadzenia dodatkowych ustaleń.

W dniu 6 lutego 2015 r. M. P. zwróciła się o wskazanie konkretnych przyczyn mających wpływ na wydanie decyzji sprawie obszarowej.

W dniu 6 marca 2015 r. poinformowano stronę, iż zakończenie postępowania uzależnione jest od rozpatrzenia wniosku o przejęcie płatności w wyniku następstwa prawnego.

W dniu 6 marca 2015 r. sprawa została przekazana zgodnie z właściwością miejscową Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...].

W dniu 28 marca 2015 r. M. P. złożyła w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika BP ARiMR w [...].

W dniu 10 kwietnia 2015 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych zażalenia.

W dniu 22 kwietnia 2015 r. strona uzupełniła braki formalne zażalenia z dnia 25 marca 2015 r. na niezałatwienie sprawy w terminie.

Postanowieniem [...] z dnia [...] maja 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] uznał skargę na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnioną.

Organ zauważył, że jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia 1 kwietnia 2014 r. zgromadzenie wspólników spółki przejmującej - [...] Sp. z o.o. z/s w Łagowie podjęło w dniu 2 stycznia 2014 r, uchwałę nr 1 o połączeniu i zmianie § 9 umowy spółki, tj. [...] Sp. z o.o. z/s w [...] przejęła spółki [...]Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o.

Organ stwierdził, iż biorąc pod uwagę, że następcą prawnym [...] Sp. z o. o, jest [...] Sp. z o.o. z/s w [...] to Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z/s w [...] nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy z wniosku spółki w zakresie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego (OB) na rok 2012. Ponieważ zgodnie z art. 19 K.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej to należało wniosek przekazać organowi właściwemu.

W skardze na przewlekłość postępowania datowanej na 25 maja 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wskazała, ze nie do zaakceptowania jest sytuacja gdy organ o zamianie właściwości jest informowany w połowie 2014 roku, a akta spraw w tym wniosku o płatność przesyła do organu właściwego dopiero 23 marca 2015 r. W skardze spółka wniosła również o ukaranie grzywną organu.

Kierownik BP ARiMR [...] wniósł o oddalenie jako niezasadnej skargi.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że niestandardowy czas rozpatrywania sprawy, wynikał z niezwykle skomplikowanego i rozbudowanego charakteru sprawy. Tym niemniej Kierownik Biura Powiatowego dokładał wszelkich starań, aby postępowanie przeprowadzić i zakończyć bez zbędnej zwłoki.

Wskazał również, iż zgodnie z § 23 ust. 5 rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "program rolno środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wniosek transferowy strona przejmująca ([...]sp. z o.o.) winna złożyć do Kierownika Biura Powiatowego Agencji, do której został złożony wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej przez wnioskodawcę ([...] sp. z o.o.). Podniósł, że do Biura Powiatowego [...] nie wpłynął wniosek transferowy spółki [...] sp. z o.o. tym samym Kierownik BP nie był w posiadaniu informacji o przejęciu spółki [...] sp. z o.o.

Wyjaśnił, że dopiero w trakcie weryfikacji dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie oraz ustalaniu właściwości miejscowej spółki [...] sp. z o.o. pracownik Biura Powiatowego powziął informacje, iż ww. spółka nie istnieje. Jak wynika z danych Krajowego Rejestru Sądowego zgromadzenie wspólników spółki przejmującej - [...] sp. z o.o. z/s w [...] podjęto w dniu 2 stycznia 2014 r. uchwałę nr 1 o połączeniu i zmianie § 9 umowy spółki, tj. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Łagowie przejęła spółki [...] sp. z o.o., [...]sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. Z tego względu w dniu 6 marca 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego zawiadomieniem [...] przekazał oryginały akt spraw spółki [...] Sp. z o.o. do Biura Powiatowego w [...] w związku z przejęciem spółki [...] przez Spółkę [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w związku z art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest zarzut przewlekłości prowadzenia postępowania przez Kierownika BP ARiMR w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku poprzednika prawnego skarżącej Spółki złożonego 21 maja 2012 r. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2012 rok.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, warunkiem formalnym jej dopuszczalności jest poprzedzenie jej wniesienia do sądu administracyjnego, złożeniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz stanowisko jakie zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ.: cbois).

W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, okoliczność ta nie jest sporna bowiem skarżąca złożyła zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji.

Przypomnieć należy, iż z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Z szeregu zasad ogólnych postępowania administracyjnego szczególne znaczenie z punktu widzenia jego sprawności ma zasada wyrażona w art. 12 k.p.a., tj. zasada szybkości i prostoty postępowania. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy.

Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238).

Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ.: cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.

Przepis art. 149 p.p.s.a. ( stosowany w sprawie niniejszej w brzmieniu obowiązującym przed 15.08.2015 r. ) daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, poprzednik prawny skarżącej wnioskiem z 21 maja 2012 r. zwrócił się do Kierownika BP w [...] o przyznanie płatności bezpośrednich na 2012 rok. Przypomnieć należy, że postępowanie zainicjowane w/w wnioskiem jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U z 2012 r., poz. 1164 ze zm.). Z art. 3 ust. 1 tej ustawy wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach UE, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy o każdym niezałatwieniu sprawy dotyczącej przyznania płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek, Agencja zawiadamia rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Tak więc organy z uwagi na dużą liczbę wniosków o dopłaty mają czas na załatwienie ich do 1 marca roku następnego.

Istotną na gruncie przedmiotowej sprawy jest okoliczność, iż wniosek skarżącego wobec zmiany siedziby spółki, a tym samym zmiany właściwości organu, został na podstawie zawiadomienia z 20 sierpnia 2013 r. przekazany wraz z aktami sprawy do Kierownika BP ARiMR [...] w [...] . Organ ten prowadził postępowanie w sprawie aż do dnia 6 marca 2015 r., kiedy to sprawa została przekazana zgodnie z właściwością miejscową Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...]. Stało się tak na skutek przejęcia przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] spółki [...].

Skarżąca nie kwestionuje przekazania sprawy na skutek przejęcia Spółki Alf Agro. Twierdzi, że przekazanie sprawy zgodnie z właściwością trwało zbyt długo , gdyż przejęcie miało miejsce rok wcześniej ( z załączonego do akt adm. odpisu KRS wynika, że na podstawie uchwały z 2.01.2014 r. ). Równocześnie w aktach brak jest wniosku transferowego, o jakim mowa w art. 22a ust. 3 ustawy o płatnościach ). Z treści postanowienia nr 41/PRŚ/2015 również nie sposób ustalić tej daty. Należy zauważyć, że w ciągu całego roku 2014 organ kierował korespondencję do D. M. reprezentującego [...] – ostatnie pismo nosi datę 29.12.2014 r. i informuje , że postępowanie administracyjne ulegnie przedłużeniu o kolejne trzy miesiące z uwagi na charakter sprawy wymagający dodatkowych ustaleń.

Z akt sprawy wynika, że pierwsze pismo [...] wpłynęło do organu w dniu 6 lutego 2015 r. – był to wniosek podanie przyczyn niezałatwienia dotychczas sprawy płatności.

Z akt sprawy nie wynika więc, że opieszałość w przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością była zawiniona przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...].

Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o płatnościach właściwym do wydania decyzji w przedmiocie płatności bezpośrednich jest kierownik biura powiatowego Agencji właściwy zgodnie z siedzibą rolnika. Jak wynika z treści zażalenia i treści skargi do WSA strona nie kwestionuje zasadności tej czynności.

Należy stwierdzić, że niezależnie od uwag poczynionych wyżej na temat braku możliwości stwierdzenia, w oparciu o materiał wynikający z akt administracyjnych , że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...], mógł czy też powinien wcześniej przekazać sprawę do organu właściwego, to należy także zwrócić uwagę na fakt, że w sytuacji jaka ma miejsce w sprawie niniejszej brak jest możliwości uwzględnienia skargi jeszcze z jednego powodu.

Jak wspomniano wyżej sprawa niniejsza została wszczęta przed dniem 15.08.2015 r., a więc Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a w brzmieniu obowiązującym przed tą datą. Skoro czynność , której podjęcia domagała się strona została już wydana brak jest możliwości uwzględnienia skargi, gdyż Sąd mógłby wyłącznie uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W takim przypadku jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Dopiero w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. sąd ma możliwość w przypadku uwzględnienia skargi wyłącznie stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), co pozwala na ocenę prawidłowości prowadzenia postępowania nawet w przypadku, gdy na dzień wyrokowania wszystkie niezbędne czynności zostały już przez organ podjęte.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.