Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2016/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6274 Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemca
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Starosty [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi Starosty [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] stycznia 2015 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Pismem z 25 maja 2015 r. Starosta [...] (dalej: skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] kwietnia 2015 r. umarzającą postępowanie dotyczące ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] stycznia 2015 r. nr [...] zezwalającą spółce [...] S.A. z siedzibą w Z. na nabycie w drodze łączenia się spółek, poprzez przeniesienie całego majątku spółki [...] S.A. z siedzibą w Z. na spółkę [...] S.A. z siedzibą w Z., prawa własności oraz prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.

W powyższej skardze skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] stycznia 2015 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wskazać należy, że art. 61 § 3 in fine zezwala sądowi administracyjnemu na wstrzymanie wykonania "aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy".

Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się na temat pojęcia "granice sprawy", użytego w powołanym przepisie, między innymi w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. II OZ 359/14 (LEX nr 1461935) wskazując: "Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ma znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej".

Na uwagę zasługuje również stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. IV SA/Wa 1365/10 (LEX nr 1098434): "Nie jest dopuszczalne kontrolowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu wyższego stopnia o charakterze formalnym, stwierdzająca, że odwołanie wniosła osoba nieuprawniona. Jeżeli przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego o charakterze formalnym, to granice sprawy sądowoadministracyjnej wyznacza zakwestionowane rozstrzygniecie organu wyższego stopnia, a nie materialnoprawny stosunek prawa administracyjnego ukształtowany decyzją organu pierwszej instancji. Objęcie kontrolą sądu administracyjnego decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu drugiej instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego ze względu na brak przymiotu strony osoby wnoszącej odwołanie, stanowiłoby niedopuszczalne "wyjście" poza granice sprawy i naruszenie art. 135 p.p.s.a. W tej sytuacji sąd administracyjny dokonałby w istocie kontroli decyzji administracyjnej bez wyczerpania środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. W konsekwencji naruszyłby art. 52 § 1 p.p.s.a. (obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia) w zw. z art. 127 § 1 k.p.a., z którego wynika, że administracyjne postępowanie odwoławcze może być wszczęte jedynie odwołaniem wniesionym przez stronę postępowania. Jeśli decyzja stwierdzająca, że odwołanie wniosła osoba nieuprawniona jest nieprawidłowa, to po jej uchyleniu postępowanie odwoławcze jest kontynuowane i ewentualnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja rozstrzygająca merytorycznie sprawę".

Na temat możliwości wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. decyzji I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. II OZ 751/10 (LEX nr 663824). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w nim: "Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosząc się zatem do kwestii dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy C. zauważyć należy, że zasadnicze znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma ustalenie zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia orzekającego o zameldowaniu T. L. na pobyt czasowy, w sytuacji gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest umorzenie postępowania odwoławczego z uwagi na brak przymiotu strony postępowania osoby składającej odwołanie. Przede wszystkim bowiem kwestia zameldowania oraz kwestia uprawnienia strony do występowania w postępowaniu odwoławczym, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie Sądu I instancji, że decyzja Wójta Gminy C. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu".

Sąd całkowicie podziela stanowisko dotyczące granic sprawy, zawarte w cytowanych wyżej orzeczeniach. Nie jest możliwe orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest decyzja organu II instancji umarzająca postępowanie odwoławcze, ponieważ decyzja taka nie mieści się w granicach sprawy.

Z uwagi na brak możliwości wstrzymania wykonania decyzji I instancji argumenty podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania nie mogły odnieść skutku. Badanie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ma bowiem miejsce dopiero po stwierdzeniu, że objęte wnioskiem o wstrzymanie akty administracyjne mogą podlegać wykonaniu i mieszczą się w granicach danej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.