Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1025/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 1, art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2008 nr 214 poz 3 art. 30 pkt. 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w  zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) - Tekst mający znaczenie dla EOG

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Zdzisław Sadurski Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. w G od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 572/10 w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w G. na negatywną ocenę zawartą w piśmie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] dotyczącą wniosku w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 572/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na negatywną ocenę zawartą w piśmie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], dotyczącą wniosku w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej.

Sad I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu 23 marca 2009 r. strona złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - Działanie 1.4. Wsparcie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R.

W piśmie z dnia [...] września 2009 r. strona została poinformowana, że nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację powyższego projektu. PARP wskazała, iż wartość wydatków uznanych za niekwalifikowalne w pierwszym etapie projektu przekracza 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych dla tego etapu, co oznacza niespełnienie kryterium, że wydatki mają być kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Organ stwierdził, że realizacja Zadania 1 w ramach 1 Etapu projektu obejmuje m.in. następujące czynności: badanie literatury i osiągnięć konkurencji pod kątem oczyszczania ścieków i wody ze szczególnym uwzględnieniem techniki flotacji ciśnieniowej i procesu separacji, których to nie należy kwalifikować do badań przemysłowych. Ponieważ przedstawiona dokumentacja nie pozwalała na wydzielenie tylko części czynności uznanych za niekwalifikowalne w ramach zadania, wydatki zaplanowane w ramach realizacji zadania 1 uznano za niekwalifikowalne.

Wskutek złożonego przez stronę protestu PARP ponownie przeanalizowała wniosek o dofinansowanie projektu i pismem z dnia [...] października 2009 r. poinformowała zainteresowanego o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu powołano się na rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U.UE.L.08.214.3), dalej cytowanie jako ogólne rozporządzenie Komisji (WE) w sprawie wyłączeń blokowych, i wskazano, że badania przemysłowe oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług, lub też wprowadzenia znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów lub usług. Uwzględnia się tu tworzenie elementów składowych systemów złożonych, co jest niezbędne do badań przemysłowych. Wnioskodawca natomiast w 1 Zadaniu zaplanował badania przemysłowe związane z wykonaniem badań literatury, badań konkurencji, opracowaniem stanu techniki patentowej oraz wykonaniem całościowego opisu techniki w zakresie flotacji ciśnieniowej.

Strona złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, który pismem z dnia [...] lutego 2010 r. poinformował o negatywnym rozpatrzeniu odwołania w uzasadnieniu podając, że prace przewidywane w ramach Zadania nr 1 obejmują typowy przegląd stanu wiedzy, co zawsze stanowi pierwszy etap prac badawczych, ale nie można ich uznać za badania przemysłowe, bowiem przez badania przemysłowe rozumie się prace ukierunkowane na zdobycie nowej wiedzy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę spółki wskazał, że zgodnie z art. 30 pkt 3 ogólnego rozporządzenia Komisji (WE) w sprawie wyłączeń blokowych ,,badania przemysłowe" oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług. Badania przemysłowe mają więc na celu dostarczać nową wiedzę, która może być następnie wykorzystywana we wdrożeniu nowego produktu lub usługi. Tym samym, celem badań przemysłowych jest wyjaśnienie, czy rozwiązanie określonego problemu jest możliwe do zastosowania zarówno ze względów technicznych jak i ekonomicznych, a nie jak zostało to wskazane we wniosku o dofinansowanie projektu – Zadanie I, badanie literatury, badanie osiągnięć konkurencji, opracowanie stanu techniki patentowej oraz wykonanie całościowego opisu techniki w zakresie flotacji ciśnieniowej.

Sąd I instancji podał, że dwóch niezależnych ekspertów – członków komisji konkursowej zgodnie stwierdziło, że projekt nie spełnia 9 kryterium oceny merytorycznej wniosku i wydatki związane z tym zadaniem nie mogą być uznane za kwalifikowalne w ramach Działania 1.4, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Stanowisko to zostało następnie potwierdzone przez zewnętrznego eksperta powołanego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w opinii z dnia 6 stycznia 2010 roku.

Sąd stwierdził, że rolą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako Instytucji Pośredniczącej jest dochowanie przewidzianej procedury oceny wniosków zmierzającej do przyznania środków, a nie dokonywanie oceny merytorycznej danego projektu. Ocena Komisji Konkursowej, ustalenia ekspertów oraz Zespołu są dla Ministra wiążące, Minister nie jest uprawniony do samodzielnego oceniania projektowanych przez wnioskodawców czynności w aspekcie ich naukowego charakteru i ich kwalifikowania, lub nie, do danej kategorii badań.

Komisja Konkursowa może dokonywać korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W przypadku stwierdzenia, że dany wydatek nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, ma ona prawo usuwania i przenoszenia do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparcia, wydatków do wysokości 10% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem w ramach części projektu dotyczącej danego działania, przy czym warunkiem umożliwiającym przenoszenie wydatków jest uznanie, iż ,,planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania". Skoro więc osoby oceniające projekt uznały, że działania ujęte w Zadaniu I, nie należą do kategorii badań przemysłowych, nie jest spełnione 9 kryterium merytoryczne, Sąd stwierdził, że byłoby bezprzedmiotowe przenoszenie tych wydatków do kategorii wydatków niekwalifikowalnych tym bardziej, że kwota 109.138.00 zł przekraczała 10% całkowitych wydatków i takie przesunięcie nie byłoby dopuszczalne. Tym samym nie zostały naruszone przepisy § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu.

Sąd stwierdził, że niezasadny jest zarzut naruszenia § 7 ust 2 pkt 8 Regulaminu, bowiem przepis ten jest podstawą do uzyskiwania przez członków Komisji Konkursowej dodatkowych informacji i wyjaśnień treści wniosku. W harmonogramie rzeczowo-finansowym stanowiącym załącznik do wniosku skarżąca opisała poszczególne zadania projektu oraz przypisane im kwoty. Kwota 109.138,00 wskazana została dla wykonania badań zagadnień teoretycznych w celu sporządzenia opracowania techniki dotyczącej flotacji ciśnieniowej. Skoro całe Zadanie I zostało uznane za niespełniające kryterium merytorycznego, to wszystkie przewidziane w nim wydatki nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne.

E. Sp. z o.o. w G. zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonemu wyrokowi spółka zarzuciła:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie jego nieprawidłowej wykładni, a tym samym jego niewłaściwe zastosowanie tj. art. 30 pkt 3 ogólnego rozporządzenia Komisji (WE) w sprawie wyłączeń blokowych w zw. z § 1 ust. 8 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414 ze zm.), polegające na bezkrytycznym przyjęciu interpretacji przepisów prawa przez ekspertów z zakresu inżynierii środowiska oraz członków komisji konkursowej, którzy nietrafnie i sprzecznie z intencją europejskiego ustawodawcy przyjęli, że w zakresie badań przemysłowych nie mieści się analiza najnowszej dostępnej literatury dotyczącej flotacji ciśnieniowej oraz zapoznanie ze wszystkimi wydanymi w ostatnim czasie patentami w tym przedmiocie, a także zbadanie osiągnięć innych podmiotów działających w tej branży, pomimo faktu, iż to na sądzie orzekającym spoczywa obowiązek dokonania samodzielnej wykładni,

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 106 § 3 i 5 oraz art. 113 § 1 i 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., poprzez:

a. niewłaściwe zrelacjonowanie stanowisk stron i wynikające z tego błędne ustalenie przebiegu sprawy na etapie postępowania administracyjnego,

b. nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze,

c. nieprzeprowadzenie dowodów uzupełniających żądanych przez skarżącą,

3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia w zakresie rozumienia przepisu prawnego, jedynie na opinii ekspertów, bez przeprowadzenia samodzielnej jego wykładni,

4) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 30 c ust. 3 punkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej powoływanej jako u.z.p.p.r., poprzez nieuwzględnienie skargi w sytuacji, w której istniały podstawy do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona nierzetelnie, czyli w sposób wadliwy i uchybiający prawu, czym został naruszony przez organ, którego działanie jest przedmiotem niniejszej skargi kasacyjnej, art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.

Spółka zarzuciła, że Sąd I instancji nie dokonał samodzielnie wykładni art. 30 pkt 3 ogólnego rozporządzenia Komisji (WE) w sprawie wyłączeń blokowych, interpretacja przepisów prawa należy wyłącznie do sądu, który nie może w tym zakresie opierać się jedynie na opinii ekspertów. Sąd I instancji nie wypowiedział się w sprawie prawidłowości dokonania wykładni przepisów prawa przez organ na etapie postępowania administracyjnego, tym samym Sąd dopuścił się naruszenia przepisów o postępowaniu, tj. art. 278 §1 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a., w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Spółka podniosła, iż w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zgłosiła zarzut, że organ dokonał błędnej wykładni art. 30 pkt 3 ogólnego rozporządzenia Komisji (WE) w sprawie wyłączeń blokowych, poprzez nietrafne przyjęcie, że w zakresie pojęcia "badania przemysłowe" nie mieści się analiza dostępnej literatury dotyczącej flotacji ciśnieniowej oraz zapoznanie ze wszystkimi wydanymi patentami w tym przedmiocie, a także badanie dokonań i osiągnięć konkurencji na tym polu. Sąd nie ustosunkował się jednak do tego zarzutu, nie wskazał bowiem, dlaczego interpretacja organu była w jego ocenie prawidłowa lub wadliwa, ani jaka jest w jego ocenie prawidłowa wykładnia pojęcia "badania przemysłowe" - ograniczając się do stwierdzenia, że w tym zakresie wypowiedzieli się już eksperci powołani przez organ. Skarżąca składała wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego w tej sprawie, tj. dowodu z dokumentu w postaci opinii eksperta ds. zarządzania zmianami tradycyjnej gospodarki na gospodarkę opartą na wiedzy - w zakresie pojęcia "badania przemysłowe", jednakże wniosek ten nie został on uwzględniony. Stanowisko skarżącej w zakresie interpretacji definicji badań przemysłowych zostało pominięte bez podania jakiejkolwiek przyczyny, natomiast stanowisko organu zostało wielokrotnie przytoczone w treści uzasadnienia, jednak bez wyjaśnienia, czy i ewentualnie dlaczego jest ono uznane za właściwe.

W ocenie skarżącej, w zakresie pojęcia "badania przemysłowe" mieszczą się zaplanowane przez nią badania literatury, opracowanie techniki patentowej i wykonanie całościowego opisu techniki w zakresie flotacji ciśnieniowej oraz analiza osiągnięć konkurencji. Taka analiza prowadzi bowiem do zdobycia nowej wiedzy w postaci chociażby wykrycia braków, błędów, czy niedogodności dotychczasowych rozwiązań oraz skonstruowania na tej podstawie projektu naprawy i ulepszenia stwierdzonego stanu lub opracowania i stworzenia nowego, lepszego produktu. Skarżąca wielokrotnie wskazywała, że Zadanie nr 1 będzie poległo na wykonaniu badań zagadnień teoretycznych w celu sporządzenia opracowania techniki dotyczącej flotacji ciśnieniowej. Przeprowadzenie tej części badań przemysłowych ma na celu zbadanie aktualnych, najnowszych osiągnięć naukowych i zdobycie nowej wiedzy oraz zdobycie nowych umiejętności dla opracowania nowych technik. Powyżej przedstawione stanowisko zgodne jest również z intencją europejskiego ustawodawcy i zostało potwierdzone w wyrokach ETS, zaś niezbyt fortunne tłumaczenie rozporządzenia na język polski stwarza wątpliwości interpretacyjne, które powinny zostać przez sąd jednoznacznie usunięte.

Spółka zarzuciła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny niewłaściwe zrelacjonował stanowiska stron, czym dopuścił się błędnego ustalenia przebiegu sprawy na etapie postępowania administracyjnego, co niewątpliwie miało wpływ na treść zapadłego wyroku. Skarżąca wskazała, iż organ, w sposób całkowicie nieuprawniony przyjął, że wartość wydatków kwalifikowalnych wnioskowanych na badania przemysłowe wynosi 109.138,00 zł., chociaż skarżąca już we wniosku określiła wysokość wydatków kwalifikowalnych do objęcia wsparciem na kwotę 105.388,00 zł. Wbrew dyspozycji § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu Konkursu organ, do obliczenia, czy wartość zakwestionowanych przez niego wydatków przekracza 10% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem w ramach części projektu dotyczącej danego Działania, nie przyjęto wartości odpowiadającej całej wnioskowanej kwocie na wydatki w ramach Działania 1.4. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że "kwota 109.138,00 zł wskazana została dla wykonania badań zagadnień teoretycznych w celu sporządzenia opracowania techniki dotyczącej flotacji ciśnieniowej" nie zauważając jednak, że tylko część z tej sumy została przez skarżącą zawnioskowana jako wydatki kwalifikowalne do objęcia wsparciem. Ponadto Sąd I instancji błędnie uznał, że skoro całe Zadanie I zostało uznane za niespełniające kryterium merytorycznego, to wszystkie przewidziane w nim wydatki nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne. Skarżąca zwróciła uwagę, że oceniający wniosek dwaj członkowie komisji zgodnie wskazali w arkuszu ocen, że za niekwalifikowalne uznali jedynie czynności polegające na badaniu literatury i osiągnięć konkurencji oraz z tym związanej części wykonania całościowego opisu techniki w zakresie flotacji ciśnieniowej, a zatem tylko niewielką część Zadania I. Pozostałe zaś czynności w tym zadaniu zostały uznane za kwalifikowalne w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz Działania.

Skarżąca stwierdziła, że na etapie postępowania odwoławczego (protestu) wyjaśniła, że na przeprowadzenie badań literatury i osiągnięć konkurencji pod kątem oczyszczania ścieków i wody, przeznaczyła trzy pierwsze miesiące realizacji pierwszego etapu projektu o wartości 42.669,00 zł, co stanowi 7,93% wartości działania, czyli mniej, niż wskazana w Regulaminie maksymalna granica 10%. Zdaniem spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny bezpodstawnie uznał, że w przypadku stwierdzenia, iż Zadanie I zawiera jakiekolwiek czynności, których nie zaliczono do badań przemysłowych, to automatycznie należy zaliczyć wszystkie czynności zawarte w Zadaniu I do wydatków niekwalifikowalnych do objęcia wsparciem, a tym samym całe Zadanie I nie może być wydatkiem kwalifikowalnym. Sąd zignorował szczegółowe wyjaśnienia skarżącej dotyczące faktycznego przeznaczenia wnioskowanych środków finansowych, a ponadto w sposób nieuprawniony stwierdził, że przenoszenie wydatków dotyczących czynności nienależących do kategorii badań przemysłowych do kategorii wydatków niekwalifikowalnych byłoby bezprzedmiotowe i niedopuszczalne, pomimo że skarżąca wykazała, że procent wydatków niekwalifikowalnych został przez komisję konkursową wadliwie obliczony, a rzeczywiste koszty zakwestionowanych czynności są niewielkie w porównaniu do kosztów całego projektu – czym dopuścił się rażącego naruszenia § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu konkursu, co miało istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Sąd nie dokonał sprawdzenia prawidłowości obliczeń członków Komisji konkursowej, ani legalności zdyskwalifikowania całego Zadania I, pomimo iż zawierało ono tylko kilka czynności uznanych za niekwalifikowalne do objęcia wsparciem, co uznać należy za istotne naruszenie procedury, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

Na początku rozważań należy zaznaczyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art. 30 c ust. 3 pkt 1 wskazuje, że sąd administracyjny bada i weryfikuje ocenę projektu. Negatywny wynik procedury odwoławczej to powtórna ocena projektu i o takiej właśnie ocenie projektu traktuje wymieniony przepis.

Strona skarżąca podnosząc zarzut naruszenia przepisów prawa procesowanego tj. art. 106 § 3 i § 5, 113 § 1 i 141 § 4 p.p.s.a. przy dokonywaniu przez Sąd I instancji oceny stanowiska organu odwoławczego, podtrzymującego negatywną ocenę projektu powinna wykazać, iż naruszenie wymienionych w skardze kasacyjnej przepisów proceduralnych mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Takiego związku autor skargi kasacyjnej nie wykazał. Strona zarzuca, iż Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, że wartość wydatków kwalifikowalnych, wnioskowanych na badania przemysłowe w Zadaniu 1 wynosi 109.138 zł, podczas gdy strona we wniosku określiła wysokość wydatków kwalifikowalnych do objęcia wsparciem na kwotę 105.338 zł. Zatem Sąd nie zauważył, że część z tej sumy została zawnioskowana jako wydatki kwalifikowalne do objęcia wsparciem. Zarzut ten nie ma wpływu na treść rozstrzygniecia, ponieważ całe Zadanie I zostało uznane przez organ za niespełniajace kryterium merytorycznego, co oznacza, że wszystkie przewidziane w nim wydatki nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne. Dalej strona wywodzi, że wyjaśniła na etapie postępowania odwoławczego – protestu – iż na konieczne - w jej ocenie - przeprowadzenie badań literatury i osiągnięć konkurencji w przedmiocie oczyszczania ścieków i wody, przeznaczyła trzy pierwsze miesiące realizacji etapu pierwszego projektu o wartości 42.669 zł, co stanowi 7,93 % wartości działania, czyli mniej niż wskazana w § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu konkursu maksymalna granica 10%, pozwalająca na dokonanie przeniesienia tego wydatku do kosztów niekwalifikujacych się do objęcia wsparciem. Zarzut ten jest oczywiście nieusprawiedliwiony, ponieważ przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest ocena wniosku o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach programu operacyjnego, realizującego politykę rozwoju. Wyjaśnienia strony złożone na etapie odwoławczym od negatywnej oceny tego wniosku nie mogą skutecznie wywierać wpływu na tę ocenę. Podstawę oceny stanowią dane zawarte we wniosku. Natomiast wyjaśnienia strony zawarte w proteście prowadzące do modyfikacji wniosku, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Dane zawarte we wniosku były jednoznaczne i nie budzące wątpliwości. Strona skarżąca w Harmonogramie rzeczowo-finansowym, stanowiącym załącznik do wniosku opisała zadania projektu i przypisane im kwoty. Etap I Zadanie I obejmował wykonanie zadań teoretycznych w celu sporządzenia opracowania techniki dotyczącej flotacji ciśnieniowej. Jako datę rozpoczęcia wskazano dzień 1 kwietnia 2009 r., jako datę zakończenia – 30 września 2009 r. Kwota wydatków kwalifikowalnych określona została przez wnioskodawcę na 105.338 zł, przy czym cała kwota kwalifikowana Etapu I wynosiła 537.750zł. Przedłożona dokumentacja zatem, wbrew stanowisku strony, nie pozwalała na wydzielenie części czynności uznanych za niekwalifikowalne w ramach Zadania I. Całość wydatków zatem uznana została za niekwalifikowalne, przy czym wartość wydatków niekwalifikowalnych przekraczała 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych. Tym samym zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w postaci błędnego ustalenia przebiegu sprawy na etapie postępowania sadowoadministracyjnego oraz nieodniesienia się do wszystkich zarzutów poniesionych w skardze nie zasługuje na aprobatę.

Całkowicie nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przepisów art. 106 § 3 i § 5 oraz 113 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy wyjaśnić stronie wnoszącej skargę kasacyjną, że co do zasady nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego przed sadem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracyjnym. Od tej zasady istnieje wyjątek, przewidziany w art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są łącznie dwa warunki: 1. jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, 2. nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygniecie istniejących w sprawie wątpliwości. Takiego waloru nie spełniał wniosek strony o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci opinii eksperta zarządzania zmianami tradycyjnej gospodarki na gospodarkę opartą na wiedzy w zakresie pojęcia badania przemysłowe, bowiem wniosek dotyczył interpretacji definicji pojęcia badania przemysłowe zawartej w art. 30 pkt 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. Natomiast dowód z dokumentu zawierającego prywatną opinię biegłego może być dopuszczony przez sąd administracyjny jedynie dla oceny, czy organy administracji ustaliły prawidłowo stan faktyczny będący podstawą subsumcji przepisu prawa materialnego do poczynionych ustaleń faktycznych. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, bowiem podstawę oceny Sądu stanowi wniosek projektu sporządzony przez stronę.

Zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci błędnej wykładni przepisu art. 30 pkt 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu w związku z § 1 ust. 8 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ranach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 również nie jest trafny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowe rozumienie treści przepisu zawierającego definicję pojęcia "badania przemysłowe". Sąd bowiem stwierdził, iż zgodnie z art. 30 pkt 3 ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 "badania przemysłowe" oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług. Badania przemysłowe, co podkreślił Sąd, mają więc na celu dostarczać nową wiedzę, która może być następnie wykorzystana we wdrożeniu nowego produktu lub usługi. Zatem celem badań przemysłowych jest wyjaśnienie, czy rozwiązanie określonego problemu jest możliwe do zastosowania zarówno ze względów technicznych jak i ekonomicznych. Natomiast strona we wniosku o dofinansowanie projektu wskazała, iż przeprowadzenie w Zadaniu nr 1 badań przemysłowych ma na celu zbadanie aktualnych osiągnięć naukowych i zdobywanie nowej wiedzy poprzez badanie literatury i osiągnięć konkurencji, opracowanie stanu techniki patentowej dotyczącej flotacji ciśnieniowej oraz wykonanie całościowego opisu techniki w zakresie flotacji ciśnieniowej. Co oznacza, że strona skarżąca przewidziała w Zadaniu I prace związane z przeglądem i ugruntowaniem dotychczasowego stanu wiedzy w zakresie flotacji ciśnieniowej, podczas gdy przez badania przemysłowe w rozumieniu art. 30 pkt 3 rozporządzenia Komisji należy rozumieć prace badawcze ukierunkowane na zdobywanie nowej wiedzy. W skardze kasacyjnej strona podniosła, że podstawą prowadzenia badań przemysłowych jest metoda naukowa polegająca na zbieraniu danych poprzez obserwacje i eksperyment oraz formułowaniu i testowaniu hipotez przy pomocy tych danych. Konieczne jest zatem zgromadzenie, usystematyzowanie i analiza istniejącej wiedzy w celu zdobycia nowej wiedzy. Jednakże takiego opisu przeprowadzenia badań strona nie zawarła we wniosku, a ten stanowił podstawę dokonania oceny projektu. Należy dodać, że Sąd wzmocnił jedynie swoją argumentację, powołując się stanowisko ekspertów dokonujących oceny merytorycznej wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.