Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 266/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - - Iwona Golec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2008 r. wniosku A.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz od stycznia do listopada 2002 r. wraz z odsetkami i koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wraz ze skargą kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z 2 lipca 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na uiszczenie wpisu od skargi oraz podał, że otrzymuje miesięcznie dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 1126 zł brutto, wydatkując miesięcznie na życie kwotę 1126 zł.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym koszty sądowe (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zależne jest od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z konstrukcji tego przepisu wynika więc, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy i od tego co udowodni zależy sposób rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.

Zgodnie z przepisem art. 255 p.p.s.a. strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.

Stosowanie do powyższego, wezwaniem z 23 lipca 2008 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do złożenia:

- zaświadczenia pracodawcy skarżącego o wysokości miesięcznego wynagrodzenia z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych przez skarżącego wydatków na konieczne utrzymanie z okresu ostatnich trzech miesięcy ( w szczególności ewentualne opłaty tytułem czynszu, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, itp. ),

- wykazu posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych ( w tym lokat ) oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2008 r.,

- kopii rocznego zeznania podatkowego skarżącego ( podatek dochodowy od osób fizycznych ) za 2007 rok

w terminie 10 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wskazane wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 29 lipca 2008 r., a termin na złożenie dodatkowych dokumentów, przedłużony na wniosek pełnomocnika z 5 sierpnia 2008 r. do dnia 18 sierpnia 2008 r., upłynął bezskutecznie.

W dniu 18 sierpnia 2008 r. skarżący uiścił należy w sprawie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł.

Wobec nieuzupełnienia wniosku w żądanym zakresie, uznać należy, że skarżący nie wykazał, stosownie do wymagań z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a – że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

I dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.