Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 822/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. C. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, udzielonej w ramach prawa pomocy w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. C. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy.


UZASADNIENIE

R. M. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Rady Ministrów złożyła wniosek o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Postanowieniem referendarza sądowego zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem z urzędu dla R. M. wyznaczyła adw. M. C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. oddalił wniesioną skargę i przyznał na rzecz ustanowionego adwokata stosowną kwotę tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Adw. M. C. przy piśmie z dnia 22 grudnia 2010 r., skierowanym do Sądu, załączyła opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku.

Następnie pismem z dnia 30 grudnia 2010 r. wniosła o zasądzenie kosztów od sporządzonej opinii według norm przepisanych.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wniosek pełnomocnika, ustanowionego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, w przedmiocie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną jest rozpatrywany przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258 - 261 tej ustawy.

Należy stwierdzić, że stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać wyraźne oświadczenie pełnomocnika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Oświadczenie takie jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63).

Stanowisko takie, podzielając pogląd Sądu Najwyższego, wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując, iż przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a ponadto nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie jest brakiem formalnym i nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane).

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostało złożone wymagane oświadczenie.

Brak jest również dowodu doręczenia skarżącej przedmiotowej opinii.

Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi, występującemu w sprawie w ramach przyznanego stronie prawa pomocy.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.