Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 27/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi L. P. na decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga L. P. skierowana przeciwko decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] roku Nr [...]. Do skargi został załączony odpis tej decyzji, a także załączone zostało odwołanie skarżącej złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. oraz odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku Nr [...]. Do skargi został załączony odpis tej decyzji, a także załączone zostało odwołanie skarżącej złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. oraz odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku Nr [...]. Z treści tej ostatniej decyzji wynikało, iż po rozpatrzeniu odwołania L. P. od wydanego przez organ administracji I instancji w dniu [...] rozstrzygnięcia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopatrzywszy się w nim uchybień uchyliło je do ponownego rozpoznania. Decyzja zatem będąca przedmiotem skargi L. P. wydana została przez organ administracji I instancji w wyniku ponownego rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Jednakże, zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a., w każdym ze wskazanych wyżej przypadków konieczne jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Skarżąca skorzystała z przysługującego jej po myśli przepisów kodeksu postępowania administracyjnego środka zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji organu administracji publicznej I instancji z dnia [...] roku Nr [...], co spowodowało, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpoznawało sprawę jako organ II instancji. Decyzja podjęta w wyniku postępowania odwoławczego była przyczyną ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji, co zakończyło się wydaniem ponownej decyzji. Decyzja ta, nie utraciła charakteru decyzji nie ostatecznej, mimo, iż była wydana w toku postępowania ponownego. Skarżącej przysługiwał bowiem powtórnie środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny stałby się właściwy do rozpoznania skargi L. P. wyłącznie wtedy, gdyby była skierowana przeciwko rozstrzygnięciu ostatecznemu tj. rozstrzygnięciu, od którego nie służyłoby już odwołanie w administracyjnym toku instancji.

Skarga niniejsza podlega zatem odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 ust. 6 p.p.s.a., albowiem przed jej wniesieniem nie wyczerpano środków zaskarżenia.

SW