Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 983/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86,  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W., A. W. i J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie przez A. W. z uwagi na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, z uchybieniem przewidzianego siedmiodniowego terminu.

Przedmiotowe orzeczenie skutecznie doręczono skarżącemu A. W. w dniu 15 kwietnia 2011 r.

W dalszej kolejności w dniu 4 maja 2011 r. (data nadania 30 kwietnia 2011 r.) do tut. Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi.

W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podał, że wraz z postanowieniem o odrzuceniu wniesionej przez niego skargi otrzymał pouczenie, iż postanowienie to może zostać zaskarżone poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, kŧóra winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, bądź radcą prawnym. Ponieważ skarżący uznał, iż Sąd niesłusznie odrzucił jego skargę, w dniu 28 kwietnia 2011 r. udał się do radcy prawnego, celem zlecenia mu wniesienia w jego imieniu skargi kasacyjnej. Wówczas powziął wiadomość, że oddzielnie winno się złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednakże miało to nastąpić do dnia 22 kwietnia 2011 r. Dalej podniesiono, iż w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd wskazał, iż istnieje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, nie podano jednakże terminu w trackie, kŧórego należy złożyć taki wniosek. Z przedmiotowego pouczenia wynikało w ocenie skarżącego, iż taki wniosek należy złożyć w skardze kasacyjnej. Na koniec zauważono, iż w opisanych okolicznościach brak jest winy skarżącego w przekroczeniu terminu, dlatego też wniósł on o jego przywrócenie.

Do przedmiotowego wniosku załączono między innymi oświadczenie radcy prawnego W. J., z treści kŧórego wynika iż w dniu 28 kwietnia 2011 r. skarżący zgłosił się do jego Kancelarii w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Została udzielona mu porada w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

W dniu 12 maja br. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego, stanowiące uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a,. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. aby wniosek o przywrócenie terminu mógł być merytorycznie rozpatrzony przez sąd, musi on zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 30 kwietnia 2011 r. uznać należy za wniesiony w terminie, nie jest on jednakże zasadny.

Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący, zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy.

W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Z kolei okolicznościami uzasadniającymi brak winy w uchybieniu terminu, mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie Sądu.

Oceniając podnoszone przez skarżącego okoliczności przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, iż nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu.

Z przytoczonych przez skarżącego argumentów wynika, że przeszkodą, która uniemożliwiła mu dotrzymanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi, było błędne zrozumienie pouczenia, które otrzymał wraz z doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie usprawiedliwia braku winy w działaniu strony i uchybieniu terminu. Niedokonanie czynności w związku z niezrozumieniem prawidłowego pouczenia, nie świadczy o wystąpieniu przesłanki przywrócenia terminu.

W literaturze przyjmuje się (na co wskazuje się już powyżej) że brak prawidłowego pouczenia, może stanowić o braku zawinienia w dochowaniu terminu (zob. Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A, Niezgódka - Madek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 380). Tymczasem w niniejszej sprawie nie miała miejsca taka sytuacja. Sąd bowiem należycie pouczył skarżącego o możliwości złożenia skargi kasacyjnej, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Niezależnie od powyższego w treści przedmiotowego orzeczenia, jedynie na marginesie wskazano, iż strona może skorzystać z przysługującego jej uprawnienia w postaci złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Błędna interpretacja właściwego pouczenia przy jednoczesnym braku innych niezależnych od strony okoliczności czy też okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, nie może zdaniem Sądu stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu.

W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.