Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 297/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi Ośrodek [...] S. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącej - Ośrodek [...] Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w S.kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., nr [...], wydanym w postępowaniu odwoławczym, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów, utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 14 lutego 2012 r., nr [...], o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Ośrodka S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 8 listopada 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że 14 listopada

2011 r. Ośrodek S. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] (dalej zwany: "O.", "Spółka") zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za obrót dofinansowania otrzymanego od gminy oraz wystawienia faktur korygujących i terminu ich rozliczenia.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Ośrodek S. (O.) jest spółką prawa handlowego, powstałą w efekcie likwidacji zakładu budżetowego, której jedynym wspólnikiem jest Gmina -Miasto. Spółka została powołana z dniem 9 grudnia 2009 r. w celu realizacji zadań własnych Gminy z zakresy kultury fizycznej i sportu, wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 10 i 19 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591). W związku z powyższym zawarte zostało porozumienie w sprawie powierzenia Spółce przez Miasto, zadania własnego z zakresu kultury fizycznej i sportu, które ma polegać na zwiększeniu dostępności obiektów sportowych dla mieszkańców Miasta: pływalni oraz hali sportowej należących do Spółki. W celu realizacji zadań określonych wymienionym porozumieniem, Spółka zobowiązana jest do:

1. Przygotowania i udostępniania pływalni, a także zapewnienia bezpieczeństwa korzystającym podczas nauki pływania organizowanej przez szkoły podstawowe dla uczniów klas [...] i [...], przy czym Spółka zobowiązana jest do pozostawania w stanie gotowości do przyjęcia co najmniej [...] oddziałów klas [...] i [...] szkół podstawowych i udostępniania w tym celu pływalni na co najmniej [...] godzin tygodniowo.

2. Umożliwienia korzystania z pływalni przez kluby sportowe i stowarzyszenia, których celem jest realizacja szkolenia sportowego w zakresie pływania lub nurkowania, w liczbie godzin nie mniejszej niż przeciętnie [...] tygodniowo, rozliczanego nie rzadziej niż 2 razy w roku budżetowym, według harmonogramu podlegającego uzgodnieniu pomiędzy Spółką a Miastem.

3. Pobierania za korzystanie z pływalni opłaty w wysokości nie mniejszej niż [...] zł/h od określonych w porozumieniu grup odbiorców w liczbie nie mniejszej niż przeciętnie [...] osób miesięcznie, z uwagi na wpływ pływania na prawidłowy rozwój lub poprawę stanu zdrowia, a mianowicie od: dzieci i młodzieży szkolnej oraz studentów do 26 roku życia na podstawie legitymacji szkolnej lub studenckiej, emerytów i rencistów na podstawie legitymacji szkolnej lub odcinka emerytury lub renty, osób niepełnosprawnych na podstawie legitymacji lub odpowiedniego orzeczenia stwierdzającego niepełnosprawność.

4. Przygotowania i udostępniania hali sportowej Spółki, a także zapewnienia bezpieczeństwa obiektu podczas przeprowadzenia przez kluby sportowe treningów, zajęć sportowych i innych rozgrywek sportowych. Spółka zobowiązuje się do pozostawania w gotowości i udostępnienia w tym celu hali sportowej w ilości przeciętne [...] godzin tygodniowo, według harmonogramu podlegającego uzgodnieniu pomiędzy Spółką a Miastem.

5. Użyczania (udostępniania), na warunkach szczegółowo uzgadnianych z klubami sportowymi i jednostkami organizacyjnymi Miasta, pomieszczeń biurowych i magazynowych mieszczących się w hali sportowej, za które Miasto dokona zapłaty, według załącznika do porozumienia.

6. Prowadzenia dokumentacji z realizacji zadań w postaci zestawień półrocznych i rocznych, których kopie będą załącznikami do półrocznych i rocznych sprawozdań Spółki z ich realizacji.

Na realizację wymienionych celów O. otrzymuje od Miasta środki finansowe, których wysokość jest ustalana na początku każdego roku. Środki te mają charakter ryczałtowy i nie mogą przekraczać kwot zabezpieczonych w budżecie Miasta na dany cel. Wynagrodzenie zostało określone w kwocie łącznej, na którą składają się dwie kwoty: jedna na realizację zadań wymienionych w pkt 1,2,3, druga - na realizację zadań określonych w pkt 4 i 5. Środki te wypłacane są przez Miasto w miesięcznych ratach na rachunek O. Dotychczas, w związku z otrzymywaniem od Miasta kwot dofinansowania, Spółka wystawiała faktury VAT, wykazując w nich podatek należny. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotem jej działalności jest świadczenie usług związanych z poprawą kondycji fizycznej. Dokonując analizy (weryfikacji) rozliczeń w zakresie wymienionego podatku, Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowości opodatkowywania podatkiem, kwot dofinansowań otrzymywanych od Miasta na podstawie porozumienia.

Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Ośrodek S. Sp. z o.o. zadała następujące pytania:

- czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, że otrzymywane przez nią (na podstawie porozumienia) kwoty dofinansowania na realizację zadań własnych Gminy a powierzonych Spółce, powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

- czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, że w sytuacji uznania, że otrzymywane kwoty dofinansowania na realizację zadań własnych Gminy (a powierzonych Spółce) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ma prawo wystawić faktury korygujące do wystawionych wcześniej faktur na rzecz Miasta, a które to faktury dokumentowały otrzymanie dofinansowania?

i w konsekwencji

- czy ma prawo do zmniejszenia kwoty podatku należnego, a w przypadku jego braku, do rozliczenia ujemnego podatku należnego w miesiącu otrzymania potwierdzenia odbioru faktur korygujących przez Miasto?

Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie, wnioskodawca stwierdził, że otrzymywane od Miasta środki finansowe (dofinansowanie) nie mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Środków tych nie można uznać ani za wynagrodzenie za świadczenie usług przez Spółkę, ani za kwoty subwencji, dotacji lub dopłaty, mającej bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług. Zdaniem Spółki, otrzymywane od Miasta kwoty nie mogą stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu. Otrzymywane środki finansowe nie mogą również wpływać na proporcję rozliczania podatku naliczonego, o której mowa w art. 90 i art. 91 wymienionej ustawy.

Nadto, Spółka podkreśliła, że nie świadczy na rzecz Miasta żadnego świadczenia, gdyż wykonywane przez nią usługi są świadczone na rzecz podmiotów trzecich. Odbiorcami usług są osoby fizyczne, podmioty prowadzące działalność gospodarczą, czy też inne jednostki (szkoły podstawowe, gimnazjalne). Nie istnieje więc jakikolwiek związek otrzymanego wynagrodzenia z czynnościami, jakie wykonuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kwoty dofinansowania nie są zależne od ilości wykonanych usług na rzecz konsumentów, są ustalane na cały rok "z góry" i tylko w związku ze wzrostem kosztów utrzymania kwota ustalonego dofinansowania może być zwiększana.

Spółka podkreśliła, iż Miasto ustala wartość dofinansowania na dany rok w miarę posiadanych środków finansowych i jego wysokość nie jest w żaden sposób zależna od wykonywanych usług, które nie są wykonywane na rzecz Miasta, ale dla konsumentów. Otrzymywane kwoty nie stanowią również dotacji (subwencji, dopłat), o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W ocenie wnioskodawcy, otrzymane kwoty dofinansowania nie mogą podlegać opodatkowaniu, gdyż służą zapewnieniu prawidłowej realizacji zadań nałożonych na Miasto a zleconych jej do wykonania. Przeznaczane są one na pokrycie kosztów działalności Spółki takich jak: koszty zakupu energii elektrycznej, energii cieplnej, dostaw wody i innych usług komunalnych, usług telefonicznych, zakupu środków trwałych i wyposażenia, kosztów wynagrodzenia pracowników, ratowników, koszty remontów, modernizacji i bieżących napraw obiektu. Kwota otrzymywanego dofinansowania od Miasta nie jest w żaden sposób uzależniona od ilości osób, które skorzystają z usług lub od wartości sprzedaży dokonanej przez Spółkę. Przedmiotowe dofinansowanie ma charakter ogólny i dotyczy wyłącznie finansowania kosztów działalności.

Zdaniem Spółki, skoro otrzymywane dofinansowanie nie podlega opodatkowaniu, nie powinno również być dokumentowane fakturami VAT, a jedynie notami księgowymi.

Reasumując więc, we wniosku wskazano, że Spółka ma prawo do wystawienia faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Miasta, które dokumentowały otrzymanie dofinansowania i w których wykazano podatek należny - po spełnieniu wymogów określonych w art. 29 ust. 4b ustawy - i do zmniejszenia kwoty podatku należnego.

Z uwagi na fakt, iż, w ocenie organu, wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. organ podatkowy wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia - poprzez:

1) wskazanie, czy przedmiotem interpretacji ma być również kwestia uwzględniania otrzymanego dofinansowania przy obliczaniu struktury, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o podatku od towarów i usług, na co może wskazywać część stanowiska do pierwszego pytania zadanego we wniosku; 2) wpłacenie stosownej opłaty na rachunek Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr [...] lub wskazanie, którego ze stanów faktycznych dotyczy uiszczona opłata, gdyż wniosek może dotyczyć 3 stanów faktycznych; 3) wyczerpujące przedstawienie stanów faktycznych przez wskazanie, czy otrzymywane dofinansowanie ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a jeżeli tak - czy ma bezpośredni wpływ na cenę usług opodatkowanych, usług zwolnionych, czy zarówno usług opodatkowanych i zwolnionych; 4) zadanie pytania w zakresie uwzględniania otrzymanego dofinansowania przy obliczaniu struktury, o której mowa wart. 90 i 91 ustawy o podatku od towarów i usług (o ile kwestia ta ma być przedmiotem interpretacji).

Organ podatkowy wskazał dalej, że 26 stycznia 2012 r. wpłynęło uzupełnienie stanowiące odpowiedź na wskazane powyżej wezwanie. Nie zawierało ono jednak odpowiedzi na pytanie, czy otrzymywane dofinansowanie ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a jedynie stwierdzenie, że kwestia prawidłowego potraktowania (zakwalifikowania) na gruncie przepisów o VAT otrzymywanego dofinansowania od Gminy - Miasta, jest właśnie przedmiotem wniosku, wobec czego nie może stanowić elementu stanu faktycznego.

W związku z tym, że wymieniona informacja była niezbędna dla rozstrzygnięcia kwestii uznania dofinansowania otrzymanego od gminy za obrót, a w konsekwencji możliwości wystawienia faktur korygujących i terminu ich rozliczenia, zdaniem organu podatkowego, nie można było uznać, iż wskazane braki formalne wniosku zostały przez wnioskodawcę uzupełnione.

Z uwagi na powyższe, postanowieniem z 14 lutego 2012 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, pozostawił wniosek o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia.

Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia w dniu 5 marca 2012 r. Spółka złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpatrzenie złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku od towarów i usług, jednocześnie zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 14b §3 Ordynacji podatkowej poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy zawierał on wszelkie elementy przewidziane przepisami prawa,

- art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej, poprzez działanie naruszające zasadę legalizmu oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że złożony w dniu 8 listopada 2011 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zawierał wszelkie elementy wymagane przepisami prawa, w szczególności w zakresie przedstawienia stanu faktycznego i własnego stanowiska w sprawie jego oceny prawnej.

Spółka podkreśliła, że z treści zaskarżonego postanowienia nie wynika, czy zdaniem organu, nie uzupełniono wniosku o elementy stanu faktycznego, czy też w części dotyczącej własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego.

W dalszej części zażalenia wskazano, że uznanie przez organ podatkowy, iż kwestia kwalifikacji otrzymywanego dofinansowania powinna być elementem stanu faktycznego zaprzecza instytucji interpretacji indywidualnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, Ośrodek S. Sp. z o.o., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, utrzymujące w mocy postanowienie z dnia 14 lutego 2012 r., na mocy którego organ podatkowy pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki z dnia 8 listopada 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w okresie podatku od towarów i usług.

Zaskarżanemu postanowieniu, zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, a w szczególności:

1. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej -poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia pomimo braku podstaw do przyjęcia, że zachodzi okoliczność uzasadniająca pozostawienie wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia,

2. art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej - poprzez uznanie, iż ocena charakteru otrzymywanego dofinansowania od gminy winna stanowić element stanu faktycznego,

3. art. 14c § 1, 2 i 3 Ordynacji podatkowej - poprzez niewydanie interpretacji w zakresie drugiego z zadanych we wniosku Spółki, pytań dotyczący możliwości wystawienia faktur korygujących, pomimo że Minister Finansów miał wszelkie informacje pozwalające mu na wydanie interpretacji w tym zakresie,

4. art. 120 Ordynacji podatkowej - poprzez wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów prawa oraz art. 121 § 1 tej ustawy - poprzez wydanie postanowienia z pominięciem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Wyrokiem z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 528/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 kwietnia 2012 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu podatkowego, że analiza przedstawionego przez stronę stanu faktycznego musiała prowadzić do wniosku, że nie jest on przedstawiony w sposób precyzyjny i wyczerpujący.

Zdaniem Sądu zasadnie organ podatkowy zauważył, że dokonanie oceny charakteru otrzymywanego dofinansowania nie mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji indywidualnej przepisów, dotyczących podatku od towarów i usług. Sąd uznał, że zasadne było domaganie się przez organ podatkowy uzupełnienia wniosku, poprzez wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego. W ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo sprecyzował także swoje żądania, w formie pytań odnoszących się do wniosku podatnika. Sąd I instancji stwierdził, że ze skierowanego do skarżącej wezwania wprost wynikało, w jakim zakresie wniosek należy uzupełnić, wyjaśnienia wymagała m.in. kwestia, czy otrzymane dofinansowanie ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług. W ocenie Sądu, powyższa informacja była nieodzowna dla dokonania prawidłowej oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego, a co za tym idzie, udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, w świetle art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dofinansowania otrzymanego od gminy za obrót.

Naczelny Sąd Administracyjny, któremu sprawa została przekazana wskutek wniesionej skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu I instancji, wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 r. , sygn. akt I FSK 1808/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.

Zdaniem Sądu II instancji sposób zredagowania oraz konstrukcja złożonego w sprawie wniosku o wydanie interpretacji umożliwiały wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji był "zaistniały stan faktyczny lub zdarzenia przyszłe" w rozumieniu art. 14b § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej i wobec tego była możliwa ocena prawna stanowiska wnioskodawcy. Sąd II instancji zauważył, że skarżąca przedstawiła we wniosku swój status prawny, jak również cele i zadania powierzone jej do realizacji przez Miasto na mocy zawartego porozumienia. Zdaniem NSA we wniosku wskazano, że usługi świadczone przez Spółkę wykonywane są dla osób trzecich i nie są wykonywane dla gminy. Środki finansowe otrzymywane od Miasta, w miarę posiadanych możliwości, stanowią dofinansowanie na pokrycie własnej działalności, nie stanowią wynagrodzenia za świadczone usługi, ustalane są z góry na cały rok niezależnie od ilości wykonanych usług. Jednocześnie wyraziła swoje stanowisko w sprawie oceny zaistniałego stanu faktycznego w kwestii sformułowanych we wniosku pytań przyporządkowanych do przedstawionego stanu faktycznego w świetle art. 29 ust. 1 U.p.t.u. Odnośnie wpływu dofinansowania na cenę świadczonych usług Skarżąca już we wniosku podała, że otrzymane środki nie mogą być uznane ani za wynagrodzenie za świadczenie usług, ani za kwoty subwencji, dotacji lub dopłaty mającej bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Rozpoznając ponownie skargę, Sąd był związany, na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej zwana: :P.p.s.a."), wskazaną powyżej wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez sąd kasacyjny. Oznacza to, że sąd ponownie rozpoznając sprawę nie ma całkowitej swobody przy wydawaniu orzeczenia. Uwzględnienie powyższej wykładni spowodowało, że skarga okazała się zasadna.

Podstawę formalnoprawną interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowią przepisy art. 14b-14p Ordynacji podatkowej. Istotą postępowania interpretacyjnego jest możliwość uzyskania "pewności prawa" przez wnioskodawcę, celem prawidłowego wykonywania obowiązku podatkowego. W ramach tego postępowania wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej).

Wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego w zasadzie decyduje o możliwości wydania interpretacji podatkowej. Tylko w stosunku do precyzyjnie przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Przy czym granice oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy zawartej w indywidualnej interpretacji zakreślone są treścią pytania postawionego we wniosku o interpretację.

Interpretacja indywidualna nie stanowi abstrakcyjnego wyjaśnienia przepisów prawnych, lecz jest dokonaniem oceny prawnej stanowiska wnioskującego na tle zindywidualizowanego stanu faktycznego, który jest przedstawiony przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji. Ocena ta obejmuje nie tylko jego konkluzję co do prawnego zakwalifikowania określonego zdarzenia prawnopodatkowego, ale także motywy prawne na których opiera on taką konkluzję. Przedstawienie stanowiska organu podatkowego w indywidualnej interpretacji powinno polegać przede wszystkim na jasnej i zrozumiałej odpowiedzi organu na zadane we wniosku pytanie (pytania) oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14 b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia (art. 14 g § 1 Ordynacji podatkowej).

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że Spółka nie uzupełniła wniosku i nie przedstawiła wszystkich informacji koniecznych do wydania interpretacji w przedmiotowej sprawie. Zdaniem organu, wyjaśnienie udzielone przez Spółkę nie zawiera definitywnej oceny rodzaju otrzymywanego dofinansowania. To wnioskodawca, a nie organ podatkowy powinien dokonać oceny w zakresie tego czy otrzymywane środki od Miasta maja bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, czy też nie. Brak tej informacji według organu nie pozwala na stwierdzenie, czy przedmiotowe dofinansowanie może być uznane za obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto ocena przez organ podatkowy takich dotacji wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego, co nie jest możliwe w toku postępowania o wydanie interpretacji.

Sąd nie podziela powyższego stanowiska organu.

W ocenie Sądu przedstawiony we wniosku stan faktyczny został opisany w sposób prawidłowy, jest kompletny. Nie budzi zastrzeżeń także sposób sfomułowania pytań w oparciu o tak opisany stan faktyczny. Skarżąca udzieliła także odpowiedzi w zakresie przedstawionego stanu faktycznego, która pozwalała organowi podatkowemu zajęcie merytorycznego stanowiska w sprawie. Brak jest podstaw aby przedmiot interpretacji wywodzić wyłącznie z opisu stanu faktycznego oraz z treści pytań zawartych we wniosku. Należy bowiem zauważyć, że ramy wypowiedzi organu w świetle art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej zakreśla odpowiedź udzielona przez wnioskodawcę, a zatem to ona również kształtuje przedmiot interpretacji. W rozpoznawanej sprawie z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku Spółki wynika m.in., że jest ona podatnikiem podatku VAT. Realizuje opisane szczegółowo we wniosku cele i zadania powierzone przez Miasto na mocy zawartego porozumienia, na które otrzymuje określone środki finansowe. Wynika także, że Spółka świadczy usługi bezpośrednio na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji, nie zaś na rzecz Miasta. W części wniosku zawierającą ocenę opisanego stanu faktycznego, podano również, że otrzymywane środki finansowe służą dofinansowaniu własnej działalności Spółki, nie stanowią wynagrodzenia za świadczone usługi, a ustalane są z góry za cały rok niezależnie od ilości wykonanych usług. Należy zauważyć zatem, że skarżąca przedstawiając własne stanowisko wskazała wyraźnie, że przedmiotowe środki nie mogą być uznane za wynagrodzenie ani za kwoty subwencji, dotacji lub dopłaty kształtujące cenę świadczonych usług. Zdaniem Sądu, w tej sytuacji nie było zasadne wzywanie strony do uzupełniania stanu faktycznego w tym zakresie, wniosek spełniał bowiem wymogi formalne z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

W konsekwencji, należało stwierdzić, że skarżąca we wniosku przedstawiła wyczerpująco stan faktyczny, w oparciu o który organ podatkowy mógł wydać interpretację indywidualną. Skoro skarżąca stwierdziła, że otrzymywane dofinansowanie nie ma wpływu na cenę świadczonych usług to organ podatkowy winien odnieść się do tego merytorycznie i ocenić, czy otrzymywane środki należy traktować jako obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tak opisane zdarzenie przyszłe może kształtować prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej i zainteresowany może żądać od organu wykładni, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, tj. wykładni wskazującej zakres i sposób zastosowania przepisów regulujących określony podatek do przedstawionego zdarzenia przyszłego, który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do zdarzeń przyszłych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdująca w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca winien uzyskać rzetelną informację, jak w dotyczącym go zdarzeniu przyszłym, organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanego zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku musi być skonkretyzowane i dotyczyć zindywidualizowanego podmiotu.

W ocenie Sądu, opis zdarzenia przyszłego przedstawiony przez skarżącą jest na tyle precyzyjny i skonkretyzowany, że umożliwia wydanie stosownej interpretacji. Zdarzenie przyszłe zostało opisane wyczerpująco, wszechstronnie i na tyle dokładnie, że skarżąca mogła zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi.

W tych okolicznościach organ powinien ponownie rozpatrzyć wniosek strony i wydać stosowną interpretację zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Sąd podkreśla, że podany we wniosku stan faktyczny będzie stanowić jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznaczy granice, w jakich interpretacja, będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku.

O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a.