Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 271/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk symbol PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania umów kredytowych dotyczących spłacanych kredytów bądź ich potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii, aktualnych dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość w kwotach brutto i netto otrzymywanych emerytur bądź ich potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii oraz aktualnych wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy nie wykonała wezwania w całości. Skarżąca nie nadesłała wyciągu z rachunków bankowych oraz nadesłała tylko dwie pierwsze strony jednej z umów kredytowych zaś drugiej umowy nie przesłała zastępując ją zaświadczeniem z banku.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe rozpoznawanej sprawy każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i przedłożonych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym utrzymuje się z otrzymywanej przez siebie emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz emerytury męża w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi więc [...] złote brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni [...] m2 i mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz dwu nieruchomości rolnych o łącznej powierzchni [...] ha. Strona skarżąca podniosła, że należące do niej mieszkanie położone w Warszawie obecnie zajmuje córka z rodziną zaś dom jest aktualnie rozbudowywany. Jego rozbudowa jest finansowana ze spłacanych obecnie kredytów hipotecznych. Miesięcznie raty spłaty kredytów wynoszą [...] złotych. Pozostałe wydatki związane są z zakupem leków i wynoszą [...] złotych oraz z kosztami mediów, opłatą podatku, dojazdem do miasta i zabiegami rehabilitacyjnymi, które łącznie wynoszą [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała aby niemiała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bądź aby poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania wiązał się z powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Na wstępie podkreślić należy, że strona skarżąca nie nadsyłając wyciągu z posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy oraz umów dotyczących kredytów hipotecznych w istocie nie udokumentowała w pełni swojej obecnej sytuacji finansowej. Uniemożliwia to dokładne określenie realnych możliwości finansowych strony skarżącej. Jednak już tylko na podstawie informacji ujawnionych przez stronę skarżącą stwierdzić można, że zarówno ona jak i jej mąż posiadają stałe źródła dochodu oraz są właścicielami dwu nieruchomości budowlanych oraz dwu nieruchomości rolnych. Wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej oraz rodzaj i ilość posiadanych przez nią nieruchomości wskazuje, że nie można przyjąć aby nie miała ona możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bądź aby poniesienie pełnych kosztów postępowania skutkowało uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.