Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 52/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. z dnia 22 lutego 2007 r. na działalność Burmistrza Gminy T. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę

z dnia 22 lutego 2007 r. Opisał w niej fakty świadczące, jego zdaniem, o naruszaniu prawa przez Burmistrza Gminy T. Faktami tymi było żądanie dzierżawcy gminnego wysypiska śmieci uiszczania przez mieszkańców Gminy opłat za korzystanie z tego wysypiska, wbrew obowiązującej uchwale Rady Gminy, nieterminowe udzielanie odpowiedzi na pisma kierowane do Burmistrza, brak odpowiedzi na żądanie udostępnienia informacji publicznej, podjęcie przez Radę Gminy "bezprawnej" uchwały dotyczącej sposobu rozpatrzenia jego skargi na działalność Burmistrza, podjęcie przez Radę bezprawnej uchwały dotyczącej ekwiwalentu za niewykorzystany przez Burmistrza urlop. Skarżący zażądał od Burmistrza przeproszenia, zadośćuczynienia, nałożenia przez Sąd grzywny za naruszanie prawa, usunięcie jednej z uchwał

z internetu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie dotyczy żadnego z powyższych punktów ustawy procesowej. Uchwała Rady Gminy dotycząca rozpatrzenia skargi skierowanej na Burmistrza nie jest aktem prawa miejscowego i nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Analogicznie nie może być takim przedmiotem uchwała dotycząca ekwiwalentu Burmistrza za urlop wypoczynkowy. Nie zostały też one podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gdyż pierwsza z nich dotyczy relacji pracodawca - pracownik, druga zaś została podjęta na podstawie przepisów działu VIII Kpa, a sprawy takie nie podlegają właściwości sądu administracyjnego. Jak ponadto słusznie zauważył organ - zakładając, że przedmiotem skargi byłaby uchwała Rady mogąca taki przedmiot stanowić - dla skutecznego wniesienia skargi wymagane było uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, którego w niniejszej sprawie zabrakło. Kwestia ewentualnego naruszenia przez Burmistrza uchwały dotyczącej procedury i odpłatności za korzystanie z wysypiska śmieci również nie może być przedmiotem skargi, gdyż sąd administracyjny nie rozpoznaje pism dotyczących ewentualnej nieprawidłowości

w funkcjonowaniu organu wykonawczego gmin, w tym faktycznego naruszania przez nich prawa miejscowego poprzez żądanie nienależnych opłat. Przedmiotem skargi nie może też być nieterminowe załatwianie spraw, a także ewentualne nieprawidłowości

w zakresie stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W tej ostatniej kwestii możliwa co prawda byłaby skarga na bezczynność organu, który w określonym terminie nie udostępnia informacji ani nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, ale także w tym wypadku konieczne było wyczerpanie administracyjnego toku instancji (art. 52 § 1 Prawa

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 37 Kpa). Przedmiotem skargi nie mogą być też żądania sformułowane przez skarżącego, tj. nakazanie przez Sąd przeproszenia skarżącego, zadośćuczynienia, nałożenia na Burmistrza grzywny za naruszanie prawa, nakazanie usunięcia jednej z uchwał z internetu. Kwestie te mogą być ewentualnie przedmiotem powództwa cywilnego lub postępowania karnego.

Z wyżej wymienionych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.