Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1457/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. A., B. K., E. i T. B., A. W., U. P., M. O., E. i D. M. i M. R. na postanowienie Wojewody z dnia 8 maja 2002 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia zgłoszenia realizacji obiektów małej architektury oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 1457/02

Uzasadnienie

Starosta postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2002r., nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie w sprawie przyjęcia zgłoszenia realizacji obiektu małej architektury w miejscowości U. przy ul. [...] na działce nr [...].

W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 35 ust. 5 ustawy prawo budowlane odmawia się wydania pozwolenia na roboty budowlane lub przyjęcia zgłoszenia, jeżeli zostanie wydany nakaz rozbiórki. Decyzją Nr [...] z dnia 21 lutego 2002r. Inspektora Nadzoru Budowlanego nałożono na A. i M. B. obowiązek wykonania czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami samowolnie wykonanych robót w budynku przy ul. [...] w miejscowości U. na działkach nr [...] i [...], ponieważ inwestor samowolnie zmienił sposób użytkowania obiektu budowlanego poprzez wprowadzenie funkcji pensjonatowej ze sklepem. Postępowanie nie zostało zakończone. W związku z powyższym zawieszone zostało postępowanie w sprawie przyjęcia zgłoszenia realizacji obiektu małej architektury do czasu zakończenia postępowania przez organ nadzoru budowlanego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A. i M. B. wnosząc o jego uchylenie. Zarzucili błędne zastosowanie art. 35 ust. 5 ustawy prawo budowlane, który reguluje kwestię odmowy wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwoleniu na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 5 ustawy prawo budowlane, budowa obiektu małej architektury nie wymaga pozwolenia na budowę. Wskazali nadto, że do chwili wydania zaskarżonego postanowienia nie została wydana żadna decyzja nakazująca rozbiórkę.

Wojewoda postanowieniem z dnia 8 maja 2002r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 144 Kpa uchylił zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, iż podstawę zawieszenia postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru realizacji obiektów małej architektury stanowił art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stwierdzający, że organ zawiesza postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. Prowadzone przez Inspektora Nadzoru Budowlanego w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z póź. zm.) postępowanie ma na celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami robót budowlanych zrealizowanych przy zmianie sposobu użytkowania budynku dwurodzinnego na obiekt pensjonatowy usytuowany na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w U. Dotyczy ono działek nr [...] i [...], natomiast zamiar realizacji obiektów małej architektury został zgłoszony w odniesieniu do działki [...]. Zgodnie z art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.) właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Wobec budynku usytuowanego na działkach [...] i [...] nie orzeczono nakazu rozbiórki, lecz jest on przedmiotem postępowania administracyjnego zmierzającego do doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami robót budowlanych zrealizowanych przy zmianie sposobu użytkowania.

Ponadto Wojewoda wskazał, iż pozwoleniem na budowę domu dwurodzinnego inwestorom zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu obejmujący działki [...],[...] i [...], przy czym dla działki [...] projekt przewiduje zieleń ogrodową. Wykonanie w tym miejscu obiektów małej architektury nie koliduje z zatwierdzonym projektem zagospodarowania terenu. Ewentualny nakaz rozbiórki nie będzie miał wpływu na sposób zagospodarowania działki [...].

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie R. A., B. K., E. i T. B., A. W., U. P., M. O., D. i E. M., M. R. oraz W. T. wnieśli o uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący podnieśli, że zrealizowane obiekty małej architektury będą służyć osobom korzystającym z usług pensjonatowych właścicieli obiektu. Zarzucili, że w obiekcie o przeznaczeniu mieszkaniowym świadczone są usługi hotelarskie. Do czasu rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku nie można prowadzić postępowania administracyjnego zmierzającego do umożliwienia wnioskodawcy prowadzenia działalności gospodarczej na terenach przeznaczonych na zamieszkiwanie. W opinii skarżących warunkiem realizacji obiektów małej architektury, w opisywanym stanie faktycznym, jest uzyskanie ostatecznej decyzji administracyjnej w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku z mieszkalnego na rekreacyjno-pensjonatowy. Zaskarżone postanowienie narusza prawa i interesy osób trzecich - właścicieli sąsiednich nieruchomości poprzez fakt dopuszczenia możliwości realizacji inwestycji, co naruszy spokój, intymność oraz spowoduje uciążliwość życia mieszkańców okolicznych domów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie ma kwestia, czy pomiędzy postępowaniem prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego dotyczącym samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego na działkach nr [...] i [...] w U. przy ul. [...] postępowaniem prowadzonym przez organ architektoniczno-budowlany dotyczącym zgłoszenia przez A. i M. B. realizacji obiektu małej architektury na działce nr [...] w U. zachodzi związek, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stanowi, że organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi w sytuacji, gdy w ramach stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej występuje jako jego element kwestia, której uprzednie rozstrzygnięcie warunkuje rozpatrzenie sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozstrzygnięcia tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpoznający sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd.

Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie.

Bezspornie samowolna zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego powoduje konsekwencje określone w art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego. Postępowanie legalizacyjne może zakończyć się uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie lub też nakazem przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania.

W żadnym razie wydanie decyzji w sprawie dotyczącej samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego nie warunkuje możliwości wybudowania obiektów małej architektury na działce sąsiedniej. Sposób wykorzystania budynku, którego dotyczy postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego nie ma więc znaczenia dla realizacji inwestycji polegającej na budowie obiektów małej architektury na działce sąsiedniej. W każdej sprawie zapadną zatem niezależne rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż w sprawie nie istnieje zagadnienie wstępne i od rozstrzygnięcia kwestii samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na działkach [...] i [...] w U. nie zależy rozpatrzenie sprawy dotyczącej zgłoszenia realizacji obiektów malej architektury na działce nr [...] w U. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Wskazać przy tym należy, że wbrew twierdzeniom skarżących zaskarżone postanowienie nie dopuszcza możliwości realizacji obiektów małej architektury, a jedynie jest rozstrzygnięciem procesowym. Uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania skutkuje jego dalszym prowadzeniem i organ będzie mógł dopiero podjąć stosowne czynności w sprawie dokonanego przez inwestorów zgłoszenia. Nie można zatem uznać, że postanowienie narusza prawa czy też interesy skarżących.

Wydana przez organ administracji decyzja jest więc zgodna z prawem.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.