Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 533/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania ponaglenia z [...] lipca 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. K. w piśmie z [...] grudnia 2019 r. zwrócił się Komendanta [...] Policji z wnioskiem o zaliczenie okresu pozostawania poza służbą do nieprzerwanego jej biegu, zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2017 r. poz. 206 ze zm.)

Komendant [...] Policji w piśmie z 22 kwietnia 2020 r. wyjaśnił skarżącemu, że z przepisów art. 42 ust. 5 i ust. 6 ustawy o Policji (Dz.U. z 2017 r. poz. 206 ze zm.) wynika, że funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje świadczenie pieniężne równe uposażeniu zajmowanym na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za miesiąc oraz że ten okres wlicza się do okresu służby uwzględnianego przy ustalaniu okresu, od którego zależą uprawnienia w służbie. Okres podlegający wliczeniu do okresu służby, od którego zależą konkretne uprawnienia jest określany w decyzji o przyznaniu świadczenia pieniężnego, co oznacza, że "odrębne" orzekanie co do długości pozostawania poza służbą jest niedopuszczalne.

Z. K. w dniu 6 maja 2020 r. zaskarżył do Komendanta Głównego Policji powyższe pismo Komendanta [...] Policji i zażądał wydania polecenia służbowego organowi I instancji zobowiązującego do zaliczenia okresu pozostawania poza służbą do nieprzerwanego jej biegu.

Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego od pisma Komendanta [...] Policji z 22 kwietnia 2020 r. Organ odwoławczy podał, że zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem i nie podlega zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji.

Skarżący w piśmie z 1 lipca 2020 r. zatytułowanym "skarga na bezczynność Komendanta [...] Policji", zaadresowanym do Komendanta Głównego Policji, wniósł m. in. o stwierdzenie bezczynności organu i podjęcie czynności w celu niezwłocznego załatwienia jego wniosku z [...] grudnia 2019 r. Organ udzieli l skarżącemu odpowiedzi na to pismo w dniu 21 lipca 2020 r.

W piśmie z 11 sierpnia 2020r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji) skargę na "bezczynność Komendanta Głównego Policji w związku z wnioskiem do Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2019 r. o zaliczenie okresu pozostawania poza służbą do nieprzerwanego jej biegu (...)". Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do wydania decyzji administracyjnej w związku z jego wnioskiem z [...] grudnia 2019 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Z. K. podał, że mając na uwadze stwierdzenie Komendanta Głównego Policji zawarte w postanowieniu z [...] czerwca 2020 r., że pismo Komendanta [...] Policji z 22 kwietnia 2020 r. nie jest decyzją ani postanowieniem, w dniu 1 lipca 2020 r. złożył do Komendanta Głównego Policji pismo, w którym wskazał na bezczynność Komendanta [...] Policji w rozpoznaniu jego wniosku z [...] grudnia 2019 r. i wniósł o stwierdzenie jego bezczynności i podjęcie czynności w celu niezwłocznego załatwienia jego wniosku,

W piśmie z 21 lipca 2020 r. Komendant Główny Policji udzielił mu odpowiedzi, niemniej, pismo to "nie jest nie jest decyzją (...) w sprawie (ze) skargi na bezczynność Komendanta [...] Policji".

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że Sąd kierując się treścią skargi Z. K. stwierdził, że jej przedmiotem jest bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu jego pisma z dnia [...] lipca 2020 r. w którym domagał się "podjęcia czynności" w celu zmierzających do załatwienia przez organ I instancji jego wniosku z dnia z [...] grudnia 2019 r. o zaliczenie okresu pozostawania poza służbą do nieprzerwanego jej biegu, zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o Policji. Pismo to, z uwagi na zawarte w nim żądania, Sąd potraktował jako ponaglenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

Sąd wyjaśnia, że w orzecznictwie oraz piśmiennictwie dotyczącym omawianego przepisu, konsekwentnie wskazuje się, że załatwienie ponaglenia powinno nastąpić w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Ponaglenie nie służy kontroli rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu administracyjnym, lecz ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Ponaglenie nie prowadzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie kończy postępowania w sprawie, a także nie jest rozstrzygnięciem, na które przysługuje zażalenie.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w sprawie bezczynności prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania ponaglenia (w rozpatrywanym przypadku pisma skarżącego z [...] lipca 2020 r.) skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Skarga bowiem jest dopuszczalna jedynie w przypadkach, w których bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których wydawane są postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, jak również rozstrzygających sprawę co do istoty. Z omówionych względów również postanowienie wydane w sprawie wniesionego ponaglenia do tej kategorii się nie zalicza. Postanowienie to nie jest orzeczeniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy i dlatego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. I OSK 872/12, publik. w LEX nr 1145135; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2259/10; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/19, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 538/19).

W takim stanie rzeczy skarga skarżącego wniesiona do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyższego stopnia na niezałatwienie przez ten organ ponaglenia strony, wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł, jak sentencji.