Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1123/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Ł. S. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. [...] reprezentowany przez radcę prawnego [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 1 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 15 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 22 kwietnia 2014 r. Z akt sądowych sprawy wynika, iż skarżący działający przez swojego pełnomocnika uzupełnił ww. braki formalne skargi, jednakże zamiast do Sądu, nadał je w dniu 17 kwietnia 2014 r. za pośrednictwem organu tj., Głównego Inspektora Transportu Drogowego który przekazał powyższe pismo procesowe do Sądu w dniu 6 maja 2014 r. (k. 21 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 49 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu,

a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia, zawierający wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 kwietnia 2014 r., to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 22 kwietnia 2014 r. Tymczasem, pełnomocnik skarżącego, radca prawny [...], wykonując wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zamiast do Sądu skierował je bezpośrednio do organu. Data nadania pisma procesowego uzupełniającego braki formalne skargi do organu nie może jednak zostać uznana za datę uzupełnienia braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie, za datę nadania przez pełnomocnika skarżącego pisma procesowego wykonującego ww. wezwanie Sądu, należy uznać datę nadania go przez organ do Sądu, co miało miejsce w dniu 6 maja 2014 r., a więc po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 22 kwietnia 2014 r.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.