Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 721/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], NK: [...] w przedmiocie zwrot dofinansowania ze środków unijnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wobec możliwości wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że nawet w przypadku uwzględnienia przez Sąd niniejszej skargi skarżąca zostanie wykluczona z możliwości otrzymania środków z funduszy Unii Europejskiej przez okres trzech lat od daty zwrotu przedmiotowych środków, a co szczególnie istotne przez cały okres prowadzenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie i to bez względu na treść wyroku. Pełnomocnik wskazał, że brak wydania odpowiedniego postanowienia przez Sąd skutkować będzie tym, że jeszcze przed wydaniem wyroku sądowego skarżąca pozbawiona będzie możliwości korzystania ze środków Unii Europejskiej, co niewątpliwie naraża ją na znaczną szkodę, a powyższe skutki będą trudne do odwrócenia w przyszłości. Pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że zdaniem skarżącej przepis art. 207 ust. 4 ustawy o finansach publicznych jest niezgodny z art. 2,art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP. Wyjaśnił, że nie sposób uznać wprowadzenie jednakowego reżimu prawnego dla osób, które nieterminowo zwrócą przyznane środki ( nawet jeśli będzie to jeden grosz) oraz osób, które wyłudziły środki poprzez popełnienie przestępstwa. Dyspozycja omawianego przepisu jest niezgodna z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, zasady równości wobec prawa oraz proporcjonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).

W ocenie Sądu wpis do rejestru podmiotów wykluczonych nie stanowi wykonania decyzji o zwrocie, a jedynie odrębny skutek jej wydania. Zatem wpisanie do tego rejestru nie ma związku ani z wykonaniem, ani z wstrzymaniem wykonania decyzji. Dla uzasadnienia wstrzymania wykonania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu niezbędne jest wykazanie przez wnioskodawcę spełnienia określonych w ustawie przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej.

Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej we wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób lakoniczny uzasadnił wniosek ograniczając się jedynie do twierdzeń, że nawet w przypadku uwzględnienia przez Sąd niniejszej skargi skarżąca zostanie wykluczona z możliwości otrzymania środków z funduszy Unii Europejskiej przez okres trzech lat od daty zwrotu przedmiotowych środków, a co szczególnie istotne przez cały okres prowadzenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie i to bez względu na treść wyroku. Pełnomocnik wskazał, że brak wydania odpowiedniego postanowienia przez sąd skutkować będzie tym, że jeszcze przed wydaniem wyroku sądowego skarżąca pozbawiona będzie możliwości korzystania ze środków Unii Europejskie.

Pełnomocnik skarżącego nie powołał żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl.).

W ocenie Sądu, wnoszący skargę nie wykazał istnienia tych przesłanek. A bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem pełnomocnik skarżącego nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

Ponadto należy zaznaczyć, że w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że kwota stanowiąca przedmiot zwrotu została uiszczona na rachunek Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. w całości, tym samym decyzja została wykonana i nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.