Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 511/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6241 Zwolnienie z odbycia zasadniczej służby wojskowej
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 21 poz 205
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Szefa Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z odbycia zasadniczej służby wojskowej o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Wojskowy Komendant Uzupełnień wydał [...] na podstawie art. 60 ust. 1 i 2 w związku z art. 83 ust. 1 i 2, i art. 92 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205) kartę powołania dla M. R..

M. R. został powołany do odbycia Zasadniczej Służby Wojskowej z obowiązkiem stawienia się do jednostki wojskowej od dnia [...].

W dniu [...] M. R. złożył odwołanie, w którym prosił o zwolnienie z obowiązku służby wojskowej i uzasadnił to trudną sytuacją finansową w tym koniecznością regulowania zobowiązań finansowych.

Odwołanie zostało potraktowane jako prośba o odroczenie służby wojskowej oraz o zwolnienie z obowiązku służby wojskowej.

Decyzją z [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 4 i 39 ust.3 i 5 ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony RP nie udzielił odroczenia M. R., zasadniczej służby wojskowej.

Organ stwierdził, że odroczenie zasadniczej służby wojskowej udziela się poborowemu na jego wniosek ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej, jeżeli jest on studentem na czas pobierania tej nauki, nie dłużej niż do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym poborowy kończy dwudziesty siódmy rok życia.

W chwili wydania decyzji M. R. ukończył [...] lat, a w dniu [...] został skreślony z listy studentów Politechniki.

Od tego czasu nie podjął nauki na wyższej uczelni. M. R. nie złożył odwołania od wspomnianej decyzji.

Decyzją z dnia [...] Szef Sztabu Wojskowego po rozpatrzeniu odwołania M.R. od powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ II instancji stwierdził, że M. R. nie podał żadnych powodów, które podważałyby zasadność powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Nadto Szef .Sz.W. dodał, że orzeczeniem [...]w [...] z [...] M. R. otrzymał kat. zdrowia "A".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M. R. wskazał, że wynajmuje mieszkanie, za które opłaca czynsz w wysokości [...] zł miesięcznie, od [...] prowadzi działalność gospodarczą i prowadzi szereg robót, które musi zakończyć aby nie spowodować roszczeń ze strony zleceniodawców.

Nadto spłaca też kredyt bankowy przeznaczony na zakup środka transportu.

Podnosi też w skardze, że prosi o ponowne odroczenie służby wojskowej.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Sztabu Wojskowego podtrzymał dotychczasowe stanowisko organu i zaznaczył, że M. R. nie powołał się na żadną przesłankę, która uzasadniałaby zwolnienie z powołania do zasadniczej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest niezasadna.

Sąd ustalił, że zarzuty skargi dotyczą wyłącznie kwestii odroczenia odbycia zasadniczej służb wojskowej a skarżący nie zaskarżył decyzji o odmowie odroczenia służby wojskowej lecz decyzję z [...] w sprawie powołania do służby wojskowej.

Sąd zbadał więc z urzędu prawidłowość decyzji dot. zwolnienia od obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej z [...].

W myśl art. 58 ust 1 pkt 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, obowiązkowi służby wojskowej w zakresie określonym ustawą podlegają obywatele polscy mężczyźni począwszy od 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym kończą osiemnaście lat życia, do końca roku kalendarzowego, w którym kończą pięćdziesiąt lat. Obowiązkowi służby wojskowej nie podlegają osoby, które uznane zostały ze względu na stan zdrowia za trwale niezdolne do służby wojskowej.

Sąd ustalił, że M. R. otrzymał kategorię "A" i jest zdolny do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

Jednocześnie M. R. nie spełnia żadnej z przesłanek wymienionych w art. 44 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, które uzasadniają zwolnienie z odbycia czynnej służby wojskowej.

Dotyczy to bowiem obywateli polskich, którzy stale zamieszkują za granicą i absolwentów szkół oficerskich i szkół aspiranckich /chorążych/ Policji, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej.

Wobec tego, że nie zaistniała żadna przesłanka ustawowa aby skarżący mógł być zwolniony z obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej, decyzja Szefa Sztabu Wojskowego z [...] jest zgodna z prawem.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.