Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 604/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8 pkt 1 lit. c i art. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 28 poz 153
law: Ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Błażejczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. Ł. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT.


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (Prezes NFZ) decyzją z dnia

[...] stycznia 2012 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego pisemnie przez M. W. (zwaną dalej także "skarżącą") utrzymał w mocy decyzję

nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2011 r., ustalającą, że M. W.

w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do 31 października 2003 r., oraz od dnia

14 maja 2004 r. do dnia 30 sierpnia 2004 r. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, natomiast w okresie od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 13 maja 2004 r. nie podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Do powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. [...] zwrócił się do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o wydanie decyzji w zakresie rozstrzygnięcia obowiązku podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu skarżącej z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Rozpatrując ww. wniosek Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] maja 2010 r., decyzją

nr [...], ustalił, że skarżąca podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, w okresie od dnia

1 stycznia 1999 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r. Od wskazanej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. W wyniku rozpatrzenia odwołania Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia

decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Od decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Ubezpieczona wniosła skargę do Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił zarówno decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ze względu na uchybienia procesowe. Sąd wskazał, że organy wydając zaskarżoną decyzję nie zbadały sprawy w sposób pełny i wnikliwy, jak i nie ustosunkowały się do wskazanych przez skarżącą zarzutów i okoliczności, w szczególności związanych ze zgłaszanymi "przerwami" (zawieszeniem działalności gospodarczej).

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu decyzją nr [...] z dnia

[...] listopada 2011 r. ustalił, że skarżąca w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do

31 października 2003 r., oraz od dnia 14 maja 2004 r. do dnia 30 sierpnia 2004 r. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, natomiast w okresie od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 13 maja 2004 r. nie podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Od ww. decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Rozpatrując odwołanie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem organu na skutek zaistnienia domniemania faktycznego, jakim jest określenie w organie ewidencyjnym daty rozpoczęcia prowadzenia działalności, ciężar jego obalenia spoczywa na skarżącej poprzez przedstawienie dowodów przeciwnych domniemaniu. Organ podkreślił, iż w przypadku faktycznego nieprowadzenia działalności gospodarczej przed dniem 20 września 2008 r. nieuzasadnionym jest objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie jej faktycznego zaprzestania. W ocenie organu odwoławczego, zgodnie z informacjami zawartymi w zaświadczeniu Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] maja 2010 r. skarżąca dokonała wpisu, do ewidencji działalności gospodarczej miasta K. zarejestrowanej pod nr wpisu [...] od dnia 10 listopada 1997 r. do dnia

31 sierpnia 2004 r. Głównym przedmiotem działalności była organizacja wyjazdów do ośrodków kultury oraz usługi w zakresie prowadzenia zespołu wokalnego jak i klubu seniora.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w O.

w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r., poinformował, że skarżąca zgłosiła się do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresach: od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 stycznia 1999 r., od dnia 1 marca 1999 r. do dnia 30 czerwca 1999 r., od dnia 15 sierpnia 1999 r. do dnia 19 sierpnia 1999 r., od dnia 12 października 1999 r. do dnia 20 października 1999 r., od dnia 9 lutego 2000 r. do dnia 20 lutego 2000 r., od dnia 24 marca 2000 r. do dnia 26 marca 2000 r., od dnia 11 kwietnia 2000 r. do dnia 20 maja 2000 r., od dnia 12 czerwca 2000 r. do dnia 19 czerwca 2000 r., od dnia 20 lipca 2000 r. do dnia 31 lipca 2000 r., od dnia 9 września 2000 r. do dnia 30 września 2000 r., od dnia 10 października

2000 r. do dnia 19 października 2000 r., od dnia 15 listopada 2000 r. do dnia

19 listopada 2000 r., od dnia 11 grudnia 2000 r. do dnia 12 grudnia 2000 r., od dnia 12 lutego 2001 r. do dnia 14 lutego 2001 r., od dnia 9 marca 2001 r. do dnia 13 marca 2001 r., od dnia 1 kwietnia 2001 r. do dnia 3 kwietnia 2001 r., od dnia 12 maja

2001 r. do dnia 16 maja 2001 r., od dnia 16 lipca 2001 r. do dnia 30 lipca 2001 r., od dnia 24 września 2001 r. do dnia 30 września 2001 r., od dnia 9 listopada 2001 r. do dnia 13 listopada 2001 r., od dnia 16 grudnia 2001 r. do dnia 17 grudnia 2001 r., od dnia 1 marca 2002 r. do dnia 2 marca 2002 r., od dnia 24 maja 2002 r. do dnia

27 maja 2002 r., od dnia 20 lipca 2002 r. do dnia 30 lipca 2002 r., od dnia

14 września 2002 do dnia 16 września 2002 r., od dnia 13 lutego 2003 r. do dnia

16 lutego 2003 r., od dnia 11 marca 2003 r. do dnia 13 marca 2003 r., od dnia

10 kwietnia 2003 r. do dnia 31 października 2003 r., od dnia 14 maja 2004 r. do dnia 30 sierpnia 2004 r.

Ponadto jak ustalił organ I instancji na podstawie przedstawionych ksiąg przychodów za lata 1999-2004 skarżąca wykazała zdarzenia gospodarcze. Jednakże nie wszystkie okresy zdarzeń gospodarczych pokrywają się z dokonanymi przez skarżącą zgłoszeniami do ubezpieczenia zdrowotnego. Na potwierdzenie niniejszego ustalenia organ wskazał między innymi na zgłoszeniu się skarżącej do ubezpieczenia zdrowotnego od dnia 15 sierpnia 1999 r. do dnia 19 sierpnia 1999 r., a zdarzenia gospodarcze miały miejsce w sierpniu od dnia 3 sierpnia 1999 r. do dnia 24 sierpnia 1999 r. (prawdopodobnie był to parodniowy wyjazd do G. koło K., o czym świadczy opłata za wynajęcie tam pokoi).

Organ odwoławczy wskazał ponadto, że organ I instancji analizując całokształt zgromadzonego materiału dowodowego nie stwierdził, aby skarżąca zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w okresach, w których wyrejestrowała się z ubezpieczenia zdrowotnego. Zdaniem Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia Skarżąca od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 października 2003 r. oraz od dnia 14 maja

2004 r. do dnia 30 sierpnia 2004 r. była objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Jak wskazuje organ

I instancji w uzasadnieniu decyzji działalność gospodarcza, jest to zarobkowa działalność wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Organ odwoławczy podkreślił, że ciągłość działania traktowana jest zaś jako zaprzeczenie działalności jednorazowej. Każda zatem czynność realizowana niejednorazowo jest uważana za działalność ciągłą. Ciągłości nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy (np. cały rok, cały miesiąc) wystarczy zamiar powtarzalności określonych czynności w celu osiągnięcia dochodu. Zgodnie z przykładami podawanymi przez komentatorów ustaw normujących działalność gospodarczą w orzekanym okresie działalnością jednorazową jest np. jednorazowe udzielenie korepetycji lub "okazjonalna" sprzedaż owoców. Działalność gospodarcza zgodnie z zasadą wolności gospodarczej może być w zasadzie w dowolnym czasie zakończona przez wykonującego ją przedsiębiorcę, i to bez względu jak krótko, czy długo trwała.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia uznał zatem, że w świetle zgromadzonego materiału nie sposób zgodzić się, że wszystkie przerwy zgłoszone przez Ubezpieczoną (poza przerwą od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 13 maja 2004 r.) mogą zostać uznane, jako okoliczność wyłączająca spod podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu skarżącej, dotyczącego informacji przekazanych w trakcie prowadzenia działalności przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego wskazał, że Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia kierując się wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrócił się bezpośrednio do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w O. (będącego jednostką nadrzędną w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w K.) z prośbą o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu udzielenia informacji czy skarżącą pouczono, że istnieje możliwość zgłaszania się do ubezpieczenia zdrowotnego i odprowadzania składki za ilość dni potrzebnych do zorganizowania wycieczki. W odpowiedzi (z którą zaznajomiono skarżącą) Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w O. poinformował, że w jego ocenie jak i ocenie Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych brak było możliwości zawieszenia działalności gospodarczej w stanie prawnym do dnia 19 września 2008 r., co też konsekwentnie przekazywano płatnikom składek.

Organ podkreślił również, że osoba mająca zamiar podjąć się prowadzenia działalności gospodarczej, która podejmuje w tym celu czynności takie jak zarejestrowanie działalności powinna zapoznać się z obowiązującymi w tej kwestii przepisami prawnymi, gdyż ponosi ona odpowiedzialność za działanie zarejestrowanej działalności. Powoływanie się przez przedsiębiorcę, traktowanego w systemie prawnym jako profesjonalistę na nieznajomość przepisów prawnych nie usprawiedliwia negatywnych prawnie konsekwencji wynikających z tego faktu.

Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] listopada 2011 roku, nr [...] w części dotyczącej uznania, iż zostałam objęta obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 października 2003 r. oraz od dnia 14 maja 2004 roku do dnia 30 sierpnia 2004 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, tj. m.in.:

1) art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tekst jedn. z późn. zm.) m.in. poprzez pominięcie, iż wyrejestrowanie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest potwierdzeniem faktycznego zaprzestania przez skarżącą działalności w okresie wyrejestrowania z ubezpieczeń,

2) art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego m.in. poprzez pominięcie, iż przez kilka lat skarżąca była utwierdzana w przekonaniu, iż jej zachowanie jest zgodne z prawem,

3) art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. z 1999 r., Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.) oraz art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r., Nr 17, poz. 1807 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, iż odwołująca przez cały okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 października 2003 r. oraz od dnia 14 maja 2004 roku do dnia 30 sierpnia 2004 r. prowadziła działalność gospodarczą,

4) art. 66 ust. 1 pkt 1) lit. c), art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) poprzez uznanie, iż odwołująca w okresie od 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 października 2003 r. oraz od dnia 14 maja 2004 r. do dnia 30 sierpnia 2004 r. była objęta obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej "p.p.s.a.").

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

W myśl art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, do których należą m.in. sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenie prawa do świadczeń. Wniosek w powyższym przedmiocie poza ubezpieczonym może m.in. zgłosić Zakład Ubezpieczeń Społecznych (art. 109 ust. 3 ustawy). Od decyzji w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym przysługuje odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (art. 109 ust. 5 ustawy o świadczeniach) natomiast od decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia przysługuje skarga do Sądu administracyjnego (art. 110 ustawy o świadczeniach).

W niniejszej sprawie Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia orzekł w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym skarżącej M. W. na wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddziału w O. Jak to ustaliły organy obu instancji Pani M. W. była wpisana do ewidencji działalności gospodarczej miasta K. od dnia 10 listopada 1997 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r. zaś głównym przedmiotem jej działalności była organizacja wyjazdów do ośrodków kultury oraz usługi w zakresie prowadzenia zespołu wokalnego jak i klubu seniora.

W okresie objętym decyzjami obu instancji obowiązywały przepisy dwóch kolejnych ustaw tj. art. 8 pkt 1 lit. c i art. 11 ust. 1 ustawy z 6 lutego 1997 r.

o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 z późn. zm.), obowiązującymi do dnia 31 marca 2003 r. oraz art. 9 ust. 1 pkt 1, lit. c i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 z późn. zm.) obowiązującej do dnia 30 września 2004 r., które w związku z art. 8 ust. 6 pkt 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) obejmowały obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych - od dnia rozpoczęcia do dnia zaprzestania wykonywania takiej działalności.

Przy ustaleniu okresu prowadzenia działalności gospodarczej decydujące znaczenie miały data wpisu i wykreślenie tej działalności z ewidencji. Do 20 września 2008 r., kiedy to nastąpiła zmiana przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie istniała możliwość formalnego zawieszenia prowadzenia tej działalności.

Wpis do ewidencji działalności gospodarczej stwarzał domniemanie, że przedsiębiorca tę działalność prowadzi. Mimo wpisu dana osoba nie była pozbawiona możliwości prawnej dowiedzenia okresu zaprzestania prowadzenia tej działalności. W takiej sytuacji była ona zwolniona z obowiązku uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

W niniejszej sprawie organy Funduszu ustalając objecie skarżącej ubezpieczeniem zdrowotnym miały przede wszystkim na uwadze, że działalność gospodarcza jest to zarobkowa działalność wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Sąd podzielił pogląd reprezentowany w zaskarżonej decyzji, że ciągłości nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania jej bez przerwy, wystarczy zamiar powtarzalności określonych czynności w celu osiągnięcia dochodu. Dopiero dłuższa przerwa w tej działalności może świadczyć o jej faktycznym niewykonywaniu co uzasadnia zwolnienie z obowiązku uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

Według oceny Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie po analizie materiału dowodowego w sprawie słusznie uznały, że nie wszystkie przerwy zgłoszone przez skarżącą (poza dłuższą przerwą od dnia

1 listopada 2003 r. do dnia 13 maja 2004 r.)mogą zostać uznane jako okoliczność wyłączająca spod podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Powyższe stanowisko organów nie jest dowolne. Opiera się na porównaniu okresów, w których skarżącą zgłosiła się do ubezpieczenia zdrowotnego z datami zdarzeń gospodarczych, wykazywanymi w księgach przychodów. Jak to szczegółowo zostało wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wszystkie okresy zdarzeń gospodarczych pokrywają się z dokonanymi przez ubezpieczoną zgłoszeniami do ubezpieczenia zdrowotnego.

Z tych względów Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować ostateczną ocenę organów, że skarżąca w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do 31 października 2003 r. oraz od 14 maja 2004 r. do 30 sierpnia 2004 r. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym zarzuty skargi wykazujące uchybienia proceduralne i merytoryczne zaskarżonej decyzji należy uznać za chybione co skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Wobec przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym (postanowienie referendarza sądowego z 25 kwietnia 2012 r.) o kosztach pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U, Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).