Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 84/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. sp. z o.o. s.k. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta K. w przedmiocie niewyjaśnienia przyczyn niezałatwienia sprawy ustalenia warunków zabudowy i nieustalenia osób winnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W imieniu A. D. sp. z o.o. s.k. skargę na Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta K. w przedmiocie niewyjaśnienia przyczyn niezałatwienia sprawy ustalenia warunków zabudowy i nieustalenia osób winnych złożyła r.pr. A. P.

Pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 1 lipca 2013 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braku formalnego upłynął wraz z dniem 8 lipca 2013 r. (tj. poniedziałek).

W oznaczonym terminie nie przesłano do tutejszego Sądu wymaganego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ( art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga - stanowiąc szczególny rodzaj pisma procesowego - powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Tym samym jeżeli wnosi ją pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo (art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Niedołączenie prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa do skargi stanowi z kolei brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a zatem poprzez wezwanie do jego nadesłania w terminie 7 dni.

W rozpoznawanej sprawie takie właśnie wezwanie – wskazujące sposób usunięcia braku formalnego przez nadesłanie pełnomocnictwa do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa – miało miejsce. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej została pouczona, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a – jej odrzucenie. Wbrew jednak prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi przez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. W rezultacie powyższego zaniechania niniejszej skardze nie można było nadać dalszego biegu i tym samym podlegała ona odrzuceniu.

Mając zatem na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.