Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 186/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1 i art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1047/16 w zakresie odrzucenia skargi A. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 6 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1047/16, w którym odrzucono skargę A. Z. z 9 sierpnia 2016 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 6 lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W motywach orzeczenia Sąd podał, że skarżąca wniosła skargę na: "decyzję/postanowienie Dyrektora IS w G. przesłaną/e listem poleconym nr (00) [...]". Zarządzeniem z 5 września 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (postanowienia).

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (13 i 21 września 2016 r.), nie została odebrana i została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w dniu 27 września 2016 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w nim elementy. W tej sprawie skarżąca została wezwana do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu, czego nie uczyniła. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Skarżąca wniosła od tego postanowienia zażalenie twierdząc, że korespondencja wzywająca do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została jej doręczona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne, jednak z innych przyczyn, niż podnosi skarżąca.

Jak na wstępie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 6 lipca 2016 r. o numerze [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie miał problemu ze zidentyfikowaniem zarówno numeru jak i daty kwestionowanego przez skarżącą postanowienia organu podatkowego, gdyż informacje te znajdują się w odpowiedzi na skargę. Jak wynika z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje sądowi skargę z kompletnymi aktami i odpowiedzią na skargę [§ 2]. Skarżąca w skardze podała numer przesyłki poleconej, w której przedmiotowe postanowienie zostało do niej wysłane. Organ podatkowy na podstawie akt administracyjnych sprawy, przekazanych później do sądu, wskazał natomiast datę i numer tego postanowienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy, w której nie istnieją wątpliwości co do daty i numeru zaskarżonego postanowienia, nie sposób przyjąć, że niepodanie tych informacji przez stronę w skardze było brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Wskazany przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi podstawę prawną do odrzucenia skargi, której braków nie uzupełniono w terminie, ale tylko pod warunkiem, że brak formalny, o którego uzupełnienie wezwano na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., jest brakiem uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Przejawem nadmiernego formalizmu naruszającego prawo do sądu wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji jest odrzucenie skargi z powodu niepodania przez stronę danych, które bez trudności i w sposób niewątpliwy można uzyskać z akt sprawy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.