Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 698/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par 1 pkt 4 , art. 98 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 62 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz / spr. / Sędziowie WSA Jacek Bursa WSA Krystyna Daniel Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 lipca 2011 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] w K. " ul [...] w K. zwróciła się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwa: "budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi i garażami podziemnymi na działce nr [...] obr. [...] przy ul.[...] w K. ".

W toku postępowania wniosek o jego zawieszenie złożyli: Stowarzyszenie – [...], M.C. , A.B. M.K., E.P., M.R. , U.R. , R.R. , A.S., K.N., K.R, . Z.H., M.R., A.Z. Z.S., J.C. , J.N. , B.S., T.M., I.F., E.H., E.Z. –S. , E.J. –H. I.S. T.G., B.L., M.J. , E.H, . K.M. , E.J. –H. M.D. oraz K.R. .

We wniosku wskazano, że decyzja inwestycyjna zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] oparta na uchwale nr [...] Walnego Zgromadzenia z dnia 20 czerwca 2011 r. jako podjęta z naruszeniem prawa, została zaskarżona do Sądu Okręgowego w K. - nr sprawy [...], która to sprawa ma charakter prejudycjalny i zadecyduje, czy inwestor posiada prawo do takiego sposobu dysponowania nieruchomością.

Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., znak:[...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą:" budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi i garażami podziemnymi na dz. [...] obr. [...] w K".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a.. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Organ wskazał, że osoby, które złożyły wnioski o zawieszenie postępowania nie są stroną, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte. Stroną tą jest bowiem Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] i tylko w przypadku złożenia przez nią wniosku o zawieszenie postępowania oraz braku sprzeciwu stron postępowania zawieszenie byłoby możliwe.

Następnie organ rozważył możliwość zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wyjaśnił, że podniesione przez wnioskujących okoliczności nie stanowią zagadnienia wstępnego wymagającego przez inny organ lub sąd rozstrzygnięcia, od którego uzależnione jest wydanie decyzji w sprawie, a tym samym nie stanowią podstawy do zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Uznano, że od rozstrzygnięcia tych okoliczności nie zależy rozpatrzenie niniejszej sprawy oraz wydanie decyzji kończącej sprawę.

Organ podkreślił, że w myśl art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Wskazał, że na etapie ustalania warunków zabudowy wnioskodawca nie musi posiadać prawa własności do terenu objętego wnioskiem. Prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane inwestor winien legitymować się dopiero w drugim etapie postępowania inwestycyjnego tzn. przy wystąpieniu o pozwolenie na budowę. W związku z powyższym podnoszone przez wnioskujących o zawieszenie postępowania kwestie dotyczące prawa inwestora do dysponowania nieruchomością nie mają wpływu na sposób rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia warunków zabudowy i nie mogą być podstawą do zawieszenia postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie [...] , reprezentowane przez przedstawiciela A.K. . Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Podniesiono, że organ miesza pojęcia prawa do dysponowania terenem będącym przedmiotem wniosku o wydanie warunków zabudowy z uprawnieniem organu osoby prawnej do podejmowania określonych czynności prawnych, w tym przypadku składania wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W stanie faktycznym sprawy nie jest sporne, że wnioskodawca Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jest użytkownikiem wieczystym działki nr [...] obr.[...]. Spornym natomiast jest to, czy organ Spółdzielni jest należycie umocowany do występowania w imieniu Spółdzielni o ustalenie warunków zabudowy. Legitymację taką zarządowi Spółdzielni ma dawać uchwała Walnego Zgromadzenia z dnia 20 czerwca 2011 r., która została zaskarżona do Sądu Okręgowego w K. Tym samym pojawiło się zagadnienie wstępne, do którego nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale Sąd. Sąd bowiem rozstrzygnie, czy zarząd Spółdzielni jest uprawniony do występowania z wnioskiem o warunki zabudowy. Treść rozstrzygnięcia Sądu jest zatem koniecznym elementem podstawy rozpoznania wniosku. W związku z pojawieniem się zagadnienia wstępnego istnieje obowiązek po stronie organu administracji zawieszenia postępowania, bowiem przesłanki zawieszenia wymienione w art. 97 § 1 k.p.a. mają charakter obligatoryjny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 98 § 1 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2011 r.

Kolegium uznało argumenty podniesione w zażaleniu za chybione, a w konsekwencji zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. za prawidłowe.

Wskazano, że przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie kwestia procesowa sprowadzająca się do tego, czy zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi i garażami podziemnymi na dz. [...] obr. [...] w K" objętej wnioskiem Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] w K. .

Wyjaśniono, że na gruncie przepisów procedury administracyjnej, postępowanie administracyjne zawieszane jest z urzędu bądź na żądanie strony.

Podkreślono, że zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie na żądanie skarżących jest proceduralnie niedopuszczalne. Skarżący nie są bowiem "stroną, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte". Postępowanie to zostało wszczęte przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] ". Po stronie skarżących brak jest zatem legitymacji procesowej do żądania zawieszenia tego postępowania.

Dalej Kolegium podniosło, że w sprawie nie zaistniała także przesłanka do zawieszenia postępowania z urzędu - na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ jest obowiązany zawiesić prowadzone postępowanie w sytuacji, gdy bez rozstrzygnięcia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Fakt wszczęcia postępowania przed sądem powszechnym w sprawie legalności uchwały Walnego Zgromadzenia Spółdzielni Mieszkaniowej [...] nr [...] z dnia 20 czerwca 2011 r. nie stanowi "zagadnienia wstępnego" postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji wnioskowanej przez Spółdzielnię, w rozumieniu art. 97 §1 pkt 4 k.p.a.

Wskazano także, że z regulacji ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się na wniosek inwestora. Ustawa w tym zakresie nie zawiera ograniczeń podmiotowych co do osoby wnioskodawcy. Może to być zatem każdy podmiot, będący zarówno osobą fizyczną, osobą prawną, czy też jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot posiadający osobowość prawną jest legitymowana do działania w postępowaniu administracyjnym przez swego ustawowego przedstawiciela (art. 11 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze w zw. z art. 30 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 48 § 1 ustawy Prawo Spółdzielcze zarząd reprezentuje spółdzielnię na zewnątrz. Wydanie wyroku uchylającego bądź unieważniającego uchwałę walnego zgromadzenia spółdzielni w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy w żadnym wypadku nie będzie więc skutkowało stwierdzeniem braku bądź wadliwości tego wniosku złożonego przez zarząd (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 maja 2007 r. II SA/Gd 12/07, wyrok SA w Łodzi z dnia 7 grudnia 1993 r. l ACr 568/93).

Kolegium podało, że zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" do reprezentacji podmiotu umocowani zostali dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W skład zarządu wchodzą: J.Z. (Członek Zarządu do Spraw Technicznych), R.M.L. (Prezes Zarządu) oraz H.O.-J. (Zastępca Prezesa Zarządu, Główny Księgowy).

Pełnomocnictwem z dnia 25 marca 2011 r. podpisanym przez dwóch członków zarządu – R.M. oraz H.O. - Spółdzielnia umocowała między innymi P.W. do reprezentowania jej i wykonywania w jej imieniu wszelkich czynności urzędowych i administracyjnych w toku postępowania o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi i garażami podziemnymi na dz. [...] obr. [...], przy ul.[... w K. wraz z infrastrukturą techniczną". Wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla opisanej inwestycji złożył w imieniu Spółdzielni P.W. którego podpis widnieje na przedmiotowym wniosku.

Wobec prawidłowego umocowania P.W. Kolegium stwierdziło, że wniosek o warunki zabudowy został złożony w niniejszej sprawie skutecznie.

Kolegium podało także, że obszar, którego dotyczy wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej [...] nie jest objęty obowiązkiem sporządzenia planu miejscowego, a zatem art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym bezspornie nie znajduje w sprawie zastosowania.

Wyjaśniono dalej, że zgodnie z poglądem powszechnym w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanką zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy w oparciu o art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym może być już samo podjęcie i prowadzenie prac, bądź też zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym daje bowiem organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy, podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Dostrzeżenie przez organ prowadzący postępowanie o warunki zabudowy ewentualności konfliktu między sposobem zagospodarowania terenu inwestycji zamierzonym przez wnioskodawcę, a wizją planistyczną uprawnia ten organ do wstrzymania toku postępowania o warunki zabudowy.

Zgodnie z ustaleniami skarżącego w dniu 21 grudnia 2011 r. Rada Miasta K. podjęła uchwałę Nr [...] z w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]". W granicach sporządzanego planu zlokalizowana jest działka nr [...] , której dotyczy wniosek inwestora.

Kolegium podniosło, że fakt przystąpienia do prac planistycznych nie zobowiązuje organu prowadzącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy do zawieszenia tego postępowania w oparciu o normę art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Norma ta stanowi o uprawnieniu do zawieszenia postępowania, a nie obowiązku. Ewentualne skorzystanie z tego uprawnienia powinno być ponadto wyczerpująco uzasadnione - spodziewaną kolizją między przyszłymi zapisami planu a zamierzeniem inwestycyjnym. Z akt niniejszej sprawy nie wynika jednak, by organ l instancji dostrzegał taką kolizję. Ustalenia Kolegium również na to nie wskazują. Plan miejscowy dla obszaru "[...]" jest dopiero na etapie sporządzania, co znaczy, że brak pewności co do jego zapisów. W przyjętym Uchwałą Rady Miasta K. nr [...] dnia 16 kwietnia 2003 r. "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta K" teren inwestycji został określony jako teren o przeważającej funkcji usług publicznych (UP). Przypuszczalnie zatem zabudowa wnioskowana przez Spółdzielnię "[...] pozostanie zgodna z planem miejscowym uchwalanym dla tego terenu. Ponadto należy mieć na uwadze, że przepis art. 62 ust. 1 istotnie ogranicza okres zawieszenia postępowania - do 9 miesięcy od złożenia przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W niniejszej sprawie oznacza to, że nawet w razie zawieszenia, postępowanie należałoby podjąć już w kwietniu 2012 r. Jako że uchwała Rady Miasta K. Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" została podjęta dopiero 21 grudnia 2011 r. wątpliwym jest, by prace planistyczne zakończyły się przed dniem 13 kwietnia 2012 r. Z datą tą organ l instancji obowiązany byłby kontynuować postępowanie wszczęte na wniosek Spółdzielni "[...]. W związku z tym sensowność zawieszenia tego postępowania zdaje się być tym bardziej wątpliwa. Podkreślono jednak, że poczynione przez Kolegium powyższe uwagi Kolegium nie mają charakteru wiążącego, jeśli chodzi o zasadność zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu. Rozstrzygnięcie tej kwestii zależy bowiem od uznania organu prowadzącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla spornej inwestycji.

Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] wniosło skutecznie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Stowarzyszenie [...] w K żądając uchylenia postanowień obydwu instancji.

Skarżące Stowarzyszenie nie zgodziło się ze stanowiskiem Kolegium w kwestii braku spełnienia przesłanek zawieszenia postępowania wynikających z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podniosło, że to właśnie zaskarżona Uchwała Walnego Zgromadzenia zezwala organom Spółdzielni na stanie się inwestorem opisanego we wniosku zamierzenia inwestycyjnego na działce nr [...] obr.[...] Bez wskazanej Uchwały organy Spółdzielni w żadnym razie nie mogą we wskazany we wniosku sposób zadysponować przedmiotową działką bowiem sposób jej wykorzystania zależy od woli członków Spółdzielni.

Skarżące Stowarzyszenie nie zgodziło się także ze stanowiskiem Kolegium, że nie ma potrzeby zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podniesiono, że działka nr [...] Obr [...] znajduje się w granicach sporządzanego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z uchwałą Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 21 grudnia 2011. Na działce nr [...] przez okres ponad trzydziestu lat mieszkańcy Domu Zasłużonego Kombatanta stworzyli ponad hektarowy ogród, którego walory przyrodnicze potwierdzają liczne ekspertyzy specjalistów do spraw ochrony środowiska. Rośnie tutaj ok. 160 gatunków i odmian roślin, żyje kilka rodzin jeży, które tutaj zimują, gniazdują liczne gatunki ptaków. Według opinii entomologów, ogród przy ul. [...] jest miejscem bytowania licznych gatunków motyli dziennych i innych bezkręgowców i stanowi ważny korytarz ekologiczny, którego przerwanie spowoduje zubożenie bioróżnorodności poprzez przerwanie ciągłości populacji. Ponadto nie można nie brać pod uwagę faktu, że ogród przylegający do Domu Zasłużonego Kombatanta jest integralną częścią projektu, którego zamierzeniem było zapewnienie rekreacji mieszkańców tak bardzo życiowo doświadczonych. O tym, że obszar ten jest urządzonym terenem zieleni świadczą zaprojektowana tu sieć betonowych alejek i postawione przy nich latarnie. Dodatkowym argumentem że teren ten jest integralnie związany z Domem Zasłużonego Kombatanta jest jego wspólne ogrodzenie.

W związku z tym wniosek zmierzający do zniszczenia ogrodu i powstania na tym terenie osiedla mieszkaniowego, zgodnie z wnioskiem Spółdzielni o ustalenie warunków zabudowy pozostaje w jaskrawej sprzeczności z postulatami Rad Dzielnicy [...] ,[...] ,[...] , które popierają ideę zachowania ogrodu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego czemu dały wyraz w swoich uchwałach.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była kwestia zasadności podjęcia przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia o charakterze formalnym, tj. postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Sąd podziela stanowisko wyrażone uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w tym celu szczegółowo wyżej przytoczone.

Nie ulega po pierwsze żadnej wątpliwości, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., który uzależnia zawieszenie postępowania przede wszystkim od wniosku strony, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a wniosku takiego inwestor, tj. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] w K. " ul [...]– nie złożył.

Po drugie, nie zaistniały podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić prowadzone postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Nie ma zatem podstaw do zwieszenia prowadzonego postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

"Zagadnienie wstępne", o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania jurysdykcyjnego, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło. Należy podkreślić, że w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Zaistnienie niezbędnej sfery faktów i sfery okoliczności prawnych obliguje organ administracji do podjęcia rozstrzygnięcia, nawet wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo zmiany tych okoliczności w przyszłości. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Użycie w tym wypadku koniunkcji wskazuje, że chodzi o wydanie decyzji w wyniku rozpatrzenia sprawy, tzn. decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Zależy od niej zarówno treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego, jak i możliwość kontynuowania postępowania jurysdykcyjnego. Regulacja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którą organ administracji obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie, gdy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy nie tylko rozpatrzenie sprawy, ale i wydanie decyzji, potwierdzają tezę, że przeszkoda, jaką stanowi zagadnienie wstępne ma bezpośredni wpływ na sprawę administracyjną. Tak silne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego koresponduje również z twierdzeniem, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi konieczną przesłankę dla wiążącego wyznaczenia konsekwencji normy prawnej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu prawnego i faktycznego, jaki istniał w chwili podejmowania zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że zasadnie wydano postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi i garażami podziemnymi na działce nr [...] obr. [...] w K. ".

Ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t. jedn.: Dz.U. z 2003 r., nr 188, poz. 1848) stanowi w art. 48 § 1 m.in., że zarząd reprezentuje spółdzielnię na zewnątrz. Okoliczność, że umocowanie zarządu do reprezentowania spółdzielni wynika z samej ustawy oznacza, że na upoważnienie zarządu do występowania w imieniu spółdzielni na zewnątrz, ani na zakres tego upoważnienia nie ma wpływu ani okoliczność istnienia lub nieistnienia upoważniającej uchwały walnego zgromadzenia spółdzielni ani treść takiej ewentualnej uchwały. Wewnętrzne relacje pomiędzy organami spółdzielni, nie mają wpływu na umocowanie zarządu do reprezentowania spółdzielni, w tym również m.in. do złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W ocenie Sądu organ rozstrzygający sprawę ustalenia warunków zabudowy nie ma w związku z powyższym - w granicach tej sprawy - kompetencji do analizowania sposobu realizowania przez zarząd spółdzielni uchwał podjętych przez jej zgromadzenie, a zwłaszcza do kwestionowania z tego tytułu możliwości wystąpienia przez zarząd spółdzielni w jej imieniu o ustalenie warunków zabudowy. Nie można zatem przyjmować, że w sytuacji, gdy zarząd spółdzielni występuje z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, to od istnienia i treści uchwały walnego zgromadzenia w kwestii zasadności występowania z tego rodzaju wnioskiem mającej w ocenie skarżących określać umocowanie do działania w ten sposób przez zarząd w imieniu spółdzielni zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wreszcie niedopuszczalne w stanie faktycznym niniejszej sprawy byłoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. jedn.: Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 717), gdyż wniosek o ustalenie warunków zabudowy nie dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Z kolei odmowie fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie można postawić zarzutu dowolności w świetle argumentacji Kolegium, zgodnie z którą brak było podstaw do stwierdzenia kolizji pomiędzy planowaną inwestycją a ustaleniami przyszłego planu miejscowego dla obszaru "[...]", który był dopiero na wstępnym etapie sporządzania, co znaczy, że brak było pewności co do jego zapisów, a maksymalny okres zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mijałby w przedmiotowej sprawie z dniem 13 kwietnia 2012 r. (postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można na podstawie art. 62 ust. 2 cyt. ustawy zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy). Zasadnie argumentuje Kolegium, że konieczność podjęcia postępowania zaistniałby z dużym prawdopodobieństwem w chwili, gdy procedura planistyczna byłaby jeszcze w toku, co czyniłoby z zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nieuzasadnioną przerwę w jego kontynuowaniu. Warto zauważyć, że dopiero obecnie procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (w granicach tego planu zlokalizowana jest działka nr [...] której dotyczy wniosek inwestora) znajduje się na etapie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu.

W tym stanie rzeczy skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.