Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 565/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia 23 czerwca 2016 r. nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Nr XVI/170/2016 Rady Gminy z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy. W skardze wniesiono o stwierdzenie nieważności § 13 ust. 3 załącznika do zaskarżonej uchwały z tego powodu, że uchwalając treść objętego tym paragrafem postanowienia Rada Gminy przekroczyła zakres delegacji ustawowej. W zaskarżonym § 13 ust. 3 załącznika do wskazanej uchwały sformułowano zakaz wpuszczania psów do piaskownic i na place zabaw dla dzieci oraz wprowadzania psów do sklepów, zakładów produkcji spożywczej, zakładów usługowych, lokali gastronomicznych, aptek, szpitali, obiektów użyteczności publicznej oraz innych obiektów, których administracje wprowadziły ten zakaz. Według skarżącego ustawodawca upoważnił organ gminy wyłącznie do ustalenia sposobu postępowania ze zwierzętami domowymi w taki sposób, by ich pobyt na terenie przeznaczonym do wspólnego użytku nie był uciążliwy oraz nie zagrażał przebywającym tam osobom.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy wyjaśnił, że Rada Gminy w dniu 6 października 2016 r. podjęła uchwałę Nr XVIII/185/2016 w sprawie zmiany uchwały Nr XVI/170/2016 z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy. Powyższą uchwałą skreślono § 13 ust. 3 uchwały z dnia 23 czerwca 2016 r. Tym samym Rada Gminy w całości uwzględniła zastrzeżenia Wojewody, co oznacza, że zarzuty skargi są nieaktualne, a to uzasadnia umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne i prawne ujawnione w niniejszej sprawie sąd uznał, że zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą Wojewody.

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia uzasadniające umorzenie postępowania muszą być przeszkodami o charakterze trwałym, powodującym niemożność dalszego toku postępowania (por. post. NSA z 27.5.2008 r., II FSK 487/07, Legalis).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem Rada Gminy uchwałą Nr XVIII/185/2016 r. z dnia 6 października 2016 r., po wniesieniu skargi, uchyliła zaskarżony § 13 ust. 3 załącznika do uchwały Nr XVI/170/2016 r. z dnia 23 czerwca 2016 r. Tym samym utracił byt substrat zaskarżenia, czyli przedmiot, o zgodności z prawem którego orzekać miał sąd administracyjny. Stanowisko powyższe potwierdza orzecznictwo sądowoadministracyjne, zgodnie z którym inne przypadki bezprzedmiotowości objęte dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzą m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 26.8.2015 r., II SA/GD 250/15, Legalis; postanowienie WSA w Gliwicach z 5.2.2007 r., IV SA/GL 927/06, Legalis).

Skuteczne wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonej części uchwały jest zdarzeniem prawnym, które uniemożliwia osiągnięcie celu postępowania, albo powoduje, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne. Nie można bowiem oceniać merytorycznie zarzutów skargi, kiedy w momencie orzekania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zaistniała sytuacja, iż nie ma w obiegu prawnym zapisów przedmiotowej uchwały, które zostały zaskarżone w niniejszym postępowaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1988/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.