Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1056/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 257 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej - postanawia - odmówić zwolnienia K. P. od kosztów sądowych . Referendarz sądowy Agata Kosowska-Dudzik


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.

Wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od powyższego orzeczenia, K. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuacje materialną. Wskazał, że pracuje dorywczo, osiągając dochód w granicach 2 000 – 3 000 zł. Żona i jedna pełnoletnia córka (A.) są osobami bezrobotnymi. Córka N. pracuje, uzyskując wynagrodzenie w kwocie 1 500 zł, natomiast dwóch synów uczy się w szkole średniej. Żona i jedna z córek wymagają rehabilitacji. Rodzina mieszka w domu o pow. 100 m.kw., a jej majątek stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 0,52 ha.

Wobec uznania, że złożone oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jest niewystarczające do oceny sytuacji skarżącego, wezwano go (na adres pełnomocnika - adwokata) do złożenia dodatkowego oświadczenia obejmującego: wyjaśnienie, z jakim uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny wiązałaby się konieczność uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej (tj. jakie niezbędne potrzeby życiowe nie mogłyby być w związku z tym zaspokojone), wskazanie źródeł opłacenia wpisu od skargi oraz okoliczności wskazujących na pogorszenie od tamtego czasu sytuacji finansowej, wskazanie średniej wysokości miesięcznych wydatków, w tym na na zakup żywności, utrzymanie domu, wykazanie wszystkich pojazdów mechanicznych i wydatków związanych z ich utrzymaniem, podanie, czy rodzina korzysta ze wsparcia pomocy społecznej, jak też podanie kwot netto dochodów swoich i domowników. Składający wniosek wezwany także został do przedłożenia wyciągów z posiadanych przez siebie i domowników rachunków bankowych oraz kserokopie rachunków potwierdzających ponoszenie nakładów finansowych na rehabilitację córki.

W wezwaniu wskazano termin 7 dni, podając rygor rozpoznania wniosku wyłącznie w oparciu o informacje zawarte w aktach sprawy.

Doręczenie wezwania nastąpiło dnia 6 sierpnia 2013 r. i do momentu rozstrzygania w przedmiocie niniejszego wniosku nie zostało wykonane.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje:

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2012 r. ustanowiono dla skarżącego K. P. adwokata. W obecnie złożonym wniosku, wyżej wymieniony ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Żądanie jego należy tym samym ocenić w świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Przepis ten – dotyczący przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie – nakłada ciężar udowodnienia, iż składający wniosek nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania właśnie na ten podmiot. To zatem wnioskodawca zainteresowany uwzględnieniem zgłoszonego żądania winien w sposób jak najszerszy przedstawić swoją sytuację tak rodzinną, jak i materialną. Do oceny zaś rozpoznającego wniosek należy, czy zasługuje on na uwzględnienie w kontekście ustawowych przesłanek powyższego. Żeby ocena ta była jak najbardziej rzetelna, rozpoznający wniosek powinien dysponować stosownym zakresem istotnych w tym zakresie informacji. Celem ich zdobycia ustawodawca w art. 255 P.p.s.a. zezwolił, by do składającego wniosek o przyznanie prawa pomocy wystosować wezwanie obligujące do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, jak też do przedłożenia określonych dokumentów, obrazujących powyższy stan.

W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że niedostarczenie żądanych przez Sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie strony pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dlań rozstrzygnięcia. W takim wypadku uprawnione jest sformułowanie oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8.08.2013 r. II FZ 628/13, dostępne na: www.nsa.gov.pl).

Do sytuacji takiej doszło w niniejszej sprawie. K. P. wezwany do podania szczegółowo wymienionych informacji, jak też nadesłania określonych dokumentów nie uczynił tego w zakreślonym mu terminie.

Nie wyjaśnił zatem wątpliwości dotyczących niemożliwości poniesienia przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania w sytuacji, gdy na wcześniejszym jego etapie uiścił wpis od złożonej skargi, co oznacza, że możliwość taką z pewnością posiadał. Skarżący nie wskazał, jak zmieniła się jego sytuacja majątkowa od czasu poniesienia powyższego wydatku w aspekcie możliwości powstania uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny. Składający wniosek nie nadesłał także istotnych z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy przesłanek dokumentów w postaci wyciągów z posiadanych przez siebie i i domowników rachunków bankowych. Nie podał także, czy w posiadaniu rodziny znajdują się pojazdy mechaniczne oraz czy rodzina korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.

W ten sposób skarżący uniemożliwił poznanie jego pełnej sytuacji materialnej, co skutkować musi negatywnym dla niego rozstrzygnięciem w zakresie złożonego wniosku.

Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 257 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.