Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1395/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Domu Pomocy Społecznej w B. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w P., po rozpoznaniu wniosku Domu Pomocy Społecznej w B., wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na złożone przez wnioskodawcę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej oświadczył, że nie widzi podstaw do zmiany ww. interpretacji. Pismo, zawierające stanowisko organu podatkowego, zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy 13 września 2010 r.

22 października 2010 r. podatnik wniósł za pośrednictwem poczty skargę na wymienioną na wstępie interpretację.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł przede wszystkim o jej odrzucenie z uwagi na niedochowanie ustawowego terminu w jakim należało ją wnieść.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Kwestię terminu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie reguluje art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."). W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Datą miarodajną dla oceny, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej, osobiście lub za pośrednictwem poczty (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona 13 września 2010 r., bezpośrednio stronie skarżącej. Ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi – jak to już wyżej wskazano – trzydzieści dni od dnia doręczenia ww. odpowiedzi. Informacja o tym terminie została jasno i precyzyjnie sformułowana w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej. Termin do złożenia skargi upłynął z dniem 13 października 2010 r. Tymczasem skarga została nadana za pośrednictwem poczty dopiero 22 października 2010 r., czyli 9 dni po terminie.

Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.

Z uwagi zatem na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminu, sąd, na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Sz.Ch.