Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 12/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Dziekana Wydziału Uniwersytetu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dziekana Wydziału Uniwersytetu kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) na rzecz skarżącego, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu "[...]" P. B. wystąpił do Dziekana Wydziału Uniwersytetu, za pomocą poczty elektronicznej, o udostępnienie informacji publicznej wskazanej treści.

W dniu "[...]" P. B. nadał telefaksem do wymienionego organu, adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na bezczynność Dziekana Wydziału w załatwieniu powyższego wniosku.

W dniu "[...]" Dziekan Wydziału wydał decyzję, znak "[...]", którą odmówił udostępnienia następujących dokumentów: wskazania imiennie oznaczonego kandydata nieprzyjętego na studia stacjonarne, któremu doręczono decyzję o nieprzyjęciu za pokwitowaniem oraz wskazania imienia i nazwiska co najmniej 2 innych kandydatów, którym doręczono za pokwitowaniem decyzję administracyjna o nieprzyjęciu na studia.

Następnie w dniu "[...]" organ przekazał tut. Sądowi wymienioną skargę, wnosząc o jej odrzucenie wobec stwierdzonych braków formalnych,

a w przypadku ich uzupełnienia przez stronę o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Organ zaznaczył, że skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego z art. 37 § 1 k.p.a.

W wykonaniu wezwania Sądu, skarżący w wyznaczonym terminie uzupełnił braki formalne skargi poprzez jej podpisanie i uiszczenie wymaganego wpisu w kwocie 100 zł. Jednocześnie upoważniony przez skarżącego radca prawny wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na ustanie stanu bezczynności po wniesieniu skargi i zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga spełniła wszystkie wymogi formalne i tym samym jest dopuszczalna. W szczególności wskazać należy, że w rozpatrywanym przypadku skarga do sądu administracyjnego nie musiała być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 ze zm.) jest ustawą szczególną wobec Kodeksu postępowania administracyjnego. To jej uregulowania decydują

o trybie postępowania w tego rodzaju sprawach, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy tak stanowią przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Według art. 16 ust. 1 i 2 tej ustawy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się wyłącznie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz do decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W konsekwencji w niniejszym przypadku nie znajdował zastosowania art. 37 k.p.a. (vide wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. I OSK 601/05 oraz wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., sygn. I OSK 851/10, a także wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r. o sygn. IV SAB/Po 87/12).

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia

w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwałę składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie I OPS 6/08, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dziekan Wydziału, gdyż jak sam przyznał w odpowiedzi na skargę, wydał decyzję w przedmiocie żądanej informacji publicznej. Tym samym dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżony stan bezczynności został usunięty przez organ po wniesieniu skargi.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U nr 163, poz.1349 ze zm.).