Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 420/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58  par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

O. K. ( dalej: Strona, Skarżący ) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

W dniu 27 kwietnia 2021 r. doręczono Skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braku skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Skarżący nie uzupełnił ww. braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna .

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) ,p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Innymi słowy, aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na stan bezczynności (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) taką skargę musi poprzedzać ponaglenie na ten właśnie stan. W aktach administracyjnych brak jest jakichkolwiek dowodów na złożenia ponaglenia przez Stronę. Ponadto, Skarżący pomimo skutecznie doręczonego w dniu 27 kwietnia 2021 r. przez Sąd wezwania do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, nie uczynił zadość temu wezwaniu. Zatem należało uznać, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wypełnił warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. albowiem nie wniósł ponaglenia do właściwego organu. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono jak w sentencji.