Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 397/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska,, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. K. i B. K. - wspólników TK T. S.C. z siedzibą w S. na dokonaną przez Zarząd Województwa ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. nr konkursu [...] p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

J K i B K – wspólnicy [...] z siedzibą

w S wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S skargę na ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego W Z na lata [...] z dnia [...] r., która zdaniem skarżących przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i wnieśli o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą.

Zarząd W Z wniósł o oddalenie skargi.

Okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w W wystąpił z zapytaniem prawnym 24 listopada 2009 r. uzupełnionym 8 marca 2010 Sygn. akt V SA/Wa 1613/09 do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. TK Tp 3/10) o stwierdzenie, że art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 84, z 2009, poz. 712) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego jest zgodny

z art.2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji.

Wniosek został oparty o to, że nie ulega wątpliwości, że przepisy art. 5 pkt 11,

art. 30a ust. 1 i 2 oraz 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju budzą wątpliwości z punktu widzenia ich zgodności z Konstytucją RP. Zgodnie bowiem z regulacjami zawartymi w Rozdziale III Konstytucji katalog aktów normatywnych powszechnie obowiązujących na terytorium RP ma charakter zamknięty. Katalog ten precyzyjnie został określony w art. 87 oraz 91 ust. 3 Konstytucji i jedynie wskazane tam akty mają walor aktu normatywnego, tzn. mogą być skierowane do adresata niebędącego jednostką podległą wobec organów je wydających. Przepis prawa powszechnie obowiązującego, odnoszący się do praw i obowiązków adresata, nie może mieć charakteru blankietowego.

Ponadto, że rozstrzygnięcia, mające wpływ na sferę praw i obowiązków, zostały wydane na podstawie Systemu Realizacji Programu Operacyjnego. Zatem istnieje wątpliwość, czy przepisy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2 oraz 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim wyłączają w tym postępowaniu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i zezwalają -

w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących skarżącemu w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz 87 Konstytucji. Rozwikłanie tego dylematu ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i leży w gestii Trybunału Konstytucyjnego. Jest oczywiste, że zanegowanie przyjętych przez ustawodawcę rozwiązań objętych pytaniem będzie również rzutowało bezpośrednio na ocenę legalności podjętych w sprawie rozstrzygnięć.

Ponadto budzą wątpliwości konstytucyjne, podniesione przez Sąd w pytaniu prawnym, kwestie związane z procedurą tworzenia ustawy wyrażające się brakiem konsultacji projektu z Krajową Radą Sądownictwa i Prezesem Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wobec tego, że w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Sąd - na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.