Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 78/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. sprawy ze skargi S. S. w przedmiocie niewykonania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 770/10 skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z 10 stycznia 2011 r., wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, S. S. złożył skargę na niewykonanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (w skrócie: GINB) wyroku wskazanego Sądu z 13 stycznia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 770/10. Powołując się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący wniósł o zobowiązanie GINB do niezwłocznego wykonania ww. wyroku, przyznania odszkodowania z tytułu szkód poniesionych w wyniku niewykonania wyroku oraz wymierzenie GINB grzywny równej połowie przewidzianej w § 6 art. 154 p.p.s.a. maksymalnej wysokości. Do skargi skarżący załączył kopię pisma z 12 listopada 2010 r., którym wezwał GINB do wykonania ww. wyroku Sądu z 13 stycznia 2010 r. Skarżący załączył także kopię pisma organu z 15 stycznia 2011 r., stanowiącą odpowiedź na powyższe wystąpienie, tj. wezwanie do wykonania orzeczenia sądowego. W piśmie tym wskazano, że prawomocny wyrok Sądu z 13 lipca 2010 r. wpłynął do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wraz z aktami sprawy w dniu 18 listopada 2010 r. oraz, że termin przewidziany na załatwienie sprawy wynosi miesiąc, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej – 2 miesiące.

W piśmie procesowym z 15 lutego 2010 r., uzupełniającym skargę, skarżący wniósł o wyegzekwowanie od GINB wykonania wyroku Sądu z 13 lipca 2007 r. i zobowiązanie tego organu do złożenia decyzji z 17 stycznia 2011 r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wyrok Sądu z 13 lipca 2010 r. został wykonany z zachowaniem terminu. Podał, że w dniu 17 stycznia 2011 r. zapadła decyzja w I instancji, którą mając na względzie wskazania Sądu odmówiono stwierdzenia nieważności -na wniosek S. S.- decyzji Wojewody [...] z [...] października 2007 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją wydaną w dniu [...] lutego 2011 r. Obie te decyzje, jak zaznaczył organ, zostały podjęte w terminach przewidzianych w art. 35 § 3 k.p.a. Nadto, organ dodał, że skarga na niewykonanie wyroku Sądu została wniesiona już po wydaniu decyzji w dniu [...] stycznia 2011 r., albowiem za datę jej wniesienia należy przyjąć datę jej nadania przez Sąd do organu (z uwagi na tryb przewidziany w art. 54 § 1 p.p.s.a.) co miało miejsce 27 stycznia 2011 r., a nie datę jej złożenia -bez pośrednictwa organu- w Sądzie.

W piśmie procesowym z 10 maja 2011 r. skarżący -odnosząc się do odpowiedzi organu na skargę- podniósł, że nie można uznać decyzji GINB z [...] stycznia 2011 r. oraz z 23 lutego 2011 r. za wykonujące wyrok Sądu z 13 lipca 2010 r. W ocenie skarżącego decyzje te "są nieważne z mocy prawa, bo naruszają art. 156 § 1 ust. 2, 3, 5, 6 i 7 k.p.a. i w żadnym razie nie posiadają przymiotu wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2011 r." Skarżący w konsekwencji wniósł o ukaranie organu grzywną w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w wysokości 40.000 zł za poniesione szkody i straty materialne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi przez skarżącego), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Orzekając w oparciu o wskazany przepis art. 154 § 1 sąd w pierwszej kolejności bada zachowanie wymogu formalnego wynikającego z ww. przepisu. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w omawianym trybie jest bowiem uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku (lub załatwienia sprawy). W niniejszej sprawie przesłankę tę skarżący wypełnił, albowiem pismem z 12 listopada 2010 r. wezwał GINB do wykonania wyroku Sądu z 13 lipca 2010 r.

Tym samym Sąd mógł skargę rozpoznać merytorycznie i ustalić w tym celu -na podstawie przekazanych akt administracyjnych- jak przebiegało postępowanie organu po wyroku Sądu. Niewykonanie wyroku uchylającego akt administracyjny ma bowiem miejsce wówczas, gdy wyrok nie został wykonany w ogóle, jak również wtedy, gdy został wykonany (poprzez wydanie stosownego aktu), ale po terminie. Skarga, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. zmierza bowiem do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku sądu w sytuacji określonej tą normą prawną. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż samo wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3 art. 154). Oznacza to, iż podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialno-prawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu do wykonania wyroku wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Jeżeli sąd nie określił terminu wydania aktu (lub podjęcia czynności), zastosowanie znajdują bowiem terminy ustawowe do załatwienia sprawy (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - w ciągu dwóch miesięcy, v. art. 35 k.p.a.). Terminy te należy liczyć od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych, o czym stanowi art. 286 § 2 p.p.s.a.

Rozpoznawana skarga, wniesiona w oparciu o art. 154 p.p.s.a., dotyczy niewykonania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Sądu z 13 lipca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 770/10 uchylającego zaskarżoną decyzję wskazanego organu z [...] stycznia 2010 r. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze oraz decyzję ją poprzedzającą wydaną przez ten sam organ w I instancji. Wyrok ten z dniem 26 października 2010 r. stał się prawomocny. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został przekazany do GUNB przy piśmie Sądu z 17 listopada 2010 r. i wpłynął do adresata w dniu następnym. Od tej daty, tj. od dnia 18 listopada 2010 r. biegł termin dla organu na załatwienie sprawy. Termin ten określony został w art. 35 k.p.a., który w § 3 stanowi, iż załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W wydanym wyroku Sąd nie wskazał bowiem innego terminu, w którym wyrok ten winien być wykonany. Tym samym zastosowanie znajdowały terminy określone w ww. art. 35.

Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] stycznia 2011 r. GINB wydał decyzję po wyroku Sądu z 13 lipca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 770/10. Wydanie tej decyzji nastąpiło w terminie dwóch miesięcy od dnia przekazania organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, a więc z zachowaniem terminu przewidzianego ww. art. 35. Z zachowaniem terminu określonego w § 3 art. 35 k.p.a. została również wydana przez GINB decyzja w II instancji. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy GINB w dniu [...] lutego 2011 r. wydał decyzję znak: [...]. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął zaś do organu w dniu 11 lutego 2011 r., a z tego wynika, że nie upłynął nawet miesiąc do czasu jego załatwienia.

Dostrzegając powyższe Sąd stwierdza, iż w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny. GINB wykonał bowiem wyrok Sądu poprzez wydanie decyzji, a wydanie tej decyzji nastąpiło z zachowaniem terminu przewidzianego w k.p.a. dla załatwienia sprawy przez organ I instancji.

Mając na względzie treść skargi wyjaśnić dodatkowo należy, iż rozpoznając skargę wniesioną w oparciu o art. 154 p.p.s.a. sąd nie ma podstaw do kontrolowania decyzji organu wydanej po wyroku uchylającym poprzedni akt administracyjny. W świetle art. 153 p.p.s.a organ orzekając ponownie w sprawie na skutek wyroku sądu, ma obowiązek zastosować się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w tym wyroku. Są one bowiem dla tego organu wiążące. Ocena, czy wytyczne sądu przy wydawaniu rozstrzygnięcia -po wyroku- zostały wzięte pod uwagę, nie może mieć jednak miejsca w postępowaniu zainicjowanym skargą na niewykonanie wyroku sądu. W tym trybie sąd ocenia jedynie działanie organu w dążeniu do załatwienia sprawy, kontroluje więc, czy organ ten nie pozostaje w bezczynności. Takich okoliczności Sąd orzekając w niniejszej sprawie nie stwierdził i tym samym nie mógł wymierzyć organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Nie została bowiem spełniona przesłanka merytoryczna wynikająca z § 1 art. 154 (istnienie bezczynności organu po wyroku) uzasadniająca wydanie tego rodzaju rozstrzygnięcia. Wymierzenie grzywny w oparciu o wskazany przepis nie jest bowiem możliwe z powodu tego, iż w ocenie skarżącego wydane przez organ decyzje po wyroku Sądu nie uwzględniają wytycznych w nim wskazanych. Zarzuty w tym zakresie skarżący może formułować (nie wykluczone, że skutecznie), ale w skardze na decyzję ostateczną wydaną w tej sprawie, tj. na decyzję GINB z [...] lutego 2011 r. znak: [...], a nie w skardze na niewykonanie wyroku Sądu przez ten organ. W postępowaniu zainicjowanym skargą przewidzianą w art. 154 p.p.s.a. tego rodzaju zarzuty nie odgrywają merytorycznego znaczenia (tj. nie mogą być oceniane i nie mogą wpłynąć na wymierzenie organowi grzywny). Niezastosowanie się przez organ do wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku sądu nie stanowi o niewykonaniu przez ten organ tego wyroku.

Na koniec zauważenia wymaga, iż rację ma Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dostrzegając, że skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego (jak każdą inną skargę) za pośrednictwem organu, który (na przykład) nie wydał aktu po wyroku uchylającym akt administracyjny. Pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu przewiduje art. 54 § 1 p.p.s.a. i ma on zastosowanie także do skargi, o której mowa w art. 154 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący w dniu 11 stycznia 2011 r. wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. Z tego też powodu, przy piśmie z 26 stycznia 2011 r. Sąd doręczył organowi odpis skargi, a tym samym za datę wniesienia skargi do Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć datę nadania jej odpisu przez Sądu do organu, co miało miejsce 27 stycznia 2011 r. (jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę). W tej zaś dacie GINB wykonał już wyrok Sądu z 13 lipca 2010 r. i uczynił to z zachowaniem terminu wynikającego z art. 35 k.p.a. (na co Sąd powyżej już wskazał). Powyższe tym bardziej czyni skargę nieuzasadnioną.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.