Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1120/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt. 3 w zw. z art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W skardze datowanej z dnia [...] J. F. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] stwierdzające, że odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., w przedmiocie podatku od towarów i usług, zostały złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podkreślił, że uwzględnił w całości zarzuty strony i zaskarżone postanowienie zostało uchylone w ramach autokontroli przewidzianej art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) decyzją z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast przepis art. 54 § 3 tej ustawy daje organowi, którego działanie zostało zaskarżone, prawo do samokontroli swego rozstrzygnięcia i w rezultacie - do uwzględnienia skargi w całości, do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi J.F., kwestionującego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] stwierdzające, że odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., w przedmiocie podatku od towarów i usług, zostały złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia - stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionych zarzutów i uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrolowana przez sąd działalność administracji publicznej to zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie (decyzja) organu administracyjnego, jak i postępowanie administracyjne poprzedzające jej wydanie. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli - zaskarżona decyzja - została uchylona i zastąpiona nowym rozstrzygnięciem, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę uchyloną decyzję stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podkreślić zatem należy, że niniejsze postępowanie sądowe dotyczy wyłącznie zaskarżonego postanowienia. Wyeliminowanie go przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące konkretnie określonej, zaskarżonej decyzji. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznaje zaś za przesłankę umorzenia postępowania sądowego bezprzedmiotowość tego postępowania.

Na marginesie należy wskazać, że strona niezadowolona z decyzji podjętej w trybie autokontroli może zaskarżyć tę decyzję do sądu administracyjnego.

Reasumując zatem powyższe okoliczności faktyczne i prawne należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowić jak w sentencji.