Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 622/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6,  art. 48 ust. 1,  art. 50  ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i lit. c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 października 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz uchyla poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" II. zasądza na rzecz skarżącej W. S. od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanej konstrukcji dachowej wraz ze ściankami kolankowymi na budynku gospodarczym znajdującym się na działkach o numerach ewidencyjnych 896 i 897/1 w Z. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że przeprowadzone w dniu 23 marca 2007 r. oględziny wykazały, że na przedmiotowym budynku nad istniejącym stropodachem krytym papą wykonano konstrukcję drewnianą krokwiową krytą blachą od strony działki nr 895, na istniejącej ścianie wykonano ścianę kolankową z bloczków gazobetonowych grubości 24 cm i wysokości 75 cm, na ścianie zamontowano murłatę i krokwie wraz z pokryciem.

W. S. w dniu 24 maja 2006 r. zgłosiła do Starosty remont tego budynku w zakresie wymiany pokrycia dachowego z papy na pokrycie z blachy. Wykonane roboty budowlane przekroczyły zakres objęty zgłoszeniem, z uwagi na wykonanie nadbudowy polegającej na podniesieniu wysokości ściany od strony działki nr 895 i wykonaniu konstrukcji dachowej.

Wykonane roboty nie mieszczą się w definicji remontu w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a na ich realizację, zgodnie z wymogiem art. 28 ust. 1 tej ustawy, potrzebne było pozwolenie na budowę. Organ pierwszej instancji, błędnie określił wykonane roboty jako przebudowę, albowiem w ich wyniku nastąpiła zmiana charakterystycznych parametrów budynku – wysokości i kubatury i z tej przyczyny należało uznać, że inwestorka dokonała jego nadbudowy. Ponieważ jednak nadbudowa obiektu jest budową wymagającą pozwolenia na budowę, to na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego należało wydać nakaz rozbiórki samowolnie wykonanej konstrukcji dachowej ze ściankami kolankowymi.

Ustalenie przez organ pierwszej instancji, że gmina Z. nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, a inwestorka nie posiadała ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czyni nieuzasadnionym zarzut odwołującej się co do naruszenia art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez nie przeprowadzenie postępowania naprawczego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła W. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Zarzuciła w skardze, że wykonała niezbędny remont dachu na budynku gospodarczym. Według informacji uzyskanych w Starostwie w Z. dla wymiany pokrycia dachowego wraz z więźbą dachową wystarczające było dokonanie zgłoszenia. Zakres zamierzonych prac, tj. zarówno wymiany konstrukcji drewnianej, jak i wykonania ścianki kolankowej z bloczków gazobetonowych został zawarty w zgłoszeniu, a organ administracji wydając potwierdzenie zgłoszenia nie kwestionował zakresu zgłoszonych robót budowlanych.

W powyższych warunkach kwestionowanie, że zakres wykonanych robót budowlanych przekroczył zgłoszony remont jest niezasadne, a zaskarżona decyzja, w ocenie skarżącej, wydana została z naruszeniem art. 28 ust. 2 i art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego oraz art. art. 77 § 1, 80, 10 § 1, 11 oraz 9 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oznacza to, że obowiązkiem Sądu jest zbadanie i ocena z urzędu zaskarżonego aktu administracyjnego bądź czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej pod względem legalności, czyli zgodności z prawem, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem prawa.

W sprawie jest bezspornym, iż skarżąca W. S. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania wymiany pokrycia dachowego na budynku gospodarczym. Starosta Powiatowy potwierdził w dniu 24 maja 2006 r. przyjęcie zgłoszenia wykonania robót budowlanych i w piśmie potwierdzającym zgłoszenie Nr [...] poinformował inwestorkę, że potwierdzenie to stanowi jednocześnie zaświadczenie o nie wniesieniu przez organ sprzeciwu do zgłoszenia (k.4 akt administracyjnych). W aktach administracyjnych brak jest zgłoszenia, a jedynie z treści "potwierdzenia" wynika, że zgłoszenie zostało dokonane w dniu 9 maja 2006 r.

Spornym między stronami jest, jaki zakres robót został wymieniony w tym zgłoszeniu, albowiem skarżąca twierdzi, że zawierało ono wszystkie zrealizowane następnie roboty budowlane, zaś organy orzekające w sprawie przyjmują zaistnienie przekroczenia zakresu zgłoszenia.

Kontrola Sądu, co do tej spornej okoliczności, istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu administracyjnym, jest niemożliwa ze względu na brak zgłoszenia w aktach administracyjnych. Organy administracji orzekające w sprawie powinny w sposób nie budzący wątpliwości, w oparciu o analizę treści dokonanego zgłoszenia, wyjaśnić tę sporną okoliczność.

O ile bowiem skarżąca wykonała roboty budowlane wskazane w zgłoszeniu, nie przekraczając wymienionego zakresu tych robót, to wadliwe byłoby nakazanie rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. Nr 156, poz. 1118 z 2006 r. ze zm.).

Przepis art. 30 ust. 6 omawianej ustawy wskazuje przypadki obowiązkowego wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W punkcie 1 tego przepisu wymienione jest zgłoszenie dotyczące budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Zaniechanie wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ na skutek zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, z woli ustawodawcy, wyrażonej w przepisie art. 50 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo budowlane powoduje konieczność zastosowania trybu przewidzianego w art. 50 i art. 51 ustawy (Por. Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz, O.D. i D.K. Gdańsk 2004, s. 88-89 i 145).

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...].

Rozstrzygnięcie kwestii wykonalności decyzji znajduje podstawę w art. 152, a rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego w art. 200 powołanej ustawy p.p.s.a.