Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 10/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na Dyrektora Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2007r. R. D. złożył skargę na Dyrektora [...] Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w S. w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów. Skarżący podał, że w dniu 5 listopada 2007r. złożył wniosek w trybie art. 73 Kpa o wydanie uwierzytelnionych kserokopii stanowisk Regionalnego Konsultanta do spraw medycyny sądowej i Dyrektora [...] Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w S. w przedmiocie odmowy otrzymania przeze niego miejsca specjalizacyjnego z medycyny sądowej wbrew wytycznym Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Zdrowia. Według skarżącego powyższy wniosek nie został załatwiony przez organ.

Z akt sprawy wynika, że Dyrektor [...] Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w S. udzielił w dniu 5 grudnia 2007r. odpowiedzi na wniosek strony z dnia 5 listopada 2007r., iż w dniu 15 września 2006r. przesłał swoją opinię wraz ze stanowiskiem Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny sądowej do Ministerstwa Zdrowia.

Dyrektor [...] Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. /, zwaną dalej w skrócie "P.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa).

Zasadnicze znaczenie w niniejszym postępowaniu ma ustalenie czy powyższa sprawa ma charakter administracyjny i stosuje się do niej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 73 Kpa oraz czy sąd administracyjny ma kompetencje do jej rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu zaskarżone pismo z dnia 5 grudnia 2007r., traktowane przez skarżącego jako odmowa wydania uwierzytelnionych kopii wnioskowanych opinii, nie mieści się w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 Ppsa, w szczególności nie stanowi ono aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Nie jest też decyzją administracyjną. Tym samym nie zachodzi również bezczynność organu w załatwieniu wniosku w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa.

W doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie decyzji administracyjnej należy rozumieć władczy, jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej (lub innego podmiotu sprawującego w zleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), rozstrzygający sprawę administracyjną, skierowany do oznaczonego indywidualnie adresata, z którym nie łączy organu zależność organizacyjna lub podległość służbowa, a podstawę rozstrzygnięcia stanowi powszechnie obowiązujący przepis prawa (T.Woś i inni- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 49). W orzecznictwie przyjęte natomiast zostało, że określone rozstrzygnięcie jest decyzją administracyjną, jeżeli zawiera minimum niezbędnych elementów formalnych, tj. oznaczenie organu administracyjnego, wskazanie adresata rozstrzygnięcia, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ (wyrok NSA z dnia 15 marca 2001 r., sygn. akt V SA 2938/99, LEX 51259, postanowienie NSA z 27 lipca 1999 r., sygn. akt I SA 1509/98, LEX 48728).

Stwierdzić należy, że jeżeli sprawa nie dotyczy lekarza cudzoziemca, a tak jest w niniejszej sprawie, ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 226, poz. 1943 ze zm.), jak i wydane na podstawie wynikającego z ustawy tej upoważnienia rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 213, poz. 1779 ze zm.), nie przewidują przeprowadzenia procesu uzyskania specjalizacji w drodze postępowania administracyjnego zakończonego decyzją. Tym samym nie stosuje się przepisów Kpa.

Zaskarżone pismo z dnia 5 grudnia 2007 r. w ocenie Sądu jest pismem wyjaśniająco - informacyjnym. Przedmiotowe pismo nie należy zatem do kategorii aktów i czynności, o których mowa w art. 3 Ppsa, a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie zachodzi również, w rozumieniu powyższego przepisu, bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony ( por. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007r. sygn. akt II OSK 1586/07, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2006r., sygn. akt I SA/Wa 2199/05).

Z powyższego względu wnioski zawarte w skardze, dotyczące:

1) zasądzenia zadośćuczynienia w wysokości 5000zł,

2) wyznaczenia Dyrektorowi [...] Centrum Organizacji i Promocji Zdrowia w S. dodatkowego terminu na załatwienie sprawy zgodnie z przepisami Kpa,

3) przekazania sprawy niedopełnienia obowiązków przez urzędnika administracji publicznej właściwemu prokuratorowi,

5) wydania wyroku nakazującego wznowienie wadliwie prowadzonego postępowania administracyjnego

- nie mogą być rozpatrywane w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarżącemu należy wyjaśnić, iż do kompetencji sądu administracyjnego nie należą sprawy o zadośćuczynienie. Ponadto, jeżeli skarżący uważa, że urzędnik państwowy popełnił przestępstwo na jego szkodę może zgłosić ten fakt właściwemu prokuratorowi samodzielnie, bez pośrednictwa w tym zakresie sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. orzekł jak w sentencji.