Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 82/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 8 , art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na likwidację barier architektonicznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. wpłynął wniosek R. O. o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: PFRON) likwidacji barier architektonicznych i dostosowania do poruszania się na wózku inwalidzkim lokalu przy ul. [...] w L. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że lokal wymaga wyrównania powierzchni podłóg do jednego poziomu, wykonania pochylni i poręczy, wymiany drzwi, zainstalowania i wyposażenia łazienki i toalety, wyposażenia kuchni i pokoju oraz ogólnej przebudowy. Jako tytuł prawny do lokalu wskazała umowę najmu. Wysokość przewidywanego kosztu realizacji wynosi 60.000,00 zł, z czego 48.000,00 zł miałoby stanowić dofinansowanie z PFRON, zaś reszta środków stanowiłaby wkład własny.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. organ poinformował skarżącą, że wniosek zostanie rozpatrzony najpóźniej do końca maja, zaś jego pozytywne rozstrzygnięcie będzie uzależnione od wielkości środków finansowych przeznaczonych na ten cel.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. organ poinformował R. O., że wniosek o dofinansowanie z dnia [...] lutego 2014 r. został pozostawiony bez rozpoznania w związku z podaną podczas wizji lokalnej informacją, o złożonym przez skarżącą wniosku o zamianę mieszkania i wstępnym zakwalifikowaniu do zmiany.

Następnie, do organu wpłynęło pismo skarżącej, w którym wnosiła o pilne załatwienie spraw dotyczących wniosków o zamianę lokalu i o przystosowanie lokalu do potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Pismem z dnia [...] września 2014 r. organ poinformował skarżącą, że w celu ponownego rozpoznania wniosku o dofinansowanie, do Wydziału Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta L. zostało skierowane zapytanie o możliwość uzyskania przez skarżącą zamiany mieszkania.

W dniu [...] września 2014 r. skarżąca wniosła do organu pismo, w którym zwróciła uwagę na znaczny upływ terminów do załatwienia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych ze środków PFRON. Jednocześnie zwróciła się o zapewnienia jej czynnego udziału w każdym stadium postępowania.

W dniu [...] października 2014 r. do organu wpłynęło pismo Wydziału Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta z dnia [...] września 2014 r., w którym wskazano, że skarżąca może dokonać zamiany z innym najemcą, nie jest jednak umieszczona w wykazie osób zakwalifikowanych do zamiany lokalu z urzędu.

Następnie, pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezydent Miasta L. poinformował R. O. o zakwalifikowaniu wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o dofinansowanie ze środków PFRON na likwidację barier architektonicznych. Jednocześnie zobowiązał skarżącą do dostarczenia w terminie do dnia [...] listopada 2014 r. dokumentów wymaganych do II etapu, od którego zależy termin zawarcia umowy i możliwość wykonania robót.

Pismami z dnia [...] października i [...] października 2014 r. skarżąca zakwestionowała prawidłowość doręczenia jej pisma z dnia [...] września 2015 r. informującego o stanie sprawy, zaś w piśmie z dnia [...] października 2014 r. zarzuciła, że organ nie poinformował jej o sposobie załatwienia pisma z dnia [...] października 2014 r.

Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżąca wezwała Prezydenta Miasta L. do usunięcia naruszenia prawa, zaś pismem z dnia [...] października 2014 r. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie polegającą na niezałatwieniu jej wniosku dotyczącego dofinansowania likwidacji barier architektonicznych.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta L. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta L. polegającą na niezałatwieniu jej wniosku o przyznanie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na likwidację barier architektonicznych.

Podkreślić należy, że bezczynność organu ma miejsce wtedy gdy organ, którego dotyczy skarga, nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień czy też innych aktów, albo też nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów.

W myśl art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W sprawie ze skargi na bezczynność organu konieczne jest zatem ustalenie, czy organ zobowiązany był, zgodnie z obowiązującymi przepisami, do podjęcia określonych czynności, jeśli tak - czy czynności tych dokonał.

Możliwość dofinansowania likwidacji barier architektonicznych przewidziana została w art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. "d" ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "ustawa", który to przepis stanowi, że do zadań powiatu należy m. in. dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Szczegółowe zasady ubiegania się o poszczególne rodzaje dofinansowania, wymagania jakie spełnić muszą podmioty ubiegające się o dofinansowanie oraz tryb postępowania organów rozpatrujących wnioski o dofinansowanie określone zostały w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1190 z późn. zm.).

Z przepisów powołanej ustawy oraz przepisów wykonawczych do ustawy wynika, że dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, o których mowa w art. 35 a ust. 1 pkt 7 lit. "d" ustawy i § 2 pkt 4 rozporządzenia następuje w drodze umowy, zawarcie której poprzedzone jest postępowaniem przeprowadzanym przez właściwy organ, mającym na celu zgromadzenie wymaganych dokumentów, ustalenie uprawnień do dofinansowania i zbadanie przesłanek określonych w § 6, a więc dokonanie oceny, czy dofinansowanie określonego urządzenia lub sprzętu jest uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności i umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem.

Postępowanie poprzedzające zawarcie umowy kończy się informacją o sposobie rozpatrzenia wniosku, skierowaną do wnioskodawcy o wysokości dofinansowania, które zostanie w drodze umowy przyznane albo o odmowie uwzględnienia wniosku o dofinansowanie.

Organ administracji zobowiązany jest zatem rozpoznać wniosek o dofinansowanie i poinformować wnioskodawcę o sposobie rozpatrzenia wniosku. Żaden z przepisów ustawy i rozporządzenia, określającego tryb postępowania w sprawach o dofinansowanie nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej w sprawie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie. Wystarczającym sposobem załatwienia sprawy jest pisemna informacja, skierowana do wnioskodawcy.

Jak wynika z akt sprawy taka pisemna informacja o sposobie załatwienia wniosku skarżącej o dofinansowanie określonych prac i robót budowlanych, mających na celu likwidację barier architektonicznych i dostosowanie mieszkania skarżącej do poruszania się na wózku inwalidzkim została w sprawie niniejszej wydana. Pismem z dnia [...] października 2014 r. organ zawiadomił bowiem skarżącą, że jej wniosek został rozpatrzony oraz że przewidywane dofinansowanie wynosi 8000 zł. Dofinansowanie zostało przyznane w wysokości uwzględniającej możliwości finansowe Ośrodka, na niezbędne prace obejmujące dostosowanie łazienki, wyrównanie poziomu podłóg, wykonanie podjazdu. Jednocześnie skarżąca poinformowana została o dalszym trybie postępowania i wymaganiach, które musi spełnić, by mogło dojść do podpisania umowy o dofinansowanie.

Organ załatwił więc sprawę administracyjną z wniosku skarżącej o dofinansowanie. Pismo informujące o sposobie załatwienia wniosku o dofinansowanie jest innym aktem z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Jeżeli skarżąca nie zgadzała się z wysokością przyznanego dofinansowania mogła wnieść skargę do sądu administracyjnego, kwestionując sposób rozstrzygnięcia jej wniosku. Brak natomiast podstaw do zarzucania organowi bezczynności z powodu załatwienia wniosku w sposób inny od oczekiwanego przez skarżącą.

Należy również podkreślić, że organ odpowiadał na wszystkie pisma skarżącej składane w toku postępowania, także te, które skarżąca kierowała do organu już po przyznaniu dofinansowania (pisma z dnia [...] października 2014 r. i z dnia [...] października 2014 r.), ustosunkowała się także do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzającego wniesienie skargi na bezczynność.

W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności. Podkreślić należy, że pierwszy wniosek o dofinansowanie, złożony w dniu [...] lutego 2014 r., pozostawiony został bez rozpoznania, natomiast kolejny wniosek dofinansowanie złożony został w dniu [...] sierpnia 2014 r. Organowi nie można także zarzucić przewlekłego prowadzenia postępowania. W sprawie istniała bowiem konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz dokonania ustaleń co do możliwości zamiany mieszkania skarżącej.

Skarga na bezczynność, złożona mimo załatwienia sprawy przez organ, była nieuzasadniona już w dacie jej wniesienia. Brak jest w tej sytuacji podstaw do uwzględnienia skargi. Stosownie bowiem do przepisu art. 149 p.p.s.a., postępowanie w sprawie skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ decyzji lub innego aktu. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Brzmienie tego przepisu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy organ wydał już decyzję lub inny akt albo podjął określone czynności, nawet jeżeli nastąpiło to z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.