Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 707/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  miała charakter rażący
Powołane przepisy: article: art. 21, art. 16 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2020 r. sprawy ze skargi R.G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Szef Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Szefa Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz R. G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 września 2019 r. R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Szefa Kancelarii Sejmu RP postępowania w przedmiocie wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r.

o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazał, że we wniosku żądał udostępnienia wszystkich załączników związanych ze zgłoszeniami kandydatów na członków do obecnej Krajowej Rady Sądownictwa.

Podał, że [...] lipca 2019 r. mimo wyraźnego i ostatecznego wyroku NSA w tej sprawie, został poinformowany, że trwa zbieranie informacji pod kątem możliwości realizacji wniosku. Wskazał, że [...] lipca 2019 r. otrzymał kolejną odpowiedź, która wskazywała, że dnia [...] lipca 2019 r. do Kancelarii Sejmu wpłynęło wydane tego samego dnia postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych zobowiązujące Kancelarię Sejmu do powstrzymania się od upublicznienia lub udostępnienia w jakiejkolwiek formie danych osobowych sędziów, zawartych

w wykazach osób popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa. W ocenie skarżącego powyższe odpowiedzi organu stanowią o przewlekłym prowadzeniu postępowania z wniosku. Skarżący nawiązując do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 4282/18 wskazał, że wystosował do organu kolejne pismo, w którym wskazywał,

że poparcie kandydatów do KRS przez sędziów ma bezpośredni związek z wykonywaniem funkcji publicznych. Podał, że do dnia wniesienia skargi do Sądu nie otrzymał informacji publicznej, o którą wnioskował. Zaznaczył, że spełnił warunek wyczerpania środka zaskarżenia składając do organu ponaglenie. Wniósł

o stwierdzenie stosowania przez Kancelarię Sejmu praktyk mających na celu celowe

i uporczywe przewleczenie postępowania oraz niewykonanie wyroku NSA, stwierdzenie złamania prawa przez Kancelarię Sejmu poprzez jej nielegalne postępowanie, nakazanie bezzwłocznego wykonania wyroku NSA przez Kancelarię Sejmu, nakazanie bezzwłocznego udzielenia pełnej informacji publicznej o jaką wnioskował, ukaranie odpowiedzialnej za niewykonanie wyroku NSA A. K. najwyższą możliwą grzywną, wskazując na wagę przewinienia tj. złamanie podstawowej zasady państwa prawa mówiącej o obowiązku wykonywania prawomocnych wyroków sądów oraz zażądał pozbawienia A. K. prawa do zajmowania jakichkolwiek stanowisk publicznych.

Szef Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik przedstawił przebieg postępowania z wniosku skarżącego i stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, iż Kancelaria Sejmu prowadzi przewlekle postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego. Kancelaria Sejmu terminowo udzieliła odpowiedzi na każde pismo skarżącego i wyczerpująco wyjaśniła przyczyny tymczasowej niemożliwości definitywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego. Pełnomocnik podniósł,

że postanowienie zabezpieczające Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2019 r. zobowiązujące Kancelarię Sejmu do powstrzymania się od upublicznienia oraz udostępnienia w jakiejkolwiek formie innym podmiotom do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie przetwarzania przez Kancelarię Sejmu danych osobowych sędziów zawartych w wykazie sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa, stanowi zewnętrzną, niezależną od Kancelarii Sejmu, tymczasową przeszkodę prawną w rozpoznaniu wniosku skarżącego.

Pełnomocnik wskazał, że w konsekwencji, do czasu wydania ostatecznej decyzji przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, bez względu na sposób rozstrzygnięcia sprawy, Kancelaria Sejmu jest aktualnie zobowiązana do powstrzymania się od merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego. Powyższe oznacza, że zarówno udostępnienie informacji publicznej będącej przedmiotem wniosku, jak i wydanie przez Szefa Kancelarii Sejmu decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej byłoby przedwczesne i bezprawne, gdyż sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zależy od ostatecznego rozstrzygnięcia Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Tym samym, w opinii Kancelarii Sejmu brak jest uzasadnionych podstaw do uczynienia jej zarzutu, iż jako organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmowane przez nią działania mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy.

W podsumowaniu pełnomocnik stwierdził, że biorąc pod uwagę precedensowy charakter sprawy polegający na konieczności rozstrzygnięcia zakresu stosowania zasad ochrony danych osobowych przewidzianych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, s. 1 z późn. zm.) do danych osobowych sędziów zawartych w wykazie sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa, jak również fakt, iż Kancelaria Sejmu terminowo, w ramach możliwości zakreślonych granicami prawa, odpowiada na wszystkie wystąpienia skarżącego udzielając merytorycznych wyjaśnień, zdaniem pełnomocnika należy uznać, iż zarzuty skarżącego dotyczące przewlekłego prowadzenia przez Kancelarię Sejmu sprawy w przedmiocie rozpatrzenia wniosku

o udostępnienie informacji publicznej są bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), zwanej dalej u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Powyższy przepis, odsyłając do stosowania przepisów P.p.s.a., określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych do rozpatrywania skarg nie tylko na decyzje odmawiające udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ale i bezczynność podmiotu obowiązanego do jej udostępnienia, jak również przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność, a także przewlekłe prowadzenie postępowania, w przedmiocie dostępu informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt

I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym.

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce

w sytuacji, gdy formalnie organowi nie można postawić zarzutu niepodejmowania czynności w sprawie, jednakże nieefektywne wykonywanie tych czynności prowadzi

w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, tak jak skarga na bezczynność organu, ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ postępowanie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go czynnością materialno-techniczną bądź decyzją.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może

z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady

i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy

i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p).

Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

W sprawie jest bezsporne, że Szef Kancelarii Sejmu RP jest obowiązany do udostępniania informacji publicznej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1

i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć,

że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że przepis art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru zamkniętego, a wyliczenie stanów faktycznych w nim zawartych jest jedynie przykładowe.

Nie oznacza to, że niewymienienie konkretnego stanu, który w sposób jednoznaczny dotyczy informacji o sprawie publicznej, pozwala na uznanie, że nie mamy do czynienia z informacją publiczną.

W sprawie niniejszej żądanie zawarte we wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. dotyczy bez wątpienia sprawy publicznej. Odnosi się bowiem do działań państwa podejmowanych przy udziale sędziów, a zatem osób pełniących funkcje publiczne, ukierunkowanych na wyłonienie Krajowej Rady Sądownictwa.

W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później

niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej

z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę,

że nie posiada żądanej informacji.

W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania w drodze skargi na bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej skarga na przewlekłe prowadzenie przez Szefa Kancelarii Sejmu RP postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. była zasadna na dzień jej wniesienia. Szef Kancelarii Sejmu

nie udostępnił bowiem żądanej przez wnioskodawcę informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, jak również nie wydał w tym terminie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanej we wniosku informacji publicznej. Organ nie zastosował także w istocie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., pomimo że na przepis ten powołał się w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r., albowiem nie wskazał na powód opóźnienia i nie podał terminu, w jakim udostępni informację. Organ poinformował jedynie, że "trwa zbieranie informacji pod kątem możliwości realizacji (...) wniosku",

co nie stanowi wskazania powodu opóźnienia w udostępnieniu informacji, a jedynie przedłużenie terminu w celu ustosunkowania się do wniosku, do czego art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie uprawnia. Nadto, informacja publiczna nie została wnioskodawcy udostępniona w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące, o czym jest mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

Z tych względów Sąd stwierdził, że organ, mimo braku przeszkód do należytego rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. na gruncie u.d.i.p., postępowanie w przedmiocie tego wniosku prowadził przewlekle i bezzasadnie nie kończył go bądź to udostępnieniem w terminie żądanej informacji publicznej bądź wydaniem decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia tej informacji. Od zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. nie uwalnia Szefa Kancelarii Sejmu w tej sprawie także powołanie się na okoliczność wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych postanowienia z dnia [...] lipca 2019 r. zobowiązującego Kancelarię Sejmu do powstrzymania się od upubliczniania oraz udostępniania w jakiejkolwiek formie innym podmiotom do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie danych osobowych sędziów zawartych w wykazie sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa. Przywołana wyżej przez Szefa Kancelarii Sejmu okoliczność w żaden sposób nie wpływała na obowiązek właściwego stosowania powszechnie obowiązujących przepisów prawa w zakresie dostępu do informacji publicznej. Jeśli w ocenie Szefa Kancelarii Sejmu zachodziła jakakolwiek podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej organ obowiązany był wydać – w stosunku do wnioskodawcy – decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 u.d.i.p.).

Sądowi z urzędu wiadome jest, że Szef Kancelarii Sejmu RP w dniu 14 lutego 2020 r. udostępnił na stronie www.sejm.gov.pl informację publiczną w postaci wykazów sędziów, którzy udzielili poparcia kandydatom na członków Krajowej Rady Sadownictwa.

Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw, aby zobowiązać Szefa Kancelarii Sejmu do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. Żądane informacje publiczne są dostępne i skarżący ma możliwość zapoznać się z nimi. W tym stanie faktycznym, uwzględniając, że skarga na dzień jej wniesienia była zasadna, Sąd stwierdził, że Szef Kancelarii Sejmu dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r.

o udostępnienie informacji publicznej, z powodów wskazanych już wyżej.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania

w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pierwsza z udzielonych wnioskodawcy odpowiedzi (pismo z dnia [...] lipca 2019 r.) była całkowicie wymijająca. Treść pisma wskazuje, że organ nie zmierzał do jak najszybszej realizacji konstytucyjnego prawa jednostki do informacji (art. 61 Konstytucji RP). Sąd wskazał też już wyżej, że przepis art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie służy do przedłużania terminu rozpatrzenia wniosku

o udostępnienie informacji publicznej. Nadto, ustawodawca wprost wskazał w tym przepisie, że podmiot obowiązany, stosując ten przepis, powinien zawiadomić

o terminie, w jakim udostępni informację. Także argumentacja organu, że to postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2019 r. uniemożliwiło właściwe rozpatrzenie wniosku nie stanowi podstawy ani do oddalenia skargi, ani do stwierdzenia, że brak właściwego działania Szefa Kancelarii Sejmu na gruncie u.d.i.p. nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa. Próba usprawiedliwienia braku podjęcia we właściwym czasie czynności w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r., czy działań określonych ściśle w u.d.i.p., okolicznością wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych postanowienia z dnia [...] lipca 2019 r., nie jest trafna. W świetle przepisów u.d.i.p. realizacja wniosku z dnia

[...] czerwca 2019 r. poprzez udostępnienie żądanej informacji publicznej bądź wydane decyzji administracyjnej powinna była nastąpić do dnia [...] lipca 2019 r. (Sąd przyjął,

że wniosek złożony został w [...] [...] lipca 2019 r., albowiem [...] czerwca 2019 r. to [...]). Czynności, które organ podejmował w tej sprawie w istocie prowadziły jedynie do przewlekłego prowadzenia postępowania z wniosku skarżącego. Działanie takie nie znajdowało podstaw na gruncie u.d.i.p. jak również na gruncie art. 61 Konstytucji RP. Nadto, organ, do którego wnioskodawca wystąpił z wnioskiem

o udostępnienie żądanej informacji publicznej posiadał, w chwili udzielania odpowiedzi

z dnia [...] lipca 2019 r. i kolejnych, wiedzę o wyrokach sądów administracyjnych, jakie zapadły w sprawach innych podmiotów żądających udostępnienia informacji publicznej w postaci wykazów sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa. W samym wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej wnioskodawca przywołał prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 4282/18, którym

to wyrokiem NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia

29 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 484/18.

Nadto, działanie podmiotu obowiązanego w sprawach z zakresu dostępu

do informacji publicznej - biorąc pod uwagę przepisy u.d.i.p. - nie jest uzależnione od zajęcia stanowiska, wyrażenia zgody, bądź wydania opinii przez jakikolwiek inny organ. Podmiot obowiązany na gruncie u.d.i.p. jest nie tylko uprawniony ale zobowiązany do samodzielnego rozpatrywania i rozstrzygania w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z tych względów Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ nie wskazał żadnych okoliczności usprawiedliwiających brak działania na gruncie u.d.i.p.

w odpowiednim czasie, jak też nie wykazał, że ten brak działania w tym czasie nie był zawiniony.

Odnosząc się do zawartego w skardze żądania wymierzenia Szefowi Kancelarii Sejmu RP grzywny wskazania wymaga, że zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd,

w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6.

W stanie faktycznym tej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny.

Użycie przez ustawodawcę w powołanym wyżej przepisie zwrotu "sąd (...) może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie grzywny lub przyznania od organu sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. Zaznaczyć przy tym należy że ustawodawca nie powiązał stwierdzenia rażącego naruszenia prawa z obowiązkiem wymierzenia grzywny lub przyznania od organu sumy pieniężnej. Grzywna jest dodatkowym środkiem

o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach, wskazujących, że bez tej dodatkowej sankcji (dolegliwości finansowej) organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej nie zachodzi potrzeba dyscyplinowania organu tym środkiem prawnym, albowiem, jak wskazano już wyżej, organ w dniu

14 lutego 2020 r. udostępnił na stronie www.sejm.gov.pl informację publiczną, o której mowa we wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. Organ ostatecznie zatem po ponad 7 miesiącach od dnia złożenia wniosku przez skarżącego upublicznił żądaną informację publiczną.

Odnosząc się do pozostałych żądań skargi wskazania wymaga, że nie były one przedmiotem rozważań Sądu, albowiem sprawa niniejsza nie dotyczyła wykonania wyroku NSA. Sąd rozstrzygał wyłącznie w przedmiocie skargi R. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Kancelarii Sejmu RP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. W punkcie 3 Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 4 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.