Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 48/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 1997 nr 90 poz 557
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na działalność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie zastosowania właściwego trybu wykonywania kary pozbawienia wolności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S.S. pismem z dnia 22 grudnia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na działalność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie zastosowania właściwego trybu wykonywania kary pozbawienia wolności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o odrzucenie skargi i wyjaśnił, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania tej sprawy, ponadto jego działanie nie narusza prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa - Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów we wskazanych tam przypadkach (również takich jak różne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).

Przedmiotowa sprawa nie należy jednak do właściwości sądów administracyjnych, jako że dotyczy skargi na czynność organu karnego postępowania wykonawczego.

Osoba kwestionująca prawidłowość działania administracji zakładu może wnieść skargę na działanie jednostek organizacyjnych oraz postępowanie funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej. Sposób dalszego postępowania reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. nr 151 poz. 1467). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz

postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają wskazane tam właściwe organy.

Natomiast zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90 poz. 557 ze zm.) skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego wart. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 (sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, lub w tym wypadku - sąd penitencjarny).

Dopiero zatem właściwy sąd będzie mógł ocenić, czy stanowisko zajęte przez administrację zakładu oraz organ nad nim zwierzchni są prawidłowymi decyzjami.

Skoro więc w sprawach skarg na decyzje organów wykonawczych sąd administracyjny nie jest właściwy, to wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.