Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 144/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 14b § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi Zakładu [...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada 2017 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego [...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018 r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia 9 listopada 2017 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 22 sierpnia 2017 r., (uzupełnionego w dniu 24 października 2017 r.) bez rozpatrzenia.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 22 sierpnia 2017 r. wpłynął do organu wniosek Zakładu [...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z wykonywaniem prac [...].

We wniosku Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny: Spółką w wyniku rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego, poprzez złożenie najkorzystniejszej oferty, w dniu 26 maja 2015 r. zawarła umowę z Dyrektorem Urzędu [...] w G., której przedmiotem jest wykonanie usługi polegającej na wykonaniu prac [...] związanych ze sztucznym zasileniem brzegu [...] na odcinku środkowym ([...]) wraz z opracowaniem dokumentacji projektowej (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - Dz. U. z 2012 r. poz. 462, z późn. zm.). Szacunkowa objętość prac [...] rocznie ma wynosić ok. [...] m3, przy czym roczna objętość ma wynosić co najmniej [...] m3. Objętość prac na poszczególnych odcinkach zostanie określona w dokumentacji projektowej, która ma zostać przygotowana przez Spółkę z uwzględnieniem aktualnego stanu brzegu. Podane wielkości są jedynie szacunkowe i faktyczny zakres usług będzie określony stosownie do potrzeb. Umowa obejmuje również wszelkie prace związane z wymogami BHP, organizacją oraz realizacją umowy bez zakłóceń.

Do szczególnych obowiązków Spółki należą m. in.:

1) przejęcie pełnej odpowiedzialności za teren prac od chwili przejęcia go,

2) prowadzenie dokumentacji wykonywanych prac,

3) zapewnienie obsługi sondażowej na własny koszt,

4) zapewnienie obsługi geodezyjnej na własny koszt, w celu udokumentowania miejsc odkładu urobku w strefie brzegowej i na plaży (pomiar przed i po refulacji),

5) sporządzenie dokumentacji powykonawczej.

W trakcie wykonywania umowy będą dokonywane odbiory częściowe oraz odbiór końcowy. W protokołach odbioru będą zawarte ustalenia dokonane podczas tych odbiorów oraz termin do usunięcia ujawnionych wad.

Wynagrodzenie za wykonane prace ustalone zostało na podstawie faktycznego wykonania 1 m3 prac [...]. Strony określiły również maksymalną cenę za ogół wykonanych prac.

W dniu 26 maja 2015 r. zawarła umowę z Konsorcjum firm, której przedmiotem jest wykonanie prac [...] związanych ze sztucznym zasileniem brzegu [...] na odcinku środkowym ([...]), wraz z opracowaniem dokumentacji projektowej (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki [...] z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - Dz. U. z 2012 r. poz. 462, z późn. zm.). Przedstawicielem (Liderem) konsorcjum jest Przedsiębiorstwo Robót Czerpalnych i Podwodnych Sp. z o.o. z siedzibą w G., (dalej: Podwykonawca). Umowa z podwykonawcami reprezentowanymi przez Podwykonawcę ma na celu zlecenie podwykonawcom wykonanie prac objętych wspomnianą wcześniej umową z Urzędem [...] w G..

Szacunkowa objętość prac [...] ma wynieść ogółem ok. [...] m3, a roczna szacunkowa objętość prac ma wynieść co najmniej [...] m3. Objętość prac na poszczególnych odcinkach zostanie określona w dokumentacji projektowej, która ma zostać przygotowana przez Podwykonawcę z uwzględnieniem aktualnego stanu brzegu. Podane wielkości są jedynie szacunkowe i faktyczny zakres usług będzie określony stosownie do potrzeb.

Umowa obejmuje również wszelkie prace związane z wymogami BHP, organizacją oraz realizacją umowy bez zakłóceń.

Do szczególnych obowiązków Podwykonawcy należą m. in.:

1) przejęcie pełnej odpowiedzialności za teren prac od chwili przejęcia go,

2) prowadzenie dokumentacji wykonywanych prac,

3) zapewnienie obsługi sondażowej na własny koszt,

i 4) zapewnienie obsługi geodezyjnej na własny koszt, w celu udokumentowania miejsc odkładu urobku w strefie brzegowej i na plaży (pomiar przed i po refulacji),

5) sporządzenie dokumentacji powykonawczej,

6) zabezpieczenie użytkowanego akwenu oraz miejsca odkładu urobku na własny koszt.

Wynagrodzenie za wykonane prace ustalone zostało na podstawie faktycznego wykonania lm3 prac [...]. Strony określiły również maksymalną cenę za ogół wykonanych prac. Płatność za wykonane prace nastąpi dopiero po uzyskaniu przez Spółkę płatności od Dyrektora Urzędu [...] w G. za prawidłowo wykonane prace z tytułu kontraktu pierwotnego.

Spółka i podwykonawcy reprezentowani przez Podwykonawcę są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towaru i usług.

W związku z powyższym opisem Spółka zadała pytanie:

Czy przy realizacji umowy pomiędzy Spółką a reprezentowanymi przez Podwykonawcę wystąpi mechanizm tzw. odwróconego opodatkowania, wynikając z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o j podatku od towarów i usług, z tytułu wykonywania robót budowlanych?

Spółka przedstawiając własne stanowisko w sprawie mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny wskazała, ze jej zdaniem nie wystąpi obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług na podstawie mechanizmu tzw. odwrotnego opodatkowania wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług i uzasadniła swojego stanowisko wskazując na klasyfikacje statystyczne dla świadczonych usług.

W ocenie organu wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 roku, poz. 201, ze zm. - zwanej dalej: "O.p."), w związku z powyższym pismem z dnia

17 października 2017 r., nr [...] AP, na podstawie art. 169 § 1, w związku z art. 14h O.p. wezwał Spółkę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia wskazując na potrzebę uzupełnienia wniosku o klasyfikację statystyczną dla świadczonych przez Spółkę usług oraz usług zleconych Podwykonawcy, w związku z wykonaniem prac [...] (o których mowa we wniosku) wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r., obowiązującej dla potrzeb opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207, poz. 1293).

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i (nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Organ podkreślił, że dokładny opis powinien być zawarty w tej części wniosku, która stanowi opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podatnik w tym miejscu powinien dokładnie przedstawić zagadnienie podatkowe, które budzi jego wątpliwości wraz z szczegółowym opisem elementów usługi. Zatem fakty, które mają znaczenie dla sprawy nie mogą mieć charakteru wycinkowego lub wynikać dopiero/wyłącznie ze stanowiska Wnioskodawcy.

W odpowiedzi na wezwanie udzielono nie uzupełniono braków formalnych wniosku albowiem zdaniem Spółki we wniosku z dnia 22 sierpnia 2017 r. precyzyjnie opisano stan faktyczny w zakresie niezbędnym do wydania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej indywidualnej interpretacji w sprawie. W związku z czym, w ocenie Spółki nie było koniecznym uzupełnienie braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji w trybie art. 169 § 1 O.p. poprzez jednoznaczne wskazanie właściwej klasyfikacji statystycznej dla świadczonych przez Spółkę usług oraz usług zleconych Podwykonawcy, w związku z wykonaniem prac [...] w części stanu faktycznego wniosku powołując w tym zakresie orzeczenia sądów administracyjnych i stwierdziła, że to organ interpretacyjny winien dokonać klasyfikacji towarów i usług do właściwego grupowania PKWiU, bowiem jeżeli konkretny przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jako warunku zastosowania określonego sposobu opodatkowania, tj. np. zastosowania mechanizmu odwrotnego opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to organ interpretacyjny nie może się uchylić od oceny stanowiska Spółki, co do prawidłowości zaklasyfikowania statystycznego (np. w PKWiU) konkretnego towaru (produktu) lub świadczonej usługi, o ile we wniosku zostaną przedstawione okoliczności faktyczne mające znaczenie dla przyporządkowania towarów lub usług do konkretnych ugrupowań statystycznych.

W wyniku analizy uzupełnienia będącego odpowiedzią na wezwanie organ z uwagi na braki, jakie zawierał uzupełniony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. brak jednoznacznego wskazania właściwej klasyfikacji statystycznej (PKWiU) będących przedmiotem zapytania, pozostawił wniosek Spółki bez rozpatrzenia.

Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia Spółka złożyła zażalenie.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ww postanowieniem utrzymał w mocy wydane postanowienie.

W złożonej, za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca wnosi o:

1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia 9 listopada 2017 r. i zobowiązanie organu do merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;

2. zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych,

zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h i 14g § 1 O.p. poprzez zastosowanie tych przepisów do wniosku złożonego przez Wnioskodawczynię w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki do ich zastosowania;

- art. 14b § 3 w zw. z art. 14g § 1 O.p. poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie polegającą na przyjęciu, że wniosek o interpretację nie spełnia wymogów wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie, w szczególności poprzez przyjęcie konieczności wskazania przez Wnioskodawczynię klasyfikacji statystycznej dla świadczonych usług oraz usług zleconych Podwykonawcy w związku z wykonaniem prac [...], będących przedmiotem zapytania, zgodnie ze stosowaną od 1 stycznia 2011 r. dla celów podatkowych Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. nr 207, poz. 1293 ze zm.);

- art. 14h w zw. z art. 121 § 1 O.p. tj. zasady zaufania do organów podatkowych poprzez pozostawienie wniosku o interpretację bez rozpatrzenia w sytuacji gdy to organ interpretujący winien na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego dokonać klasyfikacji statystycznej PKWiU opisanych usług;

- art. 2a O.p. poprzez pominięcie ugruntowanej już linii interpretacji w zakresie obowiązku organów podatkowych, w tym i interpretacyjnych, dokonania samodzielnej klasyfikacji statystycznej towaru lub usługi w celu ustalenia poprawnej stawki VAT przy ich sprzedaży.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca przywołała przebieg postępowania oraz zawarła rozwinięcie stanowiska odnośnie naruszenia ww. przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z argumentacją jak w zaskarżonym postanowieniu odnosząc się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, ponieważ zakwestionowane przed Sądem zostało postanowienie o pozostawieniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Przepisy art. 14b § 1-3 O.p., stawiają przed wnioskiem o udzielenie interpretacji wymagania, aby był on złożony na piśmie i wyczerpująco przedstawiał stan faktyczny sprawy oraz zawierał własne stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Stan faktyczny, o którym mowa w art. 14b § 3 O.p., należy rozumieć jako pewien zbiór faktów składających się na sprawę interpretacyjną, faktem zaś jest "to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości; zdarzenie, zjawisko; określony stan rzeczy"; "wyczerpujący" to "przedstawiający jakieś zagadnienie wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo; gruntowny, dokładny". Stan faktyczny musi więc być przedstawiony w taki sposób, by wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Kwestią przedstawienia stanu faktycznego wielokrotnie zajmowały się sądy administracyjne. I tak na przykład:

– podkreślono, iż interpretacja indywidualna wydawana jest w ramach takiego zaistniałego stanu faktycznego, jaki zostanie przedstawiony we wniosku. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek "wyczerpującego" opisania tego stanu. Przesłanka ta będzie spełniona wówczas, gdy zostaną podane wszystkie niezbędne okoliczności faktyczne, które mają znaczenie dla dokonania właściwej kwalifikacji prawnej, tj. najpierw wyrażenia oceny prawnej przez samego wnioskodawcę, a następnie dokonanie oceny tego stanowiska przez organ wydający interpretację. Wnioski prawne muszą korespondować z przedstawionym stanem faktycznym (tak w wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1246/09),

– stwierdzono, że specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" tylko w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska). Dlatego też w sprawach tych nie jest prowadzone postępowanie dowodowe, a obowiązkiem wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ustawodawca obciążył wnioskodawcę. Natomiast organ wydający interpretację ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku - art. 14c § 1 O.p. (tak w wyroku z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Po 636/10).

Przez "wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego", o którym mowa w art. 14b § 3 O.p., należy rozumieć taki opis zaistniałego stanu faktycznego lub też zdarzenia przyszłego, który odnosi się do wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia norm materialnego prawa podatkowego mogących znajdować zastosowanie w realiach przedstawionej sytuacji. Ocena czy w realiach konkretnej sprawy wnioskodawca wywiązał się z obowiązku wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego musi być dokonywana w ścisłym powiązaniu z przepisami prawa materialnego, o których dokonanie interpretacji zwraca się wnioskodawca. Również w orzecznictwie dostrzega się, że związek pomiędzy normą prawa podatkowego, która ma być "zastosowana" wyznacza zakres niezbędnych ("wyczerpujących") danych jakie we wniosku o udzielenie interpretacji obowiązany jest zawrzeć zainteresowany.

Skonstatować zatem należy, że obowiązkiem występującego z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest przedstawienie takiego opisu stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego, który pozwala na ustalenie wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia norm materialnego prawa podatkowego stanowiących przedmiot interpretacji, umożliwiając ich zastosowanie do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Mając z kolei na uwadze, że w postępowaniu interpretacyjnym znajduje zastosowanie zasada legalizmu organ interpretacyjny w oparciu o regulacje stosowanego odpowiednio na mocy art. 14h O.p., przepisu art. 169 § 1 O.p., uprawniony jest jedynie do żądania uzupełnienia opisu przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego o okoliczności istotne z punktu widzenia wchodzących potencjalnie w rachubę norm materialnego prawa podatkowego.

Wezwanie do uzupełnienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego nie może stanowić substytutu postępowania dowodowego realizującego zasadę prawdy materialnej. Jeśli tylko opis stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego) pozwala na ocenę prawidłowości stanowiska pytającego, w kontekście normy prawa, która będzie stanowiła podstawę owej oceny, organ podatkowy nie powinien wzywać strony w trybie art. 14h, w związku z art. 169 § 1 O.p. do uzupełniania braków wniosku, a w razie ich nieuzupełnienia stosować przepis art. 14g § 1 O.p. (tak: wyrok z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 622/15, sygn. akt I SA/Po 981/17, sygn. akt I SA/Łd 212/15, sygn.. akt I SA/Ol 737/17, sygn. akt II FSK 2412/15). Wzywając wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji organ powinien wykazać związek pomiędzy stawianymi w wezwaniu pytaniami a określonymi przepisami prawa materialnego. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia sądowi administracyjnemu kontrolę legalności wezwania w toku postępowania wywołanego skargą na postanowienie organu pozostawiające wniosek o wydanie interpretacji bez rozpoznania. Organ winien wykazać, że danego elementu stanu faktycznego (informacji) wniosek ani odpowiedź na wezwanie organu nie zawiera. Powinien również - poprzez stosowne merytoryczne uzasadnienie (ze wskazaniem konkretnych uregulowań prawnych z zakresu prawa podatkowego) - wykazać że bez tego elementu stanu faktycznego (informacji) udzielenie prawidłowej, zgodnej z prawem interpretacji jest niemożliwe. Nie wystarczy samo kategoryczne stwierdzenie, że ten element stanu faktycznego (informacja) jest niezbędny do udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie zagadnienia wskazanego we wniosku (tak w wyroku z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 603/16).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że istota sporu w omawianej sprawie sprowadza się do tego, czy wynikający z art. 14b § 3 O.p. obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego obejmuje obowiązek wskazania symbolu klasyfikacji statystycznej w odniesieniu do świadczonych usług opisanych we wniosku.

Zdaniem sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę to do kompetencji organów podatkowych należy ustalenie odpowiedniego przedmiotu opodatkowania, stawki podatkowej, czy też zwolnienia - uzależnionych od zaklasyfikowania określonej usługi lub towaru według systematyki tych klasyfikacji. Oznacza to, że wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy. Gdyby było inaczej to w "zwykłych" postępowaniach wymiarowych organy podatkowe byłyby związane klasyfikacją statystyczną dokonaną przez producenta lub usługodawcę.

Klasyfikacje statystyczne są w swej istocie zbiorami norm technicznych stanowiącymi usystematyzowane zbiory towarów lub czynności (usług) - przez ich wprowadzenie do systemu podatkowego, są jednocześnie swoistego rodzaju normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług. Tym samym organy podatkowe, nie zaś organy statystyczne, mając na uwadze stan faktyczny sprawy, podany we wniosku o wydanie interpretacji, w zakresie niezbędnym z punktu widzenia wszystkich jego elementów mogących mieć znaczenia klasyfikacyjne, powinny dokonać oceny, w jakim grupowaniu tej właśnie klasyfikacji mieści się usługa wskazana przez Spółkę .

Wskazanie symbolu PKWiU nie jest elementem stanu faktycznego, ale oceny prawnej. Pogląd ten – reprezentowany w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 179/16, z dnia 11 października 2017 r. sygn. akt II FSK 2412/15.

Abstrahując od powyższego, co istotne, mając na uwadze treść wniosku o udzielenie interpretacji wskazać należy, że Spółka we własnej ocenie prawnej wskazała na klasyfikację.

Mając na uwadze powyższe oraz treść wezwania organu z dnia 17 października 2017 r. uznać należy, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do żądania przez organ w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p., aby dla wskazanych we wniosku świadczonych usług, Strona w terminie 7 dni wskazała symbole PKWiU co oznacza, że organ naruszył powyższe przepisy przez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie.

W konsekwencji organ błędnie zastosował w sprawie art. 14g O.p. Wymaga podkreślenia, że podanie symbolu klasyfikacji PKWiU dla danego świadczenia usług wskazanych przez Spółkę w rozpatrywanej sprawie, nie jest elementem stanu faktycznego, wymaganym we wniosku o udzielenie interpretacji w rozumieniu art. 14b § 3 O.p. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego Skarżąca opisała w sposób jednoznaczny jakie usługi świadczy. Przedstawiła również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zagadnienia prawnego będącego przedmiotem wniosku. W konsekwencji obowiązkiem organu podatkowego było wydanie interpretacji podatkowej, zawierającej ocenę prawną tego stanowiska, albowiem stan faktyczny został przedstawiony. Uzależnianie odpowiedzi na pytanie od podania symboli PKWiU nie znajduje oparcia w art. 14b § 3 O.p.

W ponownym postępowaniu organ oceni stanowisko Spółki co do sformułowanego we wniosku pytania przy uwzględnieniu stanowiska, że wynikający z treści art. 14b § 3 O.p. obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego nie obejmuje obowiązku wskazania symbolu klasyfikacji statystycznych sprzedawanych produktów opisanych przez Spółkę.

Rozpoznając sprawę organ uwzględni stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku i dokona merytorycznej oceny stanowiska przedstawionego przez Skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Z uwagi na trafność zarzutów skargi zaskarżone postanowienia należało uchylić w oparciu o regulacje art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 145 § 2 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, opłata skarbowa w kwocie [...]zł, koszty zastępstwa procesowego [...] zł, ustalone stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153).

.