Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 457/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt [...] decyzją z dnia 30 stycznia 2013 r., znak: [...], po rozpoznaniu wniosku "[...]" Spółki z o. o. z siedzibą w I. (dalej także: "Spółka"), ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych "[...] I" składającego się z 11 elektrowni wiatrowych każda o mocy do 2,0 MW (łącznie do 22 MW) i wysokości do 175 m (wysokość wieży do 125 m; średnica wirnika do 100 m) zlokalizowanych w obrębie miejscowości W. Ż. , Ś. W. i Ż. . W ramach inwestycji przewidziano utworzenie także dróg dojazdowych, placów manewrowych z zatokami postojowymi i niezbędnymi łukami, linii elektroenergetycznych średniego napięcia (SN) i teletechnicznej światłowodowej sieci łączności między elektrowniami wiatrowymi. Ponadto, na działce [...] w obrębie W. Ż. , ma zostać utworzony Główny Punkt Zasilania (GPZ) połączony kablową linią elektroenergetyczną 110 kV z Krajowym Systemem Elektroenergetycznym (tj. z istniejącym Głównym Punktem Zasilania - WN/SN zlokalizowanym w miejscowości Ż. na działce nr [...]). Na terenie projektowanej stacji GPZ zainstalowane zostaną 1 lub 2 transformatory 110 kV/SN, agregat prądotwórczy, baterie akumulatorów i kondensatorów oraz rozdzielnia 110 kV typu napowietrznego lub wnętrzowego i rozdzielni średniego napięcia typu wnętrzowa. Według decyzji łączna powierzchnia terenu przeznaczona pod realizację farmy wiatrowej wynosi 6,0 ha. z czego pod stałe zainwestowanie wykorzystane zostanie ok. 2,7 ha.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Z tego względu, po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określono zakres raportu zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.; dalej także: "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku"). Po przedłożeniu w dniu 20 kwietnia 2012 r. raportu Wójt obwieszczeniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. wszczął postępowanie z udziałem społeczeństwa i poinformował o możliwości zapoznania się z raportem wskazując jednocześnie 21 dniowy termin na składanie uwag i wniosków. Raport został pozytywnie zaopiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r. Natomiast postanowieniem z dnia 26 września 2012 r. raport został pozytywnie uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L.. Organ stwierdził, że w dniu 9 października 2012 r. zawiadomił strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału oraz składania uwag i wniosków przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Nadto w dniu 25 października 2012 r. organ w drodze obwieszczenia poinformował społeczeństwo o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją.

Organ pierwszej instancji podkreślił również, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa jedynie jakie warunki środowiskowe muszą być spełnione, by inwestycja nie wpływała negatywnie na środowisko. Nie nakłada się natomiast na inwestora obowiązku zakupienia elektrowni od konkretnego producenta. Jednak według broszury firmy Vestas, której elektrownie są przewidziane do realizacji, jest ona producentem elektrowni wiatrowej o wysokości wieży 125m, mocy 2,0 MW i średnicy śmigieł V 100m. Jego zdaniem przy module wybranym przez inwestora poziom hałasu nie przekroczy 103 dB nawet przy dużej prędkości wiatru. Zwrócił uwagę, że według przekazanej przez inwestora mapy odległość od posadowienia wieży do lasu wynosi 522 m i jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego przedsięwzięcia. Dokonano ponadto analizy efektu skumulowanego 13 turbin: 2 na wieży 105 m o średnicy śmigieł V90 m i 11 na wieży 125 m o średnicach śmigieł 100 m, dochodząc do wniosku, że nie będzie miał znaczącego wpływu na środowisko przyrodnicze. W ocenie organu pominięcie w raporcie elementów gospodarki odpadami, takich jak precyzyjne określenie ilości powstających odpadów w danym przedziale czasowym dla wydania decyzji środowiskowej nie jest najistotniejsze. Ważne jest, by z powstającymi odpadami postępować w sposób właściwy tj. prowadzić ich ewidencję i postępować z nimi w sposób zgodny z przepisami gwarantując nie naruszenie stanu środowiska naturalnego, co uwzględniono w raporcie.

Organ podkreślił, że inwestycja została zlokalizowana na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Ż. pod tereny energetyki wiatrowej (EW1-EW11), tereny rolnicze (R1, R3. R5, R6, R8), dróg wewnętrznych (KDW1, KDW2, KDW4, KDW5, KDW7, KDW8, KDW10), tereny elektroenergetyki (El), tereny lasów (ZL4), teren drogi wojewódzkiej klasy ,.Gp" (KD-W 842 (Gp) i drogę gminną klasy "D" (2 KDG (D), 3 KDG (D). Położona jest ponadto poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.), w tym poza obszarami Natura 2000.

Odwołanie od tej decyzji złożyła Fundacja [...] "[...]" z siedzibą w [...] (dalej: "Fundacja") wnosząc o uchylenie decyzji, między innymi z uwagi na brak zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie.

Decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także: Kolegium) utrzymało w mocy powyższą decyzję Wójta [...], podzielając w całości stanowisko w niej zawarte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi Fundacji, wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 585/13, uchylił w całości powyższą decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że powodem wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organów obu instancji było nienależyte podjęcie przez te organy czynności służących zapewnieniu społeczeństwu udziału w postępowaniu.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wójt [...] decyzją z dnia 28 stycznia 2015 r., znak: [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W bardzo obszernym uzasadnieniu decyzji Wójt przedstawił przebieg postępowania w sprawie i podkreślił, że stosując się do wytycznych zawartych w powołanym wyżej wyroku Sądu przeprowadził po raz kolejny postępowanie, wyjaśniając wszystkie istotne dla sprawy okoliczności oraz zapewniając, zgodnie z przepisami prawa, udział społeczeństwu w postępowaniu. W tym celu organ zawiadomił – w drodze obwieszczenia – wszystkich zainteresowanych mieszkańców nie tylko o wydanych w sprawie dotychczas aktach administracyjnych i powyższym wyroku sądu administracyjnego, lecz także o wszystkich podejmowanych dotychczas w sprawie czynnościach organu i stron postępowania. Organ pierwszej instancji odniósł się również szeroko do pism złożonych w toku postępowania między innymi przez S. W., J. T. i S. Z., a także przez mieszkańców sołectw: S. , W. i Ś. [...].

W odwołaniu od tej decyzji S. W. zarzucił organowi pierwszej instancji niewykonanie wiążących wytycznych zawartych w opisanym wyroku WSA w Lublinie z dnia 11 lutego 2014 r. Podkreślił, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 11 i art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.), co uzasadnia uchylenie tej decyzji na podstawie art. 28 powołanej ustawy i art. 23 Kodeksu cywilnego. Zdaniem odwołującego się, decyzja ta narusza również obowiązujące postanowienia Konwencji z Aarhus.

Decyzją z dnia 7 maja 2015 r., znak: [...], SKO w C. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 28 stycznia 2015 r. Kolegium podkreśliło, że przebieg postępowania w niniejszej sprawie potwierdza, iż zarówno strony, jak i zainteresowane społeczeństwo miało pełną wiedzę o toczącym się postępowaniu. Wyjaśniona została również kwestia dotycząca odległości stanowiącej element planowanej inwestycji elektrowni wiatrowej EW3 od ściany lasu. Oznacza to, jak wskazało Kolegium, że organ pierwszej instancji wykonał wiążące wytyczne zawarte w powołanym wyroku Sądu. Kolegium odniosło się również do pozostałych zarzutów strony, uznając je za nieuzasadnione.

Skargę do Sądu na powyższą decyzję Kolegium z dnia 7 maja 2015 r. wniósł S. W. (dalej: "skarżący"), domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 30, art. 33 ust. 1 i art. 38 ustawy o udostępnianiu informacji, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, która została wydana bez zapewnienia możliwości skarżącemu udziału w uzyskaniu wszelkich informacji poprzedzających jej wydanie;

- art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, która określała rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych w obrębie miejscowości W. Ż. , Ś. [...] i Ż. , podczas gdy w rzeczywistości budowa parku elektrowni wiatrowych będzie prowadzona choćby w miejscowości S.;

- art. art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego i podjęcie decyzji na skutek całkowicie dowolnej oceny zgromadzonego materiału, a zwłaszcza nie przeanalizowanie dokładnie materiału dowodowego poprzez przyznanie wyłącznie za udowodnione fakty przytoczone w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, poprzez przyznanie, iż w toku postępowania organ ten obwieszczeniem z dnia 10 września 2014 r. poinformował skarżącego o wyroku WSA w Lublinie, decyzji SKO z dnia 24 kwietnia 2013 r., decyzji Wójta [...] z dnia 30 stycznia 2014 r., pouczył o możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, podczas gdy obwieszczenie to, podobnie jak obwieszczenie z dnia 22 września 2014 r., zostało wyłącznie wywieszone na tablicy ogłoszeń Gminy w sołectwach [...], Ż. , Ś. [...], a nie było udostępnione pozostałym mieszkańcom sołectw Gminy Ż. , w tym skarżącemu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnik postępowania Stowarzyszenie Ziemi Ż. "[...]" z siedzibą w S. (dalej: "Stowarzyszenie") w piśmie z dnia 9 października 2015 r. wniósł o uwzględnienie skargi złożonej przez skarżącego. Stowarzyszenie zarzuciło Kolegium naruszenie:

1. art. 42 pkt. 2, art. 80 ust. 1 pkt 3, art. 85 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzez nieuwzględnienie wyników postępowania z udziałem społeczeństwa, to jest wskutek:

- braku odpowiedniego i kompleksowego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, co wynika z tego, że przedstawiony raport nie jest zgodny z załącznikiem IV Dyrektywy 85/337/EWG w sprawie oceny skutków niektórych publicznych i prywatnych przedsięwzięć dla środowiska i z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz z krajowymi i wspólnotowymi wytycznymi, zaleceniami i "dobrymi praktykami" w sprawie przeprowadzenia ocen oddziaływania na środowisko;

- nie wzięcia pod uwagę stanowiska społeczeństwa oraz opinii specjalistów z zakresu medycyny dołączonej do akt sprawy, co spowodowało niewłaściwe określenie stopnia oddziaływania planowanej inwestycji na sąsiedni obszar, albowiem pomimo usytuowania inwestycji w odległości około 540 m od domów mieszkalnych oraz mniej niż 500 m od lasu, bezpodstawnie nie ustalono wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii, a ponadto w sposób nieuzasadniony przyjęto, że realizacja przedsięwzięcia nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, podczas gdy w okolicy występują skupiska ptaków;

- braku ogłoszenia w prasie o odpowiednim zasięgu informacji o wydaniu decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań, czym naruszono również art. 3 ust. 1 pkt. 11 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku;

2. art. 30, art. 33 ust. 1 i art. 38 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wskutek tego, że obwieszczenia były wywieszane tylko w niektórych miejscach, w których należało wywiesić stosowną informację, a nadto w dalszym ciągu obwieszczenie nie zostało zaprezentowane w lokalnej prasie celem zapoznania się społeczności lokalnej ze szczegółami sprawy.

3. art. 7, art. 10, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wskutek zakwestionowania przez Kolegium udziału Stowarzyszenia jako uczestnika postępowania odwoławczego;

4. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., wskutek nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie oddziaływania na środowisko, co byłoby uzasadnione w kontekście powyżej przytoczonych wątpliwości w zakresie charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a oparcie się przez organ jedynie na dokumentach przedstawionych przez strony postępowania, mimo że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało wiadomości specjalnych w myśl art. 84 ust. 1 K.p.a.;

5. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., wskutek tego, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska dokonał analizy sprawy w oparciu o nieaktualizowaną mapę obszaru na którym planowana jest inwestycja, w szczególności wsi S., którą to mapą posługują się zresztą do tej pory pracownicy Gminy Ż. ;

6. art. 107 § 3 K.p.a., wskutek braku należytego ustosunkowania się do istotnych w sprawie okoliczności, w tym do załączonej do odwołania ekspertyzy "świadczącej o tym, że prace remontowe w ww. lokalu przeprowadzone zostały z zachowaniem najwyższych standardów, zgodnie z wymaganiami sztuki budowlanej i z zastosowaniem materiałów dobrej jakości oraz, że zamieszkiwanie w lokalu nie stwarza żadnego zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców i innych użytkowników kamienicy" (cytat dosłowny – karta 128 akt sądowych);

7. art. 10 § 1 K.p.a., wskutek tego, że:

- znaczna część mieszkańców [...] nie mogła przedstawić swoich racji związanych z oddziaływaniem na zdrowie już powstałych w niektórych miejscach elektrowni wiatrowych, ponieważ dowiedziała się o szczegółach procedowania przez organ dopiero na etapie wniesienia skargi do WSA w Lublinie,

- "spotkanie" z dnia 4 grudnia 2015 r. nie zapewniło możliwości czynnego udziału stronom w postępowaniu, o czym świadczy brak materiałów, zaprezentowanych stanowisk w aktach sprawy pochodzących od mieszkańców wyrażających swoje wątpliwości na tym spotkaniu.

W obszernym piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. Spółka "[...]" wniosła o oddalenie skargi.

Ponadto w dniu 15 grudnia 2015 r. Kolegium przekazało Sądowi dokumenty potwierdzające wywieszenie zawiadomień o wydaniu decyzji organu pierwszej instancji w sołectwach Gminy Ż. , na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz udostępnienie tej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Decyzją tą Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 28 stycznia 2015 r., znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych "[...] I" składającego się z 11 elektrowni wiatrowych każda o mocy do 2,0 MW (łącznie do 22 MW) i wysokości do 175 m (wysokość wieży do 125 m; średnica wirnika do 100 m) zlokalizowanych w obrębie miejscowości W. Ż. , Ś. W. i Ż. .

Wspomniane decyzje zostały wydane w toku ponownego rozpoznania sprawy, które miało miejsce na skutek uchylenia prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 585/13, poprzednio podjętych w sprawie decyzji organów administracji obu instancji.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że planowana inwestycja zgodna jest co do zasady z zapisami obowiązującego na terenie gminy Ż. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Ż. z dnia 3 listopada 2011 r., nr [...]. Zdaniem Sądu, z uchwały tej "jednoznacznie wynika, że tereny objęte symbolami EW1-EW11 na których ma być realizowana inwestycja przeznaczone są pod tereny elektroenergetyki wiatrowej wraz z urządzeniami i obiektami obsługującymi, drogą dojazdową, placem manewrowym, zatoką postojową i łukami zjazdowymi. Jako przeznaczenie dopuszczalne wskazano lokalizację urządzeń liniowych urządzeń nadziemnych i podziemnych infrastruktury technicznej związanych z funkcjonowaniem elektrowni wiatrowych wraz ze stacjami transformatorowymi lub rozdzielczymi. Zgodna z ustaleniami planu jest wynikająca z § 12 ust.1 pkt. 4 wysokość wieży do 125m, wysokość skrajnego punktu skrzydła do 180m (§ 12 ust.1 pkt.5 przyjmując jego średnicę na 100m ) oraz moc pojedynczej elektrowni, która nie może przekraczać 3MW (§ 12 ust.1 pkt. 3)".

Sąd w tym zakresie zwrócił jednak organom uwagę na "konieczność wyjaśnienia kwestii zachowania wymaganej w § 9 pkt 4 planu odległości elektrowni wiatrowej EW3 od ściany lasu, która powinna wynosić według § 9 ust.1 pkt 4 planu 500 m od ściany lasu o powierzchni przekraczającej 1 ha. Według raportu (s.11) odległość ta wynosi 480 m. Uwaga skarżącej kwestionująca zachowanie tej przesłanki, zgłoszona w toku postępowania spotkała się z krytyczną opinią inwestora zamieszczoną w jego odpowiedzi z dnia 14 stycznia 2013 r., gdzie powołano się na mapę mająca obrazować odległość 522 m pomiędzy ścianą lasu i elektrownią EW3. Mapa ta jednak oprócz wskazania jej autora i źródeł na których została oparta nie została opatrzona podpisem geodety, wobec czego nie może stanowić dowodu, pozwalającego na poparcie zdania inwestora".

Za niezasadne uznał Sąd również zarzuty strony skarżącej, która wskazywała na konieczność pozostawienia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez rozpoznania z powodu złożenia wniosku przez osobę nieuprawnioną. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie można przyjąć, że zmiana parametrów inwestycji miałaby skutkować umorzeniem postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 2 grudnia 2012 r. z uwagi na bezprzedmiotowość tego postępowania.

Sąd dokonał również wszechstronnej oceny sporządzonego w sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stwierdzając w konkluzji swych wywodów, że "nie ma wątpliwości, że sam raport polegający na kompleksowej ocenie przedsięwzięcia i analizie powiązanych ze sobą aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania, odpowiada wymaganiom opisanym w art. 66 ust. 1 ustawy, a poza tym, co istotne, został pozytywnie zaopiniowany przez organy współdziałające co do jego kompletności i merytorycznej poprawności".

W szczególności Sąd podkreślił, że "na akceptację nie zasługuje zarzut skarżącej, według której raport nie wskazuje w jaki sposób inwestor ma postępować z odpadami. Zaznaczyć [bowiem] trzeba, że w pkt.3.4.5 raportu oraz jego uzupełnieniu z dnia 1 sierpnia 2012 r. (s. 8 -14) wskazano zarówno rodzaje odpadów powstających na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji farmy wiatrowej, jak i zasady postępowania z odpadami. Z raportu wynika, że na terenie farmy nie jest przewidziane magazynowanie przepracowanych olejów, materiałów filtracyjnych czy tkanin do wycierania. Mają być zabierane każdorazowo przez ekipy obsługujące elektrownię i dokonujące ich konserwacji. Ustalenia w tym zakresie zostały zawarte i uwzględnione również w decyzji środowiskowej. Nie ma natomiast potrzeby, aby organ wypowiadał się ściśle o wielkości i rodzajach ewentualnych odpadach czy sposobach magazynowania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym powstających na etapie realizacji, które według raportu mają być magazynowane na terenie inwestycji. Trzeba zaznaczyć, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia powinna jedynie wskazać organowi rozstrzygającemu warunki i wymagania, jakie powinno spełniać zrealizowane przedsięwzięcie, w zakresie wymagań ochrony środowiska, w świetle oceny aktualnego stanu środowiska, na które zamierzone przedsięwzięcie będzie oddziaływać i skutków projektowanego oddziaływania. Ustalenie natomiast zasad korzystania ze środowiska (w tym oddziaływania na nie) powinno nastąpić przez organy w tym zakresie właściwe, w odpowiednich decyzjach administracyjnych, w tym wydawanych w oparciu o przepisy ustawy o odpadach".

W związku z podniesionymi w tym zakresie zarzutami Sąd stwierdził dodatkowo, że "weryfikacji rzeczywistego oddziaływania zrealizowanego przedsięwzięcia na środowisko służyć ma instytucja analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy. Jak wynika z samej treści art. 83 ust.1 ustawy w analizie tej dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Z przepisu tego wynika, że dla wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania nie jest konieczne, aby rzeczywiste, faktyczne oddziaływanie danego przedsięwzięcia na środowisko było z góry znane. Jednak określenie zakresu przeprowadzenia wspomnianej analizy każdorazowo należy do organu. W kwestionowanej decyzji nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, w terminie 8 miesięcy od oddania obiektu do użytkowania jedynie w zakresie oceny natężenia hałasu w miejscach lokalizacji najbliższej zabudowy oraz wprowadzenia ewentualnych rozwiązań technicznych, technologicznych lub organizacyjnych. Nie do przyjęcia jest przy tym pogląd skarżącej jakoby podane informacje o powstających odpadach w trakcie eksploatacji farmy były niewiarygodne. Warto zauważyć, że formułując ten zarzut nie przedstawiono w tym zakresie żadnego dowodu zawierającego wiedzę specjalistyczną".

Natomiast, zdaniem Sądu, podzielić należało zarzut dotyczący uchybień w zakresie zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań planowanej inwestycji. Uchybienia ta, jak wskazał Sąd, wynikały z tego, że akta sprawy nie zawierają dokumentów potwierdzających podania do publicznej wiadomości informacji o czynnościach podejmowanych w toku postępowania administracyjnego w tej sprawie.

Jednocześnie Sąd stwierdził jednak, że "w świetle art. 3 ust.1 pkt. 11 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, uchybieniem nie jest natomiast zaniechanie ogłoszenia informacji w prasie, skoro ten sposób ogłaszania informacji zastrzeżony jest jedynie dla projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa. Wbrew przekonaniu skarżącej w kategorii uchybienia organu nie można traktować również zaniechania podania do publicznej wiadomości informacji o wpłynięciu pisma RDOŚ w L. dotyczącego braku potrzeby ponownego wszczynania procedury, ta bowiem informacja nie mieści się w zakresie wskazanym w art. 33 ust.1 ustawy. Należy ponadto zaznaczyć, że naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do uwzględnienia skargi na decyzję, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O istotnym wpływie na wynik sprawy można mówić jedynie wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść ukształtowanego decyzją stosunku prawnego. Konieczne jest, zatem wykazanie, że w wyniku naruszenia przepisów postępowania w sprawie zaistniała hipotetyczna możliwość odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. W tym przypadku trudno dopatrzeć się takiego znaczenia, jeśli zważyć, że w sprawie sporządzono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, którego treść zawiera dane obejmujące zmienioną treść wniosku. W tym sensie istotnego znaczenia dla wyniku sprawy nie ma także podejmowanie czynności podczas zawieszenia postępowania, w tym przypadku uzyskanie informacji, czy zmiana ilości elektrowni i miejsca ich usytuowania powinna skutkować wszczęciem nowego postępowania".

Podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone we wskazanym wyroku, wiążą organy administracji i Sąd orzekający w niniejszej sprawie.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wykonując wiążące wytyczne zawarte w wyroku Sąd wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 585/13, organ pierwszej instancji pismem z dnia 8 września 2014 r. zwrócił się do Spółki o wyjaśnienie kwestii zachowania wymaganej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego odległości elektrowni wiatrowej EW 3 od ściany lasu, o przedstawienie dowodów w postaci mapy lub map, z których będzie wynikała odległość elektrowni wiatrowej EW 3 od ściany lasu. W odpowiedzi na to wezwanie Spółka przesłała organowi 4 arkusze mapy, wyjaśniając, że dwa pierwsze arkusze mapy (oznaczone numerami 1 i 2) stanowią sporządzone przez uprawnionego geodetę, K. J., oryginalne arkusze mapy do celów planistycznych w skali 1:2 000. Zostały one wykonane na podstawie map ewidencyjnych (katastralnych) w skali 1:5 000 oraz map zasadniczych w skali 1:1 000. Zgodnie natomiast z informacją Starosty [...] – Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] są one zgodne z oryginałami przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przechowywanymi w wymienionym ośrodku. W związku z tym zasadnie stwierdził organ pierwszej instancji, że zostały one sporządzone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. nr 25, poz. 133). Spółka nadto wyjaśniła, że obszar, na którym mają być posadowione poszczególne elektrownie obejmuje kilka arkuszy mapy planistycznej, sporządzonej dla celów niniejszego postępowania. Jeśli chodzi o odzwierciedlenie lokalizacji elektrowni EW 3 od ściany lasu, należy wziąć pod uwagę arkusz 6 i arkusz 7. W celu wrysowania obiektów sporządzono więc kopie tych arkuszy mapy w skali 1:1. Arkusze te zostały oznaczone numerami 3 i 4. W sporządzone kopie inwestor wrysował po pierwsze planowaną elektrownię EW 3 zgodnie z wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie (EW 3 znajduje się na arkuszu nr [...]) oraz na potrzeby wyjaśnienia kwestii odległości tej elektrowni od ściany lasu - linię obrazującą tę odległość (ściana lasu znajduje się na arkuszu nr [...]). System komputerowy, w którym dokonano wrysowania obiektu i linii automatycznie obliczył zobrazowaną w ten sposób odległość, która wyniosła 522 m. Spółka podniosła także, iż weryfikacji tej odległości można dokonać, mierząc odległość linijką i mnożąc przez skalę (1:2000), w której mapa została sporządzona, co daje następujące wyniki: 21,3 cm na arkuszu 6 + 4,8 cm na arkuszu 7 = 26,1 cm 26,1 cm * 2 000 cm - 52 200 cm 52 200 cm / 100 cm = 522 m.

We wskazanym piśmie Spółka wskazała również, że raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko sporządzony dla celów niniejszego postępowania nie precyzuje sposobu obliczenia odległości elektrowni EW 3 od ściany lasu, stąd nie sposób odnieść się do jego wyniku w tym zakresie.

Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, które uznały przedstawione przez inwestora dowody za wiarygodne, z uwagi na to, że wrysowania według podanych przez Spółkę współrzędnych, dokonano na kopiach map sporządzonych przez uprawnionego geodetę do celów planistycznych w skali 1:2 000, które są zgodne z oryginałami przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Niewątpliwie z dokumentów tych, jak zasadnie wskazał organ pierwszej instancji, wynika, iż wrysowana na mapie odległość elektrowni od ściany lasu wynosi 522 m. Oznacza to, że w tym zakresie planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ż. (por. k. 545-561 akt administracyjnych).

Nie budzi również wątpliwości Sądu, że w prowadzonym ponownie postępowaniu organy administracji, mając na względzie stanowisko wyrażone w powołanym wyżej wyroku Sądu, dochowały wymogów prawa co do zapewnienia udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ pierwszej instancji, po zwrocie akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku Sądu wydanego w sprawie II SA/Lu 585/13, pismem z dnia 10 września 2014 r. dokonał obwieszczenia, zawierającego informację o toczącym się obecnie postępowaniu w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań dla opisanego przedsięwzięcia. Ponadto organ poinformował o podjętych w sprawie czynnościach, to jest w szczególności o tym, że:

- Spółka w dniu 2 grudnia 2009 r. zwróciła się do tego organu z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą "[...] I" położonego w gminie Ż., przy czym organ przytoczył treść wniosku oraz fakt, że dołączono do niego Kartę informacyjną przedsięwzięcia wraz z załącznikami;

- w dniu złożenia wniosku teren inwestycji nie był objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w toku postępowania uległo zmianie. Organ wyjaśnił, że teren działek wskazanych przez inwestora oznaczony został w miejscowym planie przyjętym uchwałą Rady Gminy Ż. z dnia 3 listopada 2011 r. jako tereny elektroenergetyki wiatrowej;

- pismami z dnia 8 grudnia 2009 r., [...], organ pierwszej instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wyrażenie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu, załączając do pism wymagane dokumenty;

- Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w opinii z dnia 21 grudnia 2009 r., [...], uznał za zasadne nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wspomnianego przedsięwzięcia i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

- Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L., z uwagi na złożony charakter sprawy pismem z dnia 12 stycznia 2010 r., [...], przesunął termin wydania postanowienia opiniującego potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a następnie pismem z dnia 2 lutego 2010 r. wystąpił o uzupełnienie Karty informacyjnej przedsięwzięcia;

- organ pierwszej instancji pismem z dnia 12 lutego 2010 r. wezwał inwestora do uzupełnienia Karty informacyjnej przedsięwzięcia o elementy wskazane w piśmie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w L.;

- w dniu 5 maja 2010 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło uzupełnienie Karty informacyjnej, które następnie zostało przesłane Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w L. wraz z pismem z dnia 13 maja 2010 r., [...];

- Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r., [...], wskazał na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia i sporządzenia raportu, określając jednocześnie zakres tego raportu; w związku z czym postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r., [...], organ pierwszej instancji nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu zgodnie z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku;

- w dniu 13 lipca 2010 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie, [...], zawieszające postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu ww. przedsięwzięcia na środowisko;

- w dniu 15 kwietnia 2011 r. Spółka złożyła do organ pierwszej instancji wniosek o uwzględnienie zmian w planowanym przedsięwzięciu polegających na rezygnacji z budowy jednej turbiny oraz na zmianie lokalizacji dwóch innych turbin i wymiarów placów manewrowych;

- pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r., [...], organ pierwszej instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. o zajęcie stanowiska w związku z informacją wnioskodawcy o rezygnacji z budowy jednej elektrowni, przesunięciu lokalizacji dwóch innych elektrowni na działkach ewid. nr [...] oraz zwiększeniu obszarów placów manewrowych;

- pismem z dnia 30 czerwca 2011 r., [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. poinformował, że w sprawie organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska oraz że w przypadku zmniejszenia inwestycji o jedną turbinę i zmiany lokalizacji dwóch turbin w stosunku do zakresu inwestycji ujętej we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie ulegnie zmianie kwalifikacja przedsięwzięcia, a jego zakres zostanie zmniejszony;

- w dniu 10 października 2011 r. Spółka złożyła korektę wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, zgodnie z którą planowane przedsięwzięcie obejmować ma budowę 11 sztuk elektrowni wiatrowych na dz. ewid. nr [...] obręb W. Ż. , nr [...] obręb Ś. W. , nr [...] obręb Ż. w gminie Ż., każda o mocy do 2,0 MW w sumie do 22 MW wraz z drogami dojazdowymi, łukami, placami manewrowymi, zatokami postojowymi; ponadto przedmiotowe przedsięwzięcie ma obejmować budowę Głównego Punktu Zasilania zlokalizowanego na działce nr [...] obręb W. Ż. w gminie Ż., który będzie połączony za pośrednictwem abonenckiej linii elektroenergetycznej 110 kV z Krajowym Systemem Elektroenergetycznym (tj. z istniejącym Głównym Punktem Zasilania WN/SN położonym na działce nr [...] w miejscowości Ż.) oraz, że do korekty wniosku została załączona korekta Karty informacyjnej przedsięwzięcia;

- w dniu 20 kwietnia 2012 r. Spółka przedłożyła raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, sporządzony przez dr hab. M. K. w trzech egzemplarzach wraz z jego kopią na elektronicznym nośniku danych; w związku z przedłożeniem raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia w dniu 23 kwietnia 2012 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie, [...], o podjęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji wspomnianego przedsięwzięcia;

- organ pierwszej instancji pismami z dnia 26 kwietnia 2012 r., [...], przesłał opisany wyżej raport łącznie z wnioskiem o wydanie decyzji, korektą tego wniosku oraz wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w L., celem uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia oraz Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] celem zaopiniowania warunków realizacji przedsięwzięcia;

- Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w opinii sanitarnej z dnia 29 maja 2012 r., [...], pozytywnie zaopiniował warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia;

- Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. pismami z dnia 30 maja i 27 czerwca 2012 r., [...], z uwagi na złożony charakter sprawy, przesuwał termin wydania postanowienia uzgadniającego;

- Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. pismem z dnia 12 lipca 2012 r., [...], zwrócił się do organu pierwszej instancji o uzupełnienie i złożenie wyjaśnień do raportu; w tym samym czasie, Fundacja [...] [...] z siedzibą w W. złożyła oświadczenie o przystąpieniu na prawach strony do przedmiotowego postępowania;

- Spółka wraz z pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. przedłożyła "Uzupełnienie i wyjaśnienie informacji zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych "[...] I" wraz z infrastrukturą zlokalizowanych w gminie Ż., powiecie [...] w województwie [...].";

- organ pierwszej instancji wraz z pismami z dnia 3 sierpnia 2012 r. przesłał uzupełnienie raportu do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz do Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...]

- Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z dnia 26 września 2012 r., [...], uzgodnił realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą "[...] I", położonego w gminie Ż.;

- organ pierwszej instancji w dniu 9 października 2012 r. wyznaczył stronom czternastodniowy termin do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego;

- organ pierwszej instancji w dniu 25 października 2012 r., poprzez obwieszczenie poinformował też o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją oraz o możliwości składania uwag i wniosków w tej sprawie;

- pismem z dnia 15 listopada 2012 r. Fundacja złożyła uwagi i wnioski do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego;

- pismem z dnia 21 listopada 2012 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do Spółki z wnioskiem o ustosunkowanie się do złożonych uwag i wniosków.

- pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. Spółka złożyła odpowiedź na zarzuty Fundacji;

- w dniu 30 stycznia 2013 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję, [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla opisanego przedsięwzięcia;

- Fundacja złożyła odwołanie z dnia 12 lutego 2013 r. (data wpływu do organu - 18 lutego 2013 r.) od powyżej wskazanej decyzji organu pierwszej instancji, które zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pismem z dnia 25 lutego 2013 r.;

- decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 r., [...], Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji;

- w dniu 5 czerwca 2013 r. Fundacja złożyła skargę na powołaną decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wspomnianym wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. uchylił decyzje organów obu instancji;

- w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. Sąd uznał konieczność wyjaśnienia kwestii zachowania wymaganej w § 9 pkt. 4 miejscowego planu odległości elektrowni wiatrowej EW3 od ściany lasu, która powinna wynosić 500 metrów, jeśli chodzi o ścianę lasu przekraczającą 1 ha oraz uznał za zasadne zarzuty dotyczące zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań planowanej inwestycji;

- organ pierwszej instancji, celem wyjaśnienia kwestii zachowania wymaganej w § 9 ust. 1 pkt 4 miejscowego planu odległości elektrowni wiatrowej EW 3 od ściany lasu, pismem z dnia 10 września 2014 r. zwrócił się do Spółki o przedłożenie mapy lub map, z których będzie wynikała ta odległość.

Jednocześnie organ pierwszej instancji poinformował strony postępowania o uprawnieniach wynikających z art. 10 K.p.a., w tym wyjaśnił, że ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym można się zapoznać w siedzibie organu.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie liczba stron postępowania przekracza 20, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w zw. z art. 49 K.p.a., zawiadomienie stron o powyższym nastąpiło przez obwieszczenie, które podano do publicznej wiadomości przez:

a) udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Wójta [...],

b) ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie tj. przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Ż. ;

c) ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, tj. przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Sołectw: [...], Ż. , Ś. W. , Ż. K., [...], P., A..

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że obwieszczenie zostało prawidłowo udostępnione zainteresowanej społeczności. W szczególności wymaga podkreślenia, iż jakkolwiek omyłko wskazano na stronie 9 pisma organu pierwszej instancji z dnia 10 września 2014 r., że ogłoszenie informacji przez obwieszczenie ma nastąpić m.in. w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, tj. przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Sołectw: "[...], Ż. , Ś. W. ", to niewątpliwie było ono wywieszone także na tablicach ogłoszeń Sołectw: Ż. K., [...], P., A. (por. k. 456-544 akt administracyjnych).

Następnie, w dniu 22 września 2014 r., organ pierwszej instancji poinformował prawidłowo, w opisany wyżej sposób – to jest w drodze wymaganego obwieszczenia, o złożeniu przez Spółkę map, wskazujących odległość elektrowni wiatrowej EW3 od ściany lasu. Jednocześnie organ ten ponownie poinformował strony o prawie do czynnego udziału w postępowaniu, a ponadto, mając na uwadze treść art. 33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, ponownie zawiadomiło społeczeństwo o istocie toczącego się postępowania, to jest w szczególności wskazało jego przedmiot, organy właściwe oraz możliwość wnoszenia uwag i wniosków w tej sprawie (k. 562-602 akt administracyjnych).

Zauważyć przy tym należy, że po dokonaniu tych obwieszczeń, w dniu 1 października, 2 października oraz 20 października 2014 r. do organu pierwszej instancji wpłynęły "protesty" licznych mieszkańców gminy, zwłaszcza zamieszkałych w miejscowości S. (k. 603-607 akt administracyjnych).

W związku z tymi pismami mieszkańców, organ pierwszej instancji w dniu 23 października dokonał kolejnego obwieszczenia informującego o tych protestach, które to obwieszczenie – podobnie jak pozostałe – podano do publicznej wiadomości poprzez: udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Wójta [...], ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie tj. przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Ż. oraz głoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, tj. przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Sołectw: [...], Ż. , Ś. W. , Ż. K., [...], P., A. (k. 608-639 akt administracyjnych).

W odpowiedzi na tę informację w dniach: 27 października, 30 października i 31 października 2014 r. do siedziby organu pierwszej instancji wpłynęły kolejne pisma mieszkańców zawierające zastrzeżenia co do planowanej inwestycji (k. 640-646 akt administracyjnych).

W tej sytuacji pismami z dnia 23 listopada 2014 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do sołtysów o poinformowanie mieszkańców Sołectw: [...], Ż. , Ś. W. , Ż. K., [...], P., A. o możliwości uczestnictwa w zebraniu dotyczącym projektowanego przedsięwzięcia, które miało się odbyć w H. S. w Ż. w dniu 4 grudnia 2014 r. (k. 647-653 akt administracyjnych).

Następnie, pismem z dnia 8 grudnia 2014 r., organ poinformował o czynnościach podejmowanych w sprawie mieszkańców gminy, w tym skarżącego, którzy kierowali do niego uwagi i wniosku (k. 701-702 akt administracyjnych). Ponadto w dniu 9 grudnia 2014 r. organ pierwszej instancji po raz kolejny dokonał w sprawie wymaganego prawem obwieszczenia, informując m.in. o złożeniu przez Spółkę pisma stanowiącego jej odpowiedź na uwagi i wnioski podnoszone przez mieszkańców, w tym również co do nowych materiałów złożonych w sprawie (k. 703-735 akt administracyjnych).

P. sporem jest również, że w dniu 4 grudnia 2014 r. w H. S. w Ż. odbyło się wspomniane wcześniej zebranie dotyczące projektowanego przedsięwzięcia, w którym uczestniczyło 67 mieszkańców Gminy Ż. .

Nie budzi również wątpliwości, że prawidłowo zawiadomiono strony oraz zainteresowaną społeczność zarówno o wydaniu decyzji organu pierwszej instancji, złożeniu odwołania i prawie do wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, jak i wydaniu zaskarżonej decyzji (k. 795-807, 1012-1015, 1099-1103, 1131-1140 akt administracyjnych).

Okoliczność tę potwierdza także złożona przez SKO kopia decyzji zaskarżonej z adnotację sołtysa o wywieszeniu oraz kserokopie zawiadomień z dnia 28 stycznia 2015 r. o wydaniu decyzji środowiskowej (k. 51, 183-200 akt sądowych).

Z powyższego wynika, że niewątpliwie organy administracji wykonały wytyczne co do dalszego postępowania wynikające z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2014 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 585/13.

Niezasadne są też pozostałe zarzuty strony skarżącej oraz Stowarzyszenia. Podkreślenia wymaga, że w opisanym wyżej prawomocnym wyroku Sąd wskazał organom administracji jedynie na konieczność wyjaśnienia wątpliwości dotyczących odległości elektrowni EW 3 od ściany lasu, a także na potrzebę przeprowadzenia ponownie postępowania, z zapewnieniem udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. W pozostałym zakresie Sąd podzielił stanowisko organów administracji orzekających w sprawie.

Ponadto wymaga podkreślenia, że nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy zarzuty Stowarzyszenia co do niedopuszczenia tego podmiotu do udziału w postępowaniu odwoławczym. Sąd nie dopatrzył się przy tym jakichkolwiek podstaw, by stosownie do art. 135 P.p.s.a., wyeliminować z obrotu prawnego postanowienie Kolegium z dnia 7 maja 2015 r., znak: [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania Stowarzyszenia od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 28 stycznia 2015 r.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.