Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 194/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Ewa Alberciak Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi G.A.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany imienia i nazwiska 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M.C. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., przy ul. [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złote obejmującą podatek od towarów i usług oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa, łącznie kwotę 309,80 (trzysta dziewięć 80/100) złotych - tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu G.A.M. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi M.C. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

DECYZJĄ Z DNIA [...] NR [...] WOJEWODA Ł. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. Z DNIA [...] NR [...] W PRZEDMIOCIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA WSZCZĘTEGO PRZEZ G. A. M. O ZMIANĘ IMIENIA I NAZWISKA.

POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE OPARTO NA NASTĘPUJĄCYM STANIE FAKTYCZNYM:

W DNIU [...] DO KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. WPŁYNĄŁ WIOSEK G. A. M. PRZEBYWAJĄCEGO W ARESZCIE ŚLEDCZYM W S. Z PROŚBĄ O ZMIANĘ JEGO IMIENIA I NAZWISKA NA "M. A. P.".

KIEROWNIK URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. NA PODSTAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO STWIERDZIŁ, ŻE SPRAWA ZMIANY IMION I NAZWISKA G. A. M. ZOSTAŁA JUŻ ROZSTRZYGNIĘTA OSTATECZNĄ DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ ZATEM POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE I UMORZYŁ JE DECYZJĄ Z DNIA [...] NR [...].

W DNIU [...] G. A. M. WNIÓSŁ DO WOJEWODY Ł. ZAŻALENIE NA DECYZJĘ KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. W KWESTII "ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO" O ZMIANĘ IMIENIA I NAZWISKA. PODNIÓSŁ, ŻE DECYZJA NIE JEST ZASADNA I POZBAWIA GO PRAWA DOCHODZENIA SWOICH RACJI W DRODZE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. PONADTO NIE ZGODZIŁ SIĘ Z ARGUMENTACJĄ, ŻE DECYZJA WOJEWODY Ł. Z DNIA [...] JEST OSTATECZNA.

W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA [...] ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE PO ZŁOŻENIU WNIOSKU PRZEZ SKARŻĄCEGO, W DNIU [...] ZOSTAŁA WYDANA DECYZJA NR [...] O ODMOWIE ZMIANY IMION I NAZWISKA. OD DECYZJI TEJ SKARŻĄCY WNIÓSŁ ODWOŁANIE DO WOJEWODY Ł. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA [...] WOJEWODA UTRZYMAŁ DECYZJĘ ORGANU I INSTANCJI W MOCY. DECYZJA WOJEWODY STAŁA SIĘ OSTATECZNA W ADMINISTRACYJNYM TOKU INSTANCJI, O CZYM POUCZONO SKARŻĄCEGO. NIE SKORZYSTAŁ ON JEDNAK Z PRAWA ZASKARŻENIA DECYZJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. W DNIU [...] ZŁOŻYŁ PONOWNIE WNIOSEK DO KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO O ZMIANĘ IMION I NAZWISKA, PRZYTACZAJĄC W NIM TE SAME ARGUMENTY CO WE WNIOSKU Z DNIA [...]. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM KIEROWNIK URZĘDU STANU CYWILNEGO W DNIU [...] WYDAŁ DECYZJĘ NR [...] O UMORZENIU POSTĘPOWANIA.

ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYTOCZYŁ BRZMIENIE ART. 104 ORAZ ART. 16 § 1 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 Z PÓŹN. ZM.) USTANAWIAJĄCY OCHRONĘ DECYZJI OSTATECZNEJ POPRZEZ PRZYZNANIE JEJ CECHY TRWAŁOŚCI PRZY RÓWNOCZESNYM WYZNACZENIU JEJ GRANIC I WYJAŚNIŁ, ŻE ORGAN I INSTANCJI NIE ODMÓWIŁ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKU SKARŻĄCEGO, LECZ UMORZYŁ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ WCZEŚNIEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ.

NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ G. A. M. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI ZARZUCAJĄC JEJ, ŻE NARUSZA JEGO PRAWA OSOBISTE, KTÓRE GWARANTUJE MU KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA Ł. WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE POWTARZAJĄC ARGUMENTY ZAWARTE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. PONADTO STWIERDZIŁ, ŻE ORGANY ORZEKAJĄCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEPROWADZIŁY WNIKLIWE POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE. SKARŻĄCY NIE SKORZYSTAŁ Z MOŻLIWOŚCI ZASKARŻENIA DECYZJI II INSTANCJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO I UTRACIŁ W TEN SPOSÓB MOŻLIWOŚĆ PODDANIA JEJ KONTROLI SĄDOWEJ. NIE ZASKARŻENIE DECYZJI OSTATECZNEJ NIE UPRAWNIA JEDNAK STRONY DO PONOWNEGO ROZPATRYWANIA SPRAWY JUŻ ROZSTRZYGNIĘTEJ.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 3 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.) SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I STOSUJĄ ŚRODKI OKREŚLONE W USTAWIE. OZNACZA TO, ŻE SĄD ROZPOZNAJĄC SKARGĘ, OCENIA CZY ZASKARŻONA DECYZJA LUB POSTANOWIENIE NIE NARUSZA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO I POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.

W MYŚL ART. 1 § 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. Z 2002 R. NR 153 POZ.1269), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. ZGODNIE Z § 2 TEGO PRZEPISU KONTROLA, O KTÓREJ MOWA W § 1, SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ.

ROZPOZNAJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ W ŚWIETLE POWOŁANYCH KRYTERIÓW SĄD STWIERDZIŁ, ŻE SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA BOWIEM PRAWA W TAKIM STOPNIU, ABY MOGŁO TO MIEĆ WPŁYW NA ROZSTRZYGNIĘCIE, STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 1 § 2 WW. USTAWY

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA [...], WOJEWODA Ł. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. Z DNIA [...], UMARZAJĄCĄ NA PODSTAWIE ART. 105 K.P.A. POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZMIANY IMION I NAZWISKA G. A. M.

ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 105 § 1 K.P.A. ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ WYDAJE DECYZJĘ O UMORZENIU POSTĘPOWANIA, GDY POSTĘPOWANIE Z JAKIEJKOLWIEK PRZYCZYNY STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE. BEZPRZEDMIOTOWOŚĆ POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, TO BRAK PRZEDMIOTU POSTĘPOWANIA. TYM PRZEDMIOTEM JEST ZAŚ KONKRETNA SPRAWA, W KTÓREJ ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ JEST WŁADNY I JEDNOCZEŚNIE ZOBOWIĄZANY ROZSTRZYGNĄĆ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO O UPRAWNIENIACH LUB OBOWIĄZKACH INDYWIDUALNEGO PODMIOTU.

W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, JAK TRAFNIE USTALIŁ ORGAN ADMINISTRACJI, BRAK BYŁO PODSTAW PRAWNYCH DO MERYTORYCZNEGO ROZPOZNANIA SPRAWY W DRODZE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. W DNIU [...] ZOSTAŁA BOWIEM WYDANA DECYZJA NR [...] O ODMOWIE ZMIANY IMION I NAZWISKA. OD DECYZJI TEJ SKARŻĄCY WNIÓSŁ ODWOŁANIE DO WOJEWODY Ł. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA [...]. WOJEWODA UTRZYMAŁ DECYZJĘ ORGANU I INSTANCJI W MOCY. DECYZJA WOJEWODY STAŁA SIĘ OSTATECZNA W ADMINISTRACYJNYM TOKU INSTANCJI, O CZYM SKARŻĄCY ZOSTAŁ POUCZONY. NIE SKORZYSTAŁ ON JEDNAK Z PRAWA ZASKARŻENIA DECYZJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. W DNIU [...] SKARŻĄCY ZŁOŻYŁ PONOWNIE WNIOSEK DO KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO O ZMIANĘ IMION I NAZWISKA, NA TAKIE SAME IMIONA I NAZWISKA I PRZYTACZAJĄC W NIM TE SAME ARGUMENTY CO WE WNIOSKU Z DNIA [...]. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM KIEROWNIK URZĘDU STANU CYWILNEGO W DNIU [...] WYDAŁ DECYZJĘ NR [...] O UMORZENIU POSTĘPOWANIA.

BEZPRZEDMIOTOWYM STAŁO SIĘ ZATEM ROZPATRYWANIE WNIOSKU G. A. M. O ZMIANĘ IMION I NAZWISKA W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ JUŻ W. W. DECYZJĄ ORGANU Z DNIA [...].

DODAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE WYDANIE PRZEZ KIEROWNIKA URZĘDU STANU CYWILNEGO W S. ROZSTRZYGNIĘCIA INNEGO NIŻ DECYZJA O UMORZENIU POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 105 § 1 K.P.A. STANOWIŁABY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODSTAWĘ DO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 156 § 1 PKT 3 K.P.A., ODNOSZĄCEGO SIĘ DO SPRAW JUŻ POPRZEDNIO ROZSTRZYGNIĘTYCH INNĄ DECYZJĄ OSTATECZNĄ. ZACHODZIŁABY BOWIEM W OMAWIANYM PRZYPADKU TOŻSAMOŚĆ ZARÓWNO PODMIOTÓW JAK I PRZEDMIOTU POSTĘPOWANIA.

ODNOSZĄC SIĘ ZAŚ DO POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW PODNOSZONYCH W SKARDZE, DOTYCZĄCYCH NARUSZENIA KONSTYTUCYJNYCH UPRAWNIEŃ SKARŻĄCEGO WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ NIE MOGŁY BYĆ ONE PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA SĄDU PONIEWAŻ DOTYCZĄ SPRAW, KTÓRE NIE BYŁY PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA ORGANU ADMINISTRACJI W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU, A ZATEM NIE MIESZCZĄ SIĘ W GRANICACH ROZPOZNANIA TEJ SPRAWY.

Z TYCH WZGLĘDÓW SĄD OCENIAJĄC PRAWIDŁOWOŚĆ PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE UZNAŁ WYDANĄ DECYZJĘ ZA PRAWIDŁOWO PODJĘTĄ I TYM SAMYM NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) SKARGĘ ODDALIŁ.

JEDNOCZEŚNIE NA PODSTAWIE ART. 250 USTAWY - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ORAZ § 18 UST. 1 PKT 1 LIT. C) ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2002 R. W SPRAWIE OPŁAT ZA CZYNNOŚCI ADWOKACKIE ORAZ PONOSZENIA PRZEZ SKARB PAŃSTWA KOSZTÓW NIEOPŁACONEJ POMOCY PRAWNEJ UDZIELONEJ Z URZĘDU (DZ. U. NR 163, POZ. 1348 ZE ZM.), SĄD PRZYZNAŁ PEŁNOMOCNIKOWI SKARŻĄCEGO KWOTĘ 309,80 ZŁ TYTUŁEM KOSZTÓW NIEOPŁACONEJ POMOCY PRAWNEJ UDZIELONEJ Z URZĘDU.

A. B.