Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 231/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a : ustanowić radcę prawnego.


UZASADNIENIE

19 marca 2014 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek J.R. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. J.R. wskazała, że jej emerytura (1.434 zł) jest objęta postępowaniem egzekucyjnym i po potrąceniu wynosi 845,57 zł. Nadto na jej dochód składa się czynsz z tytułu umowy dzierżawy (300 zł) oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką i konkubentem, którzy nie osiągają dochodu.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 270 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Należy zauważyć, że skarżąca z mocy ustawy jest zwolniona od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.).

Przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

Analiza sytuacji materialnej J.R. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Należy wskazać, że emerytura skarżącej z tytułu emerytury wynosi 1.434,19 zł.

Zważyć jednak trzeba, że w stosunku do skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne i wysokość tego świadczenia po potrąceniu wynosi 815,17 zł.

J.R. otrzymuje również zasiłek pielęgnacyjny (153 zł) oraz czynsz z tytułu umowy dzierżawy (300 zł). Konkubent skarżącej i jej córka nie posiadają dochodów. Nie można również pominąć, że J.R. jest osobą niepełnosprawną.

Z formularza PPF wynika również, że skarżąca nie posiada oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że skarżąca nie posiada możliwości poczynienia wydatków nie służących bieżącemu – koniecznemu utrzymaniu.

Konstatując należy stwierdzić, że wniosek J.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego jest uzasadniony i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został uwzględniony.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.