Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1322/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 86,87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Sędzia WSA (del.) - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 260/08 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 18 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 260/08 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę i remont linii energetycznej postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 lipca 2008 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej przez R. C. decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę i remont linii energetycznej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał następujący stan faktyczny sprawy.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2008 r. zostało skarżącej przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 3 lipca 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Rzeszowie wyznaczyła dla skarżącej profesjonalnego pełnomocnika. O powyższym skarżąca dowiedziała się w dniu 10 lipca 2008 r. W dniu 18 lipca 2008 r. Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 24 lipca 2008 r. Następnie do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone adwokatowi (z dnia 4 sierpnia 2008 r.). W dniu 11 sierpnia 2008 r. wyznaczony pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r.

Biorąc pod uwagę tak ustalony stan faktyczny Sąd w dniu 11 września 2008 r. postanowił odmówić przywrócenia terminu, uznając, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, dla którego nie przewidziano przymusu adwokackiego, wyłącznie z tej przyczyny, że strona oczekiwała na zakończenie procesu ustanowienia dla niej pełnomocnika z urzędu, nie stanowi okoliczności uzasadniającej jego przywrócenie. Sąd wskazał, iż nie było żadnych przeszkód aby skarżąca sporządziła zażalenie osobiście.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca R. C. i wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Reprezentujący skarżącą pełnomocnik podniósł w zażaleniu, iż skarżąca nie wniosła samodzielnie zażalenia na postanowienie z dnia 18 lipca 2008 r. z uwagi na fakt wyznaczenia jej pełnomocnika z urzędu. Wskazane postanowienie zostało wydane po przyznaniu skarżącej prawa pomocy w dniu 4 czerwca 2008 r. i wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką w Rzeszowie konkretnego adwokata. Skarżąca jako osoba nieposiadająca wiedzy prawnej, mogła przypuszczać, iż postanowienie zostanie doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi. Powyższe okoliczności uzasadniają, zdaniem skarżącej, przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 18 lipca 2008r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszystkie przesłanki wynikające z powołanych przepisów zostały spełnione, stąd też zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata. Sąd postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. przychylił się do tego wniosku i przyznał prawo pomocy. W dniu 8 lipca 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej konkretnego adwokata. O powyższym poinformowano Sąd. Brak jednak pełnomocnictwa spowodował, iż postanowienie z dnia 18 lipca 2008 r. wysłano – prawidłowo – do skarżącej.

Nie można jednak pominąć okoliczności, iż dla skarżącej został wyznaczony pełnomocnik, który, jak wynika z akt sprawy, dochował należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków. Niezwłocznie bowiem po otrzymaniu pełnomocnictwa dokonał czynności zmierzających do zakwestionowania postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r., z którym to nie zgodziła się skarżąca.

Nie można więc podzielić poglądu, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, dla którego nie przewidziano przymusu adwokackiego, wyłącznie z tej przyczyny, że strona oczekiwała na ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu, nie stanowi okoliczności uzasadniającej jego przywrócenie.

Nie bez znaczenia jest bowiem okoliczność, iż skarżąca powzięła informację o przyznaniu jej przez Sąd prawa pomocy, a następnie o wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką konkretnego pełnomocnika i to przed wydaniem przez Sąd postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r.

W tej sytuacji należy przyjąć, iż skarżąca mogła przypuszczać, że wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi także zostało doręczone postanowienie z dnia 18 lipca 2008 r.

Wobec powyższego zasadnym jest przyjęcie tezy, iż w sprawie uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, co bezspornie stanowi przesłankę do jego przywrócenia.

Sąd I instancji przyznał poza tym, iż skarżąca przekroczyła termin do zaskarżenia postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r. kierując się chęcią skorzystania z pomocy fachowego pełnomocnika.

Skarżąca nie posiada wiedzy prawniczej jednakże podjęcie działań zgodnych z zasadami logicznego rozumowania bądź ich brak nie może jej obciążać. W okolicznościach niniejszej sprawy bez znaczenia pozostaje fakt, iż zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest obwarowane przymusem adwokackim.

Podkreślenia wymaga, iż przesłanką przywrócenia terminu jest jedynie uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanej sprawie, została ona spełniona.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.