Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB 136/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Asesor WSA Jolanta Sokołowska (spr.), Protokolant Aneta Witkowska, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. B. w W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie bezczynności organu - zobowiązuje Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do wydania postanowienia w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia 22 lipca 2002 r., w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 lipca 2003r. Spółka z o.o. B. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o wydanie postanowienia dotyczącego uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych w związku z umorzeniem postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] lutego 1999r. Nr [...] . Powołując się na art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdziła, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego skutkuje uchyleniem czynności egzekucyjnych i w efekcie zakończenie biegu terminu przedawnienia z dniem 31 grudnia 1999r., dlatego uzasadniona jest potrzeba wydania postanowienia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. pismem z dnia [...] sierpnia 2003r. Nr [...] uznał, ze wniosek z dnia 22 lipca 2003r. nie podlega rozpoznaniu, gdyż Spółka zgłasza w nim przedawnienie należności poprzednio egzekwowanej, a taki wniosek był już przez nią składany i został rozpatrzony. Organ egzekucyjny nie znalazł żadnych nowych okoliczności uzasadniających rozpoznanie wniosku.

W dniu 5 września 2003r. Spółka złożyła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. zażalenie na bezczynność organu egzekucyjnego. Zarzuciła w nim Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. bezczynność polegającą na nie wydaniu postanowienia w sprawie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych i wniosła o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Zwróciła uwagę na zmianę treści żądania przez organ I instancji.

Izba Skarbowa w piśmie z dnia 24 listopada 2003r. stwierdziła, że organ egzekucyjny nie miał podstaw prawnych ani faktycznych do wydania żądanego postanowienia, ponieważ art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje uchylenia czynności egzekucyjnych, jeżeli umorzenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło z powodu braku możliwości uzyskania kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Zauważyła też, że wniosek został złożony po nowelizacji tej ustawy, co daje podstawę sądzić, iż art. 60 § 1 nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) rozstrzygnięcia i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Natomiast stosownie do treści art. 18 przywołanej ustawy, jeżeli jej przepisy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Te zaś wskazują sposób załatwiania spraw przez organ administracji publicznej poprzez ustanowienie generalnej zasady, iż jest nim wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy sprawę w danej instancji (art. 104 k.p.a.). Wolą ustawodawcy jest, aby w postępowaniu egzekucyjnym nie były wydawane decyzje lecz postanowienia, ale ich rola jest taka sama jak decyzji.

W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wniosek Spółki z dnia 22 lipca 2003r winien był rozpatrzyć w formie postanowienia, czego zresztą domagał się skarżący. Nie rozpatrzenie wniosku w formie prawem przypisanej jest równoznaczne z pozostawaniem w bezczynności organu zobowiązanego do dokonania tej czynności.

W świetle powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Izby Skarbowej, że organ egzekucyjny nie miał podstaw prawnych do wydania żądanego postanowienia. Każde wszczęte postępowanie powinno być zakończone, a jak już powiedziano, w postępowaniu egzekucyjnym kończy je wydanie postanowienia. Tym bardziej nie można doszukiwać się braku podstaw do wydania postanowienia w normie przepisu art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który według Izby nie daje możliwości uchylenia czynności egzekucyjnych w sytuacji występującej w sprawie Spółki. Przede wszystkim nie można tu mówić o braku regulacji danej instytucji prawa, a jak wiadomo, nawet brak podstawy prawnej do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego nie zwalania organu od wydania aktu administracyjnego, tj. decyzji lub postanowienia.

Właściwe zakończenie postępowania ma niezwykle istotne znaczenie dla strony, gdyż tylko wówczas może ona kończący je akt zaskarżyć do Sądu, oczywiście po wyczerpaniu trybu instancyjnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zobowiązał Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do wydania postanowienia w sprawie wszczętej wnioskiem Spółki z dnia 22 lipca 2003r., w terminie wskazanym w sentencji wyroku.