Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 21/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono wniosek w Rep. SO
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6, art. 64  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2012r. F. W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego za nie przekazanie i nie udzielenie odpowiedzi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie na skargę (wniosek) F. W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. w przedmiocie zgody Sądu na publikację i upublicznienie nazwisk funkcjonariuszy publicznych i sędziów, którzy w zmowie i z chęci zysku dopuszczali się przestępczej działalności wymierzonej przeciwko F. W.. Ponadto F. W. wymienionym pismem z 9 lipca 2012 r. wniósł o wydanie sądowego nakazu na wyszczególniony organ władzy publicznej odniesienia się na piśmie do skargi (wniosku) skarżącego i przekazania akt sprawy według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

W treści wniosku F. W. podniósł, że w dniu 12 kwietnia 2012 r. wpłynął wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie dotyczący publikacji i upublicznienia nazwisk funkcjonariuszy publicznych i sędziów, którzy w zmowie i z chęci zysku dokonywali fałszerstw dokumentów przeciwko F. W. oskarżając go i skazując wyrokami skazującymi w oparciu o fałszywy - podrobiony materiał dowodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. znak: KO II – 21/12 przekazał wniosek dla organu Prezesa Sądu Rejonowego - celem odniesienia się co do wniosku, stawianych zarzutów i przekazania akt sprawy w terminie jednego miesiąca do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wnioskodawca wskazał dalej, że z uwagi, iż wskazane organy nie ustosunkowały się co do meritum wniosku z 12 kwietnia 2012 r., a także nie przekazały akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o ukaranie jest w pełni uzasadniony albowiem zakreślony termin upłynął.

F. W. podniósł ponadto, że uzasadnione jest też żądanie wydania sądowego nakazu na wyszczególniony organ władzy publicznej odniesienia się na piśmie w sprawie wniosku skarżącego i przekazania akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w celu jego rozpoznania.

W odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną Prezes Sądu Rejonowego wskazał, że wniosek F. W. o wymierzenie grzywny jest pozbawiony podstaw faktycznych i prawnych, gdyż nie dotyczy skargi w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. Prezesowi Sądu Rejonowego przekazano wniosek F. W. wraz z załącznikami dotyczący zgody na upublicznienie nazwisk i publikację zaistniałych zdarzeń. Treść wniosku sprowadzała się do irracjonalnych zarzutów skarżącego pod adresem sędziów i innych funkcjonariuszy publicznych. Pismu temu nadano bieg formalny jako wnioskowi o udzielenie informacji publicznej i pismem z 26 kwietnia 2012 r. udzielono wnioskodawcy stosownej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej jako: p.p.s.a), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Treść art. 55 § 1 p.p.s.a. statuuje wyłączną przesłankę orzeczenia przez sąd grzywny, którą jest niezastosowanie się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 1 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA 6/2006, poz. 156). Z treści art. 55 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że grzywna może być wymierzona tylko w razie stwierdzenia, iż organ nie wykonał obowiązku, przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie zakreślonym ustawą. Niezastosowanie się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a stanowi wyłączną przesłanką wymierzenia przez sąd grzywny. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Tymczasem F. W. w dniu 12 kwietnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek, którym zwrócił się o zgodę Sądu na upublicznienie nazwisk funkcjonariuszy publicznych i sędziów Sądu Rejonowego oraz sędziów Sądu Okręgowego, którzy w zmowie w 2002 - 2005 r. dokonywali fałszerstw dokumentów przeciwko F. W. - oskarżając go, wydając wyroki skazujące oparte na materiale podrobionym. Ponadto wniósł o zgodę Sądu na publikacje zaistniałych zdarzeń w związku z fałszerstwem, podrabianiem dokumentów przez funkcjonariuszy i wydawaniem wyroków skazujących przez sędziów Sądu Rejonowego opartych na podrobionym materiale dowodowym - będąc w posiadaniu wiedzy, że oskarżano niewinną niepełnosprawną osobę.

Z treści pisma wynikało, że pismo to nie jest skargą w rozumieniu przepisów 3 § 2 i art. 50 ustawy p.p.s.a. Świadczyła o tym zarówno treść pisma jak i jego nazwa. Dlatego też wniosek z dnia 12 kwietnia 2012 r. został przekazany Prezesowi Sądu Rejonowemu do załatwienia jako organowi wskazanemu przez wnioskodawcę. Wniosek z dnia 12 kwietnia 2012 r. został ponadto odrzucony przez tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 28 września 2012 r. sygn. akt II SO/Ol 29/12, z uzasadnieniem, że nie pisma z dnia 12 kwietnia 2012 r. nie można uznać za skargę jak również za wniosek w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.

Rację ma więc Prezes Sądu Rejonowego wskazując, że wniosek F. W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. nie był skargą w rozumieniu przepisów ustawy p.p.s.a. Wniosek ten nie został także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przekazany organowi pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. znak: KO II – 21/12 jako skarga z pouczeniem dla wnioskodawcy i organu o treści art. 54 p.p.s.a.

Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2010 r. I OZ 953/10 oraz z dnia 3 października 2012 r. I OZ 739/12). Tymczasem F. W. wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2012 r. domagał się, wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zgody na upublicznienie nazwisk i publikację zaistniałych zdarzeń wskazanych we wniosku z 12 kwietnia 2012 r., co nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych.

Ponadto złożenie wniosku o wymierzenie grzywny na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a., w przypadku gdy nie została złożona za pośrednictwem tego organu skarga do sądu administracyjnego, skutkuje odrzuceniem tego wniosku, gdyż w takiej sytuacji organ nie miał obowiązku przesyłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 301 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2009 r. II SO/Ke 20/08). W sprawie niniejszej jak wskazano skarżący nie złożył skargi do organu, lecz wniosek do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, który dopiero został przekazany organowi celem jego rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.