Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1662/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 271, art. 272, art. 273
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca) sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1132/13 p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. S. kwotę 0 zł (słownie: zero złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny sprawy jest następujący:

1. Skarżący T. S. (dalej także jako "Strona" lub "Podatnik"), pismem z 16 maja 2016 r., złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1132/13. W przywołanym wyroku Sąd oddalił skargę Podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej jako "DIS") z [...] marca 2013 r. o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008.

2. Skarżący w skardze o wznowienie wniósł o zmianę zakwestionowanego orzeczenia na podstawie art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako u.p.p.s.a.), powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2016 r., II FSK 1383/14 oddalający skargę kasacyjną DIS od wyroku WSA w Warszawie z 12 grudnia 2013 r., III SA/Wa 1131/13, dotyczącego skargi Podatnika na decyzję DIS z [...] marca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008. Zdaniem Skarżącego, obydwa wyroki, tj. III SA/Wa 1131/13 (uchylający decyzję w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowy od osób fizycznych) oraz III SA/Wa 1132/13 (oddalający skargę w sprawie o odmowę stwierdzenia nadpłaty), dotyczyły tego samego zdarzenia podatkowego i były z sobą powiązane, "(...) a w konsekwencji brak prawomocnego rozstrzygnięcia w kwestii właściwego określenia zobowiązania podatkowego czynił niemożliwym rozstrzygnięcie w kwestii nadpłaty w tymże podatku".

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

1. Instytucję wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego normują przepisy działu VII u.p.p.s.a.

2. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowego powołuje art. 273 § 3 u.p.p.s.a.

3. Sąd, wskazuje, że wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalne wyłącznie w wypadkach określonych w u.p.p.s.a., a instytucja ta polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem co do istoty (art. 270 u.p.p.s.a.). Dopuszczalne jest wznowienie postępowania z przyczyn nieważności wymienionych w art. 271 u.p.p.s.a. oraz właściwych przyczyn restytucyjnych (art. 273 u.p.p.s.a.). Podstawę wznowienia postępowania stanowi również pozbawienie mocy obowiązującej aktu normatywnego, na podstawie którego wydany został wyrok, orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego - art. 272 u.p.p.s.a.

4. Sąd badając przyczyny wznowienia ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona we wniosku odpowiada którejkolwiek z wymienionych w powołanych przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 u.p.p.s.a. Zaznaczyć również należy, że stosownie do art. 281 u.p.s.a.na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

5. Zgodnie z art. 273 § 3 u.p.p.s.a., oznaczonym przez Skarżącego jako podstawa wznowienia postępowania sądowego, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Na mocy tego przepisu, przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również inne prawomocne orzeczenia – ale jednak dotyczące tej samej sprawy. "Podstawa wznowienia postępowania określona w § 3 komentowanego przepisu związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom" (A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy, Zakamycze 2005). Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że postępowanie sądowe można wznowić, o ile orzeczenie, które stanowi podstawę wznowienia jest prawomocne i zapadło "w tej samej sprawie".

6. Sąd zauważa, że wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1132/13 kończący postępowanie w sprawie, co do którego strona wnosi skargę o wznowienie postępowania, uprawomocnił się z dniem 19 listopada 2013 r. Wyrok z 10 maja 2016 r., II FSK 1383/14, stanowiący w opinii skarżących podstawę wznowienia, jest prawomocny z dniem 10 maja 2016 r.

7. W ocenie Sądu, podstawę skargi o wznowienie postępowania może stanowić tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (por. postanowienie NSA z 30 kwietnia 2015 r., I FSK 1446/13, CBOSA, z 12 czerwca 2006 r., I GSK 254/06; post. NSA z 7 kwietnia 2006 r., II OSK 689/05, Lex nr 209431, post. WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2008 r., VII SA/Wa 115/08, Lex nr 519031; wyrok NSA z 16 października 2008 r., I FSK 760/08, Legalis) postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 - OSNC 1967/11/209). Należy podzielić stanowisko wyrażone w piśmiennictwie (A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, wydanie II, str. 602), zgodnie z którym "Przy rozważaniu przesłanki wznowienia postępowania za w pełni aktualne uznać należy postanowienie SN z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967,nr 11, poz. 209) przyjmujące, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda". Dalej piśmiennictwo wskazuje, że "późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tej samej sprawy stanowi podstawę wznowienia postępowania tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała." Pogląd ten jest podzielany również w nowszym orzecznictwie (postanowienie NSA z 19 maja 2014 r., II FSK 962/14, CBOSA).

8. Sąd, podzielając powyżej wyrażone poglądy stwierdza, że skoro wyrok, który w ocenie strony skarżącej stanowił podstawę wznowienia postępowania ( z 10 maja 2016 r., II FSK 1383/14) nie istniał w chwili, gdy zapadał wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1132/13 i stał się prawomocny z datą wydania, tj. 10 maja 2016 r, to nie mógł tym samym stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego.

9. Zdaniem Sądu nadto, w badanej sprawie nie zaszła również druga wymagana przesłanka, ponieważ powołane przez Skarżącego orzeczenie, nie zapadło w tej samej sprawie. Brak bowiem tożsamości przedmiotu postępowania. Orzeczenie z 10 maja 2016 r., II FSK 1383/14 dotyczyło zobowiązania Skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1132/13 zapadł w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym bezpodstawne jest twierdzenie strony, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania orzeczenie z (z 10 maja 2016 r., II FSK 1383/14) zapadło w tej samej sprawie co wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1132/13. Sąd podziela w tym względzie poglądy wyrażane w orzecznictwie, zgodnie z którymi "z art. 273 § 3 u.p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że późniejsze wykryte orzeczenie musi dotyczyć tej samej sprawy. Nie chodzi w tym przypadku o takie same czy podobne sprawy, lecz o orzeczenia tożsame zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. W aspekcie podmiotowym chodzi o identyczność strony w postępowaniu, natomiast w aspekcie przedmiotowym - o stan faktyczny, podstawę prawną, treść żądania strony (uprawnienia) lub treść obowiązku". (postanowienie z 4 września 2013 r., I FSK 1424/13, Lex 1363475). W ocenie Sądu inne są podstawy prawne stwierdzania nadpłaty i określania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, co dostrzegł już uprzednio w sprawie Sąd, różnicując rozstrzygnięcia w sprawach III SA/Wa 1131/13 (określenie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych) i w sprawie III SA/Wa 1132/13 (odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych).

10. Z przytoczonych wyżej względów skargę odrzucono na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 160 u.p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.