Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 248/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2009 r. skargi kasacyjnej J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2009r. sygn. akt III SA/Wa 248/09 o odrzuceniu skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2008r. w sprawie ustalenia podatku od spadków i darowizn.

Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 września 2009 r. (kopia potwierdzenia odbioru na k. 70 akt sądowych).

Od tego postanowienia pełnomocnik Skarżącej w ustawowym terminie złożył skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, o nadanie biegu sprawie, alternatywnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślił szczególne w jego ocenie uwarunkowania mające związek przyczynowy z uchybieniem terminu. Ponadto pełnomocnik wskazał, że formalistyka sądowa nie uwzględnia uwarunkowań życia codziennego. W załączeniu przedłożył zaświadczenie lekarskie potwierdzające ciężki stan choroby męża Skarżącej, który nie pozwolił jej na dochowanie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia ona wymagań szczególnych przewidzianych dla skargi kasacyjnej.

Wymagania te są elementami konstrukcyjnymi i - stosownie do art. 176 p.p.s.a. -należą do nich:

1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia

2) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,

3) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że wszelkie braki w tym zakresie powodują, że skarga kasacyjna jest dotknięta tzw. brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usunięcia braków formalnych pisma i w związku z tym podlega odrzuceniu (por. postanowienia NSA: z 22 kwietnia 2008 r., II OSK 434/07, z 20 czerwca 2007 r. II FSK 630/06).

Inaczej mówiąc niespełnienie wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. (po wyrazie "oraz") nie podlega sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Taki właśnie przypadek braku niezbędnych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej występuje w rozpoznawanej sprawie. W skardze tej nie przytoczono bowiem podstaw kasacyjnych.

Podstawy te określa art. 174 p.p.s.a., wskazując, że skargę kasacyjną można oprzeć na:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej ograniczył się do ogólnikowych twierdzeń o nieprzystawaniu formalistyki sądowej do realiów życia codziennego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 176 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.