Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2332/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron ( spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2010r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpoznaniu zażalenia K. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. znak: [...], odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...], zmieniającej (na wniosek K. J.) decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. J. pozwolenia na rozbudowę Zakładu [...] "J." wraz z niezbędną infrastrukturą i urządzeniami technicznymi na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...] oraz instalacji sanitarnej, elektrycznej i wodociągowej, przyłącza kanalizacji deszczowej, dojazdów na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w T., gmina T. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. znak: [...] zostało doręczone K. J. w dniu 23 sierpnia 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), termin do wniesienia zażalenia upłynął więc w dniu 30 sierpnia 2010r. Tym samym K. J. wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. w dniu 31 sierpnia 2010r. (data stempla pocztowego), uchybił terminowi do jego wniesienia.

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r. złożył K. J., podnosząc, iż postanowienie Wojewody [...] otrzymał w dniu 25 sierpnia 2011r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa. W myśl tych przepisów organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione po jego upływie. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 kpa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia zażalenia jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego.

Z akt postępowania administracyjnego - ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia organu pierwszej instancji - wynika bezspornie, iż postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. znak: [...] zostało doręczone K. J. w dniu 23 sierpnia 2010r., nie można zgodzić się z twierdzeniem zawartym w skardze, iż skarżący otrzymał postanowienie organu I instancji w dniu 25 sierpnia 2010r.. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 30 sierpnia 2010 r.. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 31 sierpnia 2010r, nadając je w tym dniu w urzędzie pocztowym, a zatem zażalenie zostało wniesione z uchybieniem 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 141 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zatem ustalił i ocenił datę doręczenia

postanowienia organu I instancji, datę rozpoczęcia i upływu terminu do wniesienia zażalenia i datę jego wniesienia.

Podkreślić jednocześnie należy, iż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż przepisu. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa, przy czym nawet nieznaczne (w tym również jednodniowe) przekroczenie terminu do złożenia zażalenia zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 9/09 Lex nr 597944, wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 października 2008r. sygn. VI SA/Wa 492/08 Lex nr 520186). Rozpoznanie zażalenia pomimo złożenia go z uchybieniem terminu stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym postanowienia ostatecznego, korzystającego z ochrony trwałości w myśl art. 16 § 1 kpa.

Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należy, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.