Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2244/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej B. M. kwotę 800 zł (osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] maja 2006r. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.1 i art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. nr 142 poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. nr 41, poz. 362 ze zm.) - zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. S. pozwolenia na budowę budynku warsztatowo - magazynowego z pomieszczeniem biurowym i sanitarnym z miejscami postojowymi, na działce o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...]w [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2006r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98 poz. 1071) po rozpatrzeniu odwołania E. K. i G. K. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2006r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę budynku warsztatowo-magazynowego z pomieszczeniem biurowym i sanitarnym, szambem, studnią, miejscami postojowymi i przyłączami przy ul. [...] w dacie obowiązywania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...]. Ponadto zgodnie z art. 33 ww. ustawy Prawo Budowlane inwestor dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany wraz z uzgodnieniem rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, oraz opinią wydaną przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu, a także opinią komunikacyjną wydaną przez Inżyniera Ruchu [...]

Z akt sprawy wynika, że projekt został zaopiniowany pod względem wymagań higieniczno-zdrowotnych, oraz pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii.

Inwestor przedstawił również "Analizę uciążliwości hałasu dla środowiska warsztatu samochodowego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] z której wynika, iż w celu ograniczenia hałasu z pomieszczenia "sprężarkowni" do środowiska, w projekcie budowlanym przewidziano zabezpieczenie akustyczne ścian. Podniesiono bowiem izolacyjność istniejących ścian "sprężarkowni" wykonanych z płyt [...] o grubości 15 cm. Zwiększenie izolacyjności ścian uzyskane zostanie poprzez zastosowanie rusztu przymocowanego do przegród ściennych i wypełnienie go płytami z wełny mineralnej o grubości 6cm, zaś sam ruszt pokryty będzie płytami gipsowymi o grubości 1,25 cm. Ponadto wiertarka jak i podnośnik będą pracowały w ciągu 8 godzin maksymalnie 2 godziny.

Organ II instancji wskazał ponadto, iż decyzją z dnia [...] października 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego budynku dobudowanego do istniejącego budynku warsztatowego.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. M. wnosząc o jej uchylenie.

W skardze podniesiono, iż położenie inwestycji przy granicy naruszy interes skarżącej. W projektowanej inwestycji nie uwzględniono sprężarki oraz placów manewrowych i postojowych co będzie miało wpływ na pogorszenie stanu środowiska. Ponadto zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego budzi wątpliwości co do ich rzetelności. Skarżąca podała ponadto, iż Plan Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego [...] wyklucza lokalizowanie obiektów, których uciążliwości i szkodliwości wykraczały by poza granice terenu inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu była decyzja udzielająca pozwolenia na budowę budynku warsztatowo - magazynowego z pomieszczeniem biurowym i sanitarnym z miejscami postojowymi, na działce o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w [...] utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia dokonanego przez organ administracji był art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. W oparciu o przepisy niniejszej ustawy pozwolenie na budowę wydawane jest temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedmiotowa decyzja winna być ostateczna. Rzeczą organu administracji w postępowaniu o pozwolenie na budowę była ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z jego treści wynika bowiem, że pozwolenie na budowę nie może być wydane przez organ administracji architektoniczno-budowlanej bez uprzedniego sprawdzenia:

1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zwłaszcza określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

2) zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

4) wykonania projektu przez osobę mającą wymagane uprawnienia budowlane, a w przypadku, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pr. bud., także sprawdzenia tego projektu przez osobę mającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy skład orzekający uznał, iż w niniejszej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości dotyczące zgodności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z warunkami zamieszczonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z istoty decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że określa ona w sposób wiążący m.in. dopuszczalny na danym terenie rodzaj inwestycji, a więc także inwestycji uciążliwej oraz zasięg oddziaływania inwestycji na degradację nieruchomości i środowiska. Wiążący charakter tej decyzji jest oczywisty, o czym stanowi nie tylko art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę, lecz między innymi powołany art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nakazujący organowi administracji architektoniczno -budowlanej badanie zgodności projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie jest okolicznością bezsporną, iż Burmistrz Gminy [...] w dniu [...] sierpnia 2002r. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, jak też, że nie została ona usunięta z obrotu prawnego. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi rodzaj promesy uprawniającej podmiot, na rzecz którego została wydana, do wystąpienia o pozwolenie na budowę. Decyzja ta uprawnia do uzyskania pozwolenia na budowę na określonych w niej warunkach. Z decyzji z dnia [...] sierpnia 2002r. ustalającej warunki zabudowy wynika, że w obszarze na którym znaleźć się ma planowana inwestycja plan wyklucza lokalizowanie obiektów, których uciążliwości i szkodliwości dla środowiska wykraczałyby poza granice terenu inwestycji.

Jak wynika z decyzji o warunkach z dnia 6 sierpnia 2002r. wpływ inwestycji - warsztatu samochodowego- bezpośrednio na warunki bytowe właścicieli działek sąsiednich winien w sposób jednoznaczny ocenić organ administracji architektoniczno-budowlanej, któremu inwestor zobowiązany jest przedłożyć projekt budowlany. Organ administracji biorąc pod uwagę takie parametry jak zakres planowanej inwestycji czy wielkość powierzchni działki, miał ocenić, czy przedmiotowa działalność będzie działalnością uciążliwą w myśl art. 5 ustawy Prawo budowlane i czy jej uciążliwość wykroczy poza granice inwestycji. W przepisie art. 5 sformułowana została zasada ogólna Prawa budowlanego, określająca, jakie wymagania powinien spełniać obiekt budowlany, jak również jego budowa i użytkowanie.

Tymczasem z przedstawionych akt sprawy nie wynika jednoznacznie czy sporna inwestycja nie narusza interesu osób trzecich. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 2002r. zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 Prawo budowlane przewidywała, że obiekt należy zaprojektować w sposób zapewniający między innymi ochronę interesów osób trzecich. Jednocześnie decyzja o warunkach ustalała, że ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich w odniesieniu do zamieszczonej inwestycji obejmuje ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne czy promieniowanie.

Wprawdzie decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2006r. stanowi, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo Budowlane zamyka się w granicach własności to jednakże z uzasadnienia decyzji nie wynika czy realizowany obiekt ze względu na swoje uciążliwości i szkodliwości dla środowiska nie wykracza poza granice inwestycji. Z załączonego projektu nie sposób w szczególności zorientować się, czy stacja obsługi nie będzie posiadała więcej niż 3 stanowiska robocze, bo taka maksymalna ilość stanowisk obsługi była przewidziana w decyzji o warunkach zabudowy. W tejże decyzji nałożono na organ wydający pozwolenie na budowę obowiązek zbadania wpływu inwestycji min. warsztatu usługowego mechaniki pojazdowej dla samochodów osobowych na warunki bytowe właścicieli działek sąsiednich przy uwzględnieniu takich parametrów jak zakres planowanej inwestycji czy wielkość powierzchni działki. Dopiero bowiem organ architektoniczno-budowlany dysponując projektem budowlanym mógł dokonać oceny uciążliwości warsztatu i czy ta uciążliwość wykroczy poza granice terenu inwestycji, a także czy projekt budowlany uwzględnia interesy osób trzecich.

Podkreślić trzeba, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega przede wszystkim badanie, czy dochodzi lub czy może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy i ewentualnego naruszenia norm i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Skarżąca jest właścicielką działki położonej w pobliżu spornej inwestycji, stąd też ma interes prawny wynikający z prawa do ochrony przed uciążliwościami jakie niesie ze sobą budowa warsztatu. Uciążliwa działalność obiektu naruszać może jej podstawowe prawo jakim jest prawo własności. Hałas oraz emitowane zanieczyszczenia mogą przenikać na teren sąsiednich nieruchomości i utrudniać korzystanie z nich zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Pozwolenie na budowę, zwłaszcza na obszarach zurbanizowanych, w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska.

W ocenie Sądu organy administracji nie ustaliły w sposób wiarygodny i wyczerpujący, że zamierzenie inwestycyjne mieści się w warunkach określonych w decyzji z dnia [...] sierpnia 2002r. oraz czy spełnia ona wymagania dotyczące usytuowania budynków w stosunku do granic i budynków znajdujących się na działkach sąsiednich, a także odpowiednie warunki użytkowe i higieniczno-sanitarne. Podkreślić również należy, iż pozwolenie na budowę nie może przekraczać ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 1998r., II SA/Gd 2283/97, LEX nr 4420).

Wskazać również trzeba, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Organ odwoławczy ograniczył się do lakonicznych i arbitralnych stwierdzeń, których nie można uznać za wystarczające odniesienie się do zaistniałego stanu faktycznego. Sąd sprawuje kontrolę zgodności z prawem zaskarżonych decyzji i nie może orzekać co do istoty sprawy bowiem do tego jest ustawowo zobowiązany organ administracji.

Zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swej decyzji w sposób przekonywający, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 k.p.a. skutkuje - w myśl utrwalonego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - wadliwością zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji jako naruszającej dyspozycję art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a.

Z tych względów Sad orzekł jak w wyroku z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze.zm.).