Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2437/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 4 pk 2, art. 35 ust. 1, ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 12 ust. 3 pkt 1, par. 19 ust. 1, par. 271-273
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2016 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania M. K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz ujęcia wody o głębokości do 15 m usytuowanego na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] róg ul [...] w W..

Z akt postępowania wynika, że w dniu 15 listopada 2013 r. do Urzędu [...] wpłynął wniosek T. S. i K. K.-S. o pozwolenie na budowę budynku jednorodzinnego wolnostojącego oraz własnego ujęcia wody na działce ew. nr [...] z obrębu [...] położonej w W.. Do wniosku dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę ww. budynku wraz z ujęciem wody. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., Wojewoda [...] uchylił powyższą decyzję przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, który decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę.

W wyniku wniesionego odwołania, Wojewoda [...] zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w wyniku którego przesłano brakujące wyjaśnienia projektantów, dokumentację projektową oraz brakujące załączniki. Wojewoda [...] wezwał także inwestora do dokonania stosownych korekt oraz wyjaśnień. Inwestor uzupełnił projekt budowlany oraz przedłożył stosowne wyjaśnienia..

W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. W ocenie Wojewody, z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił obowiązki wynikające z art. 33 ust 2 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, tj. złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazując, iż działka [...] jest współwłasnością inwestorów: K. K.-S. i T. S.. Położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] Nr [...] uchwalonym w dniu [...] grudnia 2001 r. (dalej jako "mpzp"), zgodnie z którym teren oznaczony symbolem "MJ" służy zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych.

Z przedłożonego projektu wynika, że wysokość budynku nie przekracza 10 m od poziomu terenu w najwyższym punkcie dachu, 2 miejsca parkingowe zostały zlokalizowane na terenie własnej działki, został także spełniony wymóg zachowania min. 50% powierzchni biologicznie czynnej. Podzielił również stanowisko organu I instancji w zakresie "zabudowy wymiennej" wskazując, że inwestor mógł zaprojektować przedmiotowy budynek w miejsce zabudowy zdegradowanej. Projekt zawiera wymagany prawem plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, charakterystykę energetyczną, opinię geotechniczną, a projektanci oświadczyli, iż projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przeciwpożarowymi, bhp, sanitarnymi i Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej i został wykonany i w oparciu o posiadane przez nich uprawnienia budowlane. Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r.. Nr 75, poz. 690 z późn. zm, dalej jako "rozporządzenie").

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] podkreślił, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego brak jest zdefiniowanego pojęcia zabudowy wymiennej, niemniej istnienie zabudowy, która następnie została zdegradowana, zgodnie z zapisami planu stanowi warunek nowej zabudowy. z poczynionych ustaleń wynika, że na terenie działki nr [...] istniała wcześniej zabudowa, po której pozostał jedynie fragment fundamentu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 19 ust 1 rozporządzenia poprzez zaprojektowanie miejsc postojowych zbyt blisko okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wyjaśnił, że otwory okienne zostały zaprojektowane od strony m.in. pokoju dziennego i sypialni, w których otwory okienne są luksferami, a także od strony kuchni i garderoby, które nie są pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi rozumiany jako przebywanie w danym pomieszczeniu ponad 4 godziny na dobę. Dlatego też w ocenie organu, § 19 ust 1 rozporządzenia nie znalazł w niniejszym przypadku zastosowania.

Niezasadny jest także zarzut błędnie wyliczonego wskaźnika intensywności zabudowy. Zgodnie z § 5 ust. 9 mpzp, jest to stosunek sumy powierzchni ogólnej wszystkich kondygnacji naziemnych budynku do powierzchni działki budowlanej. Projektowany budynek posiada 2 kondygnacje naziemne o pow. 113,2 m2 oraz strych, który nie stanowi kondygnacji. Powierzchnia działki budowlanej wynosi 162 m2, a zatem wskaźnik maksymalnej intensywności zabudowy "1=0,7", został zachowany.

Wojewoda [...] wyjaśnił także, że art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie daje organowi architektoniczno-budowlanemu uprawnień do sprawdzenia prawidłowości konkretnych rozwiązań projektowych oraz zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Natomiast organem właściwym do kontroli legalności i prawidłowości wykonanych robót budowlanych jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Za zgodność projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiada wyłącznie uprawniony i należący do izby samorządu zawodowego projektant (art. 20 ustawy Prawo budowlane). Jest on obowiązany dołączyć stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz zapewnić sprawdzenie projektu budowlanego w tym aspekcie przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń (art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wniósł M. K. zaskarżając ją w całości. Decyzji zarzucił, naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6-11 oraz 107 § 3 k.p.a., polegające na niedostatecznym rozpatrzeniu podstaw i przesłanek oddalenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, błędy w ustaleniu stanu faktycznego, oraz sporządzenie uzasadnienia decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 6 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez utrzymaniu w mocy pozwolenia na budowę sprzecznego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także art. 35 ust. 1 nr. 1, art. 35 ust. 1 pkt. 3 i art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Zdaniem skarżącego organ błędnie przyjął, że oświadczenie projektanta o zgodności projektu z przepisami, zwalnia go od obowiązku sprawdzenia projektu. , który dopuszcza usytuowanie miejsc parkingowych na terenie działki inwestycyjnej z naruszeniem § 19 ust. 1 rozporządzenia. Projektowany budynek w ścianie od strony miejsc parkingowych ma pomieszczenia przeznaczone na pokój dzienny i sypialnie, a otwory okienne tych pomieszczeń nie są wypełnione luksferami.

Jako uchybienie wskazał również przyjęcie przez organ, że projekt budowlany przewiduje 2 a nie 3 kondygnacje. Wysokość poddasza to ok. 3 m. i jest ono przeznaczone na pobyt ludzi, na co wskazuje klatka schodowa prowadząca na 3 kondygnację. Rzutuje to w ocenie skarżącego na błędne obliczenie wskaźnika intensywności zabudowy poprzez niezaliczenie powierzchni poddasza, co stanowi o niezgodność projektu z zapisami planu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga M. K. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nie narusza prawa w rozumieniu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej: p.p.s.a.),

Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych zostało precyzyjnie określone w Rozdziale 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), który zawiera m.in. przepisy wskazujące na zakres obowiązków organu architektoniczno-budowlanego przed udzieleniem pozwolenia na budowę. Granice postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (rozbudowę, nadbudowę, przebudowę) wyznacza art. 35 ust. 1 ustawy. Stosownie do jego treści, organ musi przede wszystkim ocenić zgodność przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń.

Oznacza to, iż w przypadku, gdy na terenie objętym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę obowiązuje plan miejscowy organ udzielający pozwolenia na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla danego terenu. Badanie zgodności z ustaleniami planu miejscowego dotyczy zarówno projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego i polegać powinno na dokładnej analizie zapisów obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego, a w szczególności jego ustaleń dotyczących terenu przewidzianego do zainwestowania oraz dopuszczonych tym planem warunków i sposobów jego zabudowy.

W ocenie Sądu, orzekające w kontrolowanym postępowaniu organy administracji wywiązały się z określonego powyższym przepisem obowiązku uznając, ze przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. Prawidłowo wyliczono wskaźnik intensywności zabudowy, uwzględniając przy jego obliczaniu jedynie powierzchnię dwóch kondygnacji budynku, nie uwzględniając powierzchni strychu, który nie stanowi kondygnacji w rozumieniu § 3 ust. 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Podkreślić należy, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2), właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4). Przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, w tym przypadku zgody sąsiadów.

W kontekście obowiązku sprawdzenia wynikającego z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). wskazując, że "(...) w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska.

Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji i funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego)."

Za prawidłową należało uznać również argumentację organów, iż przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania określone w § 271-273 rozporządzenia, gdyż oddalona jest o ok. 10 m. od budynku sąsiedniego na działce nr [...]. Spełnione zostały warunki umożliwiające posadowienie budynku jednorodzinnego bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką wynikające z § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, Działka na której projektowany jest budynek ma szerokość mniejszą niż 16 m, a od strony południowo-zachodniej projektowany budynek nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Również prawidłowo organy uznały, że inwestycja odpowiada wymogom z § 19 ust. 1 rozporządzenia, gdyż otwory okienne w pokoju dziennym oraz z sypialni są luksferami, a zatem ww. przepisy nie mają do nich zastosowania

Oceniając wydaną decyzje Sąd uznał, że zawiera ona obszerne uzasadnienie, odpowiadające wymogom z art. 107 § 3 k.p.a.Sąd nie dopatrzył się też naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego zawartych w art. 6 - 11 k.p.a., jak również wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły być skuteczne, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Jednocześnie nie zaistniały okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.