Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 82/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101, art. 101 a
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Rady Gminy S. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 7 kwietnia 2013 r. D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy S. polegającą na niepodjęciu na sesji obrad Gminy w dniu [...] sierpnia 2012 r. uchwały w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości S., S., P., O., G., B., P..

Przed wniesieniem skargi w dniu 15 lutego 2013 r. D. W. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie wskazując, że na sesji Rady Gminy w dniu [...] sierpnia 2012 r. nie sposób było podjąć uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu z uwagi na uwzględnienie części uwag zgłoszonych do planu i konieczności powtórzenia procedury planistycznej w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101a ust. 1 cyt. ustawy przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Przepis ten stanowi zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy i będzie miał zastosowanie w sytuacji, gdy przepis prawa nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy w wykonywaniu tych czynności, a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. W związku z powyższym niedopuszczalna będzie skarga w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały (por. postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. II OSK 59/13).

Sporządzenie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czego domaga się skarżący w niniejszej sprawie, mieści się we władztwie planistycznym gminy. Jednak gmina może, ale nie musi takiego planu uchwalać, ponieważ w niniejszej sprawie obowiązek taki nie wynika z przepisów szczególnych (art. 14 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Rada gminy działając w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego uprawniona jest do podjęcia (bądź też nie) stosownej uchwały.

W świetle powyższych wywodów należy stwierdzić, że nie można skutecznie wnieść skargi na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie niepodjęcia uchwały w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego na konkretnej sesji Rady Gminy, skoro obowiązek taki, w niniejszej sprawie, nie wynika z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.

W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.