Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1945/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 621
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi R. O. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z [...] sierpnia 2014 r. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R. O. (dalej jako skarżący) z [...] lipca 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy - decyzji personalnej Szefa CBA Nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości premii uchylił zaskarżoną decyzję personalną w części dotyczącej daty ustalenia premii, określił datę ustalenia premii na dzień [...] lipca 2014r., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję personalną utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.

Szef CBA decyzją personalną Nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie wysokości premii, działając na podstawie art. 89 ust. 4-4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 621 ze zm.), zwaną dalej "ustawą o CBA" ustalił skarżącemu, w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., premię w wysokości 10% uposażenia zasadniczego tj. w kwocie [...] zł . Decyzji tej, na podstawie art. 108 § 1 K.p.a., nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Wnioskiem z [...] lipca 2014 r., skarżący zwrócił się do Szefa CBA o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej powyższą decyzją personalną.

W złożonym wniosku podniósł zarzuty dotyczące orzeczenia w zakresie prawa do części uposażenia stanowiącego premię w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami, działając na szkodę funkcjonariusza, bezpodstawności wpisu wskazującego, że realizowane czynności oceniane są przez przełożonego na poziomie przeciętnym oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji personalnej nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia wysokości premii, natychmiastową wypłatę kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy należną funkcjonariuszowi CBA premią ustaloną poprzednią decyzją personalną wraz z ustawowymi odsetkami od dnia powstania obowiązku wypłaty należnej za poszczególne miesiące premii do dnia jej wypłaty za okres od dnia 1 lipca 2014 r. do nadal, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pomimo nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności, zaniechanie przez osoby działające imieniem Szefa CBA dalszego pogarszania sytuacji funkcjonariusza w zakresie jego dalszej kariery zawodowej i sytuacji materialnej.

W obszernym uzasadnieniu złożonego wniosku wskazał, iż jest świadom powierzonych mu do wykonywania obowiązków, z którymi szczegółowo się zapoznał i posiada odpowiednie przygotowanie do ich wykonywania. Dodał, iż obowiązki służbowe wykonuje w sposób należyty i praworządny, z pełnym zaangażowaniem oraz poszanowaniem zasad współżycia społecznego, dążąc do pogłębiania społecznego zaufania do CBA, a wszelkie zarzuty w tym zakresie są bezpodstawne i bezprzedmiotowe. Poddał w wątpliwość zgodność z prawem działań jego przełożonych oraz innych funkcjonariuszy oraz wskazał nieprawidłowość przywołanej w decyzji nr [...] z [...] czerwca 2014 r. podstawy prawnej, wywodząc powyższe z faktu jej wydania przez osobę do tego nieuprawnioną.

Skarżący podniósł ponadto zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów 89 ust. 4c, ust. 4 a, ust. 4d i ust. 4b ustawy o CBA, w tym przepisów nakazujących uwzględnienie opinii służbowych jako podstawy oceny przesłanek do ustalenia wysokości premii, skutkiem czego doszło do orzeczenia w zakresie prawa do części uposażenia w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami, działając na szkodę funkcjonariusza. Zarzucił brak ustalenia stanu faktycznego umożliwiającego właściwe zastosowanie przepisów prawa.

Jednocześnie podniósł zarzut naruszenia formalnego prawa administracyjnego poprzez niewłaściwe zastosowanie podstawowych zasad krajowego i wspólnotowego prawa administracyjnego, w szczególności przepisów art. 268a, art. 6, art. 7. art. 8, art. 9, art. 11, art. 15, art. 75, art. 76, art. 77, art. 80 i art. 81 K.p.a., art. 41 Karty Praw Podstawowych w związku z przepisami art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CBA, przepisami § 1 ust. 3 Statutu stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 72 Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 października 2010 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu i przepisami § 4 ust. 1 decyzji nr 146/11 Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia 27 maja 2011 w sprawie określenia podległości służbowej jednostek organizacyjnych Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

Wskazaną na wstępie decyzją Szef CBA uchylił zaskarżoną decyzję personalną w części dotyczącej daty ustalenia premii, określił datę ustalenia premii na dzień [...] lipca 2014r., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję personalną utrzymał w mocy.

Uzasadniając wydane rozstrzygniecie organ podał, że zgodnie z przepisem art. 89 ust. 4 ustawy o CBA funkcjonariusz otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%. Art. 89 ust. 4d ustawy o CBA przewiduje natomiast, że wysokość premii jest uzależniona od:

- stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza,

- posiadanych kwalifikacji zawodowych,

- efektów pracy funkcjonariusza,

- ostatniej opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

Z art. 89 ust. 4a i 4b pkt 1 ustawy o CBA wynika natomiast, że Szef CBA na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, ustala wysokość premii, na okres 6 miesięcy w terminach od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku. Przepis art. 89 ust. 4c ustawy o CBA statuuje zasadę, że ustalenie wysokości premii na półroczny okres premiowy następuje w formie decyzji.

W ocenie organu konstrukcja premii określona w art. 89 ust. 4 ustawy o CBA wskazuje, że ustawodawca pozostawił Szefowi CBA prawo do kreowania wysokości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem takiego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej jaką jest Centralne Biuro Antykorupcyjne. Taki charakter premii sprawia – zdaniem organu - że funkcjonariusz nie może skutecznie kwestionować wysokości przyznanej premii, o ile jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami.

Organ podał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji personalnej wynika, iż ustalenie premii na okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. nastąpiło na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej - tj. zgodnie z dyspozycją art 89 ust. 4a ustawy o CBA. Dyrektor Departamentu [...] przedstawił przesłanki określone w art. 89 ust. 4d ustawy o CBA, które uzasadniały według niego ustalenie funkcjonariuszowi premii w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego. Z wniosku kierownika jednostki organizacyjnej wynika, że skarżący posiada kwalifikacje, wiedzę i umiejętności specjalistyczne przydatne w realizacji ustawowych działań CBA. Niemniej jednak realizowane przez niego czynności oceniane są przez przełożonego na poziomie przeciętnym. Pomimo tego, że w ocenie przełożonych skarżący posiada dobre przygotowanie praktyczne, w toku wykonywanych czynności służbowych wymaga stałego nadzoru w celu motywowania go do systematycznego wykonywania zleconych zadań i czynności, które pozostają w gestii Wydziału I Departamentu [...] CBA. Powierzone zadania wykonywał bez zaangażowania oczekiwanego od funkcjonariusza na tak eksponowanym stanowisku służbowym i jego wieloletnim doświadczeniu w pracy śledczej. W opinii kierownika jednostki organizacyjnej uwzględniwszy powyższe czynniki, a więc doświadczenie zawodowe oraz rangę zajmowanego stanowiska służbowego, zaangażowanie skarżącego w pracę Departamentu [...] CBA pozostawia wiele do życzenia.

Organ wskazał również, iż na podstawie akt osobowych skarżącego ustalono, że legitymuje się wykształceniem wyższym. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w aktach osobowych nie znaleziono wniosków dotyczących stopni służbowych, jako że w CBA stopni służbowych nie ma. [...] czerwca 1998 r. skarżący ukończył studia na Uniwersytecie [...] na kierunku [...] uzyskując tytuł magistra. W trakcie służby w CBA ukończył szkolenie specjalistyczne dla kadry kierowniczej oraz szkolenie podstawowe uzupełniające.

Z ostatniej opinii służbowej skarżącego, sporządzonej za okres od [...] kwietnia 2011 r. do [...] sierpnia 2011 r., wynika, że jest ona pozytywna, a średnia uzyskanych ocen wynosi 5,0 w pięciostopniowej skali. Tym samym skarżący posiada bardzo dobrą, ostatnią opinię służbową. Jednakże opinia ta nie wartościuje ostatniego sześciomiesięcznego okresu służby skarżącego, za który przyznawana jest premia. Z art. 57 ust. 1 ustawy o CBA wynika natomiast, że funkcjonariusz podlega opiniowaniu nie rzadziej niż raz na dwa lata. Jednakże z powołanych powyżej przepisów ustawy nie wynika obowiązek wydania opinii służbowej przed określeniem stawki procentowej premii na nowy okres premiowy.

Uwzględniając wszystkie te kryteria mające wpływ na wysokość premii w nowym okresie premiowym, Szef CBA uznał, iż ustalona wysokość premii na poziomie 10% uposażenia zasadniczego, jest adekwatna do posiadanych przez skarżącego kwalifikacji zawodowych, doświadczenia, zaangażowania oraz stopnia złożoności i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych.

Tym samym, premia jako stały, jednak o zmiennej wysokości składnik uposażenia, może zostać w nowym okresie premiowym ustalona w innym wymiarze, w tym również niższym. Ocena efektów pracy funkcjonariusza powinna być dokonywana na bieżąco. Natomiast to do przełożonego właściwego w sprawach osobowych w zależności od tej oceny należy podejmowanie decyzji, korzystając z instytucji określonych w przepisach prawa. Tak więc premii nie należy traktować jako stałego dodatku za dotychczasową nienaganną służbę, lecz ruchomego składnika uposażenia za aktualnie należyte realizowanie wyznaczonych zadań i czynności. Co do zasady istnieje ścisły związek pomiędzy przyznaniem funkcjonariuszowi premii w określonej wysokości, a sposobem wykonywania przez niego obowiązków i zadań.

Zdaniem organu przekonanie skarżącego o wysokiej jakości wykonywanych zadań nie wyłącza odmiennej oceny dokonanej przez przełożonych, w tym Szefa CBA. Realizacja polityki kadrowej przez Szefa CBA stanowi jeden z elementów warunkujących prawidłową realizację zadań publicznych i obliguje go tym samym do obsady stanowisk w jednostkach w sposób jak najbardziej racjonalny, efektywny i zapewniający optymalne warunki do wypełniania zadań ustawowych. Zarządzanie zasobami ludzkimi odbywa się przy pomocy kierowników jednostek i w dalszej kolejności komórek organizacyjnych, zgodnie z obowiązującą w CBA strukturą. Z uwagi na powyższe przełożony może realizować własną wizję skutecznego działania, o ile nie wykracza ona poza prawidłową realizację zadań publicznych. Z uwagi zaś na ponoszoną z tego tytułu odpowiedzialność może wymagać wykonywania pracy w określony sposób i dokonywać jej oceny. Tym samym nie znajduje uzasadnienia kwestionowanie takiej oceny, oparte na subiektywnych odczuciach opiniowanego.

Organ zwrócił uwagę, iż obsada stanowisk służbowych w CBA odbywa się z uwzględnieniem kwalifikacji posiadanych przez funkcjonariusza oraz wymagań, których spełnienie jest niezbędne do wykonywania zadań służbowych na określonym stanowisku służbowym. Ocena służby funkcjonariusza uwzględnia w sposób pośredni także jego wcześniejszą służbę, gdyż także i w ten sposób przełożony może ocenić poziom pracy oraz ewentualne obniżenie czy podwyższenie tego poziomu. Nie stanowi zatem argumentu przemawiającego za ustaleniem wysokości premii w nowym okresie premiowym w wyższej czy dotychczasowej wysokości, fakt kierowania się przy podejmowaniu czynności zasadami współżycia, podejmowane starania co do pilnego przestrzegania prawa czy realizacji innych obowiązków wynikających z roty złożonego ślubowania (które to zachowania winny być dla funkcjonariusza oczywiste, nie zaś stanowić przedmiot starań), czy wreszcie najlepsza wola i wiedza oraz uczciwość przy wykonywaniu zadań służbowych. W opinii organu skarżący powołuje własne przekonania o właściwym postępowaniu w kontaktach z innymi ludźmi, życzliwości i bezstronności wykluczającej jakiekolwiek uprzedzenia oraz wrażliwości i takcie w stosunku do ofiar przestępstw czy innych zdarzeń czy wreszcie o dbałości o zachowaniu dyskrecji. Wskazane przymioty, choć w sposób oczywisty winny cechować funkcjonariusza CBA, nie odnoszą się jednak do kryteriów, które Szef CBA uwzględnia przy ustalaniu wysokości premii, tj. stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, posiadanych kwalifikacji zawodowych, efektów pracy funkcjonariusza i ostatniej opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

W ocenie organu trudno odnieść się do zarzutu naruszenia art. 268a K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń, a także do art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CBA, zgodnie z którym Szef CBA kieruje CBA bezpośrednio lub przez swoich zastępców (ust. 1) i może upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwiania spraw w jego imieniu w określonym zakresie, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 17,19 i 23 (ust. 2).

Wydana decyzja Szefa CBA spełnia wszelkie wymogi określone w art. 107 § 1 K.p.a., w tym podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Pod decyzją widnieje bowiem wpis "Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego P. W." wraz z podpisem. Upoważnienie Szefa CBA wynika zaś wprost z ustawy o CBA (art. art. 89 ust. 4d ustawy). Skarżący natomiast z jednej strony podaje, iż decyzja została wydana przez osobę do tego nieuprawnioną, by dalej w uzasadnieniu stwierdzić, "chyba, że parafa obok opisu treści organu jest formą wydawania decyzji przez organ".

Organ wskazał zatem, że pieczątka i podpis Naczelnika jest przejawem li tylko sprawowania nadzoru nad projektowaniem decyzji Szefa CBA przedkładanych następnie Szefowi CBA do podpisu.

W kontekście przytoczonego zarzutu organ rozpatrzył również zarzut naruszenia § 4 ust 1 decyzji nr 146/11 Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z 27 maja 2011 w sprawie określenia podległości służbowej jednostek organizacyjnych Centralnego Biura Antykorupcyjnego, który stanowi, że w przypadku nieobecności Szefa CBA, zastępuje go zastępca, o którym mowa w § 2. Niemniej decyzja została wydana przez Szefa CBA zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie zaszły zatem przesłanki do zastosowania przepisu, który skarżący przywołuje.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ stwierdził niezasadność naruszenia przez organ zasad ogólnych postępowania wyrażonych w rozdziale 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 6, art 7, art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a. Działanie organu w przedmiotowej sprawie znajduje bowiem umocowanie w przepisach prawa, a organ zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, uzyskał wymagany przepisami ustawy o CBA wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, dokładnie i wnikliwie rozważył przesłanki mające wpływ na ustalenie wysokości premii w okresie premiowym, a w decyzji wskazał wyczerpujące uzasadnienie podjętej decyzji, uwzględniające wszelkie okoliczności faktyczne i prawne mające wpływ na ustalenie wysokości premii. Wydana decyzja uwzględnia zarówno interes strony, przejawiający się w uzyskaniu obiektywnej i rzetelnej informacji o efektach wykonywanych obowiązków służbowych, pozwalającej na podjęcie starań o poprawienie swojej sytuacji służbowej na przyszłość, jak i służby, przejawiający się w takim zarządzaniu zasobami ludzkimi, które pozwala na najlepsze realizowanie zadań nałożonych na CBA.

Za chybiony organ uznał zarzut naruszenia art. 15 K.p.a. Skarżący bowiem, składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, realizuje właśnie przysługujące mu prawo do rozpoznania sprawy dwukrotnie w całokształcie jej okoliczności faktycznych i prawnych.

Wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie dopatrzył się również naruszenia art. 75, art. 76 i art. 77 oraz art. 80 i art. 81 K.p.a. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi przede wszystkim wymagany przepisami ustawy o CBA wniosek kierownika jednostki organizacyjnej oraz dokumentacja znajdująca się w aktach osobowych funkcjonariusza, w tym wskazująca na posiadane przez niego wykształcenie, kwalifikacje, odbyte szkolenia oraz opinie służbowe. Wszelkie okoliczności, które posłużyły do wydania decyzji o ustaleniu premii zostały wskazane i omówione w uzasadnieniu decyzji premiowej.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz. U. UE. C. 2007.303.1), który ustanawia prawo do dobrej administracji, organ podniósł, że jego treść odpowiada w istocie zasadom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem każdy ma prawo do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii (ust, 1 ), a prawo to, zgodnie z ust. 2 obejmuje prawo każdego do bycia wysłuchanym, zanim zostaną podjęte indywidualne środki mogące negatywnie wpłynąć na jego sytuację, prawo każdego do dostępu do akt jego sprawy, przy poszanowaniu uprawnionych interesów poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej oraz obowiązek administracji uzasadniania swoich decyzji. Ponadto, zgodnie z ust. 3 każdy ma prawo domagania się od Unii naprawienia, zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla praw Państw Członkowskich, szkody wyrządzonej przez instytucje lub ich pracowników przy wykonywaniu ich funkcji. Natomiast w świetle ust. 4 każdy może zwrócić się pisemnie do instytucji Unii w jednym z języków Traktatów i musi otrzymać odpowiedź w tym samym języku.

Uwzględniając powyższe regulacje organ stwierdził, że wszelkie uprawnienia skarżącego wynikające z przedmiotowego przepisu zostały zrealizowane. Skarżący w toku prowadzonych z nim rozmów otrzymywał od przełożonych informację zarówno co do obszarów służby, które wymagają poprawy, jak i informację w jaki sposób winien poprawy tej dokonać. Brak oczekiwanej poprawy skutkował wydaniem decyzji o ustaleniu premii w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego, mającej mieć charakter zarówno dyscyplinujący, jak i motywujący funkcjonariusza do zmiany niepożądanych zachowań. Ustalenie premii w wysokości niższej w stosunku do uprzedniego okresu premiowego o 5 % uposażenia zasadniczego, nie jest w ocenie organu znaczącą dolegliwością, biorąc pod uwagę możliwą do zastosowania wysokość premii od 1 % uposażenia zasadniczego.

Ponadto organ podał, że zgodnie z brzmieniem § 1 Statutu stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 72 Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 października 2010 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu (M.P.2010.76.953), który jednak, wbrew twierdzeniu w skardze, nie posiada ustępów, "Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej "CBA", jest urzędem administracji rządowej obsługującym Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanego dalej "Szefem CBA", i działającym zgodnie z jego zarządzeniami, decyzjami, poleceniami i wytycznymi oraz pod jego bezpośrednim kierownictwem". Decyzja ustalająca wysokość premii została wydana przez Szefa CBA na podstawie wniosku kierownika jednostki organizacyjnej, co nie stoi w sprzeczności z przytoczonym § 1 Statutu.

Organ wskazał również, że wykonanie decyzji nieostatecznej ma charakter wyjątkowy, dlatego też przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności poddawane są wykładni ścisłej. Jedną z tych przesłanej jest "niezbędność" niezwłocznego wprowadzenia rozstrzygnięcia decyzji życie. Odwołując się do wskazanego pojęcia organ podkreślił, że może to nastąpić wówczas, gdy w danym czasie i w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym, określonym w art 108 § 1 K.p.a.

Decyzji personalnej Szefa CBA Nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości premii nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby przejawiający się potrzebą niezwłocznego wywołania skutku prawnego określonego w decyzji z [...] lipca 2014 r., tj. z początkiem nowego okresu premiowego. Stosownie natomiast do treści art. 110 K.p.a., organ który wydał decyzję jest nią związany od dnia jej doręczenia. Decyzja zatem wywołuje określone w niej skutki prawne dopiero od dnia doręczenia lub ogłoszenia stronie. Z uwagi więc na fakt, iż decyzja personalna Szefa CBA Nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości premii, w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. w wysokości 10% została doręczona skarżącemu [...] lipca 2014 r., a przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności, organ na nowo określił datę przyznania premii od [...] lipca 2014 r.

W ocenie Szefa CBA zaskarżona decyzja spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 K.p.a., gdyż w jej motywach przytoczono okoliczności i przesłanki, które uzasadniają przedłożenie interesu społecznego nad indywidualnym interesem strony. Nadanie zaskarżonej decyzji personalnej rygoru natychmiastowej wykonalności spowodowane ochroną interesu służby mieści się w pojęciu inny interes społeczny.

W skardze na powyższa decyzję, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżył decyzję Nr [...] z [...] sierpnia 2014 roku w części, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję personalną oraz poprzedzającą ją decyzję personalną nr [...] z [...] czerwca 2014 roku w przedmiocie ustalenia wysokości premii i zarzucił im:

1) rażące naruszenie materialnego prawa o służbie C8A, w szczególności przepisów art. 89 ust. 1-7 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 roku o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z powodu jego niewłaściwego zastosowania przez organ oraz poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na ostateczną treść orzeczenia oraz wynikającego z art. 2, art. 32, art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nakazu urzeczywistniania zasad sprawiedliwości społecznej, zasady proporcjonalności uposażenia do wyników osiąganych w służbie, zasady uzasadnionych oczekiwań, zakazu niedyskryminacji i zakazu nierównego traktowania, poprzez;

a. niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 89 ust. 4, 4a, 4b, 4c, 4d ustawy o CBA poprzez niedopuszczalną rozszerzającą wykładnię uprawnień kompetencyjnych dla Szefa CBA oraz zastosowania przesłanek premiowania innych niż zawarte są w przepisach ustawy o CBA, a także poprzez pominięcie przepisów art. 89 ust. 4d ustawy o CBA wskutek czego doszło do zaniechania ustalenia przesłanek uznania administracyjnego w zakresie sposobu ustalania wysokości uposażenia należnego funkcjonariuszowi CBA,

b. niewłaściwe zastosowanie podstawowych zasad krajowego i wspólnotowego prawa administracyjnego, w szczególności przepisów art. 6, art., 7, art. 8, art, 9, art, 10, art. 11 art, 15, art. 75, art. 76, art. 77 art. 80 i art. 81 K.p.a.,

2) zaniechanie przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, o którym mowa w przepisach Rozdziału 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkiem czego jest nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia stanu faktycznego, skutkiem czego jest orzeczenie o uznaniu przesłanek stanowiących podstawę prawną i faktyczną do obniżenia premii wbrew zasadom jej przyznawania, co uszło uwadze zarówno organowi wydającemu decyzję, jak i organowi rozpoznającemu wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (odwoławczemu), a czym organ odwoławczy, dopuścił się naruszenie przepisów art. 89 ust. 4a i ust. 4d ustawy o CBA oraz zasad ogólnych postępowania poprzez zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, w takim stopniu, którego skutkiem jest istotny wpływ na treść decyzji,

3) zaniechanie w postępowaniu rozpoznającym wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (odwoławczym) właściwego rozpoznania i oceny przedstawionych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zarzutów, wykazanych osiągnięć w zakresie realizacji zadań służbowych obejmujących zarówno czynności służby CBA, jak i zarządzania zasobami ludzkimi, organizację służby, dbałość o powierzone mienie,

4) sprzeczność sentencji decyzji z treścią uzasadnienia i z aktami personalnymi skarżącego funkcjonariusza CBA, kierownika jednostki organizacyjnej CBA,

5) przedstawienie w sposób niezrozumiały, niezgodny z obowiązującymi przepisami uzasadnienia któremu, mimo jego obszerności, nie można przyznać przymiotu uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego, bowiem poza przytoczeniem przepisów organ nie przedstawił żadnych okoliczności stanowiących podstawę zaskarżonych decyzji, okoliczności dokonanej oceny skarżącego, przeciwnie posłużył się nazbyt ogólnymi określeniami, nie mającymi przymiotu oceny wyników uzyskiwanych w służbie CBA, co potwierdza uzasadnienie decyzji, iż jej podstawą było to, że "przełożony może realizować własną wizję skutecznego działania... może wymagać wykonywania pracy w określony sposób i dokonywać oceny", co w przekonaniu autora zaskarżonej decyzji jest podstawą "ustalenia funkcjonariuszowi premii w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego",

6) lakonicznie i enigmatycznie zbycie przez organ konieczności oceny i analizy zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, jeżeli takowy został zebrany, niewykazanie w części nazwanej tylko uzasadnieniem, jakie to przepisy powszechnie obowiązującego prawa oraz ustalania faktyczne definiują wobec tego wobec tego konkretnego funkcjonariusza CBA uprawnienie Szefa CBA do obniżenia premii, w okresie kiedy w myśl przepisów art. 89 ust. 4c ustawy o CBA Szef CBA nie ustalił odmiennej wysokości premii niż w decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego na poprzedni okres, jak również jakie okoliczności stanowiły podstawę zmiany dotychczasowej oceny kryteriów warunkujących poziom ustalanej premii,

7) sprzeczność sentencji decyzji z jej uzasadnieniem, w którym organ usiłuje wykazać, iż "wysokość premii została ustalona funkcjonariuszowi przez Szefa CBA", a jednocześnie zaprzecza osiągnięciom w służbie jakie wykazał Szef CBA w poprzedniej decyzji personalnej w zakresie premii.

Mając na względzie powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzję Nr [...] z [...] sierpnia 2014 roku wydanej przez Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w części utrzymującej w mocy poprzedzającą ją decyzję personalną nr [...] z [...] czerwca 2014 roku w przedmiocie ustalenia wysokości premii oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej nr [...] z [...] czerwca 2014 roku w przedmiocie ustalenia wysokości premii dla skarżącego ,

2) orzeczenie, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,

3) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie przepisów art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

4) zasądzenie od Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w Warszawie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych,

5) nakazanie organom administracji państwowej - określonym przepisami ustawy o CBA prowadzenia postępowania zgodnie z podstawowymi zasadami obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii Europejskiej systemu prawa.

Z uwagi na rażące naruszenie prawa w toku postępowania administracyjnego przez Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, celem ochrony dobrego imienia Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, skarżący wyraził zgodę na uchylenie zaskarżonej decyzji przez Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, jeżeli w całości uwzględni zarzuty skargi, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w trybie przepisów art. 61 § 2 pkt. 1 P.p.s.a. przez organ, który je wydał.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Podkreślenia przy tym wymaga wobec argumentacji skargi, że przedmiotem kontroli sądowej jest zasadniczo zaskarżona decyzja.

Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji był przepis art. 89 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, z którego treści wynika, że funkcjonariusz CBA oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%.

Szczegółowe warunki przyznania premii dla funkcjonariuszy CBA zostały uregulowane ust. 4a-4f powołanego artykułu, i tak:

← ust. 4a. Szef CBA ustala wysokość premii funkcjonariusza na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a zastępcom Szefa CBA oraz kierownikom jednostek organizacyjnych CBA i ich zastępcom, bezpośrednio.

← ust. 4b. Szef CBA ustala wysokość premii, na okres 6 miesięcy, w terminach: 1) od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku; 2) od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

← ust. 4c. Szef CBA ustala wysokość premii w drodze decyzji. Wydanie decyzji nie jest wymagane w sytuacji, gdy wysokość premii nie ulega zmianie.

← ust. 4d. Wysokość premii jest uzależniona od: 1) stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza; 2) kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza; 3) efektów pracy funkcjonariusza; 4) opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

← ust. 4e. Szef CBA, w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku: 1) popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia dyscyplinarnego, 2) niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych, 3) znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza – może obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona.

← ust. 4f. Szef CBA może ustalić wyższą wysokość premii, przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami bieżąco realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności wykraczających poza zakres jego obowiązków służbowych.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, premia przyznawana funkcjonariuszowi CBA ma charakter obligatoryjnego dodatku do uposażenia, którego wysokość jest uzależniona od przesłanek wymienionych w art. 89 ust. 4d ustawy o CBA. W orzecznictwie przyjmuje się, iż nie ma ona charakteru premii znanej przepisom prawa pracy, wedle których premia jest swego rodzaju dodatkiem do wynagrodzenia przyznawanym za wykonaną pracę i efekty jakie ona przyniosła dla pracodawcy (przykładowo wyrok WSA w Warszawie z 16 września 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 597/10, publik. LEX nr 755362).

Konstrukcja premii z art. 89 ust. 4 ustawy o CBA wskazuje, iż ustawodawca pozostawił Szefowi CBA prawo do kreowania wysokości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem takiego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej jaką jest CBA, ale prawo do niej jest ograniczone. Szef CBA ustalając wysokość premii dla funkcjonariusza ma bowiem obowiązek kierować się przesłankami określonymi w ust. 4d art. 89 ustawy o CBA. Decyzja administracyjna ustalająca wysokość premii ma charakter uznaniowy, powinna jednak odnosić się do przesłanek wynikających z powyższego przepisu, z podaniem, jakie elementy organ wziął pod uwagę, przyznając funkcjonariuszowi premię w danej wysokości. Inaczej mówiąc, decyzja ta powinna odpowiadać warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

Na podkreślenie zasługuje, iż przedmiotowa premia jest obligatoryjnym składnikiem uposażenia należnego funkcjonariuszowi i ta cecha sprawia, iż jest to stały składnik uposażenia, ale tylko w znaczeniu przysługującego świadczenia. Wskazuje na to art. 89 ust. 3 ustawy o CBA stanowiąc, iż uposażenie składa się z uposażenia i premii (...) oraz kształtowanie jej wysokości w przedziale określonym przepisem art. 89 ust. 4 ustawy o CBA. Nie oznacza to jednak, iż określenie funkcjonariuszowi wysokości premii, przyznawanej w kolejnych po sobie następujących 6 miesięcznych okresach, jest wolne od oceny złożoności wykonywanych przez funkcjonariusza zadań służbowych i efektywności jego pracy. Skoro wysokość premii nie została przez ustawodawcę powiązana w sposób sztywny z wykonywaniem zadań na określonym stanowisku, to ma ona spełniać rolę motywacyjną, polegającą na ocenie kwalifikacji funkcjonariusza, jego postrzeganiu przez przełożonych oraz dokonań zawodowych w danym przedziale czasowym. Stąd też wysokość premii jest zmienna w czasie, co do zasady ustalana na okresy 6 miesięczne, z wyjątkami przewidzianymi ust. 4e-f, i ten element nie ma charakteru stałości.

W rozpoznawanej sprawie organ dokonał prawidłowej wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów, jak również prawidłowo je zastosował, co w sposób jednoznaczny wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wysokość premii w wysokości niższej niż we wcześniejszym półroczu, organ zasadniczo opierał się na dokumentach zgromadzonych w aktach osobowych skarżącego a wskazujących na posiadanie przez skarżącego wykształcenie kwalifikacyjne, odbyte szkolenia, opinie służbowe, jak również na informacjach zawartych w uzasadnieniu wniosku personalnego z [...] czerwca 2014 r.

Nie wymaga szerszej analizy okoliczność, iż to bezpośredni przełożony jest najlepiej predysponowany do oceny sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, jak i efektów jego pracy. Nie można przy tym wymagać, aby wszelkie spostrzeżenia dotyczące oceny wykonywanych przez skarżącego zadań i wypełnianych obowiązków przybierały zmaterializowaną postać. Oczywistym jest, że przełożony czyni na bieżąco spostrzeżenia, które w formie wniosków zostają zmaterializowane w stosownym czasie, nakazanym przepisami ustawy, czy też przepisów wykonawczych. Są to np. wnioski sporządzane na okoliczność przyznania premii czy też opinie służbowe. Na nich opiera się Szef CBA podejmując decyzje kadrowe.

W rozpoznawanej sprawie taka ocena została zawarta we wskazanym wniosku personalnym. Sąd dostrzega, że we wniosku tym nie zostały podane konkretne okoliczności składające się na wyrażoną w nim ocenę. Zauważyć jednak należy, iż w aktach administracyjnych znajduje się pismo z [...] sierpnia 2014 r. Dyrektora Departamentu [...] CBA, w którym zawarta została szczegółowa ocena sposobu realizacji zadań przez skarżącego, efektów wykonywanej przez niego pracy. Pozwala to na wyprowadzenie wniosku, że ocena ujęta we wniosku personalnym nie była dowolna. W konsekwencji oznacza to, że również argumentacja decyzji odnosząca się do elementów ocennych była swobodna lecz nie dowolna. Organ wskazał i przeanalizował w stopniu dostatecznym przesłanki z art. 89 ust. 4d ustawy o CBA Sąd miał zatem możliwość dokonania analizy i oceny stanowiska organu, uznając je za prawidłowe. Z uzasadnienia decyzji wynika bowiem w sposób niebudzący wątpliwości dlaczego skarżącemu została obniżona wysokość premii. Uzasadnienie to realizuje wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Podkreślenia przy tym wymaga ścisły związek pomiędzy przyznaniem funkcjonariuszom premii w określonej wysokości, a sposobem wykonywania przez niego obowiązków i zadań w określonym przedziale czasowym. Uzasadnienie – wbrew zarzutom skargi – nie pozostaje w sprzeczności tak z sentencją decyzji, jak i z aktami personalnymi skarżącego. O sprzeczności tej nie świadczy – jak wskazuje skarżący – różnica w wysokości premii przyznanej skarżącemu poprzednią decyzją a wysokością określoną w skarżonej decyzji, co miałoby przemawiać – jak się zdaje – za tym, że to nie Szef CBA ustalał wysokość premii przyznanej skarżącemu.

Szef SBA nie wyszedł poza granice uznania administracyjnego i prawidłowo skorzystał z przysługujących mu uprawnień. W oparciu o uzasadniony wniosek personalny z [...] czerwca 2014 r. dokonał natomiast odmiennej oceny tak efektywności pracy skarżącego, jak i sposobu realizacji przydzielonych mu zadań.

Premia z art. 89 ust. 4 ustawy o CBA jest przyznawana na czas określony 6 miesięcy (ust. 4b pkt 1 i 2). Oznacza to cykliczność przyznawania tego składnika uposażenia, przy każdorazowej ocenie przesłanek warunkujących ustalenie wysokości premii na dany okres. WSA w Warszawie w wyroku z 29 stycznia 2014 r., sygn.. akt II SA/Wa 1916/13 stwierdził, iż cyt.: "Wysokość premii kształtuje się w granicach 1% uposażenia zasadniczego (wysokość minimalna) do wysokości maksymalnej – 30% uposażenia zasadniczego i dla każdego okresu premiowania może być inna, albowiem wysokość premii wynika wprost od czynników opisanych w art. 89 ust. 4d ustawy o CBA, z których część podlega uznaniu administracyjnemu – ocena trudności zadań, które stoją przed funkcjonariuszem w przyszłym okresie: ocena zadań realizowanych przez niego w okresie poprzednim, opinia dotycząca okresu poprzedniego. Inaczej mówiąc, wysokość premii w wysokości 1% uposażenia zasadniczego jest zawsze funkcjonariuszowi należna, zaś jakikolwiek wzrost tej premii zależy od oceny przez przełożonego trudności zadań zrealizowanych przez niego w okresie poprzedzającym oraz opinii o funkcjonariuszu dotyczącej okresu poprzedniego. (...) ustalona decyzją wysokość premii jest wiążąca na najbliższe półrocze".

Nie można przy tym podzielić zastrzeżeń skarżącego, że organ nie przeprowadził w sprawie postępowania dowodowego. Organ ustalił w sprawie te elementy, które są istotne z punktu widzenia art. 89 ust. 4d ustawy o CBA i odniósł się do nich w zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że organ jest obowiązany ustalić w sprawie tylko te okoliczności faktyczne, które mają istotne znaczenie z punktu widzenia przepisów prawa materialnego znajdującego zastosowanie w sprawie. Skarżący nie podaje, jakich jeszcze innych czynności dowodowych winien dokonać organ przed określeniem wysokości premii przyznanej skarżącemu. Nie wskazuje również jaki wpływ na wynik sprawy miało naruszenie wynikającej z art. 10 K.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Uprawnionym jest zatem odwołanie się do stanowiska wyrażonego przez NSA w wyroku z 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05 (publ. ONSA i WSA 2006/6/157), zgodnie z którym zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 K.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków, może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tego zaś strona skarżąca w niniejszej sprawie nie wykazała.

Nieuprawnione są również pozostałe zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, których skarżący w istocie nie uzasadnił. Organ działał niewątpliwie na podstawie przepisów prawa, wypełniając zasadę prawdy obiektywnej, zaś argumentacja użyta na poparcie wydanego rozstrzygnięcia, realizująca zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organu Państwa, wyjaśnia zasadność przesłanek, którymi kierował się organ.

Jak wskazuje organ, a czemu skarżący nie zaprzecza, z funkcjonariuszem były prowadzone rozmowy zawierające informację co do obszarów służby, które wymagają poprawy, jak i informacje w jaki sposób ta poprawa powinna zostać przeprowadzona.

Organ podał również, że wydana decyzja uwzględnia tak interes strony, przejawiający się w uzyskaniu obiektywnej i rzetelnej informacji o efektach wykonywanych obowiązków służbowych, jak i interes służby, przejawiający się w takim zarządzaniu zasobami ludzkimi, które pozwala na najlepsze realizowanie zadań nałożonych na CBA. Sąd tę ocenę podziela.

Wbrew zarzutom skargi organ, rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, odniósł się do oceny skarżącego co do jakości wykonywanych przez niego zadań, tylko oceny tej bądź nie podzielił, bądź też uznał, że nie odnosi się ona do przesłanek z art. 89 ust. 4b ustawy o CBA, a wskazane przez skarżącego przymioty winny cechować każdego funkcjonariusza CBA.

Reasumując, w analizowanej sprawie organ orzekający nie naruszył przepisów prawa materialnego, jak też wskazanych przez skarżącego przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dokonał wyczerpujących ustaleń i prawidłowo ocenił przesłanki warunkujące wysokość przyznanej skarżącemu premii, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. Z tych też powodów należy uznać, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Z podanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.