Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1196/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

W piśmie procesowym datowanym na [...], zatytułowanym jako "[...]" [...] dała wyraz swemu niezadowoleniu z decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...], wydanej w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Równocześnie skarżąca wywiodła, iż po otrzymaniu rzeczonej decyzji "[...]" i "[...]". Omawiane pismo zostało nadane na adres organu administracyjnego za pośrednictwem poczty w dniu [...].

Wezwaniem z dnia [...] (karta nr [...] akt administracyjnych) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zwrócił się do strony o jednoznaczne sprecyzowanie charakteru przywołanego wyżej pisma.

W odpowiedzi M.K. oświadczyła (pismo z dnia [...], stanowiące karty nr [...] akt administracyjnych), iż rzeczone pismo procesowe z dnia [...] należy traktować jako skargę na wymienioną w jego treści decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.

Wspomniany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...].

Zarządzenie to nie zostało przez skarżącą zakwestionowane gdyż nie skorzystała ona z przysługującego jej prawa do wniesienia zażalenia.

Jakkolwiek bowiem w dniu [...] złożyła do Sądu pismo procesowe, w którym oświadczyła, iż "[...]", to jednak nie ustosunkowała się w żaden sposób do wezwania Sądu (zarządzenie z dnia [...]) o sprecyzowanie, czy pismo to jest zażaleniem na wskazane zarządzenie z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 §1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oddanie skargi w polskim urzędzie pocztowym jest tu równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 §3 p.p.s.a.).

Z treści art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. wynika natomiast, że skarga wniesiona po upływie omawianego terminu podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt administracyjnych. Godzi się podkreślić, że w rozstrzygnięciu tym zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia.

Termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem [...].

Tymczasem M.K. nadała swą skargę na adres Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dopiero w dniu [...] (data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie nadawczej).

W przedstawionym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skargę należało uznać za spóźnioną. Skoro zaś wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia został pozostawiony bez rozpoznania a skarżąca nie złożyła zażalenia na wydane w tej kwestii zarządzenie, to należało orzec jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 p.p.s.a.