Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 917/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania
Powołane przepisy: article: art. 128 par. 1 pkt 4, art. 131
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania


UZASADNIENIE

Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone prawomocnym postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (sygn. akt III SA/Po 917/12), na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z uwagi na okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt: I GSK 780/11, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące interpretacji przepisów prawa unijnego - art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.Urz. UE L 76 z 23 marca1992 r., s. 1 z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne - Rozdział 9, t. 1, s. 179) - oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12 z późn. zm.) – w odniesieniu do dopuszczalności nałożenia przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 - 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych.

W dniu [...] czerwca 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej spółki o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego. W ocenie strony skarżącej, zagadnienie prawne ujęte w pytaniu do Trybunału Sprawiedliwości nie odnosi się do zasadniczej tezy i podstawy prawnej, na której strona uzasadniła swoje stanowisko. Stąd interpretacja Trybunału nie będzie miała żadnego związku z zasadniczą podstawą prawną przedstawioną przez stronę. W załączeniu wnioskodawca przedstawił kserokopię odpowiedzi podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację nr 10028 w sprawie interpretowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym przez organy kontroli podatkowej, wskazując, że z jej treści wynika, iż celem art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym jest zapobieżenie sytuacji, w której podatek od tego samego wyrobu akcyzowego mógłby zostać pobrany więcej niż jednokrotnie, z tytułu różnych czynności opodatkowanych i de facto od różnych podatników. Skarżący stwierdził, że przedmiot sporu objęty postępowaniem jest wyrobem akcyzowym z już raz zapłaconą akcyzą.

Wojewódzki Sądu Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podjęcie postępowania następuje w sytuacji, gdy ustanie przyczyna jego zawieszenia – w wypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.

Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, iż sprawa zainicjowana wniesieniem przez NSA wskazanego powyżej pytania prawnego została zarejestrowana w Trybunale Sprawiedliwości UE pod sygnaturą akt C-349/13.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie ustała podstawa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, którą jest kwestia prejudycjalna – rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości UE wspomnianego wyżej problemu prawnego dotyczącego olejów smarowych oznaczonych odpowiednim kodem wykorzystywanych do celów innych niż napędowe i grzewcze. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącej spółki, związek zachodzący pomiędzy sprawą rozpoznawaną w niniejszym postępowaniu sądowym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego przed Trybunałem Sprawiedliwości UE – stanowi podstawę dla rozstrzygnięcia sprawy co do istoty.

Biorąc pod uwagę przedmiot sporu występujący w niniejszej sprawie oraz charakter zagadnienia ujętego we wskazanym pytaniu prejudycjalnym, występuje tu zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ustanie przyczyny zawieszenia postępowania nastąpi dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydanego na skutek przedstawienia przez NSA wskazanego pytania prawnego.

W tym stanie rzeczy, stwierdzając, że postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości UE nie zostało jeszcze zakończone, Sąd nie znajduje podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. W związku z tym, zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 i art. 131 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.