Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 812/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 149 ust. 1 pkt 2, art. 152 ust. 1, art. 154 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. M. i M. G. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą ... S.C. ... w O. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia ... 2014 r. Nr ... w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz strony skarżącej kwotę ...,- (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja może być wykonana.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia ... 2014 r. Nr ... Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. (dalej jako: Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ), po rozpatrzeniu wniesionego przez M. M. i M. G., prowadzących w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą A. z siedzibą w O., wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr ...z dnia ... 2014 roku, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej K.p.a.), postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzją z dnia ... 2014 r. Nr ...Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ w P. oddalił w całości odwołanie od rozstrzygnięcia z dnia ... 2014 roku postępowania nr ... prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 150.000 osób - ryczałt miesięczny.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż Oddział Wojewódzki NFZ w P. w dniu 30 stycznia 2014 r. ogłosił konkurs ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 marca 2017 roku umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w ww. zakresie. W postępowaniu złożone zostały trzy oferty: oferta M. M. i M. G., prowadzących w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą A., oferta V. Ł. i W. F., prowadzących w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą B. s.c. z siedzibą w P. oraz oferta C.Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Na podstawie art. 151 ust. 1 ww. ustawy w dniu ... 2014 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. W wyniku dokonanego przez komisję konkursową rozstrzygnięcia postępowania nr ... jako podmiot, z którym Wielkopolski Oddział Wojewódzki NFZ zawrze umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wskazano C.Sp. z o.o.

Dnia 11 marca 2014 r. w Oddziale Wojewódzkim NFZ w P. złożone zostało przez M. M. i M. G., prowadzących w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą A. z siedzibą w O., zwanych dalej "Odwołującym", odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania nr ..., uzupełnione następnie pismami z dnia 19 i 20 marca 2014 r.

Odwołujący podniósł, iż C. Sp. z o.o. nie dysponuje wymaganymi wpisami w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą uprawniającymi do prowadzenia działalności leczniczej w P. przy ul. B.. Zakwestionował ponadto fakt dysponowania przez C.Sp. z o.o. certyfikatem ISO Systemu zarządzania jakością, który swoim zakresem obejmowałby miejsce udzielania świadczeń zlokalizowane w P. przy ul. B.. Odwołujący podniósł także, w stosunku do pełnomocnika C. D. P. , zarzut naruszenia przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez udostępnienie temu oferentowi informacji na temat działalności leczniczej w zakresie opieki zdrowotnej prowadzonej przez Odwołującego oraz ceny oferowanej przez Odwołującego w złożonej ofercie. Odwołujący zakwestionował ponadto zakres pełnomocnictwa udzielonego przez C.Sp. z o.o. temu pełnomocnikowi. Odwołujący poddał również pod wątpliwość fakt wydania przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej decyzji o spełnianiu warunków sanitarnych w miejscu udzielania świadczeń w P. przy ul. B.. Podniesiono zarzut, iż mimo zapewnienia w złożonej ofercie przez C. Sp. z o.o. diagnostyki RTG powyższe doznaje ograniczeń z tego tytułu, że podmiot ten nie wykonuje badań diagnostycznych na rzecz dzieci i młodzieży, a także nie posiada tytułu prawnego do lokalu, w którym znajduje się pracownia RTG. Odwołujący zarzucał wreszcie bezpodstawność wezwania przez komisję konkursową C.Sp. z o.o. do uzupełnienia braków formalnych w dniu 15 lutym 2014 r. Ponadto zarzucił, iż oferent C.Sp. z o.o. nie zapewniał personelu medycznego niezbędnego do właściwej realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Decyzją z dnia ... 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr ...oddalił w całości powyższe odwołanie.

W dniu 9 kwietnia 2014 r. Odwołujący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie złożonego odwołania. Odwołujący podniósł, iż certyfikat jakości ISO 9001:2008 systemu zarządzania jakością wydany na rzecz C.Sp. z o.o. przez D. Sp. z o.o. (dalej zwaną "D.") nie wskazuje żadnych danych identyfikujących jednostkę akredytującą. W opinii Odwołującego osoba podpisująca certyfikat jakości ISO 9001:2008 systemu zarządzania jakością nie była uprawniona do reprezentowania D., a ponadto wpis D. w Krajowym Rejestrze Sądowym nie obejmuje jako przedmiotu prowadzonej działalności certyfikowania usług. Odwołujący podniósł również zarzut braku podpisu na załączniku do certyfikatu wystawionego na rzecz C.Sp. z o.o. oraz braki w zgromadzonej dokumentacji w zakresie informacji, że D. działa w imieniu i na rzecz UKAS. Odwołujący zakwestionował również prawo do reprezentowania D. przez osobę, która podpisała pismo z dnia 13 marca 2014 r. Odwołujący podniósł kolejno zarzuty związane z brakiem możliwości wystawienia certyfikatu jakości ISO 9001:2008 systemu zarządzania jakością na rzecz C.Sp. z o.o., kwestionując dotychczasowe czynności Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ podjęte w zakresie wyjaśnienia legalności wystawienia certyfikatu. Ponowiono zarzut naruszenia zasad uczciwej konkurencji przez pełnomocnika C.Sp. z o.o. i jednocześnie zarzut naruszenia przez Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dyspozycji art. 134 ustawy. Ponownie zakwestionowano rzetelność i legalność dokonanych odbiorów sanitarno-epidemiologicznych w miejscu wskazanym przez C.Sp. z o.o. jako miejsce udzielania świadczeń. Zarzucono kolejno brak tytułu prawnego, po stronie C.Sp. z o.o., do lokalu, w którym realizowane są świadczenia diagnostyki RTG oraz nierealizowanie przez C.Sp. z o.o. świadczeń diagnostyki RTG na rzecz dzieci i młodzieży. W tym ostatnim zakresie Odwołujący zarzucił Dyrektorowi Oddziału Wojewódzkiego niepodjęcie działań zmierzających do potwierdzenia podnoszonych wcześniej zarzutów. Podniesiono zarzut niezgodnego z obowiązującą procedurą wezwania C.Sp. z o.o. przez komisję konkursową do uzupełnienia braków formalnych.

Uzasadniając zaskarżoną decyzję z dnia ... 2014 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ w P. podtrzymał dotychczasowe swoje stanowisko oraz odniósł się kolejno do zarzutów formułowanych przez Odwołującego.

W odniesieniu do zarzutu, iż C.Sp. z o.o. nie dysponuje wpisami w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą uprawniającymi do prowadzenia działalności leczniczej w P. przy ul. B. wskazano, iż z analizy księgi rejestrowej nr ... prowadzonej przez Wojewodę Mazowieckiego potwierdzającego wpis w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod pozycją L.p. 799 komórki organizacyjnej "ambulatorium ogólne" zlokalizowanej w P. przy ul. B. (data rozpoczęcia działalności: 11 lutego 2014 roku) oraz pod pozycją L.p. 800 komórki organizacyjnej "gabinet diagnostyczno-zabiegowy" zlokalizowanej w P. przy ul. B. (data rozpoczęcia działalności: 11 lutego 2014 roku). Oferent ten spełniał zatem warunek konieczny prowadzenia działalności leczniczej, o którym mowa w art. 103 ustawy. Wskazano, iż dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ nie posiada uprawnień w zakresie kwestionowania treści aktów administracyjnych wydanych przez odpowiednie organy w zakresie spełniania wymogów fachowych czy sanitarnych przez świadczeniodawców.

Odnosząc się do kwestionowanego przez Odwołującego faktu dysponowania przez C.Sp. z o.o. certyfikatem ISO systemu zarządzania jakością, który swoim zakresem obejmowałby miejsce udzielania świadczeń zlokalizowane w P. przy ul. B., wskazano, iż jak stanowi przepis § 1 ust. 2 Zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryterium certyfikatu systemu zarządzania jest spełnione, jeśli certyfikat systemu zarządzania spełnia łącznie cztery warunki: ma zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę, obejmuje lokalizację (miejsce udzielania świadczeń) wskazaną w ofercie, jest ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy oraz został wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarzadzania posiadające akredytację w zakresie sektora usług medycznych, udzielona przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. Załączony przez C.certyfikat jakości ISO 9001:2008 systemu zarządzania jakością wydany w dniu 12 lutego 2014 r. potwierdza spełnienie wskazanych warunków. Organ oparł się na wyjaśnieniach uzyskanych w piśmie D. z dnia 13 marca 2014 r.

Wskazano dalej, iż przeprowadzone dodatkowe postępowanie wyjaśniające potwierdziło uprawnienia M. J., L. S. oraz H. W. do reprezentowania D.. D. jest uprawnione do wystawiania certyfikatów systemów zarządzania jakością, co wynika z wpisu w KRS pod poz. 24 w "Dziale 3" – doradztwo związane z zarządzaniem". Załącznik do certyfikatu stanowi natomiast integralną część tego certyfikatu i jako taki nie wymagał złożenia odrębnego podpisu. Podniesiono, że poza informacją o prowadzonym przez UKAS postępowaniem wyjaśniającym, Odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów pozwalających zakwestionować przedmiotowy certyfikat. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością przedłożony do oferty przez C.Sp. z o.o. oraz pisemne wyjaśnienia składane przez jednostkę certyfikującą D., w żaden sposób nie potwierdzają, że kryterium certyfikatu systemu zarządzania nie zostało przez C.Sp. z o.o. spełnione. Okoliczności tych nie potwierdzają również składane przez stronę pisma. Wskazano, iż organ orzekający nie jest zobowiązany do niekończącego się poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń Odwołującego, zwłaszcza w sytuacji, gdy już zgromadzony materiał wiódł do wniosków odmiennych. Brak było również podstaw, aby zawiesić postępowanie administracyjne w sprawie. Uznano, iż zagadnieniem prawnym nie jest badanie legalności wydanego certyfikatu 9001 systemu zarządzania jakością. Niezależnie od braku wystąpienia przesłanek z art. 97 K.p.a. brak również przesłanek z art. 98 K.p.a. W dniu ... 2014 roku pełnomocnik C. Sp. z o.o. złożył bowiem oświadczenie woli wyrażające sprzeciw co do zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wskazano, iż ewentualne spory czy zarzuty wynikające z podnoszonego przez Odwołującego naruszenia zasad uczciwej konkurencji pozostają wyłącznie w sferze wzajemnych relacji pomiędzy Odwołującym a pełnomocnikiem C.Sp. z o.o. i jako takie winny być rozstrzygane przez organy inne niż dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ. W tym też kontekście zarzut naruszenia dyspozycji art. 134 ustawy uznano za chybiony. Nie podzielono zarzutów dotyczących pełnomocnictwa udzielonego przez C.Sp. z o.o. pełnomocnikowi D. P. bowiem pełnomocnictwo z dnia 26 lutego 2014 r. swoim zakresem obejmuje także i reprezentowanie C.Sp. z o.o. w trakcie negocjacji prowadzonych w sprawie zawarcia umowy.

Przyjęto, iż skoro organ rejestrowy dokonał wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą komórek organizacyjnych C.Sp. z o.o. zlokalizowanych w P. przy ul. B., to musiał on dysponować dokumentami wydanymi przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Z tych też względów odmówić należało przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów na okoliczność dysponowania "stosownymi odbiorami sanitarno-epidemiologicznymi".

Odnosząc się do zarzutu w przedmiocie nieposiadania przez C.Sp. z o.o. tytułu prawnego do lokalu, w którym znajduje się pracownia RTG stwierdzono, iż świadczenia z zakresu diagnostyki obrazowej RTG wykonywane są na rzecz C.Sp. z o.o. przez E. Sp. z o.o. i to na podstawie umowy podwykonawstwa w świadczeniu usług zdrowotnych w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej zawartej w dniu 10 lutego 2014 r. Spółka E. wpisana została do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem księgi rejestrowej 000000016321, zaś treść księgi potwierdza wpis komórki organizacyjnej "Pracownia rentgenowska" zlokalizowanej w P. przy ul. B.. C.Sp. z o.o. nie musiał zatem dysponować oderwanym od innych podmiotów tytułem prawnym do korzystania z lokalu - prawo takie gwarantuje podwykonawca.

W odniesieniu do czynionego przez Odwołującego zarzutów, iż pomimo zapewnienia w złożonej ofercie przez C.Sp. z o.o. diagnostyki RTG powyższe doznaje ograniczeń z tego tytułu, że podmiot ten nie wykonuje badań diagnostycznych na rzecz dzieci i młodzieży oraz że C.Sp. z o.o. nie zapewnia personelu medycznego niezbędnego do właściwej realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wskazać należy, iż przedłożone do oferty umowa podwykonawstwa w świadczeniu usług zdrowotnych w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej z dnia 10 lutego 2014 roku oraz deklaracje personelu medycznego wskazanego w ofercie potwierdzają spełnienie przez oferenta C.Sp. z o.o. warunków koniecznych oraz dodatkowo ocenianych w postępowaniu. Ewentualne zaś uchybienia w tym zakresie, jako niemożliwe do obiektywnego zweryfikowania na etapie prowadzonego postępowania konkursowego, mogą być co prawda przedmiotem weryfikacji w trakcie realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, jednak powyższe pozostaje bez żadnego wpływu na ustalenie czy komisja konkursowa prowadząca konkurs ofert poprzedzający zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej naruszyła zasady postępowania.

Odnosząc się kolejno do zarzutu bezpodstawności wezwania przez komisję konkursową C.Sp. z o.o. do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie dokumentów załączonych do formularza ofertowego (strony nr 49 - 61) stwierdzono, iż zgodnie z przepisem § 2 pkt 11 zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przez ofertę rozumieć należy ofertę w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego złożoną przez oferenta, zgodnie z przedmiotem postępowania określonym w ogłoszeniu o postępowaniu, przy czym oferta składa się z formularza ofertowego wraz z danymi o charakterze informacyjnym dotyczącymi oferenta oraz innych dokumentów wymaganych od oferenta w danym postępowaniu. Powyższa kwalifikacja oferty składanej w postępowaniu prowadzonym w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jako oferty w rozumieniu cywilistycznym przesądza o zasadności stosowania wprost w postępowaniach konkursowych przepisu art. 66 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), zgodnie z którym oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. W przypadku złożenia oferty zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej owo oświadczenie woli wyrażające stanowczą decyzję zawarcia umowy z NFZ określać powinno między innymi liczbę planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i cenę za jednostkę rozliczeniową świadczenia. Bez tych bowiem elementów niemożliwym jest oznaczenie maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, co stanowi, zgodnie z przepisem art. 136 pkt 5 Ustawy, essentialia negotii umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z kolei z przepisem art. 142 ust. 4 ustawy ofertę sporządza się w języku polskim, z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności. Jak stanowi zaś art. 78 Kodeksu cywilnego, definiującego formę pisemną oświadczeń woli, do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli. Tylko zatem dokument obejmujący oświadczenie woli w zakresie elementów niezbędnych oferty i opatrzony podpisem uznać można za ofertę złożoną w formie pisemnej w rozumieniu cywilistycznym, która zastrzeżona została dyspozycją art. 142 ust. 4 Ustawy. I jedynie w sytuacji, gdy oświadczenie woli nie zastało opatrzone własnoręcznym podpisem w części dotyczącej istotnych postanowień umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, złożona oferta jest nieważna. Tymczasem dokumenty złożone przez C.Sp. z o.o. objęte numeracją 49-61 dotyczyły wyłącznie innych informacyjnych - danych z wpisu w rejestrze REGON (strony nr 49-53) oraz danych pochodzących z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (strony nr 54-61), a więc dokumentów, których zgodnie z postanowieniami zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oferent nie musiał w ogóle załączyć do oferty i które można było zweryfikować z wykorzystaniem systemów informatycznych. Z tego też względu argumentację Odwołującego formułowaną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i uzupełnieniach wniosku uznać należy za chybioną.

Kończąc stwierdzono, że tak w odwołaniu, jak i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wykazano w jakikolwiek sposób, że naruszono zasady prowadzenia postępowania nr ....

Na decyzję z dnia ... 2014 r., M. M. i M. G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "F." s.c. A. z siedzibą w O. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., żądając jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono rażące naruszenie przepisów:

- art. 7 i 77 KPA polegającym na braku wyjaśnienia, dlaczego w konkretnym przypadku każdy z oferentów został oceniony przyznaniem takiej, a nie innej liczny punktów oraz na zaniechaniu wyjaśnienia ważności certyfikatu przyznanego C.sp. z o.o. z jednostką akredytującą – UKAS.

- art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a. polegający na odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości, co do możliwości udzielenia certyfikacji podmiotowi w zakresie, w którym nie prowadzi on działalności w sytuacji, w której zawieszenie takiej jest obligatoryjne

- art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez nierówne traktowanie oferentów i przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadami uczciwej konkurencji poprzez uwzględnienie nieprzysługującego oferentowi certyfikatu ISO 9001 i przyznanie za to dodatkowych punktów

- art. 148 ww. ustawy poprzez pominięcie przy ocenie ofert uprawnień Komisji konkursowej do weryfikacji danych podanych przez oferenta w ofercie i w rezultacie pominięcie przy ocenie istotnych okoliczności sprawy.

W uzasadnieniu skargi podtrzymano dotychczasowe zarzuty, zarzucono ponadto brak wyjaśnienia, jakie okoliczności faktyczne i dane cząstkowe wpłynęły na parametry oceny nie jest możliwa merytoryczna kontrola decyzji, a tym samym pracy Komisji konkursowej. Wskazano, iż Skarżący w odwołaniu podniósł szereg zarzutów dotyczących przyjętej punktacji, które odnoszą się do uznania przez Komisję i przyznania punktów oferentowi - C.sp. z o.o. punktów za certyfikat nie odpowiadający warunkom określonym przez Prezesa NFZ. Certyfikat ten nie powinien być punktowany, a postępowanie administracyjne winno być zawieszone do czasu wyjaśnienia okoliczności przyznania certyfikatu i jego ważności. C.sp. z o.o. powołał się na certyfikat ISO 9001 wydany przez D., z powołaniem na "wewnętrzne" procedury ..., pomimo, że w ocenie jednostki akredytującej (Polskie Centrum Akredytacji) nie jest możliwe, aby certyfikacja została udzielona podmiotowi, w zakresie, w którym nie prowadzi on działalności. United Kingdom Accreditation Service, której symbolem jest opatrzony certyfikat uzyskany przez C.sp. z o.o, prowadzi w tej sprawie postępowanie wyjaśniające, które może zakończyć się prośbą o wycofanie certyfikatu bądź usunięcia symbolu akredytacji UKAS. Dowody na powyższe okoliczności skarżący przedstawił przekazując Dyrektorowi NFZ korespondencję w tej sprawie. Swoje stanowisko podtrzymujące koncepcję, że można wydać certyfikat poświadczające - de facto - nieprawdę, zajęła także D. sp. z o.o. W ocenie skarżącego poświadczenie nieprawdy wynika z faktu, że w chwili wydania certyfikatu głównego poświadczającego spełnienie wymagań dla systemu zarządzania jakością według normy ISO 9001:2008, komórka organizacyjna C.sp. z o.o w P. przy ul. B. nie prowadziła działalności (nie posiadała zasobów sił i środków we wskazanym miejscu), a zatem nie było możliwości przeprowadzenia auditu. Działalność w tym miejscu nie była i nie jest przez C.prowadzona do dnia 31 marca 2014r., a komórka organizacyjna rozpoczęła według wpisu do rejestru wojewody działalność leczniczą w dniu 11 lutego 2014 r. Certyfikat na komórkę organizacyjną przy ul. B. został wydany w dniu 12 lutego 2014 r., czyli dzień po zarejestrowaniu działalności, co czyni niemożliwym przetestowanie procesów w nowym miejscu zgodnie z wymaganiami systemu zarządzania. Certyfikat został wydany, gdyż jak ustalił Dyrektor WOWNFZ w dniu poprzedzającym rozszerzenie certyfikatu (a zatem w dniu zarejestrowania działalności) C.sp. z o.o. poinformowała o spełnieniu wymaganych warunków, w związku z czym nie było przeszkód proceduralnych do rozszerzenia certyfikatu. Zastosowana przez D. procedura budzi wątpliwości jednostek akredytujących i budzi wątpliwości nie tylko, co do poszanowania zasad uczciwej konkurencji, ale także na gruncie prawa karnego, albowiem zważyć należy, że postępowanie konkursowe prowadzone przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ jest swego rodzaju postępowaniem zmierzającym do przyznania zamówienia za środków publicznych. Nie powinna mieć miejsce sytuacja, w którym umowa finansowana ze środków publicznych jest zawierana z podmiotem, który w celu jej uzyskania, powołuje się na nierzetelne dokumenty. Dodatkowe punkty za posiadanie certyfikatu mają na celu promowanie podmiotów, które w rzeczywistości dokładają starań, aby stosowane w tych podmiotach procedury spełniały najwyższe normy jakości potwierdzone przez odpowiednie instytucje. Skoro bowiem rozpoczęcie działalności leczniczej jest możliwe po uzyskaniu wpisu do rejestru, a wpis ten został dokonany w dniu 11 lutego 2014 r., a przez rozpoczęcie działalności należałoby rozumieć rozpoczęcie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na rzecz pacjentów, co nie nastąpiło, nie ma sposobu zweryfikowania procedur. Weryfikowanie procedur na podstawie oświadczenia jest nierzetelne i jest sprzeczne z systemem certyfikacji i akredytacji. Z powyższych względów zachodzi konieczność wyjaśnienia sprawy przez UKAS. Skoro zatem istnieje możliwość cofnięcia certyfikatu, zachodzi konieczność zawieszenia postępowania do tego czasu. W ocenie skarżącego Komisja konkursowa przyznając punkty za certyfikat, co do którego istniały i istnieją wątpliwości, że będzie ważny w dniu rozpoczęcia umowy, naruszyła zasady równości podmiotów i poszanowania zasad uczciwej konkurencji, co powinno być dostrzeżone i uwzględnione w decyzjach Dyrektora NFZ. Wycofanie certyfikatu po zawarciu umowy nie wpłynęłoby na jej ważność, a zatem podmiot, który zastosował nieuczciwą praktykę rynkową zdobyłby przewagę nad konkurencją w sposób nieuczciwy, przy aprobacie NFZ.

Podniesiono dalej, iż warunkiem ważności certyfikatu jest opatrzenie go symbolem akredytacji jednostki akredytującej. W ocenie skarżącego podmiotem władnym do stwierdzenia prawidłowości udzielenia certyfikatu jest zatem UKAS, a nie .jednostka certyfikująca. Trudno bowiem oczekiwać, że podmiot, który dopuścił się nieprawidłowego postępowania przyzna tą nieprawidłowość. Z powyższych względów, podawanie w uzasadnieniu decyzji szczegółowego uzasadnienia przyznanej punktacji jest tak istotny i wymaga zbadania, czy komisja konkursowa dołożyła należytej staranności, aby zbadać szczegółowo wszystkie oferty, a nie ograniczać się do wprowadzenia do komputera odpowiedzi udzielonych przez oferenta. Stanowisko takie zostało wyraźnie podkreślone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 10/10 - sąd ten wskazał, że dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest szczegółowe wykazanie w oparciu o przepisy materialne - również szczegółowo wskazane - iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Organ nie może ograniczyć się, przedstawiając zasady punktacji, do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny, nie próbując swojej oceny zindywidualizować i wyjaśnić dlaczego w tym konkretnym przypadku każdy z oferentów został oceniony przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów. Brak odniesienia się organu do stosowanych zasad punktowania jest naruszeniem art. 7 i 77 K.p.a.

Jest to istotne także z uwagi na kolejny zarzut skarżącego wobec procedury stosowanej przez Komisję konkursową, która pomimo istnienia obowiązku weryfikacji oferty pod względem prawdziwości już na etapie postępowania konkursowego miała możliwość ustalenia, czy w istocie oferent, którego oferta została wybrana zapewnia diagnostykę RTG w zakresie pozwalającym przyznać maksymalną ilość punktów. Oferent, którego wybrano do zawarcia umowy, zapewnia diagnostykę RTG na podstawie umowy o podwykonawstwo, przy czym posiadany przez podwykonawcę sprzęt nie pozwala na diagnostykę dzieci. Przyznawanie w tej sytuacji maksymalnej liczby punktów za częściowe spełnienie warunków budzi wątpliwości, tym bardziej zatem organ winien wyjaśnić, jakie okoliczności faktyczne i dane cząstkowe wpłynęły na parametry oceny.

Komisja konkursowa na etapie postępowania ma możliwość weryfikowania oferty, zgodnie z w oparciu o § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań. Komisja konkursowa może żądać złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania. Nadto ma prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy.

Uzasadnienie decyzji w tym zakresie świadczy o nierównym traktowaniu oferentów i naruszeniu przez komisję zasad uczciwej konkurencji. W oświadczeniu numer 10328 z dnia 1 kwietnia 2014 r. Rzecznik prasowy WOW NFZ oświadczył, że podczas każdej przeprowadzanej przez WOW NFZ wizytacji następuje weryfikacja obowiązującego wyposażenia zgłoszonego przez oferenta w ofercie konkursowej. Weryfikacja taka nie nastąpiła w przypadku B. sp. z o.o. - Komisja nie zainteresowała się ani certyfikatem wydanym na miejsce, w którym działalność nie była uprzednio prowadzona, ani sprzętem RTG podwykonawcy.

Uzasadniając interes prawny skarżącego przytoczono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 lutego 2012 r. VI SA/Wa 1881/11 w którym stwierdzono, że "do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług". Powołano nadto wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 474/10, zgodnie z którym zakres kontroli organu rozpatrującego odwołanie jest związany ściśle z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa. W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie doszło do naruszenia jej interesu prawnego.

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 13 listopada 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymała skargę. Na potwierdzenie zasadności zarzutu o konieczności zawieszenia przez Dyrektora NFZ postepowania do czasu wyjaśnienia kwestii certyfikatu ISO 9001 złożyła pismo Polskiego Centrum Akredytacji z dnia 25.06.2014r.

Skarżący M. M. wyjaśnił, iż działalność objętą oferta prowadzili do 31 marca 2014 r. Po tej dacie personel Spółki przeszedł do firmy B., który w chwili obecnej nie realizuje świadczeń przy ul. B., lecz w szpitalu przy ul. S..

Pełnomocnik Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł jak w odpowiedzi na skargę - o jej oddalenie. Odnosząc się do przedłożonego na rozprawie pisma podniósł, że nie ma ono znaczenia, bowiem jest to tylko stanowisko jednej z jednostek akredytujących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty Sąd podzielił.

Zgodnie z art. 152 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środkow publicznych (tj. Dz.U. Nr 164 poz. 1027 ze zm.) świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Natomiast przepis art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, następnie w wyniku rozpatrzenia odwołania zostaje wydana przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu decyzja administracyjna, która uwzględnia lub oddala odwołanie (art. 154 ust. 3).

Odwołanie składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu odwołanie oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne, ze wszystkimi tego skutkami. Należy przez to rozumieć, że organ rozpoznający odwołanie bada jedynie, gdyż nie przeprowadza ponownie konkursu, czy w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia obowiązujących zasad, w wyniku którego to naruszenia oferent doznał uszczerbku interesu prawnego. Postępowanie wszczęte wskutek odwołania jest zatem, co podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. alt II GSK 121/12 postępowaniem administracyjnym dwuinstancyjnym kończącym się wydaniem w każdej instancji decyzji administracyjnej i pełni ono funkcję postępowania kontrolnego w stosunku do postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym przypadku kontroli postępowania konkursowego.

Uwzględnić przy tym należy, że przedmiotem kontroli w tym administracyjnym postępowaniu jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy, które polega na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i jednocześnie wskazaniu świadczeniodawców niezakwalifikowanych do zawarcia umów.

Zatem odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy, zatem rozpatrzeniu podlegają okoliczności dotyczące oceny ofert dopuszczonych do etapu postępowania konkursowego z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzenia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Postępowanie w formie konkursu jest bowiem postępowaniem opartym na zasadzie konkurencji i ustaleń wyniku konkurowania w postaci rankingu, tj. klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty, świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Takie stanowisko i oceny obowiązującego w tym względzie stanu prawnego zawarł w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny. Nie ma zatem podstaw do ograniczenia zakresu kontroli do zbadania określonych czynności komisji konkursowej oraz do odstąpienia od zweryfikowania wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanym przypadku Organ sprawę objętą tymi środkami zaskarżenia rozpoznał, odnosząc się (poza przytoczeniem ogólnych zasad postępowania) do liczby punktów uzyskanych przez każdy z podmiotów których oferty zostały dopuszczone do postępowania konkursowego, w tym przede wszystkim oferty skarżących oraz Spółki B.. Dokonano również oceny i wyjaśnienia, z jakich przyczyn poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem danej punktacji.

Powołana ustawa w art. 134 ust. 1, którego naruszenie skarżący zarzucają, nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jeżeli zatem organ tj. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ, ma obowiązek skontrolowania rozstrzygnięcia także z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców i skonfrontować te oceny z samymi ofertami, zaś ustalenia organu w tym zakresie winny znaleźć stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. odpowiedź w uzasadnieniu decyzji.

Dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest ustalenie, jak przyjmuje się w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 10/10) z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego, że wybieranie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało na podstawie przejrzystych i jednakowych dla wszystkich oferentów kryteriów.

Podkreślić przy tym należy, że wydanie decyzji powinno poprzedzać stosownie do art. 7 i 77 K.p.a. dokładne ustalenie stanu faktycznego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia i dokonanie jego wszechstronnej oceny. Zauważyć bowiem należy, że Sąd nie czyni własnych ustaleń, a jedynie dokonuje oceny zaskarżonego aktu w granicach określonych w art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych i kontrola Sądu jest możliwa w warunkach wyczerpującego ustalenia przez organ stanu faktycznego.

Zdaniem Sądu rację ma strona skarżąca, która twierdzi, że obowiązkiem organu rozpatrującego odwołanie było zweryfikowanie jej zarzutu, iż C.Sp. z o.o. nie zapewnia pełnej diagnostyki RTG w miejscu realizowania świadczeń – zakresie diagnostyki dzieci i młodzieży do 18 roku życia. Odstąpienie od kontroli prawdziwości danych wskazanych w ofercie C. doprowadziło do naruszenia art. 149 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferty zawierające nieprawdziwe informacje podlegają odrzuceniu. Zważyć należy, iż strona skarżąca nie miała żadnej możliwości udokumentowania tych zarzutów, chociażby z uwagi na ochronę danych osobowych. Ponadto, co istotne, załączona do akt (Tom III akt administracyjnych), a przedłożona wraz z ofertą przez C. umowa podwykonawstwa z dnia 10 lutego 2014 r., nie wymienia wykazu świadczeń diagnostyki laboratoryjnej i diagnostyki RTG będących jej przedmiotem. W tym zakresie w § 2 pkt 2 umowa odsyła do jej załącznika nr 4, którego jednakże do umowy nie załączono. Tym samym uznać należy, iż w toku postępowania nie sprawdzono, czy ten oferent zapewnia pełną diagnostykę RTG i czy w związku z tym może otrzymać komplet punktów przewidzianych dla podmiotu oferującego diagnostykę RTG w miejscu wykonywania świadczeń. Wskazać należy, iż różnica w punktacji końcowej ofert obu podmiotów (skarżących i C. Sp. z o.o.) wyniosła 3,33 punktu, a zgodnie z załącznikiem nr 1 do Zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (NFZ.2014.3) zapewnienie w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń diagnostyki RTG można otrzymać 5 punktów jednostkowych Bez skontrolowania w tym zakresie oferty B., obowiązek odrzucenia oferty zawierającej informacje nieprawdziwe nie został wykonany (Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że co do zasady sankcją za zawarcie w ofercie nieprawdziwych informacji powinno być odrzucenie takiej oferty, na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy, a nie ograniczenie się do odjęcia punktów z tego tytułu).

Powoływanie się przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ na możliwość rozwiązania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w sytuacji, gdy w wyniku kontroli dokonanej już po jej zawarciu okazałoby się, że złożona oferta zawierała nieprawdziwe dane, może być dla wielu podmiotów i pacjentów działaniem spóźnionym. O ile zatem organ ten przeprowadzi postępowanie wyjaśniające i dowodowe w odniesieniu do zarzutów strony skarżącej dotyczących certyfikatów przedłożonych przez C.Sp. z o.o. oraz zapewnienia przez tego oferenta personelu medycznego oraz legitymowania się przez ten personel wymaganymi kwalifikacjami, to w odniesieniu do zarzutu braku diagnostyki RTG oparto się na oświadczeniu oferenta oraz ewidencji rejestrowej, z której wynika tylko, że podwykonowca ten w niej figuruje.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę kwestia ta wymaga wyjaśnienia w drodze przeprowadzenia postępowania stosownego dowodowego i odniesienia się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, co nakazuje uchylić zaskarżoną decyzję.

Natomiast pozostałe zarzuty, w opinii Sądu, nie zasługują na uwzględnienie. Sąd w tym zakresie podziela zawartą w zaskarżonej decyzji ocenę prawną i argumentację.

Zdaniem Sądu, oczywistym jest, że prowadząc postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przestrzegając zasad tego postępowania, Fundusz nie może naruszać reguł wynikających z ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Niemniej ograniczenia wynikające z tej ustawy w zakresie przestrzegania norm w nich zawartych, nie znajdują zastosowania w odniesieniu do zarzutu nie uwzględnienia przez organ faktu dostępu do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy przez pełnomocnika C.Sp. z o.o. Sąd podziela ocenę organu, iż kwestia ta ma charakter cywilnoprawny i nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia postępowania konkursowego.

Również zakres dopuszczalnej kontroli certyfikatów systemu zarządzania przedkładanych przez oferentów w toku postępowania konkursowego wyczerpująco wyznacza § 1 ust. 2 Zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Funduszu, który stanowi, że: "Kryterium certyfikatu systemu zarządzania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c jest spełnione, jeśli certyfikat systemu zarządzania: (1) ma zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę; (2) obejmuje lokalizację (miejsce udzielania świadczeń) wskazaną w ofercie; (3) jest ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy; (4) jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych, udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej." Poza tym tak komisja konkursowa, jak i dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ nie są uprawnieni do badania innych kwestii związanych z przedkładanym certyfikatem, a w szczególności do weryfikowania prawidłowości procedury jego nadania, czy też objęcia nim miejsca wykonywania świadczeń z pominięciem przetestowania w tym miejscu procedur. Z przedstawionych wyżej względów zarzuty skargi w tym zakresie oraz stanowisko co do konieczności zawieszenia postępowania do czasu zakończenia procedur zainicjowanych przez stronę skarżącą w celu weryfikacji certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością nie mogły zostać uwzględnione.

Z akt sprawy wynika, że zweryfikowano kwestie związane z zarzutami odnośnie zapewnienia przez C. personelu medycznego i nie odnotowano nieprawidłowości. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w załączonej dokumentacji. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że obecnie Falc Medycyna Sp. z o.o. świadczy usługi w ramach kontraktu z NFZ z wykorzystaniem personelu, który strona skarżąca uprzednio zatrudniała, nie ma znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji.

W zaskarżonej decyzji prawidłowo również uznano, że skoro organ rejestrowy dokonał wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą komórek organizacyjnych C. zlokalizowanych w P. przy ul. B., to musiał on dysponować dokumentami wydanymi przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Z tych też względów odmówić należało przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów na okoliczność dysponowania "stosownymi odbiorami sanitarno-epidemiologicznymi". Brak było rowneriż podstaw, aby zakwestionować pełnomocnictwo udzielone D. P. w dniu 26 lutego 2014 r.. ktore swoim zakresem obejmowalo również etap negocjacji prowadzonych w sprawie zawarcia umowy.

Prawidłowe jest również stanowisko, iż świadczenia w zakresie diagnostyki laboratoryjnej oraz RTG oferent mógł zapewnić w drodze umów podwykonawstwa zawartych z podmiotami legitymującymi się stosownymi wpisami do rejestrów.

Świadczenia z zakresu diagnostyki obrazowej RTG na rzecz C. Sp. z o.o. miało wykonywać E. Sp. z o.o. - na podstawie umowy podwykonawstwa w świadczeniu usług zdrowotnych w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej zawartej w dniu 10 lutego 2014 r. Spółka F. wpisana została do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem księgi rejestrowej ..., zaś treść księgi potwierdza wpis komórki organizacyjnej "Pracownia rentgenowska" zlokalizowanej w P. przy ul. B. C. Sp. z o.o. nie musiał zatem dysponować oderwanym od innych podmiotów tytułem prawnym do korzystania z lokalu skoro prawo takie gwarantuje podwykonawca.

Sąd podziela również stanowisko organu, iż wobec zawarcia przez C. w złożonej ofercie wszystkich istotnych warunków przyszłego kontraktu, brak było podstaw do odrzucenia tej oferty. Oferty składana w postępowaniu prowadzonym w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest ofertą w rozumieniu cywilistycznym, co przesądza o zasadności stosowania wprost w postępowaniach konkursowych przepisu art. 66 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), zgodnie z którym oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. W przypadku złożenia oferty zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej owo oświadczenie woli wyrażające stanowczą decyzję zawarcia umowy z NFZ określać powinno między innymi liczbę planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i cenę za jednostkę rozliczeniową świadczenia. Bez tych bowiem elementów niemożliwym jest oznaczenie maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, co stanowi, zgodnie z przepisem art. 136 pkt 5 Ustawy, essentialia negotii umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W konsekwencji komisja konkursowa uprawniona była do wezwania tego oferenta do uzupełnienia braków formalnych oferty, w zakresie określonym w skierowanym do niego wezwaniem.

Kończąc należy podkreślić, że zakres kontroli sądu administracyjnego określony został przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jej podejmowaniu nie zostały naruszone w sposób istotny przepisy postępowania administracyjnego. Należy również mieć na uwadze specyfikę postępowania prowadzonego w trybie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, której rozwiązania mają zapewnić transparentność wydatkowania środków publicznych, co wiąże się z koniecznością wypracowania jasnych reguł wyboru podmiotów mających świadczyć usługi opieki zdrowotnej w ramach kontraktów zawieranych z NFZ. Z tych względów wybór takiego kontrahenta nie może mieć charakteru uznaniowego. Wskazać należy, iż strona skarżąca z tytułu ciągłości świadczonych usług w ramach postępowania konkursowego uzyskała dodatkowe 5 punktów, lecz pomimo to łączna ilość punktów otrzymanych w ramach postępowania konkursowego nie zapewniła wyboru jej oferty. Również kryterium w postaci ceny punktu jednostkowego nie miało w tym przypadku znaczenia, bowiem komisja konkursowa z tego tytułu przyznała wszystkim oferentom taką samą ilość punktów. Komisja konkursowa przyznała ponadto stronie skarżącej największa ilość punktów za jakość (40 pkt). Najmniejszą liczbę punktów skarżący uzyskali za kompleksowość, na co wpływ miało brak diagnostyki laboratoryjnej i RTG w miejscu lokalizacji wykonywania świadczeń. Sąd zauważa, iż pozostali dwaj oferenci otrzymali po 15 pkt (skarżący 5 pkt), przy czym oferent V. Ł. otrzymała taką liczbę punktów, jak C. Sp. z o.o., przy braku diagnostyki RTG w miejscu lokalizacji. Powyższa niejasność wymaga wyjaśnienia na etapie ponownego rozpoznania sprawy, choć na tym etapie wydaje się, że w żaden sposób nie miało to wpływu na sytuację strony skarżącej.

Reasumując, poza zarzutem braku wyjaśnienia kwestii diagnostyki RTG, oferta C. Sp.z o.o. została w toku postępowania przeprowadzonego przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ w P. prawidłowo zweryfikowana i oceniona i znalazło to swój wyraz w uzasadnieniu podjętych w sprawie decyzji, z poszanowaniem wymogów określonych przepisem art. 107 § 3 K.p.a.

Biorąc pod uwagę wskazane na wstępie uchybienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł o uchyleniu zaskarżnej decyzji, jak w punkcie I sentencji wyroku.

Rozpoznając ponownie sprawę w ramach postępowania z wniosku strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie odwołania, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ zobowiązany jest przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie spełnienia przez C. Sp. z o.o. wymogu zapewnienia pełnej diagnostyki RTG w ramach zawartej w tym zakresie umowy podwykonawstwa. Wynik tego postępowania pozwoli ocenić, czy ten oferent mógł uzyskać liczbę punktów przyznaną przez komisję konkursową za kompleksowość.

Jednocześnie Sąd na podstawie art. 152 ww. ustawy stwierdził, że uchylona decyzja może podlegać wykonaniu do daty uprawomocnienia się wyroku. Sąd miał na uwadze skutki faktyczne i prawne, jakie nastąpiły w okresie od zaprzestania wykonywania przez stronę skarżącą świadczeń opieki zdrowotnych w zakresie objętym niniejszym postępowaniem z dniem 1 kwietnia 2014 r. oraz konieczność zapewnienia tych świadczeń dla 150.000 mieszkańców obszaru, dla którego postępowanie to zostało przeprowadzone.

Sąd, orzekając o zwrocie kosztów postępowania oparł swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.