Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1893/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 551/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odmowy potrącenia zaległości podatkowych postanawia: 1) oddalić skargę kasacyjną; 2) przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku) na rzecz radcy prawnego J. M.-B. kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych 40/100) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 551/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę L. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 maja 2008 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie potrącenia zaległości podatkowych.

Jak skonstatował Sąd pierwszej instancji, skarżącemu doręczono postanowienie organu odwoławczego w dniu 6 czerwca 2008 r. Skarżący natomiast wniósł skargę w dniu 9 lipca 2008 r., a więc po upływie ustawowego 30-dniowego terminu do jej złożenia, który minął z dniem 7 lipca 2008 r.

W skardze kasacyjnej zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nie przywrócenie terminu do jej wniesienia w sytuacji, gdy przywrócenie tego terminu było uzasadnione brakiem winy w uchybieniu terminu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku oraz zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 maja 2008 r. doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2008 r. (k-159 akt podatkowych). Z kolei 9 lipca 2008 r. skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może ulegać wątpliwości, że art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został prawidłowo zastosowany. Skarga bezspornie nie została wniesiona w określonym terminie, a zatem zasadne było jej odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji.

Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi o przesłankach przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Wszystkie okoliczności, które przedstawia w kasacji jej autor - takie jak zły stan zdrowia skarżącego, pozostawanie przez skarżącego na zwolnieniu lekarskim w okresie od 1- 14 lipca 2008 r., oraz wyjazd innych domowników do rodziny w Warszawie są okolicznościami, które mogą być tylko przedmiotem postępowania o przywrócenie tego terminu.

Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 77/09.

Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 § 1 w zw. art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu przyznano na podstawie art.250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w zw. z pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).