Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 852/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 106
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 35 ust. 3, art. 43 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 204 poz 2086
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 2, art. 135 oraz art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : NSA Izabela Dobosz WSA Piotr Głowacki Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi Z. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Z. A. kwotę 100 zł ( słownie: sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].02.2007 r., (znak: [...]) Prezydenta Miasta działając na podstawie art. 106 kpa w związku z art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5, art. 64 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r. (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm. - zwaną dalej ustawą o planowaniu z 2003 r.) oraz z art. 35 ust. 3, art. 43 ust.1 ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r.( Dz. U. z 2004r. nr 204 poz. 2086 ze zm.), i treścią Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r.- w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 43 poz. 430 ze zm.) po zapoznaniu się z projektem decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa garażu wolnostojącego na [...] stanowiska postojowe na dz. nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego ul. [...] ( droga gminna, w zarządzie ZK ) z warunkami zawartymi w projekcie decyzji.

W uzasadnieniu organ l instancji podniósł, że w dniu [...].01.2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało do [...] Zarządu Komunalnego projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego sporządzony przez Wydział Architektury i Urbanistyki UM - celem dokonania uzgodnienia w zakresie wskazanym w art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu z 2003 r. t.j. uzgodnienia w zakresie obszarów przyległych do pasa drogowego ulicy [...] ( droga gminna, w zarządzie ZK ). Przedłożony projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w załączniku nr 1 do decyzji, oraz postanowienie [...] Zarządu Komunalnego w K. precyzują warunki w zakresie obsługi komunikacyjnej określającej możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego planowanym zamierzeniem inwestycyjnym. Linia zabudowy jest zgodna z zapisem art. 43 Ustawy o drogach publicznych.

Zażalenia Z. A. oraz M. A. nie zostały uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...].05.2007 r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

1/ W myśl art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r., o planowaniu z 2003 r., decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W myśl natomiast art. 53 ust. 4 pkt. 9 cyt. ustawy, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego, przy czym uzgodnień tych - jak stanowi art. 53 ust. 5 ustawy - dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2/ kontrola organu odwoławczego w sprowadza się do zbadania, czy uzgodnienie zostało dokonane przez właściwy organ oraz zawiera wszystkie niezbędne elementy, w szczególności, czy odpowiada na pytanie, czy ze względu na usytuowanie planowanego przedsięwzięcia w terenie przyległym do pasa drogowego, jego realizacja w przyszłości będzie możliwa pod względem zasad korzystania z dróg publicznych oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego,

3/ stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu te wymogi spełnia i stwierdza, że planowana przez A. i L. M. inwestycja uzyskuje pozytywną, co do zasady, opinię zarządcy drogi, w zakresie podanych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy, warunków dotyczących obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji. W postanowieniu wskazano również, że linia zabudowy jest zgodna z zapisami ustawy o drogach publicznych, w szczególności z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych, który przewiduje zasadę, że obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6 metrów w odniesieniu do dróg gminnych w terenie zabudowy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyła Z. A. i wnosząc i uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzuciła, że "w praworządnym państwie nie można uzgadniać projektu - planować dojazdu do inwestycji budowlanej, który został faktycznie wykonany już w 2004 r. Sama inwestycja jest też zaawansowana. Logika i przepisy prawa przewidują inną procedurą w przypadku obiektu już wykonanego".

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dodatkowo podnosząc, że argumenty podnoszone w skardze nie były podnoszone, czy choćby sugerowane, w zażaleniu. Organy orzekające w postępowaniu uzgodnieniowym są związane zakresem podlegającego uzgodnieniu, projektu decyzji o warunkach zabudowy i na tę okoliczność Kolegium Odwoławcze zwracało również uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Natomiast do rozpoznania podnoszonej w skardze kwestii prowadzenia prac budowlanych przy realizacji planowanej inwestycji, jakie - według skarżącej - są prowadzone mimo braku decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz pozwolenia na budowę, właściwy jest organ nadzoru budowlanego, a takim nie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest uzasadniona bowiem kontrola sądowa stwierdziła naruszenia prawa związane z zaskarżonym postanowieniem.

Otóż przedmiotem sprawy jest uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego ul. [...] ( droga gminna, w zarządzie ZK ) z warunkami zawartymi w projekcie decyzji.

W rozpoznawanej sprawie organem uprawnionym do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego jest Prezydent Miasta, który obowiązany jest dokonać uzgodnień z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy o planowaniu z 2003 r. W art. 53 ust. 4 pkt 9 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu z 2003 r., nakazano uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Zaś właściwym zarządcą wszystkich dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych) w granicach miasta - miasta na prawach powiatu na zasadzie art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U Nr 204 z 2004 r. poz. 2086 ze zm.) jest prezydent miasta. Tym samym właściwym do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w tej sprawie jak i dokonania przedmiotowego uzgodnienia w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego jest ten sam organ tj. Prezydent.

Tak więc oba te postępowania (w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oraz postępowanie uzgodnieniowe) prowadzone są przez ten sam organ administracji, przeto nie ma podstaw do stosowania art. 106 kpa.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzająca je postanowienie organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.2 oraz art.135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.