Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 274/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 września 2021 r. sprawy ze skargi A.N. na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Dnia 1 lutego 2021 r. A.N. (skarżąca) wniosła do Wójta Gminy (dalej: organ) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od nieruchomości.

Przedstawiając stan faktyczny, skarżąca wskazała, ze wydzierżawiła (wraz z mężem) stanowiącą ich własność nieruchomość gruntową o pow. 6,58 ha na rzecz P. Sp. z o.o. Wydzierżawiony grunt posiada w ewidencji gruntów i budynków użytek "grunty orne". Na sąsiedniej do działce nr [...] położonej w [...] na rzecz dzierżawcy ustanowiona została służebność przesyłu na podstawie oświadczenia złożonego w formie aktu notarialnego przez właściciela działki nr [...] dnia [...] maja 2020 r.

Zgodnie z umową dzierżawy wydzierżawiający oddali dzierżawcy część nieruchomości w dzierżawę w celu wybudowania farmy fotowoltaicznej, w skład której wchodzą: panele fotowoltaiczne służące do produkcji energii elektrycznej i umieszczone na stelażach wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci: dróg oraz ogrodzenia, jak również urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy. Po ich wybudowaniu, Dzierżawca uprawniony jest do eksploatacji farmy fotowoltaicznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w tym urządzeń przesyłowych. Wszystkie urządzenia farmy fotowoltaicznej oraz infrastruktury towarzyszącej stanowić będą własność dzierżawcy. W części niezajętej przez panele fotowoltaiczne, stację transformatoroworozdzielczą i infrastrukturę towarzyszącą powierzchnia Nieruchomości pozostaje biologicznie czynna.

Wraz z realizacją inwestycji klasyfikacja dzierżawionych gruntów może ulec zmianie w ten sposób, że na podstawie sporządzonej dokumentacji geodezyjnej: powierzchnia dzierżawionej nieruchomości zajęta przez panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą zostanie sklasyfikowana jako inne niż rolne użytki gruntowe (prawdopodobnie jako użytki Ba lub Bi); lub cała powierzchnia dzierżawionej nieruchomości zostanie sklasyfikowana jako inne niż rolne użytki gruntowe (prawdopodobnie jako użytki Ba lub Bi).

W odniesieniu do takiego stanu faktycznego skarżąca sformułowała następujące pytania:

1) Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej będzie grunt bezpośrednio zajęty pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą, z wyłączeniem urządzeń przesyłowych, o których mowa w pytaniu 2., natomiast pozostała powierzchnia wydzierżawionego gruntu mająca użytek rolny, w tym pasy pomiędzy panelami fotowoltaicznymi, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem rolnym?

2) Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym powierzchnia gruntów zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, powinny być opodatkowane podatkiem rolnym, jeżeli grunty na których znajdują się te urządzenia, będą sklasyfikowane jako użytki rolne?

3) Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku zmiany klasyfikacji gruntów z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. jako tereny przemysłowe) powierzchnia gruntów zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów pozostałych, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.o.l.?

Mając na uwadze przedstawione zdarzenia przyszłe skarżąca przedstawiła następujące stanowisko:

W odniesieniu do pytania 1: przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej będzie grunt bezpośrednio zajęty pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę towarzyszącą (z wyłączeniem urządzeń przesyłowych, o których mowa w pytaniu 2.), zaś pozostała powierzchnia gruntów o użytku rolnym z wydzierżawionej nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.

W odniesieniu do pytania 2.: powierzchnia gruntów sklasyfikowana jako użytki rolne i zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich – stanowić będzie przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy o podatku rolnym w zw. z art. 1a ust. 2a pkt 4 u.p.o.l.

W odniesieniu do pytania 3.: w przypadku zmiany klasyfikacji gruntów z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. na tereny przemysłowe) powierzchnia gruntów zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będzie opodatkowana podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów pozostałych, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.o.l.

W interpretacji z dnia [...] kwietnia 2021 r., organ uznał stanowisko Zainteresowanych za nieprawidłowe:

W odniesieniu do pytania 1 uznał, że powierzchnia gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne, która nie jest bezpośrednio zajęta przez panele fotowoltaiczne, ale zapewnia ich właściwe funkcjonowanie (powierzchnia pomiędzy panelami i pomiędzy panelami a ogrodzeniem) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Spełniona jest bowiem przesłanka "zajęcia" na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej: "Zdaniem organu podatkowego za powierzchnię zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej w tym przypadku należy uznać nie tylko grunt, na którym posadowione zostaną bezpośrednio panele fotowoltaiczne, ale również przestrzeń między nimi",

W odniesieniu do pytania 2 uznał, że powierzchnia gruntu sklasyfikowanego jako użytek rolny zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ stwierdził, że w tym przypadku art. 2 ust. 3 u.p.r. nie ma zastosowania,

W odniesieniu do pytania 3 stwierdził, że powierzchnia gruntu, której klasyfikacja zostanie zmieniona z użytków rolnych na inną kategorię użytków (np. na tereny przemysłowe) zajęta przez urządzenia przesyłowe służące do przesyłu energii elektrycznej wchodzące w skład przedsiębiorstwa dzierżawcy, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Organ stwierdził, że w tym przypadku art. 1a ust. 2a pkt 4 u.p.o.l. nie ma zastosowania.

Pismem z [...] maja 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego O.W., wniosła skargę na ww. interpretację i wnosząc o jej uchylenie zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez:

- dopuszczenie się błędu wykładni art. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 poz. 333 ze zm. dalej: "u.p.r.") w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 poz. 1170 ze zm.; dalej: u.p.o.l.) - poprzez uznanie przez organ, że część gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne, wydzierżawionych w związku z działaniem farmy fotowoltaicznej, na których nie jest nic posadowione ani nie są na nich wykonywane żadne czynności faktyczne związane z działaniem farmy fotowoltaicznej, stanowi grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. i powinny być opodatkowana podatkiem od nieruchomości według takich samych zasad jak grunty faktycznie zajęte pod panele fotowoltaiczne oraz infrastrukturę im towarzyszącą, ze względu na fakt, że wszystkie grunty w granicach ogrodzenia farmy fotowoltaicznej służą działalności w tym zakresie, gdy tymczasem grunty takie powinny być uznane za grunty, które nie są zajęte na prowadzenia działalności gospodarczej, a więc nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, lecz podatkiem rolnym;

- dopuszczenie się błędu wykładni art. 1 w zw. z art. 2 ust. 3 pkt 1 i 2 u.p.r. oraz w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. - poprzez uznanie przez organ, że grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne, które są zajęte przez urządzenia przeznaczone do przesyłu energii elektrycznej, tj. kable, falowniki, stacja transformatorowo-rozdzielcza i linie elektroenergetyczne (dalej jako: urządzenia przesyłowe), pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będą w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy z przywołanych przepisów wynika, że nie mogą być one uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej i tym samym powinny stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym;

- dopuszczenie się błędu wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) i b) u.p.o.l. - poprzez uznanie przez organ, że grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako tereny przemysłowe, które są zajęte przez urządzenia przesyłowe, pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, będą w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawia dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy z przywołanych przepisów wynika, że nie mogą być one uznane za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i tym samym zastosowanie powinna znaleźć stawka dla gruntów pozostałych przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.o.l.

- dopuszczenie się błędu wykładni art. 2 ust. 3 pkt 1 u.p.r. oraz art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 49 § 1 k.c. - poprzez niewłaściwe przyjęcie przez organ, że urządzenia przesyłowe, które będą znajdować się na gruncie skarżącej, a które służą do odprowadzania energii elektrycznej nie stanowią urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., lecz urządzenia te, razem z panelami fotowoltaicznymi i pozostałą infrastrukturą stanowią całość funkcjonalno-użytkową, służącą wytwarzaniu energii elektrycznej, a zatem stanowią działalność rodzajowo odmienną od działalności przesyłu i dystrybucji energii, a w konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 2 ust. 3 u.p.r., oraz art. la ust. 2a pkt 4 u.p.o.l., gdy tymczasem Urządzenia przesyłowe powinny być uznane za urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., więc regulacje te powinny znaleźć zastosowanie.

II. Naruszenie przepisów postępowania:

- art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 poz. 1325 ze zm.; dalej: o.p.) - poprzez uznanie przez Organ, że Urządzenia przesyłowe znajdujące się na gruncie Skarżącej, które służą do odprowadzania energii elektrycznej nie stanowią urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c. , a w konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 2 ust. 3 pkt 1) u.p.r., oraz art. la ust. 2a pkt 4 lit. a) u.p.o.l., gdyż urządzenia te, razem panelami fotowoltaicznymi i pozostałą infrastrukturą stanowią całość funkcjonalno-użytkową, służącą wytwarzaniu energii elektrycznej, a zatem stanowią działalność rodzajowo odmienną od działalności przesyłu i dystrybucji energii, a w konsekwencji niezasadne uznanie stanowiska Skarżącej w zakresie pytania nr 2 i 3 za nieprawidłowe oraz naruszenie zasady legalizmu;

- art. 2a o.p. - poprzez interpretowanie przez Organ wątpliwości, co do treści przepisów prawa na niekorzyść podatnika, tj. art. 1 u.o.r, art. 2 ust. 2 u.p.o.l., art. 2 ust. 3 pkt 1) u.o.r. oraz art. la ust. 2a pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 49 § 1 k.c., co skutkowało nieuprawnionym rozszerzeniem przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości i uznaniem, że powierzchnia obejmująca urządzenia przesyłowe oraz część gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, wydzierżawionych w związku z działaniem farmy fotowoltaicznej, na których nie jest nic posadowione ani nie są na nich wykonywane żadne czynności faktyczne związane z działaniem farmy fotowoltaicznej - zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej i w konsekwencji powinna podlegać opodatkowaniu tym podatkiem według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

- art. 14n § 5 o.p. - poprzez wydanie przez organ interpretacji niezgodnej z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych w analogicznych sprawach;

Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:

Wobec brak sprzeciwu organu, Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, wydając wyrok na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 57a ustawy p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, przy czym sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając sprawę w tak zakreślonych granicach kognicji, Sąd uznał, że skarga nie zawierała usprawiedliwionych zarzutów.

Sąd podziela stanowisko, że w sytuacji, kiedy działka rolna (nieużytek) tylko w części jest wykorzystywana w działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w całości, lecz tylko w tej części (zob. np. wyr. WSA: I SA/Lu 579/17, I SA/Ol 401/09). Niewykluczone jest więc - co do zasady - opodatkowanie części nieruchomości stanowiącej grunt rolny podatkiem od nieruchomości w części zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej i podatkiem rolnym w odniesieniu do części nieruchomości niezajętej na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 1 u.p.r. i art. 2 ust. 2 u.p.o.l.). Jak wskazuje się w orzecznictwie, choć przedmiotem opodatkowania w podatku od nieruchomości nie jest nieruchomość w rozumieniu art. 46 § 1 k.c., dla której prowadzona jest jedna księga wieczysta, lecz wyłącznie rzeczy szczegółowo wymienione w art. 2 ust. 1 u.p.o.l. Może się wobec tego w konkretnej sytuacji okazać, że przedmiotem opodatkowania będzie jedynie część nieruchomości gruntowej w rozumieniu przepisów prawa prywatnego.

Tym niemniej powyższa wykładnia nie mogła mieć wpływu na ocenę zaskarżonej interpretacji.

W opisie stanu faktycznego, sformułowanego we wniosku o udzielenie interpretacji, nie wskazano bowiem jaka części nieruchomości wydzierżawionej P. Sp. z o.o. jest zajęta na panele fotowoltaiczne i nie wskazano czy planowane są obszary całkowicie wyłączone z działalności gospodarczej. Jedyna informacja dotycząca tych kwestii ograniczała się do stwierdzenia: "w części niezajętej przez panele fotowoltaiczne, stację transformatorowo-rozdzielczą i infrastrukturę towarzyszącą powierzchnia Nieruchomości pozostaje biologicznie czynna" (str. 3 wniosku o interpretację). W ocenie Sądu, przytoczony - skąpy opis stanu faktycznego w zakresie sposobu wykorzystywania spornej nieruchomości, nie dawał podstaw do pełnej oceny, czy i w jakiej części opisana we wniosku nieruchomość służy działalności rolniczej. Na gruncie opisanego zdarzenia, stanowiącego wiążącą organ interpretacyjny kanwę faktyczną, nie można było więc zweryfikować oferowanej we wniosku wykładni przepisów prawa materialnego, dotyczącej możliwości opodatkowania części nieruchomości niezajętych fizycznie przez panele fotowoltaiczne podatkiem rolnym.

Sąd dostrzega wprawdzie, iż organ zaniechał wezwania skarżącej do uzupełnienia opisu stanu faktycznego, a w uzasadnieniu udzielonej skarżącej interpretacji, przyjmując, że całość gruntu jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, odwołał się do "praktyki działania elektrowni fotowoltaicznych", lecz z uwagi na związanie wojewódzkiego sądu administracyjnego zarzutami skargi (art. 57a zd. 2 p.p.s.a.), Sąd nie mógł ocenić prawidłowości takiego postępowania organu. Skarżąca nie sformułowała bowiem zarzutu podważającego zaniechanie wezwania do uzupełnienia stanu faktycznego, kwestionując zaskarżoną interpretację z odwołaniem się do stanu faktycznego, który przedstawiła we wniosku. Sąd natomiast, jak wskazano, w sprawach ze skarg na pisemne interpretacje prawa podatkowego nie jest władny do badania sprawy w zakresie wykraczającym poza zarzuty skargi (art. 134 § 1 i art. 57a p.p.s.a.).

Stąd sformułowany w skardze zarzut dotyczący tej kwestii (pkt I tiret pierwsze wg systematyki skargi), Sąd uznał za nieuzasadniony.

Za niezasadne należało uznać również zarzuty oznaczone w skardze jako pkt I tiret 2-4 oraz pkt II tiret 1.

Jak trafnie uznał organ, wszelkie urządzenia posadowione na działce, w tym urządzenia służące do dostarczenia wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci przesyłowej, a ściśle grunty zajęte przez te urządzenia, oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, muszą być uznane za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie są objęte wyłączeniem wynikającym z art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) i b) u.p.o.l.

Podzielić należy stanowisko organu, iż z opisu stanu faktycznego nie wynika, by działalność prowadzona na działce była działalnością w zakresie przesyłu energii elektrycznej. Trafnie uznano, że urządzenia, o których mowa we wniosku nie służą działalności w zakresie przesyłu energii elektrycznej. Bezsprzecznie infrastruktura opisana we wniosku stanowi całość techniczno-użytkową służącą działalności w zakresie produkcji, a ściśle: odprowadzeniu wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci przesyłowej, a nie działalności w zakresie przesyłu energii elektrycznej.

Nadto, wyłączenie, o którym mowa w art. 1a ust. 2a pkt 4 lit. a) i b) u.p.o.l. znajduje zastosowanie do gruntów przez które przebiegają urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 k.c. wchodzące w skład przedsiębiorstwa przedsiębiorcy - co istotne - prowadzącego działalność w zakresie przesyłania energii elektrycznej. W rozpoznawanej sprawie, choć w uzasadnieniu wniosku wskazano, że spółka - dzierżawca nieruchomości, deklarowała przesyłanie energii elektrycznej jako przedmiot działalności gospodarczej, to jednak nie wskazano, by spółka działalność taką w rzeczywistości prowadziła. Nie wskazano też, by spółka posiadała koncesję na przesyłanie energii elektrycznej (art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne Dz. U. z 2021 r. poz. 716). W tym zakresie również wskazać należy, że skarżąca nie sformułowała zarzutu, w ramach którego kwestionowałaby brak wezwania do sprecyzowania czy też uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego, stąd Sąd okoliczności tej oceniać nie mógł (art. 57a p.p.s.a.).

Tym samym grunty zajęte przez urządzenia służące do dostarczenia wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci przesyłowej oraz pasy technologiczne zapewniające właściwą eksploatację tych urządzeń i strefy bezpieczeństwa wyznaczone wokół nich, muszą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l. i art. 1 u.p.r.). W konsekwencji podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawek właściwych dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, niezależnie od zakwalifikowania ich w ewidencji gruntów i budynków (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.).

Zarzut naruszenia art. 2a o.p. (pkt I tiret drugie) odnosi się do zarzutu naruszenia prawa materialnego w zakresie uznania, że całość gruntu w posiadaniu przedsiębiorcy winna być uznana za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, jest niezasadny, ponieważ, jak już była mowa przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie był wystarczająco szczegółowy do dokonania jego subsumcji.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 14d § 5 o.p. poprzez odstąpienie od utrwalonej linii interpretacyjnej. Nie można bowiem uznać, że zaledwie nieliczne interpretacje mogą być uznane za utartą linię interpretacyjną, w sytuacji, gdy zapadały również interpretacje z wykładnią przeciwną.

Ostatecznie Sąd oddalił skargę (art. 151 p.p.s.a.).