Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 88/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 769/11 odrzucające skargę S. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 769/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 maja 2011 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, że zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania, skierowana na adres siedziby spółki wskazany w skardze ( [...] T., [...]), wysłana została w dniu 8 sierpnia 2011 r. i nie została przez skarżącą podjęta. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: w dniu 9 sierpnia 2011 r. oraz 18 sierpnia 2011 r.

Wobec zawartej w aktach sprawy informacji o adresie strony innym niż podany w skardze, zgodnie z zarządzeniem wydanym dnia 13 września 2011 r. ponownie wykonano zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2011 r., dokonując doręczenia na adres: G. [...], ul. [...].

Pismem z dnia 16 września 2011 r. (data stempla pocztowego) spółka poinformowała Sąd, że przypadkowo została odebrana korespondencja zaadresowana na adres nie będący siedzibą firmy oraz wskazany wcześniej do korespondencji. W piśmie tym wskazano również, że adres siedziby oraz adres do doręczeń wskazany w skardze jest prawidłowy. Podniesiono dodatkowo, że spółka oczekuje korespondencji z Sądu w związku z wniesionymi w dniu 29 czerwca 2011 r. dwiema skargami na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 maja 2011 r.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 22 września 2011 r. przesyłkę awizowaną w dniu 9 sierpnia 2011 r. pozostawiano w aktach ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a., zarządzeniem z dnia 22 września 2011 r. przesyłkę awizowaną w dniu 9 sierpnia 2011 r. pozostawiano w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 23 sierpnia 2011 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 30 sierpnia 2011 r. Spółka, pomimo upływu powyższego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, co spowodowało, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wywiodła skargę kasacyjną, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 83 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podniósł, że w związku z tym, iż siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi określony w zarządzeniu z dnia 13 września 2011 r. (faktycznie odebranym przez skarżącą dnia 29 września 2011 r.) upływał 6 października 2011 r. skarżąca nadając listem poleconym w dniu 5 października 2011 r. przesyłkę zawierającą aktualny odpis KRS oraz dokonując wpisu od skargi wypełniła zarządzenie Sądu, a tym samym odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. było niezasadne. Dodano również, że pismo skarżącej z dnia 16 września 2011 r. nie ma nic wspólnego z przedmiotową sprawą, ponieważ dotyczyło ono spraw o innych sygnaturach akt, tj. I SA/Gd 341/11 oraz I SA/Gd 342/11.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Natomiast stosownie do treści art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skutkiem braku wykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, jak również braków fiskalnych skargi, jest zatem jej odrzucenie.

Jak wynika z akt sprawy Sąd pierwszej instancji za prawidłowe uznał doręczenie pism dla skarżącej, na wskazany przez nią w skardze adres, w trybie art. 73 § 3 P.p.s.a. Stanowisko to należy ocenić jako prawidłowe. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz pouczenie, o którym mowa w art. 70 § 2 P.p.s.a. odpowiada przedstawionym wyżej regułom doręczania w trybie art. 73 P.p.s.a. Z adnotacji poczynionych przez doręczyciela oraz pocztową placówkę oddawczą wynika bowiem przyczyna niemożności doręczenia bezpośredniego lub zastępczego, określone zostało miejsce umieszczenia zawiadomienia dla adresata oraz potwierdzony został stosownymi pieczęciami i podpisami fakt dwukrotnego awizowania przesyłek i ich zwrotu do Sądu. Wobec tego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał w niniejsze sprawie to doręczenie za skuteczne.

Natomiast brak jest podstaw, aby w okolicznościach niniejszej sprawy uznać, że skarżąca uiszczając wpis sądowy oraz składając odpis z KRS w dniu 5 października 2011 r. zachowała termin określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2011 r. Wskazać w tym miejscu należy, że podjęta w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku próba ponownego doręczenia skarżącej spółce wezwania z 4 sierpnia 2011 r. była związana z poszukaniem innego jej adresu niż wskazany w skardze. Jednakże skoro pismem z dnia 16 września 2011 r. (k. 41 akt) strona poinformowała Sąd, że korespondencję kierowaną na adres w G. odebrała przypadkowo, korespondencję tę odesłała i potwierdziła prawidłowość adresu T. [...], to prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że istniały podstawy do uznania za skuteczne doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 § 3 P.p.s.a. na dzień 23 sierpnia 2011 r., licząc od daty awizowania przesyłki wysłanej w dniu 5 sierpnia 2011 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wobec niepotwierdzenia przez stronę skuteczności ponownego wezwania oraz wskazania adresu zgodnego z wezwaniem pierwotnym, brak było podstaw do uznania, że strona uzupełniła braki formalne w terminie, w dniu 5 października 2011 r. W związku z powyższym twierdzenie strony o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu spółki i określającego sposób reprezentacji skarżącej, nie jest zasadne.

Nie można zgodzić się także z argumentacją autora skargi kasacyjnej, że pismo z dnia 16 września 2011 r., o którym mowa wyżej, nie dotyczy rozpoznawanej sprawy. Z treści tego pisma jednoznacznie wynika bowiem, że skarżąca spółka oczekuje od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odpowiedzi w sprawach skarg wniesionych dnia 29 czerwca 2011 r. na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 maja 2011 r. o stosownych numerach. Jedną z tych skarg zostało wszczęte postępowanie w niniejszej sprawie. Nie można zatem uznać za słuszne stanowiska autora skargi kasacyjnej, że pismo z dnia 16 września 2011 r. nie ma żadnego związku z rozpoznawaną sprawą.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że wobec prawidłowego uznania przez Sąd pierwszej instancji, skuteczności doręczeń skierowanego do skarżącej pisma w postępowaniu sądowym, znajdującego oparcie w art. 73 P.p.s.a., nie doszło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 83 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.