Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3348/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Staż. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania; o d d a l a s k a r g ę . /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

II SA/Po 3348/01

UZASADNIENIE

Dnia [...] lipca 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozebranego budynku magazynowo-gospodarczego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w G. jako bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu wywiódł, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...]01.00 nakazująca przymusową rozbiórkę budynku w sposób jednoznaczny i prawomocny rozstrzygnęła kwestię legalności budowli.

Wykonanie tej decyzji zostało udokumentowane w protokołach i na zdjęciach, które znajdują się w aktach. Wynika z nich jasno, że budynek rozbierano. Rozbicie fundamentów zostało potwierdzone zdjęciami i protokołem z wizji z dnia 4.07.00. Odnosząc się do pozostałych kwestii stanowiących zarzuty W. P. organ zważył w uzasadnieniu decyzji co następuje: podniesienie poziomu terenu, nie znajduje się we właściwości rzeczowej nadzoru budowlanego, nie stanowi bowiem obiektu budowlanego. Dojazd gruntowy nie stanowi budowli drogowej.

Zaś mur był przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnej decyzji ze stycznia 2000 umarzającej postępowanie także w tej sprawie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. P.. Zażądał uchylenia decyzji. Zdaniem Odwołującego się Organ nie wyjaśniał wszystkich okoliczności sprawy, poczynił ustalenia sprzeczne ze zgromadzonym w sprawia materiałem dowodowym. Nie sposób bowiem uznać, iż decyzja o rozbiórce została wykonana, skoro pozostały w ziemi fundamenty budynku. Nie zgodził się, ze stanowiskiem organu: droga dojazdowa nie stanowi budowli drogowej, a nadto że mur oporowy to nie jest budowla.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2001 nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W istocie bowiem poczynione przez Organ I instancji ustalenia odzwierciedlają zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Wizja lokalna przeprowadzona dnia 4.07.00 potwierdziła prawdziwość oświadczenia inwestora o zniszczeniu fundamentów. W aktach znajduje się protokół z wizji oraz fotografie dokumentujące stan fundamentów po zniszczeniu.

Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył W. P..

Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.

W ocenie Skarżącego zaskarżona decyzja narusza prawo, w tym art. 105 § 1 kpa.

Wbrew faktom organ administracji przyjął, iż sprawa rozebranego budynku jest bezprzedmiotowa w sytuacji gdy do chwili obecnej budynek nie został w całości rozebrany, pozostały po nim fundamenty.

Ponadto zważyć należy, że budowa nie obejmuje samego budynku, ale także samowolnie wybudowaną drogę dojazdową i mur oporowy. Elementy te są nierozerwalnie złączone z budynkiem.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Przepis art. 5 pkt 1 ustawy z dna 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. nr 110 poz. 968 z późn. zm.) tylko wierzycielowi daje uprawnienie do żądania przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego, opartego na tytule egzekucyjnym, który jest decyzją administracyjną. Wyłączone są w tym zakresie osoby trzecie.

Oznacza to, że Skarżący, choć był uczestnikiem postępowania zakończonego decyzją nakazującą rozbiórkę wraz z uporządkowaniem terenu po niej, w postępowaniu egzekucyjnym wobec braku w tej mierze przepisów nie może domagać się wykonania czynności egzekucyjnych w oparciu o tę decyzję. Skarżący nie ma zatem przymiotu strony w rozumieniu art. 32, 50 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).

Skarga, która nie pochodzi od podmiotów mających status strony w postępowaniu administracyjnym podlega z mocy art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) oddaleniu.

Identycznie wywiódł Naczelny Sąd Administracyjnym w Warszawie w wyrokach z dnia 15.01.2001 r., 9.05.2001 r., sygnatury akt odpowiednio IV SA B 189/00, IV SA B 175/00.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji mając nadto na względzie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

/-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska /-/A. Łaskarzewska

K.B.