Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 403/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 138, art. 167
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt III SAB/Wa 58/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi H. S. na bezczynność Ministra Finansów w zakresie rozpoznania zażalenia postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym zarządzeniem z 31 marca 2015 r., sygn. akt III SAB/Wa 58/14 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wezwał H. S. o uiszczenie wpisu sądowego od skargi na bezczynność Ministra Finansów w zakresie rozpoznania zażalenia.

Podstawą ustalenia wpisu w wysokości 100 zł był § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).

2. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zażądał stwierdzenia jego nieważności, gdyż jest ono anonimowe, bowiem nie ujawnia nazwiska sędziego, a zatem nie spełnia warunków formalnych z art. 138 w zw. z art. 167 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie jest zasadne.

Niezasadny okazał się zarzut braku zamieszczenia w zarządzeniu imienia i nazwiska sędziego Przewodniczącego Wydziału III. Zgodnie z art. 138 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. W świetle zaś art. 167 p.p.s.a. m.in. ten przepis (art. 138 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Stosowanie "odpowiednio" przepisu prawa nie musi oznaczać stosowania tego przepisu wprost. Może się też okazać, że w procesie stosowania prawa "odpowiednio" przybierze nawet formę braku jego zastosowania. Najczęściej jednak chodzi o stosowanie z odpowiednimi modyfikacjami - oznacza więc niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (vide uchwała Sądu Najwyższego z 15 września 1995 r., sygn. akt III CZP 110/95, OSNC 1995, nr 12, poz. 177 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 12 listopada 1997 r., sygn. akt III CZP 55/97, Prok. i Prawo - Orzecznictwo 1998, Nr 2, poz. 35). Tak też należy odczytywać art. 138 p.p.s.a. dotyczący wyroków w stosunku do zarządzeń przewodniczącego.

Nie ulega wątpliwości, że wezwanie, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., ma formę zarządzenia przewodniczącego - potwierdza to treść § 4 art. 220 p.p.s.a., który przyznaje stronie postępowania możliwość złożenia zażalenia na to zarządzenie. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. w sprawie Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny dzieli się na wydziały orzecznicze tworzone na podstawie, ustalonych w przepisach o biurowości, kryteriów rzeczowo-problemowych określających przedmiot spraw sądowoadministracyjnych. W świetle zaś § 4 tego Regulaminu prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego może wyznaczać sędziów do kierowania wydziałami orzeczniczymi, jeżeli w sądzie utworzono więcej niż dwa wydziały orzecznicze, a także gdy w skład sądu wchodzi więcej niż 20 sędziów.

Imię i nazwisko sędziego, który jest przewodniczącym wydziału podane jest do informacji publicznej (vide bip.warszawa.wsa.gov.pl lub www.nsa.gov.pl).

Z akt sprawy wynika, że zarządzenie z 31 marca 2015 r., sygn. akt III SAB/Wa 58/14 zostało podpisane przez Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie. Tym samym nie ma uzasadnienia twierdzenie strony o nieważności zaskarżonego zarządzenia. Dopiero ewentualny brak podpisu pod zarządzeniem przesądzałby o uchybieniu art. 138 w zw. z art. 167 p.p.s.a. Jednakże taka sytuacja w niniejszym postępowaniu nie miała miejsca. Trzeba też zaznaczyć, że stronom nie doręcza się podpisanych zarządzeń, te bowiem pozostają w aktach sprawy, a ich odpisy lub wezwania na ich podstawie sporządzone.

4. Skarżący nie kwestionował zasadności wezwania o wpis, jego wysokości i podstawy prawnej, toteż jedynie na marginesie należy wskazać, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł. Wezwanie było zatem prawidłowe, zawierało również rygor jego niewykonania w wyznaczonym terminie.

5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.