Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1271/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2004 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. M. na swoją decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2004 r. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić ją na znaczne straty finansowe, a nadto wskazała, że zaskarżona decyzja jest dotknięta na tyle istotnymi wadami, które powodują, że powinna jak najszybciej zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Za przedmiotowym wnioskiem, zdaniem strony skarżącej, przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody firmie prowadzonej przez podatnika, która może utracić płynność finansową, co w konsekwencji może doprowadzić do zmniejszenia zatrudnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie podniósł żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Badając sprawę Sąd nie dostrzegł występowania wystarczających okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik strony skarżącej podnosi bowiem jedynie, że wykonanie decyzji mogłoby narazić skarżącego na znaczne straty finansowe, doprowadzić jego firmę do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji do zmniejszenia zatrudnienia.

Zawarta we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumentacja pełnomocnika skarżącej jest w istocie bardzo lakoniczna. Sprowadza się do wskazania istnienia możliwości narażenia skarżącego na straty finansowe.

Zauważyć należy, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811).

Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.

Natomiast podniesiona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadami, które powodują, że powinna ona zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, będzie przedmiotem kontroli Sądu na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Sąd bowiem nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego. Powinno być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tę sytuację.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

A. B.