Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 368/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W. O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "[...]" nr [...] p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Skarżący - W. O., reprezentowany przez radcę prawnego T. P. - wniósł w dniu 23 grudnia 2013 r. skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "[...]" nr [...]. Do skargi załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP organ przesłał na adres reprezentującego skarżącego w postępowaniu administracyjnym rzecznika patentowego G. P. w dniu 11 marca 2013 r. Decyzję, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 14 marca 2013 r. i w dniu 21 marca 2013 r., z uwagi na fakt, iż nie została podjęta w terminie, urząd pocztowy zwrócił w dniu 29 marca 2013 r. do organu.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący wskazał, że w toku postępowania administracyjnego był reprezentowany przez pełnomocnika - rzecznika patentowego G. P. Skarżący był obecny w dniu 15 października 2012 r. na publikacji przedmiotowego rozstrzygnięcia, a następnie oczekiwał na przesłanie odpisu przedmiotowej decyzji, celem skorzystania z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 16 grudnia 2013 r. skarżący otrzymał wezwanie do zapłaty należności, skierowane do niego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w S. Do wezwania załączono odpis tytułu wykonawczego w postaci odpisu przedmiotowej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r. nr [...]. Skarżący wskazał, że był zaskoczony faktem skierowania względem niego postępowania egzekucyjnego, mając na uwadze, że według jego wiedzy decyzja nie była prawomocna. W związku z powyższym skarżący niezwłocznie skontaktował się z organem i uzyskał informację, że przedmiotowa decyzja została złożona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej skierowanej na adres pełnomocnika skarżącego rzecznika patentowego G. P.

Skarżący podniósł, że nie ponosi żadnej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Urzędu Patentowego, albowiem działał z ponadprzeciętną aktywnością i wykazywał ponadstandardową staranność. Pomimo faktu ustanowienia pełnomocnika, skarżący nie tylko był obecny na publikacji omawianego rozstrzygnięcia, ale w okresie październik 2012 – marzec 2013 r. wielokrotnie kontaktował się z organem, dopytując się o aktualny stan sprawy. Kontaktował się także ze swoim pełnomocnikiem, który zapewniał go, że dłuższy czas oczekiwania na sporządzenie i doręczenie uzasadnienia decyzji wynika ze znacznego wpływu spraw podlegających rozpoznaniu przez Urząd Patentowy RP. Po otrzymaniu w grudniu 2013 r. pisma komornika sądowego, skarżący niezwłocznie podjął próbę kontaktu z pełnomocnikiem, który nie odbierał telefonów od skarżącego. Skarżący osobiście udał się do miejsca wykonywania działalności oraz do miejsca zamieszkania pełnomocnika, jednakże nikogo tam nie zastał. Próbował skontaktować się z pełnomocnikiem droga telefoniczną, korzystając z wcześniej wykorzystywanych numerów, jednakże uzyskał jedynie informację, że numery telefonów stacjonarnych zostały wyłączone, a numer telefonu komórkowego co prawda pozostaje aktywny, ale nikt nie odbiera kierowanych nań połączeń. Skarżący skontaktował się z R. Z., Dziekanem [...] Okręgu Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, która w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. poinformowała skarżącego, że od ostatniego kwartału 2012 r. G. P. nie odpowiada na jej maile i telefony. Dotarły do niej także liczne sygnały, że cyt: "są kłopoty ze sprawami, które prowadził Pan G. P. oraz ze skontaktowaniem się z nim". Decyzją Prezesa Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2013 r. G. P. został skreślony z listy rzeczników patentowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).

W niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym przed Urzędem Patentowym RP był reprezentowany przez rzecznika patentowego G. P. To na adres pełnomocnika skarżącego przesłano zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego, którą po uprzednim dwukrotnym awizowaniu, z uwagi na fakt, iż nie została podjęta w terminie, urząd pocztowy zwrócił do organu. Skarżący o upływie terminu do wniesienia skargi dowiedział się dopiero w dniu 16 grudnia 1013 r., gdy otrzymał wezwanie do zapłaty należności, skierowane do niego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w S. Do wezwania załączono odpis tytułu wykonawczego w postaci odpisu przedmiotowej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r. nr Sp. [...].

W ocenie Sądu należy zgodzić się ze skarżącym, że fakt zaprzestania przez pełnomocnika skarżącego - rzecznika patentowego G. P. - prowadzenia działalności zawodowej miała charakter nagły i trudny do przewidzenia. Potwierdza to treść pisma R. Z., Dziekana [...] Okręgu Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, z dnia [...] grudnia 2013 r. Skarżący dochował należytej staranności i podjął wszelkie działania zmierzające do terminowego złożenia skargi na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP: był obecny na publikacji omawianego rozstrzygnięcia, wielokrotnie kontaktował się z organem oraz swoim pełnomocnikiem, dopytując się o aktualny stan sprawy. Podjął także wszelkie kroki zmierzające do nawiązania kontaktu z rzecznikiem patentowym G. P.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie w świetle powyższego zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminu.

Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.