Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 2103/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie : NSA Anna Łuczaj (spr.), WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant ref. stażysta Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę wyrządzoną w związku z wykonaniem urządzeń melioracji wodnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] Nr [...] 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

II S.A./Łd 2103/01

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 93 ust. l i art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 roku - Prawo Wodne / Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm. /, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 maja 1991 roku w sprawie melioracji wodnych /Dz. U. Nr 40, poz. 173/ Starosta Powiatu [...] ustalił opłatę melioracyjną w wysokości 544,58 zł dla właściciela gruntów- W. M. jako zwrot części kosztów poniesionych przez Państwo w związku z wykonaniem robót melioracyjnych w ramach zadania inwestycyjnego A etap H"- dz. 21/1 i 22/2, obręb W. /pkt1/. Jednocześnie organ zwolnił W. M. z obowiązku uiszczenia ustalonej w pkt l opłaty /pkt 2 decyzji /; dokonał potrącenia kwoty 544,58 zł z kwoty odszkodowania w wysokości 1.907,00 zł ustalonej decyzją Kierownika Rejonowego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., wydaną z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego w K. w dniu [...] Nr [...], a nadto zobowiązał Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. do wypłaty odszkodowania W. M. w wysokości l.362,42 zł w terminie trzech miesięcy od daty ustalenia opłaty melioracyjnej. W uzasadnieniu decyzji podano, iż wykonywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych może być wykonane na koszt Państwa za zwrotem przez właścicieli części kosztów. W związku z realizacją zadania inwestycyjnego A etap II ustalono opłaty melioracyjne, które zobowiązani są wnieść właściciele gruntów, na których wykonano urządzenia melioracji wodnych wywierające dodatni wpływ na nieruchomości. Decyzją Kierownika Rejonowego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. z dnia [...] ustalono odszkodowanie za szkody w uprawach rolnych na gruntach naliczone na poczet opłaty melioracyjnej. Zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie melioracji wodnych, jeżeli odszkodowanie jest wyższe od opłaty, inwestor wypłaca poszkodowanemu ze środków budżetowych nadwyżkę w terminie trzech miesięcy od dnia ustalenia opłaty.

Decyzją [...] z dnia [...] Starosty [...] zobowiązano Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. jako inwestora do wypłaty W. M. odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję i umorzyło postępowanie przekazując sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ administracji uznał, że obowiązek wypłaty odszkodowania ciąży na Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., albowiem zadania z dziedziny melioracji należą do jego zadań statutowych realizowanych jako obowiązki Skarbu Państwa w tym zakresie. Dodatkowo [...] Urząd Wojewódzki, do którego tutejszy organ zwrócił się o wskazanie podmiotu właściwego do wypłaty odszkodowania określił tę jednostkę jako zobowiązaną do wypłaty odszkodowania.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. domagając się uchylenia punktu 4 decyzji. Odwołujący zakwestionował zobowiązanie Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. do zapłaty odszkodowania w wysokości l.362,42 zł za szkody powstałe w uprawach rolnych w związku z wykonywaniem w 1997r. na koszt Skarbu Państwa urządzeń melioracyjnych.

Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. podkreślił, iż Starosta Powiatu [...] jako uzasadnienie decyzji podał, że zadanie polegające na wypłacie tego rodzaju odszkodowania należy do zadań statutowych WZMiUW realizowanych jako obowiązki Skarbu Państwa. Tymczasem odszkodowanie dotyczy szkody powstałej przed dniem 31 grudnia 1999 roku, a więc przed powstaniem samorządu województwa i WZMiUW jako jednostki samorządowej. Zmieniony przepis art. 92 Prawa wodnego stanowiący, że urządzenia melioracji wodnych są wykonywane i utrzymywane na koszt budżetu Państwa przez samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej został wprowadzony w 2000r. ( Dz. U. Nr 12 poz. 136 ) i nie ma obowiązującej mocy wstecznej.

W tej sytuacji, zdaniem odwołującego, winien mieć zastosowanie przepis art. 80 przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną( Dz. U. z 1998r., Nr 133 poz. 872 ze zm.) stanowiący, że zobowiązania państwowych jednostek budżetowych przejmowanych z dniem 31 grudnia 1998r. są zobowiązaniami Skarbu Państwa. Przepis ten nie przewiduje przejęcia zobowiązań przez jednostki samorządowe. WZMiUW jako jednostka samorządowa wykonująca zadania statutowe ze środków budżetu państwa może przeznaczać je wyłącznie na określone zadania jako wykorzystanie dotacji celowych. Nie posiada wolnych środków, z których mógłby sfinansować tego rodzaju zobowiązanie. Podobnego zdania było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., które decyzją z dnia [...] Nr [...] uchyliło pierwszą decyzję Starosty Powiatu [...] w niniejszej sprawie. Starosta Powiatu [...] ponownie rozpoznając sprawę całkowicie pominął wywody prawne SKO i orzekł jak poprzednio.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 93 ust. l i art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 roku - Prawo Wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 maja 1991 roku w sprawie melioracji wodnych (Dz. U. Nr 40, poz. 173), art. 80 ust. l ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.) oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136), a także art. 138 § l pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie oznaczonym pkt 4 i w to miejsce zobowiązał Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. do zapłaty na rzecz W. M. kwoty l.362,42 zł tytułem odszkodowania za szkody poniesione w związku z prowadzonymi pracami melioracyjnymi / pkt 1 decyzji /;w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję .

W uzasadnieniu decyzji podano, iż zaskarżenie decyzji przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. nastąpiło przy powołaniu się na art. 80 przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną, stanowiący, że powstałe do dnia 31 grudnia 1998 roku, jak w tej sprawie, zobowiązania finansowe państwowych jednostek budżetowych, przejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego są zobowiązaniami Skarbu Państwa. Zarzut ten jest słuszny i oznacza to, że w tej sprawie, zobowiązanym finansowo jest Skarb Państwa - pojmowany jako strona, a nie odwołujący się Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł..

Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. jest natomiast, zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej, reprezentantem strony w tym postępowaniu, którą jest Skarb Państwa. Oznacza to, iż fakt ten powinien być wyraźnie oznaczony w decyzji przez jednoznaczne ustalenie, że zobowiązanym do zapłaty jest Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., który jako reprezentant nie jest jednak stroną. Zobowiązanie Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. w zaskarżonej decyzji do zapłaty odszkodowania jest bezzasadne. Sfinansowanie zapłaty odszkodowania przez Skarb Państwa znajduje uzasadnienie w art. 80 ust. l przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] jako niezgodnej z prawem i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych.

Strona skarżąca podniosła, iż Wojewoda [...] uchylił decyzję organu I instancji zobowiązującą Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. do zapłaty odszkodowania za szkody powstałe w uprawach i orzekł, zgodnie z treścią odwołania, że zobowiązania państwowych jednostek organizacyjnych powstałe przed 1 stycznia 1999 r. są zobowiązaniami Skarbu Państwa. Jednak jako reprezentanta Skarbu Państwa wskazał jednostkę samorządową WZMiUW w Ł..

Zdaniem skarżącego bezpodstawne jest wskazanie jako podstawy prawnej takiego rozwiązania treści art. 66 ust. 2 ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej / Dz. U. z 2000 r. Nr 12 poz. 136 /. WZMiUW w Ł. nie jest jednostką wykonującą zadania organów administracji rządowej. W tym przypadku winien mieć zastosowanie przepis art. 65 ust. l pkt 2 powołanej ustawy stanowiący, że w postępowaniu administracyjnym, w którym stroną jest Skarb Państwa, wynikającym z działalności państwowych jednostek organizacyjnych przejętych z dniem l stycznia 1999 r. przez jednostkę samorządu terytorialnego, Skarb Państwa reprezentuje wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki.

Tak więc mylnie została oznaczona jednostka wskazana jako reprezentant Skarbu Państwa, a zatem decyzja Wojewody [...] rażąco narusza prawo.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z treścią zaskarżonej decyzji Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. jest jedynie reprezentantem strony w tym postępowaniu, którą jest Skarb Państwa, który w innych przypadkach, w tym postulowanym przez skarżącego, byłby reprezentowany przez wojewodę, który wydał zaskarżoną decyzję.

Tym samym więc Zarząd ten nie ma legitymacji do skutecznego złożenia skargi w tej sprawie i powinno to powodować jej odrzucenie.

Z ostrożności podniesiono, że w sprawie tej przedmiotem robót melioracyjnych wykonywanych przez Wojewódzki Zarząd Melioracji Urządzeń Wodnych w Ł., wówczas jednostkę budżetową Skarbu Państwa były zadania rządowe realizowane zgodnie z zapisem art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej ( Dz. U. Nr 12, poz.136).

Ten wyróżnik - zwrot "zadania rządowe" zdaje się przesądzać o poprawności kwalifikacji prawnej dokonanej w zaskarżonej decyzji, ponieważ rozstrzyga on o właściwym zastosowaniu art. 65 ust.2 z pominięciem art. 65 ust.2 wyżej powoływanej ustawy, który nie dotyczy przecież skutków wykonania uprzednich zadań rządowych. Ten szczegółowy charakter przepisu art. 66 ust. 2 nie został zauważony przez skarżącego, stąd też wystosowanie przez niego bezpodstawnej skargi.

Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. ustosunkowując się do treści odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest błędne zdaniem skarżącego, bez podstawy prawnej, oznaczenie go w decyzji odszkodowawczej jako reprezentanta Skarbu Państwa. Jednakże z tego tytułu nie można wywieźć wniosku, że każdy może być uznany za reprezentanta Skarbu Państwa i że nie przysługuje mu w tym względzie prawo wniesienia skargi.

Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. jest jednostką samorządową wykonującą zadania na podstawie statutu nadanego przez Sejmik Województwa [...].

Jednostką zobowiązaną do wypłaty zobowiązania był przed 31 grudnia 1998 r. Rejonowy Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K.jako państwowa jednostka budżetowa. Tego rodzaju państwowe jednostki budżetowe były inwestorami zastępczymi realizowanych przez państwo inwestycji melioracyjnych. Nie wykonywały funkcji i nie były przed 31 grudnia 1998 r. organami administracji rządowej, a tylko wówczas miałby zastosowanie cytowany w odpowiedzi na skargę przepis art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2001 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej / Dz. U. Nr 12 poz. 136 /.

W tym stanie rzeczy, zdaniem skarżącego, ma on interes prawny w naprawieniu błędnie wydanej decyzji i spełnia wymogi art. 28 k.p.a. w zakresie dotyczącym strony postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie administracyjne przeprowadzone przed wydaniem przez organ administracji publicznej decyzji powinno zapewnić dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Obowiązek ten wynika w szczególności z art. 7 kpa. Przepis ten nakłada na organ administracji obowiązek zbadania sprawy, zarówno pod względem okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy jak i stosowania norm prawa materialnego. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego i często uniemożliwia prawidłowe zastosowanie prawa materialnego.

Obowiązki określone w powyższym przepisie precyzuje art. 77 § 1 kpa stanowiący, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Nie może być uznana za zgodną z prawem decyzja administracyjna wydana bez wyjaśnienia okoliczności faktycznych objętych hipotezą przepisów mających w sprawie zastosowanie. Sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie. Postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organy administracji publicznej obu instancji wskazały art. 93 ust. 1 i art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 roku - Prawo wodne / Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm. /.

W myśl art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 roku - Prawo wodne / Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm. / - obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji - za wykonane na koszt budżetu państwa urządzenia melioracji wodnych szczegółowych zainteresowani właściciele nieruchomości wnoszą na rzecz Państwa opłatę melioracyjną.

Jednocześnie przepis art. 86 ust. 1 powołanej wyżej ustawy przewiduje, iż za szkodę przekraczającą 1 gr, wyrządzoną w związku z projektowaniem i wykonywaniem na koszt budżetu państwa oraz utrzymaniem i eksploatacją urządzeń wodnych, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej przyznaje poszkodowanemu odszkodowanie.

Wartość odszkodowania za szkodę wyrządzoną w związku z wykonywaniem urządzeń, za które zainteresowany właściciel nieruchomości ma obowiązek wnosić opłatę melioracyjną lub zwrócić część kosztów wykonania urządzeń zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorczych urządzeń kanalizacyjnych wsi, zalicza się na poczet tej opłaty lub kosztów - ust. 3.

Powołując się na powyższe przepisy organ I instancji do wypłaty odszkodowania zobowiązał Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł..

W uzasadnieniu decyzji organ ten nie wyjaśnił przyczyn przyjęcia odpowiedzialności Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł. za szkody wyrządzone w uprawach W. M. w związku z wykonaniem prac melioracyjnych, ustalone - jak wynika z decyzji wydanej w dniu [...] przez Kierownika Rejonowego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. / działającego z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego w K. / - komisyjnie w dniu 5 grudnia 1996 roku. Organ I instancji nie przytoczył także przepisów prawa, które uzasadniałyby podjęte w tym zakresie rozstrzygnięcie. Nie można bowiem uznać za podstawę prawną decyzji pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego, do którego organ zwrócił się o wskazanie podmiotu właściwego do wypłaty odszkodowania. Starosta Powiatu [...], jako organ I instancji właściwy do rozpatrzenia sprawy, winien wydać decyzję po uprzednim ustaleniu okoliczności sprawy i rozważeniu przepisów prawa mogących znaleźć w tej sprawie zastosowanie. Wynik tych rozważań winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Od tego obowiązku organ administracji publicznej nie może się uwolnić poprzez powołanie się na pismo innego organu – organu, na który Starosta Powiatu [...] "przerzucił" ustalenie podmiotu właściwego do wypłaty odszkodowania, a tym samym obowiązek rozstrzygnięcia sprawy.

Uzasadnienie organu I instancji nie czyni zadość wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa.

Uzasadnienie decyzji administracyjnej winno czynić zadość wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie faktyczne decyzji winno wskazywać fakty uznane za udowodnione, dowody, na których oparł się organ oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Chodzi tu zatem o wytłumaczenie, dlaczego organ zastosował konkretny przepis prawa materialnego w danej sytuacji faktycznej i wskazanie związku między oceną stanu faktycznego a treścią rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie prawne decyzji organu odwoławczego również nie odpowiada tym wymogom.

Nie może być uznana za zgodną z prawem decyzja wydana bez wyjaśnienia okoliczności faktycznych objętych hipotezą przepisów prawa materialnego, znajdujących zastosowanie w danej sprawie i bez rozważenia tych przepisów w świetle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

W uzasadnieniu decyzji pominięto całkowicie uzasadnienie faktyczne, a uzasadnienie prawne jest zbyt lakoniczne i nie nawiązuje do hipotezy przepisów prawa mających w sprawie zastosowanie jak też nie wyjaśnia przyczyn zastosowania przepisów podanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy powołał w podstawie prawnej decyzji art. 80 ust. l ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.) oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136). Samo wskazanie numerów artykułów określonych ustaw nie może być uznane za wyczerpanie dyspozycji art. 107 § 3 kpa. Ma to znamiona naruszenia przepisów procesowych, które mogło w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy.

Organ odwoławczy obowiązany jest rozpatrzyć odwołanie i wydać decyzję zgodnie z treścią art. 138 kpa, to jest dokonując merytorycznej i prawnej oceny zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy jest zatem powołany do ponownego merytorycznego rozpatrzenia całej sprawy, w której wniesiono odwołanie.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy ograniczył się w zasadzie do "wybiórczej" kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej.

Pisma procesowe składane w toku postępowania sądowego przez pełnomocnika Wojewody [...] nie mogą stanowić uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Naruszenie przez organy obu instancji zasad postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa przez organ I instancji skutkuje uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy winny mieć na uwadze konieczność zachowania ogólnych zasad postępowania administracyjnego i wyjaśnienia okoliczności faktycznych, co umożliwia właściwe zastosowanie norm prawa materialnego a także konieczność rozważenia przepisów prawa mogących mieć zastosowanie w sprawie i dokonania właściwej subsumcji przepisów prawa do stanu faktycznego.

Organy winny także rozważyć, czy i jakie znaczenie w niniejszej sprawie ma wydanie przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...], stwierdzającej, że z dniem 1 stycznia 1999 roku Województwo [...] nabyło z mocy prawa mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Rejonowego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., w skład którego wchodzą ruchomości i inne środki trwałe / pkt 1 decyzji /, przedmioty nietrwałe / pkt 2 /, wartości niematerialne, prawne i pieniężne / pkt 3 /, należności wynoszące na dzień 31 grudnia 1998 roku ( .... złotych ) /pkt 4 / i zobowiązania wynoszące na dzień 31 grudnia 1998 roku ( .... złotych ) / pkt 5 decyzji / - decyzja zmieniona decyzją Wojewody [...] z dnia [...].

Powyższe decyzje wydane zostały na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 oraz art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.).

W myśl art. 60 ust. 1 powołanej wyżej ustawy mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Jednocześnie art. 25 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z dniem 1 stycznia 1999 r. samorząd województwa przejmuje mające siedzibę na obszarze województwa następujące wojewódzkie państwowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej: ( ... ) zarządy melioracji i urządzeń wodnych - pkt 4 ( ... ).

Poza rozważaniami Sądu pozostały powyższe kwestie jak też statut Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., określający Zarząd jako jednostkę budżetową działającą na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.) oraz kwestie objęte decyzją z dnia [...] Kierownika Rejonowego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K./ działającego z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego w K./.

Powyższą decyzją orzeczono : " wypłacić W. M.kwotę 1.907,00 zł

( ... ) z tytułu odszkodowania za poniesione straty ". Użycie sformułowania "wypłacić "wskazuje, iż organ wydający decyzję uznał się za podmiot zobowiązany do wypłaty odszkodowania, a zatem rozważenia wymaga kwestia sukcesji -następstwa prawnego.

Organy administracji publicznej winny rozważyć relacje art. 60 oraz art. 25 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.) i art. 80 tejże ustawy stanowiącego, iż zobowiązaniami Skarbu Państwa, powstałymi do dnia 31 grudnia 1998 r., są zobowiązania finansowe państwowych jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, przejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Zastosowanie art. 65 bądź art. 66 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136) wymaga również rozważenia przesłanek określonych w tych przepisach w świetle stanu faktycznego sprawy i przepisów normujących zagadnienia dotyczące samorządu terytorialnego.

W szczególności, jeśli organ odwoławczy uznał, iż odpowiada Skarb Państwa, który reprezentuje podmiot określony w art. 66 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy "czyszczącej", to winien wskazać jednostkę samorządu terytorialnego, o jakiej mowa w tym przepisie w powiązaniu z określonymi przepisami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa / t. j. Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1590 ze zm./.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może zastępować organów administracji publicznej przy rozpatrywaniu spraw i wydawaniu decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.

W punkcie drugim wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ).