Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 619/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 116, art. 116 par. 2, art. 120-122, art. 180 par. 1, art. 181, art. 188, art. 191, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 22
journal: Dz.U. 2013 poz 1203
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - tekst jednolity
article: art. 10, art. 11 ust. 1, art. 13,  art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1112
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant: ref. staż. Karolina Samolczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za czerwiec i grudzień 2009 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. oddala skargę.


UZASADNIENIE

-+

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. byłego członka zarządu "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], za zaległości podatkowe w/w. Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec i grudzień 2009 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę obliczonymi na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł i kosztami egzekucyjnymi w wysokości [...] zł.

W toku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ ustalił, że "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], posiada liczne zaległości. Są to zobowiązania podatkowe wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w podatku od towarów i usług. Ponadto posiada również zaległe zobowiązania wobec Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektorat Pracy w [...] Oddział w [...], Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...], Zakładu Usług Społecznych Inspektorat w [...]. Łączna kwota zaległych zobowiązań (wraz z odsetkami za zwłokę, kosztami egzekucyjnymi i kosztami upomnień) zgłoszonych do wyegzekwowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wynosiła na dzień [...] czerwca 2010 r. [...] zł. Nie są to jednak wszystkie zaległe zobowiązania Spółki. Istnieją bowiem jeszcze inne zaległości, które nie podlegają zgłoszeniu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], a które zostały wpisane na hipotekę ustanowioną na majątku Spółki. Stan obciążeń hipotecznych wynosi [...] zł.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. określił "[...]" Sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2009 r. w wysokości [...] zł oraz za miesiąc grudzień 2009 r. w wysokości [...] zł w związku z niewpłaceniem kwot podatku zadeklarowanych w złożonych deklaracjach podatkowych VAT-7 za ww. okresy rozliczeniowe. Przedmiotowe zaległości podatkowe (od maja do listopada 2010 r.) objęte zostały następującymi tytułami egzekucyjnym: SM [...] (czerwiec 2009 r.), SM [...] (grudzień 2009 r.), SM [...] (wrzesień 2010 r.).

Na podstawie w/w tytułów wykonawczych organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne z rachunków bankowych oraz wierzytelności Spółki. Działania te okazały się jednak bezskuteczne. Ponadto organ egzekucyjny ustalił, że Spółka jest właścicielem nieruchomości - gruntu o pow. [...] ha położonej we wsi [...]. Nieruchomość została wyceniona przez biegłego na potrzeby egzekucji prowadzonej przez Komornika Sądowego na kwotę [...] zł, jednakże jest obciążona wpisami hipotecznymi na ogólną kwotę [...] zł. Zatem wartość wpisanych hipotek przewyższa ponad dwukrotnie wartość rynkową nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] posiada wpisy w księdze wieczystej jako wierzyciel hipoteczny pod numerem [...], [...] i [...].

Organ egzekucyjny uznał zatem, że nie ma możliwości skutecznego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, które doprowadziłoby do zaspokojenia przedmiotowych zobowiązań podatkowych w całości lub w znacznej części.

Mając na uwadze niemożność zaspokojenia się ze sprzedaży nieruchomości (przed dochodzoną należnością pieniężną podlegają zaspokojeniu inne wcześniej zabezpieczone wierzytelności) Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. umorzył postępowanie egzekucyjne.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności A. jako byłego członka zarządu "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania tej Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i grudzień 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] w uzasadnieniu powołanej na wstępie decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. byłego członka zarządu "[...]" Spółka z ograniczony odpowiedzialnością, z siedzibą w [...], za zaległości podatkowe ww. Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec i grudzień 2000 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę obliczonymi na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł i kosztami egzekucyjnymi w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy powołał art. 107 § 1, art. 107 § 2, art. 116 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. dalej: O.p.).

Na podstawie dokumentów uzyskanych z Krajowego Rejestru Sądowego organ ustalił, że A. obowiązki członka zarządu - prezesa jednoosobowego zarządu Spółki pełnił w okresie od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] maja 2010 r. Powyższe oznacza, że sprawował swoją funkcję w czasie upływu terminu płatności podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i grudzień 2009 r.

Prowadzone postępowanie egzekucyjne z majątku Spółki okazało się bezskuteczne. Organ podatkowy ustalił, że "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowania układowego. Informacja ta potwierdzona została pismem Sądu Rejonowego w [...] V Wydział Gospodarczy Sekcja Upadłościowo - Naprawcza z dnia [...] października 2013 r., sygn. akt [...]. Jedyny wniosek o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej Spółki złożył w dniu [...] stycznia 2013 r. wierzyciel Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...]. Sąd Rejonowy w [...] V Wydział Gospodarczy postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt [...] oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że dłużnik posiada wymagalne zobowiązania w łącznej kwocie [...] zł, a majątek niewypłacalnego dłużnika, oszacowany na [...] zł nie wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego.

Wobec powyższego organ podatkowy uznał, że brak było jakichkolwiek podstaw do uwolnienia prezesa zarządu Spółki od odpowiedzialności za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i grudzień 2009 r., a więc powstałych w okresie pełnienia przez A. funkcji zarządczych w Spółce. Podkreślono również, że obejmując funkcję prezesa zarządu Spółki musiał mieć świadomość istnienia licznych zaległych zobowiązań Spółki w tym również zaległości podatkowych. Z powyższych względów zaskarżona decyzja orzeka o odpowiedzialności strony za zaległe zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i grudzień 2009 r.

W odwołaniu z dnia [...] marca 2014 r. A. zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. ogólnych zasad prowadzenia postępowania podatkowego, oparcie niewypłacalności Spółki na nieaktualnym operacie szacunkowym bez określenia bieżącej wartości majątku Spółki. Skarżący wniósł o powołanie biegłego sądowego na określenie bieżącej wartości majątku Spółki ze szczególnym uwzględnieniem wartości nieruchomości. Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 116 O.p. poprzez przeniesienie odpowiedzialności na osobę A. za okresy, w których nie pełnił jakichkolwiek funkcji zarządczych; ze strony 7 zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie, że okres uwidoczniony w KRS, w którym pełnił jednoosobowy zarząd Spółki to [...] luty 2010 r. – [...] czerwca 2010 r., a decyzja dotyczy zobowiązań za 2009 rok.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo ustalił okres, w którym odwołujący pełnił funkcję członka zarządu - prezesa jednoosobowego zarządu "[...]" Sp. z o.o. A. pełnił funkcje członka zarządu w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] maja 2010 r. Faktyczny okres pełnienia przez odwołującego funkcji zarządczych w Spółce wynika bezpośrednio z uchwał podejmowanych przez władze Spółki, które następnie winny zostać złożone do Krajowego Rejestru Sądowego. Z danych wpisanych do tego rejestru nie wynika, z jaką datą dokumentowane uchwały zostały podjęte lecz z jaką datą dokonano wpisu zmiany danych do KRS. W przedmiotowej sprawie data faktycznego powołania skarżącego na członka zarządu różni się znacząco od daty ujawnienia tego faktu w KRS. Wpis do KRS-u nastąpił dopiero po 9 miesiącach od zmiany w zarządzie Spółki, co oznacza, że ówczesny zarząd w osobie A. nie dopełnił obowiązku terminowego dokonania wpisu.

Organ podkreślił, że treść art. 116 § 2 O.p. odwołuje się do przesłanki "pełnienia obowiązków członka zarządu" rozumianej jedynie formalnie, tj. jako posiadanie formalnych uprawnień członka zarządu za konkretny okres. Pełnienie funkcji członka zarządu jest bowiem funkcją dobrowolną, wymagającą zgody osoby powołanej na to stanowisko przy czym członek zarządu może zrezygnować w każdym czasie z pełnienia swojej funkcji. Charakter prawny funkcji członka zarządu oznacza nie tylko obowiązek wykonywania czynności zarządczych, lecz również zwiększony zakres odpowiedzialności, w tym odpowiedzialności za skutki działań kierowanej instytucji.

Zdaniem organu odwołujący miał możliwość przewidzieć i powinien sobie uświadomić, że w przypadku kłopotów Spółki pełnienie funkcji członka zarządu może wiązać się z orzeczeniem wobec niego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. Podkreślić należało również, że członek zarządu "[...]" Sp. z o.o., A. posiadał formalne uprawnienia za konkretny okres niezależnie od tego, czy faktycznie zajmował się interesami instytucji, którą zarządzał i czy w ogóle posiadał taką możliwość.

Organ odwoławczy uznał zatem, że w obowiązującym stanie prawnym, A. pełnił funkcję członka zarządu, w okresie, w którym powstały przedmiotowe zaległości podatkowe, spełnił zatem niezbędny warunek do orzeczenia o jego odpowiedzialności za te długi.

Kolejnym niezbędnym warunkiem do wydania zaskarżonej decyzji było wykazanie bezskuteczności egzekucji prowadzonej wobec Spółki. Jak słusznie wskazał organ podatkowy pierwszej instancji, egzekucja z majątku Spółki prowadzona na podstawie tytułów wykonawczych opisanych wyżej okazała się bezskuteczna. Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. umorzył postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zajęcia wierzytelności oraz rachunków bankowych okazały się bezskuteczne. Brak było ruchomych składników majątku. Spółka figuruje w rejestrze zastawów skarbowych oraz hipotek prowadzonych przez organ podatkowy. Spółka jest właścicielem nieruchomości stanowiącej grunty o powierzchni [...] ha, Nr [...]. Wartość nieruchomości to [...] zł (nieruchomość wyceniona przez biegłego na potrzeby egzekucji prowadzonej przez komornika sądowego). Przedmiotowa nieruchomość jest obciążona wpisami hipotecznymi na ogólną kwotę [...] zł plus odsetki. Zatem wartość wpisanych hipotek przewyższa wartość rynkową nieruchomości ponad dwukrotnie. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] posiada wpisy w księdze wieczystej nieruchomości jako wierzyciel hipoteczny pod numerami [...], [...] i [...]. Powyższe oznaczało zatem, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zaspokoi się ze sprzedaży wskazanej nieruchomości, gdyż przed dochodzoną przez organ należnością pieniężną podlegają zaspokojeniu inne należności zabezpieczone hipotecznie przez innych wierzycieli. Podkreślić należało również, że Strona nie zgłosiła we właściwym czasie do sądu wniosku o upadłość zarządzanej Spółki, pomimo, iż z wnioskiem takim powinna wystąpić w terminie 2 tygodni od dnia objęcia stanowiska w Spółce. Z akt sprawy wynika bowiem, że już przed dniem [...] czerwca 2009 r. Spółka w sposób trwały zaprzestała regulować swoje wymagalne zobowiązania wobec licznych wierzycieli. Ponadto strona nie wykazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jej winy oraz nie wskazała mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części.

W odwołaniu od zaskarżonej decyzji A. złożył wniosek o powołanie biegłego sądowego na określenie bieżącej wartości majątku Spółki ze szczególnym uwzględnieniem wartości nieruchomości. Wniosek ten został rozpatrzony negatywnie postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]. Organ odwoławczy uznał, że przeprowadzenie dowodu na potwierdzeń w okoliczności, które zostały udowodnione i znajdują odzwierciedlenie w materiale dowodowym jest niecelowe i bezzasadne.

W wydanej decyzji, zgodnie z treścią art. 124 O.p. wyczerpująco wyjaśniono zasadność przesłanek, którymi kierował się organ podatkowy przy wydawaniu orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy uwzględnił również wymogi art. 180 § 1, art. 181. art. 187 i art. 188 O.p. Dopuszczone do sprawy zostały wszystkie dowody, niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Podkreślono również, że nie było żadnych uzasadnionych podstaw, aby przeprowadzić dowód na wartość majątku Spółki, w tym jej nieruchomości. W zgromadzonych aktach sprawy znajduje się uwierzytelniona kopia odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w [...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] marca 2013 r. sygn. akt [...], oddalającego wniosek wierzyciela Skarbu Państwa Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] o ogłoszenie upadłości dłużnika "[...]" Sp. z o.o. z/s w [...] obejmującej likwidację majątku dłużnika.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, że zaskarżona decyzja wydana została prawidłowo i w całości uwzględnia przepisy prawa materialnego i proceduralnego.

A. pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. złożył skargę na powyższą decyzję wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zwolnienie z kosztów sądowych.

Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, które miały istotny wpływ na rozpoznanie i niepoprawne wydanie decyzji w szczególności:

- art. 120, art. 121, art. 122 O.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób całkowicie arbitralny oraz nie budzący zaufania do organów podatkowych,

- art. 180, art. 181 O.p., poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność ustalenia bieżącej wartości majątku "[...]" Sp. z o.o. ze szczególnym uwzględnieniem wartości nieruchomości, oparcie faktu niewypłacalności Spółki na nieaktualnym operacie szacunkowym bez określenia bieżącej wartości majątku Spółki, gdy zaległość podatkowa stanowi niewielki procent obecnej rynkowej wartości nieruchomości,

- art. 180, art. 187 O.p., poprzez gromadzenie materiału w sposób wybiórczy i bezkrytyczny, który miał na celu udowodnienie niesłusznie i błędnie przyjętej tezy, że w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu nie zaistniały przesłanki do złożenia wniosku o upadłość firmy, a także wydanie decyzji za okres, gdy nie pełnił funkcji członka zarządu Spółki,

- art. 187, art. 188 O.p., poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz kategoryczne odrzucenie przez organ podatkowy wszystkich składanych wniosków dowodowych, w tym kluczowego, z opinii biegłego sądowego,

- art. 120, art. 121, art. 139 O.p., poprzez prowadzenie sprawy w sposób przewlekły i uciążliwy oraz niebudzący zaufania do organów podatkowych,

- art. 191 O.p., poprzez całkowitą dowolność oceny przez organ całego zebranego w sprawie materiału, bez przeprowadzenia dodatkowych dowodów,

- art. 116 O.p., w zakresie błędnej wykładni oraz niewłaściwego zastosowania, tj. wydanie decyzji przy braku zaistnienia ustawowych przesłanek, jak również nieprowadzenie postępowania dotyczącego solidarnej odpowiedzialności wobec wszystkich ówczesnych członków zarządu, przeniesienie odpowiedzialności na osobę Skarżącego za okresy, w których nie pełnił jakichkolwiek funkcji zarządczych.

W uzasadnieniu złożonej skargi strona wskazuje, że pozostawała tylko formalnie w składzie zarządu Spółki w okresie od [...] lutego 2010 r. do [...] czerwca 2010 r., natomiast nie podejmowała żadnych czynności z tym związanych. A. poszukiwał tylko kontaktów handlowych służących zwiększeniu obrotów firmy.

W momencie pełnienia funkcji prezesa zarządu Spółki nie było przesłanek do zgłoszenia wniosku o upadłość firmy. Jeżeli jednak przesłanka taka została spełniona w okresie, gdy członek zarządu nie pełnił już swej funkcji i nie miał on wpływu na podjęcie takich działań, to zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie, spełniona została przesłanka braku winy tego członka zarządu za niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego we właściwym czasie.

Skarżący podnosi, że nieprawdą jest, iż pełnił funkcję w Spółce w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] maja 2010 r. Dowodem jest przecież odpis z KRS. Uchwała nie powoływała przecież skarżącego z datą jej podjęcia. Jeśliby nawet hipotetycznie przyznać rację organom podatkowym, to jaki miałby wpływ na transakcje dotyczące czerwca 2009 r. w jego ostatnim dniu.

Spółka jest w dalszym ciągu właścicielem okazałej nieruchomości i fakt ten wielokrotnie był przedstawiany organom podatkowym. Jej wartość została ustalona w oparciu o nieaktualny operat szacunkowy, stąd złożony został wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, który zaktualizowałby wartość rynkową nieruchomości Spółki.

Ponadto w orzeczeniu o odpowiedzialności członków zarządu zaznaczyć należy, że jest to odpowiedzialność solidarna, a współodpowiedzialny członek zarządu powinien być zawiadomiony o toczącym się postępowaniu, gdyż dotyczy ono jego interesu prawnego. Na zakończenie skarżący podkreśla, że w 2009 r. nie pełnił w "[...]" Sp. z o.o. funkcji członka zarządu, nie miał żadnego wpływu na zaległości Spółki, nie miał też mandatu do złożenia wniosku o jej upadłość.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Badając zaskarżone decyzje według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wbrew jej zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone postępowanie, wbrew twierdzeniom skarżącego, czyniło zadość zasadom procesowym przewidzianym w przepisach O.p.

W decyzjach organów podatkowych obu instancji zostały przytoczone wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy wyjaśniły podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, które w sprawie znalazły zastosowanie. Organ odwoławczy dysponował materiałem dowodowym pozwalającym na dokonanie oceny decyzji organu I instancji.

W ocenie Sądu żadna z zasad ogólnych postępowania podatkowego nie została naruszona przez organy w trakcie prowadzenia przedmiotowego postępowania. Zarówno przedstawiony stan faktyczny sprawy jak i uzasadnienie decyzji są szczegółowe.

Zgodnie z art. 120 O.p., organ podatkowy przeprowadził postępowanie podatkowe na podstawie obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie. Skarżący w żaden sposób nie sprecyzował, w jakim zakresie przepis ten został naruszony i dlaczego uznał, że postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem treści art. 121 O.p. i w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych.

W toku prowadzonego postępowania organ podatkowy podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z art. 122 O.p. o czym świadczy bogaty materiał dowodowy. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że uwzględniono jedynie okoliczności przemawiające na niekorzyść strony, bez przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów na wartość majątku.

W rozpatrywanej sprawie organy działały również w zgodzie z art. 180 § 1, art. 181, art. 187 i art. 188 O.p. Dopuszczone do sprawy zostały wszystkie zebrane dowody, niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Podkreślić trzeba również, że nie było żadnych uzasadnionych podstaw, aby przeprowadzić na wniosek strony dowód na wartość majątku Spółki, w tym jej nieruchomości. W zgromadzonych aktach sprawy znajduje się uwierzytelniona kopia odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w [...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt [...] (k. 26-30), oddalającego wniosek wierzyciela Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] o ogłoszenie upadłości dłużnika "[...]" Sp. z o.o. z/s w [...] obejmującej likwidację majątku dłużnika. Z treści uzasadnienia wynika, że "dłużnik wezwany przez Sąd do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku o ogłoszenie upadłości stwierdził, że majątek nieruchomy dłużnika został wyceniony na kwotę [...] zł w 2008 r. Sąd przyjął, iż podana przez dłużnika wartość majątku nie jest adekwatna do jego wartości rynkowej. Skoro komornik sądowy prowadzący egzekucję nieruchomości dokonał w 2008 r. wyceny tejże nieruchomości i nie udało się jej zbyć mimo dwukrotnie podjętej próby sprzedaży, oznacza, że realna wartość rynkowa niezabudowanej nieruchomości upadłego jest niższa od kwoty [...] zł. Tymczasem wartość wpisanych hipotek na tejże nieruchomości ponad dwukrotnie przekracza realną wartość tejże nieruchomości". Wobec powyższego organy zasadnie przyjęły, zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Sąd, iż wartość nieruchomości Spółki jest niższa niż [...] zł.

Ponadto w przedmiotowej sprawie organy jako dowód dopuściły wszystko, co tylko mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, żaden dowód nie został pominięty, czy zanegowany z innego powodu. Na podstawie art. 191 O.p. analiza sprawy odbyła się w oparciu o cały zebrany materiał dowodowy i wbrew twierdzeniom skarżącego nie miała znamion dowolności.

Zgodnie z wymogami art. 116 O.p. materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie ocenia się pod kątem ponoszenia lub nie ponoszenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe dłużnika pierwotnego. Decydują o tym ściśle określone przez ustawodawcę okoliczności. Zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo udokumentowały, oceniły i uzasadniły treść podjętego orzeczenia.

Nie sposób zgodzić się także z zarzutem prowadzenia sprawy w sposób przewlekły i uciążliwy, tym bardziej, że skarżący nie wskazał na jakie uciążliwe działania organów podatkowych został narażony. Sprawa została rozpoznana w możliwie najkrótszym możliwym terminie, z uwzględnieniem jednakże niezbędnego czasu na zgromadzenie i przeanalizowanie materiału dowodowego oraz niezbędnego okresu, w którym skarżący jako strona postępowania miał możliwość zapoznać się i wypowiedzieć się co do zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z wymogami art. 200 O.p.

Skarżący nie wskazał argumentów podważających zasadność zaskarżonego orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. jako członka zarządu "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tej Spółki, wydanego w oparciu o przepis art. 116 O.p., który stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 116 O.p., to właśnie strona chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za długi spółki winna przedstawić dowody ekskulpujące jej winę za zaistniały stan faktyczny. Przedstawione przez A. argumenty, które w jego opinii uwalniają go z odpowiedzialności za długi Spółki powstałe w okresie, w którym pełnił w Spółce funkcje zarządcze nie mogły jednak zostać uwzględnione.

Przepisy art. 116 O.p. nie pozostawiają organowi podatkowemu żadnej dowolności w zakresie podjęcia orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zaległości podatkowe bądź odstąpienia od podjęcia orzeczenia tej treści. Ustawodawca nie pozostawił bowiem organowi podatkowemu uznaniowości co do wydawania tego typu orzeczeń. Z treści omawianych przepisów jednoznacznie wynika bowiem, że przy zaistnieniu określonych przesłanek, organ podatkowy zobligowany jest do wydania decyzji o orzeczeniu solidarniej odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zaległe zobowiązania, powstałe w okresie, w którym pełnił w spółce funkcje zarządcze.

Bezsporne jest, że skarżący pełnił w "[...]" Sp. z o.o. funkcję prezesa zarządu w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] października 2010 r.

Z materiału dowodowego wynika, że uchwałą nr [...] Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "[...]" Sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2009 r. A. został powołany na stanowisko Prezesa Zarządu ww. Spółki, natomiast uchwałą nr [...] Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "[...]" Sp. z o.o. z dnia [...] maja 2010 r. A. został odwołany z pełnienia tej funkcji. Fakt ujawnienia dokumentów o powołaniu na członka zarządu skarżącego w KRS dopiero w 2010 r., nie oznacza, że z datą umieszczenia wpisu w KRS treść podjętej uchwały zaczyna obowiązywać. Uchwała bowiem ma moc wiążącą z dniem jej podjęcia.

W ocenie Sądu prawidłowo organy stwierdziły, że jeżeli Uchwałą Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "[...]" Sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2009 r. A. został powołany na stanowisko Prezesa Zarządu tej Spółki i jednocześnie brak jest wskazania w tejże uchwale, że funkcję tą obejmuje z innym dniem niż data podjętej uchwały, to przyjąć należy, że od dnia [...] czerwca 2009 r. A. pełnił funkcję członka "[...]" Sp. z o.o.

Zauważyć należy, że skarżący jako członek jednoosobowego zarządu Spółki zobowiązany był zgodnie z treścią art. 22 ustawy o Krajowym Rejestrze Skarbowym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1203) do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie później niż w terminie 7 dni, od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu. Obowiązku tego jednak nie wypełnił. Podkreślić trzeba także, że z treści art. 116 § 2 O.p. wynika, że odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Powyższy przepis odwołuje się więc do przesłanki pełnienia funkcji członka zarządu rozumianej jedynie formalnie, tj. posiadania stosownych uprawnień do zarządzania Spółką, niezależnie od faktu, czy dany członek zarządu faktycznie zajmował się sprawami Spółki i czy w ogóle taką możliwość posiadał. Podkreślenia wymaga kwestia, że treść przepisu art. 116 O.p. nie odwołuje się do faktu "wykonywania" obowiązków, a jedynie do ich "pełnienia", a tego typu określenie abstrahuje od sposobu i okoliczności faktycznego wykonywania powierzonych zadań. Wskazać trzeba także, że pełnienie funkcji członka zarządu oparte jest na zasadzie dobrowolności. Tak rozumiana przesłanka pełnienia funkcji członka zarządu znajduje potwierdzenie w licznym orzecznictwie m.in. w wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 1249/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2030/09 – opublikowane w bazie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.

Wyjaśnienia wymaga również fakt, iż zarząd "[...]" Sp. z o.o. w całym okresie jej funkcjonowania był jednoosobowy. Jak wynika z treści podejmowanych przez zgromadzenie wspólników uchwał w okresie do dnia [...] czerwca 2009 r. funkcję jedynego członka zarządu - prezesa zarządu, pełnił [...], następnie po jego odwołaniu, w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] października 2010 r. funkcję tę pełnił skarżący, a po jego odwołaniu od [...] października 2010 r. członkiem zarządu i jednocześnie prezesem zarządu został [...].

Powyższe oznacza, że za zaległości powstałe w okresie pełnienia funkcji członka zarządu przez A., odpowiedzialność ponosi skarżący solidarnie ze Spółką. Za chybiony zatem należy uznać zarzut, iż skarżący jako współodpowiedzialny członek zarządu winien zostać zawiadomiony o toczącym się postępowaniu względem innych współodpowiedzialnych członków zarządu. Za wskazany okres nie toczyło się bowiem żadne inne postępowanie w zakresie solidarnej odpowiedzialności za długi Spółki z uwagi na fakt, że zarząd Spółki był jednoosobowy, w osobie skarżącego.

Nie można podzielić poglądu skarżącego, że w momencie pełnienia funkcji prezesa zarządu nie było przesłanek do zgłoszenia wniosku o upadłość firmy. Otóż na dzień [...] czerwca 2009 r., tj. na dzień objęcia przez skarżącego funkcji prezesa zarządu Spółki zaległości Spółki z różnych tytułów wynosiły [...] zł (k. 84-89). Wierzycielami "[...]" Sp. z o.o. byli: Państwowa Inspekcja Pracy Okręgowy Inspektorat Pracy w [...] Oddział w [...], Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych w [...]. Powyższe oznacza, że Spółka w sposób trwały zaprzestała regulowania swoich wymagalnych zobowiązań. W myśl ustawy z dnia 23 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1112) upadłość ogłasza się na mocy art. 10 w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1, dłużnik jest niewypłacalny jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że fakt istnienia nieuregulowanych wymagalnych zobowiązań w kwocie ponad [...] złotych oznacza wystąpienie przesłanki niewypłacalności na dzień [...] czerwca 2000 r. Z kolei w myśl art. 21, ust. 1 w/cyt. ustawy dłużnik jest zobowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszeniu upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Wobec powyższych uregulowań prawnych A. chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za długi Spółki winien był w terminie dwóch tygodni od dnia objęcia w Spółce funkcji zarządczych, tj. do dnia [...] lipca 2009 r. złożyć do właściwego sądu wniosek o ogłoszenie upadłości "[...]" Sp. z o.o. Wniosku takiego we właściwym czasie jednak nie złożył. Tym samym stwierdzić należy, że nie dołożył należytej staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (vide: wyrok NSA cytowany przez skarżącego z dnia 12 lutego 2002 r., sygn. akt II SA 2544/00).

Jedyny wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony do sądu przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w dniu [...] stycznia 2013 r., był to już jednak wniosek spóźniony. Jak wynika bowiem z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] V Wydział Gospodarczy z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt [...], brak było podstaw do wszczynania postępowania upadłościowego, ponieważ wierzyciele nie uzyskają żadnego zaspokojenia w postępowaniu upadłościowym poza wierzycielami hipotetycznymi. Ponadto art. 13 Prawa Upadłościowego i Naprawczego wyłącza możliwość ogłoszenia upadłości w sytuacji, gdy analiza stanu majątkowego dłużnika nasuwa wniosek, że aktualny stan majątku dłużnika w chwili orzekania przez Sąd nie pozwala na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego.

Skarżący nie wskazał mienia, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części. Wskazana przez skarżącego nieruchomość, o czym już wskazano wyżej nie spełnia bowiem tego wymogu. Powyższa analiza udowodniła zatem jednoznacznie, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności ekskulpujące skarżącego z przedmiotowej odpowiedzialności.

W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe zgromadziły w sprawie wyczerpujący materiał dowodowy, który należycie oceniły, a w konsekwencji prawidłowo zastosowały przepisy prawa.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.