Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 11/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Skiba ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.D. o wymierzenie grzywny Rektorowi Politechniki [...] w sprawie ze skargi M.D. na bezczynność Rektora Politechniki [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

M.D. wniósł w dniu 14 czerwca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora Politechniki [...] w sprawie odwołania z dnia 25 października 2004 roku od decyzji Dziekana Wydziału [...] o skreśleniu go z listy studentów. W przypadku, gdyby skarga nie wpłynęła, wniósł również o wymierzenie organowi grzywny.

Postanowieniem z dnia 14 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie I SAB/Wa 146/05, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Rektora Politechniki [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów- umorzył postępowanie sądowe. W uzasadnieniu postanowienia podano, że skoro do dnia rozpoczęcia rozprawy rektor uwzględnił w całości skargę M.D., to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Rektor Politechniki [...] wniósł o umorzenie postępowania ze względu na oczywistą bezzasadność tego wniosku alternatywnie o jego oddalenie . W uzasadnieniu podał, że skarga na bezczynność Rektora Politechniki [...] nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w oparciu o art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , ponieważ zgodnie z art. 54 § 3 tej ustawy, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości , uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rektor Politechniki [...] wydając decyzję z dnia [...] lutego 2005 roku w przedmiotowej sprawie, uwzględnił w całości żądanie M.D. Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylił się do argumentacji przedstawionej przez Rektora Politechniki [...] i postanowieniem z dnia 14 września 2005 roku w sprawie I SAB/Wa 146/05 umorzył postępowanie sądowe dotyczące skargi na bezczynność rektora. Z tych względów organ administracji uznał, że nie uchybił terminowi wskazanemu w art. 54§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , albowiem zastosowanie znalazła instytucja autokontroli, określona w art. 54 §3 ustawy. Uzasadniony jest zatem wniosek o umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość wniosku o wymierzenie grzywny .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni.

Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu, czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. Również bezprzedmiotowym czyni go sytuacja jaka ma miejsce w niniejszej sprawie czyli umorzenie postępowania sądowego w sprawie złożonej skargi z uwagi na jej bezprzedmiotowość.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.