Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 779/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. i S. W. z dnia 14 kwietnia 2015 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W. i S. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D. W. i S. W. – wspólnicy spółki cywilnej [...] s.c. w C. wnieśli do Sądu skargę na decyzję z [...] grudnia 2014 r. Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wymierzenia kary administracyjnej w wysokości 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych.

Pismem z 14 kwietnia 2014 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na trudną sytuację materialną oraz fakt, działania bez profesjonalnego pełnomocnika. Do wniosku strona skarżąca dołączyła upomnienie Nr [...] wystawione przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...], zawierające wezwanie do uiszczenia kary pieniężnej wymierzonej zaskarżoną decyzją i pouczenie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie zajął stanowiska w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na skarżącą karę pieniężną nie zasługuje na uwzględnienie.

D. W. i S. W., wspólnicy spółki cywilnej [...] domagając się wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych, wskazali, że są w trudnej sytuacji materialnej. Ponadto działają bez profesjonalnego pełnomocnika, a Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w [...] wezwał ich do uiszczenia kary pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Zdaniem Sądu ocena trudnej sytuacji materialnej strony skarżącej nie jest możliwa, a w konsekwencji niemożliwe jest ustalenie czy zapłata wymierzonej kary pieniężnej przed zbadaniem zaskarżonej decyzji przez sąd wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkodę stronie skarżącej lub spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki. Strona ogólnikowo stwierdziła, że jest w trudnej sytuacji materialnej, ale nie wskazała jakichkolwiek konkretnych i aktualnych danych o tej sytuacji. Nie przedstawiła żadnych danych dotyczących takich kwestii jak: wielkość uzyskiwanych dochodów, posiadanych składników majątkowych i ponoszonych wydatków, wysokości i wymagalności zobowiązań. Fakt doręczenia stronie skarżącej upomnienia wzywającego do uiszczenia kary i pouczenie o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie świadczy również o tym, że strona obiektywnie patrząc nie jest w stanie uiścić wymierzonej kary, a co więcej, że uiszczenie kary wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że rodzaj obowiązku objętego zaskarżoną decyzją nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro odnosi się do świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy odwracalnego. W sytuacji uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji.

Powyższej oceny nie zmienia okoliczność występowania przed sądem bez profesjonalnego pełnomocnika.

W świetle powyższego Sąd uznał, że okoliczności podniesione we wniosku w żaden sposób nie wskazują, że w istocie wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do tak dalece idących skutków, by zasadne było udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej.

W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.