Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 907/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J. M., na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia [...] r, Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. J. M. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił złożonego przez siebie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne.

W niniejszej sprawie skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając tego żądania. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek argumentacją, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242).

Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny (lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji) do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie doprowadzi zatem do oczekiwanego przez skarżącego skutku, w postaci zaniechania przez organy dochodzenia należności składkowych (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 295/10 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 40/10).

Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.