Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 381/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 234 par. 2, art. 221, art. 230 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 928/15 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. wezwał M. K. w terminie 7 dni do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych w oparciu o art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Zażaleniem M. K. zaskarżyła zarządzenie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie jej z konieczności uiszczania opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że uiściła w sprawie stosowną opłatę. W jej ocenie, w związku z wydaniem w sprawie orzeczenia miała prawo do zapoznania się uzasadnieniem sporządzonym w formie pisemnej w ramach dokonanej już opłaty. Żądanie kolejnych "środków" jest, zdaniem skarżącej, niezasadne z uwagi na dokonaną przez nią opłatą wniesiona od całego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeśli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Przepis ten, co wynika z jego klarownej treści, nakłada na stronę żądającą doręczenie jej odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem obowiązek uiszczenia określonej opłaty kancelaryjnej, a w przypadku jej nie wniesienia wraz z żądaniem, nakłada na przewodniczącego obowiązek wyegzekwowania tejże opłaty.

W przedmiotowej sprawie, co wynika z analizy akt sprawy, skarżąca w związku w wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 17 lutego 2016 r. wystąpiła z wnioskiem, o którym mowa w powołanym przepisie, żądając doręczenia jej tego uzasadnienia wraz z pisemnym uzasadnieniem. Składając ten wniosek zobowiązana, zatem był do uiszczenia stosownej opłaty, a wobec jej nie wniesienia zasadnie i zgodnie z treścią przywołanego przepisu została wezwana do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej wysokości 100 złotych.

Odnosząc się do podniesionego w uzasadnień zażalenia stanowisko strony o niezasadności żądania uiszczenia opłaty kancelaryjnej w związku z uprzednim poniesieniem kosztów sądowych – uiszczeniem wpisu, wskazać należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie kosztów sądowych, jakie strony obowiązane są ponosić w związku ze swoim udziałem w sprawie przed sądem administracyjnym, rozróżnia dwa rodzaje tych kosztów. Są nimi, zgodnie z art. 211 p.p.s.a., zwrot wydatków oraz opłaty sądowe. Opłaty sądowe podzielone są natomiast na dwie kolejne i odrębne kategorie: wpis i opłaty kancelaryjne.

Wpis jest opłatą pobieraną od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 p.p.s.a.), a więc jest rodzajem opłaty która wraz z wnoszonym pismem (skargą, skargą kasacyjną, zażaleniem oraz skargą o wznowienie postępowania) ma na celu zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym.

Opłata kancelaryjna, jak sama nazwa wskazuje, to natomiast opłata związana z czynnościami kancelaryjnymi podejmowanymi przez sąd na żądanie strony domagającej się uzyskania stwierdzenia prawomocności oraz wydania odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt (art. 234 § 1 p.p.s.a.). Obejmuje ona również wydawanie odpisów, wyciągów, kopii i wydruków zaświadczeń oraz innych dokumentów wydawanych na podstawie zbiorów zgromadzonych i prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy.

Uiszczenie wpisu do wniesionej w sprawie skargi, jako jednej z odrębnych kategorii kosztów sądowych (opłat) nie jest, wobec powyższego równoznaczne, z pokryciem wszelkich opłat sądowych, jakie mogą w toku postępowania przez sądem wyniknąć lub się pojawić. Zgłoszenie żądania doręczenia odpisu zapadłego w sprawie wyroku wraz z jego uzasadnieniem, powoduje w świetle powyższych wywodów, a przede wszystkim przywołanych przepisów ustawy procesowej, konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej będącej odrębna kategorią opłat w ramach szeroko rozumianych kosztów sądowych, z poniesieniem których strona powinna się liczyć.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparci o art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.