Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 394/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 § 2, art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 127
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r, nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2008r. (zatytułowanym odwołanie) S.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, o "ponowne rozpatrzenie sprawy" dotyczącej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] maja 2008r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Z uwagi na fakt, iż powyższe pismo zostało złożone przez S.C. w terminie przewidzianym do zaskarżenia postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r., w którym organ ten stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Vl-go Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2008r. wezwano S.C. do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy złożone przez niego pismo z dnia [...] września 2008r. stanowi skargę na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, czy skargę na ww. postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego - pod rygorem przyjęcia, że stanowi ono skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2008r.

Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwanie do sprecyzowania pisma zostało doręczone S.C. dnia [...] listopada 2008r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił jednakże Sądowi stosownej odpowiedzi.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że złożone pismo z dnia [...] września 2008r. stanowi skargę S.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...]maja2008r.

W konsekwencji, w związku z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na mocy którego do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dnia 18 lutego 2009r. uznał się za niewłaściwy do rozpoznania niniejszej

Sygn. akt II SA/Go 394/09

sprawy oraz postanowił o przekazaniu sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.

Przedmiotowa sprawa została przekazana zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. dnia 25 maja 2009r. (data wpływu do tutejszego Sądu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W rozpoznawanej sprawie przyjąć należało, że S.C. kwestionuje rozstrzygnięcie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego zawarte w decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2008r., wydanej w pierwszej instancji przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

Należy zauważyć, że na mocy art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z zm.) od tej decyzji przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że S.C. realizując to uprawnienie pismem z dnia [...] maja 2008r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 czerwca 2008r.) wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W konsekwencji powyższego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r., organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż co prawda przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S.C. wyczerpał dwuinstancyjny tryb postępowania administracyjnego, to jednak za przedmiot skargi -zamiast postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008r. - błędnie przyjął decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2008r.

Sygn. akt II SA/Go 394/09

Tutejszy Sąd w pełni aprobuje pogląd wyrażony w dotychczasowym orzecznictwie, iż wniesienie skargi na decyzję organu l instancji z pominięciem rozstrzygnięcia organu odwoławczego nie jest dopuszczalne (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009r., sygn. akt VIII SA/Wa 151/09). Podnieść dalej trzeba, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowiono jak w sentencji.