Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 480/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi M. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnych wydanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stała się interpretacja Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pisemna interpretacja prawa podatkowego została wydana w związku z pytaniami strony:

- "Czy nabycie wierzytelności na własny rachunek korzysta ze zwolnienia z VAT zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy"?

- "Jaka jest podstawa opodatkowania"?

- "Kiedy powstaje obowiązek podatkowy"?

W skardze M.S. zarzucił organowi błędną interpretacje przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usługi polegającej na nabywaniu wierzytelności na własny rachunek.

W zaskarżonej interpretacji minister finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w K., stanowisko powyższe uznał za nieprawidłowe. Jego zdaniem jednorazowy zakup wierzytelności przez podmiot niezajmujący się usługami ściągania długów oraz factoringiem za usługę ściągania długów a w konsekwencji, że takie nabycie nie korzysta ze zwolnienia zawartego w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) – sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie (I FPS 4/10), mające rozstrzygnąć zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy nabycie wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie umowy przelewu, określonej w art. 509 i następne ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest usługą ściągania długów w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z pozycją 3 pkt 5 załącznika nr 4 do tej ustawy?".

Dodać należy, że 17 lutego 2010 r. niemiecki Federalny Trybunał Finansowy (Bundesfinanzhof) złożył do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 2 pkt 1 i art. 4 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE. L. z 1977 r., Nr 145, poz. 1; dalej: "szósta dyrektywa").

Sprawa została zarejestrowana w ETS pod sygnaturą C-93/10, a pytanie, które zadano brzmiało: "Czy w przypadku sprzedaży (kupna) wierzytelności, co do których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone [zahlungsgestörte Forderungen] w drodze przejęcia odzyskiwania długów i ryzyka ich niezaspokojenia nabywca wierzytelności dokonuje odpłatnego świadczenia i prowadzi działalność gospodarczą również wtedy, gdy cena kupna

- nie jest obliczana stosownie do wartości nominalnej wierzytelności, przy uzgodnionym umownie ryczałtowym potrąceniu z tytułu przejęcia odzyskiwania długów i ryzyka ich niezaspokojenia, lecz

- jest obliczana stosownie do ryzyka niezaspokojenia oszacowanego dla każdej wierzytelności, a odzyskiwanie długów ma jedynie podrzędne znaczenie w stosunku do potrącenia z tytułu ryzyka ich niezaspokojenia?

Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej - w przedmiocie wykładni art. 13 część B lit. d) pkt 2 i 3 szóstej dyrektywy [...]:

a) Czy przejęcie ryzyka niezaspokojenia wierzytelności przez kupującego wierzytelności w przypadku nabycia wierzytelności, co do których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone, za cenę znacznie poniżej wartości nominalnej jest, jako udzielenie innego zabezpieczenia kredytowego lub innego zabezpieczenia [gwarancji], zwolnione z podatku?

b) Jeżeli ma miejsce zwolnione z podatku przejęcie ryzyka: czy odzyskiwanie długów jest zwolnione z podatku jako element jednolitego świadczenia bądź jako świadczenie uboczne, czy też podlega opodatkowaniu jako odrębne świadczenie?

Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej i nie ma miejsca świadczenie zwolnione z podatku - w przedmiocie wykładni art. 11 część A lit. a) szóstej dyrektywy [...]: czy wynagrodzenie za podlegające opodatkowaniu świadczenie jest określane stosownie do przypuszczanych przez strony, czy też rzeczywistych kosztów odzyskania długu?".

Sąd zauważa, iż ocena prawna zagadnień przedstawionych składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunałowi Sprawiedliwości UE będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Podstawę prawną zawieszenia postępowania stanowi powołany wyżej art. 125 § 1 pkt 1 u.p.s.a. pozwalający Sądowi na działanie w tym zakresie z urzędu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że 27 października 2011 r. został wydany wyrok Trybunału w sprawie C-93/10, skoro jednak rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed NSA, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.s.a., Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed NSA.