Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 239/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania A.O. zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego. Odpis powyższej decyzji został doręczony stronie w dniu 18 stycznia 2017 r.

A.O. pismem z dnia 22 lutego 2017 r. nadanym w tym samym dniu wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku skarżąca wskazała, że ze względu na chorobę dziecka nie była w stanie złożyć skargi w terminie.

W wykonaniu wezwania Sądu do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na uchybienie terminu skarżąca podała w piśmie z 11 kwietnia 2017 r., że ze względu na chorobę dziecka trwającą od 10 lutego do 3 marca 2017 r. nie była w stanie dotrzymać terminu. Uchybienie terminu nie było celowym działaniem skarżącej ani nie wynikało z jej winy. Jednocześnie o możliwości przywrócenia terminu dowiedziała się w dniu wniesienia skargi, czyli 22 lutego 2017 r. Ponadto przedłożyła zaświadczenie lekarskie z 7 kwietnia 2017 r. wystawione przez lekarza pediatrę z którego wynika, że M.O. był leczony od 10 lutego do 3 marca 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżąca wskazując jako przyczynę uchybienia terminu leczenie jej syna w okresie od 10 lutego do 3 marca 2017 r. nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 17 lutego 2017 r. Podkreślenia wymaga, że o braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniały przeszkody nie do przezwyciężenia tj. takie, których skarżąca przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku nie mogła usunąć. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Należy wskazać, że nadesłane zaświadczenie lekarskie nie dotyczy skarżącej, tylko potwierdza leczenie jej syna w okresie od 10 lutego do 3 marca 2017r. Ponadto powyższe zaświadczenie zostało wystawione przez lekarza pediatrę i nie wskazano w nim, aby syn skarżącej wymagał jej opieki całodobowej. Trudno przyjąć, aby nawet konieczność sprawowania takiej opieki wykluczała możliwość podjęcia przez skarżącą określonych czynności w postępowaniu sądowym (czyli w omawianym przypadku nadania skargi na poczcie) bądź posłużenia się przez nią osobami trzecimi.

Należy także wskazać, że choroba syna de facto nie uniemożliwiła skarżącej wniesienia skargi, gdyż skarga została nadana w dniu 22 lutego 2017 r., a jak wynika z zaświadczenia lekarskiego syn skarżącej był leczony od 10 lutego 2017 r. do 3 marca 2017 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.