Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 752/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2  ust. 1,  art. 3  ust. 1,  art. 4 ust. 1,  art. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 października 2008 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 12 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. P. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia 12 maja 2008 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 7 stycznia 2008 r ustalającą wymiar podatku od nieruchomości za grudzień 2007 r.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 20 listopada 2007 r. Z. P. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, użytkowania wieczystego i sprzedaży (akt notarialny Rep. A nr [...]) nabył od Gminy B. samodzielny lokal mieszkalny nr 3 położony w B. przy al. W. [...] wraz z udziałem wynoszącym 11/100 we wspólnych częściach budynku i jego urządzeniach, które służą do użytku właścicieli lokali oraz użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, tj. 11/100 z działki gruntu, na której znajduje się ww. budynek, za ustaloną cenę z uwzględnieniem 90% bonifikaty.

Po otrzymaniu wezwania z dnia 21 grudnia 2000 r., Z. P. złożył w dniu 2 stycznia 2008 r. informację w podatku od nieruchomości za 2007 r., w której wykazał jako podlegające opodatkowaniu mieszkanie o pow. 56,20 m ² oraz działkę gruntu o powierzchni 30 m² ( tj. 11/100 z 276 m²).

Decyzją z dnia 7 stycznia 2008 r. Prezydent Miasta B. ustalił Z.P. należny podatek od nieruchomości za grudzień 2007 r. w kwocie 3 zł. Za podstawę wymiaru podatku organ przyjął wykazane w deklaracji powierzchnię lokalu mieszkalnego i udziału w wieczystym użytkowaniu gruntu oraz zastosował stawki podatku wynikające z Uchwały nr II/7/02 Rady Miejskiej w B. z dnia 11 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (...) (Dz. Urz. Woj Doln. nr 256 poz. 387) zmienionej Uchwałą Rady Miasta B. nr XXVI/260/04 z dnia 17 listopada 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. nr 253, poz. 4268).

W ustawowym terminie podatnik złożył odwołanie od decyzji. W odwołanie nie podniósł konkretnych zarzutów dotyczących wymiaru podatku od nieruchomości stwierdził jedynie, że decyzja jest dla niego krzywdząca. Wyjaśnił, że nabył od Gminy nieruchomość, która wymaga znacznych nakładów remontowych. Koszty remontu ponosił także przed kupnem od Gminy lokalu. Remont przeprowadził w 1987 r. Wskazuje także na nieprawidłowości przy sprzedaży poszczególnych lokali znajdujących się w budynku położonym w B. przy al. W. [...]. Kwestionuje także, dokonaną przed sprzedażą, wycenę lokalu podnosząc, że nie uwzględniono poniesionych przez niego wydatków na remonty. Na dowód złego stanu budynku strona dołączyła do odwołania fotografię budynku.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., decyzją z dnia 12 maja 2008 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2001 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 121, poz.844 ze zm. – dalej powoływanej jako u.p.o.l) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane: tj. grunty, budynki lub ich części budowle lub ich części. Podatnikami tego podatku są m in. właściciele nieruchomości lub obiektów budowlanych i użytkownicy wieczyści gruntów (art. 3 ust. 1 u.p.o.l.). Podstawę opodatkowania stanowi dla gruntów ich powierzchnia, dla budynków (lub ich części) powierzchnia użytkowa (art. 4 ust.1 u.p.o.l.). Podatek od nieruchomości dla osób fizycznych ustala organ podatkowy decyzją. Osoby fizyczne zobowiązane są do złożenia informacji o nieruchomości lub obiektach budowlanych na właściwym formularzu w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości (art. 6 u.p.o.l.).

Organ stwierdził, że wymiar podatku został dokonany zgodnie z ww. przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2005 r., nr 8, poz.60 ze zm.)

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. P. zarzucił naruszenie prawa, przez dokonanie nieprawidłowej wyceny nieruchomości, która była podstawą ustalenia wartości nieruchomości w akcie notarialnym. Zdaniem strony, nieuwzględnienie w dokonanej wycenie poniesionych kosztów remontowych w 1998 r. wpłynęło także na wymiar podatku. W wyniku sprzedaży nie uległa zmianie powierzchnia gruntu pod budynkiem, zatem znaczenia ma, w ocenie skarżącego, zawarta w dniu 20 listopada 2007 r. umowa notarialna. Skarżący wskazuje, podobnie jak w odwołaniu, na zły stan nieruchomości, konieczność przeprowadzenia remontów, nieprawidłowości przy sprzedaży poszczególnych lokali mieszalnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Organ podkreślił, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia opodatkowania nieruchomości od jej stanu technicznego.

Na rozprawie skarżący podtrzymał skargę wywodząc, że w związku z nabyciem nieruchomości wzrosły ponoszone przez niego koszty, co wiąże z nieprawidłową wyceną nieruchomości. Jednocześnie stwierdził, że nie kwestionuje podstaw do wymiaru podatku od nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kryterium legalności przewidziane w art.1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art.145 § 1 pkt 1 lit.a, lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie upsa.

Z. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 12 maja 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za grudzień 2007 r.

Badając legalność ww. decyzji Sąd nie stwierdził ani naruszenia prawa procesowego, ani naruszenia prawa materialnego.

Ograny podatkowe zasadnie przyjęły, że od chwili nabycia przez Z. P. od Gminy B., na podstawie aktu notarialnego z dnia 20 listopada 2007 r (Rep. A nr [...]) samodzielnego lokalu mieszkalnego nr 3 położonego w B. przy al. W. [...] wraz z udziałem wynoszącym 11/100 we wspólnych częściach budynku i jego urządzeniach, które służą do użytku właścicieli lokali oraz ułamkowej części użytkowania wieczystego gruntu (tj. 11/100 z działki gruntu), na której znajduje się ww. budynek, zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości (art. 3 u.p.o.l.). Obowiązek podatkowy powstał, zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.o.l., od dnia 1 grudnia 2007 r. , tj. od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku, Zasadnie zatem ustalono Skarżącemu podatek od nieruchomości za grudzień 2007 r.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, w rozpoznawanej sprawie, jest nieruchomość, w postaci lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 56,20 m² oraz grunt o powierzchni 30 m² (tj. przypadający na skarżącego udział wynoszący 11/100 w prawie wieczystego użytkowania gruntu o pow. 276 m²), na którym wzniesiony jest budynek. Należy podkreślić, że podatek od nieruchomości naliczany jest od powierzchni gruntu (udziału w gruncie) oraz od powierzchni użytkowej lokalu (art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.o.l.), a nie od wartości gruntu lub lokalu. Stawki podatku od nieruchomości określone są przez radę gminy, w drodze uchwały według zasad określonych w art. 5 u.p.o.l. W rozpoznawanej sprawie zastosowano stawki podatku obowiązujące w grudniu 2007 r.

Podnoszone w skardze do Sądu zarzuty, odnoszące się do zawyżenia w akcie notarialnym wartości nieruchomości, będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości i przez to zawyżenia podatku nie zasługują na uwzględnienie. Wartość nieruchomości nie wpłynęła bowiem w jakikolwiek sposób na wymiar podatku od nieruchomości. Podatek od nieruchomości, w rozpoznawanej sprawie, został wyliczony przez pomnożenie powierzchni gruntu oraz powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego (a nie ich wartości) przez stawkę podatku określoną w Uchwale Rady Gminy. Jednocześnie należy wskazać, że ani powierzchni gruntu, ani powierzchni użytkowej lokalu, ani zastosowanej stawki podatku strona skarżącą nie kwestionowała.

Na wymiar podatku od nieruchomości nie ma też wpływy stan techniczny budynku mieszkalnego, jedyny wyjątek, jaki przewidziano w tym zakresie w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych dotyczy gruntów budynków i budowli znajdujących się w posiadaniu przedsiębiorców lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarcza, jeśli przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywane do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Obiektów takich ustawa nie zwalnia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, ale nakazuje opodatkowanie według innych stawek jednostkowych. Wyłączone z takiego preferencyjnego opodatkowania są budynki mieszkalne oraz grunty związane z tymi budynkami. W rozpoznawanej sprawie ze względu na przedmiot opodatkowania, a także podmiot opodatkowania, kwestie związane ze stanem technicznym budynku nie mogły mieć wpływu na wysokość podatku od nieruchomości.

Ustosunkowując się do szeroko opisywanych w skardze, nieprawidłowości, w zakresie ustalenia wartości nieruchomości nabytej od Gminy przez Skarżącego, należy stwierdzić, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekanie w sprawie skarg na:

- decyzje administracyjne;

- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

- inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

- bezczynność organów w przypadkach określonych w pierwszych pięciu punktach,

- w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sadową kontrolę.

Należy wyjaśnić, że do innych czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zalicza się ani czynności udziału w zawarciu aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokali, ustanowienia prawa użytkowania wieczystego i ich sprzedaży, ani czynności negocjacyjnych poprzedzających zawarcie takiej umowy cywilnoprawnej, gdyż nie są to czynności z zakresu administracji publicznej (por. post. NSA z 21.02.1997 r. I SA 264/97 ONSA 1997, nr 4, poz.182). W sprawach tych zasadnie zastosowano formę umowy cywilnoprawnej, a to oznacza, że do rozstrzygania sporów wynikających z tej umowy właściwe są sądy powszechne, a nie sąd administracyjny. W zakresie, w jakim strona kwestionuje warunki określone w zawartej z Gminą umowie winna wystąpić do sądu powszechnego.

Odnosząc się zaś do przedmiotu zaskarżenia należy stwierdzić, że na ustalenie skarżącemu podatku od nieruchomości miał wpływ sam fakt nabycia nieruchomości, a nie określona w umowie wartość lokalu mieszkalnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddali.