Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 134/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 15 par. 1 pkt 1, art. 173 par. 1 i art. 194
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r., sygn. akt II GZ 134/06 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego obejmującego należność pieniężną wynikająca z grzywny postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z dnia 31 lipca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 2420/06 wezwał Z. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego obejmującego należność pieniężną wynikającą z grzywny.

Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 października 2006 r. oddalił, na powyższe postanowienie skarżący w dniu 17 listopada 2006 r. złożył "prośbę, skargę, kasację i apelację". Pismo to zostało potraktowane jako zażalenie i postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r. zostało odrzucone. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając w dniu 6 marca 2007 r. zażalenie skarżącego na wymienione ostatnio postanowienie odrzucił je. Zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 6 marca 2007 r., zostało odrzucone postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 września 2007 r. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 22 maja 2007 r. Z. W. w kolejnym zażaleniu zakwestionował postanowienie z dnia 11 września 2007 r. podnosząc, że zostało ono wydane bezprawnie i w związku z tym powinno zostać "całkowicie uchylone, cofnięte, zmienione oraz uznane za nieważne".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 października 2007 r. wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

W dniu 11 października 2007 r. Z. W. wniósł - skierowaną do Sądu Najwyższego, a za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – prośbę, skargę od postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie w tym przepisie (pkt 1-10).

Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie w niej określonym, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Wskazać należy również, że skarżący wniósł środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie, którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżącego środków odwoławczych. Stają się one prawomocne z chwilą ich wydania.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznając zażalenie za niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.