Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 323/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 323/12 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia


UZASADNIENIE

Skarżący – A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Skarżący, w piśmie z dnia 11 października 2012 r., zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Katarzyny Golat od orzekania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. oddalił ww. wniosek Skarżącego z dnia 11 października 2012 r. Postanowienie to skutecznie doręczono Skarżącemu w dniu 8 listopada 2012 r.

Skarżący, w piśmie z dnia 16 listopada 2012 r., zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie z dnia 30 października 2012 r. Wraz z przedmiotowym wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 30 października 2012 r.

Skarżący wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek jest zasadny, gdyż Skarżący był ciężko chory, miał [...], cierpi ponadto na schorzenia [...] tj. [...]. Skarżący wskazał, że rozpoczął normalne funkcjonowanie dopiero w dniu 16 listopada 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 22 listopada 2012 r. wezwał Skarżącego do udokumentowania okoliczności, które uniemożliwiły Skarżącemu wniesienie zażalenia w terminie (np. zwolnienie lekarskie, zaświadczenie o stanie zdrowia, zaświadczenie o pobycie w szpitalu, z których wynikać będzie rzeczywista niemożność podejmowania czynności procesowych przez Skarżącego) oraz do wyjaśnienia, czy choroba Skarżącego uniemożliwiała skorzystanie z pomocy osoby trzeciej np. żony w celu dochowania terminu do wniesienia zażalenia, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia tego wezwania.

Skarżący w piśmie z dnia 3 grudnia 2012 r. podniósł, że składa do akt sprawy dokumenty potwierdzające jego ciężką chorobę tj. skierowanie do szpitala na [...], zaświadczenia o wielu chorobach: [...], które to schorzenia powodowały w jego ocenie rzeczywistą niemożność podejmowania czynności procesowych. Ponadto Skarżący wyjaśnił, że w czasie biegu terminu do wniesienia zażalenia jego żona była chora i nie mogła normalnie funkcjonować, a córka jest schorowana – po [...] ratującego jej życie. Zdaniem Skarżącego w tych okolicznościach logiczny jest zatem wniosek, że nie miał on pomocy żadnej innej osoby, aby mógł dochować terminu do wniesienia zażalenia. Do ww. pisma z dnia 3 grudnia 2012 r. Skarżący nie załączył wskazanych w jego treści dokumentów, natomiast dołączył wynik [...] z dnia 14 września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Sąd stwierdza, że na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "P.p.s.a." jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu lub odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do § 2 ww. przepisu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przepis art. 87 § 4 P.p.s.a stanowi natomiast, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wyjaśnić trzeba na wstępie, że brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zgodnie z poglądami doktryny "kryterium braku winy" jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003, UNIMEX Oficyna Wydawnicza, wyd. 1). O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się m. in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy należy zatem wiązać z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu.

Sąd, biorąc pod uwagę stan sprawy oraz twierdzenia podniesione we wniosku o przywrócenie terminu, uznał, że Skarżący dochował warunków formalnych składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (siedmiodniowy termin od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz wniesienie wraz z wnioskiem zażalenia).

Sąd jednakże, przekładając powyższe uwagi na realia sprawy, doszedł do wniosku, iż Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

Podkreślić należy, że Skarżący mimo prawidłowego pouczenia zawartego w piśmie przewodnim, przy którym doręczono mu odpis postanowienia z dnia 30 października 2012 r. (skutecznie doręczonym w dniu 8 listopada 2012 r.), złożył zażalenie na ww. postanowienie w dniu 16 listopada 2012 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminowi do jego złożenia.

Skarżący podniósł, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest zasadny, gdyż Skarżący w czasie trwania terminu do wniesienia zażalenia był ciężko chory, miał [...], cierpi ponadto na schorzenia [...] i rozpoczął normalne funkcjonowanie dopiero w dniu 16 listopada 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący wyjaśnił, że choroby: [...], spowodowały rzeczywistą niemożność podejmowania czynności procesowych, zaś w czasie biegu terminu do wniesienia zażalenia żona Skarżącego była chora i nie mogła normalnie funkcjonować, a córka jest schorowana – po [...] ratującego jej życie.

Podkreślić należy przy tym, że do ww. pisma z dnia 3 grudnia 2012 r. Skarżący nie załączył wskazanych w jego treści dokumentów, natomiast dołączył wynik [...] z dnia 14 września 2012 r. Sąd stwierdza jednakże, iż z tego dokumentu w żaden sposób nie wynika, że Skarżący w okresie od 8 listopada 2012 r. do 15 listopada 2012 r. nie mógł dokonywać czynności procesowych. W konkluzji stwierdzić należało, że Skarżący nie dołożył wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało oczekiwać, gdy strona chce wykazać, że choroba uniemożliwiła jej dokonanie czynności w terminie. Twierdzenia Skarżącego nie zostały bowiem poparte odpowiednimi dokumentami.

W ocenie Sądu zauważenia wymaga przy tym, że uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek obciąża podmiot, który wnosi o przywrócenie terminu, a sąd nie jest uprawniony aby domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu, ani też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę strony. W stanie faktycznym niniejszej sprawy oznacza to, że skoro Skarżący nie udokumentował w żaden sposób twierdzeń o swojej chorobie uniemożliwiającej dokonanie czynności w przewidzianym terminie, to Sąd nie mógł dojść do innego wniosku niż ten, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Sąd nie kwestionował stanu zdrowia Skarżącego, jednak to na Skarżącym ciążył obowiązek, aby wykazać, składając wniosek o przywrócenie terminu, że choroba uniemożliwiła mu w okresie od 8 listopada 2012 r. do 15 listopada 2012 r. dokonywanie czynności procesowych. W ocenie Sądu Skarżący obowiązku tego nie wypełnił.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.