Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 839/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w Turku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie naliczenia kary pieniężnej za umieszczenie bez zezwolenia w pasie drogowym reklam wyborczych postanawia odrzucić skargę /-/ Maciej Dybowski


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) r. nr (...) p.o. Kierownika Zarządu Dróg Powiatowych w Turku działający z upoważnienia Zarządu Powiatu Tureckiego na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 3, ust. 6, ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. z 2007r. nr 19, poz. 115 ze zm., dalej udp), § 1 ust. 2 - 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielenia zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz. U. Nr 140, poz. 1481) oraz uchwały Rady Powiatu Tureckiego nr XXVII/187/2009 z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty za zajęcie 1m² pasa drogowego dróg powiatowych na terenie Powiatu Tureckiego naliczył karę pieniężną za umieszczenie bez zezwolenia 4 szt. reklamy wyborczej, 4 szt. reklamy dwustronnej kandydata do parlamentu europejskiego (k. 30-32 akt administracyjnych).

Na skutek wniesionego odwołania przez Komitet Wyborczy K Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej SKO) decyzją z dnia(...) r. nr (...) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji (k. 3-4, 8-12 akt SKO).

Pismem z dnia (...) r. Zarząd Dróg Powiatowych w Turku (dalej Zarząd Dróg Powiatowych) wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając naruszenie prawa, w szczególności art. 90 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360 ze zm.) w zw. z art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. nr 25, poz. 219 ze zm.; k. 3-7 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że działający z upoważnienia Zarządu Powiatu Tureckiego Kierownik Zarządu Dróg Powiatowych w Turku jest organem administracji, który wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji i w związku z tym nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego; z ostrożności procesowej SKO wniosło o oddalenie skargi (k. 10-15 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a nadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ppsa).

Legitymacja do złożenia skargi oparta została przez ustawodawcę o kryterium interesu prawnego, co oznacza, że skargę może wnieść, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Podstawę procesowej legitymacji strony musi zatem stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podgalają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym.

W rozpatrywanej sprawie Zarząd Dróg Powiatowych w Turku wniósł skargę na decyzję, którą to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości wydaną przez Zarząd Dróg Powiatowych decyzję i umorzyło postępowanie. Zatem skarga została wniesiona przez organ, którego wydał decyzję w pierwszej instancji.

Z utrwalonego orzecznictwa sądowego wynika jednoznacznie, że żaden przepis nie przyznaje organowi administracji publicznej pierwszej instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 1990 r. – SA/Wr 990/90 – ONSA 4/90/7; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 czerwca 2005 r. – III SA/Gd 279/05 - LEX 220333; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2006 r. - IV SA/Po 115/06 opubl. http:// orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zgodnie z brzmieniem art. 28 kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zatem odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji.

Organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 kpa i art. 50 § 1 ppsa, lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2006 r. - II GSK 387/05 - LEX nr 197511, akceptowany przez J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2008 s. 164 uw. 21; s. 206 uw. 18a). Nadto, jak słusznie wskazuje T. Woś, postępowanie sądowoadministracyjne nie ma służyć rozstrzyganiu "sporów na tle odmiennych poglądów prawnych pomiędzy organami różnych szczebli w systemie organizacyjnej administracji publicznej". W takiej sytuacji konieczne jest odrzucenie skargi (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr 2005, s. 212 uw. 2; s 228 uw. 27 in fine; Wyd. LexisNexis 2008 s. 240-241 uw. 2; s. 258 uw. 29 in fine).

Z tych też przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, skargę należało odrzucić.

/-/ Maciej Dybowski

j.a.