Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 44/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 , art. 239 pkt 1lit h
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 23 listopada 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla A. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22.IX.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Skarżąca złożyła w dniu 10.XI.2015 r. formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedynym źródłem jej utrzymania są zasiłek okresowy w wysokości 317 zł i zasiłek celowy w wysokości 55 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, oczekuje na przydział lokalu socjalnego, w stosunku do niej został wydany wyrok o eksmisji z mieszkania z powodu niepłacenia czynszu, jest zadłużona na kwote 29200 zł z tytułu bezumownego korzystania z lokalu i zobowiązania wobec brata. Wnioskodawczyni choruje na dyskopatie i astmę, często leczy się w szpitalu, część dochodu wydaje na leki.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, brak własnego majątku, utrzymywanie się ze świadczeń z pomocy społecznej, zadłużenie, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie w całości.

Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podkreślić, że jest on bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1lit h p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. Zatem skarga A. S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.