Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 881/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art.199, art. 245, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku KW o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniesionego zażalenia postanawia: 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. /-/V. Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis sądowy od skargi wynosi [...].

Skarżący KW pismem z dnia [...] wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podał, że znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji zdrowotnej, życiowej i finansowej. Oświadczył, że posiada nieruchomość w P przy ul. [...]. Wnioskodawca podał, że uzyskuje dochody z tytułu renty w wysokości [...] brutto, przy czym po potrąceniach otrzymuje [...] netto.

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy KW w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada nieruchomości rolnych, zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów.

Na kolejne wezwanie z dnia [...] KW w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów z pracy czy wynajmu nieruchomości, nie korzysta również z pomocy opieki społecznej. Ponosi następujące koszty miesięcznego utrzymania: [...]. Wnioskodawca posiada samochód osobowy marki M, rok produkcji [...], samochód jest uszkodzony, skarżący nie jeździ nim, nie ma ważnego przeglądu badania technicznego. Do pisma załączył kserokopie: zeznań rocznych podatkowych, z których wynika, że dochód roczny skarżącego w [...] wyniósł [...], w [...] [...], w [...] [...], decyzji ZUS z [...] stwierdzającej, że skarżący posiada zadłużenie wobec ZUS, tytułów wykonawczych, wyciągów z rachunku bankowego, faktur za energię elektryczną, wodę, zużycie ciepła oraz wezwań do zapłaty.

W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Art. 246 § 1 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje :

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że argumentacja skarżącego odnosząca się co do braku środków finansowych na uiszczenie wpisu od skargi i kosztów zastępstwa procesowego w rozpatrywanej sprawie jest wiarygodna. Skarżący jest rencistą i z tego tytułu otrzymuje rentę w wysokości [...] netto. Wnioskodawca nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, jest osobą schorowaną, ma zaległości w Urzędzie Skarbowym i w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Z informacji udzielonej przez skarżącego wynika, że posiada nieruchomość przy ul. W [...] oraz przy ul. S [...] we współwłasności z bratem oraz nieruchomość przy ul. S [...]. Jednakże z treści skargi (karta nr [...] akt sądowych o sygn. [...]) wynika, że w.w nieruchomości znajdują się w złym stanie technicznym, nie są ogrzewane, są zawilgocone i wobec tego skarżący nie ma możliwości uzyskania dodatkowych dochodów z tytułu najmu.

Na obecnym etapie postępowania nie zwolniono skarżącego od ewentualnych, przyszłych kosztów sądowych. W sytuacji gdyby skarżący nie był w stanie ich uiścić będzie mógł zwrócić się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

/-/V.Mielcarek