Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 328/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. M. jest wydana na podstawie art. 10

ust. 7 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] o utracie przez wyżej wymienionego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 13 stycznia 2012 r.

Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2011 r. M. M. został uznany z dniem 2 listopada 2011 r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 610,70 zł miesięcznie tj. 100% zasiłku dla bezrobotnych.

W dalszej kolejności decyzją nr [...] Starosty Powiatu [...]

z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] orzeczono o utracie przez M. M. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 13 stycznia 2012 r. W uzasadnieniu wskazano, że utrata prawa do zasiłku nastąpiła z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. M. Wskazał, że spełnił wszystkie warunki by nabyć od nowa prawo do zasiłku dla bezrobotnych, a nie do jego kontynuacji. Podał sposób dokonywania wyliczeń zasiłku. Zakwestionował prawidłowość ostatniej rejestracji w PUP. Wskazał, że samotnie wychowuje dziecko do 15 roku życia.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że M. M. zarejestrował się w PUP w K. w dniu 1 grudnia 2008 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku przyznanym od dnia 9 grudnia 2008 r. na okres 12 miesięcy. Utratę tego prawa spowodowało podjęcie w dniu 2 lutego 2009 r. zatrudnienia przez wyżej wymienionego. Zatem od dnia 1 lutego 2009 r. utracił on status bezrobotnego i prawo do zasiłku. Do tego czasu M. M. wypłacono zasiłek za 55 dni (do wybrania pozostało 310 dni). Następnie w dniu 2 listopada 2009 r. odwołujący ponownie zarejestrował się w PUP w K. Przyznano mu wówczas prawo do kontynuacji uprzednio wypłacanego świadczenia od dnia 3 listopada 2009 r. Zasiłek pobierał do dnia 28 lutego 2010 r. tj. kolejne 118 dni (do wybrania pozostało 192 dni). Z dniem 1 marca 2010 r. M. M. podjął zatrudnienie, które trwało do 30 listopada 2010 r. W dniu 1 grudnia 2010 r. ponownie zarejestrował się w PUP w K. Tak jak poprzednio zasiłek został przyznany za "okres uzupełniający". Odwołujący pobierał go przez kolejne 120 dni tj. od 2 grudnia 2010 r. do 11 czerwca 2011 r. Do pobrania pozostało M. M. 72 dni. Kolejne zatrudnienie obejmowało okres od 1 kwietnia 2011 r. do 31 października 2011 r. M. M. zarejestrował się w PUP w K. w dniu 2 listopada 2011 r., od tego dnia pobierał kolejną część (pozostałe 72 dni) kontynuacji prawa do zasiłku nabytego 9 grudnia 2008 r.

Wojewoda wyjaśnił, że ogólne zasady nabywania i ustalania początkowej daty przysługiwania prawa do zasiłku określa art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, zgodnie z jego treścią prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...), lub też zaszły inne zdarzenia określone w kolejnych punktach tego przepisu. Te ogólne zasady nabycia prawa do zasiłku zastosowano wobec skarżącego w dniu 1 grudnia 2008 r. Przy następnych rejestracjach zastosowano przepisy szczególne. Wojewoda podał, że przyznanie prawa do zasiłku na tzw. okres uzupełniający reguluje art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, (...) posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4. Ww. przepis stanowił materialnoprawną podstawę do przyznawania M. M. prawa do kolejnych kontynuacji prawa do zasiłku, pobieranie którego zapoczątkował w dniu 9 grudnia 2008 r. W dniu ostatniej rejestracji odwołujący legitymował się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. W związku z utratą w dniu 1 kwietnia 2011r. statusu bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni, odwołujący spełniał wyłącznie warunki do przyznania prawa do zasiłku na okres skrócony o poprzednie okresy pobierania tego świadczenia. Wojewoda wskazał na treść art. 73 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zgodnie z którym osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4.

W okolicznościach sprawy cały okres pobierania zasiłku w przypadku odwołującego się rozpoczął się w dniu 9 grudnia 2008 r. i trwał do 12 lutego 2012 r. włącznie. Kilkakrotnie przerywany był podejmowaniem zatrudnienia trwającym krócej niż 365 dni. W tym przedziale czasowym wyżej wymieniony pobierał w sumie 12 miesięcy zasiłku dla bezrobotnych. Od dnia 13 stycznia 2012 r. M. M. utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego maksymalnego pobierania.

Wojewoda podkreślił, że przepis art. 73 ust. 5 cyt. wyżej ustawy jest przepisem szczególnym wobec przepisów regulujących nabywanie prawa do zasiłku na zasadach ogólnych określonych w art. 71 ust. 1. W przedmiotowej sprawie M. M. każdorazowo (po każdym zatrudnieniu na okres nieprzekraczający 365 dni) spełniał warunki określone w art. 73 ust. 5, zatem zasadnie organ I instancji przyznawał mu prawo do kontynuacji prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożył M. M. wskazał, że jest krzywdząca. Podał, że

w dniu 12 listopada 2011 r. winien zostać mu przyznany nowy zasiłek na okres 12 lub 18 miesięcy. Nadto 1 grudnia 2008 r. został mu przyznany zasiłek na okres 12 miesięcy, podczas gdy z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wieku do 15 lat przysługiwał mu on za okres 18 miesięcy. Podał, że na dzień 2 listopada 2011 r. legitymował się 14 miesięcznym okresem zatrudnienia "w 18 miesiącach, więc kontynuacja przedawniła się, gdyż utracił status bezrobotnego na dłużej niż 365 dni". Jego zdaniem winno mu zostać przyznane prawo do "nowego zasiłku". W dalszej części uzasadnienia zaprezentował sposób wyliczenia zasiłku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W kolejnych pismach z dnia 29 marca 2012 r., 4 kwietnia 2012 r., 6 kwietnia 2012r. i z dnia 11 kwietnia 2012 r. skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, stanowiących polemikę z zaskarżoną decyzją Wojewody i zawartym w niej stanowiskiem M. M. przedstawił sposób wyliczenia okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych i okresu na jaki utracił status osoby bezrobotnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić skarżącemu, że stosownie do art. 1 § 1 i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sad eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję – w zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia – poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z, dalej zwanej Ppsa. Sad rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, co wynika z art. 134 § 1 Ppsa. Oceniając zaskarżoną decyzję w omówionym zakresie Sąd uznał, że nie jest ona dotknięta wadami powodującymi konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 Ppsa, podlegała oddaleniu.

Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa". Przepis art. 73 ust. 5 ustawy stanowi: "Bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4."

Przepis ten obliguje zatem organy administracji do przyznania zasiłku na okres skrócony, w razie zaistnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek.

Z akt sprawy wynika, że skarżący rejestrując się w grudniu 2008 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w K., spełniał warunki do uznania go za osobę bezrobotną oraz do przyznania prawo do zasiłku, w związku z czym prawomocną decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] nabył prawo do zasiłku od dnia 9 grudnia 2008 r. na okres 12 miesięcy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że podczas rozprawy przed Sądem skarżący wycofał się z zarzutu, jakoby wspomnianą wyżej decyzją winien mu być przyznany zasiłek na okres 18 miesięcy.

Niesporne jest, ze przed upływem dwunastomiesięcznego okresu pobierania zasiłku skarżący kilkakrotnie tracił status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia, każdorazowo na okres krótszy niż 365 dni. Trafnie więc organy obu instancji przyjęły normę prawną cyt. wyżej art. 73 ust. 5 ustawy za podstawę wydawanych decyzji w sprawie "kontynuacji prawa do zasiłku", a którego pobieranie przez skarżącego rozpoczęło się w dniu 9 grudnia 2008 r.

Niespornym jest także, ze w okresie poprzedzającym ostatnią rejestrację, która miała miejsce w dniu 2 listopada 2011 r. skarżący otrzymał zasiłek dla bezrobotnych za okresy zasiłkowe: od dnia 9 grudnia 2008 r. do dnia 2 lutego 2009 r. (55 dni), od dnia 3 listopada 2009 r. do dnia 28 lutego 2010 r. (118 dni) i od dnia 2 grudnia 2010 r. do dnia 11 czerwca 2011 r. (120 dni), Po kolejnej, a zarazem ostatniej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w K., tj. w dniu 2 listopada 2011 r. – poprzedzonej okresem zatrudnienia od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 października 2011 r. – skarżącemu prawidłowo został przyznany zasiłek dla bezrobotnych (decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...]) również na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed datą utraty statusu bezrobotnego (na okres krótszy niż 365 dni). Skarżący nabył bowiem prawo do zasiłku na okres uzupełniający do 12 miesięcy, ponieważ jako bezrobotny nie wykorzystał jeszcze tego uprawnienia w całości.

Stanowisko skarżącego, iż w dniu 2 listopada 2011 r. "kontynuacja się przedawniła" i nabył on prawo do "nowego zasiłku" (na pełny okres) nie zasługuje więc na akceptację, albowiem pozbawione jest podstawy prawnej. Tym samym nie może też prowadzić do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2012 r., orzekającej o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia 13 stycznia 2012 r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy – w ocenie Sądu – dawał organom administracji podstawę do jednoznacznego ustalenia, że w dacie wyżej wspomnianej upłynął dwunastomiesięczny okres pobierania zasiłku przez skarżącego, co skutkuje utratą prawa do tego zasiłku.

Z przyczyn wyjaśnionych na wstępie (odnoszących się do wskazania kompetencji sądów administracyjnych) wyłączona jest możliwość rozważania przez Sąd zarzutu skargi, jakoby kwestionowana decyzja była dla skarżącego "krzywdząca", gdyż ten zarzut odnosi się do merytorycznej słuszności decyzji, a nie do jej zgodności z prawem.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 151 Ppsa, orzekł o oddaleniu skargi.