Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1309/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący W. B., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie w wysokości [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżący wskazał w uzasadnieniu wniosku na wszystkie zawisłe przed WSA w Szczecinie sprawy z jego skarg, i podał, że aktualnie jest zobowiązany do uiszczenia kwoty [...] zł, której nie jest w stanie opłacić.

Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, na utrzymaniu małżonków pozostaje dwóch synów w wieku [...] i [...] lat. Źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza małżonków – sprzedaż inwentów i biletów na imprezy kulturalne w Polsce. Dochody skarżącego i jego żony kształtują się odpowiednio na poziomie [...] zł i [...] zł brutto. Skarżący oświadczył przy tym, że wszystkie wolne środki pieniężne zainwestował lub planuje zainwestować. Aby nie "wypaść z rynku" skarżący zaliczkował już kolejne imprezy i bieżące dochody oraz oszczędności są już w zasadzie wydane. Jest to konieczne aby w terminie późniejszym uzyskać dochód i mieć za co utrzymać rodzinę.

Skarżący podał, że miesięczne wydatki na utrzymanie stanowią: [...] zł za uczęszczanie dzieci do płatnych szkół, [...] zł na utrzymanie pozaszkolne, [...] zł na wyżywienie, [...] zł na utrzymanie mieszkania (czynsz, prąd, gaz), [...] zł na odzież, [...] zł na środki czystości, higieniczne i kosmetyki.

Odnośnie do majątku skarżący podał, że posiada nieruchomości położone

w [...] ([...] m²), w [...] ([...] m²), posiada nieruchomość rolną

w [...] ([...] ha), [...] ([...] ha), [...] ([...] ha), oraz nieruchomość w [...] ([...] m²). Skarżący posiada dwa samochody: [...] oraz dwa motocykle: [...].

Przedstawione wyżej oświadczenie skarżącego, w zestawieniu z obowiązkiem uiszczenia kwoty [...] zł w jedenastu zawisłych aktualnie przed WSA w Szczecinie sprawach, okazało się niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych, dlatego wezwaniem referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2014 r. skarżący został zobowiązany do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz do złożenia dodatkowych oświadczeń. Powyższe zobowiązanie obejmowało:

1) zeznanie podatkowe skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu

w 2012 roku,

2) zeznanie podatkowe żony skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu

w 2012 roku,

3) wyciągi z wszystkich rachunków bankowych skarżącego oraz żony skarżącego za okres od 15 października do 15 grudnia 2013 r.

4) dokumenty potwierdzające aktualny stan oszczędności skarżącego,

5) dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych wydatków związanych

z utrzymaniem siebie i rodziny z okresu ostatnich trzech miesięcy

(w szczególności wydatki na opłaty związane z opłatą za przedszkola, utrzymaniem mieszkania, nieruchomości itp.),

6) dokumenty potwierdzające wysokość dochodów skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej (t.j. odpis ewidencji przychodów, kosztów, dochodów - prowadzonej dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym oraz deklaracji dotyczących podatku VAT ) za okres ostatnich trzech miesięcy,

7) dokumenty potwierdzające wysokość dochodów żony skarżącego

z prowadzonej działalności gospodarczej (t.j. odpis ewidencji przychodów, kosztów, dochodów - prowadzonej dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym oraz deklaracji dotyczących podatku VAT ) za okres ostatnich trzech miesięcy,

8) dodatkowe oświadczenie, czy wykazany na urzędowym formularzu majątek (nieruchomości i rzeczy ruchome) stanowi dla skarżącego lub dla żony skarżącego źródło przychodu (dochodu) oraz jaka jest wysokość ewentualnego dochodu z tego tytułu z okresu ostatnich sześciu miesięcy, wraz z dokumentami potwierdzającymi powyższe,

9) dodatkowe oświadczenie, czy skarżący lub jego żona jest producentem rolnym oraz jaką wysokość ewentualnych dopłat otrzymali w 2012 roku, wraz dokumentami potwierdzającymi powyższe.

W ww. wezwaniu wyznaczono czternastodniowy termin, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów i oświadczeń znajdujących się

w aktach sprawy.

Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu na wskazany adres do korespondencji w dniu 15 stycznia 2014 r. Wyznaczony tym wezwaniem 14-dniowy termin upłynął bezskutecznie 29 stycznia 2014 r.

We wskazanym terminie, ani dotychczas, skarżący nie nadesłał żadnej korespondencji i nie przedłożył wymaganych dokumentów.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 p.p.s.a.) – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc

o zwolnienie od tego obowiązku uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bowiem kryterium finansowe (por. postanowienie NSA z 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 434/11 oraz z 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I GZ 1/10, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podnieść też należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny

i orzecznictwa, opłaty sądowe, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy powinno wynikać

z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu (referendarza sądowego) natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.

W ocenie referendarza sądowego, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W formularzu skarżący wskazał na źródło utrzymania rodziny, wysokość dochodów (łącznie dochody skarżącego i jego żony [...] zł brutto miesięcznie), stan oszczędności ([...] zł) oraz stan majątkowy (nieruchomości w [...], w [...], nieruchomości rolne w [...], dwa samochody, dwa motocykle). Przedstawione dane wskazują bez wątpienia, że skarżący nie należy do osób ubogich. Jednak wobec złożonego oświadczenia o rozdysponowaniu oszczędnościami ([...] zł) na uiszczenie zaliczek w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, oświadczenia o wysokości ponoszonych wydatków na utrzymanie, referendarz sądowy uznał, że udokumentowanie sytuacji finansowej małżonków jest konieczne do oceny możliwości płatniczych skarżącego. Dlatego W. B. został wezwany w piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. do nadesłania ww. dokumentów i oświadczeń, które miały uzupełnić i potwierdzić dotychczasowe dane. Stosownie bowiem do art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Oceniając wniosek skarżącego, należy stwierdzić, że jak dotychczas nie potwierdził on wymaganych informacji, istotnych dla oceny jego możliwości płatniczych w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem znany aktualny stan oszczędności oraz sposób korzystania z posiadanego majątku i wysokość otrzymywanych ewentualnych pożytków z posiadanego majątku. Skarżący nie potwierdził podanej we wniosku wysokości dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, oraz wysokości ponoszonych kosztów związanych z utrzymaniem siebie i rodziny; nie wskazał też jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem wszystkich nieruchomości.

W świetle powyższych uwag, należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono, jak

w sentencji.