Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 431/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego I. uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. oddala wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...] działający z upoważnienia Starosty Powiatu Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, uchylił decyzję z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] o uznaniu M.D. za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2002r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 2002r. w wysokości 597,90 zł miesięcznie oraz orzekł o odmowie uznania M.D. za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2002r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 2002r.

W uzasadnieniu decyzji organ l instancji powołał się na treść pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2004r. informującego o przyznaniu M.D. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia [...] listopada 2002r. do dnia [...] maja 2003r. W tej sytuacji organ administracyjny uznał, że strona nie spełniała warunków formalnych do nabycia statusu osoby bezrobotnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bowiem nabywając z dniem [...] listopada 2002r. uprawnienie do świadczenia rehabilitacyjnego nie mogła być uznana za osobę bezrobotną.

Od decyzji organu I instancji ustanowiony przez stronę pełnomocnik wniósł odwołanie, w którym zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż w sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w wyniku ujawnienia nowych okoliczności faktycznych nie znanych organowi w dniu wydania decyzji, w sytuacji gdy nowe okoliczności w postaci orzeczenia Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2004r. i wydanej w jego konsekwencji decyzji ZUS z dnia [...] czerwca 2004r. przyznającej świadczenie rehabilitacyjne, nie istniały w dniu wydania przedmiotowej decyzji z dnia [...] listopada 2002r., a zatem -jak twierdzi pełnomocnik - w sprawienie zaistniała ustawowa przesłanka wznowienia postępowania. Nadto pełnomocnik zarzuca naruszenie art. 151 par. 1 pkt 1 k.p.a., gdyż-zdaniem pełnomocnika - w sprawie zaistniały przesłanki do wydania decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2002r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że na mocy decyzji z dnia [...] listopada 2002r. M.D. uznana została za osobę bezrobotną oraz przyznane jej zostało prawo do zasiłku dla bezrobotnych, na okres 12 miesięcy. Dalej organ wskazuje, że w dniu [...] czerwca 2004r., na mocy wyroku sądowego, stronie wypłacone zostało świadczenie rehabilitacyjne za okres od dnia [...] listopada 2002r. do dnia [...] maja 2003r. W tej sytuacji, jak wywodzi organ II instancji, strona nie spełniała warunków formalnych do nabycia statusu osoby bezrobotnej oraz do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie organu wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o przyznaniu statusu osoby bezrobotnej i nabyciu prawa do zasiłku dla bezrobotnych było prawidłowe. Organ II instancji zaznacza, że strona nie powiadomiła organu I instancji o wystąpieniu na drogę sądową w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego, co stanowiło cyt, "istotny element w sprawie uznania strony za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych". Od decyzji organu II instancji strona wniosła skargę, w której zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 138 par. 1 pkt 2 i par. 2k.p.a., art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a., 151 par. 1 pkt 1 k.p.a., art. 11 w zw. z art. 8 k.p.a., art. 107 par. 3 k.p.a. W uzasadnieniu skarżąca podnosi, iż wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. nie było uzasadnione, ponieważ w dniu wydania decyzji objętej wznowieniem nie istniały istotne okoliczności faktyczne, które były podstawą uchylenia decyzji objętej wznowieniem. Skarżąca stwierdza, że świadczenie rehabilitacyjne zostało skarżącej przyznane na mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2004r., a zatem okoliczność, która stała się podstawą uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2002r., powstała dopiero po wydaniu tej decyzji. W konsekwencji-jak twierdzi skarżąca- powyższe, nowe okoliczności nie istniały w dniu wydania decyzji z dnia [...] listopada 2002r., a zatem nie mogły być podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. Skarżąca wskazuje również na wady formalne zaskarżonej decyzji organu II instancji, która jej zdaniem nie spełnia warunków formalnych, o których mowa w art. 107 par. 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż zarzuty skargi. Wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji ostatecznych. Zgodnie z treścią art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. przedstawiaj ą określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi z niezależnych od niego przyczyn, mający wpływ na status prawny strony tj. zakres jego praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2000r., sygn. akt ISA/Lu 9/00, Lex nr 51768). Skarżąca zarzuca, iż nie było podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a., zakończonego decyzją ostateczną z dnia 29 listopada 2002r. o przyznaniu stronie statusu osoby bezrobotnej i przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ w dacie wydania tej decyzji strona nie miała jeszcze przyznanego prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W konsekwencji - jak twierdzi skarżąca - uchylenie ww. decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2002r. narusza przepisy prawa.

Powyższy zarzut skarżącej należy uznać za chybiony. Trzeba zwrócić uwagę, że na mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2004r. skarżącej przyznano świadczenie rehabilitacyjne za okres od [...] listopada 2002r. do [...] maja 2003r. A zatem w tymże okresie skarżąca spełniała warunki do otrzymania świadczenia rehabilitacyjnego. Według obowiązującego stanu prawnego, spełniając warunki do otrzymania świadczenia rehabilitacyjnego, skarżąca nie mogła jednocześnie spełniać warunków formalnych do otrzymania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W tym znaczeniu - nową okolicznością - o której mowa w art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a., jest w niniejszej sprawie fakt, iż w omawianym okresie skarżąca faktycznie spełniała warunki do otrzymania świadczenia rehabilitacyjnego. To, że formalne potwierdzenie uprawnienia do świadczenia rehabilitacyjnego oraz wypłata tegoż świadczenia nastąpiły w okresie późniejszym, nie zmienia zasadniczego faktu, że w omawianym okresie skarżąca była uprawniona do świadczenia.

Nowe okoliczności, o których mowa w art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a., przedstawiają określony stan faktyczny i prawny jaki istniał w chwili wydania decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi. Okoliczności te mogą również nie być znane stronie postępowania. W niniejszej sprawie istniał pewien stan faktyczny, stwierdzony jednak dopiero wyrokiem sądowym, wydanym w okresie późniejszym. W tym znaczeniu istniały przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją administracyjną z dnia [...] listopada 2002r. Jednakże decyzja organu II instancji oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa.

Skarżącej przyznane zostało prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od [...] listopada 2002r. do [...] maja 2002r., natomiast status osoby bezrobotnej skarżąca otrzymała na okres od [...] listopada 2002r. do dnia [...] marca 2004r., a zasiłek dla bezrobotnych - od [...] grudnia 2002r. na okres 12 miesięcy. Z powyższego wynika, że skarżąca nie spełniała warunków osoby bezrobotnej w okresie za który przyznano jej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Zatem uchylenie w całości decyzji z dnia [...] listopada 2002r. i pozbawienie statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych - również w okresie za który nie przyznano skarżącej świadczenia rehabilitacyjnego, w obecnym stanie sprawy, narusza przepisy prawa. Organ administracyjny pozbawiając stronę uprawnień nie ustosunkował się do całości rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia decyzji nie wynika, jakimi przesłankami kierował się i na jakiej podstawie organ wydał rozstrzygnięcie o danej treści. Brak prawidłowego uzasadnienia rozstrzygnięcia, nie ustosunkowanie się przez organ do wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, może świadczyć, o tym że organ naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów, a wydana decyzja dotknięta jest wadą dowolności.

Z powyższych względów funkcjonowanie takich decyzji w obrocie prawnym nie jest dopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 152 ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Na podstawie art. 239 pkt 1a ww. ustawy skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, natomiast w postępowaniu sądowym skarżąca nie była reprezentowana przez radcę prawnego, dlatego wniosek o zwrot kosztów postępowania oddalono.