Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 38/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 230 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 613/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia 15 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 26 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 613/19 odrzucił skargę [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 maja 2019 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że [...] – dalej: skarżąca lub spółka - wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 maja 2019 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 9 września 2019 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z 18 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 9 września 2019 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W dniu 4 listopada 2019 r. ponownie doręczono skarżącej odpis zarządzenia z o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem, że jest ono prawomocne, a nie uiszczenie należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi i w piśmie z 12 listopada 2019 r. wniosła o zwolnienie od obowiązku jego uiszczenia powołując się na brak środków finansowych na jego pokrycie.

Uzasadniając odrzucenie skargi spółki WSA w Łodzi podniósł, że skarżąca wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym zarządzeniem z 28 czerwca 2019 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże postanowieniem z 9 września 2019 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 października 2019 r. W związku z tym postanowienie z 9 września 2019 r. jest prawomocne. Konsekwencją uprawomocnienia się ww. postanowienia Sądu I instancji o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest obowiązek uiszczenia przez skarżącą wymaganego wpisu sądowego od skargi. Okoliczność, że skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma w tej sytuacji znaczenia.

Sąd zauważył, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie może zniweczyć skutków jego nieuiszczenia, nie przerywa biegu tego terminu. W takiej sytuacji kolejny wniosek podlega rozpoznaniu dopiero po odrzuceniu skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania. Odmienne procedowanie mogłoby w sposób nieuzasadniony przedłużać rozpoznanie sprawy, a nawet uniemożliwić jej zakończenie w rozsądnym terminie, co przekreślałoby sens i cele toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.

Sąd I instancji podniósł, że odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ponownie doręczono skarżącej 4 listopada 2019 r. Siódmym dniem, licząc od dnia jego doręczenia skarżącej był 11 listopada 2019 r. Zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 90) był to dzień ustawowo wolny od pracy (Narodowe Święto Niepodległości). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W tej sytuacji siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 12 listopada 2019 r. (we wtorek). W terminie tym skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. Wskazała, że zaskarżone postanowienie jest ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro, zatem Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowaną, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA obowiązany był skargę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych p.p.s.a. Spółce nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie (postanowienie WSA z dnia 18 października 2019 r.).

Odnosząc się do powtórnego wniosku Spółki o przyznanie jej prawa pomocy należy wskazać, iż w przypadku gdy strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy WSA ocenił, że Spółka nie spełnia przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści, skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro, zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez Spółkę uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jednocześnie Spółka w treści zażalenia nie podniosła żadnych argumentów zmierzających do wskazania, w czym upatruje by zaskarżone postanowienie było ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie Spółki.