Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1530/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. oraz C. T. na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę A. P.


UZASADNIENIE

A. P. oraz C. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Do skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do podania za którego ze skarżących został uiszczony wpis sądowy.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik nadmienił, że w niniejszej sprawie wpis obciąża strony solidarnie, a zatem uiszczenie kwoty 200 zł przez jedna ze stron zwalnia od tego obowiązku drugą stronę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2019 r., profesjonalny pełnomocnik A. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono w dniu 22 lutego 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy karta - 45).

Do dnia wydania niniejszego postanowienia żądany wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 ww. ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty od A. P. do niniejszej sprawy co oznacza, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu.

Odnosząc się do stwierdzenia pełnomocnika skarżących zawartego w treści pisma procesowego, nadmienić należy, że stosownie do treści art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 214 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, np. w przypadku uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa współwłasności nieruchomości. Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie. To oznacza, że uiszczenie opłaty przez jednego z nich zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia.

Podkreślić należy, że w tej sprawie każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego. Powyższego nie zmienia fakt, że cel, który skarżący chcą osiągnąć jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt I OZ 199/18).

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 (publ. CBOSA) wskazał, że wspólne prawa lub obowiązki to takie, które wynikają z tego samego tytułu prawnego. Natomiast w niniejszej sprawie, każdy ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane mu odrębnie przez prawo do dostępu do informacji publicznej.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.