Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 117/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1422/19 w zakresie odmówienia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. L. na decyzje Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułu rolno- spożywczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem z dnia 18 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1422/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. L. (dalej jako: "Skarżący") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułu rolno-spożywczego.

Skarżący wraz z wniesioną skargą do Sądu I instancji wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że z uwagi na znacząca stratę poniesioną w bieżącym roku obrotowym, uiszczenie przedmiotowej kary może nieuchronnie doprowadzić do konieczności zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Do wniosku Skarżący nie załączył żadnych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podniósł, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że złożony przez niego wniosek jest zasadny w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej jako: "p.p.s.a.") i że ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki dotyczą jego osoby.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, zaskarżając je w całości z uwagi na to, że jest dla Skarżącego niezwykle krzywdząca i może doprowadzić do upadku zakłady Skarżącego.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek Skarżącego, stwierdzając, że brak szczegółowego uzasadnienia oraz wskazania dokumentów potwierdzających stratę finansową oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody we wniosku dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwił ocenę czy spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co spowodowało konieczność odmowy jego uwzględnienia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.