Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 276/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

sygn. akt II SA/Kr 276/07 Kraków, dnia 27 września 2007 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2006 roku, znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi, złożonej przez S.D., działającego jako pełnomocnik "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2006 roku, znak[...]. S. D. został wezwany pismem z dnia [...]marca 2007 roku do wykazania uprawnień pełnomocnika zgodnie z wymogami art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), z pouczeniem o treści tegoż przepisu- w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone adresatowi dnia 23 marca 2007 roku.

W odpowiedzi, która wpłynęła do tut. Sądu dnia 29 marca 2007 roku, S. D. wskazał, że dokument pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych, a jego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej dotychczas nie było kwestionowane.

Stosownie do w art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma strony winno być dołączone pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który takiego pełnomocnictwa przedtem nie złożył. Wymóg ten odnosi się w szczególności do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, co wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a. W przypadku skargi nie uzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie obliguje sąd- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- do jej odrzucenia.

Trzeba mieć także na uwadze, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym-pełnomocnik strony musi wykazać się odpowiednimi kwalifikacjami bądź pokrewieństwem ze stroną. l tak zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W myśl art. 35 § 2 p.p.s.a., występować jako pełnomocnik osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.

W niniejszej sprawie Sąd nie kwestionuje, iż S.D. posiadał umocowanie do reprezentowania "A" Sp. z o.o. w K. w toku postępowania administracyjnego, albowiem dokument pełnomocnictwa istotnie znajduje się w aktach administracyjnych. Jednakże o ile przepisy k.p.a. przewidują, iż pełnomocnikiem może być każda osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych (art. 33 § 1 k.p.a.), o tyle p.p.s.a. stawia pełnomocnikowi dalsze wymagania, ograniczając krąg podmiotów, mogących występować w tej roli procesowej. Dlatego też Sąd pouczył w piśmie z dnia 23 marca 2007 roku o treści art. 35 p.p.s.a., wskazując tym samym, jakie osoby mogą działać w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ S.D. nie wykazał, aby spełniał którekolwiek z kryteriów o jakich mowa w tym przepisie, uznać należy iż nie może on reprezentować spółki, w imieniu której wniósł skargę.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.