Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 124/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 224
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1667/15 w przedmiocie uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1667/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o obowiązku uiszczenia przez M.W. (dalej jako "Skarżący") brakującej części wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że wniesiona przez Skarżącego skarga podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego we wskazanej powyżej wysokości. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Do uzupełnienia wpisu sądowego Skarżący nie został wezwany przed wyznaczeniem rozprawy. Również w wyroku z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1667/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nakazał ściągnięcia od Skarżącego należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."

Wobec nieuiszczenia przez Skarżącego wpisu sądowego w pełnej wysokości oraz z uwagi na niezawarcie w orzeczeniu kończącym postępowanie rozstrzygnięcia o obowiązku poniesienia przez stronę kosztów sądowych, Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 224 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., zobowiązał Skarżącego do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł.

W zażaleniu Skarżący, działając przez swojego pełnomocnika, zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 224 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym orzeczeniu o obowiązku uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł.

Na tej podstawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu.

Na wstępie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki należy pobierać wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (por. postanowienia z dnia: 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 182/08, 19 listopada 2008 r. sygn. akt I FSK 1678/08, 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FZ 118/09). Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela i stwierdza, że wpis w rozpoznawanej sprawie został określony prawidłowo.

Z uwagi na okoliczność, że koszty sądowe, tak jak i grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 228 P.p.s.a. stanowią dochód budżetu państwa, powinny być one uiszczone w należnej wysokości, a w razie nieuiszczenia ściągane w drodze egzekucji sądowej. Na koszty sądowe składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków. Z kolei opłatami sądowymi w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. są wpis, pobierany od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym danej instancji (art. 230 P.p.s.a.) oraz opłata kancelaryjna.

Obowiązek uiszczania kosztów sądowych wynika z art. 199 i art. 214 § 1 P.p.s.a. Z tego względu przewidziano dodatkową możliwość orzekania o obowiązku ich ponoszenia, jeśli wcześniej nie zostały uiszczone na skutek zarządzeń lub orzeczeń, o których mowa w art. 220 § 1 i 223 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 491/12). Zgodnie z art. 224 P.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzenie niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.

Powołany powyżej art. 224 P.p.s.a. znalazł zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie uiścił bowiem wpisu sądowego w pełnej wysokości, zaś w wyroku z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1667/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nakazał ściągnięcia należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a. W tej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 224 P.p.s.a., postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2016 r. orzekł o obowiązku uiszczenia przez Skarżącego brakującej części wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł.

Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.