Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 674/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 49 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej N. przy ul. [...] w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 850/08 odrzucającego skargę Wspólnoty Mieszkaniowej N. przy ul. [...] w G. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2009 r. o sygn. I SA/Gd 850/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) - odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej N. przy ul. [...] w G. (dalej: skarżąca) na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2008 roku, nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

2. Uzasadniając postanowienie WSA podał, że zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2008 r. skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego) została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi na w.w. interpretację w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 1 lipca 2008 r., natomiast przesyłkę zawierającą dokumenty, do których uzupełnienia zobowiązywano skarżącą, nadano w urzędzie pocztowym w dniu 9 lipca 2008 r.

WSA, powołując art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., stwierdził, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, który upływał z dniem 8 lipca 2008 roku, albowiem stosowną przesyłkę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 9 lipca 2008 r.

3. Skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Gdańsku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego), zaskarżając to postanowienie w całości i opierając skargę kasacyjną na podstawie naruszenia przepisów postępowania, zarzucono naruszenie: (1) art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., poprzez błędne zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi, mimo że pełnomocnik skarżącej nie został wezwany do złożenia uchwał członków skarżącej o powołaniu na członków zarządu osób, które udzieliły pełnomocnictwa pełnomocnikowi skarżącej, (2) art. 49 § 1 P.p.s.a., poprzez błędne zastosowanie, polegające na wadliwym wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: "złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób które udzieliły pełnomocnictwa r. pr. J. M. do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego, statutu)", podczas gdy skarżąca nie jest spółką, nie podlega wpisowi do rejestru, nie działa na podstawie statutu.

Wskazując na w.w. podstawy kasacyjne wniesiono: (1) o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Gdańsku celem nadania skardze biegu i jej rozpoznania, (2) zsądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, (3) rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 P.p.s.a.

Uzasadniając skargę kasacyjną podniesiono, że w dniu 1 lipca 2008 r. pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi "przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa r. pr. J. M. do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego, statut)". W dniu 9 lipca 2008 r. do WSA w Warszawie nadano przesyłkę zawierającą odpis uchwały Zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania Zarządu tejże Wspólnoty.

Powołując art. 49 § 1 P.p.s.a., podniesiono, że wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych było nieprawidłowe, gdyż zostało wadliwie sformułowane. Z doręczonego wezwania wynikało, że pełnomocnik skarżącej zobowiązany został do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki poprzez złożenie wyciągu z rejestru lub statutu. Podkreślono, że skarżącą jest Wspólnota Mieszkaniowa, która wbrew treści wezwania nie jest spółką, nie podlega rejestracji w jakimkolwiek rejestrze czy ewidencji, ani nie działa na podstawie statutu.

Podniesiono, że wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być tak jasne i niedwuznaczne, by u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość, co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści tego wezwania, nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony (powołano postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. II FSK 598/06, Lex nr 340231). Powołując z kolei postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. II FSK 615/06, Lex nr 340187, wskazano, że uzasadnienie znajduje praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu.

Zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną, w rozpatrywanej sprawie Sąd błędnie wskazał dokumenty, jakie skarżąca miała złożyć w uzupełnieniu skargi, gdyż dokumenty wskazane przez Sąd (odpis z rejestru, statut), nie znajdują zastosowania do wspólnot mieszkaniowych. Wezwanie to nie wskazuje w jasny i szczegółowy sposób czynności, których należało dopełnić, wprowadzając w błąd co do sposobu wykonania wezwania Sądu. Dodano, że z uwagi na powyższe, wezwanie było bezskuteczne, zaś prawidłowa formuła wezwania winna wzywać do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikało upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa radcy prawnemu J. M. do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej N. przy ul. [...], tj. uchwałę Zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania się Zarządu tejże Wspólnoty.

W ocenie skarżącej, uchybienie polegające na błędnym sformułowaniu wezwania sprawiło, że termin do wykonania czynności tamże wskazanej nie zaczął w ogóle biec. Warunkiem odrzucenia skargi z powodu nieusunięcia w zakreślonym terminie braków formalnych skargi jest wcześniejsze prawidłowe doręczenie wezwania do usunięcia tychże braków, co w sprawie nie nastąpiło. Z uwagi na powyższe wskazano na zasadność zarzutu naruszenia przez Sąd art. 58 ust. 1 pkt 3 P.p.s.a., które miało istotny wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, gdyż nie doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Na zakończenie podkreślono, że nadanie do WSA dnia 9 lipca 2008 r. przesyłki zawierającej odpis uchwały Zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania Zarządu tejże Wspólnoty nie stanowiło wykonania wezwania, lecz wyraz zapobiegliwości pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organy te lub osoby, o których mowa w tym przepisie, na podstawie art. 29 P.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli tego nie zrobią, sąd w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. wzywa je do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych.

Należy zwrócić uwagę, że w rozpatrywanej sprawie pomimo użycia w kwestionowanym wezwaniu słowa "spółka", skarżąca nie miała wątpliwości, że pismo to jest skierowane do niej, o czym świadczy odpowiedź na to zarządzenie nadana w dniu 9 lipca 2008 r. Nadto, skarżąca została wezwana do "(...) złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa (...) do reprezentacji (...)", zatem wezwanie w tym zakresie było jasne i precyzyjne. Natomiast zwroty "wyciąg z rejestru sadowego" i "statut" zostały użyte w nawiasie po wyrażeniu "np.". Powyższe świadczy więc o tym, że zwroty "wyciąg z rejestru sądowego" i "statut" nie stanowiły głównej treści wezwania, a zostały użyte jedynie jako przykład. Skarżąca nie miała zresztą wątpliwości, jaki rodzaj dokumentu winien być przedstawiony Sądowi celem wykonania wezwania tegoż Sądu i taki dokument, tj. "Uchwałę w sprawie powołania i ukonstytuowania zarządu wspólnoty" wysłała do tegoż Sądu w dniu 9 lipca 2008 r.

Należy również zauważyć, że pismo przewodnie z dnia 9 lipca 2008 r., do którego załączono wyciąg z protokołu zgromadzenia członków Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 10 marca 2007 r. zawierający w.w. uchwałę w sprawie powołania i ukonstytuowania członków wspólnoty" zaczyna się od słów: "W wykonaniu wezwania z dnia 24 czerwca 2008 r. doręczonego skarżącemu w dniu 1 lipca 2008 r. w załączeniu przesyłam wyciąg z protokołu zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej odbytego w dniu 10 marca 2007 r. (...)". Z uwagi na treść w.w. pisma skarżącej, twierdzenia zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że nadanie do WSA dnia 9 lipca 2008 r. przesyłki zawierającej odpis uchwały zgromadzenia członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania zarządu tejże Wspólnoty nie stanowiło wykonania wezwania, lecz wyraz zapobiegliwości pełnomocnika, jest niezgodne z prawdą.

Zasadnie zatem WSA w Gdańsku stwierdziwszy brak terminowego wykonania zarządzenia wydanego na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., odrzucił skargę skarżącej w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

5. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.