Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1026/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 864/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 864/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dokonując analizy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. uznał, że skarżący nie wykazał, że w związku z jej wykonaniem zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu argumenty mające potwierdzać zasadność udzielenia tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, zostały przedstawione w sposób bardzo ogólnikowy. Wspomniano jedynie o dolegliwości finansowej dla skarżącego, związanej ze sporządzeniem kosztownej dokumentacji. Nie wyjaśniono też, na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki z powodu wykonania prac budowlanych przez małżonków R. Twierdzenia skarżącego są dość ogólne i nie można na ich podstawie wywieść o możliwości powstania znacznej, wymiernej szkody w majątku skarżącego. Odnośnie zarzutów dotyczących niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w przedmiocie przebudowy kanalizacji, Sąd podkreślił, że nie mogą stanowić one uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż Sąd na etapie rozpoznania takiego wniosku nie bada zasadności skargi, ani prawidłowości podjętego przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia. Wobec tego wywodzenie z tej wadliwości przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest nieuprawnione w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.".

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie celem ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błędne ustalenie, że przywołane przez skarżącego argumenty mające przemawiać za słusznością wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego są niewystarczające do przyjęcia konieczności jej wstrzymania.

W uzasadnieniu wskazano, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do jej wykonania, co przełoży się na konieczność poniesienia znacznych wydatków na prace związane z projektem i po przystąpieniu do jego realizacji spowoduje nieodwracalne dla skarżącego skutki.

Nadto, zdaniem skarżącego, Sąd Wojewódzki pominął oczywiste zasady doświadczenia życiowego, co doprowadziło do błędnego przekonania, że realizacja przedmiotowej decyzji nie będzie niosła żadnych negatywnych skutków. Niewstrzymanie zaskarżonej decyzji, zdaniem skarżącego, doprowadzi do wykonania przez małżonków R. dokumentacji projektowej, a następnie odpowiednich prac.

Skarżący dodał także, że obecna kanalizacja jest wspólna dla obydwu budynków. Każdy z nich ma innego właściciela, zatem skarżący chciałby, żeby rozdzielić kanalizację, czemu sprzeciwiają się organy. W rezultacie skarżący będzie zmuszony do poniesienia wydatków zarówno na ten projekt jak i wykonane prace, które, zdaniem skarżącego, i tak nie rozwiążą problemu z nadmiarem ścieków w okresie letnim i nadal będą zalewane pomieszczenia piwniczne. Może się również zdarzyć, że mimo pozytywnego rozstrzygnięcia skargi zajdzie nieodwracalność możliwości wykonania rozdzielenia kanalizacji, albo pociągnie to za sobą bardzo wysokie wydatki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Mając na uwadze powyższy przepis wskazać należy, że przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (porównaj: postanowienie NSA z dn. 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.).

W niniejszej sprawie, zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji związane jest z powstaniem znacznej szkody - skarżący będzie zmuszony do poniesienia kosztów wykonania decyzji, tj. kosztów projektu kanalizacji i prac w celu wykonania nakazu oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – zdaniem skarżącego może zajść "nieodwracalność możliwości wykonania rozdzielenia kanalizacji, albo pociągnie to bardzo wysokie wydatki".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowe zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem na podstawie okoliczności wskazanych przez skarżącego brak jest podstaw do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powołując się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżący wskazał, że wiąże się to z poniesieniem kosztów sporządzenia projektu oraz wykonania prac związanych z realizacją nakazu. Powyższe ogólnikowe twierdzenie nie może skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Bowiem nie chodzi tutaj o poniesienie zwykłych kosztów związanych z wykonaniem decyzji, ale o poniesienie takich, które mogą narazić stronę na "znaczną szkodę", na przykład z tego powodu, że koszty te znacznie przekraczają zdolności finansowe strony, co może się wiązać m.in. z koniecznością zaciągnięcia kredytu. W niniejszej sprawie do wykonania nakazanych prac oprócz skarżącego zobowiązani są również małżonkowie R. jako współwłaściciele nieruchomości, zatem rozkład tych kosztów nastąpi na wszystkich zobowiązanych. Nadto brak jest wskazania czy w związku z poniesieniem tych kosztów może zostać wyrządzona w majątku skarżącego znaczna szkoda.

Również nie można podzielić stanowiska skarżącej, że w sprawie możemy mieć do czynienia z nieodwracalnością "możliwości wykonania rozdzielenia kanalizacji, albo pociągnie to bardzo wysokie wydatki". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykonanie dwóch studzienek rewizyjnych umożliwiających okresowe czyszczenie kanału przyłącza oraz zamontowanie urządzenia przeciwzalewowego na poziomach kanalizacyjnych wychodzących z budynków nie powoduje, że w stosunku do tych okoliczności można mówić o przesłance spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest również okoliczności uprawdopodabniających, że wykonanie tych prac może utrudnić, czy wręcz uniemożliwić ewentualne rozdzielenie kanalizacji w przyszłości.

Mając na uwadze powyższe rację ma Sąd I instancji, że przytoczone przez skarżącego okoliczności nie świadczą o możliwości zajścia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.