Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 273/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 , art. 1, art. 3 par. 2, 3, art. 3 par. 2 pkt 4, 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na czynności wyegzekwowania z rachunku bankowego A. W. kwoty 5500 zł postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

1.1. A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Kielcach pismo zatytułowane "Pozew", w którym wskazał, że zaskarża do WSA decyzję kierownika KRUS nr [...], otrzymaną 8 marca

2014 r. Według skarżącego kierownik KRUS działa bezpośrednio na szkodę i utratę zdrowia skarżącego. Zarzucił, że w listopadzie 2013 r., bez żadnego powiadomienia o jakimkolwiek zadłużeniu wyegzekwowano z jego konta bankowego prawie 5500 zł, które miał na operację głowy. Kwotę tę stanowiła akcyza i dopłaty unijne do pola.

W ocenie skarżącego czynność ta była sprzeczna z prawem. W związku

z powyższym skarżący żąda od KRUS 15 000 E zadośćuczynienia za utratę zdrowia, na prywatną operację za granicą oraz zwrotu "zrabowanych" pieniędzy. Argumenty te skarżący powtórzył w piśmie z 9 maja 2014 r. zatytułowanym "Zażalenie".

1.2. W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wskazał, że przedmiotem sporu są składki na ubezpieczenie społeczne rolników. Pismo skarżącego wraz z odpowiedzią organu rentowego zostało początkowo przekazane do Sądu Okręgowego w Kielcach. Sprawa została jednak zwrócona do organu, jako nie kwalifikująca się do rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

W związku z powyższym zobowiązano A. W. do sprecyzowania pisma poprzez określenie na jaką decyzję chce złożyć skargę. W dniu 9 maja 2014 r. wpłynęła odpowiedź skarżącego, w której kategorycznie domagał się przekazania jego pism do WSA w Kielcach. A. W. zaznaczył, że zaskarża decyzję

z dnia [...] r. nr [...].

1.3. Prezes KRUS wskazał, że w oznaczonej dacie nie wydano pod adresem ubezpieczonego żadnej decyzji, a jedynie udzielono mu na wniosek z 10 lutego

2014 r., w którym domagał się zwrotu kwot wyegzekwowanych na poczet zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, pisemnej odpowiedzi.

1.3. Zdaniem organu skoro przedmiotem sporu jest sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, to do jej rozpoznania nie jest właściwy sąd administracyjny i wniósł

o odrzucenie skargi powołują treść art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

2.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

2.2. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem,

a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W pierwszej kolejności Sąd ustala czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu, wniesienie po terminie, nieuzupełnienie braków formalnych, zawisłość sprawy, brak zdolności sądowej lub procesowej oraz niedopuszczalność

z innych przyczyn. Skargę należy uznać za niedopuszczalną, jeżeli jej przedmiotem jest sprawa, na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Katalog spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego zawiera natomiast przepis art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z powołaną regulacją kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane

w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż ww. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę

i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.).

2.3. Skarżący wskazał, że zaskarża do WSA decyzję kierownika KRUS we W.nr [...] Z akt sprawy wynika, że wskazany numer zawiera pismo kierownika KRUS we W. z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 10 lutego 2014 r. Pismo to nie jest decyzją ani nie stanowi innych aktów czy czynności, o których mowa

w powołanym wyżej art. 3 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a. W związku z powyższym skarga do sądu administracyjnego na to pismo jest niedopuszczalna.

2.4. Jednocześnie Sąd stwierdził, że z treści pism skierowanych do Sądu wynika, że rzeczywistą intencją skarżącego było zaskarżenie czynności wyegzekwowania

z jego rachunku bankowego kwoty około 5500 zł w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu jednak również tej sprawy nie przewiduje katalog spraw z art. 3 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a. Czynność organu kwestionowana przez skarżącego nie może zostać bowiem uznana za "inne czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. O akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

2.5. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy należy wskazać, że czynność wyegzekwowania określonej kwoty pieniężnej jest konsekwencją obowiązku wynikającego z innych przepisów prawa określających obowiązek uiszczenia określonej należności publicznoprawnej. W związku z tym nie jest możliwe wniesienie skargi do sądu administracyjnego na czynność wyegzekwowania danej kwoty z rachunku bankowego skarżącego.

Jednocześnie wymaga wyjaśnienia, że zasadność dokonania kwestionowanej przez skarżącego czynności może podlegać kontroli sądu dopiero na etapie wydania przez organ postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym (art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a.). Na obecnym etapie sprawy kontrola taka nie jest dopuszczalna, bowiem jak wyżej wskazano, sama czynność wyegzekwowania określonej kwoty z rachunku bankowego zobowiązanego nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

2.6. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.