Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1065/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 31 zg ust. 8, art. 31 zy ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Specjalista Joanna Pasiecznik-Sól, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...]r. nr [...]


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] r. nr [...] odmawiającą skarżącej J.P. prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od lutego 2021r. do kwietnia 2021 r.

W podstawie prawnej organ powołał m.in. art. 31zq ust. 8 w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 z późn.zm.) – dalej powoływana jako ustawa oraz § 10 ust. 2 i 2a rozporządzenia Rady Ministrów z 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. poz. 371 ze zm.) – dalej powoływane jako rozporządzenie.

W uzasadnieniu Prezes ZUS wskazał, że organ I instancji odmówił stronie zwolnienia z obowiązku opłacania składek, gdyż stwierdził, że zgodnie z danymi z CEIDG wskazany we wniosku kod 93.29.A strona dodała 25 grudnia 2020r., co oznacza, że we wrześniu nie prowadziła działalności o tym kodzie i nie ma możliwości porównania spadku przychodów. W związku z tym zwolnienie jej nie przysługuje.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy określonym jako odwołanie strona podniosła, że istotnie dokonała zmiany kodu, ale jej powodem nie była zmiana stanu faktycznego prowadzonej działalności, lecz utworzenie kodu dedykowanego dla działalności, jaką prowadzi. 1 sierpnia 2020r. weszły w życie zmiany PKD polegające na wydzieleniu podklasy 93.29.A obejmującej działalność rozrywkową i rekreacyjną, organizowaną w pomieszczeniach lub innych miejscach o ograniczonej przestrzeni w szczególności tzw. pokojów zagadek, domów strachu itp. i zmiana kodu PKD została spowodowana opisaną wyżej zmianą przepisów. Natomiast ona sama od 2015r. prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług escape room.

Zaskarżoną decyzją Prezes ZUS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie ZUS. Przypomniał, że zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami m.in: 93.21.Z, 93.29.A, , którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Stosownie do § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami m.in. 93.21.Z i 93.29.A, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

W ocenie organu, stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia za określony na wstępie okres, gdyż we wniosku został wskazany kod PKD 93.29.A, który jednak nie był ani przeważającym, ani pozostałym rodzajem działalności strony we wrześniu 2020r. Zmiany kodu na uprawniający do zwolnienia strona dokonała dopiero 25 grudnia 2020r. Tym samym brak było możliwości porównania spadku przychodów uzyskanych w kwietniu 2021r. w porównaniu do uzyskanych we wrześniu 2020r. Odnosząc się do twierdzeń strony o przyczynie zmiany kodów wskazał, że zmiana numerów klasyfikacji PKD nie dotyczyła kodu 93.21.Z, który strona postanowiła zmienić. W wyniku tej zmiany przestał obowiązywać kod PKD 93.29.Z, który został podzielony na dwa inne:

- 93.29.A – działalność pokojów zagadek, domów strachu, miejsc do tańczenia...,

- 93.29.B – pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana.

W skardze na to rozstrzygnięcie skarżąca zarzuciła, że organ nie wziął pod uwagę, że zmiana kodu była wynikiem utworzenia kodu dedykowanego właśnie dla niej: 92.29.A – Działalność pokoi zagadek, domów strachu ..., a taką właśnie działalność prowadziła i prowadzi od [...] r. Wcześniej używany kod PKD 93.21.Z – Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki został zmieniony właśnie z tego powodu: że pojawił się kod dedykowany właśnie dla takiej działalności, jaką prowadzi ona. Wyraziła pogląd, że zmiana kodu nie powinna stanowić przesłanki do odmowy zwolnienia, bo nie była podyktowana zmianą profilu działalności, lecz dostosowaniem do zmienionych przepisów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm. dalej także: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji we wskazanych wyżej ramach Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z § 10 ust. 2 i 2a rozporządzenia Rady Ministrów z 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U., poz. 371 ze zm.) – dalej powoływane jako rozporządzenie, zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

2a. Zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami:

1) 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z,

2) 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51.Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.75.Z, 47.77.Z, 77.29.Z, 77.39.Z, 96.02.Z, 96.09.Z

- którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Zgodnie z ust. 3 w brzmieniu obowiązującym od 4 maja 2021r., tj. od tego samego dnia, w którym strona złożyła wniosek o zwolnienie, oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 2a, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r.

W ocenie Sądu sformułowanie "działalność oznaczoną wg PKD 2007, jako rodzaj przeważającej działalności" należy odnosić do działalności rzeczywistej, faktycznie prowadzonej.

Rejestr podmiotów REGON prowadzony jest dla potrzeb statystyki publicznej, której celem jest zapewnienie rzetelnego, obiektywnego i systematycznego informowania społeczeństwa, organów państwa i administracji publicznej oraz podmiotów gospodarki narodowej o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz środowiska naturalnego (art. 3 ustawy z 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej – t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 443). Ma on charakter formalny i opiera się na oświadczeniach podmiotów zobowiązanych do przekazywania danych, które nie podlegają merytorycznej weryfikacji. Nie tworzy on stanu prawnego, także w obszarze działalności gospodarczej. Wpis do rejestru należy traktować raczej w kategoriach domniemania prawnego, które ma na celu uproszczenie postępowania o udzielenie ulgi.

Rodzaj deklarowanej działalności jest także oświadczeniem wiedzy i ma charakter faktów. Może być kwestionowany, ponieważ stan stwierdzony takim oświadczeniem jako fakt podlega ocenie w kategoriach prawdy albo fałszu. (Tak Sąd Najwyższy w wyrokach z 7 stycznia 2013r., sygn. akt II UK 142/12 i z 23 listopada 2016r., sygn. akt II UK 402/15, publ. https://legalis.pl).

Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że sama treść wpisu do rejestru REGON w zakresie kodów PKD nie może świadczyć o przeważającej działalności podmiotu.

Należy bowiem wziąć pod uwagę, że z treści § 10 rozporządzenia wynika, że ulga przysługuje przedsiębiorcom faktycznie prowadzącym daną działalność. Stanowi on bowiem o "płatniku składek prowadzącym działalność". Nie jest zatem decydująca sama treść wpisu do rejestru REGON w zakresie działalności przeważającej

Stosownie do art. 107 § 3 K.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Wskazuje to, że organ zaskarżoną decyzją naruszył także i ten przepis poprzez brak odniesienia się do twierdzeń zgłaszanych przez stronę w zakresie profilu jej działalności.

Wreszcie przypomnieć należy, że stosownie do art. 77 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś zgodnie z art. 80 K.p.a. ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie Sądu i te regulacje zostały w toku postępowania naruszone.

Należy także wziąć pod uwagę cel rozporządzenia, który wynika wprost z jego tytułu, a jakim jest wsparcie uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, a więc m. in. łagodzenie skutków społeczno – gospodarczych poprzez udzielanie przedsiębiorcom pomocy materialnej, mającej na celu zapobieżenie upadłości lub likwidacji działalności gospodarczej i miejsc pracy. Uwzględniając powyższe uregulowania prawne i cel zarówno ustawy jak i rozporządzenia, Sąd stanął na stanowisku, że pomoc przewidziana w rozporządzeniu winna trafić do podmiotów, które faktycznie prowadziły jako przeważającą działalność objętą kodami w nim wskazanymi, zaś przychód z tej działalności był niższy co najmniej o 40 %.

Odnośnie kodów, pod jakimi strona prowadziła działalność zauważyć należy, że przed zmianą dokonaną 25 grudnia 2020r. był to kod 93.21.Z, a po tej dacie kod 93.29.A i oba te kody zostały wymienione zarówno w ust. 2, jak i 2a rozporządzenia jako uprawniające do zwolnienia.

Zawarte w odpowiedzi na skargę twierdzenie organu, że kod 93.21.Z nie jest ujęty jako kod uprawniający do zwolnienia jest więc zupełnie niezrozumiałe, gdyż stoi w sprzeczności z literalnym brzmieniem ust. 2 i 2a rozporządzenia, które ten sam organ przytoczył w swym rozstrzygnięciu powołując m.in. ten właśnie kod. Natomiast działalność strony – jak podniosła zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w skardze – od 2015r. jest tożsama i polega na prowadzeniu escape room tj. "pokoi zagadek".

Zatem odnosząc się do zarzutu organu, że nie można ustalić czy nastąpił wymagany ustawą procentowy spadek przychodów strony, gdyż w okresach porównawczych prowadziła ona działalność ujętą pod odrębnymi kodami PKD stwierdzić należy, że mimo, że kody te były różne, to czynności wykonywane w jej ramach były tożsame. Świadczy to o tym, że w wymienionym okresie przeważającą działalnością strony było właśnie prowadzenie "pokoi zagadek", zatem twierdzenie organu, że nie można porównać spadku przychodów z niej osiąganych nie jest prawdziwe. Okoliczności te podnosiła skarżąca już w odwołaniu, do czego jednak organ również w żaden sposób się nie ustosunkował.

Podnieść należy i to, że – zdaniem organu – zmiana kodu, pod którym działalność prowadziła strona, nie była związana z urzędową zmianą PKD, bo ta nastąpiła w stosunku do kodu 93.29.Z, podczas gdy strona prowadziła działalność na kodzie 93.21.Z, który nie uległ zmianie. W tej kwestii zauważyć należy, że strona nie twierdziła, że powodem zmiany była zmiana tego kodu, którego używała, lecz fakt, że na skutek zmian innego kodu został z niego wyodrębniony kod właściwy ściśle dla jej działalności: 93.29.A – działalność rozrywkowa i rekreacyjna organizowana w pomieszczeniach lub innych miejscach o ograniczonej przestrzeni, w szczególności pokojów zagadek, domów strachu i podobnych form rozrywki lub rekreacji. Miała ona zatem wpływ na kod właściwy dla strony. Wskazuje to, że przypisanie skarżącemu określonego kodu PKD nastąpiło z urzędu i bez udziału skarżącego, który nie może ponosić konsekwencji tego, że – niezależnie z jakich przyczyn – zostało to uczynione nieprawidłowo.

Odnosząc się natomiast do zarzutu organu, że nie można ustalić czy nastąpił wymagany ustawą procentowy spadek przychodów strony, gdyż w okresach porównawczych prowadziła ona działalność ujętą pod odrębnymi kodami PKD ponownie należy przypomnieć, że mimo, że kody te były różne, to czynności wykonywane w jej ramach były tożsame. Polegały one na prowadzeniu teatru, co potwierdzają dokumenty przedłożone wraz ze skargą, dotyczące stanu z okresu rejestracji działalności gospodarczej z 1995r., a opisane w części historycznej uzasadnienia. Świadczą one o tym, że w wymienionym okresie przeważającą (bo jak podnosi strona - jedyną) działalnością strony było właśnie prowadzenie teatru, zatem twierdzenie organu, że nie można porównać spadku przychodów z niej osiąganych nie jest prawdziwe.

Okoliczności te podnosił skarżący już w odwołaniu, do czego jednak organ w żaden sposób się nie ustosunkował. Wskazuje to, że przypisanie skarżącemu określonego kodu PKD nastąpiło z urzędu i bez udziału skarżącego, który nie może ponosić konsekwencji tego, że – niezależnie z jakich przyczyn – zostało to uczynione nieprawidłowo.

Odnosząc się natomiast do zarzutu organu, że nie można ustalić czy nastąpił wymagany ustawą procentowy spadek przychodów strony, gdyż w okresach porównawczych prowadziła ona działalność ujętą pod odrębnymi kodami PKD ponownie należy przypomnieć, że mimo, że kody te były różne, to czynności wykonywane w jej ramach były tożsame. Polegały one na prowadzeniu teatru, co potwierdzają dokumenty przedłożone wraz ze skargą, dotyczące stanu z okresu rejestracji działalności gospodarczej z 1995r., a opisane w części historycznej uzasadnienia. Świadczą one o tym, że w wymienionym okresie przeważającą (bo jak podnosi strona - jedyną) działalnością strony było właśnie prowadzenie teatru, zatem twierdzenie organu, że nie można porównać spadku przychodów z niej osiąganych nie jest prawdziwe.

Okoliczności te podnosił skarżący już w odwołaniu, do czego jednak organ w żaden sposób się nie ustosunkował. Wskazuje to, że przypisanie skarżącemu określonego kodu PKD nastąpiło z urzędu i bez udziału skarżącego, który nie może ponosić konsekwencji tego, że – niezależnie z jakich przyczyn – zostało to uczynione nieprawidłowo.

Odnosząc się natomiast do zarzutu organu, że nie można ustalić czy nastąpił wymagany ustawą procentowy spadek przychodów strony, gdyż w okresach porównawczych prowadziła ona działalność ujętą pod odrębnymi kodami PKD ponownie należy przypomnieć, że mimo, że kody te były różne, to czynności wykonywane w jej ramach były tożsame. Polegały one na prowadzeniu teatru, co potwierdzają dokumenty przedłożone wraz ze skargą, dotyczące stanu z okresu rejestracji działalności gospodarczej z 1995r., a opisane w części historycznej uzasadnienia. Świadczą one o tym, że w wymienionym okresie przeważającą (bo jak podnosi strona - jedyną) działalnością strony było właśnie prowadzenie teatru, zatem twierdzenie organu, że nie można porównać spadku przychodów z niej osiąganych nie jest prawdziwe.

Okoliczności te podnosił skarżący już w odwołaniu, do czego jednak organ w żaden sposób się nie ustosunkował.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę stanowisko Sądu.

Sąd stwierdził, że organ naruszył § 10 ust. 2 i 2a rozporządzenia oraz art. art. 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.