Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1030/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2012 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Składając skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 września 2012 r. J. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a oboje utrzymują się z jego emerytury, która wynosi 1 167 zł miesięcznie brutto.

W oświadczeniu, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zadeklarował następujące składniki majątkowe: dom o pow. 123 m 2, a także nieruchomość rolną o pow. 1,98 ha.

Niezależnie od powyższego skarżący zaznaczył we wniosku, że zaciągnął kredyt w jednym z banków, nie sprecyzował jednakże jego wysokości. Zwrócił ponadto uwagę na swoje problemy zdrowotne, a także to, że nie zakupił jeszcze opału na zimę.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2012 r. skarżący został wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez: podanie informacji co do statusu małżonki, tj. wskazanie czy jest ona emerytką, osobą bezrobotną, czy też prowadzi działalność gospodarczą, przedłożenie zeznania podatkowego, określenie i udokumentowanie wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie domu, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i udokumentowanie wysokości zobowiązań kredytowych.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący, podkreślając że jest biedny, stwierdził, że dane o których uzupełnienie został wezwany, ma zastrzeżone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy, który winien tego dokonać poprzez złożenie wiarygodnego i pełnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, dokumentów źródłowych oraz, na wezwanie sądu, dodatkowych oświadczeń, wyjaśniając w ten sposób wszelkie wynikłe w sprawie wątpliwości i niejasności.

W niniejszej sprawie złożone przez skarżącego, na urzędowym formularzu, oświadczenie jest niepełne, nie zawiera bowiem informacji odnośnie wysokości ponoszonych w jego gospodarstwie domowym wydatków na utrzymanie domu, zakup żywności, leków, odzieży i środków czystości. Oprócz tego skarżący, podnosząc że spłaca raty kredytowe, nie określił ich wysokości. W tej więc sytuacji nie sposób ocenić jego rzeczywistych możliwości płatniczych, a tym samym możliwości partycypowania w kosztach niniejszego postępowania.

W związku z powyższym zwrócono się do skarżącego o złożenie dodatkowego oświadczenia, jednakże odmówił on podania wskazanych w wezwaniu informacji. Z tego też względu nie sposób więc stwierdzić, że spełnia on przesłanki przyznania mu prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.