Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 183/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Bąk-Marciniak(spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lipca 2010 r. sprawy ze skargi D.W. przeciwko Wojewodzie Wielkopolskiemu w przedmiocie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie III SA/Po 305/08, postanowił 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokat M.K. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie [...] ([...]) zł podwyższone o kwotę [...] (pięćdziesiąt dwa [...]) zł stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

D.W. w dniu 28 grudnia 2009r. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2009r. sygn. akt III SA/Po 305/08, w którym Sąd oddalił skargę wniesioną przez D.W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2005r. nr [...] wydaną w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. Uzasadniając wniosek o wznowienie postępowania skarżący wskazując na art. 145 oraz 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zarzucił, iż zaskarżona decyzja z dnia 12 września 2005r. wydana została bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa. Jak podniósł skarżący, organ wydający decyzję nie był uprawniony do wydania decyzji lokalizacyjnej drogi wojewódzkiej, pod budowę której orzeczono wywłaszczenie. Zdaniem skarżącego również dowody, na których wydano decyzję z [...] maja 2005r. okazały się fałszywe oraz wyszły na jaw okoliczności istotne dla sprawy. W szczególności nie istniała decyzja lokalizacyjna inwestycji drogi wojewódzkiej jaką jest inwestycja, na którą orzeczono wywłaszczenie. W treści uzasadnienia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania sądowego D.W. wskazał również decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008r. nr [...] oraz decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2007r. nr [...]. Ponadto domagał się również ustanowienia adwokata z urzędu do sporządzenia kasacji.

Postanowieniem z dnia 30 marca 201 Or. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zażył, co następuje :

Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż przedmiotem analizy na etapie badania pod względem formalnym skargi o wznowienie postępowania nie są zarzuty dotyczące kwestionowanych rozstrzygnięć organu administracji. W związku z powyższym pominąć należy dywagacje zawarte w uzasadnieniu skargi o wznowieniu postępowania sądowego a dotyczące postępowania w zakresie uzyskania zasiłku stałego.

Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu można podzielić na trzy zasadnicze grupy. Można bowiem żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 ppsa). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 §1 ppsa). Można także żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym albo orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu lub też w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 §1-3 ppsa).

Z treści skargi nie wynika, aby skarżący wskazał którąkolwiek z w/w podstaw wznowienia. Wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać bowiem wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 ppsa uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi. Ponadto zauważyć należy, iż na wstępnym etapie postępowania sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, lecz tylko fakt ich prawidłowego powołania. Dokonuje więc oceny wskazanych przez skarżącego podstaw wznowienia pod kątem ich ustawowej dopuszczalności. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń zawartych w skardze o wznowienie (por. postanowienie SN z dnia 24 marca 1998r., I PKN 97/98, OSNAP 1999/9/308).

Ponadto należy wskazać, iż skarżący już dwukrotnie składał identyczną skargę o wznowienie postępowania, a Sąd wypowiadał się w tym zakresie w sprawach IV SA/Po418/10 i IV SA/Po616/09 i sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

Także podkreślenia wymaga fakt, iż reprezentujący skarżącego pełnomocnik w piśmie z dnia 26 maja 201 Or. podniósł, iż z uwagi na brak jakiegokolwiek kontaktu ze strony skarżącego, niezachowanie przez niego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, nie widzi podstaw do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Mając więc na względzie fakt, iż argumentacja podniesiona w uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania oparta jest wyłącznie na zarzutach uzasadniających zdaniem skarżącego stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 kpa) i wznowienie postępowania w sprawie (art. 145 kpa) stwierdzić należy, iż D.W. nie wskazał żadnej podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wznowienie postępowania sądowego uzasadniają bowiem tylko te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną, (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1986r., sygn. akt SA/Wr 137/06, ONSA 1986, nr 1, poz. 29, LEX 9878).

W świetle powyższego stwierdzając, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki dopuszczające wszczęcie postępowania o wznowienie postępowania, Sąd na podstawie art. 58 parł pkt 4 w zw. z art. 280 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono w myśl par 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. W sprawie wynagrodzenia oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz.2075).