Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 830/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 830/16 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Stowarzyszeniu [...] kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 830/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję.

W piśmie z dnia 29 września 2016 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Stowarzyszenie [...], reprezentowane przez radcę prawnego.

W piśmie z dnia 30 września 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego kasacyjnie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa są członkami Stowarzyszenia, ponadto do nadesłania 16 odpisów skargi kasacyjnej wraz z załącznikami oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

Jak wynika z akt sprawy odpis tego wezwania doręczono w dniu 4 października 2016 r.

W piśmie z dnia 3 listopada 2016 r. pełnomocnik Stowarzyszenia wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu.

Postanowieniem z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1150/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie Sądu I. instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w terminie.

Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona m.in. nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosownie do art. 47 Ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom.

W myśl natomiast art. 176 § 2 Ppsa skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego kasacyjnie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisów skargi kasacyjnej i złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, jak również złożenie dokumentu potwierdzającego, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa są członkami Stowarzyszenia - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia.

Stosowane wezwanie, jak wynika z akt sprawy doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 października 2016 r. Braki formalne skargi uzupełniono w dniu 3 listopada 2016 r., a więc po upływnie wyznaczonego terminu. Co prawda pełnomocnika skarżącego kasacyjnie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania tej czynności, jednak nie zostało ono przez Sąd uwzględnione.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 Ppsa należało orzec jak w sentencji.

W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.