Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 233/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1, art. 255
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.P. na decyzję "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki garażu postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Na etapie wniesienia skargi A.P. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. W uzasadnieniu stwierdził, iż jest inwalidą pierwszej grupy, wymaga opieki i pozostaje w niedostatku. Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Pobiera rentę w wysokości 1800 zł netto. 80 zł przeznaczane jest na lekarstwa, a 224 zł na potrącenia komornicze. W pierwszej pozycji rubryki 7.1. formularza ["dom, jego wielkość (w m2) oraz szacunkowa wartość"] wpisano: "lokal mieszkalny ok. 50 tyś.- wartość", w drugiej zaś ["mieszkanie, jego wielkość (w m2) oraz szacunkowa wartość"] - "70 m2". W następnych pozycjach dotyczących majątku wpisano: "nie posiadam", w rubryce 8 ["Stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym"] - "żona - na utrzymaniu męża", a w 9 ["Inne dodatkowe informacje o stanie majątkowym"] - "zadłużenie za telefon komórkowy ok. 1000 zł".

26 kwietnia 2018 r. skarżącemu doręczone zostało wezwanie do złożenia

w terminie 7 dni oświadczenia:

- wyjaśniającego wątpliwość wynikającą z wypełnienia dwóch początkowych pozycji

rubryki 7.1. formularza, poprzez wskazanie, czy dane w nich wpisane dotyczą jednego, czy dwóch lokali mieszkalnych (wskazano, iż jeśli jednego, należy podać, czy jest do dom, czy mieszkanie, a jeśli dwóch - dane każdego z nich);

- wskazującego, czy żona uzyskuje dochody (jeśli tak, to z jakiego tytułu

i w jakiej wysokości netto miesięcznie, a jeśli nie, to jak długo to trwa) i czy posiada majątek, a jeśli tak, co się nań składa;

- wyjaśniającego, czy renta wynosi 1800 zł netto przed, czy po potrąceniach komorniczych;

- uzupełniającego dane wymagane w rubryce 11 ("Zobowiązania i stałe wydatki"), poprzez wyszczególnienie periodycznych wydatków, innych niż ponoszone na "lekarstwa" i "potrącenia komornicze" (takich jak opłaty związane z mieszkaniem).

Mimo, iż skarżący został pouczony, że niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi.

W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369

z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej profesjonalnego pełnomocnika, stanowiące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.), następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, następuje przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych

w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ciężar dowodu istnienia powyższych okoliczności spoczywa więc na wnioskodawcy. Jeżeli - tak jak w rozpatrywanym przypadku - oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest on obowiązany złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego

(art. 255 p.p.s.a.).

Uznając, iż nieuzyskanie odpowiedzi na przytoczone wezwanie nie pozwala na sformułowanie wolnej od wątpliwości oceny sytuacji materialnej skarżącego, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający mu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.