Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1835/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] 2019 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów usług oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. i 2016 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – M. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów usług oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. i 2016 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł.

W przesłanym wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia ww. wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Pismem z dnia 25 października 2019 r. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 marca 2019 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie w kwocie 500 zł. W przesłanym wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia ww. wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 31 marca 2020 r.

Skarżąca do 30 czerwca 2020 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 t.j., dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.

W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie prawomocnego zarządzenia skierowanego do Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu oraz pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 31 marca 2020 r.

W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie na mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), nastąpiło wstrzymanie biegu procesowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przepis ten został dodany do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568), zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r.

Zgodnie z powołanym przepisem art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Zgodnie z treścią § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 433) stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. Przyjąć zatem należy, że od tej daty, z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych.

Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875), art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został uchylony. Zmiana ta weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Jednakże na mocy art. 68 ust. 7 ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy. Oznacza to, że ustanie przyczyny powodującej zawieszenie biegu terminu nastąpiło dnia 23 maja 2020 r. Zakreślony zaś w przedmiotowej sprawie termin na uiszczenie wpisu od skargi rozpoczął na nowo bieg w dniu 24 maja 2020 r. Z uwagi, że ostatni dzień terminu na uiszczenie wpisu od skargi wypadał w sobotę 30 maja 2020 r., ostatnim dniem terminu na uiszczenie wpisu był 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Stosownie bowiem do art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W zakreślonym terminie Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania nie uiściła wpisu sądowego.

W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji.