Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1402/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3, art. 184, art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 401/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Wojewody Z. z dnia 8 lutego 2018 r., nr ... w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 401/18 odrzucić skargę M. N., dalej skarżący, na decyzję Wojewody Z. z dnia 8 lutego 2018 r., nr ... w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący w dniu 13 marca 2018 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opisaną w sentencji decyzję Wojewody Z. z dnia 8 lutego 2018 r. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego należnego od złożonej skargi, została doręczona osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 29 października 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 5 listopada 2018 r. który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy, jednakże strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, jako niezgodnego z porządkiem prawnym RP dającym obywatelowi prawo do uczciwego sądu bez względu na status materialny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Kategoryczna treść przepisu, w przypadku braku uiszczenia opłaty, praktycznie uniemożliwia podejmowanie jakichkolwiek działań, poza możliwością wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi samodzielną podstawę do odrzucenia takiej skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 29 października 2018 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 5 listopada 2018 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego, a zatem nie uzupełnił braku skargi.

W zażaleniu skarżący nie kwestionuje faktu nieuiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym terminie lecz działanie Sądu pierwszej instancji dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Wskazać jednak należy, że kwestie oceny sytuacji materialnej skarżącego wykraczają poza ramy postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, przez co pozostają poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Konstytucyjny i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i nast.).

Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.

-----------------------

2