Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1532/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 a
journal: Dz.U. 2005 nr 41 poz 398
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński, Sędziowie WSA - Stanisław Marek Pietras, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowania za używanie lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) - po rozpoznaniu odwołania P. W., reprezentowanego przez przedstawiciela ustanowionego przez sąd dla nieznanego z miejsca pobytu, od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], zobowiązującej ww. do opróżnienia lokalu mieszkalnego, położonego w [...], uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich, ustalonych zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego miesięcznie, za każdy miesiąc jego zajmowania, począwszy od dnia kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna do dnia opróżnienia lokalu - w dniu [...] lipca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że podstawą materialnoprawną decyzji jest art. 37a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Wskazał, że w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnik P. W. podniósł, iż organ nie zbadał, czy ww. nie uzyskał prawa do przedmiotowego lokalu po zmarłym ojcu, na podstawie art. 23 powołanej ustawy. Zdaniem organu, wskazany przez pełnomocnika przepis nie dotyczy uprawnień osób wspólnie zamieszkałych z emerytem wojskowym, jakim bez wątpienia w chwili śmierci był ojciec P. W., który jednak nie posiadał już tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Z tego względu przedmiotowy lokal zajmowany jest bez tytułu prawnego, co powoduje, iż organ pierwszej instancji zobowiązany był do wydania decyzji o jego opróżnieniu.

Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez pełnomocnika P. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pełnomocnik zaskarżył decyzję w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 i art. 107 Kpa, zwłaszcza poprzez nieuwzględnienie przez organ odwoławczy zasady słusznego interesu strony. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w art. 1 § 1 i 2 stanowi, że sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

W świetle tych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą rozstrzygnięcia było wyjaśnienie, czy organ wydając zaskarżoną decyzję zasadnie uznał, że zaistniała przesłanka, określona w poniżej przytoczonym przepisie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 37a ustawy z dnia 22 czerwca 2005 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania (ust. 1). W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowań (ust. 2).

Należy zwrócić uwagę na sformułowanie użyte w ust. 2 przytoczonego przepisu "wydaje decyzję", które oznacza, że organ zobowiązany jest do wydania decyzji, o ile zostanie spełniona przesłanka, określona w ust. 1, jaką jest - zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego.

W rozpatrywanej sprawie organ zbadał, że skarżący nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Poza sporem jest, że przesłanka ta zaistniała, co wynika z akt postępowania, a w szczególności z decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w sprawie zwolnienia przez J. W. osobnej kwatery stałej i przekwaterowania do kwatery zastępczej. Powyższą decyzją objęte zostały osoby uprawnione do wspólnego zamieszkiwania z J. W., w tym również skarżący – P. W.

Tak więc, na podstawie powyżej przytoczonego przepisu, organ zobowiązany był wydać decyzję o opróżnieniu przez skarżącego spornego lokalu, z uwagi na to, że nie posiada on tytułu prawnego do jego zajmowania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznał, że nie mogą one zostać uwzględnione, gdyż zdaniem Sądu, organ prowadząc postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją, nie naruszył wskazanych przez pełnomocnika skarżącego przepisów prawa procesowego, jak również przepisów prawa materialnego.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.