Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 429/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.30c ust.1,2,5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art.45, art.46, art.47, art.49, art.57
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A." Sp.k. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2824/13 w sprawie ze skargi "A." Sp.k. z siedzibą w K. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi "A." Sp.k. w K. na informację Ministra Gospodarki zawartą w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, pozostawił skargę bez rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż z powodu braków skargi zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2013r. oraz z dnia [...] grudnia 2013r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia jej braków.

W odpowiedzi na zarządzenia w dniu [...] stycznia 2014r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2014r., zawierające segregator z dokumentami.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła niekompletną dokumentację. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej "u.z.p.p.r." wezwana została do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W szczególności zobowiązano skarżącą do nadesłania wniosku o dofinansowanie projektu, informacji o wynikach oceny projektu oraz protestu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 7 stycznia 2014r. załączając do pisma segregator z dokumentami Spółka nie dostarczyła kompletnego wniosku o dofinansowanie projektu – we wniosku brak było opinii o nowej technologii (załącznik nr 8), na którą powoływał się zarówno organ dokonujący oceny projektu i rozpatrujący protest, jak i sama skarżąca wnosząc środki zaskarżenia. Ponieważ jest to załącznik o charakterze szczególnym – wymóg jego złożenia wraz z wnioskiem przewiduje art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116, poz.730 ze zm.) jego brak uniemożliwił Sądowi I instancji merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga jest wnoszona w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., skarga podlega opłacie sądowej. Nie ulega wątpliwości, iż całość rozwiązań przyjętych w cytowanym przepisie wprowadza zmiany w stosunku do uregulowań przyjętych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." i stanowi elementy ukształtowanego przez ustawodawcę na gruncie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju trybu szczególnego postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem przepisów art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152.

Oprócz wymienionych powyżej wymogów skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynikających z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość także wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym w art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale I Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Regulacje zawarte w Rozdziale I Działu III, a także w Rozdziale II tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Natomiast ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych", lecz pojęciem "skargi niekompletnej", stanowiąc w art. 30c ust. 5 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie precyzuje pojęcia "skargi niekompletnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. wyrok NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09).

Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej i w przypadku złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.

Skarga wnoszona na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy ma na celu szybkie rozstrzygnięcie sporu powstałego w związku z rozdziałem środków finansowych w ramach programów operacyjnych oraz umożliwienie sądowi oceny legalności działań właściwych instytucji w toku oceny projektu złożonego przez wnioskodawcę. Przewidziany w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który, powinien być złożony z załącznikami.

Z uwagi na powyższe na aprobatę zasługuje teza, że z treści art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. wynika, iż w przepisie tym chodzi o dokumenty, które powinny znajdować się posiadaniu strony (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1185/12 – treść wszystkich powołanych orzeczeń dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku, w tym także wniosku skorygowanego.

Z powyższego wynika, że jeżeli skarżąca wniosła skargę bez kompletnego wniosku o dofinansowanie projektu – brak opinii o nowej technologii (załącznik nr 8), Sąd pierwszej instancji miał uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że skarga była niekompletna i pozostawienia jej wobec tego bez rozpatrzenia. Poza tym powoływanie się na braki we wniosku spowodowane nienadesłaniem Skarżącej wniosku z załącznikami przez organ nie może odnieść skutku, gdyż chodzi tu o wniosek samej Skarżącej, którego egzemplarz, czy też kopię winna posiadać, nie zaś dokumenty organu.

W tym stanie rzeczy niesłuszne są także zarzuty naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Przyjęta przez Sąd I instancji wykładnia art. 30c ust. 2 i ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju była prawidłowa i w związku z tym nie spowodowała naruszenia wymienionej normy konstytucyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.