Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 447/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 76, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a/ i b/
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 151par. 1 pkt 2, art. 149par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 lutego 2011r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), Wojewoda rozpoznał odwołanie J. S. i utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...]czerwca 2010 r. znak: [...] w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia [...] stycznia 2009r. do dnia [...] lutego 2009r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu Wojewoda argumentował, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. w dniu [...] stycznia 2009 r. jako osoba bezrobotna. Decyzją organu I instancji z dnia [...]stycznia 2009 r. znak: [...] uznano skarżącego za osobę bezrobotną i przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2009 r. w wysokości 662,20 zł miesięcznie. W dniu [...] marca 2009 r. skarżący złożył oświadczenie, iż wyrokiem Sądu został przywrócony do pracy w Przedsiębiorstwie w B., którą podjął w dniu [...] marca 2009 r. Przedłożył odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. - IV Wydział Pracy z dnia [...] listopada 2008 r. i Sądu Okręgowego - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. Wyżej wskazanym wyrokiem skarżący został przywrócony do pracy w/w Przedsiębiorstwie na poprzednich warunkach pracy i płacy. Zasądzono od pozwanego Przedsiębiorstwa na skarżącego kwotę [...]zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (kwotę płatną po podjęciu pracy). Przedsiębiorstwo w B. poinformowało Powiatowy Urząd Pracy w B., iż z dniem [...] marca 2009 r. skarżący podjął pracę i dokonano wypłaty wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy, tj. od dnia [...] maja 2008 r. do dnia [...] marca 2009 r.

W związku z powyższym zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. organ I instancji orzekł o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] lutego 2009 r. w kwocie [...]zł.

Odnosząc się do zarzutów i wniosków odwołania od powyższej decyzji, że narusza ona prawo administracyjne i cywilne skoro sprawę zwrotu przedmiotowego zasiłku ostatecznie zakończył prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 439/09 uchylający wszystkie decyzje nakazujące skarżącemu zwrot wypłaconego zasiłku, przywrócenie do pracy przez Sąd nie oznacza, że nie było przerwy w zatrudnieniu i wskazuje, iż skarżący nie wykonywał pracy, był bezrobotnym i miał prawo do zasiłku dla bezrobotnych, Wojewoda wyjaśnił, że podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły unormowania wyżej powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym m.in. jej art. 76. Przewiduje on w ust. 1, że osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.

W myśl art. 76 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy, za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę.

Jak wynika z akt sprawy, wykonując wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. sygn. akt [...] z dnia [...] marca 2009 r. Przedsiębiorstwo w B. dokonało wypłaty zasądzonego skarżącemu wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, za okres od dnia [...] maja 2008 r. do dnia [...] marca 2009 r. Bezsporne w sprawie jest, że od dnia [...] stycznia 2009 r. skarżący pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Zasiłek wypłacono za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia[...]lutego 2009 r. w łącznej kwocie [...]zł. Zatem, zasiłek wypłacony skarżącemu za okres, za który, w związku z w/w orzeczeniem Sądu wypłacone zostało wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, stanowi świadczenie pobrane nienależnie w rozumieniu art. 76 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W związku z powyższym należało zobowiązać skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Nawiązując do treści odwołania i podnoszonego w nim zarzutu ponownego wszczęcia postępowania w sprawie zasiłku zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 439/09 organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy wyrok został wydany po rozpoznaniu sprawy ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...]utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...]w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku. Natomiast kwestia nienależnie pobranego zasiłku nie była przedmiotem rozważań Sądu.

Wojewoda argumentował dalej, że art.76 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, będący podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji określa sytuacje, kiedy świadczenie pieniężne jest pobrane nienależnie, a w pkt 5 reguluje sytuacje bezrobotnych pobierających zasiłek dla bezrobotnych, wobec których Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia z tytułu pozostawania bez pracy. Roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez osobę uprawnioną, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty (art. 76 ust. 3 ustawy).

W tych okolicznościach Wojewoda stwierdził, że skarżona decyzja organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. jest prawidłowa pod względem merytorycznym i formalno-prawnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. S. zarzucił, że decyzja Wojewody narusza prawo bowiem została ona wydana w sprawie osądzonej prawomocnym wyrokiem WSA. Podniósł, iż bezpodstawnym jest żądanie zwrotu kwoty zasiłku dla bezrobotnych w sytuacji, kiedy to do utraty pracy zmusił go - w sposób bezprawny - pracodawca. Skarżący stwierdził, że pobierał zasiłek zgodnie z prawem jako osoba bezrobotna. W związku z tym nie można mówić, iż zasiłek był świadczeniem nienależnym, który teraz ma podlegać zwrotowi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Z uwagi na charakter prowadzonego sporu należy wyjaśnić w pierwszej kolejności, że prawomocny wyrok WSA z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/ Lu 439/09 dotyczy decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]w przedmiocie odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a więc decyzji, której przedmiot jest inny niż obecnie kontrolowanej przez Sąd. Wypada tylko zaznaczyć, że świetle motywów podanych w uzasadnieniu powyższego wyroku w dacie rejestracji skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy w B. z dnia [...] listopada 2008 r. sygn. akt [...]przywracający skarżącego do pracy w Przedsiębiorstwie w B. na poprzednich warunkach pracy i płacy, nie był rozstrzygnięciem prawomocnym. Z tego też powodu istniała podstawa do uznania skarżącego za osobę bezrobotną i przyznania mu prawa do zasiłku. Skarżący był wówczas osobą niezatrudnioną i niewykonującą pracy w/w Przedsiębiorstwie. Był zatem bezrobotnym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Status skarżącego uległ zmianie dopiero w dniu[...]marca 2009 r. kiedy nastąpiła restytucja stosunku pracy. Tego dnia skarżący podjął pracę w P. w B., a dzień wcześniej zapadł wyrok Sądu Okręgowego w Z. w przedmiocie przywrócenia skarżącego do pracy. W tych okolicznościach WSA przyjął, iż brak było przesłanek do wznowienia - w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - postępowania zakończonego decyzją Starosty B. z dnia [...] stycznia 2009 r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną i przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Naruszenie przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 5, art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 149 § 1 i 2 k.p.a.) skutkowało uchyleniem w/w decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty B. z dnia [...] czerwca 2009 r. W sytuacji, kiedy w dniu [...] marca 2009 r. zapadł korzystny dla skarżącego wyrok Sądu Okręgowego w Z. i skarżący następnego dnia podjął pracę, działanie organu powinno się było ograniczyć do wydania – w trybie art. 9 ust. 1 pkt 14 litera a/ i b/ ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - decyzji o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego i pozbawieniu prawa do zasiłku.

Powyższe względy zdecydowały o uchyleniu omówionych wyżej decyzji.

Obecna sprawa dotyczy kwestii innej bo zwrotu zasiłku pobranego przez skarżącego. Decyzja Wojewody w tym przedmiocie jest zgodna z prawem bowiem w świetle ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym m.in. jej art. 76 ust. 1, osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.

Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę ( art. 76 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy). W wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zamościu sygn. akt [...] z dnia [...] marca 2009 r. Przedsiębiorstwo w B. wypłaciło skarżącemu wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, za okres od dnia [...]maja 2008 r. do dnia [...] marca 2009 r., co jest okolicznością bezsporną w sprawie. Zatem pobrany przez skarżącego zasiłek dla bezrobotnych wypłacony za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] lutego 2009 r. w łącznej kwocie [...]zł stanowi świadczenie pobrane nienależnie w rozumieniu art. 76 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd oddalił pozbawioną usprawiedliwionych podstaw skargę na mocy art. 151 p.p.s.a.