Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1520/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1520/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędziowie: NSA Józef Michaldo (spr), Asesor: WSA Maja Chodacka, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2007r., sprawy ze skargi A. F., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006r., - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Burmistrz Miasta, działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2002 r., nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz Uchwały Nr XLVII/275/2005 Rady Miasta Limanowa z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie określenie stawek podatku od nieruchomości, ustalił skarżącemu A. F. podatek od nieruchomości za rok 2006 r.

W uzasadnieniu wskazano, iż wysokość podatku ustalono na podstawie złożonego przez skarżącego zeznania oraz danych z ewidencji gruntów stosując stawki określone w aktualnie obowiązujących przepisach podatkowych.

Od powyższej decyzji, pismem z dnia [...] marca 2006 r., skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o jej uchylenie. Skarżący nie kwestionuje powierzchni działki, ale nie zgadza się z zastosowaną stawką podatkową, ponieważ podnosi, że działka użytkowana jest rolniczo.

W wyniku odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, iż z ewidencji gruntów wynika że przedmiotowa działka Nr [...] o powierzchni 0,2581 ha stanowiąca własność A. F. i M. F. sklasyfikowania jest jako Ba (tereny przemysłowe). W związku z powyższym prawidłowo zastosowano do przedmiotowej nieruchomości stawkę 0,10 zł za 1 m2 powierzchni. Odnosząc się do zrzutu skarżącego podkreślono, że o uznaniu gruntów za rolne nie decyduje ich faktyczne przeznaczenie i użytkowanie, ale ich klasyfikacja w obowiązującej ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z art. 68 § 1 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001 r., nr 38, poz. 454) w sprawie ewidencji gruntów i budynków oznaczenie Ba oznacza tereny przemysłowe.

Powyższa decyzja została zaskarżona do sądu administracyjnego w wnioskiem o jej uchylenie. Skarżący zarzucił organom podatkowym błędy w ustaleniach faktycznych.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak i postępowanie administracyjne ją poprzedzające, nie posiada żadnych wad skutkujących jej wzruszeniem.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżący wraz z żoną będącą uczestniczką postępowania są współwłaścicielami działki Nr [...] o powierzchni 0,2581 ha, sklasyfikowanej jako tereny przemysłowe (Ba). Skarżący nie kwestionuje powierzchni działki, natomiast twierdzi że faktycznie nieruchomość użytkowana jest rolniczo.

Ocena zaskarżonej decyzji sprowadza się więc do odpowiedzi na pytanie czy o zastosowanej stawce podatku od nieruchomości decyduje klasyfikacja gruntów ujawniona w odpowiednim rejestrze czy też ich rzeczywiste (faktyczne) wykorzystywanie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku od nieruchomości są m. in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości, Podstawę opodatkowania w przypadku gruntów, zgodnie z art. 4 ust 1 powołanej ustawy, stanowi powierzchnia. Upoważnienie do określenia stawek podatku od nieruchomości dla rady gminy w formie uchwały przewiduje art. 5 ust. 1 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r., nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawę wymiaru podatków i świadczeń oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2006 r., nr 121, poz. 844) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty (ust 1 pkt 1), z wyjątkiem gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust 2 powołanej ustawy).

Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że nie podlegają opodatkowaniu tylko grunty rolnicze sklasyfikowane tak w ewidencji gruntów i budynków, a nie tylko wykorzystywane rolniczo.

Należy więc podzielić stanowisko organu iż podatek od nieruchomości ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1994 r., SA/Ka 2592/93, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995 r., SA/Wr 1703/94, por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r., III SA 1685/93). Ewidencja gruntów i budynków jest bowiem urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych (por. wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004 r., III Sa/Wa 257/04, wyrok WSA z dnia 5 października 2005 r., III SA/Wa 1718/05, wyrok WSA z dnia 7 lipca 2005 r., III Sa/Wa 1206/05) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji.

Skoro więc ustalenie charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania odbywa się na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, to organy podatkowe nie mogą ustali odmiennie niż to wynika z przedmiotowej ewidencji i wymierzyć podatek w oparciu o własne ustalenia, nie zmieniając przy tym danych zawartych w ewidencji.

W rozpoznawanej sprawie, organy podatkowe prawidłowo ustaliły podatek należny od nieruchomości skarżącego. Podstawę wymiaru stanowiła powierzchnia nieruchomości, do której zastosowano stawkę określoną w uchwale Rady Miasta Limanowa nr XLVII/275/2005 z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. O zakwalifikowaniu gruntu do odpowiedniej kategorii zadecydowały dane wynikające z ewidencji gruntów. Zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Następnie w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (por. wyrok NSA z 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94 - OSS 1994/4-5/164). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku od nieruchomości skarżący nie może kwestionować danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, w tym w szczególności charakteru nieruchomości.

Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę zaskarżonych aktów i czynności pod względem ich zgodności z prawem. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skarga podlega oddaleniu. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.