Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1059/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 § 3, art.246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Skarżący, po doręczeniu mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, wniósł o ustanowienie z urzędu r. pr. Ł. Ł. celem sporządzenia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od 2000 r. jego majątek jest zajęty przez komorników. Jego zarobki, który uzyskuje sporządzając opinie budowlane, wynoszą miesięcznie około 500-600 zł i są przejmowane przez komornika. Również wynagrodzenie żony jest objęte zajęciem egzekucyjnym, a po potrąceniu wynosi 1.320 zł. Mieszkają w domu będącym własnością syna. Dom jest poniemiecki i wymaga remontu.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątku, wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z żoną, wszystkie posiadane nieruchomości oraz dochody są objęte zajęciami komorniczymi. Po opłaceniu stałych wydatków, małżonkom pozostaje 1.500 zł na wyżywienie i zakup odzieży.

Do wniosku załączona została dokumentacja potwierdzająca zajęcia w postępowaniach egzekucyjnych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższe zostało wykazane. Przede wszystkim wskazać trzeba, że małżonkowie uzyskują miesięcznie około 1.800-1.900 zł. Nie są w stanie pozyskać dodatkowych środków z posiadanego majątku, w tym z nieruchomości, gdyż wszystkie takie pożytki są przejmowane ma poczet egzekwowanych zobowiązań.

Uzyskiwane dochody zatem z pewnością nie pozwalają na pokrycie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla ich koniecznego utrzymania.

Wyjaśnić końcowo wypada, że zgodnie z art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę.

Oznacza to, że dopiero Sąd, kierując pismo do właściwej rady o wyznaczenie pełnomocnika, informuje o wskazaniu dokonanym przez stronę. Dlatego też w postanowieniu dotyczącym prawa pomocy nazwisko wskazanego przez wnioskodawcę pełnomocnika nie jest zamieszczone.

Mając na uwadze powyższe, przedmiotowy wniosek jest całkowicie uzasadniony. W związku z tym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.