Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 257/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 7 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Gabriela Porzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2008 r. sprawy ze skargi W.G.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z podatku od nieruchomości za okres grudnia 2006 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], na podstawie przepisów art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60, z 2005 r. ze zm.), art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 856, z 2001 r., ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania W. F. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. w sprawie udzielenia zwolnienia z podatku od nieruchomości za okres miesiąca grudnia 2006 r. w kwocie [...] zł, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż W. F., prowadzący działalność gospodarczą na terenie Gminy, pismem z dnia [...] r. skierowanym do Burmistrza Miasta i Gminy zwrócił się o zwolnienie z podatku od nieruchomości przebudowanego i rozbudowanego obiektu byłej fermy [...] na zakład produkcyjny. Wniosek uzasadniał kwotą [...] zł nakładów i możliwością zwiększenia docelowo zatrudnienia o 25 osób, co miało wynikać z załączonych dokumentów.

Burmistrz uznał, w oparciu o przedłożone dokumenty, że podatnik spełnia przesłanki do zwolnienia z podatku od nieruchomości określone w § [...] pkt [...] i § [...] pkt [...] ppkt [...] Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości od gruntów, budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i przyznał zwolnienie na okres roku, tj. od 1 grudnia 2006 r. do 30 listopada 2007 r.

Ponieważ Uchwała stanowi, że decyzję o zwolnieniu z podatku, organ podatkowy podejmuje dla każdego roku oddzielnie, zaskarżoną decyzją Burmistrz udzielił zwolnienia za 2006 rok, które objęło miesiąc grudzień, jako następny po miesiącu, w którym wniesiono kompletny wniosek o zwolnienie podatkowe. Burmistrz uznał, że podatnik poniósł nakłady inwestycyjne przekraczające limity ustalone przez Uchwałę, oraz zatrudnił w pełnym wymiarze czasu dodatkowo 21 osób, z których 6 spełnia przesłanki wymagane przez Uchwałę, tzn. są osobami zameldowanymi na pobyt stały na terenie Gminy i które przed zatrudnieniem posiadały status osób bezrobotnych.

Od decyzji Burmistrza, podatnik wniósł odwołanie, skarżąc decyzję w części odmowy zwolnienia z podatku od nieruchomości ponad kwotę [...] zł, tj. odmowy zwolnienia gruntów o obszarze [...] ha, na których posadowione są zmodernizowane budynki oraz wskazując, iż spełnia wymogi Uchwały do zwolnienia od podatku na okres 3 lat.

Zdaniem podatnika, decyzja niesłusznie pomija grunty, które jego zdaniem winny być zwolnione z podatku, skoro, aby utworzyć nowe miejsca pracy wprzód należy dysponować terenem, na którym są posadowione budynki. Dalej podatnik wywiódł, że samo przygotowanie miejsc pracy dla nowych pracowników spełnia kryteria Uchwały "zatrudnienia osób zameldowanych na pobyt stały w Gminie i posiadających status osoby bezrobotnej", skoro zatrudnił osoby, o skierowanie których do pracy zwracał się do Powiatowego Urzędu Pracy. Podatnik wskazał, że jego zdaniem Uchwała nie nakłada obowiązku faktycznego zatrudnienia bezrobotnych, którzy są zameldowani na pobyt stały na terenie Gminy, lecz jedynie wymaga, aby utworzyć nowe miejsca pracy w celu ich zatrudnienia. Nadto, podatnik wskazuje na kwestię zgodności Uchwały z prawem europejskim w kontekście zakazu dyskryminacji, w tym ze względu na miejsce zamieszkania. Zakwestionował również zasadność niezakwalifikowania do osób bezrobotnych, osób świadczących wcześniej usługi na podstawie umowy zlecenia, skoro definicja osoby bezrobotnej określona w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, za osobę bezrobotną uznaje również osobę, która nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Osoby zatrudnione przez podatnika nie osiągały przychodu powodującego utratę statusu osoby bezrobotnej.

Podatnik również wskazał, że w dniu [...] r. złożył organowi podatkowemu I instancji pismo z dołączonymi sześcioma umowami o pracę, które nie zostały przez ten organ uwzględnione.

Przesyłając odwołanie podatnika Burmistrz, ustosunkowując się do zarzutów odwołania wyjaśnił, że spośród [...] osób zatrudnionych przez skarżącego, a zamieszkałych na stałe na terenie Gminy, tylko 6 posiadało status bezrobotnego, pozostałe zaś osoby przed zawarciem z nimi umów na czas nieokreślony, były zatrudnione na umowę zlecenia. Przedłożone natomiast w dniu [...] r. umowy o pracę nie miały wpływu na treść decyzji, gdyż z [...] osobami skarżący zawierał wcześniej umowy na czas określony, istniała więc ciągłość zatrudnienia, [...] osoby zatrudnione były jeszcze w 2005 r., zaś jedna nowo zawarta umowa dotyczy zatrudnienia poza miejscem położenia nieruchomości korzystającej ze zwolnienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W wyniku skargi podatnika wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, decyzja Kolegium została uchylona. Sąd uznał za uzasadniony zarzut naruszenia przepisów postępowania, polegający na pominięciu przez organ odwoławczy dowodów przedłożonych przez skarżącego po wydaniu decyzji przez organ podatkowy I instancji przy piśmie z dnia [...] r.

Rozpatrując odwołanie ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że główny zarzut odwołania, z którym łączy się zarzut nieuwzględnienia podatku za grunt, dotyczy ilości utworzenia nowych miejsc pracy w rozumieniu § [...] pkt [...] Uchwały, która to kwestia jest jedną z przesłanek koniecznych do ustalenia, za jaki okres przysługuje zwolnienie podatkowe. Cytowany przepis stanowi, że przez "utworzenie nowych miejsc pracy" należy rozumieć utworzenie nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych, zameldowanych na pobyt stały na terenie Gminy. Kluczowe w sporze jest rozumienie pojęcia "osoba bezrobotna", ponieważ Uchwała za nowoutworzone miejsce pracy uważa tylko takie, na którym zatrudniona zostaje osoba posiadająca przed zatrudnieniem status osoby bezrobotnej.

Ponieważ zdaniem podatnika, organ podatkowy przy definicji osoby bezrobotnej pominął, że za osobę bezrobotną ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w art. 2 ust. 1 pkt 2 uznaje również osobę, która nie uzyskuje miesięcznego przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, organ odwoławczy wskazał, że definicja tej osoby jest szeroka, nie mniej, wszystkie wymienione w definicji przesłanki, w tym i ta wskazana przez podatnika, muszą być spełnione łącznie, aby daną osobę uznać za osobę bezrobotną. Jedną z przesłanek jest wymóg by taka osoba była zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy.

Odnosząc powyższe do wymogu wskazanego przez podatnika, organ odwoławczy wskazując na definicje pojęć "inna praca zarobkowa" i "przychodu", zawarte w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 11 i pkt 24 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, organ odwoławczy stwierdził, że nie można zarzucić organowi I instancji, że niesłusznie do nowoutworzonych miejsc pracy nie zaliczył miejsc, na których zatrudniano na podstawie umowy o pracę osoby uprzednio wykonujące dla podatnika świadczenia na podstawie umowy zlecenia, albowiem ten typ umowy, zgodnie z przepisami dotyczącymi bezrobotnych, jest rodzajem pracy zarobkowej, której wykonywanie niweczy status osoby bezrobotnej.

Za nietrafny uznał organ odwoławczy zarzut podatnika, że samo przygotowanie miejsc pracy bez zatrudnienia konkretnych osób spełnia przesłanki Uchwały do przyznania zwolnienia od podatku. Zdaniem organu, celem Uchwały jest aktywizacja przedsiębiorczości, która realnie zwiększa zatrudnienie wpływające na zmniejszenie bezrobocia w Gminie. To oznacza, że Uchwała premiuje (zwolnieniem z podatku od nieruchomości) przedsiębiorców, którzy faktycznie tworzą nowe stanowiska pracy przez zatrudnienie konkretnych ludzi. Na warunkach określonych w Uchwale, podatnik zatrudnił 6 osób, tworząc 6 nowych miejsc pracy. Zgodnie z przepisami § [...] pkt [...] ppkt [...] i ppkt [...] Uchwały skutkowało to zwolnieniem z podatku od nieruchomości na okres jednego roku.

Dalej organ odwoławczy wywiódł, wskazując przepis § 3 pkt 3 Uchwały, że do otrzymania zwolnienia od podatku na okres jednego roku, to żądanie objęcia zwolnieniem od podatku również gruntów jest nieuprawnione albowiem to zwolnienie jest przewidziane dla podmiotów, które uzyskały zwolnienie podatkowe na okres lat trzech.

Ustosunkowując się do materiału dowodowego przedstawionego organowi podatkowemu przy piśmie z dnia [...] r., organ odwoławczy wskazał, że są to umowy o pracę 6 osób, które zostały wzięte pod uwagę przez organ I instancji. Oceniając te umowy, organ odwoławczy stwierdził, że nie mogą one mieć wpływu na treść decyzji organu I instancji. Jak wynika z analizy tych umów, nie potwierdzają one wzrostu zatrudnienia u podatnika w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających przyznanie zwolnienia albowiem były poprzedzone umowami zawartymi na czas określony jeszcze z 2005 r. lub dotyczyły zatrudnienia poza miejscem położenia nieruchomości korzystającej ze zwolnienia z podatku od nieruchomości

Wskazując na fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest organem stosującym obowiązujące prawo, organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów odwołania dotyczących bezpośrednio unormowań Uchwały.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i oceny, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie W. F. zarzucił decyzji organu odwoławczego z dnia [...] r. obrazę przepisów Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. przez niewłaściwe zastosowanie i wykładnię i wniósł o zwolnienie z podatku od nieruchomości w całości ponad kwotę [...] zł i zwolnienie od nieruchomości na okres 3 lat.

W uzasadnieniu skargi W. F. wskazał, iż nie zgadza się z interpretacją przepisów Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r., dokonanej przez organ odwoławczy. Zdaniem skarżącego, spełnia on przesłanki do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie § [...] pkt [...] i pkt [...] cytowanej Uchwały, albowiem spełnia wskazane w cytowanych przepisach przesłanki zwłaszcza w zakresie "utworzenia nowych miejsc pracy" dla osób bezrobotnych, zameldowanych na terenie Gminy. Skarżący utworzył ponad 20 nowych miejsc pracy i stworzył możliwość, aby te nowe miejsca pracy zajęły osoby bezrobotne, zameldowane na terenie Gminy, o których skierowanie wystąpił do Powiatowego Urzędu Pracy, zatrudniając wszystkich skierowanych.

Polemizując z ocenami organu odwoławczego w zakresie celu Uchwały przejawiającego się w aktywizacji przedsiębiorczości realnie zwiększającej zatrudnienie i zmniejszającej bezrobocie na terenie Gminy, skarżący stwierdził, iż wówczas brzmienie przepisów Uchwały, stwierdzających wyjaśnienie znaczenia użytych w Uchwale pojęć, winno być inne, szczególnie określone w przepisie § [...] pkt [...] – "utworzenie miejsc pracy" – winno być rozumiane jako "zatrudnienie bezrobotnych zameldowanych na pobyt stały na terenie Gminy". Jeśli zatem, Uchwała stanowi o "utworzeniu" nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych, to należy zgodzić się, że celem, dla którego Uchwałę podjęto, było faktyczne zmniejszenie bezrobocia na terenie Gminy i zachęcenie przedsiębiorców do stworzenia nowych miejsc pracy. Dlatego, zdaniem skarżącego cytowana Uchwała ma na celu realne zmniejszenie bezrobocia w Gminie, a nie tylko stwarzanie w tym pozorów, o czym świadczy ocena organu odwoławczego, kwestionująca zatrudnienie przez skarżącego osób, które wcześniej miały umowy o pracę na czas określony, jako osób bezrobotnych i uznanie, że nie nastąpiło zmniejszenie bezrobocia w Gminie.

Dalej skarżący, wskazując na przepis art. 32 Konstytucji RP i przepisy Kodeksu pracy zawarte w rozdziale II a stwierdził, iż przepisy Uchwały dyskryminują bezrobotnych z uwagi na miejsce zamieszkania, preferując osoby zameldowane na terenie Gminy, co narusza wskazane przepisy. Dlatego, odczytując przepis § [...] pkt [...] Uchwały nie można odczytać go jako zachęty do dyskryminowania przyszłych pracowników ze względu na miejsce zamieszkania, a kryterium przyznania zwolnienia od podatku określone w § [...] pkt [...] Uchwały należy rozumieć jako ustalenie, iż poniesiono określone nakłady inwestycyjne i oddano do użytkowania części budynków, w wyniku czego nastąpiło utworzenie nowych miejsc pracy. Z powyższego wynika, że Uchwała nie nakłada obowiązku faktycznego zatrudnienia bezrobotnych stałych mieszkańców Gminy, lecz jedynie stawia warunek, aby utworzyć nowe miejsca pracy w celu ich zatrudnienia.

Wskazując na powyższe oceny, skarżący stwierdził, iż bezprawne jest badanie czy zatrudniony przez przedsiębiorcę skarżącego bezrobotny jest lub nie mieszkańcem Gminy.

Zakwestionował, jako bezpodstawne, wywody organu odwoławczego odnośnie pojęcia "bezrobotnego" ukazując, iż Uchwała z dnia [...] r., jako podstawy jej wydania nie wskazuje ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Tym samym posługiwanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze analizą z tej ustawy jest nieuprawnione i nieuzasadnione. Sama Uchwała definicji bezrobotnego nie zawiera a odnosi się do tego pojęcia przy określeniu średniego zatrudnienia z ostatnich 12 miesięcy, co przy uwzględnieniu przepisów o statystyce oznacza, iż nie zalicza się osób zatrudnionych na umowę zlecenia a jedynie na umowę o pracę. Odnosząc ten wywód, kogo uważa za bezrobotnego, do przedłożonej dokumentacji mającej potwierdzić zatrudnienie bezrobotnych, skarżący wywodzi, iż organy podatkowe bezpodstawnie zakwestionowały tę dokumentację nie uznając za bezrobotnych osób, które skarżący wcześniej zatrudniał na czas określony, próbny, czy na podstawie umowy zlecenia.

Wskazując na przepis art. 103 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, oraz fakt powołania regulacji tej ustawy przez cytowaną Uchwałę, skarżący wywiódł, iż obowiązek tworzenia korzystnych warunków dla funkcjonowania małych i średnich firm, wskazany w cytowanym przepisie, winno uwzględnić przy wykładni przepisów Uchwały Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a tego nie uczyniło.

Skarżący na poparcie wyrażonego stanowiska, że spełnia przesłanki do zwolnienia z podatku od nieruchomości na okres 3 lat wskazał również, że jego inwestycja pozytywnie wpływa na ochronę środowiska a planowane inwestycje pozwolą docelowo zatrudnić [...] osób.

W odpowiedzi na skargę, wskazując, że zarzuty skargi stanowią powtórzenie argumentów odwołania i podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna

Ustosunkowując się do treści zarzutów skargi, z uwagi na zawarte w niej wnioski skarżącego co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny, należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej. W § 2 cytowany przepis stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Mając na uwadze powyższy zakres kognicji sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do podejmowania orzeczeń rozstrzygających co do meritum sprawy, a w przedmiotowej sprawie, w kwestii przyznania podatnikowi zwolnienia od podatku od nieruchomości na wnioskowany przez podatnika okres.

Sąd administracyjny zgodnie z cytowanym przepisem w związku z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym, stanowiącym podstawę prawną zaskarżonego aktu oraz w zakresie zgodności z przepisami postępowania regulującymi tryb postępowania organów administracji przy wydaniu zaskarżonego aktu

W. F. wnosząc skargę na decyzję organu odwoławczego, zarzucił organowi naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. w sprawie zwolnień przedmiotowych w podatku od nieruchomości od gruntów, budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

A zatem, spornym jest ustalenie w oparciu o przepisy Uchwały przesłanek, których spełnienie uprawnia podatnika do przyznania mu ulgi podatkowej określonej w Uchwale, w szczególności ustalenie znaczenia określeń "utworzenie nowych miejsc pracy" i "bezrobotny" użytych w Uchwale.

Wskazana Uchwała została wydana na podstawie przepisu art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 84, z 2002 r. ze zm.) i określa przesłanki do zwolnień od podatku od nieruchomości nowowybudowanych czy rozbudowanych budynków lub ich części, jeżeli w wyniku tej działalności inwestorskiej powstały nowe miejsca pracy, na których zostali zatrudnieni bezrobotni zameldowani na pobyt stały na terenie Gminy.

Analiza przepisów Uchwały wskazuje, że rozróżnia ona zwolnienie od podatku od nieruchomości przez oddanie do użytkowania nowowybudowanych budynków lub ich części, jeśli nastąpiło utworzenie co najmniej 5 nowych miejsc pracy (§[...] pkt [...] Uchwały), i oddanie do użytkowania rozbudowanych budynków lub ich części w wyniku poniesionych nakładów inwestycyjnych o wartości przekraczającej 25 tys. EURO, jeżeli po ich poniesieniu nastąpiło utworzenie nowych miejsc pracy (§[...] pkt [...] Uchwały). Zwolnienia przewidziane w § [...] pkt [...] i pkt [...] Uchwały nie dotyczą skarżącego, nie były przedmiotem sprawy i nie ma potrzeby ich prezentowania i omawiania.

Dalej, Uchwała określa okresy zwolnienia w zależności od wielkości poniesionych nakładów na nowowybudowane budynki lub ich części (§[...] ust. [...] Uchwały) oraz okresy zwolnienia od podatku rozbudowanych budynków lub ich części (§ [...] ust. [...] Uchwały), stanowiąc jednocześnie, że zwolnienie od podatku przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik wykazał spełnienie wszystkich przesłanek zwolnienia.

Nie jest kwestionowane w sprawie, że skarżący dokonał przebudowy obiektu po byłej fermie [...] na zakład produkcji [...] i [...], ponosząc nakłady w kwocie [...] zł, przekraczając wymóg nakładów inwestycyjnych określony w § [...] pkt [...] Uchwały. Ponieważ czasokres zwolnienia od podatku przebudowanego budynku zależy od ilości utworzenia nowych miejsc pracy (§[...] pkt [...]) koniecznym jest ustalenie, co Uchwała rozumie przez to pojęcie.

W przepisie § [...] Uchwały, określającym znaczenie pojęć użytych w Uchwale, w pkt [...] zawarto definicję "utworzenie nowego miejsca pracy", przez co rozumie się "utworzenie nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych zameldowanych na pobyt stały na terenie Gminy, jeżeli nastąpił u przedsiębiorcy wzrost netto zatrudnienia liczby pracowników w odniesieniu do średniego zatrudnienia z ostatnich 12 miesięcy poprzedzających fakt nabycia uprawnień do zwolnienia w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasy pracy, przy czym przy ustalaniu poziomu zatrudnienia uwzględnia się tylko pracowników zatrudnionych na pełnym etacie w ciągu jednego roku, z tym, że ilość osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy i sezonowo stanowi części ułamkowe".

Definiując to pojęcie Radni odnieśli utworzenie nowych miejsc pracy do zatrudnienia osób bezrobotnych zameldowanych na pobyt stały na terenie Gminy, wskazując jednocześnie sposób ustalenia wzrostu netto nowych miejsc pracy, w stosunku do średniorocznego zatrudnienia poprzedzającego nabycie uprawnień do zwolnienia, przy uwzględnieniu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

Ponieważ przy definiowaniu pojęcia "utworzenie nowych miejsc pracy" użyto określenia "bezrobotny", które w Uchwale nie zostało określone, skarżący zakwestionował poprawność powołania się przez organy podatkowe na definicję osoby bezrobotnej, zawartej w ustawie o promocji zatrudnienie i instytucjach rynku pracy, przy ustalaniu zakresu znaczeniowego tego pojęcia.

Zdaniem Sądu zarzut skarżącego jest nietrafny. Ugruntowany jest w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że przepisy regulujące wszelkiego rodzaju zwolnienia czy ulgi w realizacji zobowiązań publicznoprawnych winny być interpretowane ściśle przy zastosowaniu wykładni językowej.

Jednocześnie akceptowane jest posługiwanie się przy wykładni przepisów danego aktu prawnego zakresem pojęciowym danego określenia, zdefiniowany w innym akcie prawny.

Aktem prawnym, który zawiera definicję "bezrobotnego" i regulacje związane z promocją zatrudnienia oraz instytucjami związanymi z rynkiem pracy jest ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 415 z 2008 r.).

Zawarta w tej ustawie definicja "bezrobotnego" posłużyła organom podatkowym do wykładni przepisów Uchwały w celu określenia przesłanek zwolnienia od podatku, jak i czasokresu zwolnienia, i tę wykładnie Sąd podziela. Należy podkreślić, że Uchwała definiując utworzenie nowych miejsc pracy jako rezultatu poniesienia przez przedsiębiorcę nakładów na budowę nowych budynków czy rozbudowę, powiększenie, wyodrębnienie lub adaptację pomieszczeń w istniejącym budynku na działalność gospodarczą, odnosi to do osób bezrobotnych, które przedsiębiorca zatrudnia, powodując wzrost netto zatrudnienia. Skoro Uchwała wymaga, by wskutek utworzenia nowych miejsc pracy, nastąpiło u przedsiębiorcy zwiększenie zatrudnienia netto bezrobotnych, to jak trafnie wskazały organy podatkowe, celem Uchwały, z czym pośrednio skarżący się zgadza, jest zmniejszenie na terenie Gminy bezrobocia. Jeśli taki jest cel Uchwały, by przez przyznanie ulgi w zapłacie podatku od nieruchomości zachęcić przedsiębiorców do tworzenia nowych miejsc pracy dla bezrobotnych, zasadnym jest by za bezrobotnych uznać osoby, które odpowiadają definicji tego pojęcia, zawartej w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która kwestie związane z zatrudnieniem osób niezatrudnionych, niewykonujących innej pracy zarobkowej, a gotowych i zdolnych do podjęcia pracy zarobkowej, reguluje.

Za słusznością tego wywodu przemawia treść przepisu § [...] pkt [...] Uchwały, regulującego zwolnienie od podatku od nieruchomości określonych powierzchni gruntów i budynków w przypadku utworzenia z ich wykorzystaniem i utrzymaniem przez okres co najmniej jednego roku, nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych.

Użycie w cytowanym przepisie odesłanie "bezrobotnych, w myśl odrębnych przepisów", wskazuje na cytowaną wyżej ustawę, która status osoby bezrobotnej, możliwości udzielenia pomocy w poszukiwaniu pracy reguluje w sposób kompleksowy.

Dokonując wykładni przepisów przedmiotowej Uchwały nie można pominąć obowiązków Gminy jako gospodarza społeczności zamieszkałej na jej terenie i obowiązkach, jakie ciążą na Gminie względem jej mieszkańców. Wprowadzenie zgodnie z przepisem art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwolnień przedmiotowych przez Gminę w zapłacie podatku od nieruchomości, a więc zrezygnowanie przez Gminę z jej dochodów, ma na celu osiągnięcie przez społeczność Gminy "korzyści", których realizacja należy do obowiązków Gminy.

Trafnie, zdaniem Sądu organy podatkowe wskazały, że celem Uchwały było zainspirowanie przedsiębiorców przez zwolnienie okresowe od podatku od nieruchomości do tworzenia nowych miejsc pracy, ale bezrobotnych, wobec których Państwo realizuje obowiązki określone w ustawie o promocji zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące wykładni i zastosowania przepisów Uchwały za nieuzasadnione, stanowiące polemikę z ocenami organów podatkowych zmierzającą do wykazania racji skarżącego.

Formułując zarzuty, skarżący nie wskazał, na czym polega niewłaściwe zastosowanie przepisów Uchwały przez organy podatkowe. Posłużenie się potocznym znaczeniem pojęcia "bezrobotny", tj. "osobą pozostającą bez pracy", miało na celu wykazanie, że wskazane przez skarżącego osoby były "bezrobotnymi", nawet, gdy od ponad roku były zatrudnione przez skarżącego na umowę zlecenia czy na czas określony.

Dlatego, rekapitulując ocenę zarzutów skargi dotyczącej wykładni i zastosowania przepisów Uchwały, należy uznać, że organy podatkowe, posiłkując się definicją osoby bezrobotnej zawartej w ustawie o promocji zatrudnienia, przy ustaleniu przesłanek do określenia zakresu przedmiotowego i czasokresu zwolnienia skarżącego od podatku od nieruchomości trafnie uznały, że skarżący, w okresie poprzedzającym wystąpienie o zwolnienie od podatku, utworzył sześć nowych miejsc pracy, zatrudniając osoby bezrobotne, zameldowane na pobyt stały na terenie Gminy.

Za nietrafny należy uznać zarzut skargi naruszenia przez postanowienia Uchwały przepisu art. 32 Konstytucji RP.

Postanowienia przedmiotowej Uchwały mają oparcie w delegacji ustawowej, udzielonej Radzie Gminy, do wprowadzenia na terenie Gminy zwolnień przedmiotowych w zakresie podatków lokalnych innych niż przewidują to przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i obowiązują na terenie Gminy.

Przewidując zwolnienie podatkowe, przepisy Uchwały stymulują przedsiębiorców z terenu Gminy do tworzenia nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych stale zameldowanych na jej terenie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie stanowią one o dyskryminacji bezrobotnych zameldowanych poza terenem Gminy albowiem nie zawierają żadnych nakazów czy zakazów określonego postępowania.

Jak wskazano wyżej, przepisy Uchwały mają na celu aktywizację bezrobotnych zameldowanych na pobyt stały na terenie Gminy przez preferowanie ich zatrudnienia przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Gminy, którzy tworząc nowe miejsca pracy i zatrudniając bezrobotnych uzyskują zwolnienie od podatku od nieruchomości.

Wprowadzenie takich zwolnień stanowi dla przedsiębiorcy propozycję poniesienia nakładów inwestycyjnych w celu utworzenia nowych miejsc pracy w zamian za zwolnienie z obowiązku publicznoprawnego.

Inspirując takie postępowanie przedsiębiorców, władza publiczna i gospodarz gminy, tworzy miejsca pracy dla jej mieszkańców.

Nie stanowi to zakazu zatrudnienia innych osób czy ich dyskryminacji, czemu skarżący dał wyraz zatrudniając kilku pracowników zamieszkałych poza Gminą.

Wskazując na argumenty przywołane odnośnie zarzutów skargi dotyczących wykładni i stosowania przepisów Uchwały z dnia [...] r. należy stwierdzić, że zarzuty skarżącego, dotyczące bezpodstawności nieuznania części dokumentów potwierdzających zatrudnienie bezrobotnych na nowych miejscach pracy są nieuzasadnione.

Zakwestionowane przez organy podatkowe dokumenty dotyczące zatrudnienia osób na nowoutworzonych miejscach pracy, potwierdzają albo brak zameldowania zatrudnionych na terenie Gminy albo nie spełnienie przez zatrudnionych przesłanki bycia bezrobotnymi w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Twierdzenie skarżącego, że za bezrobotnych należy uznać osoby zatrudnione na zlecenie, skoro do zatrudnionych, zgodnie z przepisami o statystyce, zalicza się osoby zatrudnione na umowie o pracę, jest nietrafne.

Jak wskazano wyżej, organy podatkowe słusznie przyjęły, że przy zatrudnieniu bezrobotnych na nowych miejscach pracy, chodzi o bezrobotnych spełniających wymogi określone w definicji tego pojęcia z ustawy o promocji zatrudnienia.

Dlatego, stosując kryteria bezrobotnego z cytowanej ustawy, słusznie uznano, że spełnia je szczęściu zatrudnionych w 2006 r. pracowników albowiem pozostali albo nie byli zarejestrowani we właściwym urzędzie pracy albo wykonywali pracę zarobkową. Tych ustaleń organów podatkowych skarżący nie zakwestionował w skardze przedstawiając polemiczną ich ocenę.

Uznając, w oparciu o powyższe ustalenia i oceny, że zarzuty skargi są nieuzasadnione a zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa materialnego i procesowego, Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.