Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA 4402/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Starosty O. z dnia 29 sierpnia 2001 roku, znak "[...]" przyznano J. Z. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 30 sierpnia 2001 roku, na podstawie art. 37j ust. l i 2 Ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001r., nr 6, poz. 56).

Decyzją z dnia 20 grudnia 2004 roku, znak "[...]" Starosta O. orzekł o utracie przez J. Z. prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego z dniem 30 sierpnia 2001 roku, z powodu nabycia przez wymienionego uprawnienia do renty. W uzasadnieniu organ stwierdził, że nabycie uprawnienia do renty skutkuje utratą prawa do zasiłku przedemerytalnego zgodnie z art. 37n ust. l w związku z art. 2 ust. l pkt 2 lit. c Ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Dnia l sierpnia 2003 roku J. Z. zgłosił się ponownie do Urzędu Pracy Powiatu O. w celu dokonania rejestracji. Do dnia 31 lipca 2003 roku pobierał on rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Decyzją z dnia l sierpnia 2003 roku, znak "[...]" Starosta O. na podstawie art. 2 ust. l i 2, art. 6 pkt 6 lit a i b, art. 23 ust. l i 2 i art. 24 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz.U. Nr 58, poz. 514 z 2003 r.) uznał J. Z. za osobę bezrobotną i przyznał mu prawo do zasiłku od dnia 9 sierpnia 2003 roku. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że J. Z. spełnia określone w Ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu warunki do uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku.

Dnia 18 września 2003 roku J. Z. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody, w którym domagał się jej uchylenia oraz przyznania mu zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu podniósł, że z zasiłku dla bezrobotnych nie utrzyma swojej rodziny.

Decyzją z dnia 31 października 2003 roku organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Wojewoda podniósł, że

J. Z. nie składał wniosku przed organem I instancji o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego, a jedynie zgłosił się l sierpnia 2003 roku do Urzędu Pracy Powiatu O. w celu dokonania rejestracji po ustaniu prawa do pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. W tej sytuacji organ I instancji ustalał tylko uprawnienia J. Z. do zasiłku dla bezrobotnych. Organ odwoławczy podniósł, że nie może się wypowiedzieć co do wnoszonego przez stronę żądania przyznania zasiłku przedemerytalnego, gdyż przedmiotem postępowania przed organem I instancji było tylko ustalenie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Natomiast zakres rozstrzygnięcia sprawy decyzją odwoławczą jest wyznaczony przez zakres rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji.

Na powyższą decyzję Wojewody J. Z. wniósł odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie uzupełnioną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarżący zarzucił decyzji niezgodność z prawem, domagał się stwierdzenia jej nieważności i przywrócenia mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że przyznanie przez Starostę Powiatu O. zasiłku dla bezrobotnych jest dla niego krzywdzące, gdyż uprawnienie do zasiłku przedemerytalnego nabył już wcześniej i nie mógł go utracić z powodu uzyskania renty, a jedynie zasiłek ten został zawieszony na czas otrzymywania renty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, że w sytuacji skarżącego nie wystąpiła okoliczność z art. 37n ust. 2 Ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu powodująca zawieszenie pobierania zasiłku przedemerytalnego a nabycie prawa do renty skutkowało utratą prawa do zasiłku przedemerytalnego na mocy art. 37 n ust. l ww. ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -

Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. l Ustawy z dnia 20 września 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) i art. 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym na decyzje administracyjne.

Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Organ prawidłowo orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych gdyż posiadając jedynie rejestrację skarżącego nie mógł rozpoznawać sprawy w zakresie przyznania mu zasiłku przedemerytalnego. Dodać też należy, że organ słusznie ustalił, że przyznane skarżącemu wcześniej prawo do tego zasiłku przedemerytalnego wygasło.

Skarżący nie składał wniosku przed organem I instancji o ustalenie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego gdyż jak sam uznał na skutek zmiany przepisów przyznanie zasiłku przedemerytalnego nie było już możliwe. Zgłosił się jedynie l sierpnia 2003 roku do Urzędu Pracy Powiatu O. w celu dokonania rejestracji po ustaniu prawa do pobierania renty. W tej sytuacji organ I instancji ustalał tylko uprawnienia J. Z. do zasiłku dla bezrobotnych. Z kolei organ odwoławczy nie mógł wypowiedzieć się, co do wnoszonego przez stronę żądania przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż zakres postępowania odwoławczego był ograniczony zakresem postępowania przed organem I instancji.

Skarżący domagał się przyznania mu przez sąd uprawnienia w postaci zasiłku przedemerytalnego. Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie jest organem III instancji w postępowaniu administracyjnym. Jest on jedynie wyposażony w uprawnienia o charakterze kasacyjnym. Jeżeli stwierdzi, że zaskarżony akt lub

czynność organu administracji publicznej są niezgodne z prawem, orzeka o pozbawieniu mocy obowiązującej zaskarżonego aktu lub czynności.

Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące zasiłku przedemerytalnego nie są przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie gdyż skarga dotyczy decyzji przyznającej zasiłek dla bezrobotnych.

W tym stanie sprawy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).