Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1186/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Joanna Kruszewska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego C. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego C. B. [...] koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 300 złotych (trzysta złotych) powiększonej o kwotę 66 złotych (sześćdziesiąt sześć złotych) stanowiącą 22% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 maja 2007 r. zwolniono stronę skarżącą – C. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego. W przesłanym do wiadomości Sądu piśmie z dnia [...] czerwca 2007 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wyznaczył radcę prawnego C. B. do udzielenia z urzędu pomocy prawnej skarżącej spółce.

Wyrokiem wydanym w dniu 28 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w/w spółki oraz zasądził ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego C. B. [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 766 (siedemset sześćdziesiąt sześć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 600 (sześćset) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 132 (sto trzydzieści dwa) złote oraz kwotę 34 (trzydzieści cztery) złote tytułem innych udokumentowanych wydatków

pełnomocnika.

Po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem ustanowionemu z urzędu dla skarżącej spółki radcy prawnemu C. B., wyżej wymieniony przesłał do Sądu w dniu [...] grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) pismo (opatrzone datą [...] grudnia 2007 r.), do którego załączył opinię dotyczącą zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku. W piśmie tym pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa wynagrodzenia za sporządzenie powyższej opinii – zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Natomiast z załączonej do przedmiotowego pisma opinii wynika, iż brak jest podstaw do wnoszenia skargi kasacyjnej.

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.),

wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy w drugiej instancji prowadzi sprawę ten sam radca prawny, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 niniejszego przepisu, nie mniej niż 120 zł. Według pkt 1 § 14 ust. 2 omawianego przepisu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,

c) w innej sprawie - 240 zł.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] nakładająca na skarżącą spółkę karę pieniężną w wysokości 2.000 zł za naruszenie przepisów w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego (za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej), który w obu instancjach reprezentował z urzędu skarżącą spółkę stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zawierający odesłanie do § 6 rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 6 pkt 3, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł, stawka minimalna wynosi 600 zł.

Mając na uwadze, iż jedyną czynnością, podjętą przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym

w drugiej instancji, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 600 zł, kwota należnego radcy prawnemu wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego – w świetle przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia - wynosi 300 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 22 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 66 zł.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.