Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 12/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3,  art. 52  par. 1,  art. 53 par. 1,  art. 54,  art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 220 par. 1,  art. 221,  art. 244 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2008r. postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Dnia 10 grudnia 2010r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniesione za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10 listopada 2010r. /data złożenia w siedzibie organu; vide: pieczęć wpływu, k-2 akt sprawy/, pismo Z.B. nazwane "Skarga". Pismo to zarejestrowane zostało w repertorium jako skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] pod sygnaturą akt I SA/Lu 913/10.

Ponieważ w piśmie wskazano wprawdzie, że dotyczy ono "decyzji [...]", jednak z treści pisma wynika także, że jego autor kwestionuje również tok postępowania w innych sprawach, w tym w sprawie, w której wydana została decyzja nr [...], Z.B. wezwany został do złożenia jednoznacznego oświadczenia, jaki akt lub jakie akty są przedmiotem zaskarżenia wyżej wymienionym pismem /k- 6 akt sprawy/.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie datowanym 21 grudnia 2010r. Z. B. wymienił numery wielu decyzji, jednak na podstawie treści tego pisma nadal nie można było ustalić jednoznacznie, jakie akt są przedmiotem zaskarżenia /vide: pismo, k-8 akt sprawy/. Wobec tego ponownie wezwano Z. B. do jednoznacznego i czytelnego wskazania daty i numeru zaskarżonej /-ych/ decyzji z zaznaczeniem, że z pisma musi wynikać, że dana decyzja jest przedmiotem zaskarżenia, pouczając jednocześnie, iż w razie braku jednoznacznej odpowiedzi Sąd przyjmie, iż przedmiotem zaskarżenia pismem wymienionym na wstępie są "decyzje płatnicze" i "nakazy płatnicze" wymienione w piśmie z dnia 21 grudnia 2010r. przed sformułowaniem: "uwaga ogólna: skąd wielkość gruntów ..." /k-9 akt sprawy/.

W związku z tym, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, uznane zostało, że przedmiotem skargi są decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w sprawach wymienionych w piśmie z dnia 21 grudnia 2010r.

W konsekwencji powyższego, po rozdzieleniu wniesionych jednym pismem skarg na 5 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego /w sprawie I SA/Lu 913/10; k-20 akt tej sprawy/, przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...]

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Podniosło, w szczególności, iż zaskarżona w sprawie decyzja wydana została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze działające jako organ I instancji, natomiast w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego od niej przez Z. B.w dniu 22 października 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję ostateczną z dnia [...]., nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.175 ust.1 i art.184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez dokonywanie, w zakresie określonym w ustawie, kontroli działalności administracji publicznej /także orzekania o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej/, przy czym – jak wynika z art.176 ust.2 powołanego aktu prawnego - ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustaw.

Powyższa regulacja konstytucyjna znalazła odzwierciedlenie i rozwinięcie w art.1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm./, który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, a kontrola, o której tu mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, a także w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", z którego wynika, iż:

• sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie;

• kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

• sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Podkreślić przy tym należy, że art.52 ppsa stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka /§ 1/, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ./§ 2/, zgodnie z art.53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zaś stosownie do art.54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z przytoczonych przepisów ppsa wynika zatem, że w sytuacji, gdy w postępowaniu administracyjnym /podatkowym/ stronie służy środek zaskarżenia, skargę wnieść można, co do zasady, na rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpatrzenia tego środka zaskarżenia.

Jak wskazano wyżej, Z. B. wniósł 10 listopada 2010r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2008r.. Decyzja ta, na co zwróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a co znajduje potwierdzenie w przedstawionych Sądowi z odpowiedzą na skargę aktach sprawy, jest decyzją wydaną przez organ I instancji /zgodnie z art.244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa – Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./.

Od decyzji, o której mowa wyżej, przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania /por.: art.220 § 1 ordynacji podatkowej; por. także: art.221 tej ustawy/.

W świetle zatem powołanych wyżej przepisów ppsa, w szczególności jej art.52 § 1, skarga na przedmiotową decyzję jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.

Niezależnie od powyższego i jedynie na marginesie, gdyż nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, zauważyć należy, iż skoro – jak wynika z akt przedstawionych Sądowi – skarżący skorzystał z prawa do wniesienia odwołania od decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej, w wyniku czego wydana została decyzja ostateczna z dnia [...]., nr [...], to skarżący może wnieść skargę na tę ostatnio wymienioną decyzję w terminie określonym w art.53 § 1 ppsa, zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.