Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 41/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24  ust. 2a pkt 1  lit. c, 1 ust. 2b pkt 1  lit. h
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: Par. 68
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2018 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 8 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2017 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie zmiany użytków gruntowych dla działki nr [...] położonej w obrębie B z dotychczasowego użytku "B/RV" na użytek (grunty rolne) "R".

Starosta decyzją dnia [...] 2017 r. znak: [...] orzekł z urzędu o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących oznaczenia użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w działce nr [...] położonej w obrębie B poprzez ujawnienie w miejsce użytku gruntowego - gruntu rolnego zabudowanego klasy V ozn. "B/RV" o powierzchni 0,0498 ha użytku gruntowego - grunty orne klasy V - ozn. "RV" o powierzchni 0,0498 ha. Powyższej zmiany dokonano w oparciu o operat techniczny [...] wpisany do ewidencji materiałów zasobu w dniu 22 sierpnia 2016 r. W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że na działce brak jest jakiejkolwiek zabudowy, działka jest w całości wykoszona i działka spełnia definicję gruntów ornych zawartą w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Od powyższej decyzji J. S. wniósł odwołanie wskazując, że decyzja Starosty jest niejasna i niezrozumiała. Odwołujący się podał, że jego działka nr [...] o powierzchni 498 m2 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest ujęta jako zabudowa jednorodzinna, a on nie jest rolnikiem i jego działka nigdy nie była rolnicza tylko budowlana.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 8 listopada 2017 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), art. 7h ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629, z późn. zm.), § 66, § 67, § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w świetle przepisów art. 24 ust. 2a pkt 1 lit c i ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz.1629, z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie "P.g.k." Starosta słusznie uznał, że sprawa winna zostać rozpatrzona w drodze postępowania administracyjnego. Postępowanie prowadzone jest z urzędu, a dotyczy zmiany użytku gruntowego ujawnionego na działce ewidencyjnej nr [...] obręb B. Zmiana ta może zostać dokonana na podstawie wykazu zmian danych ewidencyjnych sporządzonego w ramach pracy geodezyjnej, której wynikiem jest operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W przypadku braku wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego, organ nie mógł zastosować przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h P.g.k. i dokonać aktualizacji w drodze czynności materialno-technicznej.

Wskazano, że z § 44 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm.) zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem" wynika, że starosta jest zobowiązany do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z kolei zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowania danych błędnych.

Wyjaśniono, że specyfikę postępowania w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków stanowi to, że jest procesem ciągłym i może toczyć się zawsze, jeżeli nastąpiła faktyczna zmiana na gruncie. Zmiana użytków gruntowych na działce może nastąpić na skutek innego niż dotychczasowy sposobu zagospodarowania działki, np. zalesienia, rekultywacji gruntów, trwałego wyłączenia całej lub części działki z produkcji rolniczej lub leśnej, a także innych czynności dokonywanych na działce. Zmiana stanu faktycznego na gruncie stanowi podstawę do wprowadzenia odpowiedniej zmiany w tej ewidencji.

Rozróżnienie rodzajów użytków gruntowych w ramach postępowania aktualizacyjnego powinno odbywać się na podstawie przypisania ich cech, właściwości i sposobu zagospodarowania, charakterystycznych dla danego rodzaju użytku. Elementy te szczegółowo określone są w załączniku Nr 6 do rozporządzenia w oparciu o który dokonuje się zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych (§ 68 ust. 6 rozporządzenia). Dla organu prowadzącego postępowanie w sprawie aktualizacji użytków gruntowych oznacza to obowiązek podjęcia czynności zmierzających do zbadania wszystkich tych elementów na gruncie oraz ich oceny z punktu widzenia treści przepisem Załącznika Nr 6 (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 713/09).

Organ podał, że zgodnie z wypisem z rejestru gruntów załączonym do akt sprawy, aktualnie w operacie ewidencyjnym wykazana są działka nr [...] o powierzchni 0,0498 ha stanowiąca użytek "B-RV" o powierzchni 0,0498 ha. Ujawniony w działce użytek gruntowy "B-RV" oznacza zgodnie z definicją zawartą w załączniku Nr 6 rozporządzenia, że jest to grunt rolny zabudowany. Zgodnie z definicją gruntów rolnych zabudowanych ujętą w powyższym załączniku do gruntów rolnych zabudowanych można zakwalifikować wyłącznie grunt zabudowany budynkami i budowlami służącymi produkcji rolniczej. W dniu 7 sierpnia 2017 r. zostały przeprowadzone przez pracowników Wydziału Geodezji Kartografii i Katastru w obecności właściciela oględziny działki nr [...]. Z protokołu z oględzin wynika, że działka nr [...] nie jest zabudowana ani ogrodzona.

Organ stwierdził zatem, że oględziny nieruchomości oraz wyjaśnienia zawarte w odwołaniu wykazały, że działka nr [...] jest niezabudowana, a więc użytek gruntowy "B-RV" grunt rolny zabudowany, wykazany w operacie ewidencyjnym jest nieaktualny. Podstawę aktualizacji użytku gruntowego na przedmiotowej działce stanowi operat techniczny sporządzony przez geodetę uprawnionego A. G. i przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 sierpnia 2016 r. nr [...].

Organ wskazał, że powoływanie się w odwołaniu na obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego i dopuszczalne przeznaczenie, które z niego wynika dla przedmiotowej działki jest bezzasadne. Podkreślono, że przeznaczenie działki wynikające z planu miejscowego nie jest tożsame z wykazaniem aktualnych użytków gruntowych zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków w operacie ewidencyjnym, który ma być potwierdzeniem stanu faktycznego na gruncie. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 1227/13).

J. S. zaskarżając powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucił naruszenie przepisów stepowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a to:

a) art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes strony;

b) art. 8 K.p.a. poprzez nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna i wydana została z istotnym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Organ w żaden sposób nie odniósł się w uzasadnieniu decyzji do ewentualnych okoliczności działających na korzyść strony. Organ całkowicie pominął tę kwestię nie tylko nie wykazując, jakie fakty działałyby na korzyść strony, ale nie wykazał także, że okoliczności takie nie istnieją. Organ zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę okoliczności działających tak na korzyść jak i na niekorzyść strony, na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 marca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2282/12. Z drugiej strony organ podkreśla w uzasadnieniu okoliczności działające na niekorzyść strony, które z kolei zostały poddane rozbudowanej analizie. W tym jednak zakresie organ doszedł do mylnych wniosków.

Skarżący wskazał, że decyzję oparto na błędnym przekonaniu, że nastąpiła faktyczna zmiana na gruncie będącym przedmiotem postępowania. W istocie żadna z przywołanych przez organ okoliczności do aktualizacji ewidencji w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. Jak przyznaje skarżący w latach 2014-2016 poczynił szereg prac porządkowych na działce, które to jednak prace w żaden sposób nie wpłynęły na charakter i przeznaczenie działki. Na przedmiotowej nieruchomości nigdy nie była prowadzona i nie jest planowana produkcja rolna. Na marginesie wspomniano, że zmiana przeznaczenia gruntu narusza istotne interesy skarżącego, gdyż w sposób drastyczny obniża wartość nieruchomości, co ma niebagatelne znaczenie w świetle planowanych przez gminę inwestycji obejmujących działkę należącą do skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geologicznego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwana dalej w skrócie "P.p.s.a.".

Zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Skarga nie jest zasadna.

Trafnie w tej sprawie organy wskazały, że zgodnie z § 45 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian może być wszczęte z urzędu, co miało miejsce w tej sprawie.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, co prawidłowo podkreślał w tej sprawie organ drugiej instancji, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach. Zbiór ten pełni funkcje informacyjno-techniczne i nie rozstrzyga i nie może rozstrzygać sporów o prawa do gruntów, nie nadaje tych praw, nie dokonuje także zmiany przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Istota sporu w tej sprawie sprowadza się do tego, czy w tej sprawie zgodnie z prawem dokonano aktualizacji danych w ewidencji gruntów obejmujących w zakresie zmiany oznaczenia użytku gruntowego w działce nr [...] położonej w obrębie B poprzez ujawnienie w miejsce dotychczasowego użytku gruntowego "grunt rolny zabudowany" oznaczony symbolem "B/RV" o powierzchni 0,0498 ha - użytku gruntowego oznaczonego jako "grunt orny" "R" o powierzchni 0,0498 ha. Powyższej zmiany dokonano w oparciu o operat techniczny [...] wpisany do ewidencji materiałów zasobu w dniu 22 sierpnia 2016 r. z którego wynika, że na działce nr [...] brak jest jakiejkolwiek zabudowy, działka jest w całości wykoszona i spełnia definicję gruntów ornych zawartą w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z § 68 ust. 1 pkt 1 lit. a i e rozporządzenia grunty rolne dzielą się na użytki rolne, do których zalicza się grunty orne oznaczone symbolem R oraz grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br. Stosownie do § 68 ust. 6 rozporządzenia zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

Jak wynika z pkt 1-9 załącznika nr 6 do rozporządzenia pod pojęciem gruntów rolnych rozumie się: grunty orne (R), sady (S), łąki trwałe (Ł), pastwiska trwałe (Ps), grunty rolne zabudowane (Br), grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lzr), grunty pod stawami (Wsr), grunty pod rowami (W) i nieużytki (N).

Zgodnie z pkt 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia do gruntów ornych zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą lub nadające się do takiej uprawy mechanicznej, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 2) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 3) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane.

Natomiast zgodnie z pkt 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia, do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej (wraz z opisanym w tym punkcie zakresem i charakterem tych budynków, w tym także place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych); 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego; 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia; 4) grunty położone między ww. budynkami i urządzeniami lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 5) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909, z późn. zm.). Sąd skrótowo przytoczył treść pkt 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia, ponieważ jest to wystarczające do wskazania definicji gruntu rolnego zabudowanego na potrzeby tej sprawy.

Przy ww. definicji gruntu ornego oraz gruntu rolnego zabudowanego nie ulega wątpliwości, że działka nr [...] po całkowitym rozebraniu znajdującego się na niej budynku, przestała spełniać definicję gruntu rolnego zabudowanego. W szczególności działka ta nie jest ani zajęta pod jakikolwiek budynek lub urządzenie przeznaczone do produkcji rolniczej, nie jest placem postojowym, placem składowym, placem manewrowym dla maszyn rolniczych, nie stanowi gruntu położonego między budynkami i urządzeniami lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń. Obecny stan użytkowania działki nr [...] spełnia przesłankę wymienioną w pkt 1 ppkt 4 załącznika nr 6 do rozporządzenia, tj. należy ze względu na sposób wykorzystywania zaliczyć te działkę do kategorii gruntu ornego utrzymywanego w postaci gruntu odłogowanego. Nie ma przy tym znaczenia, czy kiedykolwiek grunt ten był faktycznie wykorzystywany do np. upraw rolnych. Istotnym jest to, że aktualnie grunt spełnia wymagania wynikające z ww. przepisów i dlatego został zakwalifikowany do kategorii gruntów rolnych.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dokonana ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że aktualny sposób użytkowania działki nr [...] to grunt orny, tak bowiem nakazuje zakwalifikować taki grunt obowiązujące rozporządzenie.

Oceniając w tym zakresie prowadzone postępowanie administracyjne Sąd nie dostrzegł naruszenia prawa.

Także zawarte w skardze zarzuty nie są zasadne. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego co do naruszenia w tej sprawie przez organy administracji art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję która narusza słuszny interes strony. Sam skarżący nie podał, jakie to istotne okoliczności nie zostały w sprawie ustalone lub zostały nieprawidłowo ustalone a tym samym na czym polega ustalenie błędnego stanu faktycznego sprawy. W znacznej mierze skarżący upatruje błędy w wydanej decyzji poprzez brak uwzględnienia zakwalifikowania działki nr [...] w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako działki znajdującej się w obszarze MN28e (obszar zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej). Ustosunkowując się do tej kwestii należy stwierdzić, że rzeczywiście działka nr [...] znajduje się w planie miejscowym w jednostce MNe, ale zakwalifikowanie działki w planie miejscowym nie oznacza, że aktualny sposób jej zagospodarowania jest dokładnie taki, jak plan miejscowy to określa. Plan miejscowy wskazuje jedynie jak w przyszłości ma być zagospodarowania dana działka, natomiast ewidencja gruntów określa aktualny sposób jej zagospodarowania (użytkowania). Oznacza to, że działka oznaczona w ewidencji gruntów jako działka rolna może być wykorzystana w przyszłości na tereny zabudowy, jeżeli plan miejscowy określa właśnie takie przeznaczenie.

W związku z tym zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. nie jest zasadny. Sąd nie dostrzegł również i tego, że w tej sprawie organy miałyby nie odnosić się do okoliczności korzystnych dla skarżącego. Skoro podstawą do ustalania aktualnego sposobu użytkowania działki nr [...] były oględziny samej działki jak i wyjaśnienia skarżącego, który nie przeczył, że działka ta już od dłuższego czasu nie jest w żaden sposób wykorzystywana na budynek lub inną (jakąkolwiek) budowlę, to należało zakwalifikować ją jako grunt orny zgodnie z opisanym załącznikiem nr 6 do rozporządzenia. Nie było w tej sprawie żadnej inne okoliczności wskazującej na aktualny sposób użytkowania tej działki, która byłaby korzystana dla skarżącego i którą organy nie uwzględniły.

Także i zarzut naruszenia przez organy art. 8 K.p.a. poprzez nieprzyczynienie się przez organy do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, jest niezasadny. Sąd nie doszukał się w tej sprawie naruszenia zasady równości wobec prawa. W ocenie Sądu także i zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji nie została naruszona. Nie stanowi naruszenia zasady zaufania do organów administracji sytuacja, w której organy te wykonują nałożona na nie obowiązki przez ustawodawcę. Skoro takim obowiązkiem jest dokonywanie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów, to nie można zarzucać organowi brak pogłębiania zaufania do administracji, jeżeli ten wykonuje obowiązki wynikające z obowiązującego prawa.

Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że na działce nr [...] nigdy nie była prowadzona i nie jest planowana produkcja rolna nie oznacza, że nie można jej zakwalifikować jako grunt orny. Definicja gruntu ornego wynika z pkt 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia i jak zostało to już wykazane w uzasadnieniu tego wyroku, gruntem ornym jest także grunt odłogowany.

Kwestia natomiast obniżenia lub braku obniżenia wartości danej nieruchomości zależy od bardzo wielu czynników, w tym w szczególności od wielkości danej działki i jej przeznaczenia w planie miejscowym. Wpis do ewidencji gruntów stanowi jedynie wskazanie na aktualny sposób jej wykorzystywania przez właściciela, który jest niezależny od treści wpisu do ewidencji. To sam właściciel działki decyduje, jak użytkować swoją działkę i w tym zakresie wpis do ewidencji nie stanowi przeszkody przez jej wykorzystywaniem lub zmianą sposobu wykorzystywania. Także w tej sprawie kwestia przyszłej inwestycji gminy na działce skarżącego nie mogła mieć znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia z dnia 8 listopada 2017 r. znak: [...] nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.