Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 697/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145 § 1 pkt 1a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...]


UZASADNIENIE

II SA/Rz 697/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w sprawie uznania wymienionej za osobę bezrobotną z dniem 8 czerwca 2005 r. oraz odmowy przyznania jej prawa do zasiłku w części dotyczącej odmowy przyznania prawa do zasiłku, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji powołując jako podstawę prawną przepis art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. Nr 99, poz. 1001/.

Jak wynika z akt administracyjnych E. K. została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 8 czerwca 2005 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

W wydanej decyzji tej samej treści organ powołał się na niespełnienie warunków z art. 71 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy. W odwołaniu od tej decyzji E. K. podała, że w okresie 18 miesięcy przepracowała 365 dni i za ten okres były odprowadzane składki.

Do odwołania dołączono zaświadczenie ZUS-u – Inspektorat w M. z dnia [...] czerwca 2005 r. poświadczające fakt podlegania skarżącej ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia u M. G. w okresie od 25 listopada 2004 r. do 31 maja 2005 r.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie uznał, iż nie ma podstaw do zmiany decyzji organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że E. K. w okresie od 5 stycznia 2004 r. do 31 maja 2004 r. była zatrudniona w A. S.A. w R. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku sortowacz tworzywa.

W okresie od 25 listopada 2004 r. do 31 maja 2005 r. była zatrudniona jako pomoc domowa u M. G.o w pełnym wymiarze czasu pracy.

Zdaniem organu wprawdzie przepis art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia /.../ do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych zalicza okres, w którym bezrobotny był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, ale tylko okres zatrudnienia, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe wynoszących, w przeliczeniu na miesiące, co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę co najmniej wynagrodzenie, o którym mowa w tym przepisie opłacają m. in. pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby pozostające w stosunku pracy.

Z definicji pracodawcy zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 25 ustawy o promocji zatrudnienia /.../ wynika, że pracodawca oznacza jednostkę organizacyjną chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Wobec tego osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej, a zatrudniające pracowników osiągających kwoty stanowiące postawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe wynoszące co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę począwszy od dnia 1 czerwca 2004 r. /tj. od dnia wejścia w życie ustawy/ nie mają obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy.

Skarżąca E. K. w okresie od 25 listopada 2004 r. do 31 maja 2005 r. była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy jako pomoc domowa u M. G., tj. u osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, tym samym nie mającej obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy.

Mając na względzie brzmienie przepisu art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia /.../ nie można zaliczyć okresu zatrudnienia od 25 listopada 2004 r. do 31 maja 2005 r. do okresu uprawniającego do zasiłku, pomimo że składki na Fundusz Pracy były opłacane.

Zatem nie legitymuje się okresem zatrudnienia uprawniającym do przyznania zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzję tą zaskarżyła E. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie.

W motywach skargi podnosi, że za ten okres zatrudnienia u M. G. odprowadzane były składki zarówno na ubezpieczenie społeczne, jak i na Fundusz Pracy. Organ bezpodstawnie pominął treść przepisu art. 71 ust. 2 pkt 4 cytowanej ustawy.

Skarżąca uważa, iż ważne jest tylko, aby odprowadzane były składki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Bezspornym jest, że E. K. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 8 czerwca 2005 r. jako osoba bezrobotna.

Równocześnie wykazała, że w okresie od 5 stycznia 2004 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. była zatrudniona w A. S.A. w R. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku sortowacz tworzywa przedkładając świadectwo pracy. Następnie w okresie od 25 listopada 2004 r. do 31 maja 2005 r. była zatrudniona jako pomoc domowa u M. G. uzyskując w tym czasie wynagrodzenie miesięczne w kwocie co najmniej wynagrodzenia najniższego, podlegając również ubezpieczeniu emerytalno-rentowym oraz za okres ten odprowadzane były składki na Fundusz Pracy.

Organy administracji rozstrzygnięcie swoje oparły na brzmieniu przepisu art. 71 ust. 1 pkt 2a w związku z art. 104, a mianowicie, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji łącznie przez okres 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Zaś obowiązkowe składki na Fundusz Pracy opłacają pracodawcy.

Pracodawcą natomiast jest jednostka organizacyjna, a także osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą /.../.

W związku z faktem, że osoba, u której skarżąca była zatrudniona, nie prowadziła działalności gospodarczej nie miała też obowiązku odprowadzania składek na Fundusz Pracy z tytułu jej zatrudnienia.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie sytuację skarżącej reguluje przepis art. 71 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wynika zeń, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.

Natomiast obowiązkowe składki na Fundusz Pracy opłacają "inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym /.../" przepis art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Problematykę podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu reguluje ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz. U. Nr 137, poz. 887/.

Z tych względów skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem decyzji – przepis art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.

19.04.06 r., PK