Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 812/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wykładnię postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OSK 812/ 08 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. K. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 812/08 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2008 r. sygn. akt II SAB/Po 14/07 w sprawie ze skargi G. K.j na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

II OSK 812/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez G. K. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2008 r. i umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 189 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną- p.p.s.a), a także zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie na rzecz skarżącej kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego na mocy art. 203 § 1 p.p.s.a.

Wnioskiem z dnia 21 lutego 2009 r. G. K. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wydanie na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a. "rozstrzygnięcia wątpliwości co do przyczyny umorzenia i tego w jaki sposób zostały wyliczone koszty postępowania sądowego".

W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca wskazała na to, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 stycznia 2009 r. stwierdził, "że gdy postępowanie przed Sądem pierwszej instancji po wniesieniu skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe i to z uwagi na czynności przez organ podjęte, to Sąd winien był orzec o umorzeniu postępowania, a nie o oddaleniu skargi". Powyższe stwierdzenie powoduje u skarżącej wątpliwości co do tego, "czy NSA ocenił, że te czynności zostały podjęte w trybie autokontroli, czy też o autokontroli w przedmiotowej sprawie nie może być mowy", a zdaniem autora wniosku ocena taka jest istotna z uwagi na przepis art. 201 § 1 p.p.s.a., bowiem "w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów". Zdaniem skarżącej wobec zasądzenia zwrotu kosztów, to przyczyna umorzenia tkwi w art. 54 § 3 p.p.s.a., a skoro skarżącej należy się zwrot wszystkich poniesionych przez nią kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a więc zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), wpis od skargi z dnia 16.11.2007 r. (100 zł), wynagrodzenie radcy prawnego przed Sądem I instancji (240 zł), opłata kancelaryjna za sporządzenia uzasadnienia orzeczenia (1OOzł), wpis od skargi kasacyjnej (1OOzł), wynagrodzenie radcy prawnego przed NSA (120 zł), czyli razem 677 zł, to nie jest zrozumiałe zasądzenie kwoty 500 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, a na mocy art. 166 p.p.s.a. również postanowienie, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Stanowisko to znalazło również swoje odzwierciedlenie w ustalonej linii orzeczniczej (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2001r., sygn. I PZ 29/00, OSNP z 2002 r., nr 17, poz. 413; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001r., sygn. II SAB 57/98 Lex nr 75533, które aczkolwiek wyrażone zostały na gruncie art. 352 k.p.c., to jednak z racji konstrukcyjnej tożsamości regulacji art. 158 p.p.s.a., znajdują zastosowanie w przedmiotowej sprawie). Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia.

Przedstawione wyżej uwarunkowania powodują, że w niniejszej sprawie nieuzasadnione było żądanie dokonania wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., bowiem pkt 2 tegoż postanowienia, nie nasuwa żadnych wątpliwości co do jego treści. Zasądzona w nim na rzecz skarżącej od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie kwota 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, sformułowana została w sposób zrozumiały i nienasuwający żadnych problemów interpretacyjnych. Z sentencji wyżej wskazanego postanowienia jasno wynika, kto jest zobowiązany do zwrotu kosztów postępowania, w jakiej kwocie ma nastąpić zwrot oraz na rzecz kogo.

Stwierdzić też należy, iż postanowienie z dnia 20 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oparł na podstawie art. 189 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., na co wyraźnie w tymże uzasadnieniu wskazano, podano też przyczyny umorzenia postępowania sądowego, a tym samym brak jest jakichkolwiek przesłanek do dokonywania wykładni przedmiotowego orzeczenia.

We wniosku skarżąca podniosła również wątpliwości, co do treści uzasadnienia, a mianowicie czy czynności podjęte przez organ w niniejszej sprawie zostały podjęte w trybie tzw. autokontroli, czy też o tym trybie w przedmiotowej sprawie nie może być mowy. Jak wskazała skarżąca, jest to istotne z uwagi na przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. Takie sformułowanie prowadzi jednakże do wniosku, że skarżąca w istocie zarzuca Sądowi, iż w przedmiotowym postanowieniu nie uwzględnił kosztów, które powinny jej zdaniem być zasądzone w oparciu o treść art. 201 § 1 p.p.s.a. Skarżąca pominęła zaś całkowicie to, iż orzeczenie o kosztach postępowania oparto na art. 203 pkt 1 p.p.s.a., co też w uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano.

Stwierdzić trzeba, iż zawarty w przedmiotowym wniosku postulat, by wyjaśnić, w jaki sposób zostały wyliczone koszty postępowania, nie mieści się w dyspozycji art. 158 p.p.s.a., bowiem jest próbą polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem Sądu, mającym na celu zakwestionowanie jego prawidłowości.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek oparty na art. 158 p.p.s.a., nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.