Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1375/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 1375/13

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stanowiące odpowiedź organu na wniosek J. A. złożony w dniu [...] r., w którym organ wyjaśnił, że zawarte we wniosku żądania skarżącego o: a/ wydanie decyzji przyznającej odszkodowanie i zadośćuczynienie od Skarbu Państwa w kwocie [...] zł; b/ wydanie decyzji przyznającej dożywotnie świadczenie w kwocie 100% przeciętnej płacy krajowej; c/ wydanie decyzji nakazującej niezwłoczne zwrócenie kwot wraz z odsetkami od dnia zapłaty jakie zostały wyegzekwowane z majątku skarżącego przez Urząd Skarbowy; d/ wydanie decyzji nakazującej niezwłoczne zwrócenie pieniędzy poręczycielom Spółki jak i wniesionych przez nich opłat sądowych wraz z odsetkami od dnia ich zapłaty oraz sporządzenie przez Skarb Państwa pisemnych przeprosin i doręczenie ich poręczycielom - w związku z pożyczką z Urzędu Pracy; e/ wykreślenie nazwiska skarżącego z Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Dłużników Niewypłacalnych; f/ zwolnienie z zajęcia hipoteki - nie mogą zostać rozpatrzone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jednak jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu, jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stwierdzenie braków skargi w tym zakresie skutkuje jej odrzuceniem.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

W ocenie Sądu, pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] ustosunkowujące się do żądań strony w kontekście jej argumentacji co do nieprawidłowości w ustaleniu podatku dochodowego od osób prawnych za [..] i podatku od towarów i usług za lata [...] – [...]r. spółki A., za zobowiązania której odpowiada skarżący, na kanwie przywołanych przez skarżącego orzeczeń karnych nie jest żadnym z aktów lub czynności, o których mowa w przywołanym wyżej art. 3 § 2 ppsa.

Wobec powyższego skarga na pismo, o jakim mowa, podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa.