Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 169/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 kwietnia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B.Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie oddalenia zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lf


UZASADNIENIE

II SA/Łd 169/13

Uzasadnienie

B.Z. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także z dodatkowych oświadczeń i dokumentów złożonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwójką niepełnoletnich dzieci. Skarżąca mieszka wraz z rodziną w 53-metrowym mieszkaniu. Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą, która jednak w ostatnich latach przynosiła straty i w styczniu 2013 r. została zlikwidowana. Obecnie skarżąca nie uzyskuje dochodów. Mąż skarżącej był bezrobotny, a od lutego 2013 r. rozpoczął prowadzenie własnej działalności gospodarczej, która jednak jak na razie nie generuje zysków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca poinformowała, że posiada zaległości w składkach ZUS, w wyniku czego jej konta bankowe zostały zajęte przez komornika. Posiada również zaległości w spłacie kredytu hipotecznego, zaciągniętego na zakup nieruchomości, która jest obecnie przedmiotem sporu i z której zakupu próbuje się wycofać. Nie stać jej w żaden sposób na pokrycie kosztów postępowania. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni wykazała bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę przedstawiona sytuację osobistą i materialną uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

lf