Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 370/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ch. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2007 r. J. Ch. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na działanie organu administracji – Prezydenta Miasta B. W skardze podał, że w dniu 16 marca 2006 r., w czasie rejestracji pojazdu, zapłacił 500 zł. za wydanie karty pojazdu. Dodał, że w dniu 17 stycznia 2006 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis określający na 500 zł wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu rejestrowanego po raz pierwszy w Polsce jest niezgodny z Konstytucją i prawem o ruchu drogowym.

W związku z powyższym w dniu 18 kwietnia 2007 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o zwrot niesłusznie zawyżonej kwoty. W odpowiedzi na jego pismo, organ wyjaśnił, że w dniu rejestracji, organ rejestrujący działał na podstawie obowiązującego prawa, tzn. na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 59, poz. 421), jednocześnie pouczył stronę o prawie wniesienia powództwa na drogę sądową przed sądem powszechnym lub administracyjnym, po wyczerpaniu postępowania, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W związku z tym, że przedmiotowa skarga została bezpośrednio złożona do tut. Sądu w dniu 25 kwietnia 2007 r., w dniu 26 kwietnia 2007 r. została przesłana przez Sąd do właściwego organu – Prezydenta Miasta B. Ustosunkowując się do złożonej skargi organ wniósł o jej oddalenie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest odmowa zwrotu skarżącemu części opłaty za kartę pojazdu.

W uchwale z dnia 16 maja 2007r., sygn. akt III CZP 35/07, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Sąd Najwyższy orzekł, że dopuszczalna jest droga sądowa dla dochodzenia roszczenia

o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu, określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Sąd Najwyższy zgodził się zatem z oceną Sądu Okręgowego w Krakowie, polegającą na stwierdzeniu, że opłata za kartę pojazdu, której charakter upodabnia ją do podatku ma jednocześnie cechy świadczenia ekwiwalentnego, a przepisy rozporządzenia przewidującego jej uiszczenie nie określały trybu zwrotu pobranej opłaty. Ponadto powodowie jako podstawę swojego żądania wskazali zwrot nienależnego świadczenia. A to wszystko, zdaniem Sądu, wskazuje na dopuszczalność drogi sądowej dla roszczenia dochodzonego przez powodów.

Dalej w uzasadnieniu uchwały SN podał, że za dopuszczalnością drogi przed sądem powszechnym przemawia dodatkowo okoliczność, że dla dochodzonego przez powodów roszczenia brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Opłaty za wydanie karty pojazdu nie zostały wymienione w art. 2 § 1 tej ustawy. Nie może mieć do nich zastosowania także art. 2 § 2, gdyż dotyczy on opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa, a opłaty za kartę pojazdu są należnościami stanowiącymi dochody samorządu terytorialnego. Nienależnie pobrane opłaty za kartę pojazdu nie mogą być zatem traktowane jako nadpłaty podatku podlegające szczególnemu unormowaniu w zakresie zasad i trybu ustalania nadpłaty podatkowej i jej zwrotu, co wyłączałoby dla ich dochodzenia drogę sądową (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2003r., III CZP 84/03, OSNC, nr 1, poz. 5). Wysokość opłaty za kartę pojazdu nie jest też określona w drodze decyzji administracyjnej, co wyłącza możliwość zastosowania instytucji wznowienia postępowania administracyjnego dla prawidłowego określenia jej wysokości.

Stosownie do art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ten akt prawny normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). Kontrola przestrzegania prawa sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, stanowi kontrolę samoistną, bezpośrednią i jest dokonywana w sformalizowanym postępowaniu o charakterze procesowym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 s. 18). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrole tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy te, na podstawie art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami wskazanymi w powołanym przepisie.

Zatem, mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił odrzucić przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na to, iż sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.