Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 37/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat P. Ż.-B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 147,60 zł /słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy/ za postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, którą skarżący sporządził osobiście od wyroku z dnia 18 listopada 2014 r.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokat P. Ż.-B.

Pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 lutego 2015 r. Jednocześnie wniosła zażalenie, w którym zwróciła się o przyznanie jej kosztów z tego tytułu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one uiszczone przez skarżącego w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. WSA w Gdańsku przywrócił skarżącemu termin do wniesienia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 502/15 oddalił zażalenie.

W piśmie z dnia 28 sierpnia 2015 r. pełnomocnik ponownie wniosła przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w przedmiotowym postępowaniu według norm przepisanych, oświadczając że nie zostały one zapłacone w żadnej części.

Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.; dalej jako rozporządzenie).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta

z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty,

o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Wobec powyższego należne pełnomocnik wynagrodzenie za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.

Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak

w sentencji postanowienia.