Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 651/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. i A. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 651/15

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej wspólnie przez B. O. i A. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z [...] marca 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] o nałożeniu na wspólników Spółki Cywilnej [...] – B. O. i A. T. kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na dwóch automatach poza kasynem gry.

Reprezentujący skarżących adwokat zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonania spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a wykonanie decyzji doprowadzi w efekcie do zamknięcia prowadzonej przez nich działalności gospodarczej i zwolnienia zatrudnionych osób, gdyż nie dysponują oni środkami pieniężnymi koniecznymi dla jej zaspokojenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z [...] maja 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 _@KON@_§ 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia skargi _@POCZ@__@KON@_na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co istotne odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Podkreślenia wymaga, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2005 r. sygn. akt II Oz 750/05, niepubl.).

Należy wskazać, że postanowieniem z 21 maja 2012 r. III SA/Gl 1979/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym następującej treści: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawę zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P.32/12 i nie została ona jeszcze rozpoznana.

Dodatkowo należy wskazać, że Sąd zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na przedstawione wyżej pytanie prawne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.