Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1035/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. (data stempla pocztowego) S.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. nr [...] z [...] r. określającą w podatku od towarów i usług za [...] r. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, bowiem o fakcie wydania powyższej decyzji dowiedział się z otrzymanego [...] r. aktu oskarżenia w sprawie o sygn. akt [...] zarejestrowanej w Sądzie Grodzkim w C. pod sygn. [...]. Kopię decyzji odebrał jego pełnomocnik w dniu [...] r. i zdaniem strony termin do wniesienia skargi biegnie od następnego dnia tej daty. Ocena terminowości wniesienia odwołania może zostać dokonana wyłącznie w przypadku niebudzącego wątpliwości skutecznego doręczenia decyzji. W przedmiotowej sprawie okoliczności te są wątpliwe, gdyż zarówno koperta z pieczątka "Awizowano", jak i odwrót zwrotnego poświadczenia odbioru nie zawierają wyraźnej informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce, a zatem nie daje możliwości sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki określone w art. 144 Ordynacji podatkowej. Samo awizowanie nie jest jednoznaczne z zawiadomieniem określonym w art. 149 tej ustawy. Na koniec strona podkreśliła, że doręczyciela zmylił niepełny adres podany na kopercie Z.K., ul. [...], [...] C., który prawdopodobnie zostawił awizo w części mieszkalnej bloku pod nr 14, a nie Biurze Kancelarii [...] [...] "A" mieszczącej się pod tym samym adresem, ale posiadającym odrębne wejście. Okoliczność ta uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż istnieją wątpliwości, co do skuteczności doręczenia decyzji. Do wniosku strona dołączyła skargę.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie a w przypadku przywrócenia terminu o oddalenie skargi. Wskazał, że w toku postępowania skarżący reprezentowany był przez pełnomocnika, któremu zaskarżona decyzja została doręczona w trybie zastępczym [...] r., co znajduje potwierdzenie w adnotacjach na kopercie znajdującej się w aktach sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu (lub ustanowionemu pełnomocnikowi) rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga, że została wniesiona przez osobę uprawnioną w terminie zakreślonym ustawą i należycie opłacona. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie art. 57 § 1-§ 4 p.p.s.a.

Art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy wskazanej wyżej stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. W punkcie drugim wskazuje przesłankę uchybienia terminowi do jej wniesienia. Ustawodawca dopuszcza możliwość przywrócenia uchybionego terminu, lecz wniosek w tej sprawie, zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. składa się za pośrednictwem organu administracyjnego. Przesłanki zaś przywrócenia terminu określa art. 87 § 1 do 4 i zgodnie z jego brzmieniem musza być one spełnione łącznie. Przesłankami tymi są: wniesienie wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy strony, złożenie razem z wnioskiem o przywrócenie terminu skargi.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt S.K. ustanowił [...] r. pełnomocnika "do dokonywania w jego imieniu czynności faktycznych i prawnych związanych z postępowaniem kontrolnym i podatkowym prowadzonym" przez Urząd Kontroli Skarbowej oraz do reprezentowania go w postępowaniu odwoławczym oraz egzekucyjnym przed organami administracji publicznej, w osobie Z.K., reprezentującej Kancelarię [...] [...] "A", R., ul. [...]. Pełnomocnictwo miało formę pisemną i zostało opłacone(k. 35, Tom I akt administracyjnych). Ponieważ w kolejnych pismach adresowanych do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. Z.K. wskazywała inny adres dla doręczeń, niż ten wskazany w pełnomocnictwie, pismem z [...] r. została wezwana do wskazania adresu do doręczeń. Pismem z [...] r. Z.K. poinformowała organ podatkowy, że korespondencję w sprawie S.K. należy kierować na adres Biura Kancelarii, [...] C., ul. [...] (k. 60, T. III akt adm.).

W aktach sprawy, jako karta 210, Tomu IV wpięta jest koperta w adresowana "Z.K. , ul. [...] C., która zawiera oryginał spornej decyzji z [...] r., a która została zwrócona przez pocztę z adnotacją "nie odebrano w terminie". Nadto na kopercie prócz stempli pocztowych widnieją adnotacje "Awizowano [...] r." i "Awizowano [...] r." Przesyłka została nadana [...] r. i uznana za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, gdyż awiza pozostawiono w skrzynce pocztowej nr [...]. Za dzień doręczenia organ uznał [...] r. Dalej na karcie 241 akt znajduje się wniosek pełnomocnika o wydanie kopii decyzji z [...] r. z adnotacja o jej wydaniu w tej samej dacie. W tej samej dacie został też sporządzony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i sama skarga. Organ nie dokonał weryfikacji daty otrzymania przez skarżącego wspomnianego we wniosku aktu oskarżenia.

Reasumując powyższe ustalenia Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie organ błędnie przyjął, że sporna decyzja została pełnomocnikowi skutecznie doręczona [...] r. Twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy przedłożonych Sądowi. Nie można mówić o skutecznym doręczeniu przesyłki w sytuacji, kiedy nie została ona wysłana na wskazany przez pełnomocnika adres dla doręczeń, tj. Z.K., Biuro Kancelarii [...] [...] "A", ul. [...], [...] C. Tylko w przypadku wysłania korespondencji na taki adres upoważnia organ podatkowy do czynienia rozważań o skuteczności doręczenia decyzji, a ponieważ w przedmiotowej sprawie korespondencja została wysłana na adres inny niż wskazany przez pełnomocnika nie można mówić o skutecznym doręczeniu decyzji i biegu terminu do jej zaskarżenia. Fakt otrzymania przez pełnomocnika kopii decyzji w dniu [...] r. nie stanowi jej doręczenia i nie można od tej daty liczyć termin do wniesienia skargi. Innymi słowy Sąd nie mógł przywrócić terminu do wniesienia skargi, któremu nie uchybiono.

Organ podatkowy II instancji musi zatem doręczyć decyzję adresowaną na wskazany przez pełnomocnika adres dla doręczeń i dopiero w przypadku prawidłowego doręczenia będzie dla strony skarżącej biegł termin do jej zaskarżenia.

Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.