Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1154/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Kraków, dnia 2 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1154/15 oddalił skargę A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Odpis powyższego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi A. G. w dniu 20 stycznia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- [...] akt sądowych).

Pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) własnoręcznie sporządzonym, A. G. wniosła "zażalenie", w którym domagała się zmiany orzeczenia Sądu z dnia 10 grudnia 2015 r. Podniosła, że wyrok mija się z prawdą i pozbawia ją konstytucyjnego prawa do roszczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniesione przez A. G. pismo zatytułowane "zażalenie" należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną. W orzecznictwie sądów administracyjnych bezspornie ustalone jest, że o rzeczywistym charakterze pisma decyduje jego treść i wola strony postępowania administracyjnego ustalona ponad wszelką wątpliwość w świetle stanu faktycznego sprawy (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II OSK 410/14). W niniejszej sprawie treść pisma A. G. nie pozostawia żadnych wątpliwości, gdyż skarżąca kwestionuje zasadność i prawidłowość wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2015 r., należy zatem pismo to traktować jako skargę kasacyjną, bo tylko ten środek zaskarżenia zmierza do eliminacji z obrotu prawnego wyroku sądu I instancji.

Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie A. G., pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sporządziła i podpisała przedmiotową skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień o których stanowi art. 175 § 1-3 P.p.s.a.

Własnoręcznie sporządzona skarga kasacyjna przez podmiot nie mający kwalifikacji o których stanowi art. 175 §1-3 P.p.s.a nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez NSA. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 18.10.2004 r. FZ 308/04 niepubl., akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 s. 490, s. 509; postanowienie WSA w Warszawie z 6.7.2004 r. I SA 1556/02, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 482).

Ponadto stwierdzić należy, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie określonym przez art. 177 § 1 P.p.s.a. Stosownie do powyższego przepisu skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przez pełnomocnika skarżącej odpisu wyroku z uzasadnieniem, został on mu doręczony w dniu 20 stycznia 2016 r. W związku z tym, zgodnie z art. 177 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku upłynął 19 lutego 2016 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 2 sierpnia 2016 r., czyli po upływie terminu.

Wobec powyższego, skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, Sąd odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a.