Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 839/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014 r. w sprawie ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 617/13 p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 607/13, który uprawomocnił się w dniu 15 lutego 2014 r., oddalono skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] w sprawie usług opiekuńczych.

T. W. w dniu 16 września 2014 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Jako podstawę wznowienia powołała art. 273 § 1 pkt 2, art. 273 § 2 i art. 274 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W obszernych wywodach uzasadnienia skargi wyjaśniła, że złożyła prywatny akt oskarżenia przeciwko funkcjonariuszowi posterunku policji w N. w wyniku rozpatrzenia którego Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] umorzył postępowanie ze względu na przedawnienie karalności zarzucanego mu występku. Skarżąca obszernie opisała ponadto występujące według niej nieprawidłowości w działaniach podejmowanych wobec jej i jej męża przez pracowników pomocy społecznej oraz funkcjonariuszy policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 271 do 273 p.p.s.a. stanowią ustawowo usankcjonowane okoliczności - powody wznowienia postępowania. Wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu, albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Wznowienia postępowania można żądać także, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym bądź jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (pkt 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (pkt 3). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Okoliczności powołane przez skarżącą w uzasadnieniu podstaw wznowienia nie mają żadnego związku z postępowaniem sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 607/13. Zatem skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie została oparta na ustawowej podstawie, o jakiej mowa w art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a., art. 273 § 2 p.p.s.a. i art. 274 p.p.s.a., bowiem samo powołanie podstawy skargi o wznowienie postępowania w skardze nie oznacza, że skargę tę rzeczywiście oparto na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzucenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01, wyrok z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04 - Lex nr 176988; postanowienie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 45/06 - niepubl.; z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06 - Lex nr 341337; 23 lutego 2011 r., II OSK 257/11 – Lex nr 1071226).

Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.