Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 29/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 136
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
article: art. 21, art.22, art.26, art.78 ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 40
law: Ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych.
article: art. 11, art. 33
journal: Dz.U. 1981 nr 12 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie WSA Jacek Czaja, NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...]. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania G. L. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "k.p.a." – utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] orzekającą o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako projektowana działka nr [...] o pow. 0,1908 ha, w areale działki ewidencyjnej nr [...] (obręb 43 -[...], arkusz mapy 33), położonej w L. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr LU [...], stanowiącej własność G. L. na rzecz D. M. W. w [...] części, A. Ł. w [...] części, J. W. w [...] części, S. R. W. w [...] części, K. P. W. w [...] części, [...] P. W. w [...] części oraz umorzył postępowanie w zakresie części wywłaszczonej nieruchomości wchodzącej w obszar działki ewidencyjnej nr [...] (obręb 43 – [...], ark. 33) wobec cofnięcia wniosku w tej części.

W uzasadnieniu wskazano, że decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] listopada 1977 r. znak: [...], wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość stanowiącą własność spadkobierców S. W.: S. W., T. W. i W. W., oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni 7790 m2. Wywłaszczenie przeprowadzono w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości na cele budowy toru kartingowego i autodromu.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. spadkobiercy byłego właściciela nieruchomości -[...], A. Ł., J. W. , S. R. W., K. P. W., S. P. W. wnieśli o zwrot wywłaszczonej nieruchomości podnosząc, że nie została ona zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia.

Podczas oględzin w dniu [...] lipca 2014 r. stwierdzono, że obszar projektowanej działki ewidencyjnej nr [...] położony jest na terenie zajętym przez Rodzinny Ogród Działkowy "[...]". Grunt ten jest zagospodarowany i znajduje się na nim prywatne mienie działkowców i PZD.

Na rozprawie administracyjnej w dniu [...] sierpnia 2014 r. pełnomocnik wnioskodawców zadeklarował jednorazową spłatę zwaloryzowanego odszkodowania zwracanego na rzecz G. L. w przypadku orzeczenia o zwrocie przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie cofnął wniosek w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...].

Organ stwierdził, że decyzją Urzędu Miejskiego w L. Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z dnia [...] października 1984 r. przedmiotowa działka została przekazana w nieodpłatne użytkowanie na okres 10 lat na rzecz Zarządu Wojewódzkiego [...] Związku Działkowców w L.. Decyzją tą stwierdzono wygaśnięcie prawa użytkowania terenu niezabudowanego o powierzchni 3,1778 ha, będącego w dotychczasowym użytkowaniu i pod zarządem [...] Związku Motorowego Zarządu Okręgowego w L., na którym zostały urządzone ogrody działkowe. Następnie na mocy przepisu art. 33 ustawy z dnia [...] maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, ogród czasowy stał się ogrodem stałym.

Organ ustalił, że sporny teren w dacie wywłaszczenia objęty był ustaleniami Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...] m. L. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...]/69 Prezydium Wojewódzkiej Rady N. w L. z dnia [...] czerwca 1969 r. (Dz. Urz. Wojewódzkiej Rady N. w L. Nr [...] z dnia [...] października 1969 r. z późn. zm.). Według ustaleń tego planu przedmiotowy obszar przeznaczony był pod tereny rolne bez prawa zabudowy (symbol D 129 RP - pow. 80,8 ha) oraz pod ośrodek sportowy - strzelnicę myśliwską (symbol D 36 US o pow. 0,1 ha) i cel ten nie został zrealizowany.

Z kolei w załączniku graficznym planu realizacyjnego obowiązującego w dacie wywłaszczenia, wskazano, że objęta wnioskiem o zwrot nieruchomość była przeznaczona pod park maszyn.

W sprawie został sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego - W. T. operat szacunkowy, w którym wyliczono, że wartość składników majątkowych stanowiących własność użytkowników poszczególnych parceli ogrodowych oraz wartość prawa do działki w ROD, znajdujących się w obszarze zwracanej projektowanej działki nr [...].

W toku postępowania G. L. sprzeciwiała się zwrotowi przedmiotowej nieruchomości, wskazując, że nie posiada gruntów, które mogłyby być przeznaczone na odtworzenie ogrodu i wnosiła o ustalenie 5-letniego okresu na jego odtworzenie.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Starosta L. orzekł o zwrocie przedmiotowej działki, uznając, że nie została ona zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia. Organ stwierdził jednocześnie, że ogród działkowy "[...]" jest ogrodem działkowym stałym, dlatego na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, organ orzekł o obowiązku odtworzenia ogrodu oraz odszkodowaniu za nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania G. L. , Wojewoda zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając stanowisko tego organu, że na przedmiotowej działce nie został zrealizowany cel wywłaszczenia.

Z treści decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] listopada 1977 r. wydanej na wniosek [...] Związku Motorowego – zdaniem Wojewody – wynika, że wywłaszczenie nieruchomości nastąpiło zgodnie z lokalizacją budowy toru kartingowego i autodromu, ustaloną przez organ ds. planowania przestrzennego i uwzględnioną w zatwierdzonych planach urbanistycznych miasta L..

Wojewoda potwierdził również, że przedmiotowa działka w dacie wywłaszczenia objęta była ustaleniami Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...] m. L. i była w tym planie przeznaczona pod tereny rolne bez prawa zabudowy oraz pod ośrodek sportowy - strzelnicę myśliwską. Działka objęta była również ustaleniami decyzji z dnia [...] maja 1977 r. w sprawie planu realizacyjnego toru kartingowego i autodromu, a zgodnie z załącznikiem graficznym planu realizacyjnego, przeznaczona była pod park maszyn.

Przedmiotowa działka w żadnym z tych dokumentów nie była przeznaczona pod ogrody działkowe, więc nie można uznać, że cel wywłaszczenia został zrealizowany, tym bardziej, że cel wywłaszczenia powinien być interpretowany ściśle, a z decyzji wywłaszczeniowej wyraźnie wynika, że była nim "budowa toru kartingowego i autodromu".

Zdaniem Wojewody, organ I instancji prawidłowo zatem orzekł o zwrocie działki oznaczonej nr [...] o po 0,1908 ha i prawidłowo zastosował przepisy art. 21, 22 ust. 1 i 2, 26 i 78 ust. 2 ustawy z dnia [...] grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, uwzględniając wniosek G. L. wyznaczenia 3 letniego terminu na odtworzenie zlikwidowanego ogrodu.

Nie budzi przy tym wątpliwości organu, że ROD "[...]" stał się ogrodem stałym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, gdyż powstał w dniu [...] października 1984 r., a zatem po wejściu w życie tej ustawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie G. L. domagała się uchylenia decyzji organów obu instancji, zarzucając ich wydanie z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz prawa materialnego tj. art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz.1774 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n." poprzez błędne przyjęcie, że cel wywłaszczenia na projektowanej działce nr [...] nie został zrealizowany, art.140 ust. 4 u.g.n. poprzez nieuwzględnienie wzrostu wartości zwracanej nieruchomości i znaczne zaniżenie należnego G. L. odszkodowania w sytuacji, gdy wartość składników znajdujących się na gruncie winna być doliczona i uwzględniona w zobowiązaniu wnioskodawców względem G. L.. Ponadto zarzucono naruszenie art. 8 ust. 1, art. 21, art. 22 ust. 1 i ust. 2, art. 26 ustawy z dnia [...] grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 40 z późn. zm.), zwanej dalej "u.r.o.d." poprzez zobowiązanie G. L. do odtworzenia Rodzinnego Ogrodu Działkowego pomimo braku w tym zakresie wniosku stowarzyszenia ogrodowego.

Przedmiotowy grunt w chwili nabycia na rzecz Skarbu Państwa objęty był ustaleniami Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...] m. L., z którego wynika, że grunt ten przeznaczony był pod tereny rolne bez prawa zabudowy (symbol D 129 RP) oraz pod ośrodek sportowy - strzelnica myśliwska (symbol D 36 US).

W pierwotnym planie zagospodarowania przestrzennego teren ten oznaczony był symbolem D 52 RP - obszar przeznaczony dla umożliwienia rozwoju ogrodnictwa.

Zdaniem Prezydenta Miasta L. ustalenia dotyczące przeznaczenia przedmiotowego terenu są wybiórcze, nieprecyzyjne i przez to błędne.

W sprawie nie znajdują zastosowania przepisy art. 21, art. 22 oraz art. 26 u.r.o.d. ROD "[...]" nie stał się bowiem ogrodem stałym w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, a tylko do ogrodów stałych ma zastosowanie art. 26 ust. 6 u.r.o.d.. Przepis art. 33 stanowił, że "Pracownicze ogrody działkowe istniejące ponad 10 lat, a nie mające ustalonej lokalizacji, uznaje się za ogrody stałe w rozumieniu ustawy". Jak natomiast wynika z decyzji Urzędu Miejskiego w L. z dnia [...] października 1984 r., przedmiotowy grunt został przekazany w nieodpłatne użytkowanie na okres 10 lat na rzecz Zarządu Wojewódzkiego PZD w L., a według opinii Biura Planowania Przestrzennego w L. z dnia [...] listopada 1983 r. teren będący przedmiotem decyzji przeznaczony został pod urządzenie czasowych ogrodów działkowych oraz parkingu dla POD i [...] Z tych względów, zdaniem skarżącej, ROD ,,[...]" nie mógł stać się ogrodem stałym w rozumieniu art. 33 ustawy z 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, gdyż nie był ogrodem nie mającym ustalonej lokalizacji. Brak jest bowiem dowodów świadczących o oddaniu przedmiotowego terenu na dalszy okres, a tym samym po upływie 10 lat od dnia ostateczności decyzji z dnia [...] października 1984 r. tj. w 1994 r., ROD ,,[...] utracił tytuł prawny do terenu objętego wnioskiem o zwrot nieruchomości. Zgodnie więc z poglądami doktryny, ,,gdy likwidowany w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości ROD nie znajdował się na terenie, do którego stowarzyszeniu ogrodowemu przysługuje tytuł prawny, to wówczas nie ma podstaw do nakładania na jakikolwiek podmiot obowiązków odtworzeniowych lub obowiązku zapłaty odszkodowania". Poza tym wykonanie obowiązku odtworzenia ROD jest niemożliwe z uwagi na to, że stosownie do art. 8 ust. 1 u.r.o.d., utworzenie ROD przez radę gminy jest możliwe jedynie na wniosek stowarzyszenia ogrodowego. Sama decyzja Starosty L. nie stanowi więc wystarczającej podstawy do podjęcia uchwały tworzącej ROD, a bez wniosku stowarzyszenia ogrodowego G. L. nie jest władna do utworzenia rodzinnego ogrodu działkowego.

Ponadto ostatnie oględziny przeprowadzone były przez organ I instancji w dniach 17 października - [...] grudnia 2015 r. Ponownych oględzin nie było, tym samym nie została zweryfikowana ilość i stan składników roślinnych i budowlanych na nieruchomości, co ma wpływ na wysokość odszkodowania.

Organy obu instancji błędnie przyjęły, że wartość gruntu nie zmieniła się od czasu wywłaszczenia, co jest niezrozumiałe ze względu na jednoczesne wyliczenia w decyzji należnego na rzecz działkowców i [...] Związku Działkowców odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na zwracanej nieruchomości, do powstania których doszło po dniu wywłaszczenia.

Skarżąca zwróciła także uwagę, że organy orzekające w niniejszej sprawie naruszyły art. 107 § 1 k.p.a., zgodnie z którym decyzja powinna zawierać oznaczenie strony lub stron. Tymczasem Starosta L. określając w decyzji użytkowników parceli ogrodowych, na rzecz których ustalono odszkodowanie za składniki majątkowe znajdujące się na działkach, wskazał jedynie imiona i nazwiska tych osób. Natomiast w doktrynie wskazuje się, że oznaczenie strony będącej osobą fizyczną polega na podaniu jej imienia oraz nazwiska i miejsca zamieszkania, a także ewentualnie innych danych (np. PESEL, NIP). Wadliwie także organ odwoławczy oznaczył w decyzji numer arkusz mapy, przez określenie, że działka nr [...] leży w obrębie 43 – [...], arkusz mapy 28, w sytuacji, gdy w aktualnej ewidencji gruntów działka nr [...] nie figuruje. Projektowana działka nr [...], stanowiąca przedmiot niniejszego postępowania położona jest w obrębie działki ewidencyjnej nr [...] (obr. 43, ark. 33).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą jej wydania był art. 136 ust. 3 u.g.n. Zgodnie z tym przepisem - poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Przepis art. 137 stanowi natomiast, że nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.

Przepisy te mają również zastosowanie do nieruchomości wywłaszczonych w trybie art. 6 ustawy z dnia 18 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. Nr 18, poz. 94 z późn. zm.), co wynika z art. 216 u.g.n., a w trybie tej ustawy została wywłaszczona objęta wnioskiem o zwrot nieruchomość w niniejszej sprawie, co nie jest kwestionowane .

Spór dotyczy natomiast tego czy cel wywłaszczenia został zrealizowany oraz tego czy organ miał prawo zastosować przepisy u.r.o.d. i zobowiązać Gminę do odtworzenia ogrodu w innym miejscu.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo ustaliły, że objęta wnioskiem o zwrot działka przeznaczona była pod budowę toru kartingowego i autodromu, co zostało jednoznacznie określone w decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] listopada 1977 r.

Organ zajął stanowisko, że cel wywłaszczenia należy rozumieć ściśle.

Wprawdzie obecnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym za dopuszczalne przyjmuje się także szerokie rozumienie celu wywłaszczenia, to zwykle dotyczy to inwestycji o złożonym charakterze, wieloelementowych i rozciągniętych w czasie, w szczególności budowy osiedli mieszkaniowych.

Konieczność szerokiego rozumienia celu wywłaszczenia pojawia się także wtedy, gdy sama decyzja wywłaszczeniowa (inny akt) formułuje ten cel w sposób niejednoznaczny.

W sprawie niniejszej taka sytuacja nie zachodziła – decyzja wywłaszczeniowa bardzo jasno określiła w jaki sposób ma być zagospodarowana m.in. działka objęta wnioskiem o zwrot – pod budowę toru kartingowego i autodromu, które to inwestycje zostały zrealizowane w okolicach sąsiadujących z przedmiotową działką, jednak jej nie objęły.

Rację mają więc organy obu instancji, że cel wywłaszczenia nie został zrealizowany, gdyż objęta wnioskiem o zwrot działka wchodzi w obszar Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]", który nie był celem wywłaszczenia.

Wbrew zarzutom, z uwagi na to, że cel został określony w sposób jednoznaczny w decyzji wywłaszczeniowej, nie ma podstaw do interpretowania tego celu z uwzględnieniem planu ogólnego czy planu realizacyjnego.

Nawet jednak gdyby te dokumenty uwzględniać, to i tak nie można przyjąć, że celem wywłaszczenia były ogrody działkowe. W Ogólnym Planie Zagospodarowania Przestrzennego [...] m. L. sporna działka została bowiem przeznaczona pod tereny rolne bez prawa zabudowy i strzelnicę myśliwską, z kolei w planie realizacyjnym pod park maszyn, a więc nie pod ogrody działkowe. Obowiązujące natomiast w dacie wywłaszczenia przepisy ustawy z dnia 9 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 18, poz. 117) przewidywały tworzenie ogrodów działkowych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art.4), a w razie braku "prawomocnego" planu - uchwałą miejskiej rady narodowej bądź uchwałą powiatowej rady narodowej (art. 7 ust.1). Plan miejscowy powinien więc wprost określać jakie obszary przeznacza pod ogrody działkowe. Ogólny Plan Zagospodarowania Przestrzennego [...] m. L. nie przewidywał na przedmiotowej działce ogrodów działkowych, lecz "teren rolny bez zabudowy i strzelnicę myśliwską", a więc odmienny niż ogrody działkowe. Pracownicze ogrody działkowe - w świetle art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych – to "obszar ziemi uprawnej, podzielony na działki, ogrodzony, wyposażony w urządzenia niezbędne do uprawy działek oraz urządzenia społeczne i sanitarne, przeznaczone do użytku (...), którego celem jest "stworzenie ludziom pracy i ich rodzinom możliwości wykorzystania wolnego czasu z pożytkiem dla zdrowia oraz poprawa ich sytuacji gospodarczej drogą uzyskania ziemiopłodów na potrzeby własnego gospodarstwa domowego". Za taki cel nie można natomiast uznać terenów rolnych bez zabudowy ze strzelnicą myśliwską. Poza tym pracownicze ogrody działkowe były tworzone – zgodnie z art. 4 cyt. ustawy z 1949 r. – w każdym osiedlu (...), pozbawionym ogrodów. Teren, w którym położona jest sporna działka, dopiero w ostatnich latach staje się terenem zabudowanym, natomiast w latach 80-tych był terenem niezamieszkałym, poza obszarem osiedli mieszkaniowych.

Z tych względów za prawidłowe należy uznać stanowisko organów obu instancji, że celem wywłaszczenia była budowa toru kartingowego i autodromu i cel ten nie został zrealizowany.

Wbrew zarzutom G. L., organy prawidłowo stwierdziły, że w sprawie mają zastosowanie przepisy u.r.o.d.

Zgodnie z art. 26 ustawy - w przypadku likwidacji ROD lub jego części w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, obowiązanym do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania jest podmiot będący właścicielem nieruchomości w dniu orzekania o zwrocie (ust.1). Do likwidacji ROD lub jego części, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 21 oraz art. 22 ust. 1 i 2. Uprawnienie do odtworzenia oraz do odszkodowania nie przysługuje za nasadzenia, urządzenia i obiekty wykonane niezgodnie z prawem (ust.2). Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowań i osoby uprawnione do ich otrzymania oraz zakres i termin realizacji obowiązków, o których mowa w art. 21, określa się w decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości (ust.3). Przepisy ust. 1 -5 stosuje się w przypadku, gdy do nieruchomości zajmowanej przez ROD lub jego części objętej likwidacją stowarzyszeniu ogrodowemu przysługuje tytuł prawny lub jest ona zajmowana przez ROD, który stał się ogrodem stałym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (ust.6).

Zgodnie natomiast z art. 21 - podmiot likwidujący obowiązany jest do odtworzenia ROD, polegającego na:

1) zawarciu ze stowarzyszeniem ogrodowym umowy dającej stowarzyszeniu ogrodowemu tytuł prawny do nieruchomości nie mniejszej od powierzchni likwidowanego ROD, w miejscu odpowiednim do potrzeb i funkcjonowania nowego ROD, odpowiadający tytułowi prawnemu, który posiadało ono do nieruchomości zajmowanej przez likwidowany ROD;

2) założeniu nowego ROD i odtworzeniu urządzeń i budynków odpowiadających rodzajem urządzeniom i budynkom likwidowanego ROD.

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Prawidłowo organy stwierdziły, że Rodzinny Ogród Działkowy "[...]" ma charakter ogrodu stałego (wpisanego do rejestru pracowniczych ogrodów działkowych Krajowej Rady [...] Związku Działkowców pod nr [...]), a więc spełnia wymagania, o których mowa w art. 21 ust. 6 u.r.o.d.

Podstawą prawną do uznania go za taki ogród jest art. 11 ustawy z 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych.

W świetle ustępu 1 tego przepisu (obowiązującym do dnia 21 września 2005 r. zgodnie z art. 44 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U.2005.169.1419) - na gruntach, które w planie zagospodarowania przestrzennego mają inne przeznaczenie, mogą być zakładane czasowo pracownicze ogrody działkowe. Czasowe ogrody zakłada się na okres nie krótszy niż 5 lat. Urządzenia na terenie takich ogrodów powinny mieć charakter czasowy.

Likwidacja takiego czasowego ogrodu następowała – zgodnie z ustępem 2 art. 11 cyt. ustawy - decyzją, wydaną co najmniej na rok przed terminem, na który udzielona została lokalizacja.

Natomiast w świetle ustępu 3 art. 11 - w braku decyzji, o której mowa w ust. 2, czasowy pracowniczy ogród działkowy stawał się ogrodem stałym.

Również w świetle aktualnego brzmienia tego przepisu, zmienionego przez art. 53 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. (Dz.U.2014.40) z dniem [...] stycznia 2014 r. - w braku decyzji, o której mowa w ust. 2, czasowy rodzinny ogród działkowy staje się ogrodem stałym, a nieruchomość zajęta przez ten ogród przechodzi w nieodpłatne użytkowanie w rozumieniu ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) na rzecz stowarzyszenia ogrodowego prowadzącego rodzinny ogród działkowy.

Jak wynika z akt sprawy, ogród działkowy "[...]" nie był przewidziany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego – tereny zajęte pod ten ogród miały inne przeznaczenie (tereny rolne bez prawa zabudowy i strzelnica myśliwska) został on natomiast utworzony czasowo decyzją z dnia [...] października 1984 r.

Ogród ten nie został zlikwidowany, gdyż nie wydano decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych.

W świetle zatem art. 11 ust. 3, stał się on ogrodem stałym.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala natomiast na przyjęcie, że ogród ten stał się ogrodem stałym już na podstawie art. 33 cyt. ustawy, a więc że już w maju 1981 r. funkcjonował jako ogród stały. Zgodnie z tym przepisem, pracownicze ogrody działkowe istniejące ponad 10 lat, a nie mające ustalonej lokalizacji, uznaje się za ogrody stałe w rozumieniu ustawy. Z akt wiadomo, że w tamtym terenie istniały już wcześniej ogródki działkowe, ale nie wiadomo kiedy dokładnie one powstały i czy miały podstawę prawną. Bezsporne jest natomiast, że decyzją z dnia [...] października 1984 r. sporna działka została przekazana w nieodpłatne użytkowanie na okres 10 lat na rzecz Zarządu Wojewódzkiego [...] Związku Działkowców w L., a więc w czasowe użytkowanie, dlatego tę datę należy uznać za datę powstania na tej działce ogrodu działkowego, który następnie stał się ogrodem stałym.

W konsekwencji stwierdzić należy, że organy prawidłowo potraktowały ten ogród jako stały i zastosowały przepisy u.r.o.d.

Wbrew zarzutom skargi, organy zobligowane były orzec o obowiązku odtworzenia zlikwidowanego ogrodu przez G. L. w innym miejscu.

Wynika to wprost z art. 26 ust. 1 i 5 u.r.o.d., który dopuszczając likwidację części ogrodu, przewiduje, że jeżeli likwidacja tej części powoduje, że inna część ROD nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, podmiot likwidujący jest obowiązany, na wniosek stowarzyszenia ogrodowego, do likwidacji tej (innej części) ROD.

Wprawdzie w sprawie nie został złożony wniosek Stowarzyszenia, o którym mowa w tym przepisie, ale ze względu na to, że odtworzenie likwidowanego ogrodu wiąże się z zawarciem umowy ze stowarzyszeniem ogrodowym (art. 26 ust. 5 w zw. z art. 21 ust. 1 u.r.o.d.), a więc uzależnione jest od woli tego Stowarzyszenia, stwierdzić należy, że brak takiego formalnego wniosku nie stoi na przeszkodzie nałożenia przez organ na podmiot likwidujący obowiązku odtworzenia ogrodu.

W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut, że odszkodowanie ustalone zostało w oparciu o operat szacunkowy zawierający błędne wyliczenia. Strona skarżąca nie wskazała na czym miałyby polegać te błędy. Nielogiczne jest bowiem twierdzenie (zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji), że skoro teren przewidziany do zwrotu nie we wszystkich przypadkach obejmuje całość wskazanych w protokole oględzin parceli ogrodowych, to biegły powinien obliczyć wartość fragmentu altany, proporcjonalnie do powierzchni działki podlegającej zwrotowi. W przypadku zwrotu stosownej części parceli ogrodowej nie jest bowiem możliwe dokonanie rozbiórki części altany i jednocześnie dalsze użytkowanie części pozostałej po rozbiórce. Uznać zatem należy, że odszkodowanie ustalone zostało prawidłowo , w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez biegłego posiadającego uprawnienia w tym zakresie, zaś sam operat sporządzony został w dniu [...] czerwca 2016 r., po przeprowadzeniu oględzin z udziałem stron i ich pełnomocników. Do chwili wydania decyzji przez Starostę L. tj. [...] sierpnia 2016 r. G. L. nie kwestionowała tego operatu. Niezasadny jest także zarzut zaniżenia odszkodowania należnego Gminie od właścicieli zwracanej nieruchomości. Organ I instancji szczegółowo opisał w uzasadnieniu decyzji sposób wyliczenia zwaloryzowanego odszkodowania i zobowiązał do zwrotu części tego odszkodowania, proporcjonalnej do powierzchni zwracanej (wywłaszczono nieruchomość o powierzchni 0,7790 ha, natomiast zwrotowi podlega część o powierzchni 0,1908 ha).

Uzasadniony jest natomiast zarzut, że organy nie wskazały w decyzji adresów osób (działkowców) uprawnionych do odszkodowania, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. W aktach administracyjnych znajdują się bowiem ich adresy. Są one także w posiadaniu P. L.. Nieuprawnione jest zatem stwierdzenie, że brak ten czyni decyzję niewykonalną. Również bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje błędne wskazanie przez organ odwoławczy numeru arkusza mapy. Z treści decyzji wynika, że utrzymuje ona w mocy decyzję organu I instancji, w której numer ten został wskazany prawidłowo. Jest to oczywista omyłka, która może zostać sprostowana.

Z tych względów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze zm.) Sąd orzekł jak w wyroku.