Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 16/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0001
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny

SENTENCJA

Dnia 3 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2007 roku sprawy z wniosku J. T. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie przyłącza kanalizacji deszczowej p o s t a n a w i a : wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywnę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi J. T. na bezczynność organu w sprawie przyłącza kanalizacji deszczowej.


UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2006 roku skarżąca – J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym zawarła wniosek o natychmiastowe ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywną za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na bezczynność w/w organu wniesionej za pośrednictwem organu administracji publicznej w dniu 5 września 2006 roku w przedmiocie legalizacji przyłącza kanalizacji deszczowej na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. 20a, wnosząc jednocześnie o natychmiastowe rozpoznanie skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 5 września 2006 roku.

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2006 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządził zarejestrowanie sprawy z wniosku J. T. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." , z tytułu nieprzekazania akt administracyjnych dotyczących wniesionej w dniu 5 września 2006 roku za pośrednictwem organu administracji skargi na bezczynność i odpowiedzi na skargę, stosownie do obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., pod sygnaturą akt II SO/Łd 16/06.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi doręczając odpis wniosku J. T. z dnia 2 grudnia 2006 roku, o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do udzielenia w terminie 14 dni odpowiedzi na wniosek.

Wobec nieudzielenia w terminie 14 dni przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. odpowiedzi na wniosek J. T. z dnia 2 grudnia 2006 roku o ukaranie organu administracji publicznej grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a kolejnym zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2007 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ponownie wezwał (ponaglił) organ do złożenia w terminie 14 dni odpowiedzi na wniosek skarżącej.

W odpowiedzi na wniosek J. T. o ukaranie organu grzywną w piśmie z dnia 12 lutego 2007 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że będące przedmiotem sporu przyłącze kanalizacji deszczowej zostało wykonane przez skarżącą – J. T. na przełomie października i listopada 1992 roku. Celem doprowadzenia wykonanego przyłącza do stanu zgodnego z prawem, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2003 roku, nr 183/03 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zobowiązał skarżącą do złożenia określonych dokumentów. Decyzją z dnia[...] , nr [...] nałożono na skarżącą obowiązek wykonania robót budowlanych doprowadzających przyłącze do stanu zgodnego z prawem. W dniu 22 grudnia 2003 roku do organu nadzoru budowlanego wpłynęło pismo skarżącej informujące, że wykonane przyłącze zostało uszkodzone przez współwłaściciela nieruchomości – T. P. Decyzją z dnia[...] , nr [...] udzielono skarżącej pozwolenia na użytkowanie przyłącza, którą następnie w wyniku wniesionego przez skarżącą odwołania uchylono jednocześnie odmawiając wydania pozwolenia na użytkowanie z uwagi na nie wykonanie przez skarżącą robót budowlanych mających na celu doprowadzenie przyłącza kanalizacji do stanu zgodnego z prawem. W dniu 17 stycznia 2006 roku skarżąca – J. T. wniosła skargę na bezczynność organu administracji publicznej w sprawie zniszczenia wspólnej własności - kanalizacji deszczowej przez współwłaściciela nieruchomości – T. P. zwracając się jednocześnie do sądu o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji nakazującej w terminie do dnia 30 marca 2006 roku zlikwidowanie wszystkich wykonanych nielegalnie otworów w przyłączu kanalizacyjnym. Organ wskazał, że za stan techniczny budynku i przyłączy odpowiedzialność ponosi właściciel nieruchomości, w zakresie natomiast uciążliwości powstałych z powodu wykonania bądź nie wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem i powstałych na tym tle sporów właściwy jest sąd powszechny. W toku postępowania, w dniu 17 października 2006 roku współwłaściciel nieruchomości – T. P. przedstawił postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny z dnia 3 marca 2006 roku, sygn. akt II Ns 640/02, które w ocenie organu niewątpliwie stanowi nowy dowód w sprawie i będzie miało znaczenie dla postępowania wszczętego w trybie wznowienia. Odnosząc się do wniosku o ukaranie grzywną, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zaakcentował, że działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) - art. 83 ust. 1 a, które określając zakres zadań i kompetencji organu nie uzależniają wydawanych przez organ rozstrzygnięć od zasad współżycia społecznego. Nieuzasadnione jest zatem żądanie odszkodowania, zadośćuczynienia od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. dochodzonego przed sądem powszechnym jak i ukarania grzywną w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Związek przyczynowy pomiędzy działaniem organu a powstaniem szkody nie jest oczywisty, ponieważ po stronie organu administracji publicznej nie wystąpiło zaniechanie, a uruchomienie trybu odwoławczego i wniesienie do Sądu skargi niewątpliwie wpływa na przedłużenie postępowania administracyjnego i wydanie ostatecznej decyzji w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przyjęte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozwiązania wskazują, iż postępowanie sądowoadministracyjne uruchamia wniesienie skargi na akt lub czynność (bezczynność) organu administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej wywołana wniesieniem skargi jest unormowana przepisem art. 1 p.p.s.a.

Z woli ustawodawcy skargę do właściwego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, organ zaś, za którego pośrednictwem skargę wniesiono, ma obowiązek przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a.). Organ, który skargę otrzymał, może jeszcze ją uwzględnić w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy przed sądem administracyjnym (art. 54 § 3 p.p.s.a), to uprawnienie organu administracji publicznej nie zwalnia jednak z obowiązku określonego w art. 54 § 2, to jest przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Zgodnie bowiem z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę natomiast wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. (art. 154 § 6 p.p.s.a).

Podkreślenia wymaga jednak fakt, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny, wszczęte na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a jest odrębnym postępowaniem sądowym wszczynanym na wniosek skarżącego w wypadku niezastosowania się przez organ administracji publicznej do obowiązku przekazania skargi sądowi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.

W niniejszej sprawie, w dniu 5 września 2006 roku skarżąca – J. T. wniosła za pośrednictwem organu administracji publicznej skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Ł. w przedmiocie legalizacji przyłącza kanalizacji deszczowej wykonanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20a.

Wobec jednak nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w dniu 2 grudnia 2006 roku skarżąca – J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym zawarła wniosek o ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.

Do chwili obecnej organ administracji publicznej nie przekazał jednak do sądu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 5 września 2006 roku wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Regulacja zawarta w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a określa jedyny środek służący stronie w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko zdyscyplinowanie organu, ale powinno również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki, jakim jest prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sformułowania zawarte w treści art. 55 § 1 p.p.s.a. prowadzą bowiem do wniosku, że wyłączną materialnoprawną przesłanką do wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. wyrok WSA z dnia 13 grudnia 2006r., sygn. akt II SA/OI 10/06).

Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a nie obliguje jednak sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego, który rozstrzygając wniosek bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Odnosząc przedstawione uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że zawarte w nadesłanej dopiero w wyniku ponaglenia odpowiedzi na wniosek argumenty wskazujące na brak kompetencji organu do rozstrzygania sporów wynikających z zasad współżycia społecznego i brak podstaw prawnych do dochodzenia roszczeń zarówno na drodze cywilnoprawnej jak i sądowoadministracyjnej nie mogły zostać uwzględnione przy ocenie zasadności złożonego przez skarżącą wniosku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie wykonał bowiem obowiązku przekazania sądowi w terminie określonym w ustawie skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Termin ten dla organu upłynął w dniu 5 października 2006 roku.

W tej sytuacji na wymierzenie organowi grzywny i jej wysokość miało wpływ niewypełnienie do daty orzekania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od dnia, w którym skarga wraz z aktami miała być przekazana do sądu ( 173 dni ) oraz fakt, że organ przed rozpatrzeniem wniosku nie wypełnił obowiązku i dostatecznie nie wyjaśnił powodów nieprzekazania sądowi skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W sprawie nie ma też znaczenia, czy roszczenia i wnioski skarżącej są zasadne, czy też nie, ocena ta nie leży w kompetencji organu i nie może wpływać na przekazanie, bądź nie akt ze skargą do sądu.

Podstawę zaś obliczenia wysokości grzywny stanowi komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 roku (M.P. z 2006r., Nr 12, poz. 125), w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 roku, z którego wynika, że zostało ono określono na kwotę 2477,23 zł.

W tym stanie rzeczy, Sąd stosownie do treści art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji postanowienia.