Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 325/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Powołane przepisy: article: art. 58,  par. 1, art. 232, par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.L. na czynność Starosty z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu 100 zł. (sto zł.) tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 325/06

UZASADNIENIENIE

Wnioskiem złożonym w dniu 6 października 2006 r. Z.L. wystąpił o zwrot kwoty 850 zł. z tytułu uiszczenia zawyżonej opłaty za kartę pojazdu w związku z rejestracją samochodów marki Audi A 2 oraz samochodu marki Mercedes - Benz 210.

Pismem z dnia [...] znak [...] Starosta odmówił skarżącemu zwrotu opłaty w żądanej wysokości. Odmawiając zwrotu opłaty wskazał, że czynność jej pobrania miała podstawę w przepisach art.75 ust 2 i art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -Prawo o ruchu drogowym( Dz. U. 108 poz. 908 z 2005 r. ze zm.)oraz przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. 137, poz. 1310). Utrata mocy przepisu § 1 ust.1 rozporządzenia, która nastąpiła z dniem 1 maja 2006 r. nie powoduje unicestwienia czynności podjętych przed tym dniem. Podniósł, że pobranie opłat za kartę pojazdu na podstawie niekonstytucyjnego przepisu skutkuje niekonstytucyjnością normatywną stanowiącą podstawę do odpowiedzialności odszkodowawczej państwa stosownie do przepisu art. 77 ust. 2 Konstytucji i art. 417 § 1 kodeksu cywilnego. Pismo nie zawiera pouczenia o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Zostało doręczone Z.L. w dniu 23 października 2006 r.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z.L. podtrzymał stanowisko zawarte we wniosku o zwrot części opłaty.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a. zawiera katalog aktów i czynności organów administracji publicznej na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Należało zatem rozważyć, czy pismo odmawiające zwrotu części opłaty za kartę pojazdu spełnia warunki określone w tym przepisie. Zgodnie z § 2 pkt. 4 powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty i czynności o których mowa w powołanym przepisie, muszą mieć charakter publicznoprawny, być podejmowane w sprawach indywidualnych przez organy administracji publicznej, dotyczyć obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie sądu odmowa zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu mieści się w dyspozycji tej normy prawnej - spełnia więc warunek w postaci bycia "innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością". Odmowa zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu jest w kompetencji organu administracji publicznej i odnosi się do obowiązku publicznoprawnego. Dotyczy obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Mimo dopuszczalności, skarga podlega odrzuceniu. Skarżący nie wyczerpał bowiem trybu wymaganego przepisem art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a., tzn. nie poprzedził złożenia skargi do sądu wezwaniem organu administracji do usunięcia naruszenia prawa.

Pismo nie zawiera pouczenia o prawie wniesienia skargi do sądu oraz obowiązku wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie ma to jednak wpływu na tok postępowania sądowoadministracyjnego i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd, wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Może ewentualnie stanowić podstawę dla organu do pozytywnej oceny wniosku o przywrócenie terminu do skorzystania przez stronę z instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art.232 §1 pkt 1 lit. "a" ustawy P.p.s.a., odrzucić skargę i zwrócić uiszczony wpis.