Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 282/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną czynność
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 10 ust. 3, art. 14 ust. 1, ust. 2, ust. 4, ust. 5
journal: Dz.U. 2009 nr 72 poz 619
law: Ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 223 poz 1  art. 55 ust. 5 lit. a.
law: Rozporządzenie Rady (WE) NR 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Gminy Pokój na czynność Województwa Opolskiego z dnia 10 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na realizację operacji objętej Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" 1) uchyla zaskarżoną czynność, 2) zasądza od Województwa Opolskiego na rzecz Gminy Pokój kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi czynność Województwa Opolskiego z dnia 10 lutego 2012 r., nr [...], którą odmówiono Gminie Pokój przyznania pomocy finansowej w kwocie 254977 zł w ramach środka 4.1 "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa z wyłączeniem realizacji operacji polegających na funkcjonowaniu lokalnej grupy rybackiej (LGR) oraz nabywaniu umiejętności o aktywizacji lokalnych społeczności" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" operacji zatytułowanej "Betania - miejsce spotkań z Izbą Tradycji Rybołówstwa Śródlądowego".

Zaskarżona czynność zapadła w następującym stanie faktycznym

Gmina Pokój złożyła w siedzibie Lokalnej Grupy Rybackiej "Opolszczyzna" w Biestrzynniku wniosek o dofinansowanie w ramach środka 4.1 "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa z wyłączeniem realizacji operacji polegających na funkcjonowaniu lokalnej grupy rybackiej (LGR) oraz nabywaniu umiejętności o aktywizacji lokalnych społeczności" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" operacji zatytułowanej "Betania - miejsce spotkań z Izbą Tradycji Rybołówstwa Śródlądowego" (k. 1-78). Wnioskodawca wniósł o dofinansowanie w kwocie 254977 zł, wskazując jednocześnie, że podatek VAT jest dla niej kwalifikowalny.

W ramach weryfikacji wniosku w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Opolskiego w Opolu organ wezwał, pismem z dnia 1 grudnia 2011 r. oraz z dnia 16 stycznia 2012 r., beneficjenta do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień w zakresie wniosku. W wezwaniach tych, oprócz innych stwierdzonych uchybień, wskazywał m. in. na niekwalifikowalność VAT i stąd też Samorząd Województwa Opolskiego nakazał Gminie Pokój wyłączenie podatku od towarów i usług z kosztów kwalifikowalnych operacji.

Gmina Pokój złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Opolskiego w Opolu dwa uzupełnienia wniosku o przyznanie dofinansowania wraz z żądanymi przez organ dokumentami, drugie po ponownym wezwaniu organu, lecz w dalszym ciągu wykazywała podatek od towarów i usług jako koszt kwalifikowalny. Argumentowała, że "podatek VAT jest kwalifikowalny ze względu na brak możliwości odliczenia." Stwierdziła także, że art. 13 ust. 1 Dyrektywy nr 112 potwierdza ww. zasadę. Podmioty prawa publicznego nie są bowiem uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują jako organy władzy publicznej. Czynności będące przedmiotem projektu należą do kategorii zadań własnych samorządu. Oprócz tego z ich tytułu nie będą pobierane należności i płatności. Zachodzą zatem wszystkie przesłanki stanowiące o braku możliwości odliczenia podatku VAT. Etap realizacji projektu będzie ostatnim etapem w obrocie gospodarczym, w którym podatek od towarów i usług będzie faktycznym obciążeniem ekonomicznym dla nabywcy, tj. Gminy Pokój.

Zaskarżonym pismem z dnia 10 lutego 2012 r. Samorząd Województwa Opolskiego poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy finansowej w kwocie 254977 zł na realizację wnioskowanej operacji. Organ stwierdził, iż wnioskodawca został wezwany o wyłączenie podatku VAT z kosztów kwalifikowanych ww. operacji. Tymczasem w złożonych w dniu 31 stycznia 2012 r. ponownych uzupełnieniach/wyjaśnieniach do wniosku o dofinansowanie, podatek VAT został utrzymany w kosztach kwalifikowanych operacji. W odniesieniu do tego wywiódł, że wnioskodawca nie uzupełnił wszystkich braków w przedmiotowym wniosku, a zatem należało odmówić przyznania pomocy na realizację wskazanej operacji.

Pismem z dnia 27 lutego 2012 r., Gmina Pokój wezwała Samorząd Województwa Opolskiego, na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., do usunięcia naruszenia prawa polegającego na zastosowaniu przepisu art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm., zwanej dalej ustawą) i odmowie na jego podstawie przyznania pomocy finansowej na realizację przedmiotowej operacji. W wezwaniu tym Gmina podtrzymała swoje stanowisko.

Gmina Pokój nie godząc się z treścią rozstrzygnięcia wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na czynność Samorządu Województwa Opolskiego z dnia 10 lutego 2012 r. Wniosła o uwzględnienie skargi w trybie art. 146 P.p.s.a. poprzez stwierdzenie w całości bezskuteczności czynności dokonanej przez Samorząd Województwa Opolskiego dotyczącej odmowy przyznania pomocy finansowej Gminie Pokój na realizację projektowanej operacji, a także na mocy art. 146 § 2 P.p.s.a. uznanie przez Sąd uprawnienia Gminy Pokój do zaliczenia podatku VAT do kosztów kwalifikowalnych ww. operacji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżonej czynności Gmina zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na dokonanie czynności, polegające na zastosowaniu przepisu art. 14 ust. 4 ustawy, gdy w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania tego przepisu. Wskazała, że w dniu 27 lutego 2012 r., Gmina wezwała Samorząd Województwa Opolskiego do usunięcia naruszenia prawa polegającego na zastosowaniu art. 14 ust. 4 ustawy. Zauważyła, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania tego przepisu przez organ. W szczególności Samorząd nie zajął stanowiska w tej kwestii, nie odpowiedział na wezwanie, a jedynie poinformował o potrzebie wystąpienia o opinię. Dalej Gmina podała, że w art. 55 ust. 5 lit. a Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego - dalej rozporządzenie nr 1198, określono przesłanki do uznania podatku VAT za koszt kwalifikowany. Według Gminy z analizy treści ww. przepisu wynika jednoznaczny wniosek, że podatek VAT jest kosztem kwalifikowanym tylko dla takiego podatnika podatku VAT, który nie dokona jego odliczenia w żaden sposób. Dalej argumentowała, że odmawia się jej uznania podatku VAT za koszt kwalifikowany, na tej podstawie, że jako organ władzy publicznej nie jest podatnikiem podatku VAT, tymczasem gmina nie jest podatnikiem, gdy występuje w roli organu administracji publicznej, czyli gdy realizuje zadania wynikające z władztwa publicznego, a obowiązek realizacji tego zadania wynika z odrębnej ustawy. Powołała się w tym zakresie na wyrok ETS nr 235/855, w którym wyrażono pogląd, iż nieprawidłowe jest uznawanie gminy jako niepodatnika VAT w całej rozciągłości z tytułu tylko samego statusu podmiotu publicznego. W przedmiotowej sprawie Gmina wykazywała, że jest podatnikiem podatku VAT, wówczas gdy realizuje zadania fakultatywne. Nadto zwróciła uwagę na treść § 35 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371 ze zm. - dalej rozporządzenie wykonawcze), z którego wynika, że termin rozpatrzenia sprawy powinien był zostać wydłużony, gdyż samorząd Województwa Opolskiego wskazywał na potrzebę wystąpienia o opinię. W sprawie natomiast nie miał zastosowania § 31 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego, ponieważ braki uzupełniono. Wniosek został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach, dołączono dokumenty potwierdzające dane zawarte we wniosku (oświadczenie o kwalifikowalności VAT oraz wyjaśnienie). Zaakcentowała, że stanowisko Gminy w tej sprawie, jest tożsame z interpretacjami Ministra Finansów oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju, Departament Rybołówstwa z 12 marca 2012 r. nr [...], które załączyła do przedmiotowej skargi.

W odpowiedzi na skargę Województwo Opolskie wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu zrelacjonowało dotychczasowy przebieg postępowania. Następnie wskazało na treść art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, z którego wynika m.in. obowiązek organu administracji publicznej o dbałość przyrody, zaś ochrona przyrody (art. 2 ust. 1 i 2) polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, towarów i składników przyrody. Dokonując analizy art. 55 ust. 5 lit. a rozporządzenia nr 1198, art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej Dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstwa państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicenia podstaw wymiaru podatkowego - dalej VI Dyrektywa, art. 288 akapit pierwszy i trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r., Nr 90, poz. 864/2 ze zm.) oraz art. 15 ust. 6 ustawy VAT podało, że czynności o charakterze publicznoprawnym dokonane przez organ władzy wyłączają te podmioty z kategorii podatników, zaś pozostałe czynności (o charakterze cywilnoprawnym) skutkują uznaniem tych podatników za podatników podatku VAT. Organ stwierdził, że takie stanowisko zajmuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w piśmie z dnia 11 maja 2010 r. i 21 marca 2011 r. Dalej jednak organ zauważył, że w tej kwestii istnieją wątpliwości interpretacyjne, gdyż Komisja Europejska wydała w dniu 13 stycznia 2009 r., interpretację, w której uznała, że w ramach działań PROW 2007 – 13, VAT stanowi koszt niekwalifikowany w każdych okolicznościach dla krajowych, regionalnych i lokalnych organizacji władzy publicznej. Na koniec uznał, że samorząd nie jest związany interpretacją wskazaną przez skarżącą, a w opinii Ministerstwa dostrzeżono, iż istnieje już kilka interpretacji w tej materii.

W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2012 r., organ zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: 1) "Czy w świetle art. 55 ust. 5 lit. a) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198 z dnia 27.07.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U.UE.L.2006.223.1) gmina realizująca operację finansowaną ze środków Europejskiego Funduszu Rybackiego, nie stanowiącą w sposób bezpośredni jej działalności statutowej, w każdym przypadku może być uznana za lokalny organ władzy w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17.05.1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L. 1977.145.1 ze zm.) oraz art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1 ze zm.)"; a w razie negatywnej odpowiedzi na powyższe pytanie: "Czy gmina, będąca - z tytułu realizacji operacji finansowanej ze środków Europejskiego Funduszu Rybackiego - uznawana za podatnika podatku od wartości dodanej, która jednocześnie nie ma możliwości odzyskania tego podatku, ponieważ poniesione na realizację tej operacji wydatki nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem, ma prawo uznać poniesiony podatek za wydatek kwalifikowalny w rozumieniu art. 55 ust. 5 lit. a) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27.07.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U.UE.L.2006.223.1) - wnioskowanie a contrario".

W piśmie procesowym z dnia 5 września 2012 r., Gmina Pokój podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w skardze. Jednocześnie uznała, iż mając na uwadze obowiązujący stan prawny nie dopatruje się podstaw do występowania z pytaniem prejudycjonalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a pojawiające się w niniejszej sprawie wątpliwości winien rozstrzygnąć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów niż w niej wskazane.

W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest czynność z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy również, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 133 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy co oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu zasadniczo nie podlega uwzględnieniu. Sąd administracyjny nie jest uprawniony co do zasady do prowadzenia postępowania dowodowego i czynienia ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, który miałyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy. Innymi słowy, sąd administracyjny nie może zastępować organu w załatwieniu sprawy, lecz ma za zadanie dokonać kontroli (oceny) działalności organu co do prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego oraz dochowania wymogów proceduralnych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie czynnością, która została prawidłowo zaskarżona do sądu administracyjnego jest czynność zawarta w piśmie Samorządu Województwa Opolskiego z dnia 10 lutego 2012 r., nr [...], którą odmówiono skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy finansowej w ramach środka 4.1. "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa z wyłączeniem realizacji operacji polegających na funkcjonowaniu lokalnej grupy rybackiej (LGR) oraz nabywaniu umiejętności o aktywizacji lokalnych społeczności" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013".

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy na realizację środków objętych przedmiotową osią priorytetową regulują akty prawa krajowego, jak i unijne przepisy prawne, do których należą m. in.: ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619) - zwana dalej ustawą i wydane na jej podstawie Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371 ze zm.) - dalej rozporządzenie wykonawcze.

W myśl art. 9 ustawy, pomoc przyznawana jest na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełni warunki przyznania pomocy. Stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie: poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy do postępowania w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków. Jednakże w postępowaniu tym - zgodnie z ust. 2 pkt 1 i 2 - organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustęp 4 art. 14 ustawy określa sposób załatwienia sprawy stanowiąc, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy lub został wyczerpany limit środków (...), wnioskodawcę informuje się w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy.

W zaskarżonej czynności z dnia 10 lutego 2012 r. organ podniósł, że skoro w wyznaczonym przez niego terminie wezwany wnioskodawca nie dokonał w złożonym w dniu 31 stycznia 2012 r., powtórnym uzupełnieniu do wniosku o dofinansowanie, wyłączenia podatku VAT z kosztów kwalifikowalnych operacji, to tym samym nie uzupełnił braków formalnych wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie, wyjaśniając przyczyny odmowy przyznania pomocy finansowej organ poprzestał jedynie na zacytowaniu art. 55 ust. 5 lit. a Rozporządzenia Rady (We), nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2008 r., w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U.UE.L.2006.223.1) oraz art. 13 Dyrektywy 2006/112 i podaniu, że Dyrektywa 77/388/EWG została zastąpiona Dyrektywą 2006/112. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 14 ust 4 ustawy i § 2 ust. 1 lit. d rozporządzenia wykonawczego.

W tym miejscu wskazać należy, że sposób rozstrzygnięcia (odmowa przyznania pomocy) w oparciu o § 31 pkt 5 w zw. z ust. 3 rozporządzenia wykonawczego dotyczy sytuacji, gdy wniosek o przyznanie pomocy nie może być merytorycznie rozpoznany ze względu na nieuzupełnione, mimo dwukrotnego wezwania braki wniosku, tj. niewypełnienie wniosku we wszystkich wymaganych pozycjach lub ze względu na brak dokumentów, bądź z powodu niezłożenia w wymaganym terminie wyjaśnień, zatem dotyczy formalnych przyczyn odmowy udzielenia pomocy w sytuacji niekompletności wniosku bądź niepoprawnego sporządzenia. W takiej sytuacji organ nie przyznaje pomocy z mocy art. 14 ust 4 i 5 ustawy, który wedle zapisu wspomnianego § 31 pkt 5 rozporządzenia stosuje się odpowiednio.

W niniejszej sprawie podkreślić należy, że skarżąca uzupełniła wniosek we wszystkich żądanych przez organ pozycjach, złożyła także wszystkie wymagane od niej dokumenty. W przedmiocie kwalifikowalności VAT zajęła jednak odmienne stanowisko od przyjętego przez organ, przedkładając w tym zakresie oświadczenie o kwalifikowalności VAT oraz wyjaśnienie co do zajętego stanowiska.

Wobec tego, zdaniem Sądu, stan faktyczny, jaki wystąpił w niniejszej sprawie nie dawał podstaw do tego, aby organ zastosował regulację, o której mowa w przepisie art. 14 ust. 4 ustawy z uzasadnieniem zawartym w ocenianym piśmie. Wniosek bowiem beneficjenta nie zawierał braków wyliczonych w powołanym przepisie, jak też wyjaśnień, które uzasadniałyby dokonanie przez organ negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia.

Stwierdzić należy, że brakiem formalnym nie jest odmienna merytoryczna ocena zawartych we wniosku propozycji i stąd też odmowa przyznania pomocy tylko z tej przyczyny, że wnioskodawca nie zastosował się do zobowiązania organu o dokonanie korekty w zakresie kwalifikowalności VAT, czy niekwalifikowalności VAT z powołaniem się na uchybienie formalne nie może być zaakceptowana. W przypadku, gdy wnioskodawczyni w składanych wyjaśnieniach w toku postępowania kwestionowała zasadność takiego zobowiązania i wyjaśniała przyczyny dokonania takich, a nie innych zapisów wniosku, to odmienna merytoryczna ocena treści propozycji projektu przez organ nie uzasadniała przyjęcia negatywnej oceny wniosku w oparciu o przesłankę zawartą w § 31 ust 5 rozporządzenia wykonawczego czyli, uznanie, że jest on niekompletny, bądź niepoprawnie sporządzony z punktu widzenia postanowień ust 3. Zaistnienie takiej sytuacji wymagało dokonania przez organ merytorycznej oceny złożonego oświadczenia Gminy, co do kwalifikowalności VAT opartej na przesłankach uzasadniających bądź nie, udzielenie pomocy finansowej, czyli inaczej mówiąc zbadania wniosku w zakresie zgodności planowanej operacji z lokalną strategią rozwoju obszarów rybackich, która będzie realizowana na obszarze gmin objętych LSROR - w przypadku operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d, z wyłączeniem operacji, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 9 i § 4 ust. 1 pkt 5, została wybrana przez LGR - w przypadku operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d oraz spełnia inne warunki określone w rozporządzeniu, o których mowa w § 2 rozporządzenia wykonawczego. Dopiero wówczas, po stwierdzeniu merytorycznej poprawności wniosku organ przystępuje do jego oceny, czy zasługuje, bądź nie, na dofinansowanie. Taka ocena merytoryczna nie znalazła się w ogóle w uzasadnieniu omówionego pisma, co czyni zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 14 ust 4 ustawy. Powyższe uprawnia przyjęcie, ze w sprawie brak jest prawidłowego uzasadnienia przedmiotowej odmowy, do czego organ był zobowiązany na mocy powołanego wyżej przepisu ustawy. Za merytoryczną ocenę wniosku nie może służyć przytoczenie treści art. 55 rozporządzenia nr 1198 oraz opisanych Dyrektyw Rady EWG. Ponadto organ w żaden sposób nie odniósł się do wyjaśnień skarżącej zawartych w jej dwóch pismach.

W świetle powyższego uznać należy, że kwestia oceny wyłączenia podatku VAT z kosztów kwalifikowalnych przedmiotowej operacji nie została w zaskarżonej czynności należycie i przekonująco uzasadniona, a poprzez jedynie zacytowanie przepisów, razi dowolnością. Poza tym problematyka kwalifikowalności VAT nie jest sprawą oczywistą, co potwierdza fakt, że już po wydaniu zaskarżonej czynności z dnia 10 lutego 2012 r., zarówno skarżąca jak i organ, zgromadzili liczny i niejednoznaczny materiał dowodowy w postaci m.in. interpretacji indywidualnej Ministerstwa Finansów z dnia 27 stycznia 2012 r., nr [...], nr [...] oraz z dnia 12 marca 2012 r., nr [...], nr [...], opinii prawnej z dnia 1 marca 2012 r., nr [...], czy też pisma Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Departament Rybołówstwa, z dnia 5 kwietnia 2012 r., nr [...] ([...]), które stanowiło odpowiedź na wątpliwości organu w kwestii interpretacji przepisów dotyczących kwalifikowalności VAT (k. 618-669).

Merytoryczne i szerokie uzasadnienie organu w tym zakresie znalazło się dopiero w odpowiedzi na skargę z dnia 15 maja 2012 r., a więc w piśmie procesowym, które zostało sporządzone już po wniesieniu przez skarżącą skargi z dnia 16 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W związku z powyższym, przypomnieć należy - co wielokrotnie akcentowano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - że Sąd nie może ocenić stanowiska organu, jako mającego znaczenie dla sprawy, jeżeli zostało ono wyrażone jedynie w odpowiedzi na skargę. Sąd ocenia zaskarżony akt (czynność), a nie odpowiedź na skargę. Czynność organu z dnia 10 lutego 2012 r. nie zawierała prawidłowego uzasadnienia wobec nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i niepodania w nim zasadniczych przyczyn odmowy przyznania pomocy finansowej, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 14 ust. 2 i 4 ustawy. Powyższe uchybienia, zdaniem Sądu, mogły zaś mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ, mając na uwadze powyższe uwagi Sądu, jeszcze raz, tym razem merytorycznie, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego dołączonego przez skarżącą, rozpozna wniosek skarżącej o dofinansowanie. W przypadku, gdy organ ponownie stwierdzi podstawy do odmowy przyznania pomocy, winien wskazać szczegółowe przyczyny tej odmowy w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu.

Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 146 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.