Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1316/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek ( spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel - Ziaja WSA Barbara Pasternak Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia oceny technicznej szklarni I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego J.K. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

IISA/Kr 1316/02

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 81c ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz. U. Nr. 106 poz . 1126 z 2000r. - tekst jednolity; oraz art. 123 Ustawy Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. Nr 98 póz. 1071 z 2000 r. - tekst jednolity/ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. nałożył na J.K. obowiązek opracowania i przedłożenia w terminie do dnia 15.05.2002r. oceny technicznej szklarni o wymiarach 6.50 x 5.80mb, zlokalizowanej na działce w J. przy ul. K., która winna zawierać ocenę stanu technicznego przedmiotowej szklarni wraz z inwentaryzacją, a w przypadku stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego bądź niezgodności z przepisami lub normami, projekt zmian i przeróbek w celu doprowadzenia obiektu tj. szklarni do odpowiedniego stanu technicznego zgodnego z obowiązującymi przepisami i normami, z zastrzeżeniem, iż ocena ta winna być wykonana przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. W jego uzasadnieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wskazał, że podczas wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 10.12.2001r. na działce położonej w J. przy ul. K. nr [...] należącej do w/wymienionego ustalił, że na działce tej znajduje się szklarnia o wymiarach 6.50 x 5,80 mb, która usytuowana jest w granicy zachodniej i północnej na fundamencie ogrodzenia, że szklarnia jest o konstrukcji stalowej wypełniona szkłem, dach ze spadkiem na działkę na której jest położona i na działkę sąsiednią należącą do E.N. oraz, że w toku oględzin J.K. oświadczył, że przedmiotowa szklarnia wykonana została około 251at temu i na wykonanie jej nie posiada pozwolenia na budowę. Dalej PINB wskazał, że w świetle obowiązujących przepisów w okresie budowy, na budowę szklarni inwestor winien był uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę /§ 44 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego Dz. U. Nr 4 z 1973r. poz.29/, a ponadto ściany szklarni ze szkła usytuowane w granicy działek nie spełniają wymagań dla ścian oddzielenia przeciw-pożarowego /Zarządzenie MPiPMB z 29.06.1960r. Dz.U. Nr 10 poz 44 - art.20 ust.2/. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę oraz stosownie do art. 81 c ustawy Prawo budowlane wg. którego "organy administracji architektoniczne - budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia." Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł J.K., podnosząc, że budowa szklarni prowadzona była ponad 30 lat temu w okresie budowy domu mieszkalnego i wówczas nie było wymagane pozwolenie na budowę. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz. U. z 2000r. nr 98 póz. 1071 ze zm.) oraz art.83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2000r.Nr 106 póz. 1126 ze zm.) po rozpatrzeniu wskazanego wyżej zażalenia J.K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W jego uzasadnieniu wskazał, że z protokołu oględzin z dnia 10.12.2001r. wynika, że na działce będącej własnością żalącego się, położonej w J., przy ulicy K. znajduje się szklarnia o wymiarach: 6,50 x 5,80 m, o konstrukcji stalowej, na fundamencie ogrodzenia, usytuowana jest w granicach zachodniej i północnej, spadek dachu szklarni skierowany jest na działkę właściciela oraz działkę E.N., a szklarnia ta nie posiada instalacji co. i elektrycznej, Wskazał także, iż zgodnie z przepisem art. 81 c Prawa budowlanego z 1994r. organy administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz a zatem z uwagi na stwierdzony brak wymaganego pozwolenia na budowę oraz brak ściany oddzielenia przeciwpożarowego w granicach działki a wiec uchybienie przepisom Prawa budowlanego obowiązującym zarówno w dacie budowy obiektu jak i obecnie, wyszczególnionych w uzasadnieniu postanowienia wydanie zaskarżonego postanowienia było zasadne.

Ustosunkowując się do treści żalenia wskazał, że organ I instancji zasadnie datę budowy szklarni ustalił na około 25 lat temu na podstawie zeznań samego żalącego się złożonych do protokołu oględzin z dnia 10.12.2001r., podczas których został on pouczony o odpowiedzialności karnej z art. 233 kodeksu karnego z tytułu składania fałszywych zeznań.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie J.K. wskazał, że nie zgadza się z treścią wyżej wskazanego postanowienia, bowiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając je zastosował nowe prawo budowlane z 1994r., podczas gdy przedmiotowa szklarnia została wybudowana 25 lat, a więc wg obowiązującego starego prawa budowlanego z 1974 r., gdzie na tego typu obiekty o wymiarach 4,30 x 5,80 m nie obowiązywało pozwolenie na budowę.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 81 c ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane /t.j. z 2000r. Dz.U. Nr 106 poz. 1126 ze zm./ w treści obowiązującej w dacie wydania zaskarżonego postanowienia organy administracji architektoniczne -budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia , na osoby , o których mowa w ust l tj. na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, a także dostawcę wyrobów budowlanych, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz, przy czym koszty tych ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Przepis ten stanowi podstawę prawną do żądania przez organ wskazanych w tym przepisie dokumentów, ekspertyz i ocen, które stanowią element postępowania dowodowego i mogą stanowić , zależnie od ich treści podstawę do podjęcia przez organ dalszych decyzji.

Powyższe oznacza, że będące przedmiotem skargi postanowienie nie jest orzeczeniem merytorycznym /co do istoty sprawy/, ale postanowieniem dowodowym, które organ w nin. sprawie miał prawo wydać na podstawie cyt. przepisu, a nie przepisów prawa budowlanego z 1974r., skoro postępowanie administracyjne w nin. sprawie zostało wszczęte pod rządami prawa budowlanego z 1994 r.

Cyt. przepis został jednakże naruszony przez organy obu instancji , które powołując się na jego treść nałożyły na skarżącego obowiązek dostarczenia projektu zmian i przeróbek w celu doprowadzenia szklarni do odpowiedniego stanu technicznego zgodnego z obowiązującymi i normami w przypadku stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego bądź niezgodności z tymi przepisami i normami. Przepis ten nie uprawnia bowiem organu do nałożenia takiego obowiązku, a wyłącznie do przedłożenia dokumentów, ekspertyz czy ocen ściśle w tym przepisie określonych.

Inną natomiast kwestią pozostaje do rozstrzygnięcia: przepisy, którego prawa budowlanego należy zastosować wydając orzeczenie co do istoty sprawy, ale ta kwestia, nie objęta przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie mogła być przedmiotem analizy czy oceny. Niemniej wydając postanowienie dowodowe organ winien rozważyć, czy przedmiotem jego badania są przesłanki określone w prawie budowlanym z 1974 r. czy w prawie budowlanym z 1994 r.

Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt l c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, a o kosztach postępowania na zasadzie art.200 tej ustawy.