Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1578/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono postanowienie I i II inst
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1578/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r., sprawy ze skargi A.D.-Przedsiębiorstwo "M" w T., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24 stycznia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zasadności zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. określa, że wymienione w pkt I postanowienia nie mogą być wykonane do chwili prawomocności wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 347 zł (trzysta czterdzieści siedem złotych).


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku A.D. na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia 23.10.2012 r. nr (...).obejmującego należność z tytułu kary grzywny pieniężnej za III.2012 r. w kwocie 12.000 zł. Postępowanie wszczęte zostało w dniu 13.11.2012r. wobec doręczenia odpisu przedmiotowego tytułu wykonawczego.

A. D. pismem z dnia 15.11.2012 r. wniosła zarzuty egzekucyjne wskazując na art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i domagając się umorzenia postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając złożone zarzuty wskazała, że Naczelnik Urzędu Celnego w dniu 30.07.2012 r. wydał decyzję nr (...).uzupełniającą decyzję z dnia 26.03.2012 r. nr (...).co spowodowało, iż zobowiązanie nie istnieje bowiem wygasło. Strona podnosi, że decyzja nr (...).została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Ponadto strona zwróciła uwagę, że właścicielem obydwu urządzeń do gry był P.M.

Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia 13.12.2012 r. nr (...).odmówił uznania zasadności zarzutów. W uzasadnieniu podał, że decyzją nr (...).z dnia 26.03.2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył A. D. karę pieniężną w wysokości 12.000,00 zł za urządzanie gier na automacie - terminalu internetowym poza kasynem gry. Od tej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej. Postanowieniem z dnia 27.06.2012 r. nr (...). 4 organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania, tym samym utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wymierzającą zobowiązanej karę pieniężną. Naczelnik Urzędu Celnego w dniu 30.07.2012 r. wydał decyzję uzupełniającą nr (...).mocą której umorzył postępowanie o wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry na automacie LION o nr (...).jednocześnie wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wymierzenia kary za urządzanie gier na automacie LION prowadzone było wobec innej osoby tj. P. M..

Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła zażalenie zarzucając naruszenie art. 123 § 1 kpa oraz art. 34 § 4 i art. 33 pkt 2 i pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie, że wystawiony tytuł wykonawczy dotyczy realizacji decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26.03.2012 r. nr (...).i uzupełnionej decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30.07.2012 r. nr (...)., która nie jest prawomocna.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013r. nr (...).działając na podstawie art. 34 w zw. art. 33 i art. 17 i art. 18 oraz art. 23 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012r., poz 1015) i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ podał, iż tytuł wykonawczy nr (...).został wystawiony w oparciu o podlegającą wykonaniu decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26.03.2012 r. nr (...).i uzupełniającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia 30.07.2012 r. nr (...).. Zgodnie z art. 213 § 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Wierzyciel mógł zatem wystawić tytuł wykonawczy, którego podstawą prawną były dwie decyzje tworzące jedną całość, od której strona nie złożyła odwołania. Stąd zarzut strony dotyczący wygaśnięcia zobowiązania, należy uznać za bezzasadny. Organ egzekucyjny w zaskarżonym postanowieniu powołał w uzasadnieniu art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odnosząc się do zarzutu, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26.03.2012 r. nr (...).i uzupełniająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30.07.2012 r. nr (...).nie jest jeszcze prawomocna, organ wskazał, że powyższa decyzja jest ostateczna, bowiem strona nie złożyła od niej odwołania. Zgodnie z art. 239e ustawy Ordynacja podatkowa, decyzja ostateczna podlega wykonaniu. Tak więc, na podstawie takiej decyzji wierzyciel może wystawić tytuł wykonawczy. Natomiast skarga złożona w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1180/12, nie dotyczy decyzji, która była podstawą wystawienia tytułu wykonawczego nr (...).

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A, D, zarzucając:

- naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 34 w związku z art. 33, art. 17, art. 18, art.23 § 4 pkt. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegające na przyjęciu, że organ podatkowy może z urzędu i w każdym czasie uzupełnić lub sprostować decyzję w zakresie rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania i wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi w decyzji, a wierzyciel mógł wystawić tytuł wykonawczy, którego podstawą prawną są dwie decyzje tworzące całość, pomimo poważnych wątpliwości czy decyzje te są prawomocne, albowiem skarżąca złożyła skargę do WSA w Krakowie i sprawa zawisła - sygn. akt III SA/Kr 1180/12 i jest już na etapie merytorycznego rozpoznania,

- istotne uchybienia procesowe mające wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 6-11, art. 13, art. 28, art. 35 – 36, art. 61, art. 77 i art. 136 kpa, polegające na przyjęciu, że stan faktyczny potrzebny do rozpatrzenia niniejszej sprawy był wystarczający pomimo, że w sprawie zostały wydane dwie decyzje - decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26.03.2012r. sygn. akt nr (...).i uzupełniająca decyzja naczelnika Urzędu Celnego z daty 30.07.2012r. sygn. akt (...)., a jedna z tych decyzji jest przedmiotem rozstrzygnięcia przez WSA w Krakowie i dotknięta jest nieważnością postępowania, albowiem jedna dotyczy całości zdarzenia, a druga dotyczy części zdarzenia objętego przez organ podatkowy, oraz

- niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności nie przeprowadzenie jakichkolwiek wyjaśnień w tej sprawie, czy dwie decyzje pozostające ze sobą w sprzeczności mogą stanowić jeden tytuł wykonawczy.

Skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga jest uzasadniona.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2013r. sygn. akt III SA/Kr 1180/12 po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 czerwca 2012 r. nr (...).w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, Sąd ten uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji organu pierwszej instancji oraz samą decyzję nr (...)., którą wymierzono skarżącej karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Nadto Sąd ten określił, że uchylona decyzja nie może być wykonywana, a zatem zgodnie z treścią art. 152 ustawy o p.p.s.a. decyzja ta nie może obecnie stanowić podstawy do prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Zatem zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegają uchyleniu z powodu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a.), albowiem wobec wydania w dniu 25 kwietnia 2013r. przywołanego wyżej wyroku przez WSA w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 1180/12, podstawa prowadzenia egzekucji wygasła, co w efekcie oznacza, iż zaistniała przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 8 kpa).

Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy o p.p.s.a. w zw. z art. 135 i 152, a kosztach postepowania w oparciu o art. 200 i 205 § 4 tej ustawy.