Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1076/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, 77 § 1 i art. 80 oraz art. 32 ust. 2 ustawy - Prawo o zamówieniach publicznych
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Anna Wesołowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2015 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr, Minister Infrastruktury i Rozwoju (Minister) po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Gminę [...] (dalej "Skarżąca" albo "Gmina") uchylił w całości decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 w związku z art. 184 ust, art. 27 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), art. 104 § 1 w związku z art. 107 kpa oraz § 3 ust. 2 litera f Porozumienia w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach Programu [...] nr [...] zawartego w dniu [...] pomiędzy Ministrem Rozwoju Regionalnego a Samorządem Województwa [...] (z późn. zm.). i orzekł zwrot kwoty [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania transz dofinansowania, z których poniesione zostały kwestionowane wydatki, tj. dla kwoty [...] zł od dnia 18 lipca 2013 r. do dnia zwrotu, dla kwoty [...] zł od dnia 24 lipca 2013 r. do dnia zwrotu.

Decyzja ta wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżącej przyznane zostało na warunkach określonych w umowie ramowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nr [...] z dnia [...] zmienionej Aneksem nr [...] z dnia [...] oraz Aneksem nr [...] z dnia [...] (dalej umowa), dofinansowanie w wysokości [...] PLN jako Beneficjentowi projektu nr [...], pt. "Aktywność Pomaga w Życiu" (projekt), w ramach Programu [...] Priorytet VII Promocja integracji społecznej, Działanie 7.1 Rozwój i upowszechnienie aktywnej integracji, Poddziałanie 7.1.1 Rozwój i upowszechnienie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej. Celem tego programu było rozwijanie aktywnych form integracji społecznej i umożliwienie dostępu do nich 8 kobietom i 2 mężczyznom zagrożonych wykluczeniem społecznym z terenu Gminy w okresie od stycznia do grudnia 2013 r. Zgodnie z treścią umowy realizację projektu Gmina powierzyła Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej. Projekt realizowany miał być w okresie od 01.01.2013 r. do dnia 31.12.2013 r.

W wyniku przeprowadzonej kontroli organ pierwszej instancji uznał, że Skarżąca nie zastosowała przepisów ustawy prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (Dz U. z 2010 r. nr 113, poz. 799 ze zm., dalej "ustawa") dokonując podziału zamówienia i naruszając w ten sposób art. 32 ust. 2 ustawy. Wobec powyższego organ wezwał Skarżącą do zwrotu kwoty odpowiadającej wydatkom uznanym za niekwalifikowane, a wobec bezskuteczności wezwania powiadomił Skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Następnie, Zarząd Województwa [...] decyzją z dnia [...] zobowiązał Skarżącą do zwrotu środków dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur obowiązujących w ramach [...], tj. Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach [...], dalej Wytyczne, w związku z realizacją projektu pn.: "Aktywność pomaga w Życiu" (nr [...]) w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, tj.:

- ..od dnia 18 lipca 2013 r., w którym przekazano transzę dofinansowania w wysokości [...] zł (włącznie z tym dniem) do dnia zwrotu dla kwoty [...] zł; od dnia 24 lipca 2013 r., w którym przekazano transzę dofinansowania w wysokości [...] zł do dnia zwrotu dla kwoty [...] zł.

Z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wynika, że w jego ocenie Skarżąca nie zastosowała przepisów ustawy dokonując podziału zamówienia na trzy części o wartości poniżej [...] EURO każda to jest dzieląc je na odrębne zlecenia obejmujące :

1. przeprowadzenie doradztwa psychospołecznego, mediacji rodzinnych i doradztwa specjalistycznego ([...] złotych)

2. przeprowadzenie wyjazdu szkoleniowo-integracyjnego, szkolenia z zakresu pierwszej pomocy, treningu kompetencji i umiejętności społecznych, zajęć z animatorem społeczności lokalnej oraz psychodietetyki ([...] złotych),

3. przeprowadzenie kursów zawodowych, tj. kursu prawa jazdy kat. B, kursu obsługi wózków widłowych oraz kursu wizażu ([...] złotych).

Organ pierwszej instancji uznał, że Skarżąca niesłusznie potraktowała powyższe postępowania jako odrębne zamówienia o wartości poniżej [...] tys. euro, podczas gdy ww. usługi stanowiły jedno zamówienie, którego łączna wartość przekraczała próg [...] tys. Euro. Oznacza to, że Skarżąca powinna była przeprowadzić procedurę wyboru wykonawcy zgodnie z ustawą. W konsekwencji, organ pierwszej instancji uznał, iż Skarżąca naruszyła art. 32 ust. 2 ustawy, pkt 2.2.7.1 Zasad finansowania [...] z dnia [...] oraz pkt 3.1.3 Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach [...] z dnia [...].

Organ wyjaśnił również, że nałożona na Skarżącą korekta finansowa odpowiada 25 % wartości faktycznych wydatków kwalifikowalnych dla danego zamówienia. Z uwagi na brak kategorii odpowiadającej naruszeniu dokonanemu przez Skarżącą w tabeli nr 4 Załącznika nr 10 "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE" do Zasad finansowania [...] z dnia [...] obowiązujących w czasie przeprowadzenia postępowania, organ pierwszej instancji podjął decyzję, na podstawie rekomendacji Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju dotyczącej stosowania korekty finansowej wysokości maksymalnie 25 % dla zamówień publicznych o wartości poniżej progów unijnych, o nałożeniu korekty finansowej na Beneficjenta zobligowanego podmiotowo do stosowania ustawy Prawo Zamówień Publicznych, który udzielił zamówienia bez zastosowania przepisów ww. ustawy, uznając za najbliższą rodzajowo kategorię nr 5, przewidującą ww. korektę finansową za bezprawne udzielenie zamówienia w trybie ( negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki lub zapytania o cenę).

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej wskazał, że za jedno zamówienie należy uważać takie, które z ekonomicznych i funkcjonalnych przyczyn ma takie samo lub podobne przeznaczenie techniczne i gospodarcze, może być wykonane przez tego samego wykonawcę i jest udzielane oraz realizowane w podobnym okresie czasu. Zamówienie spełniające powyższe przesłanki należy uznać za jedno zamówienie nawet wówczas, gdy udzielane jest w częściach.

W przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości co do spełnienia kryterium tożsamości czasowej, gdyż umowa na realizację wszystkich szkoleń została zawarta na okres od [...] do [...]. Przedmiot zamówienia był jeden i ten sam, tj. czynności o podobnym charakterze i przeznaczeniu, służące temu samemu celowi. Należy podkreślić, iż przedmiotem zamówienia była realizacja zadań z aktywnej integracji - szkoleń przeznaczonych dla uczestników projektu. W ocenie organu pierwszej instancji przedmiotowe zamówienia mogły być wykonane przez tego samego wykonawcę, o czym świadczy fakt, iż w ramach rozeznania rynku Skarżąca skierował zapytania ofertowe we wszystkich trzech zamówieniach do trzech tych samych wykonawców, z czego jeden z nich firma S. H. K. złożyła oferty na dwa zamówienia, natomiast firma P. A. P. na wszystkie trzy zamówienia.

Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności niniejszej sprawy, uznano, że zamówienia na szkolenia realizowane w ramach Zadania 1 - Aktywna Integracja zlecone przez Skarżącą cechowały się tożsamością przedmiotową, czasową i podmiotową. Oznacza to, że Skarżąca powinna była uznać, że stanowią one jedno zamówienie, którego wartość należało oszacować zgodnie z postanowieniami art. 32 - 35 ustawy, czemu Skarżąca uchybiła.

Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów k.p.a., tj:

a. naruszenie zasady prawny obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w szczególności przez nie dokonanie wyjaśnienia, czy w analizowanej sprawie mamy do czynienia z jednym zamówieniem, czy odrębnymi zamówieniami;

b. naruszenie zasady legalności - art. 6 k.p.a., przez nałożenie na Skarżącą korekty finansowej wymierzonej niezgodnie z Zasadami finansowania [...], w sytuacji kiedy prawidłowa ocena stanu faktycznego i prawnego prowadzi do wniosku, że Odwołujący miał do czynienia z odrębnymi zamówieniami.

W ocenie Skarżącej decyzja organu pierwszej instancji naruszała również przepisy prawa materialnego to jest art. 32 ust. 2 ustawy poprzez przyjęcie, że Skarżąca dokonała nieprawidłowego podziału zamówienia, w sytuacji gdy z punktu widzenia Ustawy miała do czynienia z odrębnymi zamówieniami, których wartość nie przekraczała równowartości kwoty [...] euro.

Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu odwołania Skarżąca wskazała, że kwestionowane zamówienia były odrębnymi zamówieniami, co znajduje swoje potwierdzenie w prawie zamówień publicznych. Skarżąca podkreśliła, że czym innym jest realizacja i przeprowadzenie doradztwa psychologicznego, a czym innym kursy zawodowe prawa jazdy kat. B, kursy wizażu, czy kursy obsługi wózków widłowych.

Skarżąca wskazała, że nie jest powszechne, iż przedsiębiorcy lub innego rodzaju podmioty jednocześnie mają w swojej ofercie tak różne zadania jak szkolenia prowadzone przez psychologów, szkolenia zawodowe, czy np. szkolenia z pierwszej pomocy. Przykładowo, zajęcia z psychologiem służą w szczególności podnoszeniu kwalifikacji z zakresu tzw. miękkich umiejętności psychologicznych. Swym zakresem obejmują komunikację, autoprezentację, kreatywność, negocjacje i inne. Ponadto, należy podkreślić, że warunki otrzymania uprawnień psychologa, jak i zasady wykonywania tego zawodu określa ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, co samo w sobie świadczy o tym, że tego typu usługi stanowią odrębny rodzaj zamówienia od innych, wyżej wymienionych, objętych postępowaniem o udzielenie zamówienia. Skarżąca wskazała, że również kursy na prawo jazdy mogą być prowadzone wyłącznie przez podmioty odpowiadające wymogom określonym w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 roku w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, które reguluje m.in. wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenie w zakresie wyposażenia dydaktycznego, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do szkolenia. Zatem, osoby które zamierzają prowadzić tego typu szkolenia zobowiązane spełnić wymagania określone w tym rozporządzeniu. Ta okoliczność powoduje, że szkoleniami z zakresu prawa jazdy zajmują się wyspecjalizowane podmioty, spełniające nałożone na nie ww. rozporządzeniem wymagania. Mimo iż firmy szkoleniowe w celu utrzymania się na rynku poszerzają swoją ofertę, to jednak nie jest powszechne, aby jeden podmiot szkoleniowy jednocześnie świadczył swoje usługi w zakresie specjalistycznych szkoleń prawa jazdy i np. kursów wizażu. Natomiast zgodnie z powyżej przedstawioną argumentacją prawną o szkoleniu tego samego rodzaju można mówić jedynie wtedy, jeżeli powszechne jest (a nie tylko możliwe) przeprowadzenie tych wszystkich szkoleń przez jednego wykonawcę.

Jeżeli chodzi natomiast o kurs obsługi wózków widłowych, to odbywają się one w oparciu o program Urzędu Dozoru Technicznego, co jednoznacznie wskazuje na specjalistyczny ich charakter.

W ocenie Skarżącej przytoczone wyżej argumenty potwierdzają, że wymienione zadania są odrębnymi zamówieniami. Zasadnym zatem jest wniosek, że niezależnie od tego, że Skarżąca we wszystkich trzech postępowaniach wysłała zapytania do tych samych podmiotów, miała do czynienia z odrębnymi zamówieniami skupionymi w jednym postępowaniu.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] Minister uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości następnie orzekł co do istoty sprawy nakładając na Skarżącą obowiązek zwrotu kwoty [...] złotych wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania transz dofinansowania, z których poniesione zostały kwestionowane wydatki, tj.: dla kwoty [...] zł od dnia 18 lipca 2013 r. do dnia zwrotu, dla kwoty [...] zł od dnia 24 lipca 2013 r. do dnia zwrotu.

Z uzasadnienia decyzji Ministra wynika, że w całości podzielił on ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ pierwszej instancji. Minister wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości co do spełnienia kryterium tożsamości czasowej ze względu na zawarcie umów, których termin realizacji jest zbliżony i wynika wprost z okresu i harmonogramu realizacji projektu. Zachodzi również tożsamość przedmiotowa, bowiem przedmiotem zamówienia były usługi tego samego rodzaju o podobnym charakterze, tj. szkolenia i doradztwo mające na celu aktywizację społeczną i zawodową osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Uzasadniając spełnienie przesłanki tożsamości podmiotowej organ wskazał, że zamówienie mogło być wykonane przez tego samego wykonawcę, co potwierdzają zapytania ofertowe wysłane przez Skarżącą do tych samych potencjalnych wykonawców oraz złożone oferty na trzy postępowania przez firmę P. A. P. w przedmiotowej sprawie.

Wyjaśniając przyczyny uchylenia decyzji organu pierwszej instancji Minister wskazał, że w dniu 13 września 2014 r. weszła w życie zmiana w art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych - część wspólna otrzymała brzmienie " - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.". Organ pierwszej instancji niesłusznie nakazał zwrot orzeczonej kwoty w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja organu pierwszej instancji stanie się ostateczna. Wskazany błąd nie miał wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji, nie ograniczył w żaden sposób praw Strony, w związku z czym Minister zdecydował się na uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy.

Skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę zarzucając jej naruszenie :

1. art. 32 ust. 1 i 2 ustawy poprzez przyjęcie, że niniejszym stanie faktycznym mamy do czynienia z jednym zamówieniem (tzw. "zamówieniem tego samego rodzaju"), a nie kilkoma odrębnymi zamówieniami, których wartość należy szacować oddzielnie, co doprowadziło Organ II instancji do błędnego wniosku, iż Skarżąca zobowiązana była do stosowania przepisów Ustawy w związku z udzielanymi zamówieniami,

2. art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 6a ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przez rozstrzygnięcie, że Skarżąca zobowiązana jest do zwrotu środków publicznych, pomimo że Skarżąca nie dopuściła się naruszenia żadnych przepisów powszechnie obowiązujących ani też nie naruszyła "Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Programu [...]" oraz "Zasad finansowania Programu [...]",

3. art. 6 k.p.a. (zasada praworządności) poprzez jego niezastosowanie i stosowanie jako podstawę prawną wydanej decyzji administracyjnej wytycznych i zaleceń, które nie są przepisami powszechnie obowiązującego prawa i nie mają mocy wiążącej,

4. art. 75 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy,

5. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a to naruszenia przez Organ I instancji art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a. poprzez wadliwe sformułowanie uzasadnienia decyzji, które doprowadziło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, a które to naruszenia nie zostały dostrzeżone przez Organ II instancji,

6. naruszenie zasady prawny obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w szczególności przez nie dokonanie wyjaśnienia, czy w analizowanej sprawie mamy do czynienia z jednym zamówieniem, czy odrębnymi zamówieniami,

7. naruszenie zasady legalności - art. 6 k.p.a., przez nałożenie na Skarżącą korekty finansowej wymierzonej niezgodnie z Zasadami finansowania [...] (załącznik nr 11 - "Wytyczne dotyczące określania korekt finansowych za naruszenie prawa zamówień publicznych związane z realizację projektów współfinansowanych ze środków UE"), w sytuacji kiedy prawidłowa ocena stanu faktycznego i prawnego prowadzi do wniosku, że Skarżąca miała do czynienia z odrębnymi zamówieniami, zatem nie ma podstaw, aby wymierzać korektę finansową od wartości wszystkich zamówień; ewentualnie należałoby wymierzyć korektę w niższej wysokości.

Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi, uchylenie decyzji Organu II instancji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a., uchylenie poprzedzających decyzji Organu I i II instancji na podstawie art. 135 p.p.s.a., ewentualnie, o stwierdzenie nieważności decyzji jako pozbawionej podstawy prawnej w postaci przepisów powszechnie obowiązującego prawa, oraz o zasądzenie na rzecz Strony skarżącej od organu kosztów postępowania, oraz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko i powołała się na stanowisko wyrażone w tej sprawie przez Urząd Zamówień Publicznych z piśmie z dnia 3 sierpnia 2015 r. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga jest niezasadna.

Rozstrzygnięcie sporu zawisłego przed tutejszym sądem sprowadzało się do odpowiedzi na pytanie, czy Skarżąca dokonała podziału zamówienia publicznego w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, to jest z naruszeniem art. 32 ust. 2 ustawy czy też nie.

Sąd stwierdza, że między stronami postępowania nie było sporu co do tego, jakie przesłanki winny być spełnione, by określone zamówienie uznane zostało za jedno zamówienie niepodlegające podziałowi. Obie strony postępowania są zgodne, że o występowaniu jednego zamówienia decyduje spełnienie przesłanki tożsamości czasowej, podmiotowej i przedmiotowej, różnią się jednak w ocenie czy przesłanki te zaistniały w niniejszej sprawie. W ocenie organów obu instancji przesłanki te zostały spełnione, w ocenie strony Skarżące – nie.

Sąd rozpoznający sprawę uznaje, że organy obu instancji prawidłowo zebrały materiał dowodowy w niniejszej sprawie a następnie dokonały jego oceny zgodnie z wytycznymi wynikającymi z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. W ocenie sądu tak ustalony przez organy stan faktyczny uprawniał do stwierdzenia, że Skarżąca dokonała niezgodnego z prawem podziału jednego zamówienia, naruszając tym samym art. 32 ust. 2 ustawy.

O powyższym świadczą w ocenie sądu następujące okoliczności :

We wniosku o dofinansowanie Skarżąca wskazała, że celem projektu jest aktywna integracja, która realizowana będzie poprzez zawarcie 10 kontraktów socjalnych w ramach których realizowane będą instrumenty aktywnej integracji oraz wymieniła łącznie 9 zadań, które służyć będą temu celowi.

Oznacza to, że przystępując do realizacji projektu Skarżąca uznawała wszystkie zadania wymienione we wniosku i budżecie za służące realizacji jednego celu, jakim była aktywna integracja.

Dopiero na etapie wysyłania zapytań ofertowych Skarżąca podzieliła opisane wyżej zadania na trzy grupy, argumentując w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, że podział ten uzasadniony był odrębnością podmiotową zadań, bowiem musiały być one realizowane przez osoby które spełniały kryteria wynikające z odrębnych uregulowań prawnych.

Powyższe stanowisko jest w ocenie sądu nieuzasadnione.

Faktycznie, należy przyznać Skarżącej rację; że osoby prowadzące szkolenia których celem jest uzyskanie uprawnień do kierowania wózkami widłowymi lub też które pozwolą na uzyskanie umiejętności pozwalających na zdanie egzaminu na prawo jazdy muszą mieć inne kwalifikacje. Innych umiejętności wymaga się również od osoby prowadzącej szkolenie z zakresu wizażu, psychodietetyki czy też pierwszej pomocy Jednak należy zwrócić uwagę, że zlecając przeprowadzenie trzech grup usług Skarżąca połączyła ze sobą szkolenia obejmujące :

a. przeprowadzenie doradztwa psychospołecznego, mediacji rodzinnych i doradztwa specjalistycznego ([...] zł),

b. przeprowadzenie wyjazdu szkoleniowo-integracyjnego, szkolenia z zakresu pierwszej pomocy, treningu kompetencji i umiejętności społecznych, zajęć z animatorem społeczności lokalnej oraz psychodietetyki ([...] zł),

c. przeprowadzenie kursów zawodowych, tj. kursu prawa jazdy kat. B, kursu obsługi wózków widłowych oraz kursu wizażu ([...] zł)

W ocenie sądu, analizując tak pogrupowane zlecenia brak jest podstaw do przyjęcia argumentu Skarżącej, że wystąpienie z zapytaniami ofertowymi na trzy różne grupy czynności było wynikiem konieczności powierzenia poszczególnych zadań podmiotom posiadającym szczególne kompetencje. Idąc bowiem za tokiem rozumowania Skarżącej należałoby przyjąć, że istnieje odrębna grupa osób uprawnionych i wykwalifikowanych do prowadzenia jednocześnie szkoleń z zakresu kursów prawa jazdy, kursów obsługi wózków widłowych i kursów wizażu, lub też odrębna grupa trenerów, którzy posiadają jednocześnie kompetencje w zakresie szkoleń pierwszej pomocy i umiejętności społecznych.

Sąd podkreśla również w tym miejscu że Skarżąca zapytania ofertowe, co do realizacji poszczególnych trzech podgrup zadań nie skierowała do firm zajmujących się odrębnymi rodzajami szkoleń (np. do firm specjalizujących się w szkoleniach z zakresu prawa jazdy czy też w szkoleniach z zakresu wizażu) ale do trzech firm, z których jedna przedstawiła oferty dla wszystkich trzech podgrup szkoleń a jedna – dla dwóch podgrup szkoleń. Ostateczna wybrana została jedna firma, której powierzono realizację wszystkich 9 zadań..

Zwrócić należy również uwagę, że realizacja wszystkich trzech grup zadań, które w ocenie strony Skarżącej, były tak całkowicie odrębne, objęta została ostatecznie jedną umową z dnia [...]. Umowa ta, jak wynika z jej § 1 dotyczy usługi w związku z realizacją projektu "Aktywność pomaga w życiu". W § 2 umowy wskazano, że Zamawiający zleca a wykonawca przyjmuje do wykonania zlecenie, w ramach którego będą przeprowadzane opisane w poszczególnych punktach czynności.

Już samo sformułowanie przedmiotu powyższej umowy świadczy, że strony traktowały jej przedmiot jako jedno zlecenia, obejmującego wszystkie czynności wchodzące w zakres projektu "Aktywność pomaga w życiu". Również z treści paragrafu 6 umowy wynika, że przewidziane zostało jedno wynagrodzenie w łącznej wysokości [...] złotych brutto za, jak to określono "wykonanie zlecenia zgodnie z § 2".

W świetle powyższego w ocenie sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że wszystkie zadania wymienione we wniosku o dofinansowanie i budżecie zmierzały do realizacji jednego celu, jakim była aktywna integracja, zadania te zrealizowane przez ten sam podmiot i w tym samym czasie w ramach jednej umowy. W konsekwencji, organy prawidłowo przyjęły, że w sprawie występowała jedność podmiotowa, przedmiotowa i czasowa wszystkich 9 zadań wymienionych we wniosku i budżecie, które winny być objęte jednym zamówieniem publicznym, co oznacza, że Skarżąca dokonała niezgodnego z prawem podziału tegoż zamówienia.

Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego sąd wskazuje, że w toku postępowania administracyjnego strona Skarżąca nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych, które miałyby na celu wykazanie prawidłowości jej stanowiska. Skarżąca kilkakrotnie przedstawiała swoje stanowisko, jednak obejmowało ono wyłącznie ocenę prawną. Również na etapie skargi do sądu Skarżąca nie wskazała jakich czynności organy nie podjęły, by prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy.

Konsekwencją podzielenia ustaleń faktycznych poczynionych przez organy jest uznanie, że organy te prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego co oznacza, że objęte punktami 1,2, 3 i 7 skargi również uznać należy za nieuzasadnione.

Końcowo sąd wyjaśnia, że z uwagi na przytoczone w niniejszym uzasadnieniu okoliczności nie było możliwe podzielenie stanowiska wyrażonego w piśmie Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 3 sierpnia 2015 r. Zwrócić należy również uwagę, że w powyższym piśmie wprost wskazane zostało, że stanowi ono ogólną interpretację przepisów prawa a urząd nie znając wszystkich okoliczności sprawy ani nie mając podstaw prawnych do ich pełnego wyjaśnienia nie może doradzać w kwestii indywidualnego stosowania przepisów prawa.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.