Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 876/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne~Minister Środowiska
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. J. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnień warunków realizacji inwestycji postanawia: 1). zwolnić L. J. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

L. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2008 r.

W złożonych w dniu 22 czerwca 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) urzędowych formularzach PPF skarżący w rubryce 4 zaznaczył, iż wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do sprecyzowania zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący w piśmie procesowym z dnia 7 września 2009 r. oświadczył, iż wniosek jego dotyczy zarówno zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia adwokata.

Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie emerytalne w wysokości 2165 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Miejscem zamieszkania skarżącego jest pokój wynajmowany w domu córki A. P., z możliwością dodatkowego korzystania z kuchni, łazienki i ubikacji.

Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący w piśmie z dnia 29 lipca 2009 r. określił kwotę wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, wskazując na następujące wydatki:

- wynajem pokoju, wyżywienie, utrzymanie konieczne- 1000 zł ( kwota, którą przekazuje córce),

- energia elektryczna- 200 zł miesięcznie,

- opał- 2000 zł rocznie,

- lekarstwa- ok. 200 zł miesięcznie.

Skarżący ponadto oświadczył, iż stan jego zdrowia oraz podeszły wiek zmusza go do korzystania z pomocy innych osób oraz stałego leczenia, a tym samym wydatkowania niebagatelnych dla niego kwot.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:

Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.).

Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 29 lipca 2009 r. zobowiązuje do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Skarżący uzyskuje wprawdzie stały dochód z tytułu emerytury w wysokości 2165 zł netto, jednak wysokość tego świadczenia, przy uwzględnieniu kwoty wydatków jakie ponosi na lekarstwa, stałą opiekę osób trzecich oraz koszty utrzymania bieżącego, daje podstawy by przypuszczać, iż w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Należy mieć na uwadze, iż skarżący jest osobą w podeszłym wieku- 95 lat, chorą, nie posiada zatem potencjalnych możliwości dodatkowego zarobkowania. Wobec złego stanu zdrowia, w codziennym funkcjonowaniu zmuszony jest do korzystania z pomocy innych osób. Uzasadnione jest więc przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.