Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 778/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 33
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie SO del. Piotr Popek WSA Tomasz Smoleń / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2015r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 24 marca 2015 r., nr PO.3162.4.2015 w sprawie uznania zarzutów P. J. ( dalej: Skarżącego ) za nieuzasadnione.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 123 §1 i 2 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postepowania administracyjnego ( Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: Kodeks postępowania administracyjnego ) w zw. z art. 34 § 4 i 5 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., o postepowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.; dalej: ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).

Zarzuty Skarżącego sprowadzają się do próby wykazania, że nie istnieje obowiązek objęty tytułem wykonawczym, gdyż decyzja określająca zobowiązanie podatkowe nie została doręczona a także, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji, których Skarżący nie sprecyzował.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło ustalenia jak i wnioski organu I instancji, że tytuł wykonawczy odpowiada wszystkim wymaganiom przewidzianym w przepisach prawa, a decyzja z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego, wbrew zarzutom Skarżącego, jest ostateczna i została prawidłowo doręczona.

Organ wskazał, że w aktach znajduje się dowód doręczenia decyzji w dniu 26 maja 2009 r., a doręczenie spełnia wymogi art. 43 Kodeksu postepowania administracyjnego.

Tytuł wykonawczy nr [...] z 29 sierpnia 2011 r. został prawidłowo wystawiony i skierowany do przymusowego ściągnięcia zaległego podatku za 2009 r., po tym jak Skarżący dobrowolnie nie wpłacił III i IV raty podatku za 2009 r. Uprzednio organ podatkowy wystawił i doręczył Skarżącemu upomnienie nr 296/20 10. Upomnienie zawierało pouczenie, że w razie niewpłacenia należności zostanie wszczęte postepowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej.

Celem uprawdopodobnienia zarzutu nieprawidłowego sporządzenia decyzji, organ podatkowy w dniu 30 stycznia 2015 r. wezwał Skarżącego do przedłożenia w terminie 5 dni oryginału decyzji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], doręczonej w dniu 26 maja 2009 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie przedłożył decyzji. W piśmie z dnia 2 marca 2015 . wskazał, że nie jest w stanie określić czy doręczony dokument jest oryginałem czy kopią ponieważ nie jest on opisany jako oryginał lub kopia.

W skardze do Sądu Skarżący podniósł następujące zarzuty:

- naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 123 Kodeks postepowania administracyjnego, przez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia,

- art. 136 Kodeksu postepowania administracyjnego, przez nieprzeprowadzenie dogłębnego i wyczerpującego postepowania wyjaśniającego,

- naruszenie art. 7 i 8 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nierozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób wyczerpujący i wszechstronny.

W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie jest błędne i zostało wydane przedwcześnie. Nie kwestionuje faktu doręczenia decyzji stanowiącej podstawę wydania tytułu wykonawczego, a jedynie prawidłowość jej sporządzenia. Decyzja, która nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie może stanowić podstawy egzekucji. Ponadto zwrócił uwagę na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2014 r., [...] wskazało, że przed Kolegium toczyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie zmiany wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r., i że postępowanie zakończyło się odmową wszczęcia postepowania z uwagi na to, że w obrocie prawnym nie było decyzji z dnia [...] maja 2009 r. Ustalenia dokonane w tamtym postępowaniu prowadzą, w jego ocenie, do stwierdzenia, że skoro w aktach sprawy brak jest decyzji, to istnieją uzasadnione przypuszczenia, że decyzja nie została sporządzona w sposób prawidłowy, nie weszła do obrotu prawnego, a tym samym nie mogła stanowić podstawy do wydania tytułu wykonawczego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 135 P.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Przedmiotem kontroli jest postanowienie w sprawie nieuwzględnienia zarzutów przeciwegzekucyjnych.

Zgodnie z art. art.33 §1ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji: podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

Skarżący jako zarzut przeciwegzekucyjny wskazał nieistnienie obowiązku podatkowego oraz niespełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nieistnienie obowiązku Skarżący uzasadniał w toku postępowania administracyjnego- niedoręczeniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, na etapie skargi do Sądu -wyłącznie faktem jej nieprawidłowego sporządzenia.

Słusznie organy oceniły powyższy zarzut za nieuzasadniony.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wystarczającego do oceny powyższego zarzutu wynika, że decyzja stanowiąca tytuł wykonawczy z dnia [...] maja 2009 r., [...] została Skarżącemu doręczona w dniu 26 maja 2009 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odebrał ją ojciec Skarżącego –co odpowiada regułom doręczenia zastępczego, o których mowa w art. art. 43 Kodeksu postepowania administracyjnego.

W ocenie Sądu nieuzasadniony jest zarzut nieprawidłowości sporządzenia decyzji.

Znajdująca się w aktach sprawy decyzja odpowiada wymogom formalnym określonym w art. 107 Kodeksu postepowania administracyjnego i brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że decyzja doręczona Skarżącemu w dniu 26 maja 2009 r. nie spełniała tych wymagań.

Decyzja zawiera:

- oznaczenie organu administracji publicznej - Wójt Gminy T.,

- datę wydania – 22 maja 2009 r.,

- oznaczenie stron – J. P.,

- powołanie podstawy prawnej – art. 207, 210 i 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), art. 1, 3 4, 5 ust. 1, 6, 6a, 6c, 12 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz.U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969), art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4 ust. 1 i 4, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym ( Dz.U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.), art. 20a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zw. z uchwałą Nr XI/84/07 Rady Gminy T. z dnia 23 listopada 2007 r. w sprawie uchwalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2008 r. ( Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2464z dnia 15 grudnia 2008 r.), uchwała Nr XX/200/08 Rady Gminy T. z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia ceny skupu 1q żyta przyjmowanej jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze Gminy T. w 2009 r. ( Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2462 z dnia 15 grudnia 2008 r.), uchwała Nr XX/201/08 Rady Gminy T. z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia ceny sprzedaży drewna, przyjmowanej jako podstawa obliczenia podatku leśnego na obszarze Gminy T. w 2009 r.( Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2463 z dnia 15 grudnia 2008 r.),

-uzasadnienie faktyczne i prawne,

- pouczenie o środku zaskarżenia i sposobie jego wniesienia – odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Wójta Gminy T.,

- podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji- M. M. Kierownik Referatu Podatków i opłat, działająca z upoważnienia Wójta.

Skarżący nie wykazał by doręczona mu decyzja nie spełniała powyższych wymogów. Wezwany w dniu 30 stycznia 2015 r. do przedłożenia oryginału decyzji z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], która została doręczona w dniu 26 maja 2009 r. przesłał kserokopię z wskazaniem, że oryginał pozostaje do wglądu u niego. Na powyższym egzemplarzu brak jest podpisu osoby wydającej decyzję, w czym Skarżący upatruje nieprawidłowość jej sporządzenia.

W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że przesłany przez niego dokument stanowi kserokopię doręczonej mu w dniu 26 maja 2009 r. decyzji.

Prawidłowo organy wskazują, że w dniu 27 maja 2013 r. Skarżący zwrócił się osobiście do organu o wyjaśnienie jakie zaległości figurują na koncie 80354 ( K. J. i współwłaściciele) oraz na koncie 80024 ( P. J. – syn) oraz o wydrukowanie decyzji podatkowych dotyczących tych kont, ponieważ oryginały tych decyzji zaginęły. Jak wynika z akt sprawy wydruki zostały wydane.( akta administracyjne

k. 10 ).

Z powyższego organy wyciągnęły prawidłowe w ocenie Sądu wnioski, że dokument którym dysponuje Skarżący, to otrzymany przez niego w dniu 27 maja 2013 wydruk komputerowy, a nie doręczona w dniu 26 maja 2009 r. decyzja, którą jak sam przyznał- zgubił.

Niesłuszne są również obawy Skarżącego odnośnie do nieistnienia obowiązku podatkowego z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania.

Jak wyjaśnił ostatecznie organ, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności dotyczyło nakazu płatniczego z innej nieruchomości. Decyzja stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego w niniejszej sprawie, jest ostateczna i nie została wzruszona w trybie nadzwyczajnym.

Sąd nie zgadza się również z podnoszonymi zarzutami dotyczącymi niespełnienia wymogów tytułu wykonawczego, o których mowa w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, których Skarżący nie sprecyzował.

Znajdujący się w aktach sprawy tytuł wykonawczy nr 38/205/2011 i wprowadzone zmiany w stanie wymagalności odpowiadają wszystkim wymogom określonym w wyżej powołanym przepisie:

- oznaczenie wierzyciela- Wójt Gminy T.,

- wskazanie imienia nazwiska i adresu zobowiązanego- P. J.,

- treść podlegającego egzekucji obowiązku- łączne zobowiązanie pieniężne,

- podstawa prawna tego obowiązku ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, ustawa o podatku rolnym,

-wysokość- 7.229,00 zł – III kwartał 2009 r., 7230 zł IV kwartał 2009 r.,

-termin od którego nalicza się odsetki 16 września 2009 r.

- podstawę prawną egzekucji - decyzja z dnia [...] maja 2009 r., nr [...],

- datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela,

- pouczenie o przysługującym prawie do złożenia zarzutów,

- klauzul...ę o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej,

- wskazanie środków egzekucyjnych – z rachunku bankowego

- datę doręczenie upomnienia – 26 maja 2010 r.

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.