Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 814/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Zastępca Przewodniczącego Wydziału I: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za I kwartał 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie skarżąca w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na "ważny interes strony". Swojego wniosku nie uzasadniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej: p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania, w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.

W rozpatrywanej sprawie, skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób swojego wniosku, ani nie przedstawiła okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczności te nie wynikają również z akt sprawy. Warunkiem natomiast wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04; niepubl.). Skoro zatem zawarty w skardze wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia, w tym odniesienia do wymaganych ustawą przesłanek wstrzymania wykonalności aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie mógł on wywołać oczekiwanych przez stronę skutków procesowych w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.