Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 39/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55 par. 1, art. 63, art. 64 par. 3, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 27 stycznia 2014 r. na bezczynność tego organu w sprawie wniosku z dnia 9 listopada 2013 r. dotyczącego odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie usług opiekuńczych - w zakresie wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Z. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 27 stycznia 2014 r. na bezczynność tego organu w sprawie wniosku skarżącego z dnia 9 listopada 2013 r. dotyczącego odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie usług opiekuńczych.

Jednocześnie skarżący zwrócił się o "ustanowienie pomocy prawnej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż przepis art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", stanowi, że jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do grupy wniosków wszczynających odrębne postępowanie należy wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Podkreślić należy, że w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W świetle art. 247 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności złożonego przez nią wniosku wszczynającego odrębne postępowanie. Oczywista bezzasadność wniosku wyłącza zatem możliwość przyznania stronie prawa pomocy, nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a.

Oczywista bezzasadność wniosku, o jakim mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że wniosek ten nie może być uwzględniony (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731).

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 54 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

W świetle powołanego wyżej art. 55 § 1 p.p.s.a., wyłączną przesłanką wymierzenia organowi grzywny, o jakiej mowa w tym przepisie, jest nieprzekazanie przez ten organ sądowi skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi, jak tego wymaga art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że w razie dochowania przez organ administracji tych obowiązków, brak jest podstaw prawnych do ukarania organu grzywną na podstawie tego przepisu.

Z akt niniejszej sprawy bez najmniejszej wątpliwości wynika, że wbrew twierdzeniu Z. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze dochowało obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga Z. W. z dnia 27 stycznia 2014 r. na bezczynność Kolegium została bowiem przez niego złożona w siedzibie tego organu w dacie jej sporządzenia, tj. również w dniu 27 stycznia 2014 r. (k. 6 akt adm.). Organ skargę tę, wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę, przekazał zaś do tut. Sądu w dniu 26 lutego 2014 r. (w tym dniu wskazane dokumenty pracownik organu złożył w Biurze Podawczym Sądu – k. 8 akt adm.). Oczywistym jest zatem, że organ zachował ustawowy termin do dokonania tej czynności. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie również w aktach sprawy II SAB/Lu 81/14 (k. 3 i 4 akt sądowych), w której powyższa skarga Z. W. jest przedmiotem rozpoznania.

Skoro nie budzi żadnych wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do tut. Sadu przedmiotową skargę Z. W. z zachowaniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za niewywiązanie się z tego obowiązku, uznać należy za oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 247 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., przez co jego żądanie dotyczące przyznania prawa pomocy nie może zostać uwzględnione. W tej sytuacji Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności.

Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

.