Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 1/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. D., M. D. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżących W. D. i M. D. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W. D. i M. D., w imieniu których działa pełnomocnik - radca prawny T. S., wystąpili w dniu 21 grudnia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpoznania ich wniosku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy działek nr "[...]", w obrębie "[...]" dla inwestycji polegającej na budowie dziesięciu budynków mieszkalnych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych wraz z przyłączeniami.

W uzasadnieniu skargi podano, że wniosek w tej sprawie skarżący złożyli w dniu 13 października 2003r. Po rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia "[...]"r. Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na skutek odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]"r. nr "[...]" uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożyli w dniu 22 kwietnia 2004r. W. D. oraz M. D. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2005r. sygn. akt "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę i sprawa ponownie przekazana została Wójtowi Gminy.

Wobec braku rozpoznania tej sprawy skarżący w dniu 22 września 2005r. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Postanowieniem z dnia "[...]" r. nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy 14-dniowy termin do załatwienia sprawy. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 16 stycznia 2006r. lecz do chwili wniesienia skargi do Sądu sprawa nie została rozpoznana przez Wójta Gminy. W tych okolicznościach pełnomocnik stwierdził, iż skarga jest konieczna i uzasadniona.

Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, bowiem w dniu 10 stycznia 2007r. działający z upoważnienia Wójta Gminy Sekretarz Gminy zakończył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zabudowy mieszkaniowej na działkach nr "[...]" w obrębie "[...]" wydając decyzje odmawiające ustalenia warunków zabudowy w niniejszej sprawie.

Pismem procesowym z dnia 21 lutego 2007r. pełnomocnik skarżących wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 54 § 3 ppsa. wobec uwzględnienia przez Wójta Gminy skargi na bezczynność w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dziesięciu budynków mieszkalnych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych wraz z przyłączami na ww. działkach. Jednocześnie na podstawie art. 201 § 1 ppsa wniósł o zasądzenie od Wójta Gminy na rzecz skarżących kosztów postępowania w kwocie 340 zł obejmujących wpis w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa prawnego – 240 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie zauważyć należy, iż wniosek organu zawarty w odpowiedzi na skargę jest sprzeczny z treścią jego uzasadnienia.

Oddalenie skargi, o co wnosił organ, jest rozpoznaniem sprawy co do meritum. Wyklucza to wydanie orzeczenia o umorzeniu postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy co do istoty polega na orzeczeniu odnośnie naruszenia prawa w działaniu lub zaniechaniu organu administracji publicznej. Potrzeba takiego załatwienia sprawy, poprzedzona badaniem zasadności skargi, zachodzi, gdy Sąd stwierdzi, że istnieje przedmiot sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu polegającą na powstrzymaniu się od wydania decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.)- zwanej dalej: ppsa.

W chwili wniesienia skargi przedmiot sprawy, podlegający kontroli sądu administracyjnego istniał, gdyż wynikało z niego niezbicie, iż w chwili wniesienia skargi wniosek skarżących z dnia 13 października 2003r. nie został rozpoznany i nie została wydana decyzja administracyjna w tej sprawie. Gdyby stan sprawy nie zmienił się należałoby rozstrzygnąć, czy skarga zasługuje na uwzględnienie, czy też jest bezzasadna.

Jednakże po wniesieniu skargi organ załatwił wniosek W. D. i M. D. z dnia 13 października 2003r. wydając w dniu "[...]"r. decyzje w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na wskazanych wyżej działkach w obrębie "[...]".

Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna jego wszczęcia. Organ administracji publicznej nie pozostaje już w bezczynności.

Oznacza to, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, bowiem zgodnie z art. 54 § 3 ppsa. organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi uwzględnił tę skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy.

O kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ppsa, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. W rzeczonej sprawie koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia prawa obejmują kwotę uiszczonego od skargi na bezczynność organu wpisu w wysokości 100 zł oraz stosownie do art. 205 § 2 ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Kwotę wynagrodzenia radcy prawnego działającego w tej sprawie ustalono stosownie do §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.).