Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 132/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53  par. 1, art. 58  par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2008 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Prezydent Miasta orzekł o uchyleniu czynności materialno – technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały w lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]"w O. K. G. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż w dniu 10 sierpnia 2007 r. K. G. zgłosił swój pobyt stały w lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]" w O. W celu zameldowania przedłożył do wglądu przydział lokalu Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w O. z dnia "[...]" sierpnia 1991r., potwierdzający jego spółdzielcze własnościowe prawo do w/w mieszkania. Następnie w dniu 10 października 2007 r. L. G. wystąpiła z wnioskiem o uchylenie meldunku K. G. w lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]" w O. wskazując, że jej były małżonek nie mieszka w nim od maja 2001 r. Również K. G. w swoich wyjaśnieniach potwierdził, iż faktycznie nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Zameldował się w lokalu, którego jest nadal właścicielem, gdyż nie może pozostawać bez meldunku.

Od powyższego rozstrzygnięcia K. G. złożył odwołanie, wskazując, iż w 2001 r. wyprowadził się z przedmiotowego lokalu, ze względu na sytuację rodzinną. Jego zdaniem ma pełne prawo do zameldowania i mieszkania w nim. Od czerwca 2006 r. prowadzi działalność gospodarczą i z tego względu musi posiadać stałe miejsce zameldowania. Poprzednio był zameldowany u brata. Natomiast od października 2006 r. przebywa w mieszkaniu obecnej żony, w którym nie może się zameldować na pobyt stały.

Decyzją z dnia "[...]", "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżaną decyzję. W uzasadnieniu wskazano m.in., że zameldowanie K. G. na pobyt stały w lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]" w O. było czynnością wadliwą, albowiem w dniu dokonania zameldowania tj. w dniu "[...]" sierpnia 2007 r. wymieniony nie zamieszkiwał w przedmiotowym mieszkaniu z zamiarem stałego pobytu. Ponadto stwierdzono, iż zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i jest potwierdzeniem faktu pobytu w nim. Zgodnie z prawem K. G. powinien dokonać zameldowania w miejscu faktycznego pobytu.

Powyższa decyzja została doręczona K. G. w dniu 14 stycznia 2008 r.

Na w/w decyzję wymieniony w dniu 14 lutego 2008 r. osobiście złożył w Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja Wojewody została doręczona skarżącemu w dniu 14 stycznia 2008 r. Pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 14 lutego 2008 r. (data wpływu do Kancelarii Ogólnej Wojewody), a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 13 lutego 2008 r.

Mając powyższe na uwadze w świetle art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić.