Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 1042/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177 par. 1, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1061/11 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 marca 2012 r., I SA/Gd 1061/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia środka zaskarżenia odrzucił zażalenie skarżącego, M. W. na postanowienie WSA w Gdańsku z 27 stycznia 2012 r. odmawiające przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z 27 stycznia 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu zastępczo w dniu 15 lutego 2012 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał 22 lutego 2012 r. Późniejsze odebranie pisma nie wywiera skutku, że zostało ono doręczone w dniu odebrania, gdy wcześniej nastąpił już skutek doręczenia na zasadzie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: "P.p.s.a."). W związku z tym sąd uznał, że składając w dniu 23 lutego 2012 r. w urzędzie pocztowym pismo zawierające zażalenie, skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wskazał, że brak jego winy w uchybieniu terminowi można uznać za co najmniej uprawdopodobniony z uwagi na okoliczność, że był przekonany, że zażalenie wniósł w ustawowym terminie.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie lub w którym wydano zaskarżone zarządzenie (art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia i jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny, przy czym można żądać jego przywrócenia na warunkach określonych w art. 86-88 P.p.s.a.

W rozpoznanej sprawie niewątpliwe jest, że postanowienie WSA w Gdańsku z 27 stycznia 2012 r. zostało doręczone skarżącemu zastępczo w dniu 15 lutego 2012 r. Natomiast zażalenie na ww. postanowienie zostało nadane w placówce pocztowej 23 lutego 2012 r., a zatem po upływie 7-dniowego terminu do jego wniesienia. Z uwagi na powyższe sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego.

Odnosząc się z kolei do argumentacji skarżącego zawartej w zażaleniu, w której wskazał na brak winy w uchybieniu terminowi, należy wskazać, że z uwagi na przedmiot toczącego się postępowania zażaleniowego, pozostaje ona bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie rozważał ich zasadności badając legalność postanowienia z 21 marca 2012 r. Kwestia bowiem braku winy w niedochowaniu terminu może by być rozważana jedynie w odniesieniu do wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w trybie i na zasadach wynikających z norm zawartych w Rozdziale 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.