Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 10/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 2 pkt 7, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 57, , art. 58 ust. 1, art. 68a ust. 8
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Specjalista Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi D. K., M. K.-S. - wspólników spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe [...] na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 10/22

Uzasadnienie

Przedmiotem rozpoznania jest skarga D. K. i M. K. – S. – wspólników spółki [...] P. P. – U. – H. T. W. w B.( skarżący, wnioskodawcy) na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych( dalej organ) z dnia [...] grudnia 2021 roku, nr [...] w przedmiocie o nieuwzględnienie protestu skarżących z dnia [...] listopada 2021 roku od negatywnej oceny merytorycznej wniosku.

Wnioskodawcy złożyli do organu wniosek, nr [...] o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014 - 2020 – pod nazwą ,, Wyposażenia hali produkcyjnej do wdrożenia technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+ R ‘’.

Dokonując krótkiego opisu projektu wnioskodawcy wskazali, że wnioskujący planują do końca 2021 roku rozszerzyć asortyment produktów przez wdrożenie produkcji i sprzedaży elementów drewnianych z płyt klejonych i stolarki budowalnej, takich jak: elementy do budowy schodów, słupy schodowe, kantówki okienno – drzwiowej, deski tarasowej oraz boazerii i deski szalunkowej oraz innowacyjny produkt kantówka hybrydowa z sosny i dębu, którego badanie firma zleciła Instytutowi Technologii Drewna. Surowce, które będą wykorzystane to głównie sosna, dąb i olcha, zakupione od Państwowego Gospodarstwa Leśnego " Lasy Państwowe ‘’. Przedmiotem projektu jest wprowadzenie na rynek nowej, innowacyjnej przynajmniej na skalę województwa m., grupy produktów w postaci elementów drewnianych z płyt klejonych i konstrukcji stolarki budowalnej z wysokiej jakości drewna o podwyższonej trwałości w postaci przypominającej lite drewno, w tym kantówki hybrydowej z sosny i dębu, poprzez użycie nowoczesnej linii produkcyjnej wykorzystującej innowacyjną technikę precyzyjnego łączenia. W ramach inwestycji park maszynowy firmy zostanie uzupełniony o dodatkową linie produkcyjną składająca się z siedmiu nowych maszyn. Prawidłowe przeprowadzenie inwestycji będzie wymagało zatrudnienia co najmniej 26 osób na różnych stanowiskach na pełny etat.

Pismem z dnia [...] listopada 2021 roku organ poinformował skarżących, że ich wniosek o dofinansowanie w ramach naboru [...] nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. Wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny w ramach kryterium :

- dostępu nr 1 – zakres projektu,

- ogólne nr 3 – efektywność projektu.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podnosił, iż wnioskodawcy zadeklarowali, iż ich projekt jest wdrożeniem wyników prac badawczo – rozwojowych zakupionych od Zakładu Badania i Zastosowania Drewna Instytutu Technologii Drewna Sieci Badawczej Ł. . Jak wskazywał wnioskodawca tematem zlecenia było zbadanie właściwości mechanicznych przy zginaniu próbek półfabrykatów z drewna klejonego w wersji standardowej i hybrydowej. Dołączono w tym zakresie dokument ,, Sprawozdanie z badań nr [...]. Celem dokumentu było zbadanie wytrzymałości i sztywności przy zgniataniu statycznym półfabrykatów dostarczonych przez wnioskodawcę. Wykonawca badań wykonał zgodnie ze zleceniem badania wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości przy zginaniu trójpunktowym według normy ISO 13061 -3 2014. Jednocześnie zgodnie z zapisami w dokumentacji wynikiem tychże prac miał być wprowadzony do oferty przedsiębiorstwa nowy produkt w postaci kantówek hybrydowych z drewna sosnowego i dębowego. Analiza przedłożonej dokumentacji w ocenie organu nie pozwala uznać , że w ramach przeprowadzonych prac przeprowadzone były prace badawczo rozwojowe. Badania te były pod kątem spełniania przez produkt norm ISO. Aby dana działalność mogła zostać sklasyfikowana jako B+ R spełnione muszą być spełnione łącznie kryteria – działalność nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna i możliwa do przeniesienia i odtworzenia. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z testowaniem produktu zgodnie z normą, która następuje po etapie opracowania produktu. Gdyby produkt( kantówki hybrydowe) powstał w toku prac badawczo – rozwojowych, to właśnie z tego etapu opracowania produktu wnioskodawcy winni dostarczyć opis/raport.

Pismem procesowym z dnia [...] listopada 2021 roku skarżący wnieśli protest do oceny projektu pod tytułem ,, Wyposażenie hali produkcyjnej do wdrożenia technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+ R ‘’

Skarżący nie zgadzali się z dokonaną przez Komisję Oceny Projektów ( dalej KOP) i nie spełnianiem :

- kryterium dostępu nr 1 ,, zakres projektu ‘’,

- kryterium ogólne nr 3 ,, efektywność projektu’’.

Ocenie powyższych kryteriów zarzucali wadliwość proceduralną polegającą na ocenie projektu w oparciu o błędną interpretację wytycznych odnośnie spełniania kryteriów określanych w załączniku do regulaminu konkursu oraz uniemożliwienie przez KOP poprawy wniosku na etapie oceny merytorycznej.

Skarżący wskazywali, że kryterium dostępu nr 1, o którym mowa w Kryteriach wyboru projektów, stanowiących załącznik do regulaminu konkursu stanowi, że ocenie w ramach kryterium dostępu ,, zakres projektu ‘’ podlega to czy:

- inwestycja jest rozbudową przedsiębiorstwa, w szczególności związaną z wprowadzeniem na rynek nowych lub ulepszonych produktów i usług( przez rynek rozumie się co najmniej obszar działalności gospodarczej przedsiębiorstwa otrzymującego wsparcie); lub/ i czy

- inwestycja realizuje zasadnicze zmiany procesu produkcyjnego lub zmiany w zakresie sposobu świadczenia usług( w tym usług świadczonych drogą elektroniczną); lub/i czy

- inwestycja polega na wdrożeniu wyników prac B+R wprowadzających na rynek nowe lub znacząco ulepszone produkty/usługi, zakończonych nie wcześniej niż 1 stycznia 2017 roku i nie później niż w dniu poprzedzającym złożenie wniosku o dofinansowanie:

- zleconych przez wnioskodawcę i/lub

- przeprowadzonych przez wnioskodawcę i/lub

- zakupionych przez wnioskodawcę.

Skarżący wskazywali, że powyższe kryterium przewiduje możliwość spełnienia przez wnioskodawcę co najmniej jednego z trzech wymienionych warunków, aby wniosek uzyskał pozytywną ocenę.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy zdaniem skarżących spełnieniem kryterium dostępu nr 1 wystarczyło uczynić zadość nawet jednemu z nich, aby kryterium dostępu ,, zakres projektu ‘’ zostało spełnione. Zupełnie niezrozumiałym było zatem oddzielenie trzech warunków podlegających ocenie w ramach kryterium nr 1 za pomocą spójnika ,, lub ‘’ oraz wyrażenia, i czy ‘’, gdyż są one ze sobą całkowicie sprzeczne. Zabieg taki wprowadza całkowitą niepewność wnioskodawców co do rzeczywistych intencji autora tych zapisów. Jednocześnie wskazywali, że skoro w świetle powyższych ustaleń wystarczy, że wnioskodawca spełni choć jeden z trzech wymienionych warunków, to dla spełnienia kryterium nie ma znaczenia to, czy KOP oceni negatywnie nawet dwa pozostałe warunki. W dokumentacji brak jest zastrzeżenia, że zadeklarowanie spełnienia warunku B+R(pkt 3), w przypadku gdy ten warunek zostanie oceniony przez KOP negatywnie, spowoduje negatywną ocenę całego kryterium dostępu nr 1, jeśli spełniony jest choćby jeden warunek, o którym mowa w pkt 1 lub 2 ww. kryterium.

Skarżący wskazywali, że formatka biznes planu dostarczona przez Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych została wypełniona przez nich jak najlepiej. Gdyby z dokumentacji konkursu wynikało, że KOP oceni kryterium dostępu nr 1 jako koniunkcję wymienionych tam warunków, a nie alternatywy łącznej, to wnioskodawcy przygotowaliby inny zakres dokumentacji projektu oraz zupełnie inaczej wypełniliby wniosek w zakresie wiersza 6 w części IV Planowana inwestycja biznes planu.

Należy zauważyć, iż KOP nie miała zastrzeżeń do oceny pierwszych dwóch warunków, co należy rozumieć, że potwierdza spełnienie tych warunków, a więc zgodnie z logiką alternatywy łącznej( nierozłącznej) powinna była uznać całe kryterium dostępu nr 1 za spełnione i przyznać wnioskodawcy jeden punkt.

Należy stwierdzić, że wadliwa jest ocena kryterium dostępu nr 1, której uzasadnienie nie jest oparte na wytycznych dokumentacji konkursowej, stanowiącej podstawę do przygotowania wniosku przez skarżących. Skoro bowiem wnioskodawca zadeklarował spełnienie wszystkich warunków w ramach kryterium, a w ocenie KOP, któryś warunek nie został spełniony, to nie może być to podstawą do negatywnej oceny całego kryterium. Tym samym wnioskodawca ma uzasadnione zastrzeżenia co do przejrzystości i rzetelności przeprowadzonej oceny projektu, która musi być zapewniona zgodnie z art. 37 ust.1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w pespektywie finansowej 2014 – 2020( Dz.U z 2020, poz. 818, dalej ustawa wdrożeniowa)

Odnośnie kryterium merytorycznego nr 3 skarżący wskazywali, że zgodnie z informacją podaną w kolumnie 5 przy kryterium merytorycznym ogólnym nr 3 na ss. [...] Kryteriach wyboru projektów, istnieje możliwość poprawienia wniosku w zakresie spełnienia tego kryterium. KOP na etapie oceny merytorycznej nie skorzystała z możliwości wystosowania prośby do wnioskodawców o poprawę wniosku w zakresie zadeklarowanych wskaźników dotyczących wdrożenia B+R zgodnie z zapisami [...] i [...] regulaminu konkursu.

Zdaniem skarżących w zakresie tego kryterium powinno to być skierowane do poprawy zadeklarowanych wskaźników.

Pismem z dnia [...] grudnia 2021 roku organ poinformował skarżących, że protest nie został uwzględniony.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ przypomniał, iż projekt skarżących zawarty we wniosku nr [...] pod tytułem ,, Wyposażenie hali produkcyjnej do wdrażania technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+R został oceniony negatywnie. Projekt nie uzyskał pozytywnej oceny w ramach kryterium dostępu nr – zakres projektu oraz kryterium ogólnego nr 3 – efektywność projektu.

Organ wskazywał, że projektodawca deklarował, że jego inwestycja polega na wdrażaniu wyników prac B+R wprowadzających na rynek nowe lub znacząco ulepszone produkty lub usługi( a zatem utrzymuje, iż wpisuje się w schemat nr 3 wskazany w opisie kryterium), a komponent dotyczy wyników B+R zostaje z jakiś powodów podważony, nie dochodzi też do wprowadzenia nowych lub znacząco ulepszonych produktów/usług, które są wprowadzone w wyniku rzeczonych prac B+R. Oprócz tego że taki projekt nie wpisze się w schemat nr 3, siłą rzeczy nie wpisze się także w typ nr 1 tj. wprowadzenie na rynek nowych lub ulepszonych produktów lub usług. Oczywiście jest możliwe stwierdzenie, że dochodzi do wprowadzenia nowych lub ulepszonych produktów i usług( realizacja nr 1 schematu) bez tzw. komponentu badawczo – rozwojowego( schemat nr 3). Wnioskodawca wówczas nie deklaruje, że nowe produkty/ usługi wprowadzone zostaną w wyniku przeprowadzonych prac B+R. Wskazany w kryterium nr 1 – inwestycja jest rozbudową przedsiębiorstwa, w szczególności związaną z wprowadzeniem na rynek nowych lub ulepszonych produktów lub usług( przez rynek rozumie się co najmniej obszar działalności gospodarczej przedsiębiorstwa otrzymującego wsparcie). Zarówno bowiem w pierwszym rodzaju inwestycji , jak i w rodzaju jaki deklarowali wnioskodawcy, a mianowicie - inwestycja polega na wdrożeniu wyników prac B+R wprowadzających na rynek nowe lub znacząco ulepszone produkty/usługi mamy do czynienia z wprowadzeniem na rynek nowych lub znacząco ulepszonych produktów/usług. Nie są to natomiast rodzaje tożsame, które swobodnie można wymieniać, co sugerują skarżący. Kluczowa i zasadnicza bowiem różnica pomiędzy wskazanymi rodzajami inwestycji związana jest właśnie ze sposobem powstawaniem tego nowego lub znacząco ulepszonego produktu lub usługi.

Nie zasługuje na uwzględnienie sposób rozumowania skarżących, że w sytuacji, iż nie przeprowadzono prac B+R, którego celem było opracowanie nowego produktu, to sam nowy produkt powstanie i zostanie wprowadzony do oferty przedsiębiorstwa.

Gdyby uznać taki sposób rozumowania za prawidłowy, to zdaniem organu doszłoby do wypaczania oceny merytorycznej. Dokumentacja w takim przypadku musiałaby podlegać gruntownym zmianom , a wszelkie zapisy o wdrożeniu prac B+R musiałyby zostać usunięte, wszelkie zaznaczenia we wskaźnikach związanych ze wdrożeniem musiałyby zostać zmienione, a cały zamysł projektu, łącznie z ideą nowego produktu inaczej sformułowany. Ocena merytoryczna sprowadzałaby się w takim przypadku do wskazywania wnioskodawcy, by cały projekt został napisany od nowa, co narażałoby na zarzut nierównego traktowania innych wnioskodawców.

Przechodząc do zagadnienia wskazanego w opisie kryterium jako schemat 2, tj. inwestycja realizuje zasadnicze zmiany procesu produkcyjnego lub zmiany w zakresie sposobu świadczenia usług, to zdaniem organu kwestia ta powinna być poddana ocenie w przypadku deklaracji wnioskodawców w tym zakresie.

W odniesieniu do warunku realizacji inwestycji polegającej na wdrożeniu wyników prac B+R wprowadzających na rynek nowe lub znacząco ulepszone produkty/usługi, to należy wskazać, iż eksperci na etapie oceny wskazali, że przedłożone dokumenty nie stanowią dokumentacji z realizacji prac B+R, a są jedynie sprawozdaniem z rutynowych działań nie kwalifikowanych do działań o charakterze badawczo – rozwojowym.

Kolejną kwestią w kontekście przedmiotowej oceny i protestu jest kwestia, czy inwestycja jest rozbudową przedsiębiorstwa, w szczególności związaną z wprowadzeniem na rynek nowych lub ulepszonych produktów. Wnioskodawcy wskazują, że za nowy produkt uważają elementy drewniane z płyt klejonych i stolarkę budowlaną z wysokiej jakości drewna. Wnioskodawca wskazuje we wniosku, ze dokonał zakupu prac nazwanych badawczymi dotyczących planowanego do wytworzenia produktu, jakim jest kantówka hybrydowa – klejona z kilku gatunków drewna. Zdaniem organu należy uznać, iż deklarowany produkt innowacyjny jest wynikiem realizacji nieudokumentowanych działań własnych wnioskodawcy( które nie zostały w sposób merytoryczny zaprezentowane)oraz pomiarów rutynowych zrealizowanych przez jednostkę badawczą. Eksperci zakwestionowali wystąpienie warunku znaczącej zmiany produktowej, jako że nie została przedstawiona i uwiarygodniona żadna policzalna parametryzacja cech funkcjonalnych odniesionych do produktów referencyjnych, warunkująca zaistnienie znaczącej zmiany produktowej, która to dopiero pozwala na uznanie powstania innowacji.

Odnosząc się do planowanego zakupu wybranych maszyn i urządzeń i ich użytkowanie w sposób zgodny z ich pierwotnym przeznaczeniem, co pozwoli w ocenie wnioskodawcy na wdrożenie innowacji procesowej. Wnioskodawca planuje zakup powszechnie używanych przez przemysł przetwórstwa drzewnego zestawu urządzeń do realizacji standardowego, znanego i dobrze rozpoznanego procesu łączenia krótkich elementów drewnianych za pomocą mikro wczepów.

Zdaniem organu stanowisko skarżących, iż sam zakup maszyn w standardowej konfiguracji wyczerpuje znamiona znaczącej zmiany procesowej jest niesłuszny. Należy przypomnieć, że zmiany wynikające z zastosowania szybszych maszyn lub o większych mocach przerobowych( np. wynikających z wielkości pola roboczego, ilości gniazd obróbkowych ) nie są kwalifikowane jako działania o charakterze innowacji, a jedynie wyczerpują znamiona prostych działań racjonalizatorskich. Ciągi produkcyjne o analogicznej konfiguracji istnieją na rynku, co najmniej od 2014 roku, co nie czyni ich, zgodnie z definicjami innowacji, urządzeniem innowacyjnym, jako że są one znane i powszechnie używane.

Odnośnie kryterium ogólnego – efektywność projektu organ wskazywał, że przedmiotowe kryterium nie jest spełnione z powodu braku spełnienia kryterium dostępowego nr 1, co implikuje brak możliwości osiągnięcia wskaźników.

Skargę na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w zakresie nieuwzględnienia protestu o przyznanie dofinansowania projektu ,, wyposażenie hali produkcyjnej do wdrożenia technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+R " złożyli D. K. i M. K. – S. – wspólnicy spółki cywilnej – P. P. – U. – H. T. W. w B..

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucali :

- naruszenie art. 37 ust.1, art. 41 ust.2 pkt 6a oraz pkt 7a i 7b ustawy wdrożeniowej poprzez ocenę wniosku o dofinansowanie w organizowanym przez organ konkursie niezgodnie z wytycznymi kryteriów określonych w załączniku ,, Warunki formalne i kryteria wyboru projektów dla konkursu [...]’’ do regulaminu konkursu. W szczególności:

- dokonanie wyboru projektów nie spełniając wymogów przejrzystości, rzetelności i bezstronności, które mają zapewnić wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania;

- brak przejrzystego i rzetelnego dostępu do informacji o warunkach i czynnościach, które winny być dokonane przed podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu oraz wymaganych dokumentach i terminach ich przedłożenia właściwej instytucji;

- niezastosowanie się przez MJWPU do zdefiniowanego zakresu, w jakim jest możliwe uzupełnienie lub poprawienie projektu w części dotyczącej spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie oceny oraz brak wezwania wnioskodawców do odpowiednich uzupełnień lub poprawek projektu w tym zakresie,

- naruszenie przepisów art. 41 ust.2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 125 ust.3 lit.a) ppkt (ii) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady(UE) nr 1083/2006( DZ.Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 roku, str. 320 ze zm.) poprzez sformułowanie dokumentacji konkursu w sposób nieprecyzyjny, niejasny, nieprzejrzysty, a w efekcie dyskryminujący, w szczególności w zakresie określenia warunków spełniania kryteriów;

- naruszenia art. 58 ust.2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie procedury rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach konkursu poprzez dokonanie ponownej oceny wniosku w zakresie kryteriów i zarzutów, która może być dokonana w przypadku uwzględnienia protestu na podstawie art. 58 ust.1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.

W związku z powyższym skarżący wnosili o:

- stwierdzenie, że ocenę projektu złożonego przez wnioskodawców w dniu [...] września 2021 roku przeprowadzono w sposób naruszający prawo i naruszenie to maiło istotny wpływ na wynik oceny poprzez:

- ocenę projektu w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy, niezapewniający wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz niewezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia lub poprawienia projektu w części dotyczącej spełnienia przez projekt kryteriów w trakcie jego oceny;

- sformułowanie regulaminu konkursu w sposób nieprecyzyjny, niejasny i nieprzejrzysty, pozostawiając w ten sposób instytucji pośredniczącej pole do interpretacji jego zapisów na niekorzyść wnioskodawców,

- nieuwzględnienie protestu i jednoczesne dokonanie ponownej oceny projektu zawierające nowe uzasadnienie w zakresie niespełniania kryteriów, która to ocena została dokona przez instytucję pośredniczącą na etapie weryfikacji prawidłowości oceny zarzutów zawartych w proteście, a przez to MJWPU pominęła odpowiednią procedurę skierowania projektu do właściwego etapu oceny merytorycznej po uwzględnieniu protestu;

- przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia do MJWPU ,

- zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący odnieśli się do zarzutu oznaczonego lit. A) tj. naruszenia art. 37 ust.1, art. 41 ust.2 pkt 6a oraz pkt 7a i 7b ustawy wdrożeniowej. Wskazywali, iż organ zgodził się z ich stanowiskiem dotyczącym kryterium dostępu nr 1 ,, zakres projektu ‘’ , iż do spełnienia wymagań tego kryterium wystarczy spełnienie jednego z trzech wymienionych w opisie kryterium typów projektu. Organ błędnie podtrzymał stanowisko, że planowana inwestycja nie realizuje żadnego z wymaganych typów, mimo deklaracji złożonych w dokumentacji aplikacyjnej.

Uzasadnienie kryterium nr 1 dokonane przez organ wskazuje, że wniosek został oceniony wyłącznie pod kątem jednego rodzaju projektu nr 3. Wbrew wywodom zawartym w uzasadnieniu odpowiedzi na protest, wniosek nie został oceniony pod względem pozostałych dwóch rodzajów projektów oddzielnie.

Skarżący nie mieli wiedzy dlaczego wniosek został oceniony w ten sposób, natomiast odpowiedź na protest wyjaśniła tę kwestię potwierdzając wadliwość procedury oceny merytorycznej.

Skarżący wskazywali, że:

- w dokumentacji konkursu brak jest informacji, iż należy zadeklarować rodzaj projektu w ramach kryterium dostępu nr 1 oraz brak zastrzeżenia, że w przypadku gdy zadeklarowany rodzaj projektu zostanie oceniony negatywnie przez KOP, spowoduje to negatywną ocenę całego kryterium dostępu nr 1,

- uzasadnienie odmowy uznania protestu potwierdza, że proces oceny merytorycznej projektu domniemaną deklarację rodzaju inwestycji w kryterium dostępu nr 1. Wszystko wskazuje, że procedura oceny wniosków o dofinansowanie polegała na stosowaniu schematów przypisanych do rodzaju inwestycji. Zastosowanie do oceny projektu wyłącznie schematu nr 3 obejmującego rodzaj projektu nr 3 spowodowało odrzucenie projektu, co było niezgodne z regulaminem i opisem kryterium,

- stosowanie schematów oceny rodzaju projektów w procedurze oceny wskazuje, że rodzaje projektu ocenia się rozłącznie, a nie zależnie. W ocenie skarżących bez względu więc na to, czy rodzaj projektu został przez wnioskodawców zadeklarowany, zgodnie z dokumentacją konkursu i kryterium dostępu nr 1, KOP powinna oceniać projekt pod względem każdego rodzaju projektów, co nie zostało uczynione,

- stwierdzenie, że jeżeli ,, projekt nie wpisze się wtedy w typ projektu wskazany w schemacie nr 3, siłą rzeczy nie wpisze się także w typ 1, tj. wprowadzenie na rynek nowych lub ulepszonych produktów lub usług ‘’ jest sprzeczne z zapisem 2.4 regulaminu konkursu, który stanowi, że ,, w ramach kryteriów wyboru projektów promowane będzie wdrożenie wyników B+R ‘’. Zapis taki zdaniem skarżących jest jednoznaczny z tym, z tym że wdrożenie wyników B+R stanowi ,, dodatkowy atut ‘’ projektu, jednak brak takiego wdrożenia w żadnym wypadku nie może stanowić o wykluczeniu projektu.

Zmienność argumentacji organu co do sposobu oceny projektu w zakresie kryterium nr 1 zawarte w odpowiedzi na protest, wskazuje na wadliwość procedury oceny projektu.

W ocenie skarżących procedura oceny projektów nie została dobrze przygotowana. Instytucja pośrednicząca wadliwie przygotowała dokumentację konkursu, gdyż powinna jednoznacznie określić zasady oceny projektu, zgodnie z art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej, tak aby wnioskodawca z góry wiedział w jaki sposób oceniany będzie projekt i odpowiednio przygotował wniosek o dofinansowanie. Uzasadnienie organu nie jest oparte na wytycznych dokumentacji konkursowej, stanowiącej podstawę do przygotowania wniosku przez wnioskodawcę. Brak precyzji oraz niejasność spełnienia warunków kryterium w dokumentacji konkursowej stwarzają rozległe pole do nadinterpretacji i dowolność w ocenie projektu, czego skutkiem jest uznaniowa interpretacja reguł konkursu, oparta na domniemaniach i przypuszczeniach oceniających. Wszelkie wątpliwości interpretacyjne rozpatrzone zostały rozpoznane na niekorzyść przedsiębiorcy, co stoi w sprzeczności z naczelnymi zasadami zapisanymi w ustawie z 6 marca 2018 roku – Prawo przedsiębiorców( DZ.U z 2021 roku, poz. 162) – art. 10 ust.2 ustawy.

Skarżący wskazali, że organ w odpowiedzi na protest dokonał jego ponownej oceny w świetle warunków rodzajów projektu.

W proteście skarżący zarzucili, że KOP nie dokonała oceny projektu pod względem dwóch pierwszych warunków rodzaju projektu,

- inwestycja jest rozbudową przedsiębiorstwa, w szczególności związaną z wprowadzeniem na rynek nowych lub ulepszonych produktów,

- inwestycja realizuje zasadnicze zmiany procesu produkcyjnego. Takiej oceny dopiero dokonano na etapie rozpoznania protestu, choć w ich ocenie ta ocena była wadliwa. Spółka wskazywała, że powstały w ramach projektu produkt będzie charakteryzował się – mocniejszym sklejeniem, precyzyjniejszym wycięciem, wyższą odpornością na wilgotność, elementami w 100% wolnymi od wszelkich wad, niższą ceną jednostkową. Taki opis pozwala uznać, iż spełnione było wprowadzenia na rynek nowych lub znacząco ulepszonych produktów.

Zdaniem skarżących spełniony został też warunek wynikający z rodzaju – inwestycja realizuje zasadnicze zmiany procesu produkcyjnego. Dowodem na to były wyjaśnienia w biznes planie, iż planowana linia produkcyjna wprowadzi do oferty firmy szeroki asortyment produktów. Użyte maszyny pozwolą poprawić jakość, skrócić czas klejenia elementów, możliwe będzie łączenie nawet bardzo krótkich elementów, zwiększy produktywność firmy 6- 7 razy. Pozwoli to na obniżenie kosztów jednostkowych produkcji.

Podnosili, iż nieprawdziwe jest twierdzenie organu, iż ,, ciągi produkcyjne o analogicznej konfiguracji istnieją na rynku co najmniej od 2014 roku.

Skarżący wskazali, iż uniemożliwiono im poprawę wniosku na etapie oceny merytorycznej w odniesieniu do kryterium merytorycznego ogólnego nr 3. Zgodnie z informacją podaną w tabeli w kolumnie piątej przy kryterium merytorycznym ogólnym nr 3 w Kryteriach wyboru projektów na ss. 13 -14 istnieje możliwość poprawienia wniosku w zakresie spełnienia tego kryterium. KOP na etapie oceny merytorycznej nie skorzystała z możliwości wystosowania do wnioskodawcy prośby o poprawę wniosku w zakresie zadeklarowanych wskaźników dotyczących wdrożenia B+R zgodnie z zapisami 9.22 i 9.23 regulaminu konkursu.

Zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów zawartych w proteście. Z kolei art. 58 ust.1 tej ustawy stanowi, iż instytucja powinna poinformować wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu, które zarzuty zostały uwzględnione albo nieuwzględnione wraz z uzasadnieniem.

W przedmiotowym rozstrzygnięciu brak jest wyjaśnienia dlaczego MJWPU zgadzając się ze stanowiskiem skarżących, że do spełnienia przedmiotowego kryterium wystarczy spełnienie jednego z trzech wymienionych w opisie kryterium typów projektu dokonuje w dalszej części odpowiedzi na protest ponownej oceny projektu bez skierowania wniosku do właściwego etapu oceny wniosku, zgodnie z regulaminem. Nowe uzasadnienie ponownej oceny kryteriów stoi w sprzeczności z uzasadnieniem dokonanym przez KOP oraz z treścią samego wniosku o dofinasowanie. Weryfikacja prawidłowości oceny projektu pod względem postawionych zarzutów w proteście mogłaby przyczynić się do poprawy procedury oceny wniosku w ramach konkursu.

Zgodnie z art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej wyboru projektu należy dokonać w ,, sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny ‘’ oraz zapewniający ,, wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Naruszone również zostały przepisy art. 68a ust.8 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 8 §1 kpa postulujące prowadzenie postępowania w ,, sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

W uzasadnieniu swojego stanowiska podnosił, iż w wyniku oceny merytorycznej projektu spółki oceniono, iż nie spełnił on kryteriów merytorycznych:

- kryterium dostępu nr 1 – zakres projektu,

- kryterium ogólne nr 3 – efektywność projektu.

Organ wskazywał, że ocena protestu została dokonana na podstawie analizy wykonanej przez eksperta zewnętrznego powołanego na zlecenie MJWPU.

Inwestycja wnioskodawców nie realizuje żadnego ze schematów wskazanych w opisie kryterium.

Zdaniem organu nie jest trafna argumentacja skarżących, że skoro KOP nie miała zastrzeżeń co do oceny dwóch pierwszych warunków, to powinna uznać całe kryterium dostępu za spełnione, ponieważ jeśli uznać, że na kartach oceniających brak powodów takiego stanowiska, to kwestie te wyjaśnia analiza w odpowiedzi na protest.

Wbrew stanowisku skarżących działanie MJWPU( polegające na sprawdzeniu na etapie rozstrzygnięcia protestu czy projekt spełnia dane kryterium) nie tylko nie jest sprzeczne z ustawą wdrożeniową, lecz wręcz przez nią nakazane.

Do takiego działania obliguje art. 53 ust.1 ustawy wdrożeniowej ,, Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów.

Organ na podstawie art. 57 ustawy wdrożeniowej skorzystała z możliwości pomocy ekspertów w ocenie projektu, czy też zarzutów protestu.

Jeśli chodzi o nieskorzystanie z możliwości do wezwania do złożenia dodatkowych wyjaśnień, dokumentów, to należy zauważyć, iż na etapie rozpatrzenia merytorycznego następuje to na wniosek organu. W przedmiotowej sprawie organ nie potrzebował uzupełnień.

W odniesieniu do braku skierowania projektu do uzupełnienia w zakresie kryterium ogólnego nr 3 – efektywność projektu to organ wskazał, iż było to bezprzedmiotowe ponieważ niespełnienie kryterium dostępu nr 1 – zakres projektu – implikował brak możliwości osiągniecia wskaźników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia organu należy przede wszystkim wskazać, że ocena przedmiotowego wniosku dokonywana jest w oparciu o ustawę wdrożeniową oraz regulamin ww. konkursu. Natomiast złożony wniosek (wraz z załącznikami) jest jedynym dokumentem podlegającym ocenie. O tym, czy projekt zostanie wybrany w konkursie decyduje treść wniosku.

Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez organ MJWPU, jak również legalność jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w rozstrzygnięciu z dnia [...] grudnia 2021 r., stwierdzić należy, że nie naruszyła ona prawa.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest to, czy ocena złożonego projektu została przeprowadzona rzetelnie oraz czy Instytucja Pośrednicząca prawidłowo, zgodnie ze stosownymi procedurami rozpoznała protest.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucali :

- naruszenie art. 37 ust.1, art. 41 ust.2 pkt 6a oraz pkt 7a i 7b ustawy wdrożeniowej poprzez ocenę wniosku o dofinansowanie w organizowanym przez organ konkursie niezgodnie z wytycznymi kryteriów określonych w załączniku ,, Warunki formalne i kryteria wyboru projektów dla konkursu [...]’’ do regulaminu konkursu. W szczególności:

- dokonanie wyboru projektów nie spełniając wymogów przejrzystości, rzetelności i bezstronności, które mają zapewnić wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania;

- brak przejrzystego i rzetelnego dostępu do informacji o warunkach i czynnościach, które winny być dokonane przed podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu oraz wymaganych dokumentach i terminach ich przedłożenia właściwej instytucji;

- niezastosowanie się przez MJWPU do zdefiniowanego zakresu, w jakim jest możliwe uzupełnienie lub poprawienie projektu w części dotyczącej spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie oceny oraz brak wezwania wnioskodawców do odpowiednich uzupełnień lub poprawek projektu w tym zakresie,

- naruszenie przepisów art. 41 ust.2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 125 ust.3 lit.a) ppkt (ii) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady(UE) nr 1083/2006( DZ.Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 roku, str. 320 ze zm.) poprzez sformułowanie dokumentacji konkursu w sposób nieprecyzyjny, niejasny, nieprzejrzysty, a w efekcie dyskryminujący, w szczególności w zakresie określenia warunków spełniania kryteriów;

- naruszenia art. 58 ust.2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie procedury rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach konkursu poprzez dokonanie ponownej oceny wniosku w zakresie kryteriów i zarzutów, która może być dokonana w przypadku uwzględnienia protestu na podstawie art. 58 ust.1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.

W orzecznictwie podkreśla się, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą. Zauważyć należy, że zakres kontroli przeprowadzonej przez sąd administracyjny w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów jest ograniczony. Rola sądu sprowadza się do zbadania, czy zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po uprzednim przeprowadzeniu zgodnego z prawem postępowania, w tym w zgodzie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 4048/17 "określone w art. 37 ust. 1 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 zasady ogólne, sprowadzające się do stwierdzenia, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości. Zasady te dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Dotyczą także uzasadnienia stanowiska, czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu, stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej wniosku, a do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Zmierza w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny i przyznanej punktacji".

W orzecznictwie podnosi się również, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt I SA/Go 438/17).

Należy zauważyć, iż ocena projektu - odnośnie do spornej kwestii spełnienia kryterium dostępu nr 1 – w zakresie wdrożenia wyników prac B+R do działalności gospodarczej zdaniem Sądu - została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa, w szczególności w zgodzie z zasadą rzetelności i przejrzystości.

Zgodnie z tym kryterium należy dokonać weryfikacji, czy inwestycja jest wdrożeniem wyników prac B+R. Zatem w ramach tego kryterium wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia wyników prac B+R podlegających wdrożeniu w projekcie wraz z udokumentowaniem odpowiednich uprawnień wnioskodawcy do tych wyników. Dokumentem potwierdzającym musi być opis wyników prac B+R oraz np.: umowa potwierdzająca zakup wyników prac B+R, patentu, umowy cywilno-prawne, raporty, opinie wydawane przez jednostki naukowe, sprawozdania merytoryczne z przeprowadzonych badań, testów i walidacji prototypów, projektów pilotażowych wnioskodawca musi wykazać, że wyniki prac B+R warunkują wdrożenie nowych lub znacząco ulepszonych produktów/usług oraz zachowanie efektu zachęty.

Niewątpliwie nawet sami skarżący nie kwestionują, iż przedstawiona przez nich dokumentacja nie stanowi dokumentacji, która spełniała by dokumentację B+R. Tak więc produkty, które miałyby zostać wytwarzane nie powstały w wyniku prac badawczo rozwojowych, co jasno deklarowali wnioskodawcy w złożonym wniosku o dofinansowanie. W opisie projektu wskazywali, że celem projektu jest wprowadzenie na rynek nowej, innowacyjnej, przynajmniej na skalę województwa m., grupy produktów w postaci elementów drewnianych z płyt klejonych i konstrukcji stolarki budowalnej z wysokiej jakości drewna o podwyższonej trwałości w postaci przypominającej lite drewno, w tym kantówki hybrydowej z sosny i dębu, poprzez użycie nowoczesnej linii produkcyjnej wykorzystującej innowacyjną technikę precyzyjnego łączenia.

W ocenie Sądu rzeczą ubiegającego się o dofinansowanie jest dołożenie należytej staranności przy aplikowaniu, w tym pod względem poprawności wybranego naboru, rzetelności i dokładności przedstawionych informacji, czy zakreślonych wymagań.

Należy zauważyć, iż wnioskodawcy w złożonym wniosku przedstawili, iż przedmiotem wniosku jest - wyposażenie hali produkcyjnej do wdrożenia technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+R. Tak nieprecyzyjnie sformułowany wniosek aplikacyjny przez skarżących dawał podstawy do uznania, iż przedstawiony projekt odnosi się do rodzaju określonego w regulaminie jako 2.1.3. wdrożenie wyników prac B+R do działalności gospodarczej, zwłaszcza że załączona dokumentacja miała obrazować prace B+R.

Zgodnie z regulaminem typy projektów 2.1 w przedmiotowej interwencji możliwe były następujące rodzaje projektów:

- 2.1.1 rozbudowa przedsiębiorstw, w szczególności związana z wprowadzeniem na rynek nowych lub ulepszonych produktów i usług ( przez rynek rozumienie się co najmniej obszar działalności gospodarczej przedsiębiorstwa otrzymującego wsparcie);

- 2.1.2. realizacja zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmiana w zakresie sposobu świadczenia usług( w tym usług świadczonych drogą elektroniczną);

- 2.1.3. wdrożenie wyników prac B+R do działalności gospodarczej.

Co prawda organ zgodził się z argumentacją skarżących, iż przedmiotem aplikacji mógł być każdy z wyżej z wyżej wymienionych ale wskazywał, iż wniosek przedstawiony przez skarżących odnosił się do realizacji typu określonego w punkcie 2.1.3. regulaminu. Co prawda w przypadku braku wyraźnej podstawy prawnej uniemożliwiającej zaliczenie tego samego działania do kilku typów projektów, to samo działanie spełniające przesłanki kilku typów projektów, powinno być zaliczone do każdego z tych typów( por. wyrok NSA z 6 listopada 2019 roku, I GSK 1853/19).

Należy zauważyć, iż do każdego rodzaju projektu należy załączyć inny rodzaj dokumentacji i argumentacji. Rodzaje projektów określone w 2.1.1. i 2.1.3 nie są tożsamymi rodzajami projektów. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z zapisem 18.1.19 regulaminu pojęcie projekt oznacza przedsięwzięcie będące przedmiotem wniosku o dofinasowanie.

W niniejszej sprawie organ rozpoznając protest, w związku z zarzutami przeprowadził merytoryczną ocenę wniosku skarżących i wskazał, że aplikacja skarżących nie spełnia również wymogu co do rodzaju projektu określonego w regulaminie 2.1.1 i 2.1.2. W ocenie ekspertów skarżący nie przedstawili analizy stanu techniki, analizy dostępnej wiedzy w przedmiocie, brak fazy koncepcyjnej, fazy prototypowej, fazy testów, weryfikacji przyjętych założeń w odniesieniu do planowanych produktów, co nie pozwala uznać, iż doszło do powstania nowych lub ulepszonych produktów w rozumieniu zapisów podręcznika z Oslo.

Takiej samej analizy i oceny merytorycznej dokonał organ odnośnie typu 2.1.2 - wprowadzenia i realizacji zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmiana w zakresie sposobu świadczenia usług. Według organu zakup maszyn w standardowej konfiguracji nie wyczerpuje znamion znaczącej zmiany procesowej. Taki przypadek to jedynie wykorzystanie możliwości( technologii, procesów, parametrów cech funkcjonalnych) zaszytych w środkach trwałych co nie warunkuje zaistnienia innowacji procesowej.

Należy zauważyć, iż skarżący składając protest wskazali na niepełne rozpoznanie i niepełną ocenę ich projektu. Faktycznie przedmiotowy wniosek powinien być sprawdzony czy spełnia kryteria wszystkich rodzajów projektów. Ocena dokonana przez organ jest oparta na ocenie ekspertów, która przez Sąd rozpoznający skargę nie mogłaby być merytorycznie oceniana i zweryfikowana. Kwestia, iż taka całościowa ocena znalazła się dopiero na etapie rozpoznania protestu, nie może być uznana za istotne naruszenie prawa, bowiem zgodnie art. 53 ust.1 ustawy wdrożeniowej – wnioskodawcy w razie negatywnej oceny ich projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Faktycznie zapisy wniosku złożonego przez skarżących nie do końca były jasne i wskazywały, iż ich przedsięwzięcie będzie realizacją prac B+R w działalności gospodarczej. Celem rozpoznania protestu jest w istocie weryfikacja prawidłowości oceny projektu w kontekście kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, a także - zarzutów o charakterze proceduralnym, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Efektem wniesienia protestu jest więc ponowna ocena złożonego wniosku w zakresie spełnienia konkretnych kryteriów wyboru projektu. Dlatego też podniesiona w uzasadnieniu protestu argumentacja powinna z jednej strony umożliwić organowi odwoławczemu na zbadanie zasadności wniesionego protestu, a z drugiej strony, powinna być przeprowadzona w ramach wniosku o dofinansowanie, w każdym jednak razie nie powinna zmierzać do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie. Innymi słowy, powinna ona wykazywać, że już w momencie przeprowadzania oceny przez właściwą instytucję, projekt spełniał wskazane w proteście kryterium wyboru projektu.

Należy też zgodzić się z organem, iż w sytuacji niespełnienia kryterium dostępu przez projekt skarżących implikuje to również brakiem możliwości osiągniecia wskaźników z kryterium ogólnego nr 3.

Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu dokonanej przez ekspertów, np. przez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020, a także kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów.

Zasadniczo zarzut naruszenia przepisów art. 37 ust.1, art. 41 ust.1 pkt 6a oraz 7a i 7b ustawy wdrożeniowej w zakresie naruszenia zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności, które miałyby zapewnić równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania skarżący opierają na tym, że ich wniosek został oceniony przez KOP na podstawie jednego rodzaju kryterium oraz w dokumentacji konkursu brak jest informacji, iż należy zadeklarować rodzaj projektu w ramach kryterium dostępu nr 1 oraz brak jest zastrzeżenia, że w przypadku gdy zadeklarowany rodzaj projektu zostanie oceniony negatywnie, spowoduje to negatywną ocenę całego kryterium dostępu nr 1.

W ocenie Sądu faktycznie KOP dokonał oceny złożonego projektu według kryterium nr 3 - prac B+R, ale nie wynikało to z zasad konkursu, które by naruszały zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności, ale ze sformułowania wniosku, iż dotyczy on wyposażenia hali produkcyjnej do wdrożenia technologii wytwarzania konstrukcji i elementów drewnianych opracowanych w ramach prac B+R. Tak sformułowany przedmiot mógł wskazywać, iż wnioskodawcy realizują rodzaj określony w 2.1.3.- regulaminu – wdrożenie wyników B+R do działalności gospodarczej, zwłaszcza, że złożyli dokumentację Instytutu Technologii Drewna, która te prace miała obrazować.

Z art. 50 ustawy wdrożeniowej wynika, że przedmiotem postępowania regulowanego ustawą jest ocena projektu i dlatego właściwa instytucja związana jest konkretnym wnioskiem o dofinansowanie oraz wymaganą i złożoną dokumentacją. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej Sąd może uwzględnić skargę, gdy stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W konsekwencji takiego ukształtowania przepisu uwzględnienie skargi jest dopuszczalne wyłącznie wówczas, jeśli stwierdzi się nie zaledwie sam fakt dokonania oceny w sposób naruszający prawo (do czego w sprawie nie doszło), ale ponadto jednocześnie wykazane zostanie, iż naruszenie to miało (a nie mogło mieć) istotny wpływ na wynik oceny (do czego w niniejszej sprawie również nie doszło). Powyższy wymóg obejmuje zarówno przypadki naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania tak art. 61 ust. 8 ) Przypomnienia wymaga też, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej wniosku, a do zbadania czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają zasad tego postępowania. Zmierza w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.