Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 963/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 września 2018 r. A.G., reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata M.G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...], którą uchylono decyzję z dnia [...]r. nr [...] i odmówiono uznania skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 29 września 2016 r. oraz odmówiono przyznania jej prawa do zasiłku a także uchylono decyzję z dnia [...] r. nr [...] i umorzono postępowanie dotyczące utraty przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 8 grudnia 2016 r.

W treści skargi pełnomocnik skarżącej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwana P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W tym miejscu należy wskazać, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, Glosa do postanowienia NSA z 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3, poz. 54, teza 1). Tym samym problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, LEX nr 837880).

Przechodząc do oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku Sąd doszedł do przekonania, iż w przypadku zaskarżonej decyzji takie przesłanki nie występują. Decyzja o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej nie kreuje żadnych obowiązków ani też nie przyznaje żadnych uprawnień. Co prawda kształtuje sytuację prawną skarżącej, lecz nie w aspekcie wykonalności rozumianej na gruncie przywołanego powyżej przepisu. Decyzja ta nie nakłada również obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tak więc bezpośrednio nie powoduje żadnych obciążeń finansowych dla skarżącej. Skutki, o których mowa, wynikać mogą dopiero z decyzji nakładającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Decyzja taka może stać się przedmiotem odwołania, a następnie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 23 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 620/17, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.