Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 166/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-05-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez doradcę podatkowego, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję opisaną w sentencji postanowienia, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie jest w stanie pokryć całości kosztów wysokiego wpisu sądowego, dochód w całości (zadeklarowano kwotę 3600 zł z tytułu umowy o pracę oraz z wynajmu nieruchomości średnia za miesiąc w 2014 r. 8266 zł, tj. łącznie 11.866,00 zł) przeznacza na utrzymanie rodziny – niepracującej żony i dwóch córek w wieku 5 i 2 lata oraz wyłącznie na niezbędne artykuły i opłaty (mieszkanie, samochód, przedszkole starszej córki). Zgodnie z oświadczeniem kwota kosztów sądowych przewyższa możliwości płatnicze skarżącego i w żadnej mierze nie pozostaje na poziomie zapewniającym skarżącemu dostęp do sądu w jego sprawie. Skarżący nie posiada, jak podał żadnych oszczędności, cennych przedmiotów, nie dysponuje również gotówką pozwalająca na pokrycie tychże kosztów. Jako jedyny majątek skarżący oświadczył dom o pow. 300 m² i samochód osobowy marki Mazda 6. Z treści wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z dziećmi.

Z uwagi na nasuwające się wątpliwości związane z możliwościami finansowymi skarżącego (deklarowany brak możliwości finansowych w konfrontacji z aktami sprawy), na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., został on wezwany do przedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień, tj. wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i kart kredytowych, rachunków papierów wartościowych, lokat posiadanych przez domowników pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, przedłożenie zeznań podatkowych obojga małżonków za 2013 i 2014 rok, (PIT-37, PIT-36, PIT-36L, w tym rozliczeń na podstawie deklaracji PIT-28, PIT-38, PIT-8C), podanie rodzaju wydatków i kwot pieniężnych związanych z kosztami utrzymania, a w szczególności na: żywność, odzież, obuwie, użytkowanie mieszkania (remonty, naprawy bieżące i generalne), wyposażenie mieszkania, zdrowie, transport, łączność, rekreację i kulturę, inne towary i usługi, a także przedłożenia kserokopii rachunków za dostarczane media: gaz, energię elektryczną, wodę, kanalizację, telefon, inne opłaty, a także co istotne w sprawie - wyjaśnienie czy skarżący nadal pozostaje właścicielem nieruchomości, posiada udziały w spółkach prawa handlowego i prawa majątkowe wymienione m.in. w zaskarżonej decyzji oraz podania wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu.

Skarżący wezwanie przemilczał.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym (o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych), jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.

W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych; w sprawie wymagany jest wpis stosunkowy wynoszący 14.633 zł, zatem jego wysokość generuje ewentualne inne koszty, np. w postaci wpisu od skargi kasacyjnej. Ponieważ skarżący stwierdził, że żadną miarą nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, a całość oświadczonych dochodów, tj. 11.866 zł brutto miesięcznie pochłania utrzymanie, dlatego zwrócono się do wnioskodawcy o wyjaśnienia, które pozwoliłyby na poznanie jego sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia, tj. m.in. o przedłożenie dokumentacji, z której wynikałaby kwota deklarowanych dochodów, wyjaśnienie czy skarżący nadal pozostaje właścicielem nieruchomości, posiada udziały w spółkach prawa handlowego i prawa majątkowe wymienione m.in. w zaskarżonej decyzji oraz podania wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu.

Skarżący nie wywiązał się z nałożonego w wezwaniu obowiązku i nie nadesłał wyjaśnień i żądanych dokumentów, które wymieniono na wstępie. Milczenie skarżącego w takiej sytuacji należy potraktować jako odmowę ujawnienia swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i życiowej, uniemożliwiając ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Brak wymienionych informacji budzi wątpliwości czy skarżący, będący osobą aktywną zawodowo, faktycznie nie osiąga odpowiednich dochodów, czy posiada nadal majątek o jakim mowa w zaskarżonej decyzji czy go powiększył czy też aktywa te zmalały i wymaga wsparcia w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.

W takim stanie rzeczy, bez dodatkowych informacji, o które był wzywany skarżący, nie można dokonać prawidłowej oceny jego możliwości płatniczych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.