Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 760/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw

SENTENCJA

﻿ P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 maja 2016r., sygn. akt III SA/Wa 760/16 w sprawie ze skargi B. Sp. z.o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego ww. sprzeciwu przez

złożenie podpisanego sprzeciwu lub poprzez jego osobiste podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. poinformował, iż nie posiada pełnomocnictwa do

reprezentowania Skarżącej w zakresie wniosku o zwolnienie Spółki z kosztów sądowych, w szczególności w zakresie wniesienia przez Spółkę sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o sygnaturze akt III 760/16, z dnia 17 maja 2016 r. Wyjaśnił, iż Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych oraz sprzeciw na przedmiotowe postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie we własnym zakresie. W świetle powyższego, wniósł o skierowanie wezwania w sprawie bezpośrednio do Skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", na postanowienie referendarza sądowego, którego przedmiotem jest przyznanie lub odmowa prawa pomocy, stronie służy prawo wniesienia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, przy czym sprzeciw taki wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Za braki formalne pisma uznaje się m.in. nie wypełnienie ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonych w art. 46 i 47 P.p.s.a., jak również innych wymogów wynikających z odrębnych przepisów P.p.s.a. Jednym z takich wymagań jest określony w art. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., obowiązek podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W przypadku natomiast, gdy pismo procesowe (sprzeciw) strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wymienionych warunków formalnych, to na zasadzie art. 259 § 2 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zważyć przeto należy, iż termin siedmiu dni jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.

Zgodnie z treścią art. 34 P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

W odniesieniu do kwestii umocowania pełnomocnika Skarżącej do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 maja 2016 r. Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.

Zdaniem Sądu z treści złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżącej nie wynika ograniczenie jego zakresu poprzez umocowanie do podjęcia niektórych tylko czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Brak jest podstaw do przyjęcia, iż powyższe pełnomocnictwo przewiduje wyłączenie umocowania pełnomocnika Skarżącej do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. Zakres pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy pozwalał na dokonywanie wszystkich łączących się ze sprawą czynności, w tym złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego jak również uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W ocenie Sądu jeśli pełnomocnik miał wątpliwości w zakresie swojego umocowania, winien był niezwłocznie powiadomić Skarżącą o treści wezwania celem jego wykonania w wyznaczonym terminie i uniknięcia negatywnych skutków procesowych.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego poprzez jego podpisanie zostało skierowane na właściwy adres wskazany przez pełnomocnika jako adres do doręczeń podany w treści skargi. Powoduje to, iż powyższe wezwanie prawidłowo doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 4 sierpnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności, upłynął w dniu 11 sierpnia 2016 r. (czwartek). W zakreślonym terminie nie uzupełniono braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie sprzeciwu.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.