Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 472/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 11, art. 8 ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 180
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

SENTENCJA

Dnia 6 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 roku sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołaniu S. K. od decyzji Burmistrza K. z [...] 2018 r. nr [...] o wstrzymaniu od stycznia 2018 r. realizacji decyzji z [...] 2017 r. nr [...] przyznającej S. K. dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł, w tym na zakup opału [...] zł, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Decyzję tę wydano w następujących okolicznościach.

Ww. decyzją z [...] 2017 r. Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. (z up. Burmistrza K.) przyznał S. K. dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł, w tym na zakup opału [...] zł, na okres od 1 października 2017 r. do 31 marca 2018 r.

Dnia 3 stycznia 2018 r. Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. ([...]), jako zarządca domu w którym zamieszkuje strona, poinformował organ, że S. K. zam. przy ul. [...]. [...] w K. posiada zaległości w opłatach czynszowych za dwa pełne miesiące – XI i XII 2017 r.

W związku z powyższym Burmistrz K. (z jego up. Dyrektor MGOPS) decyzją z [...] 2018 r., na podstawie art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 180 ze zm., dalej: u.d.m.) oraz art. 104 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.), wstrzymał realizację powyższej decyzji z [...] 2017 r. o przyznaniu stronie dodatku mieszkaniowego od stycznia 2018 r., nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności.

W odwołaniu od tej decyzji S. K. przedstawił konflikt o pożyczenie drabiny od zarządcy domu i wskazał, że jak mu odmówiono jej pożyczenia to przestał płacić czynsz i zaległości czynszowe. Dlatego powstała zaległość z dwóch miesięcy. Odwołujący dodał, że spłaca zaległości i dotychczas płacił na bieżąco. Zaznaczył, że sąsiad p. D. , chce się go pozbyć, żeby mieszkanie przerobić na mniejsze.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję SKO w K. powołało przepis art. 7 ust. 11 u.d.m. wyjaśniając, że decyzję o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego ma charakter związany. Oznacza to, że jeśli tylko dojdzie do niepłacenia regularnie czynszu, organ zobligowany jest wydać taką decyzję. Ponadto ustawa o dodatkach mieszkaniowych nakłada na pobierającego należności za lokale obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek o fakcie, iż osoba, której dodatek przyznano, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal. Obowiązek ten powstaje z mocy ustawy (art. 8 ust. 4 u.d.m.) od dnia, w którym zaległość ta obejmuje dwa pełne miesiące. Kolegium wyjaśniło, że dlatego [...] sp. o.o. w K. – jako zarządca domu przy ul. [...]. [...] pismem z 29 grudnia 2017 r. zawiadomiło organ I instancji o nieregulowaniu przez ostatnie dwa miesiące (XI i XII 2017r.) czynszu przez S. K. za zajmowany przezeń lokal mieszkalny.

SKO podało, że dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem stanowiącym uzupełnienie kosztów utrzymania lokalu. Oznacza to, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy musi ponosić i uiszczać we własnym zakresie pozostałą część opłat związanych z utrzymaniem lokalu. Jeżeli tego nie czyni dodatek jest wstrzymywany.

S. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podniósł, że jest poważnie chory, lecz chce płacić czynsz, jak płacił dotychczas. Podał, że z firmą windykacyjną ustalił spłaty na 200 zł/m-c. Skarżący wniósł o prawo pomocy.

W odpowiedzi SKO w K. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko przyjęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Referendarz sądowy postanowieniem z 25 września 2018 r. ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Ten pismem z 12 lutego 2019 r. zarzucił organom orzekającym naruszenie przepisów postępowania:

- art. 7 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego,

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie umożliwienia stronie czynnego udziału w postępowaniu,

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, gdy tymczasem decyzje wydano jedynie na podstawie informacji z [...] sp. z o.o. w K.,

- art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że skarżący nie uregulował należności czynszowych, gdy z akt sprawy wynika, że skarżący pozostawał w konflikcie z zarządcą nieruchomości i mógł jedynie dokonywać częściowych wpłat za zajmowany lokal.

Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały pokryte nawet w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargę jako niezasadną należało oddalić.

Jej przedmiotem jest decyzja SKO w K. z [...] 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza K. z [...] 2018 r. o wstrzymaniu od stycznia 2018 r. realizacji decyzji z [...] 2017 r., przyznającej S. K. dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł, w tym na zakup opału [...] zł.

Materialnoprawną podstawą obu decyzji wydanych w niniejszej sprawie był przepis art. 7 ust. 11 ustawy 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 180 ze zm., dalej: u.d.m.). Określa on, że w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim, wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana.

Trafnie wyjaśnił organ odwoławczy, że decyzja administracyjna w przedmiocie wstrzymania dodatku mieszkaniowego ma charakter związany. W sytuacji bowiem ustalenia, że dana osoba otrzymująca dodatek mieszkaniowy nie opłaca na bieżąco pozostałych należności za zajmowany lokal mieszkalny, organ właściwy do przyznania dodatków mieszkaniowych zobowiązany jest wstrzymać wypłatę tego dodatku.

Ów obowiązek spoczywający na organie właściwym w sprawach dodatków mieszkaniowych skorelowany jest z obowiązkiem ciążącym na pobierających należności za lokale mieszkalne. Są oni, jak wynika z art. 8 ust. 4 u.d.m., zobowiązani do niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. W razie niedopełnienia tego obowiązku pobierający zwraca organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy kwoty dodatków wypłacone za miesiące, w których występowały zaległości w tych opłatach. Pobierający jest obowiązany zwrócić organowi te kwoty w terminie kolejnych 2 miesięcy, jeżeli gospodarstwo domowe, któremu przyznano dodatek mieszkaniowy, nie uiści zaległych opłat w terminie miesiąca od powstania obowiązku zawiadomienia organu o powstaniu zaległości. Jeżeli ryczałt na zakup opału był wypłacany do rąk pobierającego, na którym spoczywa obowiązek powiadamiania organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości w opłatach, pobierający zwraca także nienależnie wypłacony ryczałt.

Odnosząc powyższe regulacje do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż prawidłowo organy orzekające ustaliły, co potwierdził sam skarżący w odwołaniu, że za pełne dwa miesiące listopada i grudnia 2017 r. skarżący zaprzestał uiszczać należności za zajmowany lokal. Organ I instancji informację tę pozyskał w dniu 3 stycznia 2018 r. od [...] sp. z o.o. w K. - pobierającego należności za lokale mieszkalne w budynku mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...]. [...] (pismo z 29.12.2017r.). Skarżący w odwołaniu potwierdził, że z powodu konfliktu z administratorem budynku o pożyczenie drabiny zaprzestał w listopadzie i grudniu 2017 r. regulować należny czynsz za zajmowane mieszkanie nr [...] w ww. budynku.

W świetle powołanych przepisów bez znaczenia prawnego są powody, dla których skarżący zaprzestał na bieżąco uiszczać należności za zajmowany lokal. Jedyną bowiem przesłanką określoną w art. 7 ust. 11 u.d.m., od której uzależnione jest wydanie decyzji o wstrzymaniu wypłacania dodatku mieszkaniowego, jest stwierdzenie zaprzestania na bieżąco opłacania pozostałych – poza dodatkiem mieszkaniowym – należności za lokal.

Zważywszy, że organy orzekające powyższe ustaliły prawidłowo, skargę S. K. należało oddalić.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi Sąd uznał, że jedynie zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. jest zasadny. Ów przepis określa, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organy orzekające przed wydaniem decyzji w sprawie nie umożliwiły S. K. wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Organ I instancji bezpośrednio po powzięciu w dniu 3 stycznia 2018 r. od [...] sp. z o.o. w K. informacji o dwumiesięcznych zaległościach skarżącego w opłacaniu czynszu za mieszkanie, dnia [...] 2018r. wydał decyzję wstrzymującą realizację dodatku mieszkaniowego. Sąd uznał jednak, że z uwagi na niebudzące wątpliwości w sprawie okoliczności, potwierdzone przez skarżącego nieuiszczania przez niego w miesiącach XI XII 2017 r. należności czynszowych za zajmowane przezeń mieszkanie, owe naruszenie przez organy prawa zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Zważyć przy tym należy, że i w skardze, jak i piśmie profesjonalnego pełnomocnika strony z 12 lutego 2019 r. nie podważono faktu, że S. K. w listopadzie i grudniu 2017 r. zaprzestał na bieżąco uiszczać należności za zajmowany lokal.

W kontekście zaś oczywistych dowodów (pisma pobierającego należności za lokale mieszkalne w budynku mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...]. 1A oraz wyjaśnienia strony złożone w odwołaniu) Sąd stwierdził, że w sprawie nie doszło do naruszenia przez organy I i II instancji przepisów postępowania art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy pozyskały materiał dowodowy adekwatny do stopnia skomplikowania sprawy (informacja od pobierającego należności czynszowe), a że był on wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, nie sposób uznać, by doszło do naruszenia powołanych wyżej przepisów postępowania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skargę oddalono, o czym orzeczono w sentencji wyroku.