Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 577/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Białej Rawskiej z dnia 16 stycznia 2015 r. nr IV/34/15 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biała Rawska, fragmenty obszarów wsi: Babsk, Lesiew i Zofianów, Marchaty, Ossa, Rzeczków, Wola Chojnata, Wólka Lesiewska, Nowy Chodnów, Żurawia i Dańków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego P. G. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 18 czerwca 2015 r. pod poz. [...]. LS


UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2015 r. Rada Miejska w Białej Rawskiej podjęła uchwałę nr IV/34/15 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biała Rawska, fragmenty obszarów wsi: Babsk, Lesiew i Zofianów, Marchaty, Ossa, Rzeczków, Wola Chojnata, Wólka Lesiewska, Nowy Chodnów, Żurawia i Dańków.

W dniu 23 lutego 2015 r. P. G. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata K. G.-N., powołując się na art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wezwał Radę Miejską w Białej Rawskiej do usunięcia naruszenia prawa i zmiany wspomnianej uchwały poprzez: wyłączenie działki nr [...] z obowiązywania uchwały z terenu o symbolu 31.94.U., rozszerzenie funkcji usługowych bez ograniczeń zawartych w uchwale, wykreślenie punktu 4d uchwały, który dopuszcza realizację urządzeń z zakresu łączności o wysokości 49 m lub doprecyzowanie lokalizacji, tak aby nie zagrażały one bezpieczeństwu i zdrowiu mieszkańców, doprecyzowanie kwestii związanych z parametrami hałasu wskazanego w pkt 4j uchwały.

Uchwałą nr VI/45/15 z dnia 31 marca 2015 r. Rada Miejska w Białej Rawskiej odrzuciła wezwanie P. G. do usunięcia naruszenia prawa. Wspomniana uchwała wraz z pismem organu z dnia 2 kwietnia 2015 r. została doręczona pełnomocnikowi P. G. w dniu 7 kwietnia 2015 r.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r., które wpłynęło do organu w dniu 12 maja 2015 r. P. G. reprezentowany przez adwokata K. G.-N. ponownie wezwał Radę Miejską w Białej Rawskiej do usunięcia naruszenia prawa powtarzając co do zasady treść pierwotnego wezwania z dnia 23 lutego 2015 r.

Odpowiadając na powyższe wezwanie Rada Miejska w Białej Rawskiej pismem z dnia 14 maja 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 maja 2015 r., poinformowała, że uchwałą nr VI/45/15 z dnia 31 marca 2015 r. rozpatrzyła już wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr IV/34/15 Rady Miejskiej w Białej Rawskiej z dnia 16 stycznia 2015 r., o czym strona została poinformowana w dniu 7 kwietnia 2015 r.

Pismem z dnia 18 czerwca 2015 r., które wpłynęło do organu w dniu 22 czerwca 2015 r. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Białej Rawskiej z dnia 16 stycznia 2015 r. nr IV/34/15, domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości.

W motywach skargi skarżący stwierdził, że pierwotne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 lutego 2015 r., było prawnie nieskuteczne, ponieważ zostało dokonane jeszcze przed promulgacją zaskarżonej uchwały. Wobec tego, że promulgacja uchwały została dokonana w dniu 2 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego wystosował właściwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 12 maja 2015 r., na które otrzymał odpowiedź w dniu 19 maja 2015 r. Od tego dnia – zdaniem skarżącego - rozpoczął bieg trzydziestodniowego termin do wniesienia skargi.

Odpowiadając na skargę Rada Miejska w Białej Rawskiej wniosła o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi bądź ewentualnie o jej oddalenie. Zdaniem organu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, wobec doręczenia skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r. uchwały rozpatrującej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, upłynął bezskutecznie w dniu 7 maja 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 594) – przywoływanej dalej w skrócie jako "u.s.g.", każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela, przyjmuje się, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, co oznacza, że następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, są bezskuteczne. Nie są one zatem wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. Wezwanie takie jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu autoweryfikację uchwały organu gminy wskazanej w tym wezwaniu, które konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i uchwałę za przyczyną której to się stało. Zatem, nie można tej instytucji traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Taki pogląd pozbawiałby owe wezwanie znaczenia prawnego. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu w pozycji uprzywilejowanej wobec innych podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 227/13; z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1516/12, z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 596/12, z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 895/11, z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 744/11, z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 202/11, z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2488/10, z dnia 25 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 769/09, z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 552/08 – dostępne na stronie internetowej pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1/2). W postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r. sygn. II OSK 596/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wezwanie do usunięcia naruszenia, które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno niewątpliwie poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu, jednakże wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem. Oznacza to, że sam fakt podjęcia uchwały przez organ gminy uprawnia do wystąpienia z żądaniem usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) - przywoływanej dalej w treści jako "p.p.s.a." oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt. II OPS 2/07 (opubl. ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej.

W myśl art. 53 § 2 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. i wspomnianej wyżej uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu gminy w terminie trzydziestu dni od dnia, otrzymania odpowiedzi tego organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi P. G. jest uchwała Rady Miejskiej w Białej Rawskiej z dnia 16 stycznia 2015 r. nr IV/34/15 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biała Rawska, fragmenty obszarów wsi: Babsk, Lesiew i Zofianów, Marchaty, Ossa, Rzeczków, Wola Chojnata, Wólka Lesiewska, Nowy Chodnów, Żurawia i Dańków.

Jak wynika z załączonej do sprawy dokumentacji P. G. w dniu 23 lutego 2015 r., powołując się na art. 101 u.s.g., wezwał Radę Miejską w Białej Rawskiej do usunięcia naruszenia prawa wspomnianą wyżej uchwałą. W tej sytuacji sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi biegnący od dnia 24 lutego 2015 r. do dnia 24 kwietnia 2015 r. uległ przerwaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r., wobec udzielenia stronie przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy od dnia 8 kwietnia 2015 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął bezskutecznie w dniu 7 maja 2015 r.

Skoro zatem skarga P. G. została wniesiona do organu w dniu 22 czerwca 2015 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, merytoryczne ustosunkowanie się do podniesionych w niej zarzutów było prawnie niemożliwe i obligowało sąd do jej odrzucenia.

O powyższym sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia w trybie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

LS