Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1087/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie przewodniczący : Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym datowanym z dnia [...] D.D. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług .

W skardze tej skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podnosząc min., iż jego ojciec znajduje się w poważnym, zagrażającym życiu, stanie zdrowia. Podniósł także, iż z uwagi na okoliczność wydania w jednym czasie obok spornej decyzji jeszcze jedenastu innych decyzji w przedmiocie zobowiązań podatkowych nie posiada obecnie możliwości finansowych pozwalających na ich wykonanie. To zaś godzi w jego byt i dalsze funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.) stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Jednakże warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc wskazanie na niemożność uregulowania należności wynikającej ze spornej decyzji. To zaś oznacza że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.)

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała w sposób ogólny na niemożność uregulowania należności wynikających ze spornej i innych kilkunastu decyzji, jednak w jakikolwiek nie uprawdopodobniła - za wyjątkiem choroby ojca – istnienia zarówno tej okoliczności jak i przesłanek z w/w przepisu , w tym zaś zakresie to na niej spoczywa ten obowiązek. Jak wskazał NSA Warszawie w postanowieniu sygn. akt II OZ 217/09z 2009.03.11 ( publ.Wspólnota 2009/41/44) " Na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 par. 3 ppsa, sąd może natomiast wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana ".

Niezależnie od powyższego stwierdzić trzeba, iż sąd powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wywnioskowania na podstawie akt sprawy. Analizując więc zakres i skutki prawne zaskarżonej, a wnioskowanej do wstrzymania wykonania, decyzji Sąd zauważył, że rozstrzygniecie dotyczy określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2005r w kwocie [...] zł. Jednakże z zebranego w aktach materiału dowodowego nie można w żaden sposób wywnioskować, aby realizacja tej decyzji w kontekście podnoszonych okoliczności faktycznych mogła spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony i tym samym mogła być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jedyną konkretną okolicznością jest wskazanie przez skarżącego choroby C.D. (ojca), co do której to przedłożono dokument uwiarygodniający tę okoliczność w postaci karty informacyjnej z [...] wystawionej przez Oddział [...] Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we W. Ta jednakże okoliczność, jakkolwiek dotkliwa dla skarżącego w sferze osobistej, nie może uzasadniać uwzględnienia wniosku w sytuacji gdy, po pierwsze nie dotyczy bezpośrednio samego skarżącego, a po drugie gdy świadczenia opieki zdrowotnej finansowane są ze środków publicznych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.