Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 357/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 357/17 w ten sposób, że w miejsce "w przedmiocie odmowy uwzględnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej" wpisać "w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych".


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 357/17 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 grudnia 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 października 2016 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. W sentencji wyroku Sąd, wskazując przedmiot postępowania, omyłkowo wpisał "w przedmiocie odmowy uwzględnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej" zamiast "w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe lub niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład błędów rachunkowych, oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Sąd sporządzając sentencję wyroku z dnia 16 maja 2017 r. omyłkowo wskazał przedmiot postępowania – "odmowę uwzględnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej" zamiast prawidłowego przedmiotu "zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych".

Natomiast z akt sprawy jednoznacznie wynika, że sprawa dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na tę oczywistą omyłkę, należało w tym zakresie sprostować sentencję wyroku.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.