Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1822/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1508
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Magdalena Durzyńska Protokolant referent – stażysta Beata Karczewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2019r., nr [...] po rozpoznaniu odwołania [...][...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...].

Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.

Decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] Burmistrz [....] zmienił własną decyzję z dnia [...] października 2013 r., nr [...], dotyczącą odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w [...], ul. [...][...], [....]-[...][....], w ten sposób, że od 1 marca 2019 r. kwota odpłatności ponoszona przez [....] będzie wynosić [....] zł miesięcznie (70% dochodu). Orzeczono, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] będzie ponosił opłatę stanowiącą różnicę między miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca DPS a opłatą wnoszoną przez stronę.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu [...][....] wniósł odwołanie - podnosząc, że decyzja nie zawiera wskazań na jakich dowodach się opiera co nie pozwala szczegółowo odnieść się do każdego błędnego zapisu tej decyzji. Skarżący stwierdził, że decyzja jest wadliwa, gdyż organ błędnie ustalił dochód osiągany przez [...][...], stosując tylko jemu znany sposób liczenia sprzeczny z zasadami logiki i matematyki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2019r., nr [.....] po rozpoznaniu odwołania [...][...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 61 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2018r.,poz. 1508 ze zm. dalej jako u.p.s.), obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są mieszkaniec domu, małżonek, zstępni przed wstępnymi oraz gmina, z której osoba została skierowana. Mieszkaniec domu wnosi opłatę w wysokości nie większej niż 70% swojego dochodu, najbliższa rodzina w wysokości określonej w umowie zawartej w trybie art. 103 u.p.s., natomiast gmina w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej, a opłatami wnoszonymi przez osoby wyżej wymienione.

Mając powyższe na względzie Kolegium wskazało, że [...][...] ze względu na stan zdrowia jest mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej w [...]. Podkreślono, że zgodnie z zarządzeniem nr [....] Starosty [...] średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w Domu Pomocy Społecznej w [...] w roku 2019r. wynosi [...] zł. Miesięczny dochód [...] od 1 marca 2019 r stanowi emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości [...] zł. Zmiana dochodu w porównaniu do dochodu wykazanego w poprzedniej decyzji przekracza 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, a zatem i odpłatność ulega zmianie.

Wskazano ponadto, że zgodnie z art. 106 ust. 5 u.p.s., ostateczna decyzja o ustaleniu opłaty pobyt w domu pomocy społecznej (art. 59 ust. 1 u.p.s.) może być zmieniona z urzędu w razie zmiany przepisów prawa, na korzyść albo na niekorzyść strony. Powyższa podstawa do weryfikacji mocy obowiązującej ma najczęściej zastosowanie do decyzji w przedmiocie świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Podkreślono, że w niniejszej sprawie przedmiotem weryfikowanej decyzji jest konkretyzacja ustawowego obowiązku (art. 61 ust. 2 pkt 1 u.p.s.), w zakresie ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej przez mieszkańca tego rodzaju placówki. Zarzuty strony dotyczą błędnego wyliczenia dochodu otrzymywanego przez [...][....], a co za tym idzie w jej ocenie błędnie ustalonej kwoty ponoszonej przez niego opłaty za pobyt w DPS.

Organy ustaliły, że zgodnie z decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 marca 2019 r. - od 1 marca 2019 r. emerytura otrzymywana przez [...][...] została zwaloryzowana i dochód z tytułu emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi łącznie [...] zł. Zmiana dochodu w porównaniu do dochodu wykazanego w poprzedniej decyzji przekroczyła 10 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, a zatem stanowiła podstawę do zmiany odpłatności za jego pobyt w DPS od dnia 1 marca 2019 r.

Podkreślono, że na podstawie zarządzenia Nr [...] Starosty [...] z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w domach pomocy społecznej na terenie Powiatu [...] w 2017r.(Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. 2679) ustalono, że średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS, wynosi [...] zł.

W świetle powyższego ustalono, że odpłatność za DPS w okresie od 1 marca

2019 r. będzie kształtować się w następujący sposób: kwota [....] zł wpłacana z dochodu zainteresowanego (70%) od kwoty [...] złotych tj, kwota [...] zł Stanowiąca różnicę między miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca DPS a opłatą wnoszoną przez [...][...], regulowana przez MOPS.

W świetle powyższych ustaleń organ I instancji zmienił swoją decyzję w zakresie odpłatności za pobyt [...][...] w DPS w [...].

Podkreślono ponadto, że zgodnie z art. 106 ust. 5 u.p.s. decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, takie jak marnotrawienie przyznanego wsparcia bądź szeroko pojęta odmowa współpracy z pracownikiem socjalnym ośrodka, dysproporcja pomiędzy wysokością udokumentowanego dochodu a sytuacją majątkową strony oraz odmowa złożenia przez stronę oświadczenia majątkowego.

Podkreślono, że organ rozważając zastosowanie art. 106 ust. 5 u.p.s. powinien mieć na uwadze ograniczenie wynikające z art. 106 ust. 3b u.p.s. Badając, czy dochód strony wzrósł o 10%, organ powinien porównać dochód, jaki był podstawą wydania poprzedniej decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej, z aktualnym dochodem, a ustalenia te powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, co w przedmiotowej sprawie w ocenie Kolegium ma miejsce.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [....] lipca 2019 r., złożył [...][...], wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja jest niezrozumiała

i zawiera błędy uzasadniające jej zmianę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z dnia [...] lutego 2020 r. (k-43) pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [....] z dnia [...] maja 2019r. zarzucił naruszenie:

1) art. 113 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza [....] z dnia [....] maja 2019 r., która została sprostowana z naruszeniem art. 113 k.p.a.;

2) art. 7, 77 oraz 107 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych dotyczących sposobu obliczenia wysokości emerytury przysługującej skarżącemu oraz nierozpatrzenie zarzutu postawionego przez pełnomocnika skarżącego tj. że, w uzasadnieniu decyzji znalazły się błędne informacje o wysokości emerytury przysługującej skarżącemu;

3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza [...], mimo że należało uchylić tę decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe, wniesiono o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Burmistrza [...];

2) zasądzenie kosztów postępowania, a tym kosztów zastępstwa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wa1823/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...][...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r.,

nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu omyłki pisarskiej zawartej w decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r.,

nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art.106 ust.5 ustawy o pomocy społecznej, mocą którego wobec faktu podwyższenia dochodu [...][...] w stosunku do wskazanego w decyzji z [...] października 2013r., organ administracji dokonał zmiany odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w [...]. Okolicznością niesporną jest, że miesięczny dochód [...][....] od 1 marca 2019 r. stanowi emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie [...] zł. Zgodnie natomiast z zarządzeniem nr [...] Starosty [...] średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca ww. Domu wynosi [...] zł. Zasady odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej określa przepis art.61 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że mieszkaniec domu wnosi opłatę nie większą niż 70% swojego dochodu, najbliższa rodzina w wysokości określonej w umowie zawartej w trybie art.103 ustawy, natomiast gmina w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu, a opłatami wnoszonymi przez ww. osoby.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się w zasadzie do kwestii związanej z popełnieniem przez organ I instancji oczywistej omyłki w uzasadnieniu swojej decyzji. Organ ten wskazał bowiem niewłaściwą wartość uzyskiwanego przez [...][...] dochodu – w miejsce prawidłowej kwoty [...] zł. wskazał kwotę [...] zł.. Co istotne decyzja Burmistrza [...] z [...] maja 2019 r. została sprostowana postanowieniem tego organu z [...] czerwca 2019 r. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wa1823/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...][...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu omyłki pisarskiej zawartej w decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] – na co wskazano w części faktograficznej uzasadnienia. Organy dokonały zatem prawidłowych i pełnych ustaleń, a omyłka sprostowana przez organ z urzędu nie zmieniła treści zaskarżonej decyzji.

Podsumowując, Sąd uznał, że z analizy akt sprawy wynika, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzającą ją sprostowaną decyzją Burmistrza [...] zostało przeprowadzone prawidłowo, z zachowaniem reguł postępowania określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Materiał dowodowy w sprawie został dostatecznie zebrany. Wyjaśnione zostały także wszystkie okoliczności istotne dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Także w zgodzie z treścią art. 107 § 3 k.p.a. organ przedstawił swoje stanowisko w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, które dostatecznie odzwierciedla rację decyzyjną i wyjaśnia tok rozumowania organu, który prowadził do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego i procesowego do rzeczywistej sytuacji faktycznej zaistniałej w rozpatrywanej sprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151p.p.s.a..