Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 273 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia del. NSA Jerzy Krupiński Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. G. i R. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 1848/10 w sprawie ze skargi J. G. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r, sygn. akt I OSK 1848/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. G. i R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 876/10 odrzucające skargę J. G. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Podstawą odrzucenia skargi, wobec nieopłaconego w terminie wpisu był przepis art. 220 § 3 p.p.s.a.

J. G. i R. G. złożyli skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem. Skarżący powołując się na treść art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnieśli o wznowienie postępowania oraz uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. i poprzedzającego go postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2010 r. i merytoryczne rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, iż zarządzenie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu od skargi doręczone miało być skarżącym pod adresem ich zamieszkania, tymczasem listonosz dostarczył przesyłkę pod adres, gdzie siedzibę ma Spółka "[...]", której skarżący R. G. jest wspólnikiem. Korespondencja ta nie została jednak odebrana ani przez niego, ani przez Janinę G., a przez pracownika Spółki [...] – P. T., który pokwitował jej odbiór własnym nazwiskiem. Pracownik ten nie jest żadnym z podmiotów wymienionym w art. 72 § 1 p.p.s.a. Jest to pracownik spółki [...] zatrudniony w charakterze mechanika samochodowego, nieuprawniony nawet do odbioru korespondencji adresowanej do Spółki. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 listopada 2010 r. wskazał, iż przesyłkę odebrał dorosły domownik – kuzyn skarżących. Natomiast P. T. nie jest osobą spokrewnioną ze skarżącymi, nie jest też domownikiem uprawnionym do odbioru korespondencji, na potwierdzenie tej okoliczności sporządzone zostało notarialne oświadczenie. Adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru o tym, że T. jest kuzynem skarżących nie jest prawdziwa i została samowolnie umieszczona najprawdopodobniej przez listonosza doręczającego korespondencję.

Skarżący podali, iż o fakcie umieszczenia nieprawdziwej informacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dotyczącej stopnia pokrewieństwa T. ze skarżącymi, dowiedzieli się z chwilą doręczenia ich pełnomocnikowi postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2010 r. Okoliczność ta nie była znana w toczącym się postępowaniu, a jej ujawnienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w oparciu o ten dokument uznano, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została skutecznie doręczona skarżącym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie nie mogła zostać uwzględniona albowiem brak jest ustawowych podstaw wznowienia postępowania.

Zgodnie z powołanym w skardze art. 273 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia w przypadku gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Dokument podrobiony to sporządzony przy zachowaniu pozorów, iż pochodzi od innej osoby niż go sporządziła. Natomiast przerobienie dokumentu to nadanie mu innej treści niż pierwotna. W niniejszej sprawie takie sytuacje nie zachodzą, a skarżący w żaden sposób nie wykazali na czym miałoby polegać przerobienie lub podrobienie dokumentu. Sam fakt wskazania przez doręczyciela, iż wezwanie do opłat zostało odebrane przez osobę podającą się za "kuzyna" skarżących, nie jest ani przerobieniem, ani podrobieniem dokumentu nawet w sytuacji, gdy osoba odbierająca pisma faktycznie tym kuzynem nie jest.

Całkowicie chybiona jest również wskazana w skardze podstawa wznowienia określona w § 2 art. 273 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Z przepisu tego wynika, iż chodzi o dowiedzenie się o okolicznościach lub dowodach istniejących w czasie, w którym było niemożliwe ich powołanie w zakończonym postępowaniu. A więc o okolicznościach nieujawnionych i podówczas niezgłoszonych bowiem nieznanych stronie. Jednakże nie dotyczy to okoliczności i dowodów jawnych w materiale z poprzedniego postępowania, ale niedostrzeżonych i w związku z tym niepowołanych przez stronę. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem dowód doręczenia skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu znajdował się w aktach sprawy i był dostępny stronie. Fakt niezapoznania się z jego treścią nie stanowi przesłanki, o której mowa w powołanym przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący mogli bowiem w postępowaniu sądowym powoływać się na treść zawartą w zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania.

Z tych wszystkich względów uznać należy, iż brak jest ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego.

W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 281 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.