Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 220/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 6 , art.58 par.3 w zw. z art. 270 i art.276
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/13 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/13, odrzucił skargę A. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 7 lutego 2014 r.

W dniu 18 lutego 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo A. J., w którym powołując ww. postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r., zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wskazano jako pełnomocnika – U. K. W ocenie skarżącego, Sąd w innych postępowaniach nie powiadomił go skutecznie o brakach formalnych, co powinno skutkować ponownym rozstrzygnięciem sprawy. W konsekwencji odrzucenie skargi postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. należało uznać za bezzasadne.

Biorąc pod uwagę treść pisma skarżącego z dnia 18 lutego 2014 r. Sąd potraktował je jako skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Skarga o wznowienie tego postępowania, którą jest także złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego, stosownie do art. 270-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., przysługuje od określonych orzeczeń - prawomocnych, kończących postępowanie - i musi być oparta na przesłankach określonych w ustawie. Stąd też merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego poprzedzone jest badaniem przez Sąd dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, której wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne, co może nastąpić także na posiedzeniu niejawnym (por. postanowienie NSA z 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 1237/05).

W rozpoznawanej sprawie niedopuszczalność skargi o wznowienie postępowania sądowego wynika z faktu, że w dniu jej wniesienia przez skarżącego do Sądu (18 lutego 2014 r.), postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/13, nie było prawomocne.

Zgodnie bowiem z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Stosownie zaś do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Skoro postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/13 wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2014 r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upłynął z dniem 10 marca 2014 r. Wniesienie zatem skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym postanowieniem w dniu 18 lutego 2014 r. uznać należy za przedwczesne, gdyż w tej dacie postanowienie to było jeszcze nieprawomocne.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 w zw. z art. 270 i art. 276 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.