Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 193/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. R. i Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 781/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U. R. i Z. R. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zakresu i terminu prac związanych z konserwacją urządzeń melioracji wodnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 781/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie ze skargi U. R. i Z. R. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie ustalenia zakresu i terminu prac związanych z konserwacją urządzeń melioracji wodnej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący podnieśli zarzuty natury merytorycznej dotyczące nieprecyzyjnego określenia parametrów: szerokości dna rowu i nachylenia skarp oraz braku wskazania spadku rowu, nie przedstawiając przy tym żadnych argumentów przemawiających za spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji wykonania prac konserwacyjnych urządzeń melioracyjnych, nałożonych zaskarżoną decyzją. Ponadto ogólnikowo wskazali, że prace te mogą spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody w środowisku naturalnym, jak i samym skarżącym, którzy przez wadliwe rozstrzygnięcie poniosą koszty robót.

W ocenie Sądu ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, że wykonanie ww. robót przez skarżących spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że skarżący nie precyzują, jakie konkretnie skutki tego rodzaju mają na myśli. Brak danych na temat sytuacji ekonomicznej skarżących i kosztorysu robót związanych z konserwacją ww. urządzeń, a także brak danych na temat rodzaju i rozmiaru szkód, jakie, zdaniem skarżących, mogą powstać w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji w środowisku naturalnym, nie pozwalają na uwzględnienie żądania skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący domagając się jego uchylenia w całości i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. W zażaleniu skarżący wskazali na brak precyzyjnych parametrów rowu. W ocenie skarżących nieumiejętne odwadnianie prowadzi do niepożądanych skutków jak obniżenie poziomu wód gruntowych. Nadto podnieśli, że od wielu lat borykają się z suszą hydrologiczną, a odpowiednie nawodnienie działek będących ich własnością podnosi jakość plonów oraz że nikt nie pokryje strat jakie przyniesie nieracjonalne odwadnianie. Wskazując zaś na szkodę majątkową skarżący podnieśli, że jedyne dochody to dochody uzyskiwane z plonów.

Odnosząc się zaś do argumentacji Sądu pierwszej instancji skarżący podnieśli, że nie są w stanie przedłożyć na użytek tego postępowania "kosztorysu bezsensownych wydatków", gdyż nie można go wykonać z uwagi na nieprecyzyjne parametry rowu. Wskazali także, że nie stać ich na dwukrotne wykonywanie profilowania robót.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przy czym wskazać należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty Pilskiego z dnia [...] marca 2015 r. W decyzji tej Starosta ustalił m. in. zakres i termin prac związanych z konserwacją urządzeń melioracji wodnej. W odniesieniu do skarżących prace te mają polegać na wykoszeniu skarp z wygrabieniem i odmuleniem dna rowu warstwą do 40 cm oraz rozplantowanie namułu i plantowanie skarp po odmuleniu, hakowanie dna rowu na długości działek nr [...] oraz usunięcie drzew i krzewów z dna i skarp rowu LC-7.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz argumentację skarżących na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rację ma Sąd pierwszej instancji, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego stanowiska Sądu nie podważyło wniesione zażalenie. Skarżący nie wykazali bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować powstaniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Na tym etapie postępowania Sąd nie ocenia decyzji objętej skargą merytorycznie, a do tego sprowadza się większość zarzutów zażalenia. Wskazywane przez skarżących niedostatki decyzji w postaci braku precyzyjnych parametrów rowu, co skutkuje – zdaniem skarżących – także brakiem możliwości ustalenia zakresu robót czy kwestionowanie celowości wydanej decyzji, nie świadczą o zaistnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ale godzą w jej merytoryczną treść. Skarżący nie wykazali także, by wykonanie zakwestionowanej decyzji miało wpływ na jakość czy wielkość pozyskiwanych przez nich plonów. Również argument o braku środków na pokrycie wydatków związanych z wykonaniem przedmiotowych robót, bez wskazania jaki jest koszt tych robót i bez odniesienia tej okoliczności do stanu majątkowego skarżących, nie świadczy o zaistnieniu po stronie skarżących przesłanki znacznej szkody w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.

W tej sytuacji wobec bezzasadności argumentacji zażalenia, należy stwierdzić, że zakwestionowane postanowienie odpowiada prawu. Z tego względu, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.