Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 244/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 czerwca 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 1999r. postanawia 1/ umorzyć postępowanie; 2/ zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz M. U. kwotę zł.[...] tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3/ nakazać ściągnąć od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę zł.[...] tytułem nieuiszczonego w sprawie wpisu.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, dnia 25 maja 2004 roku M. U. nadał w Urzędzie Pocztowym na adres Izby Celnej przesyłkę poleconą nr [...] zawierającą skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

Przedmiotowa przesyłka odebrana została przez organ podatkowy w dniu 27 maja 2004 roku.

W dniu 25 czerwca 2004 roku skarga, o której mowa, wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy przesłane zostały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w którym potwierdzono odbiór przesyłki dnia 28 czerwca 2004 roku.

Sprawa sądowoadministracyjna wszczęta przedmiotową skargę nie została jednak wówczas zarejestrowana w księgach /repertorium/ Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a skardze nie nadano biegu, gdyż wymienione dokumenty zaginęły.

Niezależnie od powyższego, w ślad za skargą, o której mowa, w dniu 13 września 2005 roku Dyrektor Izby Celnej przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Nr [...], opatrzoną datą [...], wydaną na podstawie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", którą – "uwzględniając w całości skargę M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej Nr [...] z dnia [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące kwiecień – grudzień 1999 roku – uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.

Wskazana decyzja sprostowana została postanowieniem Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], w ten sposób, że w dacie wydania decyzji rok 2004 skorygowano na 2005, zaś w jej rozstrzygnięciu datę i numer uchylonej decyzji organu odwoławczego zastąpiono takimi danymi, że uzyskało ono brzmienie: "uchylam w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej Nr [...] z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej [...] Nr [...] z dnia [...] i umarzam postępowanie w sprawie."

Wymienione decyzja i postanowienie doręczone zostały M. U. w dniach odpowiednio 16 września i 7 października 2005 roku.

Wobec zaginięcia nadesłanych przez Dyrektora Izby Celnej skargi, odpowiedzi na nią i akt administracyjnych, postanowieniem z dnia [...], sygn.akt I SA/Lu 244/06, wszczęto postępowanie w sprawie odtworzenia zaginionych akt sprawy stosownie do art.288-290 ppsa, a następnie zarządzeniem z dnia [...], wydanym na podstawie art.294 tej ustawy, dołączono do akt sprawy złożone przez Dyrektora Izby Celnej urzędowo poświadczone odpisy odpowiedzi Dyrektora Izby Celnej na skargę M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], dowodu doręczenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie tych dokumentów oraz akt administracyjnych sprawy.

W ten sposób zaginione akta sprawy zostały odtworzone w części niezbędnej do zakończenia sprawy sądowoadministracyjnej. Niezależnie zaś od tego Dyrektor Izby Celnej złożył także potwierdzone urzędowo odpisy akt administracyjnych.

W piśmie procesowym z dnia 18 maja 2006 roku, nazwanym "uzupełnienie do odpowiedzi na skargę", Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako bezprzedmiotowej.

Natomiast skarżący, w piśmie procesowym datowanym 9 czerwca 2006 roku, wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art.161 § 1 pkt 3 ppsa oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W sprawie niniejszej brak jest podstaw do odrzucenia skargi.

Jak wskazano wyżej, a okoliczności te są bezsporne, a nadto znajdują potwierdzenie w aktach sprawy, postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej wszczęte zostało skargą M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 1999 roku. Wymieniona w skardze decyzja doręczona została skarżącemu dnia 29 kwietnia 2004 roku, zaś skarga nadana została w dniu 25 maja 2004 roku w Urzędzie Pocztowym na adres Izby Celnej w Białej Podlaskiej przesyłką poleconą nr [...].

Zgodnie z art.58 § 1 ppsa sąd odrzuca skargę: 1/ jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, 2/ wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, 3/ gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, 4/ jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, 5/ jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, 6/ jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponadto, jak wynika z art.220 § 1 i 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W sprawie niniejszej nie zachodzi żadna z wymienionych przesłanek odrzucenia skargi. Sprawa ze skargi na decyzję organu podatkowego należy do właściwości sądów administracyjnych /por.: art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269 oraz art.3 § 1 i § 2 pkt 1 ppsa/, skarga wniesiona została z zachowaniem terminu wskazanego w art.53 § 1 ppsa i nie posiadała braków, w dacie wniesienia skargi nie istniał w sprawie objętej tą skargą między tymi samymi stronami stan sprawy w toku ani sprawa taka nie została wcześniej prawomocnie osądzona, brak jest podstaw do kwestionowania, iż skarżący ma zdolność sądową i procesową /por.: art.25 § 1 i art.26 § 1 ppsa/, skarga nie jest też niedopuszczalna z innych przyczyn. Ponadto wezwany do uiszczenia wpisu skarżący wniósł w terminie do uiszczenia wpisu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i wniosek ten został uwzględniony, co zdejmuje ze skarżącego obowiązek uiszczenia wpisu od skargi /por.: art.239 pkt 4 ppsa/.

Dla porządku wyjaśnić w tym miejscu należy, iż stosownie do art.53 § 1, art.54 § 1 i art.83 § 3 ppsa w sytuacji, gdy skarga wnoszona jest z wykorzystanie usług świadczonych przez Pocztę Polską, datą wniesienia skargi jest data nadania przesyłki ją zawierającej na adres organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W stanie niniejszej sprawy jest to zatem dzień 25 maja 2004 roku.

Z mocy art.54 § 3 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi w tym trybie nie stanowi jednak podstawy do odrzucenia skargi, lecz powoduje, że – wobec usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu prawnego – postępowanie wszczęte uwzględnioną przez organ w całości skargą staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia umorzenie postępowania zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa.

Skoro więc Dyrektor Izby Celnej wydał w dniu [...] decyzję Nr [...], powołującą się na art.54 § 3 ppsa i uwzględniającą w całości skargę, która wszczęła postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, to postępowanie to podlega umorzeniu.

Na marginesie zauważyć w tym miejscu należy, że powołana decyzja, nawet po jej sprostowaniu postanowieniem z dnia [...], nadal dotknięta jest oczywistą omyłką, gdyż – jak wynika z akt sprawy w sposób niebudzący żadnych wątpliwości – decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego M. U. za miesiące IV-XII 1999 roku, nosi numer [...].

Art.201 § 1 ppsa stanowi, że w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art.54 § 3 tej ustawy skarżącemu przysługuje zwrot od organu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się zaś – jak wynika z art.205 § 2 ppsa – wynagrodzenie tego pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W sprawie niniejszej przedmiotowe koszty obejmują wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie zł.[...] /§ 14 ust.2 pkt 1 lit.a/ w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm./ oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa /zł.15,00/.

Jeśli chodzi o kwotę wpisu od skargi /zł.15127,00/, to - jak wskazano wyżej – skarżący nie miał obowiązku jej uiszczenia w związku z przyznaniem mu w tym zakresie prawa pomocy. Dlatego też kwota ta podlega ściągnięciu od Dyrektora Izby Celnej na podstawie art.223 § 2 ppsa.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.