Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 514/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski WSA Krystyna Daniel /spr./ Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi R.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z [...]12.2000 r. znak:[...] na podstawie art. 37 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 24. 10. 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 póz. 229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 83 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89, póz. 414 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., nakazał R.G. wykonać przymusową rozbiórkę gnojownika na nieruchomości w K. gm. K. -działce o nr ew. "1" polegającą na rozebraniu ogrodzenia wydzielającego oraz ścian bocznych.

W uzasadnieniu organ l instancji podał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek A.M. złożony w dniu 8.08.2000 r. Organ l instancji w dniu 14.09.2000 r. przeprowadził kontrolę na posesji R.G., podczas której ustalono, że na działce o nr ew. "1" należącej do R.G. wybudowano gnojownik o wymiarach 8,60 m x 7,60 m, ściany gnojownika wykonano z betonu. Gnojownik jest usytuowany w odległości 1,20 m od ogrodzenia sąsiadującego z nieruchomością należącą do A.M. i 13,40 m od studni, znajdującej się na nieruchomości A.M. R.G. podał, że wysokość ścian gnojownik wynosi około 1,5 m - 2,0 m. Gnojownik nie posiada wybetonowanego dna, podłoże stanowi grunt rodzimy. Dodatkowo na wschodniej ścianie gnojownika zamontowano metalowe ogrodzenie zabezpieczające, które tworzą metalowe przęsła zamocowane do stalowych słupków. Organ l instancji ustalił również, że w dniu przeprowadzania kontroli gnojownik był użytkowany.

W dniu 23.10.2000 r. R.G. zeznał, że gnojownik został wybudowany w 1986r., studnie na działkach sąsiadów już wówczas istniały oraz że nie posiada on żadnej dokumentacji budowlanej na przedmiotowy gnojownik tj. pozwolenia na budowę i projektu. Organ l instancji podał, że w dacie wybudowania gnojownika obowiązywała ustawa z 24.10.1974 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z art. 28 w/w ustawy roboty budowlane, za wyjątkiem rozbiórek można było rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Wskazał też na § 44 ust. 1 pkt. 4d rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej Ochrony Środowiska z 20.02.1975r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. nr 8, późn. 48) stanowiący, iż pozwolenia na budowę wymaga wykonanie inwestycji budowlanych mogących wprowadzić lub zwiększyć uciążliwości, pogarszające warunki sanitarne, bezpieczeństwa ludzi lub mienia albo warunki wykorzystania terenów sąsiadujących, a do takich, zdaniem organu l instancji, należało zaliczyć gnojownik.

Organ l instancji stwierdził, że gnojownik nie spełnia wymagań wynikających z przepisów wykonawczych obowiązujących w dacie jego budowy tj. w rozporządzeniu Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 5.07.1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, póz. 62 ze zm.). Mianowicie w myśl § 21 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 23 ust. 7 minimalna odległość gnojownika od studni powinna wynosić 15 m, a w niniejszej sprawie wynosi 13,4 m. Zgodnie z § 23 ust. 1 pkt. 2 odległość gnojownika od granicy z działka sąsiednią powinna wynosić 7,5 m, a wynosi zaledwie 1,2 m. Dodatkowo gnojownik nie spełnia wymagań dotyczących jego szczelności, a wynikających z § 80 ust. 2.

Organ l instancji podał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego z 1994 r. budowa płyt do składowania obornika wymaga zgłoszenia do właściwego organu (art. 30 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt. 1 b). Przedmiotowy gnojownik nie spełnia również wymagań wynikających z obecnie obowiązujących przepisów wykonawczych określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, póz. 877). Minimalna odległość gnojownika od granicy działki sąsiedniej powinna wynosić 4m (§ 6 ust. 4 pkt. 4). Płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne (§ 29). Dodatkowo zgodnie z § 31 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12. 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość szczelnego gnojownika od studni powinna wynosić 15 m.

Mając na uwadze wszystkie powyższe ustalenia organ l instancji stwierdził, że przedmiotowy gnojownik został wybudowany niezgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili jego budowy. Nie odpowiada również obecnie obowiązującym przepisom. Dlatego też zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego organ l instancji nakazał przymusową rozbiórkę gnojownika znajdującego się na działce skarżącego.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył R.G., który podał, że nie zgadza się z wydaną przez organ l instancji decyzją, uważa, że działania organów nadzoru budowlanego zostały zainicjowane przez Prokuraturę Rejonową w M., a jego sąsiad A.M. nie wnosił żadnego pisma. Odwołujący podniósł, że granica między jego nieruchomością, a nieruchomością A.M. jest sporna oraz, że zlikwidowanie gnojownika doprowadzi do bankructwa jego gospodarstwo rolne, a ma na utrzymaniu chorą żonę i sześcioro dzieci.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z [...]02.2006 r. znak:[...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust 2 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, póz. 2016 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy mając na uwadze przepisy prawne obowiązujące w dacie wybudowania gnojownika, jak również obecnie obowiązujące i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdził, że przedmiotowy gnojownik został wybudowany bez pozwolenia na budowę i nie spełnia wymagań wynikających z przepisów wykonawczych. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż akta organu l instancji wskazują, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest na wniosek A.M. skierowany do Prokuratury Rejonowej, a następnie przekazany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy podał, że Prokuratura Rejonowa nie była stroną w toczącym się postępowaniu. Natomiast sporny przebieg granicy pomiędzy działkami może być przedmiotem postępowania rozgraniczającego przed sądami powszechnymi. W niniejszej sprawie wobec naruszenia przepisów dotyczących odległości studni od gnojownika sprawa spornej granicy nie ma znaczenia dla sprawy.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł R.G. Skarżący podnosząc, że gnojownik został wybudowany w 1986 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z 7.07.1997 r. - Prawo budowlane, na podstawie której nakazano mu się rozbiórkę przedmiotowego gnojownika.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z [...].02.2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że przedmiotowy gnojownik został wybudowany przez skarżącego samowolnie w 1986 r., i że w tej dacie studnie na działkach sąsiednich już istniały (wynika to z protokołu kontroli z dnia 14.09.2000 r., oraz zeznań skarżącego). W dacie budowy gnojownika obowiązywała ustawa z 24.10.1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, póz. 229 ze zm.), zgodnie z którą wszystkie roboty budowlane za wyjątkiem rozbiórek można było rozpocząć wyłącznie po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Takiego pozwolenia na budowę skarżący nie posiada, gdyż nigdy o nie nie występował (co wynika pisma Urzędu Gminy w K. z 24.11.2000 r.).

Dodatkowo, zgodnie z wówczas obowiązującym rozporządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 5.07.1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, póz. 62 ze zm.) minimalna odległość gnojownika od studni powinna była wynosić 15 m (§ 21 ust. 1 pkt. 3 w zw. z § 23 ust. 7), jak również gnojownik winien był być usytuowany w odległości 7,5 m od granicy z działką sąsiednią. Tymczasem przedmiotowy gnojownik jest zlokalizowany w odległości 13,4 m od studni znajdującej się na działce sąsiedniej, a od granicy sąsiada znajduje się w odległości zaledwie 1,2 m. Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z § 80 ust. 2 w/w rozporządzenia gnojowniki, doły kompostowe oraz silosy powinny były mieć dno i ściany nieprzepuszczalne, a zbiorniki na gnojówkę, gnojownicę i ścieki powinny mieć poza tym szczelne przykrycie. Natomiast przedmiotowy gnojownik, jak ustalił organ l instancji, ma ściany wykonane z betonu, nie posiada wybetonowanego dna, podłoże stanowi grunt rodzimy. Gnojownik wybudowany przez skarżącego nie spełniał, więc wymagań wynikających z przepisów obowiązujących w dacie jego budowy a dotyczących zarówno jego usytuowania jak i szczelności.

Należy podnieść, że gnojownik znajdujący się na działce skarżącego nie odpowiada również wymogom wynikającym z obecnie obowiązujących przepisów prawnych. Zgodnie bowiem z ustawą z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane budowa płyt do składowania obornika wymaga zgłoszenia do właściwego organu (art. 30 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt. 1b). Skarżący nie zgłosił zamiaru budowy gnojownika żadnemu organowi. Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie z 7.10.1997 r. (Dz. U. Nr 132, póz. 877 ze zm.) minimalna odległość gnojownika od granicy działki sąsiedniej powinna wynosić 4 m (§ 6 ust. 4 pkt. 4), płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne (§ 29 w/w rozporządzenia). Natomiast z § 31 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14. 12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość szczelnego gnojownika od studni powinna wynosić 15 m.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że gnojownik znajdujący się na działce skarżącego został wybudowany w 1986 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę i niezgodnie z przepisami dotyczącymi zarówno jego usytuowania jak i szczelności, obowiązującymi w dniu budowy. Nie spełnia on również wymagań wynikających z obecnie obowiązujących przepisów.

Przepis art. 103 ust. 2 ustawy z 7. 07. 1994 r.- Prawo budowlane stanowi, że przepisu art. 48 (dot. rozbiórki) nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy - tj. 1. 01. 1995 r. - lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do tych obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli przepisy ustawy z 24. 10. 1974 r. - Prawo budowlane, a które obowiązywały w dacie budowy gnojownika. Artykuł 37 ust. 1 tej ustawy stanowi, że obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy zostanie stwierdzone, że obiekt budowlany lub jego część:

1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

W niniejszej sprawie skarżący wybudował gnojownik niegodnie z przepisami obowiązującymi w dniu budowy, a dodatkowo usytuowanie gnojownika tak blisko działki sąsiada i jego studni (choćby w chwili obecnej nie użytkowanej) stanowi niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych i użytkowych dla otoczenia.

Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.