Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 461/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 28 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 września 2015 r. znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla "P" Sp.z.o.o. dla zamierzenia budowlanego: "Budowa stacji bazowej telefonii komórkowej "P" Sp.z.o.o. o oznaczeniu [...] na powierzchni dachu istniejącego budynku w skład, której wchodzić będą następujące elementy: - antenowa konstrukcja wsporcza w postaci trzonu rurowego z trzema odciągami, montowana do żelbetowego wieńca budynku. Konstrukcja o całkowitej wysokości 11,60 m (wraz z odgromnikiem i podstawą trzonu) wznosić się będzie na wysokość 23,20 m n.p.t. (wraz z odgromnikiem); - zespół 9 anten sektorowych, system 900 MHz – 3 anteny K80010305 (azymuty 80, 200, 330, wysokość zawieszenia 21,30 m n.p.t.), system 2100 MHz – 3 anteny K742215 (azymuty 80, 200, 330, wysokość zawieszenia 21,31 m n.p.t.) oraz 2 anteny radioliniowe. Anteny zawieszone zostaną na powierzchni antenowej konstrukcji wsporczej za pomocą ramek systemowych), - montaż rusztu stalowego pod urządzenia sterujące; - instalacja na ruszcie nośnym urządzeń sterujących: APM30H + BC – 2 kpn; skrzynki TBSB, 12 sztuk urządzeń RRU; - ułożenie drogi kablowej; wykonanie instalacji zasilającej urządzenia stacji bazowej w energię elektryczną na działce nr [...] obr. [...] przy ul. O. w K.".

Na powyższą decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła L. B.. W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, że realizacja każdej decyzji o pozwoleniu na budowę zmienia istniejący stan rzeczy i może powodować trudne do odwrócenia skutki faktyczne i prawne. Realizacja przez inwestora jego przedsięwzięcia może doprowadzić do poniesienia przez skarżącą znacznej szkody przejawiającej się w uniemożliwieniu lub znacznym utrudnieniu realizacji planowanej przez nią inwestycji polegającej na budowie budynków wielorodzinnych, jak również doprowadzi do spadku wartości jej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że uregulowana w powyższym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że argumentacja skarżącej przedstawiona na poparcie przedmiotowego wniosku w istocie ogranicza się do lakonicznych i dowolnych twierdzeń, wskazujących na uniemożliwienie lub też utrudnienie planowanej przez nią inwestycji. Twierdzenia te nie zostały jednak w żaden sposób udokumentowane i tym samym nie uprawdopodabniają wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że już sam charakter spornej decyzji, wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami. Jak bowiem zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 651/15, wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem fatycznym, które można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora.

Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie skutków materialnych i prawnych, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. W szczególności, nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08).

Odnośnie podnoszonej we wniosku kwestii obniżenia wartości nieruchomości skarżącej wskazać trzeba, że okoliczność ta może stanowić jedynie ewentualną podstawę roszczeń w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości, jednakże nie jest podstawą do wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż nie odnosi się do przesłanek określonych w cytowanym wyżej przepisie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2011 roku, sygn. akt VII SA/Wa 60/11). Ponadto wnioskodawczyni nie podała, o ile zmniejszy się wartość jej nieruchomości, co uniemożliwia ocenę powołanej argumentacji pod kątem, użytego w art. 61 § 3 P.p.s.a., pojęcia znacznej szkody.

W związku z powyższym, uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania, Sąd w niniejszej sprawie uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wprawdzie w sytuacji, gdy inwestor będzie prowadził na podstawie zaskarżonej decyzji roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieć będzie ryzyko, iż w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, lecz nie po stronie skarżącego, a właśnie po stronie inwestora. To na inwestorze spoczywać bowiem będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zostanie uchylona.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia