Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 210/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 178, art. 175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

R.Z. wniosła skargę na postanowienie z dnia [...] lutego 2011r. (nr [...])Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę R.Z., która pismem z dnia [...] czerwca 2011r. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 6 lipca 2011r. (k. 64 akt sądowych).

W ustawowym terminie R.Z. wniosła od przedmiotowego wyroku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak

i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 176, art. 230 § 1, 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2 i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr.

z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).

Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać,

iż sporządzona samodzielnie przez R.Z. skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.