Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 410/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi V. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe; II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

V. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.

Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r., sporządzonym w języku rosyjskim (do pisma załączono jego tłumaczenie na język polski) skarżący oświadczył: "Ja V. N., oświadczam, że rezygnuję ze statusu uchodźcy na terytorium Polski. Chcę także anulować moje zażalenie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r., ponieważ chcę jak najszybciej wrócić do kraju pochodzenia - G. ".

Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. podtrzymała wniosek skarżącego o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zezm. dalej "p.p.s.a.") cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).

W ocenie Sądu cofnięcie skargi dokonane w rozpatrywanej sprawie jest skuteczne, a co za tym idzie wiążące. Czynność procesowa strony skarżącej nie

budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. Wprawdzie w treści złożonego oświadczenia skarżący użył sformułowania "anulowanie zażalenia", a nie na "cofnięcie skargi", niemniej wobec prawidłowego wskazania zarówno nazwy organu, jak i daty zaskarżonej decyzji, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że przedmiotem oświadczenia skarżącego jest cofnięcie skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r.

W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 p.p.s.a. i z tych powodów Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Ze względu na wniosek pełnomocnika skarżącego, ustanowionego z urzędu, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej dotychczas nie zwróconych, Sąd w punkcie II sentencji postanowienia orzekł o przyznaniu radcy prawnemu stosownego wynagrodzenia, na podstawie § 15 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) w związku z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.