Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1102/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 37 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 163
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2016 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) października 2015 r., (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gmin R. (zwanego dalej "Wójtem") z dnia (...) sierpnia 2015 r., którą odmówiono K. K. zasiłku stałego.

Powyższe decyzje wydano w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z dnia (...) lipca 2015 r. K. K. wystąpiła o przyznanie jej zasiłku stałego. W swym wniosku powołała się na trudną sytuację materialną i osobistą – niepełnosprawność i długotrwałą chorobę. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wspólnie z mężem utrzymuje się z niskiej renty chorobowej w wysokości (...) zł netto. Osiągany dochód małżonkowie w całości przeznaczają na koszty utrzymania, bieżące rachunki, koszty leczenia, rehabilitacji i zakupów leków. Katarzyna Kopaczewska dodała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i bardzo dużo środków wydaje miesięcznie na leczenie. Do wniosku o przyznanie zasiłku stałego dołączyła orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym oraz zaświadczenia lekarskie potwierdzające jej zły stan zdrowia oraz niemożność podjęcia zatrudnienia. Niezależnie zaznaczyła, że jej dorosły syn prowadzi samodzielne i odrębne gospodarstwo domowe, nie przekazuje rodzicom żadnej pomocy, a jego dochód nie powinien być wliczany do wspólnego dochodu rodziny.

Dnia (...) sierpnia 2015 r. przeprowadzony został wywiad środowiskowy w mieszkaniu K. K. W jego trakcie wnioskodawczyni wskazała, że zamieszkuje wraz z mężem i synem, jednakże gospodaruje wraz z mężem. Jej mąż przebywa na zasiłku chorobowym, natomiast K. K. choruje przewlekle. Pomoc jest jej potrzebna w celu pokrycia kosztów związanych z leczeniem.

Decyzją z dnia 28 sierpnia 2015 r. Wójt – powołując się na art. 3, art. 37, art. 102 ust. 1, art. 104 i art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (obecnie tekst jedn. ustawy opublikowano w Dz. U z 2015, poz. 163 – powoływanej dalej jako "u.p.s.") oraz § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. poz. 823) – odmówił przyznania K. K. zasiłku stałego. W uzasadnieniu decyzji wskazał z danych zebranych w trakcie wywiadu środowiskowego wynika, iż wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z mężem. Dochód rodziny z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił (...) zł. Wnioskodawczyni orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania ds. Niepełnosprawności (...) z dnia (...) grudnia 2014 r. została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na czas określony do (...) grudnia 2017 r.

Wójt przytoczył następnie art. 37 u.p.s. stanowiący podstawę przyznania zasiłku stałego oraz zaznaczył, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej z zastrzeżeniem art. 40, 41, 78 i 91 u.p.s. przysługuje:

– osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł ("kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej");

– osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 456 zł ("kryterium dochodowe na osobę w rodzinie");

– rodzinie której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie ("kryterium dochodowe rodziny").

przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 u.p.s. lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.

Organ wyjaśnił, że ustawowe kryterium dochodowe dla rodziny wynosi 912 zł. Tymczasem dochód rodziny K. K. w lipcu 2015 r. wyniósł (...) zł. Kwota ta przekracza zatem ustawowe kryterium.

W odwołaniu od decyzji K. K. zarzuciła naruszenie art. 7, 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jedn. tej ustawy opublikowano w Dz. U. z 2016, poz. 23 – uw. WSA, dalej ustawa zwana "K.p.a.") oraz art. 8 u.p.s. poprzez błędne ustalenie dochodu wnioskodawczyni oraz uznanie przekroczenia kryterium dochodowego, co w konsekwencji skutkowało odmową przyznania zasiłku stałego. Zdaniem skarżącej nie wyjaśniono również wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, które miały wpływ na treść decyzji (błędne ustalenie dochodów rodziny). Wskazując na te zarzuty odwołująca się wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy zasiłku stałego poprzez uznanie prawa do świadczenia, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazane sprawy do ponownego rozpoznania Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Decyzją z dnia (...) października 2015 r., (...) Kolegium postanowiło utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Powołało się przy tym na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 w związku z art. 6 pkt 14 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1, ust. 3-4 u.p.s. i § 1 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 823).

Przed przystąpieniem do rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy organ odwoławczy przedstawił dokonane ustalenia faktyczne. Wskazał między innymi, że skarżąca wspólnie z mężem utrzymują się z jego niskiej renty chorobowej w wysokości (...) zł.

Kolegium wyjaśniło następnie, że prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 456,00 zł. W świetle art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach oraz kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W myśl art. 8 ust. 4 u.p.s. do dochodu ustalonego zgodnie z powyższym przepisem nie wlicza się:

1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego;

2) zasiłku celowego;

3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty;

4) wartości świadczenia w naturze;

5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisowo promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.

Z kolei zgodnie z art. 6 pkt 14 u.p.s. wynika, że użyte w ustawie określenie "rodzina" oznacza osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące.

Kolegium wskazało dalej, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 u.p.s. zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie (w przypadku osoby w rodzinie). Zgodnie z art. 37 ust. 3 u.p.s. kwota zasiłku nie może być niższa niż 30,00 zł miesięcznie.

Kolegium wskazało też, że zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. poz. 823) (które obowiązuje od dnia 1 października 2012 r.) ustala się zweryfikowane kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej - w wysokości 542,00 zł, natomiast § 1 pkt.2 lit. c określa się maksymalną kwotę zasiłku stałego w wysokości 529,00 zł.

Organ odwoławczy wyjaśnił wreszcie, że w sprawie bezspornie nie jest spełnione kryterium ustawowe przyznania świadczenia. Skarżąca spełnia jedną przesłankę uprawniającą ją do przyznania zasiłku stałego – legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, natomiast nie spełnia kryterium dochodowego. Ustawowe kryterium dochodowe dla rodziny wynosi 912 zł, a dochód rodziny za miesiąc lipiec 2015r. wyniósł (...) zł.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu, że kwota (...) zł nie stanowi dochodu wnioskodawczym ani rodziny, ale tylko i wyłącznie dochód własny jej męża, Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania za wyjątkiem enumeratywnie wyliczonych w tym przepisie składników, które pomniejszają dochód, a także z wyjątkiem przychodów określonych w art. 8 ust. 4 u.p.s. Organ wskazał dalej, że katalog ten ma charakter wyczerpujący i zamknięty co oznacza, że tylko i wyłącznie wymienione w ustawie świadczenia pomniejszają dochód lub nie podlegają wliczeniu do dochodu.

Podsumowując Kolegium stwierdziło, że skoro kryterium dochodowe dla rodziny skarżącej wynosi 912 zł, a dochód jej rodziny za lipiec 2015 r. wyniósł (...) zł, to tym samym kryterium to należy uznać za przekroczone. W takiej sytuacji świadczenie nie może być przyznane. Zasiłek stały nie jest bowiem świadczeniem uznaniowym.

Skargę na decyzję Kolegium wniosła K. K. Zarzuciła naruszenie art. 7, 8 i 9 oraz 77 § 1 K.p.a. oraz art. 8 u.p.s. podnosząc, że błędnie ustalono jej dochód i wadliwie uznano, iż doszło do przekroczenia kryterium dochodowego. Podobnie jak w odwołaniu, skarżąca zwróciła też uwagę, że nie wyjaśniono w sprawie wszystkich okoliczności faktycznych. Wskazując na powyższe wystąpiła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi K. K. przedstawiła bardzo szeroką argumentację swego stanowiska. Podkreśliła, że nie zaprzecza, iż prowadzi wraz z mężem wspólnego gospodarstwo domowe. Jej zdaniem istotą sporu w sprawie jest uwzględnienie dochodu męża skarżącej jako dochodu rodziny. K. K. podkreśliła, że dochód, który otrzymuje jej małżonek to renta chorobowa. Jest on osobą schorowaną, wymagającą leczenia. Otrzymane środki z trudem wystarczają na pokrycie kosztów związanych z jego leczeniem, opłaceniem rachunków, zakupem jedzenia. Skarżąca zaznaczyła, że w żadnej mierze nie wystarcza na pokrycie i zaspokojenie jej potrzeb. Oznacza to, że nie ma ona żadnych własnych środków utrzymania.

Odnosząc się do kwestii dowodowych K. K. zauważyła, że w sprawach z zakresu pomocy społecznej szczególny dowód, jakim jest wywiad środowiskowy, nie zawsze okazuje się wystarczający dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W razie potrzeby należy wykorzystać inne środki dowodowe przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, nie wyłączając przesłuchania strony. Zdaniem skarżącej w rozpatrywanej sprawie organ pomocy społecznej powinien indywidualnie podejść do sprawy, co umożliwiłoby wydanie decyzji zgodnej z zasadami współżycia społecznego. Zasadnicze znaczenie ma natomiast cel jakiemu służy renta inwalidzka, chorobowa, która przysługuje jej mężowi. K. K. zaznaczyła, że taka renta stanowi dochód rodziny, ale nie jest ona jej dochodem, a więc dochodem osoby wnioskującej o przyznanie zasiłku stałego. Renta inwalidzka przyznawana jest na leczenie i rekonwalescencję i służy temu, aby osoba ją pobierająca powróciła do stanu zdrowia umożliwiającego jej powrót do pracy. Innymi słowy, zły stan zdrowia powodujący niezdolność do świadczenia pracy skutkuje uprawnieniem dotrzymywania renty.

Skarżąca zaznaczyła dalej, że w sprawie sam fakt, iż jej mąż reguluje rachunki nie oznacza, że jego pieniądze są do jej dyspozycji. Ona sama nie posiada środków na leczenie. Uzyskanie zasiłku stałego pozwoliłoby natomiast na poprawę stanu zdrowia i być może odzyskanie zdolności do pracy.

W dalszej części skargi K. K. powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych odnoszące się do zasad postępowania administracyjnego (zwłaszcza zasady dotyczącej obowiązku uwzględniania słusznego interesu strony) wywiodła, że szczególny charakter sprawy uzasadniał pominięcie dochodu jej męża przy ustalaniu spełnienia przesłanki kryterium dochodowego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli w niej podniesiono.

W niniejszej sprawie Katarzynie Kopaczewskiej odmówiono przyznania zasiłku stałego wskazując, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem uzyskującym rentę chorobową (zob. potwierdzenie wypłaty z dnia 27 lipca 2015 r. – w aktach sprawy), a wysokość tej renty powoduje przekroczenie kryterium dochodowego odnoszące się do dochodu osoby w rodzinie.

Z odwołania, a także skargi K. K. wynika, iż w istocie kwestionuje ona, aby renta chorobowa jej męża mogła być wliczana do kryterium dochodowego. Jej zdaniem jest to świadczenie o szczególnej funkcji, nakierowane zwłaszcza na zaspokojenie potrzeb osoby dotkniętej chorobą – w danym przypadku męża skarżącej, stąd nie powinno ono uniemożliwiać uzyskania przez inną osobę (skarżącą) świadczeń z tytułu niepełnosprawności.

Przed odniesieniem się do argumentów skarżącej Sąd pragnie zauważyć, że w niniejszej sprawie decyzja Kolegium jest wadliwa z innej przyczyny aniżeli wskazana w skardze.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.s. zasiłek stały przysługuje: 1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej oraz 2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 9 ust. 8 u.p.s. prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty wynikającej ze stosownego rozporządzenia Rady Ministrów.

Na datę wydania decyzji Wójta Gminy R. z dnia 28 sierpnia 2015 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 823), w świetle którego kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie wyniosło 456 zł. To z kolei powodowało, że wobec uzyskiwanej przez męża K. K. renty chorobowej w kwocie (...) zł organ mógł stwierdzić przekroczenie przez wnioskodawczynię – jako osobę w rodzinie – kryterium dochodowego (kwota na osobę w rodzinie faktycznie wyniosła 460,20 zł).

Trzeba jednak zaznaczyć, że w dniu 1 października 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058), zgodnie z którym kryterium dochodowe uzyskania świadczeń z pomocy społecznej dla osoby w rodzinie wynosi 514 zł. W świetle nowego rozporządzenia – które obowiązywało już w dacie wydania przez Kolegium zaskarżonej decyzji ((...) października 2015 r.) – skarżąca spełniała wymagane kryterium dochodowe uzyskania świadczenia. Nie można było zatem przyjąć bezrefleksyjnie stanowiska, że uzyskiwana przez męża skarżącej renta chorobowa jest ze względu na jej wysokość przeszkodą do przyznania wnioskodawczyni zasiłku stałego.

Uzupełniając powyższe Sąd pragnie zauważyć, że złożenie i proces rozpatrywania wniosku Katarzyny Kopaczewskiej następowały w szczególnych uwarunkowaniach prawnych. Należy zwłaszcza zwrócić uwagę na fakt, że w dacie złożenia wniosku obowiązywało inne kryterium dochodowe, aniżeli to, które zaczęło obowiązywać w momencie wydawania przez organ odwoławczy (Kolegium) ostatecznej decyzji. Dopiero to ostatnie kryterium pozwala przyznać skarżącej wnioskowane świadczenie. Nasuwać się więc może prima facie wątpliwość, czy zmiana kryteriów dochodowych zawartych w przepisach prawa po dniu złożenia wniosku uzasadnia uwzględnienie tej zmiany w trakcie rozstrzygania sprawy przez organy i w konsekwencji wydanie decyzji na korzyść wnioskodawczyni.

W ocenie Sądu należy przyjąć, iż w sprawie organy powinny orzekać w oparciu o nowe kryteria dochodowe, z zastrzeżeniem, że ma też znaczenie data, w której nowe kryterium dochodowe weszło w życie. Art. 37 ust. 1 pkt 1 u.p.s. stanowi o uprawnieniu do zasiłku stałego względem osoby pełnoletniej pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W niniejszej sprawie K. K. złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku stałego w sierpniu 2015 r. Nie ulega więc wątpliwości, że za dochód należało uznać sumę miesięcznych dochodów jej i jej rodziny z miesiąca lipca 2015 r. (sposób wyznaczenia miesiąca kalendarzowego dla potrzeb ustalania dochodu wynika wprost z art. 8 ust. 3 u.p.s.). Sam jednak fakt, że miesiąc odniesienia przypadł na lipiec 2015 r. nie podważa potrzeby zestawienia go z prawnie obowiązującym kryterium dochodowym. Organy pomocy społecznej muszą więc – jeżeli sprawa nie została jeszcze ostatecznie rozstrzygnięta – uwzględnić taką wysokość kryterium dochodowego jaka obowiązuje w dacie wydania decyzji.

Jak wskazano już wyżej, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058), które obowiązuje od 1 października 2015 r., ustalone zostały nowe kryteria dochodowe przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Te z kolei – od daty ich wejścia w życie – pozwalają przyznać K. K. zasiłek stały. Z tych względów należy stwierdzić, że skoro Kolegium rozstrzygało sprawę (...) października 2015 r., to w odniesieniu do miesiąca października (i okresu następującego później) powinno było rozważyć przyznanie skarżącej wnioskowanego przez nią świadczenia. Z całą pewnością bowiem za okres od (...) października 2015 r. kryterium dochodowe nie mogło być podstawą odmowy przyznania K. K. zasiłku stałego.

Odnosząc się natomiast do okresu obejmującego miesiące od daty złożenia wniosku (sierpień 2015 r.) do końca września 2015 r. Sąd podziela stanowisko organów, że nie zachodziła podstawa do uwzględnienia wniosku skarżącej w tym zakresie czasowym. Wbrew stanowisku K. K. nie ma znaczenia dla sprawy okoliczność, że dochodem stanowiącym podstawę weryfikacji spełnienia kryterium dochodowego był dochód męża skarżącej, który przysługiwał mu ze względu na stan zdrowia. Sam fakt, że dochód męża skarżącej jest rentą chorobową – a więc świadczeniem w swej istocie służącym beneficjentowi na jego potrzeby zdrowotne – nie oznacza, że dochód ten może nie być brany pod uwagę w przypadku przyznawania świadczeń z pomocy społecznej. Art. 8 ust. 3 u.p.s. w sposób jednoznaczny stanowi, że za dochód uważa się "sumę miesięcznych przychodów" (bez ograniczeń) i to "bez względu na źródło ich uzyskania". Renty chorobowej nie wymieniono także wśród wyłączeń określonych w art. 8 ust. 4 u.p.s. W świetle tak brzmiących regulacji organy administracji obowiązane są uwzględniać rentę chorobową jako świadczenie wpływające na wysokość dochodu członka rodziny skarżącej, który dzieli się następnie na osoby w rodzinie.

Sąd na marginesie wyjaśnia natomiast, że oceniał ze zrozumieniem trudną sytuację skarżącej oraz zdaje sobie sprawę, iż w sferze szerszej dyskusji pozaprawnej można wysunąć pewne – nie pozbawione zresztą racji – postulaty na rzecz wyłączenia pewnych świadczeń (np. takich jak renta chorobowa) z katalogu źródeł dochodu powiększających dochód rodziny (ze względu na to, że może to niekiedy uniemożliwiać innym, również chorującym członkom rodziny uzyskanie świadczeń związanych z ich niepełnosprawnością). Jednak jak podkreślono, postulaty te mają charakter pozaprawny i nie mogą uzasadnić pominięcia dochodu męża K. K. przez organy, które działać muszą na podstawie obowiązujących ustaw.

Niezależnie od powyższego – odnosząc się do kwestii formalnych sprawy – Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych brakuje zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wójta Gminy R. z dnia (...) sierpnia 2015 r. Z informacji przekazanych przez Kolegium, które pozyskało wyjaśnienia od organu pierwszej instancji, ten ostatni organ nie jest w posiadaniu omawianego zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wskazany brak nie ma jednak większego znaczenia dla sprawy, albowiem okres pomiędzy datą decyzji ((...) sierpnia 2015 r.) a datą wniesienia do organu odwołania przez K. K. nie przekracza 14 dni. Oznacza to, że nie uchybiła ona terminowi do złożenia odwołania, chociażby nawet założyć, że odebrała decyzję w dacie jej wydania.

Mając na względzie powyższe Sąd – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji wyroku.