Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1410/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 116 § 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1 uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu odwołania W. L. o na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. o nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej ww. podatnika jako osoby trzeciej - tj. osoby pełniącej obowiązki prezesa zarządu spółki "A" Sp. z o.o. w T. z tytułu zaległości podatkowej za maj 2003 r. w kwocie [...] zł, wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł - uchylił decyzję pierwszo-instancyjną w zakresie odsetek za zwłokę modyfikując ich kwotę na [...] zł; w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy.

W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy podkreślając, że Naczelnik Urzędu Celnego w K. wydał [...] r. decyzję o nr [...] , którą określił sp. z o.o. ""A" " z/s w T. , zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2003r. w wysokości: [...] zł. Nieuregulowanie wskazanych wyżej należności stanowiło podstawę dla Dyrektora Izby Celnej w K. do wszczęcia na mocy tytułu wykonawczego o nr [...]z dnia [...]r. postępowania egzekucyjnego, które zgodnie z raportem poborcy z dnia [...]r . okazało się bezskuteczne, gdyż dłużnik pod wskazanym adresem nie prowadził działalności gospodarczej, a aktualnego miejsca jej prowadzenia nie zdołano ustalić. W związku z powyższym, pismem z dnia [...]r. Wydział Egzekucji Izby Celnej w K. przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego w K. dokumentację potwierdzającą brak majątku należącego do ww. Spółki, celem przeprowadzenia postępowania w zakresie odpowiedzialności osób trzecich za okres od kwietnia 2003 do kwietnia 2004 r.

W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z [...] r. r nr [...]wszczął z urzędu postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej W. L. o jako osoby trzeciej, tj. osoby pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Spółki z o.o. ""A" " z tytułu zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wskazany wyżej okres. Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r., zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.), wyznaczony został Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Z powyższego uprawnienia Podatnik nie skorzystał, natomiast pismem z dnia [...]. W. L., powołując się na toczące się postępowanie złożył dodatkowe wnioski dowodowe i załączył materiały do sprawy. W dniu [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. uznając, że przedstawione przez Stronę dowody nie dają podstawy do wyłączenia W. L. o z odpowiedzialności jako osoby trzeciej, postanowieniem nr [...] odmówił przeprowadzenia dowodów wniosko-wanych przez Stronę.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy w dniu [...]r., kierując się dyspozycją art. 116 Ordynacji podatkowej, wydał decyzję o nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej W. L. o jako członka zarządu spółki z o.o. ""A" " z tytułu zaległości w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy maj 2003 r. oraz z tytułu odsetek za zwłokę od tych zaległości i kosztów postępowania. Podstawę prawną wydanej decyzji stanowiły art. 207, art. 107 § 1, § 2 pkt 2, pkt 4, art. 108 § 1, art. 109 § 1, § 2 pkt 1 oraz art. 116 § 1 § 2 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia W. L. wniósł odwołanie i zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a także prawa formalnego, to jest przepisów Ordynacji podatkowej – art. 120 nakładającego na organ podatkowy obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa, art. 121 § 1 i § 2 dot. obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego oraz udzielania niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania, art. 122 nakładającego obowiązek podejmowania przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, art. 123 § 1 w związku z art. 200 nakładających na organ podatkowy obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań,

art. 180 § 1 w związku z art. 187 § 1 i § 3 nakładających obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ podatkowy całego materiału dowodowego oraz zakomunikowania stronie faktów znanych organowi podatkowemu z urzędu, art. 188 nakładającego obowiązek uwzględnienia przez organ żądania w zakresie przeprowadzenia dowodu, art. 192 nakładającego na organ podatkowy obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia się w sprawie okoliczności faktycznych przyjętych przez organ jako dowód, art. 118 polegającego na braku możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego w którym powstała zaległość podatkowa - upłynęło 5 lat. W uzasadnieniu odwołania podkreślono dobrą kondycję finansową Spółki w okresie sprawowania przez odwołującego się funkcji Prezesa Zarządu, brak zaległości podatkowych czy długoterminowych zobowiązań; wszelkie zobowiązania bieżące były regulowane z zachowaniem ich terminów płatności, o czym świadczą zgłaszane dowody w sprawie m.in. zaświadczenia o niezaleganiu oraz dokumenty finansowe.

Dlatego też sytuacja firmy w badanym okresie nie dawała podstaw do kierowania do Sądu Gospodarczego wniosku o upadłość czy wszczęcie postępowania układowego. Tym bardziej, że przeprowadzone przez organ celny i skarbowy w S. czynności sprawdzające oraz kontrole podatkowe nie wykazywały żadnych naruszeń w zakresie prawa podatkowego. Zaakcentowano zaistnienie przedawnienia, co do zobowiązań za okres objęty decyzją oraz treść art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej wskazując, że decyzja wydana przez organ dnia [...] r., faktycznie została wydana w roku 2009, gdyż zgodnie z posiadaną kopertą listową została nadana przez organ w urzędzie pocztowym w K. w dniu [...] r.

Dyrektor Izby Celnej w K. nie zgodził się z zarzutami odwołania i wydał opisaną na wstępie decyzję, reformując wysokość określonych odsetek za zwłokę, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy podzielając stanowisko organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zaakcentował, że wobec argumentacji odwołania zwrócił się do Wydziału Egzekucji Izby Celnej w K. o wyjaśnienie kwestii bezskuteczności prowadzonej egzekucji, a z udzielonych wyjaśnień wynika, że postępowanie egzekucyjne prowadzone w stosunku do spółki z o.o. "A" zostało wszczęte tytułami wykonawczymi o nr [...] do [...] do [...] - w dniu [...] . Tytuły te wraz z zajęciami rachunków bankowych zostały przekazane na aktualny adres siedziby spółki wynikający z odpisu z KRS nr [...] - dział 1, rubryka 2 tj. [...] T. Al. [...] . Jednakże przesyłka wróciła nie podjęta z adnotacją poczty: "adresat wyprowadził się". W związku z powyższym zostały one przydzielone do służby poborcy ze wskazaniem doręczenia w siedzibie spółki w T. lub w oddziale mieszczącym się w K. przy ul. [...] . W raporcie poborca ustalił, że pod wskazanym adresem zobowiązana spółka nie prowadzi działalności. Z informacji uzyskanych od firmy mieszczącej się przy ul. [...] wynikało, iż firma "A" wynajmowała pomieszczenia od czerwca do listopada 2006r. w firmie nikt się nie pojawił, nie zapłacono za wynajem, w pomieszczeniach pozostała tylko dokumentacja, żadnego sprzętu. Natomiast w siedzibie oddziału spółki w K. ul. [...] o spółce prowadzącej działalność pod taką nazwą nikt nie słyszał. Według Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. spółka prowadzi działalność w S. przy ul[...], a zatem tytuły wykonawcze skierowano do rekwizycji do Dyrektora Izby Celnej w S. w dniu [...] r . Jednakże zostały one zwrócone z uwagi na brak możliwości dokonania czynności rekwizycyjnych, gdyż spółka pod wskazanym adresem nie prowadzi działalności gospodarczej a obecnie mieści się tam jedynie Urząd Marszałkowski.

W konkluzji organ stwierdził więc, że z poczynionych ustaleń jednoznacznie wynika, iż ww. spółka nie prowadzi działalności gospodarczej i nie istnieje pod wskazanymi adresami; do należności objętych ww. tytułami egzekucyjnymi sporządzono zajęcia m.in. rachunku bankowego w [...] SA, które doręczono bankowi w dniu 25 listopada 2008 r, a następnego dnia Bank przekazał na konto Izby Celnej w K. kwotę [...] zł., przy czym przekazana kwota nie zaspokoiła nawet kosztów egzekucyjnych dot. jednego tytułu wykonawczego.

W świetle powyższych ustaleń, zgromadzone w sprawie dowody jednoznacznie przesądziły o całkowitej bezskuteczności egzekucji wobec spółki z o.o. ""A" ", co z kolei stanowiło przesłankę do orzeczenie o odpowiedzialności członków zarządu. Osoby trzecie odpowiadają bowiem głównie ze względu na ich powiązania z podmiotem lub przedmiotem opodatkowania i ich odpowiedzialność uzależniona jest od spełnienia określonych wymogów ogólnych wskazanych w przepisach art. 107-109 Ordynacji podatkowej, a krąg podmiotów, które ponoszą odpowiedzialność z tytułu cudzych zaległości podatkowych jest wskazany w art. 110-117 i ma charakter zamknięty, a szczególnym przepisem regulującym odpowiedzialność osób trzecich za zaległości podatkowe spółek z ograniczona odpowiedzialnością i spółek akcyjnych jest art. 116 Ordynacji podatkowej. Dokonując subsumbcji organ odwoławczy zauważył, że W. L. , zgodnie z Uchwałą nr 1 Zgromadzenia Wspólników sp. z o.o. ""A" " wpisaną przez Sąd Rejonowy w S. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr [...] - pełnił w przedmiotowym okresie jednoosobowo funkcję Prezesa Zarządu Spółki ""A" ". Decyzją z dnia [...]r . Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za dany miesiąc. Spółka nie wniosła odwołania i nie wpłaciła należności z tytułu zaległego podatku akcyzowego, wobec powyższego tytułem wykonawczym zostało wszczęte przez Dyrektora Izby Celnej w K. postępowanie egzekucyjne, które okazało się bezskuteczne ze względu na nieprowadzenie przez dłużnika działalności pod wskazanymi adresami jak i brak wierzytelności, z których możliwa byłaby egzekucja.

Natomiast analizując przesłanki wyłączenia odpowiedzialności organ odnosząc się do zarzutów odwołania, iż niezłożenie wniosku o upadłość w czasie wydania przez organ w 2008 roku decyzji nastąpiło bez winy Strony, gdyż nie była już osobą uprawnioną do jego złożenia, bo ujawnienie rzekomej zaległości nastąpiło już po odwołaniu Strony z funkcji Prezesa Zarządu tj. po [...] ., a w okresie sprawowania funkcji Prezesa Zarządu, Spółka znajdowała się w bardzo dobrej kondycji finansowej i nie posiadała żadnych zaległości podatkowych czy długoterminowych zobowiązań, zaś wszelkie zobowiązania bieżące były regulowane z zachowaniem ich terminów płatności zauważył, że nie wypełnienie przez podatnika obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego polegających na samodzielnym obliczaniu oraz zapłacie podatku należy uznać za zaprzestanie płacenia zobowiązań. Dlatego też nieuprawnionym jest w świetle powyższego stwierdzenie Odwołującego, iż spółka regulowała należności publiczno-prawne oraz że była w dobrej kondycji finansowej, gdyż wysokość określonych zobowiązań wobec spółki znacznie przekroczyła wykazany przez Stronę na koniec 2003r. zysk już w miesiącu czerwcu 2003 roku. Ustosunkowując się natomiast do przedawnienia prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej organ opierając się na art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że decyzja została wydania w dniu 24 grudnia 2008r. a więc przed terminem przedawnienia, który upływał 31 grudnia 2008r. Odnosząc się do twierdzeń W. L. o, że decyzja i postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodów do końca 2008 roku jeszcze nie istniały i zostały faktycznie wydane w pierwszych dniach 2009 roku co, zdaniem Strony, potwierdza fakt wysłania ich dopiero w dniu 5 stycznia 2009r. organ zaakcentował, że dokument urzędowy korzystający z domniemania tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone oraz przepisy instrukcji kancelaryjnej, którymi posługują się organy administracji przesądzają fakt, że data znajdująca się na decyzji (data wydania) powinna być zgodna z datą wysłania.

Nadto zaznaczono, że wskazane przez Stronę informacje dotyczące oświadczenia T. M. , z którego wynikało, iż nie zna W. L. o, nie jest z jego rodziny ani nie jest domownikiem i nie może przyjąć listu, a mimo to wręczono jej dokument - nie były znane organowi w 2008r. Zarówno w toku prowadzonego postępowania przed organem pierwszej instancji jak i w odwołaniu nie przedstawiono żadnego materiału dowodowego ani nie złożono żadnych zastrzeżeń dotyczących przebiegu doręczenia pism przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w S. . Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego powyższe wyjaśnienia są mało wiarygodne, tym bardziej, że z materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie tj. dwóch potwierdzeń odbioru przesyłek podpisanych przez T. M. wynika, że zostały doręczone Stronie, ponieważ dwa dni po ich doręczeniu W. L. sporządził pismo - wnioski dowodowe, powołując się na toczące postępowanie podatkowe. Zatem stwierdzono, że W. L. został prawidłowo i skutecznie zawiadomiony o wszczętym postępowaniu w sprawie odpowiedzialności podatkowej ww. jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych za zobowiązania spółki ""A" " jak i o jego zakończeniu; był informowany o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o innych prawach wynikających z treści art. 116 jak i art. 200 Ordynacji podatkowej.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze powielono zarzuty odwołania, jej wnioski i zarzuty. Zaakcentowano bezpodstawność przyjęcia, iż nie można było ustalić miejsca prowadzenia działalności Spółki skoro wynikało to z pisma Naczelnika Urzędu Celnego w S. ; nie prowadzono żadnych czynności wyjaśniających w stosunku do Prezesa Zarządu, czy Prokurenta w celu ustalenia miejsca prowadzenia działalności przez Spółkę; będąc w posiadaniu danych z KRS celowo pominięto osoby reprezentujące Spółkę aby uprościć sobie postępowanie. W konsekwencji strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu co wyczerpuje znamiona art. 240 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, a tym samym skarga jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Równolegle z prowadzonym postępowaniem organ I instancji prowadził postępowanie w przedmiocie wniosku spółki "A" , datowanego z dnia [...] r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. W jego wyniku wydał decyzję z dnia [...] r. odmawiającą uchylenia wnioskowanej decyzji I instancji. Wobec wniesionego przez spółkę odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymał decyzję organu podatkowego I instancji w mocy. Ostateczna decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem oddalił skargę Spółki. Jednakże rozpatrując skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r., o sygn. akt I GSK 1047/11 uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że w sprawie najbardziej istotne jest przesądzenie, czy w stosunku do skarżącej spółki zostało prawidłowo wszczęte postępowanie podatkowe. Podkreślił, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty, które mogły być źródłem informacji o adresach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Dlatego też wskazał, iż wobec skarżącej prowadzono postępowanie kontrolne zakończone protokołem z [...] r., a jak wynika z ustaleń wstępnych zawartych na stronie 2 tego protokołu, skarżąca w okresie objętym kontrolą oraz trwania kontroli funkcjonowała w kilku siedzibach; poza adresem w T. , organ nie skorzystał z posiadanych informacji dla potrzeb doręczenia skarżącej postanowienia o wszczęciu postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powyższe uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 240 § 1 pkt 4 O.p.

Ponownie rozpoznając sprawę WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 r. o sygn. akt III SA/Gl 390/13 uchylił decyzje organów obu instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga jest skuteczna choć z innych powodów niż wskazane w jej uzasadnieniu.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na W. L. o - jako osoby trzeciej, tj. osoby pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Spółki z o.o. ""A" " - za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za przedmiotowy okres.

Należy zwrócić uwagę, że aby mogło dojść do przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stosownie do art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, zaległość ta musi zostać ustalona w drodze decyzji organu podatkowego. Odpowiedzialność członka zarządu ma bowiem charakter pochodny w stosunku do odpowiedzialności spółki. Zatem decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności podatkowej nie można wydać w sytuacji gdy decyzja ustalająca zaległość podatkową nie została wydana, lub też gdy postępowanie zmierzające do jej wydania było obarczone brakami czy wadami uzasadniającymi wznowienie tego postępowania lub też stwierdzenia jej nieważności.

Zaakcentować należy, że tut. Sąd uchylając w dniu [...] r. decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. i poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji odmawiające uchylenia, po uprzednim wznowieniu postępowania, decyzji wymiarowych w podatku akcyzowym dla spółki "A" za rozpatrywany miesiąc przesądził kwestię naruszenia art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uznając ten zarzut za zasadny. W konsekwencji więc stwierdzenia wadliwego wszczęcia postępowania wymiarowego nieprawidłowe są też kończące to postępowanie decyzje określające spółce "A" wysokość zobowiązania podatkowego za przedmiotowy okres, a stanowiące podstawę do orzekania w niniejszej sprawie.

Nadto decyzja organu odwoławczego w niniejszej sprawie została wydana w dniu [...] r. Natomiast postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] r., odnoszącą się do spółki ""A" ", Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął postanowieniem z [...] r. Zatem kwestia ewentualnej odpowiedzialności subsydiarnej W. L. o była zależna od wyniku postępowania wywołanego wnioskiem o wznowienie postępowania wymiarowego. Zatem w sprawie przeniesienia odpowiedzialności z mocy art. 116 O.p. wystąpiło zagadnienie wstępne, co obligowało organ odwoławczy, zgodnie z art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej do zawieszenia postępowania celem uprzedniego jednoznacznego przesądzenia kwestii określenia prawidłowego wymiaru zaległości podatkowych spółki "A" . Wydana więc zaskarżona obecnie decyzja miała charakter przedwczesny.

Tym samym uznać należy, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej rozstrzygając o odpowiedzialności na podstawie tego przepisu w sytuacji braku prawidłowej decyzji w przedmiocie zaległości podatkowej, określonej prawomocnym rozstrzygnięciem. Naruszono także przepisy postępowania - tj. art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej wydając decyzję pomimo istnienia zagadnienia wstępnego, określonego w tym przepisie.

Ponieważ naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy, dlatego też stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 powyższej ustawy. Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest stwierdzenie, stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.