Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 922/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, 77, 107 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2018 r. przy uczestnictwie Prokuratora Prokuratury Okręgowej G. M.-W. sprawy ze skargi A. G. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 19 maja 2017 r. znak: [...] Nr [...] na podstawie:

- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.);

- art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz., 1409 ze zm.);

po rozpatrzeniu odwołania skarżącej - A. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], którą PINB na podst. art. 105 k.p.a. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych przy budowie sieci teletechnicznej w miejscowości [...] w obrębie dz.ew.nr "b" i "a" w miejscowości [...], gmina [...] woj. małopolskie

- utrzymał skarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Asumpt do wszczęcia postępowania stanowiło pismo skarżącej. W dniu [...] sierpnia 2016 r. pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB) przeprowadzili kontrolę w miejscowości [...]. Ustalono, że budowa sieci telekomunikacyjnej w [...] prowadzona była na podstawie udzielonego pozwolenia z dn. 26.02.2001 r. W terenie brak widocznych punktów granicznych. Załączono dokumentację zdjęciową. Pismem z dnia 12 października 2016 r., znak: [...], Spółka [...], poinformowała iż po 2001 roku nie wykonywała żadnych robót budowlanych przy zmianie lokalizacji słupa na działce ew. nr "a" położonej w miejscowości [...]. Słup został wybudowany na podstawie dokumentacji.

W dniu 28 września 2016 r. pracownik Urzędu Gminy [...] przedłożył na dziennik podawczy PINB akta dot. rozbudowy sieci rozdzielczej i przyłączeniowej abonenckiej (przebieg projektowanej sieci teletechnicznej).

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], PINB na podst. art. 105 k.p.a. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych przy budowie sieci teletechnicznej w miejscowości [...] w obrębie dz.ew.nr "b" i "a" w miejscowości [...], gmina [...], woj. małopolskie.

Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał powtórnego, pełnego i merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach zakreślonych treścią skarżonej decyzji, badając tak prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji, jak i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego, w oparciu o akta sprawy znak: [...] oraz projekt budowlany wraz z decyzją Wójta Gminy [...] nr [...] znak: [...] z dnia 26 lutego 2001 r. udzielającą pozwolenia budowę.

Organ wskazał, że przedmiotem postępowania jest legalność sieci teletechnicznej w miejscowości [...] w obrębie dz.ew.nr "b" i "a" w miejscowości [...], gmina [...] woj. małopolskie. [...]WENB w [...] po zweryfikowaniu kręgu stron postępowania wskazanego przez organ I instancji uznał go za prawidłowy i stwierdził, że pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym.

Organ I instancji jako podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia wskazał art. 105 § 1 k.p.a.

Organ odwoławczy podniósł, iż przedmiotowe roboty budowlane polegające na budowie sieci teletechnicznej w miejscowości [...] w zakresie posadowienia słupa telefonicznego na północno - zachodnim narożniku działki ew. nr "a" przy granicy z działką nr ew. "b" zostały wykonane w oparciu o projekt budowlany sporządzony przez [...] Sp. z o.o. Biuro Projektów [...] stanowiący załącznik do decyzji Wójta Gminy w [...] z dnia 26 lutego 2001 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę dla [...] SA [...] ul. W. - rozbudowę sieci rozdzielczej i przyłączeniowej abonenckiej położnej w [...] - przebieg projektowanej sieci teletechnicznej według załączonego projektu budowlanego. Autor projektu: S. P. upr. decyzji [...] Państwowej Inspekcji Telekomunikacyjnej i Pocztowej.

Organ wskazał, że ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2010 Nr 106, poz. 675) zmieniła m.in. art. 29 ust. 1 ustawy prawo budowlane, dodając: art. 29 ust. 1 pkt 20a i pkt 20b u.p.b.: I tak pozwolenia na budowę nie wymaga budowa:

20a) telekomunikacyjnych linii kablowych;

20b) kanalizacji kablowej.

Przed wprowadzonymi nin. ustawą zmianami, budowa sieci teletechnicznej wymagała pozwolenia na budowę.

Jak ustalił organ I instancji inwestor legitymował się pozwoleniem na budowę. Pismem z dnia 12 października 2016 r., znak: [...], Spółka [...] Obsługa Techniczna Klienta w K., przesłała a) kopię mapy z projektu budowlanego, b) kopię mapy z geodezji powykonawczej, c) kopie mapy z geodezji powykonawczej z pieczątką potwierdzoną przez [...] Grupę Geodezyjną — Oddział w [...]. Ponadto w aktach sprawy zalega poświadczona za zgodność z treścią materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mapa zatytułowana szkic polowy z 2013 r. Na niniejszej mapie widnieje przedmiotowy słup posadowiony na działce nr "a" w granicy z drogową. Podobnie na mapie zatytułowanej szkic polowy z 2016 r. przedmiotowy słup posadowiony w granicy działki "a" i działki "b" w miejscowości [...] gromadzony materiale dowodowy wskazuje na zlokalizowanie słupa zgodnie z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę.

Organ po analizie materiału dowodowego zgromadzonego przez PINB jak i materiału dowodowego uzupełnionego na etapie postępowania odwoławczego stwierdził, iż podziela stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. [...]INB stwierdził, iż materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący w świetle art. 7 i 77 k.p.a. i aktualnie Organ nie widzi podstaw do nałożenia na spółkę [...] obowiązku wykonania jakichkolwiek czynności bądź robót budowlanych, gdyż wykonany słup i linia teletechniczna odpowiada prawu.

W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Organ stwierdził, iż zostały rozpatrzone w toku prowadzonego odwołania jednak nie zasługują na uwzględnienie.

[...]INB wskazał iż w aktach sprawy zalega projekt budowlany dla rozbudowy sieci i zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia 26 lutego 2001 r. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Zgodnie z projektem i inwentaryzacją powykonawczą słup stoi na działce nr "a", a przy granicy z działka nr "b". Wskazał, iż rozgraniczenie zostało wykonane dopiero w 2012 r. Z treści map pozyskanych z zasobu geodezyjnego z roku 2013 i 2016 słup posadowiony jest w granicach działek. Organ stwierdził, iż decyzja PINB umarzająca postępowanie była prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy iż nie można postawić inwestorowi zarzutu, iż ten odstąpił od zatwierdzonej lokalizacji przedmiotowego słupa. Taki zarzut można by postawić wówczas, gdyby jego lokalizacja znacznie różniła się od tej zatwierdzonej, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Poza tym lokalizacja spornego słupa w żaden sposób nie wpływa na naruszenie ładu przestrzennego tej części miejscowości ani nie ogranicza zabudowy działek sąsiednich. Lokalizacja słupa w narożniku działki nr "a" w zbliżeniu do dz. nr "b" była zatwierdzona projektem budowlanym.

Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji, iż organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego szczebla powiatowego związany jest z treścią udzielonego pozwolenia na budowę oraz zatwierdzonego projektu budowlanego. Odnosząc się do kwestii cyt.: " nie mogę prawidłowo wykonywać służebności drogi koniecznej ustanowionej przez Sąd rejonowy w [...]" jak już wyżej wskazano przedmiotowy słup został uwidoczniony na szkicu sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego sadowego. W ocenie organu nadzoru budowlanego szczebla powiatowego kwestia prawidłowego wykonywania służebności drogi koniecznej winna stanowić przedmiot rozważenia przez Sąd Rejonowy.

Zdaniem Organu odwoławczego, PINB prawidłowo zebrał cały materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., dokonał jego oceny zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, przewidzianej w art. 80 k.p.a., co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, sporządzonej zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Podkreślił, że organy nadzoru budowlanego mają obowiązek zebrać i zbadać jedynie takie dowody, które w ramach ich kompetencji są istotne; nie mają obowiązku wyjaśniać skarżącej wszystkich zgłaszanych przez nią wątpliwości będących w zakresie kompetencji innych organów.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła skarżąca A. G..

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

- art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629) - poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż brak jest w terenie znaków granicznych, mimo iż na gruncie jako graniczniki zastabilizowane zostały słupki metalowe, co wyraźnie widać na zdjęciach, dołączonych do akt sprawy przez skarżącą;

- art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz. U. Z 2016, poz. 290 ze zm.) - poprzez jego niezastosowanie, mimo iż słup telekomunikacyjny znajduje się na innej działce, niż to zostało przedstawione w projekcie, a inwestor nie uzyskał od właścicieli działki wymaganej zgody na postawienie słupa;

- art. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. Z 2016, poz. 290 ze zm.) - poprzez jego niezastosowanie i nie nakazanie przebudowy linii teletechnicznej w ten sposób, by zlikwidować słup teletechniczny i poprowadzić sieć telekomunikacyjną kablem naziemnym, mimo iż jego posadowienie stanowi realne zagrożenie życia i zdrowia, poprzez niebezpieczeństwo wypadku i utrudnienie przejazdu, w sytuacji, gdy skarżąca oraz członkowie jej rodziny są osobami schorowanymi, zaś karetka pogotowia ratunkowego ma znacznie utrudniony dojazd do posesji skarżącej;

II. naruszenie następujących przepisów prawa procesowego:

- art. 7 k.p.a. - poprzez jego nie zastosowanie i brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz ustaleniu go wyłącznie w oparciu o dokumenty dostarczone przez [...] S.A. bez zbadania jaki w istocie jest stan faktyczny na gruncie, brak jakiegokolwiek odniesienia się do zdjęć dołączonych przez skarżącą, wskazująca na przebieg granic między działkami, kolejno pominięcie, iż skarżąca wskazywała na wydanie decyzji - pozwolenia na budowę niezgodnie z prawem, ze względu na brak zgody wszystkich właścicieli działki ewidencyjnej nr "a", na której według projektu winien być posadowiony słup telefoniczny,

- art. 10 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie i brak poinformowania o toczącym się postępowaniu właścicieli działki ewidencyjnej nr "a", tej na której według zatwierdzonego projektu budowlanego winien być posadowiony słup;

art. 77 k.p.a.- poprzez jego niezastosowanie i brak wszechstronnego zebrania i wyjaśnienia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności rozbieżności w lokalizacji słupa telefonicznego według zatwierdzonego projektu budowlanego na budowę sieci teletechnicznej, a stanu jaki faktycznie istnieje na gruncie i opieraniu się wyłącznie na dokumentacji projektowej bez ustalenia rzeczywistego posadowienia słupa, brak wyjaśnienia przez organ administracji wynikającego z dokumentacji fotograficznej innego umiejscowienia granic między działkami ewidencyjnymi i tym samym innej lokalizacji słupa, z tymi jakie zostały wskazane w projekcie budowlanym, ponadto ominięcie przy ustaleniach ewentualnego błędnego przeprowadzenia przez inwestora procesu budowlanego, podnoszonych przez skarżącą, kwestii braku zgody wszystkich współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr "a" na posadowienie słupa;

105 k.p.a. poprzez jego zastosowanie mimo braku przesłanek do umorzenia postępowania administracyjnego oraz braku rozważenia przez organ administracji podnoszonych przez skarżącą zastrzeżeń;

III. błędne ustalenia stanu faktycznego - polegające na ustaleniu przez organ administracji, iż słup telekomunikacyjny umiejscowiony jest w terenie zgodnie z projektem budowlanym, a to wyłącznie w oparciu o dokumentację projektową, złożoną przez inwestora, z pominięciem widocznych w terenie znaków granicznych, uwidocznionych na zdjęciach złożonych do akt sprawy, brak podjęcia jakiejkolwiek próby ustalenia przebiegu granic między działkami, mimo dołączenia do akt sprawy dokumentacji dotyczącej ustalenia przebiegu granic ewidencyjnych sporządzonej przez geodetę Z. G., w której to znajduje się dokładny opis każdego z punktów granicznych i uznanie, iż brak jest w terenie znaków granicznych, pozwalających na ustalenie umiejscowienia słupa, kolejno pominięcie, iż inwestor posiadał jedynie pisemną zgodę jedynie jednego z współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr "a", nie posiadał natomiast zgody pozostałych.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości

Jej zdaniem podobnie jak i we wcześniejszej decyzji organ administracji oparł ustalenia wyłącznie o przedłożoną przez inwestora dokumentację projektową, nie podejmując się ustalenia jaki stan faktycznie istnieje na gruncie, tym samym uznając, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego. W decyzji pominięte zostały w znacznej części argumenty podniesione przez skarżącą.

Skarżąca podkreśliła, iż mimo stosownych adnotacji zarówno w projekcie budowlanym jak i protokole odbioru robót, w terenie słup telekomunikacyjny stoi na działce ewidencyjnej, która stanowi drogę gminną. Po pomiarach geodezyjnych okazało się, iż przebieg granic jest inny to wynika z projektu sieci teletechnicznej. Te kwestie były wyraźnie wskazywane przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji.

Organ administracji podczas oględzin nie był jednak w stanie zauważyć znaków granicznych, które w terenie zostały uwidocznione przez geodetę za pomocą metalowych rurek. Dlatego też skarżąca dołączyła do zastrzeżeń do protokołu z oględzin, zdjęcia spornego miejsca, by wskazać przebieg granic między działkami. Nie jest bowiem tak, iż znakiem granicznym musi być betonowy słupek, wbrew opinii organu administracji. Jak już to było podnoszone przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne definiują znaki graniczne jako znaki z trwałego materiału, określające położenie punktów osnowy geodezyjnej, a więc także i zastabilizowany słupek metalowy. Na zdjęciach w ocenie skarżącej widać wyraźnie, że słup stoi na działce nr "b", a nie "a" jak to było ustalone w projekcie. Tym samym w ocenie skarżącej postępowanie winno być prowadzone w dalszym ciągu.

W zaskarżonej decyzji kolejny raz stwierdzono, iż inwestor w sposób prawidłowy ustawił słup, na co ma wskazywać dokumentacja projektowa oraz kopia aktualnej mapy ewidencyjnej. Organ administracji po raz kolejny powołał się na treść dokumentów, a nie rzeczywisty stan istniejący na gruncie. W ocenie skarżącej nie może być tak, że organ administracji ustala położenie słupa na podstawie mapy, bez

uwzględnienia miejsca jego faktycznego położenia w terenie. W ocenie skarżącej nie może ona ponosić ujemnych konsekwencji tego, iż inwestycja została odebrana w sposób wadliwy. To że projekt zakładał położenie słupa na działce nr "a" nie oznacza, że słup faktycznie tam stoi. Jej zdaniem widać wyraźnie na zdjęciach oraz na dokumentacji z ustalenia przebiegu granic między działkami ewidencyjnymi, które to sporządził geodeta Z. G., że słup stoi w pasie drogi gminnej, czyli na działce nr "b". Skarżąca jest oburzona tym, iż przez brak odpowiedniego nadzoru słup został posadowiony w innym miejscu niż powinien, powodując znaczne utrudnienia z wjazdem i wyjazdem na drogę gminną, stwarzając niebezpieczeństwo dla zdrowia, a w jej przypadku nawet i życia ludzkiego.

Skarżąca podniosła także, iż nawet w przypadku posadowienia słupa na działce nr "a", jak to ustala organ administracji, należy uznać, iż został on wstawiony bezprawnie. W dokumentacji brak jest bowiem zgód wszystkich z współwłaścicieli tej działki. Zgodę wyraziła tylko jedna osoba, mimo iż powinni wszyscy. Działka ta jest bowiem we współwłasności, a trudno wyrażenie zgody na inwestycję telekomunikacyjną uznać za czynność zachowawczą, którą może bez zgody pozostałych dokonać jeden z współwłaścicieli. Przepisy ustawy prawo budowlane wyraźnie wskazują zaś na konieczność uzyskania zgody na inwestycję on wszystkich właścicieli danej nieruchomości, po której ma ona przebiegać.

Zdaniem skarżącej słup stoi nielegalnie, co powinno skutkować jego usunięciem. Według skarżącej nic nie stoi na przeszkodzie przebudowy linii telekomunikacyjnej, tak by poprowadzić sieci naziemną, bez potrzeby stawiania słupa.

Skarżąca wskazała, iż organ w sposób błędny ustalił strony niniejszego postępowania. Pominięci zostali bowiem właściciele działki ewidencyjnej nr "a", na której to według projektu budowlanego powinien stać słup. Wynik niniejszego postępowania może zaś bezpośrednio wpływać na ich sytuację prawną. Także na tej podstawie niniejszą decyzję należy uznać za wadliwą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść powołanych na wstępie przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie wobec skuteczności podnoszonych w niej zarzutów natury procesowej dotyczących decyzji organu odwoławczego i w konsekwencji poprzedzającej jej decyzji PINB w [...]. W szczególności, stosownie do art. 7 k.p.a, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Zakres postępowania dowodowego zależy jednakże od przedmiotu sprawy administracyjnej. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego (zob. między innymi: A. Wróbel - komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.; C. Martysz- komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005; J. Borkowski: Glosa do wyroku NSA z dnia 6 października 1993 r., l SA 1270/93, OSP 1994/7-8/131). Naruszenie powyższych przepisów prowadzi w efekcie uchybienia zasadom praworządności ( art. 6 k.p.a.) oraz udzielania informacji ( art. 9 k.p.a. ) i pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa ( art. 8 k.p.a.). Wyżej wskazane przepisy obowiązują również w postępowaniu przed organem drugiej instancji (art. 140 k.p.a.). Odnosząc te ogólne rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zakresie uzasadnienia faktycznego oraz prawnego. Również co do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia zachodzą przesłanki uzasadniające stwierdzenie naruszenia art. 7, art. 77§1 i art. 80 k.p.a. Do takiej oceny upoważnia fakt, że organ drugiej instancji pozostawił poza ustaleniami i oceną dowodów szereg dokumentów wskazujących na istnienie i wyznaczenie punktów granicznych działek "a' i "b", przyjmując bezkrytycznie twierdzenia PINB w [...], że "przeprowadzona w terenie przez pracowników (...) kontrola nie pozwoliła w sposób nie budzący wątpliwości ustalić lokalizacje przedmiotowego słupa, z uwagi na brak w terenie umownych znaków punktów granicznych". To oto stwierdzenie stało się podstawą ustaleń faktycznych pozwalających na podstawie zalegających w aktach map (zwłaszcza projektu poinwentaryzacyjnego) stwierdzić, że sporny słup zlokalizowany jest w terenie zgodnie z projektem i udzielonym pozwoleniem na budowę w granicach działek "a" i "b". Tym czasem już zdanie pierwsze protokołu nr [...] z dnia [...].08.2016 r. (k. 15 akt PINB) wskazuje, że to właśnie na działce "b" w terenie zlokalizowany jest sporny słup telekomunikacyjny, zaś co innego wynika z ustaleń faktycznych obu organów. Dalej w aktach zalegają zdjęcia z widocznymi rurkami stalowymi, które zostały wskazane przez skarżącą jako graniczniki. Pomimo tego w protokole zostało odnotowane, że " w terenie brak widocznych punktów granicznych". O ile więc nie było pewności co do tego czy wbite w grunt metalowe pręty stanowią graniczniki czy też nie, to ta okoliczność wymagała weryfikacji (choćby z udziałem geodety) wobec konsekwentnych twierdzeń skarżącej, co do położenia na gruncie spornego słupa. Skarżąca przy piśmie z dnia 11.08.2016 r. złożyła m.in. kopie dokumentów dotyczących ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych (vide: protokół i szkice przebiegu granic z daty [...].08.2016 r. K. 25, 30 i 31), które zostały całkowicie pominięte przez organy przy ocenie materiału dowodowego, a których treść, w ocenie Sądu, winna być przedmiotem rozważań w kontekście ustaleń przebiegu w terenie granicy pomiędzy działkami "a" i "b". Zważywszy, że z dokumentów na karcie 30 i 31 wynika, że w części dotyczącej istniejących granic w punktach załamania granicy, tu następnie wskazano nr punktów, zastabilizowano je "rurkami metalowymi". Punkty te zostały naniesione i zaznaczone na szkicu przebiegu granic dotyczących m. in. działki "a" i "b". Ustalenie zaś przebiegu granicy działek "a" i "b" w terenie ma fundamentalne znaczenie dla ustalenia istotnej okoliczności w sprawie jaką jest zgodność posadowienia spornego słupa telefonicznego z dokumentacją projektową udzielonego pozwolenia na budowę sieci teletechnicznej. Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wszystkie wskazane wyżej uchybienia stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego oraz procesowego. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego, w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ). W sprawie niniejszej z uwagi na uprzednio wskazane uchybienia kontrola ta jest niemożliwa, a wypowiadanie dalej idących ocen należy uznać za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji , biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Rzeczą organów administracyjnych przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po wyeliminowaniu wytkniętych uchybień.