Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 147/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 146 par.1, art. 200, art. 205 par.2,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.14b par.3, art. 14c par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Spółki A. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Spółki A. w K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1.1 W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z [...] nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor, organ) stwierdził, że stanowisko Spółki A. w K (dalej: spółki), przedstawione we wniosku z 22 listopada 2018 r., uzupełnionym pismem z 22 stycznia 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, jest:

- nieprawidłowe - w zakresie obowiązku wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce części przypadającej na meble w zabudowie i pozostałą zabudowę łazienkową i ich opodatkowania podatkiem VAT według właściwych stawek, odrębnie od gruntu i budynku;

- nieprawidłowe — w zakresie obowiązku wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce części przypadającej na AGD i ich opodatkowania podatkiem VAT według właściwych stawek, odrębnie od gruntu i budynku;

- prawidłowe - w zakresie obowiązku wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce części przypadającej na wyposażenie - armaturę sanitarną (zawory, brodziki, kabiny prysznicowe, wanny, bidety, toalety, linie wodne, instalacje dopływowe i odpływowe wody, umywalki, zlewy, krany) i ich opodatkowania podatkiem VAT według właściwych stawek, odrębnie od gruntu i budynku;

- prawidłowe - w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 23% dla transakcji cesji praw autorskich i gwarancji, jako odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT;

- prawidłowe - w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z planowanym nabyciem poszczególnych elementów transakcji, tj. gruntu, budynku i praw autorskich i gwarancji.

1.2 Spółka, przedstawiając stan faktyczny podała, że R. Sp. z o.o. (nabywca) planuje prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych osobom fizycznym dla celów mieszkalnych. Możliwe jest również wynajmowanie niektórych lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym, które będą je podnajmować osobom fizycznym dla celów mieszkalnych. W celu zorganizowania swojej działalności nabywca musi nabyć budynek mieszkalny, opracować umowy zawierane z kontrahentami, nabyć usługi marketingowe związane z ofertą najmu lokali mieszkalnych, przeprowadzić proces komercjalizacji budynku mieszkalnego oraz podjąć inne czynności konieczne do uruchomienia działalności, w tym wynajęcie lokali w budynku. W związku z powyższym, nabywca rozpoczął współpracę ze spółką należącą do grupy deweloperskiej, pośrednio powiązanej z nabywcą, zajmującej się budową budynków mieszkalnych. Nabywca zawarł ze spółką A. (zwaną też sprzedającym lub wnioskodawcą) przedwstępną umowę sprzedaży. Przedmiotem działalności gospodarczej sprzedającego jest działalność deweloperska polegającą na wyszukaniu i nabyciu gruntu pod inwestycję, zrealizowaniu inwestycji budowlanej i jej sprzedaży do klienta. Sprzedający nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności gospodarczej polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych. Z drugiej strony, nabywca nie planuje kontynuowania działalności gospodarcze sprzedającego, tj. działalności deweloperskiej.

Umowa przedwstępna dotyczy nabycia przez nabywcę m.in. prawa użytkowania wieczystego gruntu, własności budynku mieszkalnego posadowionego na tym gruncie. Sprzedający zobowiązał się do oddania budynku zawierającego lokale mieszkalne wykończone "pod klucz", tak żeby były od razu gotowe do zamieszkania przez najemców. W skład wyposażenia wchodzić będą:

1) meble typu zabudowa kuchenna, zabudowa łazienkowa, szafy w zabudowie, garderoby, meble wnękowe,

2) sprzęt AGD ściśle zintegrowany z zabudową kuchenną lub łazienkową, taki jak piekarnik, kuchenka indukcyjna, lodówka, zmywarka do naczyń, pralka do zabudowy,

3) wyposażenie łazienki i kuchni odpowiednio w umywalki, zlewy, brodziki, kabiny prysznicowe, wanny, bidety, toalety, armaturę (m.in. linie wodne, krany, zawory, instalacje dopływowe i odpływowe wody), pozostała zabudowa łazienkowa.

Będą one wykonywane w oparciu o wcześniejszą inwentaryzację wnętrza polegającą na dokładnym wymiarowaniu. Przygotowywany zostanie projekt wnętrza zawierający zestawienie elementów na wymiar - zarówno mebli w zabudowie oraz wyposażenia - armatury sanitarnej wraz z odpowiednim sprzętem do zabudowy, tj. AGD. W związku z tym, zabudowy będą przygotowywane indywidualnie pod każdy element konstrukcyjny wnętrza i nie będzie możliwości ich ponownego wykorzystania. Montowanie odbywać się będzie za pomocą specjalistycznych zawiesin, metalowych profili, klei, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych. Montaż nastąpić ma z wykorzystaniem w sposób istotny ścian, podłóg i sufitów, tj. elementów konstrukcyjnych budynku, w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Ewentualny demontaż mebli w zabudowie pozostawi elementy podłogi, ściany lub inne konstrukcje pomocnicze budynku z uszkodzeniami wymagającymi ponownych prac remontowych.

Cena w umowie przedwstępnej zostanie określona jako łączna kwota netto, powiększona o podatek VAT w odpowiedniej stawce przyporządkowanej do poszczególnych elementów transakcji sprzedaży, tj. gruntu, budynku i cesji praw autorskich i gwarancji.

W dniu zawarcia umowy przedwstępnej nabywca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz sprzedającego pierwszej zaliczki na poczet ceny w określonej wysokości. Po zawarciu umowy przedwstępnej spółka będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz sprzedającego kolejnych zaliczek na poczet ceny zgodnie z postępem prac budowlanych. Pozostała część ceny zostanie zapłacona w dniu zawarcia umowy ostatecznej.

Przedmiotem sprzedaży na rzecz nabywcy będzie budynek, a nie lokale, które na dzień sprzedaży nie będą wyodrębnione w ramach budynku.

Transakcja sprzedaży budynku nie obejmie natomiast innych składników majątku sprzedającego, wymienionych w art. 551 Kodeksu cywilnego, bądź też w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku spółka podała, że budynek będący przedmiotem planowanej sprzedaży będzie na moment dostawy zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. Budynek jest budynkiem mieszkalnym, sklasyfikowanym pod symbolem 1122 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych "Budynki o trzech i więcej mieszkaniach".

W "pozostałej zabudowie łazienkowej" będą mieścić się szafki z lustrem montowane nad umywalką oraz szafki wiszące na ścianie.

Nabywca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Grunt, budynek, prawa autorskie i gwarancje będą wykorzystywane przez nabywcę do czynności zwolnionych z VAT.

1.3 W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1) czy cena i zaliczki należne w odniesieniu do transakcji sprzedaży gruntu, budynku podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 8% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana będzie jako odpłatna dostawa obiektu budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu ustawy o VAT?

2) czy wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce jej części przypadającej na meble w zabudowie i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od gruntu i budynku?

3) czy wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce jej części przypadającej na AGD i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od gruntu i budynku?

4) czy wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce jej części przypadającej na wyposażenie - armaturę sanitarną i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od gruntu i budynku?

5) czy cena i zaliczki należne w odniesieniu do transakcji cesji praw autorskich i gwarancji podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 23% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana będzie jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT?

6) czy nabywca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z planowanym nabyciem poszczególnych elementów transakcji, tj. gruntu, budynku i praw autorskich i gwarancji?

1.4 Zdaniem spółki, cena i zaliczki należne w odniesieniu do transakcji sprzedaży gruntu, budynku podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 8% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana będzie jako odpłatna dostawa obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy o VAT. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce jej części: przypadającej na meble w zabudowie, przypadającej na AGD i przypadającej na wyposażenie - armaturę sanitarną, i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od gruntu i budynku.

Cena i zaliczki należne w odniesieniu do transakcji cesji praw autorskich i gwarancji podlegać będą podatkowaniu VAT wg 23% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana będzie jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Zważywszy, że nabywca zamierza prowadzić działalność zwolnioną z VAT (wynajem lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku wyłącznie na cele mieszkaniowe), odliczenie VAT nie będzie mu przysługiwać.

1.5 Organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe w zakresie obowiązku wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce części przypadającej na meble w zabudowie i pozostałą zabudowę łazienkową oraz części przypadającej na AGD, i ich opodatkowania podatkiem VAT według właściwych stawek, odrębnie od gruntu i budynku. Wyjaśnił, że transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem mieszkalnym będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa obiektu budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, objęta obniżoną 8% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 i ust. 12 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT oraz art. 29a ust. 8 tej ustawy. Wszelkie elementy wyposażenia, które zostały połączone z budynkiem w sposób trwały, będąc jego częściami składowymi stanowią nierozerwalną część tego budynku. Czynność dostawy budynku i związanych z nim trwale elementów składowych będzie zatem jedną czynnością dostawy, o jakiej mowa w ww. art. 41 ust. 12 ustawy. Takiego związku nie wykazują jednak te rzeczy, które nie są z budynkiem połączone w sposób trwały. Pojęcia dostawy budynku, o jakiej mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, nie można zatem rozszerzać na dostawę elementów, które nie są nierozerwalnie związane z konstrukcją budynku, a jedynie umożliwiają czy ułatwiają prawidłowe (zgodnie z przeznaczeniem obiektu mieszkaniowego) funkcjonowanie osób w nim przebywających. Elementy wykończenia i wyposażenia lokali mieszkalnych, które nie są w sposób trwały związane z bryłą budynku, jako mogące być odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości stanowią wykończenie i wyposażenie niebędące częściami składowymi budynku i winny zostać opodatkowane odrębnie od dostawy budynku, według stawki właściwej dla dostawy danego towaru.

Wskazane we wniosku meble w zabudowie, tj. meble typu zabudowa kuchenna, zabudowa łazienkowa, szafy w zabudowie, garderoby, meble wnękowe oraz pozostała zabudowa łazienkowa, będą podlegały opodatkowaniu odrębnie od dostawy budynku, według stawki właściwej dla danego przedmiotu dostawy. Meble w zabudowie nie mogą stanowić części składowej lokali znajdujących się w budynku. Nie można ich uznać za elementy kompleksowego świadczenia jakim jest planowana dostawa budynku. Odłączenie tych elementów od budynku (lokalu) nie spowoduje uszkodzenia lub istotnej zmiany całości i/lub zmiany elementów odłączonych. Ponadto elementy wykończenia w postaci mebli w wyniku połączenia ich z budynkiem nie utracą bytu prawnego oraz gospodarczego z uwagi na to, że mogą one stanowić odrębne od budynku przedmioty własności. Oderwanie tychże elementów mebli od budynku nie spowoduje utraty ich wartości ekonomicznej, zarówno dla wnioskodawcy jako sprzedawcy, jak i nabywcy. Powyższe odnosi się również do szafek z lustrem montowanych nad umywalką oraz szafek wiszących na ścianie, stanowiących pozostałą zabudowę łazienkową. Zatem, dostawa mebli w zabudowie oraz pozostałej zabudowy łazienkowej stanowić będzie odrębną dostawę od dostawy budynku i będzie podlegać opodatkowaniu według stawki podatku właściwej dla danego świadczenia. W rezultacie sprzedawca będzie zobligowany do wyodrębnienia zarówno w cenie, jak i zaliczce wartości mebli w zabudowie oraz pozostałej zabudowy łazienkowej i opodatkowaniu ich odrębnie od gruntu i budynku.

Podobne zasady opodatkowania będą miały zastosowanie w odniesieniu do pozostałych elementów wyposażenia, takich jak: sprzęt AGD, tj. piekarnik, kuchenka indukcyjna, lodówka, zmywarka do naczyń, pralka do zabudowy.

2.1 Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na interpretację w części uznającej za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie określenia obowiązku wyodrębnienia w należnej cenie i zaliczce jej części przypadającej na meble kuchenne w zabudowie, zabudowę łazienkową, szafy w zabudowie, garderoby, meble wnękowe oraz pozostałą zabudowę łazienkową oraz opodatkowania ich \/AT według właściwych stawek VAT - tj. odrębnie od gruntu i posadowionego na nim budynku. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji zarzuciła:

1. błąd wykładni oraz niewłaściwą ocenę przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 41 ust. 12 w zw. z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, polegający na przyjęciu, że skarżąca będzie zobowiązana do wyodrębnienia w cenie i zaliczce jej części przypadającej na meble w zabudowie oraz opodatkowania ich VAT według właściwych stawek VAT odrębnie od gruntu i posadowionego na nim budynku,

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14a i art. 14e § 1 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie interpretacji bez uwzględniania orzecznictwa sądów administracyjnych, w szczególności uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 1/13, co w konsekwencji naruszyło zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie interpretacji, która odnosi się do zmodyfikowanego przez organ zakresu zdarzenia przyszłego, wykraczającego poza ramy wskazane przez skarżącą we wniosku,

Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji.

2.2 W ocenie skarżącej, brak jest podstaw do przyjęcia, aby transakcję sprzedaży gruntu i budynku rozpatrywać odrębnie od mebli w zabudowie. Powołując koncepcję świadczenia kompleksowego wyjaśniła, że istota planowanej transakcji sprowadza się do dostarczenia przez skarżącą budynku, który ma zostać niezwłocznie wykorzystany do działalności gospodarczej nabywcy. Przy tym cel ten nie mógłby zostać zrealizowany w przypadku, gdyby dostawa obejmowała jedynie w stanie "surowym", tj. bez wykończenia i wyposażenia. Intencją stron planowanej transakcji jest dostarczenie budynku zawierającego lokale mieszkalne gotowe do natychmiastowego wykorzystania. Tylko w takim przypadku, budynek będzie spełniał kryterium kompletności i użyteczności - tj. będzie zawierał lokale mieszkalne wykończone "pod klucz".

2.3 W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2013 r. I FPS 2/13 wskazano, że wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu, do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka VAT znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych budynku (lub lokalu). Przy czym nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, ale wyłącznie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów budynku (lub lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową.

W przypadku gdy określona rzecz jest połączona z rzeczą główną w taki sposób, że stanowi ona jej cześć składową, to rzecz ta nie może być przedmiotem odrębnej transakcji, gdyż nie jest też towarem w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie może być przedmiotem czynności dostawy podlegającej VAT. W takim przypadku będziemy mieli więc do czynienia z jedną dostawą (rzeczy głównej), wypełniającą przesłanki czynności, o której mowa w art. 41 ust.1 2 ustawy o VAT.

Meble w zabudowie stanowią części składowe budynku (lokalu mieszkalnego). Wykazują one bowiem nierozerwalny związek z budynkiem będąc jego częścią składową. Demontaż wskazanych wyżej elementów faktycznie pozbawiłby budynek funkcji mieszkalnej (z perspektywy użyteczności).

2.4 Organ wydając zaskarżoną interpretację zmodyfikował opisane zdarzenie przyszłe, pomijając bądź zmieniając elementy stanu faktycznego, które wynikają wprost z opisu zawartego we wniosku, poprzez stwierdzenie, że:

- odłączenie mebli w zabudowie od budynku nie spowoduje uszkodzenia lub istotnej zmiany całości i/lub zmiany elementów odłączonych,

- meble w zabudowie mogą stanowić odrębne od budynku przedmioty własności, które w wyniku połączenia z budynkiem nie utracą bytu prawnego oraz gospodarczego,

- oderwanie mebli w zabudowie od budynku nie spowoduje utraty ich wartości ekonomicznej.

Skarżąca w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wskazała, że meble w zabudowie będą przygotowane indywidualnie pod każdy element konstrukcyjny wnętrza budynku i nie będzie możliwości ich ponownego wykorzystania. Montaż mebli w zabudowie ma nastąpić z wykorzystaniem w sposób istotny ścian, podłóg i sufitów, tj. elementów konstrukcyjnych budynku, w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Jak ponadto wynika ze zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku, ewentualny demontaż mebli w zabudowie pozostawi elementy podłogi, ściany lub inne konstrukcje pomocnicze budynku z uszkodzeniami wymagającymi ponownych prac remontowych. Elementy zdemontowanej zabudowy nie będą mogły być zastosowane w innych pomieszczeniach ze względu na uszkodzenia materiału.

3.1 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów wyjaśnił, że uchwała I FPS 2/13 nie odnosi się do przedmiotowej sprawy, ponieważ nie zachodzi w niej konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów budynku/lokalu tworzących trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej ustawa p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

W myśl art. 57a ustawy p.p.s.a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany w tym przypadku zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co wynika z brzmienia art. 134 § 1 tej ustawy, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do brzmienia art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a), uchyla interpretację, a art. 145 § 1 pkt 1 ustawy stosuje się odpowiednio.

4.2 W ocenie Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie, w pełni zasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji, która odnosi się do zmodyfikowanego przez organ zakresu zdarzenia przyszłego, wykraczającego poza ramy wskazane we wniosku.

4.3 Zgodnie z art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Powyższy przepis oznacza, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji opiera się wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy.

Stosownie do art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ustawodawca wyraźnie więc określił warunki formalne wniosku o udzielenie interpretacji, przewidując, że to składający wniosek jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub opisu zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie. Natomiast organ interpretacyjny dokonuje wyłącznie oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Wobec powyższego organ, dokonując interpretacji indywidualnej, przyjmuje w pełni za podatnikiem ściśle określony przez niego stan faktyczny (zdarzenie przyszłe). Nie jest przy tym istotne, czy wskazany przez wnioskodawcę stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) odpowiada rzeczywistości, gdyż w tym specyficznym rodzaju postępowania organ udzielający interpretacji nie jest umocowany do weryfikowania jego prawdziwości, czy też jego modyfikacji. Dlatego też, z merytorycznego punktu widzenia wniosek o udzielenie interpretacji musi wyczerpująco opisywać stan faktyczny sprawy lub zdarzenie przyszłe, gdyż jedynie przedstawiony przez stronę opis wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne. Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 1726/15).

4.4 Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, meble w zabudowie, czyli meble typu zabudowa kuchenna, zabudowa łazienkowa, szafy w zabudowie, garderoby, meble wnękowe, zostaną zamontowane z wykorzystaniem w sposób istotny ścian, podłóg i sufitów, w wyniku czego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Ewentualny demontaż mebli w zabudowie pozostawi uszkodzenia zarówno tych mebli, jak i ścian czy podłóg. W uzasadnieniu stanowiska spółka podkreśliła, że meble w zabudowie stanowić będą trwały element konstrukcyjny budynku, będąc jego częścią składową w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, odnosząc się do wysokości stawki podatku na dostawę mebli w zabudowie, organ wskazał, że meble w zabudowie nie mogą stanowić części składowej lokali znajdujących się w budynku. Ich odłączenie od elementów budynku (lokalu) nie spowoduje uszkodzenia lub istotnej zmiany całości i/lub zmiany elementów odłączonych. Ponadto elementy wykończenia w postaci mebli w wyniku połączenia ich z budynkiem/lokalem nie utracą bytu prawnego oraz gospodarczego z uwagi na fakt, że mogą one stanowić odrębne od budynku przedmioty własności. Oderwanie tychże elementów mebli od budynku nie spowoduje utraty ich wartości ekonomicznej, zarówno dla wnioskodawcy jako sprzedawcy, jak i nabywcy.

4.5 Proste zestawienie wskazanych powyżej twierdzeń jednoznacznie wskazuje, że organ zmodyfikował elementy zdarzenia przyszłego przedstawione przez skarżącą. Pominął podkreślaną we wniosku cechę trwałości zabudowy oraz wbrew opisowi zawartemu w tym wniosku uznał, że demontaż mebli nie spowoduje ich uszkodzenia ani utraty ich wartości ekonomicznej. Mimo zatem związania treścią art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, nie uwzględnił wynikającego z wniosku opisu zdarzenia przyszłego w zakresie dostawy mebli w zabudowie. Dokonał natomiast oceny stanu faktycznego, którego wnioskujący o udzielenie interpretacji nie przedstawił.

Oparcie interpretacji indywidualnej na okolicznościach odmiennych niż wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wniosku uniemożliwiło realizację celu jej wydania, czyli uzyskania przez podatnika rzetelnej i pełnej informacji o jego sytuacji prawnopodatkowej w konkretnym stanie faktycznym. Zatem przez to, że stanowisko wyrażone w interpretacji odnosi się do zdarzenia przyszłego wykraczającego poza ramy wskazane we wniosku, ocena prawna, jaka została dokonana, nie może zostać uznana za prawidłowo przeprowadzoną. Stwierdzenie zaś naruszeń prawa procesowego przesądza, że przedwczesne staje się rozpoznanie zarzutów skargi co do naruszenia przepisów prawa materialnego.

4.6 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku i odniesie się do twierdzeń strony bez ich modyfikacji.

4.7 Z tych względów Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, na które składają się wpis (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), uzasadnia art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1804 ze zm.).