Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 70/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 197 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Zbigniew Rausz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 52/2001 w sprawie skargi J. C. na bezczynność Prezydenta Miasta Szczecina w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

OPP 70/04

U Z A S A D N I E N I E

J. C. wniósł pismem z dnia 27 października 2004 r. z powołaniem się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na sędziego Barbarę Gebel, której jak wynika z treści skargi zarzucał nieprawidłowe działanie w sprawie zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pod sygn. akt SAB/Sz 29/2000. Skargę powyższą złożył natomiast skarżący w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt SAB/Sz 52/2000 r. W skardze, o której mowa J. C. domagał się od Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie "do niezwłocznego zaprzestania matactwa i fałszerstwa akt sprawy o podwójnych sygnaturach tj. SAB/Sz 29/2000 i 52/2000". Jak twierdzi skarżący " niniejsza sprawa jest celowo dublowana i składa się z dwóch sygnatur". Nie wyjaśnił jednak w czym przejawia się owo niewłaściwe dublowanie w w/w sprawach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawa z dnia l7 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności Sądu. Według postanowień art.2 ust.1 cyt. ustawy strona może wnieść skargę na przewlekłość postępowania sądowego, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość wnosi się w toku postępowania w sprawie do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art.5 ust.1 i 2 ustawy). Art. 6 zaś omawianej ustawy wymaga w ust.1 by skarga czyniła zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a według ust.2 tej normy skarga powinna zawierać: 1/ żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania

w sprawie, której skarga dotyczy, 2/ przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Jeżeli skarga nie spełnia wymagań określonych w art.6 ust.2 właściwy do jej rozpoznania Sąd odrzuci skargę bez wzywania do uzupełnienia jej braków.

W rozpoznawanym przypadku skarga wniesiona przez J. C. nie spełnia wymogów art.5 ust.1 cyt. ustawy. Jak bowiem wyżej wykazano skarga, w której stawia się zarzuty dotyczące prowadzenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt SAB/Sz 29/2000, została w tym przypadku złożona w innej sprawie o sygn. akt SAB/Sz 52/2001, a zatem skarga ta – wbrew postanowieniom art.5 ust. 1 – nie dotyczy postępowania, w którym ją złożono. Nie spełnia też wzmiankowana skarga wymagań określonych w powołanym art.,6 ust.2 ustawy. Skarga ta nie zawiera - jak tego wymaga ustawa – żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego jak też nie przytacza okoliczności, któreby uzasadniały żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania.

Z tych względów skargę wniesioną przez J. C. należało uznać za niedopuszczalną i na zasadzie art.9 ust.1 w/w ustawy z dnia 17.GVI,.2004 r. w związku z art.8 ust.2 tej ustawy i art.197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – odrzucić.