Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 457/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono adwokatowi przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. J. – P. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 23/12 w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 23/12 postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2012 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. powiadomiła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o wyznaczeniu dla skarżącej adwokata w osobie A. B. Reprezentował on skarżącą w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego, za co otrzymał stosowne wynagrodzenie. Pismem z dnia 13 kwietnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o zmianie pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 23/12. Rada w miejsce adwokata A. B. wyznaczyła adwokata M. C., który następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie II SA/Lu 23/12. Z tego tytułu postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 maja 2012 r. przyznane zostało mu stosowne wynagrodzenie oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Okręgowa Rada Adwokacka w L. pismem z dnia 24 maja 2012 r. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o ponownej zmianie pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w sprawie II SA/Lu 23/12. W miejsce adwokata M. C. wyznaczony został adwokat M. S. Sporządziła ona w sprawie niniejszej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, za co postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012 r. przyznane zostało jej stosowne wynagrodzenie. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w L. pismem z dnia 20 września 2012 r. poinformowała o następnej zmianie pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w sprawie II SA/Lu 23/12. W miejsce adwokata M. S. wyznaczony został adwokat A. K. Pismem z dnia 8 października 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o kolejnej zmianie pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w sprawie II SA/Lu 23/12. W miejsce adwokata A. K. wyznaczony został adwokat M. J. – P.

Adwokat M. J. – P. wniosła w niniejszej sprawie w związku z przedłożeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały uiszczone w całości ani w części oraz, iż opinia została przesłana skarżącej.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jest drugim adwokatem, którego Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła do reprezentowania skarżącej. Poprzednik wnioskodawczyni reprezentując skarżącą sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, za co otrzymał stosowne wynagrodzenie. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką w Lublinie kolejnego pełnomocnika z urzędu, który w sprawie niniejszej wydał tożsame stanowisko o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co jego poprzednik, nie uzasadnia przyznania mu kosztów z tytułu zastępstwa procesowego świadczonego w ramach prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1287/07 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślenia wymaga bowiem, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu koszty zastępstwa procesowego ponosi Skarb Państwa. Nieusprawiedliwione zaś jest przyznanie ze środków publicznych wynagrodzenia kolejnemu pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy, który podjął w sprawie te same czynności, co jego poprzednik, czyli sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyjęcie odmiennego stanowiska w tym zakresie oznaczałoby niczym nieuzasadnione obciążenie Skarbu Państwa. Wydanie bowiem w sprawie kolejnej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie można uznać za udzielenie skarżącej realnej pomocy prawnej. Tylko natomiast udzielnie realnej pomocy prawnej uzasadnia przyznanie stosownego wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną w ramach prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93; postanowienie NSA z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt II FZ 513/07 - Legalis).

Mając na względzie powyższe należało orzec jak na wstępie postanowienia.