Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 528/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. sp. k. w [...] na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. sp.k. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej.

Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że działki składające się na nieruchomość skarżącej w [...] stanowią kompleksowy teren inwestycyjny o łącznej powierzchni kilkunastu hektarów. Bezprawne działania organu zmierzają do wykluczenia możliwości zagospodarowania tego terenu przez skarżącą. Uniemożliwienie realizacji inwestycji niewątpliwie wywoła szkodę majątkową znacznych rozmiarów. Dostęp do drogi publicznej stanowi warunek konieczny dla realizacji inwestycji, a bezprawne pozbawienie nieruchomości dostępu do drogi skutkować będzie powstaniem znacznej szkody w majątku pokrzywdzonego właściciela poprzez niemożliwość wykorzystania nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym uniemożliwienie Spółce uzyskania zwrotu nakładów poczynionych na zakup nieruchomości. Grożąca Spółce szkoda wiąże się również z wynikającym z nielegalnych działań organu opóźnieniem wszelkich zamierzeń inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości, które znajdą przełożenie na umowy cywilnoprawne. Ponadto na nieruchomości zlokalizowane są sieci przesyłowe dostawców mediów. Dostęp do drogi publicznej jest więc także konieczny dla zapewnienia możliwości utrzymania sieci i usuwania awarii. Ewentualna likwidacja zjazdu nie tylko będzie naruszać prawa przedsiębiorstw przesyłowych do korzystania z nieruchomości Spółki w zakresie wynikającym ze służebności, ale będzie też stwarzać poważne zagrożenie bezpieczeństwa i mienia nieograniczonej liczby osób w przypadku awarii sieci uniemożliwiając dojazd odpowiednich służb na miejsce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności konieczne jest wykazanie, że istnieje ryzyko zagrażające zdrowiu i mieniu strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia wiąże się z zagrożeniem życia i mienia skarżącej i domniemanych użytkowników nieruchomości należącej do Skarżącej. Ogólnikowe twierdzenia strony skarżącej wskazujące na ryzyko poniesienia szkody majątkowej w majątku skarżącej oraz brak dokładnego opisu aktualnej sytuacji na nieruchomości wskazującego czy skarżąca rozpoczęła już budowę centrum handlowego - nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej czynności spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Sąd nie jest też zobowiązany, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania, do przeprowadzania z urzędu postępowania dowodowego w tym zakresie.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.

Powołanie się na zagrożenie mające wynikać z wykonania zaskarżonej czynności nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Przedstawiona lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia skarżącej, pozbawione uzasadnienia, niepoparte faktami ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej czynności.

Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania konieczne jest wykazanie na czym polegać i z czego wynikać będą trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Na marginesie należy wskazać, że skoro organy wydały pozwolenie na budowę zespołu handlowo-usługowego a następnie je zmieniły na pozwolenie na budowę centrum handlowego, wraz z projektem centrum handlowego musiały -w zgodzie z przepisami Prawa budowlanego- zapewnić i zatwierdzić dojazd do tej inwestycji. Z akt sprawy wynika, że zatwierdzenia zmiany organizacji w ruchu dokonano w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczenia na drogach (DZ.U. Nr 220 z 2003, poz. 2181) oraz rozporządzenia w sprawie zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. nr 177, poz. 1729). W rozpoznawanej sprawie należy mieć zatem wzgląd na kwestię bezpieczeństwa w ruchu drogowym, z którym bezsprzecznie wiąże się liczba zjazdów, w szczególności z drogi ekspresowej, przy której znajduje się nieruchomość skarżącej Spółki.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.