Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 212/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7; art. 8; art. 63 § 3; art. 64 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 135; art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 2 pkt 10; art. 11 ust. 2; art. 21
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie WSA Robert Hałabis,, WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 września 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz T. W. kwotę [...] z tytułu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej także Agencja, ARiMR), po rozpatrzeniu zażalenia [...], utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., którym Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r.

Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie sprawy.

W dniu 14 maja 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie) [...] nadała w placówce pocztowej wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. Jak wynika z postawionego na przedmiotowym wniosku stempla Biura Powiatowego ARiMR w [...], wniosek wpłynął do Biura w dniu 15 maja 2014 r.

Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...], na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., wezwał wnioskodawczynię do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez podpisanie wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 czerwca 2014 r. (w sobotę).

W poniedziałek 30 czerwca 2015 r. (co wynika z daty stempla na formularzu) [...] złożyła podpisaną przez siebie korektę wniosku. Na wniosku znajduje się adnotacja pracownika Agencji, dokonana w dniu 17 czerwca 2014 r. o treści "Błąd oczywisty w zakresie UPO i PZ"

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kierownik wskazał, że na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wysłane zostało do wnioskodawczyni wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku. Kierownik stwierdził, że za datę złożenia wniosku należy przyjąć datę złożenia pisma uzupełniającego brak formalny. Złożenie korekty nastąpiło w dniu 30 czerwca 2014 r., czyli po upływie terminu na złożenie wniosku.

Kierownik wyjaśnił, że zgodnie z art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 z późn. zm.) w związku z art. 22 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE seria L, Nr 316 z dnia 2 grudnia 2009 r., s. 65), dalej także jako rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1122/2009, wniosek o przyznanie płatności w roku 2014 składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja i termin ten nie podlega przywróceniu. Stosownie do art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, jeżeli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Według Kierownika Biura Powiatowego Agencji z przepisu art. 23 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, w przypadku złożenia korekty (będącej wynikiem wezwania do usunięcia braków formalnych) po terminie 9 czerwca (niezależnie, czy powyższe nastąpiło w ciągu 7 dni od odebrania wezwania) wynika, że wniosek należy traktować jako złożony po ostatecznym terminie na jego złożenie. Natomiast poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się wyłącznie, jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków.

Organ wskazał, że podstawą odmowy wszczęcia postępowania jest przepis art. 61a § 1 K.p.a., bowiem z uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

Od powyższego postanowienia [...] złożyła zażalenie, w uzasadnieniu którego wskazała, że nie widzi żadnego błędu ze swej strony, a wszystkie formalności związane z załatwieniem wezwania do usunięcia braków formalnych zostały załatwione w terminie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ odwoławczy podzielił w całej rozciągłości stanowisko Kierownika Biura powiatowego ARiMR. Nadto Dyrektor podniósł, że przepis art. 64 § 2 K.p.a. ustanawiający terminy uzupełnienia braków formalnych, nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Tym samym, podnoszona w zażaleniu okoliczność uzupełnienia braków formalnych z zachowaniem terminu z K.p.a. pozostaje bez wpływu na niedopuszczalność wniosku w sytuacji, w której uzupełnienie braków nastąpi z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, to jest po dniu 9 czerwca.

Na powyższe postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ wezwał ją w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do usunięcia braków formalnych. Skarżąca podniosła, że złożyła brakujący podpis w dniu 30 czerwca 2014 r. (poniedziałek), to jest w najbliższym dniu roboczym po dniu wolnym od pracy, w którym upływał termin zakreślony w wezwaniu. Wskazała, że w dniach wolnych od pracy nie miała możliwości uzupełnienia brakującego podpisu, gdyż wtedy urząd był nieczynny.

Wobec powyższego, w opinii skarżącej, wszystkie formalności związane z załatwieniem wezwania do usunięcia braków formalnych zostały załatwione przez nią w terminie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało w czasie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, określających między innymi zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego, przeprowadzania kontroli oraz wypłaty rolnikom tych płatności - w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej (art. 1 pkt 2 lit. a-c).

Należy zaznaczyć, że w myśl art. 61 i art. 62 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 308 z późn. zm.), z dniem 15 marca 2015 r, straciła moc ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – z tym jednak zastrzeżeniem, że stosownie do treści art. 60 ust. 2 nowej ustawy, do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia specjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 61, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy: 1/ wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy; 2/ zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wobec powyższego, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zatem przepisów K.p.a. nie stosuje się "odpowiednio", lecz stosuje się je bez modyfikacji, ale z zastrzeżeniem, o którym wyżej mowa. Jeżeli zatem brak jest odmiennej regulacji w przepisach Unii Europejskiej wymienionych w art. 1 pkt 1 lub w przepisach ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, to wówczas przepisy K.p.a. stosuje się wprost.

Do takich przepisów należą art. 8 oraz art. 64 § 2 K.p.a. Według pierwszego z tych przepisów organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Natomiast zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 18 ust. 2). Termin ten, jak wynika z art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach, nie podlega przywróceniu.

W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 14 maja 2014 r. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych na rok 2014 r. W związku z tym, że wniosek nie był podpisany Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez podpisanie wniosku. Skarżącą pouczono, że nieusunięcie wymienionych braków formalnych w zakreślonym w wezwaniu terminie spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania w całości lub w części, co do której nie usunięto braków. Zwrócić należy uwagę, że pismo organu z wezwaniem do usunięcia braku formalnego wniosku nosi datę 17 czerwca 2014 r., a więc zostało wysłane po dniu 9 czerwca 2014 r., po którym złożenie wniosku jest niedopuszczalne.

Skarżąca otrzymała wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku w dniu 21 czerwca 2014 r. (w sobotę) i uzupełniła brak wniosku w dniu 30 czerwca 2014 r. (w poniedziałek). Termin zakreślony do usunięcia wniosku został zatem zachowany, przyjmując, że zgodnie z art. 57 § 4 K.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni oraz, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 K.p.a. (zgodnie z uchwałą NSA z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie I OPS 1/11, SIP Lex nr 818666).

Organ stwierdził, że dniem złożenia wniosku o płatność nie jest dzień pierwotnego złożenia wniosku (14 maja 2014 r.), lecz dzień, w którym został usunięty brak formalny wniosku. Przyjmując, że ostateczny termin na złożenie wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 upłynął w dniu 9 czerwca 2014 r. organ odmówił wszczęcia postępowania, powołując art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Zgodnie z powołanym przez organ przepisem art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek w terminie wraz z wymaganymi załącznikami. Nie zachodziła zatem podstawa do zastosowania art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009. Wprawdzie wniosek był dotknięty brakiem formalnym, bowiem nie był podpisany. Był jednak prawidłowo wypełniony i na żadne inne braki wniosku organ nie wskazywał.

Wskazać należy, że stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1518), wydanego na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o płatnościach, wniosek zawiera elementy podania określone w przepisach K.p.a., z wyłączeniem adresu, oraz inne elementy wskazane w § 2 i § 3 tego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 63 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2). Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu (§ 3).

Stanowiska organu, że data usunięcia braku formalnego wniosku o płatność przez jego podpisanie decyduje o zachowaniu terminu złożenia wniosku w rozumieniu art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 - nie można podzielić.

Mając na uwadze specyfikę postępowania w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 rozróżnia poprawki do wniosku oraz korekty oczywistych błędów.

Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009, po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy. Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów (ust. 1). Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego. W ramach odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin powiadomienia o zmianach. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku ustanowionego zgodnie z art. 11 ust. 2 (ust. 2). Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości (ust. 3).

Zgodnie zaś z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy.

Z powyższego wynika, że regulacja przewidziana w art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy merytorycznych zmian wniosku, zaś przepis art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy oczywistych błędów, które nie wpływają na zakres żądania, a więc przede wszystkim kwestii związanych z brakami, błędami formalnymi.

Stwierdzony w niniejszej sprawie przez organ błąd w postaci braku podpisu na wniosku mieści się w dyspozycji art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie dokonywała zmian we wniosku. Organ również nie wzywał skarżącej do dokonania merytorycznych poprawek lub uzupełnień wniosku. Skarżąca prawidłowo sporządziła wniosek. Brak podpisu na wniosku uznać należy za oczywisty błąd, który może być poprawiony w każdym czasie, z uwzględnieniem przepisów prawa krajowego dotyczących usuwania błędów formalnych podania. W świetle przywołanego powyżej przepisu rozporządzenia nr 1122/2009, organ może wezwać do poprawy oczywistego błędu wniosku na każdym etapie postępowania o przyznanie płatności. Wezwanie do usunięcia braków może być dokonane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, do postępowań w sprawie przyznania płatności stosuje się przepisy K.p.a. W myśl art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku w siedmiodniowym terminie zakreślonym przez organ i konwalidowała czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności. Wniosek należało zatem uznać za skutecznie złożony w dniu 14 maja 2014 r., a nie jak twierdził organ w dniu usunięcia braku formalnego wniosku.

Jeszcze raz podkreślić należy, że dzień 9 czerwca 2014 r. był ostatecznym terminem do składania wniosków, a nie do korygowania oczywistych błędów wniosku. Nie ma w związku z tym znaczenia w rozpoznawanej sprawie podnoszona przez organy okoliczność upływu terminu prawa materialnego – 9 czerwca 2014 r. Wymieniony termin dotyczy jedynie etapu składania przez rolników wniosków, jak też dokonywania w nich zmian. Termin ten nie może uniemożliwić usunięcia błędów formalnych wniosków.

Zwrócić należy uwagę, że przedstawione wyżej stanowisko co do skutków usunięcia w zakreślonym przez organ terminie braków formalnych wniosku o płatności prezentowane jest – chociaż z nieco inną motywacją – w orzecznictwie innych sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 16 września 2014 r. w sprawie III SA/Gl 29/15 oraz z dnia 24 września 2014 r. w sprawie III SA/Gl 226/15, a także wyroki WSA w Kielcach z dnia 31 sierpnia 2015 r. w sprawach I SA/Ke 343/15 i 344/15 oraz z dnia 3 września 2015 r. w sprawie I SA/Ke 422/15).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 8 i art. 61 § 1 K.p.a. oraz art. 64 § 2 K.p.a. z związku z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a także z naruszeniem przepisów art. 21 oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Naruszenie art. 8 K.p.a. wynikało z tego, że organ po wezwaniu skarżącej po dniu 9 czerwca 2014 r. do usunięcia braku formalnego wniosku uznał następnie zgodne ze swoim oczekiwaniem zachowanie skarżącej za niemające znaczenia dla dalszego biegu postępowania. Takie postępowanie organu podważa zaufanie obywateli do organów państwa, co prowadzi do naruszenia zasady zaufania jako ogólnej zasady postępowania administracyjnego sformułowanej w K.p.a.

Z uwagi na sposób rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, konieczne również było uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę ocenę prawą dotyczącą kwestii zachowania przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Biorąc pod uwagę omówione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...].

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.