Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2067/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E. K. na Prezydenta W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz E. K. kwotę 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 2067/04

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. I SAB 414/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Burmistrza Gminy W. do załatwienia wniosku złożonego w dniu [...] maja 1949 r. przez A. P. o załatwienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia wyroku.

Decyzją z dnia [...] marca 2002 r. Burmistrz Gminy W. umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2002 r. utrzymało w mocy decyzję organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 2730/02 uchylił powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Orzeczenie to wraz z aktami sprawy zostało doręczone organowi – Prezydentowi W. w dniu 17 maja 2004 r.

Pismem z dnia 2 czerwca 2004 r. skarżąca E. K., następczyni prawa dawnej właścicielki spornej nieruchomości wezwała Prezydenta W. do wykonania wyroku sądu i załatwienia sprawy merytorycznie w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego. Nie doczekawszy się decyzji w sprawie w dniu 6 września 2004 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na dalszą bezczynność organu, który nie podjął żadnych działań zmierzających do załatwienia sprawy i wniosła o wymierzenie organowi grzywny.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że wydał decyzję w dniu [...] września 2004 r., nr [...], w której rozpatrzony został wniosek złożony przez dawną właścicielkę nieruchomości w dniu [...] maja 1949 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, Sądu czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.

Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby móc organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Obie te przesłanki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie.

Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wprawdzie Prezydent W. w dacie orzekania w niniejszej sprawie nie był w bezczynności, ponieważ w dniu [...] września 2004 r. wydał decyzję nr [...], którą rozpatrzył wniosek z dnia [...] maja 1949 r. dawnej właścicielki nieruchomości o ustanowienie własności czasowej do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...], jednak wydał powyższą decyzję po upływie terminów wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35-37) i już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Jak wynika z akt sprawy, warunek uprzedniego pisemnego wezwania organu do dokonania czynności został dopełniony przez skarżącą (dowód w aktach sprawy o sygn. I SA/Wa 163/04). Jeżeli, zdaniem organu, istniały przeszkody uniemożliwiające załatwienia sprawy w terminach przedstawionych w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 35-37) powinien on zawiadomić o tym stronę i wyznaczyć kolejny terminie załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie organ tego nie uczynił.

Skoro zatem Prezydent W. nie załatwił sprawy mimo uprzedniego wezwania, to należało uznać, że obie przesłanki ustawowe zostały spełnione i skarga o wymierzenie mu grzywny jest zasadna.

Ze względu na niewielkie przekroczenie ustawowego terminu przez organ, wymieniona grzywna jest niska. Należy zważyć, że w niniejszym postępowaniu treść wydanej w dniu [...] września 2004 r. przez Prezydenta W. decyzja nie była badana przez Sąd.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.