Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 959/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 262 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 23b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Protokolant: ref. staż. Martyna Dziubałka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. sprawy ze skargi [A] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie kary porządkowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [...],

Nr [...], nałożył na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością "X." (dalej: "Spółka") karę porządkową w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał m.in., że pismem z dnia [...] zażądał od Spółki poddania automatu do gier o niskich wygranych o nazwie "A.", nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] z dnia [...], badaniu sprawdzającemu, wskazując jednocześnie Izbę Celną w P., Wydział Laboratorium Celne jako jednostkę badającą, w której badanie się odbędzie. W żądaniu zakreślono termin do przekazania automatu i poinformowano Spółkę, że niewywiązanie się z obowiązku skutkować będzie nałożeniem kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."). W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Spółka wniosła o wstrzymanie przeprowadzenia badania sprawdzającego, zawieszenie postępowania oraz skierowanie automatu do badania sprawdzającego do innej jednostki badającej. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że przed Ministrem Finansów toczy się postępowanie w przedmiocie cofnięcia wyznaczonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. jednostce badającej upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] odmówił zawieszenia postępowania, wstrzymania przeprowadzenia badania sprawdzającego oraz skierowania automatu do gier o niskich wygranych na badanie sprawdzające do innej jednostki badającej, niż obecnie wyznaczona. Następnie pismem z dnia [...] zwrócił się do jednostki badającej - Izby Celnej w P. o przesłanie informacji zwrotnej w zakresie przeprowadzonych badań sprawdzających m.in. przedmiotowego automatu należącego do Spółki. W odpowiedzi na powyższe jednostka badająca pismem z dnia [...] poinformowała organ celny, że powyższy automat nie został dostarczony do laboratorium.

Pismem z dnia [...] Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia [...], zarzucając naruszenie:

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p., w związku z art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. – dalej w skrócie: "u.g.h."), poprzez błędne przyjęcie, że Spółka bezzasadnie odmówiła poddania automatu do gry o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu przeprowadzonemu przez Izbę Celną w P., przy uwzględnieniu, iż poddanie to nie mieści się w żadnej z czynności dowodowych, wymienionych w art. 262 § 1-3, której niewykonanie przez Spółkę sankcjonowane jest możliwością nałożenia kary porządkowej, a nadto przy wielokrotnych wyjaśnieniach i wnioskach Spółki uzasadniających konieczność skierowania przedmiotowego automatu do badania do innej upoważnionej jednostki badającej;

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p., wobec niewykazania przez organ rzekomej bezpodstawności odmowy poddania przedmiotowego automatu do gry o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu Izbie Celnej w P.;

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p., wobec oczywistego pominięcia przez organ jakiegokolwiek wywodu prawnego w zakresie wysokości wymierzonej na Spółkę kary porządkowej w wysokości [...] zł, w tym w szczególności jej adekwatności do zarzucanych Spółce naruszeń obowiązków.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, że brak jest podstaw zarówno faktycznych, jak i prawnych nałożenia na nią kary porządkowej w kwocie [...] zł. Zdaniem Spółki brak jest także podstaw do upoważnienia Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier. Spółka zarzuciła, że organ nie tylko nie uwzględnił, ale i nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do zweryfikowania powodów nieprzekazania przez Spółkę automatu do badania Izbie Celnej w P. Ponadto podkreśliła, że nie uchyla się od konieczności ewentualnego zbadania przedmiotowego urządzenia, jednakże żąda jego przeprowadzenia w innej jednostce badającej, z uwagi na wątpliwości prawne co do legitymacji Izby Celnej w P. do przeprowadzenia niniejszych badań sprawdzających.

Dyrektor Izby Celnej w P., po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu zażaleniowym, postanowieniem z dnia [...], Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał m.in., że stanowiący podstawę prawną zaskarżonego postanowienia przepis art. 262 O.p., mógł mieć zastosowanie w prowadzonym przez organ I instancji postępowaniu w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, z uwagi na treść art. 8 u.g.h. Organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest jednym z postępowań przewidzianych w u.g.h. (art. 23a i 23b tej ustawy), a zatem od strony proceduralnej, w kwestiach nieuregulowanych odrębnie w u.g.h., ma zastosowanie procedura przewidziana przepisami O.p. Ponadto poddanie automatu do gier - przez podmiot eksploatujący - badaniu sprawdzającemu, wynikające z obowiązku nałożonego przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h., mieści się w katalogu czynności objętych możliwością nałożenia kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy jej wykonania. Z przepisu art. 262 § 1 pkt 2 O.p. wynika bowiem, że możliwość ukarania między innymi strony postępowania, karą porządkową została przewidziana za bezzasadną odmowę złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Obowiązek poddania automatu do gier badaniu, nałożony na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h., jest właśnie inną czynnością dowodową, o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 O.p. Skoro więc badanie sprawdzające automatu, przeprowadzane przez uprawnioną do tego jednostkę badającą, wymaga współdziałania Strony polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, odmowa wykonania powyższej czynności będzie równoznaczna z odmową Strony "udziału w innej czynności", o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 O.p.

Organ odwoławczy stwierdził także, że przepis art. 262 O.p. w brzmieniu obowiązującym w 2013 r. pozwalał na nałożenie kary porządkowej do kwoty [...] zł. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, sankcja pieniężna w wysokości nałożonej postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...], oscylująca w połowie maksymalnej kary przewidzianej przepisem, jest zgodna z prawem i świadczy o faktycznym miarkowaniu wysokości kary. Ponadto zdaniem organu odwoławczego organ I instancji uzasadnił wysokość nałożenia kary. Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę, że działanie Spółki nie tylko utrudniało prowadzenie postępowania i miało bezpośredni wpływ na terminowość załatwienia sprawy, ale również dezorganizowało pracę jednostki badającej, która winna wykonać badanie sprawdzające w terminie 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (por. art. 23b ust. 3 u.g.h.). Niedostarczenie przez Spółkę automatu, prowadziło do naruszenia przez jednostkę badającą wskazanego przepisu. Stąd też Dyrektor Izby Celnej w P. jest zdania, że sankcja pieniężna w wysokości nałożonej postanowieniem z dnia [...], stanowiąca równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r., odpowiadająca również 3/4 wysokości miesięcznego ryczałtowego podatku od gier uiszczanego przez podatników od gier urządzanych na jednym automacie o niskich wygranych (art. 139 ust. 1 u.g.h.), jest zgodna z prawem. Nadto z ustaleń organu odwoławczego wynika, że wysokość nałożonej na Spółkę kary porządkowej stanowi 12,5% wysokości uiszczanego co miesiąc w 2013 r. podatku od gier, a także 5% złożonego przez Spółkę zabezpieczenia finansowego, w związku z udzielonym zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].

Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, że kwestionowanie legalności upoważnienia wydanego Izbie Celnej w P. przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań kontrolnych automatów do gier, nie stanowi uzasadnienia dla niewykonania prawidłowo doręczonego wezwania. Jego zdaniem podmiot eksploatujący automat, nie może decydować o statusie jednostek badających, ani o tym, do której jednostki badającej może zostać skierowane żądanie o przeprowadzenie badania sprawdzającego. Podkreślił, że w chwili wydania zaskarżonego postanowienia Izba Celna w P. posiadała upoważnienie Ministra Finansów z dnia [...] do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier oraz sporządzania opinii technicznych. Upoważnienie to zostało wydane na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 03 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.). Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy zmienianej tj. u.g.h. Z akt administracyjnych wynika, że Izba Celna w P. znajduje się w sporządzonym przez Ministerstwo Finansów opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Organ prowadzący postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu, nie ma uprawnienia do podważania, czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów. Stąd też bezpodstawne zdaniem organu są zastrzeżenia Spółki co do rzekomego niespełnienia przez jednostkę badającą wymogów określonych w art. 23f ust. 1 pkt 4 u.g.h. Nadto podważanie bezstronności jednostki badającej, o której mowa w art. 23f ust. 1 pkt 4 u.g.h. bez znajomości wyniku badań, jest w ocenie Dyrektora Izby Celnej w P. niewłaściwe i niestosowne. Podważanie bowiem mocy dowodowej każdego dowodu, może nastąpić dopiero po jego przeprowadzeniu. Ponadto z przepisu art. 23b ust. 1 u.g.h. wynika obowiązek organu, jednocześnie z żądaniem poddania automatu badaniu sprawdzającemu, wskazania jednostki badającej mającej przeprowadzić badanie oraz podmiotu, któremu automat lub urządzenie ma być przekazane w celu przeprowadzenia tego badania. W ocenie organu, ustawodawca, w odniesieniu do badania sprawdzającego automatu lub urządzenia do gier, nie dał z kolei właścicielom automatów uprawnień do polemiki z organem w zakresie wyboru jednostki badającej. Nie przewidział również możliwości wyboru jednostki badającej przez Spółkę. Przepis ten ma bowiem zastosowanie w określonej sytuacji, tj. w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie, czyli automat lub urządzenie już raz przebadane przez wybraną przez przedsiębiorcę jednostkę badającą, nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ odwoławczy podkreślił także, że podstawę do wszczęcia przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu, stanowiła treść pozytywnej opinii technicznej sporządzonej przez jednostkę badającą na zlecenie Spółki.

W skardze z dnia [...], Spółka wniosła o uchylenie postanowienia organu I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpatrzenia, zarzucając naruszenie:

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 23b ust. 1 u.g.h., poprzez błędne przyjęcie, że Spółka bezzasadnie odmówiła poddania automatu do gry o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu przeprowadzonemu przez Izbę Celną w P., przy uwzględnieniu, iż poddanie to nie mieści się w żadnej z czynności dowodowych, wymienionych w art. 262 § 1-3, której niewykonanie przez Stronę sankcjonowane jest możliwością nałożenia kary porządkowej, a nadto przy wielokrotnych wyjaśnieniach i wnioskach Spółki, uzasadniających konieczność skierowania przedmiotowego automatu do gry o niskich wygranych do badania do innej upoważnionej jednostki badającej;

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p., wobec niewykazania przez organ rzekomej bezpodstawności odmowy poddania przedmiotowego automatu do gry o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu Izbie Celnej w P.;

- art. 262 § 1 pkt 2 O.p., wobec oczywistego pominięcia przez organ jakiegokolwiek wywodu prawnego w zakresie wysokości wymierzonej na Spółkę kary porządkowej w wysokości [...] zł, w tym w szczególności jej adekwatności do zarzucanych Spółce naruszeń obowiązków.

W uzasadnieniu skargi Spółka powtórzyła argumenty przedstawione wcześniej w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...]) Dyrektor Izby Skarbowej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawową funkcją postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji norm prawa administracyjnego materialnego w określonym stanie faktycznym. Kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie, jest ocena zasadności nałożenia przez organ I instancji kary porządkowej na Spółkę na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 O.p.

Zgodnie z tym przepisem strona, która mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego bezzasadnie odmówiła złożenia wyjaśnień, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności może zostać ukarana karą porządkową do [...] zł.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zauważa się, że zawarty w analizowanym tu przepisie katalog zachowań uczestników postępowania jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że karanie karą porządkową innych zachowań jest niedopuszczalne. Jednocześnie każde z tych zachowań może być samoistną podstawą orzeczenia kary. Mogą również kumulatywnie stanowić podstawę wymiaru kary. W przypadku jednak zbiegu różnych zachowań uczestnika postępowania wymienionego w tych przepisach wobec tej samej osoby powinna zostać wymierzona jedna kara porządkowa. Celem tej regulacji jest zdyscyplinowanie uczestników postępowania i wymuszenie posłuchu postanowieniom organów podatkowych. Jednocześnie ma ona zapewnić sprawny przebieg postępowania i wydanie rozstrzygnięcia w przewidzianym ustawowo terminie. Kara porządkowa nakładana na podstawie tego przepisu stanowi sankcję administracyjną (nie jest karą w znaczeniu przepisów prawa karnego). Mimo to, że nie stanowi typowej normy prawa karnego, to przy stosowaniu organ podatkowy powinien nawiązywać do niektórych zasad prawa karnego, takich jak np. zasada adekwatności kary. Przy ogólnym zagrożeniu karą porządkową do [...] zł, wymiar kary w konkretnym przypadku powinien być uznawany w świetle całokształtu okoliczności sprawy za sprawiedliwy i uzasadniony (por. wyrok NSA z dnia 17 lipca 2012 roku, II FSK 2602/10, LEX nr 1213033, wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., II FSK 2539/10, Lex nr 1217393).

Zwrócenia uwagi wymaga także stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w kontekście oceny, czy dana czynność strony polega na bezzasadnej odmowie dokonania czynności dowodowej, stwierdził m.in., że bezzasadna odmowa strony udziału w czynności dowodowej, to odmowa nieznajdująca potwierdzenia w obowiązujących przepisach (wyrok z dnia 21 października 2011 r., II FSK 775/10, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu takie zachowanie strony wystąpiło w kontrolowanym postępowaniu przed organem I instancji, co spotkało się ze słuszną i adekwatną reakcją tego organu. Przede wszystkim podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie o nałożeniu kary porządkowej zapadło w sprawie, w której z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia (cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych), wydanie decyzji kończącej postępowanie w sprawie wymagało przeprowadzenia dowodu w sposób szczególny, a więc nie w trybie wynikającym z przepisów O.p., ale przede wszystkim w sposób określony w u.g.h. Ten tryb szczególny ograniczony jest do "specjalnego" środka dowodowego. Stwierdzenie w tym postępowaniu, że działanie automatu do gier niezgodnie z przepisami prawa jest podstawą cofnięcia zezwolenia w zakresie prowadzenia działalności z użyciem takiego urządzenia, musi być wykazane w drodze badania przeprowadzonego przez jednostkę badawczą, bo tylko ustalenia poczynione w ten sposób spełniają wymóg prawa. (tak NSA w wyroku z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 1453/12, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazane przez Spółkę okoliczności (postępowanie przed Ministrem Finansów w sprawie cofnięcia upoważnienia do badań automatów wskazanej przez organ jednostce badającej), które jej zdaniem determinowały konieczność zawieszenia postępowania, nie uzasadniały wydania takiej decyzji, albowiem nie było ku temu podstaw prawnych. Trafnie stwierdził organ I instancji, że zawieszenia postępowania nie uzasadniała przesłanka wskazana w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. (brak zagadnienia wstępnego), a zarazem nie było podstaw do nie wskazania jednostki badającej przy Izbie Celnej w P., jako podmiotu upoważnionego do dokonania badania sprawdzającego. Zachowanie Spółki doprowadziło do powstania sytuacji patowej, albowiem bez przeprowadzenia badania, organ I instancji nie mógł wydać merytorycznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie, a Spółka jednocześnie nie zamierzała zastosować się do wezwania organu. Sięgnięcie zatem do środka dyscyplinującego w postaci kary porządkowej było konieczne i uzasadnione.

Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę podziela wyrażony w orzecznictwie pogląd, według którego, poddanie automatu do gier - przez podmiot eksploatujący - badaniu sprawdzającemu, wynikające z obowiązku nałożonego przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 23b ust. 1 u.g.h., mieści się w katalogu czynności objętych możliwością nałożenia kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy jej wykonania. Obowiązek poddania automatu do gier badaniu, jest bowiem inną czynnością dowodową, o jakiej mowa w art. 262 § 2 pkt 2 O.p. Wystosowanie do strony wezwania ma niewątpliwie charakter czynności dowodowej, a skoro badanie sprawdzające automatu, przeprowadzane przez uprawnioną do tego jednostkę badającą, wymaga współdziałania strony polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, odmowa wykonania powyższej czynności będzie równoznaczna z odmową strony "udziału w innej czynności", o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 O.p. (tak WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 16 kwietnia 2013 r., II SA/Bk 813/12, LEX nr 1310132).

Z akt administracyjnych wynika bezspornie, że Izba Celna w P. znajdowała się w sporządzonym przez Ministerstwo Finansów i opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (także według stanu na dzień wyrokowania w niniejszej sprawie). Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów. Dlatego też, zastrzeżenia strony co do obiektywizmu jednostki badającej, pozostającej w strukturach Służby Celnej, nie mogły stanowić dla organu wystarczającego uzasadnienia dla odmowy poddania automatu badaniu przez wyznaczoną jednostkę. Zgodzić się przy tym należy z organem, że podważanie bezstronności jednostki badającej bez znajomości wyniku badań, jest niewłaściwe. Podważanie bowiem mocy dowodowej każdego dowodu może nastąpić dopiero po jego przeprowadzeniu. Jak słusznie podkreślił WSA w Białymstoku w powołanej wyżej sprawie o sygn. akt II SA/Bk 813/12, w upoważnieniu Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań technicznych automatów urządzeń do gier, udzielonym przez Ministra Finansów, tkwi założenie, że jednostka ta spełniać musi restrykcyjne wymagania ustawowe, w tym dotyczące zapewnienia odpowiedniej wiedzy technicznej osób badających i ich bezstronności.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy nie naruszyły przepisów postępowania (art. 262 § 1 pkt 2 O.p.) w sposób opisany w skardze.

W ocenie Sądu brak należytego i wyczerpującego uzasadnienia wysokości nałożonej kary porządkowej, nie miał wpływu na wynik sprawy. Istotnie samo powołanie się przez organ I instancji na przesłanki w postaci "utrudnień procesowych" i "dezorganizację pracy urzędu" bez szerszego uzasadnienia, nie można uznać za wystarczające. Jak wskazuje się w orzecznictwie, warunkiem prawidłowego stosowania przepisu z art. 262 § 1 O.p. jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego nie tylko co do przesłanek wyraźnie wymienionych w tym przepisie, lecz także rodzaju i stopnia zawinienia oraz ewentualnych skutków, jakie pociąga w konkretnym przypadku uchybienie wezwaniu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2013 r., I SA/WR 347/13, LEX nr 1353023). Sąd uznał jednak, mając też na uwadze szersze uzasadnienie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że sankcja pieniężna w wysokości nałożonej postanowieniem organu I instancji, oscylująca w połowie maksymalnej kary przewidzianej przepisem, jest zgodna z prawem i świadczy o faktycznym miarkowaniu wysokości kary.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku.