Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1202/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz L. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. i W. S. (pełnomocnicy L. S.) w dniu 28 marca 2007r. zwrócili się z wnioskiem do Starosty O. o zawieszenie postępowania wszczętego z wniosku J. P. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę istniejącego na działce nr ew. [...] położonej w O. przy ul. W. [...], budynku mieszkalno-usługowego na dom pogrzebowy, do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] skargi na uchwałę nr [...] Rady Miasta w O. z dnia [...] maja 2006 r., w sprawie zatwierdzenia zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta O.

Starosta O. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 101 k.p.a., zawiesił postępowanie administracyjne do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, w zakresie rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] skargi L. S. na uchwałę nr [...] Rady Miasta w O. w sprawie uchwalenia zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miasta O.

Po rozpatrzeniu zażalenia J. P., Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie Starosty O. z dnia [...] kwietnia 2007 r. i umorzył postępowanie w zakresie zawieszenia.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Wojewoda [...] podniósł, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły wszystkie wyżej wskazane przesłanki, gdyż, w jego ocenie, nie jest zagadnieniem wstępnym dla danej sprawy, rozpatrzenie skargi L. S. na uchwałę nr [...] Rady Miasta w O., dotyczącą uchwalenia Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta O. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, bowiem ustalenia obowiązującego dla danego terenu planu są prawem miejscowym i wiążą organ administracji architektoniczno-budowlanej przy rozpatrywaniu w indywidualnych sprawach wniosków o wydanie pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła L. S. podnosząc, iż brak było podstaw do uznania, że postępowanie w sprawie zawieszenia było bezprzedmiotowe.

Zdaniem skarżącej organ II instancji nie miał podstaw prawnych do umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia, gdyż żądanie pochodzące od strony winne było zostać rozpatrzone merytorycznie.

L. S. powołała się przy tym na tezy zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 72/05 oraz z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3439/02, z których wynika, iż bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji publicznej, zaś bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania.

Strona skarżąca wskazała również na okoliczności przemawiające za zawieszeniem postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] skargi na uchwałę Nr [...] Rady Miasta w O. z dnia [...] maja 2006 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], uchylające zaskarżone postanowienie Starosty O. z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] i umarzające postępowanie w zakresie zawieszenia.

Odpowiednie stosowanie art. 138 do rozpatrywania zażaleń oznacza, że organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia wydaje postanowienie, w którym utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji, albo uchyla to postanowienie w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty kwestii będącej przedmiotem postanowienia, albo uchyla postanowienie w całości lub w części bez orzekania co do istoty tej kwestii.

W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mającym istotny wpływ na wynika sprawy, bowiem w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania.

Umorzenie postępowania nie jest zależne ani od woli organu administracji ani tym bardziej pozostawione do uznania organu. Organ jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości.

Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania na drodze postępowania administracyjnego. Innymi słowy bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest ta konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (vide wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01, Biul. Skarb. 2003/6/25).

Bezprzedmiotowości postępowania nie można utożsamiać z bezzasadnością żądania strony, która występuje z wnioskiem o interwencję.

W postępowaniu administracyjnym wszczynanym na wniosek strony, żądanie uprawnionego ma charakter decydujący. Jeżeli zatem strona jest zainteresowana uzyskaniem rozstrzygnięcia merytorycznego, po dokładnym ustaleniu okoliczności faktycznych, wydanie przez organ administracyjny orzeczenia o umorzeniu postępowania, kończącego formalnie postępowanie w sprawie, nie znajduje uzasadnienia w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 23 kwietnia 1997 r., I SA/Łd 435/86).

W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne w sprawie zawieszenia postępowania zostało wszczęte na wniosek L. S. z dnia 26 kwietnia 2007 r.

Jeśli więc podmiot uprawniony do żądania zawieszenia postępowania, ma interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania. Nie stanowi o bezprzedmiotowości postępowania fakt, iż określone żądanie nie może zostać uwzględnione. Taki bowiem wniosek jako niezasadny merytorycznie podlega negatywnemu rozpoznaniu poprzez np. odmowę zawieszenia postępowania.

Organ odwoławczy zobowiązany był więc do merytorycznego odniesienia się do przedmiotowego wniosku L. S. o zawieszenie postępowania, nie mógł umorzyć postępowania w zakresie zawieszenia.

Nie przechodząc więc do merytorycznej oceny zasadności podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia, z powyższych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], uchylające zaskarżone postanowienie Starosty O. z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] i umarzające postępowanie w zakresie zawieszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.