Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1931/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku radcy prawnego M. W.-M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej, jako osoby trzeciej, za zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia 1. przyznać radcy prawnemu M. W.-M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 120 (słownie: sto dwadzieścia 00/100) złotych, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 (słownie: dwadzieścia siedem 60/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. 2. przyznać radcy prawnemu M. W.-M.z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 4,20 (słownie: cztery 20/100) złotych tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków radcy prawnego ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

W sprawie, postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał W. F. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych we W.wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. W.-M.

Ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 8 stycznia 2015r. wyroku oddalającego skargę na wyżej oznaczoną decyzję. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł.

W dniu 26 lutego 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego M. W.-M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zawierający oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wraz z tym pismem do akt sprawy przedłożono egzemplarz sporządzonej przez wyznaczonego pełnomocnika procesowego opinii prawnej w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 8 stycznia 2015 r. Jednocześnie wykazał pełnomocnik przesłanie wyżej wskazanej opinii na adres skarżącej, wnosząc o zwrot wydatku w kwocie 4,20 zł – kosztu opłaty pocztowej.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 490 – dalej Rozporządzenie).

Zgodnie z § 15 pkt 1) i 2) Rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Z kolei przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z uwagi na fakt, że w sprawie radca prawny, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, występował postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla drugiej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w Rozporządzeniu.

Sprawa ze skargi na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej, jako osoby trzeciej, za zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego zaliczana jest do kategorii spraw określonych w przepisie lit. c pkt 1) ust. 2 § 14 Rozporządzenia przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi w sprawie 120 zł (50% kwoty 240 zł).

W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi zatem 50 % stawki minimalnej, tj. 120 zł (50% z kwoty 240 zł).

Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 27,60 zł (23% kwoty 120 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 120 zł oraz podatek od towarów i usług – 27,60 zł. Stosowne orzeczenie zawarto w pkt 1. sentencji postanowienia.

Nadto, mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności referendarz sądo-wy uznał, że pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie z urzędu należy zwrócić udo-kumentowany niezbędny wydatek (koszt opłaty pocztowej), tj. kwotę 4,20 zł, stosownie do § 15 pkt 2) Rozporządzenia, o czym orzeczono w pkt 2. sentencji postanowienia.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.