Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 739/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 49 par 1, art 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 47
journal: Dz.U. 2001 nr 17 poz 209
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 marca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska (spr.) Sędzia del. WSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa M. K. Spółki z o.o. J.V. w D. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Bd 209/07 w przedmiocie odrzuceniu skargi Przedsiębiorstwa M. K. Spółki z o.o. J.V. w D. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 209/07 odrzucił skargę Przedsiębiorstwa "M.K." Sp. z o.o. J.V. w D.C. (dalej skarżąca), na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z [...] grudnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.

Zarządzeniem z 8 marca 2007 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). Przewodniczący określił termin siedmiodniowy do uzupełnienia tego braku pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej przesłał odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego – stan prawny na dzień 5 kwietnia 2005 r.

Sąd I instancji odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. stwierdził, że przesłany przez pełnomocnika skarżącej pełny odpis z KRS przedstawiający stan prawny na dzień 5 kwietnia 2005 r. jest niezgodny z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2007 r.

Sąd podniósł, że z przedstawionego odpisu z KRS nie wynika czy osoba, która udzieliła pełnomocnictwa była do tego uprawniona, gdyż pełnomocnictwo zawiera datę 26 stycznia 2007 r. Z przesłanego odpisu wynika, że udzielający pełnomocnictwa był do tego uprawniony w dniu 5 kwietnia 2005 r., jednakże od tamtego okresu nastąpił upływ czasu w którym mogły zajść zmiany w zakresie reprezentacji skarżącej. Sąd uznał, że okres dzielący datę wydania pełnomocnictwa z datą wydania odpisu z KRS jest zbyt długi, dlatego nie można było uznać, że jest w pełni wiarygodny.

Przedsiębiorstwo "M.K." Sp. z o.o. J.V. złożyła na powyższe postanowienie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., polegające na przyjęciu, iż pomimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Wskazując na powyższe podstawy skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w zarządzeniu przewodniczącego, którym został on wezwany do przysłania aktualnego odpisu z KRS, nie zostały podane żadne dodatkowe cechy, które ten odpis miałby spełniać, np. aby był wydany w określonym czasie. Pełnomocnik skarżącej uznał, że odpis, który przesłał do Sądu jest odpisem aktualnym tzn. ważnym w czasie obecnym, gdyż od dnia 5 kwietnia 2005 r., do dnia dzisiejszego nie nastąpiły w sposobie reprezentacji skarżącej żadne zmiany.

W ocenie skarżącej złożenie odpisu pełnego zamiast aktualnego, nie może stanowić podstawy odrzucenia skargi, gdyż zawiera te same dane co odpis aktualny w zakresie sposobu reprezentacji.

Skarżąca podniosła, że żaden przepis prawa nie reguluje czasu w jakim odpis z KRS (aktualny i pełny) zachowuje swoją ważność (jest aktualny). Podstawowym kryterium powinno być to czy zawiera on aktualne dane. Skarżąca przytoczyła za Słownikiem Języka Polskiego znaczenie słowa aktualny: dotyczący, właściwy współczesności; ważny w czasie obecnym; będący na czasie. W przedmiotowej sprawie odpis w ocenie skarżącej odpis przez nią przesłany był aktualny, gdyż zawierał dane prawdziwe w czasie przedkładania go Sądowi.

Pełnomocnik stwierdził, że przesłanie odpisu pełnego, w sytuacji gdy nie zaszły żadne zmiany w sposobie reprezentacji skarżącej jest równoznaczne z przesłaniem odpisu aktualnego. Sąd nie wskazał bowiem w zarządzeniu, iż odpis którego żąda, powinien być wydany np. nie wcześniej niż 3 miesiące. Zdaniem skarżącego ryzyko zmian wpisów w KRS po wydaniu odpisu KRS istnieje w każdym przypadku, gdy odpis nosi datę wcześniejsza niż data zdarzenia, które wymaga wykazania reprezentacji. Pełnomocnik składający Sądowi odpis zawierający nieaktualne dane w zakresie reprezentacji dopuściłby się poświadczenia nieprawdy.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej T. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie organu nie do przyjęcia jest twierdzenie, że pod pojęciem aktualny należy rozumieć dokument sprzed 2 lat, nawet jeżeli w tym czasie nie dokonywano zmian.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa.

Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma wynosi 7 dni. W przypadku stwierdzenia nieuzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie istota problemu sprowadzała się do uznania przez Sąd I instancji, że skarżąca błędnie, niezgodnie z zarządzeniem przesłała odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego z Rejestru Przedsiębiorców, stan na dzień 5 kwietnia 2005 r.

Na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., albowiem w okolicznościach tej sprawy nie zachodziła przesłanka odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie.

Pełnomocnik strony skarżącej zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z 8 marca 2007 r., gdyż do pisma z 14 marca 2007 r. dołączył pełny odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Okoliczność zaś, że odpis ten dotyczy stanu na dzień 5 kwietnia 2005 r. nie oznacza, iż nie był on "aktualny" na dzień udzielenia pełnomocnictwa (26 stycznia 2007 r.), skoro z treści tego odpisu wynika m.in. że do reprezentacji podmiotu był uprawniony m.in. Wiceprezes Zarządu jednoosobowo, przy czym w Dziale 2 omawianego odpisu osoba ta została wymieniona i to właśnie ona udzieliła pełnomocnictwa z 26 stycznia 2007 r.

Zauważyć przy tym należy, że złożenie przez stronę skarżącą odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego na dzień udzielenia pełnomocnictwa mogłoby się okazać niemożliwe do zrealizowania. W świetle § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego (Dz.U. Nr 281, poz. 2793) aktualny odpis zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Aktualna treść wpisu w rozumieniu omawianego przepisu dotyczy zatem stanu na dzień wystawiania odpisu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wezwanie o złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego otrzymała po złożeniu skargi i pełnomocnictwa, a więc aktualny odpis z KRS mogłaby uzyskać tylko po tej dacie, a taki z kolei odpis też nie byłby "aktualny" na dzień udzielonego pełnomocnictwa, czy też dzień wniesienia skargi.

Należy uznać więc, że odpis przysłany przez skarżącą jest aktualny, to znaczy zawiera aktualne, prawdziwe dane odnośnie osób uprawnionych do reprezentowania spółki na dzień podpisania pełnomocnictwa. Przypomnieć należy, że każdy podmiot, który podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru przedsiębiorców zgodnie z art. 47 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 17, poz. 209 ze zm.), ma obowiązek zgłaszania m.in. informacji lub zmian informacji zawartych w dziale 2, w którym wymienione są osoby uprawnione do reprezentacji. Skoro zatem, jak twierdzi pełnomocnik skarżącej, od dnia 5 kwietnia 2005 r., w którym to dniu został wydany odpis z Krajowego Rejestru Sądowego przesłany przez skarżącą nie zachodziły zmiany odnośnie osób uprawnionych do reprezentacji, to odpis ten w tym zakresie nie stracił swojej aktualności.

Z powyższych powodów w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zachodziła w rozpoznawanej sprawie podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i dlatego też Sąd ten na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.