Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1114/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2006 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta R. decyzją z dnia [...] marca 2006 r., wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 150 a-d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), orzekł o odmowie przyznania W. P. prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek strony z dnia 7 marca 2006 r. w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego nie mógł być uwzględniony.

Od dnia 1 listopada 2005 r. kwestię dotyczącą przyznawania prawa do zasiłku przedemerytalnego regulują przepisy art. 150a – 150d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 95, poz. 1001 ze. zm.) w związku z art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.).

W myśl art. 150a ust. 1, prawo do zasiłku przedemerytalnego (...) na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.

Przepis art. 150a ust. 2 zaś stanowi, że prawo do zasiłku przedemerytalnego (...), na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego (...), jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego (...) uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego (...).

Zgodnie z art. 150a ust. 5 osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy.

Złożenie wniosku przez W. P. w dniu 7 marca 2006 r. skutkowało odmową przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. P. wskazał, iż spełnienia wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, natomiast złożenie wniosku po terminie nie jest argumentem do odmowy przyznania prawa do zasiłku. Podał jednocześnie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2, art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Starosty R. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył argumentację organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. P. wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji i orzeczenie o kosztach procesu. Skarżący podniósł m.in., iż spóźnienie w złożeniu wniosku o przyznanie wnioskowanego świadczenia wynikało z jego niewiedzy, zaś żaden z urzędników Powiatowego Urzędu Pracy w R. nie poinformował go o przepisach dających mu prawo i możliwość nabycia zasiłku przedemerytalnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż zgodnie z art. 150a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jednym z koniecznych warunków do przyznania zasiłku przedemerytalnego było złożenie wniosku, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 28 lutego 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. przepisami prawa obowiązującego w dniu podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W sprawie jest bezsporne, iż wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego skarżący złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu 7 marca 2006 r., a zatem po upływie terminu zakreślonego do złożenia wniosku przepisem art. 150a ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 95, poz. 1001 ze zm.). Wskazany przepis stanowi, iż osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy.

Treść przepisu jednoznacznie wskazuje, iż zakreślony nim termin nie ma charakteru jedynie instrukcyjnego, lecz ustawa wiąże z jego upływem wystąpienie ujemnych skutków prawnych – brak możliwości dochodzenia uprawnień do zasiłku przedemerytalnego, albo świadczenia przedemerytalnego. Zgodzić się należy z organem, iż zakreślony termin – do dnia 28 lutego 2006 r., jest jedną z materialnoprawnych przesłanek nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Jego niezachowanie skutkuje odmową przyznania świadczenia przedemerytalnego, pomimo spełnienia warunków do jego nabycia.

Prekluzyjny charakter terminu, o którym mowa, powoduje, iż jest on nieprzywracalny. Zatem twierdzenie skarżącego, że nie dochował terminu nie ze swojej winy, nie mają znaczenia.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku.