Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 860/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 § 1 i § 2, art. 86 § 1, art. 87 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1049/19 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. W., I. T. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2018 r. znak: ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1049/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. W., I. T. i M. W., zw. dalej skarżącymi, przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. W., I. T. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2018 r., znak: ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżące wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wraz ze skargą złożyły wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazały, że skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 21 grudnia 2018 r., jednakże przesyłka w skutek błędu pisarskiego jednej ze skarżących została wysłana na adres "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ul. K. ..., ... W.". Przesyłka ta została zwrócona do skarżącej z adnotacją "adresat nieznany pod tym adresem". Nadto zwrócona przesyłka została odebrana przez sąsiadkę skarżącej, która przekazała przesyłkę siostrze skarżącej. U niej zaś przesyłka zaginęła. O powyższych faktach skarżące dowiedziały się dopiero 8 kwietnia 2019 r.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżące nie uprawdopodobniły, by uchybienie terminu miało miejsce nie z ich winy. Wskazane powody, dla których skarżące nie wniosły skargi w terminie, nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Skarżące dopuściły się pomyłki w adresowaniu, wpisując błędną nazwę adresata. Błąd w zaadresowaniu koperty stanowi zaniedbanie, które już z samej swojej istoty nie może uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1330/16). Tego rodzaju błąd, w ocenie Sądu, stanowi bowiem zachowanie zawinione, wynikające z braku należytej staranności po stronie skarżących. Sąd podkreślił, że prawidłowy adres organu był skarżącym doskonale znany, zarówno z pouczenia znajdującego się w zaskarżonej decyzji, jak i wcześniej, gdyż skarżące kilkakrotnie w toku postępowania administracyjnego kierowały korespondencję pod właściwy adres. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie było możliwe, ponieważ strona dopuściła się niedbalstwa. W sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu i brak było podstaw do jego uwzględnienia.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W zażaleniu E. W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: (1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, (2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, (3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać, że jako brak winy nie może zostać zakwalifikowana nieuwaga bądź zaniedbanie leżące nie tylko bezpośrednio po stronie skarżącej E. W., ale także zaniedbanie osoby, którą skarżąca posłużyła się przy dokonywaniu czynności nadania skargi. Należy bowiem podzielić przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji pogląd, że nawet lekkie niedbalstwo powinno prowadzić do odmowy przywrócenia terminu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. obejmuje swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania skarżącej, ale również działania osób trzecich upoważnionych do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. Nie ma zatem podstaw do uznania, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu termu z uwagi na pomyłkowe nadanie przesyłki przez I. T. Wskazywanie bowiem na omyłkę ww. świadczy o tym, że gdyby dołożyła ona należytej staranności w wykonywaniu powierzonych jej czynności, uchybienia terminu można było uniknąć.

Odnosząc się natomiast do argumentacji związanej z chorobą dzieci skarżącej wskazać należy, skoro skarżąca posłużyła się I. T. w dokonaniu czynności nadania skargi, to argumentacja dotycząca choroby dzieci skarżącej i jej "znacznego ograniczenia czasowego" nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.

-----------------------

3