Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1539/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o cofnięcie skargi w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 rok postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną pod pozycją 2403/2014.


UZASADNIENIE

W sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją ostateczną z dnia [...] 2008 r. uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] 2007 r. i ustalił skarżącemu S. L. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W dniu 26 września 2013 r. do Izby Skarbowej we W. wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego wymienioną decyzją ostateczną na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: "O.p."). Wnioskodawca wskazał, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 27 sierpnia 2013 r. poz. 985) Trybunał Konstytucyjny orzekł między innymi, że art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...] 2013 r. wznowił postępowanie podatkowe zaś w dniu [...] 2013 r., działając w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 O.p., wydał postanowienie, którym wznowione postępowanie zawiesił z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że Marszałek Sejmu RP w dniu 9 grudnia 2013 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wnosząc o jego uchylenie i podjęcie zawieszonego postępowania podniósł, że w niniejszej sprawie nie zaistniała okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z [...] 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika procesowego, zarzucił naruszenie art. 201 § 1 pkt 2, art. 203 § 1 i 2 O.p. oraz art. 125 § 1 i 2 w związku z art. 121 § 1 i art. 120 O.p. wnosząc o uchylenie w całości postanowień wydanych w obu instancjach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W ślad za skargą, został uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego. Wyjaśnił, że po podjęciu zawieszonego postępowania wznowieniowego, wydał w dniu [...] 2014 r. - zgodną z wnioskiem strony - decyzję, którą uchylił w całości decyzje wymiarowe obu instancji i umorzył postępowanie w sprawie.

W piśmie z dnia 6 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o zwrot uiszczonej kwoty wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt. I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł (pkt II sentencji) nastąpiło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego.