Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1896/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 2 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Dnia [...] r. (data stempla pocztowego) skarżąca L. Z. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...] w całości i określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. w wysokości [...] zł.

W treści powyższej zamieściła dodatkowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego motywach wskazała, iż wydając nieprawomocne decyzje za [...] i [...] r. organ celny pierwszej instancji nadał im rygor natychmiastowej wykonalności. Tym samym zajęto kwotę ponad [...] złotych z konta spółki. Dodatkowo Naczelnik Urzędu Celnego w C. wszczął wobec skarżącej postępowanie podatkowe za okres kolejnych 12 miesięcy roku [...] i [...] oraz dokonał zabezpieczenia na poczet ewentualnych przyszłych zobowiązań wraz z należnymi odsetkami kwoty blisko [...] złotych, jako że decyzjom wymiarowym dotyczącym całego [...] r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Ponieważ sposób prowadzenia egzekucji odznacza się wyjątkową uciążliwością dla strony, gdyż skarżąca pozbawiona jest środków na bieżące funkcjonowanie firmy, dalsze prowadzenie działalności jest zagrożone. Brak środków na koncie bankowym firmy w najbliższym czasie spowoduje jej upadłość, a w konsekwencji likwidację. Nie da się bowiem prowadzić działalności nie dysponując środkami pieniężnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podkreśla się w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla wnioskującego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 576/08, Lex 493724).

W ocenie tut. Sądu wskazana wyżej przesłanka nie została przez stronę skarżącą wykazana. Należy bowiem zauważyć, iż sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Konieczność zapłaty egzekwowanego w drodze egzekucji świadczenia i związane z tym uszczuplenie majątku stanowi zwykłe następstwo takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Należy bowiem zauważyć, że egzekwowane roszczenie ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi nadpłacone kwoty podlegać będą zwrotowi. Tym bardziej, że każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Do takich okoliczności nie można również zaliczać subiektywnego przeświadczenia wnioskodawcy o ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji. Ta bowiem będzie badana przez Sąd przy rozpoznawaniu skargi co do meritum. Dlatego też powoływanie się na nią na etapie postępowania wpadkowego, poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być przesądzające. Niweczyłoby bowiem sądową kontrolę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. II OZ 184/05, LEX nr 302251).

Podobnie powołanie się na fakt zajęcia ponad [...] złotych z konta firmy w wyniku nadania nieprawomocnej decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz zabezpieczenia kwoty blisko [...] złotych na poczet ewentualnych przyszłych zobowiązań wraz z należnymi odsetkami, które jak twierdzi skarżąca pozbawiło ją środków na bieżące funkcjonowanie firmy, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Należy bowiem zauważyć, iż stosownie do art. 166a § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) w okresie zabezpieczenia mogą być dokonywane za zgodą organu egzekucyjnego wypłaty z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego zobowiązanego, po przedstawieniu przez niego wiarygodnych dokumentów świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania działalności gospodarczej. Stąd wskazane wyżej okoliczności, choć niewątpliwie dotkliwe dla strony, nie mogły zostać uwzględnione. Tym bardziej, że z dołączonego do akt sprawy obszernego materiału dowodowego (vide: k-45) nie wynika jakoby działalność firmy prowadzonej przez skarżącą była zagrożona. Prowadzi ona bowiem znacznych rozmiarów działalność gospodarczą w postaci [...], w ramach której od [...] r. do [...] r. obracała środkami w kwocie [...] zł, a na jej rachunku pomocniczym, do którego egzekucja nie została skierowana na dzień złożenia skargi zgromadziła kwotę [...] zł. Natomiast na pozostałych rachunkach bankowych, mimo potrąceń egzekucyjnych dostępne były następujące środki [...] zł (por. wyciąg z [...] r.), [...] zł (por. wyciąg z [...] r.), [...] zł (por. wyciąg z [...] r.), [...] zł (por. wyciąg z [...] r.) oraz [...] zł (por. wyciąg z [...] r.).

Wobec powyższego brak było podstaw do zastosowania wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zważywszy że jako przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji strona powołała także okoliczności nie związane ze sprawą, a odnoszące się do decyzji wymiarowych za lata [...] i [...], które nie podlegają ocenie w ramach niniejszego postępowania.

W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.