Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1658/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów,ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 239 pkt 1 lit. "d", art. 161 par. 1 pkt 3, art. 245 par. 1 i 3 , art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 sierpnia 2012 r. nr: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a I) umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka .


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 sierpnia 2012 r. nr: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, skarżąca G. M. złożyła wniosek o przyznanie adwokata z urzędu oraz zwolnienie z wszelkich opłat związanych z postępowaniem w zainicjowanej sprawie.

W związku z tym, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, stronie został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z oświadczenia zawartego w urzędowym formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód brutto wynosi 1.881,24 zł i stanowi go renta rodzinna po zmarłym mężu. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 38,8 m². Nie dysponuje ona oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi.

Uzasadniając swój wniosek G. M. podniosła iż utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1.565,93 zł netto. Opłaca czynsz za mieszkanie w wysokości 300,77 zł. Wydatki za energię elektryczną, gaz, telefon, telewizję, internet i ubezpieczenie wynoszą 258 zł. Ponadto strona ponosi koszty zakupu lekarstw w kwocie ok. 250 zł. Skarżąca choruje na cukrzycę, leczy też zły cholesterol. Przeszła zabieg na kolano i musi obecnie zażywać leki wzmacniające staw kolanowy. Zamieszkuje sama, dlatego wszystkie opłaty oraz wydatki na ewentualne remonty są pokrywane z jej renty.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Odnośnie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem skargi G. M. jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 sierpnia 2012 roku o cofnięciu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego – świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Sprawa ta należy zatem do kategorii spraw "ze stosunków służbowych" funkcjonariuszy Policji. Skoro tak, to strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy samego prawa. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.

W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Z tych względów, działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając je za bezprzedmiotowe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. M. domaga się również ustanowienia na jej rzecz adwokata z urzędu. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy mają odpowiednie zastosowanie dla stron korzystających z ustawowego zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Zdaniem orzekającego sytuacja materialna G. M. nie pozwala na poniesienie przez nią kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest renta rodzinna po zmarłym mężu w wysokości 1.565,93 zł. Wydatki związane z opłatami za mieszkanie i media oraz leczeniem skarżącej wynoszą około 808 zł. Kwota ta nie obejmuje jeszcze wydatków na wyżywienie, ubranie i zakup środków czystości. Zestawienie wysokości dochodów i ponoszonych kosztów wskazuje, że skarżąca nie jest w stanie pokryć we własnym zakresie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu, zważywszy na fakt, że wnioskodawczyni nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które można by spieniężyć.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności przychylono się do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i orzeczono jak w pkt II sentencji na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).