Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2888/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 250  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) listopada 2013 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 1.476 zł (słownie: "tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych"), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 1.200 zł (słownie: "tysiąc dwieście złotych"), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 276 zł (słownie: "dwieście siedemdziesiąt sześć złotych").


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 grudnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał W. S., dalej "Skarżący" prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowił adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem adwokata P. P.

Wyrokiem z 15 lipca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2888/14 tut. Sąd oddalił skargę Wiesława Słojewskiego na opisaną w komparycji niniejszego decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie. Obecny na rozprawie w dniu 15 lipca 2015 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że nie otrzymał wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461), dalej: "rozporządzenie".

Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła kwotę 5.402 zł. W myśl natomiast § 6 pkt 4 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5000 zł do 10.000 zł – 1.200 zł.

W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony pełnomocnikiem Skarżącego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 1.200 zł.

Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.