Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1116/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Warszawa, dnia 6 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. G. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] o odmówieniu udzielenia statusu uchodźcy. Skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. złożyła S. G. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego A. B. W skardze zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który umotywowała, iż wydalenie S. G. z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przed rozpoznaniem skargi naruszałoby jej prawo do sądu oraz zasadę non-refoulment Konwencji Genewskiej z dnia 28 lipca 1961 r. dotyczącą statusu uchodźcy, stanowiącą, że osobie, której odmówiono przyznania statusu uchodźcy, nie wolno deportować do kraju, w którym groziłoby jej niebezpieczeństwo prześladowania.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę odniósł się do wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że nie wystarcza złożenie wniosku ograniczając się do ogólnych stwierdzeń, przytaczając zasadniczo literalne brzmienie przepisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuję na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest zamknięty i na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi.

Podkreślenia wymaga, że strona, która żąda nadania statusu uchodźcy jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku.

W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności uprawdopodabniają, że wykonanie decyzji w zakresie wydalenia cudzoziemki wraz z rodziną z terytorium Rzeczypospolitej spowodują trudne do odwrócenia skutki. Sąd uznał twierdzenie skarżącej, że wykonanie decyzji pozbawi ją skutecznego dochodzenia praw w sytuacji gdyby Sąd uwzględnił wniesioną skargę, jako wystarczającą przesłankę do udzielenia jej tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Podkreślić także należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany już jest pogląd, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12).

Stwierdzić zatem należy, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.