Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 561/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. B., zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 725/04, o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 18 lutego 2004 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 18 lutego 2004 r. nr [...], [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i listopad 2000 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 725/04 w części oddalającej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 18 lutego 2004 r. nr [...] J. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w chwili obecnej skarżący nie jest w stanie ponieść jednorazowo kosztów związanych z zapłatą należności wynikających z zobowiązania podatkowego. Następnie zaznaczono, że prowadzenie czynności egzekucyjnych zmierzających do wyegzekwowania należności publicznoprawnych pozbawia stronę prawa do skorzystania przysługujących jej uprawnień w postaci wniosku o rozłożenie zaległości podatkowej na raty. Ponadto prowadzenie czynności egzekucyjnych, w ocenie skarżącego, jest niecelowe, gdyż przedmiotowe decyzji mogą jeszcze ulec zmianie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuję:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie u.p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Jak wynika z treści powyższego przepisu w przypadku wydania przez sąd pierwszej instancji orzeczenia odrzucającego, oddalającego lub też uwzględniającego skargę, wniosek o wstrzymanie wykonania upada. Jednakże gdy wniesienie skargi kasacyjnej dotyczy wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego skargę, przepis powyższy nie będzie miał zastosowania, a co za tym idzie Naczelny Sąd Administracyjny będzie sądem właściwym do rozpoznania takiego wniosku ( zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2004, s. 125 ).

Stosownie zaś do przepisu art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek. Przy tym ciężar dowodu, spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy. Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu, powinna zatem wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania, spowoduje iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 u.p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarżący nie wykazał, iż zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Co prawda we wniosku zaznaczono, że wykonania zaskarżonego aktu może wyrządzić znaczną szkodę, jednakże należy zauważyć, że wnioskodawca w ogóle nie wyjaśnił w jaki sposób wywiązanie się z ciążących na nim obowiązków podatkowych może narazić go na negatywne skutki. Ponadto nie przedłożył żadnej dokumentacji mogącej stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez niego okoliczności.

Zupełnie niezrozumiałe dla Naczelnego Sądu Administracyjnego jest twierdzenie skarżącego, jakoby niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozbawiało go możliwości składania wniosków do organów podatkowych dotyczących ulg w spłacie zobowiązań podatkowych.

Wnioskodawca, powołał się również na fakt, że istnieje prawdopodobieństwo, że wyrok w jego sprawie będzie korzystny, a zatem wykonanie zaskarżonych decyzji będzie przedwczesne i niecelowe. Należy mieć jednak na uwadze, że rozpatrywanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu odbywa się wyłącznie na podstawie analizy przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Kwestia zasadności skargi lub skargi kasacyjnej nie może stanowić dla Sądu podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, albowiem orzekanie co do kwestii, która będzie przedmiotem odrębnego posiedzenia stanowiłoby swoisty "przedsąd" i tym samym wkraczałoby w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty.

Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.