Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 263/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.I., A.P. i A.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Go 263/10 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010r., wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę wniesioną przez radcę prawnego W.M., działającego jako pełnomocnik skarżących W.I., A.P. i A.S., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu stałego od skargi wniesionej przez stronę reprezentowaną przez radcę prawnego to jest naruszenie obowiązku wynikającego z treści art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na powyższe postanowienie, doręczone pełnomocnikowi skarżących 14 maja 2010r. pełnomocnik wniósł w dniu 20 maja 2010r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i merytorycznego rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 173 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.) . Nie ulega wątpliwości, iż doręczone pełnomocnikowi postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zatem przysługującym mu środkiem zmierzającym do wzruszenia tego orzeczenia mogła być tylko prawidłowo sporządzona i wniesiona skarga kasacyjna nie zaś zażalenie.

Na to, że złożone pismo procesowe jest zażaleniem wskazuje nie tylko jego nazwa, ale również wniesienie go w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, uiszczenie opłaty w wysokości 100 zł, brak spełnienia wymogu z art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. polegające na niewskazaniu podstaw zarzutów skargi kasacyjnej tj. wskazania naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.

Podkreślić należy, iż radca prawny jest profesjonalnym pełnomocnikiem, który winien mieć świadomość rodzaju środków zaskarżenia.

W tej sytuacji zażalenie jako niedopuszczalne należało, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucić (por. postanowienie NSA z 4 lutego 2010r., sygn. akt: I OZ 67/10).