Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 15/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia "[...]" w sprawie wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę - oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2008r. J.S. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 15 grudnia 2002r. w sprawie nie wydania decyzji przez ten organ na okoliczność wykonywania robót budowlanych na działce przy ul. W. 2 przez sprawców samowoli budowlanej - Państwa E. i S. R., którzy w ocenie skarżącego nie posiadają uprawnień do realizacji inwestycji budowlanej, gdyż budują obiekt bez przeniesienia pozwolenia na budowę wydanego w dniu 2 lutego 1990r. w trybie art. 40 ust. 1 Prawa budowlanego. Oznacza powyższe, iż obiekt realizowany jest z naruszeniem art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, co winno skutkować jego rozbiórką w trybie art. 48 ust. 1 tej ustawy. Wskazał, iż jego wniosek wszczął postępowanie z chwilą jego wpływu do właściwego organu i nie przyjmuje do wiadomości informacji otrzymanej przez GUNB z 17 sierpnia 2007r. oraz informacji powiatowego inspektora, iż decyzją z dnia "[...]" oraz decyzją organu odwoławczego z dnia "[...]" sprawa powyższa została zakończona. W ocenie skarżącego ocenie postępowanie w sprawie zezwolenia na wznowienie robót "nie jest tożsame z postępowaniem na okoliczność nie posiadania pozwolenia na budowę". Wobec powyższego jego skarga na bezczynność organu w wydaniu decyzji w sprawie braku pozwolenia na budowę jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany w dalszej części: PINB) wniósł o jej oddalenie, względnie o odrzucenie z uwagi na brak poprzedzenia wniesionej skargi zażaleniem do organu wyższego stopnia w tym zakresie. Organ wyjaśnił, że nie pozostawał bezczynny w zakresie rozpatrzenia pisma skarżącego z 15 grudnia 2002r., gdyż odpowiedź została stronie udzielona. Jak podaje organ, sam skarżący załączył do skargi pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z 17 sierpnia 2007r., w którym udzielono mu na podstawie informacji PINB odpowiedzi, że skarga została załatwiona decyzjami PINB z dnia "[...]" oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]". Skarżący dołączył do skargi kopię decyzji Prezydenta Miasta z "[...]" umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego z dnia "[...]" Nr "[...]" o udzieleniu pozwolenia na budowę, zabudowy mieszkaniowej 11-segmentowej z garażami przy ul. P. (obecnie ul. W.).

Organ wyjaśnił, że postępowanie dotyczące prowadzenia robót budowlanych przez Państwo E. i S. R. bez pozwolenia na wznowienie robót, zostało zakończone. Brak jest zatem podstaw by w tym zakresie zarzucić organowi bezczynność. W zakresie zaś zarzutu bezczynności dotyczącej braku wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego uznał, że nie jest właściwy w tym zakresie.

Pismem procesowym z dnia 28 maja 2008r. J.S. odniósł się do zarzutu dotyczącego braku poprzedzenia wniesionej skargi zażaleniem na bezczynność do organu wyższego stopnia stwierdzając, iż nie jest on prawdziwy, gdyż w dniu 28 czerwca 2007r. złożył "wniosek skargowy do WINB informujący o nielegalnym użytkowaniu obiektu przy ul. W. 2 (...) z naruszeniem art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego". Nie uzyskał na niego odpowiedzi, wobec czego skierował sprawę do Sądu.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnił go od kosztów sądowych w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Podnieść należy, iż stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. zwanej dalej: ustawą ppsa), jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie rozpoznania skargi J.S. z dnia 15 grudnia 2002r. wniesionej w na "okoliczność wykonywania robót budowlanych przy ul. W. 2 bez pozwolenia na budowę" i nie wydania decyzji dla sprawców samowoli budowlanej.

W ocenie Sądu przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zaistniały przesłanki formalnoprawne określające stan bezczynności organu administracji publicznej. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego nie można, wbrew stanowisku skarżącego, skutecznie postawić zarzutu bezczynności mimo, że faktycznie rozpoznawanie powyższej sprawy trwało niezmiernie długo z przekroczeniem wszelkich terminów przewidzianych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zauważyć należy, że przedmiotowa skarga jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem do Sądu, skarżący stosownie do art. 52 § 1 ustawy ppsa., wyczerpał tryb zaskarżenia, bowiem na skutek jego pisma z dnia 27 lipca 2007r. skierowanego do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 31 lipca 2007r. został poinformowany o braku rozpatrzenia do chwili obecnej skargi wniesionej przez J.S. w dniu 15 grudnia 2002r. na okoliczność wykonywanych robót na obiekcie przy ul. W. 2 bez pozwolenia na budowę.

Na wstępie wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu administracji publicznej do podjęcia działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie, decydujące znaczenie ma okoliczność, czy faktycznie PINB pozostaje w bezczynności w zakresie sprawy przywołanej w niniejszej skardze.

Z art. 35 § 1 i 3 Kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, natomiast w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy, zaś w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Jeżeli sprawy nie można załatwić w ww. terminach organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony o tym fakcie, podać przyczyny zwłoki oraz wskazać nowy termin załatwienia sprawy - art. 36 § 1.

Bezczynność organu administracji publicznej będzie miała zatem miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji.

Przy czym zarówno w literaturze i judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10.09.2004r. w spr. I SAB 287/03 LEX nr 156902, T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis" Warszawa 2004, s. 84).

Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego nie pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu skargi skarżącego i wydaniu decyzji administracyjnej w tej sprawie.

Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że J.S. wystąpił ze skargą (datowaną na 15 grudnia 2002r.) do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na "okoliczność wykonywania robót na obiekcie przy ul. W. 2 bez pozwolenia na budowę". Wskazał wówczas, iż inwestor R.S. pomimo braku zatwierdzonej dokumentacji technicznej, planu realizacyjnego wykonuje prace niezwiązane z decyzją Wojewody z dnia "[...]". Dobudowuje do swojego domu przybudówkę z naruszeniem art. 5 pkt 9 Prawa budowlanego. Wskazał, że o powyższym poinformował nadzór budowlany, jednakże prace budowlane nie zostały wstrzymane.

Powyższą skargę przekazano według właściwości PINB pismem z dnia 20 stycznia 2003r., które wpłynęło do organu w dniu 29 stycznia 2003r. W dniu 20 października 2003r. skarżący wniósł do sądu skargę w związku z bezczynnością organu nadzoru budowlanego w przedmiocie wykonywanych robót budowlanych oraz braku czynności kontrolnych na budowie w związku z jego skargą z dnia 15 grudnia 2002r., która wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 12 marca 2004r. (sygn. akt 2 IV SAB 522/03) została oddalona.

Wobec kolejnych pism składanych przez skarżącego PINB zawiadomił o wszczęciu w dniu 23 sierpnia 2004r. postępowania administracyjnego w przedmiocie wykonywania przez E. i S. R. robót budowlanych na nieruchomości przy ul. W. 2 bez pozwolenia na wznowienie robót, bowiem wyrokiem z dnia 2 lipca 2002r. (sygn. akt IV SA 2831/01) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję PINB z dnia "[...]" udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Wobec rozpatrzenia tej sprawy organ I instancji decyzją z "[...]" umorzył postępowanie w wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na ich wznowienie, które to rozstrzygnięcie utrzymane w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", na skutek skargi wniesionej przez J.S. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 31 sierpnia 2005r. (sygn. akt II SA/Ol 237/05) zostało uchylone.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy WINB decyzją z dnia "[...]" orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji PINB. Na skutek skargi wniesionej przez J.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 9 maja 2006r. (sygn. akt II SA/Ol 62/06) uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzje organu I instancji wskazując na konieczność uprzedniego przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego.

Po otrzymaniu akt z sądu i uzupełnieniu materiału dowodowego w sprawie PINB decyzją z dnia "[...]" orzekł o umorzeniu przedmiotowego postępowania, które to rozstrzygniecie na skutek odwołania skarżącego zostało uchylone decyzją WINB z dnia "[...]" wskazując na brak pełnego postępowania wyjaśniającego, a w szczególności brak wypowiedzi skarżącego w kwestii robót budowlanych przeprowadzonych przez inwestorów na działce przy ul. W. 2 po uchyleniu wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie decyzji zezwalającej na kontynuowanie robót budowlanych.

Po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej kierunku, PINB decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" umorzył postępowanie w sprawie wykonywania, na terenie nieruchomości przy ul. W. 2, robót budowlanych bez pozwolenia na wznowienie robót.

Na skutek odwołania złożonego przez J.S., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 19 marca 2008r. (sygn. akt II SA/Ol 74/08) skargę na to rozstrzygniecie oddalił. Wyrok powyższy nie jest prawomocny z uwagi na wniesienie przez skarżącego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zasygnalizować należy także, iż skarżący zainicjował wszczęcie postępowania nadzwyczajnego w trybie art. 156 Kpa w stosunku do decyzji WINB z dnia "[...]".

Jak z powyższego wynika organ nadzoru budowlanego nie pozostawał bezczynny w rozpoznaniu wniesionej przez skarżącego skargi z 15 grudnia 2002r., natomiast długi okres jej rozpoznawania wynikał z licznych środków odwoławczych, decyzji wydawanych w toku instancji oraz orzeczeń sądu administracyjnego zapadłych w tym przedmiocie. Wbrew twierdzeniu skarżącego organ nadzoru budowlanego nie pozostawał bezczynny w rozpoznaniu sprawy dotyczącej okoliczności wykonywania robót budowlanych na obiekcie bez pozwolenia na budowę, skoro wypowiedział się w tym zakresie umarzając postępowania w zakresie wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na ich wznowienie. Nadto należy wskazać, iż dopiero we wniesionej do Sądu skardze J.S. jednoznacznie wyartykułował, iż jego intencją było przeprowadzenie postępowania administracyjnego w kierunku realizacji wskazanej inwestycji bez pozwolenia na budowę, gdyż nowi inwestorzy, nabywając nieruchomość przy ul W. 2 w dniu 28 lutego 1997r. nie dokonali przeniesienia na swoją rzecz istniejącego pozwolenia na budowę wydanego w dniu 2 lutego 1990r. dla Spółdzielni A. Wcześniej podczas wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność PINB w dniu 20 października 2003r. (sygn. akt IV SA 522/03), którą Sąd wyrokiem z dnia 12 marca 2004r. oddalił, skarżący wskazywał jedynie na brak podjęcia przez organ czynności w zakresie wykonywanych na obiekcie przy ul. W. 2 robót budowlanych, a podjęcia działania w tym zakresie skarżący oczekiwał na skutek wniesionej przez siebie skargi do organu nadzoru budowlanego w dniu 15 grudnia 2002r. Natomiast aktualnie we wniesionej skardze na bezczynność tego organu skarżący na podstawie tej samej skargi z dnia 15 grudnia 2002r. podał, iż oczekiwał wydania decyzji w przedmiocie prowadzenia robót budowlanych bez pozwolenia budowlanego.

Skoro aktualnie zmieniły się intencje skarżącego oraz oczekiwania co do podjęcia rozstrzygnięcia winien wystąpić z wnioskiem, w którym jednoznacznie określi w jakiej sprawie oczekuje podjęcia działań ze strony organów nadzoru budowlanego, bowiem jak słusznie wskazał organ kwestia wydania pozwolenia budowlanego dla nowych inwestorów nie pozostaje w jego gestii. W tym miejscu wyjaśnić pozostaje jedynie skarżącemu, iż skoro w wyroku NSA z dnia 2 lipca 2002r. (sygn. akt IV SA 2831/01) uchylającym decyzję organu pozwalającą na wznowienie robót budowlanych na ww. obiekcie uchylono ją ze wskazaniem przyczyn uniemożliwiających takie wznowienie robót, a wśród nich nie znalazła się przesłanka braku pozwolenie na budowę, które nie zostało przeniesione na nowych inwestorów, to niezrozumiałe jest podnoszenie przez skarżącego okoliczności, iż jest to podstawa do stwierdzenia samowoli budowlanej popełnionej przez nowych inwestorów w trybie art. 48 ust.1 Prawa budowlanego.

Reasumując organ nadzoru budowlanego z uwagi na wskazane wyżej okoliczności nie pozostawał bezczynny, natomiast fakt, iż podjęte przez niego w sprawie rozstrzygnięcie nie satysfakcjonuje skarżącego nie może być traktowane jako bezczynność w rozpoznaniu sprawy w sposób na jaki oczekiwał skarżący.

W świetle powyższego, skarga, z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.