Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 87/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 ust. 1 pkt 1 lit. g
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie NSA Marek Gorski (spr.), WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy 1) oddala skargę; 2) przyznaje adwokatowi M. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierające należny podatek od towarów i usług – tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

DECYZJĄ Z DNIA 2 SIERPNIA 2010 R. PREZYDENT MIASTA, NA PODSTAWIE ART. 138 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 CZERWCA 1997 R. PRAWO O RUCHU DROGOWYM (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 108, POZ. 908 ZE ZM.), ORZEKŁ O ZATRZYMANIU S. N. PRAWA JAZDY, DO CZASU DOSTARCZENIA BADAŃ PSYCHOLOGICZNYCH I ZDANIA EGZAMINU SPRAWDZAJĄCEGO KWALIFIKACJE. NA PODSTAWIE ART. 108 USTAWY Z DNIA 14 KWIETNIA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ROZSTRZYGNIĘCIU NADANO RYGOR NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI.

W UZASADNIENIU PODAŁ, ŻE PONOWNIE ROZPATRYWAŁ WNIOSEK KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI Z DNIA 25 STYCZNIA 2010 R. O SPRAWDZENIE KWALIFIKACJI S. N. I STWIERDZIŁ, IŻ LICZBA 28 PUNKTÓW KARNYCH WYNIKA Z WSKAZANYCH WE WNIOSKU NARUSZEŃ PRZEPISÓW RUCHU DROGOWEGO.

STRONA ODWOŁAŁA SIĘ OD TEJ DECYZJI KWESTIONUJĄC NAŁOŻENIE 6 PUNKTÓW KARNYCH ZA WYKROCZENIE Z DNIA 22 STYCZNIA 2009 R. ZDANIEM STRONY W WYROKU O SYGN. AKT XIIW 1928/09 (NA KTÓRY POWOŁYWANO SIĘ WE WNIOSKU) NIE NAŁOŻONO NA NIĄ PUNKTÓW KARNYCH.

PO ROZPATRZENIU DOWOŁANIA SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DECYZJĄ Z DNIA 9 GRUDNIA 2010 R. UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU NIŻSZEJ INSTANCJI.

ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻYŁ, ŻE WNIOSEK KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI ZAWIERAŁ INFORMACJĘ O PIĘCIU WYKROCZENIACH POPEŁNIONYCH W OKRESIE OD DNIA 1 GRUDNIA 2008 R. DO DNIA 26 LIPCA 2009 R., ZA KTÓRE KIEROWCA OTRZYMAŁ 28 PUNKTÓW KARNYCH. W CZTERECH PRZYPADKACH ZA WYKROCZENIA WYSTAWIONO MANDATY PODPISANE PRZEZ STRONĘ. JEDYNIE W SPRAWIE WYKROCZENIA Z DNIA 22 STYCZNIA 2009 R. ORGAN SKIEROWAŁ WNIOSEK O UKARANIE DO SĄDU REJONOWEGO W S. W KONSEKWENCJI S. N. ZOSTAŁ PRAWOMOCNIE UKARANY GRZYWNĄ ZA WYKROCZENIE Z ART. 86 § 1 KODEKSU WYKROCZEŃ. SAM WYROK WPRAWDZIE NIE OKREŚLA ILOŚCI PUNKTÓW KARNYCH ALE SPRAWA USTALENIA PUNKTÓW KARNYCH I ICH WPISANIA DO EWIDENCJI LEŻAŁA W KOMPETENCJACH KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI. PRZEDMIOTOWE WYKROCZENIE - SPOWODOWANIE ZAGROŻENIA BEZPIECZEŃSTWA RUCHU DROGOWEGO - KOLIZJA DROGOWA, UJĘTE JEST W ZAŁĄCZNIKU NR 1 DO ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI Z DNIA 20 GRUDNIA 2002 R. W SPRAWIE POSTĘPOWANIA Z KIEROWCAMI NARUSZAJĄCYMI PRZEPISY RUCHU DROGOWEGO I PODLEGA WPISANIU 6 PUNKTÓW KARNYCH. DO CZASU UPRAWOMOCNIENIA SIĘ WYROKU WPISANO PUNKTY TYMCZASOWE.

DALEJ ZAZNACZYŁ, ŻE KIEROWCA WIEDZĄC O TOCZĄCYM SIĘ PRZECIWKO NIEMU POSTĘPOWANIU KARNYM MIAŁ PRAWO SKORZYSTAĆ Z CZĘŚCIOWEGO ODLICZENIA PUNKTÓW KARNYCH PO ODBYCIU SZKOLENIA W WOJEWÓDZKIM OŚRODKU RUCHU DROGOWEGO. W TYM CELU NALEŻAŁO WYSTĄPIĆ O INFORMACJĘ DO POLICJI. TAK SIĘ NIE STAŁO I W OCENIE ORGANU ZA BRAK WIEDZY W TYM ZAKRESIE NIE MOŻNA WINIĆ FUNKCJONARIUSZY POLICJI, A JEDYNIE SAMEGO ZAINTERESOWANEGO.

W PODSUMOWANIU ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE PRZESTRZEGANIE PRZEPISÓW RUCHU DROGOWEGO JEST PODSTAWOWYM OBOWIĄZKIEM KAŻDEGO UŻYTKOWNIKA DROGI. KIEROWCA NARUSZAJĄCY PRZEPISY RUCHU DROGOWEGO W OCZYWISTY SPOSÓB ZAGRAŻA INNYM UŻYTKOWNIKOM DRÓG I DLATEGO MUSI BYĆ POZBAWIONY MOŻLIWOŚCI KIEROWANIA POJAZDAMI JAK NAJSZYBCIEJ.

S. N. ZASKARŻYŁ POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ BŁĄD W USTALENIACH FAKTYCZNYCH W ZAKRESIE ILOŚCI PUNKTÓW KARNYCH ZA WYKROCZENIE DROGOWE ORAZ BRAK OBIEKTYWIZMU W ROZPATRYWANIU ODWOŁANIA.

W OCENIE SKARŻĄCEGO ORGAN ODWOŁAWCZY NIE ROZPOZNAŁ SPRAWY WNIKLIWIE I OBIEKTYWNIE, W SZCZEGÓLNOŚCI NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO ARGUMENTACJI ODWOŁANIA. PONADTO NIE WSKAZAŁ ŻADNYCH DOWODÓW NA POPARCIE SWOICH TWIERDZEŃ.

ZAZNACZYŁ, ŻE W MIEJSCU ZDARZENIA W DNIU 22 STYCZNIA 2009 R. NIE BYŁO FUNKCJONARIUSZY POLICJI. DOPIERO PO JEGO INTERWENCJI PRZYBYŁ FUNKCJONARIUSZ, A NASTĘPNIE WSZCZĄŁ DOCHODZENIE. W JEGO WYNIKU UZNAŁ, ŻE TO WINA SKARŻĄCEGO I SKIEROWAŁ WNIOSEK DO SĄDU POWSZECHNEGO. POSTĘPOWANIE POLICJI BYŁO NIEZGODNE Z ART. 97 § 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 24 SIERPNIA 2001 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA W SPRAWACH O WYKROCZENIA. W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY NIE MIAŁ ON MOŻLIWOŚCI POWZIĘCIA INFORMACJI O UKARANIU GO PUNKTAMI KARNYMI.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁO SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO. DODAŁO PRZY TYM, ŻE KWESTIE DOTYCZĄCE USTALENIA I ZAEWIDENCJONOWANIA PUNKTÓW KARNYCH ROZPATRYWAŁ TAKŻE KOMENDANT WOJEWÓDZKI POLICJI, NIE ZNAJDUJĄC NIEPRAWIDŁOWOŚCI.

NA ROZPRAWIE PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZARZUCAŁ, ŻE W AKTACH ADMINISTRACYJNYCH NIE MA WYCIĄGU Z EWIDENCJI, Z KTÓREJ WYNIKAŁOBY KIEDY PUNKTY NALICZONE ZA ZDARZENIE Z DNIA 22 STYCZNIA 2009 R. ZMIENIŁY CHARAKTER Z WPISU TYMCZASOWEGO NA STAŁY. SKARŻĄCY ZAŚ TWIERDZIŁ, ŻE ODMÓWIŁ PRZYJĘCIA MANDATU Z DNIA 26 LIPCA 2009 R.; WPRAWDZIE PODPISAŁ TEN MANDAT, ALE NIE PRZYJĄŁ GO I DOMAGAŁ SIĘ SKIEROWANIA SPRAWY DO SĄDU.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST NIEZASADNA.

STOSOWNIE DO ART. 138 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 CZERWCA 1997 R. PRAWO O RUCHU DROGOWYM (DZ. U. NR 108 POZ. 909 Z PÓŹN. ZMIANAMI) DECYZJĘ O ZATRZYMANIU PRAWA JAZDY WYDAJE SIĘ W PRZYPADKACH OKREŚLONYCH W ART. 135 UST. 1 PKT 1 LIT. "D" I "G" TEJ USTAWY TO JEST MIĘDZY INNYMI W RAZIE PRZEKROCZENIA PRZEZ KIEROWCĘ 24 PUNKTÓW. Z AKT SPRAWY JEDNOZNACZNIE WYNIKA, IŻ SKARŻĄCY PRZYJĄŁ NAŁOŻONE NA NIEGO 4-RY MANDATY A TE NAŁOŻONO NA NIEGO 1 GRUDNIA 2008 R., 25 CZERWCA 2009 R., 8 LIPCA 2009 R. I 26 LIPCA 2009 R. NA KAŻDYM Z TYCH MANDATÓW WYMIENIONA JEST ILOŚĆ PUNKTÓW KARNYCH. ŁĄCZNIE DAJE TO 22 PUNKTY.

TO CZY SKARŻĄCY ZGADZA SIĘ Z ZASADNOŚCIĄ TYCH MANDATÓW CZY NIE, NIE MA DLA SPRAWY ZNACZENIA BOWIEM KAŻDY Z TYCH MANDATÓW PRZYJĄŁ CO JEST RÓWNOZNACZNE Z TYM, IŻ DOPUŚCIŁ SIĘ OKREŚLONEGO W MANDACIE CZYNU. W DNIU 22 STYCZNIA 2009 R. S. N. POPEŁNIŁ WYKROCZENIE DROGOWE Z ART. 86 § 1 KODEKSU WYKROCZEŃ, ZA KTÓRE ZOSTAŁ UKARANY PRZEZ SĄD REJONOWY W S. 20 LIPCA 2009 R. WYROK TEN UPRAWOMOCNIŁ SIĘ 28 LIPCA 2009 R. (DOWÓD: KARTA INFORMACYJNA PRZESŁANA PRZEZ SĄD 8 STYCZNIA 2010 R.).

WYMIERZENIE PRZEZ SĄD KARY GRZYWNY ZA WYKROCZENIA DROGOWE JEST RÓWNOZNACZNE Z PRZYPISANIEM SKARŻĄCEMU 6-CIU PUNKTÓW KARNYCH. WPRAWDZIE SĄD NIE ORZEKA WYMIERZENIA PUNKTÓW TO JEDNAK NIE OZNACZA TO, IŻ OSOBA UKARANA PRZEZ SĄD UNIKNIE WYMIERZENIA TAKICH PUNKTÓW. SPRAWA OKREŚLENIA ILOŚCI PUNKTÓW I WPISANIA ICH DO EWIDENCJI NALEŻY DO KOMPETENCJI KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI. NIE JEST ISTOTNYM, KIEDY WIADOMOŚĆ O UPRAWOMOCNIENIU SIĘ WYROKU DOTARŁA DO KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI. ISTOTNYM JEST ABY W OKRESIE ROKU OD PIERWSZEGO MANDATU NAKŁADAJĄCEGO PUNKTY DO OSTATNIEGO ZDARZENIA, ZA KTÓRE NAŁOŻONO PUNKTY, A SUMA PUNKTÓW DOPROWADZIŁA DO TEGO, ŻE KIEROWCY WYMIERZONO WIĘCEJ NIŻ 24 PUNKTY. PIERWSZE PUNKTY SKARŻĄCY OTRZYMAŁ W DNIU 1 GRUDNIA 2008 R., A WYROK SĄDU DOTYCZYŁ ZDARZENIA Z DNIA 22 STYCZNIA 2009 R., DO KTÓREGO PO UPRAWNIENIU SIĘ WYROKU PRZYPISANO S. N. 6 PUNKTÓW. WYROK UPRAWOMOCNIŁ SIĘ 28 LIPCA 2009 R. ZGODNIE Z ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH ADMINISTRACJI Z DNIA 6 LIPCA 2009 R. ZMIENIAJĄCYM ROZPORZĄDZENIE W SPRAWIE POSTĘPOWANIA Z KIEROWCAMI NARUSZAJĄCYMI PRZEPISY RUCHU DROGOWEGO (DZ. U. NR 17 POZ. 987) POLICJA NIE MA OBOWIĄZKU INFORMOWANIA KIEROWCY O LICZBIE PUNKTÓW JAKIE BĘDĄ PRZYPISANE DO OKREŚLONEGO ZDARZENIA A ZWŁASZCZA NIE MA OBOWIĄZKU INFORMOWANIA KIEROWCY ILE PUNKTÓW ZNAJDUJE SIĘ JUŻ NA JEGO KONCIE CHYBA, ŻE SAM ZAINTERESOWANY ZWRÓCI SIĘ O TAKĄ INFORMACJĘ.

SKARŻĄCY NA ROZPRAWIE OŚWIADCZYŁ, ŻE ODMÓWIŁ PRZYJĘCIA MANDATU Z DNIA 26 LIPCA 2009 R., TYMCZASEM W AKTACH SPRAWY ZNAJDUJE SIĘ KSEROKOPIA MANDATU WYSTAWIONEGO 26 LIPCA 2009 R., Z KTÓREGO WYNIKA, IŻ SKARŻĄCY MANDAT PRZYJĄŁ.

POWYŻSZE WSKAZUJE NA TO, IŻ SKARŻĄCY NIE TYLKO NIE PRZESTRZEGA PRZEPISÓW RUCHU DROGOWEGO ALE NADTO W PRZECIĄGU JEDNEGO ROKU PRZEKROCZYŁ LICZBĘ 24 PUNKTÓW ZA WYKROCZENIA DROGOWE, CO OZNACZA, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA A TAKŻE POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NIE NARUSZAJĄ PRAWA.

Z TYCH WZGLĘDÓW WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ODDALIŁ SKARGĘ.

ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH UZASADNIA ART. 250 P.P.S.A.

DSZ