Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 679/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 47  par. 1,  art. 49 par. 1,  art. 58  par. 1  pkt 3,  art. 299  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. i R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącym E. D. i R. D. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 maja 2010 r. E. D. i R. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], którą określono H. P. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie pawilonu handlowego z warsztatem mechaniki pojazdowej samochodów osobowych, zlokalizowanego w O., przy ul. [...].

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 6 grudnia 2010 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z tej samej daty wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez nadesłanie czterech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano E. D. i R. D., pouczając o treści art. 299 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do ustanowienia w terminie 2 miesięcy pełnomocnika do doręczeń.

Powyższe wezwania zostały przesłane na adres skarżących podany w skardze i odebrane osobiście przez E. D. w dniu 13 grudnia 2010 r., co potwierdza podpis na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki.

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący uiścili wymagany wpis od skargi w kwocie 200 zł, co potwierdza dowód księgowy (k - 27 akt sądowych), natomiast nie uzupełnili braków formalnych skargi oraz nie ustanowili pełnomocnika do doręczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed dokonaniem oceny merytorycznej skargi Sąd bada, czy spełnia ona wymogi formalne. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. W treści art. 47 § 1 P.p.s.a. ustawodawca doprecyzował, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, a odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników są doręczane następnie przez Sąd wszystkim pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Brak wymaganych odpisów skargi stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu.

Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Ponadto wskazać należy na treść przepisu art. 299 § 1 P.p.s.a., który nakłada na stronę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą - a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie - obowiązek ustanowienia wraz z wniesieniem skargi pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania w tym zakresie, skarga podlega odrzuceniu (art. 299 § 2 P.p.s.a.).

Wniesiona do Sądu skarga nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 47 § 1 P.p.s.a., a także mimo zamieszkiwania skarżących za granicą nie dopełniono obowiązku określonego w art. 299 § 1 P.p.s.a., co skutkowało wezwaniem E. D. i R. D. do uzupełnienia jej braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, jak również do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania.

Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 13 grudnia 2010 r., co wynika z pocztowych zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłki. Zatem, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 14 grudnia 2010 r. i upłynął w dniu 20 grudnia 2010 r., a dwumiesięczny termin do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń zakończył swój bieg w dniu 13 lutego 2011 r. (niedziela). Zgodnie zaś z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy, a więc ostatni dzień do wykonania tego wezwania upływał w dniu 14 lutego 2011 r.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący - pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwań - w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnili braków formalnych skargi, jak również nie ustanowili pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 299 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w myśl którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, należało zwrócić skarżącym wniesiony wpis, wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie drugim postanowienia.