Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 941/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. art. 132 ust. 2 pkt 2, 166 ust. 2, 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 6
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi L. z siedzibą w N., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia praw ochronnych na znaki towarowe [...] nr [...] i [...] nr [...] oraz unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej L. z siedzibą w N., Niemcy kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...],[...],[...] stwierdził wygaśnięcie praw ochronnych na międzynarodowe znaki towarowe: słowno-graficzny "MISTER CHOC" o nr [...] z dniem [...] maja 2003 r. przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 30 tj., "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty oraz na znak towarowy "MISTER CHOC" o nr [...] z dniem [...] lipca 2005 r. przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 30 tj., "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady zarejestrowane na rzecz L. (zwanej dalej sprzeciwiającym) z siedzibą w N., Niemcy, oraz oddalił sprzeciw w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" (zwanej dalej uprawnionym) o nr [...]udzielonego na rzecz Firmy Cukierniczej "S. " Sp. z o. o. z siedzibą w L. a także w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania Firmie Cukierniczej "S. w sprawie [...], sprawie [...] i [...].

Urząd Patentowy udzielił prawo ochronne na znak towarowy słowno - graficzny "Solidarność Mister Choco" zarejestrowany pod [...] na rzecz Firmy Cukierniczej "S." Sp. z o.o. z siedzibą w L.. Powyższy znak został przeznaczony do oznaczania "wyrobów cukierniczych, słodyczy, cukierków, czekoladek" w klasie 30.

Od decyzji wpłynął sprzeciw L.. Jako podstawę prawną żądania wnoszący sprzeciw wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo własności przemysłowej. Jego zdaniem sporny znak jest podobny do znaków towarowych: "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], w sposób mogący powodować mylne skojarzenie i wprowadzenie nabywców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych przedmiotowymi znakami. Sprzeciwiający wskazał, że ochrona obejmuje towary z klasy 30 "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]) oraz "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady" ([...]), a znak sporny, grozi wprowadzeniem odbiorców w błąd, a w szczególności skojarzeniem tych znaków. Zdaniem wnoszącego sprzeciw powyższe znaki są myląco do siebie podobne przede wszystkim pod względem fonetycznym jak i wizualnym. Graficzna postać spornego znaku towarowego przedstawiająca pogrubiony napis "MISTER" oraz mało wyróżniający, a wręcz mało widoczny napis "Choco" oraz "Solidarność" jest, jego zdaniem, nieco odmienna od układu graficznego znaku wnioskodawcy [...], jednakże nie eliminuje ryzyka wprowadzania przeciętnego konsumenta w błąd.

W odpowiedzi na sprzeciw uprawniony ze spornego prawa ochronnego nie zgodził się z zarzutami wnioskodawcy, uznał sprzeciw za bezzasadny i wniósł o zwrot kosztów postępowania. Stwierdził, że nie ma możliwości unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w świetle art. 166 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Wobec uznania sprzeciwu za bezzasadny sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2010 r. wnoszący sprzeciw podtrzymał wszystkie dotychczasowe twierdzenia i argumenty zawarte w sprzeciwie. Uprawniony w odpowiedzi na sprzeciw powołał się na art. 166 p.w.p. oraz wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia praw na znaki przeciwstawione.

Organ wyznaczył uprawnionemu termin jednego miesiąca na wystąpienie z wnioskami o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaków przeciwstawionych.

W dniu [...] lutego 2010 roku uprawniony Firma Cukiernicza "S. do prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" wniósł (zgodnie z treścią art. 166 ust. 1 p.w.p.) o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaków towarowych przeciwstawionych "MISTER CHOC" o numerze [...] oraz "MISTER CHOC" o numerze [...], z uwagi na nieużywanie tych ostatnich w sposób rzeczywisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] maja 2010 roku sprzeciwiający L. uznał, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych. W uzupełnieniu swojego stanowiska, pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. powołał także brak istnienia konkretnej normy prawno-materialnej uzasadniającej istnienie rzeczywistego interesu prawnego. Poza powyższym podkreślił, iż międzynarodowe znaki towarowe "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...] są używany w sposób rzeczywisty na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Organ stwierdził, że sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Uznał, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 166 ustawy p.w.p. zgodnie, z którym uprawniony, któremu przeciwstawia wcześniejsze prawo ochronne, może podnieść zarzut nieużywania znaku przez wnioskodawcę. Zgodnie z art. 166 ust. 2 u.p.w.p. zarzut nieużywania znaku towarowego może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zarzut ten podlega łącznemu rozpoznaniu wraz z wnioskiem o unieważnienie.

Sprzeciwiający wystąpił z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" o numerze [...] udzielonego na rzecz Firmy Cukierniczej "S., z uwagi na podobieństwo do zarejestrowanych na jego rzecz znaków towarowych "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...].

Uprawniony do spornego znaku towarowego "Solidarność MISTER CHOCO" o numerze [...], wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaków towarowych "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...].

Powyższe sprawy podlegają łącznemu rozpoznaniu w myśl art. 166 ust. 2 p.w.p., a interes prawny wnioskującego o stwierdzenie wygaśnięcia prawa wynika z przysługującego mu prawa do znaku towarowego, w stosunku do którego toczy się postępowanie o jego unieważnienie. Rozstrzygnięcie kwestii używania znaków towarowych "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], może mieć decydujący wpływ na możliwość unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" o numerze [...].

Organ postanowił zawrzeć rozstrzygnięcie wniosków o unieważnienie prawa oraz o stwierdzenie wygaśnięcia praw w jednej decyzji.

Zdaniem Organu przepis art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. wiąże skutek wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy z nieużywaniem znaku towarowego przez okres pięciu lat. Używanie znaku, wyłącza możliwość postawienia zarzutu niewykonywania obowiązku używania, przez uprawnionego, znaku towarowego musi mieć miejsce na obszarze Polski, musi mieć niedwuznaczny charakter, jak również musi być rzeczywiste oraz powinno dotyczyć zarejestrowanego znaku dla towarów i usług objętych ochroną. Rzeczywiste używanie znaku towarowego uniemożliwiające jego wygaszenie, z reguły polega na nakładaniu znaku na towar i wprowadzaniu tak oznaczonych towarów do obrotu w określonym przedziale czasowym, który to okres ma decydujące znaczenie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zgodnie z art. 169 ust. 6 wyżej powołanej ustawy w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o wygaśnięcie prawa ochronnego obowiązek wykazania używania znaku towarowego lub istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieużywanie znaku spoczywa na uprawnionym z tytułu prawa ochronnego. W świetle wyżej powołanego przepisu ciężar przeprowadzenia dowodu w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaków międzynarodowych spoczywa na uprawnionym z rejestracji znaków, który powinien wykazać, że znaków używał lub jeśli znaków nie używał miał ku temu ważne powody. W ocenie Organu oba znaki towarowe "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...] nie były używane w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. w związku z art. 152 15. W świetle tych przepisów, ochrona międzynarodowego znaku towarowego wygasa na skutek nieużywania zarejestrowanego znaku w sposób rzeczywisty dla towarów objętych rejestracją w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, od dnia ogłoszenia w Wiadomościach Urzędu Patentowego o uznaniu jego ochrony, chyba że istnieją ważne powody jego nieużywania.

Zdaniem Organu żaden z przedstawionych dowodów, nie świadczy o rzeczywistym używaniu znaków "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], w zakresie towarów klasy 30 "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]) oraz "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady" ([...]), w rozpoznawanych okresach, od [...] maja 1998 r. do [...] maja 2003 r. ([...]) oraz od [...] lipca 2000 r. do [...] lipca 2005 r. ([...]). Organ wskazał, że przedstawione dowody, w postaci rachunków, nie świadczą o rzeczywistym używaniu spornego znaku "MISTER CHOC" [...] ([...]), gdyż wszystkie zostały wystawione znacznie później niż rozpatrywany okres od [...] maja 1998 r. do [...] maja 2003 r., oraz dlatego, że podmiotem, który je wystawił nie jest strona niniejszego postępowania. Jednocześnie uprawniony do spornego międzynarodowego znaku towarowego "MISTER CHOC" [...], L., nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność, iż podmiot wystawiający powyższe rachunki, działał w tym okresie za zgodą uprawnionego. Niezależnie od tego na rachunkach tych nie widnieją żadne towary. Tymczasem oceny używania znaków dokonuje się w oparciu o konkretne towary objęte ochroną znaku - w niniejszej sprawie są to zatem "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]). Samo wykazanie ilości kartonów czy sztuk bliżej nieokreślonych towarów nie znaczenia.

Zdaniem organu powyższych ustaleń nie zmienia powoływana przez L. okoliczność zamieszczenia na rachunkach numeru ewidencyjnego w sytuacji gdy nie ma żadnych dodatkowych dokumentów potwierdzających, że dany rachunek dotyczy konkretnego towaru. Niezależnie od tego Kolegium stwierdziło, że znaki wskazane na towarach to nie bezpośrednio znak "Mister Choc", lecz inne bardziej rozbudowane znaki z różnymi elementami słownymi. Nie zostało również wykazane, że rachunki te dotyczą wprowadzenia konkretnych towarów na rynku polskim, lecz mogą co najwyżej świadczyć jedynie o samym zakupie na bliżej nieokreślonym terenie, skoro zostały sporządzone w języku niemieckim, a walutą tam wskazaną jest euro. W aktach sprawy nie ma żadnych dodatkowych dowodów potwierdzających, iż rachunki dotyczą konkretnych towarów wprowadzonych na rynek polski.

Organ wskazał, że rachunki nie mogą świadczyć o rzeczywistym używaniu spornego a argumentacja w pozostałych przypadkach jest taka sama jak w przypadku znaku [...].

W tym stanie faktycznym Organ uznał, że żądanie wnioskodawcy stwierdzenia wygaśnięcia ochrony międzynarodowych znaków towarowych "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], w zakresie towarów z klasy 30 "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]) oraz "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady" ([...]), jest zasadne.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł L. skarżący, wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 2 kpa i art. 80 kpa mające wpływ na wynik sprawy, a polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy.

Jego zdaniem pominięto dowody w postaci dokumentów finansowych dotyczących używania znaków towarowych na terytorium Polski poprzez dokonanie ich powierzchownej oceny i błędne przyjęcie, iż znaki wskazane na towarach to nie bezpośrednio znak "MISTER CHOC", lecz inne bardziej rozbudowane znaki z różnymi elementami słownymi. Niedokonanie kompleksowej oceny zebranych w sprawie dowodów w postaci dokumentów finansowych potwierdzających rzeczywiste używanie międzynarodowych znaków towarowych "MISTER CHOC" o nr [...] oraz "MISTER CHOC" o nr [...]na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod kątem utrwalonego orzecznictwa sądów wspólnotowych, jak i polskich sądów administracyjnych. Niedokonanie kompleksowej oceny zebranych w sprawie dowodów w postaci dokumentów finansowych potwierdzających rzeczywiste używanie międzynarodowych znaków towarowych "MISTER CHOC" o nr [...] oraz "MISTER CIIOC" o nr [...]na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pominięcie okoliczności zakupu towarów wskazanych na przedmiotowych rachunkach przez podmiot polski, tj. L. Sp. z o. o. z siedzibą w T. i L. Sp. z o. o. z siedzibą w S. i błędne przyjęcie, że w/w rachunki świadczą jedynie o samym, zakupie na bliżej nieokreślonym terenie, skoro zostały sporządzone w języku niemieckim, a waluta na nim wskazaną jest EURO. Niedokonanie właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez powierzchowne dokonanie ich analizy co doprowadziło do przyjęcia przez organ założenia, iż te same dowody nie mogą stanowić o rzeczywistym używaniu dwóch różnych znaków towarowych w odniesieniu do towarów w klasie 30 do oznaczania których zostały przeznaczone. Nie zebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia okoliczności istotnych do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie wyznaczenie w tym celu Uprawnionemu dodatkowego terminu na ich zgromadzenie.

W odpowiedzi na skargę Organ potrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...],[...], [...] stwierdzająca wygaśnięcie praw ochronnych na międzynarodowe znaki towarowe: słowno-graficzny "MISTER CHOC" o nr [...] z dniem [...] maja 2003 r. przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 30 tj., "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty oraz na znak towarowy "MISTER CHOC" o nr [...] z dniem [...] lipca 2005 r. przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 30 tj., "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady zarejestrowane na rzecz L., oraz oddalająca sprzeciw w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" o nr [...] udzielonego na rzecz Firmy Cukierniczej "S." a także w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania Firmie Cukierniczej "S. w sprawie [...], sprawie [...] i [...].

Organ prawidłowo stwierdził, że sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania.

Sprzeciwiający działając w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Jego zdaniem sporny znak jest podobny do znaków towarowych: "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], w sposób mogący powodować ich mylne skojarzenie i wprowadzenie nabywców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych przedmiotowymi znakami. Ochrona przeciwstawionych znaków obejmuje towary z klasy 30 "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]) oraz "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady" ([...]), oraz znaku spornego, grozi wprowadzeniem odbiorców w błąd.

Prawidłowo uznano, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 166 ustawy p.w.p. zgodnie, z którym uprawniony, któremu przeciwstawia wcześniejsze prawo ochronne, może podnieść zarzut nieużywania znaku przez wnioskodawcę. Zgodnie z art. 166 ust. 2 p.w.p. zarzut nieużywania znaku towarowego może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zarzut ten podlega łącznemu rozpoznaniu wraz z wnioskiem o unieważnienie. Sprawy podlegają łącznemu rozpoznaniu w myśl art. 166 ust. 2 p.w.p., a interes prawny wnioskującego o stwierdzenie wygaśnięcia prawa wynika z przysługującego mu prawa do znaku towarowego, w stosunku do którego toczy się postępowanie o jego unieważnienie. Rozstrzygnięcie kwestii używania znaków towarowych "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], może mieć decydujący wpływ na możliwość unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "Solidarność MISTER CHOCO" o numerze [...]. Zgodnie bowiem z art. 166 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Przepis art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. wiąże skutek wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy z nieużywaniem znaku towarowego przez okres pięciu lat. Używanie znaku, wyłącza możliwość postawienia zarzutu niewykonywania obowiązku używania, przez uprawnionego, znaku towarowego musi mieć miejsce na obszarze Polski, musi mieć niedwuznaczny charakter, jak również musi być rzeczywiste oraz powinno dotyczyć zarejestrowanego znaku dla towarów i usług objętych ochroną. Rzeczywiste używanie znaku towarowego uniemożliwiające jego wygaszenie, z reguły polega na nakładaniu znaku na towar i wprowadzaniu tak oznaczonych towarów do obrotu w określonym przedziale czasowym, który to okres ma decydujące znaczenie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zgodnie z art. 169 ust. 6 wyżej powołanej ustawy w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o wygaśnięcie prawa ochronnego obowiązek wykazania używania znaku towarowego lub istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieużywanie znaku spoczywa na uprawnionym z tytułu prawa ochronnego. W świetle wyżej powołanego przepisu ciężar przeprowadzenia dowodu w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaków międzynarodowych spoczywa na uprawnionym z rejestracji znaków, który powinien wykazać, że znaków używał lub jeśli znaków nie używał miał ku temu ważne powody.

Zdaniem Organu żaden z przedstawionych dowodów, nie świadczy o rzeczywistym używaniu znaków "MISTER CHOC" [...] oraz "MISTER CHOC" [...], w zakresie towarów klasy 30 "chleb, ciastka, słodycze, lody, biszkopty" ([...]) oraz "chleb, końcowe wyroby cukiernicze i słodycze, lody jadalne, biszkopty, czekolada i produkty z czekolady" ([...]), w rozpoznawanych okresach, od [...] maja 1998 r. do [...] maja 2003 r. ([...]) oraz od [...] lipca 2000 r. do [...] lipca 2005 r. ([...]).

W ocenie Sądu, z uwagi na fakt, że ewentualne wydanie decyzji wygaszającej prawa ochronne na międzynarodowe znaki towarowe: słowno-graficzny oraz oddalającej sprzeciw rodzi poważne skutki dla każdej ze stron, decyzja powinna być wydana w oparciu o niewątpliwie ustalony stan faktyczny. Naruszenie przepisów postępowania, art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 2 kpa i art. 80 kpa mające wpływ na wynik sprawy, a polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy miało w tym wypadku miejsce. Dowody w postaci dokumentów finansowych dotyczących używania znaków towarowych na terytorium Polski były przeprowadzone powierzchownie i błędnie przyjęto, iż znaki wskazane na towarach to nie bezpośrednio znak "MISTER CHOC", lecz inne bardziej rozbudowane znaki z różnymi elementami słownymi. Organ powinien wskazać czy rozbudowane znaki z różnymi elementami słownymi zawierały znak "MISTER CHOC" a jeżeli tak to jakie miało to znaczenia dla tej sprawy. Jak się wydaje strony nie kwestionują, że wszystkie dowody zostały wystawione znacznie później niż rozpatrywane okresy ([...] maja 1998 r.- [...] maja 2003 r. oraz [...] lipca 2000 r. - [...] lipca 2005 r. Jeżeli tak to pozostaje Organowi wskazać czy stanowisko to dotyczy także rozbudowanych znaków z różnymi elementami słownymi o ile takie znaki zawierają sporne określenie.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit. c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Stosownie do przepisu art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej uchwały do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 o ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.