Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 268/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka As. sąd. Szymon Widłak ( spr.) Protokolant: sekr. sąd. Anna Piotrowska-Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego o d d a l a s k a r g ę /-/ Sz. Widłak /-/ M. Kwiecińska /-/ K. Wolna-Kubicka


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku nr [...], działając na podstawie art.233 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. -Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz. 60) oraz art.262, art. 85 § 1, art. 222 § 4 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. - Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz.802 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. nr 68 z 2004r., poz. 623) § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 146 z 2001 r, poz. 1639 ze zm.) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] roku nr [...], w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru i kwoty długu celnego. W uzasadnieniu wskazał, iż jednolitym dokumentem administracyjnym SAD nr [...] z dn. [...]r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towary zgłoszone przez Stronę w poz. 3 wg kodu PCN: 1806 20 50 0 jako: sztabki czekoladowe - 450 opakowań (masa netto: 720 kg). Do ww. zgłoszenia celnego importer załączył dokumenty wymagane do objęcia towarów wnioskowaną procedurą celną, zgodnie z art. 64§ 2 Kodeksu celnego.

W wyniku kontroli, przeprowadzonej przez inspektorów Urzędu Kontroli Skarbowej w siedzibie firmy, ustalono, iż towary objęte m.in. ww. dokumentem SAD Spółka zgłaszała deklarując niewłaściwy kod PCN, co skutkowało zaniżeniem kwoty cła.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem nr [...] z dn. [...]r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie w/w towaru a w jego toku organ I instancji wezwał Stronę do uzupełnienia dokumentacji poprzez nadesłanie m.in. certyfikatów producenta określających skład surowcowy importowanych towarów.

W odpowiedzi pełnomocnik firmy "A" przedstawił uzupełnił materiał dowodowy poprzez nadesłanie niemieckich dokumentów eksportowych SAD oraz wyjaśnił, iż firma nie posiada próbek towarów.

Ostatecznie Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] roku nr [...] uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] z dn. [...]r za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji importowanego towaru i zastosowanych stawek celnych oraz określił kwotę długu celnego.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik firmy "A", zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. postanowień Taryfy celnej oraz art. 13 § 1, art. 65 § 5, 83 §3 i art. 230 § 4, 5 pkt 3 Kodeksu celnego oraz § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministerstwa Finansów z dn. 29.08.03r. w sprawie odsetek wyrównawczych oraz przepisów proceduralnych wynikających z art. 122, art. 180, art.210 § 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa.

W toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej uzupełnił akta sprawy o dokumenty i wyjaśnienia z których wynikał rodzaj i wielkość pojemników lub bezpośrednich opakowań w które zapakowane były wyroby czekoladowe, oraz o tłumaczenie świadectwa przewozowego [...] oraz rachunku.

W rezultacie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] roku nr [...], w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru i kwoty długu celnego. W uzasadnieniu swej decyzji wskazał, iż z faktury i świadectwa przewozowego [...] załączonych do w/w zgłoszenia celnego i ich urzędowych tłumaczeń wynika, że przedmiot importu - sztabki czekoladowe znajdowały się w opakowaniach o masie: 1,6kg. Natomiast z napisów na opakowaniu zbiorczym wynika, że zawierało ono 15 opakowań jednostkowych (bezpośrednich)-15x1,6kg.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji, prawidłowym kodem PCN do zaklasyfikowania spornych towarów jest kod PCN: 1806 32 90 0 obejmujący: - Pozostałe, w blokach, tabliczkach lub batonach: - - Bez nadzienia: Pozostałe w pozycji: 1806: Czekolada i inne przetwory spożywcze zawierające kakao, albowiem pozycja 1806 obejmuje Czekoladę i inne przetwory spożywcze zawierające kakao.

W obrębie pozycji 1806 występują niżej wymienione, równorzędne tj porównywalne na tym samym poziomie podpozycje:

- 1806 10 - Proszek kakaowy zawierający dodatek cukru lub innego środka słodzącego

-1806 20 - Pozostałe przetwory w blokach, tabliczkach lub batonach o masie powyżej 2 kg lub w płynie, paście, proszku, granulkach lub w innej postaci w pojemnikach lub w bezpośrednich opakowaniach o zawartości powyżej 2 kg.

W świetle powyższego o klasyfikacji taryfowej decyduje nie tylko skład ale i postać towaru, bezpośrednie opakowanie i zawartość opakowania w kg, przy czym wielkością graniczną są 2 kg. Mając na uwadze, że sztabki czekoladowe (Schokostabchen) nie są proszkiem kakaowym ani przetworem w postaci: bloku, tabliczki lub batonu o masie powyżej 2 kg, a są batonami o masie poniżej 2 kg, umieszczonymi w bezpośrednich opakowaniach o zawartości 1,6 kg, należy stwierdzić, że podlegają klasyfikacji w podpozycji bez oznaczenia cyfrowego: - Pozostałe, w blokach, tabliczkach lub batonach. Ta podpozycja dzieli się na niżej wymienione, równorzędne tj porównywalne na tym samym poziomie 2 podpozycje (z czego jedna jest jednocześnie kodem PCN):

--1806 31 00 0 (kod PCN) Nadziewane

- 1806 32 Bez nadzienia

Sztabki nie zawierają nadzienia i z tego względu podlegają klasyfikacji do podpozycji 1806 32, która dzieli się na dwa równorzędne kody PCN:

-1806 32 10 0 - Z dodatkami zbóż, owoców lub orzechów

-1806 32 90 0 – Pozostałe

Ponieważ sporny produkt nie zawiera dodatków zbóż, owoców lub orzechów i z tego względu podlega klasyfikacji do kodu PCN 1806 32 90 0.

Reasumując organ II- giej instancji argumentował, iż w związku z powyższym prawidłowym kodem PCN dla importowanego towaru: sztabki czekoladowe (Schokotropfen) batony o masie poniżej 2 kg, umieszczone bezpośrednich opakowaniach o zawartości 1,6 kg jest kod PCN: 1806 32 90 0. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził, że nie znajdują one uzasadnienia, przedstawiając stosowną argumentację w uzasadnieniu decyzji.

W skardze na powyższą decyzje firma "A" decyzjom tym zarzuciła naruszenie prawa materialnego: art. 13 § 1 i 83 § 3 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 roku w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, poprzez zaklasyfikowanie importowanych produktów do niewłaściwego kodu PCN, oraz przepisów proceduralnych: art. 122 i 180 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wyjaśnienie wszystkich elementów stanu faktycznego, nie dopuszczenie jako dowodów dokumentów powołanych i przedłożonych przez stronę w toku postępowania oraz wydanie decyzji w sytuacji, gdy nie ujawniono w sprawie nowych danych pozwalających uznać przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wskazanie, na jakiej podstawie Organ ustalił stan towaru w dniu dokonania jego zgłoszenia celnego oraz poprzez nie wskazanie przyczyn, dla których odmówił wiarygodności dowodom przedstawionym przez stronę w toku postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż kontrola przeprowadzona przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanych towarów w okresie od stycznia 2001 do września 2003, której wynik stanowić miał wystarczającą przyczynę wszczęcia postępowania i wydania decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe, nie wskazała żadnych nowych dowodów, innych niż dowody przyjęte wraz ze zgłoszeniem celnym, które pozwoliłyby zakwestionować prawidłowość zadeklarowanych przez stronę kodów PCN. Zdaniem skarżącego organy celne nie wskazały w zaskarżonych decyzjach żadnych nowych danych istniejących w dniu dokonania zgłoszenia celnego, na których można by oprzeć nową, inną niż w dniu zgłoszenia celnego, klasyfikację taryfową importowanego towaru. Skarżący zwrócił uwagę, iż spółka "A" nie uchybiła stosownym przepisom określającym jej obowiązki w toku kontroli i w toku postępowania celnego. Wyraził także pogląd, że zgromadzone w toku kontroli i w postępowaniu celnym dokumenty, dowody i wyjaśnienia nie wskazują na żadne nowe dane, które co do zasady i co do istoty pozwoliłyby na ustalenie, że w dniu zgłoszenia celnego stan towaru był inny niż zadeklarowany przez stronę w zgłoszeniu celnym. W opinii skarżącego zgodnie z art. 83 § 3 Kodeksu celnego przesłanką podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, w tym wypadku wydania decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określającej kwotę długu celnego, mogą być wyłącznie "nowe dane" i to tylko wówczas, gdy organ wykaże, że przepisy regulujące procedurę (w tym wypadku procedurę dopuszczenia do obrotu) zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty. Tymczasem w postępowaniu kontrolnym, jak i w postępowaniu celnym organy nie zakwestionowały, by dokumenty lub dane przedstawione wraz ze zgłoszeniem celnym były nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne. Wręcz przeciwnie, wnioski zawarte w protokole pokontrolnym i w wyniku kontroli oraz uzasadnienie zaskarżonych decyzji organów celnych opierają się wyłącznie na tych samych bądź takich samych danych i dokumentach, jakie strona przedstawiła i załączyła do zgłoszenia celnego.

Odnośnie naruszenie art. 122 i 180 Ordynacji podatkowej skarżąca podniosła między innymi, iż zgłoszenia celne eksportera (producenta) nie zostały zakwestionowane przez niemieckie władze celne. Spółka wnioskowała w toku postępowania o uznanie za dowód w sprawie tych dokumentów eksportowych. Wskazała też, że jeżeli według organu podstawę do ustalenia taryfikacji towaru stanowić mają dokumenty producenta określające skład surowcowy towaru (certyfikaty), to tym bardziej dowodem w sprawie, zasadniczo przesądzającym o klasyfikacji taryfowej, są zgłoszenia celne SAD eksportera (producenta), w których ten zgłosił towar do odprawy celnej stosując taryfikację wynikającą ze swojej gruntownej wiedzy o składzie towaru i innych jego właściwościach mających wpływ na klasyfikacje taryfową. Tymczasem zgłoszenia celne eksportera, zostały bez zastrzeżeń potwierdzone przez władze celne kraju eksportera. Zdaniem skarżącej organy w ogóle nie uwzględniły przy ustalaniu stanu faktycznego nadesłanych przez stronę do akt sprawy dokumentów urzędowych i złożonych wyjaśnień, stwierdzając, że źródłem prawa są w tym przypadku wyłącznie Taryfa celna oraz Wyjaśnienia do taryfy celnej.

Zdaniem skarżącej kwestionując wszelką moc dowodową dokumentów eksportowych organy celne bez żadnego uzasadnienia podważyły wiarygodność kontrahenta strony i kompetencje służb celnych kraju eksportera i arbitralnie pominęły je w postępowaniu dowodowym.

Nadto zdaniem spółki organy bezpodstawnie odrzuciły argumenty odwołujące się do wyników kontroli zgłoszeń celnych dotyczących towarów podobnych lub identycznych jak towary objętych postępowaniami wszczętymi w 2004 roku, w których organy uznały weryfikowane zgłoszenia celne za prawidłowe, przy czym strona klasyfikowała towary w tych zweryfikowanych już zgłoszeniach do takich samych kodów PCN, jak w zgłoszeniach weryfikowanych w postępowaniach celnych wszczętych w 2004 roku.

Odnośnie naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej skarżąca podniosła, iż uzasadnienie zaskarżonych decyzji nie odnosi się do faktów i dowodów podniesionych przez stronę w toku postępowania celnego. Nie odnosi się też do ustaleń, dokumentu, jakim jest wynik kontroli skarbowej.

W kwestii naruszenia art. 13 § 1 Kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 roku w sprawie ustanowienia Taryfy celnej spółka argumentowała, iż zastosowana przez nią klasyfikacja towarów jest identyczna z klasyfikacją eksportera. Przy tym zdaniem skarżącej nieprawidłowa jest wykładnia, dokonana w uzasadnieniach decyzji, dotycząca klasyfikacji produktów zawierających

kakao. W decyzjach produkt ten zaklasyfikowany został do kodu PCN 1806.32.90.0, powołując się na brzmienie podpozycji.

Tymczasem w przedmiotowym przypadku zastosować należy regułę 6 Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej. Zdaniem strony porównanie, w ramach pozycji 1806, zapisów równorzędnych odnoszących się do podpozycji z jedną kreską, to jest brzmienia podpozycji:

- Proszek kakaowy zawierający dodatek cukru lub innego środka słodzącego,

- Pozostałe przetwory w blokach, tabliczkach lub batonach, o masie większej niż 2kg, lub w płynie, paście, proszku, granulkach lub w innej postaci, w pojemnikach lub bezpośrednich opakowaniach o zawartości powyżej 2 kg,

- Pozostałe, w blokach, tabliczkach lub batonach,

- Pozostałe,

doprowadzić musi do konkluzji, iż towary te winny być klasyfikowane do podpozycji (2) obejmującej towary ściśle określone, w ściśle określonych opakowaniach. Podpozycja 1806.20 dla towaru importowanych wynika z "budowy" pozycji 1806. Opakowania bezpośrednie, w których towar był oferowany do sprzedaży przez importera miały masą przekraczająca 2 kg. Towar w opakowaniach bezpośrednich przekraczających masę 2 kg był umieszczony dodatkowo w mniejszych porcjach (pudełkach) o masie 1,6 kg tylko ze względów technicznych, gdyż podzielenie opakowania bezpośredniego miało jedynie na celu to, by sztabki czekoladowe nie uległy uszkodzeniu (połamaniu) w trakcie transportu, czy rozładunku. Ofertą sprzedaży Spółki objęty był towar opakowany w opakowaniu bezpośrednim, o masie większej niż 2 kg.

W konsekwencji spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w części, w jakiej utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji i decyzji organu pierwszej instancji w części utrzymanej w mocy decyzją organu odwoławczego, z uwagi na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i nie zgodził się z zarzutami zawartymi w skardze, przedstawiając stosowną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie

narusza prawa.

W myśl art. 85 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Oznacza to, że wymiar cła odpowiadać winien stanowi prawnemu i faktycznemu z dnia odprawy celnej. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiła w zaskarżonej decyzji Taryfa celna stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 11.12.2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. Nr 146, poz. 1639 ze zm.). oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 09.09.1999r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830 ze zm.). Każda taryfa celna to usystematyzowane wyszczególnienie towarów (nomenklatura), podstaw wymiaru cła i stawek celnych. W taryfie celnej znajdują się też wyjaśnienia dotyczące zakresu stosowania stawek celnych oraz różnego rodzaju informacje. Najważniejszym elementem taryfy jest niewątpliwie nomenklatura, która powinna być zupełna (czyli obejmująca praktycznie wszystkie towary występujące w obrocie towarowym z zagranicą) i przejrzysta. Klasyfikacja towarów w taryfie celnej oparta jest przy tym na kryteriach wskazujących ich charakter, przeznaczenie i skład surowcowy (A. Drwiłło, Prawo celne, Gdańsk 2001, s. 100 ).

W niniejszej sprawie bezsporne było, iż przedmiotem importu był towar o handlowej nazwie sztabki czekoladowe (Schokostabchen), zasadniczą kwestią sporną natomiast jest klasyfikacja taryfowa tego produktu. Jak wynika z informacji importera, towar ten stanowi faktycznie półprodukt - dodatek dekoracyjny i smakowy do ciast i ciasteczek. Sztabki te mogą być zapiekane razem z ciasteczkami, zachowują kształt w upieczonym produkcie, nie rozlewają się. Mają długość ok. 8cm. Mogą być wykorzystywane jako nadzienie czekoladowe do rogalików i ciast francuskich.

Spółka w zgłoszeniu celnym zakwalifikowała produkt do kodu PCN Taryfy celnej dla importowanego towaru, obejmującego w ramach pozycji: 1806: Czekolada i inne przetwory spożywcze zawierające kakao: 1806 20 500, tj. Pozostałe przetwory w blokach, tabliczkach lub batonach o masie powyżej 2 kg lub w płynie, paście, proszku, granulkach lub w innej postaci w pojemnikach lub w bezpośrednich opakowaniach o zawartości powyżej 2 kg: - - Pozostałe: —Zawierające w masie 18% lub więcej masła kakaowego. Organy celne natomiast stoją na stanowisku, iż prawidłowym kodem PCN do zaklasyfikowania spornych towarów jest następujący kod PCN: 1806 32 90 0 obejmujący: - Pozostałe, w blokach, tabliczkach lub batonach: - - Bez nadzienia: — Pozostałe. Faktycznie bowiem w rozważanej sprawie kryterium decydującym o klasyfikacji jest waga towarów umieszczonych w opakowaniach bezpośrednich, co wynika z treści podpozycji 1806 20, która obejmuje produkty czekoladowe w pojemnikach lub bezpośrednich opakowaniach o zawartości powyżej 2 kg, tak więc produkty czekoladowe w pojemnikach lub bezpośrednich opakowaniach o zawartości poniżej lub równej 2 kg są klasyfikowane w innej podpozycji.

Należy w tym miejscu podzielić stanowisko organów celnych, iż opakowaniem bezpośrednim, mającym kontakt z produktem jest opakowanie o masie 1,60 kg, pakowane następnie w opakowania większe, zbiorcze. Wynika to ze znaczenia słowa "bezpośredni" w języku polskim tj. zgodnie z cytowanym choćby przez organ celny słownikiem języka polskiego: "nie mający ogniw pośrednich, dotyczący kogoś czy czegoś wprost". W tej sytuacji należy stwierdzić, iż organ celny dokonał trafnie klasyfikacji celnej produktu do kodu 1806 32 90 0.

Sąd uznał również za niezasadne pozostałe zarzuty zawarte w skardze, w tym w szczególności dotyczące naruszenia przez organy administracji celnej norm prawa procesowego w tym art.122 i 180 ustawy Ordynacja podatkowa.

W niniejszej sprawie, organy celne podjęły konieczne działania do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy biorąc pod uwagę wszystkie zgromadzone dowody przed wydaniem prawidłowego rozstrzygnięcia, a także niezbędne działania w celu zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, że organy mają pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego mając uwadze, aby zebrany materiał doprowadził do wyjaśnienia stanu faktycznego. Przy czym odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia niemieckich dokumentów i podanej w nich klasyfikacji, podzielić należy także argumenty organów celnych, iż dokumenty te zostały wzięte pod uwagę, czego wyrazem jest uznanie roszczeń spółki w zakresie odsetek wyrównawczych i uchylenie zaskarżonej decyzji w tej części oraz umorzenie postępowania w tym zakresie. Natomiast w zakresie klasyfikacji taryfowej niemieckie dokumenty eksportowe (SAD wywozowy, faktura eksportowa) nie są dokumentami wiążącymi organ celny. Takim dokumentem mogłaby być Wiążąca Informacja Taryfowa (WIT), wydawana na podstawie art. 5 § 1 tej ustawy Kodeks Celny i stanowiąca decyzję administracyjną dotyczącą klasyfikacji towaru wg kodu taryfy celnej, jednakże takiego dokumentu spółka nie przedstawiła. Natomiast na podstawie art. 280 i 283 Kodeksu celnego, właściwym do ustalania kodu PCN towaru byli

wyłącznie Naczelnik Urzędu Celnego jako organ I instancji oraz Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu odwoławczym.

Nie można też podzielić zarzutu skargi co do naruszenia art. 210 §4 Ordynacji Podatkowej. Żaden z elementów decyzji nie budzi zastrzeżeń sądu. Decyzje w sposób kompletny odnoszą się do całości materiału stanowiącego podstawę ich wydania, przy tym organy celne należycie przedstawiły uzasadnienie faktyczne i prawne.

Oczywiście niesłuszny jest natomiast zarzut naruszenia art. 83 §3 Kodeksu celnego.

Bezspornym jest, że za prawidłowe zgłoszenie celne odpowiada zgłaszający. Organ celny może natomiast kontrolować zgłoszenie celne w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości, ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane, np. ujawnione w wyniku kontroli. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia w trybie art. 70 § 1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru, albo też w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, a więc np. faktury, świadectwa pochodzenia, certyfikatu towaru, wskazanego przez zgłaszającego kodu PCN, stawki celnej itp. Dodatkowo należy zauważyć, iż decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe może być wydana, jeżeli nie upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Termin ten odnosi się do organu celnego I instancji i w przedmiotowej sprawie został on zachowany. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się zatem nieprawidłowości w działaniu organów celnych w niniejszej sprawie.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził, iż zarzuty przedstawione przez stronę okazały się nieuzasadnione i z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

/-/ Sz. Widłak /-/ M. Kwiecińska /-/ K. Wolna-Kubicka