Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 373/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: § 7, § 14, § 21 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 33 poz 262
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 50 ust. 3, art. 51 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Fularski, sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent-stażysta Dorota Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...],

w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez P. M. jako reprezentanta [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor ARiMR") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej: "organ I instancji", "Kierownik ARiMR") z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...]. Przedmiotem decyzji była odmowa przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2009 z sankcjami wieloletnimi. Jako podstawę prawną decyzji Kierownik ARiMR wskazał przepisy art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 ze zm.), art. 50 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18 ze zm.; dalej: "rozporządzenie nr 764/2004") oraz § 7, § 14, § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program Rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 33, poz. 262 ze zm.; dalej: "rozporządzenie z dnia 26 lutego 2009 r."). Należy zauważyć, iż zaskarżone rozstrzygnięcia zostały wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy na skutek uchylenia przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]) decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości

z sankcjami wieloletnimi na rok 2009.

Uzasadniając decyzję organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania

w sprawie. Wyjaśnił, że w dniu [...] maja 2009 r. do Biura Powiatowego ARiMR

w B. wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009. We wniosku zadeklarowano realizację: pakiet 2 rolnictwo ekologiczne - wariant 2.2 uprawy rolnicze w okresie przestawiania pow. [...] ha ; wariant 2.4 TUZ

w okresie przestawiania pow. [...] ha ; pakiet 3 ekstensywne trwałe użytki zielone wariant 3.1 pow. [...] ha oraz pakiet 6 zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie wariant 6.1 produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych pow. [...] ha.

W dniu [...] października 2009 r. Kierownik ARiMR wystąpił do P. M. prokurenta skarżącej spółki z wezwaniem do złożenia wyjaśnień w sprawie dotyczącej płatności obszarowych nr [...]. W wezwaniu organ wskazał, iż beneficjent nie jest rolnikiem w myśl definicji, o której mowa w rozporządzeniu Rady WE nr 73/2009, w związku z czym nie jest uprawniony do płatności. Ponadto wskazał konflikt kontroli krzyżowych występujący na działkach ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], gdzie suma powierzchni działek rolnych zgłaszanych przez poszczególnych użytkowników działek ewidencyjnych jest większa niż powierzchnia całkowita tych działek.

Zgodnie z dokumentacją zgromadzoną w sprawie ustalono, iż użytkownikami wchodzącymi w konflikt krzyżowy działek ewidencyjnych są A. S. działka nr [...],[...],[...], oraz S. W. w zakresie działki ewidencyjnej nr [...].

W dniu [...] stycznia 2010 r. Kierownik ARiMR wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień wskazując, że w sprawie wystąpił konflikt kontroli krzyżowej dla działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...]. Podniósł, że koniecznym jest przedstawienie dokumentów potwierdzających stan posiadania wskazanych działek.

Odpowiadając na powyższe wezwanie, skarżąca w dniu [...] stycznia 2010 r. złożyła korektę do wniosku, w której podtrzymała złożoną deklarację, a nadto złożyła oświadczenia pracowników. Zgodnie z oświadczeniami świadków z dnia [...] oraz [...] listopada 2009 r. koszenie działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...], odbywało się w okresie połowy sierpnia 2009 r. Ponadto prokurent skarżącej spółki przedstawił również stanowisko, że działki wymienione w wezwaniu nie są obciążone umową dzierżawy, natomiast spółka [...] sp. z o. o. w 2009 roku użytkowała je bezumownie.

Z kolei A. S. odpowiadając na wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie konfliktu kontroli krzyżowej działek ewidencyjnych, w dniu [...] grudnia 2009 r.

w Biurze Powiatowym ARiMR w Ś. złożył oświadczenie, z którego wynika, że użytkuje on działki ewidencyjne zgodnie ze złożoną deklaracją we wniosku obszarowym za 2009 rok. Nadto wskazał, że użytkuje on konfliktowe działki od 2005 r. na podstawie umowy użytkowania. Umowa użytkowania z dnia [...] marca 2005 r. zawarta pomiędzy Agencją Mienia Wojskowego OT we W., a A. S. dotyczy działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...] i została zawarta na okres 6 lat, tj. do [...] grudnia 2010 r. W piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. A. S. ponownie wyjaśnił, że wskazane działki użytkuje od 2005 r., a w roku 2008 dokonał zabiegu usunięcia zakrzaczenia pozostawiając enklawy umożliwiające siedliskowanie ptactwu zgodnie z dyrektywą UE dotyczącą ochrony ptactwa OSO. Wykaszanie powierzchni następowało zawsze w końcu sierpnia, ze względu na lepszą efektywność użytkową otrzymanego produktu końcowego tj. biopaliw. Nadto wskazał, że samowolne koszenia na użytkowanych przez niego działkach dokonywane były przed połową lipca. A. S. przedłożył również faktury za sprzedaż siana.

Organ odwoławczy wskazał także, iż z pisma Kierownika Biura Powiatowego ARIMR w L. z dnia [...] października 2010 r., skierowanego do Kierownika Biura Powiatowego ARIMR w B. wynika, iż został wykryty konflikt kontroli krzyżowej pomiędzy sprawą [...] należącą do spółki [...] Sp. z o. o., a sprawą [...] należącą do Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L.. Konflikt dotyczył działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie W., gm. G., powiat [...], woj. [...]. Z dokumentacji wynika, iż Administracja Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie płatności do działki rolnej położonej na działce nr [...] na rok 2009, a w związku z otrzymaniem wezwania do złożenia wyjaśnień nr [...] podtrzymała deklarację w sprawie ubiegania się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do spornej działki. Nadto z przedmiotowych akt sprawy dotyczących wniosku o przyznanie płatności na rok 2009 wynika, iż skarżąca spółka również zadeklarowała we wniosku działkę ewidencyjną o nr [...] i położoną na niej działkę rolną o powierzchni [...] ha. Na podstawie całości materiału zgromadzonego w sprawie ustalono zatem, iż z wnioskiem o przyznanie płatności do działki rolnej położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wystąpiło dwóch producentów rolnych.

W dalszej części uzasadnienia, Dyrektor ARiMR przywołał treść § 2 i § 3 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. Wskazał, iż obowiązkiem organu prowadzącego postępowania jest m.in. sprawdzenie w trakcie postępowania wyjaśniającego, czy strona postępowania spełnia warunki do przyznania płatności rolnośrodowiskowych. Za bezzasadny Dyrektor ARiMR uznał zawarty w odwołaniu zarzut przyjęcia przez organ I instancji określonej "linii" bez należytego postępowania wyjaśniającego. Zauważył, iż w materiale dowodowym znajdują się liczne pisma

i wyjaśnienia poszczególnych stron konfliktu kontroli krzyżowej, co stanowi dowód na szczegółową analizę sprawy, jak i nie może być mowy o tym, że decyzja została wydana na podstawie uzgodnień "z innym biurem ARiMR". Nadto zwrócił uwagę, że przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy skarżąca spółka jest uprawniona do otrzymania płatności rolnośrodowiskowej do poszczególnych działek rolnych zadeklarowanych we wniosku na rok 2009, zaś ustalenie uprawnień drugiej strony konfliktu kontroli krzyżowej leży po stronie właściwego biura powiatowego ARiMR ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania tego wnioskodawcy. Zatem wynik tego rozstrzygnięcia pozostaje bez związku ze sprawą skarżącej. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż AZWRSP w L. i jako swego rodzaju "gospodarstwo pomocnicze" ANR spełnia definicję rolnika zawartą w rozporządzeniu Rady (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej

i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. A zatem może być beneficjentem płatności obszarowych.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora ARiMR. Występując o uchylenie zaskarżonych decyzji postawiła zarzuty naruszenia przepisów prawa.

Uzasadniając skarżąca podniosła, iż skarżona decyzja poprzedzona została

w znacznej części postępowaniem wadliwym, szczególnie w zakresie oceny materiału dowodowego, jak i niepełnym postępowaniem dowodowym. Spółka wskazała, iż organ odwoławczy mimo jej żądań nie przeprowadził uzupełniającego postępowania dowodowego, jak i nie zlecił jego przeprowadzenia organowi I instancji. W ocenie skarżącej w przypadku konfliktu krzyżowego organ nie jest zwolniony z obowiązku zebrania całości materiału dowodowego w sprawie, w szczególności materiału, którego strona nie może przedstawić tj. dokumentacji związanej z postępowaniem prowadzonym przez inne biuro powiatowe Agencji.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację i wystąpił o jej oddalenie.

W piśmie z dnia [...] września 2012 r. stanowiącym załącznik do protokołu, skarżąca podtrzymała zarzuty skargi, w tym zarzuty naruszenia prawa materialnego. Wskazała, iż organ drugiej instancji w myśl art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ściśle obowiązany jest w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Spółka podniosła, iż w aktach sprawy brak jest dokumentacji wymienionej na stronie [...] decyzji organu I instancji, czyli dokumentacji z Biura Powiatowego w L., jak i że nie mogła się z nią zapoznać. Dlatego też w ocenie skarżącej wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka przedstawiciela uczestnika konfliktu był w pełni zasadny dla wyjaśnienia sprawy i nie mógł być uznany przez organ za nieuzasadniony. Jednocześnie skarżąca wskazała, iż A. S. nie przedstawił żadnego dowodu zewnętrznego na użytkowanie rolniczo spornych działek w 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję

w granicach określonych ww. przepisami, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też do naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że działki rolne w odniesieniu do których wystąpił konflikt kontroli krzyżowej, stanowią własność Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy we W. (tj. działki nr : [...] i [...] w obrębie S. oraz [...] w obrębie K.) i Agencji Nieruchomości Rolnej Skarbu Państwa w użytkowaniu Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. (działka nr [...] w obrębie W.). Bezspornym jest także fakt, iż działki te były użytkowane w 2009 r. przez skarżącą bez tytułu prawnego. Sporne jest natomiast, czy skarżąca była jedynym posiadaczem i użytkownikiem przedmiotowym gruntów na dzień [...] maja 2009 r. oraz, czy ich posiadanie i użytkowanie trwało przez cały rok.

Płatności rolnośrodowiskowe przyznaje się na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 472) na wniosek producenta rolnego. Celem ustawy o płatnościach rolnośrodowiskowych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne, chociaż nie są ich właścicielami.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Natomiast stosownie do § 3 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. podstawowymi wymaganiami, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, są:

1) wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego;

2) minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin,

o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia wymienionego w § 2 ust. 1 pkt 3, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005", wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3) inne odpowiednie wymogi obowiązkowe, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1698/2005, wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły, że na spornych działkach pewne prace były wykonywane przez dwóch producentów rolnych – uczestników konfliktu krzyżowego.

W odniesieniu do działek o numerach : [...] (obręb K.) oraz [...] i [...] (obręb S.) posiadacz A. S. na poparcie swojego stanowiska, iż to on jest uprawniony do otrzymania płatności przedstawił dokumenty z których wynika, że posiada tytuł prawny do posiadania i użytkowania tych działek na biomasę (umowa użytkowania z dnia [...] marca 2005 r. zawarta pomiędzy Agencją Mienia Wojskowego OT we W., a A. S. na okres sześciu lat tj. do [...] grudnia 2010 r.), jak i faktury sprzedaży biomasy. Nadto A. S. oświadczył, iż doszło do samowolnego koszenia jego działek (poniósł szkody i zgłosił te fakty oraz podjął działania odszkodowawcze). Sąd zauważa, iż w aktach są dokumenty z kontroli Biura Powiatowego ARiMR w Ś. z wnioskiem, iż płatność należy przyznać A. S..

W ocenie Sądu, nie mogą zatem stanowić wystarczającego dowodu na okoliczność posiadania i użytkowania spornych działek przez cały rok kalendarzowy, dowody przedstawione przez skarżącą (w zakresie wykonywanych prac rolnych). Skarżąca poza zeznaniami świadków (którzy zeznali m.in., że wykonywali prace związane z koszeniem łąk), nie miała odnotowanych tych robót w rejestrze działalności rolnośrodowiskowej. A zatem wszelkie niestaranności w tym zakresie świadczą na niekorzyść skarżącej. Ponadto prawidłowo organy stwierdziły, iż zeznania pracowników skarżącej są niespójne i sprzeczne.

Odnosząc się natomiast do spornej działki o nr [...] (stanowiącej własność Skarbu Państwa), w ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, iż zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie w sposób bezsporny, która ze stron – skarżąca spółka, czy też Administracja Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. dokonała zabiegu agrotechnicznego (według skarżącej koszenia polegającego na rozdrobnieniu wysianego w maju prosa, natomiast według AZWR SP – zabiegu talerzowania). W ocenie Sądu na korzyść Agencji świadczy fakt, że kontrola na miejscu przeprowadzona w maju 2010 r. stwierdziła grupę upraw JPO (a nie proso uprawę ekologiczną). Ponadto prokurent skarżącej – P. M. oświadczył, że działkę nr [...] Spółka użytkowała bezumownie, czemu przeczy Agencja, która ma tytuł prawny, jak i przedstawiła umowy i zalecenia na roboty rolne na tej działce. Jednocześnie Sąd zauważa, iż w odniesieniu do spornej działki nr [...] zostały uzupełnione akta administracyjne i znajdują się w nich dokumenty potwierdzające jej użytkowanie przez Agencję Zasobów Własności Rolnej Skarbu Państwa w L..

Zdaniem Sądu brak jest podstaw do podzielenia poglądu skarżącej o przyjęciu określonej "linii przez ARiMR" bez należytego postępowania wyjaśniającego. Sąd zauważa, iż w aktach administracyjnych znajdują się wyjaśnienia, pisma, oświadczenia stron kontroli krzyżowej, co stanowi dowód przeprowadzenia szczegółowego postępowania wyjaśniającego. Natomiast w ocenie Sądu brak decyzji o przyznaniu płatności nie jest brakiem, gdyż jest to odrębne postępowanie leżące w kompetencji właściwego Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Sąd zauważa, iż w aktach administracyjnych są za to właściwe dokumenty dotyczące czynności wykonanych przez te Biura z ich wnioskami. A zatem należy uznać, iż materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom skargi, był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia.

Ponadto należy zauważyć, że skoro skarżąca bezumownie użytkowała grunty nie będące jej własnością to winna również liczyć się z tym, że jej bezprawne posiadanie może być w każdej chwili przerwane, przez co nie spełni warunku ich utrzymywania zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy.

Zdaniem Sądu również zarzut naruszenia prawa materialnego należy uznać za bezzasadny. Administracja Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L.

w ocenie Sądu spełnia warunki bycia rolnikiem według definicji zawartej

w rozporządzeniu Rady (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Jest ona bowiem jednostką organizacyjną (gospodarstwem pomocniczym) osoby prawnej tj. Agencji Nieruchomości Rolnych w L., a zatem może być beneficjentem płatności obszarowych.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak

w sentencji wyroku.