Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 438/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant st.specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2020 r. sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w [...] na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

S. spółka z o.o. spółka komandytowa w R. M. ( dalej jako: strona, skarżąca, wnioskodawca, spółka) wystąpiła o dofinansowanie projektu pt. "Audyt i strategia wzornicza dla firmy S. sp. z o.o. sp.k." Wniosek o dofinansowania został złożony w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014 -2020. Działanie 1.4 wzór na konkurencję Etap I.

Pismem z dnia ... grudnia 2019 r. PARP poinformował stronę iż jej wniosek został oceniony negatywnie. Komisja Oceny Projektów (dalej także jako: KOP) uznała, że projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów. Aby otrzymać rekomendację do dofinansowania projektu musiał uzyskać w punktowanych kryteriach ( z wyjątkiem kryteriów "Przedmiot projektu wpisuje się w zakres regionalnych inteligentnych specjalizacji wspólnych dla co najmniej dwóch województw z Polski Wschodniej", oraz "Poziom bezrobocia w powiecie Polski Wschodniej, w którym znajduje się lokalizacja projektu") minimum 1 pkt.

W wyniku oceny projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów w kryteriach:

- Cel projektu oraz działania zaplanowane w projekcie wpisują się w obszar wzornictwa, oraz w cele działania 1.4 POPW;

- Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione.

W proteście z dnia 2 stycznia 2020 r. wnioskodawca nie zgodził się z oceną KOP oraz przyznaną punktacją w dwóch w/w kryteriach.

Zarzucił ocenie projektu naruszenie art. 37 ust.1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o

zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz.U. 218.1431 ze zm. – dalej także jako ustawa wdrożeniowa) w związku z kryterium nr 2 " Cel projektu oraz działania zaplanowane w projekcie wpisują się w obszar wzornictwa oraz w cele działania 1.4 POPW" poprzez niezastosowanie zasady rzetelności podczas oceny merytorycznej wniosku i przyjęcie, że projekt nie spełnia wskazanego kryterium.

Powyższe skutkowało również tym, że kryterium "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione" nie zostało spełnione.

Wnioskodawca zarzucił także naruszenie art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, że projekt nie spełnia wyboru projektów.

W związku z powyższym wniósł o ponowną ocenę złożonego wniosku.

W następstwie rozpoznania protestu strony PARP pismem z dnia ... stycznia 2020 r. znak: ... poinformował ją iż protest nie został uwzględniony.

W uzasadnieniu powyższego pisma będącego w istocie rozstrzygnięciem protestu PARP ( dalej także jako Instytucja Pośrednictwa, IP) przywołała m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Zgodnie z treścią Załącznika 1 Kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia do Regulaminu konkursu ocenie w ramach Kryterium nr 2 "Cel projektu oraz działania zaplanowane w projekcie wpisują się w obszar wzornictwa oraz w cele działania 1.4 POPW" podlega czy cele projektu, określone przez wnioskodawcę działania zaplanowane w audycie wzorniczym oraz zaproponowana metodologia wpisują się w obszar wzornictwa i gwarantują osiągnięcia celów działania 1.4 Wzór na konkurencję POPW.W ocenie kryterium brane są pod uwagę następujące elementy:

- zakres zaplanowanych przez wykonawcę działań i ich zasadność w kontekście potrzeb wnioskodawcy oraz ich możliwy wpływ na rozwój wnioskodawcy;

- metodologia przeprowadzania audytu wzorniczego;

-adekwatność zaproponowanych działań w kontekście działalności prowadzonej przez wnioskodawcę na terenie Polski Wschodniej oraz oczekiwanych efektów działania w Polsce Wschodniej".

Zdaniem PARP mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z zarzutami Wnioskodawcy. Należy podkreślić, że zgodnie z zasadami wynikającymi wprost z Ustawy i wskazanymi również w Regulaminie konkursu, Komisja Oceny Projektu dokonuje oceny zgodnie z obowiązującymi kryteriami i zasadami na podstawie dokumentacji złożonej przez Wnioskodawcę opierając się na treści dokumentów, w szczególności wniosków o dofinansowanie i załączników, a także informacji udzielonych przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów ( dalej PE) oraz ewentualnych uzupełnień i wyjaśnień złożonych podczas oceny. Przedmiotem postępowania regulowanego Ustawą jest ocena konkretnego projektu, co w konsekwencji oznacza, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie wskazanego konkretnego projektu, a zgodnie z art. 37 ust. 1 Ustawy instytucja oceniająca przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zatem zarzut Wnioskodawcy odnośnie nadinterpretacji przepisów dotyczących realizacji Działania 1.4 POPW jest bezzasadny. KOP dokonała oceny wniosku mając na względzie jego treść, na podstawie obowiązujących kryteriów oceny. W kwestii możliwości ponownego udziału w ogłoszonym przez PARP konkursie w ramach I Etapu Działania 1.4PARP wskazała, że formalnie jest ona możliwa, gdyż Regulamin konkursu nie zawiera postanowień o zakresie ponownego ubiegania się o wsparcie w tym obszarze. Każdy złożony wniosek podlega indywidualnej ocenie, w której w takim przypadku podana jest w szczególności zasadność przeprowadzenia ponownego audytu i opracowanie kolejnej strategii wzorniczej dla konkretnego przedsiębiorstwa, o czym Wnioskodawca został poinformowany w piśmie PARP z dnia 6 maja 2019 r. Taki proces został zatem przeprowadzony w odniesieniu do wniosku złożonego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca jednak w poprzednich latach zrealizował już projekt w ramach działania 1.4 Wzór na konkurencję Etap I POPW, którego przedmiotem było przeprowadzenie audytu wzorniczego, a rezultatem opracowanie strategii wzorniczej, zatwierdzonej przez PARP w sierpniu 2017 roku. Wnioskodawca podczas posiedzenia Panelu Ekspertów, jak również w złożonym proteście wskazał, że część zaleceń poaudytowych z 2017 r. jest w trakcie wdrożenia. Oznacza to, że kolejny audyt wiązałby się z koniecznością ponownej analizy tych samych elementów i tych samych aspektów funkcjonowania firmy, która aktualnie pozostaje w procesie zmian poaudytowych . Wnioskodawca przedstawia jako cel projektu zwiększenie umiejętności zarządzania wzornictwem przez kadrę kierowniczą firmy, w tym Zarząd, a także zainicjowanie trwałej współpracy z ekspertami w obszarze rozwoju i wdrażania nowych produktów rynkowych oraz trwałe wykorzystywania wzornictwa w działalności S. Wnioskodawca zdaniem PARP nie wykazał potrzeby przeprowadzenia kolejnego audytu i opracowania na jego podstawie strategii wzorniczej. Nie wskazał znaczących zmian w firmie, które wymagałyby ponownej analizy całej firmy. Wnioskodawca w trakcie Panelu Ekspertów jako argument do przeprowadzenia kolejnego audytu wskazał, iż część zaleceń poprzedniej strategii została wdrożona i była aktualna na tamten czas, natomiast widzi potrzebę przeprowadzenia kolejnego audytu za względu na ścisłą współpracę z ekspertami, których wskazówki pozwolą firmie na dalszy rozwój. Zmienność otoczenia rynkowego (globalizacja, błyskawiczny rozwój technologii) oraz wewnętrzne zmiany w ramach organizacji firmy dotyczą wszystkich podmiotów przystępujących do konkursu, jednak nie oznacza to, że każda taka firma wymaga kolejnego audytu. Wnioskodawca ani w dokumentacji aplikacyjnej, ani w trakcie PE nie udowodnił, że zmiany, jakie zaszły w jego firmie są na tyle znaczące i zmieniające sytuację wewnętrzną lub zewnętrzną firmy, że wymagają realizacji kolejnego audytu w przedsiębiorstwie. Celem konkursu jest podniesienie świadomości wzorniczej przedsiębiorstw z sektora MŚP jako impuls do dalszego rozwoju, a nie proces ciągłego dofinansowania wzrostu działań wzorniczych w firmie.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że cele Działania 1.4 POPW, jakimi są w szczególności wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa poprzez zwiększenie jego potencjału w zakresie umiejętnego zarządzania wzornictwem oraz wzrost wykorzystywania wzornictwa w działalności przedsiębiorstwa, zostały osiągnięte poprzez zrealizowanie w przeszłości audytu i wdrażanie rekomendacji z tego audytu.

Argument Wnioskodawcy odnośnie realizacji zaleceń poprzedniej strategii wzorniczej w ograniczonym zakresie z uwagi na brak pełnego finansowania, co z kolei było efektem braku zawarcia umowy o dofinansowanie w Etapie II nie jest zgodny z prawdą. Umowa o dofinansowanie projektu nr ... została zawarta, jednakże wnioskodawca zdecydował o jej wypowiedzeniu. To Wnioskodawca podjął także decyzję o realizacji tylko części zaleceń poaudytowych. Ponadto brak realizacji zatwierdzonej strategii wzorniczej w pełnym zakresie nie uzasadnia, że należy opracować kolejną. Wręcz przeciwnie, brak pełnej realizacji pierwszej strategii zwiększa ryzyko niezrealizowania w pełni działań wynikających z ewentualnego kolejnego audytu wzorniczego.

W przedsiębiorstwie Wnioskodawcy przeprowadzono audyt wzorniczy w 2017 roku, co oznacza, że strategia sformułowana na jego podstawie powinna być nadal aktualna. Ponadto audyt wzorniczy dotyczy całej działalności firmy, zatem w przypadku przedmiotowego projektu wykonawca po raz kolejny byłby zobowiązany zaaudytować wszystkie obszary działalności firmy, w tym te, które zostały objęte pierwszym audytem. Zgodnie z definicją (§ 2 pkt 1 Regulaminu konkursu), audyt wzorniczy rozumiany jest jako analiza działalności przedsiębiorcy pod względem potencjału i potrzeb wzorniczych, zatem obejmuje całość działalności i nie może być ograniczany do wycinków działalności firmy – nie będzie bowiem wówczas spełniał wymagań określonych w konkursie.

Wnioskodawca w proteście podkreśla, że celem nowej strategii wzorniczej jest m.in. stworzenie całkowicie nowej propozycji wartości dla klientów, usprawnienie modelu biznesowego. Wprost określa, że potrzebuje określenia trendów branżowych, społecznych i technologicznych, ale nie w aspekcie wzornictwa, a pod kątem dalszego rozwoju firmy, co wymaga jedynie podjęcia współpracy z konsultantami biznesowymi, a nie ponownego przeprowadzenia audytu wzorniczego. Zatem realizacja kolejnego audytu nie przyczyni się do zwiększenia potencjału Wnioskodawcy w zakresie zarządzania wzornictwem i zwiększenia jego wykorzystania w działalności firmy. PARP podnosi, że Wnioskodawca otrzymał już w ramach działania 1.4 POPW wsparcie związane z wdrożeniem w przedsiębiorstwie narzędzia, jakim jest wzornictwo. Zatem zaplanowany audyt wzorniczy nie jest działaniem adekwatnym w stosunku do obecnego etapu działalności Wnioskodawcy.

PARP przypomina, że zgodnie z treścią Załącznika 1 Kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia do Regulaminu konkursu w przedmiotowym kryterium ocenie podlega, czy wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu i przewidziane do objęcia wsparciem są kwalifikowalne uzasadnione i racjonalne do zaplanowanych przez wnioskodawcę działań i celów projektu oraz celów określonych dla działania. W związku z tym, że nie stwierdzono zasadności przeprowadzenia ponownego audytu wzorniczego w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, wydatków planowanych do poniesienia na ten cel nie można uznać za uzasadnione, ani w stosunku do potrzeb wnioskodawcy, ani z punktu widzenia celów określonych dla działań 1.4 POPW.

Rozstrzygnięcie PARP z dnia ... grudnia 2019 r. ( znak: ...) informujące o negatywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie nr ... zaskarżyła strona zarzucając mu naruszenie:

• Art- 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak przejrzystej, rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku o dofinansowanie przez Organ i błędne przyjęcie, że projekt nie spełnił kryterium nr 2 "Cel projektu oraz działania zaplanowane w projekcie wpisują się w obszar wzornictwa oraz w cele działania 1.4 POPW", a w konsekwencji kryterium nr 4 "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne, uzasadnione" wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny wg Załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu.

• Art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez wymaganie od wnioskodawcy informacji, które nie są niezbędne do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów, gdyż nie dotyczą oceny projektu zarejestrowanego pod nr ...

• Z dalekiej ostrożności, w przypadku gdyby Sąd nie uwzględnił zarzutu naruszenia art 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej, Skarżąca zarzuca naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 9 ust. 15 Regulaminu konkursu, poprzez niedopuszczenie do jednokrotnego uzupełnienia wniosku, w tym niepodjęcie przez Organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w przypadku gdy Organ powziął wątpliwości odnośnie podanych we wniosku i w trakcie Panelu Ekspertów informacji, podczas gdy PARP mógł wezwać wnioskodawcę do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny, gdyż możliwość taka została przewidziana dla danego kryterium w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu.

• Art. 39 ust, 2 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie wyboru projektu pomimo tego, że spełnił on kryteria wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu w stopniu, który powinien skutkować jego wyborem do dofinansowania.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła:

• Na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej o uwzględnienie skargi, poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust.1

• Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 PPSA zasądzenie Skarżącej od Organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Nadto,

• Zgodnie z art. 106 § 3 PPSA o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów – nagrania z Panelu Ekspertów, na okoliczność przebiegu drugiego etapu oceny wniosku Skarżącej, zważając, iż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowane nią rozstrzygnięcie nie narusza prawa.

Na wstępie przypomnieć należy iż skarżąca zarzuca organowi naruszenie trzech przepisów ustawy wdrożeniowej w tym jednego z nich (art. 37 ust. 1 ) w związku z § 9 ust 15 Regulaminu konkursu.

Przepisy te stanowią, że:

1) Właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust.1)

2) Właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 5)

3) Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniały kryteria wyboru projektów i:

- uzyskały wymaganą liczbę punktów albo

- uzyskały kolejno największą liczbę punktów w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt. 1 (art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2)

4) PARP może wezwać wnioskodawcę do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny, o ile możliwość taka została przewidziana dla danego kryterium w załączniku nr 1 do regulaminu (§ 9 ust.15 Regulaminu konkursu w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014 - 2020 oś priorytetowa I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia działanie 1.4 Wzór na Konkurencję Etap I – dalej Regulamin).

Celem konkursu którego dotyczy powyższy Regulamin jest wybór dofinansowania projektu, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów POPW, oraz celów działania określonych w SZOOP ( w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020).

Do celów tych należy w szczególności wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw z sektora MŚP poprzez zwiększenie ich potencjału w zakresie umiejętnego zarządzania wzornictwem oraz wzrost wykorzystywania wzornictwa w działalności przedsiębiorstw co znajdzie przełożenie na wdrożenie nowych produktów na rynek. Powyższe wynika z § 3 ust. 1 Regulaminu.

Wzornictwo w rozumieniu powyższej regulacji wiąże się z dwoma pojęciami tamże wskazanymi a mianowicie z audytem wzorniczym , oraz strategią wzorniczą. Przez audyt wzorniczy Regulamin rozumie audyt przeprowadzony w ramach Etapu I działania jako analizę działalności przedsiębiorcy pod względem potencjału i potrzeb wzorniczych , której wynikiem jest strategia wzornicza. Tenże audyt obejmuje m. in. analizę wzorniczą beneficjenta w zakresie oferty produktowej, modelu biznesowego, technologii, struktury organizacyjnej, procesów komunikacji, strategii marketingowej, zdefiniowania i charakterystyki klientów i konkurencji, oraz kluczowych w kontekście beneficjenta trendów branżowych, analizę potrzeb beneficjenta w zakresie zarządzania wzornictwem, analizę oferty pod kątem wykorzystania wzornictwa i potencjału rynkowego beneficjenta ( §2 pkt 1 Regulaminu).

Z kolei przez strategię wzorniczą rozumie się strategię opracowaną w ramach Etapu I działania rozumianą jako raport z przeprowadzonego audytu wzorniczego zawierającą co najmniej następujące elementy:

- ogólną charakterystykę firmy zawierającą analizę wzorniczą przedsiębiorstwa w zakresie produktów, technologii, struktury organizacyjnej, procesów komunikacji z klientem, strategii marketingowej,

- ogólny opis otoczenia firmy w zakresie designu zawierający co najmniej informacje odnośnie charakterystyki klientów, opis głównych kontrahentów,

- opis trendów rynkowych, określenie kluczowych w kontekście beneficjenta trenów branżowych, społecznych i technologicznych o dużym potencjale wpływu na rynek beneficjenta,

- ocenę poziomu wykorzystania wzornictwa w firmie oraz jej potencjału w tym zakresie,

- zdefiniowanie problemów wzorniczych w firmie ( przy czym problemy te mogą dotyczyć zarówno produktu, jak i innych procesów biznesowych w firmie),

- rekomendacje dalszych szczegółowych działań dla firmy wraz z wstępnym harmonogramem i oszacowaniem kosztów ich wdrożenia ( § 2 pkt 16 lit. a-g Regulaminu).

Jak wynika z powyższego Regulamin Konkursu operuje pojęciem działania, które ma znaczenie dla oceny czy spełnione zostały warunki uczestnictwa w konkursie. Owo działanie składa się z dwóch etapów:

• Etap I- obejmuje przeprowadzenie audytu wzorniczego u beneficjenta i opracowanie strategii wzorniczej;

• Etap II – obejmuje wdrożenie strategii wzorniczej opracowanej w ramach Etapu I tj. przeprowadzenie działań z wykorzystaniem procesów projektowania, których końcowym rezultatem będzie wprowadzenie na rynek innowacji (§ 4 ust.1pkt 2, oraz ust. 2 pkt 1 i 2 Regulaminu).

Jeśli chodzi o zasady dokonywania oceny projektów to PARP nie ma obowiązku a jedynie możliwość wezwania wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów właściwych dla II etapu oceny, o ile możliwość taka została przewidziana dla danego kryterium w załączniku nr 1 do regulaminu (§ 9 pkt 15 Regulaminu).

Treść powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje jedynie na możliwość wezwania wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie nie zaś na obowiązek takiego wezwania i to nawet wtedy, kiedy wezwanie to zostało przewidziane w złączniku nr 1 do Regulaminu.

W tym stanie rzeczy za niezasadny uznać trzeba zarzut naruszenia art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 9 ust 15 Regulaminu. To zaś oznacza, iż nie skorzystanie z możliwości jaką przewidywał regulamin w omawianym wyżej zakresie nie może być utożsamiane, z tym że przy ocenie wniosku skarżącej doszło do naruszenia zasad przewidzianych w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej.

W ocenie sądu brak przyznania projektowi skarżącej punktów w dwóch kryteriach a mianowicie:

- "Cel projektu oraz działania zaplanowane w projekcie wpisują się w obszar wzornictwa oraz w cele działania 1.4 POPW" (kryterium nr 2).

- "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione" (kryterium nr 4) nie może być uznany za wadliwy.

Zdaniem sądu przekonująca jest argumentacja PARP, iż skarżąca nie była w stanie wyjaśnić ( tak we wniosku jak i przede wszystkim podczas panelu ekspertów) dlaczego przystępuje po raz drugi do programu mającego za cel podniesienie poziomu wykorzystania wzornictwa.

Zgodnie bowiem z treścią załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu, który określał kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia ocenie w ramach kryterium nr 2 podlega to czy cele projektu, określone przez wnioskodawcę działania zaplanowane w audycie wzorniczym oraz zaproponowana metodologia wpisują się w obszar wzornictwa i gwarantują osiągnięcie celów działania 1.4. POPW.

Co istotne w ocenie tego kryterium ( zgodnie z treścią w/w załącznika) brane są pod uwagę następujące elementy:

- zakres zaplanowanych przez wykonawcę działań i ich zasadność w kontekście potrzeb wnioskodawcy oraz ich możliwy wpływ na rozwój wnioskodawcy;

- metodologia audytu wzorniczego;

- adekwatność zaprogramowanych działań w kontekście działalności prowadzonej przez wnioskodawcę na terenie Polski Wschodniej oraz oczekiwanych efektów działania w Polsce Wschodniej.

Jak już podkreślono wcześniej skarżąca nie wyjaśniła w sposób przekonujący dlaczego ponownie przystępuje do programu mającego na celu podnoszenie poziomu wykorzystania wzornictwa.

Poza sporem jest bowiem to, że skarżąca już wcześniej zrealizowała projekt w ramach działania 1.4, Którego przedmiotem było przeprowadzenie audytu wzorniczego, zaś rezultatem opracowanie strategii wzorniczej, która została zatwierdzona przez PARP w miesiącu sierpniu 2017 r.

To, że skarżąca przyznała (m.in. podczas panelu ekspertów), że część wcześniejszych zaleceń poaudytowych (z 2017 roku) jest wdrażana przemawiało za tym, iż kolejny audyt siłą rzeczy skutkowałby koniecznością ponownej analizy tego wszystkiego co obecnie objęte jest procesem zmian poaudytowych.

Sąd zgadza się z organem, że skarżąca nie wykazała tego z jakich powodów zaistniała potrzeba przeprowadzenia ponownego audytu i opracowania na jego podstawie kolejnej strategii wzorniczej. Do takich powodów nie należą bowiem te które odnoszą się praktycznie do wszystkich podmiotów funkcjonujących na rynku obecnie tj. rozwój technologii i globalizacja zmian w organizacji firm, etc.

Absolutnie nie przekonuje argumentacja skarżącej odnosząca się do realizacji w ograniczonym zakresie poprzedniej strategii wzorniczej związanej z jej pierwszym projektem. Otóż umowa o dofinansowanie tego projektu została wypowiedziana przez skarżącą. Jeśli skarżąca wskazuje, że potrzebuje określenia nowych trendów branżowych, społecznych i technologicznych w aspekcie dalszego rozwoju firmy to wzornictwo którego dotyczył poprzedni projekt nie musi być przedmiotem kolejnego projektu

( choćby zmodyfikowanego) z którym skarżąca mogłaby wiązać uzasadnione oczekiwanie na uzyskanie tegoż dofinansowania.

To o czym mowa powyżej uzasadniało również brak przyznania punktów w kryterium nr 4. Organ ma bowiem rację wskazując, że wydatki zaplanowane w ramach projektu nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione bowiem nie ma podstaw dla ponownego ponoszenia wydatków na działania już przeprowadzone.

Jeśli chodzi o wniosek dowodowy zawarty w skardze to wykracza on poza ramy wskazane w art. 106 § 3 p.p.s.a., a to chociażby dlatego, iż jego dopuszczenie spowodowałoby nadmierne przedłużenie postępowania w sprawie. Poza tym dowód ten (nagranie z Panelu Ekspertów) nie jest niezbędny do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, jako że zostały one dostatecznie i przekonująco wyjaśnione w toku dotychczas przeprowadzonego

postępowania przed PARP.

Podstawą wyroku jest art. 61 ust8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.