Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 11/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 3 par. 2 pkt 8, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie remontu ogrodzenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 stycznia 2008r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 16 stycznia 2008r., Z. P. zawarł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trzech prowadzonych przez ten organ na jego wniosek postępowaniach w sprawie wznowienia postępowań dotyczących samowolnie wybudowanego domu mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz ogrodzenia. Skarżący wniósł o ukaranie na podstawie art. 37 kpa pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie jego sprawy

w terminie wskazując, iż pismem z dnia 14 maja 2007r. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego, a odpowiedź otrzymał dopiero w dniu 9 listopada 2007. Skarżący zarzucił, że załatwienia sprawy z półrocznym opóźnieniem nie uzasadnia żaden przepis.

Pismo to zostało przekazane w dniu 22 stycznia 2008r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który następnie

w dniu 17 lutego 2008r. przekazał je wraz z aktami spraw oraz odpowiedzią na skargi.

Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, skargi zostały rozdzielone.

Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia 22 lipca 1999r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie remontu ogrodzenia.

W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przytoczył treść decyzji oraz wyroków NSA Ośrodek Zamiejscowy, jakie zapadły w sprawie ogrodzenia wykonanego przez T. i A. małżonków S., przebieg postępowania po złożeniu przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania i wskazał, że w dniu 5 listopada 2007r. wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie ogrodzenia działek należących do małżonków S., zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia 22 lipca 1999r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, umarzającą postępowanie w sprawie remontu ogrodzenia. Decyzję tę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia 24 stycznia 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Przede wszystkim wskazać należy, iż skarga na bezczynność organów,

o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa, ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel instytucji skargi na bezczynność wynika

z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi nie jest karanie organów, ani też ich pracowników za niezałatwienie sprawy w terminie, jak tego domaga się skarżący, lecz zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została wniesiona przez Z. P. już po otrzymaniu przez niego wydanej w dniu 5 listopada 2007r. decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, a więc decyzji rozstrzygającej złożony przez niego wniosek. Z tego powodu, że sprawa przez organ już została załatwiona również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając złożone przez skarżącego zażalenie z dnia 25 listopada 2007r. na bezczynność, postanowieniem z dnia 31 grudnia 2007r. odmówił wyznaczenia Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowego terminu rozpatrzenia sprawy.

Zarówno w orzecznictwie / por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 IV SAB 14/86 – ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004r. sygn. II SAB/Gd 46/03 Lex nr 203323/ jak i w doktrynie /por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją

T. Wosia W-ctwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r. str. 89, B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie I str. 147/ zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił.