Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 31/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy – Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2018 r. po rozpoznaniu wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie prowadzonej pod znakiem [...] postanawia: przyznać H. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 czerwca 2018r. skarżąca H. M. wniosła

o zwolnienie od kosztów sądowych. Przy piśmie z dnia 9 czerwca 2018r. przesłano wnioskodawczyni formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 5 lipca 2018r. do Sądu wpłynął uzupełniony formularz wniosku PPF.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1406 złotych miesięcznie. Posiada mieszkanie w [...] o pow. 30 m² (zaniedbane, do remontu) a także zniszczony dom w [...] z lat pięćdziesiątych, bez instalacji umożliwiających zamieszkanie, usytuowany na terenach podmokłych. Wnioskodawczyni nie wykazała jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Do ponoszonych wydatków zaliczyła opłatę: za mieszkanie – 410 zł, opłatę za energię elektryczną ok. 197 zł, doładowanie telefonu – od 30 do 60 zł, leki – od 30 do 60 zł, podatek 39 zł, wydatki na optyka – 110 zł, wydatki na pastę do zębów – około 40 zł. Zaznaczyła, że po opłaceniu ww. opłat pozostaje jej ok. 20 zł dziennie na bieżące utrzymanie (zakup żywności, środków czystości itp.).

Do wniosku dołączyła m.in. kserokopię: decyzji ZUS z dnia [...] marca 2018r.

o waloryzacji emerytury wskazującej wysokość pobieranej emerytury, kserokopię informacji o wysokości opłat za mieszkanie, kserokopię paragonów, faktur za ponoszone wydatki na leki oraz dwukrotne wezwania do zapłaty.

Rozpatrując niniejszy wniosek zważono co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawioną

w złożonym wniosku uznano, iż wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Utrzymuje się bowiem z niewielkiego świadczenia emerytalnego w wysokości 1406 złotych miesięcznie, które niewątpliwie służą wyłącznie na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Przyjąć zatem należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku

w koniecznym utrzymaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.