Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 744/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, , po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... stycznia 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia ... marca 2007 r. - nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w tym samym dniu - C. S.A. zwana dalej Skarżącą wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... stycznia 2007 r. Nr ... utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia ... października 2006 r. Nr ... odmawiającej zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 913,75 zł. W skardze tej Skarżąca zaznaczyła, że zaskarżona decyzja została jej doręczona dnia 5 lutego 2007 r.

Z akt administracyjnych wynika natomiast, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona dnia 2 lutego 2007 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczenie przesyłki w tym dniu zostało potwierdzone podpisem "L". Ponadto Poczta Polska w odpowiedzi na pismo organu odwoławczego z dnia 12 lutego 2007 r., poinformowała, że przedmiotowa przesyłka została doręczona dnia 2 lutego 2007 r., a odbiór kwitowała osoba upoważniona do odbioru korespondencji Pani M. L. - recepcjonistka Skarżącej. Na potwierdzenie tego faktu załączyła kserokopię w/w zwrotnego potwierdzenia odbioru, na której widnieje napis "M. L. odebrałam 02.02.2007 r." wraz z pieczęcią Skarżącej.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 marca 2007 r. wezwano Skarżącą do wyjaśnienia na jakiej podstawie wskazała w skardze jako datę odbioru skarżonej decyzji dzień 5 lutego 2007 r. oraz nadesłania dokumentu potwierdzającego odbiór przesyłki zawierającej tę decyzję we wskazanej dacie. Ponadto poinformowano, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż Skarżąca odebrała skarżoną decyzję w dniu 2 lutego 2007 r.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2007 r. Skarżąca oświadczyła, że w związku ze zmianą adresu w dniu 29 stycznia 2007 r. pod adresem przy ul... nie było jej pracowników. Zwrotkę podpisała osoba nieuprawniona, Pani ta była pracownicą ochrony. Osoba ta nie jest i nie była pracownikiem Skarżącej, a w dniu 29 stycznia 2007 r. nie posiadała również upoważnienia do odbiory poczty. List polecony został doręczony Skarżącej w dniu 5 lutego 2007 r. już do nowej siedziby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił,

co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako P.p.s.a. do skutecznego wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 151 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm. - powoływanej dalej jako ustawa Ordynacja podatkowa) osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji.

Jednocześnie w myśl art. 146 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu poczty elektronicznej, jeżeli wystąpiono o doręczanie pism drogą elektroniczną. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy (§ 2).Tym samym w świetle powyższych przepisów aby decyzja została skutecznie doręczona, muszą być spełnione dwa warunki, tj. decyzję należy doręczyć na właściwy adres osobie upoważnionej do odbioru korespondencji.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca twierdzi, iż w dniu 2 lutego 2007 r. przesyłka zawierająca skarżoną decyzję została odebrana przez osobę nieuprawnioną do odbiory korespondencji. Zdaniem Skarżącej Pani M. L. była pracownikiem ochrony, a w dniu 29 stycznia 2007 r. nie posiadała upoważnienia do odbioru poczty, zatem list polecony z przedmiotową przesyłką został Skarżącej doręczony dnia 5 lutego 2007 r. do nowej siedziby.

Na podstawie art. 151 w związku z art. 146 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa mając na uwadze fakt, iż Skarżąca pomimo wezwania Sądu nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających przedstawiona przez nią sytuację oraz nie zawiadomiła organu o zmianie adresu siedziby, zdaniem Sadu przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona Skarżącej dnia 2 lutego 2007 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do decyzji oraz korespondencja Poczty Polskiej.

W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości fakt, iż przedmiotowa przesyłka została doręczona na właściwy adres osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, tj. Pani M. L. w poprzedniej siedzibie Skarżącej.

Po pierwsze z pisma przesłanego przez Skarżącą jedynie wynika, że Pani M. L. była pracownicą ochrony, a nie Skarżącej oraz nie posiadała upoważnienia do odbioru korespondencji w dniu 29 stycznia 2007 r. W piśmie tym Skarżąca nie wskazała, iż w dniu 2 lutego 2007 r., tj. w dniu odbioru przesyłki zawierającej skarżoną decyzję, Pani M. L. nie posiadała upoważnienia do odbioru korespondencji. Nie przedstawiła również, żadnych dokumentów z których wynikałoby odebranie przesyłki 5 lutego 2007 r. przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji.

Po drugie Poczta Polska w odpowiedzi na pismo organu odwoławczego z dnia

12 lutego 2007 r., poinformowała, że przedmiotowa przesyłka została doręczona dnia

2 lutego 2007 r., a odbiór kwitowała osoba upoważniona do odbioru korespondencji Pani M. L. - recepcjonistka Skarżącej. Na potwierdzenie tego faktu załączyła kserokopię w/w zwrotnego potwierdzenia odbioru, na której widnieje napis "M. L. odebrałam 02.02.2007 r." wraz z pieczęcią firmową Skarżącej.

Po trzecie zgodnie z przepisem art. 151 ustawy Ordynacja podatkowa w niniejszej sprawie Pani M. L. była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji ponieważ posiadała pieczęć firmową Skarżącej, którą przystawiła na kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru, czym w przekonaniu Sądu potwierdziła swoje umocowanie do odbioru korespondencji Skarżącej w dniu 2 lutego 2007 r. Ponadto Sąd wskazuje, iż pogląd taki ma uzasadnienie w jednolitym, w tym zakresie orzecznictwie sądów administracyjnych. Dla przykładu Sąd wskazuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2004 r., o sygn. akt. III SA 3374/02 (publ. LEX nr 158471), w którym skład orzekający stwierdził, że w przypadku doręczenia pisma pracownikowi, należy przyjąć domniemanie, iż osoba, która dysponuje pieczęcią osobistą pracodawcy i potwierdza odbiór korespondencji, jest osobą upoważnioną do odbioru pism. Natomiast w kolejnym wyroku z dnia 19 września 2003 r., o sygn. akt III SA 3253/02 (publ. LEX nr 148961) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stanął na stanowisku, że decyzję odebrała i pokwitowała osoba upoważniona przez spółkę do odbioru korespondencji na poczcie, na co wskazuje okoliczność dysponowania przez tę osobę pieczątka spółki.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, iż przedmiotowa przesyłka zawierająca skarżoną decyzję została doręczona Skarżącej w dniu 2 lutego 2007 r., zatem wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 marca 2007 r. (niedziela), tym samym ostatnim dniem, w którym Skarżąca mogła złożyć skargę był 5 marca 2007 r. (poniedziałek). Natomiast uczyniła to w dniu 7 marca 2007 r., tj. po upływie terminu.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż w myśl art. 87 P.p.s.a. w przypadku uchybienia terminowi do złożenia skargi strona może w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć wniosek o przywrócenie terminu (§ 1) wykonując jednocześnie czynność która nie została dokonana (§ 4). Wniosek ten powinien zawierać uprawdopodobnienie okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu (§ 2). W tym miejscu Sąd zauważa, iż Skarżąca w przedmiotowej sprawie nie skorzystała z tego prawa, gdyż termin do wniesienia owego wniosku upłynął dnia 9 lutego 2007 r. (piątek).

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.