Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1090/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 82
journal: Dz.U. 2020 poz 722
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot akcyzy oddala skargę.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. – dalej strona, skarżący- zwróciła się w dniu 12 marca 2021 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zwrot akcyzy z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych - piwa w wysokości [...] zł.

Do wniosku strona załączyła następujące dokumenty:

- pismo "Wniosek o zwrot akcyzy wskutek eksportu wyrobów akcyzowych" z dnia 12 marca 2021 r.;

- pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...]r. znak: [...];

-wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] r. znak: [...];

-faktury zakupu od podmiotów: B nr [...]z dn. [...], C Sp. z o.o. nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...],nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...]; wraz z potwierdzeniami płatności-przelew [...];

-faktury sprzedaży do: D, China nr: [...]z dnia [...], E, S. nr [...]z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], F nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...]z dnia [...], nr [...]z dnia [...], G, China nr [...]z dnia [...], H, S. nr [...] z dnia [...] wraz z dokumentami potwierdzającymi wydanie towaru z magazynu Spółki;

-dokumenty przewozowe wraz z tłumaczeniem: [...] z dnia [...], Morski list przewozowy [...] z dnia [...], Morski list przewozowy [...] z dnia [...], Morski list przewozowy [...] z dnia [...], Morski list przewozowy [...] z dnia [...], Morski list przewozowy [...] z dnia [...];

-komunikat IE599 - Potwierdzenie wywozu (wydruk) o numerach: [...], [...], [...], [...],[...];

-tłumaczenie przepisów akcyzowych w Chińskiej Republice Ludowej;

-wyliczenia akcyzy w formie tabeli programu Microsoft Exel.

Z uwagi na okoliczność, iż przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych wymaganych przepisami prawa zawartymi w art. 82 ustawy o podatku akcyzowym (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 722 ze zm.) Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie art.169 §1 ustawy Ordynacja podatkowa wezwał stronę pismem z dnia 22 marca 2021r., do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez: przedłożenie oryginałów dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju do piwa [...] ujętego w fakturach zakupu wystawionych przez :

1. C sp. z o.o., ul. [...], [...]nr:

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

[...]z dnia [...],

2. B, ul. [...], [...]nr [...]z dnia [...]r.

Jednocześnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. pouczył wnoszącego podanie, że niewypełnienie warunków wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 13 kwietnia 2021 r. Spółka wyjaśniła, że dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju jest faktura zakupowa Wnioskodawcy od hurtowników. Zdaniem Spółki faktura ta bez wątpienia potwierdza nabycie towaru z opłaconą akcyzą. Płatnikiem akcyzy są browary, zaś towar nabywany jest od hurtowni spożywczych. Nie ma zatem wątpliwości, że akcyza została uregulowana.

Z tego względu, w trybie art.188 Ordynacji podatkowej Wnioskodawca wniósł o zwrócenie się przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. do podmiotów :

C Sp. z o.o. oraz B o przedstawienie faktur zakupowych piwa przez Spółkę wraz z akcyzą i wyeksportowanych poza terytorium kraju.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie przedstawił dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju od piwa będącego przedmiotem wniosku o zwrot akcyzy, postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B., działając na podstawie art. 169 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Strony z dnia 12 marca 2021 r., w sprawie zwrotu akcyzy z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ pierwszej instancji podkreślił, iż A Sp. z o.o. zwracając się z wnioskiem o zwrot akcyzy - pomimo wezwania organu podatkowego, stosownie do art.169 § 1 Ordynacji podatkowej do usunięcia braków formalnych podania, braków tych w wyznaczonym terminie nie usunęła. W związku z tym również żądanie strony, w trybie art.188 ustawy Ordynacja podatkowa nie mogło być spełnione.

W zażaleniu pełnomocnik strony zarzucił organowi naruszenie:

1) art.169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.82 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym poprzez bezpodstawne przyjęcie, że wniosek Spółki był obarczony brakiem formalnym w postaci nieprzedłożenia dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, mimo że Spółka załączyła do wniosku o zwrot akcyzy, m.in. faktury zakupu, dokumenty przewozowe, faktury sprzedaży, rozliczenia z kontrahentami, odpowiednie zestawienia transakcji, które to dokumenty powinny podlegać ocenie merytorycznej zgodnie z przepisami u.p.a.;

2) art.165 § 1 o.p. oraz art.155 § 1 w zw. z art.188 o.p. poprzez niewszczęcie postępowania wyjaśniającego przez Naczelnika US oraz zaniechanie zwrócenia się przez Naczelnika US we właściwym trybie do kontrahentów Strony (wskazanych we wniosku) o przedstawienie faktur zakupowych w celu ustalenia dokładnego łańcucha sprzedaży, o co wnioskowała Strona w piśmie z dnia 13 kwietnia 2021r.;

3) art.122, art.187 § 1 i art.190 o.p. w zw. z art.82 ust. 4 pkt 1 u.p.a. w zw. z art.33 i art. 35 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EW poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, w szczególności dokumentów załączonych do wniosku Spółki o zwrot akcyzy, polegającą na przyjęciu, że nie doszło do zapłaty akcyzy na terytorium kraju, w efekcie czego Spółka nie może ubiegać się o zwrot akcyzy, mimo że przedstawiła wystarczające dokumenty, potwierdzające prawo do zwrotu akcyzy.

W opinii Spółki obowiązek wszczęcia postępowania wyjaśniającego potwierdza wyrok NSA z dnia 31 maja 2016r. sygn.. akt I GSK 1563/14. Wskazując na ww. wyrok Strona stwierdziła, że uzasadnione było rozpatrzenie wniosku dowodowego Spółki i zwrócenie się o przedstawienie faktur zakupowych towarów przez kontrahentów Spółki wraz z akcyzą i wyeksportowanych poza terytorium kraju. Spółka podkreśliła, że wszystkie przedstawione dokumenty załączone do wniosku stwierdzić uzasadniają zwrot akcyzy. Ze względów systemowych (konstrukcja podatku) akcyza musiała zostać opłacona na terytorium kraju.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy sporne postanowienie w mocy.

Wskazał, iż na gruncie prawa krajowego właściwość organów podatkowych oraz tryb i termin zwrotu akcyzy z tytułu eksportu oraz dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą reguluje ustawa o podatku akcyzowym i wydane na jej podstawie rozporządzenie wykonawcze.

Zgodnie z art. 82 ust.2 ustawy o podatku akcyzowym, w brzmieniu właściwym dla sprawy, w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy;

1) podatnikowi, który dokonał eksportu tych wyrobów akcyzowych, albo

2) podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich eksportu

- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w ciągu roku od dnia dokonania eksportu wraz z dokumentami, o których mowa w ust.4.

Podatnik lub podmiot, o którym mowa w ust.2, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego:

1) dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju;

2) udokumentowane potwierdzenie wywozu wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Unii Europejskiej w rozumieniu art. 4 unijnego kodeksu celnego, w sposób zgodny z przepisami prawa celnego, a w przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust.

2 rozporządzenia 2015/2446, zaświadczenie, o którym mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Dodatkowo wskazał, że zgodnie z art. 14 ustawy o podatku akcyzowym, organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy, o którym mowa w art. 42 ust. 4 i 8, art. 46p ust. 1, art. 82 ust. 1, 2 i 2e oraz art. 89 ust. 2f, są naczelnik urzędu skarbowego, któremu została złożona deklaracja podatkowa dla tej akcyzy lub który wydał decyzję określającą wysokość tej akcyzy, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej (ust.9).

Z powołanego unormowania wynika, że zwrotu akcyzy dokonuje naczelnik urzędu skarbowego, u którego dokonano rozliczenia i zapłaty akcyzy. Do wniosku strona winna dołączyć określone dokumenty, w tym dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

Organ zaznaczył, iż A Sp. z o.o. występując z wnioskiem o zwrot akcyzy do eksportu wyrobów akcyzowych: piwa, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju w wysokości [...] zł nie przedłożyła dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, pomimo iż wśród załączników w pkt.1 wniosku wymieniła "dokumenty potwierdzające zapłatę na terytorium kraju: faktura VAT z opłaconą akcyzą na terytorium kraju od podmiotów: "C" Sp. z o.o., B, rozrachunki z krajowymi dostawcami potwierdzające saldo rozliczeń, dane kontrahentów, którzy opłacili akcyzę w Polsce".

Ze względu na fakt, iż Wnioskodawca nie dołączył do wniosku o zwrot akcyzy wymaganych dokumentów Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej pismem z dnia 22 marca 2021 r. zasadnie wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku z dnia 12 marca 2021 r. poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju od piwa ujętego na fakturach zakupu właściwie pouczając, iż niewypełnienie warunków niniejszego wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie wnoszący podanie nie usunął braków formalnych podania stąd zdaniem Dyrektora organ I instancji był uprawniony do wydania zaskarżonego postanowienia.

Dyrektor powołał się na wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 495/11 potwierdzający prawidłowość wydanego postanowienia w sprawie.

Podkreślił, że stosownie do obowiązujących przepisów prawa merytoryczne rozpatrzenie wniosku o zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych wymaga złożenia żądania na stosownym formularzu oraz dokumentów, które należy do niego dołączyć.

Zaznaczył, że przedłożenie faktur zakupu wyrobów akcyzowych nie stanowi dowodu na to, że doszło do zapłaty akcyzy na rzecz Skarbu Państwa. Faktury zakupu potwierdzają jedynie fakt nabycia wyrobów akcyzowych, a nie to, czy od tych wyrobów została odprowadzona akcyza. Z tego też powodu nie można było rozpoznać wniosku o zwrot akcyzy na podstawie wskazanych przez Stronę dokumentów.

Wbrew twierdzeniem Strony zdaniem Dyrektora w sprawie nie doszło do naruszenia krajowych przepisów prawa materialnego i proceduralnego jak również regulacji unijnych w tym art.33 i art.35 Dyrektywy Rady 2008/118/WE poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, w szczególności dokumentów dołączonych do wniosku o zwrot akcyzy. Podkreślił, że instytucja zwrotu akcyzy dotyczy tylko sytuacji, gdy wcześniej doszło do zapłaty akcyzy w państwie, z którego dokonywany jest eksport wyrobów do innego państwa. Wymaga to wykazania przez wnioskodawcę, że od tych wyrobów została zapłacona akcyza w Polsce. Zatem niesłusznym jest zarzut nieprzeprowadzenia przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. postępowania polegającego na zwróceniu się do kontrahentów Strony o przedstawienie faktur zakupowych w celu ustalenia łańcucha sprzedaży wyrobów. Nadmienił organ, że sprzedawcy towarów A Sp. z o.o. podmioty: C Sp. z o.o. oraz B nie są podatnikami akcyzy. Nie można więc stawiać tezy, że obowiązkiem organu podatkowego było ustalenia łańcucha dostawców piwa do Spółki, podczas gdy ustawodawca w art. 82 ust.2 ustawy o podatku akcyzowym ograniczył ilość podmiotów, którym przysługuje zwrot akcyzy, w przypadku eksportu wyrobów w akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju tj. zwrot akcyzy przysługuje podatnikowi, który dokonał eksportu tych wyrobów akcyzowych, albo podmiotowi, który nabył te wyroby od podatnika i dokonał ich eksportu.

Wskazał odnosząc się do argumentacji podniesionej przez Stronę o obowiązku wszczęcia postępowania wyjaśniającego, zgodnie z treścią wyroku NSA z dnia 31 maja 2016 r. sygn.. akt I GSK 1563/14, iż wyrok ten dotyczył odmiennego stanu faktycznego niż przedmiotowa sprawa. Mianowicie jako dowód zapłaty akcyzy w kraju Strona przedstawiła faktury z wyszczególnioną kwotą akcyzy i wówczas niezbędnym było ustalenie czy sprzedawca był podmiotem, który zadeklarował i zapłacił akcyzę wykazaną na fakturach załączonych do wniosku. W niniejszej zaś sprawie w fakturach zakupu piwa nie wykazano zapłaty podatku akcyzowego.

W skardze do WSA w Gliwicach pełnomocnik strony zarzucił organowi naruszenie:

I. Przepisów postępowania w stopniu istotnym, mającym wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 169 § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez błędna ocenę materiału dowodowego przez Dyrektora IAS, polegającą na uznaniu, iż Spółka nie przedstawiła organowi dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, mimo że Naczelnik US wzywając Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot akcyzy nie sprecyzował, jakie konkretnie dokumenty są wymagane, aby wniosek o zwrot akcyzy został rozpatrzony merytorycznie,

2) art. 169 § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. w zw. z art. 82 ust. 4 pkt 1 u.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie przez Dyrektora lAS, że:

- wniosek Spółki o zwrot akcyzy był obarczony brakiem formalnym w postaci nieprzedłożenia wraz z ww. wnioskiem dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju, mimo że Spółka składając wniosek dołączyła do niego szereg dokumentów tj. faktury sprzedaży, rozliczenia z kontrahentami, odpowiednie zestawienie transakcji, umożliwiających merytoryczną ocenę zgodnie z przepisami u.p.a.,

- Spółka posiadała instrumenty do żądania od swoich kontrahentów dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy w sytuacji, gdy to Naczelnik US ma obowiązek wszcząć postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia zapłaty akcyzy przez kontrahentów Strony w ramach łańcucha sprzedaży,

3) art. 169 § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. w zw. z art. 82 ust. 4 pkt 1 u.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie przez Dyrektora lAS, że Naczelnik US w postanowieniu o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o zwrot akcyzy nie dokonał oceny merytorycznej prawa Spółki do zwrotu akcyzy, mimo że Naczelnik US przeanalizował przedstawione przez Spółkę dowody i stwierdził, że nie potwierdzają one zapłaty akcyzy na terytorium kraju, w efekcie czego wniosek Spółki jest nieuzasadniony.

ii. Prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 82 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 u.p.a., art. 33 i art. 35 Dyrektywy Rady 2008/118/W z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EW poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że:

- wniosek o zwrot akcyzy stanowi uprawnienie Spółki, pod warunkiem łącznego spełnienia przez nią ustawowych przesłanek, co jest niezgodne z podstawowymi zasadami unijnego systemu akcyzowego, które wskazują na efektywne opodatkowanie wyrobów akcyzowych akcyzą w państwie konsumpcji danego wyrobu oraz jednokrotność opodatkowania akcyzą,

- przedstawione przez Spółkę dokumenty w postaci m.in. faktur zakupu, dokumentów przewozowych, faktur sprzedaży, rozliczeń z kontrahentami nie są wystarczającym potwierdzeniem zapłaty akcyzy na terytorium kraju, mimo, że przepisy u.p.a. oraz Dyrektywy Horyzontalnej nie regulują w sposób jednoznaczny, jakie dokumenty powinien przedstawić wnioskodawca, aby wykazać zapłatę akcyzy na terytorium kraju w sytuacji eksportu wyrobu akcyzowego,

- kontrahenci Spółki nie są podatnikami akcyzy, gdyż zwrot akcyzy przysługuje wyłącznie podatnikowi, który dokonał eksportu wyrobów akcyzowych, albo podmiotowi, który nabył te wyroby od podatnika i dokonał ich eksportu, co jest niezgodne z przepisami Dyrektywy Horyzontalnej, które przyznają prawo do zwrotu akcyzy większej liczbie podmiotów niż podatnik akcyzy lub pierwszy pośrednik w obrocie wyrobami akcyzowymi.

W konsekwencji wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawnie przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem sporne postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odpowiada prawu.

Zasadą ogólną postępowania toczącego się na podstawie przepisów O.p. jest jego oficjalność, co oznacza, że to organ jest zobligowany do jego prowadzenia i gromadzenia materiału dowodowego, w oparciu o który zostanie wydane rozstrzygnięcie. Wyraża się ona w tym, że organ administracyjny ma obowiązek z urzędu wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, niezależnie od tego, czy służy on udowodnieniu tez korzystnych dla strony postępowania, czy przeciwnie - pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia dla niej niekorzystnego.

Stosownie do art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

Zgodnie z art. 82 ust.2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy;

1) podatnikowi, który dokonał eksportu tych wyrobów akcyzowych, albo

2) podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich eksportu

-na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w ciągu roku od dnia dokonania eksportu wraz z dokumentami, o których mowa w ust.4.

Podatnik lub podmiot, o którym mowa w ust.2, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego:

1) dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju;

2) udokumentowane potwierdzenie wywozu wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Unii Europejskiej w rozumieniu art. 4 unijnego kodeksu celnego, w sposób zgodny z przepisami prawa celnego, a w przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia 2015/2446, zaświadczenie, o którym mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne. (ust.2 pkt 4

Z powyższego wynika, że w sytuacji eksportu piwa do Chin czyli eksportu towarów dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju stanowią wskazane wymogi ustalone w przepisach szczególnych w rozumieniu art. 168 § 2 O.p., których niespełnienie przez wnoszącego podanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, ze stosownym pouczeniem, a w razie jego nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych podania organ nie może prowadzić postępowania, w tym także gromadzić materiału dowodowego, gdyż – jak wyżej wspomniano – postępowanie może wszcząć jedynie wniosek kompletny i formalnie poprawny.

Z tego też względu za nieuzasadnione należy uznać zarzuty pełnomocnika strony dotyczące naruszenia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej art. 169 § 1 O.p. i art., w zw z art. 82 ust.4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym albowiem żądanie organu dot. wezwania do przedłożenia w/w dokumentów znajduje oparcie w przepisach art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 168 § 2 w zw. z 169 § 1 O.p.

Nie stanowią dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju; dokumenty dołączone przez stronę do wniosku w tym przedłożone faktury zakupowe od C sp. z o.o. oraz B. Z faktur tych wynika fakt uregulowania w cenie wyrobu podatku od towarów i usług w stawce podatkowej 23 %, brak jest jednak zapisów wskazujących, by akcyza zawarta została w cenie wyrobu. Skoro ustawodawca uzależnia zwrot akcyzy od dostarczenia organowi dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy w kraju wymóg ten musi przez wnioskodawcę być spełniony.

Nie jest zasadnym zarzut naruszenia art. 82 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 u.p.a., art. 33 Dyrektywy Rady 2008/118/W z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EW - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wniosek o zwrot akcyzy uzależniony jest od spełnienia ustawowych przesłanek niezgodnych z zasadami prawa unijnego. Zasady zwrotu akcyzy zostały uregulowane w zgodzie prawa unijnego w tym dyrektywy horyzontalnej. Podstawowymi zasadami unijnego systemu akcyzowego jest efektywne opodatkowanie wyrobów akcyzowych akcyzą w państwie konsumpcji danego wyrobu oraz jednokrotności opodatkowania akcyzą (por. m.in. S. Parulski, Akcyza. Komentarz, Wolters Kluwer 2015, pkt 1 komentarza do art. 82). Konsekwencją obowiązywania tych zasad jest to, że podatnikom przysługuje zwrot zapłaconego podatku akcyzowego w sytuacjach, gdy akcyza zostanie zapłacona w jednym państwie członkowskim, a następnie wyrób akcyzowy zostanie wywieziony do innego państwa członkowskiego lub poza UE. Przepisy unijne nakazują w takim przypadku wprowadzenie procedury zwrotu akcyzy dla podmiotów, które poniosły koszt akcyzy oraz wysłały wyroby akcyzowe poza terytorium danego państwa członkowskiego. Zasadą więc jest, że wewnątrzwspólnotowa dostawa lub eksport wyrobów akcyzowych nie są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu akcyzą w Polsce. Zakładając bowiem, że wewnątrzwspólnotowe nabycie lub import wyrobów akcyzowych będą stanowiły czynność opodatkowaną w kraju dostawcy, wcześniej zapłacony w Polsce podatek akcyzowy powinien być dostawcy zwrócony. Jeżeli zatem doszło do eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, zwrot akcyzy przysługuje podmiotowi który nabył te wyroby od podatnika podatku akcyzowego który podatek ten zapłacił. W tym przypadku zapłata akcyzy przez nabywcę dokonującego eksportu dokonana została w cenie wyrobu akcyzowego nabytego od podatnika akcyzy, który uiścił podatek akcyzowy na rachunek izby celnej (por. m.in. S. Parulski, Akcyza. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, pkt 1 i 2 komentarza do art. 82). Przepis art. 33 ust. 1 dyrektywy horyzontalnej przewiduje, że bez uszczerbku dla art. 36 ust. 1, w przypadku gdy wyroby akcyzowe dopuszczone już do konsumpcji w jednym państwie członkowskim są przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim w celu ich dostawy lub wykorzystania w tym państwie, podlegają one podatkowi akcyzowemu, a podatek ten staje się wymagalny w tym drugim państwie członkowskim" oraz że na użytek niniejszego artykułu "przechowywanie do celów handlowych" oznacza przechowywanie wyrobów akcyzowych przez osobę inną niż osoba prywatna lub przez osobę prywatną do celów innych niż na użytek własny i przewożenie tych wyrobów przez tę osobę, zgodnie z art. 32. Z przytoczonej regulacji dyrektywy wynika zasada jednokrotności opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych w kraju ich konsumpcji, a także obowiązek zwrotu zapłaconej akcyzy w przypadku "nieskonsumowania" danego wyrobu w kraju, z jego równoczesnym przemieszczeniem do innego państwa członkowskiego, eksportu. Sformułowane w sposób wyraźny w przytoczonych przepisach dyrektywy zasady zostały wprowadzone w ustawie o podatku akcyzowym stad zarzut błędnej wykładni art. 82 u.p.a. nie jest trafny .

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że ponieważ Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie istnienia przesłanek uwzględnienia skargi, zatem na mocy art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę należało oddalić.