Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 250/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu w części
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, par. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz poniesionych wydatków sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na dojazdy do lekarzy specjalistów, na wykup okularów z przepisanej recepty, na dojazdy do gabinetu rehabilitacyjnego w celu poprawy zdrowia, na wykup żywności i węgla na zimę p o s t a n a w i a 1. przyznać radcy prawnemu A. O. kwotę 445,64 zł (czterysta czterdzieści pięć 64/100 złotych) w tym tytułem: wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł (sto pięćdziesiąt 44/100 złotych), 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. O.(k. 63).

W piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2018 r. oraz na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. radca prawny A. O. podtrzymała skargę skarżącego oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części. Ponadto wniosła o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1800 cm3 na trasie Ł. – B. – Ł. w dniach 19.12.2017 r. (w celu zapoznania się z aktami sprawy) oraz w dniu 9.01.2018 r. na rozprawę w łącznej kwocie 300,85 zł plus VAT zł (360 km x 0,8358 zł - k. 88-90,91).

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.

Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia należało doliczyć 150,44 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do tut. Sądu na rozprawę tj. w dniu 9 stycznia 2018 r. (k. 91). Radca prawny A. O. odbyła podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechała łącznie 180 km. Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27, poz. 271), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 180 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 150,44 zł.

Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

§ 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu.

W pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechanie 180 km w dniu 19.12.2017 r. celem zapoznania się z aktami sprawy należało oddalić. Podkreślić bowiem należy, iż w sprawie sygn. akt II SA/Bk 106/17 postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. został przyznany temu samemu pełnomocnikowi zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł za podróż samochodem osobowym na trasie Ł. – B. – Ł, w sprawie tego samego skarżącego w dniu 19.12.2017 r. Tym samym koszty przyjazdu do Sądu w dniu 1912.2017 r. zostały już pokryte.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 445,64 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 - 3 w zw. z § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.