Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 384/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art. 87
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P.G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Skarżący P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 16 sierpnia 2018 r. wezwano 23 sierpnia 2018 r. Skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy wskazany przez niego pełnomocnik jest jedną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") oraz do przedłożenia udzielonego mu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem pominięcia wskazanego pełnomocnika.

Nadto na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 sierpnia 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego os skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi.

Obydwa powyższe wezwania wysłano w jednej przesyłce, która została doręczona skarżącemu 30 sierpnia 2018 r. (k. 13v akt sądowych).

Oddział Finansowo – Budżetowy Sądu przedłożył do akt sprawy 11 września 2018 r. potwierdzenie polecenia przelewu z tego samego dnia na kwotę 100 zł dotyczącego wpisu sądowego od skargi PG (k. 14 akt sądowych).

W piśmie z [...] września 2018 r. Skarżący poinformował o swojej trudnej sytuacji materialnej wskazując jednocześnie, że nie umiał uzbierać pieniędzy, bo wszystko szło na życie, a nadto jego pracodawca opóźnił się z wypłatą jego wynagrodzenia. Dodatkowo Skarżący wspomniał, że był obłożnie chory i w związku z tym poprosił o przyjęcie opłaty. Do pisma dołączył kopię potwierdzenia przelewu wpłaty wpisu sądowego z [...] września 2018 r.

Na podstawie zarządzenia z 17 września 2018 r. wezwano Skarżącego do oświadczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy jego pismo z [...] września 2018 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem przyjęcia w razie braku odpowiedzi, iż stanowi ono taki wniosek oraz do uprawdopodobnienia baku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Dodatkowo poinformowano Skarżącego o treści art. 87 p.p.s.a.

W odpowiedzi Skarżący w piśmie z [...] października 2018 r. oświadczył, że jego pismo z [...] września 2018 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu. W załączeniu do pisma Skarżący przedłożył oświadczenie o jego braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, w którym stwierdzał, że decyzja ARiMR nie została mu doręczona oraz, że nie zna Pana S.. Wyjaśnił, że wpisu od skargi nie wpłacił bez własnej winy, ponieważ w wymaganym terminie nie miał pieniędzy z powodu zadęć komorniczych. Pieniądze na wpis otrzymał od znajomego. Argumentował, że nie ma wykształcenia prawniczego i nie wiedział, że może złożyć wniosek o zwolnienie go z opłaty sądowej, ponieważ nie został o tym pouczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi okazał się niezasadny.

Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i 2. p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu.

Mając powyższe na uwadze w pierwszej kolejności należało ustalić, kiedy swój bieg rozpoczął termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłkę zawierającą między innymi wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono Skarżącemu 30 sierpnia 2018 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął 6 września 2018 r. Z polecenia przelewu przedłożonego zarówno przez Skarżącego jak i

Oddział Finansowo – Budżetowy Sądu wynika, że zlecenia przelewu dokonano 11 września 2018 r., a zatem już po upływie terminu do jego uiszczenia.

Mając jednak na uwadze, że w piśmie z [...] września 2018 r. Skarżący wskazał niejednoznacznie, że uchybił terminowi nie z własnej winy, Sąd wezwał Skarżącego do oświadczenia, czy pismo z [...] września 2018 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu, a jeśli tak, to również do uprawdopodobnienia braku winy Skarżącego w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał, że pismo z [...] września 2018 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a nadto oświadczył, że nie miał pieniędzy z powody zajęć komorniczych, kwotę wpisu uiścił z pomocą znajomego oraz że nie został pouczony o możliwości zwolnienia go z opłat sądowych.

Przechodząc zatem do rozpoznania zasadności samego wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenił, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Za niewystarczające należało uznać samo oświadczenie Skarżącego o braku winy w uchybieniu terminowi, gdyż powoływane w nim okoliczności nie uprawdopodobniły przesłanek braku winy w uchybieniu terminowi. W szczególności Skarżący nie uprawdopodobnił nawet w minimalnym stopniu, że w trakcie biegu terminu, tj. od 31 lipca 2018 r. do 6 sierpnia 2018 r., istniały obiektywnie niezależne od niego okoliczności, przez których zaistnienie Skarżący bez własnej winy nie był w stanie uiścić w terminie wpisu sądowego od skargi. Podkreślenia również wymaga, że w piśmie z [...] września 2018r. Skarżący wskazywał, że otrzymał wynagrodzenie z opóźnieniem oraz chorował. Natomiast w oświadczeniu o braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu w ogóle nie odniósł się do powoływanych wcześniej okoliczności ani nie przedstawił argumentacji je uprawdopodabniającej jak również nie przedłożył żadnych dowodów na potwierdzenie, że w istocie wynagrodzenie otrzymał z opóźnieniem czy był chory, na skutek czego wpis sądowy uiścił po upływie zakreślonego terminu.

Sąd wskazuje, że podnoszone przez Skarżącego okoliczności jego trudnej sytuacji finansowej mogłyby mieć znaczenie przy rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, ale takiego wniosku Skarżący nie złożył.

Dodatkowo Sąd zauważa, że twierdzenia Skarżącego o braku pouczenia go o możliwości zwolnienia z opłat sądowych są nieprawdziwe, gdyż wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu Skarżący otrzymał pouczenie w tym zakresie. Było ono zawarte w pkt 4 pisma doręczającego Skarżącemu zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.