Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 231/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody D. z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy wielorodzinnej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z 29 marca 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej – A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniósł skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy wielorodzinnej. Zaskarżoną decyzją Wojewoda D. uchylił na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzję Prezydenta W. z dnia 6 listopada 2009 r. nr [...] i przekazywał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Pismem procesowym z dnia 3 sierpnia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Uzasadniając wniosek wskazał, że ze względu na podniesione w skardze istotne wątpliwości dotyczące możliwości rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym i zaniechania przekazywania jej do ponownego rozpatrzenia, zachodzi potrzeba wnikliwego wyjaśnienia przez Sąd okoliczności sprawy przed przystąpieniem do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W ocenie pełnomocnika, ponowne rozpatrzenie sprawy - do czego obecnie zobowiązany jest Prezydent W., - może bowiem okazać się zupełnie zbyteczne i bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy Sąd podzieli stanowisko skarżącej Spółki co do możliwości przeprowadzenia uzupełniającego postępowania przez organ odwoławczy. Natychmiastowe wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z możliwym opóźnieniem w rozpoczęciu inwestycji w sytuacji, gdy będzie ona przedmiotem kolejnych postępowań odwoławczych, albowiem od decyzji wydanej w następstwie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przysługuje odwołanie. Ponadto zdaniem autora wniosku, usunięcie ewentualnej wadliwości rozstrzygnięć organów administracji i wyjaśnienie wątpliwości z tymi rozstrzygnięciami związanych, ma znaczenie również w kontekście ewentualnych późniejszych roszczeń skarżącego w stosunku do organów administracji. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będzie tez zasadne z punktu widzenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, wyrażonej w K.p.a. Co więcej, pozytywne postanowienie w tym zakresie nie kłóci się z interesem publicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W świetle przytoczonych uregulowań instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania lub znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć również trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.

W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania podjętej na podstawie 138 § 2 k.p.a. decyzji kasacyjnej mocą której uchylone zostało rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Rozpoznając złożony wniosek w pierwszej kolejności godzi się wskazać, że podjęta na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzja kasacyjna ma charakter ściele procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Wydana przez organ odwoławczy decyzja kasacyjna nie wywołuje dla stron postępowania skutków prawnych związanych z treścią skonkretyzowanej w drodze decyzji normy prawnej. Z decyzji takiej nie wynikają dla stron postępowania konkretne uprawnienia lub obowiązki. Nie można zatem mówić o wykonalności decyzji kasacyjnej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania – węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku (tak też NSA w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10; WSA we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 3/10; WSA w Łodzi w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2009 r. II SA/Łd 921/09; WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 19 lutego 2009 r. II SA/Bk 477/08).

Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku należy wskazać, że chociaż zaskarżona decyzja wywołuje określone skutki procesowe, polegające na ukształtowaniu toku postępowania administracyjnego przez skierowanie sprawy do organu pierwszej instancji, to jednak nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji – jako ściśle procesowego aktu - naraził bezpośrednio skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skoro akt ten takich skutków nie wywołuje (porównaj aprobującą glosę A. Skoczylasa do postanowienie NSA z 17.7.2006 r.- I FZ 281/06 OSP 6/07 s.426).

W tej sytuacji brak jest - w przekonaniu Sądu - podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżącego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.