Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1408/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2007r. sygn. akt II SA/Kr 1408/05 oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia , wydaną w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić dla strony adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W dniu .... listopada 2007r. skarżąca M.W. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia ..... października 2007r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydaną w przedmiocie zasiłku celowego.

M.W. domaga się ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej z uwagi na trudną sytuację materialną, niski dochód rodziny, brak pracy. Wskazuje, iż przyznany zaskarżoną decyzją zasiłek celowy jest bardzo niski. Ponadto w uzasadnieniu swego wniosku o przyznanie prawa pomocy podnosi argumenty odnoszące się do merytorycznej strony swojej sprawy, a także Jej stosunku do sądów, państwa i innych organów stosujących prawo.

Zdaniem Sądu, wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż M.W. prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się jedynie z renty w wysokości ........zł. Ponadto korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej w C.

Z oświadczenia skarżącej zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż nie posiada ona na własność żadnych nieruchomości. Skarżąca nie wykazuje też faktu posiadania cennych przedmiotów czy też oszczędności.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy z zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.

Użyte w art. 246 cyt. ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, że zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, strona wykazała w sposób przekonywujący, iż nie jest w stanie uiścić kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. Zdaniem Sądu, biorąc w szczególności pod uwagę wysokość comiesięcznych dochodów strony skarżącej, zły stan zdrowia wnioskodawczyni, szczególną sytuację rodzinno – bytową, przyznanie wnioskodawczyni adwokata z urzędu jest zatem uzasadnione. Strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia kwalifikowanego zastępstwa prawnego bez uszczerbku w swoim utrzymaniu, a poniesienie przez nią tychże kosztów mogłoby spowodować zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w stopniu zagrażającym jej oraz jej najbliższych egzystencji. Dochody ze świadczenia rentowego, zdaniem Sądu, nie pozwalają skarżącej na poczynienie oszczędności w celu wygenerowania środków finansowych koniecznych dla opłacenia adwokata bądź radcy prawnego z wyboru.

Sąd zaś rozpatrując sprawę w kwestii przyznania prawa pomocy, bierze pod uwagę jedynie przesłanki ekonomiczne i sytuację materialno – finansową strony, a nie charakter czy też okoliczności sprawy, które merytorycznie uzasadniałyby bądź nie przyznanie kwalifikowanej pomocy prawnej w konkretnej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ).