Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2123/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P.C. działając przez swego pełnomocnika zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia 24 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 16 grudnia 2013r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 329zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenie skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem kancelarii pełnomocnika skarżącego, a to w dniach 20 grudnia 2013r. i 30 grudnia 2013r., a następnie została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu jako niepodjęta w terminie.

Skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do postanowień art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze (tj. w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu: pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie odebrał przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, a to w dniach 20 grudnia 2013r. i 30 grudnia 2013r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło dnia 3 stycznia 2014r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 10 stycznia 2014r. Pełnomocnik pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełnił tego braku fiskalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.