Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 130/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. S. o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] za nieprzekazanie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Rektorowi [...] grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Rektora [...] na rzecz Z. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2013 r. Z. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 21 września 2013 r. na bezczynność tego organu polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 5 lutego 2013 r.

W odpowiedzi na wniosek Rektor [...] przyznał, iż jako naganne należy traktować nieprzekazanie do Sądu powyższej skargi Z. S. w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednakże, zdaniem Rektora, w niniejszej sprawie miały miejsce szczególne okoliczności uzasadniające stanowisko o zasadności odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny. Z powodu bowiem wielości pism kierowanych przez skarżącego do Rektora [...] mógł po stronie organu wystąpić błąd co do oceny charakteru wniesionego przez skarżącego pisma z dnia 21 września 2013 r., zwłaszcza że według wiedzy organu wniosek skarżącego z dnia 5 lutego 2013 r. został przez ten organ załatwiony "pismem informacyjnym" oraz "pismem uzupełniającym" (nie wskazano daty tych pism). Ponadto Rektor [...] podkreślił, iż niniejsza skarga wpłynęła do organu w gorącym okresie nasilonej pracy i realizacji zadań związanych z sesją egzaminacyjną, a także prowadzeniem rekrutacji na studia w roku akademickim 2013/2014, co miało wpływ na przekazanie skargi ze zwłoką.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek Z. S. o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] jest zasadny.

Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).

W przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniach dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został przez ustawodawcę skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi – art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Spełnienie wymogów określonych wyżej umożliwia jedynie, a nie obliguje sąd administracyjny do wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że obowiązkiem sądu jest wzięcie pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy, a więc w szczególności przyczyn niewypełnienia przez organ obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 P.p.s.a., okresu, jaki upłynął od daty złożenia skargi oraz tego, czy obowiązki te zostały dopełnione przez organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny.

W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga Z. S. na bezczynność Rektora [...], dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 5 lutego 2013 r., wpłynęła do organu w dniu 24 września 2013 r. (k. 3 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 693/13).

Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Wbrew bowiem twierdzeniom organu, sprawa dotycząca rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej nie traci takiego charakteru z powodu nieusunięcia przez wnioskodawcę ewentualnych braków formalnych takiego wniosku. Złożona w takiej sprawie skarga do sądu administracyjnego winna być więc przekazana do sądu w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 ustawy.

Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana Sądowi w dniu 12 listopada 2013 r. (k. 3, 8-12 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 693/13), a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 9 października 2013 r.

W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., a to z uwagi na fakt, iż termin do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., wbrew twierdzeniom Rektora [...] nie wynosił 30 dni, lecz 15 dni od daty wpływu skargi do organu. Organ ten niewątpliwie uchybił temu terminowi w sposób, który nie można uznać za nieznaczny.

Ustalając wysokość nałożonej grzywny Sąd wziął jednak pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest fakt przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, wyjaśnienie przez organ przyczyn niedochowania terminu, a także okres, jaki upłynął od daty złożenia skargi. Sąd miał również na uwadze, iż Rektor [...] nie stanowi organu administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, który ze swej istoty powołany jest do załatwiania indywidualnych spraw administracyjnych. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w najniższej, symbolicznej wysokości.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.