Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 326/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, ze ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy referent Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 lipca 2011 r. sprawy ze skargi J. P. [...] spółka cywilna i C. Z. [...] spółka cywilna na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; II. przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości w L.; III. zasądza od L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. na rzecz J. P. [...] spółka cywilna i C. Z. [...] spółka cywilna kwotę 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

J. P. i C. Z. prowadzący działalność gospodarczą jako J. spółka cywilna z siedzibą w N., w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/l.5/2010 złożyli do LAWP wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wzmocnienie potencjału turystycznego Nałęczowa – modernizacja i adaptacja budynku przy parku nałęczowskim na potrzeby wypoczynkowo – szkoleniowe" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej Działania 1.5 RPO WL 2007 – 2013.

Pismem z dnia 15 października 2010 r. LAWP wezwała skarżących do uzupełnienia wniosku w terminie 5 dni roboczych. W wezwaniu tym wyjaśniono m.in., że data rozpoczęcia działalności gospodarczej przez wnioskodawcę jest niespójna ze złożoną decyzją o nadaniu NIP, co należy uzupełnić zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie, wskazano na datę założenia spółki cywilnej (12 czerwca 2009 r.), stwierdzono, iż w ramach Załącznika 2 brak potwierdzenia nadania NIP Wnioskodawcy oraz zobowiązano wspólników do dołączenia dokumentów w tym wezwaniu wskazanych.

W wykonaniu wezwania, Skarżący złożyli LAWP uzupełniony i poprawiony wniosek, w tym co do daty rozpoczęcia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej oraz załączyli NIP-5 zawierający zaświadczenie o nadaniu NIP.

Pismem z dnia 30 listopada 2010 r. LAWP odrzuciła wniosek skarżących o dofinansowanie z powodu nieuzupełnienia braków. Stwierdzono m.in., że wobec błędów formalnych w dokumentach dostarczonych przez wnioskodawcę po wezwaniu go do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, wniosek nie spełnił kryterium formalnego poprawności. W uzasadnieniu informacji o odrzuceniu odnośnie braków dotyczących danych co do daty rozpoczęcia działalności gospodarczej i Numeru Identyfikacji Podatkowej wyjaśniono, że data określona (w pierwotnym wniosku) przez wnioskodawcę w pkt C wniosku o dofinansowanie jest niespójna z decyzją w sprawie nadania Numeru Identyfikacji Podatkowej. Data podana w pkt B 1 biznes planu wskazuje, że J. spółka cywilna została założona w dniu 12 czerwca 2009 r. Poprawiając wniosek podano dzień 1 września 2000 r. jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę cywilną. Data ta jest niezgodna z dołączoną decyzją o nadaniu NIP-u, gdzie wymienia się dzień 28 sierpnia 2000 r. Poza tym wnioskodawca nie poprawił daty w pkt B 1 biznes planu, jednocześnie deklarując, iż poprawiono zapisy w pkt B 1 biznes planu zgodnie z datą rejestracji wykazaną w dokumencie NIP.

Od niniejszego rozstrzygnięcia skarżący wnieśli protest, w którym podnieśli, że spełnili wszelkie wymagania formalne zgodnie z wezwaniem LAWP i udzielonym telefonicznie pouczeniem LAWP.

Rozstrzygnięciem zawartym w informacji z dnia 13 stycznia 2011 r. LAWP uznała złożony protest za niezasadny. Agencja wskazała, że analiza dokumentacji sprawy wskazuje, że samoistną podstawą odrzucenia projektu winno być stwierdzenie błędnej poprawy wniosku w zakresie oznaczenia daty rozpoczęcia działalności przez wnioskodawcę. Dokumentacja konkursu, dopuszczając na mocy art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm. – dalej – u.z.p.p.r.), możliwość ubiegania się o dofinansowanie projektów realizowanych przez przedsiębiorców występujących w obrocie na podstawie umowy spółki cywilnej precyzyjnie określa jakie obowiązki spoczywają na takim typie wnioskodawców. Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie stanowi, że wnioskodawca – spółka cywilna przedstawia zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wszystkich wspólników, kopie umowy spółki cywilnej oraz kopię zaświadczenia o nadaniu NIP spółce cywilnej. Instrukcja wypełniania wniosku w pkt C 1 przewiduje, że za dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorstw przyjmuje się dzień wskazany w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub dzień wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku spółki cywilnej – dzień wydania zaświadczenia o numerze NIP.

Po rozpoznaniu skargi skarżących na powyższą informację LAWP, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 3 marca 2011 r. oddalił złożoną skargę.

Sąd wskazał, że wniosek do LAWP złożyli J. P. i C. Z. prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej a nie J. P. i T. Z., pierwotni współwłaściciele spółki cywilnej zawiązanej w dniu 24 sierpnia 2000 r. na mocy umowy obu tych osób (wspólników). Decyzja Urzędu Skarbowego w Puławach z dnia 28 sierpnia 2000 r. w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP [...]) dotyczy spółki cywilnej J. P. i T. Z.. Od dnia 4 grudnia 2000 r. ze spółki cywilnej wystąpił T. Z., a jego miejsce zajęła C. Z. (uchwała Nr 1 i 2 wspólników z dnia 4 grudnia 2000 r.). W ocenie Sądu skarżący nie przedstawili właściwego zaświadczenia o nadaniu numeru NIP spółce cywilnej będącej wnioskodawcą, bowiem powinni oni złożyć NIP dla spółki cywilnej, której współwłaścicielami są J. P. i C. Z., a nie J. P. i T. Z.. Sąd stwierdził, że wniosek o potwierdzenie nadania numeru NIP w poz. 23 zawiera NIP [...], czyli ten sam jak dla spółki cywilnej działającej w składzie osobowym wspólników do dnia 4 grudnia 2000 r. Zatem NIP-5 (przedłożony przez skarżących), nie daje podstaw do uznania, iż dokument ten stanowi zaświadczenie o nadaniu numeru NIP podmiotowi ubiegającemu się o dofinansowanie projektu zgłoszonego w ramach konkursu 04/RPOWL/1.5/2010 oraz potwierdzenie daty rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę J. P. i C. Z. W tych okolicznościach skarżący niesłusznie wskazali, że spełnili wszystkie wymogi formalne wniosku. W ocenie Sądu bezpodstawny jest zarzut, że LAWP z naruszeniem prawa odrzuciła wniosek, a następnie uznała środek odwoławczy (protest) za niezasadny.

Od powyższego wyroku J. P. i C. Z. wspólnicy spółki cywilnej J. w N. złożyli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.: art. 30c ust. 3 w zw. z art. 30a ust. 1 i art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez nieuwzględnienie skargi skarżących przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez LAWP w sytuacji, gdy skarżący spełnili wymogi formalne konkursu i złożony przez nich projekt spełnił wymogi formalne, a ocena projektu została przeprowadzona przez LAWP w sposób naruszający prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył uznał zarzuty skargi za zasadne i wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r., I GSK 756/11 uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że wbrew wywodom Sądu I instancji, skarżący uzupełnili brak wniosku zgodnie z wezwaniem wystosowanym przez LAWP.

W wezwaniu bowiem do uzupełnienia braków wniosku o dofinansowanie zobligowano wspólników spółki cywilnej do uzupełnienia zapisów zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku, wyjaśniając przy tym, iż w ramach Załącznika 2 brak jest potwierdzenia NIP-u Wnioskodawcy tj. Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego J. s.c, wspólnikami której są J. P. i C. Z.. Z akt sprawy wynika, że celem wykonania wezwania wspólnicy spółki cywilnej zwrócili się do Urzędu Skarbowego w Puławach z formalnym wnioskiem (NIP-5) o potwierdzenie nadania NIP – jak wskazano w części C wniosku – Przedsiębiorstwu Produkcyjno Handlowemu J. s.c. – J. P., C. Z., zaznaczając w poz. 27, że data rozpoczęcia działalności przez tę spółkę to 1 września 2000 r. W części F tego wniosku, wypełnianej przez organ podatkowy a zawierającej odpowiedź na wniosek, naczelnik urzędu skarbowego potwierdził nadanie podanego w poz. 23 wniosku NIP poz. 23 (tzn. [...]) podmiotowi opisanemu w części C tzn. Przedsiębiorstwu Produkcyjno Handlowemu J. s.c., wspólnikami której są J. P., C. Z.. NSA wskazał, że zaświadczenie powyższe ma walor dokumentu urzędowego i korzysta z domniemania prawdziwości zawartych w nich danych. Wobec powyższego, stwierdzenie przez Sąd I instancji, że przedłożony przez skarżących NIP-5 nie daje podstaw do uznania, że dokument ten stanowi zaświadczenie o nadaniu NIP podmiotowi ubiegającemu się o dofinansowanie projektu oraz potwierdzenie daty rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę J. P. i C. Z. było nieprawidłowe. NSA zgodził się jednocześnie, że podane przez skarżących informacje dotyczące podmiotu występującego z wnioskiem o potwierdzenie NIP budzą wątpliwości. Jednakże – zdaniem NSA – fakt, że organ podatkowy nie dostrzegł tych rozbieżności i bez ich wyjaśnienia potwierdził nadanie ww. NIP spółce, która wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu, nie może rodzić negatywnych skutków prawnych dla skarżących. Dlatego, skoro braki wniosku uznano za podlegające uzupełnieniu a skarżący zastosowali się do wezwania i do wniosku dołączyli zaświadczenie – do złożenia którego zostali zobowiązani – to znaczy, że nie można im postawić zarzutu nieuzupełnienia braków wniosku. Korekta wniosku zgodna z zaświadczeniem organu podatkowego nie może być bowiem uznana za nieuzupełnienie wniosku ani też za dokonanie błędnych poprawek. W konsekwencji nie może skutkować odrzuceniem wniosku. Niezależnie od tego, NSA stwierdził, że sam fakt wykonania wezwania, w sytuacji gdy nadal zachodzą wątpliwości co do spełnienia kryterium formalnego – poprawności, nie sanuje istnienia stwierdzonych wcześniej w tym zakresie braków. Dlatego też konieczne było ponowienie wezwania, z jednoznacznym wskazaniem zaistniałych i wymagających wyjaśnienia wątpliwości.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). – sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Z analizy dokumentacji sprawy, wynika, że LAWP przeprowadzając ocenę projektu pt. "Wzmocnienie potencjału turystycznego Nałęczowa – modernizacja i adaptacja budynku przy parku nałęczowskim na potrzeby wypoczynkowo – szkoleniowe" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej Działania 1.5 RPO WL 2007 – 2013, realizowała swoje kompetencje do oceny projektu w sposób naruszający prawo.

Mając na uwadze stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 11 maja 2011 r., I GSK 756/11, w pierwszej kolejności zgodzić się należy z LAWP, że złożony przez skarżących wniosek winien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie, z której wynika, iż informacje zawarte we wniosku powinny być spójne z danymi zamieszczonymi w dołączonych do niego załącznikach.

Dlatego też zasadne było po stwierdzeniu niespójności między numerem NIP wnioskodawcy (czyli spółki cywilnej J. P. i C. Z.) a datą rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę w tym składzie - wezwanie wnioskodawców do uzupełnienia w tym zakresie braków i błędów wniosku.

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawcy po otrzymaniu wezwania dotyczącego uzupełnienia zapisów zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku wraz z wyjaśnieniem, iż w ramach Załącznika 2 brak jest potwierdzenia NIP-u wnioskodawcy tj. J. s.c, wspólnikami której są J. P. i C. Z., podjęli prawidłowe czynności zmierzające do jego wykonania. Zwrócili się do bowiem Urzędu Skarbowego w P. z formalnym wnioskiem (NIP-5) o potwierdzenie nadania NIP – jak wskazano w części C wniosku – J. s.c. – J. P., C. Z., zaznaczając w poz. 27, że data rozpoczęcia działalności przez tę spółkę to 1 września 2000 r.

W części F tego wniosku, wypełnianej przez organ podatkowy a zawierającej odpowiedź na wniosek, naczelnik urzędu skarbowego potwierdził nadanie podanego w poz. 23 wniosku NIP poz. 23 (tzn. [...]) podmiotowi opisanemu w części C tzn. J. s.c., wspólnikami której są J. P., C. Z..

Jak wskazał NSA, powyższe zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego ma walor dokumentu urzędowego i korzysta z domniemania prawdziwości zawartych w nich danych. Wobec tego, nie można ostatecznie twierdzić, że przedłożony przez skarżących NIP-5 nie daje podstaw do uznania, że dokument ten stanowi zaświadczenie o nadaniu NIP podmiotowi ubiegającemu się o dofinansowanie projektu oraz potwierdzenie daty rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę J. P. i C. Z..

Fakt, że podane przez skarżących informacje dotyczące podmiotu występującego z wnioskiem o potwierdzenie NIP budzą wątpliwości a załączone do wniosku zaświadczenia z ewidencji działalności gospodarczej czy decyzja w sprawie nadania NIP z dnia 28 sierpnia 2000 r. uzasadniają te wątpliwości (skoro w świetle ich treści NIP [...] nadano spółce cywilnej, działalność w której prowadzili jako wspólnicy: J. P. i T. Z.), winien skutkować jednak ponowieniem wezwania, z jednoznacznym wskazaniem zaistniałych i wymagających wyjaśnienia wątpliwości a nie odrzuceniem wniosku skarżących o dofinansowanie z powodu nieuzupełnienia braków.

W związku z tym, bez zakreślenia skarżącym terminu do uzupełnienia stwierdzonych braków i bez obalenia domniemania prawdziwości danych zawartych w zaświadczeniu, odrzucenie wniosku ocenić należy jako, co najmniej, przedwczesne.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – w rozumieniu art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.