Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3089/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2-3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej "[...]" sp.k. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2015 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) "[...]" sp.k. z siedzibą w Warszawie wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie wyłączenia z produkcji leśnej 0,3333 ha gruntów leśnych stanowiących działkę o nr [...] z obrębu [...], gmina W., w celu zabudowy niskiej jednorodzinnej na działkach leśnych.

W dniu 4 września 2015 r. przedmiotową skargę Sąd przekazał do organu celem udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych sprawy.

Skarga została opatrzona podpisem A. S.

Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo z dnia 25 listopada 2014 r. udzielone A. S. przez F. D. oraz dokument o nazwie "KRAJOWY REJESTR SĄDOWY (...) ODPIS PEŁNY" opracowany przez Firmę NEUROSOFT na zlecenie Wydawnictwa C.H. Beck, pochodzący z serwisu BECK KRS-Wydawnictwa C.H. Beck Systemu Informacji Prawnej Legalis, zawierający jednocześnie informację, że "niniejszy dokument nie jest odpisem z KRS".

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała A. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej Spółki przed sądami administracyjnymi spełniającego wymogi określone w art. 35 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS).

Przy piśmie z dnia 26 października 2015 r. F. D. nadesłał egzemplarz skargi osobiście przez siebie podpisany, do którego ponownie dołączony został dokument o nazwie "KRAJOWY REJESTR SĄDOWY (...) ODPIS PEŁNY" opracowany przez Firmę NEUROSOFT na zlecenie Wydawnictwa C.H. Beck, pochodzący z serwisu BECK KRS-Wydawnictwa C.H. Beck Systemu Informacji Prawnej Legalis, zawierający jednocześnie informację, że "niniejszy dokument nie jest odpisem z KRS".

Ponadto ze znajdującego się w administracyjnych aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 2 czerwca 2015 r.

W piśmie z dnia 15 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie decyzji Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...].

Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, na podstawie art. 111 § 1b i § 2 kpa, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] maja 2015 r. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 lipca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.

Z powyższej regulacji wynika zatem, że pełnomocnik strony będącej osobą prawną, który wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązany dołączyć dokument pełnomocnictwa oraz dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa pełnomocnikowi, który wniósł skargę w imieniu skarżącego.

Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosownym dokumentem jest w szczególności odpis z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. Odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności udzielania pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1346/13, Lex 1400736 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, Lex nr 484878). Tego rodzaju dokument, określający sposób reprezentacji strony skarżącej, nie został jednakże przedłożony, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. W sytuacji bowiem, gdy składającym skargę jest osoba prawna, skardze nie można nadać prawidłowego biegu, mimo podpisania jej przez wspólnika spółki, jeżeli nie zostanie wykazane dokumentem w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub komputerowym wydrukiem z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (por. powołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego). Podpisanie skargi przez F. D. bez wykazania stosownym dokumentem sposobu reprezentacji Spółki, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu (por. powołane wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego). Podnieść bowiem należy, że dwukrotnie załączony do akt sprawy dokument – najpierw przy skardze, a następnie dołączony przy piśmie z dnia 26 października 2015 r. – o nazwie "KRAJOWY REJESTR SĄDOWY (...) ODPIS PEŁNY" opracowany przez Firmę NEUROSOFT na zlecenie Wydawnictwa C.H. Beck, pochodzący z serwisu BECK KRS-Wydawnictwa C.H. Beck Systemu Informacji Prawnej Legalis, nie jest dokumentem, o jakim mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1142), bowiem nie pochodzi ze strony Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego – lecz opracowany został przez Firmę NEUROSOFT na zlecenie Wydawnictwa C.H. Beck, pochodzący z serwisu BECK KRS-Wydawnictwa C.H. Beck Systemu Informacji Prawnej Legalis – i zawiera inny adres skarżącej Spółki, pod którym ona działa niż adres wynikający z wydruku komputerowego KRS pobranego samodzielnie przez Sąd z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego celem weryfikacji danych skarżącej Spółki, włączonego przez Sąd w poczet materiału dowodowego. Nadesłany dokument również nie zawiera np. Rubryk 3 i 6 w Dziale 1. Zatem przedstawiony przez skarżącą dokument nie odzwierciedla wiernie danych widniejących w pobranym samodzielnie przez Sąd wydruku komputerowym KRS. Złożony przez Spółkę dokument nie jest odpisem z KRS, zresztą taką też informacją ten dokument został opatrzony.

Brak wykazania sposobu reprezentacji strony skarżącej (art. 29 w zw. z art. 28 § 1 powołanej ustawy), jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.

Wyjaśnić w tym miejscu jednocześnie należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych], jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, że strona postępowania – realizując postanowienia art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14; z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nadto skarga podlega odrzuceniu również i z tej przyczyny, że wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 111 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia. Konstrukcja orzeczenia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełniania decyzji lub postanowienia nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli ono losy również tego aktu w postępowaniu odwoławczym. Z tych też przyczyn na rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 111 kpa nie przysługuje zażalenie, a jednym ze skutków procesowych zgłoszenia wniosku o jego wydanie jest przesunięcie początku terminu do wniesienia skargi na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b kpa.

W niniejszej sprawie uzasadnienie postanowienia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] zawierało informację, że termin do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. Postanowienie to zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 23 lipca 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 24 lipca 2015 r. i upłynął z dniem 24 sierpnia 2015 r.

Skarga, wprawdzie w terminie otwartym do jej wniesienia, została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 20 sierpnia 2015 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej operatora publicznego uwidoczniona na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta nr 33), jednakże skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez skarżącą uznać należy dopiero dzień przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych skargi przy piśmie z dnia 3 września 2015 r., tj. dzień 4 września 2015 r. (dowód: data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, uwidoczniona na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta nr 34 akt sądowych). Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną w dniu 21 sierpnia 2015 r. (dowód: data prezentaty Biura Podawczego Sądu uwidoczniona na skardze, karta 2 akt sądowych) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej otrzymaniu.

Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 lipca 2015 r. postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r. o odmowie uzupełnienia decyzji z datą wniesienia przez skarżącego skargi w dniu 4 września 2015 r., stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 54 § 1 i art. 53 § 1 powołanej ustawy w zw. z art. 111 § 2 kpa, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu i wobec tego zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, nadto skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.

Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.