Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1953/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 32  ust. 4,  art. 33  ust. 2,  art. 34  ust. 3  pkt 3,  art. 35  ust. 4
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7,  art. 77,  art. 107  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz S. Sp. z o.o. w W. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku S. Spółka z o.o. w W., odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu mieszkaniowego budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi i w parterach budynków wraz z infrastrukturą zewnętrzną na terenie dz. nr ew. [...] z obrębu [...] w W. W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie został spełniony warunek określony w § 26 pkt 3.1. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W., zgodnie z którym warunkiem realizacji zabudowy mieszkaniowej jest "podjęcie przez właściwe organy ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi na terenie Gmin: W., U. i C. obsługiwanych przez P. Przyjęte rozwiązania muszą wykazać możliwość rezygnacji z realizacji zbiornika wód deszczowych " W.". Organ dodał, że przeznaczenie terenu działki [...] z obrębu [...] w W., sąsiadującej z inwestycją stanowi naturalne obniżenie terenu, które może być przeznaczone pod budowę zbiornika retencyjnego. Wprawdzie działka [...] może być przeznaczona pod budowę zbiornika, jednak nie ma również przeszkód prawnych, aby zbiornik ten powstał w innym miejscu kwartału 1 MU, w tym także na działkach będących przedmiotem wniosku o pozwoleniu na budowę. Dokonując analizy zebranych dokumentów w szczególności zaś dotyczących koncepcji i propozycji lokalizacji zbiornika organ stwierdził, iż nie został spełniony warunek możliwości zabudowy mieszkaniowej na tym terenie zgodnie z § 26 pkt 3.1. miejscowego planu W.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła S. Spółka z o.o. w W. podnosząc, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są sformułowane nieprecyzyjnie i w sposób niejednoznaczny. Z jednej strony plan stanowi w § 26 pkt 2.1., że przeznaczeniem terenu, na którym przewiduje się projektowaną inwestycję jest wielorodzinna zabudowa mieszkaniowa oraz lokalizacja zbiornika wód opadowych "W.", natomiast w punkcie 3.1. wskazuje, że warunkiem realizacji ww. ustaleń jest istnienie ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi na terenach gmin: W., U. i M. obsługiwanych przez P. oraz, że przyjęte rozwiązania muszą wykazywać możliwość rezygnacji z realizacji zbiornika wód deszczowych "W.". Plan zagospodarowania jest wewnętrznie sprzeczny, a przynajmniej nieprecyzyjny.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając argumentację organu I instancji i wskazując, że z planu wynika, iż warunkiem koniecznym realizacji ustaleń przeznaczenia podstawowego (pkt. 3.1) jest "podjęcie przez właściwe organy ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi na terenie Gmin: W., U. i C. obsługiwanych przez P. Przyjęte rozwiązania muszą wykazać możliwość rezygnacji z realizacji zbiornika wód deszczowych "W.". Organ uznał też, że niewykonano obowiązku przedłożenia ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi. Organ wprawdzie podzielił pogląd inwestora o niespójności planu, jednak stwierdził, że przedłożony projekt budowlany nie może zostać zatwierdzony, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest prawem miejscowym i nie może stanowić tzw. uznania administracyjnego organu i dlatego nie mógł dokonać wykładni tego planu na korzyść strony odwołującej się. Organ zaznaczył też, że należało zwrócić się do Rady Miasta [...] o podjęcie działań zmierzających do wykreślenia § 26 pkt. 3.1 planu, wskazując jednocześnie na sprzeczność i jego nieprecyzyjność. Wskazał, iż Rada Miasta [...] podejmuje rozwiązania odnoszące się do odprowadzania wód deszczowych związanych z P., o czym świadczy uchwała Nr [...] z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Parku D. (Dz. Urz. [...] Nr 149, poz. 4061 z 2007 r.). Stosownie zaś do zapisu § 31 ust. 1 ww. uchwały, ustala się, że odbiornikiem wszystkich wód opadowych i roztopowych dla terenu opracowania będzie P.

Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła S. Spółka z o.o. w W., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub uchylenie decyzji w całości z powodu naruszenia prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 7, 9, 77 § 1 k.p.a., art. 35 ust. 3 i 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy zostały spełnione wymagania określone w przepisach, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się organu administracji do wszystkich

podniesionych w odwołaniu zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga podlega uwzględnieniu, przede wszystkim ze względu na trafność zarzutu naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, rozstrzyga w granicach sprawy, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej i uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy lub też naruszenia przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej.

Wskazać należy, że podmiot ubiegający się o pozwolenie na budowę zobowiązany jest do spełnienia warunków wskazanych w ustawie Prawo budowlane, w tym do złożenia wymaganych dokumentów niezbędnych w procesie budowlanym warunkujących właściwe rozpoznanie złożonego wniosku. Przepisy art. 32,33 i 34 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) określają warunki jakie musi spełnić inwestor by jego wniosek był pozytywnie załatwiony.

Jednym z warunków pozytywnego załatwienia wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę jest złożenie przez inwestora stosownego wniosku wraz z wymaganymi dokumentami o których mowa w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Natomiast organ administracyjny poza sprawdzeniem czy wniosek o pozwolenie na budowę zawiera wymagane dokumenty i uzgodnienia zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego musi również dokonać szeregu czynności, których celem jest kompleksowe sprawdzenie projektu budowlanego. Wyraża się to przede wszystkim w ocenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie organu zostało oparte o ustalenia z których wynika, że przedmiotowa inwestycja nie spełnia warunku określonego w § 26 pkt 3.1. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazano, że teren inwestycji objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę znajduje się na terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza jako przeznaczenie podstawowe zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z usługami w parterach, lokalizację zbiornika wód opadowych prowadzonych systemem P., tzw. Oczyszczalni ścieków deszczowych "W.", przy czym strefa uciążliwości obiektu nie może wykraczać poza granice lokalizacji. Warunkiem zaś realizacji ustaleń przeznaczenia podstawowego jest "podjęcie przez właściwe organy ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi na terenie Gmin: W., U. i C. obsługiwanych przez P. Przyjęte rozwiązania muszą wykazać możliwość rezygnacji z realizacji zbiornika wód deszczowych " W.".

W ocenie Sądu, stanowisko organów uzależniające zgodność planowanej inwestycji od zdarzenia przyszłego i niepewnego, tj. wydania ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki wodami deszczowymi na terenie ww. Gmin, przewidywanych przez plan, było w dacie wydawania decyzji ostatecznej błędne, po wydaniu zaś wyroku stwierdzającego nieważność zapisu planu uniemożliwiającego zabudowę okoliczność ta została ostatecznie potwierdzona.

Wyrokiem z dnia 29 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 764/08 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej : paragraf 16 ust. 7 zdanie drugie od słów "rezerwuje się" do słów "na zasadach ujętych w paragrafie 26 pkt 2.1, 3 i 6 ", paragraf 26 pkt 2.1. zdanie drugie od słów "Lokalizacja zbiornika" do słów "granice Lokalizacji", paragraf 26 pkt 3.1., paragraf 26 pkt 6 od słów "do czasu" do słów "wód opadowych "W."", oraz w części obejmującej część graficzną uchwały w jakiej dla obszaru 1MU przewidziano oznaczenie NO- w odniesieniu do działek o numerach ewidencyjnych [...],[...] z obrębu [...].

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że takie działania organu należy uznać za niedopuszczalne i naruszające podstawowe zasady ustalania przeznaczenia i zagospodarowania terenu określone w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a tak daleko idącą ingerencja organu uchwalającego plan w korzystaniu z nieruchomości i wykonywaniu prawa własności przez stronę Skarżącą jak w przedmiotowej sprawie nie znajduje usprawiedliwienia z punktu widzenia zasad i wartości, o których mowa w art. 1 ust. 2 powołanej ustawy.

W tych warunkach analiza treści artykułu 35 ust. 4 Prawa budowlanego wskazuje, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli spełnione zostały wymagania, o których mowa w tym ustępie. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że organy odmawiając skarżącej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę naruszyły art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, a także art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie zebranie w sprawie całego materiału dowodowego i nie poinformowanie skarżącej o istotnych okolicznościach faktycznych. Organy naruszyły także art. 107 § 3 kpa., który stanowi m.in., iż obowiązkiem organu jest wskazanie w uzasadnieniu decyzji tych faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W szczególności organ odwoławczy nie odniósł się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu, a w szczególności do zarzutu naruszenia art. 28 i 109 § 1 k.p.a.

Rozpatrując sprawę ponownie organy powinny dokonać oceny wniosku z uwzględnieniem nowej sytuacji prawnej, jaka zaistniała w sprawie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.