Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2921/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.133, art.151, art.250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.33 ust.1, ust.4, ust.8
journal: Dz.U. 2009 nr 189 poz 1472
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej1) - tekst jednolity
article: art.15
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji o wydaleniu z terytorium RP w sprawie o nadanie statusu uchodźcy; 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2010 r. , którą odmówił on wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].12.2007 r. o odmowie nadania obywatelowi I. R.N. statusu uchodźcy i nakazie opuszczenia terytorium RP, do dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Skarżący R. N. pierwszy wniosek o nadanie statusu uchodźcy złożył dnia [...] marca 2007 r. Decyzją z dnia [...].12.2007 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wnioskodawcy nadania statusu uchodźcy i nakazał wydalić go z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2008 r.

Drugi wniosek o nadanie statusu uchodźcy R. N. złożył dnia [...] maja 2008 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] października 2008 r. umorzył postępowanie w sprawie, wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2009 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2010 r. (syg.akt V SA/Wa 927/09) oddalił skargę wniesioną na decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną , która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sad Administracyjny.

Trzeci wniosek o nadanie statusu uchodźcy R. N. złożył dnia [...] maja 2009 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców umorzył postępowanie w sprawie z tego wniosku uznając, iż jest on niedopuszczalny. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2010 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skierowanym do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców R. N. złożył czwarty wniosek o nadanie statusu uchodźcy oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i nakazie opuszczenia kraju . Wniosek na formularzu o nadanie statusu uchodźcy R. N. złożył dnia [...] sierpnia 2010 r.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].12.2007 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy i nakazie opuszczenia terytorium RP, do dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Pismem z dnia [...] września 2010 r. R. N. złożył do szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc, że w przypadku powrotu do kraju pochodzenia będzie narażony na łamanie jego podstawowych praw, na poniżające traktowanie albo karanie. Wskazał również, że jest osobą schorowaną, w trakcie leczenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] października 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].12.2007 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy i nakazie opuszczenia terytorium RP, do dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Uzasadniając decyzję organ orzekający stwierdził, że po dokonaniu analizy porównawczej wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. o nadanie statusu uchodźcy z wnioskiem złożonym uprzednio stwierdzono, że cudzoziemiec nie przedstawił nowych, istotnych okoliczności w sprawie. Również przedłożona dokumentacja medyczna nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla jego życia. W opinii organu orzekającego złożenie wniosku nastąpiło w celu opóźnienia lub zakłócenia wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP, co jest sprzeczne z interesem społecznym. W związku z powyższym organ orzekający uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu.

Na powyższą decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców R. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia prawa materialnego: art.33 ust.4 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP z dnia 13 czerwca 2003 r, poprzez przyjęcie, że nie istnieją podstawy do uwzględnienia wniosku oraz naruszenie prawa procesowego: art.7,15,77,107§3 k.p.a. poprzez niepełne zbadanie stanu faktycznego i nie dążenie do wyjaśnienia prawdy obiektywnej.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż Sąd administracyjny zobowiązany do kontroli przestrzegania przez organy administracji norm obowiązującego prawa, nie jest władny do merytorycznej zmiany zaskarżonej decyzji, a jedynie jest uprawniony do oceny skarżonego aktu prawnego pod względem jego zgodności z prawem stanowiącym jego podstawę prawną. Sąd nie jest zatem uprawniony do wstrzymania wykonania decyzji , o co skarżący wnosił w skardze.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.jed. Dz.U. z 2009 r. Nr 189, poz.1472 ze zm.), zwanej dalej ustawą , wszczęcie postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy powoduje z mocy prawa między innymi wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia cudzoziemcowi decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Zgodnie natomiast z art.33 ust.4 ustawy, przywołanego wyżej przepisu nie stosuje się, w przypadku gdy wnioskodawca złożył kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy, z tym że Szef Urzędu może wstrzymać wykonanie decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia wnioskodawcy decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, jeżeli przemawia za tym słuszny interes strony, nie jest to sprzeczne z interesem społecznym i złożenie kolejnego wniosku nie nastąpiło w celu opóźnienia wydania decyzji o wydaleniu lub opóźnienia lub zakłócenia wykonania takiej decyzji.

Jak wynika z akt sprawy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu został złożony wraz z czwartym z kolei wnioskiem o nadanie statusu uchodźcy. Organ orzekający wyjaśnił, że po dokonaniu analizy porównawczej tego wniosku z wnioskami złożonymi uprzednio stwierdził, iż cudzoziemiec nie przedstawił nowych istotnych okoliczności w sprawie, złożenie więc kolejnego wniosku nastąpiło w celu opóźnienia lub zakłócenia wykonania decyzji o wydaleniu.

Orzekając zgodnie z art.133 p.p.s.a na podstawie akt sprawy Sąd stwierdził, że stanowisko Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest prawidłowe. Pierwszy złożony przez skarżącego wniosek o nadanie statusu uchodźcy został rozpoznany merytorycznie i organy orzekające nie znalazły podstaw do przyznania wnioskodawcy statusu uchodźcy. Kolejne wnioski cudzoziemiec składał przebywając nieprzerwanie w Polsce i we wnioskach tych (również w czwartym wniosku) nie wskazał na żadne nowe okoliczności czy fakty związane z prześladowaniem lub ryzykiem doznania poważnej krzywdy, które nie byłyby rozpatrzone w pierwszym postępowaniu. Postępowania w sprawach wszczętych drugim i trzecim wnioskiem zostały umorzone z powodu niedopuszczalności wniosku. Prawidłowo również organ orzekający ustalił, że przedłożona przez cudzoziemca dokumentacja medyczna nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla jego życia.

Powyższe daje podstawę do przyjęcia, że kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy ma na celu opóźnienie wykonania decyzji o wydaleniu. Zaistnienie tej przesłanki uniemożliwia, zgodnie z przywołanym wyżej przepisem art.33 ust.4 ustawy, wydanie decyzji o wstrzymaniu decyzji wydaleniowej do czasu zakończenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który uzasadniałby uchylenie zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w stopniu wystarczającym do rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wydaleniowej. W ocenie Sądu uzasadnienie decyzji powinno szerzej przedstawiać stan faktyczny sprawy, uchybienie to nie ma jednak wpływu na wynik sprawy.

Co do zarzutu naruszenia przepisu art.15 k.p.a. stanowiącego, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, Sąd stwierdził, że zarzut ten również jest nieuzasadniony. Należy wyjaśnić, że stosownie do przepisu art.4 ustawy do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Możliwość zaskarżenia decyzji o odmowie wstrzymania decyzji wydaleniowej w trybie art.33 ust.4 ustawy została uregulowana w art.33 ust.8 ustawy, który to przepis stanowi, że strona niezadowolona z decyzji Szefa Urzędu w sprawie wstrzymania decyzji o wydaleniu może zwrócić się do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 5 dni od dnia doręczenia decyzji. W rozpoznawanej sprawie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców na wniosek strony ponowie rozpoznał sprawę i ponownie nie znalazł podstaw do orzeczenia zgodnie z wnioskiem cudzoziemca. Sprawa została rozpoznana dwukrotnie stosownie do procedury ustalonej w tym zakresie przez przepis ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP.

Z wyżej omówionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. i §18 ust.1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.(Dz.U.Nr 163, poz.1348 ze zm.).