Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 1/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art.15 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.) Sędziowie NSA Jolanta Sikorska NSA Marek Stojanowski Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wojewody W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą W. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia wniosku A. L. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Powiatowe Biuro Geodezji i Urządzeń Terenów Rolnych z [...] Nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Wojewoda W. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Powiatowe Biuro Geodezji i Urządzeń Terenów Rolnych z dnia [...], nr [...] o rozgraniczeniu nieruchomości.

W uzasadnieniu swego wniosku Wojewoda wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 65 § 1 w zw. z art. 126 i 127 K.p.a. przekazało według właściwości Wojewodzie W. wniosek A. L. o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Kolegium uzasadniło powyższe postanowienia tym, że wnioskodawca kwestionuje zgodność z prawem decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Decyzja ta wydana została w oparciu o przepisy dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 53, poz. 298), który został uchylony przez ustawę z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. Nr 40, poz. 2027 ze zm.). Kontrola legalności decyzji wydawanych przez organ administracji publicznej należy do organu wyższego stopnia, a skoro sprawy z zakresu geodezji i kartografii na szczeblu tym załatwiają wojewodowie przy pomocy wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, to przekazanie wniosku według właściwości było uzasadnione.

Wojewoda W. kwestionując trafność powołanego wyżej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku A. L..

Wojewoda w uzasadnieniu wystąpienia powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2000 r. (sygn. OPS 7/00), w której przyjęto, że do określenia właściwego organu wyższego stopnia nie wystarczy powołanie się na art. 157 § 1 K.p.a., ale konieczne jest sięgnięcie do przepisów innych ustaw, obowiązujących w czasie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Istota problemu bowiem sprowadza się do tego, jak obecnie ustalić na podstawie obowiązujących przepisów (w czasie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji), organ wyższego stopnia w stosunku do terenowego organu administracji państwowej (organu funkcjonującego w systemie jednolitej administracji państwowej), którego decyzja jest kwestionowana. Nie można z góry przyjmować założenia, gdyż brak jest ku temu podstaw, że obecnie organem wyższego stopnia w stosunku do terenowego organu administracji państwowej jest organ administracji rządowej. Przyjęcie takiego założenia - po pierwsze - oznaczałoby określenie aktualnej właściwości organu do działania na podstawie przepisów, które już nie obowiązują, a po drugie - prowadziłoby do postawienia znaku równości między terenowymi organami administracji państwowej działającymi do 1990 r., a terenowymi organami administracji rządowej utworzonymi w 1990 r., w szczególności między terenowymi organami administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w zmieniających się konfiguracjach a wojewodą jako terenowym organem administracji rządowej w rozumieniu przepisów obowiązujących po wprowadzeniu reformy administracji publicznej w 1990 r.

Reasumując, według Wojewody, sprawy z zakresu rozgraniczenia nieruchomości, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, należą do wyłącznej kompetencji organów gmin (wójtowie, burmistrzowie, prezydenci miast). To natomiast oznacza, że w myśl art. 17 K.p.a. organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do organu, który wydał w dniu [...] przedmiotową decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K..

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało swoją właściwość do rozparzenia przedmiotowej sprawy z wniosku A. L. oraz wniosło o umorzenie postępowania o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W chwili wniesienia wniosku miedzy Wojewodą W. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. występował negatywny spór kompetencyjny, który w toku postępowania sądowego został zniweczony. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze K. uznało bowiem swoją właściwość w sprawie, składając w tym względzie stosowne oświadczenie. Skoro więc negatywny spór kompetencyjny między wskazanymi organami przestał istnieć, to tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA: z dnia 7 X 2003 r., I SA 702/03, niepubl. oraz z dnia 5 I 2005 r., OW 149/04, ONSA i WSA 2005 r., nr 6, poz.125).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 161§ 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.