Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 488/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a przyznać Z. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca Z. B. w piśmie z dnia 22 grudnia 2008 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Do pisma powyższego dołączono trzy egzemplarze zaświadczeń lekarskich w tym jedno stanowiące niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię, zaświadczenie o wysokości pobieranej renty, wynik badania słuchu, kartę informacyjną leczenia szpitalnego i orzeczenie lekarza orzecznika ZUS.

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia i nadesłania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF przesłała wypełniony i podpisany druk PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) żądając przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Strona skarżąca dwukrotnie wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała żądane od niej dokumenty i oświadczenia.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na koszty niniejszego postępowania składają się jego koszty sądowe i koszt ustanowienia adwokata.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, §2 ust. 3 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczeń strony skarżącej oraz przedłożonych przez nią dokumentów wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu (umowa najmu) i utrzymuje się z renty w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na zakup paliwa – [...] złotych (faktura VAT z [...]), zakup leków – [...] złotych (faktura VAT z dnia [...]), telefon – [...] złotych (dokument opłaty z dnia [...]) i spłatę kredytu bankowego – rata w kwocie [...] złotych (wyciąg z rachunku bankowego z dnia [...]). Łącznie miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych. Strona skarżąca oświadczyła, że korzysta ze wsparcia finansowego rodziców i rodzeństwa oraz, iż użytkuje ona należący do jej rodziców samochód marki Peugeot 309 rok produkcji 1989. Samochód ten użytkowany jest przez stronę skarżącą ze względu na to, że stan zdrowia rodziców nie pozwala im go użytkować.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść tak kosztów sądowych jak i wynagrodzenia adwokata.

Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej nie pokrywa jej stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego zmuszając ją do korzystania ze wsparcia rodziny. W takim stanie faktycznym poniesienie przez stronę skarżącą czy to tylko minimalnej kwoty wynagrodzenia adwokata czy którejkolwiek z opłat sądowych składających się na koszty sądowe niniejszego postępowania może nastąpić poprzez przeznaczenie na ten cel środków wydawanych przez stronę skarżącą na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego. To zaś grozi powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego strony skarżącej.

Uszczerbek utrzymania koniecznego stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Ze względu jednak na to, że poniesienie przez stronę skarżącą któregokolwiek (każdego jednego) z kosztów postępowania w rozpoznawanej sprawie odbyć się może jedynie kosztem wydatków niezbędnych na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego przyjąć należy, że strona skarżąca mimo tego, iż osiąga stałe dochody, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.