Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1328/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a w zw. z art. 14h i art. 14b § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Protokolant st. sekr. sądowy Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Na podstawie przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez Ministra Finansów akt z postępowania administracyjnego Sąd poddał analizie następujący stan faktyczny i prawny: J. C. (dalej: "Skarżąca", "Strona") w dniu 19 października 2009 r., złożyła do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości zastosowania przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: "Spółka") 22% stawki podatku VAT do sprzedaży pomieszczenia gospodarczego i miejsca w garażu wielostanowiskowym usytuowanym w podziemiach budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny.

2. Minister Finansów pismem z dnia 5 stycznia 2010 r. wezwał Stronę o określenie, czy występując z przedmiotowym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może zostać uznana za "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: "ustawa Ord. pod."), tzn. czy jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz czy zakupy będące przedmiotem zapytania będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

3. W nadesłanej odpowiedzi na powyższe wezwanie Strona stwierdziła, iż korzysta ze statusu zainteresowanego w niniejszej sprawie. Na mocy umowy zawartej ze Spółką kupiła lokal mieszkalny, miejsce garażowe oraz pomieszczenie gospodarcze, których dotyczy przedmiotowe zapytanie. Cena, jaką zapłaciła za wymienione nieruchomości jest ceną brutto, zawierającą podatek VAT, obliczony wg stawki zastosowanej przez Spółkę. Dalej Skarżąca stwierdziła, iż w tej sytuacji prawidłowe określenie stawki podatku VAT w sposób bezpośredni dotyczy jej interesu prawnego i ekonomicznego.

4. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

5. Na powyższe postanowienie Strona w dniu 9 lutego 2010 r. (data wpływu 15 lutego 2010 r.) złożyła zażalenie. Skarżąca wydanemu postanowieniu zarzuca naruszenie przepisów postępowania procesowego, mającego wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności art. 14b § 1 ustawy Ord. pod., poprzez przyjęcie, iż Strona nie ma przymiotu "zainteresowanego", któremu przysługuje uprawnienie do wystąpienia w trybie omawianego przepisu do Ministra Finansów, w indywidualnej sprawie, o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT przez Spółkę.

6. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Odpowiadając na zarzuty przedstawione w zażaleniu przytoczył art. 14b § 1 ustawy Ord. pod., zgodnie z którym Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W ocenie Ministra Finansów z powyższej regulacji wynika, że z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. Zatem interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Nie oznacza to jednak, iż każdy i w jakiejkolwiek sprawie może o taką interpretację wystąpić. Przepis powyższy wprowadza bardzo istotne ograniczenie w zakresie możliwości wystąpienia o interpretację. Mianowicie wniosek o wydanie interpretacji może złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie. Przepis ten wymaga zatem istnienia pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą związku wyrażającego się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca ma uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Wynika z tego, że odnośnie do każdego podatku zainteresowany może żądać od organu wykładni co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności zatem żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do stanów faktycznych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację jak - w dotyczącym go stanie faktycznym - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tegoż podatku. Minister Finansów podkreślił, iż treść cytowanego wyżej art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. nie nakazuje wnioskodawcy przedstawienia "interesu prawnego" w celu uzyskania interpretacji indywidualnej. Ważnym jest jednak aby wniosek składany przez zainteresowanego dotyczył jego indywidualnej sprawy z zakresu prawa podatkowego. Konieczność precyzyjnego ustalenia czy podmiot, który wystąpił z wnioskiem o pisemną interpretację, jest podmiotem uprawnionym do jej uzyskania wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. Okoliczność ta ma szczególne znaczenie także z uwagi na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji zarówno dla organu, jak i podmiotu, który złożył wniosek o interpretację. Stosownie bowiem do przepisu art. 14k § 1 ustawy Ord. pod. podmiot, który uzyskał interpretację i zastosował się do niej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną chroniony jest przed skutkami jej wadliwości. Z kolei przepis art. 14m ustawy Ord. pod. określa przypadki, kiedy zastosowanie się do interpretacji, która została następnie zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty. Skutki związane z udzieleniem interpretacji dotyczą podmiotu, który o nią wystąpił. Nie można zatem uznać, że pojęcie "zainteresowanego" należy interpretować szeroko i że praktycznie każdy podmiot może być potencjalnym wnioskodawcą. Treść art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. wyraźnie wskazuje, iż wniosek może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej może być taki stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, której oceną prawną będą zainteresowane liczne podmioty. Nie powoduje to jednak, że każdy z tych podmiotów może wystąpić w roli "zainteresowanego" składającego wniosek. Minister Finansów wskazał, że w przedmiotowej sprawie, we wniosku z dnia 12 października 2009 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w charakterze wnioskodawcy wystąpiła Skarżąca, natomiast problem przedstawiony we wniosku nie dotyczy zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie, lecz dotyczy sfery opodatkowania odrębnego podmiotu, tj. Spółki. Odpowiedź na postawione we wniosku pytanie, tj. czy Spółka postąpiła prawidłowo stosując stawkę VAT 22% do sprzedaży pomieszczenia gospodarczego i miejsca w garażu wielostanowiskowym usytuowanym w podziemiach budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny, pozostaje bez wpływu na zakres opodatkowania Skarżącej podatkiem od towarów i usług. Wykładnia przepisów o podatku od towarów i usług mających zastosowanie do przedstawionego przez Stronę stanu faktycznego nie dotyczy jej sytuacji prawnopodatkowej. Analiza złożonego wniosku wskazuje, że Skarżąca nie łączy i nigdy łączyć nie będzie stosunek podatkowoprawny ze związkiem publicznoprawnym, którego przedmiotem jest opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności wymienionych we wniosku. Obowiązek określenia prawidłowej stawki podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą przedmiotowych lokali, nie ciąży na Stronie, lecz spoczywa na podmiocie dokonującym dostawy - będącym w tej sytuacji Spółką. We wniosku jednoznacznie wskazane zostało, iż dostawy dokonuje wspomniana Spółka. Tym samym wątpliwości Strony odnoszą się do sytuacji prawnopodatkowej odrębnego podmiotu, brak jest zatem podstaw, aby to Skarżąca występowała o pisemną interpretację przepisów z tą sytuacją związanych. Fakt, iż Strona jest zainteresowana prawidłowością zastosowania stawki podatku VAT przez Spółkę w przypadku dokonanej transakcji nabycia lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym i pomieszczeniem gospodarczym, nie powoduje automatycznie, że jest ona podmiotem "zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. Stanowisko Strony, iż określenie stawki podatku VAT w sposób bezpośredni oddziaływuje na jej prawa, bowiem "im wyższa sławka i kwota podatku, tym wyższa jest cena", nie zmienia faktu, iż to Spółka dokonywała przedmiotowej dostawy. Skarżąca dokonując ww. nabycia umówiła się na cenę, zawierającą odpowiednią kwotę podatku VAT. W tym przypadku, to Spółka, w ramach wykonywanych czynności zobowiązana była do określenia, jaką stawką podatku VAT zastosować do przedmiotowej transakcji. Tym samym to właśnie Spółkę uznać można za zainteresowanego w uzyskaniu interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Skoro więc wątpliwości Strony odnoszą się do sytuacji prawnopodatkowej Spółki, brak jest podstaw, aby to właśnie ona występowała o pisemną interpretację przepisów z tą sytuacją związanych. Tym bardziej, że Spółka nie mogłaby korzystać z ochrony, jaka wynikałaby z faktu wydania interpretacji indywidualnej. Minister Finansów zauważył, że wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, przy czym składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego - art. 14b § 2 i § 3 ustawy Ord. pod. Z obowiązkiem tym bezpośrednio koresponduje obowiązek działania organu podatkowego w sposób wnikliwy, który w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego znajduje odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 14h. Nakaz działania wnikliwie wprost nawiązuje do zasady prawdy obiektywnej i oznacza wyczerpujące zbadanie wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Należy zatem liczyć się z tym, że niepełny lub niejasny wniosek zainteresowanego może nie dawać podstawy do zajęcia stanowiska przez organ wydający interpretację indywidualną. Wówczas na podstawie art. 14g § 1 ustawy Ord. pod. wniosek taki, po uprzednim wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniosku, pozostawia się bez rozpatrzenia. Organ nie ma możliwości uzyskania od Strony informacji mających bezpośredni wpływ na dokonanie właściwej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zdaniem Ministra Finansów należy mieć także na uwadze treść z art. 14b § 4 ustawy Ord. pod., zgodnie z którym wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych. A zatem oświadczenie takie, może złożyć tylko podmiot, którego sprawa dotyczy bezpośrednio (indywidualnie). Skarżąca nie jest w stanie udzielić, pod rygorem odpowiedzialności karnej, informacji będących w posiadaniu Spółki, a niezbędnych do udzielenia prawidłowej interpretacji indywidualnej. W ocenie Ministra Finansów analizy całości akt sprawy wynika także, że przedmiotem wystąpienia Skarżącej jest kwestia prawidłowości ustalenia ceny przez Spółkę. Minister Finansów zauważył, iż w kwestii prawidłowości ustalenia ceny nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na gruncie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem w trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ord. pod., minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Minister Finansów stwierdził, że słuszne jest stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż nie można uznać za "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ord. pod., uprawnionego do złożenia wniosku dotyczącego stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie właściwym dla Spółki.

7. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. poprzez zastosowanie art. 165a w zw. z art. 14h i art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. i przyjęcie, iż Skarżąca nie ma przymiotu "zainteresowanego", któremu przysługuje uprawnienie do wystąpienia do Ministra Finansów w indywidualnej sprawie o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT przez Spółkę, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy wszczęcia postępowania we wskazanym przedmiocie. Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że popiera prezentowaną przez siebie dotychczas wykładnię przepisu art. 14b ustawy Ord. pod., który, jej zdaniem, nie uzależnia przymiotu osoby zainteresowanej od tego, aby osoba ta miała pozycję podatnika, inkasenta, płatnika czy osoby trzeciej odpowiedzialnej za podatek w sprawie aktualnej czy mogącej wystąpić w przyszłości. Gdyby tak miało być, posłużono by się w tekście ustawy odpowiednim odwołaniem do art. 7 - 9 oraz art. 107 i następnych ustawy Ord. pod., definiujących powołane podmioty, będące stronami stosunków prawnopodatkowych. Za zainteresowanego należy więc uznać każdy podmiot, u którego zainteresowanie powodują prawnopodatkowe skutki danego zdarzenia lub stanu faktycznego, bądź też który to podmiot zainteresowany jest uzyskaniem większej ilości informacji odnośnie zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w konkretnym stanie faktycznym, przy czym stan ten rzutuje pośrednio lub bezpośrednio na jej prawa lub obowiązki prawne bądź na sytuację faktyczną. Ustawodawca celowo poszerzył krąg potencjalnych wnioskodawców, posługując się pojęciem szerokim i pojemnym, na co wskazują też wyniki wykładni historycznej (tj. porównanie poprzedniej treści art. 14b ustawy Ord. pod. i aktualnego jego brzmienia). Brak jest też przesłanek, aby przyjąć, iż interes, który notabene mieści się w desygnatach pojęcia "zainteresowany", miał mieć charakter ściśle prawny oraz wyłącznie i bezpośrednio w sferze praw czy obowiązków podatkowych Strony. Skarżąca podniosła, że w wyroku z 18 maja 2009 r., sygn. akt I SA/GI 1151/08 WSA w Gliwicach rozważając zagadnienie legitymacji do zwrócenia się o wydanie interpretacji indywidualnej, podniósł, iż ustawy Ord. pod. nie określa, czy po stronie wnioskodawcy powinien wystąpić interes prawny czy faktyczny. Uznał zatem, że może to być interes prawny (z którym mamy do czynienia w przypadku podatnika, płatnika lub inkasenta), jak również interes faktyczny przejawiający się w tym, że dla danej osoby ma znaczenie kwestia skutków podatkowych jej działań, które wystąpią po stronie innego podmiotu. W świetle powyższego pojęcie "zainteresowanego" na tle art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. zbliża się do definicji "strony" w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Interes prawny na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego jest zaś kwalifikowanym interesem faktycznym. Interes prawny wynika z określonego przepisu prawnego, odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu, zaś, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 marca 1999 r., sygn. akt I SA 1189/98, cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego (wyrok NSA z 15 grudnia 1998 r., II SA 1355/98. "Interes prawny powinien być rozumiany jako zobiektywizowana, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Jest to interes o charakterze osobistym, przez to, że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany. Ponadto musi on aktualnie istnieć w sprawie, w której organ administracji władny jest wydać decyzję" (teza pierwsza wyroku NSA z 26 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1693/97). Nadto przymiot strony postępowania może uzyskać także taki podmiot, którego interes prawny lub obowiązek nie są przedmiotem postępowania administracyjnego. Również więc z tego powodu stanowiska, objętego zaskarżonym postanowieniem, nie można uznać za usprawiedliwione. Zdaniem Skarżącej niezasadne jest twierdzenie Ministra Finansów, iż wydanie pisemnej interpretacji w przedmiotowej sprawie nie dotyczyłoby przepisów prawa podatkowego. Przeciwnie bowiem, stawka podatku VAT, którą winien zastosować jego płatnik, wymaga dokonania wykładni ustawy o podatku od towarów i usług, a nie przepisów innego rodzaju. Ponadto w ocenie Skarżącej Minister Finansów nie ma racji twierdząc, iż rozszerzenie przymiotu zainteresowanego na osoby, niebędące potencjalnymi podatnikami, spowodowałby komplikacje na gruncie stosowania przepisów art. 14h w zw. z art. 14g, art. 14k, art. 14b § 4 czy art. 14m ustawy Ord. pod. Konsekwencją niekoherentności przepisów, tj. art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. i przepisów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, przy przyjęciu, iż zainteresowanym jest Skarżąca, spowoduje, iż niektóre z nich nie znajdą zastosowania. Przykładowo więc, nie będzie aktualna regulacja art. 14k czy art. 14m ustawy Ord. pod., bowiem Strona nie będzie musiała stosować się do interpretacji w rozumieniu tych przepisów.

8. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

9. Przenosząc określone w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a") kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy Sąd uznał, iż zaskarżone do Sądu postanowienie Ministra Finansów nie narusza przepisów prawa materialnego w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia jak również przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym Sąd uznał stanowisko merytoryczne Ministra Finansów wyrażone w zaskarżonym postanowieniu za zgodne z przepisami prawa.

10. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Skarżąca posiada przymiot "zainteresowanego", któremu przysługuje uprawnienie do wystąpienia do Ministra Finansów w indywidualnej sprawie - o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącego prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT przez Spółkę, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy wszczęcia postępowania we wskazanym przedmiocie. Skarżąca wykazuje, iż w jej ocenie posiada ona status "zainteresowanej" co uprawnia ją do zadania pytania prawnego dotyczącego zgodności z prawem działań Spółki co do zastosowania stawki podatku od towarów i usług. Minister Finansów nie zgadzając się z tym stanowiskiem podnosi, że Skarżąca nie może zadać pytania dotyczącego innego podmiotu będącego podatnikiem podatku od towarów i usług. Organ stoi na stanowisku, że Skarżąca nie ma przymiotu "osoby zainteresowanej" gdyż nie występuje w swojej sprawie a w sprawie związanej z interesem prawnym podmiotu zbywającego jej nieruchomość. W przedmiotowym sporze Sąd przyznał rację organowi właściwemu w sprawie wydania indywidualnej interpretacji.

11. Podnieść należy, iż zgodnie z przepisem art. 14b. § 1 ustawy Ord. pod. "zainteresowanym", jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, w rozumieniu powołanego przepisu jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie. Wskazanie we wniosku owej indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Dyspozycja art. 14b § 2 ustawy Ord. pod. wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowana do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b. § 1 ustawy Ord. pod., w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego, "w jego indywidualnej sprawie". Wykładnia systemowa art. 14b ustawy Ord. pod. wskazuje, ze dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p ustawy Ord. pod., który stanowi, że przepisy rozdziału 1a stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1. Odstępstwo od zasady, ze wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany przewiduje art. 14n § 1 ustawy Ord. pod. Wynika z niego, że z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie. Ponadto, z wnioskiem o interpretacje dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, może wystąpić tworzący je przedsiębiorca. W obu tych przypadkach wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja. Oznacza to, że osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są: 1/ podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników – niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji; 2/ osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 ustawy Ord. pod.; 3/ osoby planujące utworzenie spółki – w sprawach związanych z przyszła sytuacją tej spółki; 4/ przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. Przyjąć należy, iż zgodnie z piśmiennictwem oraz z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych z wnioskiem o wydanie interpretacji nie może natomiast wystąpić: 1/ we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego; 2/ osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych; 3/ osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika. (vide B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo "Dom Organizatora" Toruń 2007 r., tom I, 78 – 79). Podkreślić należy, że z uwagi na to, iż stroną postępowania interpretacyjnego jest "zainteresowany" - w przedstawionym powyżej rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II ustawy Ord. pod., w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) ustawy Ord. pod., co do których unormowanie art. 14 h do postępowania "interpretacyjnego" nie odsyła. Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, które przedstawiany stan faktyczny w jego sprawie, bądź (wyjątkowo) w odniesieniu do planowanej spółki albo oddziału lub przedstawicielstwa, może spowodować. Interes prawny w zakresie prawa podatkowego w podatkowym postępowaniu interpretacyjnym konstytuuje realizacje pochłaniającego go wymogu: ubiegania się o interpretację i uzyskanie interpretacji wyłącznie we własnej indywidualnej sprawie podatkowej Jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego (jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego) stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkowa (albo odpowiedzialnością podatkową projektowanej spółki lub tworzonego oddziału albo przedstawicielstwa), będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b. § 1 ustawy Ord. pod. W takiej sytuacji zdaniem Sądu organ podatkowy nie tylko że nie ma obowiązku wydania interpretacji indywidualnej, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a w zw. z art. 14h. ustawy Ord. pod., jest zobligowany wydać tak jak w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania "interpretacyjnego"; podmiotowi ubiegającemu się o uznanie w nim jego przymiotu strony, czyli zainteresowanego.

12. Podkreślić należy także, iż wniosek interpretacyjny może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Powyższe rozwiązanie art. 14b. § 1 ustawy Ord. pod. sugeruje, że zainteresowanym nie może być grupa osób fizycznych lub prawnych, skoro wniosek może dotyczyć tylko indywidualnej sprawy. Tymczasem może się zdarzyć, że przedmiotem wniosku jest taki stan faktyczny, w tym zdarzenie przyszłe, którego oceną prawną są zainteresowane liczne podmioty, ponieważ dotyczy ich ona w jednakowym stopniu. Można w tym miejscu wymienić przykłady różnych podmiotów, w tym organizacji, reprezentujących interesy podatników i płatników lub potencjalnych podatników i płatników, którzy w ich imieniu mogliby wystąpić w roli zainteresowanego. Takiej możliwości nie ma, gdy idzie o wydanie interpretacji indywidualnej. Teoretycznie istnieje ona natomiast w odniesieniu do interpretacji ogólnej, ale wówczas Minister Finansów może takie wystąpienie potraktować jedynie jak inicjatywę lub sygnał w sprawie, nie zaś wniosek w wydanie interpretacji ogólnej, ponieważ prawo takiej możliwości nie przewiduje.

13. Wskazać również należy, że znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej. Indywidualna interpretacja prawa podatkowego posiada znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy – adresata. Zważyć należy, że zawiera ona ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych ze swej istoty okoliczności zaszłego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej. Jeżeli jednak ze stanu faktycznego pytania interpretacyjnego wynika, że dotyczy on innych podmiotów niż wnioskujący o wydanie interpretacji, wnioskodawca nie będzie mógł się do niej z ochronnym skutkiem prawnym zastosować. Udział w administracyjnym postępowaniu interpretacyjnym i zostanie adresatem interpretacji indywidualnej pomimo braku zgodnego z prawem przymiotu zainteresowanego w tym konkretnym postępowaniu nie przyniesie tego podmiotowi żadnych korzyści prawnych, skoro przeprowadzona przez organ ocena możliwości zastosowania i/lub wykładnia prawa dotyczyć będą stanu faktycznego i prawnego opodatkowania innych niż wnioskodawca albo też bliżej nie określonych podmiotów.

14. Interpretacja indywidualna nie jest prawem ani też źródłem prawa, a z racji zawarcia jej w piśmie administracyjnym, stanowiącym wynik postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie, jest prawnie znacząca tylko dla jej adresata, to jest wnioskodawcy i spełniającej wymogi prawa strony postępowania (zainteresowanego), w którym została wydana. Na podstawie art. 14i § 3 ustawy Ord. pod., interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej. Wszyscy mogą się z nimi zapoznać i postępować zgodnie z ich treścią, z uwagi na to, że dają one podstawy do relatywnie konkretnych prognoz w przedmiocie upublicznionych i przewidywalnych możliwości stosowania i wykładni prawa przez organy podatkowe, tym bardziej, że nieprawidłowe interpretacje indywidualne, na podstawie art. 14e. § 2 ustawy Ord. pod., podlegają zmianie a zmiana taka powinna być także publikowana w sposób wskazany w art. 14e § 2 ustawy Ord. pod.

15. W sprawie niniejszej, Skarżąca mimo faktu ostatecznego ponoszenia ciężaru podatkowego – nie posiadała statusu osoby zainteresowanej gdyż nie występowała w jej indywidualnej sprawie. Skarżąca bowiem w wniosku zadała Ministrowi Finansów pytanie dotyczące prawidłowości działania podatnika zbywcy nieruchomości co do zastosowania właściwej stawki podatkowej. W ocenie Sądu pytanie prawne a także problem zawarty w uzasadnieniu wniosku dotyczył bezpośrednio podatnika podatku od towarów i usług a nie Skarżącej. Sąd jeszcze raz wskazuje, iż nie można wydać interpretacji indywidualnej, w której organ przedstawiałby ocenę działań i zamierzeń innego niż wnioskodawca podmiotu. W badanej sprawie Skarżąca wystąpiła z wnioskiem dotyczącym indywidualnej sprawy Spółki Mostostal. Z tych też przyczyn w ocenie Sądu organy podatkowe słusznie odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie indywidualnej interpretacji. Na podkreślenie zasługuje to, iż interpretacja indywidualna wywiera skutki w sferze rzeczywistych uprawnień materialnoprawnych wnioskodawcy, a zatem wyrażona w niej ocena stanowiska wnioskodawcy nie może budzić wątpliwości co do swojego znaczenia i zakresu. Abstrahując od kwestii związanej z przedmiotem sporu można podnieść, że przyjmując, iż interpretacja indywidualna wiąże w określonym stanie faktycznym wnioskodawcę Skarżąca otrzymując odpowiedź co do stawki podatkowej nie mogłaby się do niej zastosować.

16. Skoro Minister Finansów dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa poprzez uznanie, iż Skarżąca nie miała w tej sprawie przymiotu "zainteresowanego", któremu przysługuje uprawnienie do wystąpienia do Ministra Finansów w indywidualnej sprawie o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego - Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.