Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1223/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33 i 35
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Barbara Pasternak AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego R. Z. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dnia (.....) Spółka ,,(....)" sp. z o.o. złożyła wniosek o udzielenie jej pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego obejmującego zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: ,,(.....)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr .... przy ul. .......w K. – etap 1 – obiekty kubaturowe, uzupełniony dnia (....) . dopiskiem "wraz z wjazdami".

Do wniosku dołączono decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (....) . o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko; oświadczenie o posiadanym prawie o terenu inwestycji oraz projekt budowany.

W trakcie prowadzonego postępowania Wojewoda ......działając na podstawie art. 57 ust. 2 i art. 54 ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 z późn. zm.) postanowieniem z dnia (....) . udzielił zgody na odstępstwo od warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 10.11.2004 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii ........, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 249, poz. 2500) w stosunku do przedmiotowej inwestycji w ten sposób, że inwestycja ta mogła być realizowana w odległości mniejszej niż 10 metrów od granicy obszaru kolejowego.

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia (....) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę Spółce ,,(...)" sp. z o.o. na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą:,,(....)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca .........na działce nr ...... przy ul. ...... w K. – etap 1 – obiekty kubaturowe wraz z wjazdami z działki nr ......

W pozwoleniu na budowę określono kategorię obiektu, adres zamierzenia inwestycyjnego, jego położenie, osoby sporządzające projekt budowlany, warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie w tym obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego oraz uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie inwestycji, a także nałożono obowiązek prawidłowego prowadzenia przez kierownika budowy dziennika budowy. Organ I instancji ustalił obszar oddziaływania obiektów inwestycji na działki nr nr ......nie wyjaśniając, na jakich podstawach ustalono taki właśnie obszar.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru ......, uchwalonym przez Radę Miasta K.. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do terenu inwestycji i posiada ostateczną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (....) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami, został sporządzony przez uprawnioną osobę i jest kompletny. Ponadto inwestor otrzymał od Wojewody .......... zgodę na odstępstwo od warunków technicznych w zakresie zmniejszenia odległości poniżej 10 metrów od granic obszaru ........ określonego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 10.11.2004 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii ....., a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 249, poz. 2500).

Decyzję tą doręczono R.Z. 7.08.2007 r. i dnia ........2007 r. wniósł on od niej odwołanie do Wojewody .........., domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że w toku postępowania nieprawidłowo powiadamiano odwołującego, bo jedynym ważnie ustanowionym pełnomocnikiem tej strony był radca prawny J.L. Inwestor wszczął dwa odrębne postępowania, z których pierwsze z nich, wszczęte wnioskiem z dnia (....) pozostawiono bez rozpoznania. Wszczynając drugie postępowanie z wniosku z dnia (...) . bez odrębnego postanowienia zaliczono do nowego postępowania wszystkie dokumenty złożone w tym pierwszym postępowaniu. Projekt budowlany nie spełnia warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 10.11.2004 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych oraz przekroczono dopuszczalny poziom hałasu.

Wojewoda ........ decyzją z dnia (....) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (...) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji.

W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany jest prawidłowy. W aktach sprawy jest aktualne pełnomocnictwo dla R.S. i K.K. W trakcie postępowania Wojewoda ...... udzielił zgody na odstępstwo od warunków technicznych w zakresie zmniejszenia odległości obiektu inwestycji na odległość mniejszą niż 10 metrów od granicy obszaru kolejowego. Inwestor przedłożył oświadczenie o dysponowaniu prawem do terenu inwestycji i uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Projekt budowlany jest zgodny tak z przepisami technicznymi jak i obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia (....) .

Decyzję tą doręczono R.Z. z dnia (....) . wniósł on skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania względnie o stwierdzenie ich nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 K.p.a. polegające na objęciu postępowaniem przedmiotu sprawy administracyjnej nie objętej wnioskiem inwestora i tym samym prowadzenie postępowania z urzędu w sytuacji, gdy przepisy prawa na to nie pozwalają. Zarzucono naruszenie art. 9 K.p.a., art. 10 K.p.a. oraz art. 3 pkt 20, art. 20 i art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego polegające na zaniechaniu ustalenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego i nie objęciu postępowaniem wszystkich stron. Skarżący podniósł, iż organy administracji dodatkowo naruszyły art. 7 i 77 K.p.a. w ten sposób, że zaniechały przeprowadzenia wnikliwego postępowania dowodowego i zakończenia sprawy na podstawie niekompletnych akt oraz przyjęcie za prawidłowe nieopłaconego pełnomocnictwa. Naruszono art. 33 ust. 1 Prawa budowanego wydając pozwolenie na budowę obejmujące zespół obiektów nie mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem i nie wyegzekwowanie przedstawienia przez inwestora projektu zagospodarowania terenu obejmującego całość inwestycji. Naruszono również art. 7 K.p.a. i art. 5 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że spełnione zostały warunki techniczne w oparciu o postanowienie o udzieleniu zgody na odstępstwo wydane z naruszeniem właściwości przez Wojewodę .........

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że pozwolenie na budowę dodatkowo objęło wjazd z działki nr ...... objętej inwestycją mimo, że inwestor nie wskazał, gdzie i z jakiej działki wjazd ten miałyby się odbywać. Działka nr ..... w ogóle nie była objęta wnioskiem inwestora. Brak prawidłowego ustalenia kręgu stron wynika z nie wyznaczenia obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji. Ma to znaczenie w odniesieniu do Spółki ,,(....)" sp. z o.o. która w trakcie postępowania podnosiła naruszenie jej interesów w związku z głębokim naruszeniem warstw ziemi oraz zmianą wód gruntowych wywołanych realizacją przedmiotowej inwestycji. Wyznaczenie obszaru oddziaływania wymagało przeprowadzenia badań geologicznych w związku z zalewowym i podmokłym terenem inwestycji. Sam inwestor wskazał, że jego inwestycja będzie miała niewielkie oddziaływanie na tereny sąsiednie, co oznacza, że takie oddziaływanie będzie jednak istniało. Nieprawidłowo zaprojektowano drogę wewnętrzną wzdłuż nasypu ....., a (....) S.A. nie została uznana za stronę postępowania. Takie uchybienia naruszają wprost art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

Nieprawidłowo zebrano w sprawie materiał dowodowy, ponieważ nieformalnie zaliczono do niego dokumenty złożone w innym postępowaniu zakończonym na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., a pełnomocnictwo udzielone K.K. jest nieaktualne. Nie uzupełniono w trakcie postępowania wymaganej opłaty skarbowej. Podniesiono również, że w tej sprawie nieprawidłowo określono etapowanie inwestycji poprzez przyjęcie jako odrębne etapy wykonanie niesamodzielnych obiektów. Nastąpiło niedopuszczalne wyłączenie z etapu pierwszego inwestycji sieci i przyłączy wodociągowych, kanalizacji ogólnospławnej, energetycznej z wolnostojącą stacją trafo oraz centralnym ogrzewaniem MPEC. Z takim wyłączeniem zbudowane w I etapie obiekty nie będą mogły samodzielnie funkcjonować.

Wojewoda ...... postanowieniem z dnia (....) udzielił zgody na odstępstwo od warunków technicznych z naruszeniem art. 54 i art. 57 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym. Uprawnionym organem powinien być minister właściwy do spraw transportu i tym samym naruszono art. 9 ust. 1 Prawa budowlanego, co z kolei stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda .......... wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że spełniono wszystkie wymagania stawanie w Prawie budowlanym. Inwestor w trakcie postępowania I-instancyjnego uzupełnił swój wniosek o budowę wjazdu dołączając szczegółowy projekt budowlany zawierający lokalizacje tego wjazdu. Obszar oddziaływania obiektu ustalono w oparciu o zasadę, iż jest to obszar wyznaczony w otoczeniu obiektu wprowadzający w związku z daną inwestycją ograniczenia w zakresie zagospodarowania danego terenu. Stroną jest się wówczas, gdy ma miejsce naruszenie interesu prawnego danego podmiotu, a nie jedynie interesu faktycznego. Nietrafny jest zarzut nieprawidłowego zgromadzenia materiału dowodowego, skoro sam inwestor wniósł o uwzględnienie materiałów zebranych w innym postępowaniu i brak zadośćuczynienia temu wnioskowi naruszyłby art. 8 K.p.a. W aktach sprawy znajdują się aktualne pełnomocnictwa w tym również dla K.K. . Etapowanie inwestycji jest prawidłowe. Prawidłowo uzyskano zgodę na odstępstwa od warunków technicznych, bo ustawa o transporcie kolejowym zawiera odrębny – w stosunku do art. 9 Prawa budowanego - tryb udzielania tej zgody jedynie w zakresie odległości i warunków usytuowania budowli i budynków w sąsiedztwie linii .........

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i zawartą w niej argumentację. Pełnomocnik uczestnika na prawach strony – Spółki (....) sp. z o.o. – wniósł o oddalenie skargi i w całości przyłączył się do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wojewodę ...... i dodał, że podział ,,(...)" na spółki nastąpił w latach 2003-2004 i w tym zakresie nie jest zasadny zarzut o nieprawidłowym braku zawiadomienia jednej ze spółek (...) o toczącym się postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący R.Z. w dniu .......października 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody ........ z dnia (....) doręczoną skarżącemu 15 października 2007 r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Wojewoda ........, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w K. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa .......

W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego i procedury administracyjnej w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, aczkolwiek uchylenie zaskarżonej decyzji następuje częściowo z innych przesłanek, nie podniesiono to w skardze.

Sąd administracyjny nie jest bowiem związany zarzutami podniesionymi w skardze i zobowiązany jest dokonać samodzielnej kontroli podejmowanych w danej sprawie rozstrzygnięć, to znaczy decyzji Wojewody .......... z dnia (....) i utrzymanej ww. decyzją rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta K. z dnia (....) zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenie na budowę inwestycji pod nazwą:,,(...)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ...... przy ul. ....... w K. – etap 1 – obiekty kubaturowe wraz z wjazdami z działki nr ........

Już sama nazwa zamierzenia inwestycyjnego jest na tyle nieprecyzyjna, że w istocie nie wiadomo, czego to zamierzenie dotyczy. Można bowiem założyć, że ww. zamierzenie można opisywać w dwojaki sposób: a) po pierwsze, całe zamierzenie inwestycyjne polegające na realizacji inwestycji pod nazwą: "(....)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ....... przy ul........ w K. stanowi etap I"; b) po drugie, jako całe zamierzenie inwestycyjne określono: "(...)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ...... przy ul..... w K. ", a jedną z części tego zamierzenia (etapem I) będzie budowa obiektów kubaturowych wraz z wjazdami z działki nr ..... Zarówno pierwszy z ww. sposobów, jak i drugi został nieprawidłowo określony w tej sprawie.

Zgodnie z obowiązującą w tej sprawie treścią art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), zwanej dalej jako "Prawo budowlane", pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, a jedynie w takim przypadku, w którym zamierzenie budowlane obejmuje więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 [Prawa budowlanego], dla całego zamierzenia budowlanego [podkreślenie składu Sądu].

Wprawdzie Prawo budowlane nie definiuje odrębnie pojęcie obiektu, ale w ocenie Sądu w art. 33 ust. ww. ustawy pod pojęciem obiektu należy rozumieć obiekt budowlany. Pozwolenie na budowę dotyczy realizacji obiektów budowlanych, nie wyłączonych enumeratywnym wyliczeniem określonym w art. 29 Prawa budowlanego.

Tym samym określone w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego wydawanie pozwolenia na budowę tylko dla pewnego etapu realizacji opisanej przez inwestora inwestycji ma charakter szczególny (wyjątkowy) i jest możliwe wówczas, gdy sam inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wybranych przez niego obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem. W takiej jednak sytuacji niezbędnym było opisanie całego zamierzenia inwestycyjnego chociażby po to, aby właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej wiedział, że etapowanie inwestycji w zakresie wydawanego pozwolenia na budowę jest dopuszczalne w rozumieniu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Ponadto w takiej sytuacji na inwestorze spoczywa obowiązek sporządzenia planu zagospodarowania terenu obejmującego również całe zamierzenie budowlane. W tej sprawie nie ma żadnego projektu zagospodarowania terenu, który obejmowałby całe zamierzenie budowlane inne niż "(...)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ..... przy ul. .... w K".

Jeżeli przyjąć, że ww. zamierzenie inwestycyjne stanowiło w całości tylko jego etap I, to wówczas zasadnie podnosi w skardze skarżący, że takie etapowanie nie znajduje uzasadnienia w treści art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Jedynie bowiem na karcie nr ...... projektu architektoniczno-budowlanego, części I wskazano, że etap II będzie obejmował prace budowlane polegające na zagospodarowaniu terenu poza obszarem obiektów kubaturowych w zakresie: budowy dróg zewnętrznych, parkingów zewnętrznych, infrastruktury zewnętrznej z przyłączami, kanalizację opadową, kanalizację sanitarną, wodociąg, sieć c.o., zasilanie energetyczne.

Tak określony etap II obejmuje budowę infrastrukturę zewnętrzną w zakresie przyłączy, stanowiących niezbędny element jakiegokolwiek funkcjonowania wybudowanego zespołu budynków. Tym samym na budowę zespołu budynków nie można było wydać pozwolenia "etapowego", bo w tej sprawie taki zespół budynków nie mógł samodzielnie funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem, czyli pobytem w nim na stałe ludzi oraz prowadzeniem w nim działalności usługowej. Niezbędnym była bowiem budowa infrastruktury technicznej, umożliwiającej funkcjonowanie takich budynków. Ponadto należy również powiedzieć, że w tej sprawie sama budowa sieci infrastruktury technicznej bez budowy zespołu budynków również nie stanowiłaby odrębnego obiektu mogącego samodzielnie funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Budowa infrastruktury technicznej wraz z budynkami stanowiła w tej sprawie integralną całość.

Gdyby jednak przyjąć, że pod pojęciem "(....)" – zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr .... przy ul...... w K." należy rozumieć całe zamierzenie inwestycyjne, to tym samym nie wiadomo, dlaczego dodatkowo określono, że etap I stanowi budowa obiektów kubaturowych wraz w wjazdami. W takiej sytuacji organy administracji powinny poprzestać na opisaniu tego zamierzenia w postaci np. : "etap I obejmujący budowę zespołu mieszkaniowego z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ....... przy ul........ w K". Taki bowiem opis byłby jasny i czytelny, Sąd jednak nie może "poprawiać" czy też uzupełniać treść pozwolenia na budowę.

Należy również podnieść, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, aby zamierzenie budowlane określić mianem "(...) ". Jeżeli już inwestor w ten sposób opisał swoją inwestycję, to obowiązkiem organu administracji było wezwanie go do dokonania w tym zakresie stosownych poprawek. Również pojęcie "obiekty kubaturowe" nie stanowi oznaczenia zamierzenia budowlanego objętego Prawem budowlanym. Obiektem kubaturowym jest bowiem każdy budynek i duża grupa budowli, a udzielając pozwolenia na budowę należy w sposób niezwykle dokładny wskazać, na co jest ono udzielane.

Jeżeli już inwestor opisał swoje zamierzenie budowlane jako zespół mieszkaniowy z lokalami handlowo-usługowymi, centrum rekreacji i garażem podziemnym, stacją trafo, stacją wymienników ciepła oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., c.o., elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, oddymiania, tryskaczy oraz zagospodarowaniem dziedzińca wewnętrznego na działce nr ........ przy ul....... w K., to nie wiadomo, dlaczego etap I tej inwestycji obejmuje dodatkowo budowę wjazdów.

Ma to o tyle istotne znaczenie, że ani jedna strona w kilkuset stronicowym projekcie architektoniczno-budowlanym nie obejmuje budowy wjazdów niezależnie od tego, gdzie one byłyby umiejscowione.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dotyczył budowy wjazdów (liczba mnoga) i w takiej liczbie znalazło się to określenie w pozwoleniu na budowę wydanym w tej sprawie. Na odręcznie sporządzonej mapie na karcie nr ..... (akta postępowania administracyjnego, teczka nr .....) zostały zaznaczone dwa wjazdy na działkę nr ....... z działki nr ....... i również na mapie uzgodnionej z zarządem drogi (..... Zarządem Komunalnym w K.) znajdują się takie dwa wjazdy. Natomiast z mapy sytuacyjno-wysokościowej stanowiącej plan zagospodarowania terenu inwestycji dla etapu I-szego żaden z wjazdów w ogóle nie został ani zaznaczony, ani nawet - przy porównywaniu planu zagospodarowania dla etapu I z wcześniej uzgodnionym przebiegiem zjazdów - teren inwestycji objętej etapem I-szym w ogóle nie obejmuje wjazdów. Oba ewentualne wjazdy pozostają poza granicami określonymi liniami zielonymi na planie zagospodarowania terenu. Stan ten potwierdzają inne mapy sytuacyjno-wysokościowe przedłożone przez inwestora do sprawy w toku postępowania administracyjnego, na których to mapach oznaczano kolorem czerwonym linie określające obszar objęty pozwoleniem na budowę dla etapu I-szego. Tak zaznaczona granica terenu nie obejmuje żadnego z wjazdów (akta postępowania administracyjnego, załącznik nr ....., teczka .....). Analogicznie, tzn. bez objęcia budowy wjazdów, określa teren inwestycyjny mapa znajdująca się w aktach sprawy na karcie nr ... (załącznik nr ....., teczka nr ....).

Również znajdująca się w zatwierdzonym projekcie budowlanym mapa zagospodarowania dla etapu I-szego nie obejmuje wjazdów, a tym samym cały zatwierdzony projekt budowlany dla etapu I-szego nie obejmuje budowy wjazdów, a jedynie obiekty kubaturowe. Tym samym występuje niezgodność między zatwierdzonym projektem budowlanym a udzielonym pozwoleniem na budowę.

Jedną z istotnym wad postępowania administracyjnego, która już samodzielnie uzasadniałaby uchylenie obu decyzji, jest pominięcie przez organy administracji badania konieczności uzyskania przez inwestora i dostarczenia do tej sprawy pozwolenia wodnoprawnego.

Z dołączonej do projektu architektoniczno-budowlanego dokumentacji geologiczno-inżynierskiej wynika, że odwodnienie projektowanych obiektów nastąpi, a jeżeli zasięg leja depresji przekroczy granice terenu należące do właściciela (inwestora) wymagane będzie uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego (karta nr ..... projekt architektoniczno-budowlany dla etapu I, część 1). Z tej dokumentacji wynika również, że woda znajduje się średnio na głębokości – 3,4 do -3,7 metra poniżej poziomu terenu z możliwością zmian głębokości jej występowania do + 1 metra (karta nr .... projekt architektoniczno-budowlany dla etapu I, część 1).

Również z decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (....) . o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wynika, że w przypadku, gdyby zasięg leja depresyjnego przekraczał teren działki inwestora, wymagane będzie uzyskanie przed pozwoleniem na budowę pozwolenia wodnoprawnego. Dodatkowo w wezwaniu skierowanym do inwestora dotyczącym uzupełnienia brakujących dokumentów wystosowanym w postępowaniu, które zakończyło się pozostawieniem wniosku inwestora bez rozpoznania również znajduje się wskazanie, iż inwestor winien wykazać, czy depresja leja wynikającego z odwodnienia terenu w związku z planowaną budową nie przekroczy teren jego działek. Tym samym mając na uwadze powyższe okoliczności uzasadnionym było wyraźne wykazanie przez organ administracji, dlaczego nie wymaga się w tej sprawie takiego pozwolenia wodnoprawnego. Z zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego wynika bowiem, że maksymalna głębokość fundamentów sięgnie ponad 15 metrów w głąb ziemi, a podziemne poziomy garaży będą lokowane na głębokości ok. 7 metrów i stosowanie do tego zasadnie projekt architektoniczno-budowlany zawiera szereg warunków dotyczących budowy poniżej poziomu terenu w sposób powodujący nie przepuszczalnie wody. Dodatkowo decyzja I-instancyjna wprost określa, że obszar oddziaływania obiektów będzie obejmował nie tylko działkę inwestora nr ...., która według projektu będzie zabudowana w prawie 70 %, ale i inne działki (nr nr.........). Pominięto działkę nr ......, mimo że Wojewoda ...... udzielił zgody na odstępstwa od warunków technicznych dotyczących przedmiotowej inwestycji właśnie od linii kolejowej zlokalizowanej na ww. działce.

Nie wiadomo przy tym, czy tak wyznaczony obszar oddziaływania ma związek z istniejącym zakresem ingerencji w stosunki wodne, czy też wynika to z innych przesłanek. Rekapitulując ten wątek rozważań w ocenie Sądu w tej sprawie nie można było pominąć wyraźnego ustosunkowania się organów administracji do obowiązku uzyskania przez inwestora pozwolenia wodnoprawnego, bo z żadnej dokumentacji nie wynika, aby obszar leja depresyjnego mieścił się tylko na terenie działek inwestora. Wprawdzie Sąd nie może określać, czy pozwolenie to było wymagalne, czy też nie – to bowiem musi stanowić przedmiot postępowania administracyjnego, tym niemniej nie można było tej kwestii pomijać i w gołe się do nie ustosunkowywać.

Zgodnie z art. Art. 124 pkt 6 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.), pozwolenie wodnoprawne nie jest wymagane na odwadnianie obiektów lub wykopów budowlanych, jeżeli zasięg leja depresji nie wykracza poza granice terenu, którego zakład jest właścicielem. A contrario pozwolenie wodnoprawne jest wymagane, jeżeli zasięg leja depresji przekroczy teren działki inwestora. Ponadto akta sprawy nie zawierają żadnej mapy określającej obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji.

Zasadnie podnosi skarżący, że nie wszystkie strony zostały zawiadomione o toczącym się postępowaniu. Z akta sprawy wynika, że obszar inwestycji sąsiaduje, między innymi, z działkami nr nr ......... Z porównania zakresu zgody, jakiej udzielił Wojewoda na odstępstwo od warunków technicznych wynika, że zgoda ta obejmuje zmniejszenie określonej w rozporządzeniu (i również w ustawie o transporcie kolejowym) odległości budynku od linii kolejowej usytuowanej na działce nr .... Linia ta przebiega również przez szereg innych działek. Tym samym w ocenie Sądu uzasadnionym było zawiadomienie o sprawie podmiotu mającego tytuł prawny do działki nr ...... Z akt sprawy w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości wynika, że użytkownikiem wieczystym działki nr ....była (....) S.A. z siedzibą w W. (akta postępowania administracyjnego, karta nr......, teczka ......; akta postępowania administracyjnego, karta nr......, teczka.....). Tym samym obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmował również działkę nr ...... Organy obu instancji zawiadomiły jednak o sprawie władającego .........Dyrekcję Okręgową (...) z siedzibą w K. , przy czym z akt sprawy wynika, że ....... Dyrekcja Okręgowa (...) z siedzibą w K. jest władającym tylko działki nr ....., a nie ..... (akta postępowania administracyjnego, karta nr ......., teczka ......). Organy administracji miały więc wyraźnie określone, kto jest użytkownikiem wieczystym a kto władającym konkretnymi działkami i stosownie do tego powinny zawiadomić właściwy podmiot o postępowaniu. Podniesiona okoliczność, iż dopiero w latach 2003-2004 dokonano wyodrębnienia spółek z (...) nie ma w tej sprawie znaczenia. Proces przekształceń własnościowych (...) zakończył się znacznie wcześniej już w latach 2000 (ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "(....) ", Dz. U. z 2000 r. Nr 84, poz. 948 z późn. zm.) - 2001 i już Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w rozporządzeniu z dnia 16 października 2001 r. w sprawie określenia spółek utworzonych przez (...) S.A., których akcje lub udziały zostaną przeznaczone na zabezpieczenie wierzytelności Skarbu Państwa z tytułu poręczeń i gwarancji (Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1436 z późn. zm.) dokonał podziału akcji szeregu spółek utworzonych na bazie byłego przedsiębiorstwa państwowego (....) . W tej zaś sprawie postępowanie prowadzono w roku 2007.

Należy również wskazać na wątpliwości co do dopuszczalności lokalizowania zespołu budynków tuż przy ul. (...) . W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo ...........Zarządu Komunalnego w K. z dnia (....) ., z treści którego wynika, że przebudowa ulicy ....... (przy tej ulicy został zaprojektowany zespół budynków) powinna spełniać warunki wymagane dla dróg publicznych (akta postępowania administracyjnego, karta nr ......, teczka ....). Nie ma więc pewności, czy nie była wymagana zgodna na odstępstwo od warunków technicznych dotyczących lokalizacji obiektu budowlanego przy ul. .......... w K.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w skardze, jakoby nieprawidłowo organ I-instancji uznał za dowody w tej sprawie dokumentację złożoną w toku wcześniejszego postępowania zakończonego pozostawieniem sprawy bez rozpoznania, to w ocenie Sądu zarzut ten nie jest uzasadniony. Organ administracji mógł uznać wcześniej zgromadzone dokumenty jako materiał dowodowy pozwalający na ustalenie stanu faktycznego i prawnego w tej sprawie. Wprawdzie należało, w trybie art. 77 § 2 K.p.a. wydać postanowienie co do przeprowadzenia dowodu z dokumentów złożonych przez inwestora w tym innym postępowaniu (zakończonym pozostawieniem wniosku bez rozpoznania), to jednak takie uchybienie nie ma istotniejszego znaczenia dla prawidłowości przeprowadzenia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zbadał również prawidłowość sporządzonego projektu architektoniczni-budowlanego. Projekt architektoniczno-budowlany, będący częścią projektu budowlanego, spełnia, poza już wskazanymi uchybieniami które mają wpływ na jego kompletność, w zdecydowanej większości szczegółowe warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia zawiera on stronę tytułową wraz z nazwą, adresem obiektu budowlanego i numerem ewidencyjnym działki, na których obiekt będzie usytuowany, imiona i nazwiska inwestorów oraz z ich adresem, nazwę i adres jednostki projektowania, imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego, a także spis zawartości projektu budowlanego. Nie ma jednak na stronie obejmującej zespół projektowy uprawnień dla niektórych osób sporządzających projekt: dla mgr inż. arch.. I.A. , dla mgr inż. arch. M.K. oraz w zakresie projektowania zieleni na dachu garażu podziemnego dla mgr inż. E.J. . Nie ma również w aktach sprawy zaświadczeń dla ww. osób o posiadaniu przez nie kwalifikacji do projektowania w zakresie objętym sporządzonymi przez nich częściami projektu budowlanego. Co istotne, mgr inż. arch. I.A. i M.K. projektowali tzw. "architekturę", czyli obiekty kubaturowe stanowiące podstawowy zakres projektu budowlanego i niewątpliwie wymagający na tym terenie specjalistycznej wiedzy dla prawidłowego zaprojektowania inwestycji.

Zatwierdzony decyzją I-instancyjną projekt architektoniczno-budowlany spełnia wymogi określone w § 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Na rysunkach wchodzących w skład projektu budowlanego zostały umieszczone metryki projektu zawierające nazwę i adres obiektu budowlanego, tytuł (nazwę), skalę i numer rysunku, imię i nazwisko projektanta (projektantów), specjalność i numer uprawnień budowlanych, datę i podpis.

Strony i arkusze wchodzące w skład projektu budowlanego zostały opatrzone numeracją, czym spełniono wymagania zawarte w § 5 ww. rozporządzenia. Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia projekt budowlany został sporządzony w czytelnej technice graficznej i oprawiony stosownie do jego rozmiarów w sposób uniemożliwiający jego dekompletację.

Zostały naruszone przepisy § 8 rozporządzenia dotyczące szczegółowych wymagań stawianych projektowi zagospodarowania działki.

Część opisowa projektu budowlanego określa:

1) przedmiot inwestycji (strona .... projektu architektoniczno-budowlanego, niezgodnie z § 8 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, ponieważ przedmiot ten nie jest zgodny z określonym w pozwoleniu na budowę etapu I-szego – brak wjazdów);

2) istniejący stan zagospodarowania działki z omówieniem przewidywanych w nim zmian (w zakresie pomijającym wjazdy);

3) projektowane zagospodarowanie działki (w zakresie pomijającym wjazdy);

4) zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki, jak powierzchnia zabudowy projektowanych obiektów budowlanych, powierzchnia chodników i dojazdów, powierzchnia zieleni (strona ...... projektu architektoniczno-budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia);

5) nie zawiera informacji w braku objęcia ochroną terenu inwestycji (w tym ochroną konserwatorską) (tego wymaga § 8 ust. 2 pkt 5 ww. rozporządzenia).

Część graficzna projektu budowlanego nie spełnia wszystkich wymogów określonych w § 8 ust. 3 ww. rozporządzenia. Projekt zagospodarowania działki zawiera część graficzną sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 8 ust. 1 rozporządzenia), ale jak zostało to wyżej wykazane, w istocie nie wiadomo, czy etap I obejmuje fragment całej inwestycji (ale jakiej?) czy tylko jej etap. Ponadto określono w projekcie graficznym granice działki budowlanej, usytuowanie, obrys i układ projektowanego obiektu budowlanego i urządzeń budowlanych z nim związanych, z oznaczeniem wejść oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów i urządzeń oraz ich przeznaczenia (zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia). Przedstawiono układ sieci i uzbrojenia terenu (zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 5-6 ww. rozporządzenia).

Sporządzony projekt architektoniczno-budowlany zawiera prawidłowy opis techniczny zaprojektowanego w nim zespołu obiektów budowlanych, w tym:

1) przeznaczenie i program użytkowy zespołu obiektów budowlanych oraz ich charakterystyczne parametry techniczne, w szczególności: kubaturę, zestawienie powierzchni, wysokość i długość (zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia);

2) formę architektoniczną oraz układ konstrukcyjny zespołu obiektów budowlanych, zastosowane schematy konstrukcyjne (statyczne), założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe podstawowych elementów konstrukcji obiektów, kategorię geotechniczną obiektów, warunki i sposób jego posadowienia, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe wewnętrznych i zewnętrznych przegród budowlanych (zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 2-3 ww. rozporządzenia).

3) projekt zawiera rozwiązania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniające użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, w tym instalacji i urządzeń gazowych, wentylacyjnych, grzewczych (c.o.) i elektrycznych (zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 ww. rozporządzenia).

Również część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego spełnia warunki określone w § 12 ww. rozporządzenia. Zawiera ono bowiem zestawienie:

1) elewacji w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektów oraz ich wyglądu zewnętrznego ze wszystkich widocznych stron, z określeniem graficznym lub opisowym na rysunku wykończeniowych materiałów budowlanych i kolorystyki elewacji (zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia);

2) rzutów wszystkich charakterystycznych poziomów obiektów, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje (zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia);

4) podstawowe urządzenia instalacji ogólnotechnicznych i technologicznych (zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia);

5) zasadnicze elementy wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem, w tym:

a) instalacje oraz urządzenia sanitarne, grzewcze, wentylacyjne i gazowe,

b) instalacje i urządzenia elektryczne i telekomunikacyjne (zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 5 ww. rozporządzenia).

Tym samym należy stwierdzić, że od strony technicznej sporządzony projekt architektoniczno-budowlany spełnia warunki określone w § 11 i 12 ww. rozporządzenia.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze należy stwierdzić, iż na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie są one uzasadnione. K.K. w toku postępowania administracyjnego posiadał prawidłowo mu udzielone pełnomocnictwo do reprezentowania inwestora. W aktach sprawy jest takie pełnomocnictwo (akta postępowania administracyjnego, karta nr ..., teczka ....). Również skarżący nie był pozbawiony możliwości działania w sprawie, bowiem w aktach są pełnomocnictwa udzielonego przez niego swoim pełnomocnikom: R.S. (akta postępowania administracyjnego, karta nr ....., teczka ......).

Sąd nie podziela również stanowiska skarżącego, iż ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 z późn. zm.) nie stanowi samodzielnej podstawy do udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych dotyczących lokalizacji obiektów budowlanych od granic obszaru kolejowego.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od warunków usytuowania budynków i budowli określonych w art. 53 tejże ustawy oraz wykonywania robót ziemnych określonych na podstawie art. 54 ww. ustawy. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz bezpieczeństwa i prawidłowego ruchu ......, a także nie może zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. Z kolej art. 57 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym stanowi, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo po uzyskaniu opinii właściwego zarządcy. Stosownie do art. 82 ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji jest wojewoda, jeżeli sprawa dotyczy obiektów i robót budowlanych usytuowanych w odniesieniu do terenu zamkniętego.

Ww. art. 57 ustawy o transporcie kolejowym zawiera szczególna regulację (w stosunku do ustawy Prawo budowlane) trybu udzielenia zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych. Zgodnie z art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo. Porównując ten przepis z art. 57 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym należy dojść do wniosku, iż stanowi on lex specialis wobec art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego jako lex generali. Oba przepisy mają rangę ustawową, ustawa o transporcie kolejowym weszła w życie później niż ustawa Prawo budowlane i oba przepisy regulują ten sam przedmiot - ale w różnym jego "uszczegółowieniu". Art. 9 Prawa budowlanego obejmuje ogólnie tryb udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych, art. 57 ustawy o transporcie kolejowym dotyczy tylko udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych dotyczących usytuowania budowli, budynków, drzew i krzewów oraz wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, bocznic kolejowych i przejazdów kolejowych. Spełnione są tym samym wszystkie przesłanki zastosowania reguły kolizyjnej lex specialis derogat legi generali. Taki wniosek znajduje dodatkowe uzasadnienie poprzez porównanie art. 57 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym z art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego. W pierwszym przypadku ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej udziela bądź odmawia udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych; natomiast w art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia tego ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane - w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo. Tym niemniej i w tym zakresie można mieć wątpliwości co do prawidłowości postępowania organu I instancji. Właściwy Wojewoda udzielił zgody na odstępstwo od warunków technicznych postanowieniem z dnia (....) a już dnia następnego – ..... lipca 2007 r. Prezydent Miasta K. udzielił pozwolenia na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym obejmującym ww. zgodę. Można mieć uzasadnione obawy, czy postanowienie to weszło do obrotu prawnego zanim wydano decyzję I-instancyjną. Ponadto sam inwestor składając projekt budowlany zamieścił na nim rysunek obiektu budowlanego tak, jakby już uzyskał zgodę Wojewody, mimo że projekt został sporządzony w ..... 2007 r. Taki pośpiech w prowadzeniu postępowania nie był niczym uzasadniony i tylko rodzi obawy o obiektywizm organu I-instancji.

Projektowana inwestycja nie narusza obowiązującego na jej terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obszar inwestycji na działce nr ...... znajduje się w całości w obszarze B3.MU – teren zabudowy mieszkaniowej z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z usługami w parterze. Takie przeznaczenie zostało zachowane w sporządzonym projekcie budowlanym. Zgodnie z § 46 ust. 5 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. a zasada zagospodarowania tego terenu była budowa budynku o wysokości do 15.5 metra, czyli do 5 kondygnacji). Taki warunek została zachowany. Jako dopuszczalną zabudowę określono możliwość wprowadzenia w pierzei północnej i południowej dominant architektonicznych o wysokości od 18,5 metra do 25 metrów. Ten warunek został spełniony. Wskaźnik powierzchni zainwestowania nie przekracza 70 % (§ 46 ust. 6 pkt 1 planu miejscowego) i 30 % jako powierzchni biologicznie czynnej (§ 46 ust. 6 pkt 2 planu miejscowego). Zgodnie z § 87 ust. 2 pkt 2 lit. b planu miejscowego minimalny wskaźnik miejsc parkingowych wynosi w odniesieniu do tego obszaru przeznaczenia – 0,7 miejsca na 1 mieszkanie. Porównanie ilości mieszkań (....) mieszkania) i ilości miejsc parkingowych (......)

miejsca parkingowe) prowadzi do wniosku, że wskaźnik ten jest osiągnięty.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu w tej sprawie naruszono przepisy prawa materialnego i postępowania administracyjnego.

Tym samym działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a i b P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz art. 124 pkt 6 Prawa wodnego). Ponadto o prowadzonym postępowaniu bez swojej winy nie wiedziała jednak ze stron: (...) S.A. z siedzibą w W. co stanowi spełnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. i uzasadnia wydanie orzeczenia uchylającego zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit b P.p.s.a

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ pierwszej instancji ponownie prowadząc postępowanie powinien, w pierwszej kolejności ustalić, czy rozpoczęto już realizację przedmiotowej inwestycji i stosownie do tego podąć dalsze czynności. W przypadku, gdy uzasadnionym będzie prowadzenie ponownie merytorycznego postępowania w zakresie wydania pozwolenia na budowę, organ I-instancji powinien przede wszystkim zawiadomić o sprawie wszystkie strony, ustalić obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji mając przede wszystkim na uwadze obszar oddziaływania na stosunki wodne i w zależności od ustalenia obszaru leja depresji, jaki powstanie w związku z realizacją ww. inwestycji – rozważyć celowość zawieszenia postępowania do czasu uzyskania przez inwestora pozwolenia wodnoprawnego. Należy dodatkowo uzupełnić i poprawić projekt architektoniczno-budowlany stosownie do obowiązujących przepisów, a także prawidłowo zredagować opis zamierzenia inwestycyjnego.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje zwrot kwoty uiszczonego wpisu, zwrot opłaty skarbowej oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.