Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 922/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 10, art. 64 par. 2, art. 136, art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 ust. 4, art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: par. 6, par. 8
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
article: art. 134 par. 1, art. 149 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2010 r. sprawy ze skarg T. S. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa" w zw. z art. 52 ust. 2 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.),

zwaną dalej "upzp" oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26

sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej

zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zwanego dalej "rozp",

uchyliło w całości decyzję Burmistrza S. ustalającą warunki zabudowy terenu i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Burmistrz S. ustalił warunki

zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku

gospodarczego na budynek handlowo - usługowy wraz z jego rozbudową,

nadbudową i zmianą konstrukcji dachu, przewidzianej do realizacji na działce ew. nr

[...] przy ulicy [...] w S.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. i Z. T.

domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Wskazali, że inwestycja

stworzy poważne zagrożenie budowlane dla budynków istniejących, spowoduje

pogorszenie naturalnego oświetlenia na działce i stworzy zagrożenie pożarowe.

Nadto w związku z brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

nie przeprowadzono analizy funkcji oraz zabudowy i nie przeanalizowano warunków

zabudowy. Odwołujący się wskazali, że inwestycja jest realizowana, a w jej trakcie

znacznie ograniczono ich prawa, w szczególności wskazując, że nielegalnie

podwyższono wysokość budynku o 2,14 m (na co załączyli wyrok Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII

SA/Wa 324/04) co pozbawiło ich naturalnego oświetlenia pomieszczeń

mieszkalnych, ponadto część wysunięta na ok. 2,5 m w stronę ulicy jest zbliżona do

ich działki na odległość 0,97 m. Rozbudowywany przez wnioskodawców budynek

będzie docelowo zajmował % pow. użytkowej ok. 6 arowej działki i będzie 3 razy

większy od budynku odwołujących się. Budynek będzie przeznaczony na działalność

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

gospodarczą (pawilon handlowy) na co również nie wyrażają zgody sąsiedzi. Wskazali, że planowany dach jednospadowy spowoduje nadmierne gromadzenie opadów na ich działce, stwarzając w konsekwencji zagrożenie budowlane.

3. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło zaskarżona decyzję Burmistrza S. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wskazano następujące uchybienia proceduralne:

z akt nie wynika czy uzupełnienie pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. wniosku

inwestora z dnia 22 grudnia 2009 r. nastąpiło w terminie wskazanym przez organ

pierwszej instancji, brak jest dowodów na uzbrojenie terenu,

nie wyjaśniono kto jest właścicielem działki ew. nr [...] i fragmentu ul. [...]- sąsiadujących z nieruchomością dla której inwestor stara się uzyskać

decyzję o warunkach zabudowy,

w aktach brak jest aktualnego wypisu z ewidencji gruntów, pozwalającego w sposób

jednoznaczny ustalić wszystkie strony postępowania,

znajdujący się w aktach sprawy projekt decyzji o warunkach zabudowy zawiera

niekompletną analizę funkcji cech zabudowy i zagospodarowania terenu (brak części

graficznej), skutkiem czego narusza § 9 ust. 2 rozp,

nie przeprowadzono pełnej analizy o której mowa w art. 61 ust. 1 upzp (w uchylnej

decyzji brak jest omówienia i wniosków w zakresie spełnienia wymogów o których

mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 - 5 upzp); wskazano jedynie zachowanie zasady tzw.

"dobrego sąsiedztwa" o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp: planowana linia

zabudowy nie będzie w sposób znaczący odbiegać od linii już istniejącej; wskaźniki

szerokości elewacji frontowej, kierunku głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu

działki czy układ połaci dachowych odbiegają nieco od istniejących ale mieszczą się

w granicach dopuszczalnych odstępstw; z części graficznej wynika jaka funkcja

zabudowy przeważa w terenie.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu stwierdzono:

- wskazane przez odwołujących się potencjalne uciążliwości (zaciemnienie

pomieszczeń, hałas, niszczenie środowiska) będą rozstrzygnięte w postępowaniu

o wydanie pozwolenia na budowę, zaś dokonanie takiej analizy na etapie wydawania

decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby naruszenie kompetencji organów

budowlanych,

- z tej samej przyczyny w niniejszym postępowaniu nie rozstrzyga się o usytuowaniu

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

obiektów w stosunku do granic nieruchomości czy istniejących obiektów,

- uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie oznacza otrzymanie pozwolenia na

budowę konkretnej, określonej w projekcie budowlanym inwestycji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. S. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w całości. W uzasadnieniu wskazał, że jest właścicielem działki ew. nr [...] i inwestorem planowanych na tej działce zamierzeń.

Wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 28 stycznia 2010 r. będące uzupełnieniem wniosku inwestorskiego z dnia 22 grudnia 2009 r., które korzystając z uprawnień wynikających z faktu bycia stroną postępowania, złożył bez wezwania organu.

Z mapy załączonej do wniosku wynika, iż istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanego zamierzenia budowlanego w myśl art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 upzp. Istniejący na przedmiotowej działce ew. budynek mieszkalno -usługowy wyposażony jest bowiem w wodociąg, kanalizację, energię elektryczną i c.o., ponadto planowana inwestycja nie spowoduje znaczących zmian w zapotrzebowaniu na media.

Osoba analizująca mapę błędnie odczytała numerację działek będących w bezpośrednim sąsiedztwie z działką ew. nr [...]. Działka ew. nr [...] graniczy z działką ew. nr [...] stanowiącą własność L. i H. L., a nie z działką ew. nr [...]. Natomiast wszystkie dokumenty potrzebne do złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostały dostarczone w terminie wraz z aktualnym wypisem z rejestru gruntów dla działek ew. o nr [...], [...], [...], [...], [...].

W odpowiedzi Kolegium podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. W szczególności wskazano, że stronie przysługuje co prawda prawo modyfikacji wniosku o wydanie decyzji, jednakże należy ją odróżnić od instytucji wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Do wniosku nie załączono żadnych umów świadczących o uzbrojeniu terenu, zatem brak jest dowodów na okoliczność zapewnienia właściwego uzbrojenia terenu. Ustalenia działek sąsiadujących z nieruchomością inwestora dokonano na podstawie mapy znajdującej się w aktach, na której granice nieruchomości oznaczonej [...] są niewyraźne.

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

W piśmie procesowym z dnia 16 czerwca 2010 r. (k. 15) skarżący T. S. wniósł o zwrot kosztów postępowania.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniósł również Prokurator Rejonowy w S. Skarga ta została przekazana do Sądu odrębnym pismem i zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1491/10. Odnosząc się do przyczyn uzasadniających zdaniem Kolegium uchylenie decyzji organu pierwszej instancji Prokurator wskazał, że:

wnioskodawca mógł uzupełnić wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy

z własnej inicjatywy,

skoro inwestor stara się o rozbudowę istniejącego budynku, to teren musi być

uzbrojony,

działka inwestora nie graniczy z nieruchomościami oznaczonymi w ewidencji nr

[...] i [...] lecz z nieruchomościami o nr [...],[...],[...] i [...],

załącznik graficzny do analizy funkcji cech zabudowy i zagospodarowania terenu

jest w aktach sprawy,

w decyzji przeanalizowano wszystkie przesłanki o których mowa w art. 61 ust. 2

upzp.

W odpowiedzi na tę skargę Kolegium również podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skoro organ pierwszej instancji nie wzywał inwestora do uzupełnienia wniosku, to na dzień zawiadomienia o wszczęciu postępowania wniosek z dnia 22 grudnia 2009 r. nie był kompletny, gdyż nie zawierał wszystkich ustawowo wymaganych elementów tj.: oznaczenia na mapie terenu, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, określenia planowanego sposobu zagospodarowania terenu zgodnie z art. 52 ust. 1 pkt 2 upzp. Zatem organ najpierw winien wezwać inwestora do uzupełnienia braków, a dopiero po ich uzupełnieniu wszcząć postępowanie.

Do wniosku nie załączono żadnych umów świadczących o uzbrojeniu terenu, zatem brak jest dowodów na okoliczność zapewnienia właściwego uzbrojenia terenu (organ nie może opierać się na domniemaniu faktycznym).

Odnośnie ustalenia działek sąsiadujących z nieruchomością inwestora wskazano, że organ odwoławczy opierał się na dokumentacji zgromadzonej w sprawie i przekazanej wraz z odwołaniem (niewyraźne granice działki ew. nr [...]).

Analiza dokonana dnia 8 lutego 2010 r. zawierała jedynie część tekstową,

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

a nie zawierała części graficznej.

Odnośnie naruszenia art. 61 ust. 2 upzp Kolegium wskazało, iż w niniejszej sprawie przepis ten nie miał zastosowania, a jeżeli został wskazany omyłkowo, zaś celem skargi było wytknięcie naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 2 - 5 upzp organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko, że Burmistrz S. nie dokonał analizy innych warunków niż określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp.

W piśmie procesowym z dnia 21 października 2010 r. uczestnicy postępowania A. i Z. T. wnieśli o oddalenie skarg podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Dodatkowo wskazali, że działka inwestora nie ma wystarczającego uzbrojenia terenu, gdyż w chwili obecnej woda opadowa odprowadzana jest w pobliżu nieruchomości uczestników, a nie do studzienki miejskiej.

Postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 922/10 połączono sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 922/10 ze sprawą o sygn. akt IV SA/Wa 1491/10 celem wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, oraz zdecydowano sprawę prowadzić dalej pod sygn. akt IV SA/Wa 922/10.

Obecny na rozprawie w dniu 29 października 2010 r. skarżący T. S. wskazał, że dotychczas istniejący budynek wykorzystywano na cele gospodarczo - garażowe. Była tam też kuchnia letnia. Natomiast planowana jest szwalnia i magazyn materiałów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargi jako zasadne zasługują na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja winna być uchylona, gdyż narusza prawo.

1. Mają rację skarżący wskazując, że uzupełnienie wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dokonane przez inwestora pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. nastąpiło z inicjatywy T. S., a nie na skutek wezwania ze strony organu w trybie przepisu art. 64 § 2 kpa. Zatem w aktach administracyjnych nie może znajdować się wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, gdyż w sprawie nie zostało takowe wydane. Okoliczność tę ostatecznie przyznaje Kolegium w odpowiedzi na skargę Prokuratora, jednocześnie podnosząc, że skoro wniosek był wadliwy to nie mógł on skutecznie wszcząć postępowania w niniejszej sprawie, a inwestor winien być wezwany do uzupełnienia braków formalnych,

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

a dopiero po ich uzupełnieniu powinno nastąpić wszczęcie postępowania. Argumentacja Kolegium zawarta w odpowiedzi na skargę w oczywisty sposób zmierza do naprawy błędnie ustalonego na etapie rozpatrywania sprawy przez organ odwoławczy stanu faktycznego, wskazaniem prawidłowego toku czynności jakie winny być podjęte w sprawie. Jednakże zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "ppsa", Sądy administracyjne dokonują oceny legalności zaskarżonej decyzji, a nie słuszności bądź nie, poglądu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę przez organ. Skoro w niniejszej sprawie to inwestor wystąpił z pismem zawierającym uzupełnienie wniosku inicjującego postępowanie administracyjne, a organ pierwszej instancji nie wzywał strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku, zatem tak wskazane i uzasadnione przez Kolegium w zaskarżonej decyzji uchybienie należy uznać za wadliwe.

2. Wytknięte w zaskarżonej decyzji uchybienie w postaci braku dowodów na uzbrojenie terenu, tj. umów z poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi również jest nieprawidłowe. Przepis art. 61 ust. 1 pkt 3 upzp ma tylko wtedy zastosowanie, gdy aktualnie działka nie ma zapewnionego uzbrojenia terenu. Zatem przedmiotem analizy winno być ustalenie czy działka inwestora ma zapewnione media, a jeśli tak to czy wszystkie, i czy te które są w momencie składania wniosku okażą się wystarczające po realizacji inwestycji (rozbudowie budynku). Z wniosku T. S. wynika, że zapotrzebowanie w zakresie infrastruktury zostało zapewnione (woda - z istniejącego przyłącza na uzgodnienie z MPGK [...] Sp. z o.o., odprowadzanie ścieków - istniejące uzgodnienie, energia elektryczna - istniejące uzgodnienie z Zakładem Energetycznym, ogrzewanie - istniejące uzgodnienie z Ciepłownią w S., unieszkodliwianie odpadów - po uzgodnieniu z MPGK "[...]" Sp. z o.o.). W analizie natomiast jest stwierdzenie, że warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej są zapewnione zgodnie ze stanem istniejącym, jednak bez wskazania co jest, co będzie zapewnione i jak zmieni się zapotrzebowanie wobec zmiany przeznaczenia budynku. Jednakże oświadczenie inwestora i przeprowadzona analiza okazały się wystarczające dla organu pierwszej instancji do przyjęcia, że nieruchomość ma zapewnione uzbrojenie terenu, co następnie zostało wyrażone w pkt 5 decyzji z dnia [...] marca 2010 r. Fakt zapewnienia

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

warunków technicznych został uprawdopodobniony na rozprawie w dniu 29 października 2010 r. przez skarżącego T. S. który złożył oświadczenie, że w istniejącym budynku znajduje się kuchnia letnia. O ile ustalonoby, że nieruchomość inwestora ma zapewnione wystarczające warunki techniczne, żądanie przedłożenia dowodów potwierdzających możliwość uzbrojenia terenu w przyszłości, tj. umów z poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi, byłoby zbędne. Natomiast skoro organ odwoławczy pomimo zakresu wniosku (rozbudowa obiektu) miał wątpliwości co do przeprowadzonej analizy (co do istnienia warunków technicznych - woda i unieszkodliwianie odpadów lub zawartych już umów dla pozostałych mediów), to winien uzupełnić postępowanie odwoławcze poprzez wezwanie inwestora do przedłożenia wyjaśnień, w myśl art. 136 kpa.

Organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał nieruchomości sąsiadujące

z nieruchomością inwestora (działki ew. nr [...],[...],[...],[...]) i powiadomił

ich właścicieli o projektowanym zamierzeniu inwestycyjnym (działka ew. nr [...]

nie graniczy z przedmiotową nieruchomością). Stroną postępowania co do zasady są

właściciele nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością dla której ustala się

warunki zabudowy. Tak też przyjął organ pierwszej instancji, a stanowisko to

powtórzył organ odwoławczy. Jednakże organ odwoławczy błędnie odczytał

załącznik graficzny i przyjął, że z nieruchomością inwestora graniczy również działka

ew. nr [...], dlatego też pominięcie jej właściciela powodować miało

niezapewnienie wszystkim stronom udziału w postępowaniu. Jednakże obawy są

bezpodstawne, gdyż działka ew. nr [...] nie graniczy z przedmiotową

nieruchomością, a zatem nie można mówić w niniejszej sprawie o pozbawieniu

kogokolwiek udziału w postępowaniu.

Decyzja zawiera zał. nr 1 - kopię mapy zasadniczej wraz z wkreślonymi

liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, linią zabudowy i liniami rozgraniczającymi

ulicy stanowiącą część graficzną wyników analizy który jest identyczny

z załącznikiem dołączonym do analizy funkcji, cech zabudowy i zagospodarowani

terenu z dnia 22 stycznia 2010 r. i który znajduje się również (wraz z analizą z dnia

8 lutego 2010 r. będącą załącznikiem nr 2 do decyzji) przy projekcie decyzji

o warunkach zabudowy o którym zawiadomiono strony w trybie art. 10 kpa pismem

z dnia 10 lutego 2010 r. Zatem wskazanie przez Kolegium braku załącznika

graficznego przy analizie z dnia 8 lutego 2010 r. należy uznać za nieuzasadnione.

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

5. Nieuzasadnione jest wskazane przez organ odwoławczy naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 2 - 5 upzp. Przepis w tym zakresie stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

* pkt 2 - teren ma dostęp do drogi publicznej,

* pkt 3 - istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest

wystarczające dla zamierzenia budowlanego,

- pkt 4 - teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów

rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1,

- pkt 5 decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Jednak twierdzenia o konieczności uchylenia orzeczenia w związku z koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznym zakresie (art. 138 § 2 kpa) są przedwczesne. W pkt 4.4 decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że zapewniono obsługę komunikacyjną terenu zgodnie ze stanem istniejącym od drogi gminnej - ul. [...] (nota bene działka inwestora graniczy z tą drogą). W kwestii uzbrojenia terenu wypowiedziano się w pkt 2 niniejszego uzasadnienia. W pkt 1 lit. D. decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że przedmiotowa decyzja nie podlega uzgodnieniu z organami o których mowa w art. 53 ust. 4 upzp. Co prawda Burmistrz nie wypowiedział się o wypełnieniu przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp, lecz ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby teren inwestycji wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa. Organ odwoławczy nie dostrzegł pewnych wadliwości orzeczenia organu pierwszej instancji, na które Sąd zwraca uwagę z urzędu.

Zgodnie z § 6 rozp szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancja do 20 %. Natomiast zgodnie z § 8 rozp geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Z przepisu tych w szczególności wynika, że organ musi wiążąco, w sposób jednoznaczny ustalić szerokość elewacji frontowej, kierunek głównej kalenicy i układ połaci dachowych (patrz tak samo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1601/06, Lex Nr 424613 - § 6 - 8 rozp nie dają podstaw do określenia w części pisemnej analizy poszczególnych parametrów technicznych planowanej inwestycji w sposób niejednoznaczny, umożliwiający ich zmianę na plus lub minus; również decyzja o warunkach zabudowy nie może określać parametrów technicznych planowanego zamierzenia inwestycyjnego w sposób umożliwiający ich zmianę na plus lub minus).

W niniejszej sprawie po przeanalizowaniu kierunków usytuowania głównych kalenic w stosunku do frontu działki (przeważają budynki z dachami o kierunku głównej kalenicy dachu równoległym do frontu działki) oraz układów połaci dachowych (przeważają budynki z dachami dwuspadowymi) organ winien ustalić parametry geometrii dachu w sposób jednoznaczny, a więc zgodnie z żądaniem inwestora (uzasadniając dlaczego takie rozwiązanie będzie dopuszczalne) lub też wbrew woli inwestora (zgodnie z wynikiem ustaleń analizy). Natomiast przyjęte przez Burmistrza S. rozwiązanie (dowolność w zakresie parametrów geometrii dachu) stanowi naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. § 8 rozp. Dodatkowo zauważyć należy, że ustalenie kątu nachylenia (przyjęto od 15° do 45°) nie zostało uzasadnione przez organ pierwszej instancji (z treści decyzji Burmistrza S. nie wynika w oparciu o jakie kryteria dokonano tego ustalenia, nie dokonano analizy kątów nachylenia w obszarze analizowanym i nie odniesiono się do nich przy ustalaniu przyjętego rozwiązania).

Ostatecznie wskazać należy, że organ nie ustalił szerokości elewacji frontowej przedmiotowej inwestycji. Burmistrz S. dokonał analizy szerokości elewacji frontowej budynków zlokalizowanych w obszarze analizowanym, ustalając ją na 14,1 m, po czym zestawił ją z wnioskowaną przez inwestora (5,5 m), przyjmując, że nie ma obowiązku ustalania szerokości, albowiem budynek zlokalizowany jest w głębi działki. W myśl przepisów rozp okoliczność zlokalizowania przebudowywanego obiektu w głębi działki, częściowo za istniejącym już innym budynkiem nie ma znaczenia gdy chodzi o obowiązek ustalenia szerokości elewacji frontowej. Organ obowiązany jest bowiem do ustalenia szerokości frontu budynku (pomiędzy dwoma

sygn. akt IV SA/Wa 922/10

najdalej oddalonymi od siebie punktami w widoku budynku od strony drogi, z której odbywać się ma główny wjazd lub wejście na działkę), z przyczyn tożsamych ze wskazanymi w powyższym akapicie - w sposób jednoznaczny. Jednocześnie jak wynika z § 6 ust. 2 rozp, nie jest niezbędne powiązanie szerokości tej elewacji z istniejącymi w linii zabudowy bezpośrednio przy drodze.

Na powyższe uchybienia nie zwrócił uwagi organ odwoławczy, winien więc to zrobić przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, rozważając, czy przy ewentualnym zastosowaniu przepisu art. 136 kpa w świetle zgromadzonego materiału dowodowego może samodzielnie orzec w tych kwestiach.

Odnosząc się do zarzutów uczestników postępowania stwierdzić należy, iż są one powieleniem argumentacji zawartej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a na którą to Kolegium udzieliło prawidłowej repliki w zaskarżonej decyzji. Zaś powtarzanie prawidłowej argumentacji Kolegium w tym temacie, zdaniem Sądu jest bezcelowe.

Biorąc pod uwagę powyższe uchybienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.

Orzekając w punkcie 2 sentencji wyroku Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 200 ppsa w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu należy się od organu administracji pubiicznej, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 ppsa zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowego, na które składa się wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł.