Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 670/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, art. 61 § 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa - p o s t a n a w i a - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 670/17.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 670/17 tut. Sąd odmówił Skarżącej wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] ustalającej kwotę dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu powiatu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd odmówił jego uwzględniania

z uwagi na nieuprawdopodobnienie wyrządzenia Skarżącej, w związku z wykonaniem decyzji, znacznej szkody lub spowodowania innych, trudnych do odwrócenia skutków.

Wnioskiem zawartym w złożonej skardze kasacyjnej, Skarżąca domagała się wstrzymanie wykonania w całości w/w decyzji. Skarżąca uzasadniała, że wyegzekwowanie przez organ I instancji kwoty 118.805 zł wraz z odsetkami spowoduje po stronie skarżącej znaczną szkodę zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona wskutek późniejszego ewentualnego zwrotu spełnionego świadczenia, a także uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wskazała ponadto, że prowadzone przez Skarżącą [...] w S. i [...] w S. są prowadzone jedynie w oparciu o finansowanie pochodzące z dotacji wypłacanej z budżetu Powiatu. Wywodziła również, że egzekucyjna należności z w/w decyzji spowoduje najprawdopodobniej zamknięciem prowadzonych szkół ze względu na brak potrzebnych środków finansowych. Skutek ten spowoduje uniemożliwienie dużej liczbie słuchaczy ukończenie nauki w danym roku szkolnym, a w przypadku słuchaczy uczęszczających do ostatnich klas może spowodować problemy z przystąpieniem do egzaminu maturalnego oraz zawodowego.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postawienie odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Należy podkreślić, że na stronie domagającej się zmiany lub uchylenia postanowienia spoczywa ciężar wykazania takiej zmiany okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 569/08, LEX nr 493611).

Rozpoznając wniosek Skarżącej zawarty we wniesionej skardze kasacyjnej, według w/w kryteriów Sąd stwierdza, że Skarżąca nie wykazała zmiany okoliczności, które legły u podstaw wydania postanowienia z dnia 24 października 2017 r. Warunkiem bowiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji lub czynności spoczywają na wnioskodawcy i powinny zostać one poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu.

Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 - opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 P.p.s.a. Strona nie wskazała na czym konkretnie polegałoby wyrządzenie szkody i to szkody znacznych rozmiarów. Twierdzenia strony są niczym niepoparte i nie można w nich doszukać się jakichkolwiek faktów uprawdopodobniających wystąpienie podanej przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Wskazać również należy, że wszelkie twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej.

Nie ulega wątpliwości, że decyzja w sprawie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu powiatu jest aktem podlegającym wykonaniu, także w trybie egzekucji administracyjnej. Niemniej, wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ Skarżąca nie uprawdopodobniła, że na skutek jej wykonania mogą w jej dobrach zaistnieć zdarzenia określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto świadczenie pieniężne z natury rzeczy może podlegać zwrotowi, gdyby okazało się, że decyzja je ustalająca była wadliwa. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, ale jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.

Mając na uwadze argumentację przytoczoną w uzasadnieniu wniosku stwierdzić należy, że nie sposób na jej podstawie przyjąć, że w sprawie doszło do zmiany okoliczności uzasadniających zmianę przedmiotowego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca jako dłużnik powinna liczyć się z możliwością wszczęcia wobec niego postępowania egzekucyjnego. Przepis art. 61 § 1 P.p.s.a. wyraźnie stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Skarżąca nie wykazał takiej zmiany okoliczności mogących stanowić podstawę do zmiany postanowienia z dnia 24 października 2017 r. odmawiającego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 4 P.p.s.a. Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.