Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 467/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Starosty Powiatowego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o przyznaniu pomocy pieniężnej na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Starosty Powiatowego z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania od dnia [...] marca 2005 r. wykonania decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] o przyznaniu pomocy pieniężnej na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej. W postanowieniu tym wskazano jako podstawę jego wydania art. 152 k.p.a. i pouczono stronę o możliwości wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Art. 152 k.p.a. stanowi, iż organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania może wstrzymać na żądanie strony lub z urzędu wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania, na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba, że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze.

Z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie jednak z art. 52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Postanowienie starosty, podlega zaskarżeniu zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest ono orzeczeniem organu I instancji, a skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje w tym przypadku na decyzję organu odwoławczego. Błędne pouczenie przez organ administracji o trybie zaskarżenia postanowienia, nie ma wpływu na dopuszczalność wniesienia skargi, może ono natomiast uzasadniać złożenie przez stronę na podstawie art. 58 k.p.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia do organu właściwego do jego rozpatrzenia.

Wniesiona skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.