Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 670/00
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2003-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 55 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: 1. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ nie określają żadnego okresu przedawnienia dla stwierdzenia przez właściwy organ wykonania robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia bądź w przepisach oraz nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

2. Przyjęcie zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku nie jest tożsame z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

TEZY

1. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ nie określają żadnego okresu przedawnienia dla stwierdzenia przez właściwy organ wykonania robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia bądź w przepisach oraz nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

2. Przyjęcie zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku nie jest tożsame z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Małgorzaty Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 7 marca 2000 r. (...) w przedmiocie doprowadzenia garażu do stanu zgodnego z przepisami budowlanymi - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 7 marca 2000 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 25 stycznia 2000 r. w części dotyczącej nałożonego na Małgorzatę Ż. obowiązku doprowadzenia garażu znajdującego się w piwnicy budynku mieszkalnego położonego na działce nr 51/1 przy ul. O. 49A w R. do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie otworów okiennych w południowo-zachodniej ścianie garażu, usytuowanej w odległości 80 cm od granicy z sąsiednią działką nr 51/2 oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania ww. obowiązku /31.03.2000 r./ i wyznaczył nowy termin: 31.05.2000 r.

W uzasadnieniu decyzji podano, organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, iż wykonanie otworów okiennych w ścianie garażu jest niezgodne z warunkami pozwolenia na budowę garażu z dnia 2.07.1984 r. (...), które ich nie przewidywały i nie odpowiada wymaganiom par. 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określającego minimalną odległość ściany z otworami od granicy: 4 m.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż wykonanie otworów okiennych w sposób istotny odbiegało od ustaleń i warunków określonych w udzielonym pozwoleniu na budowę garażu i przepisach cytowanego wyżej rozporządzenia, stanowiąc przesłankę z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4 tej ustawy. Stanem zgodnym z prawem będzie zwrócona w stronę granicy ściana bez otworów w garażu wybudowanym w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką.

Ustosunkowując się do zarzutu odwołania, iż garaż z otworami okiennymi w ścianie od strony granicy był objęty potwierdzeniem Urzędu Miejskiego w R. z dnia 23.10.1986 r. przyjęcia zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego na podstawie m.in. inwentaryzacji budowlanej, organ odwoławczy stwierdził, że inwentaryzacja budowlana nie spełnia wymogów formalnych dokumentu urzędowego i nie można uznać jej za załącznik do potwierdzenia "przyjęcia zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego" również z tego powodu, że w odnoszącym się w treści wyłącznie do budynku mieszkalnego potwierdzeniu brakuje adnotacji o załączniku.

Nadto podano, iż ponieważ oznaczony w zaskarżonej decyzji termin wykonania nałożonego obowiązku uległ znacznemu skróceniu w związku z wniesionym odwołaniem /art. 130 par. 2 Kpa/ organ II instancji uchylił decyzję w dotyczącej go części i wyznaczył nowy termin.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Małgorzata Ż. domagała się sprawdzenia prawidłowości przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wydanych decyzji. Skarżąca wskazała, że w dniu 23 października 1986 r. Kierownik Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w R. dokumentem nr UAN-III-8389/60/86 na podstawie m.in. inwentaryzacji zezwolił na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. Adnotacje kierownika Urzędu poczynione na niniejszej inwentaryzacji świadczą o tym, że była ona przedmiotem rozpatrywania przez Urząd w R. Wniosek z 7 października 1986r. w przedmiocie odbioru domu został rozpatrzony bez pisemnego sprzeciwu czy decyzji odmownej. Brak dopełnienia formalności w postaci adnotacji o załączniku nie może po tylu latach /stan przedawnienia/ skutkować dla inwestora nieprzewidywalnymi następstwami.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd, dokonując zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie stwierdził, aby naruszała ona prawo, tj. przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź przepisach właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz określającą termin wykonania tych czynności.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego warunki budowy garażu nie przewidywały w ogóle otworów okiennych od strony granicy z sąsiednią działką nr 51/2. Skarżąca zresztą tego faktu nie kwestionuje. Wobec tego przedmiotowy garaż został wykonany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

Nadto zgodnie z par. 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ odległość zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi winna wynosić - 4 m. Ściana garażu, w której wykonano otwory okienne znajduje się w odległości około 80 cm od granicy z sąsiednią nieruchomością nr 51/2, który to stan jest niezgodny z cytowanym wyżej przepisem rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r.

Jednocześnie należało zauważyć, iż par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62 ze zm./, obowiązującego w dacie budowy garażu przez skarżącą, przewidywał również odległość 4 m od granicy działki dla budynków posiadających okna w ścianach od strony sąsiedniej działki.

Jak wynika z powyższego przedmiotowy garaż został wykonany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach techniczno-budowlanych.

Natomiast przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie określają żadnego okresu przedawnienia dla stwierdzenia przez właściwy organ wykonania robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia bądź w przepisach oraz nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Z treści dokumentu z dnia 23 października 1986 r., na który powołuje się skarżąca, wynika, że w tym dniu Urząd Miejski w R. potwierdził przyjęcie zgłoszenia skarżącej o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w R. przy ul. O. 49a. Przyjęcie zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku nie jest tożsame z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

Pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego było wymagane w przypadku wydania nakazu dokonania zmian lub przeróbek lub nałożenia takiego obowiązku przez właściwy organ /art. 42 ust. 1 i 2 cyt. ustawy/. Również obowiązująca obecnie ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane konieczność uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przewiduje tylko w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 55 ust. 1 i 2. Jak wynika z niniejszego przepisu uzyskanie takiego pozwolenia jest wymagane, jeżeli właściwy organ:

1/ nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub

2/ stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków, określonych w pozwoleniu na budowę lub

3/ wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek.

Uzyskanie pozwolenia wymagane jest także, jeżeli zachodzą okoliczności wymienione w art. 49 ust. 1, a także kiedy przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w sprawie zachodziła którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji, wymagających zgodnie z Prawem budowlanym z 1974 r. czy 1994 r., uzyskania przez skarżącą pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego w R. przy ulicy O. 49a. Natomiast brak jest podstaw prawnych, aby zgłoszeniu do użytkowania budynku i przyjęciu takiego zgłoszenia przez właściwy organ przypisywać moc sanującą wszelkie odstępstwa zrealizowanego obiektu od pozwolenia na budowę oraz obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.