Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1682/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 560/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 560/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P.K. w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

W uzasadnieniu Sąd ten podał, że skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...].

Skarżący został wezwany do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a. w związku z treścią § 2 ust.3 pkt.5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skierowane na adres wskazany w skardze przez skarżącego. Przesyłka sądowa była dwukrotnie awizowana przez Pocztę. Pierwszy raz w dniu 19 czerwca 2017 r. i powtórnie awizowano w dniu 27 czerwca 2017 r. Pomimo dwukrotnego awizowania przez Pocztę skarżący przesyłki sądowej nie odebrał i brakującego wpisu sądowego nie uiścił. Sąd podał, że wpis sądowy wynosi 200 zł, a skarżący przy skardze wpłacił 100 zł konieczne, więc stąd wezwanie do uzupełnienia brakującej kwoty 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, podając, że stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Sąd I instancji podał, że skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania wpis sądowy w zakreślonym terminie nie został uregulowany. Skuteczność doręczenia wezwania sądowego nastąpiła w formie doręczenia zastępczego, stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., z jednoczesnym zawiadomieniem określonym w § 2, 3 i 4 tego artykułu.

Sąd podał, że w okolicznościach niniejszej sprawy czternastodniowy termin skutecznego doręczenia zastępczego minął w dniu 3 lipca 2017 r. Skarżący jednak przesyłki nie podjął z Poczty, a wpisu sądowego nie uiścił.

W zażaleniu P.K. zaskarżył powyższe zażalenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 70 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to poprzez niezastosowanie w niniejszej sprawie dyspozycji tego przepisu, pomimo zaistnienia jego hipotezy, to jest możliwości ustalenia przez sąd orzekający innego, rzeczywistego adresu zamieszkania skarżącego, a to w szczególności w sytuacji braku uprzedniego pouczenia skarżącego o obowiązku, wynikającym z art. 70 § 1 p.p.s.a.;

2) art. 73 p.p.s.a., a to poprzez niewłaściwe uznanie, iż w niniejszej sprawie doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w drodze fikcji prawnej doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 tej ustawy, pomimo nadania wezwania na niewłaściwy adres, pod którym to adresem skarżący rzeczywiście nie zamieszkuje;

3) art. 220 § 1 w zw. z § 3 tej ustawy, a to poprzez odrzucenie wniesionej skargi pomimo niewezwania skarżącego do uprzedniego uiszczenia wpisu od wniesionej skargi z uwagi na wadliwe doręczenie.

W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący błędnie oznaczył w treści skargi własny adres zamieszkania. Powyższe wynikało z oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na niezamierzonym i niezawinionym dopisaniu jednego znaku w postaci litery "A" następującej po numerze budynku. Omyłka ta miała charakter niezawinionego działania skarżącego, które wydarzyło się i mogłoby się wydarzyć przy zachowaniu należytej staranności. Powyższe uzasadnione jest w szczególności w sytuacji, gdy skarżący występujący w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika nie miał świadomości możliwych ewentualnych skutków wystąpienia tak oczywistej i niezawinionej omyłki pisarskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga, skarg kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegając odrzuceniu przez sąd.

Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo należy złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieścić w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (doręczenie zastępcze). Skutek ten następuje z mocy prawa.

Przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi awizowano dwukrotnie, tj. pierwszy raz w dniu 19 czerwca 2017 r. i powtórnie w dniu 27 czerwca 2017 r. Jako przyczynę niedoręczenia określono w adnotacji na kopercie "zwrot nie podjęto w terminie" z datą 5 lipca 2017 r. Skoro przesyłkę prawidłowo dwukrotnie awizowano, to uznać należało, że doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 4 lipca 2017 r.

Skoro więc skarżący nie uczynił zadość wezwaniu, a przez to nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę odrzucił.

Dla oceny skuteczności doręczenia zastępczego i wynikających z niego skutków prawnych nie ma znaczenia wyjaśnienie skarżącego, iż doszło do omyłki pisarskiej. Argumentacja skarżącego nie przekonuje Sądu, albowiem zauważyć należy, że również na dowodzie uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wpisał niewłaściwy adres. Sąd nie ma obowiązku ustalania adresu stron, tym bardziej wychwytywania omyłek pisarskich. W tym stanie rzeczy doręczenie dokonane na adres podany w skardze należało uznać za skuteczne.

W rozpatrywanej sprawie zarówno przesyłka zawierająca wezwanie, jak i pouczenie, o którym mowa w art. 70 § 2 p.p.s.a. odpowiadają przedstawionym wyżej regułom doręczania w trybie art. 73 p.p.s.a. Z adnotacji poczynionych przez doręczyciela oraz pocztową placówkę oddawczą wynika przyczyna niemożności doręczenia bezpośredniego lub zastępczego, określone zostało miejsce umieszczenia zawiadomienia dla adresata oraz potwierdzony został stosownymi pieczęciami i podpisami fakt dwukrotnego awizowania przesyłek i ich zwrotu do Sądu. Wobec tego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał niniejsze doręczenia za skuteczne.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.