Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1411/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.H na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia [...], nr [...] o oddaleniu skargi zobowiązanego (skarżącego) P.H z dnia 24 lutego 2021 r. na czynność egzekucyjną z dnia [...], nr [...] w postaci zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie trzech tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...], z których pierwszy dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne za marzec-czerwiec 2018 r., drugi – składek na ubezpieczenia społeczne za lipiec i sierpień 2018 r., a trzeci – składek na ubezpieczenie zdrowotne za maj-sierpień 2018 r.

Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2021 r.

W dniu 9 września 2021 r. skarżący wysłał skargę do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R (organu niewłaściwego).

Przy piśmie datowanym na 14 września 2021 r. i w tym dniu nadanym Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. Inspektorat w T. odesłał tę skargę skarżącemu, który odebrał ją w dniu 15 września 2021 r.

W dniu 20 września 2021 r. skarżący przesłał do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (organu właściwego) zwróconą mu skargę oraz wniosek z dnia 17 września 2021 r. o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Wniosek ten następnie uzupełnił w piśmie z dnia 29 listopada 2021 r., które zostało już skierowane bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Postanowieniem wydanym w niniejszej sprawie w dniu 24 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone i jest prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona.

Odnotowania bowiem wymaga, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 329), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. należy to uczynić za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei zgodnie z art. 53 § 4 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego.

Z powyższych przepisów wynika więc jednoznacznie, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zostaje zachowany tylko wtedy, gdy przed jego upływem skarga taka zostanie złożona albo za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (organu właściwego), albo bezpośrednio do sądu administracyjnego. Za datę wniesienia skargi nie można zatem uznać dnia, w którym skarga ta została skierowana do jakiegokolwiek innego podmiotu.

W okolicznościach niniejszej sprawy skutkować to musiało uznaniem, że skarga została wniesiona nie w dniu 9 września 2021 r., kiedy skarżący wysłał ją do organu niewłaściwego, lecz w dniu 20 września 2021 r., gdy została ona skierowana do organu właściwego. Tymczasem ostatnim dniem terminu do dokonania tej czynności była środa 15 września 2021 r., a to dlatego, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2021 r.

Niewątpliwie zatem skarga została wniesiona po terminie.

Termin ten, jak już wspomniano, nie został skarżącemu przywrócony.

Stąd też niezbędne stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.