Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 992/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] czerwca [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], zatwierdzającą plan zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości S. O. w zakresie oznaczenia drogi publicznej zawartej w §2 ust. 1 pkt 23, §87 ust. 1a planu, wnosząc o jego uchylenie w tym zakresie.

Powyższej uchwale skarżący zarzucił naruszenie art. 17 ust. 7 lit. d ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. 2011 r., nr 80, poz. 717 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w momencie podejmowania uchwały. Samej treści uchwały skarżący zarzucił naruszenie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. 1999 r., nr 43, poz. 430 ze zm.). oraz naruszenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003 r., nr 164,. poz. 1587 ze zm.; k. 4-7 akt IV SA/Po 992/12).

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] września 2012 r. Przewodniczący Rady Gminy K. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu poniesionych kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu Przewodniczący Rady Gminy zwrócił uwagę, że skarga została wniesiona po upływie terminu. Wskazywane w skardze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] czerwca 2012 r. zostało wniesione (doręczone) Radzie Gminy dnia [...] czerwca 2012 r. Ponieważ Rada Gminy nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na powyższe wezwanie, termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] sierpnia 2012 r. Tymczasem złożona skarga została nadana w urzędzie pocztowym dnia [...] sierpnia 2012 r. (k. 13-17 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Niezbędnym warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego pozostaje zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa) wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Warunkiem zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej jest bezskuteczne wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z art. 53 §2 ppsa, skarga powinna zostać wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia jego wniesienia.

W normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że w przypadku doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania zaczyna biec termin 30 dni na wniesienie skargi, obliczany od dnia doręczenia odpowiedzi organu, jeżeli skarżący nie wniósł już skargi (uchwała NSA z dnia 02.04.2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60).

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w orzecznictwie sądowym pojmowane jest jako czynność procesowa powodująca wszczęcie postępowania mającego na celu kontrolę uchwały rady gminy lub zarządzenia organu wykonawczego gminy pod względem ich zgodności z prawem. Wezwanie to konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone oraz zaskarżoną uchwałę (zarządzenie). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wnoszone w trybie art. 101 ust. 1 usg jest surogatem środka odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. Dlatego nie można tego instrumentu prawnego traktować jak czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, mogącej być powtarzaną wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w pozycji bardziej uprzywilejowanej, niż inne podmioty wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu, w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji (postanowienie NSA z dnia 24.02.2002 r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2, postanowienie NSA z dnia 29.09.2010 r., sygn. akt II OSK 1844/10, lex nr 743335).

W rozpoznawanej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad po raz pierwszy skierował wezwanie do Wójta Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą Rady Gminy K. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Następnie skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wywiódł skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy K. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 372/12, WSA odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia (k. 31 akt IV SA/Po 372/12). Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej poglądy wyrażone w orzecznictwie NSA, które Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela, kolejnego pisma w sprawie z dnia [...] czerwca 2012 r., pochodzącego od tego samego skarżącego i dotyczącego tej samej uchwały Rady Gminy nie można traktować jako nowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, otwierającego nowy termin do wniesienia skargi do WSA. Z tego względu wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 2 ppsa w zw. z art. 58 §3 ppsa jako wniesiona po upływie terminu 60 dni, liczonego od dnia wniesienia przez skarżącego pierwszego wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Ubocznie należy w tym miejscu zauważyć, że gdyby nawet przyjąć pogląd odmienny, to jak słusznie zauważył Przewodniczący Rady Gminy w odpowiedzi na skargę, skarżący uchybił 60-dniowemu terminowi do jej wniesienia, liczonemu od dnia wniesienia pisma z dnia 11 czerwca 2012 r. do Rady Gminy K. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to wpłynęło do Rady Gminy dnia [...] czerwca 2012 r. (k. 11 akt IV SA/Po 992/12), natomiast skarga do WSA została nadana w urzędzie pocztowym dnia 21 sierpnia 2012 r. (k. 12 akt IV SA/Po 992/12), tj. z uchybieniem 60-dniowego terminu, który upłynął bezskutecznie dnia [...] sierpnia 2012 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 w zw. z art. 58 §3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.