Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 181/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2020 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej z wniosku z dnia [...] marca 2018 r. uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją - wobec art. 138 § 1 pkt 1 oraz 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy swoje orzeczenie z [...] października 2019 r. o odmowie udostępnienia p. A. S., zwanemu dalej "Wnioskodawcą", informacji publicznej. Orzekając w I. instancji organ odmówił udostępnienia informacji publicznej żądanej wnioskiem z [...] marca 2018 r. w zakresie: "udostępnienia informacji publicznej w postaci umów cywilnoprawnych zawartych przez Ministerstwo Sprawiedliwości w 2017 r. poprzez wskazanie dla każdej z umów: danych kontrahenta, rodzaju świadczenia, kwoty wynagrodzenia oraz pozostałych warunków (treści) umowy".

W uzasadnieniu skarżonego aktu przywołano następujące uwarunkowania prawne oraz okoliczności faktyczne sprawy:

- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawomocnym wyrokiem z 22 stycznia 2019 r. (sygn. akt II SA/Wa 1509/18) zobowiązał organ do ponownego rozpatrzenia żądania Wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej z [...] marca 2018 r.,

- wskazano, jaki był zakres żądania Wnioskodawcy odnotowując, że w pkt 3 dotyczyło ono informacji o umowach - innych niż o pracę - zawartych przez Prokuraturę Krajową w 2017 roku z podaniem danych podmiotów, rodzaju świadczenia, kwoty na jaką była zawarta oraz udostępnienie Wnioskodawcy danych umów; Wnioskodawca wskazał też: "Ponieważ podlegli Panu funkcjonariusze publiczni życzą sobie oprócz wskazania mojego interesu prywatnego także wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego uprzejmie informuję, że tym interesem i to w szczególności (katalog otwarty) jest fakt "wyprowadzania" z budżetu Państwa Polskiego, budżetu/ów Ministerstwa Sprawiedliwości lub Prokuratury Krajowej około 50.000.000,00 zł rocznie, corocznie, a nie wykonywanie zadań ustawowych".

- rozpatrując ponownie wniosek organ przekazał Wnioskodawcy - w piśmie z [...] lipca 2019 r. - odpowiedzi część żądanych informacji, zaś odpowiedzi w innym zakresie żądania udzielono na wcześniejszym etapie postępowania - pismem z [...] maja 2018 r.,

- w następstwie analizy wniosku uznano natomiast, że odrębnego potraktowania wymaga jego pkt. 3,

- w odniesieniu do tego żądania organ - pismem z [...] lipca 2019 r. - wyjaśnił Wnioskodawcy, że wniosek dotyczy w tej części informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej "ustawą o informacji"; w wyniku ponownej analizy dokumentacji ustalono bowiem, że w 2017 roku zawarto blisko 1050 umów cywilno-prawnych (umów i aneksów); przekazanie tych umów zgodnie z wnioskiem - dla każdej umowy danych kontrahentów, przedmiotu umowy, wysokości wynagrodzenia oraz treści pozostałych warunków umowy (kopii umowy) - wymagałoby wykonania ponadstandardowej pracy,

- konieczne do wykonania czynności koncentrowałyby się przede wszystkim na analizie treści zawartych kontraktów i usunięciu z nich danych podlegających ochronie - w tym danych osobowych; przy założeniu, że standardowa umowa liczy średnio 4 strony, daje to około 4200 stron dokumentów; wedle szacunków, proces opracowania odpowiedzi trwałby w związku z tym około 2 miesięcy i w przybliżeniu wymagałby zaangażowania 5 pracowników z kilku komórek organizacyjnych organu urzędu, oddelegowanych tylko do tej pracy; realizacja wniosku negatywnie rzutowałaby na bieżące ich funkcjonowanie; tym samym mogłaby zagrozić prawidłowemu wypełnianiu przez urząd podstawowych obowiązków; niezbędna do wykonania praca nie miałaby charakteru wyłącznie technicznego, lecz byłaby analityczną, zmierzającą do usunięcia z żądanych dokumentów danych prawnie chronionych; analiza ta musiałaby uwzględnić co najmniej wymienione w umowach i załącznikach do umów dane osobowe (w tym nr PESEL, nr dowodu osobistego, adres zamieszkania), fragmenty objęte klauzulą poufności, klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, klauzule tajności etc; w związku z tym, nie możnaby powierzyć pracy dowolnie wytypowanym pracownikom obsługi, lecz tylko osobom z przygotowaniem prawniczym, których wiedza pozwala na prawidłowe przygotowanie dokumentu do udostępnienia (tak wyrok NSA o sygn. akt I OSK 977/11 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"),

- ponieważ praca musiałaby objąć blisko 1050 umów cywilno-prawnych (umów i aneksów) - około 4200 stron dokumentów - wezwano Wnioskodawcę do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego - stosownie do brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji; wezwanie doręczono mu 24 lipca 2019 r.; do dnia wydania decyzji, nie udzielił on odpowiedzi na wezwanie,

- wobec tego przystąpiono do dalszego etapu postępowania, zmierzającego do oceny, czy za przekazaniem żądanych dokumentów (po wcześniejszym przetworzeniu ich treści) przemawia szczególny interes publiczny; w tym aspekcie wzięto pod uwagę pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1509/18 (str. 14-18); dodatkowo, uwzględniono zapatrywanie Naczelnego Sądu Administracyjnego; wedle niego prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie ten, kto jest w stanie wykazać - w chwili składania wniosku - swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga - uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej; uprawnienie to nie służy zatem wszystkim potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej podmiotom, aby móc ją następnie udostępnić ogółowi; cel ten jest bowiem co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego (tak wyrok o sygn. akt I OSK 2111/13 – dostępny w CBOSA),

- jedyna informacja o powodach, dla których Wnioskodawca domaga się przekazania informacji o umowach zawartych w 2017 roku pochodzi z wniosku z [...] marca 2018 r.; organ nie posiada natomiast informacji o wskazanym przez Wnioskodawcę procederze "wyprowadzania" 50 min zł; nie dostrzega również związku pomiędzy informacjami, wymienionymi w pkt 3 wniosku a wskazanym procederem; Wnioskodawca nie wyjaśnił swego zapatrywania, ani związku pomiędzy uzyskaniem żądanych informacji a dobrem ogółu - społeczeństwa; nie odpowiedział również na pismo organu z [...] lipca 2019 r., gdzie wzywano go do wykazania szczególnego interesu publicznego; tym samym Wnioskodawca nie dał podstaw do ustalenia, w jakim celu potrzebuje i zamierza wykorzystać żądane informacje; organ - wobec milczenia Wnioskodawcy - nie miał podstaw, stwierdzić posiadania przezeń, w chwili składania wniosku indywidualnej, realnej i konkretnej możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga - uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej,

- w niniejszej sprawie zaistniała wiec sytuacja, gdy z jednej strony przedmiotem żądania objęto informację publiczną przetworzoną (blisko 1050 umów cywilnoprawnych - około 4200 stron dokumentów), z drugiej zaś nie spełniono koniecznej przesłanki, uzasadniającej domaganie się udostępnienia tej informacji – wskazanej art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji; wobec tego organ musiał odmówić udostępnienia danej informacji publicznej.

W skardze, uzupełnionej stanowiskiem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu - radcy prawnego (k. 31-40), zarzucono naruszenie

- art. 7, 77 § 1, art. 80, 107 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że żądanie Wnioskodawcy dotyczyło udostępnienia informacji przetworzonej.

W uzasadnieniu podniesiono:

- naruszono art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wykonując wytycznych sformułowanych w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1509/18; organ nie przeprowadził wnikliwie postępowania wyjaśniającego; tym samym nie wykazano, że w niniejszej sprawie chodzi o informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji,

- w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1509/18 podkreślono, że "Minister Sprawiedliwości musi tak wyjaśnić podjęte rozstrzygnięcie, aby jego wywód miał charakter skonkretyzowany i świadczył o wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, jak też o indywidualnej, wnikliwej ocenie wniosku i stanu prawnego, w tym o rozważeniu występujących w sprawie zasad i wartości prawnych, a także o skrupulatnym przeprowadzeniu procesu subsumcji. W konsekwencji, mając na względzie zarówno uwarunkowania formalne, wyrażone m.in. w k.p.a., jak i materialne przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, Minister Sprawiedliwości zobowiązany jest w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości ustalić, czy rzeczywiście zachodzą podstawy do zastosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., z uwagi na materialne przesłanki dające podstawę do zakwalifikowania spornej informacji, jako informacji przetworzonej",

- wytycznych tych nie wykonano; uzasadnienia obu decyzji zasadniczo nie różnią się od uzasadnienia decyzji, którą uchylono wyrokiem o sygn. akt II SA/Wa 1509/18; organ nie rozważył zwłaszcza - na co wyraźnie wskazywał Sąd - "występujących w sprawie zasad i wartości prawnych"; nie wykazał, że w istocie zasadne jest stosowanie ograniczeń prawa do informacji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji,

- w konsekwencji, wciąż aktualna pozostaje konstatacja w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1509/18: "wydając sporną decyzję, organ dopuścił się jednocześnie naruszenia obowiązującej w prawie administracyjnym, zharmonizowanej z Konstytucją RP, ogólnej zasady, w myśl której wszelkie ograniczenia obywateli w zachowaniach zgodnych z ich wolą mogą wynikać wyłącznie z przepisów prawa. Ta podstawowa zasada działania administracji państwowej w praworządnym państwie oznacza, iż organ wydający decyzję lub inny akt z zakresu administracji publicznej nie może nałożyć na obywatela obowiązku, ani odmówić mu przyznania uprawnienia, jeżeli nie wykaże, że upoważniają go do tego konkretne normy materialnego prawa administracyjnego (...). W ocenie Sądu, należy pamiętać o tym, iż przy egzekwowaniu obowiązków określonych w prawie administracyjnym materialnym, za którymi stoi m.in. pozbawienie strony jej uprawnień, bezwzględnie muszą być zachowane i przestrzegane przez organy zasady wyrażone w Konstytucji RP.".

Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz ją poprzedzającej.

Wnioskodawca do skargi przedłożył swoje uprzednie pismo z [...] lipca 2017 r. do Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego oraz jedną stronę z przekazanego mu zestawienia umów oraz swoje pismo z [...] stycznia 2018 r. do Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego.

Wskazał, że:

- pozostałe kartki zestawienia znajdują się w pionie finansowo - księgowym; rozpoczęto tam proces udostępniania mu umów; z dokumentów tych wynika, że organ bez problemów może udostępnić żądaną informację publiczną,

- stosownej komórce organizacyjnej urzędu (pionowi finansowo-księgowemu) nie stwarza problemów sporządzenie zestawienia w układzie podmiotowo – przedmiotowym; taka klasyfikacja już jest bowiem prowadzona - stosownie do obowiązujących przepisów - na kontach syntetycznych i analitycznych zespołu 2 i 4 układu kont,

- zestawienie umów sporządzone w wersji elektronicznej, we właściwym programie księgowo-finansowym lub np. Excel, oparte na syntetyce i analityce, wymaga jedynie wprowadzenia danych identyfikujących podmioty, a następnie pogrupowania podmiotowo-przedmiotowego; zajmie to pracownikowi organu - pionu finansowego – moment,

- należy zobowiązać organ do załatwienia sprawy - sporządzenia zestawienia w układzie podmiotowo-przedmiotowym - i przyznając od organu na rzecz Wnioskodawcy sumę pieniężną w maksymalnej, przewidzianej prawem wysokości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W końcowej części pisma wskazano, że Wnioskodawcy nie udostępniano umów cywilnoprawnych, zawartych w 2016 roku.

W dodatkowym piśmie procesowym (k. 19) Wnioskodawca podtrzymał zarzuty skargi. Podniósł, że nie jest zgodne z prawdą twierdzenie organu, jakoby nie zapoznał się w siedzibie urzędu z fragmentami dokumentacji, dotyczącymi zawierania umów. Zażądał dokonania ustaleń w danym zakresie.

W trakcie rozprawy (k 51) Wnioskodawca podnosił, że z zestawienia treści umów, jakimi dysponuje wynika zawarcie [...]stycznia 2016 r. dwu jednodniowych umów na doradztwo z osobą fizyczną - każda na kwotę 39 tysięcy złotych. Wedle Wnioskodawcy istnieje szczególny interes publiczny dla ustalenia, czego one dotyczyły.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż odniesienie się do części ze sformułowanych w niej zarzutów byłoby przedwczesne. Wydając skarżoną decyzję sprawy stosownie wnikliwie nie rozważono, co musiałoby znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia w świetle znajdujących w niej zastosowanie regulacji materialnoprawnych - w istotnych dla rozstrzygnięcia kwestiach. W danym zakresie zasadne są zarzuty skargi

W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że żądana informacja stanowi publiczną. Różnica stanowisk dotyczy zaś tego, czy jest informacją przetworzoną, a jeżeli tak, czy wykazano szczególnie istotny interes społeczny, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 in fine ustawy o informacji, przemawiający za jej udostępnieniem.

Na wstępie należy wskazać, że - co wynika z treści żądania Wnioskodawcy z [...] marca 2018 r., a potwierdza treść skargi - przedmiotem wniosku ujętego w pkt 3 są w istocie dwa rodzaje informacji. Chodziło mu mianowicie o:

1. przekazanie syntetycznie opracowanych danych w zakresie zawartych w roku 2017 przez Prokuraturę Krajowa umów z podaniem:

- danych podmiotów, z którymi zawarto umowę,

- rodzaju świadczenia,

- kwoty objętej umową;

2. udostępnienia tekstu dokumentów - zapoznanie z treścią zawartych umów.

Uwzględniając to należy wskazać, że treść uzasadnienia zaskarżonego aktu, jak i poprzedzającego go rozstrzygnięcia z [...] października 2019 r., odnosi się wyłącznie do problematyki możliwości udostępnienia Wnioskodawcy tekstów umów (przedmiot wniosku opisany wyżej w pkt 2). Wskazano, jakie czynności należałoby w danym zakresie podjąć oraz jak szeroka jest to dokumentacja.

W danym zakresie stanowisko organu jest w pełni trafne i szeroko uzasadnione. Słusznie skonstruowano, że udostępnienie żądanej informacji - wobec przywołanych przez organ uwarunkowań - wymagałby przetworzenia informacji. Skoro uprzednio szeroko zreferowano argumentację organu jej powtarzanie byłoby zbędne. Sąd przyjmuje ją za własną.

Trafnie również organ skonstatował, że w danej sprawie Wnioskodawca nie wykazał, ani organ nie mógł dopatrzeć się z urzędu, istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, przemawiającego za przetworzeniem informacji dla jej udostępnienia wedle żądania. Trafnie przywołał organ poglądy judykatury, gdzie wskazano, że warunkiem zasadności przetwarzania informacji nie jest wyłącznie hipotetyczna możliwość jej wykorzystania z pożytkiem publicznym przez wnioskodawcę. Wypada także dodać, że podnoszone przez Wnioskodawcę okoliczności nie mogą być kwalifikowane, jako przemawiające za wystąpieniem szczególnie istotnego interesu publicznego, ponieważ samo przekonanie określonej osoby, że w działaniu instytucji publicznej dochodzi do pewnych nieprawidłowości (tu określane jako "wyprowadzenie" 50 mln. zł.) nie może być przesłanką dla zobowiązania danego podmiotu do przetwarzania informacji - co wiąże się z zaangażowaniem określonych środków publicznych - w celu przygotowania materiału, pozwalającego na ocenę, czy konkretne podejrzenia znajdują podstawy. Szersze wywody w danym zakresie sformułowano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 czerwca 2020 r. o sygn. akt II SA/Wa 172/20. Wobec jego dostępności w sieci teleinformatycznej (w CBOSA), ich powtarzanie byłoby bezzasadne.

Równocześnie, jak już wskazano - co wynika z treści wniosku a potwierdzają wywody skargi - żądania Wnioskodawcy nie sprowadzały się do udostępnienia mu materialnie dokumentów – treści umów lecz także określonego zestawu danych cząstkowych.

W kwestii tej organ nie zajął wprost żadnego stanowiska. Nie miałoby to znaczenia, gdyby w sprawie było oczywiste, że dla przygotowania stosownego zestawienia konieczne było także przetworzenie informacji, gdyż nie jest możliwe proste jej wygenerowanie przy wykorzystaniu posiadanych rejestrów - np. prowadzonych w formie elektronicznej. W sprawie nie wykazano bowiem, co wcześniej odnotowano, szczególnie istotnego interesu publicznego dla przetworzenia informacji. Jak jednak trafnie podnosi Wnioskodawca, nie sposób uznać, aby oczywistym był brak możliwości wygenerowania stosownych zestawień przy pomocy systemu informatycznego, poprzez określenie stosownych kryteriów wyszukiwania w ramach funkcjonujących już narzędzi. Sporządzenia zaś wydruku z tak sporządzonych zestawień nie możnaby natomiast określić mianem udostępnienia informacji przetworzonej. Kluczowe znaczenie ma tu nakład pracy i zaangażowania pracowników, wiążący się z przygotowaniem danej informacji. Uzasadniając odmowę udostępnienia informacji organ nie odniósł się w ogóle do tego, jakie spośród żądanych przez Wnioskodawcę danych są dostępne w bazach i możliwości ich wyszukiwania oraz tworzenia stosownych raportów wedle określonych kryteriów - dlaczego przygotowanie zestawienia, wedle wskazanych przez Wnioskodawcę kryteriów wymagałoby przetworzenia informacji. Uchybiono tym obowiązkowi właściwego uzasadnienia orzeczenia (wobec treści art. 107 § 3, w zw. z art. 8 § 1 i art. 11 K.p.a.), które odzwierciedla proces rozpatrzenia sprawy w jej wszystkich istotnych aspektach wedle wymagań art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Mogło mieć to istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż odmowa udostępnienia informacji w danym zakresie może być przedwczesna.

Jedynie na marginesie wskazać wypada, że zamieszczenie w uzasadnieniu odmownego orzeczenia informacji o granicach możliwości prostego, mechanicznego przetworzenia informacji przy pomocy narzędzi informatycznych umożliwiłoby w rozpatrywanym przypadku nie tylko ocenę legalności zaskarżonej decyzji w kontekście prawidłowości konkluzji organu, lecz także dałoby Wnioskodawcy możliwość sformułowania kolejnego wniosku, w taki sposób, aby uzyskać przydatne dla jego potrzeb informacje proste - np. zestawienia, które umożliwią mu ewentualne formułowanie innych konkretnych pytań o informację prostą. Realizuje to powszechne prawo do informacji bez generowania nadmiernych obciążeń po stronie organów administracji.

Odnosząc się do wywodu Wnioskodawcy, jakoby dysponował konkretnymi danymi dotyczącymi zawarcia dwóch umów, co do których informacje o ich treści są dlań interesujące, należy wskazać, że sama wątpliwość Wnioskodawcy, czy przy zawieraniu umów nie doszło do określonych nieprawidłowości - np. z perspektywy celowości wydatkowania środków publicznych - nie może być podstawą do żądania opracowania informacji przetworzonej, co wskazano wcześniej (umowy zawarto zresztą w okresie nieobjętym wnioskiem, który w zakresie objętym skarżonym rozstrzygnięciem dotyczy roku 2017). Na danym etapie nie ma jednak podstaw, aby uznać, że informacja w postaci udostępnienia pojedynczej umowy musiałaby stanowić przetworzoną, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji. Stanowisko w danym zakresie musi najpierw zająć organ administracji w razie skierowania doń wniosku, o udostępnienie konkretnego dokumentu. Jak wskazano na wstępie, trafnie natomiast skonstruowano, że ów dostęp do wszystkich dokumentów za określony rok - wobec przywołanych przez organ realiów - oznaczałoby udostępnienie informacji przetworzonej.

Ponieważ zasadne są zarzuty, co do braku wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w kontekście żądania Wnioskodawcy udostępnienia mu szeregu danych o zawieranych umowach w 2017 roku, przedwczesna byłaby ocena przez Sąd, czy w danym zakresie naruszono także przepisy prawa materialnego, zakreślające prawo do informacji w kontekście ograniczeń, dotyczących określonej mianem przetworzona ( art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji).

Należy wskazać, że kontrola Sądu obejmowała jedynie zaskarżone orzeczenie, którego przedmiotem była odmowa udostępnienia informacji, objętej pkt 3 wniosku z [...] marca 2018 r. w zakresie wskazanym sentencją decyzji z [...] października 2019 r. (utrzymana w mocy zaskarżonym aktem). Poza zakresem sprawy pozostała natomiast kwestia realizacji żądań objętych całym wnioskiem z [...] marca 2018 r. w pozostałym zakresie. Mogłoby to stanowić przedmiot rozważań Sądu jedynie w razie wniesienia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji, wobec konkretnego wniosku.

Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w całości pomimo, że orzeczenie organu wydane w I. instancji, co do odmowy udostępnienia samej treści umów, było trafne i zasadne było jego utrzymanie w danym zakresie w mocy. Orzeczenie przez Sąd o uchyleniu w całości skarżonego aktu było tu niezbędne. Organ bowiem - orzekając w I. instancji - objął sentencją całe żądanie a następnie rozstrzygnięcie to w całości utrzymał w mocy.

Nie uwzględniono wniosku o uchylenie także orzeczenia wydanego [...] października 2019 r., gdyż strona skarżąca nie wykazała ani Sąd nie dopatrzył się z urzędu by było to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Jeżeli organ uzna, że żądane dane nie stanowią informacji przetworzonej, może wydać decyzje reformatoryjną (art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.).

Nie mogło być uwzględnione, sformułowane w skardze żądanie Wnioskodawcy, zobowiązania organu przez Sąd do udostępnienia informacji oraz zasądzenie na rzecz Wnioskodawcy kwoty pieniężnej. Wykracza to bowiem poza kompetencje Sądu w sprawach innych niż zainicjowane skargą na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania. Przedmiotowa sprawa do nich nie należy.

Niezasadne są z kolei podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty uchybienia treści art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie, w jakim zarzucono organowi brak właściwego wyjaśnienia sprawy w granicach wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1509/18, co do sposobu rozumienia przepisów, dotyczących udostępnienie informacji publicznej. Organ uwzględnił właściwe ich rozumienie, natomiast uchybienie polegało na nie wyjaśnieniu sprawy w pełnym zakresie (objętym rozstrzygnięciem), co powinno znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia. Nie ma natomiast znaczenia dla wyniku mniejszej sprawy poruszana w skardze oraz odpowiedzi na nią a także w dodatkowym piśmie Wnioskodawcy kwestia, czy udostępniano mu wcześniej w siedzibie organu konkretne dokumenty.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Rozpatrując ponownie sprawę organ uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.