Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 916/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 11
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant st. asyst. sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty I. z dnia [...] nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 916/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 10 ust. 1, art. 8 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, z późn. zm.) oraz na podstawie § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2012 r., poz. 1005), orzekł o odmowie wydania M. M. prawa jazdy kat. A.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż wnioskodawca nie spełnia warunku określonego w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, tj. nie osiągnął minimalnego wieku do kierowania pojazdami, do których uprawnia prawo jazdy kat. A, gdyż wiek ten od 19 stycznia 2013 wynosi 24 lata (art. 8 ust. 1 pkt 7 ustawy o kierujących pojazdami), natomiast ze złożonego wniosku oraz przedłożonej dokumentacji wynika, że wnioskodawca urodził się 1 listopada 1992 r., a zatem w dniu orzekania ukończył 20 lat.

Ponadto wskazano, że w przedmiotowej sprawie za istotną należy uznać okoliczność, iż wniosek o wydanie prawa jazdy kategorii A jest rozpatrywany po dniu 19 stycznia 2013 r., tj. po dniu w którym weszła w życie ustawa o kierujących pojazdami pomimo, iż egzamin na kategorię A został złożony w dniu 5 listopada 2011 r. - dokumenty wpłynęły do Starostwa w dniu 22 kwietnia 2013 r.

Organ zwrócił również uwagę, że ustawa o kierujących pojazdami zawiera wprawdzie przepis przejściowy w postaci art. 134, który legitymuje niektóre czynności, które podjęte zostały w okresie przejściowym pomiędzy utratą bytu prawnego dotychczasowych przepisów dotyczących wydawania prawa jazdy, zawartych w ustawie - Prawo o ruchu drogowy, a wejściem w życie ustawy o kierujących pojazdami, niemniej jednak przepisy przejściowe do ustawy o kierujących pojazdami nie zawierają regulacji, która pozwalałaby właściwemu organowi na wydanie prawa jazdy kategorii A, osobie która złożyła wniosek po dniu 19 stycznia 2013 r., a nie osiągnęła minimalnego wieku, pomimo pozytywnego wyniku egzaminu, dlatego dla skutecznego ubiegania się o wydanie prawa jazdy kategorii A przez osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy nie spełniają minimalnego wieku: 24 lat, niezbędne było złożenie wniosku w terminie do 18 stycznia 2013 r. włącznie, tj. do ostatniego dnia obowiązywania przepisów dotyczących wydania prawa jazdy, zawartych w ustawie - Prawo o ruchu drogowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. M. stwierdził, że decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż jego zdaniem przebył on całą ścieżkę kształcenia w celu zdobycia prawa jazdy kat. A, a egzamin zdał w dniu 5 listopada 2011 r., natomiast dokumenty wpłynęły do Starostwa dopiero 22 kwietnia 2013 r., ponieważ musiały być uzupełnione. Ponadto zwrócił uwagę, że zdał również egzamin na kat. C i zaczął uczęszczać na kurs w ramach kat. E, dlatego też planował, aby po zdaniu kolejnego egzaminu otrzymać prawo jazdy kat. A, C i E, bowiem nie przewidział, że zmienią się przepisy w zakresie wydawania prawa jazdy, dotyczące minimalnego wieku do kierowania pojazdami kat. A.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w dniu 22 kwietnia 2013 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek o wydanie prawa jazdy kat. A oraz komplet załączników, natomiast z przeprowadzonej, zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, analizy dokumentów złożonych przez stronę wynika, że nie spełnia ona warunku określonego w art. 11 ust. 1 pkt 1, tj. zainteresowany nie osiągnął minimalnego wieku do kierowania pojazdami, do których uprawnia prawo jazdy kat. A, bowiem wiek ten od 19 stycznia 2013 r. wynosi 24 lata (art. 8 ust. 1 pkt 7 ustawy o kierujących pojazdami).

Wskazano, że art. 134 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami przewiduje, iż egzamin państwowy złożony z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się za spełniający wymagania określone w ustawie. Niemniej datą uzyskania uprawnień nie jest data złożenia egzaminu, a data wydania prawa jazdy (praktycznie data przesłania wniosku).

Zdaniem kolegium Starosta, wydając uprawnienia, jest zobowiązany zweryfikować, czy kandydat spełnia wszystkie wymagania na dzień wydawania uprawnień - zdany egzamin to tylko jeden z warunków, gdyż podstawowe kryterium to wiek kandydata, a ten w przypadku tej kategorii prawa jazdy, o które ubiega się wnioskodawca - wynosi 24 lata, tymczasem obecnie wnioskodawca ma zaledwie 20 lat, dlatego z uwagi na treść art. 134 ust. 2, kandydat z wnioskiem o wydanie prawa jazdy będzie musiał poczekać aż do osiągnięcia odpowiedniego wieku.

W skardze do sądu M. M. wyraził niezadowolenie z treści zapadłych w jego sprawie rozstrzygnięć organów administracyjnych i podniósł podobne argumenty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując przede wszystkim, że zmiana przepisów w zakresie wydawania prawa jazdy pozbawiła go możliwości otrzymania prawa jazdy kat. "A", a także kat. "C", pomimo zdanego wcześniej egzaminu, co w konsekwencji zniweczyło jego życiowe plany zawodowe.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oceniając niniejszą sprawę, Sąd doszedł do przekonania, że organy dokonały błędnej wykładni przepisów.

Według art. 5 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., Nr 30, poz.151 ze zm. dalej u.k.p.) prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania odpowiednio motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów:

Przesłanki do uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami określonej kategorii określone zostały w ustawie. Do 19 stycznia 2013 r. w tym zakresie obowiązywała ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, a od 19 stycznia 2013 r. obowiązuje ustawa o kierujących pojazdami.

Zgodnie z treścią art.90 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym prawo jazdy otrzymuje osoba, jeżeli:

1) osiągnęła wymagany dla danej kategorii wiek;

2) uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem i orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o ile jest ono wymagane;

3) odbyła wymagane dla danej kategorii szkolenie;

4) zdała z wynikiem pozytywnym egzamin państwowy wymagany dla danej kategorii;

5) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste lub zawodowe albo przedstawi zaświadczenie, że studiuje od co najmniej sześciu miesięcy.

W myśl art.90 ust.2 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. wymagany dla kategorii A,B,B+E,C, C+E,C1 lub C1+E wiek wynosi: 18 lat.

Z kolei zgodnie z treścią art.8 ust.1 pkt 7 ppkt a u.k.p. wymagany minimalny wiek do kierowania wynosi: 24 lata – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A – jeżeli osoba nie posiada co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2.

W myśl art.11 ust.1 u.k.p. prawo jazdy jest wydawane osobie, która:

1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii;

2) uzyskała orzeczenie:

a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,

b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;

3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;

4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii;

5) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 185 dni w każdym roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste lub zawodowe albo przedstawi zaświadczenie, że studiuje co najmniej od 6 miesięcy.

W obu regulacjach przesłanką do uzyskania prawa jazdy jest osiągnięcie odpowiedniego wieku.

Istotę sporu w przedmiotowej sprawie stanowi zatem ustalenie, czy oceniając spełnienie przesłanek do wydania prawa jazdy organ powinien przy ocenie minimalnego wieku kierować się wymogami określonymi w nowej ustawie czy ocenić tę przesłankę z momentu spełnienia pozostałych przesłanek do uznania uprawnienia do kierowania pojazdami gdy wystąpiły one pod rządami poprzedniej ustawy.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Skarżący odbył szkolenie i zdał egzamin praktyczny na prawo jazdy kategorii A w okresie, w którym obowiązywało jeszcze unormowanie z Działu IV ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym – Bezpieczeństwo ruchu drogowego. W świetle dotychczas obowiązującej ustawy jak wskazano powyżej skarżący mógł skutecznie ubiegać się o przyznanie uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A według reguł określonych w art. 90 ustawy prawo o ruchu drogowym. Natomiast po dniu 19 stycznia 2013 r., tj. po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami skarżący nie spełniał już wymogu posiadania minimalnego wieku, gdyż nie ukończył 24 lat, a taki wymóg wprowadził przepis art. 8 ust. 1 pkt 7 nowej ustawy. Wniosek o wydanie prawa jazdy, przesłany za pośrednictwem Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] wpłynął do organu po zmianie przepisów.

Rozstrzygając tę kwestię należy odwołać się do art. 134. Przepis art. 134 ustawy stanowi, że: "1. Szkolenie osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy prowadzone w dniu wejścia w życie ustawy w formie kursu lub zajęć szkolnych jest kontynuowane na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym zachowuje ważność w zakresie, w jakim zostało wydane.

2a. Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii A uzyskane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym uznaje się za zaświadczenie spełniające wymagania, o których mowa w niniejszej ustawie także w zakresie prawa jazdy kategorii A2.

i wreszcie pkt 3 egzamin państwowy złożony z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy uznaje się za spełniający wymagania określone w ustawie (ust. 3 u.k.p). 3a. Wynik pozytywny z części teoretycznej egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii A, uzyskany przed dniem wejścia w życie ustawy, przez osobę która nie spełnia warunku o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7 lit. a, uznaje się za ważny, na zasadach określonych w art. 52 ust. 1, w przypadku kiedy osoba ta przystępuje do części praktycznej egzaminu w zakresie prawa jazdy kategorii A2".

Spełnienie zatem wymagań zawartych w ustawie to honorowanie faktu odbycia szkolenia i zdania egzaminu. Warunkiem zdania egzaminu i odbycia szkolenia według starej i nowej regulacji było osiągnięcie wymaganego wieku, co wynika z analizy poprzednio obowiązującego art. 87 ustawy o ruchu drogowym i art. 3 nowej ustawy w odniesieniu do definicji osoby kierującej pojazdami.

Przepis art. 87. stanowił, że kierującym może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z warunków określonych w pkt 1-3:

1) posiada wymagane umiejętności do kierowania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz wymagany dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem;

2) odbywa, w ramach szkolenia, naukę jazdy odpowiednio przystosowanym pojazdem pod nadzorem instruktora;

3) zdaje egzamin państwowy odpowiednio przystosowanym pojazdem pod nadzorem egzaminatora.

Obecnie w rozdziale określającym osoby uprawnione do kierowania pojazdami przyjmuje się również, że kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków:

1) posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem;

2) odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;

3) zdaje egzamin państwowy (art. 3 u.k.p.).

Analiza powyższego przepisu w powiązaniu z art. 134 u.k.p. prowadzi do wniosku, że zamiarem ustawodawcy nie było pozbawienie osiągniętych uprawnień osób, które uzyskały je na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.

W przepisach przejściowych brak jest jednak jednoznacznego uregulowania sytuacji takiej, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, a mianowicie, gdy osoba spełniła przesłankę osiągnięcia wieku niezbędna do otrzymania prawa jazdy pod rządami ustawy Prawo o ruchu drogowym, a wniosek o wydanie prawa jazdy został przekazany przez WORD do organu już po wejściu w życie nowej ustawy, która podniosła minimalny wiek do uzyskania prawa jazdy kat. A. Skoro jednak zdanie egzaminu oraz wcześniejsze odbycie szkolenia wymagało osiągnięcia wymaganego wieku i w momencie spełnienia tych przesłanek skarżący kryterium wieku osiągnął, nie można uznać, że nie spełnił on przesłanki minimalnego wieku. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć odmienne kryteria oceny dla tej samej przesłanki.

W konsekwencji w ocenie Sądu, osoba która złożyła państwowy egzamin z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., Nr 30, poz.151 ze zm.) nabyła uprawnienie do kierowania motocyklem mimo nieosiągnięcia wymaganego minimalnego wieku do kierowania, który wynosi 24 lata - dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A - jeżeli osoba nie posiadała co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2 po wejściu w życie nowych przepisów.

Należy też zauważyć, że ustawodawca wprowadzając przesłankę minimalnego wieku w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy nie wskazał, że chodzi dokładnie o wymagany minimalny wiek do kierowania określony w art. 8 ustawy, dopuścił tym samym określenie minimalnego wieku w oparciu o przepisy ustawy.

Artykuł 8 ustawy określa wymagany minimalny wiek do kierowania, natomiast art. 11 ust.1 pkt 1 tej ustawy nakazuje ocenić, czy osoba osiągnęła minimalny wiek.

Skoro egzamin państwowy złożony z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy według przepisu przejściowego zawartego w art. 134 ust. 2a uznaje się za spełniający wymagania określone w ustawie, to tym bardziej należy uznać, że osoba która dopuszczona została do tego egzaminu i go zdała osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii.

Sąd podziela też stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Łodzi z 11 grudnia 2013 r. sygn. akt. III SA/Łd 894/13, że dokonując oceny, której ustawy przepisy należy zastosować, należy mieć na uwadze treść art. 2 Konstytucji RP i wynikającą z niego zasadę niedziałania prawa wstecz. Polega ona na tym, że do zdarzenia prawnego powstałego i zakończonego w okresie poprzednio obowiązujących przepisów w zasadzie nie można stosować nowych przepisów. Zasada niedziałania prawa wstecz nie ma charakteru absolutnego i w wyjątkowych sytuacjach może zostać nadana moc wsteczna aktowi prawnemu. W wyroku z dnia 10 grudnia 2007r. w spr. P 43/07 (Lex nr 321915) Trybunał Konstytucyjny podniósł, że "zasada lex retro non agit, wywodzona z art. 2 Konstytucji, stanowi istotny składnik zasady zaufania obywateli do państwa. Zasada niedziałania prawa wstecz polega na tym, aby nie stanowić prawa, które nakazywałoby stosowanie nowo ustanowionych norm do sytuacji zaistniałych przed wejściem ich w życie. Odstępstwo od tej zasady dopuszczalne jest wtedy, gdy jest to konieczne w celu realizacji wartości konstytucyjnej, ocenionej jako ważniejsza od wartości chronionej zakazem retroakcji, a także jeżeli przemawia za tym konieczność realizacji innej zasady konstytucyjnej, a realizacja tej zasady nie jest możliwa bez wstecznego działania prawa (zob. np. wyroki TK z 5 listopada 2002 r., sygn. P 7/01, OTK ZU nr 6/A/2002, poz. 80 i powołane tam orzeczenia; z 7 lutego 2006 r., sygn. SK 45/04, OTK ZU nr 2/A/2006, poz. 15 oraz z 5 września 2007 r., sygn. P 21/06)".

Również w wyroku z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie P 66/07 (Lex nr 511940) Trybunał Konstytucyjny podniósł, że "istotę zasady niedziałania prawa wstecz można sprowadzić do twierdzenia, że prawo powinno co do zasady działać "na przyszłość", wobec tego nie należy stanowić norm prawnych, które miałyby być stosowane do zdarzeń zaszłych i zakończonych przed ich wejściem w życie. Innymi słowy, następstwa prawne zdarzeń, mających miejsce pod rządami dawnych norm, należy oceniać według tych norm, nawet jeżeli w chwili dokonywania tej oceny obowiązują już nowe przepisy (por. np. powołany wyrok o sygn. P 43/07)".

Podobnie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OPS 1/06, iż " w sytuacjach, kiedy ustawodawca nie wypowiada się wyraźnie w kwestii przepisów przejściowych, należy przyjąć, że nowa ustawa ma z pewnością zastosowanie do zdarzeń prawnych powstałych po jej wejściu w życie jak i do tych, które miały miejsce wcześniej, jednak trwają dalej - po wejściu w życie nowej ustawy". Podobny pogląd wyraził NSA w wyroku z 10 września 2008r. w spr. II GSK 157/08 (Lex nr 487976).

Wiek jest jednym z kryteriów oceny czy skarżący nabył uprawnienia. Ten element odmiennie oceniony przez organy był podstawą odmowy wydania prawa jazdy. Rozstrzygając sprawę zadaniem organu jest zbadanie czy dana osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy spełnia wszystkie kryteria.

W ocenie Sądu, organ winien w takiej sytuacji ustalać spełnienie przez skarżącego przesłanek do uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii "A" na dzień zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu państwowego Fakt, że przed wejściem w życie ustawy o kierujących pojazdami WORD nie przesłał dokumentów skarżącego i uprawniony organ ich nie rozpatrzył do 19 stycznia 2013 r., nie powinno mieć negatywnych konsekwencji dla skarżącego w postaci decyzji odmownej uzasadnianej zmianą przepisów. O ile doszło do zdarzenia prawnego zamkniętego czasowo przed wejściem w życie nowych przepisów, zastosowanie nowej, mniej korzystnej dla skarżącego ustawy stoi w sprzeczności z przedstawionymi regułami konstytucyjnymi. Zastosowanie nowej ustawy pogorszyło sytuację prawną skarżącego, skoro ustawodawca wprowadził dla otrzymania prawa jazdy kategorii "A" wyższy próg wiekowy tj. wymóg ukończenia 24 roku życia, a skarżący tego wymogu jeszcze nie spełnia.

W ocenie Sądu, nie może być tak, że o tym jaką ustawę należy stosować, czy ustawę Prawo o ruchu drogowym, czy ustawę o kierujących pojazdami, decydować ma moment, w jakim wojewódzki ośrodek ruchu drogowego przekaże dokumentację danej osoby do właściwego organu bądź data rozpoznania wniosku o przyznanie uprawnień przez organ. W przekonaniu Sądu, organ rozpoznając wniosek o przyznanie uprawnień do kierowania pojazdami powinien oceniać spełnienie przesłanki wieku do nabycia tego uprawnienia w świetle przepisów obowiązujących w dacie zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu na prawo jazdy, gdyż minimalny wiek był elementem warunkującym przystąpienie do szkolenia i podejścia do egzaminu.

Skoro egzamin państwowy złożony z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy, według przepisu przejściowego zawartego w art. 134 ust. 3 uznaje się za spełniający wymagania określone w ustawie, to tym bardziej należy uznać, że osoba która dopuszczona została do tego egzaminu i uzyskała z tego egzaminu wynik pozytywny, osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii. Jak wynika z ustawy, osoba bez wymaganego wieku nie mogłaby przystąpić do egzaminu państwowego.

Organ administracji wydając decyzję w przedmiocie prawa jazdy zobowiązany jest do oceny na jaką datę kandydat spełnia wszystkie przesłanki do przyznania uprawnienia. Jeśli kandydat spełnił te przesłanki pod rządami poprzedniej ustawy, należy ją zastosować jako względniejszą.

Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona, a organ ponownie rozpoznając wniosek o przyznanie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii "A" powinien oceniać ich spełnienie na podstawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, o ile wszystkie przesłanki do uzyskania uprawnienia zostały spełnione przed wejściem w życie nowej ustawy.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 135, art. 145 § 1pkt 1 lit. a p.p.s.a. z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie152 p.p.s.a orzeczono, jak w pkt 2 wyroku.