Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 62/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86; art. 87 par 2; art. 184; art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 15/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu J. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 kwietnia 2012 r. oddalającego jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu pierwszej instancji okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu wyjazdu skarżącego za granicę, co skutkować miało niezłożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnia wyroku w terminie, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności. Okoliczność ta nie jest wystarczająca do wykazania braku winy skarżącego, albowiem został on prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jako okoliczność uzasadniającą uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący podał brak obowiązku uczestnictwa i faktyczne nieuczestniczenie w rozprawie z powodu pobytu zagranicznego w tym okresie i nieotrzymanie wskutek tego odpisu sentencji wyroku. Sąd nie skonkretyzował zdaniem skarżącego jakiego rodzaju niedbalstwa miałby on się dopuścić. Termin powinien zostać przywrócony ze względu na ważny interes strony, o którym stanowi art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż jest to niezbędne do obiektywnego i sprawiedliwego zakończenia postępowania, które zdaniem skarżącego toczy się z naruszeniem prawa. Skarżący podniósł także szereg zarzutów nie odnoszących się wprost do zaskarżonego postanowienia, a dotyczących wadliwości postępowania przed organami administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący przytoczy okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd zasadnie przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu w zakresie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez jego winy. Strona brak swojej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności upatruje w tym, że od dnia 20 marca do 20 czerwca 2012 r. przebywała za granicą i z tego powodu nie uczestniczyła w rozprawie w dniu 5 kwietnia 2012 r. W konsekwencji skarżący nie zgłosił wniosku o sporządzenie uzasadnia wyroku w terminie. Odnosząc się do tak uzasadnionego wniosku o przywrócenie terminu należy przede wszystkim wskazać, że skarżący o terminie rozprawy został zawiadomiony już w dniu 6 marca 2012 r. Jednocześnie skarżący został pouczony także o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o skutkach niezłożenia takiego wniosku w terminie. Skarżący nie wnosił o odroczenie terminu rozprawy z uwagi na swój wyjazd ani nie podjął żadnych czynności mających zabezpieczyć jego sytuację procesową na czas nieobecności w kraju, w szczególności nie ustanowił w sprawie pełnomocnika. Sam zaś fakt wyjazdu za granicę nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Natomiast okoliczność, że obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa nie oznacza, że stronę, która nie stawi się na takiej rozprawie nie obowiązują określone ustawowo terminy do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym skarżący został pouczony. Niezależnie od tego należy także wskazać, że wnoszący zażalenie nie uprawdopodobnił, że w istocie we wskazanym terminie przebywał poza granicami kraju, nie załączył bowiem żadnych dokumentów mogących potwierdzać ten fakt, a jego argumentacja opiera się jedynie na gołosłownych twierdzeniach.

Mając powyższe na uwadze, Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 kwietnia 2012 r. na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.