Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 223/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. G. pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "nienależyte działanie składów SKO". Powołała przy tym numer sprawy [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie wskazując, że pod ww. numerem nie wydało żadnego orzeczenia. Jedynym pismem zawierającym ten numer jest pismo, którym poinformowano skarżącą o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia 12 września 2016 r. Sekretariat Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania złożonej skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie adw. A. B. wyjaśniła, że intencją skarżącej było złożenie skargi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 sierpnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, bowiem nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych.

Przede wszystkim wskazać należy, że Sąd administracyjny rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został zaś określony w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) zgodnie, z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawarty jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa". Z treści tego przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W ocenie Sądu niniejsza sprawa, zainicjowana skargą T. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 sierpnia 2015r., nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego.

W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia