Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 96/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.125 par.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 10 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) - dalej w skrócie : [O.p.], po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A Spółkę z o.o. w [...] (dalej też: "Skarżąca, Spółka") - utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 30 października 2017 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. do dnia 29 grudnia 2017 r.

Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że Spółka w dniu 25 lipca 2016 r. złożyła korektę deklaracji VAT-7 za kwiecień 2016 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni.

Wszczęta wobec Spółki w dniu 26 września 2016 r. kontrola podatkowa w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, prawidłowości obliczania, zeznania oraz zwrotu podatku VAT za okres od 1 maja 2015 do dnia 30 kwietnia 2016 r. zakończona została w dniu 29 listopada 2016 r. Kolejną korektę deklaracji VAT-7 za ww. miesiąc Spółka złożyła w dniu 6 kwietnia 2017 r. wykazując ponownie nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. Termin do dokonania zwrotu przypadał na dzień 5 czerwca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wszczął z dniem 11 kwietnia 2017 r. wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2016 r. Następnie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., uzupełnionym i sprostowanym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r., wskazując jako uzasadnienie toczące się wobec podatnika postępowanie, którego przedmiotem jest weryfikacja rozliczenia podatku VAT, w tym za kwiecień 2016 r. Postanowienie powyższe w wyniku rozpatrzenia zażalenia Spółki zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 30 sierpnia 2017 r., a następnie zaskarżone do WSA w Opolu, gdzie sprawa jest rozpoznawana pod sygn. akt I SA/Op 431/17.

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu podatku do dnia 31 października 2017 r. nastąpiło postanowieniem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2017 r. (nr [...]), które utrzymano w mocy postanowieniem DIAS w Opolu z dnia 28 listopada 2017 r.

W dniu 30 października 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu ponownie przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia dokonanej w ramach ww. postępowania podatkowego, tj. do dnia 29 grudnia 2017 r. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 13 listopada 2017 r. (k. 110 akt adm.).

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie DIAS z dnia 10 stycznia 2018 r. skarżąca zarzuciła naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) - dalej powołana jako: [u.p.t.u.], poprzez niewłaściwe zastosowanie tej regulacji oraz art. 213 § 2 i art. 219 O.p. poprzez jej niewłaściwe zastosowanie w sprawie, tj. przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym pomimo braku właściwego określenia terminu, do którego następuje ww. przedłużenie, a także pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do dokonania tego przedłużenia.

Dodatkowo strona zarzuciła naruszenie art. 213 § 2 i art. 219 O.p. poprzez błędne uznanie, że organ podatkowy w drodze uzupełnienia postanowienia może sanować błędy wcześniejszych rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym.

Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji, przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu urzędowego w postaci postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 29 czerwca 2017 r., na okoliczność uzupełnienia przez ten organ wcześniejszego postanowienia z dnia 5 czerwca 2017 r. Jednocześnie wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia innego postępowania toczącego się przed WSA w Opolu, pod sygn. akt I SA/Op 431/17, dotyczącego tego samego przedmiotu sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej powołana jako: [P.p.s.a.], sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bowiem wpływ na wynik danego postępowania. Praktyka sądowa wykształciła szerokie rozumienie zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym.

W orzecznictwie przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08 i postanowienie WSA w Opolu z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt. I SA/Op 325/17).

W skardze wywiedzionej do Sądu skarżąca kwestionuje zasadność i sposób przedłużenia przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym twierdząc, że brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych oraz wskazuje na formalną wadliwość samego postanowienia organu I instancji. Nie ma jednak między stronami wątpliwości, że podstawą do działania organu podatkowego był przepis art. 87 ust. 2 u.p.t.u. (w brzmieniu obowiązującym w 2017r.), który w zdaniu drugim przewiduje, że jeżeli zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

Jak wynika z przytoczonych powyżej okoliczności, organ podatkowy w związku ze złożeniem przez Spółkę w dniu 6 kwietnia 2017 r. korekty deklaracji za kwiecień 2016 r., w której wykazano m.in. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., uzupełnionym następnie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r., dokonał przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ten okres rozliczeniowy do dnia 31 sierpnia 2017. Jednocześnie organ podatkowy biorąc pod uwagę, ujawnione nieprawidłowości w rozliczeniu za tenże okres oraz wielowątkowy charakter sprawy, w związku z toczącym się postępowaniem podatkowym, kolejno postanowieniami z dnia 30 sierpnia 2017 r. i 30 października 2017 r. ponownie przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ww. okres do czasu zakończenia postępowania podatkowego, tj. odpowiednio do dnia 31 października 2017 r. i do dnia 29 grudnia 2017 r. To ostatnie postanowienie z dnia 30 października 2017 r. doręczono stronie w dniu 13 listopada 2017 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, co potwierdzone zostało urzędowym poświadczeniem doręczenia (k. 110 akt adm.), podczas gdy wyznaczony w poprzednim postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2017 r. planowany termin zakończenia weryfikacji mijał z dniem 31 października 2017 r.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że kwestionowanym skargą postanowieniem, organ podatkowy, w oparciu o treść art. 87 § 2 u.p.t.u. dokonał ponownego przedłużenia Spółce terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przy czym doręczenie tego postanowienia nastąpiło już po upływie terminu zakreślonego w poprzednio wydanym przez organ podatkowy postanowieniu, dotyczącym zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r.

Na tle tych okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. o sygn. akt I FSK 255/17 (opubl. CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r. dla zachowania terminu do przedłużenia zwrotu różnicy podatku w celu zweryfikowania zasadności tego zwrotu, określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), konieczne było przed upływem tego terminu doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przedłużającego termin, czy też wystarczyło, jeśli przed upływem terminu do dokonania zwrotu to postanowienie zostało wydane (sporządzone i podpisane), ewentualnie, w przypadku doręczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, także przekazane temu operatorowi w celu doręczenia?"

Zagadnienie prawne wprawdzie dotyczy przepisów w 2015 r. ale identyczne wątpliwości, dotyczą również stanu prawnego obowiązującego w 2017 r. Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez WSA w Opolu zbieżny jest z okolicznościami faktycznymi sprawy, w której zadano pytanie. Taka podstawę zawieszenia postępowania wskazał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, który w tożsamej kwestii spornej występującej w sprawie o sygn. akt I SA/Op 431/17, z przyczyn wyżej wskazanych zawiesił postępowanie sądowe.

Z zaistniałych w sprawie okoliczności wynika, że treść uchwały 7 sędziów NSA będzie miała bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.