Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 723/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi "N." S.A. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia[...]lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru zainstalowania urządzenia reklamowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...]wydaną dnia [...] listopada 2005 r. na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zgłoszenia zamiaru zainstalowania urządzenia reklamowego.

W uzasadnieniu organ podniósł, że firma "N. SA" w [...] w dniu [...].10.2005 r. wniosła zgłoszenie dotyczące zamiaru zainstalowania urządzenia reklamowego w formie siatki winylowej na ścianie budynku przy [...] w [...].

Z informacji przekazanych przez Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej, który przeprowadził wizję wynika, że przedmiotowa reklama została zainstalowana przed upływem 30 dni od daty złożenia zgłoszenia.

Odwołanie od tej decyzji wniosła spółka "N. SA" zarzucając organowi naruszenie art. 79 § 1 kpa, art. 105 kpa i art. 107 kpa.

Odwołujący się podniósł, że organ nie zapewnił zgłaszającej czynnego udziału w postępowaniu, nie zawiadomił o terminie wizji, na którą powołuje się w decyzji, nadto nie uzasadnił właściwie decyzji tj. nie przedstawił dowodów na poparcie twierdzeń, które stały się podstawą rozstrzygnięcia.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2006 r. na podstawi eart 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że z informacji przekazanych do organu I instancji przez Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej wynika, że przedmiotowa reklama została zainstalowana przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia. Dowodem tego była notatka służbowa przedstawiona organowi. Wobec tego, że roboty już zostały wykonane organ stwierdził, że rozpatrzenie sprawy zgłoszenia zamiaru wykonania robót stało się bezprzedmiotowe.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka akcyjna "N.". Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, skarżący zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 79 § 1 kpa poprzez niezawiadomienie inwestora o terminie wizji i tym samym uniemożliwienie wzięcia w niej udziału, naruszenie art. 107 § 1 kpa poprzez nie przedstawienie dowodów, na podstawie których stwierdził, iż postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe, a organowi odwoławczemu naruszenie art. 7 kpa i art. 15 kpa, bowiem zdaniem skarżącego organ ten ograniczył się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji naruszając zasady prawdy obiektywnej i dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skarżącą podniosła również, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów odwołania, m.in. zarzutu naruszenia art. 79 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, ze doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie narusza prawa.

Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] lutego 2006 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2005 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zgłoszenia zamiaru zainstalowania urządzenia reklamowego.

Jak wynika z treści art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Tak więc planowane przez inwestora – Spółkę "N." zainstalowanie urządzenia reklamowego na ścianie budynku przy ulicy [...] w [...], nie wymagało wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, lecz co wynika z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wykonanie tych robót wymagało zgłoszenia właściwemu organowi administracji publicznej.

Zgłoszenia, o którym mowa w w/w przepisie należało dokonać co najmniej na 30 dni przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót, ponieważ jest ono formą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wymagającej ustalenia przez organ, czy zamierzona budowa lub roboty budowlane odpowiadają wymaganiom prawa i mogą być realizowane, czy też organ powinien nie dopuścić do ich realizacji.

W rozpoznawanej sprawie takie postępowanie rozpoczęło się w dniu [...] października 2005 r., po otrzymaniu przez organ zgłoszenia i w trakcie czynności dokonywanych przez organ ustalono, że przed upływem terminu, określonego przez przepis art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, zgłoszona inwestycja została wykonana. Ponieważ już samo rozpoczęcie robót będących przedmiotem zgłoszenia, przed upływem terminu określonego w powołanym wyżej art. 30 ust. 5 powoduje, że postępowanie w przedmiocie zgłoszenia staje się bezprzedmiotowe – rozstrzygniecie organu I instancji było prawidłowe.

Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie inwestor, na żadnym etapie postępowania (ani też w skardze złożonej do Sądu), nie podważył ustaleń organu co do faktu wykonania inwestycji bez zachowania terminu 30 dniowego od daty zgłoszenia. Nie przeczył ustaleniom, nie przedstawił żadnych dowodów przeciwko ustaleniom organu. Jedynym zarzutem zgłoszonym w odwołaniu i skardze był zarzut naruszenia przepisów procedury administracyjnej, tj. art. 79 § 1 i art. 107 kpa.

W sytuacji ustaleń faktycznych dokonanych w niniejszej sprawie, zdaniem składu orzekającego, nawet gdyby uznać, iż istotnie nastąpiło naruszenie art. 79 § 1 kpa to nie miało ono wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Nieuprawniony jest również zarzut naruszenia art. 107 kpa, gdyż zaskarżona decyzja wypełnia dyspozycje powołanego przepisu.

W tym stanie rzeczy, skoro przedstawione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).