Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1593/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wystąpiono z sygnalizacją
Powołane przepisy: article: art. 155 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 83 a ust. 1, art. 83 ust. 1 pkt 1, art. 77 ust. 6
journal: Dz.U. 2007 nr 155 poz 1095
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity
article: art. 51 ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Dariusz Skupień Protokolant Monika Tutak-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. P., S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 kwietnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 26/11 w sprawie ze skargi R. P., S. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia poinformować Głównego Inspektora Transportu Drogowego o istotnym naruszeniu prawa w zakresie czasu trwania kontroli w przedsiębiorstwie "R." F. P. – H. – U. s. c. R. P. S. P. w R.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 26/11 oddalił skargę R. P. i S. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia [...] października 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. o nałożeniu na R. P. i S. P. wspólników spółki cywilnej pod nazwą F.P.H.U. "R." kary pieniężnej w wysokości 30.000 złotych za stwierdzone podczas kontroli w przedsiębiorstwie naruszenia prawa w zakresie obowiązujących kierowców norm czasu pracy. Podstawę faktyczną nałożenia kary pieniężnej stanowiły ustalenia z kontroli w przedsiębiorstwie opisane w protokole kontroli z dnia [...] maja 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę ze skargi kasacyjnej złożonej przez skarżących R. i A. P., stwierdził istotne naruszenie prawa w zakresie czasu trwania kontroli w przedsiębiorstwie prowadzonym przez skarżących, o którym postanowił poinformować Głównego Inspektora Transportu Drogowego sprawującego na mocy art. 51 ust. 3 u.t.d. nadzór nad działalnością wojewódzkich inspektorów transportu drogowego.

W kontrolowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. sprawie Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w L. udzielił upoważnienia funkcjonariuszowi tego Inspektoratu do przeprowadzenia kontroli w przedsiębiorstwie prowadzonym przez R. P. i S. P., przyjmując za datę rozpoczęcia kontroli dzień [...] października 2009 r. i określając czas kontroli na 12 dni roboczych. Ustalenia kontrole zawarte zostały w protokole kontroli, który sporządzony został dnia [...] maja 2010 r. Zważywszy, iż sporządzenie protokołu kontroli stanowi czynność kontrolną, co między innymi wynika z art. 83 a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, dalej: u.s.d.g.) znajdującej zastosowanie z mocy art. 89 c ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 125 poz. 874 ze zm., dalej: u.t.d.) kontrola w przedsiębiorstwie zakończyła się w dniu sporządzenia protokołu. Powyższe oznacza, że kontrola w przedsiębiorstwie skarżących zaliczanych do mikroprzedsiębiorców trwała nie deklarowane przez organ w upoważnieniu i przyjęte art. 83 ust. 1 pkt 1 u.s.d.g. 12 dni, lecz przekroczyła ten czas wielokrotnie, trwała bowiem 8 miesięcy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że opisanym działaniem rażąco naruszony został przepis art. 83 ust. 1 pkt 1 u.s.d.g. przy czym, co należy zauważyć, organ nie skorzystał z możliwości przedłużenia czasu kontroli jaką stwarza art. 83 ust. 3 tej ustawy. Zważywszy, iż zarzuty skargi kierowanej do sądu wojewódzkiego, jak też skargi kasacyjnej koncentrowały się wokół wskazanego naruszenia prawa z odwołaniem się w zakresie konsekwencji opisanego naruszenia do art. 77 ust. 6 u.s.d.g. sygnalizacja jest tym bardziej uzasadniona.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 155 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.