Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1080/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 239/11 zawieszające postępowanie w sprawie ze skargi S. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

S. E. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] lutego 2011 r. , którą organ ten na podstawie art. 5 ust. 5 w związku z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r., Nr 1 , poz. 7 ze zm.), orzekł między innymi o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy do czasu ustania przyczyn zatrzymania.

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 239/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd wskazał, że wiadomo mu z urzędu, że Prokurator Generalny skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie, że art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.) , w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego , oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy, są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Sprawa w Trybunale Konstytucyjnym nosi numer K 23/10.

W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem podstawą rozstrzygnięcia był między innymi art. 5 ust. 3 i art. 5 ust. 5 przywołanej ustawy.

Na to postanowienie skarżący S. E. złożył zażalenie wyrażając swoje niezadowolenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 125 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W niniejszej sprawie, w związku z faktem, że Prokurator Generalny skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie, że art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy, są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji, Sąd pierwszej instancji zawiesił postępowanie w sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na okoliczność, że udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie ma istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, gdyż organ swoją decyzję wydał na podstawie przepisu, którego pytanie to dotyczy, uznać należy, że do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia co do zgodności z Konstytucją wskazanego przepisu, przedmiotowe postępowanie należało zawiesić. Rozstrzygnięcie skargi S. E. zależy bowiem od orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Trybunał Konstytucyjny nie rozstrzygnął jeszcze bowiem przedstawionego mu zagadnienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.