Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 763/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2015 r. wydanego w sprawie I SA/Kr 763/15 p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie z wniosku o ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 roku sygn. akt I SO/Kr 23/16 Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2015 roku. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w dniu 17 listopada 2016 roku wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego E. M.-W.

Pismem z dnia 19 grudnia 2016 roku M. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z kolejnym wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia opinii w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 15 września 2015 roku.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Jak wskazano wyżej w toku niniejszego postępowania przyznano już skarżącej M. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Możliwość jego utraty została wyraźnie wskazana w art. 249 i 251 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 p.p.s.a.), albo może być stronie cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). Jeżeli zatem nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w tych przepisach, to strona z przyznanego jej prawa pomocy może korzystać na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego pełnomocnika w sytuacji, gdy ten wyznaczony nie spełnił jej oczekiwań w zakresie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 654/11).

Z tych względów orzekający nie ma możliwości ponownego rozstrzygania o przyznaniu prawa pomocy w sytuacji gdy strona z takiego prawa już korzysta, a nie zostało ono cofnięte lub nie wygasło. Podobne stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, w którym stwierdzono, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane.

Wypowiedzenie przez skarżącą pełnomocnictwa radcy prawnemu E. M. – W. nie ma wpływu na wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie, bowiem wyznaczenie nowego pełnomocnika leży w gestii Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Konkludując, skoro skarżąca korzysta w niniejszym postępowaniu z przyznanego prawa pomocy, nie ma prawnej możliwości ponownie przyznania jej prawa, które już raz w tym postępowaniu uzyskała. W tym stanie rzeczy rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego stało się zbędne w rozumieniu art. 249a p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania z tego wniosku.