Wyrok NSA, sygn. akt II SA 581/97
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1997-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Pracownicy urzędów państwowych
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 1982 nr 31 poz. 214
law: Ustawa z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
article: art. 16 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1985 nr 54 poz. 276
law: Obwieszczenie Przewodniczącego Rady Państwa z dnia 4 listopada 1985 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.
article: art. 156 par. 1 pkt 1 i 5
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Niedopuszczalne jest mianowanie na stanowisko specjalisty osoby powołanej już na stanowisko okręgowego inspektora pracy.

TEZY

Niedopuszczalne jest mianowanie na stanowisko specjalisty osoby powołanej już na stanowisko okręgowego inspektora pracy.


SENTENCJA

oddala skargę na decyzję Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o mianowaniu.


UZASADNIENIE

Okręgowy inspektor pracy i główny specjalista okręgowego inspektoratu pracy są pracownikami w rozumieniu Kodeksu pracy, czyli osobami świadczącymi pracę tzw. umownie podporządkowaną /art. 22 par. 1 Kp/. Praca podporządkowana to praca kierowana przez pracodawcę, wykonywana w ramach pewnych rygorów organizacyjnych, do których przede wszystkim należą: związanie pracownika miejscem i czasem pracy oraz poleceniami pracodawcy. To podporządkowanie pracownika pracodawcy sprawia, że nie jest wykonalne jednoczesne świadczenie w ramach dwóch różnych stosunków pracy /z powołania i mianowania/ dwóch różnych rodzajów pracy.

Okręgowy inspektor pracy podporządkowany głównemu inspektorowi pracy nie mógłby w tym samym miejscu i czasie wykonywać obowiązków głównego specjalisty podporządkowanego okręgowemu inspektorowi pracy. Pozostawienie w dyspozycji głównego inspektora pracy pozbawia go bowiem dyspozycyjności jako głównego specjalisty - pracownika okręgowego inspektoratu pracy.

Mianowanie okręgowego inspektora pracy na inne stanowisko pracy w okręgowym inspektoracie pracy bez zawieszenia obowiązków wynikających z jednego z tych stosunków pracy czyni więc tę czynność od początku i trwale niewykonalną /art. 156 par. 1 pkt 5 Kpa/.

(...) Unieważnionej nominacji trzeba również wytknąć wadę wynikającą z naruszenia przepisów o właściwości /art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa/. Została ona wydana przez głównego inspektora pracy. Przepisy ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. 1985 nr 54 poz. 276 ze zm./ nie przewidują dla głównego inspektora pracy kompetencji do zatrudniania /mianowania/ pracowników okręgowych inspektoratów pracy. Odsyłają natomiast do ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./.

Z art. 4 tejże ustawy wynika, że mianowanie pracownika urzędu należało do kierownika urzędu.

Kierownikiem okręgowego inspektoratu pracy jest niewątpliwie okręgowy inspektor pracy /art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy/.