Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1197/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nadania statusu uchodźcy postanawia: - ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt IVSA/Wa 1197/14, skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W dniu 7 października 2014 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. We wniosku skarżący wskazał, że nie zna języka polskiego oraz prawa polskiego, nie posiada również odpowiednich środków finansowych na pokrycie profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja materialna skarżącego nie uległa poprawie od czasu wydania postanowienia o zwolnieniu go z kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza PPF wynika, że skarżący w dalszym ciągu nie posiada wystarczających dochodów na poniesienie nie tylko kosztów związanych z wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego ale również kosztów zastępstwa procesowego.

Wnioskodawca wraz z żoną i trojgiem dzieci starają się w Polsce o ochronę międzynarodową. Utrzymują się z pomocy przyznanej im w ramach procedury uchodźczej w wysokości 375 zł na osobę. Nie mają majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należało zważyć, co następuje:

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższy wniosek postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z tym, iż w dniu 7 października 2014 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przedmiotowy wniosek winien być rozpatrywany pod kątem spełnienia przesłanek wynikających z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Oceniając wynikający z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunek zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie posiada, jak również nie jest w stanie zgromadzić, oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane do poniesienia jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Należy mieć bowiem na uwadze, iż możliwości finansowe składającego wniosek są niezwykle ograniczone. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego oraz jego rodziny jest pomoc socjalna w łącznej wysokości 1875 zł miesięcznie.

Ponieważ wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie posiada przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności nie jest możliwe, by w ten sposób pozyskane być mogły środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Tak rozumiane względy, nakazywały przyjąć, że składający wniosek nie ma możliwości samodzielnego wywiązania się z obowiązku poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.