Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 805/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1171/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sprawie zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

A. P. ("skarżąca") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sprawie zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 25 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca pismem z 15 września 2017 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z 1 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1171/17, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 marca 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie z 1 grudnia 2017 r.

Następnie pismem z 28 marca 2018 r. - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 23 marca 2017 r. - skarżąca została wezwania do wykonania zarządzenia z 25 sierpnia 2017 r., tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca w piśmie z 12 kwietnia 2018 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie z 15 marca 2018 r. wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego. Nadto skarżąca złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 maja 2018 r. odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z 15 marca 2018 r. w zakresie odmowy prawa pomocy uznając, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego. Jednocześnie postanowieniem z 29 maja 2019 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącej o wznowienie postępowania z uwagi na jego niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z 29 maja 2018 r., odrzucił skargę skarżącej na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z [...] maja 2017 r.

Sąd pierwszej instancji uznał, że z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia z 28 marca 2018 r. został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącej 19 kwietnia 2018 r. W tej sytuacji, skarżąca obowiązana była uiścić należny wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. do 26 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu, zatem skarga - jako nieopłacona - podlega odrzuceniu. Jednocześnie Sąd podniósł, że złożony przez skarżącą ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wpływa na wynik niniejszej sprawy.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W jego uzasadnieniu zarzuciła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem Konstytucji RP i prawa wspólnotowego oraz jej praw.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 września 2019 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie z 29 maja 2018 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 15 marca 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Analiza akt nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie. Z akt przedmiotowej sprawy bezspornie bowiem wynika, że skarżąca - po wyczerpaniu trybu instancyjnego w zakresie prawa pomocy - zasadnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 marca 2018 r. (k-32 załącznika do akt – prawa pomocy) została wezwana do wykonania wezwania z 25 sierpnia 2017 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie to zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej 10 kwietnia 2018 r., zatem termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął 18 kwietnia 2018 r. W wyżej wskazanym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, a zatem nie uzupełniła braku skargi, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Podkreślenia wymaga, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienia NSA: z 27 sierpnia 2019 r., I OZ 716/19; z 25 lipca 2019 r., II OZ 588/19). Tym samym za słuszne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zawiesił biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem skarżąca była zobowiązana do dotrzymania terminu i uiszczenia należnej kwoty.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.