Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 557/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3, art. 147, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: Art. 6a, art. 10
journal: Dz.U. 2021 poz 1376
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
article: Art. 87
journal: Dz.U. 2020 poz 920
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Dąbrowie Tarnowskiej na uchwałę Rady Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 26 lutego 2021 roku Nr XXIV/249/2021 w sprawie pozbawienia kategorii drogi powiatowej, drogi powiatowej zlokalizowanej w Dąbrowie Tarnowskiej – starodroże drogi krajowej nr 73 skargę oddala.


UZASADNIENIE

Rada Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej podjęła w dniu 26 lutego 2021 r. uchwałę nr XXIV/249/2021 w sprawie pozbawienia kategorii drogi powiatowej, drogi powiatowej zlokalizowanej w Dąbrowie Tarnowskiej - starodroże drogi krajowej nr 73.

Uchwałę podjęto na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 920) w związku z art. 10 ust. 5c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 470, 471, 1087 i 2338).

Rada Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej uchwaliła, co następuje:

"§ 1.1. Pozbawia się kategorii drogi powiatowej, drogę powiatową zlokalizowaną w miejscowości Dąbrowa Tarnowska (o długości ok. 5,2 km) - starodroże drogi krajowej nr 73, począwszy od skrzyżowania w ciągu drogi krajowej nr 73 (na północ od Dąbrowy Tarnowskiej) w m. Gruszów Mały jako przedłużenie ul. Warszawskiej, a kończący się włączeniem w istniejący przebieg drogi krajowej nr 73 (na południe od Dąbrowy Tarnowskiej) w ciągu ul. Piłsudskiego.

Wymieniona w ust. 1 droga powiatowa na mocy art. 10 ust. 5c ustawy o drogach publicznych zostaje zaliczona do kategorii drogi gminnej.

Położenie i przebieg drogi, o której mowa w ust. 1 oznaczony jest kolorem niebieskim na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Powiatu Dąbrowskiego.

§ 3. Uchwała wchodzi wżycie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego".

Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Burmistrz Dąbrowy Tarnowskiej. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 5c, art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie i pozbawienie kategorii drogi powiatowej odcinków dróg w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki do skonkretyzowania ich jako drogi gminnej.

Zdaniem skarżącego zaskarżona uchwała Rady Powiatu Dąbrowskiego doprowadza w istocie do niedopuszczalnego, "kaskadowego" pozbawiania drogi kategorii. Są to próby arbitralnego przekazywania drogi "w dół", w celu uniknięcia wydatków związanych z ich utrzymaniem i przerzucania tych wydatków na gminę. W rzeczywistości wspomniana droga jest głównym ponadlokalnym połączeniem. Ma też duże znaczenie dla Powiatu Dąbrowskiego, ponieważ służy zaspokojeniu potrzeb szerszych niż tylko lokalne. Z całą pewnością nie może być uznana za drogę uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom. Łączy bowiem drogę wojewódzką 975 z drogą powiatową (ul. Jagiellońska nr 1322 K) przebiegającą przez centrum Dąbrowy Tarnowskiej. Część przekazywanej drogi łączy również drogę powiatową ul. Oleśnicką z pozostałymi drogami powiatowymi przebiegającymi przez centrum miasta. Skarżący wskazał na fakt, że ustawa z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych poddana była badaniu przez Trybunał Konstytucyjny (wyrok z dnia 26 maja 2015 r., sygn. k.p. 2/13).

Zdaniem skarżącego podjęcie przez organ stanowiący uchwały na podstawie art. 10 ust. 5a, 5c i 5e zdanie drugie ustawy o drogach publicznych w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą oraz na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy będzie każdorazowo możliwe jedynie po wykazaniu, że dany odcinek drogi nie spełnia dłużej definicji drogi wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej.

Jednocześnie skarżący podniósł, że w ramach tzw. kaskadowego przekazywania właściwe sejmiki bądź rady będą co do zasady stosowały definicje dróg publicznych w sposób negatywny, to jest zmuszone będą wykazać, że dana droga nie spełnia już definicji drogi wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej, co wynika z faktu, że kompetentne są podjąć uchwałę nie w sprawie zaliczenia drogi do nowej kategorii, ale w sprawie pozbawienia odcinka drogi jego dotychczasowej kategorii, zaś skutek zaliczenia go do wskazanej w ustawie innej kategorii drogi następować będzie ex lege.

Skarżący wskazał, że zamiarem prawodawcy było takie ukształtowanie procedury postępowania z drogami zastąpionymi przez nowo wybudowane odcinki dróg, by doprowadzić do sytuacji, w której kategoria drogi odpowiada jej funkcjom określonym w art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a rozstrzygnięcia podejmowane w tym zakresie przez właściwe jednostki samorządu terytorialnego nie miały charakteru arbitralnego i nie sprowadzały się do prób przekazywania dróg za wszelką cenę "w dół", celem unikania wydatków związanych z utrzymaniem dróg i przerzucania tych wydatków na gminy.

Inaczej rzecz ujmując, za sprzeczne z normatywną treścią art. 10 ust. 5c ustawy o drogach publicznych uznać należy pozbawienie w tym trybie kategorii drogi powiatowej odcinków dróg, co do których nie zachodzą przesłanki dla skategoryzowania ich jako drogi gminnej. Zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i zapisami w Księdze wieczystej działki stanowiące straodroże drogi krajowej 73 nie są własnością Powiatu. Są własnością Skarbu Państwa, a w zarządzie GDDKiA. Tak więc Rada Powiatu nie może przekazywać działek drogowych, których nie jest właścicielem.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej wniosła o oddalenie skargi, wskazując, że w dniu 28 grudnia 2020 r. Sejmik Województwa Małopolskiego podjął uchwałę nr XXXIII/436/20 w sprawie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej, drogi wojewódzkiej zlokalizowanej w Dąbrowie Tarnowskiej - starodroże drogi krajowej nr 73. Paragraf 1 ust. 1 przedmiotowej uchwały stanowi, że pozbawia się kategorii drogi wojewódzkiej, drogę wojewódzką zlokalizowaną w miejscowości Dąbrowa Tarnowska (o długości ok. 5,2 km) - starodroże drogi krajowej nr 73 począwszy od skrzyżowania w ciągu drogi krajowej nr 73 (na północ od Dąbrowy Tarnowskiej) w m. Gruszów Mały jako przedłużenie ul. Warszawskiej, a kończący się włączeniem w istniejący przebieg drogi krajowej nr 73 (na południe od Dąbrowy Tarnowskiej) w ciągu ul. Piłsudskiego.

Wymieniona droga wojewódzka, na mocy art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych, została zaliczona do kategorii drogi powiatowej. Przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego w dniu 11 stycznia 2021 r. i weszła w życie z dniem 26 stycznia 2021 r.

W myśl art. 10 ust. 5c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, rada powiatu może w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a, a ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej. Natomiast zgodnie z art. 6a ust. 1 ww. ustawy, do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, stanowiące połączenie miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin miedzy sobą. Odcinek drogi, o którym mowa w treści uchwały, nie spełnia wymogów stawianych drogom powiatowym, określonych w art. 6a ust, 1 ustawy o drogach publicznych, ponieważ nie stanowi połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą.

Przedmiotowy odcinek drogi stanowi oddzielny ciąg drogowy znajdujący się w obrębie jednego miasta (Dąbrowy Tarnowskiej), przyjmując tym samym charakter drogi o znaczeniu lokalnym (miejskiej). Odcinek drogi powiatowej pozbawiony tej kategorii jest tej samej długości co odcinek drogi wojewódzkiej otrzymany przez Powiat Dąbrowski na podstawie uchwały nr XXXIII/436/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 28 grudnia 2020 r.

Organ podniósł, że nie jest prawdziwa informacja zawarta w uzasadnieniu uchwały Rady Miejskiej w Dąbrowie Tarnowskiej Nr XXX/326/21 z dnia 15 marca 2021 r., iż przedmiotowa droga (starodroże drogi krajowej nr 73) łączy się z drogą powiatową nr 1322 K (ulicą Jagiellońską). Droga nr 1322K zaczyna się w rynku. Pomiędzy tą drogą, a byłą DK 73 znajduje się jeszcze droga gminna (część ulicy Piłsudskiego). Również droga powiatowa 1316K (ul. Oleśnicka) w żaden sposób nie łączy się bezpośrednio z ww. drogą.

Jednakże nawet w przypadku gdyby droga powiatowa (starodroże drogi krajowej nr 73) łączyła się z inną drogą powiatową, to okoliczność ta nie zmienia faktu, iż droga ta nie spełnia wymogów stawianych drogom powiatowym, określonych w art. 6a ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Stanowi bowiem jedynie połączenie z obwodnicą Dąbrowy Tarnowskiej (drogą krajową) na różnych jej odcinkach.

W uzasadnieniu do uchwały Nr XXIV/249/2021 Rady Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 26 lutego 2021 r. trafnie wskazano, że zastosowanie trybu pozbawiania drogi kategorii drogi powiatowej, określonego w art. 10 ust. 5c-5d ustawy o drogach publicznych wymagało spełnienia łącznie następujących przesłanek:

1) droga została zaliczona do kategorii drogi powiatowej na podstawie uchwały Sejmiku Województwa Małopolskiego, podjętej w oparciu o art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych;

droga nie spełnia wymogów określonych w definicji drogi powiatowej (art. 6a ust. 1 ustawy o drogach publicznych);

odcinek drogi powiatowej przeznaczony do pozbawienia jej kategorii jest o proporcjonalnej długości do odcinka drogi otrzymanej przez Powiat Dąbrowski i zaliczonej uprzednio do kategorii dróg wojewódzkich,

4) poinformowania Burmistrza Dąbrowy Tarnowskiej o zamiarze podjęcia uchwały, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały jednoznacznie wykazano, że przesłanki te zostały spełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 w zw. § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawie skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu uwzględniającemu skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdzenie nieważności tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdzenie, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 920; powoływanej dalej jako "u.s.p.") każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwo naruszenia przepisu prawa ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii ciężkich, rażących naruszeń. Idzie o takie naruszenia jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podejmowania uchwał. Przesłanką uprawniającą do stwierdzenia nieważności uchwały jest więc zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego, wskazanych w przepisach prawa przesłanek pojęcia stosownej uchwały, jak również naruszenie procedury podejmowania uchwały.

Sąd stwierdza, że Gmina Dąbrowa Tarnowska wykazała istnienie interesu prawnego oraz dochowała terminu do wniesienia skargi. Powyższe stanowi o skutecznym wniesieniu przez Gminę ocenianej skargi.

Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej nr XXIV/249/2021 w sprawie pozbawienia kategorii drogi powiatowej. Podstawę podjęcia tej uchwały stanowił art. 10 ust. 5c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1376; powoływanej dalej jako "u.d.p.").

Obecne brzmienie przepisu art. 10 ust. 5c u.d.p. zostało wprowadzone ustawą z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 870; dalej powoływanej jako "ustawa zmieniająca u.d.p."). W ustawie zmieniającej zawarto również przepisy przejściowe, tj. art. 2 ust. 1, zgodnie z którym rada gminy, w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie ustawy (od dnia 9 lipca 2015 r.), mogła, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi gminnej odcinek drogi, który został zaliczony do kategorii drogi gminnej na podstawie art. 10 ust. 5 u.d.p. w brzmieniu dotychczasowym. W myśl tego brzmienia, odcinek drogi zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi, z chwilą oddania go do użytkowania, zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej, odcinek drogi, o którym mowa w ust. 1, zostaje zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Przepisy art. 10 ust. 5a-5d u.d.p., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się odpowiednio.

Z powyższego wynika, że odcinki dróg, które zostały zaliczone do kategorii drogi gminnej w trybie art. 10 ust. 5 u.d.p., w brzmieniu przed zmianą, mogły w trybie ustawy zmieniającej zostać pozbawione kategorii drogi gminnej i zaliczone do kategorii dróg wojewódzkich, w drodze stosownej uchwały jednostki samorządu terytorialnego. Z kolei do tych dróg mogły zostać zastosowane odpowiednio przepisy art. 10 ust. 5a-5d u.d.p. Sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej (art. 10 ust. 5a). Zarząd województwa informuje zarząd powiatu o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5a, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem (art. 10 ust. 5b). Z kolei rada powiatu może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a. Ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej (art. 10 ust. 5c). Zarząd powiatu informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5c, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem (art. 10 ust. 5d). Celem dokonanej w powyższym kształcie zmiany u.d.p. było przede wszystkim uchylenie dotychczasowego brzmienia art. 10 ust. 5 u.d.p., zgodnie z którym odcinek drogi zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej. Ustawa zmieniająca wprowadziła możliwość przekazania dróg zaliczonych z mocy prawa do dróg gminnych i zaliczenia ich do kategorii dróg wojewódzkich. Ponadto wprowadziła swego rodzaju mechanizm "kaskadowego" przekazywania dróg nabytych z mocy prawa i zaliczonych do kategorii dróg wojewódzkich, oparty na rozstrzygnięciach organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego wyższych szczebli, na mocy których wskazany odcinek drogi może zostać zaliczony do kategorii drogi powiatowej lub gminnej. Pokazuje to, że odcinki dróg, które zostały zaliczone do kategorii drogi gminnej w trybie art. 10 ust. 5 u.d.p., w brzmieniu przed zmianą, mogły w trybie ustawy zmieniającej zostać pozbawione kategorii drogi gminnej i zaliczone do kategorii dróg wojewódzkich. Odpowiednio, drogi te, w ramach "mechanizmu kaskadowego", w drodze stosownej uchwały sejmiku województwa, mogły zostać pozbawione kategorii drogi wojewódzkiej i przekazane do właściwego powiatu. Następnie wyżej wymienione drogi, w wyniku odpowiedniej uchwały rady powiatu, można było z kolei pozbawić kategorii drogi powiatowej i przekazać do odpowiedniej gminy. Niewątpliwie, przy zastosowaniu powyższego mechanizmu, pozbawienie dróg kategorii drogi wojewódzkiej możliwe było w ramach kręgu dróg wcześniej przekazanych, w konsekwencji stosowanej uchwały rady gminy.

Wskazać też należy, że Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał konstytucyjność art. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej. W wyroku z 26 maja 2015 r., k.p. 2/13, Trybunał stwierdził, że Sejmik województwa nie może podjąć zgodnej z prawem uchwały o pozbawieniu odcinka dotychczasowej kategorii drogi wojewódzkiej, jeśli odcinek ten nadal spełnia definicję drogi wojewódzkiej.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzić należy, że zastosowanie trybu pozbawiania kategorii drogi powiatowej, określonego w art. 10 ust. 5c-5d u.d.p. w zw. z art. 2 ustawy zmieniającej, czyli tak jak w niniejszej sprawie, wymagało spełnienia - łącznie - następujących przesłanek:

1. droga została zaliczona do kategorii drogi powiatowej na podstawie uchwały Sejmiku Województwa Małopolskiego, podjętej w oparciu o art. 10 ust. 5a u.d.p.;

2. droga nie spełnia wymogów określonych w definicji drogi powiatowej (art. 6a ust. 1 u.d.p.);

3. odcinek drogi powiatowej przeznaczony do pozbawienia jej kategorii jest o proporcjonalnej długości do odcinka drogi otrzymanej przez Powiat i zaliczonej do kategorii dróg powiatowych (a uprzednio wojewódzkich);

4. poinformowanie burmistrza o zamiarze podjęcia uchwały, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

Przyznając radzie powiatu możliwość pozbawienia drogi kategorii drogi powiatowej, ustawodawca wyznaczył zatem pewne granice i wskazał przesłanki wydania takiego aktu prawa miejscowego, sprowadzające się do wykazania, czy faktycznie wystąpiły zdarzenia umożliwiające - w drodze uchwały - pozbawienie drogi kategorii powiatowej. Pozbawiając więc określone drogi kategorii drogi powiatowej rada powiatu winna wykazać zaistnienie powyższych przesłanek określonych przepisami prawa materialnego. Stanowisko w tym zakresie powinno znaleźć się w uchwale (jej uzasadnieniu).

Przede wszystkim należy podnieść, że zaskarżona uchwała powinna być należycie uzasadniona. Sąd zauważa, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się powszechny pogląd o konieczności wykazywania w uzasadnieniach projektów uchwał, jakimi przesłankami kierował się organ samorządu terytorialnego w legislacyjnych działaniach. Jak bowiem wskazuje się: zgodnie z zasadą prawidłowej i rzetelnej legislacji, stanowiącą emanację zasady praworządności, w sytuacji, gdy organ powiatu - na podstawie upoważnienia ustawowego - nakłada na obywateli określony obowiązek, w szczególności, gdy ustawodawca pozostawił organowi powiatu margines swobody, w stosownym uzasadnieniu projektu aktu prawnego właściwy organ winien wskazać argumenty, odwołujące się do kryteriów ustawowych, przemawiające za przyjęciem konkretnych rozwiązań. Brak natomiast umotywowania przyjęcia określonych rozwiązań w kontekście określonych kryteriów ustawowych nosi niewątpliwie cechę arbitralności i nie buduje zaufania członków wspólnoty samorządowej do organów samorządu stanowiących prawo. Ponadto brak uzasadnienia projektu uchwały, które pozwala na weryfikację poprawności badanego aktu, trzeba kwalifikować jako istotne naruszenie prawa, które daje podstawę do stwierdzenia nieważności aktu.

Skarga nie jest zasadna. Treść zaskarżonej uchwały precyzuje w sposób dostateczny jej przedmiot, to jest z załącznika graficznego do uchwały w sposób nie budzący wątpliwości wynika, który odcinek drogi został pozbawiony kategorii drogi powiatowej. Uchwała zawiera również wystarczająco precyzyjne uzasadnienie.

Zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego, jest zatem skierowana do z góry nieokreślonego kręgu adresatów, z których każdy winien na podstawie treści uchwały móc ustalić zakres jej obowiązywania. Treść zaskarżonej uchwały jest jasna dla potencjalnego kręgu odbiorców.

W sytuacji przekazania dotychczasowej drogi powiatowej gminie w trybie art. 10 ust. 5c u.d.p. rzeczą organów tej jednostki samorządu terytorialnego jest poczynienie ustaleń, czy przekazany odcinek drogi faktycznie utracił charakter drogi powiatowej. W niniejszej sprawie w następstwie zastąpienia jej nowo wybudowanym odcinkiem drogi, po stronie rady powiatu powstało uprawnienie do podjęcia uchwały o pozbawieniu kategorii drogi powiatowej odcinka drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a.

Pomimo, że z treści art. 10 ust. 5c u.d.p. nie wynika wprost obowiązek uzasadniania podejmowanych na podstawie tego przepisu uchwał, to jednak konstrukcja omawianego przepisu rozpatrywanego w związku z przepisami definiującymi poszczególne kategorie dróg przy uwzględnieniu wykładni systemowej, rodzi konieczność rzetelnego uzasadnienia uchwały podjętej w przedmiotowym zakresie. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby bowiem niczym nieograniczone władztwo, dające radzie powiatu prawo do arbitralnego przerzucania na organy gminy zadań związanych z administrowaniem drogami publicznymi. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 359/16, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 468/16, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1338/16, publ. CBOSA).

Stwierdzić należy, że uzasadnienie uchwały podejmowanej na podstawie art. 10 ust. 5c u.d.p. winno zawierać szczegółowe uzasadnienie spełniania przesłanki zastosowania tegoż przepisu, to jest braku spełniania przez przekazywany odcinek drogi kryteriów uzasadniających uznawanie jej za drogę powiatową, potwierdzające zasadność przyjętego rozwiązania.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona uchwała spełnia powyższe wymogi, gdyż zawiera ona uzasadnienie, które zawiera materialnoprawne przesłanki rozstrzygnięcia oraz wskazuje, w oparciu o jakie konkretnie przesłanki Rada Powiatu Dąbrowskiego ustaliła, że sporny odcinek drogi utracił cechy uzasadniające dalsze uznanie go za drogę kategorii powiatowej. W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały znajduje się powołanie przepisów prawa oraz stwierdzenie, że w dniu 28 grudnia 2020 r. Sejmik Województwa Małopolskiego podjął uchwałę nr XXXIII/436/20 w sprawie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej, drogi wojewódzkiej zlokalizowanej w Dąbrowie Tarnowskiej - starodroże drogi krajowej nr 73. Paragraf 1 ust. 1 przedmiotowej uchwały stanowi, że pozbawia się kategorii drogi wojewódzkiej, drogę wojewódzką zlokalizowaną w miejscowości Dąbrowa Tarnowska (o długości ok. 5,2 km) - starodroże drogi krajowej nr 73 począwszy od skrzyżowania w ciągu drogi krajowej nr 73 (na północ od Dąbrowy Tarnowskiej) w m. Gruszów Mały jako przedłużenie ul. Warszawskiej, a kończący się włączeniem w istniejący przebieg drogi krajowej nr 73 (na południe od Dąbrowy Tarnowskiej) w ciągu ul. Piłsudskiego. Wymieniona droga wojewódzka, na mocy art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych, została zaliczona do kategorii drogi powiatowej. Przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego w dniu 11 stycznia 2021 r. i weszła w życie z dniem 26 stycznia 2021 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały organ wskazał, że zgodnie z art. 6a ust. 1 u.d.p. do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 tej ustawy, stanowiące połączenie miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin miedzy sobą. Organ wskazał, że odcinek drogi, o którym mowa w treści uchwały, nie spełnia wymogów stawianych drogom powiatowym, określonych w art. 6a ust. 1 ustawy o drogach publicznych, ponieważ nie stanowi połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Przedmiotowy odcinek drogi stanowi oddzielny ciąg drogowy znajdujący się w obrębie jednego miasta, przyjmując tym samym charakter drogi o znaczeniu lokalnym, miejskiej i w związku z tym nie ma większego znaczenia w skali powiatu. Odcinek drogi powiatowej przeznaczony do pozbawienia jej kategorii jest tej samej długości co odcinek drogi wojewódzkiej otrzymany przez Powiat Dąbrowski na podstawie uchwały nr XXXIII/436/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 28 grudnia 2020 r. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w załączniku graficznym do zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazano również, iż o zamiarze podjęcia w trybie art. 10 ust. 5c u.d.p. uchwały przez Radę Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej, Zarząd Powiatu Dąbrowskiego poinformował Burmistrza Dąbrowy Tarnowskiej pismem znak: KT.7126.6.2021 r. z dnia 26 stycznia 2021 r., doręczonym w tym samym dniu.

W związku z powyższym w ocenie Sądu zasadnie Rada Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej podjęła zaskarżoną uchwałę, gdyż zostały spełnione przesłanki zastosowania trybu pozbawiania kategorii drogi powiatowej, określonego w art. 10 ust. 5c-5d u.d.p. w zw. z art. 2 ustawy zmieniającej.

Z tych wszystkich względów - stosownie do dyspozycji art. 151 p.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji.