Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 971/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust 1, art 4 ust 1 pkt 4, art. 2 pkt 1, art 7 ust 2 pkt 1 art. 10 ust 1 pkt 4, art. 75 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 5 ust 1 pkt 3, art. 19 ust 7, art 17 ust 1 pkt 1, art 29 ust 13, art 33 ust 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2005 r. K.R. zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu, używany samochód osobowy marki [...] rok produkcji [...], wyposażony w silnik z zapłonie iskrowym o pojemności skokowej [...] cm3. Wartość celna pojazdu w zgłoszeniu celnym została zadeklarowana w wysokości [...] zł, w oparciu o cenę transakcyjną wynikającą z rachunku z dnia [...] r. w wysokości [...] USD zawierającą koszty transportu poniesione do miejsca wprowadzenia towaru na obszar celny Wspólnoty. Towar po objęciu procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu został zwolniony w dniu [...] r.

Organ celny, dokonując po zwolnieniu towaru na podstawie art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego kontroli danych zawartych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym przeanalizował, m.in. wartość transakcyjną pojazdu zawartą

w załączonym do zgłoszenia celnego rachunku z dnia [...]r.

W związku z uzasadnionymi wątpliwościami dotyczącymi zadeklarowanej wartości celnej, Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem z dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie kontroli powyższego zgłoszenia celnego.

Naczelnik Urzędu Celnego w S. wydał w dniu [...] r. decyzję, na podstawie której zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości [...] zł wynikającą ze zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu do wolnego obrotu na dokumencie SAD w/w samochodu osobowego, stanowiącą różnicę między prawnie należną kwotą długu celnego w wysokości [...] zł, a kwotą należności celnych wynikających z w/w zgłoszenia celnego w wysokości [...] zł.

Powyższe rozstrzygnięcie organu celnego I instancji zostało doręczone stronie w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej w dniu 12 września 2008 r. i stało się ostateczne z powodu jego niezaskarżenia przez podatnika.

K.R. złożył odwołanie od powyższej decyzji, lecz postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia przez stronę odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r.

Strona złożyła skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, lecz skarga została przez Sąd odrzucona postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010r., sygn. akt I SA/Sz 954/10.

Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął postępowanie z urzędu w sprawie określenia podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu przedmiotowego pojazdu. Przesłanką do wszczęcia postępowania były ustalenia Naczelnika Urzędu Celnego w S. zawarte w decyzji z dnia [...] r., które skutkowały zmianą podstawy opodatkowania, a tym samym miały wpływ na wymiar podatków.

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...] r. określił kwoty podatków należnych z tytułu importu przedmiotowego pojazdu, tj. kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Jednocześnie w tej decyzji organ powiadomił dłużnika o zaksięgowaniu

w rejestrze Długu Celnego R19 pod poz. [...] kwot uzupełniających należności wynikających z niedoboru podatku akcyzowego w wysokości [...]zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł.

K.R. złożył odwołanie od powyższej decyzji i wniósł o jej uchylenie. Zarzucił organowi naruszenie art. 210 § 1 pkt 4, art.121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 192 Ordynacji podatkowej oraz przepisów ustawy o podatku akcyzowym

i podatku od towarów i usług poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Strona kwestionowała prawidłowość doręczenia jej decyzji z dnia [...]r. Nadto według strony, organ ograniczył się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie jedynie

o dowody wynikające z postępowania zakończonego decyzji z dnia [...] r., która nie została stronie doręczona.

Dyrektor Izby Celnej w dniu [...]r. wydał decyzję na podstawie art. 233 § 1 pkt 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust.3, art. 20 ust. 1, ust. 4 i ust.5, art. 22 ust. 1, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust.3 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004r., Nr 29, poz. 257 ze zm.), § 7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), art. 2 pkt 7, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1 , art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2 i ust. 4, art. 34, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania K.R. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r., którą utrzymał decyzje organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że decyzja z dnia [...] r. Naczelnika Urzędu Celnego w S. dotycząca ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu jest ostateczna, zaś organ I instancji jest nią związany. Prawidłowo zatem organ I instancji wykorzystał ustalenia zawarte w decyzji z dnia [...] r. do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem od towarów i usług, jak również określenia tych kwot w prawidłowej wysokości.

Stosowanie bowiem do treści art. 20 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podatnicy dokonujący importu wyrobów akcyzowych są obowiązani do obliczenia

i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Z kolei w myśl ustępu 2 cyt. przepisu, jeżeli organ celny stwierdzi, iż

w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości.

Natomiast w myśl art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że kwota podatku w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek

w prawidłowej wysokości.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega eksport

i import wyrobów akcyzowych. Wyrobami akcyzowymi - zgodnie z treścią art. 2 pkt 1 - są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ww. ustawy. W pozycji 59 przedmiotowego załącznika wymienione zostały samochody osobowe objęte kodem CN 8703. Zatem, samochód osobowy, będący przedmiotem postępowania, zaklasyfikowany do pozycji CN 8703249000 jest wyrobem akcyzowym i w związku z importem na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Art. 11 ust. 1 stanowi, iż podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu, zwane dalej "podatnikami".

Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w imporcie wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. W związku z faktem, że w niniejszej sprawie dług celny powstał w dniu [...] r., w tym też dniu powstał obowiązek podatkowy, związany z importem wyrobu akcyzowego, jakim jest pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest - w przypadku importu - wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło.

W niniejszej sprawie, według organu, podstawę opodatkowania stanowi zatem kwota w wysokości [...] zł stanowiąca sumę:

- wartości celnej samochodu osobowego marki [...], objętego procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] r. w wysokości [...] zł, ustalonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w S. w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] r. oraz

- kwoty należnego cła w wysokości [...] zł, wynikającej z ww. decyzji.

Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane (do których należą samochody osobowe) wynosi 65 % podstawy określonej w art. 10. Przy czym zgodnie z treścią ust. 3 niniejszego artykułu, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1 i 2 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania.

W związku z powyższą delegacją Minister Finansów, w § 7 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. z 2004r. Nr 87, poz. 825 ze zmianami) ustalił, iż stawki akcyzy określone m.in. w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obniża się - dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych - do wysokości określonej w załączniku 2 do rozporządzenia. Stawka akcyzy dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi oraz wyścigowymi) zaklasyfikowanymi do kodu CN 8703 określona została w poz. 21 załącznika 2 do ww. rozporządzenia i wynosi odpowiednio:

dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000cm3 - 13,6%

dla pozostałych - 3,1 %

Jednocześnie § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego stanowi, iż w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dostawy wewnątrzwsólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub ich importu, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według następującego wzoru, opisanego na k.6 zaskarżonej decyzji.

Natomiast zgodnie z treścią ust. 3 niniejszego paragrafu stawki akcyzy obliczone zgodnie z ust. 2 nie mogą być wyższe niż stawka akcyzy, o której mowa w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Wobec powyższego, organ podał, że stawka akcyzy dla samochodu osobowego marki [...] o pojemności silnika [...] cm3, wyprodukowanego w roku [...], będącego przedmiotem niniejszego postępowania, obliczona zgodnie z powyższym wzorem wynosi [...]%. Powyższą stawkę uzyskano poprzez podstawienie następujących danych do ww. wzoru. Kwota podatku akcyzowego, wynikająca

z zastosowania powyższej stawki akcyzy w wysokości [..]%, obliczona od podstawy, którą stanowi ustalona w decyzji nr [...]z dnia [...]r. wartość celna powiększona o należne cło, wynosi [...] zł.

Organ odwoławczy podał, że tym samym Naczelnik Urzędu Celnego

w S. w zaskarżonej decyzji prawidłowo określił podstawę, stawkę oraz kwotę podatku akcyzowego.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów, zgodnie z art. 19 ust. 7 ww. ustawy, powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony z cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

W myśl przepisu art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Zgodnie natomiast z treścią art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdził, że kwota podatku w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie dla potrzeb prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług organ I instancji przyjął ustalenia postępowania celnego wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] r., dotyczące wartości celnej pojazdu w wysokości [...] zł i kwoty należnego cła w wysokości [...] zł oraz ustaloną w toku prowadzonego postępowania prawidłową kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł. Jak wynika z powyższego podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi wartość celna importowanego pojazdu w wysokości [...] zł wynikająca z wyżej powołanej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. powiększona o należne cło w wysokości [...] zł oraz należny podatek akcyzowy z tytułu importu towaru w wysokości [...] zł, tj. kwota [...] zł.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, organ I instancji, w zaskarżonej decyzji prawidłowo zastosował stawkę podatku w wysokości 22 %. Tym samym należny podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. pojazdu wyniósł [...] zł.

Zdaniem organu odwoławczego, zarzuty zawarte przez stronę w odwołaniu

są niezasadne. Organ wskazał, iż podstawę wydania decyzji nr [...] z dnia [...]r. stanowiły ustalenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w S. w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] r. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona Panu K.R. w dniu [...] r. w trybie wynikającym z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, co zostało również stwierdzone w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w S. nr [...] z dnia [...]r. K.R. nie skorzystał z przysługującego prawa do wniesienia środka zaskarżenia, tj. odwołania, a co za tym idzie rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w S. stało się ostateczne, zaś organ jest nim związany od chwili doręczenia, tj. od dnia [...]r. Organ na poparcie swoich twierdzeń przytoczył wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15.10.2008r., sygn. akt III SA/Wr 129/08, w którym Sąd wskazał na brzmienie art. 212 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Zatem już od chwili doręczenia wydanej (...) decyzji, (...) do czasu jej usunięcia z obrotu prawnego - wywiera ona skutki prawne z niej wynikające, w szczególności dotyczące ustalonej wartości celnej jako jednego z elementów podstawy opodatkowania importowanego towaru podatkiem od towarów i usług (analogicznie podatkiem akcyzowym - przypis). Organ podał również, że w wyroku sygn. akt I FSK 252/08 z dnia 21.04.2009r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż orzeczenie organów celnych stanowi w istocie dla organów podatkowych przez sąd rozstrzygający o podstawowych elementach podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru (analogicznie podatku akcyzowego - przypis) takich jak: krąg osób zobowiązanych do ich zapłaty, tj. podatników czy też parametrów (wartość celna importowanego towaru oraz wysokość należnego w ramach długu celnego cła) mających wpływ na wysokość tychże należności publicznoprawnych. Dopóki zatem taka decyzja celna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego wynikające zeń, istotne dla spraw podatkowych, ustalenia nie mogą być kwestionowane przed organami podatkowymi.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję

z dnia [...]r., miał pełne podstawy do wykorzystania ustaleń postępowania celnego w celu prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz podatkiem od towarów i usług, jak również do określenia kwot tych podatków w prawidłowej wysokości. Organ wskazał, iż wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią podatkową, lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego. Tym samym wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towaru kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z tych przepisów. Bezzasadnym jest zatem wymaganie od organu podatkowego ponownego przeprowadzenia postępowania dla ustalenia wartości, która z definicji została już ustalona w innym postępowaniu.

Jeżeli element podstawy opodatkowania ustalony został przez organ celny

w decyzji ostatecznej z dnia [...] r., to jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. akt I FSK 1314/07 z dnia 23.10.2008r., "nie ma żadnych racjonalnych przesłanek by obciążać organ podatkowy obowiązkiem przeprowadzania ponownie tych czynności". Oznacza to, że kwestionowanie wartości celnej towaru przez importera musi dokonywać się przed organem celnym, we właściwym dla ustalenia tej wartości postępowaniu.

Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż podniesiony przez ww. zarzut błędnej metody wyceny samochodu, która spowodowała nieprawidłowe ustalenia organu w odniesieniu do jego wartości, jest bezpodstawny, gdyż dotyczy ustalenia wartości celnej, która to została już określona w postępowaniu celnym i nie podlega weryfikacji w postępowaniu podatkowym.

Tym samym zastosowanie w sprawie znalazły przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności art. 20 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zaś zarzut naruszenia przepisów ww. ustaw jest całkowicie bezzasadny, czemu dano wyraz w uzasadnieniu niniejszej decyzji.

Zarzut strony, iż w podstawie zaskarżonego rozstrzygnięcia organ I instancji podał, m.in. § 7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825

ze zm.) podczas, gdy z treści §7 w/cyt. rozporządzenia wynika, iż paragraf ten składa się tylko z jednego ustępu, co skutkuje wydaniem decyzji z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej i jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności, według organu odwoławczego również nie jest zasadny. Bowiem w sprawie zastosowano przepisy w brzmieniu aktualnym na dzień powstania zobowiązania podatkowego, tj. w dniu 26.10.2005r.

W kwestii naruszenia przez organ I instancji art. 121, art. 122, art. 187 § 1,

art. 191 oraz art. 192 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy wyjaśnił, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że zgodnie z wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej zasadą prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, organ I instancji dążył do przeprowadzenia starannego i merytorycznie poprawnego postępowania w sprawie, co zdaniem Dyrektora Izby Celnej w S., znalazło swój wyraz w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, a także w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. W sprawie uwzględniono wszystkie unormowania prawne dotyczące określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru. Wobec powyższego zarzut Strony dotyczący naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej jest całkowicie bezzasadny.

Za nietrafny uznał organ odwoławczy, zarzut naruszenia art. 122 w/cyt. ustawy. Z wyrażonej w nim zasady prawdy obiektywnej wynika bowiem konieczność uzyskania takiego materiału dowodowego i takiego obrazu stanu faktycznego, który jest zgodny z rzeczywistością i który w końcowej fazie prowadzonego postępowania pozwoli na właściwe rozstrzygniecie sprawy. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, o którym stanowi art. 122 Ordynacji, oznacza obowiązek dokonania ustaleń faktycznych odpowiadających prawdzie.

Dążąc do realizacji prawdy obiektywnej w toku postępowania organ celny winien podjąć wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zasada prawdy obiektywnej traktowana jest w doktrynie jako naczelna zasada postępowania mająca kapitalny wpływ na ukształtowanie całego postępowania, zwłaszcza na rozłożenie ciężaru dowodu w postępowaniu. Z zasady tej wynika obowiązek organu podatkowego wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa. Realizacji tej zasady służą gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Jedną z nich stanowi § 1 art. 187 Ordynacji podatkowej, który wyraża bardzo ważną zasadę postępowania dowodowego, nazwaną w literaturze zasadą zupełności postępowania dowodowego. Zasada ta nakłada na organy obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.

Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego

i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 ww. ustawy), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywającej treści (art. 122 Ordynacji podatkowej), co w rozpoznawanej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, uczyniono. Natomiast norma zawarta w art. 123 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, nakłada na organ podatkowy obowiązek zapewnienia Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji, umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona ma możliwość ustosunkowania się do przeprowadzonych przez organ dowodów, może zgłaszać nowe wnioski dowodowe, jak również przeglądać akta sprawy oraz sporządzać z nich notatki, kopie lub odpisy.

Jak wynika z akt, zgodnie z powyższymi dyspozycjami w toku prowadzonego postępowania prowadzonego przez organ I instancji, Strona postanowieniem z dnia [...]r. została poinformowana o możliwości przedstawienia dodatkowych dokumentów, a także o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego. Miała zatem zapewniony wpływ na obiektywną ocenę i w konsekwencji prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Strona z przysługującego prawa skorzystała w dniu [...] r. zapoznając się z całością materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, jednak do dnia wydania decyzji z dnia [...]r. nie wniosła żadnych nowych dowodów.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż w toku postępowania pierwszoinstancyjnego dołożono wszelkich starań aby załatwić sprawę rzetelnie, mając na uwadze wszystkie dowody zgromadzone w sprawie oraz ustosunkowując się do całości materiału dowodowego, zaś zarzut Strony dotyczący naruszenia w/cyt. przepisów Ordynacji podatkowej należało uznać za całkowicie bezpodstawny.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, iż organ podatkowy

I instancji, prawidłowo przyjął elementy kalkulacyjne służące do określenia kwoty podatku. akcyzowego oraz podatku VAT - wartość celną towarów oraz dług celny - wynikające z decyzji organu celnego I instancji, prawidłowo też określił zobowiązanie

w podatku akcyzowym, z zastosowaniem stawki 25,6% oraz w podatku od towarów

i usług, z zastosowaniem 22% stawki podatku VAT dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym.

K.R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję i wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił organom naruszenie :

- art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej,

- przepisów ustawy o podatku akcyzowym wskazanych w decyzji poprzez ich zastosowanie;

- przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazanych w decyzji poprzez ich zastosowanie;

- art. 121, art. 122, art.187 § 1, art. 191, art. 192 Ordynacji podatkowej;

- art. 150 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie.

W skardze strona podkreślała nieprawidłowość w doręczeniu jej decyzji

26 sierpnia 2008r. Nadto, zdaniem skarżącego, organy celne obu instancji ograniczyły się do ustalenia stanu faktycznego w oparciu o w/w decyzję, która nigdy nie została mu doręczona. Powyższe, według strony, świadczy o naruszeniu przez organy przepisów Ordynacji podatkowej. Skarżący wskazał, że przedmiotowy pojazd został sprowadzony w stanie uszkodzonym i wymagał wielu napraw. Podana przez niego kwota w zgłoszeniu celnym odpowiadała rzeczywistej wartości samochodu w dniu jego sprowadzenia.

Dyrektor Izby Celnej w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem sporu jest kwestia oparcia się przez organ celny w zaskarżonej decyzji o ustalenia zawarte w decyzji z dnia [...]r. Naczelnika Urzędu Celnego w S. dotyczące wartości celnej importowanego pojazdu przez skarżącego, która to wartość miała wpływ na określenie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług w niniejszej sprawie.

Na wstępie należy wskazać, że z akt wynika, iż decyzja z dnia [...]r. Naczelnika Urzędu Celnego w S. jest ostateczna. W niniejszym postępowaniu Sąd nie zajmował się kwestią prawidłowości doręczenia tej decyzji. Powyższa kwestia była przedmiotem postępowania sądowego zakończonego postanowieniem

o odrzuceniu skargi z dnia z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 954/10. Zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 150 Ordynacji podatkowej jest niezasadny. Również zarzuty skarżącego dotyczące prawidłowości ustalenia wartości celnej importowanego samochodu w tejże decyzji pozostają bez wpływu na niniejsze postępowanie z uwagi na ostateczność tej decyzji.

Jednocześnie należy podkreślić, iż Sąd podziela pogląd organu odwoławczego o związaniu organów celnych wydaną decyzją z dnia [...]r., a tym samym uznaniu za wiążących ustaleń w niej zawartych dopóki w/w decyzja nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego.

Zdaniem Sądu, w przypadku gdy decyzja organu celnego ustalająca wartość celną towaru jest ostateczna nie prowadzi się ponownych ustaleń w zakresie tej wartości dla potrzeb podatkowych. Zwrócić należy uwagę, iż wartość celna pojazdu jest kategorią celną, a nie podatkową. Wartość ta podlega określeniu i ewentualnej weryfikacji na podstawie prawa celnego. Sąd podzielił pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 21 kwietnia 2009r., sygn. akt I FSK 252/08.

Odnośnie prawidłowości określenia zobowiązań podatkowych, Sąd uznał, że organy celne działały prawidłowo. Dokonały ustaleń faktycznych na podstawie całego zebranego materiału dowodowego i wywiodły z niego prawidłowe wnioski oraz przytoczyły właściwe przepisy prawne.

Zarzuty skargi związane z naruszeniem art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 192 i art. 210 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie są zasadne.

Stosowanie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podatnicy dokonujący importu wyrobów akcyzowych są obowiązani do obliczenia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Z kolei w myśl ustępu 2 cyt. przepisu, jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega eksport

i import wyrobów akcyzowych. Wyrobami akcyzowymi - zgodnie z treścią art. 2 pkt 1 - są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ww. ustawy. W pozycji 59 przedmiotowego załącznika wymienione zostały samochody osobowe objęte kodem CN 8703. Zatem, samochód osobowy, będący przedmiotem postępowania, zaklasyfikowany do pozycji CN 8703249000 jest wyrobem akcyzowym i w związku z importem na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Art. 11 ust. 1 stanowi, iż podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu, zwane dalej "podatnikami". Art. 7 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy określa, iż w imporcie wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. W związku z faktem, że w niniejszej sprawie dług celny powstał w dniu [...]r., w tym też dniu powstał obowiązek podatkowy, związany z importem wyrobu akcyzowego, jakim jest pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest - w przypadku importu - wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło.

W niniejszej sprawie, według organu, podstawę opodatkowania stanowi zatem kwota w wysokości [...] zł stanowiąca sumę wartości celnej pojazdu w wysokości [...]zł, ustalonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w S. w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...]r. oraz kwoty należnego cła w wysokości [...] zł, wynikającej z tej decyzji.

Wskazać należy, że z art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym wynika, że stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane (do których należą samochody osobowe) wynosi 65 % podstawy określonej w art. 10. Przy czym zgodnie z treścią ust. 3 niniejszego artykułu, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1 i 2 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. W § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. z 2004r. Nr 87, poz. 825 ze zmianami) ustalił, iż stawki akcyzy określone, m.in. w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obniża się - dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych - do wysokości określonej w załączniku 2 do rozporządzenia. Stawka akcyzy dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi oraz wyścigowymi) zaklasyfikowanymi do kodu CN 8703 określona została w poz. 21 załącznika 2 do ww. rozporządzenia. Jednocześnie § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów wynika, iż w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dostawy wewnątrzwsólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub ich importu, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według określonego następującego wzoru, opisanego w zaskarżonej decyzji.

Natomiast zgodnie z treścią ust. 3 niniejszego paragrafu stawki akcyzy obliczone zgodnie z ust. 2 nie mogą być wyższe niż stawka akcyzy, o której mowa w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Organ celny na podstawie wskazach przepisów wyliczył kwotę należnego podatku akcyzowego. Sąd uznał, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo określił podstawę, stawkę oraz kwotę podatku akcyzowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku

od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem

od towarów i usług podlega import towarów. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów, zgodnie z art. 19 ust. 7 ww. ustawy, powstaje z chwilą powstania długu celnego. Art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony z cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

W myśl przepisu art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W myśl art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że kwota podatku w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Zdaniem Sądu, organ celny postąpił prawidłowo przyjmując dane dotyczące wartości celnej pojazdu w wysokości [...] zł i kwoty należnego cła w wysokości [...] zł oraz ustaloną kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł. Jak wynika

z powyższego podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi wartość celna importowanego pojazdu w wysokości [...] zł wynikająca z decyzji z dnia [...]r. Naczelnika Urzędu Celnego w S. powiększona o należne cło w wysokości [...] zł oraz należny podatek akcyzowy z tytułu importu towaru w wysokości [...]zł, tj. kwota [...] zł. Prawidłowo na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zastosowano stawkę podatku w wysokości 22 %. Tym samym należny podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. pojazdu wyniósł [...]zł.

Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też nie uchybia przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)