Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1402/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski /spr./ Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E.K i A.K na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 11 grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia - 3.03.2003 r. (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. działając na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie ustalenia zgodności z przepisami Prawa budowlanego budowy budynków na nieruchomości nr "1" w P. własności A. i L.W.

Na skutek odwołania E. i A.K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją z dnia 11.12.2003 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji podnosząc w uzasadnieniu co następuje:

1/ materiał dowodowy sprawy wskazuje, że na działce nr "2/2" w P. usytuowane są dwa budynki: mieszkalny oraz gospodarczy. Urząd Gminy w G. w piśmie z dnia 13.12.2002 r. skierowanym do E. i A.K. wyjaśnił, że w archiwum Urzędu znajduje się kopia pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].09.1979 r. wydanego przez Naczelnika Gminy G. obejmującego budowę budynku mieszkalno - inwentarskiego na parceli nr [...] w P. (obecnie działka nr "2/2") przez Z.W. oraz zgłoszenie dokonane przez A. i L.W., dokonane w dniu 15.09.1999 r. obejmujące budynek gospodarczy dobudowywany do istniejącego budynku gospodarczego na w/w działce. Zgodnie z załączonym do zgłoszenia aktem notarialnym z dnia 07.08.1995 r. na działce nr "2/2" w miejscowości P., w dniu zawierania tego aktu znajdował się budynek mieszkalny murowany nr "1" oraz budynek gospodarczy,

2/ w dniu 30.01.2003 r. organ l instancji dokonał oględzin i nie stwierdził istotnych odstępstw od posiadanych i zatwierdzonych dokumentów oraz zezwoleń wydanych przez UG G.,

3/ zdaniem organu odwoławczego organ l instancji nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, m.in. nie ustalił jednoznacznie daty wybudowania budynku gospodarczego, wątpliwości budzi też kwestia oddania do użytkowania budynku mieszkalnego. W celu wyjaśnienia powyższych wątpliwości organ odwoławczy wystąpił pismem z dnia 18.09.2003 r. do Urzędu Gminy w G. o uzupełnienie materiału dowodowego. Z otrzymanej odpowiedzi (pismo z dnia 15.10.2003 r. znak: [...]) wynika, że brak jest dokumentacji obejmującej zgłoszenie do użytkowania budynku mieszkalnego nr "1" w P. Natomiast zgłoszenie o przystąpieniu do budowy dotyczy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na kurnik dobudowany do istniejącego budynku gospodarczego. Zatem brak jest dokumentów świadczących o legalności budynku gospodarczego. Brak również w aktach sprawy powołanej w uzasadnieniu decyzji l instancji dowodu potwierdzającego legalność budynku mieszkalnego (decyzja nr [...] z dnia [...].09.1979 r. wydana przez Naczelnika Gminy G.).

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli E. i A.K. i nie precyzując żądania skargi zarzucili, że organ II instancji dysponując dowodami niezbędnymi do rozstrzygnięcia, uchylił się od rozstrzygnięcia sprawy. Decyzja organu l instancji "przestępczo łamie prawo", i służy do ukrycia samowoli budowlanej. Skierowując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ II instancji nakazuje w dalszym ciągu łamać prawo. Dalej skarżący podnieśli, że organ l instancji nie zapewnił im gwarancji procesowych - przez co naruszył art. kpa: 6, 7, 8, 9, 10, 11, 28, 36, 61, i art. 32 Konstytucji. Pominięto całkowite, zarówno w treści decyzji jak i w wyjaśnieniach, sprawy samowolnej budowy szamba oraz asfaltowej drogi na działce "3/3", nie będącej własnością Inwestorów. Skarżący wnioskowali o wszczęcie sprawy z urzędu, dostarczając niezbity dowód samowoli budowlanych. Organ l instancji miał obowiązek prowadzić sprawę z urzędu jako właściwy zarówno rzeczowo jak i miejscowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).

Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu który musiałby prowadzić do jej uchylenia.

Sprawa niniejsza jest jedną z siedmiu jaką w dniu 29.11.2006 r., rozpatrywał Sąd (sygn. akt II SA/Kr 2280/03, 2431/03, 2763/03, 2764/03, 2765/03, 2766/04). Wszystkie te sprawy związane są z legalnością zabudowy nieruchomości skarżących lub ich sąsiadów. Konieczne jest zwrócenie organom uwagi, że przedstawione Sądowi akta administracyjne są niekompletne nieuporządkowane i nie ułożone chronologicznie. Nie mniej jednak na ich podstawie można poczynić ustalenia dające możliwość rozstrzygnięcia skargi.

Uzasadnienie decyzji organu l instancji narusza art. 107 § 3 kpa. Zacząć należy od tego, że organ l instancji twierdzi, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek skarżących E. i A.K. Tymczasem w skardze, ci skarżący twierdzą że wnioskowali o wszczęcie sprawy z urzędu. Tym samym od razu nasuwa się pytanie, czy skarżącym można przypisać atrybut strony w rozumieniu art. 28 kpa., wszak - według organu l instancji - przedmiotem postępowania miały być ustalenia zgodności z przepisami Prawa budowlanego budowy budynków na nieruchomości nr "1" w P. własności A. i L.W. Jeżeli więc organ wszczął postępowanie na wniosek E. i A.K. jako stron, to winien się wypowiedzieć jakiego to interesu prawnego lub obowiązku dotyczy wnioskodawców "sprawa o ustalenie zgodności z przepisami Prawa budowlanego budowy budynków". Gdyby natomiast wszczął postępowanie z urzędu to winien ustalić krąg wszystkich podmiotów które winny być stronami postępowania.

Następną sprawą, już podniesioną przez organ odwoławczy jest kwestia naruszenia art. 7 i 77 kpa. Ten zarzut organu II instancji należy podzielić. Jak można sądzić z wadliwie sporządzonego uzasadnienia decyzji organu l instancji, podstawą umorzenia postępowania jest stwierdzenie, że przedmiotowe obiekty wybudowane zostały zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...].09.1979 r. " Ponadto strony przedłożyły zgłoszenie z daty wpływu do Urzędu Gminy G. w [...].09.1999 r. budowy budynku gospodarczego, na podstawie którego budynek zrealizowali. Nie bardzo wiadomo, co ma oznaczyć wyżej zacytowane in extenso zdanie z uzasadnienia decyzji organu l instancji. Wątpliwości te starał się wyjaśnić organ odwoławczy w Urzędzie Gminy w G. ale z otrzymanej odpowiedzi (pismo 7 dnia 15.10.2003 r. znak: [...]) wynika, że z uwagi na brak dokumentacji obejmującej zgłoszenie do użytkowania budynku mieszkalnego nr "1" w P. nie można poczynić stosownych koniecznych ustaleń. Natomiast zgłoszenie o przystąpieniu do budowy dotyczy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na kurnik dobudowany do istniejącego budynku gospodarczego.

W opisanej sytuacji organ II instancji, uchylając zaskarżoną decyzje miał pełne podstawy do przekazania sprawy organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia (art. 138 § 2 kpa).

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, naruszała prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.