Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 915/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 22 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 345 poz 1  art. 138 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r.ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady  (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych  gruntów do produkcji surowców

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 roku przy udziale --- sprawy ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora [...]o Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 - oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...], z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 10 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), par. 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania " Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448 ze zm.), par. 2 i 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.), art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. (WE) z 2004 r., Nr L 141, z 30 kwietnia 2004 r., str. 18 – 58), art. 70 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004, z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) (Dz. Urz. L 153, z dnia 30 kwietnia 2004 r., str. 30 - 83) – po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez I. P. w sprawie o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B.

nr [...], z dnia [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania I. P. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 15 maja 2006 r. I. P. złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006. We wniosku strona zadeklarowała następujące działki rolne i ewidencyjne:

A – łąka trwała – 0,69 ha (nr dz. [...]),

B - łąka trwała – 1,56 ha (nr dz. [...]),

C - łąka trwała – 1,56 ha (nr dz. [...],[...],[...]).

W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzja została doręczona w dniu 1 grudnia 2006 r. i stała się ostateczna 15 grudnia 2006 r.. W dniu 11 maja 2007 r., na wniosek Sekcji Kontroli Wewnętrznej [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., w gospodarstwie I. P. i przy jej udziale, została przeprowadzona kontrola na miejscu.

Następnie postanowieniem z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wznowił postępowanie w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006, a w dniu [...] organ ten wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji Nr [...] oraz o odmowie przyznania płatności ONW na 2006 r..

W dniu 4 marca 2008 r. z zachowaniem ustawowego terminu, strona wniosła odwołanie od wyżej przywołanej decyzji. W dniu 22 kwietnia 2008 r. strona złożyła wyjaśnienia oraz: kopię wyników badań [...] Poradni [...] z dnia 3 grudnia 2007 r., zaświadczenie wystawione przez Szpital [...] w Ł. z dnia 15 grudnia 2003 r., zaświadczenie o pobycie w szpitalu z dnia 7 kwietnia 2003 r., zaświadczenie z dnia 29 października 2003 r., skierowanie wystawione przez Szpital [...] w Ł. z dnia 25 lutego 2004 r., kartę informacyjną leczenia napromienianiem z dnia 15 grudnia 2003 r., potwierdzanie rejestracji przelewu z dnia 11 marca 2008 r., zaświadczenie z dnia 19 lutego 2007 r..

W dniu [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...] organ pierwszej instancji wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji Nr [...] i przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości. Decyzja została doręczona stronie w dniu 3 lipca 2008 r.. W dniu 7 lipca 2008 r., z zachowaniem ustawowego terminu, strona wniosła odwołanie od wyżej przywołanej decyzji. W dniu [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Na mocy postanowienia Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. dołączył do akt sprawy protokół z czynności kontrolnych przeprowadzonych w gospodarstwie I. P. w dniu 11 maja 2007 r., a w dniu [...] organ ten wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 r.. W dniu 14 stycznia 2009 r., z zachowaniem ustawowego terminu, strona wniosła odwołanie od wyżej przywołanej decyzji.

W dniu [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości i o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2006 r.. W dniu 18 maja 2009 r., z zachowaniem ustawowego terminu, strona wniosła odwołanie od wyżej przywołanej decyzji. Rozpoznając powyższe odwołanie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wskazał, iż przedmiot postępowania stanowi ustalenie, czy I. P. spełniała warunki przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, to jest czy znajdowała się w posiadaniu zadeklarowanych we wniosku na rok 2006 działek rolnych A, B i C, stosownie do treści par. 2 i 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.).

Organ odwoławczy stwierdził, iż w dniu 11 maja 2007 r. została przeprowadzona na wniosek Sekcji Kontroli Wewnętrznej [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. kontrola na miejscu w gospodarstwie wnioskodawczyni. W czasie oględzin działek stwierdzono nieprawidłowości na działkach A (brak prowadzenia działalności rolniczej) i B (zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej). Strona uczestniczyła w kontroli, nie wniosła uwag do protokołu.

Następnie organ wskazał, iż okoliczność stwierdzenia nieprawidłowości w toku kontroli na miejscu stanowiła podstawę wznowienia postępowania (art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a.). W toku prowadzonego postępowania wnioskodawczyni wyjaśniła, że działki ewidencyjne nr: [...] i [...], od 1994 r. były rolniczo użytkowane, za ustnym przyzwoleniem strony, przez Z. M. oraz K. M. Ponadto działka nr [...] została sprzedana w dniu 10 kwietnia 2008 r. J. L.

Następnie organ wskazał, iż z uwagi na przyznanie strony, że od 1994 r. nie znajdowała się w posiadaniu działek rolnych: A o powierzchni 0,69 ha położonej na działce ewidencyjnej nr [...] i B o powierzchni 1,56 ha położonej na działce ewidencyjnej nr [...], powierzchni tych działek nie można wziąć pod uwagę przy określeniu powierzchni stwierdzonej, a więc powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności ONW. W ocenie organu do płatności kwalifikuje się jedynie działka rolna C o powierzchni 1,56 ha położona na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...].

Dalej organ wskazał, iż skarżąca wyjaśniła, że nie znała zasad przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, zaś w czasie składania wniosków jej córka długotrwale chorowała. W ocenie strony, nie ponosi ona winy stwierdzonych nieprawidłowości, z uwagi na to, że skorzystała z usług świadczonych przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego, szczegółowo wyjaśniając pracownikowi tej instytucji stan faktyczny dotyczący deklarowanych działek.

Dalej organ skazał, iż zgodnie z art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796, w związku z art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 "Obniżki i wyłączenia (...) nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik (...) może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości". W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do odstąpienia od zastosowania sankcji w oparciu o powołany przepis art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. Strona nie wykazała, iż nie jest winna nieprawidłowości, wniosek zaś nie był poprawny pod względem faktycznym. Skoro wystąpienie o płatności nie jest obowiązkiem lecz uprawnieniem rolnika, zaś przyznawane środki mają charakter publiczny i służą wsparciu prowadzenia działalności rolniczej na gruntach, w posiadaniu których producent się znajduje, to beneficjent tych środków winien dołożyć należytej staranności, by ubiegając się o środki publiczne, spełniać przesłanki, określone w przepisach prawa (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2008 r., w sprawie sygn. akt II SA/Łd 976/08 niepublikowany).

Dalej organ wskazał, iż prawodawca dopuszcza możliwość wypełnienia wniosku zarówno bezpośrednio przez wnioskodawcę bądź pełnomocnika, jak również przez podmioty, które świadczą tego rodzaju usługi. Wybór sposobu należy do wnioskodawcy, zaś ryzyko związane z błędnym wypełnieniem wniosku obciąża wnioskodawcę. Skarżąca wyjaśniła, że nie wypełniła sama wniosku, skorzystała natomiast z usług świadczonych przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego (ODR). Ośrodek ten nie wchodzi w skład struktury organizacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i tym samym Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne błędy w wypełnieniu wniosku przez pracownika Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Organ wskazał, iż strona może złożyć skargę na działalnie pracownika bezpośrednio do Ośrodka Doradztwa Rolniczego albo wystąpić do sądu cywilnego ze stosownym roszczeniem. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie jest organem właściwym do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych, a tego rodzaju zarzuty są podnoszone przez stronę.

Następnie organ odwoławczy wskazał, iż jest agencją płatniczą, której zadaniem jest sprawdzenie prawidłowości wypełnienia wniosku pod względem formalno – prawnym, a następnie ustalenie, czy wnioskodawca spełnia wszystkie warunki przyznania płatności określone w przepisach prawa. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż kompetencje w zakresie podejmowania rozstrzygnięć w przedmiocie umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności, na wniosek złożony przez producenta, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, oraz Środków krajowych przeznaczonych na realizację Wspólnej Polityki Rolnej (Dz. U. Nr 107, poz. 733) obecnie posiada Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Podsumowując organ odwoławczy wskazał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż strona nie spełnia jednego z warunków przyznania płatności ONW, nie użytkowała bowiem zadeklarowanych we wniosku działek rolnych A i B. Okoliczność ta stanowiła zatem podstawę odmowy przyznania płatności ONW, stosownie do par. 2 i 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ONW, w związku z art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004).

Organ odwoławczy stwierdził, iż wnioskodawczyni zadeklarowała w 2006 r. do płatności bezpośrednich do gruntów rolnych trzy działki rolne:

- A – łąka trwała – 0,69 ha – nr dz. [...],

- B – łąka trwała – 1,56 ha – nr dz. [...],

- C – łąka trwała – 1,56 ha – nr dz. [...],[...],[...].

Powierzchnia deklarowanych we wniosku działek rolnych obejmująca powierzchnię działek rolnych A, B i C wynosi 3,81 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona, obejmuje powierzchnię działki rolnej C i wynosi 1,56 ha. Wyliczenie procentowego zawyżenia powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej wynosi: (3,81 ha – 1.56 ha) x 100% / 1,56 ha = 144,23 %.

Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, w związku z art. 70 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004, jeżeli w toku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu zostanie ustalona różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną i stwierdzoną większa od 20%, płatność nie przysługuje.

Podsumowując organ odwoławczy wskazał, iż z uwagi na to, że strona przyznała, że nie spełniła warunku użytkowania wszystkich deklarowanych do płatności działek rolnych, za zasadne uznać należy uchylenie decyzji Nr [...], z dnia [...] i odmowę przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 r.

W dniu 15 października 2009 r. I. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. Skarżąca wskazała, iż nie zgadza się z sankcjami finansowymi, które przekraczają jej możliwości. W szczególności, iż nie jest winna zaistniałej sytuacji.

Skarżąca przyznała, iż złożyła podpisy pod źle wypełnionymi wnioskami. Uczyniła to pozostając w błędzie co do istoty sprawy. Po uzyskaniu wiedzy o swoim błędzie natychmiast zwróciła otrzymane dotychczas dopłaty, to jest za lat 2004, 2005 i 2006. Wskazał również, ze działka nr [...], na której jej ojciec za swego życia sadził ziemniaki i siał zboża, została zaorana, natomiast w chwili wypełniania wniosków była pastwiskiem, a nie łąką trwała.

Skarżąca podniosła, iż naprawiła już błędy dokonane przez pracownika Ośrodka Doradztwa Rolniczego, a próba nałożenia na nią kary nieadekwatnej do czynu czyni zaskarżone decyzje wadliwymi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o oddalenie skargi argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25. lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na postanowienie

1. uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2. stwierdza nieważność postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,

3. stwierdza wydanie postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności.

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji opisanych powyżej uchybień, a zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją (art. 151 p.p.s.a.).

Wniosek złożony przez skarżącą dotyczył przyznania płatności obszarowych do gruntów rolnych o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2006 r.. Ze względu na treść wniosku podstawę prawną decyzji stanowiła ustawa z dnia 28 listopada 2003 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) wraz z wydanym na podstawie delegacji ustawowej art. 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.).

Fundamentalne znaczenie dla instytucji dopłat z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ma rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999, z dnia 17 maja 1999 roku w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. U. UE Nr L 160, str. 80, z dnia 26 czerwca 1999 roku) stanowiące w art. 14, iż rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych przyznawanych na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy:

1) prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony,

2) podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego.

W prawie krajowym regulacje komplementarną wobec powyższego zapisu stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, przewidując, w przepisie par. 1, iż płatność ONW udziela się producentowi rolnemu:

1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999, z dnia 17 maja 1999 roku w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia oraz

2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar.

Na wstępie należy wskazać, iż niniejsze postępowanie administracyjne toczyło się w trybie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną przyznającą skarżącej określone płatności do gruntów rolnych. Ujawnienie przez organ administracji nowych okoliczności związanych z nie posiadaniem przez skarżącą całości gruntów rolnych zgłoszonych do płatności zasadnie stanowiło podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a..

Analizując wyniki postępowania kontrolnego należy stwierdzić, iż prawidłowo została ustalona przez organy administracji wielkość procentowego zawyżenia powierzchni deklarowanej do powierzchni stwierdzonej. Wyniki powyższe tym bardziej nie budzą wątpliwości, że są następstwem ustaleń bazujących na przyznaniu przez samą skarżącą okoliczności związanych z nie posiadaniem przez nią dwóch z trzech działek zgłoszonych do płatności. W takiej sytuacji w sposób prawidłowy organy ustaliły, iż w sprawie ma zastosowanie przepis art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, stanowiący, że jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar stwierdzony wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru stwierdzonego. Jeśli jednak różnica ta przekracza 20% obszaru stwierdzonego, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.

Konkludując należy zatem wskazać, iż mając na uwadze, że wielkość zawyżenia powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej wynosi 144,23%, to organy administracji w sposób odpowiadający prawu odmówiły skarżącej przyznania płatności ONW za 2006 r..

Ponieważ w odniesieniu do powyższej płatności organy zaniechały stosowania wobec skarżącej dalej idących konsekwencji, to mając na uwadze kierunek zaskarżenia wniesioną skargą i nie mogąc orzekać na niekorzyść skarżącej, sąd zdecydował o pozostawieniu w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji. Tym bardziej, że nie dopatrzył się w ramach niniejszej sprawy okoliczności mogących skutkować uznaniem zaskarżonej decyzji za nieważną (art. 134 par. 2 p.p.s.a.).

Z tych wszystkich względów skargę jako bezzasadną należało oddalić (art. 151 p.p.s.a.).

M.O.