Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 698/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 czerwca 2022 r. S. T. (dalej: strona, skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. (dalej: Wojewoda) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lipca 2022 r. wezwano skarżącą do nadesłania - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania - kopii ponagleń z dnia 20 maja 2022 r. oraz z dnia 2 czerwca 2022 r. wraz z dowodami ich wniesienia do organu, pod rygorem przyjęcia, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność. Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lipca 2022 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwania, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącej, złożono w placówce pocztowej w dniu 21 lipca 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono adresata umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 29 lipca 2022 r. na kolejne 7 dni. Skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tutejszego Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 4 sierpnia 2022 r.

W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącej do skargi w niniejszej sprawie (notatka służbowa z dnia 10 października 2022 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 u.p.p.s.a.).

Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W myśl natomiast art. 220 § 3 u.p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarga strony na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano stronę do nadesłania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania kopii ponagleń z dnia 20 maja 2022 r. oraz z dnia 2 czerwca 2022 r. wraz z dowodami ich wniesienia do organu, pod rygorem przyjęcia, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność. Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a.

Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącej - dwukrotnie awizowano w dniach 21 i 29 lipca 2022 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwania. W związku z tym, że strona w toku postępowania nie wskazała innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 u.p.p.s.a. - z dniem 4 sierpnia 2022 r. (czwartek). W konsekwencji siedmiodniowy termin, w którym skarżąca zobligowana była nadesłać kopie ponagleń wraz z dowodami ich wniesienia oraz opłacić skargę, upływał w dniu 11 sierpnia 2022 r. (czwartek). Pomimo upływu terminu, strona nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, ani nie uiściła wpisu od skargi.

Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 u.p.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.