Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1345/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

H. A. w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. zamieściła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego na postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], którym przekazano Staroście Powiatu W. pismo skarżącej z dnia [...] kwietnia 2011 r. "o zwrot sumy [...] zł" celem rozpatrzenia według właściwości.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, że ze względu na niską emeryturę i wysokie opłaty nie jest w stanie ponieść opłat sądowych.

Powyższy wniosek zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 5 września 2011 r. pozostawiony został bez rozpoznania wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu.

Od powyższego zarządzenia skarżąca, pismem z dnia [...] września 2011 r., wniosła sprzeciw.

Wskutek wniesienia sprzeciwu zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 września 2011 r. utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.

Zarządzeniem z dnia 28 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia tegoż wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 10 października 2011 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 17 października 2011 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 243 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

W myśl art. 252 § 1 i 2 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

Zgodnie z art. 257 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie nie wykonała wezwania Sądu i nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkuje pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 257 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.