Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 19/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. P., W. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury solidarnie na rzecz skarżących J. P., W. P. kwotę 100 (słownie sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. J.P. i W.P. wnieśli skargę na czynności egzekucyjne dokonane w dniu 14 lutego 2008 r. przez Wojewodę [...] w postępowaniu egzekucyjnym, polegające na odebraniu im nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w G.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r., znak: [...] Minister Infrastruktury oddalił skargę J.P. i W.P.. Organ uznał, iż w postępowaniu w sprawie ze skargi na czynności egzekucyjne, kontrolą objęta jest jedynie prawidłowość zaskarżonej decyzji, a nie działania organu egzekucyjnego, będące podstawą egzekucji. Skarżący w żaden sposób nie wykazali na czym miałaby polegać wadliwość zaskarżonej przez nich czynności egzekucyjnej.

Wnioskiem z dnia 20 maja 2008r. J.P. i W.P. wnieśli o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej w/w postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...]maja 2008 r.

W dniu 5 września 2009 r. wpłynęła do tut. Sądu, za pośrednictwem organu, skarga J.P. i W.P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do załatwienia sprawy w określonym terminie poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie ponownego rozpoznania sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne Wojewody [...]. Skarżący podali, iż pomimo upływu kilku miesięcy nie zostało wydane w tej sprawie żądane przez nich postanowienie. Tym samym zamyka to im możliwość korzystania z dalszych środków zaskarżenia. Nie zostali również poinformowani o przyczynach opóźnienia w załatwieniu sprawy. Nie wyznaczono także nowego terminu załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc iż ze względu na wydane rozstrzygnięcie bezczynność organu nie zachodzi.

Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek J.P. i W.P. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r. i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podając motywy swego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Wskazać należy, że niniejsza skarga była dopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). Zgodnie z nim wniesienie skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 37 k.p.a.). Obowiązek wykorzystania tych środków prawnych nie dotyczy bezczynności naczelnych organów administracji publicznej w rozumieniu art. 5 §1 pkt 4 k.p.a., zatem także Ministra Infrastruktury, ponieważ nie ma organu wyższego stopnia, do którego strona mogłaby wnieść zażalenie na jego bezczynność. Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można, zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności.

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu administracji kognicja sądu administracyjnego jest więc ograniczona wyłącznie do badania, czy na organie administracji ciążył wynikający z przepisów prawa obowiązek podjęcia w określonej formie i terminie aktu lub czynności. Zadaniem sądu w postępowaniu tym jest zatem jedynie ustalenie, czy istnieją podstawy do załatwienia sprawy przez organ administracji w przewidzianym przez przepisy prawa terminie.

Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu polegającą na nie wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r.

W momencie wnoszenia skargi do tut. Sądu (5 września 2008r.) skarga była dopuszczalna. Organ pozostawał wówczas w zwłoce bowiem dopiero w dniu 17 września 2009 r. zostało wydane przedmiotowe postanowienie. Dlatego na obecnym etapie postępowanie w przedmiocie skargi na bezczynność organu Ministra Infrastruktury jest już bezprzedmiotowe.

Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili orzekania. W rezultacie, jeśli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a przed datą orzekania (tak jak ma to miejsce w niniejszym postępowaniu), organ administracji publicznej wydał decyzję, to na ten moment organ nie pozostaje już w stanie bezczynności. W dalszej konsekwencji sąd nie ma możliwości uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467, por. też wyrok NSA z dnia 3 stycznia 2002 r., IV SAB 213-214/01).

W oparciu o powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Wobec faktu, iż na dzień złożenia skargi była ona zasadna, Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a. zasądził solidarnie od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania należnych na podstawie przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).