Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SO/Gl 12/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S., J. T. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta B. za nieprzekazanie sądowi skargi dotyczącej odpadów p o s t a n a w i a : 1. wymierzyć grzywnę Burmistrzowi Miasta B. w wysokości 1 000 (słownie: jeden tysiąc ) złotych; 2. zasądzić od Burmistrza Miasta B. na rzecz wnioskodawców solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 września 2016 r. wnioskodawcy wnieśli o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi dotyczącej odpadów.

W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę bezpośrednio do WSA w Gliwicach. W dniu 28 kwietnia 2016 r. tut. Sąd przekazał skargę Burmistrzowi Miasta B. celem nadania dalszego biegu stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Następnie w dniu 2 czerwca 2016 r. organ przekazał kserokopię skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Następnie pomimo dwukrotnego wezwania o nadesłanie skargi organ jej nie nadesłał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika że organ otrzymał oryginał skargi w dniu 2 maja 2016 r. Zatem termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 1 czerwca 2016 r. We wskazanym terminie organ nie przekazał jednak wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Obowiązek ten nie został wykonany do dnia dzisiejszego a przekazanie kserokopii skargi nie może być uznane za wystarczające do jego wykonania.

Mając zatem na uwadze, że organ nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom wniosek o wymierzenie mu grzywny okazał się uzasadniony.

Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi.

W niniejszej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny w kwocie 1000 złotych miał wpływ kilkumiesięczny okres zwłoki w przekazaniu skargi oraz okoliczność, że skarga do dnia wydania niniejszego postanowienia nie została przesłana do tutejszego Sądu. Okolicznością łagodzącą, którą Sąd wziął pod uwagę przy wymierzeniu grzywny w jej dolnych granicach jest to, że organ przekazał kopię skargi, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne sprawy.

Odnosząc się do wniosku o nakazanie uprzątnięcia odpadów w ramach rekompensaty za nieprzekazanie skargi, to brak jest podstawy prawnej by Sąd nakładał podobne obowiązki na strony postępowania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne prowadzące do wniosku, że żądanie wnioskodawców okazało się uzasadnione, sąd orzekł jak sentencji niniejszego postanowienia, mając za podstawę art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.