Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 205/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-05-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 31.05.2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...].01.2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, - postanawia – 1) zwolnić skarżącą od obowiązku pokrycia kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 15.05.2011 r., skarżąca W. L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Jej wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sprawa ze skargi W. L. została zakończona przed WSA na mocy wyroku z dnia 6.05.2011 r., II SA/Rz 205/11 o oddaleniu skargi.

Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca może być zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może ponieść wnioskodawczyni sprowadzają się wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki).

Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z synem w części domu w lokalu o pow. 43 m². Dochód rodziny, pochodzi z renty w wysokości 1064 zł. Syn skarżącej nie pracuje, jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. W uzasadnieniu wniosku napisano, iż z niewielkich dochodów strona co miesiąca stara się odkładać na zakup opału na zimę. Po opłaceniu stałych ciężarów do jej dyspozycji pozostaje suma, która z trudem wystarcza na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek W.L. zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji. Obejmują one zarówno zniesienie obciążeń fiskalnych jak i pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej W. L. opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Otóż według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że posiada jakichkolwiek możliwości pokrycia kosztów postępowania sądowego. W ten sposób, prawodawca stara się chronić podstawy zachowania minimalnej egzystencji osoby fizycznej.

Pokrycie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, jak również uiszczenie ewentualnych przyszłych kosztów sądowych spowodowałoby znaczne obniżenie poziomu życia W. L. i jej syna. Podstawą utrzymania dwuosobowej rodziny jest bowiem bardzo niska, jak na aktualną wysokość cen i usług, kwota dochodów 1064,80 zł. Podana suma jest niewystarczająca do zakupu niezbędnych artykułów dla jednej osoby. Tym bardziej więc, kwota ta nie odpowiada koniecznym potrzebom dwóch dorosłych osób. Wnioskodawczyni nie posiada majątku dającego choćby minimalne szanse na poprawę warunków bytowych rodziny L. Syn skarżącej nie pracuje, co powoduje że koszty jego utrzymania musi ponosić matka. Wobec stwierdzonego ubóstwa, nie można oczekiwać od skarżącej aby pokryła jakiekolwiek koszty pieniężne niniejszej sprawy. Warto jeszcze podnieść, że W. L. już pokryła wpis sądowy należny z tytułu wniesienia skargi. Oznacza to, że strona przynajmniej w części współuczestniczyła w kosztach finansowych wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej.

Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.