Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 822/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 300 poz 1  art. 23 ust. 1 lit. a;  ust. 4
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące  produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002  (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego).
article: art. 85a ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1855
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - tekst jedn.
article: par. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 629
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 maja 2014 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone w  przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt dotyczące postępowania z produktami ubocznymi  pochodzenia zwierzęcego i produktami pochodnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant starszy referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi C. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za prowadzenie działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego bez dokonania rejestracji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja [...]Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii (dalej: "organ odwoławczy", "[...]WLW") z [...]września 2018 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] (dalej: "organ I instancji", "PLW") nr [...]z dnia [...]czerwca 2018r., wymierzającą C. Z., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: Z. C. – Garbarnia "[...]" z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący", "strona"), karę pieniężną w wysokości [...] zł za prowadzenie działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.Urz.UE.L.2009.300.1, z późn. zm.) bez dokonania rejestracji, tj. prowadzenia innej działalności w zakresie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego poprzez dokonywanie obrotu, dystrybucji i używania skór surowych stanowiących materiał kategorii 3.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

W związku z powzięciem informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, że na terenie powiatu [...]i miasta [...] zarejestrowana jest przez stronę, od 2007 r., działalność gospodarcza polegająca na wyprawianiu skór, garbowaniu, wyprawianiu i garbowaniu skór futerkowych ([...]), PLW pismem z dnia [...]grudnia 2017 r. znak: [...]- zd.2017, wezwał stronę do przedłożenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, informacji dotyczących rodzaju deklarowanej działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania skór, w szczególności skór surowych - ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 3 oraz dokumentacji związanej z ww. działalnością.

Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. strona poinformowała organ I Instancji, że prowadzona przez nią działalność polega na zakupie skór surowych, solonych pochodzenia krajowego od polskich dostawców, a następnie na ich przerabianiu w garbarni należącej do R. Z., zgodnie z zawartą w dniu [...]października 2007 r. umową. Dodatkowo strona wyjaśniła, iż zakupionym skórom towarzyszą faktury i dokumenty handlowe od dostawców. Strona podniosła, iż nie ma obowiązku posiadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, gdyż numer ten jest nadany zakładowi technicznemu, który będzie odbiorcą skór.

Następnie organ I instancji, pismem z dnia [...]stycznia 2018 r. znak [...], wezwał stronę do złożenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, dodatkowych wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentacji dotyczącej pozyskiwania, przetwarzania i wprowadzania na rynek skór. W odpowiedzi pismem z dnia [...]stycznia 2018 r. strona wskazała, że działalność przez nią prowadzona polega wyłącznie na zakupie skór surowych od dostawców znajdujących się pod nadzorem weterynaryjnym, zaś skóry po transporcie są rozładowane i przerabiane (zgodnie z zawartą umową) w Garbarni [...] R. Z., zatwierdzonej jako zakład techniczny pod WNI [...]. Strona w ww. piśmie podkreśliła, że nie prowadzi w ramach działalności gospodarczej jakiejkolwiek produkcji, przewozu, obróbki, przetwarzania, składowania, dystrybucji, czy wprowadzania do obrotu ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 3 (wymienione operacje technologiczne wykonuje na jej stałe zlecenie ww. garbarnia). Ponadto wyjaśniła, że w dniu [...]grudnia 2017 r. wystąpiła do PLW z wnioskiem o objęcie nadzorem weterynaryjnym prowadzonej przez nią działalności i wpisaniem jej do rejestru podmiotów nadzorowanych w tym zakresie.

Dokonując analizy przedstawionej dokumentacji, organ I instancji ustalił, iż w roku 2016 r. strona dokonywała zakupów skór, czyli materiału kategorii 3 u czterech kontrahentów, zaś w 2017 r. u następujących podmiotów tj.: Skup Skór Surowych [...], WNI [...]; Skup Sprzedaż Skór Surowych [...], WNI [...], FH [...]S.W., [...], WNI [...], FHU [...]W. P., [...], WNI [...],[...]Sp. z o.o., zakład [...], WNI [...]oraz [...]Sp. z o.o., zakład [...], WNI [...]. Mając na względzie powyższe ustalono, że w 2016r. strona weszła w posiadanie jako nabywca nie mniej niż 15 partii skór, o wykazanej łącznej wadze pozyskanego materiału kategorii 3, nie mniejszej niż [...] kg. Natomiast w 2017r. weszła w posiadanie jako nabywca według okazanych dokumentów handlowych nie mniej niż 27 partii skór, o wykazanej łącznej wadze pozyskanego materiału kategorii 3, niemniejszej niż [...] kg. Strona wskazała, że nie posiada żadnych faktur sprzedaży dla ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 3, gdyż nie sprzedaje tego surowca, nie udzieliła też informacji co do faktur lub innych dokumentów sprzedaży skór przetworzonych, których była posiadaczem po procedurze tzw. usługowej obróbki w zakładzie technicznym należącym R. Z..

W związku z powyższym organ I instancji w dniach [...]i [...]lutego 2018r. wystosował do Powiatowych Lekarzy Weterynarii w [...],[...],[...],[...] i [...], właściwych terytorialnie dla firm wskazanych jako dostawcy skór pisma, w których wnioskował o przeprowadzenie weryfikacji powyżej opisanych dokumentów handlowych, w kwestii ilości partii i wagi ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, zgodności treści danych tam wpisanych oraz czy faktury zakupu są tożsame co do daty, nabywcy a także ilości ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Otrzymane odpowiedzi z [...],[...] i [...] lutego 2018 r. od PLW w [...],[...] i [...] potwierdziły, że nabywcą skór surowych, czyli ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii 3 wykazanych w dokumentach handlowych była strona i na nią też wystawiane były faktury zakupu przynależne każdej partii wysyłkowej. Liczba partii, ich wielkość i daty dostaw były zgodne z przesłaną przez stronę dokumentacją, jak również, treść zapisów odpowiadała zapisom dokumentów handlowych, przechowywanych u dostawców, za wyjątkiem odręcznych wpisów dotyczących miejsca rozładunku innego niż siedziba podmiotu, tj. filia [...].

Strona, pismem z dnia [...]lutego 2018 r. przesłała PLW dodatkowe wyjaśnienia przekazujące dokumentację księgową, tj. zestawienie sprzedaży dla kontrahenta [...]R. Z. za lata 2016-2017r. W dokumentacji księgowej dokonano zsumowania należności wynikających z przedstawionych wcześniej faktur za usługę "przerobu skór". Następnie pismem z dnia [...]marca 2018 r. złożyła wyjaśnienia, w których podniosła, że prowadzona przez nią działalność była znana od lat poprzedniemu PLW, zaś na podstawie uzyskanych informacji twierdziła, że brak jest kwalifikacji do dokonania rejestracji działalności przez nią prowadzonej, a tym samym objęcia nadzorem weterynaryjnym. Strona podniosła, że o konieczności rejestracji prowadzonej przez siebie firmy dowiedziała się w dniu [...]listopada 2017 r. w trakcie wizytacji PLW w garbarni [...]należącej do R. Z., w miejscowości [...],[...], wobec czego w dniu [...]grudnia 2017 r. wystąpiła z wnioskiem o objęcie nadzorem weterynaryjnym swojej działalności. Po otrzymaniu decyzji PLW znak [...], nr [...]z dnia [...]lutego 2018 r., obejmującej nadzorem strona uznała, że dopełniła wszelkich formalności. Strona ww. pismem wniosła o wnikliwą analizę i umorzenie sprawy, deklarując przy tym chęć współpracy.

Pismem z dnia [...]kwietnia 2018 r. strona wniosła o przesłuchanie 7 świadków, których zeznania według niej mogły mieć istotny wpływ w sprawie. PLW, postanowieniem znak: [...]z dnia [...]maja 2018 r., odmówił uwzględnienia żądania dowodowego dotyczącego przesłuchania świadków wskazanych przez stronę.

Decyzją z dnia [...]czerwca 2018r. organ I instancji, działając na podstawie art. 85a ust. 1 pkt 1, art. 85b, art. 85d i art. 85e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1855; dalej: "u.o.z.z."), § 3 pkt 1 lit. a) tiret 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 maja 2014 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt dotyczące postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego i produktami pochodnymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 629; dalej: "rozporządzenie MRiRW z 2 maja 2014 r."), wymierzył skarżącemu karę pieniężną wysokości [...] zł za prowadzenie działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (Dz.Urz.UE.L.2009.300.1 ze zm.) bez dokonania rejestracji tj. prowadzenia innej działalności w zakresie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego poprzez dokonywanie obrotu, dystrybucji i używania skór surowych, stanowiących materiał kategorii 3.

Pismem z dnia [...]lipca 2018 r. skarżący złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa tj.:

- art. 7, art. 8, art. 9, art. 75, art. 77 § 1 i art. 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez nieprzeprowadzenie niezbędnych czynności dowodowych w sprawie, potraktowanie sprawy pobieżnie, bez wnikliwego rozpoznania, w tym całkowite pominięcie moich dowodów, tj. niedopuszczenie świadków mających istotny wpływ na podjęcie zaskarżonej decyzji;

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania;

- przepisów k.p.a. poprzez żądanie od skarżącego dostarczenia dokumentów w terminie 3 dni, tj. terminie kiedy Inspektorat Weterynarii w [...]w trzecim dniu był nieczynny;

- nieprzekazanie do [...]WIW w [...] zażalenia z dnia [...]czerwca 2018 r. na postanowienie PLW w [...]z dnia [...]maja 2018 r.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w tej sprawie lub ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Nadto wniósł o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków w celu ustalenia stanu faktycznego przyczyn niedopełnienia rejestracji poprzez rozbieżną interpretację przepisów przez poprzedniego i urzędującego PLW.

Pismem z dnia [...]września 2018 r. skarżący przesłał do organu odwoławczego wyjaśnienia, podnosząc w szczególności, iż: nie był informowany przez kolejnego PLW o potrzebie dokonania rejestracji działalności; nie jest prawdą, że PLW o działalności firmy dowiedział się w trakcie weryfikacji danych adresowych; strona nie dokonuje obróbki skór, o której mowa w rozporządzeniu 1069/2009; kara jest związana z wnioskiem jaki został złożony do PLW w związku z wysyłką skór do Indii i potrzebą uzyskania świadectwa zdrowia, a PLW nie chciał wystawić ww. świadectwa i naraził stronę na straty.

Ponownie rozpatrując sprawę [...]WLW zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Przytoczył brzmienie art. 23 ust. 1 lit. a, art. 24 ust. 1 lit. i rozporządzenia nr 1069/2009. Zdaniem organu odwoławczego, PLW bezspornie ustalił, że działalność nadzorowana w zakresie obrotu dystrybucji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego mieści się w katalogu czynności wskazanych w art. 23 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1069/2009 i była przez stronę prowadzona bez dokonania wymaganej ww. rozporządzeniem rejestracji przez PLW. Następnie [...]WLW przywołał treść art. 85a ust. 1 pkt 1 u.o.z.z. oraz § 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia MRiRW z 2 maja 2014 r. Wyjaśnił, iż stosownie do treści ww. przepisów rozporządzenia MRiRW z 2 maja 2014 r., wysokość kary pieniężnej za uchybienie w postaci prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009 bez dokonania rejestracji uzależniona jest od masy produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, poddanych co najmniej jednej z czynności wymienionych w ww. artykule. Organ odwoławczy podniósł, iż mając na względzie masę produktów ubocznych wskazaną w dokumentach handlowych przedstawionych przez stronę, a poddanych weryfikacji przez PLW, ich łączna masa wynosiła znacznie więcej niż [...] kg. Nadto wskazał, iż sama strona w korespondencji kierowanej do PLW wielokrotnie wskazywała, tym samym przyznając się do prowadzenia działalności w zakresie obrotu, dystrybucji ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego, do prowadzenia działalności bez wymaganej rejestracji. Strona w odwołaniu z dnia [...]lipca 2018 r. wskazała, że ww. działalność prowadzi od ponad 10 lat.

Odnosząc się do zarzutów odwołania [...]WLW zauważył, iż PLW przyjmując od strony wyjaśnienia, weryfikował materiał dowodowy o ustalenia kontroli krzyżowych przeprowadzonych przez właściwych terytorialnie powiatowych lekarzy weterynarii oraz podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Nie zgodził się z twierdzeniem strony, iż PLW nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przyczyn niedokonania przez stronę rejestracji prowadzonej od 10 lat przez nią działalności w zakresie obrotu ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego. Zauważył, iż bez względu na przyczyny, jakie doprowadziły stronę do prowadzenia nielegalnej działalności liczy się fakt, że działalność przez nią nie była zarejestrowana, a PLW będąc organem administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa i zobligowany jest do wymierzenia kary pieniężnej. Dlatego też organ odwoławczy uznał wymierzenie kary pieniężnej za w pełni uzasadnione. Wyjaśnił, że ani organ I instancji, ani organ II instancji nie ma możliwości nałożenia na strony mniejszej, czy też mniej dotkliwej kary finansowej. Przepisy rozporządzenia w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt dotyczące postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego i produktami pochodnymi są jednoznaczne – nie pozostawiają organowi administracji publicznej wyboru, co do wysokości kary pieniężnej.

Pismem z dnia [...] października 2018 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję [...]WLW z dnia [...]września 2018 r. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa tj. art. 23 ust. 1 lit a w zw. z art. 23 ust. 4 rozporządzenia nr 1069/2009 poprzez przyjęcie, że skarżący miał obowiązek rejestracji prowadzonej działalności zgodnie z art. 23 ust. 1 lit a ww. rozporządzenia, w sytuacji gdy w sprawie niniejszej ma zastosowanie art. 23 ust. 4 ww. rozporządzenia tj. odstępstwo od ww. obowiązku, gdyż przedsiębiorstwo wytwarzające produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zostało już zatwierdzone lub zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 lub rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, a także w odniesieniu do czynności, w zakresie których przedsiębiorstwa lub zakłady zostały już zatwierdzone zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia.

W uzasadnieniu skargi, skarżący wyjaśnił, że wszelkie czynności związane z produktami ubocznymi były prowadzone w miejscu i w zakładzie który jest zarejestrowany, a mianowicie w "[...]" Zakład Garbarski D. i R. Z. - teraz działającym jako Garbarnia [...]R. Z., mający taką samą adres i siedzibę jak Garbarnia [...]C. Z.. Ten adres to [...], Filia [...]. W konsekwencji jeśli czynności związane z produktami ubocznymi były przeprowadzane w już zarejestrowanym zakładzie, a tak jest w tej sprawie, to nie można uznać, że skarżący miał obowiązek dodatkowej rejestracji, gdyż zastosowanie ma odstępstwo z ww. art. 23 ust. 4 ww. rozporządzenia nr 1069/2009. A zatem brak jest podstaw do ukarania skarżącego za brak rejestracji.

Nadto skarżący podniósł, iż taką interpretację przepisów podawał skarżącemu wcześniejszy Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] i potwierdzała ten fakt każda wcześniejsza kontrola, która odbywała się i była przeprowadzana właśnie w tym miejscu. Zauważył, iż kontrole prowadzone w tym miejscu corocznie, nigdy nie zakwestionowały tej interpretacji i nie miały jakichkolwiek uwag w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę [...]WLW wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, gdyż decyzja wydana przez [...]Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z [...]września 2018 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]z [...]czerwca 2018 r. wymierzająca skarżącemu karę pieniężną wysokości [...] zł za prowadzenie działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 bez dokonania rejestracji tj. prowadzenia innej działalności w zakresie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego poprzez dokonywanie obrotu, dystrybucji i używania skór surowych, stanowiących materiał kategorii 3, nie naruszają przepisów prawa.

Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 w związku z art. 1 pkt 1 lit. o) u.o.z.z. wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009, zwanej dalej "działalnością nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych", są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia oraz w ustawie. Regulacja wynikająca z art. 23 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1069/2009 stanowi, że w celu rejestracji podmioty przed rozpoczęciem działalności, powiadamiają właściwy organ o wszystkich przedsiębiorstwach lub zakładach, które podlegają ich kontroli, które biorą udział na jakimkolwiek etapie w produkcji, przewozie, obróbce, przetwarzaniu, składowaniu, wprowadzaniu do obrotu, dystrybucji, użyciu lub usuwaniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych. Stosownie natomiast do treści art. 24 ust. 1 lit. i rozporządzenia nr 1069/2009 podmioty zapewniają, aby kontrolowane przez nie przedsiębiorstwa lub zakłady były zatwierdzane przez właściwy organ, któremu podlega miejsce, w którym przedsiębiorstwa te lub zakłady wykonują jedną lub więcej z czynności polegających na składowaniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

Przy czym, art. 3 pkt 11 ww. rozporządzenia stwierdza, że "podmiot" oznacza osobę fizyczną lub prawną, pod której faktyczną kontrolą pozostaje produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego lub produkt pochodny, w tym również przewoźników, handlowców i użytkowników. W świetle art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009 na wszystkich etapach gromadzenia, przewozu, manipulowania, obróbki, przekształcania, przetwarzania, składowania, wprowadzania do obrotu, rozprowadzania, stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w przedsiębiorstwie pod ich kontrolą podmioty zapewniają zgodność produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych z wymogami rozporządzenia, mającymi zastosowanie do ich działalności.

Z kolei art. 6 ust. 2 u.o.z.z. stanowi, że powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na planowane miejsce prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, na wniosek podmiotu zamierzającego prowadzić taką działalność, dokonuje rejestracji, o której mowa w ust. 1a pkt 1, oraz wydaje decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1a pkt 2 lub 3. Zgodnie zaś z przepisem art. 6 ust. 1a pkt 1 u.o.z.z. podjęcie działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych jest dozwolone po dokonaniu rejestracji podmiotu, przedsiębiorstwa lub zakładu, o której mowa w art. 23 rozporządzenia nr 1069/2009. Według zaś art. 11 ust. 1 u.o.z.z. powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, n, p oraz w art. 4 ust. 3, oraz przedsiębiorstw i zakładów zatwierdzonych lub warunkowo zatwierdzonych na podstawie art. 24 ust. 1 lub art. 44 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, na obszarze jego właściwości.

Należy zauważyć, iż celem wprowadzenia - w przypadku tego rodzaju działalności gospodarczej - obowiązków rejestracyjnych (działalność nadzorowana w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009), było zapewnienie bezpiecznego zagospodarowania produktu pochodzenia zwierzęcego. Istotnym elementem całego sytemu prawidłowego zagospodarowania takiego ubocznego produktu jest możliwość jego identyfikacji na każdym etapie, poczynając od produkcji, przewozie, obróbce, przetwarzaniu, składowaniu, wprowadzaniu do obrotu, dystrybucji, a kończąc na użyciu lub usuwaniu. W takim przypadku rejestracja każdego z podmiotów, który może pojawić się choćby na jednym z wymienionych etapów ma podstawowe znaczenie dla realności i efektywność sprawowania kontroli urzędowej nad obiegiem materiału i możliwości zapewnienia jego identyfikalności. Jak bowiem wskazuje się w preambule do tego ostatniego rozporządzenia - ewentualne luki w systemie takiego nadzoru mogą mieć poważny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt, bezpieczeństwo łańcucha żywnościowego i paszowego oraz zaufanie klientów. Dlatego też przyjdzie zauważyć, że rozporządzenie nr 1069/2009 w sposób szczegółowy opisuje obowiązki podmiotów występujących na każdym z przedstawionych etapów, zaczynając od punktu wyjściowego w łańcuchu produkcji (zob. art. 4), a kończąc na punkcie końcowym w łańcuchu produkcji (art. 5). Na wszystkich etapach gromadzenia, przewozu, manipulowania, obróbki, przekształcania, przetwarzania, składowania, wprowadzania do obrotu, rozprowadzania, stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w przedsiębiorstwie pod ich kontrolą podmioty obowiązane są umożliwić sprawowanie kontroli przez organy nadzoru weterynaryjnego. Z tego też punktu widzenia niezwykle istotnym jest dla prawidłowości funkcjonowania całego systemu nadzoru weterynaryjnego, aby każde przedsiębiorstwo lub zakład prowadzący działalność, której przedmiotem jest produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego, był zarejestrowany. Jest to warunek sine qua non sprawowania pełnej kontroli urzędowej nad obiegiem takiego materiału oraz zapewnienia koniecznej w takim przypadku identyfikalności.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, że skarżący prowadził działalność, którą należy zakwalifikować jako działalność nadzorowaną w zakresie obrotu i dystrybucji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, która mieści się w katalogu czynności wskazanych w art. 23 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009, bez dokonania wymaganej, tymże rozporządzeniem, rejestracji przez PLW. W ocenie Sądu, za bezzasadną należy uznać argumentację skarżącego, polegającą na dokonaniu przez organy błędnej wykładni przytoczonego wyżej art. 23 ust. 1 lit. a w związku z art. 23 ust. 4 rozporządzenia 1069/2009 przez przyjęcie, że skarżący miał obowiązek rejestracji prowadzonej działalności zgodnie z art. 23 ust. 1 lit a ww. rozporządzenia, w sytuacji gdy w sprawie niniejszej ma zastosowanie art. 23 ust. 4 ww. rozporządzenia tj. odstępstwo od ww. obowiązku, gdyż przedsiębiorstwo wytwarzające produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zostało już zatwierdzone lub zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 lub rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, a także w odniesieniu do czynności, w zakresie których przedsiębiorstwa lub zakłady zostały już zatwierdzone zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia.

Z akt kontrolowanej sprawy bezspornie wynika, iż działalność prowadzona przez C. Z. od 2007 r. polegająca na wyprawianiu skór, garbowaniu, wyprawianiu i garbowaniu skór futerkowych ([...]) jest inną działalnością prowadzoną przez inny podmiot, niż podmiot posiadający zatwierdzenie zakładu. Wynika to nie tylko z samej nazwy firmy skarżącego, ale zostało to również ustalane przez organ orzekający na podstawie danych uzyskanych z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Tymczasem zatwierdzenie, wymagane przepisami prawa, posiadał zakład pod nazwą "[...]" Zakład Garbarski D. i R. Z. (WNI – [...]) i obecnie działający, jako Garbarnia [...]R. Z. (WNI [...]). A zatem należy uznać, iż prawidłowo organy stwierdziły, że skarżący takiego zatwierdzenia nie posiadał. Należy zauważyć, iż podmioty - i to jeszcze przed rozpoczęciem działalności w zakresie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego - powiadamiają właściwy organ o wszystkich zakładach, które podlegają ich kontroli, a które biorą udział m.in. w dokonywaniu obrotu, dystrybucji i używania skór surowych stanowiących materiał kategorii 3. Organ administracji publicznej nie jest zobowiązany wyręczać podmiot w zainicjowaniu procedury rejestracji. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, iż przepisy obowiązujące w tym zakresie dotyczą wszystkich podmiotów, które mają do czynienia z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego, w tym także skarżącego.

Sąd zauważa, iż w trakcie kontrolowanego postępowania, skarżący wystąpił do PLW z wnioskiem o objęcie nadzorem weterynaryjnym prowadzonej przez niego działalności i wpisaniem go do rejestru podmiotów nadzorowanych w tym zakresie. W dniu [...]lutego 2018 r. organ I instancji wydał stosowną decyzję dokonując rejestracji zakładu strony do prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia innej działalności dotyczącej ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych - materiału kategorii 3, tj. do obrotu i pośrednictwa w obrocie bez magazynowania.

W ocenie Sądu, bez znaczenia dla kontrolowanej sprawy pozostają przyczyny jakie doprowadziły stronę do prowadzenia ww. działalności bez wymaganej rejestracji w zakresie obrotu i dystrybucji ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego. Należy podkreślić, iż odpowiedzialność administracyjnoprawna jest odpowiedzialnością niezależną od stopnia zawinienia skarżącego, a zatem argumentacja w tym zakresie nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Dlatego też, za prawidłowe należy uznać przypisanie skarżącemu naruszenia określonego w art. 85a ust. 1 pkt 1 u.o.z.z., za które właściwy organ wymierzył karę w wysokości określonej w § 3 pkt 1 lit. a) tiret 4 rozporządzenia MRiRW z 2 maja 2014 r. Zgodnie ze wskazanym § 3 pkt 1 lit. a) tiret 4 rozporządzenia MRiRW z 2 maja 2014 r. wysokość kary pieniężnej dla tego, kto prowadzi działalność nadzorowaną w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009 bez dokonania rejestracji wynosi [...]zł – jeżeli masa produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych poddanych co najmniej jednej czynności wymienionych w art. 23 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia wykonywanych w ramach działalności nadzorowanej przekracza 1000 kg. Kontrolowane przez Sąd postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej na skarżącego było następstwem stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie prowadzenia działalności nadzorowanej, bez wymaganej przepisami prawa, rejestracji przez powiatowego lekarza weterynarii.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż organy orzekające prawidłowo zastosowały obowiązuje przepisy prawa i zasadnie orzekły o nałożeniu na skarżącego administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...]zł. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Mając zatem powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) Sąd skargę oddalił.