Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 963/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 257, art. 260 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 9 sierpnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku H. K. z dnia 7 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) H. K. (dalej jako "Skarżąca") zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.

Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2017 r., przesyłką z dnia 17 lipca 2017 r. przesłano Skarżącej urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Powyższą przesyłkę doręczono Skarżącej w dniu 20 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 15 akt sądowych).

Skarżąca nie uczyniła zadość w/w wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 27 lipca 2017 r.

Skarżąca w dniu 28 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na wypełnionym i podpisanym przez nią urzędowym formularzu PPF.

Wniosek z dnia 28 lipca 2017 r. został potraktowany jako nowy wniosek i rozpoznany przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r., na mocy którego przyznano Skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 22 akt sądowych).

Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 963/17 referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej z dnia 7 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy. Powyższe zarządzenie doręczono Skarżącej w dniu 21 sierpnia 2017 r.

Skarżąca, pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła sprzeciw od w/w zarządzenia, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu sprzeciwu Skarżąca podniosła, że w/w przesyłkę Sąd nadał w dniu 18 lipca 2017 r. "Przesyłka wpłynęła przez doręczyciela w dniu 21 lipca 2017 r." W terminie 7 dni tj. 28 lipca 2017 r. Skarżąca wykonała zarządzenie sądu z dnia 17 lipca 2017 r. Zatem w terminie Skarżąca uzupełniła braki. Data 20 lipca 2017 r. to błąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

Natomiast stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Wobec niezłożenia przez Skarżącą wniosku z dnia 7 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, został jej przesłany urzędowy formularz PPF celem wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O treści przepisów art. 252 i art. 257 p.p.s.a. Skarżąca została pouczona w piśmie przewodnim z dnia 17 lipca 2017 r., do którego załączono w/w formularz urzędowy.

Przesyłkę zawierającą urzędowy formularz PPF oraz pismo przewodnie z dnia 17 lipca 2017 r. doręczono na ręce dorosłego domownika w dniu 20 lipca 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sądowej.

Sąd uznaje za nieznajdujące podstaw stanowisko Skarżącej, że przedmiotową przesyłkę doręczono w dniu 21 lipca 2017 r. Przeczy temu treść dokumentu urzędowego, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki.

Przyjmując zatem, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło w dniu 20 lipca 2017 r., Sąd wskazuje, iż 7 dniowy termin na wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu PPF upłynął w dniu 27 lipca 2017 r.

W tak zakreślonym terminie Skarżąca nie przedłożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na formularzu urzędowym. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 27 lipca 2017 r.

W związku z powyższym, zasadnie w ocenie Sądu, referendarz sądowy wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 lipca 2017 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a. jako niesporządzonego na urzędowym formularzu.

Złożony jeden dzień po upływie powyższego terminu, tj. w dniu 28 lipca 2017 r. wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy sporządzony na urzędowym formularzu został potraktowany przez referendarza sądowego jako nowy wniosek i rozpoznany pozytywnie. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy przyznał bowiem Skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Sąd wskazuje, że pozostawienie pierwotnego wniosku z dnia 7 lipca 2017 r. bez rozpoznania nie wpłynęło negatywnie na przyznanie Skarżącej prawa pomocy na podstawie wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu w dniu 28 lipca 2017 r.

W związku z przedstawionymi powyżej okolicznościami, przemawiającymi za pozostawieniem bez rozpoznania wniosku Skarżącej z dnia 7 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy niesporządzonego na urzędowym formularzu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.