Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 369/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14
journal: Dz.U. 1975 nr 31 poz 163
law: Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Warszawie dnia 18 grudnia 1972 r.
article: art. 3, art,4, art. 26
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO W PRZEDMIOCIE OKREŚLENIA Z. D. ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NA 2003 R.

W UZASADNIENIU DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO Z. D. ZOSTAŁO WSZCZĘTE Z URZĘDU W ZWIĄZKU Z POZYSKANIEM INFORMACJI, OD NIEMIECKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ, O OSIĄGNIĘCIU PRZEZ PODATNIKA W LATACH 2000-2003 DOCHODÓW U NIEMIECKIEGO PRACODAWCY Z PRACY NA TERENIE POLSKI.

W TOKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO USTALONO, IŻ Z. D. ZATRUDNIONY BYŁ NA PODSTAWIE UMOWY O PRACĘ Z DNIA 15 STYCZNIA 2001 R., W A (AKTUALNA NAZWA B) Z SIEDZIBĄ W D. NA STANOWISKU DYREKTORA HANDLOWEGO NA OBSZAR POLSKI. OD 1 LIPCA 2003 R. Z. D. ZATRUDNIONY ZOSTAŁ NA STANOWISKU DYREKTORA W FIRMIE C Z SIEDZIBĄ W H.

W 2003 R. Z. D. OSIĄGNĄŁ Z W/W TYTUŁÓW PRZYCHÓD W WYSOKOŚCI 55.206,69 EURO.

DOCHODY Z W/W TYTUŁU ZOSTAŁY OPODATKOWANE NA TERENIE NIEMIEC PRZEZ NIEMIECKĄ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ, JEDNAKŻE NA MOCY DECYZJI WŁAŚCIWEGO NIEMIECKIEGO ORGANU PODATKOWEGO Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2007 R., DOKONANO ZWROTU POTRĄCONEGO TAM PODATKU. PODSTAWĄ POWYŻSZEGO BYŁO POWOŁYWANIE SIĘ Z. D. NA OKOLICZNOŚĆ POBYTU W 2003 R., NA TERYTORIUM REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC W OKRESIE NIEPRZEKRACZAJĄCYM 183 DNI, CO W KONSEKWENCJI SKUTKOWAŁO WYŁĄCZENIEM Z ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 14 UST. 2 UMOWY Z DNIA 18 GRUDNIA 1972 R., MIĘDZY POLSKĄ RZECZYPOSPOLITĄ LUDOWĄ A REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU I MAJĄTKU - W ZAKRESIE W JAKIM POZWALA NA OPODATKOWANIE W PAŃSTWIE W KTÓRYM PODATNIK ZAMIESZKUJE, DOCHODÓW Z TYTUŁU WYNAGRODZENIA OSIĄGNIĘTYCH W DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE.

ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI UWZGLĘDNIAJĄC PRZYWOŁANĄ PRZEZ PODATNIKA OKOLICZNOŚĆ POBYTU W 2003 R., NA TERYTORIUM NIEMIEC W OKRESIE NIEPRZEKRACZAJĄCYM 183 DNI UZNAŁ, ŻE POSIADAŁ ON MIEJSCE ZAMIESZKANIA W POLSCE, W ZWIĄZKU Z CZYM PODLEGAŁ NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU I DOCHODY OSIĄGNIĘTE Z TYTUŁU WYNAGRODZENIA WYPŁACONEGO PRZEZ NIEMIECKIEGO PRACODAWCĘ POWINIEN ROZLICZYĆ W POLSCE. W KONSEKWENCJI DECYZJĄ Z DNIA 30 WRZEŚNIA 2008R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ PODATNIKOWI ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2003 R., W WYSOKOŚCI 68.692,00 ZŁ.

NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z PRZEDMIOTOWĄ DECYZJĄ Z. D. - ZŁOŻYŁ OD NIEJ ODWOŁANIE, WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE W CZĘŚCI, DOTYCZĄCEJ ODLICZEŃ OD PRZYCHODÓW I USTALENIA NALEŻNEJ KWOTY PODATKU DOCHODOWEGO.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 5 STYCZNIA 2009 R., UCHYLIŁ W/W DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PONIEWAŻ JEJ ROZSTRZYGNIĘCIE WYMAGAŁO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI.

REALIZUJĄC ZALECENIA ORGANU ODWOŁAWCZEGO, ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI W DNIU 12 LIPCA 2010 R., PRZESŁUCHAŁ Z.D. W CHARAKTERZE STRONY NA OKOLICZNOŚĆ FAKTÓW POTWIERDZAJĄCYCH STANOWISKO PODNOSZONE PRZEZ NIEGO W ZAKRESIE MIEJSCA ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC. Z TREŚCI ZŁOŻONYCH ZEZNAŃ WYNIKA M.IN., IŻ W 2003 R., PODATNIK POSIADAŁ BEZTERMINOWE POZWOLENIE NA POBYT I FAKTYCZNE ZAMIESZKIWAŁ NA TERYTORIUM NIEMIEC (NA DOWÓD CZEGO PRZEDŁOŻYŁ UMOWĘ NAJMU MIESZKANIA W D.), NIE PODLEGAŁ W TYM OKRESIE POWSZECHNYM UBEZPIECZENIOM SPOŁECZNYM I UBEZPIECZENIU ZDROWOTNEMU NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

DODATKOWO, ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI W DNIU 12 LIPCA 2010 R., UZYSKAŁ W TRYBIE ART. 27 UMOWY W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA, INFORMACJĘ OD WŁAŚCIWYCH WŁADZ PODATKOWYCH REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC POTWIERDZAJĄCĄ ZAREJESTROWANIE Z.D. JAKO PODATNIKA PODLEGAJĄCEGO NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU NA TERENIE TEGO KRAJU.

POWYŻSZE DOWODY STANOWIŁY PODSTAWĘ DO PRZYJĘCIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI, IŻ W 2003 R. Z. D. POSIADAŁ STATUS NIEMIECKIEGO REZYDENTA PODATKOWEGO TJ. PODLEGAŁ NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU W REPUBLICE FEDERALNEJ NIEMIEC. ZE WZGLĘDU NA OKRES POBYTU PODATNIKA W TYM KRAJU - NIE PRZEKRACZAJĄCY W 2003 R. 183 DNI UZNANO, IŻ Z TYTUŁU WYNAGRODZENIA ZE STOSUNKU PRACY WYKONYWANEJ NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, Z. D. PODLEGAŁ OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI W ROZUMIENIU ART. 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DECYZJĄ Z DNIA [...] OKREŚLIŁ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2003 R., W KWOCIE 83.859,00 ZŁ.

Z. D. KORZYSTAJĄC Z PRZYSŁUGUJĄCEGO PRAWA WNIÓSŁ W DNIU 12 PAŹDZIERNIKA 2010 R., ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

W UZASADNIENIU ODWOŁANIA, STRONA ZARZUCIŁA PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW:

- ART. 210 § 4 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T. J. DZ. U. Z 2005 ROKU NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), POLEGAJĄCE NA NIE WYJAŚNIENIU PODSTAW POMINIĘCIA KOSZTÓW ZAKWATEROWANIA,

- PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, POLEGAJĄCE NA NIEZASTOSOWANIU ART. 26 UST. 1 PKT 2, ART. 21 UST. 1 PKT 20 I 81 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, CO STOI W SPRZECZNOŚCI Z ART. 2 I 32 KONSTYTUCJI.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE, ODWOŁUJĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI W CAŁOŚCI.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO ROZPATRZENIU PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY W UZASADNIENIU SWOJEGO STANOWISKA PODNIÓSŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 4 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 Z PÓŹN. ZM.), OSOBY FIZYCZNE, JEŻELI NIE MAJĄ NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ MIEJSCA ZAMIESZKANIA LUB POBYTU W ROZUMIENIU ART. 3 UST. 1, ORAZ OSOBY OKREŚLONE W ART. 3 UST. 2 PODLEGAJĄ OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU TYLKO OD DOCHODÓW Z PRACY WYKONYWANEJ NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NA PODSTAWIE STOSUNKU SŁUŻBOWEGO LUB STOSUNKU PRACY, BEZ WZGLĘDU NA MIEJSCE WYPŁATY WYNAGRODZENIA, ORAZ OD INNYCH DOCHODÓW OSIĄGANYCH NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ (OGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY).

ZGODNIE Z ART. 14 UST. 1 UMOWY Z DNIA 18 GRUDNIA 1972 R., MIĘDZY POLSKĄ RZECZPOSPOLITĄ LUDOWĄ A REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU I MAJĄTKU, Z ZASTRZEŻENIEM POSTANOWIEŃ ARTYKUŁU 15, ARTYKUŁU 16 USTĘP 2, ARTYKUŁU 17 I ARTYKUŁU 18 PENSJE, PŁACE I PODOBNE WYNAGRODZENIA, KTÓRE OSOBA FIZYCZNA MAJĄCA MIEJSCE ZAMIESZKANIA W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE OSIĄGA Z PRACY NAJEMNEJ, MOGĄ BYĆ OPODATKOWANE TYLKO W TYM PAŃSTWIE, CHYBA ŻE WYKONUJE PRACĘ W DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE. JEŻELI PRACA JEST TAM WYKONYWANA, WÓWCZAS OSIĄGNIĘTE ZA NIĄ WYNAGRODZENIA MOGĄ BYĆ OPODATKOWANE W TYM DRUGIM PAŃSTWIE.

ZGODNIE Z UST. 2 W/W ARTYKUŁU BEZ WZGLĘDU NA USTĘP 1, WYNAGRODZENIA, JAKIE OSOBA FIZYCZNA MAJĄCA MIEJSCE ZAMIESZKANIA W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE OSIĄGA Z PRACY NAJEMNEJ LUB SAMODZIELNEJ, WYKONYWANEJ NA TERENIE DRUGIEGO UMAWIAJĄCEGO SIĘ PAŃSTWA, MOGĄ BYĆ OPODATKOWANE TYLKO W PIERWSZYM POWOŁANYM PAŃSTWIE, JEŻELI:

a) ODBIORCA PRZEBYWA W DRUGIM PAŃSTWIE ŁĄCZNIE NIE DŁUŻEJ NIŻ 183 DNI PODCZAS DANEGO ROKU KALENDARZOWEGO I

b) WYNAGRODZENIA SĄ WYPŁACANE PRZEZ OSOBĘ LUB OSOBIE, KTÓRA NIE MA W TYM DRUGIM PAŃSTWIE MIEJSCA ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBY, I

c) WYNAGRODZENIA NIE SĄ PONOSZONE PRZEZ ZAKŁAD, KTÓRY POSIADA W DRUGIM PAŃSTWIE OSOBA PŁACĄCA WYNAGRODZENIA.

ANALIZUJĄC PRZEDMIOTOWĄ SPRAWĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZUJE NA ROZDŹWIĘK MIĘDZY STANOWISKIEM PODATNIKA W ZAKRESIE OKRESU FAKTYCZNEGO POBYTU W 2003 R., NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ PREZENTOWANYM W PRZED ORGANEM PODATKOWYM REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC W RAMACH POSTĘPOWANIA O ZWROT ZAPŁACONEGO PODATKU DOCHODOWEGO NA TERYTORIUM TEGO PAŃSTWA, A DOKUMENTACJĄ I ZEZNANIAMI ZŁOŻONYMI PRZED POLSKIM ORGANEM PODATKOWYM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE.

ZAUWAŻYĆ NALEŻY, IŻ W OPARCIU O ARGUMENTY PODNIESIONE PRZED WŁAŚCIWĄ WŁADZĄ PODATKOWĄ REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC NA OKOLICZNOŚĆ OKRESU JEGO FAKTYCZNEGO POBYTU W 2003 R., POZA GRANICAMI NIEMIEC, DOCHODY Z.D. UZYSKANE Z PRACY NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ZOSTAŁY NA MOCY DECYZJI URZĘDU FINANSOWEGO Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2007 R., UZNANE ZA ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W ROZUMIENIU PRZEPISÓW NIEMIECKICH. JAK WYNIKA Z INFORMACJI UZYSKANEJ OD NIEMIECKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ W/W ROZSTRZYGNIĘCIE OBOWIĄZUJE W OBROCIE PRAWNYM.

W ŚWIETLE ZARZUTÓW ZAWARTYCH W PRZEDMIOTOWYM ODWOŁANIU, KWESTIA REZYDENCJI PODATKOWEJ Z.D. I WYNIKAJĄCEGO Z TEGO OGRANICZONEGO OBOWIĄZKU PODATKOWEGO NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ JEST BEZSPORNA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODZIELA W TYM ZAKRESIE STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI UWZGLĘDNIAJĄC PRZY TYM POGLĄD NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYRAŻONY W WYROKU Z DNIA 4 LISTOPADA 2004 R., SYGN. FSK. 573/04.

INTERPRETUJĄC ZAPISY ART. 14 UST. 1 UMOWY W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIA MIĘDZY POLSKĄ RZECZPOSPOLITĄ LUDOWĄ A REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY PODKREŚLIŁ ZNACZENIE FAKTYCZNEGO UREGULOWANIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NA TERENIE REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC WSKAZUJĄC, IŻ PRZYWOŁANY PRZEPIS ZEZWALA JEDYNIE NA OPODATKOWANIE W NIEMCZECH WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, A WOBEC NIEZREALIZOWANIA TEJ PRZESŁANKI - NIE WYŁĄCZA MOŻLIWOŚCI OPODATKOWANIA TAKICH DOCHODÓW W POLSCE.

W UZASADNIENIU ZARZUTU NARUSZENIA ART. 26 UST. 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.). ODWOŁUJĄCY PRZYWOŁAŁ TREŚĆ WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z DNIA 7 LISTOPADA 2007 R., SYGN. KK 18/06, W KTÓRYM UZNANO ZA NIEKONSTYTUCYJNĄ TREŚĆ TEGO PRZEPISU W ZAKRESIE W JAKIM UZALEŻNIAŁ PRAWO SKORZYSTANIA Z PREFERENCJI PODATKOWYCH OD OPŁACENIA SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE I ZDROWOTNE - W ROZUMIENIU POLSKICH PRZEPISÓW. ODWOŁUJĄCY STWIERDZIŁ, IŻ CO PRAWDA TEZA TEGO ORZECZENIA NAWIĄZUJE DO CZŁONKOSTWA W UE, DO KTÓREJ POLSKA NALEŻY DOPIERO OD 2004 R., TO ARGUMENT CZŁONKOSTWA W UE I ZWIĄZANA Z TYM ZASADA SWOBODNEGO PRZEPŁYWU OSÓB - MA ZNACZENIE NIEJAKO POSIŁKOWE GDYŻ NA PIERWSZY PLAN WYSUWA UNIWERSALNĄ (NIEZALEŻNĄ OD PRZYSTĄPIENIA DO UE) KWESTIĘ SPRZECZNOŚCI W/W PRZEPISU Z KONSTYTUCYJNĄ ZASADĄ SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ, A NIE NORMAMI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE, ZDANIEM ODWOŁUJĄCEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLAJĄC ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2003 R., POWINIEN UWZGLĘDNIĆ ODLICZENIE Z TYT. SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE ODPROWADZONYCH PRZEZ NIEMIECKIEGO PRACODAWCĘ W TYM ROKU OD WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ WYKONYWANĄ NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ PRZYWOŁANY WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO NIE ZNAJDUJE ZASTOSOWANIA W SPRAWIE BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM ROZPATRYWANEGO ODWOŁANIA. JUŻ SAMA TREŚĆ SENTENCJI W/W WYROKU WSKAZUJE, IŻ DOTYCZY ON SYTUACJI PRAWNEJ "PODATNIKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 27 UST. 9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH."

TREŚĆ ART. 27 UST. 9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2003 R., - JEDNOZNACZNIE WSKAZUJE NA "OSOBY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1" CZYLI OSOBY FIZYCZNE MAJĄCE "MIEJSCE ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ."

JAK WYNIKA Z MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, Z. D. POWOŁYWAŁ SIĘ PRZED NIEMIECKIM ORGANEM PODATKOWYM NA OKOLICZNOŚĆ POBYTU W 2003 R., NA TERENIE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ PRZEZ OKRES PRZEKRACZAJĄCY 183 DNI. TYM NIE MNIEJ, W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PRZED POLSKIM ORGANEM PODATKOWYM PODATNIK KONSEKWENTNIE PODNOSIŁ, IŻ W 2003 R., ZAMIESZKIWAŁ NA TERYTORIUM REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, CO ZNALAZŁO POTWIERDZENIE W INFORMACJI PRZESŁANEJ PRZEZ NIEMIECKIE WŁADZE PODATKOWE.

Z POWYŻSZEGO WYNIKA, IŻ Z. D. PODLEGAŁ W POLSCE JEDYNIE OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU, A TYM SAMYM ROZSTRZYGNIĘCIE TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO NIE ODNOSI SIĘ DO STANU FAKTYCZNEGO PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY.

PONADTO, W ODNIESIENIU DO ZAWARTEGO W UZASADNIENIU ODWOŁANIA STWIERDZENIA, IŻ: "NIE MA CO DO TEGO WĄTPLIWOŚCI, ŻE POWYŻSZE MOŻNA W CAŁEJ ROZCIĄGŁOŚCI ODNIEŚĆ DO POLSKICH OBYWATELI PODEJMUJĄCYCH PRACE ZA GRANICĄ BEZPOŚREDNIO PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UE," ORGAN PODATKOWY WSKAZUJE, IŻ PODNIESIONA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA KATEGORIA "OBYWATELSTWA" W ŚWIETLE WSKAZANYCH POWYŻEJ PRZEPISÓW JAK I PRZYWOŁANEGO WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO NIE MA ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY, GDYŻ JEDYNYM KRYTERIUM JAKIE MA ZASTOSOWANIE PRZY OKREŚLANIU ZAKRESU PODMIOTOWEGO ART. 27 UST. 9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH JEST SPOCZYWAJĄCY NA PODATNIKU NIEOGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY, KTÓRY JEST INSTYTUCJĄ PRAWNĄ OPARTĄ O MIEJSCE ZAMIESZKANIA PODATNIKA A NIE OBYWATELSTWO.

W TYCH OKOLICZNOŚCIACH STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W ZAKRESIE ODMOWY ODLICZENIA OD DOCHODU PRZED OPODATKOWANIEM SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE OPŁACONYCH ZGODNIE Z PRZEPISAMI PRAWA NIEMIECKIEGO, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAJE ZA PRAWIDŁOWE.

ZGODNIE Z ART. 21 UST. 1 PKT 20 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2003 R., WOLNA OD PODATKU DOCHODOWEGO JEST CZĘŚĆ DOCHODÓW OSÓB, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1, PRZEBYWAJĄCYCH CZASOWO ZA GRANICĄ I UZYSKUJĄCYCH DOCHODY ZE STOSUNKU PRACY LUB STYPENDIÓW - W WYSOKOŚCI ODPOWIADAJĄCEJ RÓWNOWARTOŚCI DIET OKREŚLONYCH W ODRĘBNYCH USTAWACH LUB PRZEPISACH WYDANYCH PRZEZ WŁAŚCIWEGO MINISTRA W SPRAWIE DIET I INNYCH NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH PRACOWNIKÓW POZA GRANICAMI KRAJU - OBLICZONYCH ZA OKRES, W KTÓRYM BYŁA WYKONYWANA PRACA LUB BYŁO OTRZYMYWANE STYPENDIUM.

W DECYZJI Z DNIA 23 WRZEŚNIA 2010 R., ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI UZNAŁ, ŻE NIE MA PODSTAW DO ZASTOSOWANIA ART. 21 UST. 1 PKT 20 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, PONIEWAŻ ZWOLNIENIE DOTYCZY OSÓB, KTÓRE PODLEGAJĄ NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU, NATOMIAST W ŚWIETLE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PODATNIK NA TERENIE POLSKI PODLEGAŁ JEDYNIE OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU.

W UZASADNIENIU ZARZUTU NARUSZENIA W/W PRZEPISU PEŁNOMOCNIK STWIERDZA, IŻ NAWET JEŻELI UZNAMY, ŻE PODATNIK JEST NIEREZYDENTEM, CZYLI PODLEGA OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU, POZBAWIENIE GO MOŻLIWOŚCI ROZLICZENIA DIET ZA ODBYWANE PODRÓŻE DO NIEMIEC I NA LITWĘ, NARUSZAŁOBY KONSTYTUCYJNĄ ZASADĘ SPRAWIEDLIWOŚCI. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ODEBRANIE NA MOCY TEGO PRZEPISU NIEREZYDENTOM ŚWIADCZĄCYM PRACĘ NA TERYTORIUM POLSKI PRAWA DO ZWOLNIENIA Z OPODATKOWANIA DIET Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH ŚWIADCZY O JEGO "NIEKONSTYTUCYJNOŚCI".

W ODNIESIENIU DO POWYŻSZEGO ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZUJE, IŻ USTALENIE TREŚCI UNORMOWANIA PRAWNEGO POD KTÓRE ORGAN PODATKOWY DOKONUJE SUBSUMCJI USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY JEST ELEMENTEM PROCESU STOSOWANIA PRAWA W RAMACH KONKRETNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, DO KTÓREGO UPRAWNIONY JEST STOSUJĄCY PRAWO WŁAŚCIWY ORGAN PODATKOWY. ORGANY PODATKOWE DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE I W GRANICACH OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA (ART. 7 KONSTYTUCJI RP, ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ), NIE POSIADAJĄ UPRAWNIEŃ DO LEGALNEJ I SKUTECZNEJ PRAWNIE OCENY ZGODNOŚCI STOSOWANEJ USTAWY PODATKOWEJ Z KONSTYTUCJĄ ANI TEŻ DO WYSTĄPIENIA DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO O ROZSTRZYGNIĘCIE W TEJ SPRAWIE.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONAŁ PRAWIDŁOWEJ INTERPRETACJI ART. 21 UST. 1 PKT 20 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, KTÓRY W SWOJEJ TREŚCI W SPOSÓB BEZPOŚREDNI WSKAZUJE ZAKRES PODMIOTOWY ZWOLNIENIA - OBEJMUJĄCY OSOBY PODLEGAJĄCE NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU.

W ODNIESIENIU DO ZARZUTU NIEZASTOSOWANIA W ZWIĄZKU Z ODBYTYMI PODRÓŻAMI DO NIEMIEC I NA LITWĘ ZWOLNIENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 81 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZUJE, IŻ W/W PRZEPIS - W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2003 R., - ZWALNIAŁ Z OPODATKOWANIA DOCHODY: STANOWIĄCE RÓWNOWARTOŚĆ WYDATKÓW NA ZAKWATEROWANIE, PONIESIONYCH PRZEZ OSOBY PRZEBYWAJĄCE CZASOWO ZA GRANICĄ I UZYSKUJĄCE TAM DOCHODY - JEŻELI NIE ZOSTAŁY ZALICZONE DO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW - W WYSOKOŚCI STWIERDZONEJ RACHUNKIEM HOTELOWYM (LUB RÓWNORZĘDNYM DOKUMENTEM), DO WYSOKOŚCI LIMITU NA KOSZTY HOTELU, OKREŚLONEGO W ODRĘBNYCH USTAWACH LUB PRZEPISACH WYDANYCH PRZEZ WŁAŚCIWEGO MINISTRA W SPRAWIE ZASAD USTALANIA ORAZ WYSOKOŚCI NALEŻNOŚCI PRZYSŁUGUJĄCYCH PRACOWNIKOM Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ POZA GRANICAMI KRAJU, A W RAZIE BRAKU RACHUNKU - W WYSOKOŚCI 25% TEGO LIMITU; ZWOLNIENIE NIE DOTYCZY OSÓB, KTÓRYM ZAPEWNIONO BEZPŁATNE ZAKWATEROWANIE.

JAK WYNIKA Z POWYŻSZEGO. USTAWODAWCA OKREŚLAJĄC WARUNKI PODMIOTOWE ZWOLNIENIA WSKAZAŁ NA OSOBY PRZEBYWAJĄCE CZASOWO ZA GRANICĄ I OSIĄGAJĄCE TAM DOCHODY.

W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE USTALONO, IŻ UMOWA ZATRUDNIENIA Z DNIA 15 STYCZNIA 2001 R., ZAWARTA ZOSTAŁA Z PRACODAWCĄ MAJĄCYM SIEDZIBĘ NA TERENIE NIEMIEC, W OPARCIU O PRAWO NIEMIECKIE. JAK WYNIKA Z ZAŚWIADCZENIA Z DNIA 8 KWIETNIA 2008 R., MIEJSCEM PRACY PODATNIKA BYŁA SIEDZIBA FIRMY A W D. WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ WYPŁACANE I BYŁO NA TERYTORIUM NIEMIEC. ZGODNIE Z W/W UMOWĄ, Z. D. PRACOWAŁ NA STANOWISKU DYREKTORA HANDLOWEGO NA OBSZAR POLSKI, MAJĄC DO DYSPOZYCJI BIURO [...] W D.G. I POSIADAJĄC ZWIERZCHNOŚĆ DYSCYPLINARNĄ NAD PRACOWNIKAMI ZATRUDNIONYMI W POLSCE.

UMOWA O PRACĘ Z DNIA 4 CZERWCA 2003 R., ZAWARTA ZOSTAŁA Z PRACODAWCĄ MAJĄCYM SIEDZIBĘ NA TERENIE NIEMIEC, W OPARCIU O PRAWO NIEMIECKIE. ZGODNIE Z W/W UMOWĄ, Z. D. PRACOWAŁ NA STANOWISKU DYREKTORA. MIEJSCEM PRACY PODATNIKA BYŁA SIEDZIBA FIRMY C W H.

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, JEŻELI STRONA CZASOWO PRZEBYWAŁA I WYKONYWAŁA CZYNNOŚCI SŁUŻBOWE NA TERYTORIUM LITWY, TO NIE MOŻNA UZNAĆ IŻ UZYSKIWAŁA "TAM" DOCHODY.

POWOŁYWANIE SIĘ NATOMIAST W KONTEKŚCIE ZASTOSOWANIA ART. 21 UST. 1 PKT 81 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NA POBYT CZASOWY ZWIĄZANY Z PODRÓŻAMI DO NIEMIEC, WSKAZUJE NA NIESPÓJNOŚĆ LOGICZNĄ ZAPREZENTOWANEJ ARGUMENTACJI. Z JEDNEJ STRONY BOWIEM STRONA WSKAZUJE, IŻ REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC BYŁA W 2003 R., KRAJEM ZATRUDNIENIA I PRZEDSTAWIA DOWODY NA OKOLICZNOŚĆ "DELEGACJI" Z TEGO KRAJU NA TEREN POLSKI I LITWY, A Z DRUGIEJ - NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO - WSKAZUJE, IŻ REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC BYŁA CELEM PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH, A NIE KRAJEM ZATRUDNIENIA. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, JEŻELI STRONA CZASOWO PRZEBYWAŁA I WYKONYWAŁA CZYNNOŚCI SŁUŻBOWE NA TERYTORIUM NIEMIEC, KTÓRE BYŁY KRAJEM ZARÓWNO ZAMIESZKANIA JAK I ZATRUDNIENIA PODATNIKA, TO POBYT W TYM KRAJU NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA "CZASOWE PRZEBYWANIE ZA GRANICĄ".

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE SPEŁNIONA ZOSTAŁA RÓWNIEŻ DRUGA PRZESŁANKA - OSIĄGANIA ("TAM") DOCHODÓW ZWIĄZANYCH Z CZASOWYM PRZEBYWANIEM W NIEMCZECH, GDYŻ TE OSIĄGANE BYŁY WPRAWDZIE NA PODSTAWIE STOSUNKU PRACY OPARTEGO O TAMTEJSZE PRZEPISY (ZE WSKAZANYM MIEJSCEM PRACY NA TERENIE TEGO KRAJU – D.), ALE FAKTYCZNIE WYKONYWANEGO NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, CO STANOWI ISTOTĘ ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. W ZWIĄZKU Z TYM BRAK JEST PODSTAWY DO PRZYJĘCIA, IŻ ZASTOSOWANIE MA ZWOLNIENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 81 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ Z. D. REPREZENTOWANY PRZEZ DORADCĘ PODATKOWEGO, WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE:

- ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POLEGAJĄCE NA SPRZECZNOŚCI USTALEŃ Z ZEBRANYCH W SPRAWIE MATERIAŁEM DOWODOWYM,

- PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO POLEGAJĄCYM NA NIEZASTOSOWANIU ART. 26 UST. 1 PKT 2 I ART. 21 UST. 1 PKT 20 I 81 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, CO STOI W SPRZECZNOŚCI Z ART. 2 I 32 KONSTYTUCJI RP,

- ART. 4 I ART. 3 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POLEGAJĄCE NA ICH BŁĘDNEJ INTERPRETACJI,

- ART. 4 I 14 UST. 2 UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA ZAWARTEJ MIĘDZY POLSKĄ A RFN.

W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE:

NIE MA CO DO TEGO WĄTPLIWOŚCI, ŻE W ROKU 2003 MIEJSCEM ZAMIESZKANIA PODATNIKA, TO JEST MIEJSCEM GDZIE ZNAJDOWAŁA SIĘ SIEDZIBA JEGO PRACODAWCY I GDZIE WYNAJMOWAŁ MIESZKANIE BYŁY NIEMCY A NIE POLSKA. NIEMNIEJ JEDNAK MIEJSCEM POBYTU W ROZUMIENIU ART. 3 UST. 1 USTAWY PDF BYŁA POLSKA. TAM BOWIEM PRZEBYWAŁ DŁUŻEJ, ANIŻELI 183 DNI W 2003 ROKU. W PIŚMIE OD PRACODAWCY, KTÓRE WPŁYNĘŁO W DNIU 18 LIPCA 2008 R., WYNIKA, ŻE POBYT NA TERENIE POLSKI WYNOSIŁ 189 DNI (165 DNI DELEGACJI, 24 DNI URLOPU). PRZEZ CAŁY TEN CZAS NA TERENIE POLSKI POZOSTAWAŁA RODZINA PODATNIKA. WYNAGRODZENIE W CAŁOŚCI ZWIĄZANE BYŁO Z DZIAŁALNOŚCIĄ PODATNIKA NA TERENIE POLSKI, EWENTUALNIE LITWY. W PIŚMIE Z URZĘDU SKARBOWEGO W D., JAKO ADRES ZAMIESZKANIA WSKAZANO: G., UL. [...]. W ŚWIETLE UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA MIEJSCE ZAMIESZKANIA PODATNIKA POWINNO BYĆ ROZSTRZYGANE ZGODNIE Z ZASADĄ WYRAŻONĄ W ART. 4 UST. 2 LIT B). MIEJSCEM, W KTÓRYM PODATNIK ZWYKLE PRZEBYWAŁ BYŁA POLSKA.

POZA SPOREM JEST USTALENIE, ŻE OD DOCHODU PODATNIKA UZYSKANEGO W NIEMCZECH W ROKU 2003 (BYŁ TO JEDYNY DOCHÓD PODATNIKA W TYM ROKU, PODATNIK NIE OSIĄGNĄŁ ŻADNEGO DOCHODU W POLSCE) NIEMIECKI PRACODAWCA ODPROWADZIŁ SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE. BEZSPORNY JEST RÓWNIEŻ FAKT, IŻ SKŁADKI TE NIE BYŁY ROZLICZONE W NIEMCZECH (NIE POMNIEJSZAŁY NIEMIECKIEGO PODATKU).

SKORO PODATNIK PODLEGAŁ NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI W POLSCE, A ORGAN MIMO TO NIE UWZGLĘDNIŁ ZAPŁACONYCH W NIEMCZECH SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE, JAK NAJBARDZIEJ UZASADNIONE JEST PRZYWOŁANIE WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z 7 LISTOPADA 2007 R., SYGN. KK 18/06 UZNAŁ PRZYWOŁYWANY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ART. 26 UST. 1 PKT 2 USTAWY ZA SPRZECZNY Z ART. 32 I 2 KONSTYTUCJI W ZAKRESIE, W JAKIM WYŁĄCZA MOŻLIWOŚĆ ODLICZENIA PRZEZ PODATNIKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 27 UST. 9 TEJ USTAWY, OD DOCHODU OSIĄGNIĘTEGO Z DZIAŁALNOŚCI WYKONYWANEJ POZA GRANICAMI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ZAPŁACONYCH SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE, W SYTUACJI, GDY SKŁADKI TE NIE ZOSTAŁY ODLICZONE OD DOCHODU W PAŃSTWIE CZŁONKOWSKIM UNII EUROPEJSKIEJ, NA TERENIE KTÓREGO DZIAŁALNOŚĆ TA BYŁA WYKONYWANA. ACZKOLWIEK - JAK WSKAZYWANO W ODWOŁANIU - TEZA ORZECZENIA NAWIĄZUJE DO CZŁONKOSTWA W UE, DO KTÓREJ POLSKA NALEŻY DOPIERO OD 2004 R., TO JEDNAK W UZASADNIENIU ORZECZENIA TK PODNOSI ARGUMENT CZŁONKOSTWA W UE I ZWIĄZANĄ Z TYM ZASADĘ SWOBODNEGO PRZEPŁYWU OSÓB - NIEJAKO POSIŁKOWE. NA PIERWSZY PLAN WYSUWA UNIWERSALNĄ (NIEZALEŻNĄ OD PRZYSTĄPIENIA DO UE) KWESTIĘ SPRZECZNOŚCI WW. PRZEPISU Z KONSTYTUCYJNĄ ZASADĄ SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ, A NIE NORMAMI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO.

NIE MA CO DO TEGO WĄTPLIWOŚCI, ŻE WYWODY UZASADNIENIA WYROKU TRYBUNAŁU MOŻNA W CAŁEJ ROZCIĄGŁOŚCI ODNIEŚĆ DO POLSKICH OBYWATELI PODEJMUJĄCYCH PRACĘ ZA GRANICĄ BEZPOŚREDNIO PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UE, CZYLI DO STANU PRAWNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO W LATACH 2002-2003. NIE MA BOWIEM ŻADNYCH RACJONALNYCH PRZESŁANEK POZWALAJĄCYCH UZASADNIĆ TEZĘ, IŻ TRYBUNAŁ W SWOIM ORZECZENIU MIAŁ ZAMIAR RÓŻNICOWAĆ SYTUACJĘ POLAKÓW OSIĄGAJĄCYCH PRZYCHODY W NIEMCZECH W ROKU 2002 I POLAKÓW UZYSKUJĄCYCH DOCHODY W NIEMCZECH PO 1 MAJA 2004 R. TYM BARDZIEJ, ŻE W TYM SAMYM CZASIE OBOWIĄZYWAŁA W NIEZMIENIONEJ POSTACI UMOWA MIĘDZY RFN O PRL Z 1975 R., O ZAOPATRZENIU EMERYTALNYM I WYPADKOWYM. NIE BEZ ZNACZENIA JEST FAKT, IŻ ZGODNIE Z ART. 5 TEJŻE UMOWY PODATNIK NIE MÓGŁ DOMAGAĆ SIĘ ZWROTU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE, KTÓRE ODPROWADZIŁ OD JEGO DOCHODU NIEMIECKI PRACODAWCA. GDYBY MIAŁ TAKĄ MOŻLIWOŚĆ, PRZEKAZAŁBY SKŁADKI DO POLSKIEGO SYSTEMU UBEZPIECZENIOWEGO I SKORZYSTAŁBY WPROST Z PRAWA DO ODLICZENIA TAK OPŁACONYCH SKŁADEK. ODPROWADZENIE TYCH SKŁADEK SPOWODOWAŁO, IŻ PODATNIK NABYŁ NIEMIECKIE UPRAWNIENIA EMERYTALNE I W CHWILI OBECNEJ KORZYSTA Z EMERYTURY NIEMIECKIEJ, NIE OBCIĄŻAJĄC TYM SAMYM POLSKIEGO SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH.

PODNIÓSŁ SKARŻĄCY, ŻE PRZYWOŁANY PRZEZ ORGANY PODATKOWE ART. 26 UST. 1 PKT 2 PDF W ZAKRESIE, W JAKIM WYŁĄCZA MOŻLIWOŚĆ UWZGLĘDNIENIA SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE ODPROWADZONYCH PRZEZ NIEMIECKIEGO PRACODAWCĘ JEST NIEZGODNY Z KONSTYTUCJĄ, ZWRÓCIŁ PRZY TYM UWAGĘ, ŻE POD WPŁYWEM DECYZJI PRZEPIS TEN, OD 30 LISTOPADA 2008 R., ULEGŁ ZMIANIE. OD TEJ DATY PODATNICY MOGĄ JUŻ ODLICZYĆ OD DOCHODU OSIĄGNIĘTEGO Z DZIAŁALNOŚCI WYKONYWANEJ POZA GRANICAMI POLSKI ZAPŁACONE ZAGRANICZNE SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE.

ODNOŚNIE UWZGLĘDNIENIA DIET ORAZ KOSZTÓW ZAKWATEROWANIA SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE SKORO PODLEGA NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU - PODSTAWĄ DO ZWOLNIENIA DIET I KOSZTÓW ZAKWATEROWANIA JEST ART. 21 UST. 1 PKT 20 USTAWY PDF.

W OCENIE PODATNIKA NAWET, JEŻELI UZNAMY, ŻE JEST ON NIEREZYDENTEM, CZYLI PODLEGA OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU, POZBAWIENIE GO MOŻLIWOŚCI ROZLICZENIA DIET ZA ODBYWANE PODRÓŻE DO NIEMIEC I NA LITWĘ, NARUSZAŁOBY KONSTYTUCYJNĄ ZASADĘ SPRAWIEDLIWOŚCI. ZDANIEM STRONY SKARŻĄCEJ NIE MA ŻADNYCH PODSTAW RÓŻNICOWANIA SYTUACJI REZYDENTÓW, KTÓRZY WYKONUJĄ PRACĘ POZA TERYTORIUM POLSKI ORAZ NIEREZYDENTÓW, KTÓRZY UZYSKUJĄC PRZYCHODY W POLSCE ODBYWAJĄ PODRÓŻE SŁUŻBOWE NA ZLECENIE SWOJEGO PRACODAWCY POZA GRANICE POLSKI. DIETY NIE SŁUŻĄ POTRZEBOM OSOBISTYM NIEREZYDENTÓW, ALE POZWALAJĄ FINANSOWAĆ PODRÓŻE SŁUŻBOWE, STANOWIĄ NIEJAKO ICH KOSZT, CO POWINNO PRZESĄDZAĆ O NEUTRALNOŚCI PODATKOWEJ TEGO TYPU PRZYCHODÓW. ODEBRANIE NIEREZYDENTOM WW. PRAWA ŚWIADCZY O NIEKONSTYTUCYJNOŚCI ART. 21 UST. 1 PKT 20 USTAWY PDF, W ZAKRESIE, W JAKIM OGRANICZA PRAWO DO ROZLICZENIA DIETY WYŁĄCZNIE DO REZYDENTÓW.

ZDANIEM PODATNIKA PODSTAWĄ ZWOLNIENIA KOSZTÓW ZAKWATEROWANIA JEST ART. 21 UST. 1 PKT 81 USTAWY PDF, KTÓRY STANOWI, IŻ DOCHODY STANOWIĄCE RÓWNOWARTOŚĆ WYDATKÓW NA ZAKWATEROWANIE, PONIESIONYCH PRZEZ OSOBY PRZEBYWAJĄCE CZASOWO ZA GRANICĄ I UZYSKUJĄCE TAM DOCHODY - JEŻELI NIE ZOSTAŁY ZALICZONE DO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW - W WYSOKOŚCI STWIERDZONEJ RACHUNKIEM HOTELOWYM (LUB RÓWNORZĘDNYM DOKUMENTEM), DO WYSOKOŚCI LIMITU NA KOSZTY HOTELU, OKREŚLONEGO W PRZEPISACH W SPRAWIE WYSOKOŚCI ORAZ WARUNKÓW USTALANIA NALEŻNOŚCI PRZYSŁUGUJĄCYCH PRACOWNIKOWI ZATRUDNIONEMU W PAŃSTWOWEJ TUB SAMORZĄDOWEJ JEDNOSTCE SFERY BUDŻETOWEJ Z TYTUŁU PODRÓŻY SŁUŻBOWEJ POZA GRANICAMI KRAJU, A W RAZIE BRAKU RACHUNKU - W WYSOKOŚCI 25% TEGO LIMITU; ZWOLNIENIE NIE DOTYCZY OSÓB, KTÓRYM ZAPEWNIONO BEZPŁATNE ZAKWATEROWANIE.

SKORO PODATNIK PODLEGA NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU, TO POBYT W NIEMCZECH NOSIŁ CHARAKTER CZASOWEGO POBYTU ZA GRANICĄ. PODOBNIE JAK WYJAZDU PODATNIKA NA BIAŁORUŚ I LITWĘ. WYNAGRODZENIE BYŁO WYPŁACANE U ŹRÓDŁA, CZYLI W ZAKŁADZIE POŁOŻONYM ZA GRANICĄ.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA PODSTAWIE ART. 1 § 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269), SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. WEDŁUG ART. 1 § 2 POWOŁANEJ USTAWY - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, KONTROLA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. OKREŚLONE W ART. 145 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), DALEJ W SKRÓCIE P.P.S.A., PODSTAWY PRAWNE UWZGLĘDNIENIA SKARGI OGRANICZONE ZOSTAŁY DO NARUSZENIA PRAWA, A ZATEM KONTROLUJĄC DECYZJĘ ADMINISTRACYJNĄ SĄD BADA ZGODNOŚĆ Z PRAWEM ZASKARŻONEJ DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. DECYZJA ADMINISTRACYJNA JEST ZGODNA Z PRAWEM, JEŻELI JEST ZGODNA Z PRZEPISAMI PRAWA MATERIALNEGO I PRZEPISAMI PRAWA PROCESOWEGO.

SKARGA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST NIEUZASADNIONA, PONIEWAŻ ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA PRAWA MATERIALNEGO ZNAJDUJĄCEGO ZASTOSOWANIE DO USTALONEGO W SPRAWIE STANU FAKTYCZNEGO, A JEJ WYDANIE POPRZEDZONE ZOSTAŁO POSTĘPOWANIEM PRZEPROWADZONYM ZGODNIE Z PROCEDURĄ ADMINISTRACYJNĄ.

ODNOSZĄC SIĘ DO SPORNYCH W SPRAWIE OKOLICZNOŚCI W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻY USTOSUNKOWAĆ SIĘ DO PODNIESIONYCH W SKARDZE ZARZUTÓW NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO, GDYŻ PUNKTEM WYJŚCIA DLA OCENY TRAFNOŚCI PRZEPROWADZONEJ PRZEZ ORGANY PODATKOWE WYKŁADNI PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO MOŻE BYĆ WYŁĄCZNIE PRAWIDŁOWO USTALONY STAN FAKTYCZNY.

Stosownie do przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, (zwanej dalej O.p.), ciężar prowadzenia postępowania i wykazania określonych faktów, co do zasady spoczywa na organach podatkowych. Skarżący podnosi, iż w przedmiotowym postępowaniu organy naruszyły zasady postępowania podatkowego wyrażone w art. 191.

W świetle art. 191 O.p., organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten zobowiązuje organ podatkowy do dokonania swobodnej, logicznej oceny dowodów, opartej na zasadzie wnioskowania i uwzględniającej zasady doświadczenia życiowego. Przyjęta w powyższym przepisie zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest krępowany przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. By w ramach owej swobody nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy przy ocenie zebranych w sprawie dowodów winien m.in. kierować się prawidłami logiki; zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego; traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych; oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy; wszechstronności oceny.

Nawiązując do zarzutów skargi należy podkreślić, iż realizacja zasad postępowania podatkowego obligowała organy podatkowe do rzetelnego ustalenia stanu faktycznego, nie ograniczając ich możliwości dowodowych.

SĄD ROZWAŻAJĄC WEDŁUG POWYŻSZYCH NORM I ZASAD PODNIESIONY W SKARDZE ZARZUT WADLIWOŚCI FORMALNOPRAWNEJ, STWIERDZIŁ ŻE ORGANY PODATKOWE NIE NARUSZYŁY ZASAD POSTĘPOWANIA WYRAŻONYCH W PRZEPISACH ORDYNACJI PODATKOWEJ, WSKAZANYCH W SKARDZE. ORGANY PODATKOWE, W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DLA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, ZEBRAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, A NASTĘPNIE, BEZ PRZEKROCZENIA USTAWOWYCH GRANIC, PODDAŁY GO SZCZEGÓLNIE DROBIAZGOWEJ ORAZ WNIKLIWEJ ANALIZIE I OCENIE WYCIĄGAJĄC LOGICZNIE POPRAWNE I MERYTORYCZNIE UZASADNIONE WNIOSKI. USTALENIA TE ZNALAZŁY ODZWIERCIEDLENIE W CAŁOŚCIOWYM I KOMPLETNYM UZASADNIENIU FAKTYCZNYM ZASKARŻONEJ DECYZJI.

W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE OBOWIĄZKIEM ORGANÓW PODATKOWYCH BYŁO WYJAŚNIENIE ISTOTNYCH W SPRAWIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, TE ZAŚ SPROWADZAŁY SIĘ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI DO USTALENIA CZY NA SKARŻĄCYM SPOCZYWAŁ NA TERYTORIUM POLSKI OGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY - JAK PRZYJĄŁ - ORGAN, CZY TEŻ NIEOGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY JAK WYWODZI SKARŻĄCY W SKARDZE.

NA WSTĘPIE TEJ CZĘŚCI ROZWAŻAŃ NALEŻY PODKREŚLIĆ, W ŚLAD ZA DYREKTOREM IZBY SKARBOWEJ, BRAK KONSEKWENCJI SKARŻĄCEGO W WYKAZYWANIU CZASU (LICZONEGO W DNIACH) PRZEBYWANIA W NIEMCZECH I W POLSCE I CHARAKTERU TEGO POBYTU. INNE JEST STANOWISKO SKARŻĄCEGO WOBEC ORGANÓW PODATKOWYCH NIEMIECKICH A INNE WOBEC POLSKICH. BEZSPORNIE W PRZEDMIOTOWYM ROKU PODATKOWYM SKARŻĄCY BYŁ ZAREJESTROWANY JAKO PODATNIK PODLEGAJĄCY NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU NA TERENIE NIEMIEC, TAM TEŻ MIAŁ MIEJSCE ZAMIESZKANIA (WYNAJMOWAŁ MIESZKANIE), ORAZ SIEDZIBĘ PRACODAWCY I NIE UZYSKIWAŁ INNYCH DOCHODÓW KRAJOWYCH. DOPIERO W 2007 R., ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIE WOBEC NIEMIECKICH ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE NA TERENIE NIEMIEC PRZEBYWAŁ W OKRESIE NIEPRZEKRACZAJĄCYM 183 DNI, CO SKUTKOWAŁO ZWROTEM POTRĄCONEGO TAM PODATKU I WYŁĄCZENIEM Z ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 14 UST. 2 UMOWY Z DNIA 18 GRUDNIA 1972 R., MIĘDZY POLSKĄ RZECZPOSPOLITĄ LUDOWĄ A REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU W ZAKRESIE PODATKU OD DOCHODU I MAJĄTKU (DZ. U. Z 1975 R. NR 31, POZ. 163 ZE ZM.), W ZAKRESIE W JAKIM POZWALA NA OPODATKOWANIE W PAŃSTWIE W KTÓRYM PODATNIK ZAMIESZKUJE, DOCHODÓW Z TYTUŁU WYNAGRODZENIA OSIĄGNIĘTEGO W DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE (ZASADA WYŁĄCZNOŚCI OPODATKOWANIA).

PRZY CZYM NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE JAK WYNIKA Z MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE, W TYM Z PRZEDŁOŻONEGO PRZEZ SKARŻĄCEGO TJ. PISMO PRACODAWCY SKARŻĄCEGO Z 9 LIPCA 2008 R., I PISMO PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO Z 11 MARCA 2008 R., I 27 CZERWCA 2008 R., RÓWNIEŻ NA TERENIE POLSKI W PRZEDMIOTOWYM ROKU PODATKOWYM SKARŻĄCY PRZEBYWAŁ W OKRESIE NIEPRZEKRACZAJĄCYM 183 DNI I POBYT TEN MIAŁ CHARAKTER DELEGACJI SŁUŻBOWEJ W WYMIARZE 165 DNI.

NALEŻY RÓWNIEŻ PODNIEŚĆ, ŻE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO WSKAZAŁ, ŻE PRZEPIS ART. 14 UST. 1 W/W UMOWY POLSKO - NIEMIECKIEJ ZEZWALA JEDYNIE NA OPODATKOWANIE W NIEMCZECH WYNAGRODZENIA SKARŻĄCEGO ALE NIE WYŁĄCZA MOŻLIWOŚCI OPODATKOWANIA TYCH DOCHODÓW W POLSCE, ZWŁASZCZA JEŻELI NIE ZOSTAŁO ONO OPODATKOWANE W NIEMCZECH - SKARŻĄCEMU ZOSTAŁ ZWRÓCONY POBRANY W NIEMCZECH PODATEK CO JEST OKOLICZNOŚCIĄ BEZSPORNĄ.

SKORO W ŚWIETLE PRAWIDŁOWO I WYCZERPUJĄCO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO ORAZ PRZEPISÓW W/W UMOWY POLSKO - NIEMIECKIEJ Z 18 GRUDNIA 1972 R., DOPUSZCZALNE JEST OPODATKOWANIE WYNAGRODZENIA SKARŻĄCEGO W POLSCE, TO KOLEJNYM KROKIEM JEST KWESTIA USTALENIA RODZAJU OBOWIĄZKU PODATKOWEGO.

W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH WYSTĘPUJĄ W POLSCE DWA RODZAJE OBOWIĄZKÓW PODATKOWYCH NIEOGRANICZONY I OGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY, PRZY CZYM KRYTERIUM DECYDUJĄCYM O POWSTANIU PO STRONIE PODATNIKA NIEOGRANICZONEGO LUB OGRANICZONEGO OBOWIĄZKU PODATKOWEGO JEST MIEJSCE ZAMIESZKANIA I CZAS POBYTU MIERZONY LICZBĄ DNI CZASOWEGO POBYTU (KRÓCEJ LUB DŁUŻEJ NIŻ 183 DNI).

W PRZEDMIOTOWYM ROKU PODATKOWYM REGULACJE DOTYCZĄCE OGRANICZONEGO I NIEOGRANICZONEGO OBOWIĄZKU PODATKOWEGO ZOSTAŁY ZAWARTE W ART. 3 UST. 1 I 2A USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W MYŚL KTÓRYCH NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU PODLEGAJĄ OSOBY FIZYCZNE, KTÓRE MAJĄ MIEJSCE ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM POLSKI, KRYTERIUM MIEJSCA ZAMIESZKANIA BYŁO JEDYNYM CZYNNIKIEM DECYDUJĄCYM O RODZAJU OPODATKOWANIA.

MAJĄC ZATEM NA UWADZE POWYŻSZE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO, ZDANIEM SĄDU PRZYJĄŁ, IŻ SKARŻĄCY W 2003 R., PODLEGAŁ W POLSCE OGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU.

KONSEKWENCJĄ POWYŻSZEGO JEST ODMOWA ZASTOSOWANIA WOBEC SKARŻĄCEGO ZWOLNIEŃ PODATKOWYCH Z ART. 21 UST. 1 PKT 20 I PKT 81 P.D.O.F. ALBOWIEM, JAK SŁUSZNIE WYWIEDZIONO W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI PRZEPISY TE NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA W STANIE FAKTYCZNYM DOTYCZĄCYM SKARŻĄCEGO.

ART. 21 UST. 1 PKT 20 P.D.O.F., JAK WYNIKA Z JEGO LITERALNEGO BRZMIENIA MA ZASTOSOWANIE DO OSÓB POSIADAJĄCYCH W POLSCE NIEOGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY, PRZEBYWAJĄCYCH CZASOWO ZA GRANICĄ I OSIĄGANYCH TAM DOCHODY ZE STOSUNKU PRACY LUB STYPENDIÓW. ART. 21 UST. 1 PKT 81 P.D.O.F., RÓWNIEŻ WSKAZUJE W SWOJEJ TREŚCI, ŻE DOTYCZY OSÓB CZASOWO PRZEBYWAJĄCYCH ZA GRANICĄ I UZYSKUJĄCYCH TAM DOCHODY ......., SKARŻĄCY ZAŚ NIE PRZEBYWAŁ CZASOWO ANI NA LITWIE ANI W NIEMCZECH W ROZUMIENIU TYCH PRZEPISÓW I ZAISTNIAŁEGO PO STRONIE SKARŻĄCEGO STANU FAKTYCZNEGO.

RÓWNIEŻ ZARZUTY DOTYCZĄCE NIEZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 26 UST. 1 PKT 2 P.D.O.F., NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE.

JAK WYNIKA Z LITERALNEGO BRZMIENIA TEGO PRZEPISU, W PRZEDMIOTOWYM ROKU PODATKOWYM, USTAWODAWCA POZWALAŁ NA POMNIEJSZENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA O PONIESIONE PRZEZ PODATNIKA WYDATKI ZWIĄZANE ZE SFINANSOWANIEM SKŁADEK EMERYTALNO - RENTOWYCH, PRZY CZYM ODLICZENIA TE DOTYCZĄ SKŁADEK OKREŚLONYCH W PRZEPISACH O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH W ROZUMIENIU POLSKICH PRZEPISÓW, A ZATEM NIE DOTYCZYŁY NIEMIECKIEGO SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, CO CZYNI PRAWIDŁOWYM (NIE NARUSZAJĄCYM PRAWA) STANOWISKO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W ZAKRESIE ODMOWY ODLICZENIA OD PODATKU SKŁADEK UISZCZONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO W NIEMCZECH.

NIE ZMIENIA POWYŻSZEGO WSKAZYWANY PRZEZ SKARŻĄCEGO WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z 7 LISTOPADA 2007 R., ALBOWIEM JAK WYNIKA Z TREŚCI TEGO WYROKU DOTYCZY ON PODATNIKÓW OBJĘTYCH NIEOGRANICZONYM OBOWIĄZKIEM PODATKOWYM.

SYTUACJA SKARŻĄCEGO RÓŻNI SIĘ ZASADNICZO OD SYTUACJI OSÓB PODLEGAJĄCYCH W POLSCE NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU.

POSIADA ON MIEJSCE ZAMIESZKANIA W NIEMCZECH, JEST NIEMIECKIM REZYDENTEM (TAM PODLEGAŁ NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU), TAM OTRZYMAŁ WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ ŚWIADCZONĄ NA RZECZ NIEMIECKIEGO PRACODAWCY NA TERYTORIUM POLSKI, OD WYNAGRODZENIA TEGO NIEMIECKI PRACODAWCA POTRĄCIŁ SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE. DOCHÓD TEN POWINIEN ZOSTAĆ OPODATKOWANY W NIEMCZECH, A JEGO OPODATKOWANIE W POLSCE NA PODSTAWIE ART. 14 UST. 1 UMOWY MIĘDZY PODATKOWEJ JEST WYNIKIEM TYLKO I WYŁĄCZNIE DECYZJI PODATNIKA, TAK NALEŻY BOWIEM TRAKTOWAĆ ZŁOŻENIE PRZEZ NIEGO OŚWIADCZENIA PRZED NIEMIECKIMI WŁADZAMI PODATKOWYMI O POBYCIE NA TERENIE NIEMIEC W OKRESIE NIEPRZEKRACZAJĄCYM 183 DNI, CO SKUTKOWAŁO WYŁĄCZENIEM ZASTOSOWANIA ART. 14 UST. 2 UMOWY POLSKO - NIEMIECKIEJ, W ZAKRESIE W JAKIM POZWALA NA OPODATKOWANIE W PAŃSTWIE ZAMIESZKANIA DOCHODÓW Z TYT. WYNAGRODZEŃ OSIĄGNIĘTYCH W DRUGIM PAŃSTWIE.

WOBEC POWYŻSZEGO WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY, KTÓREGO KOGNICJA OGRANICZA SIĘ DO BADANIA ZASKARŻONYCH DECYZJI POD WZGLĘDEM ICH LEGALNOŚCI, A WIĘC ZGODNOŚCI Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM MATERIALNYM I PROCESOWYM, NIE STWIERDZAJĄC NARUSZENIA PRZY WYDANIU ZASKARŻONEJ DECYZJI PRAWA MAJĄCEGO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NA MOCY ART. 151 P.P.S.A, ORZEKŁ JAK W SENTENCJI.