Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 55/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2488/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2488/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił H. Spółce z o.o. z siedzibą w P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Sąd I instancji oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd nie może działać w tym zakresie za stronę.

Zdaniem Sądu, w toku postępowania wpadkowego skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, że w stosunku do niej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wobec czego nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na wskazane postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W., a także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia strona stwierdziła w szczególności, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie musi odnosić się wyłącznie do kwestii finansowych. Sąd, badając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, winien wziąć pod uwagę całokształt skomplikowanej sytuacji prawnej z jaką spółka ma do czynienia w przypadku ustawy o grach hazardowych, w związku z zadanym pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego – która znana jest Sądowi z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Należy wskazać, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Złożony przez spółkę w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sprowadzał się do ogólnych sformułowań, nieuprawdopodobnionych jakimikolwiek okolicznościami faktycznymi. Skarżąca wskazała, że na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej występuje ryzyko utraty jej płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody. Nie przedłożyła jednak jakichkolwiek dokumentów, odnoszących się w szczególności do jej sytuacji majątkowej, które uprawdopodabniałyby podnoszone twierdzenia. W tej sytuacji Sąd I instancji zgodnie z prawem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro do dnia rozpatrzenia wniosku skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności istotnych z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wbrew twierdzeniom strony wnoszącej zażalenie, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej kwestii wpadkowej okoliczność zawisłości przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy (sygn. akt P 4/14) zainicjowanej pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również zawieszenie postępowania głównego w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z uwagi na wspomniane pytanie prawne. Okoliczności stanowiące podstawę wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w żadnym zakresie nie odnoszą się do przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.