Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1259/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. G.o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty – kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 3 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – M. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Pismem z 30 czerwca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – M.G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.

W dniach 16 lipca i 19 sierpnia 2014 r. upoważniony przez pełnomocnika – aplikant adwokacki P. W. zapoznał się z aktami sprawy.

Pismem z 19 sierpnia 2014 r. pełnomocnik podtrzymał zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r., działający z upoważnienia adwokata M. G. , aplikant adwokacki podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte

w skardze oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Wyrokiem z 8 kwietnia 2015 r. Sąd oddalił wniesioną skargę.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej – "rozporządzenie").

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna wynosi

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji

w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł.

Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie.

Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.