Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 350/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 -3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "E." sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 233/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 16 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 233/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA") odrzucił skargę "E." spółka z o.o. w S. (dalej: "Spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie (dalej: "SKO") z dnia 16 stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia WSA wynika, że pismem z dnia 15 lutego 2017 r. Spółka wniosła do WSA skargę na wskazaną powyżej decyzję SKO. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 marca 2017 r. wezwano Spółkę do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 320 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono w dniu 13 marca 2017 r. Natomiast termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 20 marca 2017 r. W terminie do uiszczenia wpisu M. M. dokonał wpłaty w kwocie 100 zł tytułem "wpisu sądowego od skargi na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego dot. sygn. akt I SA/Sz 233/17 i I SA/Sz 234/ 17". WSA uznał, że kwota 100 zł została uiszczona w imieniu Spółki tytułem wpisu sądowego – po 50 zł do każdej ze spraw o wyżej wymienionych sygnaturach.

W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia WSA wskazał, że uiszczenie wpisu w innej wysokości niż należny jest traktowane na równi z jego nieuiszczeniem. Wobec tego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił skargę odrzucić.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wskazała, że uiściła wpis sądowy w kwocie 50 zł, ponieważ taka kwota była dla niej osiągalna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Spółce dnia 13 marca 2017 r. Wpis od skargi w sprawie nie został uiszczony w prawidłowej wysokości we wskazanym siedmiodniowym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Słusznie WSA zwrócił uwagę na fakt, iż uiszczenie wpisu w innej wysokości niż należny jest traktowane na równi z jego nieuiszczeniem. Ponadto Spółka nie zanegowała faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.