Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1062/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 51
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. staż. Renata Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę -


UZASADNIENIE

UZASADNIENIA

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] marca 2012r. - zaskarżoną skargą przez S. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] stycznia 2012r. o wprowadzeniu z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów miasta O. obrębu [...] polegających na:

1) ujawnieniu w miejsce działek: nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha - działki nr [...] o pow. [...] ha i działki nr [...] o pow. [...] ha;

2) wpisaniu, że działka [...] stanowi w udziałach 1/2 współwłasność S. S. i małżeństwa K. i S.S.;

3) pozostawienie wpisu dla działki nr [...], mianowicie iż jest ona w samoistnym posiadaniu Gminy O., a jako drogą - gospodaruje nią Zarząd Miasta O.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, stosując się do wytycznych zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 września 2006 r. i 22 stycznia 2009 r., podał iż w 2005 r. S. S., spadkobierca H. S. na mocy postanowienia z [...] kwietnia 2005 r., wniósł o ujawnienie H. S. jako wyłącznej właścicieli działek nr [...] i nr [...] opisanych na załączanej do wniosku mapie [...], wskazując iż na podstawie aktów notarialnych stała się ona właścicielką nieruchomości o pow. [...] m2, której część o pow. [...] m2 (tj. [...] m2 i [...] m2) znajduje się pod drogami.

Organ prowadzący ewidencję gruntów uwzględniając przedmiotowy wniosek czynnością materialno-techniczną wprowadził wnioskowaną zmianę, tj. ujawnił w ewidencji gruntów działkę nr [...] o pow. [...] m2 oraz działkę nr [...] o pow. [...] m2 i H. S. jako ich właścicielkę.

Następnie Starosta powziął wątpliwości co do prawidłowości wprowadzenia przedmiotowej zmiany, dlatego z urzędu wszczął postępowanie w sprawie zmiany wpisów w ewidencji gruntów i ujawnienia H. S. jako właścicielki działek nr [...] i nr [...].

Organ zauważył, iż ostateczną decyzją z [...] września 2006 r. Wojewoda [...] orzekł o nabyciu przez Powiat [...] z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod ulicę [...] oznaczoną w ewidencji jako działka nr [...] o pow. [...] m2. W związku ze zmianą stanu prawnego i koniecznością uwzględnienia tego w zapisach ewidencji gruntów, uznano prowadzone postępowanie w części dotyczącej terenu opisanego jako ww. działka za bezprzedmiotowe i decyzją nr [...] z [...] czerwca 2007r Starosta [...] umorzył wszczęte postępowanie w części dotyczącej działki nr [...]. Przedmiotowa decyzja wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna.

Obecnie prowadzone postępowanie dotyczyło wyłącznie prawidłowości wydzielenia z ul. [...] (dawnej działki nr [...]) działki nr [...] i ujawnienia, że jej właścicielką była H.S., a obecnie w wyniku spadkobrania jest S.S.

Jak wynika z opracowań geodezyjnych znajdujących się w aktach sprawy, tj. mapy [...] oraz [...] opisana w [...] nieruchomość o pow. [...] m2 była w ewidencji opisana jako działki nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, powierzchnia [...] m2 z działki nr [...] i powierzchnia [...] m2 z działki nr [...]. Z ww map wynika przy tym, iż działki nr [...] i [...] to drogi publicznie dostępne - ul. [...] i ul. [...].

Kwestia prawidłowości wykazania danych odnośnie ww nieruchomości w części znajdującej się pod ul. [...] (dawna działka nr [...]) rozstrzygnięta została decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] lutego 2012 r. będącą obecnie przedmiotem odrębnego postępowania odwoławczego.

W sprawie poza sporem pozostaje więc kwestia, iż część nieruchomości nabyta przez H. S. w 1944 r., a opisana w [...], o pow. [...] m2 znajduje się w ul. [...]. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy oceny czy ww teren stanowi jedną nieruchomość pozostającą we współwłasności czy też - jak twierdzi strona - składa się z dwóch nieruchomości, przy czym wyłączną własność S. S. stanowi część o pow. [...] m2.

Organ wskazał, iż w dniu [...] stycznia 1944 r. H. S. aktem notarialnym nabyła nieruchomość o pow. [...] m2 położoną O. przy ul. [...]. Następnie aktem notarialnym z [...] lipca 1944 r. sprzedała połowę tej nieruchomości A. C. Akt ten nie zawierał informacji o wydzieleniu ww połowy nieruchomości, jej powierzchni, czy położeniu. W materiale dowodowym znajduje się jedynie kopia podpisanego przez A. C. oświadczenia zawierającego bardziej szczegółowe dane o podziale ww nieruchomości. Następnie aktem notarialnym z [...] marca 1955 r. A. C. sprzedała niepodzielną połowę działki gruntu o powierzchni [...] m2 E. i J. S. W wyniku postępowań spadkowych i działu spadku E. S. stała się wyłączną właścicielką ww połowy przedmiotowej działki. Zaś aktem notarialnym [...] czerwca 1981 r. w wyniku kupna - sprzedaży właścicielami ww połowy zostało małżeństwo K. i S. S. Aktem notarialnym z [...] marca 2000 r. zniesiono powstałą w 1944 r. współwłasność w ten sposób, iż z powierzchni [...] m2 wydzielono działkę nr [...] o pow. [...] m2, której wyłączną właścicielką stała się H. S. oraz działkę nr [...] o pow. [...] m2, której właścicielami stało się małżeństwo K. i S. S. Akt ten nie zawierał jednak żadnych informacji odnośnie pozostałych "297" m2 nieruchomości będącej przedmiotem transakcji w 1944 r. Wszystkie te dokumenty złożono do Zbioru Dokumentów prowadzonego przez Sąd Rejonowy w O. za nr [...]. Następnie dla działek nr [...] i nr [...] założono odrębne księgi wieczyste:

- [...], w której jako właściciel ujawniony jest S. S. spadkobierca H. S.,

- [...] dla nieruchomości stanowiącej własność K. i S. S.

Wpisy w ewidencji w odniesieniu do działek nr [...] i [...] są zgodne z ww opisem zarówno co do powierzchni, jak i osób będących właścicielami i ta część nieruchomości pozostaje poza jakimkolwiek sporem i nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Inaczej jednak kształtuje się kwestia zapisów w ewidencji dotycząca części nieruchomości jaka pozostała w zbiorze dokumentów [...], a faktycznie leży w drogach przyległych do ww. działek.

Od chwili założenia ewidencji gruntów (na początku lat siedemdziesiątych) ani dla ul. [...] (działka nr [...]), ani ul. [...] (działka nr [...]) właściciel nie był ujawniony. Jedynie jako władającego wykazywano Zarząd Dróg Lokalnych Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. W wyniku modernizacji ewidencji gruntów i wprowadzenia zmian wynikających z przekształceń własnościowych i ujednoliceniu nazewnictwa w ewidencji wykazano m. in. działkę nr [...], dla której jako władającego (samoistnego posiadacza) wpisano Gminę O. i gospodarowanie Zarządu Miasta O. Drogi.

Analiza dokumentów zgromadzonych w sprawie wykazała brak podstaw do uznania, że nastąpił podział na pół (prawne wydzielenie części) nieruchomości [...] i wydzielenie działek. Twierdzenie strony, że taki podział miał miejsce nie znajduje poparcia w treści aktów notarialnych, w szczególności aktu z [...] lipca 1944 r. oraz aktu z [...] marca 2000 r. Logicznym jest, iż gdyby taki podział nastąpił w styczniu 1944 r., w akcie z [...] marca 1955 r. nie opisywałoby całej [...] m2 nieruchomości, a akt notarialny z [...] marca 2000 r. byłyby zbędny. Strona nie przedłożyła dokumentu zawierającego prawny opis granic takiego podziału. Dla ważności obrotu nieruchomościami wymagana jest forma aktu notarialnego, zaś prywatne oświadczenie stron z [...] lipca 1944 r. takiego charakteru nie ma. Uznano zatem, że nieruchomość pozostała w [...] po przeniesieniu działek nr [...] i [...] do odrębnych ksiąg wieczystych stanowi współwłasność w częściach równych S. S. i małżeństwa K. i S. S., a nie jak wskazuje skarżący składa się z dwóch odrębnych nieruchomości stanowiących odpowiednio własność jego i małżeństwa S.

W prowadzonym postępowaniu organ zastosował § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, który stanowi, że działką ewidencyjną jest ciągły obszar gruntu jednorodny pod względem prawnym. Obszar gruntu położony w ul. [...] oznaczony na mapie [...] nr [...] stanowi ciągły obszar gruntu uregulowany w [...]. Obejmuje on całą dotychczasową działkę nr [...] i część działki nr [...], dlatego wykazując ten obszar w rejestrze ewidencji jako działkę nr [...] utworzono również nową działkę nr [...] (ma ona bowiem inny obszar i granice niż dotychczasowa działka nr [...]; stanowi jej część pozostałą po oddzieleniu nieruchomości [...]). Natomiast zapisy właścicieli i władających (posiadaczy) nowo utworzonymi działkami wynikają:

- dla działki nr [...] - z treści aktów notarialnych złożonych w zbiorze dokumentów [...],

- dla działki nr [...] są tylko powtórzeniem dotychczasowych wpisów z ewidencji gruntów dla byłej działki nr [...] (uprzednio nr [...]), a wynikających z ustaleń stanu władania poczynionych przy zakładaniu i odnawianiu ewidencji gruntów.

W przedmiotowej sprawie organy (Starosta i organ odwoławczy) dały wyraz - wobec braku księgi wieczystej dla tego terenu - jak rozumieją treść aktów notarialnych złożonych do ww. zbioru dokumentów. Organ odwoławczy podzielił przy tym zdanie Starosty, iż właśnie błędną zmianą z 2005 r. wprowadzono do rejestrów ewidencji gruntów nieruchomość o pow. [...] m2, która prawnie nie istnieje.

S. S. w skardze wniósł o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. z [...] marca 2012 r. i decyzji Starosty Powiatowego w [...] z [...] stycznia 2012 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nieuwzględnienie przez organ oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2009 r. i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 września 2006 r.; art. 7 i art. 77 K.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, niewzięcie pod uwagę dowodów przedstawionych w sprawie, dowolność w ocenie materiału dowodowego i wysunięcie błędnych wniosków nie znajdujących oparcia w materiale dowodowym sprawy; art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przez wpisanie w ewidencji gruntów i budynków władającego, w sytuacji gdy z akt sprawy jasno wynika, że właścicielem jest skarżący.

W uzasadnieniu skargi skarżący zauważył, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie jasno wynika, że właścicielem obu działek oznaczonych obecnie numerami [...],[...],[...],[...],[...],[...] była H. S., na podstawie aktu notarialnego z [...] stycznia 1944 roku. Powierzchnia tej działki wynosiła [...] m2. Zabudowaną połowę tej działki o powierzchni [...] m2, aktem notarialnym z dnia [...] lipca 1944 r., H. S. zbyła na rzecz A. C. W wyniku tej transakcji sprzedaży powstały dwie odrębne nieruchomości o powierzchni [...] m2, stanowiące dwa odrębne przedmioty własności tj. działki [...] i [...], obecnie:

[...]) nr [...],[...] (ul. [...]) i [...] (ul. [...]) - obecnie własność S. S.;

[...]) nr [...],[...] (ul. [...]),[...] (ul. [...]) - obecnie własność małż. S., na podstawie aktów notarialnych z [...] marca 1955 r. i [...] czerwca 1981 r. Od aktu notarialnego z [...] lipca 1944 r. H. S. (a wiec i jej spadkobierca - S. S.) przestała być właścicielem działek obecnie o numerach: [...],[...] i [...]. Z materiału zgromadzonego w sprawie jasno więc wynika, że H. S. była jedynym właścicielem działki o powierzchni [...] m2. Zabudowaną połowę tej działki o powierzchni [...] m2, aktem notarialnym z [...] lipca 1944 r. H. S. zbyła na rzecz A. C. W wyniku tej transakcji sprzedaży powstały dwie odrębne nieruchomości o powierzchni [...] m2, stanowiące dwa odrębne przedmioty własności, tj. działki [...] i [...]. Obecnie położona przy ul. [...] nieruchomość H. S. posiada nr ew. [...], powierzchnia tej działki wynosi [...] m2, bowiem [...] m2 zabrano na drogę powiatową (część gruntu oznaczona nr [...]), a [...] m2 H. S. udostępniła w ramach stosunków sąsiedzkich jako pas przechodu (część gruntu oznaczona nr [...]). Stan faktyczny działek potwierdza mapa sytuacyjna sporządzona dla celów sądowych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy podkreślił, że wpis władającego o treści " Zarząd Dróg Lokalnych Prezydium Miejskiej Rady Narodowej" został do ewidencji gruntów w odniesieniu do działki nr [...] wprowadzony przy zakładaniu tej ewidencji dla miasta O. na początku lat siedemdziesiątych. Z kolei wpis władającego zgodnie z decyzją Starosty dotyczy jedynie nowopowstałej działki nr [...], która jest częścią dawnej działki [...], powstałej po odłączeniu od niej terenów uregulowanych w innych dokumentach, w tym także terenu opisanego w [...]. Granice tej działki wyznaczają zatem teren pod częścią ulicy o nieuregulowanym (nieznanym organowi ewidencyjnemu, w świetle posiadanych przez ten organ dokumentów) stanie prawnym i wpis władającego w odniesieniu do tego terenu pozostawiono na mocy art. 51 Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zarzut skarżącego w tym zakresie jest zatem całkowicie chybiony, gdyż wpis władającego dotyczy części terenu ul. [...], poza granicami obszaru uregulowanego w - przytoczonych w decyzji - aktach notarialnych z lat 1944 - 2000 i jest jedynie powieleniem wpisu powstałego w 1972 r., a następnie powtórzonego przy odnawianiu ewidencji gruntów (przy uwzględnieniu zmian podmiotów gospodarujących i zarządzających drogami publicznymi). Władającego nie wpisano do nowopowstałej działki nr [...], której teren jest uregulowany w [...], a której współwłaścicielem jest S. S.

Dalej organ nie podziel opinii skarżącego, co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji, iż dokumenty znajdujące się w [...] dotyczą dwóch odrębnych nieruchomości utworzonych w roku 1944. Dokumenty te opisują jedną nieruchomość stanowiącą jedynie współwłasność.

W załączniku do protokołu rozprawy z 24 września 2012r. skarżący podniósł, że w wyniku aktu notarialnego z [...] lipca 1944r. dokonano podziału nieruchomości o powierzchni [...] m2 na dwie działki, w materiale dowodowym znajduje się bowiem oświadczenie stron umowy, że przedmiotem sprzedaży jest połowa działki o powierzchni [...] m2. Kolejne akty zostały sporządzone błędnie. Dalej akt notarialny z [...] marca 2000r. nie zawiera informacji odnośnie pozostałych "297" m2 nieruchomości. Brak adnotacji nie może być podstawą dla ustalenia przez organ, że dla działki nr "[...] " osoba właściciela jest nieznana i wpisania Gminy O. jako władającego. Decyzja organu o pozostawieniu wpisu Gminy O. jako władającego działką nr "[...] " jest sprzeczna ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami i narusza własność skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) - zwanej dalej: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] marca 2012r. i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty Powiatu [...] z [...] stycznia 2012r. są zgodne z prawem.

W wyniku analizy akt sprawy oraz kontroli zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez jej uchylenie, w tym więc i art. 153 P.p.s.a. Innymi słowy Sąd w dokonanej decyzją z [...] stycznia 2012r. zmianie istniejącego w ewidencji gruntów i budynku wpisu nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości. Z akt sprawy wynika, że:

1) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] stycznia 1944r. H. S. nabyła działkę o powierzchni [...] m2 położoną przy ul. [...] w P., dla której Państwowe Biuro Notarialne w O. prowadziło Zbiór Dokumentów "[...] ";

2) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] lipca 1944r. H. S. sprzedała niepodzielną połowę ww działki wraz z drewnianym obmurowanym domem mieszkalnym i z ogrodzeniem A. C.;

3) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] marca 1955r. A. C. całą opisaną w pkt 2 połowę działki o powierzchni [...] m2 sprzedała E.S.;

4) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] maja 1981 r. E. S. sprzedała K. i S. S. udział wynoszący Va część działki opisanej w § 1 aktu. W akcie tym zapisano, że z wypisu z rejestru gruntów z 16 września 1980r. wynika, iż opisana na wstępie działka oznaczona w ewidencji nr [...] i [...] zawiera aktualnie [...] m2 powierzchni; E. S. użytkuje działkę nr ew. [...]. Natomiast brak informacji odnośnie pozostałej powierzchni, czyli brakującej do [...] m2;

5) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] czerwca 1981 r. przeniesiono własność połowy wyżej opisanej nieruchomości;

6) aktem notarialnym Nr rep. [...] z [...] marca 2000 r. zawartym pomiędzy H. S. a K. i S. S. zniesiono współwłasność zabudowanej nieruchomości położonej przy ul. [...] w O. o powierzchni [...] m, stanowiącej działki o nr [...] i [...] w obrębie [...], dla której Sąd Rejonowy w O. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi zbiór dokumentów rep. [...]., w ten sposób, że H.S. nabyła zabudowaną działkę nr [...] o powierzchni [...] m2 a małżonkowie S. nabyli działkę nr [...] o powierzchni [...] m. Z aktu tego wynika też informacja, że po odnowieniu ewidencji gruntów powierzchnia nieruchomości wynosi [...] m2 a nie [...] m2; 7) dla działek nr [...] i [...], czyli powierzchni [...] m2 założono odrębne księgi wieczyste, natomiast część nieruchomości nabyta przez H. S. w 1944r. i opisana w [...] o powierzchni [...] m2 znajduje się w ul. [...].

Powyższe dowodzi, iż:

- po pierwsze nie można podzielić twierdzenia skarżącego, iż w wyniku transakcji sprzedaży dokonanej aktem notarialnym z [...] lipca 1944 r., kiedy to H. S. zbyła na rzecz A. C. połowę nieruchomości o powierzchni [...] m2, de facto dokonano podziału nieruchomości na dwie odrębne działki, zatem kolejne umowy zawierane w formie aktów notarialnych zawierały błąd mówiący o "niepodzielnej połowie działki gruntu o powierzchni [...] m2. Oświadczenie stron ówczesnej umowy, na które powołuje się skarżący, nie miało bowiem żadnej mocy prawnej wobec umowy sprzedaży zawieranej w formie aktu notarialnego. W tym zakresie należy podzielić stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Do zniesienia współwłasności nieruchomości i to w zakresie powierzchni [...] m2 w przepisanej prawem formie doszło dopiero na mocy aktu notarialnego z [...] marca 2000r. Pozostała zatem w [...], po przeniesieniu działek nr [...] i [...] do odrębnych ksiąg wieczystych, nieruchomość stanowiła współwłasność H.S. i małżeństwa S., a obecnie stanowi współwłasność skarżącego i małżeństwa S., a nie jak wywodzi skarżący składa się z dwóch odrębnych nieruchomości stanowiących odpowiednio własność jego i małżeństwa S.. Obszar gruntu położony w ul. [...] oznaczony w opracowaniu przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stanowi ciągły obszar gruntu uregulowany w [...] o powierzchni [...] ha. Obejmuje on dotychczasową działkę [...] o powierzchni [...] ha i część działki [...], tj. powierzchnię [...] ha. Z kolei to wiąże się z wykazaniem w rejestrze nowej działki nr [...] o powierzchni [...] ha (stanowiącej pozostałą część działki [...], której teren nie jest uregulowany w [...]). Innymi słowy, z kontrolowanych w sprawie decyzji i materiału dowodowego stanowiącego podstawę do ich wydania wynika, że działka [...] o powierzchni [...] ha weszła w skład nowopowstałej działki [...] i mówiąc obrazowo - działka ta jako usytuowana na wysokości działki skarżącego o nr [...] i działki państwa S. o nr [...] stanowi współwłasność skarżącego w udziale i państwa S. w udziale 1/4; - po drugie błędne jest stanowisko strony skarżącej, że brak adnotacji w akcie notarialnym był podstawą dla ustalenia przez organ, że dla części nieruchomości w postaci działki [...] o powierzchni [...] m2 właściciel jest nieznany i fakt ten był podstawą

wpisania Gminy O. jako władającego. Z pkt 2 decyzji o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków Starosty Powiatowego w O. z [...] stycznia 2012r. wynika, że Gminę O. - jako samoistnego posiadacza - wpisano do działki nr [...] obręb [...] (stanowiącej część działki [...]), a nie jak twierdzi skarżący do dawnej działki [...], czy nowopowstałej działki nr [...], której współwłaścicielem była H. S., a obecnie jest skarżący. Wpis władającego dotyczy więc nowopowstałej działki nr [...], która jest częścią działki [...], powstałą po odłączeniu od niej terenów uregulowanych w innych dokumentach, w tym także terenu opisanego w [...]. Granice działki [...] - jak zauważył organ w odpowiedzi na skargę - wyznaczają teren pod częścią ul. [...] o nieuregulowanym stanie prawnym, dlatego wykazywanie władającego dalej znajduje umocowanie w art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W świetle przedstawionych wywodów wydzielenie i wpisanie jako wyłącznego właściciela działki nr [...] skarżącego w 2005r. do ewidencji gruntów i budynków, doprowadziło do stworzenia przez organ ewidencji gruntów stanu prawnego nie znajdującego oparcia w dokumentach przez niego posiadanych i wymagało skorygowania, czego konsekwencją są wydane w sprawie decyzje, uznane przez Sąd za zgodne z prawem.

W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.