Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 93/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Asesor WSA Katarzyna Matczak (Spr.) Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 6 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Rady Miejskiej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia "[...]" r. w sprawie dodatkowego oznaczenia taksówek osobowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w E., działając na podstawie § 24 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2003r. Nr 32, poz. 262), podjęła w dniu 27 listopada 2003r. uchwałę Nr "[...]" w sprawie dodatkowego oznaczenia taksówek osobowych w E. § 6 tej uchwały stanowi, że "uchwała wchodzi w życie z dniem uchwalenia."

Wojewoda, działając na podstawie art. 91 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 29 grudnia 2003r. Nr "[...]" stwierdził nieważność uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w E. z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie dodatkowego oznaczenia taksówek osobowych.

W motywach rozstrzygnięcia wyjaśniono, iż akty prawa miejscowego, a takim jest podjęta przez Radę Miejską w E. uchwała ustalająca dla nieokreślonej liczby osób konieczność dodatkowego oznakowania taksówek osobowych, stosownie do art. 42 ustawy o samorządzie gminnym podlega ogłoszeniu na zasadach i w trybie określonym ustawą z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. Nr 62, poz. 718, ze zm.). Zgodnie zaś z art. 13 pkt 2 tej ustawy akty prawa miejscowego stanowione przez organy gminy ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym, przy czym akty takie wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt określa termin dłuższy. Zapis § 6 powołanej uchwały pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi wejścia w życie przepisów powszechnie obowiązujących. Ponieważ wejście w życie aktu normatywnego przekłada się na ważność aktu jako całości należało stwierdzić nieważność całej uchwały. Dodatkowo wskazano, iż stosownie do zasad techniki prawodawczej rada gminy może podjąć stosowną uchwałę w sprawie przekazanej do jej kompetencji, wyłącznie jednak działając na mocy upoważnień wynikających z ustaw. Właściwą podstawę prawną podjętej uchwały winien stanowić zatem art. 15 ust. 7 ustawy-z dnia 15 listopada 1984r. Prawo przewozowe (Dz.U. z 2000r. Nr 50, poz. 601).

Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożyła Rada Miejska w E. działając poprzez Wiceprzewodniczącego Rady podnosząc, że podjęta uchwała jest skierowana do ściśle określonej grupy mieszkańców E. i tym samym nie ma charakteru generalnego, nie

podlega wobec tego publikacji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej wobec braku podstaw do uznania uchwały za akt normatywny o charakterze generalnym fakt braku jej opublikowania nie narusza przepisów ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, bądź oddalenie. Zarzucił, iż stosownie do art. 98 ust. l i 3 ustawy o samorządzie gminnym gmina, której interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone rozstrzygnięciem nadzorczym wojewody może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni, przy czym podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę będącą następnie przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody. Uprawnionym do wniesienia skargi jest gmina, zatem skargę winna złożyć osoba uprawniona do reprezentacji gminy na zewnątrz tj. burmistrza miasta lub jego pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w E., przy czym sama Rada Miejska w E. nie posiada zdolności sądowej i tym samym uprawnienia do wniesienia skargi. W dalszym ciągu organ podtrzymał stanowisko w kwestii konieczności publikacji uchwały w wojewódzkim dzienniku urzędowym z uwagi, iż stanowi ona akt prawa miejscowego i jest skierowana do nieograniczonego osób.

W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 6 lipca 2004r. skarżący poinformował, iż skargę w przedmiotowej sprawie złożyła Gmina - Miasto E., przesłano także Uchwałę Nr "[...]" Rady Miejskiej w E. z dnia 19 lutego 2004r. w sprawie zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcia Wojewody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu wobec wniesienia jej przez nieuprawnioną stronę.

Zgodnie z art. 98 ust. l i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) do złożenia skargi na rozstrzygniecie organu nadzorczego uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.

Jak z powyższego wynika skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest wnieść gmina. Ze skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Olsztynie wynika natomiast, że została ona złożona przez Radę Miejską w E.

reprezentowaną przez Wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej. Nie sposób zatem uznać, że wniesiona została przez uprawniony do jej złożenia organ. Stosownie bowiem do zapisów ustawy o samorządzie gminnym do reprezentowania gminy na zewnątrz i kierowania bieżącymi sprawami gminy upoważniony jest wójt - art. 31 tej ustawy. Zatem to wójt -odpowiednio burmistrz, prezydent - są organami uprawnionymi do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody w imieniu gminy. W rozpatrywanej sprawie w imieniu Gminy Miejskiej E. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 29 grudnia 2003r. winien wnieść skargę Prezydent Miasta E.

W tym miejscu wskazać należy, iż problematyka reprezentacji gminy dotyczy zarówno jej sfery działania publicznoprawnej jak i cywilnoprawnej. Problem reprezentacji cywilnoprawnej został uregulowany art. 46 tej ustawy, zatem art. 31 odnosi się w szczególności do stosunków publicznoprawnych gminy. Z tego też powodu to wójt (burmistrz, prezydent) jest zobowiązany do podpisywania każdego pisma procesowego gminy w sprawie toczącej się przed sadem administracyjnym (por. W. Kisiel: Ustrój samorządu terytorialnego w Polsce, Warszawa 2003, s!98).

W przedmiotowej sprawie nie ma wpływu na zakres reprezentacji gminy zapis uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w E. z dnia 19 lutego 2004r. w sprawie zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody, który w § 2 stanowi o udzieleniu pełnomocnictwa do wniesienia skargi Przewodniczącemu Rady Miejskiej w E., gdyż jedynie hipotetycznie dopuszczając możliwość wniesienia skargi przez radę gminy pełnomocnictwo udzielone przez nią zostało jej przewodniczącemu, zaś z pieczątki widniejącej pod skargą z dnia 23 stycznia 2004r. wynika, że została ona podpisana przez Wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej, a zatem osobę, która nie mogła legitymować się nawet udzielonym jej w tej sprawie pełnomocnictwem.

Nadto wskazać należy, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone podjęciem uchwały przez organ, którego uchwała została objęta rozstrzygnięciem nadzorczym, w przedmiocie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody. Stosownie do ugruntowanego już stanowiska sądowo-administracyjnego brak takiej uchwały może być uzupełniony przez późniejsze podjęcie uchwały przez ten organ gminy w tym przedmiocie tylko w przypadku, jeżeli nastąpiło ono w 30-dniowym terminie do wniesienia skargi, a uchwała została przesłana sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1996r. sygn. SA/Wr 3040/93, opubl. OSS 1997, nr 2 poz. 51, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13

sierpnia 1991r. sygn. SA/Wr 673/91,opubl. OSP 1992, nr 12, poz. 185). W niniejszej sprawie chwała Nr "[...]" Rady Miejskiej w E. z dnia 19 lutego 2004r. podjęta została po upływie 30-dniowego terminu do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody w dniu 29 grudnia 2003r., gdyż doręczone ono zostało Przewodniczącemu Rady w dniu 31 grudnia 2003 r.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało odrzucić.