Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1068/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, 3 i 4, art. 1, art. 7 ust. 2
journal: Dz.U. 1984 nr 5 poz 24
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe.
article: art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 127 poz 1066
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego [...] na odmowę udzielenia przez Zarząd [...] Polskiego Związku [...] w L.informacji prasowej I. uchyla zaskarżoną odmowę udzielenia informacji prasowej; II. zasądza od Zarządu [...] Polskiego Związku [...] w L. na rzecz P. G.- redaktora naczelnego [...] kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. G. - redaktor naczelny dziennika "Ł." wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. zwrócił się do Zarządu Okręgowego X. w L. (dalej Zarządu Okręgowego X.), na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm., dalej u.p.p.), z prośbą o udzielenie informacji:

1) w jaki sposób została rozpatrzona "Deklaracja członkowska X. osoby fizycznej" złożona wraz z wpłatą należnego wpisowego przez M. F.;

2) w jakiej dacie wymieniona deklaracja wpłynęła do Zarządu Okręgowego X;

3) w jakiej dacie Zarząd Okręgowy X. otrzymał wpłatę wpisowego.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie, Przewodniczący Zarządu Okręgowego X. wystosował do wnioskodawcy pismo z dnia [...] października 2012 r., w którym wskazał, że żądane informacje nie mogą zostać udzielone bowiem dotyczą one osoby fizycznej, zaś ich udzielenie narusza prawo do ochrony prywatności i danych osobowych, a brak jest zgody danej osoby na udzielenie tego rodzaju informacji.

Po uprzednim wezwaniu Zarządu Okręgowego X. do usunięcia naruszenia prawa (pismem z dnia [...] października 2012 r.), redaktor naczelny dziennika "Ł." wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na odmowę udzielenia informacji prasowej zawartą w piśmie z dnia [...] października 2012 r., zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą okoliczności odmowy udzielenia informacji prasowej oraz art. 4 ust. 3 tej ustawy, poprzez niezachowanie wymagań jakie powinna spełniać odmowa udzielenia informacji prasowej w postaci wskazania powodów odmowy i zwłokę w jej udzieleniu.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Zarządu Okręgowego X. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wskazał, że wniosek z dnia [...] października 2012 r. stanowi powielenie żądania udzielenia informacji prasowej zawartego w piśmie strony z dnia [...] września 2012 r., na które została udzielona odpowiedź. Odpowiedź z dnia [...] października 2012 r. jest natomiast analogiczna jak udzielona wcześniej. Dodał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało doręczone do Zarządu Okręgowego [...], a nawet gdyby wpłynęło to nie może ono zostać uznane za wniosek o sporządzenie odmowy na piśmie zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. Oznacza to, że w sprawie nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia odrzucenie wniesionej skargi.

Na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sąd postanowił dopuścić S. P. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego.

Wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 49/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił odmowę udzielenia przez Zarząd Okręgowy X. w L. P. G. - redaktorowi naczelnego dziennika "Ł." informacji prasowej żądanej we wniosku z dnia [...] października 2012 r.

Powyższy wyrok został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2013 r., I OSK 1327/13, a sprawa przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wyroku sąd odwoławczy wskazał, że w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w charakterze pełnomocnika skarżącego P. G. został dopuszczony do udziału w sprawie S. P., który, nie będąc wówczas pracownikiem Dziennika "Ł.", nie mógł występować w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego.

Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. pełnomocnik Zarządu Okręgowego X. w L. przyznał, że S. P. łączy stosunek pracy z Dziennikiem "Ł." od dnia [...] kwietnia 2013 r.

Rozpatrując sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona odmowa udzielenia informacji prasowej została wydana z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, co miało wpływ na wynik sprawy.

W myśl art. 1 u.p.p., prasa, zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o udzielenie przedmiotowych informacji został złożony przez podmiot należący do kategorii pojęciowej "prasa", zdefiniowanej w art. 7 ust. 2 u.p.p. Tym samym podmiot ten uprawniony był do złożenia skargi w trybie przepisów tej ustawy, która w art. 4 ust. 4 dopuszcza taką możliwość w określonych sytuacjach.

Jednakże, jak stanowi art. 4 ust. 1 u.p.p., przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów, informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności.

W przypadku odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy (art. 4 ust. 3 u.p.p.).

Podmiotem, którego dotyczy powyższa regulacja, jest niewątpliwie X. Nie jest on zaliczany do sektora finansów publicznych, jak również będąc podmiotem zrzeszającym osoby fizyczne i prawne, które czynnie uczestniczą w ochronie i rozwoju populacji zwierząt łownych oraz działają na rzecz ochrony przyrody (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.), nie działa w celu osiągnięcia zysku. Stanowisko to, wyrażone wielokrotnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, dotyczy również zarządów okręgowych tego Związku (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r., I OSK 735/06, wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., II SA/Wa 1767/07, wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 października 2012 r., II SA/Lu 372/12 - niepublikowane).

Na X. spoczywa zatem obowiązek udzielania prasie informacji o swej działalności, z wyjątkiem odmowy dokonanej ze względu na przeszkody wskazane w art. 4 ust. 1 in fine u.p.p. Stąd odmowa udzielenia informacji prasowej jest możliwa tylko wówczas, gdy żądana informacja objęta jest ustawową tajemnicą i gdy jej udzielenie naruszyłoby prawo do prywatności.

Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, co oznacza, że podjęta przez Zarząd Okręgowy X. odmowa udzielenia informacji jest wadliwa.

Podmiot zobowiązany, odmawiając w całości uwzględnienia żądania udzielenia informacji prasowej zawartego we wniosku z dnia [...] października 2012 r., uzasadnił to tym, że żądane informacje nie mogą zostać udzielone ze względu na ochronę danych osobowych oraz prawa do prywatności. Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić.

Prawo do prywatności jest jednym z podstawowych praw uregulowanych przez Konstytucję RP (rozdział II Konstytucji RP). W szczególności prawo to określa art. 47 Konstytucji RP, stanowiąc, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Wprawdzie pojęcie prawa do prywatności nie zostało zdefiniowane w żadnym akcie prawnym, jednak powszechnie przyjmuje się, że jest to prawo do utrzymania swoich danych oraz osobistych zwyczajów i zachowań w tajemnicy. Obejmuje zatem życie rodzinne i sąsiedzkie, relacje w gronie przyjaciół, a także przekonania religijne oraz światopogląd.

Nie można zatem uznać, że udzielenie informacji na temat sposobu rozstrzygnięcia wniosku danej osoby przez Zarząd Okręgowy X., daty złożenia wniosku oraz opłaty wpisowej, narusza prawo do prywatności tej osoby. Rozpatrzenie wniosku z całą pewnością mieści się w pojęciu "działalności" podmiotu, jakim posługuje się art. 4 ust. 1 u.p.p. Pojęcie to odnosi się bowiem do każdej sfery działań podmiotu, tj. ustawowej i statutowej, w tym właśnie dotyczących składania i rozpatrywania deklaracji osoby ubiegającej się o przyjęcie do X. (§ 7 Statutu X.) oraz organizacyjnej. Udzielenie żądanych informacji nie wiązało się również z koniecznością ujawnienia danych osobowych podmiotu lub danych dotyczących jego życia prywatnego. W sprawie chodziło wyłącznie o wskazanie dat i czynności, jakie podjął podmiot zobowiązany. Udzielenie odpowiedzi na te kwestie nie narusza zatem prawa do prywatności. Stanowi pytanie dotyczące "działalności" X., a zatem podlega w świetle art. 4 ust. 1 u.p.p. udostępnieniu.

Zarząd Okręgowy X. był podmiotem zobowiązanym do merytorycznego załatwienia wniosku strony skarżącej zawierającego pytania o informacje, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.p.p. Tym samym chybiona jest argumentacja Zarządu Okręgowego X., że udostępnienie w trybie zapytania prasowego żądanych informacji, naruszałoby prawo do prywatności i ochrony danych osobowych.

Zaskarżona odmowa została wydana z naruszeniem art. 4 ust. 1 u.p.p., co skutkuje uchyleniem zaskarżonego aktu. To z kolei powoduje konieczność ponownego rozpoznania wniosku redaktora naczelnego przez jego adresata - Zarząd Okręgowy X. i udzielenia żądanej informacji.

Biorąc powyższe pod uwagę, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.

O kosztach sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 209 tej ustawy.