Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2388/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędziowie sędzia SO del. Aleksandra Westra sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] lipca 2018 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie po rozpatrzeniu zażalenia "[...]" Sp. z o.o. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw, z art. 144 k.p.a., utrzymało w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] znak: [...] ([...]) z [...] sierpnia 2017r. o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z [...] kwietnia 2016r. Spółka "[...]" Sp. z o.o. wystąpiła o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie wolnostojącego podświetlanego nośnika reklamowego o całkowitej wysokości 8,9 m w postaci dwóch tablic reklamowych (w układzie V) na działce o nr ewidencyjnym [...] z obrębu 4-06-30 przy ul. [...] [...] z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego osiedla "[...]" zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy [...] Nr XXXIX/517/01 z dnia 30 marca 2001r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 115, poz. 1530 zw. dalej Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego). Do wniosku załączone zostało m.in. postanowienie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.[...] nakładające na Spółkę obowiązek przedstawienia organowi nadzoru budowlanego zaświadczenia Prezydenta m. [...] o zgodności budowy przedmiotowego nośnika reklamowego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2016r. organ I instancji odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z zapisami ww. planu miejscowego, działka przeznaczona jest pod:

- Tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...],

- Terenu trasy metra "KM",

- Terenu zabudowy usługowo - mieszkaniowej "UM".

Z wydruku z systemu GEO-MAP oraz z wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że przedmiotowy nośnik reklamowy usytuowany jest na terenie przeznaczonym pod trasę komunikacyjną ul. [...] G. Dla terenów tras komunikacyjnych (§ 15) obowiązuje zaś nakaz wyburzenia obiektu istniejących w liniach rozgraniczających ulic. Do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania. Dotyczy to obiektów powstałych przed wejściem w życie planu. Z dokumentacji przedłożonej przez inwestora (postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 20 16r.) wynika, że obiekt powstał w 2008r. czyli w trakcie obowiązywania niniejszego planu. W granicach dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, w zakresie uzgodnionym z zarządcą drogi i uwzględniającą wymogi określone w ustawie o drogach publicznych z dnia [...] marca 1985r. Nośnik reklamowy nie jest zaś ani siecią, ani urządzeniem infrastruktury technicznej. W odniesieniu do powyższego budowa wolno stojącego podświetlanego nośnika reklamowego o całkowitej wysokości 8,9 m w postaci dwóch tablic reklamowych (w układzie V) na dz. nr ew. [...] z obr. 4-06-30 przy ul. [...] [...] w miejscu, w którym jest on obecnie usytuowany, jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016r. zażalenie złożył wnioskodawca, zarzucając organowi błędną wykładnię postanowień § 15 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. Nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że organ I instancji nie przeanalizował możliwości wydania żądanego zaświadczenia w kontekście postanowień § 15 pkt 3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zgodnie z którym do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania, jak również w kontekście § 15 pkt 5 Planu, który stanowi, że zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu nie związana z realizacją urządzeń komunikacyjnych musi uwzględniać wymogi określone w ustawie o drogach publicznych. Organ I instancji winien zatem przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające celem ustalenia zgodności z ustaleniami ww. Planu.

Następnie postanowieniem znak: [...] ([...]) z dnia [...] sierpnia 2017r., wydanym z upoważnienia Zarządu Dzielnicy [...] m.[...], organ ponownie odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że w nawiązaniu do zapisów § 15 pkt 2, 3 i 5 Planu przeprowadził postępowanie wyjaśniające, głównie w celu sprawdzenia, jak był zagospodarowany obszar, na którym usytuowana jest tablica reklamowa, której dotyczy postępowanie, przed wejściem w życie Planu. Z danych uzyskanych z archiwum wynika, że przed dniem 30 marca 2003r. na przedmiotowy teren nie zostało wydane pozwolenie na budowę nośnika reklamowego. W dniu 14 lipca 2016r. organ wystąpił do wnioskodawcy o wskazanie, czy posiada dokumenty potwierdzające, że przed dniem wejścia w życie obowiązującego Planu były legalnie usytuowane nośniki reklamowe. Jednak do dnia wydania postanowienia nie przedstawiono takiej dokumentacji. Zebrane informacje pozwalają zaś stwierdzić, że teren, na którym obecnie znajduje się nośnik reklamowy, przed dniem wejścia w życie obowiązującego planu miejscowego, nie był zagospodarowany w ten sam sposób, czyli nie ma możliwości, aby wolno stojący podświetlany nośnik reklamowy mógł być zakwalifikowany do "dotychczasowego zagospodarowania", w którym mowa w § 15 pkt 3 i 5 Planu. W związku z powyższym oraz w nawiązaniu do § 15 pkt 2 Planu, organ ponowme odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Na postanowienie to zażalenie złożył wnioskodawca, podnosząc, że organ I instancji wadliwie ustalił usytuowanie przedmiotowego nośnika reklamowego na terenie tras komunikacyjnych "K", podczas gdy przedmiotowy nośnik jest usytuowany na terenie zabudowy usługowej z zabudową mieszkaniową, oznaczonym symbolem "UM". W ocenie Spółki organ I instancji nie wyjaśnił również stanu faktycznego sprawy poprzez zaniechanie uzyskania odpowiedzi na pismo do Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...] lipca 2016r. w sprawie zgodności lokalizacji nośnika reklamowego z wymogami ustawy o drogach publicznych. Organ I instancji naruszył § 9 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, poprzez jego niezastosowanie, oraz § 15 tego Planu przez jego błędne zastosowanie i wykładnię. Organ I instancji naruszył art. 4 ustawy - Prawo budowlane, oraz art. 32 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa i prawa do równego traktowania przez władze publiczne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę wskazało, że z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy - wydruk z systemu GEO-MAP (k.30) oraz wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k.33-39) i rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (k.31 - 32) wynika, że działka o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest na terenie przeznaczonym pod:

- Tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...],

- Terenu trasy metra "KM",

- Terenu zabudowy usługowo - mieszkaniowej "UM".

Natomiast nośnik reklamowy położony jest na terenie oznaczonym jako tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...].

Zgodnie z postanowieniami § 15 tego Planu, na terenach tras komunikacyjnych, oznaczonych symbolem K obowiązują następujące zasady zagospodarowania:

1) adaptuje się istniejący układ drogowy, z wyjątkiem:

- zachodniego odcinka ulicy [...], w związku z projektowaną reali

Trasy [...]

- północnego odcinka ul. [...] i sposobu jej powiązania z ul. [...]

2) przeznacza się do wyburzenia obiekty istniejące w liniach rozgraniczających ulic;

3) do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania;

4) w granicach dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, w zakresie uzgodnionym z zarządcą drogi;

5) zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu nie związana z realizacją urządzeń komunikacyjnych musi uwzględniać wymogi określone w ustawie o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r. (Oz.U. Nr 14, poz. 60).

Kolegium podzieliło więc stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że budowa wolnostojącego podświetlanego nośnika reklamowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] [...] w miejscu, w którym jest on obecnie usytuowany, jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego a zatem brak jest podstaw do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskodawcę.

Kolegium wskazało, że zgodnie z postanowieniami § 15 pkt 2 Planu, obiekty istniejące w liniach rozgraniczających ulic przeznacza się do wyburzenia. Przedmiotowy nośnik reklamowy został posadowiony w liniach rozgraniczających ul. [...], na terenie oznaczonym na Planie jako "K" - ul. [...].

Organ wskazał również, że zgodnie z planem do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania (§ 15 pkt 3 Planu), tj. sposób zagospodarowania istniejący przed wejściem w życie Planu.

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego zdanie organu nie daje zaś podstaw do uznania, aby przedmiotowy nośnik reklamowy istniał przed wejściem w życie Planu (tj. przez dniem 20 czerwca 2001r.). Sam wnioskodawca wskazał w toku postępowania toczącego się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla m.[...] w sprawie [...], że nośnik został wybudowany ok. 2008r. Ponadto wnioskodawca, wezwany pismem Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] z dnia [...] lipca 2016r. do przedstawienia dokumentów potwierdzających, że na działce nr [...] z obr. 4-06-30 przy ul. [...] [...] przed 2001r. były legalnie usytuowane nośniki reklamowe, dokumentów takich nie przedstawił. Tym samym w odniesieniu do przedmiotowego nośnika reklamowego nie można zastosować postanowień § 15 pkt 3 wspomnianego Planu.

W związku z powyższym w ocenie Kolegium odmowa przez organ I instancji wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskodawcę nie narusza obowiązujących przepisów prawa.

Odnosząc się zaś do argumentów podniesionych w zażaleniu Kolegium wskazało, że brak jest podstaw do ich uwzględnienia. W ocenie Kolegium materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający do zajęcia stanowiska odnośnie zgodności zamierzenia inwestycyjnego na działce o nr ewidencyjnym [...] z obrębu 4-06-30 przy ul. [...] [...] z ustaleniami obowiązującego dla tego terenu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Z przedłożonej w aktach sprawy dokumentacji wydruk z systemu GEO-MAP (k.30) oraz wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k.33-39) i rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (k.31 - 32) wynika, że, działka ta zlokalizowana jest na terenie przeznaczonym pod Tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...]. Wymaga przy tym podkreślenia, że zarówno Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, jak i wydruk z systemu GEO-MAP zostały dokonane w skali 1 : 1000, zatem ich porównanie wyklucza przyjęcie, że nośnik zlokalizowany jest poza nieprzekraczalną linią zabudowy, na terenie oznaczonym w Planie jako UM - Tereny zabudowy usługowo - mieszkaniowej. Zlokalizowanie przedmiotowego nośnika reklamowego w liniach rozgraniczających ulicy Modlińskiej dodatkowo potwierdza dokumentacja zdjęciowa (k. 1 akt). Wyklucza to możliwość uznania, że przedmiotowy nośnik posadowiony został na terenie oznaczonym w Planie jako UM - Tereny zabudowy usługowo - mieszkaniowej.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia postanowień § 4 ust. 2 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegającego na zaliczeniu przez organ do materiału dowodowego sprawy Rysunku poglądowego z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, który został wykonany w skali 1 : 1000, Kolegium wskazało, że brak jest podstaw do uwzględnienia tego zarzutu. Zgodnie bowiem z postanowieniami § 6 pkt 4 uchwały, ilekroć w uchwale jest mowa o rysunku planu - należy przez to rozumieć rysunek planu na mapie w skali 1: 1 000, stanowiący załącznik nr 1 do uchwały. Rysunek planu stanowi jego integralną część (§ 4 ust. 1 uchwały). Zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1 uchwały, linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach i zasadach zagospodarowania na rysunku planu są obowiązującymi ustaleniami planu, przy czym przebieg linii rozgraniczających ulic, dróg publicznych i linii metra może być uściślony w trybie opracowania danych technicznych na mapach w skali szczegółowej (np. 1 :500).

W ocenie Kolegium przy ocenie zgodności zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie przedmiotowego nośnika reklamowego z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nie mają także zastosowania postanowienia § 15 ust. 5 Planu, ponieważ wykładnia § 15 ust. 5 prowadzi do wniosku, że dotyczy on zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, natomiast w niniejszej sprawie zostało ustalone, że przed wejściem w życie Planu na działce nr [...] nie było legalnie usytuowanego nośnika reklamowego.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Sądu Spółka [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] , zarzucając mu naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie art. 7, 8, 9, 11, 124, 217 i 218 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. - przez wadliwe i sprzeczne z materiałem dowodowym ustalenie stanu faktycznego, nie wyjaśnienie zarzutów Skarżącego zgłoszonych w zażaleniu na Postanowienie organu I instancji, naruszenie zasady prawdy obiektywnej, zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności i bezstronności, przez naruszenie zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego wyrażonej wart. 15 k.p.a., która wymaga przeprowadzenia postępowania odwoławczego z zachowaniem zasad obowiązujących w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w szczególności:

a) wadliwe ustalenie usytuowania przedmiotowego nośnika reklamowego na terenie tras komunikacyjnych "K", podczas gdy przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie zabudowy usługowej z zabudową mieszkaniową oznaczonym symbolem UM;

b) naruszenie obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w szczególności zaniechanie uzyskania odpowiedzi na pismo do Zarządu Dróg Miejskich w [...] ("ZDM") z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie zgodności lokalizacji nośnika reklamowego z wymogami ustawy o drogach publicznych;

c) zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z udziałem strony przed wydaniem zaskarżonego Postanowienia.

Zaskarżonemu Postanowieniu zarzucono naruszenie prawa materialnego, w szczególności naruszenie przepisów:

1) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w gminie [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2001 r. w szczególności przez niezastosowanie § 9 Miejscowego Planu, oraz przez błędne zastosowanie i wykładnię § 15 Miejscowego Planu;

2) art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ("Prawo budowlane") przez naruszenie zasady wolności budowlanej w związku z art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 8, art. 11 , art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - przez odmowę wydania zaświadczenia o treści żądanej pomimo, że przedmiotowy nośnik reklamowy nie narusza ustaleń Miejscowego Planu.

Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego Postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i utrzymanego w mocy Postanowienia wydanego z upoważnienia Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] z [...] sierpnia 2017 r., oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest zgodny z Miejscowym Planem. Zaskarżone Postanowienie zawiera błędne ustalenie dotyczące usytuowania nośnika reklamowego na terenie oznaczonym jako Tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...]

Wbrew twierdzeniom zaskarżonego Postanowienia, przedmiotowy nośnik reklamowy znajduje się na terenie zabudowy usługowej z zabudową mieszkaniową

(wielorodzinną i jednorodzinną) oznaczonym symbolem UM. Teren oznaczony symbolem "K" znajduje się w pasie drogowym ul. [...] a przedmiotowy nośnik reklamowy usytuowany jest na działce ew. nr [...] z obrębu 4-06-30, która nie jest usytuowana w ww. pasie drogowym. Przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany co najmniej 12,90 m od krawędzi jezdni ul. M.. Na dowód czego przedłożono kopia zdjęciowa protokołu kontroli Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Skarżąca wskazała, że dla terenu oznaczonego symbolem UM obowiązują postanowienia § 9 Miejscowego Planu, które nie zawierają ograniczeń dotyczących umieszczenia reklam, w szczególności nie zawierają tych ograniczeń, które wskazuje zaskarżone Postanowienie w oparciu o § 15 Miejscowego Planu dotyczący terenu oznaczonego symbolem "K".

W skardze zakwestionowano także ustalenia organu dotyczące usytuowania przedmiotowego nośnika reklamowego, podnosząc, że zaskarżone Postanowienie opiera się na:

- nieczytelnym rysunku planu;

- rysunku poglądowym, w którym nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K", nadto rysunek poglądowy nie jest zgodny z Miejscowym Planem;

- wydruku z systemu GEO-MAP, w którym nie ma zaś granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K", nadto odręczne zaznaczenia i zapisy w ww. wydruku nie zostały opatrzone ani podpisem ani datą;

- wypis z Miejscowego Planu, który dotyczy całego terenu działki ew. nr [...] m.in. terenu zabudowy usługowo - mieszkaniowej" UM", nie zawiera danych o usytuowaniu przedmiotowego nośnika reklamowego, więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K";

- dokumentacji zdjęciowej, w której nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K".

Część graficzna Miejscowego Planu (rysunek planu stanowiący integralną część Miejscowego Planu) jest mało czytelna. Powyższe twierdzenie znajduje potwierdzenie w treści § 4 ust. 2 pkt 1 Miejscowego Planu: przebieg linii rozgraniczających ulic, dróg publicznych i linii metra może być uściślony w trybie opracowania danych technicznych na mapach w skali szczegółowej (np. 1:500).

W sytuacji zatem gdy potrzebne jest precyzyjne określenie granic terenu i usytuowania nośnika reklamowego w odniesieniu do granic terenu, istotnego znaczenia nabiera umiejscowienie i precyzyjność kresek linii rozgraniczającej. Uwzględniając małą czytelność części graficznej Miejscowego Planu, organ administracji winien poddać dokładnej i szczegółowej analizie przebieg linii rozgraniczającej. Dokonanie oceny tej kwestii nie jest możliwe w oparciu o materiały znajdujące się w aktach sprawy. Z zebranego materiału nie wynika bowiem jaki jest przebieg linii rozgraniczającej teren tras i urządzeń komunikacyjnych oznaczonych symbolem "K".

W wydruku pod nazwą "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K" natomiast jest zapis "[...]", którego nie ma w części graficznej Miejscowego Planu (rysunek planu stanowiący integralną część Miejscowego Planu), w Legendzie do części graficznej Miejscowego Planu nie został opisany teren "[...]". W § 3 Miejscowego Planu wskazane są tereny i zasady, których dotyczą ustalenia Miejscowego Planu - nie ma w nich terenu "[...]".

Ww. "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie pokazuje granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może on stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K".

Ww. "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" zawiera oznaczenia terenu "[...]", którego nie ma ani w § 3 Miejscowego Planu ani w części graficznej Miejscowego Planu należy więc podnieść, że "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie jest zgodny z Miejscowym Planem.

Wg orzecznictwa organ administracji nie jest uprawniony do wyjaśniania pojęć użytych w części tekstowej planu. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, tak więc wykluczone jest interpretowanie jego zapisów czy części graficznej (wyrok WSA z dnia 6 maja 2010 r., II SAB/Go 15/10, LEX).

W wydruku z systemu GEO-MAP nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K", są w nim odręczne zaznaczenia i zapisy, które nie zostały opatrzone ani podpisem ani datą. Ww. wydruk nie może, więc stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K".

Wypis z Miejscowego Planu zawiera ustalenia dla całego terenu działki ew. nr [...] z obrębu 4-06-30, m.in. terenu zabudowy usługowo - mieszkaniowej" UM", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K".

W dokumentacji zdjęciowej nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K".

Na podstawie alt. 7 k.p.a. organy administracyjne podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

W wyniku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego treść zaskarżonego Postanowienia pozostaje w sprzeczności z prawem.

W ocenie skarżącej spółki błędna jest zatem wykładnia § 15 Miejscowego Planu zastosowana w zaskarżonym Postanowieniu.

Podstawowym zarzutem niniejszej skargi jest błędne ustalenie usytuowania przedmiotowego nośnika reklamowego na terenie tras komunikacyjnych "K" i zastosowanie § 15 Miejscowego Planu w zaskarżonym Postanowieniu. Z ostrożności procesowej należy również podnieść, że przedmiotowy nośnik nie narusza § 15 Miejscowego Planu powołanego w zaskarżonym Postanowieniu.

Z ustaleń § 15 pkt 2 Miejscowego Planu wynika bowiem, że przeznaczone były do wyburzenia jedynie obiekty istniejące, a więc takie, które zostały wybudowane przed wejściem w życie Miejscowego Planu. Powyższe postanowienie wbrew stanowisku organu nie dotyczy, więc przedmiotowego nośnika reklamowego, który został zainstalowany później. § 15 Miejscowego Planu nie zawiera zakazu zabudowy, taki zakaz został sformułowany w § 14 Miejscowego Planu i dotyczy jedynie terenu trasy metra. .

Z powyższych postanowień § 15 pkt 5 Miejscowego Planu wynika, że zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu nie związana z realizacją urządzeń komunikacyjnych musi uwzględniać wymogi określone w ustawie o drogach publicznych. Zaskarżone Postanowienie błędnie stwierdza, że § 15 pkt 5 Miejscowego Planu nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem SKO, że § 15 pkt 5 Miejscowego Planu dotyczy obiektów istniejących w dniu wejścia w życie Miejscowego Planu. Postanowienia § 15 pkt 5 Miejscowego Planu dotyczą zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, więc odnoszą się do przedmiotowego nośnika reklamowego zrealizowanego w 2008 r. ( po wejściu w życie Miejscowego Planu).

W oceie skarżącego, zaskarżone Postanowienie nie zawiera wyjaśnienia rozpoznania zarzutów podniesioenych w zażaleniu iz :

l) W wydruku pod nazwą "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie ma granic terenu oznaczonego symbolem "K" natomiast jest zapis "[...]", którego nie ma w części graficznej Miejscowego Planu ( rysunek planu stanowiący integralną część Miejscowego Planu), w Legendzie do części graficznej Miejscowego Planu nie został opisany teren "[...]". W § 3 Miejscowego Planu wskazane są tereny i zasady, których dotyczą ustalenia Miejscowego Planu - nie ma w nich terenu "[...]";

2) "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie pokazuje granic terenu oznaczonego symbolem "K", więc nie może stanowić podstawy do ustalenia zaskarżonego Postanowienia, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest usytuowany na terenie tras komunikacyjnych "K";

3) "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" zawiera oznaczenia terenu "[...]", którego nie ma ani w § 3 Miejscowego Planu ani w części graficznej Miejscowego Planu, więc "Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego" nie ma żadnego znaczenia prawnego, co więcej nie jest zgodny z Miejscowym Planem;

4) rozszerzająca interpretacja Miejscowego Planu, powodując większe ograniczenie prawa własności, niż wynika to z literalnego jego brzmienia, jest niedopuszczalna w świetle ustalonego i jednolitego orzecznictwa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawrte w zaskarżony postanowieniu.

Rozpoznając przedmiotową sprawię należy wskazać, że problematyka wydawania zaświadczeń uregulowana została w dziale VII k.p.a. Postępowanie w przedmiocie wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony i odformalizowany w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego. Zaświadczenie jako urzędowe potwierdzenie istniejących faktów lub stanu prawnego nie służy rozstrzygnięciu sprawy, gdy przesłanki, z którymi przepis prawa wiąże określone skutki prawne ipso iure, nie są jasne, a zwłaszcza, gdy istnieje spór co do ich występowania w konkretnym wypadku. Zaświadczenie jest aktem wiedzy upoważnionego do jego wydania organu administracji publicznej, a nie aktem woli, ponieważ nie kształtuje ono stosunku prawnego, tylko jest jego potwierdzeniem albo zaprzeczeniem.

Zgodnie z art. 217 §1 i 2 k.p.a., zaświadczenie wydawane jest jedynie na wniosek, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy zgodnie

z art. 218 §1 k.p.a., chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przed wydaniem zaświadczenia organ ten stosownie do art. 218 § 2 k.p.a. może w koniecznym zakresie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Postępowanie to spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia. Odnosi się ono do zbadania okoliczności wynikających z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja lub rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. Ma ono na celu usunięcie wątpliwości co do znanych, istniejących już faktów lub stanu prawnego (wyrok NSA z 10 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1139/10, lex nr 1082571 oraz J. Borkowski, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 688).

Zgodnie z art. 219 k.p.a., odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W świetle tego przepisu w doktrynie i orzecznictwie powszechnie wyróżnia się trzy przypadki odmowy wystawienia zaświadczenia: przy braku interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie; w przypadku niewłaściwości organu, do którego skierowano żądanie; gdy nie można spełnić żądania odnośnie do treści zaświadczenia czy to ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów, czy też ze względu na wyraźny zakaz ustanowiony w przepisach odrębnych.

Na gruncie niniejszej sprawy bezsporną jest okoliczność, że w niniejszym postępowaniu skarżąca uzasadniła konieczność wydania zaświadczenia nałożeniem takiego obowiązku postępowaniem prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego, a co za tym idzie nie ulega wątpliwości, że podstawową przesłanką legalizacji samowoli budowlanej, jest zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla celów legalizacji, konieczne jest zatem uzyslanie zaświadczenia o zgodności samowoli budowlanej z miejscowym planem.

W rozpoznawanej sprawie wbrew zarzutom skargi, Sąd podzielił stanowisko organów, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że budowa wolnostojącego podświetlanego nośnika reklamowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] [...] w miejscu, w którym jest on obecnie usytuowany, jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego a zatem zasadnie organyodmówiły wydania Skarżącej zaświadczenia o treści żądanej przez nią treści.

Wbrew zarzutom podniesiony przez Skarżącą zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (tj. wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k.33-39) i rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego oraz wydruk z systemu GEO-MAP (k.30) pozwalały na przyjęte przez organy, że działka o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest na terenie przeznaczonym pod:

- Tereny tras komunikacyjnych "K" - ul. [...],

- Terenu trasy metra "KM",

- Terenu zabudowy usługowo - mieszkaniowej "UM".

Co więcej rysunku poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, który został wykonany w skali 1 : 1000, w porównaniu z pozostałymi ww. Dowodami, pozwalał na wywiedzenie, że sam nośnik reklamowy położony jest na terenie oznaczonym jako tereny tras komunikacyjnych - ul. [...], a nie jak wywodzi skarżąca na terenie zabudowy usługowo -mieszkaniowej "UM". Wprawdzie, jak słusznie podnosi skarżącą rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nie zawiera oznaczenia "K", jednak zawiera opis "ul. [...]", tym samym wbrew zarzutom strony co do braku podstaw do zastosowania niniejszego załącznika, organy prawidłowo uznały, że rysunek planu stanowi jego integralną część (§ 4 ust. 1 uchwały), a zatem miały podstawy przyjąć, iż oznaczenie "ul. [...]" odnosi się wprost/ należy utożsamiać z oznaczeniem "K". Tym samym słusznie swoje rozstrzygnięcie oparły na postanowieniach § 15 tego Planu, zgodnie z którym na terenach tras komunikacyjnych, oznaczonych symbolem K obowiązują następujące zasady zagospodarowania:

1) adaptuje się istniejący układ drogowy, z wyjątkiem:

- zachodniego odcinka ulicy [...], w związku z projektowaną realizację Trasy [...]

- północnego odcinka ul. [...] i sposobu jej powiązania z ul. [...]

2) przeznacza się do wyburzenia obiekty istniejące w liniach rozgraniczających ulic;

3) do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania;

4) w granicach dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, w zakresie uzgodnionym z zarządcą drogi;

5) zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu nie związana z realizacją urządzeń komunikacyjnych musi uwzględniać wymogi określone w ustawie o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r. (Dz.U. Nr 14, poz. 60).

W ocenie zatem Sądu organy słusznie przyjęły, że skoro zgodnie z postanowieniami § 15 pkt 2 Planu, obiekty istniejące w liniach rozgraniczających ulic przeznacza się do wyburzenia, a przedmiotowy nośnik reklamowy został posadowiony w liniach rozgraniczających ul. [...], tj. na terenie oznaczonym na Planie jako "K" - ul. [...], brak jest podstaw do dopuszczenia jego lokalizacji w tym miejscu.

Wbrew zarzutom skargi Kolegium słusznie wywiodło również, że skoro zgodnie z planem do czasu realizacji projektowanych dróg dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania (§ 15 pkt 3 Planu), to zapis ten odnosi się do zagospodarowania istniejącego przed wejściem w życie planu. Od momoentu bowiem jego wejścia w życie obowiązuje na tym terenie przeznaczenie wynikające z planu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje zaś, że przedmiotowy nośnik reklamowy nie istniał przed wejściem w życie Planu (tj. przez dniem 20 czerwca 2001r.), został wybudowany ok. 2008r. Skarżący pomimo wezwania pismem Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] z dnia [...] lipca 2016r. do przedstawienia dokumentów potwierdzających, że na działce nr [...] z obr. 4-06-30 przy ul. [...] [...] przed 2001r. były legalnie usytuowane nośniki reklamowe, dokumentów takich nie przedstawił. Tym samym zasadnie organ uznał, że w odniesieniu do przedmiotowego nośnika reklamowego nie można zastosować postanowień § 15 pkt 3 wspomnianego Planu. Odnoszą się one bowiem do innych stanópw fatycznych.

W związku z powyższym w ocenie Sądu odmowa przez organy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Skarżącą treści nie narusza obowiązujących przepisów prawa miejscowego, bowiem organy zasadnie uznały, że budowa wolnostojącego podświetlanego nośnika reklamowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] [...] w miejscu, w którym jest on obecnie usytuowany, jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego a zatem brak jest podstaw do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskodawcę.

W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów kpa. Zaznaczyć należy, że jak wskazano na wstępie postępowanie w przedmiocie wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony i odformalizowany w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego. Zaświadczenie jako urzędowe potwierdzenie istniejących faktów lub stanu prawnego nie służy rozstrzygnięciu sprawy, gdy przesłanki, z którymi przepis prawa wiąże określone skutki prawne ipso iure, nie są jasne, a zwłaszcza, gdy istnieje spór co do ich występowania w konkretnym wypadku. Zaświadczenie jest aktem wiedzy upoważnionego do jego wydania organu administracji publicznej, a nie aktem woli. Wydając zaświadczenia organ działa w oparciu o posiadane w dacie wydawania zaświadczenia dokumenty.

Posiadane przez organy dokumenty tj. Rysunek poglądowy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, wydruk z systemu GEO-MAP dokonane w skali 1 : 1000, pozwalały zaś w ocenie Sądu na przyjęcie wprost wbrew zarzutom skargi, że nośnik zlokalizowany jest poza nieprzekraczalną linią zabudowy, tj. poza terenem oznaczonym w Planie jako UM - Tereny zabudowy usługowo - mieszkaniowej. Zlokalizowanie przedmiotowego nośnika reklamowego w liniach rozgraniczających ulicy M. dodatkowo potwierdza dokumentacja zdjęciowa (k. 1 akt), które to dokumenty wbrew zarzutom skargi, nie zostały obalone przez skarżącą przedłożonymi przez nią kontr dowodami.

Wbrew zarzutom skargi Kolegium odniosło się również do zarzutów zawartych w zażleniu w zakresie zaliczenia przez organ do materiału dowodowego sprawy Rysunku poglądowego z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Jak również wyjaśniło dlaczego w sprawie nie mogą mieć zastosowania postanowienia § 15 ust. 5 Planu, słusznie przyjmując, że wykładnia § 15 ust. 5 prowadzi do wniosku, że dotyczy on zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, natomiast w niniejszej sprawie zostało ustalone, że przed wejściem w życie Planu na działce nr [...] nie było legalnie usytuowanego nośnika reklamowego.

Tym samym po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.