Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 73/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 15
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 54 pkt 3, art. 55, art. 64
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant Specjalista Joanna Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2008 roku sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy T., II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy T. na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, 2 i 4, art. 61 ust. 1, art. 63 ust. 2 i 4, art. 64 ust. 1 i art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – zwanej dalej u.p.z.p.), po rozpoznaniu wniosku E. S., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] w T.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że dokonano analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Analiza ta wykazała, że działka nr ewid. [...] jest działką zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Jest to budynek parterowy z poddaszem użytkowym, zwieńczony dachem dwuspadowym, krytym dachówką. Organ wyjaśnił, że wnioskodawca zamierza przebudować istniejący ganek, tak aby tworzył taras z wejściem z poddasza. Organ wyjaśnił także, że sąsiednie działki nr ewid. [...] zabudowane są budynkami mieszkalnymi w zabudowie zagrodowej wraz z towarzyszącymi budynkami gospodarczymi. Funkcją podstawową terenu jest funkcja mieszkalna. Działki posiadają uzbrojenie techniczne: przyłącze wodociągowe i energetyczne. Dojazd zaś do działek jest z drogi gminnej ul. [...].

Organ I instancji uznał, że planowana inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Ponadto dokonano uzgodnień z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych, oraz z zarządcą drogi.

Od powyższej decyzji odwołał się S.C. – współwłaściciel sąsiedniej nieruchomości nr ewid. [...]. Odwołujący się nie zgodził się na ustalone warunki zabudowy z powodu nie ustalenia przebiegu granic działek od strony ulicy. Zakwestionował także usytuowanie istniejącej bramy wjazdowej na teren planowanej inwestycji, utrudniającej korzystanie z posesji odwołującego się. S.C. wskazał również, że wnioskodawca ustalenia warunków zabudowy gromadzi różne odpady pomiędzy budynkami gospodarczymi należącymi do każdej ze stron, powodując przy tym uszkodzenia budynku odwołującego się.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, że pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie jest prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami. Organ zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.z.p, każdy ma prawo w granicach określonych ustawą do :

- zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich,

- ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do tych osób lub jednostek organizacyjnych.

Organ II instancji wskazał ponadto, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy powinna, zgodnie z wymogami art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p określać m.in. wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Organ podał, iż w decyzji organu I instancji znajduje się w pkt 2 ppkt f odpowiedni zapis co do wymagań w zakresie ochrony interesów osób trzecich.

Odnosząc się do odwołania organ II instancji wskazał, że zarzuty skarżącego dotyczące gromadzenia przez wnioskodawcę ustalenia warunków zabudowy odpadów pomiędzy budynkami gospodarczymi, należących do każdej ze stron nie mieszczą się i nie należą do przedmiotu rozpatrzenia w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Okoliczność ta nie ma więc wpływu i żadnego znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Również zarzut skarżącego dotyczący przebiegu granicy działek od ulicy nie ma w przedmiotowej sprawie znaczenia. Na etapie bowiem ustalenia warunków zabudowy nie bada się stosunków własnościowych prawa do gruntu. Z tych też powodów – w ocenie organu odwoławczego - nie mógł być uwzględniony zarzut usytuowania istniejącej bramy wjazdowej na teren planowanej inwestycji i z tej przyczyny, że kwestia ta nie była objęta wnioskiem inwestora.

W skardze do sądu administracyjnego S.C. wskazał, że zaskarżona decyzja organu II instancji narusza jego prawo własności. Podał, iż od strony ulicy nie ustalono granicy między jego działką a działką E. S.. Ma to miejsce od czasu, kiedy ojciec E. S. samowolnie usunął kamienie graniczne i przejął część działki skarżącego. Wskazał ponadto, że pomiędzy budynkami gospodarczymi skarżącego i wnioskodawcy, na działce E. S. powstało wysypisko szkła i gruzu. Korzystanie z wysypiska doprowadziło do uszkodzenia dachówek na budynku skarżącego. Skarżący wskazał, że posiada ważną mapę swojej działki, zaś organ I instancji wydając decyzję oparł się na nieważnej mapie. Wskazał ponadto, że organ I instancji postępuje na korzyść inwestora, działając jednostronnie, albowiem inwestorzy są pracownikami Urzędu Gminy. Dlatego też uporczywie chcą zabudować ten teren aby nie było można zrobić bramy wjazdowej bezpośrednio z podwórka inwestorów na ulicę, lecz aby zachować bramę od strony działki skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga oceniana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

W artykule art. 64 ust. 1 u.p.z.p ustawodawca każe stosować przepisy dotyczące decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to, że decyzja o warunkach zabudowy określa m.in. linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali (art. 54 pkt 3 u.p.z.p). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest już stanowisko, iż załącznik graficzny w postaci mapy określającej linie rozgraniczające teren inwestycji stanowi integralną część decyzji o warunkach zabudowy (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 1999r. , sygn. akt IV SA1757/1998r. Lex 47867).

W niniejszej sprawie organ I instancji w pkt 3 decyzji wskazał, że linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono linią łączącą litery "A", "B", "C", "D" i "E". Analiza załącznika graficznego do przeprowadzonej analizy urbanistycznej prowadzi do przekonania, że wskazane wyżej litery określają granice działki objętej inwestycją i to nie całej działki, albowiem ograniczają się do zabudowanej (budynkiem mieszkalnym i dwoma budynkami gospodarczymi) części działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Wyznaczenie linii rozgraniczających teren inwestycji nie może ograniczać się do wskazania położenia działki lub jej zabudowanej części, w której ma być realizowana inwestycja. Mapa stanowiąca załącznik do decyzji powinna w sposób nie budzący wątpliwości określać linie rozgraniczające teren inwestycji. Nie jest wystarczającym stwierdzenie, że inwestycja ma być położona w obrębie działki. Określenie linii rozgraniczających teren inwestycji jest niezbędne nie tylko z punktu widzenia zagospodarowania działki, oraz z punktu widzenia określenia wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich ale także z uwagi na to, iż zgodnie z art. 55 u.p.z.p decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Organ budowlany dokonuje wykładni decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc decyzja o warunkach zabudowy musi precyzyjnie określać linie rozgraniczające teren inwestycji. Skoro zatem załącznik do decyzji organu I instancji nie zawiera linii rozgraniczających teren inwestycji, należało uznać, że treść tej decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu art. 54 pkt 3 u.p.z.p.

Zarzuty skarżącego przedstawione w skardze uznano za bezzasadne. Kwestie związane z ustaleniem granic pomiędzy działką skarżącego a działką E. S., nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, lecz w odrębnych postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości w którym to postępowaniu ustala się przebieg granic nieruchomości. Również w postępowaniu niniejszym nie rozstrzyga się kwestii zanieczyszczenia działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W tym postępowaniu nie było także podstaw do rozstrzygania sprawy dotyczącej istnienia bramy wjazdowej na teren planowanej inwestycji.

Organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności określoną w art. 15 kpa obowiązany był ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Jego rola nie miała ograniczać się tylko do rozpatrzenia zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skoro organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę nie usunął naruszeń przepisów prawa, które nastąpiły przy rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji i utrzymał w mocy decyzję niezgodną z prawem, to należało uznać, iż organ II instancji także wydał decyzję wadliwą.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji powinien mieć na względzie ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w niniejszym

wyroku.

Wobec uznania, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. O tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.