Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 852/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie braku zajęcia stanowiska postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T.G. pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...], w przedmiocie niezajęcia stanowiska na składane przez nią pisma wymienione w treści skargi.

Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej adw. A.G., do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez jednoznaczne wskazanie niewydania jakiego aktu lub podjęcia jakiej czynności, bezczynność ta dotyczy oraz czy, w tym przedmiocie skarżąca występowała z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 Kpa, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik T.G. w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. wskazał, że skarga z dnia [...] listopada 2015 r. dotyczy ośmiu przypadków bezczynności, które polegały na:

"a) bezczynność opisana w punkcie 1 skargi i zdefiniowana przez Skarżącą jako "[...] " dotyczy nierozpoznania przez Centrum Pomocy Społecznej [...] wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy na bony żywieniowe, codzienne dożywianie, środki czystości i higieny (załącznik nr 1),

b) bezczynność opisana w punkcie 2 skargi i zdefiniowana przez Skarżącą jako "[...] ", dotyczy braku zajęcia przez Prezydenta [...] stanowiska odnośnie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r" sygn. akt [...];

c) bezczynność opisana w punkcie 3 skargi i zdefiniowana przez Skarżącą jako "[...] " dotyczy baku zajęcia stanowiska przez Radę Dzielnicy [...] odnośnie pisma Przewodniczącego Rady Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., sygn. akt "[...], przekazującego wystąpienie Skarżącej (w aktach sprawy);

d) bezczynność opisana w punkcie 4 skargi i zdefiniowana przez Skarżącą jako "[...] " dotyczy bezczynności pracowników Biura Pomocy i Projektów Społecznych [...] wywołaną niewłaściwym załatwieniem spraw Skarżącej w 2013 roku;

e) bezczynność opisana w punkcie 5 skargi i zdefiniowana przez Skarżącą jako "[...] " dotyczy braku zajęcia stanowiska przez Prezydenta [...] - Centrum Pomocy Społecznej [...] odnośnie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., sygn. akt [...];

f) bezczynność opisana w punkcie 6 skargi i zdefiniowana jako "skarga z [...].06.15" dotyczy odmowy skierowania do Skarżącej przez Centrum Pomocy Społecznej [...] pracownika socjalnego posiadającego właściwą delegację do prowadzenia działań wobec Skarżącej (skarga w aktach sprawy - z prezentatą z dnia [...] czerwca 2015 r., L. dz. [...]);

g) bezczynność opisana w punkcie 7 skargi i zdefiniowana jako "skarga z [...].06.15" dotyczy niewydania przez pracowników Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] korespondencji skierowanej do Skarżącej (skarga w aktach sprawy - z prezentatą kancelarii Centrum Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., L. dz. [...]);

h) bezczynność opisana w punkcie 8 skargi i zdefiniowana jako "skarga z [...].06.15" dotyczy braku odpowiedzi Rady [...] na "wezwanie o usunięcie naruszenia prawa" polegające na niezajęciu stanowiska w przedmiocie 42 pism enumeratywnie wymienionych w wezwaniu (wezwanie w aktach sprawy - z prezentatą Urzędu [...] z dnia [...] czerwca 2015 r.)".

Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że wszystkich przypadkach skarga została poprzedzona zażaleniem, o którym mowa w art. 37 Kpa.

W odpowiedzi na powyższe pismo organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując że Skarżąca nie wskazała dokładnie na czym polega bezczynność w przedmiotowej sprawie. Ponadto treść skargi może wskazywać, że dotyczy ona trybu skargowego określonego w art. 227 Kpa, a tego typu sprawy nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) zwana dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Treść pisma T.G. - stanowiącego skargę na bezczynność Prezydenta [...] - wskazuje, że jej przedmiotem jest nierozpoznanie licznych wniosków i skarg T.G. Nie sposób jednak ustalić jednoznacznego przedmiotu skargi pomimo, wezwania ustanowionego z urzędu pełnomocnika do jej sprecyzowania.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie, nie można było zatem uznać aby strona skarżąca wykonała zarządzenie z dnia 18 kwietnia 2016 r., nie wskazała ona bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu.

W nadesłanym piśmie pełnomocnik skarżącej podał, że wniesiona skarga dotyczy bezczynności co najmniej dwóch organów administracji publicznej tj. Rady [...] oraz Prezydenta [...] w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na różne wnioski i skargi oraz niezajęcia stanowiska odnoście pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zaznaczenia przy tym wymaga, że wskazane wnioski, pisma i skargi nie zostały również sprecyzowane w sposób dostateczny. Wprawdzie pełnomocnik w załączeniu do uzupełnienia skargi przesłał dotyczące pkt a-b dwa postanowienia SKO w [...] o uznaniu wniesionych przez skarżącą zażaleń za nieuzasadnione ([...]) oraz dotyczące pkt d-e dwa pisma SKO, o zwrocie Prezydentowi w trybie art. 65 § Kpa pism skarżącej ([...]), jednakże zdaniem Sądu załączniki te w żaden sposób nie obrazują intencji procesowych Skarżącej. Również kwestie poruszone w pkt f-g pisma, wskazują w domyśle jedynie na zastrzeżenia Skarżącej co do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników organów. Natomiast pkt h) odnosi się do braku odpowiedzi Rady [...] na 42 pisma skarżącej. Z kolej pkt c), odnosi się do pisma Przewodniczącej Rady [...] przekazującego wg właściwości Przewodniczącej Rady [...] pismo skarżącej z [...] kwietnia 2013 r. Powyższe "doprecyzowania" nie pozwalają zatem na jednoznaczne, niebudzące wątpliwości określenie przedmiotu skargi.

Podkreślić również należy, że z uwagi na fakt, iż kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 p.p.s.a w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi.

Wskazania ponadto wymaga, że w art. 57 § 1 p.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącą. To strona skarżąca decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny" (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS).

Jedynie na marginesie wskazać należy, że Sądowi znany jest z urzędu fakt, że skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i nieznaną.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.