Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 833/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie NSA Irena Kamińska del. WSA Ewa Kwiecińska Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Ziniewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 967/14 w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 967/14, oddalił skargę S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 3 października 2013 r. S. Z. złożył w Biurze Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta Ruda Śląska wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tj. wskazanie ile lokali socjalnych zostało przydzielonych w 2009 r. osobom oczekującym na mocy zasądzonego lokalu socjalnego, jak również wskazania ile lokali Gmina Ruda Śląska pozyskała w tym roku z ruchu lokali socjalnych, a ile lokali socjalnych zostało pozyskanych w wyniku budowy lokali socjalnych bądź remontów. Następnie w dniu 9 października 2013 r. S. Z. złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej, tj. podanie z jakich przyczyn w 2009 r. przydzielone były poszczególne lokale socjalne. W dniu 9 października 2013 r. złożono również 3 odrębne wnioski o udostępnienie informacji publicznej, tj. wskazanie ile lokali socjalnych zostało przydzielonych (w latach 2010–2012) osobom oczekującym na mocy zasądzonego lokalu socjalnego, jak również wskazania ile lokali Gmina Ruda Śląska pozyskała w tym roku z ruchu lokali socjalnych, a ile lokali socjalnych zostało pozyskanych w wyniku budowy lokali socjalnych bądź remontów. We wnioskach tych zawarto także żądanie wskazania ile lokali socjalnych zasądzonych przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej (w latach 2010–2012) zostało zrealizowanych przez Gminę Ruda Śląska, jak również wskazania z jakich przyczyn (w tych latach) przydzielane były poszczególne lokale socjalne.

Naczelnik Wydziału Spraw Lokalowych pismami z dnia 23 października 2013 r. wskazał ile w poszczególnych latach przydzielono lokali socjalnych. W pismach tych wskazywano, że Gmina nie posiada zestawień, z których by wynikała ilość zrealizowanych w danym roku kalendarzowym wyroków zasądzających lokal socjalny.

S. Z. uznając, że udzielone odpowiedzi jedynie w części realizują jego żądania udostępnienia informacji publicznej, w dniu 6 lutego 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ruda Śląska zarzucając mu brak reakcji na wniosek o wskazanie przyczyn, którymi kierowano się przy przydziale określonych lokali socjalnych.

W dniu 4 marca 2014 r. organ I instancji wydał decyzję nr 1/2014, którą odmówił S. Z. informacji publicznej "o ilości lokali socjalnych zasądzonych przez sąd" w 2009, 2010, 2011 i 2012 r. i przyznanych przez Gminę Ruda Śląska w tym samym roku, a także o przyczynach, które w tych latach zadecydowały o przydziale poszczególnych lokali socjalnych. Decyzję tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uchyliło i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (decyzja nr [...] z dnia 31 marca 2014 r.).

Pismem z dnia 30 maja 2014 r. poinformowano S. Z. o ilości przydzielonych lokali socjalnych w latach 2009–2012 na podstawie wyroków z poszczególnych lat oraz wykazano ile z wymienionych lokali socjalnych pochodziło z przekwalifikowania lokali mieszkalnych. Do pisma dołączono 63 stronicowe tabelaryczne zestawienie za lata 2009–2013 zawierające informacje o adresie lokalu socjalnego, dacie przydziału tego lokalu, dacie wyroku eksmisyjnego, przyczynie przyznania lokalu socjalnego.

W dniu 4 czerwca 2014 r. S. Z. złożył w Urzędzie Miasta Ruda Śląska kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku wskazał, że informacja udzielona przez organ pismem z dnia 30 maja 2014 r. jest zbyt ogólna. Zarzucił, że przesłana mu tabela nie ujmuje lokali socjalnych, które były przydzielone byłym lokatorom jego kamienicy, tj. Z. D., D. R., A. J. i T. L. Jednocześnie oświadczył, że w wielu pozycjach tej tabeli nie ujęto daty wyroku eksmisyjnego, dlatego wnioskodawca zażądał uzupełnienia tej informacji. Wniósł ponadto o przedstawienie kserokopii zarządzenia Prezydenta Miasta Ruda Śląska nr [...] z dnia 27 października 2008 r. oraz doprecyzowania każdej przyczyny przyznania lokalu socjalnego wskazanej w tabeli z dnia 30 maja 2014 r.

W odpowiedzi na wniosek Naczelnik Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta Ruda Śląska w piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. wskazał, że przydział lokalu socjalnego dla Z. D. został ujęty w przedłożonej wnioskodawcy tabeli pod nr 3 za rok 2011, a dla D. R. pod nr [...] za rok 2013. Wyjaśniono także, że przydziały lokali dla A. J. i T. L. nie mogły znaleźć się w przedłożonym wcześniej zestawieniu, gdyż nastąpiły w 2014 r. Wyjaśniono, że w pozycjach tabeli, w których brak wpisu daty wydania wyroku wyroków eksmisyjnych nie wydano, a przyznane (wskazane w tych pozycjach lokale socjalne) najczęściej pochodzą z przekwalifikowania lokali mieszkalnych na lokale socjalne. Za wskazanym pismem przekazano także wnioskodawcy żądane zarządzenie Prezydenta Miasta Ruda Śląska. Natomiast odnośnie żądania wniosku o: 1) doprecyzowanie każdej przyczyny, gdzie podaje się "interwencje dotyczące naruszania porządku publicznego przez dłużnika czy interwencje lokatorów w sprawie niewłaściwego zachowania się dłużnika", a także wskazania daty od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co konkretnie kryje się pod taką przyczyną; 2) doprecyzowanie każdej przyczyny, gdzie podaje się "szczególne względy społeczne czy szczególne społeczne związane ze stanem zdrowa", a także wskazania daty od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co konkretnie kryje się pod taką przyczyną; 3) doprecyzowanie każdej przyczyny, gdzie podaje się: "zły stan techniczny lokalu czy zły stan techniczny budynku", a także wskazania od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co się konkretnie kryje pod taką przyczyną; 4) doprecyzowanie każdej przyczyny gdzie podaje się "szczególny interes Miasta", a także wskazania od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co konkretnie kryje się pod taką przyczyną; 5) doprecyzowanie każdej przyczyny, gdzie podaje się "realizacja programu prac społecznie użytecznych MOPS" a także wskazania od kiedy taka przyczyna miał miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co się konkretnie kryje pod taką przyczyną; 6) doprecyzowanie każdej przyczyny, gdzie podaje się "§ 16 ust. 2 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Rudzie Śląskiej z dnia [...] października 2001 r. z późniejszymi zmianami", a także wskazania od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co konkretnie kryje się pod taką przyczyną – Naczelnik Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta Ruda Śląska wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który by uzasadniał udostępnienie informacji przetworzonej. S. Z. w piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. oświadczył, że jego zdaniem żądanie to jest pozbawione podstaw prawnych.

Prezydent Miasta Ruda Śląska decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] odmówił S. Z. udostępnienia części informacji publicznej, o którą wnioskował pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. (odmówiono informacji, której nie udostępniono wcześniej w ramach czynności materialno-technicznej) ze względu na fakt, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną, a strona nie wykazała szczególnego interesu publicznego, dla którego wskazana informacja jest istotna.

W uzasadnieniu organ podkreślił, że pozyskanie tak szczegółowych danych, o które wnosi strona wymagałoby przeprowadzenia daleko idących analiz oraz zaangażowania znacznej ilości środków osobowych, gdyż nakład pracy jaki należałoby poświęcić na dokonanie takiej analizy jest na tyle duży, że znacząco zakłóciłby normalny tryb pracy wydziału odpowiedzialnego za jego sporządzenie. W ocenie organu udzielenie S. Z. wnioskowanej informacji publicznej wymagałoby dokonania szczegółowego przejrzenia 441 wielostronicowych akt spraw i wymagałoby znacznego nakładu pracy i czasu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. Z. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na powyższą decyzję S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że rozpatrywana sprawa nie dotyczy udzielenia informacji przetworzonej. Skarżący zaznaczył, że informacja dotyczy około 60 spraw rocznie, wskazywana przez organ liczba 441 spraw jest nieprawdziwa, gdyż obejmuje wnioski z kilku lat. Stwierdził, że akta spraw są bardzo krótkie, sprowadzają się do wniosku zainteresowanego, protokołu ze spotkania z odpowiednią komisją urzędników i decyzją co do przydzielenia lokalu socjalnego. W ocenie skarżącego wyszukanie informacji nie powinno zająć urzędnikowi więcej niż 15 minut, gdyż nie istnieje konieczność merytorycznej, pogłębionej analizy akt, a sprawy o przydział lokalu socjalnego nie są sprawami skomplikowanymi. Skarżący zwrócił ponadto uwagę na wewnętrzną sprzeczność w działaniach organu I instancji, bowiem w jego opinii samo sporządzenie tabeli wymagało o wiele bardziej czasochłonnej i pracochłonnej analizy danych prostych przekazanych przez każdego pracownika zaangażowanego w przygotowanie tabeli, niż zestawienie takich informacji, które potraktowane zostało jako przetworzenie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 967/14, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę uznając, że żądana przez skarżącego informacja posiadała charakter informacji przetworzonej.

W uzasadnieniu podniesiono, że prawo do uzyskania informacji publicznej, zgodnie z brzmienie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: "u.d.i.p."), w przypadku ubiegania się o uzyskanie informacji przetworzonej, ulega ograniczeniu przez wykazanie, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Sąd podniósł, że jak wynika z informacji organu odwoławczego udzielenie żądanej informacji wymagałoby drobiazgowej analizy akt 441 spraw. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że żądana informacja może być uznana za przetworzoną, gdy składać się na nią ma suma informacji prostych, wymagających jednak przeprowadzenia odpowiednich działań.

Sąd wskazał, że informacja przetworzona to między innymi taka informacja, dla której wytworzenia, co do zasady wymagane jest dokonanie odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie pewnych określonych środków osobowych i finansowych. Uzyskanie przez zainteresowanego tego typu danych możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny.

Sąd podniósł, że w toku postępowania skarżący został zobowiązany przez organ I instancji do wykazania interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie żądanej informacji. Prawidłowo zatem, w świetle art. 14 ust. 2 u.d.i.p., organ pierwszej instancji powiadomił pisemnie skarżącego o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, iż ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej i wskazał, że jej udostępnienie może nastąpić niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Sąd I instancji wskazał, że pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Przyjmuje się jednak, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów. Brak wykazania interesu publicznego, w przypadku wydania decyzji odmownej, spoczywa na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Sąd podzielił stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie, że po stronie skarżącego nie istnieje interes publiczny uzasadniający udzielenia mu żądanej przetworzonej informacji publicznej. W konsekwencji organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wydał decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł S. Z., reprezentowany przez radcę prawnego. Zaskarżając wyrok w całości na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez jego błędną wykładnię opierającą się na przyjęciu poglądu, że w przedmiotowej sprawie skarżący domagał się informacji przetworzonej.

W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono m.in., że przetworzenie informacji wymaga zaangażowania czynnika intelektualnego i dlatego niewystarczające jest samo zaangażowanie, nawet znacznych, lecz mających jedynie charakter techniczny, sił i środków. Podkreślono, że żądana informacja dotyczy około 60 spraw rocznie, a nie – jak twierdzą organy – 441 spraw, a więc spraw z kilku lat, do czego doszło na skutek braku sprawności i efektywności organu w odpowiadaniu na wnioski skarżącego. Żądana informacja jest skarżącemu niezbędna, by jako obywatel mógł kontrolować działalność aparatu państwowego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej odrzucenie ze względu na niedołączenie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej dla radcy prawnego, który ją sporządził.

W razie uzupełnienia powyższego braku skargi kasacyjnej, wniesiono o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odnosząc się na wstępie do zasygnalizowanego w odpowiedzi na skargę kasacyjną braku umocowania radcy prawnego D. N.-Z. do reprezentowania skarżącego stwierdzić należy, że stosowne pełnomocnictwo do występowania w sprawie niniejszej w charakterze pełnomocnika skarżącego zostało radcy prawnemu, który sporządził skargę kasacyjną udzielone do protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w dniu 2 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 967/14 w trybie przewidzianym w art. 36 § 2 p.p.s.a. Nie istniały więc przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna oparta została wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez błędną wykładnię tego przepisu i uznanie, że skarżący domagał się udzielenia informacji przetworzonej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.: "Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego".

W orzecznictwie i doktrynie wypracowane zostało rozumienie użytego w art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej pojęcia "informacja przetworzona", co stało się konieczne z uwagi na brak jego legalnej definicji. Przyjęto powszechnie, podzielane przez skład orzekający stanowisko, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 ustawy, przy czym wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta poprzez sam proces anonimizacji, czyli czynność polegającą jedynie na przekształceniu, a nie przetworzeniu informacji nie zmienia się w informację przetworzoną. O przetworzeniu informacji nie stanowi też sięganie do materiałów archiwalnych.

Informacja przetworzona w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste.

Powyższe rozróżnienie obu rodzajów informacji publicznej jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie (np. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14).

W powyższym wyroku stwierdzono m.in., że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Zaznaczono przy tym, że intencją ustawodawcy nie było przy uchwalaniu ustawy o dostępie do informacji publicznej stworzenie instrumentów pozwalających na utrudnienie funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz zapewnienie każdemu możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Poprzez uznanie informacji za informację przetworzoną wnioskodawca nie jest pozbawiony tego prawa. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania słusznie została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

Podzielając powyższy pogląd stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie uznał, że w sprawie niniejszej wystąpiła tego rodzaju sytuacja, w świetle której zgłoszony przez S. Z. wniosek z dnia 4 czerwca 2014 r., należało uznać za żądanie udzielenia informacji przetworzonej. Począwszy od 3 października 2013 r. wnioskodawca w kolejnych wnioskach występował o udzielenie informacji dotyczących przydzielania przez Gminę Ruda Śląska lokali socjalnych, żądając ostatecznie danych za lata 2009–2010. Mimo udzielenia przez organ pismem z dnia 30 maja 2014 r. zbiorczej informacji, do której dołączono 63 stronnicowe tabelaryczne zestawienie za lata 2009–2013 zawierające informacje o adresie lokalu socjalnego, dacie przydziału tego lokalu, dacie wyroku eksmisyjnego i przyczynie przyznania lokalu socjalnego, w dniu 4 czerwca 2014 r. S. Z. złożył kolejny wniosek, bowiem uznał, że informacja udzielona przez organ pismem z dnia 30 maja 2014 r. jest zbyt ogólna. Zażądał uzupełnienia informacji i doprecyzowania każdej przyczyny przyznania lokalu socjalnego wskazanej w tabeli z dnia 30 maja 2014 r., a także podania od kiedy taka przyczyna miała miejsce i kiedy została zgłoszona Prezydentowi Miasta oraz co konkretnie kryje się pod tą przyczyną.

W piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. wyjaśniono wątpliwości podniesione we wniosku, a następnie wezwano wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Wobec tego, że S. Z. w piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. oświadczył, że żądanie to jest pozbawione podstaw prawnych, a w ocenie organu po stronie skarżącego nie występował interes publiczny uzasadniający udzielenia mu żądanej przetworzonej informacji publicznej decyzją z dnia 15 lipca 2014 r. odmówiono udostępnienia tej informacji.

Stanowisko to podzieliło w decyzji z dnia 25 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną przedstawione wyżej stanowisko organów ocenia jako prawidłowe, zarówno wykładnia, jak i zastosowanie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi żadnych wątpliwości.

Nie można podzielić prezentowanego w skardze stanowiska, że w sprawie występował interes publiczny, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny występuje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa (por. wyroki NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, Lex nr 281369 i z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, CBOSA; por. też J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2010, nr 5–6, s. 104).

Ubocznie tylko zauważyć trzeba, że z uwagi na zakres żądanych przez skarżącego danych uzupełniających, które z zgodnie z żądaniem S. Z. polegać miały na doprecyzowaniu każdej przyczyny przyznania lokalu socjalnego podanej w zestawieniu tabelarycznym dołączonym do pisma z dnia 30 maja 2014 r., ewentualne uwzględnienie żądania powinno być także poprzedzone rozważeniem czy przeszkody w udzieleniu żądanej informacji nie stanowi prywatność osób, którym przydzielono lokale socjalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.