Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2313/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 59 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Sp. z o. o. sp. k. z/s w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie


UZASADNIENIE

J. Sp. z o. o. sp. k. z/s w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2140 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej przekazanie według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że w dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm. - dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 1 ww. rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2140), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

W niniejszej sprawie skarżąca ma siedzibę w K., w województwie [...]. Oznacza to, że sądem właściwym do rozpoznania skargi, w myśl cytowanego powyżej § 1 ww. rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z dnia 29 kwietnia 2003 r., Nr 72, poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa [...] jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Obowiązek przekazania skargi według właściwości wynika z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a."), który stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Natomiast § 2 tego artykułu przewiduje, że sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Mając powyższe na uwadze, tutejszy Sąd. stwierdzając na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. swoją niewłaściwość miejscową z powodów wyżej przytoczonych, przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie jako sądowi właściwemu miejscowo.