Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3343/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2014 r. H. S. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. H. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz prawa pomocy celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec nienadesłania wypełnionego urzędowego formularza "PPF" referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r. pozostawił wniosek H. S. bez rozpoznania.

Pismem z dnia 8 marca 2015 r. skarżący złożył sprzeciw od ww. zarządzenia przesyłając jednocześnie wypełniony formularz "PPF". Jednakże skutkiem wniesionego sprzeciwu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zarządzenie z dnia 24 lutego 2015 r. utraciło w całości moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd.

Zarządzeniem z dnia 24 marca 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia:

1. aktualnego dokumentu ujawniającego dochody uzyskiwane przez skarżącego z tytułu renty ("odcinek renty" za ostatnie trzy miesiące lub kopia decyzji organu emerytalno – rentowego wskazująca na wysokość aktualnie pobieranego świadczenia);

2. przedłożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne – z ostatnich trzech miesięcy wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji;

3. przedłożenie dokumentów wskazujących i potwierdzających wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków związanych z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych rodziny skarżącego (wyżywienie, leczenie, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę i inne wydatki ponoszone w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych);

4. przedłożenie dokumentów potwierdzających ewentualne jego obciążenia finansowe (ich wysokość, wysokość spłacanych rat).

w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2015 r. i pomimo upływu 7 dniowego terminu skarżący nie nadesłał ww. dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Prawo pomocy, stosownie do treści art. 243 § 1 tej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie z art. 252 § 1 i 2 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W świetle treści art. 246 § 1 wymienionej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, o ile wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 powołanej ustawy wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania sądowego spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. To wnioskodawca jako osoba zainteresowana winien wykazać zasadność złożonego wniosku oraz spełnienie ustawowych przesłanek. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

Z uwagi na fakt, iż nadesłany i wypełniony urzędowy formularz "PPF" nie pozwalał na ocenę sytuacji skarżącego, stosownie do treści art. 255 p.p.s.a., skarżący został wezwany do przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego, dochodów. Pomimo doręczenia skarżącemu zarządzenia w tym przedmiocie w dniu 13 kwietnia 2014 r. skarżący nie nadesłał odpowiedzi.

W złożonym formularzu brak jest bowiem informacji o dochodach skarżącego i jego stanie majątkowym. Powyższe oznacza, że w dacie wydania niniejszego postępowania brak jest możliwości oceny rzeczywistej sytuacji skarżącego, co skutkuje odmową przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.