Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 111/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić T. S. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

T. S., działając przez pełnomocnika adw. H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] grudnia 1972r. (nr [...]) w części dotyczącej odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 3 marca 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 16 akt sprawy). Termin wyznaczony do usunięcia braku skargi upłynął w dniu 10 marca 2005 r.

Sąd stwierdza, że do dnia rozpoznania sprawy, na posiedzeniu niejawnym, nie złożono pełnomocnictwa.

W dniu 16 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przed dokonaniem oceny merytorycznej skargi Sąd bada, czy spełnia ona wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W przypadku gdy skargę wnosi pełnomocnik będący radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, należy do niej dołączyć pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (art. 46 § 3 ustawy). Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika, Sąd, zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy, traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a). Z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu np. administracyjnym. W takiej sytuacji pełnomocnik powinien dołączyć do akt sprawy nowy egzemplarz pełnomocnictwa albo sporządzić uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, o ile umocowanie w treści pełnomocnictwa obejmowało swoim zakresem dalszy etap postępowania w sprawie czyli przed sądem administracyjnym.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, nie mogło zostać uznane za wiążące oświadczenie pełnomocnika o cofnięciu skargi. Cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona. Skoro w rozpoznawanej sprawie skarga zawierała brak formalny, które nie został przez stronę usunięty, nie jest dopuszczalne umorzenie postępowania zainicjowanego niniejszą skargą.

Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.