Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 812/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 3, art. 47 par. 1 , art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 3/14 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 3/14 w sprawie z wniosku A. Z., sygn. akt II SO/Ol 28/11 o wymierzenie grzywny P. S.A. Odział Rejonowy w O. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

A. Z. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekanie w sprawie II SO/Ol 28/11.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2014 r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków formalnych przedmiotowego zażalenia poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku doręczono wnioskodawcy w dniu 24 czerwca 2014 r. (k. 45). W zakreślonym terminie wnioskodawca nie nadesłał żądanego odpisu.

W odpowiedzi na ww. wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia 30 czerwca

2014 r. zakwestionował jego prawidłowość.

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 12 maja 2014 r. z uwagi na niezupełnie braków formalnych.

Sąd wskazał, że uwagi na to, iż wniesione zażalenie nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), należało wezwać wnioskodawcę do nadesłania - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - brakującego egzemplarza odpisu zażalenia dla organu. Wnioskodawca nie jest bowiem jedyną stroną postępowania wpadkowego dotyczącego wyłączenia sędziów. Stroną tego postępowania jest także organ administracji publicznej, któremu także doręczono postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy. Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego zażalenia, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A.Z., wnosząc o jego uchylenie w całości ze stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa lub naruszenia prawa. Podniósł szereg zarzutów naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na nieważność z mocy prawa zaskarżonego postanowienia z uwagi na orzekanie w pierwszej instancji przez sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Grażynę Gryglaszewską (sędziego sądu wyższej instancji) oraz kwestionując ustalenia Sądu w zakresie uznania, że zażalenie na postanowienie z dnia 12 maja 2014 r. obarczone jest brakiem formalnym, uzasadniającym jego odrzucenie. Zarzucił ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie był właściwy miejscowo do wydania postanowienia o odrzuceniu zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy odnieść się do podnoszonych w zażaleniu zarzutów dotyczących nieważności postępowania z powodu orzekania w pierwszej instancji przez sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazać trzeba, że

art. 94 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) przewidywał możliwość przeniesienia sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego, na stanowisko sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego do wojewódzkiego sądu administracyjnego w miejscowości, w której dotychczas (przed reformą sądownictwa administracyjnego) pełnił służbę, z pozostawieniem mu prawa do wynagrodzenia i tytułu przysługującego sędziemu Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okresie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Za zgodą sędziego takie przeniesienie było możliwe również na stanowisko sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego do wojewódzkiego sądu administracyjnego w miejscowości innej niż ta, w której sędzia dotychczas pełnił służbę. Sędzia Grażyna Gryglaszewska zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia

22 kwietnia 2014 r. została wyznaczona sprawozdawcą w przedmiotowej sprawie. Nie został ponadto złożony wniosek o jej wyłączenie. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że w rozpoznawanej sprawie skład sądu orzekającego, który wydał zaskarżone postanowienie był sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

W niniejszym postępowaniu wpadkowym nie doszło również do naruszenia właściwości miejscowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku został wyznaczony do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OW 60/14, co obejmuje także badanie przez ten Sąd spełnienia warunków formalnych zażalenia wniesionego na postanowienie wydane na skutek rozpoznania wniosku, w tym wydanie postanowienia o odrzuceniu takiego zażalenia.

Przechodząc natomiast do oceny zasadność odrzucenia zażalenia przez Sąd pierwszej instancji wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zażalenie powinno zaś czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia zażalenia z uwagi na nieusunięcie braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie zasadnie wezwano A. Z. do nadesłania odpisu zażalenia dla strony postępowania wpadkowego – P. S.A. Odział Rejonowy w O. Organ ten jest bowiem również stroną postępowania głównego. Niedopełnienie zaś tego obowiązku we wskazanym przez Sąd siedmiodniowym terminie skutkować musiało odrzuceniem zażalenia, czego wnioskodawca – prawidłowo pouczony o skutkach uchylenia się od nadesłania odpisu – był świadomy. Sąd pierwszej instancji zobligowany był zatem, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucić zażalenie.

W świetle powyższego zaskarżone postanowienie należy uznać za prawidłowe.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.