Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 748/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, iż posiada dom o pow. [...] m², mieszkanie o pow. [...]m² oraz nieruchomość rolną o pow[...] ha. Oświadczył, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych zajął mu konto bankowe na kwotę około [...] zł wobec czego stracił płynność finansową. Wskazał również, iż prowadzi działalność gospodarczą, która obecnie nie przynosi dochodu. Wnioskodawca podał, iż na jego utrzymaniu pozostaje żona oraz czwórka dzieci. Innego majątku nie posiada.

Zarządzeniem z dnia 12 września 2012r. referendarz sądowy wezwał stronę do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie czy wnosi o zwolnienie z kosztów sądowych czy też częściowe zwolnienie z kosztów sądowych. Ponadto strona została wezwania o nadesłanie dokumentów obrazujących jej sytuację finansową.

W odpowiedzi strona przesłała zeznanie podatkowe za 2010r. i 2011r.

z których wynika, że wnioskodawca za powyższe okresy wykazał stratę w kwocie [...] oraz dochód w kwocie [...] zł.

Postanowieniem z dnia 3 października 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego.

W dniu 29 października 2012r. skarżący złożył sprzeciw od ww. postanowienia. W uzasadnieniu nie wskazał żadnych okoliczności dotyczących własnej sytuacji majątkowej i rodzinnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko, któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Sprzeciw wnoszony samodzielnie przez stronę nie wymaga co do zasady uzasadnienia.

Stosownie natomiast do art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z powyższych regulacji wynika, że po wniesieniu sprzeciwu wniosek strony

o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu, niejako na nowo, choć nie ma potrzeby ponawiania przez stronę czynności złożenia kolejnego formularza, o jakim stanowi art. 252 § 2 P.p.s.a., lub kolejnych oświadczeń w trybie art. 255 P.p.s.a. Dotychczas złożone w tym trybie oświadczenia i załączone do nich dokumenty stanowią bowiem nadal materiał dowodowy, w oparciu o który sąd rozpoznaje wniosek.

Trzeba podkreślić, że zasadą postępowania sądowego przed sądem administracyjnym jest odpłatność (por. art. 199 P.p.s.a.). Prawo pomocy

w jakimkolwiek zakresie jest od tej zasady wyjątkiem.

Jak wynika z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF strona posiada dom o pow. [...] m², mieszkanie o pow.[...] m² oraz nieruchomość rolną

o pow. [...] ha. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro. Na utrzymaniu wnioskodawcy pozostaje żona oraz czworo dzieci.

Z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego zeznań podatkowych za 2010r. i 2011r. wynika ponadto, że wnioskodawca za powyższe okresy wykazał stratę w kwocie [...] oraz dochód w kwocie [...] zł.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, że skarżący nie wykonał w całości i nie przedstawił przyczyny zaniechania w tym zakresie, wezwania referendarza z dnia 12 września 2012r., co do przedłożenia dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną. Przede wszystkim wnioskodawca nie przedstawił zeznań podatkowych małżonka oraz pozostałych domowników, wyciągów i wykazów z posiadanych kont bankowych, bilansu z bieżącej działalności przedsiębiorstwa, udokumentowanego oświadczenia o wysokości ponoszonych miesięcznie przez skarżącego wydatków związanych z utrzymaniem, wynajęciem mieszkania, domu, samochodu, zakupem lekarstw.

Wobec powyższego, a także z uwagi na nieprzedstawienie w sprzeciwie żadnych dodatkowych okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej rodziny skarżącego stwierdzić należy, że jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem dane przedstawione przez wnioskodawcę uniemożliwiają pełną ocenę jego sytuacji majątkowej.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ocenia taką sytuację jednoznacznie. Jeżeli strona w jakikolwiek sposób uchyla się od złożenia wyjaśnień, oświadczeń lub dokumentów służących ocenie jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, to musi się liczyć z tym, że sąd nie będzie miał podstaw do przyjęcia jej wniosku za uzasadniony (por. np. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 r., I Fz 71/09, opubl. Lex 564253, z 23 lipca 2009 r., II Fz 260/09 opubl. Lex 552702, z 28 lipca 2009 r., I Oz 744/09 opubl. Lex 552404).

Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd nie znalazł podstaw do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.