Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1598/96
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1998-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 20, art. 27 ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: 1. Przepis art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wyodrębnia z ogółu podatników podatku VAT grupę takich, którzy dokonują jednocześnie w ramach swojej działalności zarówno sprzedaży towarów opodatkowanych i nieopodatkowanych określając jednocześnie szczególne zasady związane zarówno z ewidencją działalności jak i zmniejszeniem podatku należnego przez tę grupę podatników.

Z uwagi na zakres unormowania przepis art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc traktować jako przepis szczególny w odniesieniu do art. 19 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że art. 20 cyt. ustawy jako przepis szczególny może mieć zastosowanie tylko i wyłącznie do podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, a wiec do podmiotów określonych w ust. 1 tegoż przepisu.

Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do wszystkich podatników byłoby więc w istocie rzeczy działaniem bezprawnym, mającym swoje źródło w niedopuszczalnej rozszerzającej interpretacji tego przepisu.

2. "Skutkiem udokumentowania nabycia towaru lub usługi fakturą, na której podano nie figurujący w rejestrach organów podatkowych NIP, jest niemożność obniżenia kwoty podatku lub zwrotu różnicy podatku należnego. Brak natomiast podstaw do ustalenia wyłącznie z tej przyczyny sankcji przewidzianej w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług".

TEZY

1. Przepis art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wyodrębnia z ogółu podatników podatku VAT grupę takich, którzy dokonują jednocześnie w ramach swojej działalności zarówno sprzedaży towarów opodatkowanych i nieopodatkowanych określając jednocześnie szczególne zasady związane zarówno z ewidencją działalności jak i zmniejszeniem podatku należnego przez tę grupę podatników.

Z uwagi na zakres unormowania przepis art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc traktować jako przepis szczególny w odniesieniu do art. 19 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że art. 20 cyt. ustawy jako przepis szczególny może mieć zastosowanie tylko i wyłącznie do podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, a wiec do podmiotów określonych w ust. 1 tegoż przepisu.

Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do wszystkich podatników byłoby więc w istocie rzeczy działaniem bezprawnym, mającym swoje źródło w niedopuszczalnej rozszerzającej interpretacji tego przepisu.

2. "Skutkiem udokumentowania nabycia towaru lub usługi fakturą, na której podano nie figurujący w rejestrach organów podatkowych NIP, jest niemożność obniżenia kwoty podatku lub zwrotu różnicy podatku należnego. Brak natomiast podstaw do ustalenia wyłącznie z tej przyczyny sankcji przewidzianej w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług".


SENTENCJA

uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzje organu I instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 1994 r. do czerwca 1995 r.


UZASADNIENIE

Odnośnie prawidłowego znaczenia art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy stwierdzić, iż przepis art. 20 wyodrębnia z ogółu podatników podatku VAT grupę takich, którzy dokonują jednocześnie w ramach swojej działalności zarówno sprzedaży towarów opodatkowanych i nieopodatkowanych określając jednocześnie szczególne zasady związane zarówno z ewidencją działalności jak i zmniejszeniem podatku należnego przez tę grupę podatników.

Z uwagi na zakres unormowania przepis art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc traktować jako przepis szczególny w odniesieniu do art. 19 cyt. ustawy. Z powyższego wynika, że art. 20 ustawy jako przepis szczególny może mieć zastosowanie tylko i wyłącznie do podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, a więc od podmiotów określonych w ust. 1 tegoż przepisu.

Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do wszystkich podatników byłoby więc w istocie rzeczy działaniem bezprawnym, mającym swoje źródło w niedopuszczalnej rozszerzającej interpretacji tego przepisu.

Skoro zatem z okoliczności sprawy wynika, że strona skarżąca w ramach swojej działalności dokonuje sprzedaży piwa, a więc towarów opodatkowanych, to w stosunku do niej nie może mieć zastosowania przedmiotowy przepis art. 20 cyt. ustawy, co w konsekwencji oznacza, że skarżąca mogła dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupionych urządzeń do rozlewania piwa.