Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 362/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi T. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania omyłki zawartej w decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza G. z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. Ł. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 113 ustawy z dnia [...] r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256) - dalej: "k.p.a.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza G. z dnia [...] r., nr [...], którym odmówiono T. Ł. sprostowania oczywistej omyłki w treści decyzji nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy.

Postanowienie to zapadło w następującym stanie sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] r. T. Ł. wystąpił do Burmistrza G. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego dwukondygnacyjnego z niezbędną infrastrukturą techniczną, wjazd z ul. [...] przez drogę wewnętrzną [...] i wyburzenie budynku istniejącego na działce nr [...] obręb G. 2, o pow. ok. [...] m2 położonej w miejscowości G. przy ul. [...]. Jak wynika z treści wniosku był załączony do niego m.in. załącznik graficzny z zaznaczeniem granic terenu oznaczonego wnioskiem. Nadto w aktach sprawy jako załącznik do wniosku znajdują się także: informacja z Zakładu Usług Komunalnych w G., iż zapewni dostawę wody i odbiór ścieków z działki [...], jak i zapewnienie [...] dotyczące dostawy energii do działki [...].

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy, Burmistrz G. (dalej: "organ I instancji") ustalił na rzecz T. Ł. (dalej: "Skarżący") warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce istniejącej zabudowy oraz lokalizacji budynku usługowo-mieszkalnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w G..

Pismem z dnia [...] r., Skarżący zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w opisanej powyżej decyzji o warunkach zabudowy, poprzez zmianę wskazanego w decyzji numeru działki z [...] na [...]. Skarżący wyjaśnił, że numer [...] podany został we wniosku jako numer działki, na której prowadzona będzie inwestycja, natomiast numer [...] - jako numer działki stanowiącej drogę dojazdową.

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], organ I instancji odmówił Skarżącemu sprostowania oczywistej omyłki w treści decyzji o warunkach zabudowy.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zarówno w sentencji jak i uzasadnieniu decyzji o warunkach zabudowy wpisano numer działki [...]. Ponadto w toku postępowania wszelkie pisma i uzgodnienia oraz pisma odnosiły się do działki nr [...]. Wskazanie w decyzji administracyjnej konkretnej działki gruntu stanowi zatem merytoryczny element tej decyzji, którego nie można zmienić w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Usunięcie wady powstałej w wyniku podania w decyzji nieprawidłowego numeru działki może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, kwestionując stanowisko organu, że sprostowanie omyłki spowoduje merytoryczną zmianę decyzji, albowiem całe postępowanie dotyczyło działki nr [...]. Skarżący podniósł, że omyłka wynika z faktu, iż w nagłówku wniosku podana była także działka nr [...], jednak stanowi ona drogę dojazdową. Natomiast we wniosku Skarżący jasno sprecyzował, że dotyczy on ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...]. Podał także, że w pkt. 9 projektu decyzji mowa jest o działce nr [...], załącznik graficzny także uwzględnia inwestycję na działce nr [...]. Także, pomimo uzgodnienia z [...] Zarządem Dróg Wojewódzkich w K. inwestycji na działce nr [...], faktycznie uzgodnienie to dotyczyło działki nr [...] - zgodnie z załącznikiem do projektu decyzji.

Postawieniem z [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "organ odwoławczy") utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, w pełni zgadzając się z wyrażonym w nim stanowiskiem.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy odwołał się do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując, że w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, iż błędnie wpisany w decyzji numer działki nie stanowi omyłki pisarskiej, którą można sprostować w drodze art. 113 § 1 k.p.a. W konsekwencji organ uznał, że w rozpoznawanej sprawie brak jest możliwości sprostowania ww. błędu poprzez wpisanie innego numeru działki. Organ zwrócił przy tym uwagę na fakt, że organ I instancji całe postępowanie prowadził wobec działki [...], pomimo że we wniosku Skarżący wnosił o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr [...]. Wskazuje na to zawiadomienie o wszczęciu postępowania, wystąpienie o uzgodnienie projektu decyzji, jak i uzgodnienie decyzji przez [...] w K.,

a w końcu treść rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji.

Pismem z dnia [...] r., Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie organu odwoławczego, domagając się uchylenia zaskarżonego aktu w całości oraz zasądzenia na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił, że postanowienie organu odwoławczego opiera się tylko i wyłącznie na przytoczonych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanych w innych sprawach, których nie można porównać do rozpatrywanej sprawy. Organ odwoławczy nie przeprowadził w rozpoznawanej sprawie analizy istniejącego stanu faktycznego, na podstawie którego można było dokonać sprostowania. Brak indywidualnej analizy, a w związku z tym odmowa sprostowania błędu, skutkuje tym,

że w obiegu prawnym funkcjonuje w części wadliwa decyzja administracyjna.

W uzasadnieniu Skarżący ponownie wskazał na dokumentację zgromadzoną w sprawie i okoliczności świadczące o tym, że organ wydający decyzje o warunkach zabudowy procedował w sprawie działki nr [...] oraz że pomyłkowo wpisany numer działki występuje tylko w części decyzji a nie w całości, co świadczy o ewidentnej omyłce.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Pismem procesowym z dnia [...] r., Skarżący uzupełnił wniesioną skargę, wskazując, że w dniu [...] r. złożył do Burmistrza G. wniosek o zmianę decyzji nr [...] o warunkach zabudowy, w trybie art. 155 k.p.a., w celu usunięcia błędu urzędniczego, polegającego na błędnym wpisaniu numeru działki we wskazanej decyzji. Wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] r., nr [...], organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie zmiany decyzji o warunkach zabudowy. Wskazał, że organ odwoławczy, po rozpoznaniu odwołania Skarżącego, wydał decyzję z dnia [...] r., nr SKO Ma [...]/20, którą uchylił w całości decyzję organu I instancji i jednocześnie odmówił zmiany decyzji o warunkach zabudowy. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ odwoławczy odniósł się również do problematyki sprostowania oczywistej omyłki w decyzji nr [...], wskazując, że poprawienie błędnego określenia przedmiotu decyzji nie jest możliwe w ramach zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a., oraz że (cyt.) "Kolegium

– przynajmniej w tym składzie orzekającym – stoi na stanowisku, że sprawa w tym zakresie powinna być rozpoznana pozytywnie w ramach przepisów o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej." Zdaniem Skarżącego, opinia ta w sposób jednoznaczny potwierdza zasadność jego skargi. Skarżący kopię powyższej decyzji załączył do pisma procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: p.p.s.a., uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprawujących wymiar sprawiedliwości sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, ma stwierdzić, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ze względu na treść art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza G., odmawiające Skarżącemu sprostowania oczywistej omyłki w treści decyzji o warunkach zabudowy.

Sporne zaś jest czy w warunkach badanej sprawy, dopuszczalne było sprostowanie, na skutek wniosku Strony, decyzji Burmistrza G. poprzez zmianę wskazanego w decyzji numeru działki z [...] na [...]. Skarżący wyjaśnił bowiem, co jest zgodne z prawdą i bezsporne, że numer [...] podany został we wniosku jako numer działki, na której prowadzona będzie inwestycja, natomiast numer [...] – podano we wniosku wyłącznie jako numer działki stanowiącej drogę dojazdową do inwestycji.

Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zasadniczą kwestią sporną jest, jak wspomniano to, czy wpisanie w decyzji Burmistrza G. numeru działki "[...]" zamiast wskazanego we wniosku numeru "[...]", stanowiło oczywistą omyłkę, która może być sprostowana.

Sądowi znane są orzeczenia powoływane przez organ w zaskarżonej decyzji, w których to, w konkretnych przypadkach uznano, iż niewłaściwe wskazanie w decyzji numeru działki nie ma charakteru oczywistej omyłki, której sprostowania można dokonać poprzez usunięcie w osnowie decyzji jednego numeru działki i wstawienie w to miejsce numeru odmiennego w trybie art. 113 § 1 k.p.a.

Sąd zauważa jednak, że każda sprawa winna być oceniana indywidualnie, a niezależnie od powyższej linii, w orzecznictwie NSA wyrażane są również poglądy odmienne, iż w określonych warunkach numer ewidencyjny działki podany w akcie organu może podlegać sprostowaniu. Warto przywołać tu choćby wyrok NSA z dnia [...] roku, sygn. akt II OSK [...], w którym Sąd ten (aczkolwiek w sprawie dotyczącej egzekucji) stwierdził, że "jeżeli z całokształtu akt sprawy wynika, której działki dotyczy prowadzone postępowanie, to błąd numeryczny nie powinien stać na przeszkodzie wszczęciu postępowania egzekucyjnego. W takim wypadku błąd nieistotny, noszący znamiona omyłki pisarskiej, uniemożliwiałby doprowadzenie do stanu zgodności z prawem istniejącego stanu faktycznego. Naruszenie prawa w postaci błędnego wskazania numeru działki, sprostowane w trybie prawem przewidzianym, nie powoduje więc negatywnych konsekwencji dla dopuszczalności wszczęcia i przeprowadzenia egzekucji administracyjnej".

Pogląd o dopuszczalności sprostowania błędnego numeru działki jest szczególnie aktualny na gruncie podlegającej rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu sprawy, gdzie sprostowanie działa na korzyść Skarżącego, a omyłka powstała wskutek niedopatrzenia organu, niezawinionego przez Stronę. W badanej sprawie bowiem z wniosku Strony oraz z załącznika graficznego bez wątpienia wynika, że Skarżący zwracał się o wydanie decyzji dla działki nr [...]. Działka natomiast nr [...] została wskazana we wniosku jedynie jako droga dojazdowa do działki na której Strona planowała inwestycję.

Nie ma sporu, że w badanej sprawie zamiarem organu było wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem Skarżącego. Nie ma też żadnych wątpliwości, że omyłka organu w istocie wynikała z przeoczenia i nie dość dokładnej analizy wniosku Strony o wydanie decyzji. Już sama prosta analiza wniosku Strony w połączeniu z decyzją jak i załącznikiem graficznym do decyzji, nie pozostawia żadnych wątpliwości, że Strona chciała uzyskać decyzję o warunkach zabudowy dla działki [...], a organ chciał wydać decyzję dla tej właśnie działki nr [...]. Niczym innym jak oczywistą omyłką nie sposób wytłumaczyć postępowania organu i jego rezultatu w postaci wpisania w rozstrzygnięciu decyzji jak i w jej uzasadnieniu (poza stroną 3 pkt 9 decyzji), numeru działki [...] zamiast numeru [...]. Zresztą organ nie wskazuje żadnej innej przyczyny jak tylko omyłka.

W efekcie prowadzone przez organ I instancji postępowanie administracyjne, na skutek ewidentnej omyłki tegoż organu, doprowadziło do wydania decyzji w której wskazano numer [...] jako numer działki dla której ustalono warunki zabudowy.

Wobec innych (poza stanowiskiem orzecznictwa) argumentów, na które wskazywał organ odwoławczy, twierdząc, że sprostowanie decyzji było niemożliwe - tzn. faktu, że w zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania oraz w piśmie dotyczącym uzgodnienia z Zarządcą drogi ([...] Zarządem Dróg Wojewódzkich) jak i w odpowiedzi tego podmiotu wskazano nr działki nr [...] - Sąd wskazuje, że nie są to przeszkody do sprostowania decyzji w niniejszej sprawie.

Nieprawdą jest też, jak wskazał organ I instancji, że wszelkie uzgodnienia w sprawie dotyczyły działki nr [...]. Uzgodnienia z [...] i Zakładem Usług Komunalnych dotyczyły prawidłowej działki nr [...].

Istotne natomiast jest, że zarządca drogi ([...] Zarząd Dróg Wojewódzkich) wraz z wnioskiem Burmistrza o uzgodnienie projektu decyzji, otrzymał ten, gotowy już projekt wraz z załącznikiem graficznym. Uzgadniany projekt decyzji co prawda zawierał wewnętrzne sprzeczności, wskazując jako działkę objętą postępowaniem działkę nr [...], a raz działkę [...] (str. 3 pkt 9 "Linie rozgraniczające teren inwestycji", gdzie wskazano "inwestycja w granicach dz. [...] załączona kopia mapy zasadniczej 1:500"). Jednak z załącznika graficznego jednoznacznie wynikało, iż wskazany projekt decyzji ewidentnie dotyczył działki nr [...], zaś działka [...] stanowi jedynie drogę dojazdową do niej. Mimo powyższego [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich nie zauważył istniejących w projekcie decyzji sprzeczności i uzgodnił ten projekt bez uwag – wydając stosowne postanowienie. Powyższe również musi być traktowane nie inaczej jak oczywista omyłka tego organu. Gdyby bowiem [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich przenalizował projekt decyzji wraz ze stanowiącym jego integralną część załącznikiem i nie pomylił się - sugerując numerem decyzji wskazanym w piśmie przewodnim Burmistrza G. - to niewątpliwie nie mógłby uzgodnić projektu decyzji przewidującego rozbiórkę istniejącej zabudowy i przewidującej budowę budynku mieszkaniowo-usługowego dwukondygnacyjnego na działce [...], stanowiącej drogę – na której w sposób oczywisty nie znajdowała się żadna zabudowa do rozbiórki, a wzniesienie opisanego budynku było niemożliwe. Natomiast z przekazanych Zarządowi dokumentów, w tym szczególnie z załącznika graficznego w połączeniu z treścią projektu decyzji, ewidentnie wynikało, że Burmistrz dążył do uzyskania uzgodnienia dotyczącego działki nr [...] i taki numer winien [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich wskazać w piśmie dotyczącym uzgodnienia, ewentualnie dla uzyskania pewności wcześniej zwrócić się o wyjaśnienie sprzeczności we wniosku o uzgodnienie. Zatem na skutek zbyt pobieżnej analizy wniosku o uzgodnienie, Zarząd również omyłkowo wpisał do postanowienia o uzgodnieniu numer działki [...] – taki jaki podano we wniosku - jakkolwiek miał dane by ocenić, że wniosek o uzgodnienie nie dotyczy działki [...], a dotyczy działki [...]. Z zachowania Zarządu nie sposób natomiast wyciągać ujemnych skutków dla Strony. Co najwyżej można wywodzić, iż w takich okolicznościach uzgodnienie dotyczące właściwej działki [...] nastąpiło w trybie "milczącym" w terminie 2 tygodni od przedłożenia Zarządowi wniosku o uzgodnienie, wynikającym z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia [...] r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 293)

Natomiast co do wskazania działki nr [...] w pismach organu skierowanych do pozostałych stron (uczestników postępowania) Sąd zauważa, iż nie może to mieć znaczenia przesądzającego w sprawie. Istotne jest natomiast, że zarówno niniejszy wyrok Sądu jak i ewentualne późniejsze pisma w postępowaniu, w tym postanowienie o sprostowaniu muszą zostać doręczone wszystkim uczestnikom, którzy, o ile nie będą się z nimi zgadzać, będą mogli je w stosownym trybie zaskarżyć.

Co więcej, suma pomyłek organów obarczyła w niniejszej sprawie Stronę, której w obu instancjach odmówiono sprostowania decyzji, a następnie mimo złożonego wniosku, spowodowanego odmową sprostowania - odmówiono także zmiany decyzji, mimo jej stwierdzonej i oczywistej wadliwości. Zarazem w uzasadnieniu decyzji odmawiającej zmiany, SKO zajęło pogląd, iż w niniejszej sprawie organ I instancji winien jednak dokonać sprostowania spornego numeru działki – mimo iż wcześniej SKO tego odmówiło .

Sąd zauważa zatem, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie dopuszczalności sprostowania spornej decyzji Burmistrza G. o warunkach zabudowy zajmowało skrajnie odmienne stanowiska – ale w konsekwencji oba niekorzystne dla Strony, pozbawiające ją możliwości skorygowania powstałej z winy organów nieprawidłowości.

W badanym przez Sąd postępowaniu, dotyczącym postanowienia o odmowie sprostowania decyzji, SKO postanowieniem z dnia [...] r. uznało, iż nie ma podstaw do sprostowania wskazanej decyzji, uznając że omyłka w postaci wpisania niewłaściwego numeru działki nie jest oczywista.

Całkowicie odmienne stanowisko SKO zajęło w sprawie wszczętej na skutek wniosku Strony, która (wiedząc już, iż Burmistrz G., a następnie mimo zażalenia – SKO, odmówiły jej sprostowania wskazanej omyłki) złożyła wniosek o zmianę tej decyzji w trybie art. 155 k.p.a.

Burmistrz decyzją z [...] r. umorzył postępowanie w sprawie zmiany decyzji, natomiast SKO wydało decyzję z dnia [...] r. w której uchyliło w całości decyzję Burmistrza, a zarazem odmówiło zmiany decyzji, wskazując w treści uzasadnienia, iż błędne określenie numeru działek w spornej decyzji Burmistrza G. stanowi oczywistą omyłkę i winno być sprostowane w ramach przepisów o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej.

Tym samym SKO w S., w istocie w tej samej sprawie, tej samej osoby –dotyczącej dopuszczalności sprostowania tej samej decyzji, zajęło dwa sprzeczne stanowiska. Uznało że sprostowanie jest niedopuszczalne w niniejszej sprawie, a następnie gdy Strona wniosła o zmianę decyzji, po tym gdy dowiedziała się od tegoż SKO, że sprostowanie jest niedopuszczalne, zajęło odmienne stanowisko że zmiana decyzji jest niemożliwa, a zasadne jest właśnie sprostowanie.

Powyższe bez wątpienia narusza wyrażoną w art. 8 § 1 k.p.a. zasadę zaufania do organów i stanowi istotny argument przemawiający za uchyleniem zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego - odmawiającego sprostowania.

Podsumowując, Sąd wobec szeregu powyższych okoliczności nie ma wątpliwości, że w niniejszej sprawie istnieją podstawy do sprostowania decyzji Burmistrza G.. Nie ma bowiem wątpliwości, iż wnioskiem Strony było objęte wydanie warunków zabudowy dla działki nr [...]. Nie ma też wątpliwości, iż Burmistrz G. wydał decyzję wskazując w niej działkę nr [...] wskutek oczywistej omyłki. Działka nr [...] stanowi bowiem drogę dojazdową do inwestycji. Treść decyzji nawiązuje właśnie do działki [...], wprost też wskazując na jej numer na stronie 3 pkt 9, a wszelkie wątpliwości której działki dotyczy decyzja rozwiewa załączony do niej załącznik graficzny, z którego bez wątpienia można wywnioskować że obejmuje ona działkę [...]. Również podnoszona przez odwoławczy kwestia uzgodnienia z [...] Zarządem Dróg Wojewódzkich nie ma znaczenia dla podstaw do sprostowania decyzji Burmistrza. Na skutek omyłki w treści pisma przewodniego do Zarządu Województwa istotnie wskazano działkę [...]. Jednakże Zarząd Województwa dysponował pełnym projektem decyzji wraz z załącznikiem graficznym, z którego jasno wynikało, iż zamiarem Strony jest rozbiórka a następnie budowa na działce nr [...] a nie na działce [...] stanowiącej drogę. Mimo to Zarząd Województwa mając do dyspozycji powyższy zawierający sprzeczności projekt decyzji (jednak zawierający nie pozostawiający wątpliwości załącznik graficzny) wskazał, iż uzgadnia projekt decyzji o warunkach zabudowy polegający na rozbiórce istniejącej zabudowy oraz budowie budynku usługowo-mieszkalnego dla działki [...]. Tymczasem z załącznika jednoznacznie wynika iż na działce [...] nie znajdują się żadne budynki które można by rozebrać, a następnie w ich miejsce wznieść nowy budynek mieszkalno-usługowy. Zatem wskazanie w uzgodnieniu działki nr [...] również należy uznać za oczywistą omyłkę.

Zdaniem Sądu Strona w niniejszej sprawie nie może ponosić konsekwencji oczywistego niedopatrzenia i omyłek kolejnych organów począwszy od Burmistrza G., poprzez [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich, aż po brak jednolitego stanowiska w ocenie tej samej kwestii, wyrażonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Tym samym Sąd uznał sprostowanie spornej decyzji Burmistrza G. za zasadne, a nawet konieczne

. Wobec powyższego Sąd w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił postanowienia organów obu instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawioną wyżej ocenę prawną i dokonać sprostowania numeru działki w sposób zapewniający zgodność decyzji z wnioskiem Strony i rzeczywistym zamiarem organu.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na rzecz Skarżącego zasądzono od organu odwoławczego kwotę [...]zł tytułem wpisu.

Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - [...]