Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 59/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Kalamala po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3019/12 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w całości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3019/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 sierpnia 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów.

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że wskazana wyżej decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 września 2012 r. Pismem z dnia 3 października 2012 r. (data wpływu do organu – 4 października 2012 r.) pełnomocnik strony wniósł za pośrednictwem kuriera skargę na rozstrzygnięcie organu podatkowego.

Sąd pierwszej instancji, odwołując się do art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), przyjął, że z uwagi na fakt, iż skarżący nie nadał pisma w polskim urzędzie pocztowym lub konsularnym, lecz skorzystał z pośrednictwa kuriera, za datę wniesienia skargi należało przyjąć datę fizycznego jej wpływu do organu czyli 4 października 2012 r. W konsekwencji Sąd wniesioną przez stronę skargę uznał za spóźnioną i postanowił o jej odrzuceniu w oparciu o art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W skardze kasacyjnej W. B. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm przepisanych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3 oraz art. 83 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez błędne i niezasadne przyjęcie przez Sąd, iż skarga z dnia 3 października 2012 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 sierpnia 2012 r. została wniesiona za pośrednictwem kuriera, a w konsekwencji przyjęcie, iż jej wniesienie nastąpiło po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Ponadto strona na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia niniejszej skargi, tj. fakt nieuwzględnienia przez Sąd, iż skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu drugiej instancji z zachowaniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez oddanie jej, stosownie do treści normy z art. 83 § 3 p.p.s.a., w polskim urzędzie pocztowym - placówce Poczty Polskiej S.A. nr 108 w Warszawie w dniu 3 października 2012 r.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji w sposób całkowicie błędny i nieuzasadniony uznał, że przedmiotowa skarga została wysłana do Dyrektora Izby Skarbowej w W. w drodze przesyłki kurierskiej. Tymczasem pełnomocnik skarżącego (pracownik kancelarii E. G.) nadał skargę w dniu 3 października 2012 r. u operatora publicznego w polskim urzędzie pocztowym - placówce Poczty Polskiej S.A. nr 108 w Warszawie (adres: ul. Modzelewskiego 85 w Warszawie). Przesyłka otrzymała numer (identyfikator): [...]. Ze względu na dużą objętość i ciężar skarga została zakwalifikowana jako paczka pocztowa. Jednakże w świetle art. 83 § 3 p.p.s.a, okoliczność ta nie miała znaczenia, albowiem istotne było, że nadanie nastąpiło w polskim urzędzie pocztowym w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi.

Na potwierdzenie powyższego do skargi kasacyjnej dołączono:

- odpis potwierdzenia nadania skargi w dacie 3 października 2012 r. w formie paczki pocztowej w polskim urzędzie pocztowym - placówce Poczty Polskiej S.A. nr 108 w Warszawie;

- wydruk ze strony operatora publicznego Poczty Polskiej S.A. w zakresie "Śledzenia przesyłek przez Internet";

- oświadczenie Pani E. G. z dnia 6 grudnia 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że przez żadną ze stron postępowania, ani Sąd pierwszej instancji nie jest kwestionowana okoliczność, iż termin do zaskarżenia decyzji organu podatkowego upływał w niniejszej sprawie w dniu 3 października 2012 r. Przedmiotem sporu pozostawał zaś sposób i data nadania przesyłki zawierającej skargę. Sąd pierwszej instancji stwierdził bowiem, iż wobec przekazania skargi za pośrednictwem kuriera za datę jej wniesienia należało uznać datę wpływu pisma do Izby Skarbowej w W. (4 października 2012 r.). W świetle bowiem art. 83 § 3 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r.) równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest jego oddanie w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. Oznacza to, że dla zachowania terminu miarodajna będzie data nadania przesyłki, jednakże wyłącznie wówczas, gdy pismo zostanie złożone w polskim urzędzie pocztowym (lub polskim urzędzie konsularnym).

Twierdzenia zawarte w skardze kasacyjnej, jak również załączone do niej dokumenty jednoznacznie dowodzą, że skarga W. B. została wysłana z zachowaniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia, w sposób odpowiadający normie wynikającej z art. 83 § 3 p.p.s.a. Z przedłożonego odpisu potwierdzenia nadania skargi wynika, że przesyłka kierowana do Dyrektora Izby Skarbowej w W. została nadana przez E. G. w dniu 3 października 2012 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. (k. 42 akt sądowych). Okoliczność tę potwierdzają również oświadczenie pracownika kancelarii E. G. (k. 45 akt sądowych) oraz wydruk ze strony internetowej pozwalającej na śledzenie przesyłki nadanej u operatora publicznego Poczty Polskiej S.A. (k. 43-44 akt sądowych).

Faktu nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym nie kwestionuje zresztą – na co trafnie skarżący zwrócił uwagę – organ, który w odpowiedzi na skargę przyznał, że skargę wniesiono "za pośrednictwem kuriera Poczty Polskiej S.A.", jednakże z uwagi na brak daty nadania przesyłki Dyrektor Izby Skarbowej w W. postulował przyjęcie jako daty wniesienia skargi dzień wpływu do organu (4 października 2012 r.).

Wobec wykazania przez stronę, że w przepisanym do tego terminie złożyła skargę w polskim urzędzie pocztowym, co świadczyło o naruszeniu przez Sąd art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało uwzględnić.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.