Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 27/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2, art. 239 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oświadczając, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący podniósł, iż ze względu na swój stan zdrowia przebywa w Domu Pomocy Społecznej. Dochód skarżącego stanowi emerytura w kwocie 1.146,88 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, ani zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż po opłaceniu opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w wysokości 621,48 zł i egzekucji sądowe w wysokości 340,90 zł, na bieżące wydatki zostaje mu kwota 192,36 zł (k. 4-5,15-17).

Na wstępie informacyjnie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa dotyczy pobytu w domu pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący J. G. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Z tej przyczyny orzeczenie w tym zakresie było bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie

i rodziny.

Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna J. G. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.

Wnioskodawca jest osobą schorowaną i przebywającą w Domu Pomocy Społecznej. Jego dochód z emerytury w wysokości 1.146,88 zł po potrąceniu egzekucji sądowej (k. 16), prawie w całości przeznaczany jest na opłacenie pobytu w Domu Pomocy Społecznej. Wnioskodawca nie posiada majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.

Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.

Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ponoszenie przez J. G. kosztów ustanowienia pełnomocnika we własnym zakresie, stanowi dla niego zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.

z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.