Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 449/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 31 par. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Adam Nita, Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi "A" w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. (określany dalej jako organ odwoławczy), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] r., nr [...] . określającą "A" sp. j. z siedzibą w P. (dalej określanej jako skarżąca) przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2012 r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł., oraz dokonał zabezpieczenia wspomnianego zobowiązania na majątku podatnika. Decyzję ostateczną wydano zaś na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3, § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 – określanej dalej jako O.p.).

W uzasadnieniu decyzji ustalił, że w trakcie kontroli podatkowej podjętej w skarżącej spółce stwierdzono, iż w okresie od stycznia 2012 r. do maja 2013 r. miały miejsce nieprawidłowości, skutkujące uszczupleniem należności w podatku akcyzowym oraz uszczupleniem kwoty opłaty paliwowej w szacunkowej kwocie 1.167.147 zł (podatek akcyzowy) i 68.286,12 zł (opłata paliwowa).

Dalej ustalił, że w listopadzie 2012 r. kontrolowany zakupił 49 878 litrów oleju napędowego niewiadomego pochodzenia. Dostawy tych wyrobów dokonały zaś dwa podmioty: "B" sp. z o.o. z siedzibą w K. , "C" oraz "D" sp. z o.o. z siedzibą w B. Jednocześnie, czynności podjęte wobec tych kontrahentów skarżącej nie pozwoliły na znalezienie źródła pochodzenia nabytych wyrobów akcyzowych. Tym samym niemożliwe stało się potwierdzenie, czy została zapłacona, z tytułu ich sprzedaży, akcyza w należytej wysokości.

W trakcie kontroli podatkowej organ I instancji podjął czynności w celu ustalenia, czy zachodzi obawa niewykonania zobowiązania. W ramach tych działań wezwał on kontrolowanego do przedstawienia oświadczenia ORD-HZ o posiadanych nieruchomościach i prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej, a także o rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, mogących być przedmiotem zastawu skarbowego. Pierwszy ze wspólników spółki - D. M. w złożonym oświadczeniu nie wykazał żadnego majątku, natomiast drugi wspólnik – J. J. - nie udzielił odpowiedzi na wezwania.

Z kolei z informacji uzyskanych od innych podmiotów (Urzędu Skarbowego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Starostwa Powiatowego) wynikało, że skarżąca na bieżąco regulowała zobowiązania podatkowe; nie posiadała zaległości podatkowych i nie było wobec niej prowadzone postępowanie egzekucyjne. W latach 2010-2011 zbywała natomiast majątek. Ustalono ponadto, iż nie wpłacała składek z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, gdyż z dniem 1 października 2013 r. miało miejsce wyrejestrowanie płatnika. Wobec skarżącej oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie prowadził też postępowania egzekucyjnego, a w ewidencji podatkowej nie figurował podatnik o nazwie "A" spółka jawna w Pisarzowicach.

Czyniąc ustalenia dotyczące stanu majątkowego skarżącej spółki i jej wspólników stwierdzono, że żaden z tych podmiotów nie figuruje jako właściciel w operacie gruntów i budynków miasta B. . Spółka ani jej wspólnik - D. M. nie posiadali też zarejestrowanych pojazdów. Z kolei, drugi wspólnik - J. J. posiadał 5 pojazdów samochodowych (3 dostawcze i 2 osobowe) zarejestrowanych na swoje nazwisko. Istotną informacją było również to, że wobec skarżącej prowadzono postępowanie egzekucyjne, w ramach którego wystawiono 13 tytułów wykonawczych na łączną kwotę (akcyza, odsetki, koszty egzekucyjne) [...] zł.

W tym stanie rzeczy organ I instancji, kierując się dyspozycją art. 33 § 1 O.p. przyjął istnienie uzasadnionej obawy, że kwota należnego podatku akcyzowego nie zostanie uiszczona. Dlatego, na mocy decyzji z [...] r., nr [...] . określił przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2012 r. w wysokości [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł oraz dokonał zabezpieczenia wspomnianych kwot na majątku spółki.

Kwestionując powyższą decyzję skarżąca złożyła od niej odwołanie, w którym zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie lub na wynik sprawy tj:

1) art. 107 § 3 k.p.a w związku z art. 11 k.p.a. - w wyniku sporządzenia przez organ nieprawidłowego uzasadnienia, w sposób uniemożliwiający ocenę jej prawidłowości oraz utrudniający prawidłowe sformułowanie zarzutów;

2) art. 291 § 1 i 3 w związku z art. 122 i art. 123 O.p. oraz art. 7, art. 8, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 k.p.a. - w wyniku wydania rozstrzygnięcia przed upływem terminu na złożenie zastrzeżeń do protokołu kontroli oraz ewentualnych wniosków dowodowych, istotnych z punktu widzenia przedmiotu rozstrzygnięcia;

3) art. 181 w związku z art. 187 § 1, art. 122, art. 191 O.p. w związku z art. 73 ust. 1 prawa celnego, art. 5 ustawy o podatku akcyzowym w wyniku (najprawdopodobniej) wydania rozstrzygnięcia wyłącznie w oparciu o protokół kontroli z dnia 11 grudnia 2015 r. w tym załączone do niego dokumenty, protokoły przesłuchań sporządzone w toku innych postępowań podatkowych;

4) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 8 ust. 2 pkt. 4 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w wyniku błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania, a to całkowite pominięcie dobrej wiary odwołującego się podczas nabywania towarów objętych akcyzą.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że decyzja nie zawiera: wskazania dowodów, w oparciu o które ustalono stan faktyczny i wydano rozstrzygnięcie; wskazania okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy - w szczególności zakwestionowanych transakcji, dostawców paliwa, wyjaśnień odwołującego się, przyczyn dla których strona nie przedłożyła wymaganych dokumentów, stanowiska strony, określenia sporządzonego w toku postępowania protokołu kontroli, wskazania chronologii prowadzonego postępowania. Zdaniem skarżącej, także uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wadliwe, co czyni całą decyzję nieprawidłową. W opinii tego podmiotu, protokół kontroli z 11 grudnia 2015 r., będący podstawą wydanej decyzji, nie może być podstawą ustaleń ani stanowić dowodu w sprawie, albowiem w chwili wydania zaskarżonej decyzji "nie był jeszcze prawomocny". Jak podkreślił podatnik, po zapoznaniu się z treścią protokołu kontroli zauważył on szereg niejasności w podejmowanych czynnościach mających na celu ustalenie osób uczestniczących w transakcjach. Dlatego skarżąca zamierzała zgłosić wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania strony oraz o dopuszczenie dowodu z przesłuchania przedstawicieli poszczególnych jej kontrahentów na okoliczność ustalenia, czy od zakupionego przez spółkę paliwa została odprowadzona akcyza oraz że była zapewniania o uregulowaniu tej należności. W opinii skarżącej, organy podatkowe winny wszcząć postępowania przeciwko dostawcom paliw i wydać decyzję nakładającą obowiązek zapłaty zaległego podatku, skoro każdy z nich ciągle istnieje.

Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor Izby Celnej wskazał na ustawowe przesłanki ustanowienia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, wyartykułowane w art. 33 O.p. oraz dokonał subsumcji stanu faktycznego zaistniałego w sprawie pod treść normy prawnej.

Zestawiając unormowanie z art. 33 O.p. z ustaleniami poczynionymi podczas kontroli podatkowej wskazał, iż:

1) spółka nie uiściła wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym , określonych w decyzjach deklaratoryjnych, dotyczących okresu czerwiec 2013 - czerwiec 2014 r., na łączną kwotę [...] zł. W dniu 4 grudnia 2015 r. jej zaległość w stosunku do Dyrektora Izby Celnej wynosiła [...] zł., w związku z czym, jako wierzyciel należności wystawił on wobec dłużnika tytuły wykonawcze i przystąpił do egzekucji;

2) w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego wydal 34 decyzje określające Spółce szacunkowe kwoty uszczupleń należności podatkowych oraz kwoty opłaty paliwowej ustalone w wyniku kontroli podatkowej nr [...] przeprowadzonej w spółce za okres od stycznia 2012 r. do maja 2013 r. na łączną kwotę [...] zł.;

3) w toku kontroli podatkowej za okres od stycznia 2012 r. do maja 2013 r. spółka nie przedstawiła żadnego majątku, tj. nieruchomości, środków trwałych oraz środków obrotowych;

4) przeprowadzona kontrola sytuacji majątkowej spółki wykazała, iż ani ona, ani jej wspólnicy nie widnieją jako właściciele w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B. (pismo Wydziału Geodezji w B. );

5) w oświadczeniu ORD-HZ, złożonym przez jednego ze wspólników - D. M. nie zostały wykazane żadne nieruchomości i prawa majątkowe, rzeczy ruchome i zbywalne prawa majątkowe;

6) D. M. nie posiada zarejestrowanych na siebie pojazdów samochodowych, natomiast na nazwisko J. J. zarejestrowanych było 5 pojazdów samochodowych, w tym 3 dostawcze i 2 osobowe;

7) od 1 marca 2015 r. skarżąca zawiesiła działalność gospodarczą.

Organ odwoławczy podkreślił, że powyższe okoliczności zostały przez Naczelnika Urzędu Celnego przywołane w decyzji, a ich ocena prowadziła do prawidłowego wniosku, iż istnieje uzasadniona obawa, że przedmiotowe zobowiązanie w opłacie paliwowej nie zostanie wykonane, bowiem skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości.

Podkreślił także, że łączna przybliżona kwota zobowiązań spółki w podatku akcyzowym i w opłacie paliwowej za miesiące od stycznia 2012 r., do maja 2013 r. wynosi [...] zł., co w zestawieniu z brakiem majątku wskazanym przez jednego ze wspólników oraz niezłożeniem przez drugiego wspólnika oświadczenia na formularzu ORD- HZ, potwierdza także istnienie uzasadnionej obawy, że nie zostanie wykonane zobowiązanie objęte ustanowionym zabezpieczeniem. Ponadto, wskazał, iż spółka nie wykazała, że sytuacja w jakiej się znajduje pozwoli spełnić jej zobowiązania.

Odnosząc się do podniesionego zarzutu wydania decyzji na podstawie protokołu kontroli z dnia 11 grudnia 2015 r., który w chwili wydania zaskarżonej decyzji "nie był jeszcze prawomocny" organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie zabezpieczające na podstawie art. 33 O.p. ma charakter szczególny. Jego głównym celem jest zabezpieczenie skuteczności przyszłej egzekucji, co oznacza, że decyzja o zabezpieczeniu może być wydana również w czasie toczącego się postępowania podatkowego lub toczącej się kontroli podatkowej.

Za bezzasadne uznał także zarzuty niewystarczającego rozpatrzenia przez organ materiału dowodowego. Zauważył, że przedstawione argumenty nie mogą być przedmiotem analizy w postępowaniu odwoławczym dotyczącym zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym lub opłacie paliwowej, gdyż w decyzji o zabezpieczeniu organ nie rozstrzyga, które z przeprowadzonych dowodów w kontroli podatkowej są wiarygodne, a którym należy odmówić mocy dowodowej. W związku z tym nie zachodziła konieczność przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony oraz wskazanych przez nią osób - na okoliczność ustalenia, czy od zakupionego przez odwołującego się paliwa została odprowadzona akcyza oraz że był przekonywany o uregulowaniu tej należności. Dla orzeczenia zabezpieczenia nie jest istotne, czy ustalenia poczynione w toku kontroli podatkowej są przekonujące dla podatnika.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca domagała się uchylenia decyzji ostatecznej, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 33 § 1 O.p. w związku z art. 233 § 1 pkt. 1 O.p. W przekonaniu skarżącej wydanie kwestionowanych decyzji nastąpiło w wyniku błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania wspomnianych przepisów. W konsekwencji, ustanowiono zabezpieczenie na majątku spółki, pomimo braku podstaw do wydania – jak to zostało określone - decyzji ustalającej dług podatkowy, co stanowiło podstawę wydania postanowienia o zabezpieczeniu. Zdaniem skarżącej, nie zachodziły też okoliczności uzasadniające zastosowanie zabezpieczenia.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że to organie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia istnienia uzasadnionej obawy, że nie zostanie wykonane zobowiązanie podatkowe określone w deklaratoryjnej decyzji podatkowej. Sam fakt istnienia ewentualnych zaległości podatkowych, do których spełnienia w przyszłości może być zobowiązany podatnik, nie jest tożsamy z uprawdopodobnieniem ich niezaspokojenia.

Podkreśliła także, że skarżąca nie wyzbywała się swojego majątku w celu uniknięcia wywiązania się ze zobowiązań, nie unikała wykonania swoich zobowiązań. Zaś nawet wysoka kwota uszczuplenia podatkowego sama w sobie nie stwarza uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego, a nieprawidłowości polegające na zaniżaniu zobowiązań podatkowych nie są równoznaczne z uzasadnioną obawą, że podatnik nie wykona zobowiązań.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu wydania decyzji, w których wskazano przybliżoną wysokość zobowiązania, gdy jeszcze nie zostały wydane decyzje określające zobowiązanie podatkowe, podkreślił on, że postępowanie zabezpieczające prowadzone na podstawie art. 33 O.p. ma charakter szczególny. Jego głównym celem jest bowiem zabezpieczenie skuteczności przyszłej egzekucji, a określenie użyte w art. 33 § 2 O.p. "w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej" oznacza, że decyzja o zabezpieczeniu może być wydana również w czasie toczącego się postępowania podatkowego lub toczącej się kontroli podatkowej. W przekonaniu Dyrektora Izby Celnej, w przedmiotowej sprawie spełnione były ustawowe przesłanki ustanowienia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, okoliczność ta została uprawdopodobniona przez administrację podatkową i dlatego Organ odwoławczy podtrzymał w całości swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Normatywną podstawą dla wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 § 1 O.p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Może się to odbyć również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (por. art. 33 § 2 O.p.). W takiej sytuacji, organ podatkowy - na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania - określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (por. art. 33 § 4 O.p.).Wspomniane przepisy znajdują zastosowanie do ustanowienia zabezpieczenia wykonania zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego.

W prawie podatkowym, inaczej niż w prawie cywilnym, nie ma możliwości modyfikowania terminu płatności na niekorzyść podmiotu zobowiązanego. Wykluczone jest zatem wyznaczenie przez organ podatkowy kierujący się troską o interes finansów publicznych, terminu spełnienia świadczenia krótszego niż data ustalona w oparciu o art. 47 O.p. oraz o regulację prawną zawartą w przepisach konkretnej ustawy podatkowej. Instytucją prawa materialnego pozwalającą chronić podmiot uprawniony z tytułu podatku przed konsekwencjami obniżenia się zdolności płatniczej podatnika jeszcze przed nadejściem terminu płatności lub przed wydaniem decyzji podatkowej podatku jest natomiast zabezpieczenie wykonania zobowiązania podatkowego (tzw. zabezpieczenie przedegzekucyjne), uregulowane w art. 33 i nast. O.p. Organ podatkowy ustanawia je przestrzegając wszelkich zasad postępowania podatkowego wskazanych w art. 120 – 129 O.p., w tym fundamentalnego pryncypium – wymogu dążenia w trakcie postępowania podatkowego do ustalenia prawdy obiektywnej (prawdy materialnej), nałożonego na administrację podatkową na mocy art. 122 O.p.

Analizując przesłanki ustanowienia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego należy wskazać przede wszystkim na wyartykułowaną w art. 33 § 1 O.p., uzasadnioną obawę, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Ma ona swoje źródło w stanie faktycznym konkretnej sprawy, przy czym to pojęcie niedookreślone wyznaczające przesłankę wydania decyzji o zabezpieczeniu zostało w specyficzny sposób doprecyzowane w przepisach Ordynacji podatkowej. W tym samym art. 33 § 1 O.p. ustawodawca przykładowo wskazał bowiem na okoliczności, które mogą uzasadniać wątpliwość organu co do tego, że kiedy zostanie ustalone zobowiązanie podatkowe lub nadejdzie termin płatności podatku podatnik może nie wywiązać się z ciążącej na nim powinności publicznoprawnej. Należy do nich trwałe zaprzestanie regulowania zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku, co w przyszłości może utrudnić lub udaremnić egzekucję. W konsekwencji, każda uzasadniona obawa organu podatkowego, w szczególności zaś wywołana wyzbywaniem się majątku oraz trwałym niewywiązywaniem się z powinności publicznoprawnych usprawiedliwia ustanowienie zabezpieczenia. Podczas kontroli instancyjnej oraz sądowej decyzji organu podatkowego weryfikuje się zaś to, czy wspomniana uzasadniona obawa istotnie mogła mieć miejsce.

Jednocześnie należy zauważyć, iż negatywną przesłanką ustanowienia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego nie jest to, z jakiego powodu dochodzi do powstania zobowiązania podatkowego, ani też, czy strona postępowania podatkowego (albo – posługując się terminologią prawa materialnego – podatnik) współdziała z organem podatkowym. Tym bardziej, okolicznością wykluczającą ukształtowanie takiego zabezpieczenia nie jest brak ostatecznego wymiaru podatku. Instytucja zabezpieczenia służy bowiem ochronie podmiotu uprawnionego z tytułu podatku oraz finansów publicznych także w punkcie czasu, gdy ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania podatkowego nie ma jeszcze miejsca. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie i dlatego organ podatkowy, stosownie do treści art. 33 § 4 O.p. w decyzji o zabezpieczeniu określił przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego.

Przedstawione okoliczności, w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę nie tylko stan faktyczny, zaistniały w sprawie. Obawa organów obydwu instancji co do wywiązania się przez skarżącą z ciążącej na niej powinności publicznoprawnej miała uzasadnione podstawy. Nie sposób także mieć zastrzeżenia do sposobu ustalenia przez nie przybliżonej kwoty zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej.

Należy podkreślić, że skarżąca nie uiściła wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, wynikających z decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego, dotyczących okresu czerwiec 2013 r. - czerwiec 2014 r. Ich łączna kwota wyniosła [...]zł., a wraz z odsetkami na dzień 4 grudnia 2015 r. ukształtowała się na poziomie [...] zł. W związku z tym, wierzyciel należności wystawił wobec dłużnika tytuły wykonawcze i przystąpił do egzekucji należności. Z kolei 11 grudnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydal 34 decyzje określające skarżącej szacunkowe kwoty uszczupleń należności podatkowych oraz kwoty opłaty paliwowej ustalone w wyniku kontroli podatkowej za okres od stycznia 2012 r. do maja 2013 r., na łączną kwotę [...] zł.

W trakcie kontroli podatkowej obejmującej okres od stycznia 2012 r. do maja 2013 r. skarżąca nie przedstawiła żadnego majątku, tj. nieruchomości, środków trwałych oraz środków obrotowych, a przeprowadzona kontrola sytuacji majątkowej spółki wykazała, iż zarówno ona, jak i jej wspólnicy nie widnieją jako właściciele w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B. . Z kolei, w oświadczeniu ORD-HZ złożonym przez jednego ze wspólników - D. M. nie zostały wskazane żadne nieruchomości i prawa majątkowe, rzeczy ruchome i zbywalne prawa majątkowe. Podmiot ten nie posiadał także zarejestrowanych na siebie pojazdów samochodowych. Natomiast drugi wspólnik - J. J. posiadał zarejestrowanych na swoje nazwisko 5 pojazdów samochodowych w tym 3 dostawcze i 2 osobowe; od 1 marca 2015 r. Ostatnią wreszcie okolicznością, którą należy brać pod uwagę oceniając spełnienie przesłanek ustanowienia zabezpieczenia jest to, że skarżąca spółka zawiesiła działalność gospodarczą. Zniknęło więc potencjalne źródło uzyskiwania przez nią dochodów, z których możliwe byłoby regulowanie jego zobowiązań publicznoprawnych wobec państwa.

W przekonaniu Sądu wszystkie przedstawione fakty w oczywisty sposób świadczą o tym, że kiedy już decyzja wymiarowa w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej zostanie wydana i stanie się ostateczna, wysoce wątpliwe będzie wywiązanie się przez skarżącą z ciążącego na niej zobowiązania. Uzasadnia to trwałe zaleganie przez nią z zapłatą różnego rodzaju zobowiązań publicznoprawnych na znaczne kwoty, praktyczny brak majątku, z którego w przyszłości możnaby egzekwować należność na rzecz państwa, a także zawieszenie działalności gospodarczej stanowiącej potencjalne źródło jej dochodów. Tym samym, nie znalazły potwierdzenia wyartykułowane w skardze zarzuty dotyczące braku przesłanek dla ustanowienia zabezpieczenie i niewykazania tych okoliczności przez administracje podatkową.

Na koniec, odnosząc się do kwestii ewentualnego uniemożliwienia skarżącej złożenia wniosków dowodowych przez wzgląd na szybkie wydanie decyzji "w zakresie przyjęcia przybliżonej kwoty długu podatkowego" należy zauważyć, iż skarżąca błędnie utożsamia ze sobą dwa oddzielne postępowania podatkowe. Składanie wniosków dowodowych właściwe jest postępowaniu w przedmiocie określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania. W procedurze będącej punktem odniesienia dla rozważań Sądu w przedmiotowej sprawie istotne jest natomiast ustalenie zabezpieczenia. Skoro – jak trafnie wykazały organy obydwu instancji – uzasadniona była obawa niewywiązania się przez Spółkę z zobowiązania w podatku akcyzowym, należało zastosować dyspozycję art. 33 O.p. Ponieważ wysokość opłaty paliwowej nie była jeszcze określona, Organ I instancji, w myśl art. 33 § 4 O.p. zobowiązany był określić jej przybliżoną kwotę. Nie jest to jednak tożsame z określeniem wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym. Postępowanie dowodowe nakierowane na określenie wysokości zobowiązania podatkowego jest bowiem właściwe wymiarowi podatku. Tym samym, prawo skarżącej do czynnego udziału w postepowaniu nie zostało naruszone.

Dlatego Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – ze zm.).