Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1446/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA -Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia-


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 28 lipca 2008 r. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego W. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że jego wykonanie przed rozpoznaniem skargi mogłoby doprowadzić do powstania znacznych szkód i spowodować trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w przypadku postawienia budynku z podziemnymi garażami w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącego dojdzie do uszkodzenia jego budynku w postaci pęknięć i rys ścian. W ocenie W. S., realizacja planowanej inwestycji nie tylko zagraża jego budynkowi ale ponadto zmieni układ architektoniczny części miasta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji/postanowienia sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji/postanowienia rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.).

Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego.

Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez skarżącego w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy, wydane na zasadzie art. 106 § 5 kpa, postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego w G. W myśl bowiem art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Z kolei stosownie do treści art. 106 § 1 kpa, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez właściwy organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (art. 106 § 5 kpa).

Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są skutkami dokonanego uzgodnienia. Należy podkreślić, iż organ uzgadniający nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt. Uzgodnienia dotyczą oceny zgodności decyzji z przepisami regulującymi konkretną sprawę, zatem organ uzgadniający działa opierając się na stosownych przepisach normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego, wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Mając na uwadze, że mogące się pojawić pęknięcia i rysy ścian oraz ewentualna zmiana układu architektonicznego części miasta, nie są skutkami samego uzgodnienia należy wszakże wskazać, że proces inwestycyjny ma charakter wieloetapowy, w którym wcześniejsze działania prawne umożliwiają dopiero działania następne. Powołane przez W. S. okoliczności mogą stanowić konsekwencję realizacji dalszych etapów procesu inwestycyjnego.

Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.