Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1044/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 175 par. 1, 2, 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] i [...] w sprawie ze skargi [...] i [...] na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2018r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2013-2018 - postanawia- odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. . i L. L. na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2018r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2013-2018.

Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o skardze kasacyjnej doręczono Skarżącym w dniu 8 listopada 2018r.

W piśmie z dnia 9 listopada 2018r. (data nadania pisma w placówce operatora wyznaczonego Poczty Polskiej S.A.) Skarżący wnieśli, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną od ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302., - dalej P.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznik patentowy – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.).

Przymus adwokacko-radcowski, przewidziany w art. 175 § 1 P.p.s.a nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).

W piśmie z dnia 9 listopada 2018r. Skarżący wskazali, że zaskarżają postanowienie z dnia 6 listopada 2018r. w całości. Pismo skierowali do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Rzeszowie. W uzasadnieniu wyjaśnili, że skargę kierują osobiście bez adwokata, "bo niej jest to kasacja tylko zaskarżone postanowienie i nie będziemy dawać zarabiać jakiemuś adwokacinie".

W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. może być zaskarżone jedynie w drodze skargi kasacyjnej. W związku z powyższym pismo, w którym Strony wyrażają wolę zaskarżenia takiego postanowienia musi być oceniane pod kątem spełnienia wszystkich wymogów, jakie powinna spełniać skarga kasacyjna.

W niniejszej sprawie z treści pisma Skarżących z dnia 9 listopada 2018r. wynika, że ich wolą jest zaskarżenie postanowienia tut. Sądu z dnia 6 listopada 2018r. o odrzuceniu skargi. Należało więc je uznać za skargę kasacyjną. Nie ulega również wątpliwości, że pismo to zostało sporządzone osobiście przez Skarżących. Skarga kasacyjna nie spełniała więc ustawowego obowiązku przymusu adwokacko - radcowskiego, określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Brak w tym zakresie ma charakter nieusuwalny, co oznacza, że nie podlega uzupełnieniu.

Należy wyjaśnić, że pod skargą kasacyjną z dnia 9 listopada 2018r. widnieją jedynie kserokopie podpisów Skarżących. Jednakże Sąd nie wzywał Skarżących do podpisania skargi kasacyjnej, gdyż w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko zgodnie z którym, brak podpisu pod skargą kasacyjną podmiotu uprawnionego do sporządzenia skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega usunięciu. Tryb z art. 49 P.p.s.a. przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba, która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 P.p.s.a. (tak postanowienia NSA: z dnia 15 maja 2008r., II GSK 502/07 i z dnia 3 grudnia 2013 r., II FZ 1082/13).

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, gdyż wynika to z samej treści skargi kasacyjnej, że została ona sporządzona osobiście przez Skarżących

Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. (tak B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, WKP 2018/el., komentarz do art. 175, teza 3).

Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.