Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art.246 par 1 pkt 2, art. 245 par 3, art. 243 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2012 r. wniosku J.A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2006 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skargą dnia [...] grudnia 2011r. J.A., reprezentowana przez radcę prawnego M.K., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2006 r.

Wraz z przedmiotową skargą J.A. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku tego wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką (lat 25) i synem (lat 29), utraciła status osoby bezrobotnej i jest na utrzymaniu rodziny. Opiekuje się chorą matką. Syn – zatrudniony na umowę o pracę – osiąga dochód miesięczny w wysokości 2000 zł brutto. Córka nie pracuje.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2012 r. J.A. złożyła oświadczenie, iż nie pozostaje w związku małżeńskim (jest osobą rozwiedzioną), nie posiada żadnych lokat i rachunków bankowych, nie jest właścicielką samochodu a koszty jej utrzymania to miesięczny czynsz w wysokości 395,00 zł, opłaty za TV w wysokości 128,00 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną ok. 150,00 zł (płatne w cyklu dwumiesięcznym) oraz opłata za gaz w wysokości ok. 35,00 zł (płatna w cyklu dwumiesięcznym). Wskazała, że opłaty te uiszcza ze środków, które otrzymuje od syna bądź córki, która odbywała staż z Powiatowego Urzędu Pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Z kolei zgodnie z treścią art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata.

Zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe, a jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych.

Wskazać należy, że instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostały przez skarżącą spełnione. J.A. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie posiada majątku i pozostaje na utrzymaniu syna. Nie posiada więc środków, z których mogłaby sfinansować należne w niniejszej sprawie koszty sądowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.