Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 449/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 141 par. 4, art. 145 par. 1 lit "c".
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191. art. 240 par. 4.
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 220 ust. 1, 2 lit "b".
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Jerzy Sulimierski Sędzia del. WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (spr.) Protokolant Karol Pachnik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych "W." H. S. D. K. B. S. sp. j. w R., Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 grudnia 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 501/08 w sprawie ze skargi "W." H. S. D. K. B. S. sp. j. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania; 2) odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31 grudnia 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 501/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie ze skargi "W." H. S., D. K., B. S. Spółka Jawna w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, uchylił zaskarżoną decyzję.

Sąd I instancji uwzględnił następujący stan sprawy.

W dniu 15 listopada 2005 r., na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci świeżego czosnku. W zgłoszeniu zadeklarowano tajlandzkie pochodzenie czosnku. Jako dowód potwierdzający pochodzenie przedmiotowego towaru z Tajlandii załączono do zgłoszenia świadectwo pochodzenia wystawione przez Tajlandzką Izbę Handlową. Towar dopuszczono do swobodnego obrotu z zastosowaniem stawki celnej 9,6 %.

Postępowanie celne w niniejszej sprawie zainicjowane zostało w związku z informacjami przekazanymi krajowym organom przez Europejskie Biuro Zwalczania Oszustw (OLAF) o wstępnych wynikach misji przeprowadzonej w Tajlandii w okresie 22-29 listopada 2005 r., dotyczącej kontroli eksportu czosnku z Tajlandii do UE. Podczas misji przedstawiciele OLAF ustalili, iż w latach 2004-2005 odprawione transporty czosnku w całości obejmowały czosnek sprowadzony z Chin. Transporty te były przedmiotem procedur importowo-reeksportowych w porcie Laem Chabang (Bangkok), dokąd przybyły z Chin z przeznaczeniem do dalszego transportu do Europy (w tym również Polski).

W dniu 15 grudnia 2005 r., na podstawie art. 78 ust 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L z dnia 19 października 1992 r" nr 302, s. 1 ze zm., dalej: WKC), przeprowadzona została kontrola w Spółce. W ramach tej kontroli przekazano świadectwa pochodzenia, do weryfikacji tajlandzkim władzom celnym. Jednocześnie do Urzędu Celnego wpłynął raport OLAF-u z końcowymi wynikami misji w Tajlandii, z którego wynikało, że eksporterem czosnku do Polski była firma S. Firma ta sprzedawała czosnek pochodzący z Chin do Wspólnoty.

Sygn. akt I GSK 449/09

Pismem z dnia 13 października 2006 r. Tajlandzka Izba Handlowa potwierdziła autentyczność świadectw pochodzenia. Nie wypowiedziano się jednak, co do kraju pochodzenia czosnku.

Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją z dnia [...] maja 2007 r. określił skarżącej Spółce prawnie należną kwotę należności celnych przywozowych, wynikających z długu celnego w kwocie 360.655,60 zł. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do Wspólnej Taryfy Celnej czosnek objęty był stawką celną konwencyjną w wysokości 9,6% + 120 EUR za 100 kg netto. Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1320/2005 z dnia 11 sierpnia 2005 r. otwierającego i ustanawiającego zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na czosnek od dnia 1 października 2005 r. (Dz. Urz. UE L z dnia 12 sierpnia 2005 r., nr 210, s. 17, dalej: rozporządzenie nr 1320/2005) został otworzony autonomiczny kontyngent taryfowy w wysokości 4400 ton w odniesieniu do przywozów wspólnotowych świeżego lub zamrożonego czosnku. W ramach tego kontyngentu stosowana była stawka celna ad valorem w wysokości 9,6 %. W oparciu o wspomniany kontyngent skarżąca spółka uzyskała pozwolenie na przywóz czosnku pochodzenia tajlandzkiego w ilością 700.000 kg. W ocenie Naczelnika Urzędu Celnego w R., czosnek zgłoszony do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu według zgłoszenia celnego nr [...] był czosnkiem pochodzenia chińskiego i w związku z tym powinna być zadeklarowana w zgłoszeniu stawka celna konwencyjna w wysokości 9,6 % + 120 EUR za 100 kg netto.

Decyzją z [...] lipca 2008 r., po rozpatrzeniu odwołania "W." Spółki jawnej z siedzibą w R., Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż skarżąca spółka bezpodstawnie wnioskowała o zastosowanie niższej stawki celnej w ramach kontyngentu na przywóz czosnku z Tajlandii. Zdaniem organu, na podstawie ustaleń OLAF można było wnioskować, iż strona skarżąca miała wiedzę na temat rzeczywistego pochodzenia czosnku z Chin.

Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, że materiał dowodowy zgromadzony przez OLAF i przekazany do wykorzystania polskim organom celnym oraz materiał dowodowy zgromadzony przez polską administrację celną podważał wiarygodność zadeklarowanego przez skarżącą spółkę tajlandzkiego pochodzenia czosnku. Organ odwoławczy uznał za niewystarczające informacje przekazane przez władze tajlandzkie przy piśmie weryfikacyjnym z dnia 13 października 2006 r.

Sygn. akt I GSK 449/09

w sprawie pochodzenia czosnku. Stwierdził, iż potwierdzają one jedynie autentyczność dowodu pochodzenia, a nie wiarygodność zawartych w nim informacji

0 pochodzeniu czosnku z Tajlandii, która została zakwestionowana na podstawie

raportu OLAF i załączonych do raportu tajlandzkich dokumentów celnych.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, z przedmiotowych dokumentów jednoznacznie

wynikało powiązanie między towarem zaimportowanym z Chin przez S., a

towarem wyeksportowanym przez wskazaną firmę do Polski dla skarżącej Spółki. Na

tajlandzkich dokumentach importowych były odniesienia do dokumentów

reeksportowych do Polski. Tajlandzkie dokumenty reeksportowe oprócz odniesień do

dokumentów, za którymi sprowadzano czosnek z Chin do Tajlandii, zawierały

również informacje dotyczące m.in. dokumentów handlowych wystawionych przez

S. dla firmy W., nazwy statków, którymi przetransportowano czosnek do

Polski i daty tych transportów.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W., na chińskie pochodzenie sprowadzonego czosnku wskazywał również wynik badania próbki, pobranej w dniu 18 sierpnia 2005 r. (próbka towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia 18 sierpnia 2005 r., w którym, podobnie jak w przedmiotowym zgłoszeniu, zadeklarowano tajlandzkie, a nie chińskie pochodzenie czosnku). Badanie przeprowadzone przez Laboratorium ds. Ceł

1 Ochrony Granic USA na prośbę OLAF wykazało z ponad 95%

prawdopodobieństwem, że czosnek jest pochodzenia chińskiego.

Strona skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. domagając się uchylenia jej w całości oraz decyzji ją poprzedzającej. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa) oraz prawa materialnego, tj. art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm., dalej: Prawo celne).

Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie.

W szeregu pism procesowych przesłanych do Sądu I instancji przed rozprawą strona skarżąca zarzuciła również bezpodstawne kwestionowanie autentyczności dowodu pochodzenia towaru, bezkrytyczne przyjęcie za dowód raportu OLAF z misji w Tajlandii, a także niespójności dat widniejących na tajskich dokumentach celnych

Sygn. akt I GSK 449/09

z datami wskazanymi w aneksie do raportu OLAF. Strona złożyła ponadto wnioski

0 przeprowadzenie dowodów z szeregu dokumentów.

Odpowiadając na powyższe zarzuty, Dyrektor Izby Celnej w W. uznał je za bezzasadne.

W związku ze złożonymi przez skarżącą Spółkę wnioskami dowodowymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na rozprawie 17 grudnia 2008 r., dopuścił dowód z postanowienia Prokuratury Rejonowej w R. z dnia 26 września 2008 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie [...] oraz dowód z pisma dotyczącego tłumaczenia przysięgłego z języka angielskiego wywiadu celnego służby dochodzeniowej wydziału dochodzeń i odpowiedzialności karnej z dnia 10 października 2008 r.

Uchylając zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził, że narusza ona przepisy postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191

1 art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik

sprawy. Za trafne Sąd I instancji uznał stanowisko organu, że raport OLAF ma

charakter dokumentu urzędowego, o jakim mowa w art. 194 § 1 Ordynacji

podatkowej. Podniesiono, iż raport OLAF rozumiany jako całość dokumentacji

przekazanej przez ten urząd polskiej administracji celnej jako dokument urzędowy

korzysta z domniemania autentyczności i zgodności z prawdą. Sąd I instancji

podniósł, iż organy celne prowadząc własne postępowanie dowodowe doszły do

innych ustaleń faktycznych niż przedstawione w raporcie OLAF, jednak w

uzasadnieniach decyzji nie wskazały czym się kierowały odrzucając niektóre dane

zawarte w raporcie.

Sąd I instancji zwrócił uwagę, iż powoływane w wydanych w sprawie decyzjach deklaracje importowe i eksportowe składane przed Tajlandzkim Urzędem Celnym przez firmę S. oraz dołączone do nich faktury, stanowiące dowód na powiązanie czosnku importowanego z Chin przez firmę S. z czosnkiem eksportowanym do Polski, zostały sporządzone w języku tajskim. Podkreślono, iż w aktach sprawy brak jest fachowego tłumaczenia tych dokumentów na język polski. W ocenie Sądu I instancji, są to dokumenty, których tłumaczenie jest niezbędne, ponieważ pozwolą one na ewentualne prześledzenie drogi jaką odbył czosnek.

Zdaniem Sądu I instancji, niewystarczające w realiach rozpoznawanej sprawy dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia było przedstawienie mechanizmu działania podmiotów zajmujących się eksportem (reeksportem) i importem czosnku. Swoje

Sygn. akt I GSK 449/09

wnioski organy celne wyciągały z oceny dowodów obcojęzycznych, odstępując przy tym od obowiązku ich przetłumaczenia na język polski. Opierając się na informacjach i raporcie OLAF-u, organy dostrzegły, że dowód ten zawiera szereg wad i nieścisłości, wymagających wyjaśnienia. Świadczy o tym, zdaniem Sądu I instancji, treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji. WSA w W. uznał, że organy, mimo podjęcia wysiłku usunięcia nieścisłości wynikających z raportu OLAF, nie wyjaśniły wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zobowiązał organ do

wyjaśnienia, z jakich względów traktował świadectwo pochodzenia wystawione przez władze Tajlandii jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, wystarczający do skorzystania z preferencji celnych, skoro jednocześnie zajął stanowisko, że wskazane świadectwo nie ma istotnego znaczenia dla sprawy, gdyż nie potwierdza, że czosnek rzeczywiście został zebrany w Tajlandii.

Sąd I instancji nie uwzględnił zarzutu skarżącej Spółki dotyczącego kwestionowania przez organy celne świadectwa pochodzenia towaru załączonego do zgłoszenia celnego, potwierdzającego tajlandzkie pochodzenie czosnku. Podkreślono, iż świadectwo pochodzenia jako dokument urzędowy korzysta z domniemania autentyczności i zgodności z prawdą. Zdaniem Sądu, w świetle zebranego materiału dowodowego, organy celne miały podstawy do zakwestionowania prawdziwości zawartych w nim danych. Wiarygodność dowodu pochodzenia towaru została zakwestionowana w drodze dochodzenia prowadzonego przez OLAF. W piśmie weryfikującym świadectwo potwierdzające tajlandzkie pochodzenie czosnku, władze wystawiające te dowody pochodzenia w ogóle nie odniosły się do kraju pochodzenia towaru, mimo wyraźnego zapytania wystosowanego przez polskie organy celne.

Za bezprzedmiotowe Sąd I instancji uznał zarzuty skarżącej dotyczące określenia odsetek za zwłokę od należności celnych. Podniesiono, iż decyzje organów celnych nie zawierają rozstrzygnięcia w tej kwestii. Ponadto, zdaniem Sądu I instancji, z treści postanowienia Prokuratury Rejonowej w R. z dnia 26 września 2008 r. o umorzeniu śledztwa wynikało, że organy nie wykazały dostatecznie, iż wystąpiły przesłanki naliczania odsetek za zwłokę na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego w związku z art. 53 Ordynacji podatkowej.

Sygn. akt I GSK 449/09

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył zarówno Dyrektor Izby Celnej w W. jak i "W." H. S., D. K., B. S. Spółka Jawna w R.

Dyrektor Izby Celnej w W., wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez uwzględnienie skargi, mimo że postępowanie prowadzone przed organem podatkowym nie było dotknięte żadną z wad wskazanych przez Sąd, tj. nie naruszało przepisów postępowania zawartych w art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, oraz uznanie, iż ustalenia organu podatkowego nie są uzasadnione zebranymi w sprawie dowodami, których oceny dokonano z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej;

2. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe przedstawienie przez Sąd I jnstancji

stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym wskutek nieuwzględnienia przez

Sąd przy rozpatrywaniu sprawy zgromadzonego w aktach sprawy materiału

dowodowego, co znalazło wyraz w wadliwym uzasadnieniu wyroku, oraz wadliwe

sporządzenie uzasadnienia wyroku wskutek sformułowania pod adresem organu

podatkowego zarzutów oraz wskazań dla organu co do dalszego postępowania

w sposób ogólny, nieprecyzyjny, niewykonalny;

3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 134 p.p.s.a. poprzez

rozszerzenie granic rozpoznawanej sprawy i rozpoznanie jej na podstawie stanu

faktycznego i prawnego sprawy nie będącej przedmiotem postępowania przed

organem celnym, tj. sprawy dokonanego przez skarżącą spółkę importu czosnku

pochodzącego z Egiptu.

II. naruszenie prawa materialnego poprzez błędne oparcie wyroku na przepisach art. 67-95 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93) z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L z dnia 11 października 1993 r., nr 253, s. 1 ze zm., dalej: rozporządzenie nr 2454/93), tj. przepisach regulujących Generalny System Preferencji.

Sygn. akt I GSK 449/09

W uzasadnieniu strona wnosząca skargę kasacyjną podniosła, iż Sąd Instancji uznał za konieczne zlecenie tłumaczenia wszystkich dowodów niezbędnych do jednoznacznego wyjaśnienia kwestii pochodzenia czosnku, nie wskazując, które z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy są w jego ocenie niezbędne i dlaczego właśnie te dokumenty mają zasadnicze znaczenie. Tajskie deklaracje importowo-eksportowe nie zostały przetłumaczone na język polski, gdyż organ celny oparł się jedynie na podanych w tych dokumentach liczbach, nazwach własnych statków, numerach kontenerów, na poparcie tego, co zostało udowodnione innymi dokumentami udostępnionymi przez tajskie służby celne. Ponadto podniesiono, że formułując wytyczne dla organu, Sąd I instancji nie wziął pod uwagę możliwości ich wykonania przez organ, a mianowicie tego, że na liście tłumaczy przysięgłych prowadzonej przez Ministerstwo Sprawiedliwości nie ma tłumacza przysięgłego z języka tajskiego na język polski.

Dyrektor Izby Celnej w W. zarzucił Sądowi I instancji , iż niedostatecznie wnikliwie dokonał analizy materiału dowodowego. W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną, postawione zaskarżonej decyzji zarzuty są bardzo ogólnikowe, nie korelują z zebranym w tej konkretnej sprawie materiałem dowodowym. Podkreślono, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, w zaskarżonej decyzji organy nie stwierdzały, że raport OLAF zawiera szereg wad i nieścisłości wymagających wyjaśnienia, nie dokonały również w prowadzonych postępowaniach odmiennych ustaleń faktycznych niż wynikające z raportu OLAF. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W., w rozpatrywanej sprawie organy przeanalizowały całość materiału dowodowego, prześledziły drogę jaką odbył czosnek z Chin do Polski na podstawie posiadanej dokumentacji i ustaleń zawartych w raporcie OLAF, co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji.

W skardze kasacyjnej "W." H. S., D. K., B. S. Spółka Jawna w R. zaskarżyła powyższy wyrok w całości i wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającej go decyzji organu I i II instancji, oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 134 § 1 p.p.s.a.

Sygn. akt I GSK 449/09

i art. 135 p.p.s.a. w związku z art. 220 ust. 2 WKC oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 220 ust. 1 WKC.

W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w toku kontroli sądowoadministracyjnej nie dostrzegł, że organy celne zaniechały zbadania czy w sprawie zachodzą podstawy do wyłączenia retrospektywnego księgowania należności, o których mowa w art. 220 ust. 2 WKC. W ocenie strony skarżącej, Sąd I instancji uchybił tym samym obowiązkowi wynikającemu z art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarżąca spółka zarzuciła również brak w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji wytycznych dla organu w zakresie zbadania wystąpienia w rozpoznawanej sprawie przesłanek z art. 220 ust. 2 lit. b) WKC.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd I instancji uwzględnił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2008r. ze względów procesowych. Uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania, tj. art. 122, 187 § 1, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Te naruszenia polegają na niezebraniu materiału dowodowego, pozwalającego na przyjęcie, że importowany przez skarżącą czosnek pochodził rzeczywiście z Chin, nie zaś z Tajlandii. Jednocześnie Sąd przyznał, że żadne inne dowody, poza świadectwem pochodzenia towaru, nie świadczą o pochodzeniu tego czosnku z Tajlandii.

Sąd podzielił stanowisko organu, że raport Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), na którym między innymi organ oparł swoje rozstrzygnięcie, ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. W istocie przepisy Rozporządzenia Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), (Dz. U. UE L z dnia 31 maja 1999r.) stanowią, że raporty sporządzane na zakończenie prowadzonego przez Urząd dochodzenia stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach jak administracyjne raporty sporządzane przez krajowych, administracyjnych kontrolerów. Podlegają one takim samym zasadom oceny, jak te mające zastosowanie do administracyjnych raportów sporządzonych przez

8

Sygn. akt I GSK 449/09

krajowych administracyjnych kontrolerów i mają taką samą wartość jak te raporty (art. 9 ust. 1 i 2 Rozporządzenia).

Według art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, rodzi więc domniemanie zgodności z prawdą. Oznacza to, że treść dokumentu urzędowego nie podlega swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie dowodowe. Za udowodnione należy zatem przyjąć to, co wynika wprost z dokumentu. Co najwyżej organ może dokonać wykładni dokumentu, jeżeli jego treść nie jest jednoznaczna lub wymaga dodatkowych ustaleń (B. Dauter w : S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek : Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2004r., s. 538)

Sąd I instancji nie wyprowadził z tych zasad właściwych wniosków. Nie odniósł się w sposób odpowiedni do ustaleń zawartych w raporcie jak też do dokumentów załączonych do raportu.

Z analizy tych dokumentów wynika, że firma S. T. T. L. P. wyeksportowała do Polski świeży czosnek w ilości 150.000 kg. na podstawie tajlandzkiego dokumentu celnego nr [...] ( k. 52), do którego załączono fakturę nr [...] z dnia 4 września 2005r.( k. 51) Jako odbiorca towaru figuruje w ww. dokumentach firma W. Sp. z o.o. Jak wynika z deklaracji eksportowej ( k.46) towar został dostarczony do portu w Gdyni statkiem S. N. w 6 kontenerach, z których 3 o numerach [...], [...], [...] zgłoszono na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 listopada 2005r. (75 000 kg czosnku)

Na załączonej do raportu OLAF fakturze nr [...] z dnia 4 września 2005r., wystawionej przez firmę S. dla firmy W., wskazano Chiny jako kraj pochodzenia przedmiotowego czosnku.

Do zgłoszenia celnego [...] z dnia 15 listopada 2005r załączono jednak inną fakturę - nr [...] z dnia 3 października 2005r., na której zamieszczono zapis o tajlandzkim pochodzeniu towaru.

Z dokumentów przedstawionych przez OLAF wynika, iż na wniosek firmy S., właściwe władze celne Tajlandii wystawiły świadectwo nr 064802, potwierdzające tajlandzkie pochodzenie towaru w postaci 75 000 kg świeżego czosnku, objętego fakturą nr [...]. Dokument ten został następnie

Sygn. akt IGSK 449/09

przedłożony przez firmę W. wraz ze zgłoszeniem [...], jako dowód tajlandzkiego pochodzenia czosnku. Tajlandzkie władze celne wyjaśniły, iż przy eksporcie wystawienie świadectw niepreferencyjnego pochodzenia opiera się wyłącznie na informacjach dostarczonych przez wnioskodawcę, który musi zarejestrować się w Izbie przed wydaniem świadectwa. Izba nie sprawdza autentyczności takich informacji. Przy eksporcie wystawienie świadectwa pochodzenia zależy od przedstawienia przez eksportera akredytywy i dokumentu transportowego (konosamentu morskiego lub lotniczego) dla potwierdzenia, iż towar jest dostępny na terytorium Tajlandii. Wydany dokument nie ma jednak za zadanie opiniowania co do pochodzenia wysyłki. Gdy dany podmiot pierwszy raz występuje o świadectwo, kontroluje się jego działalność, lecz nie dochodzi do fizycznej weryfikacji wytworzonych lub sprzedawanych produktów.

Z raportu OLAF wynika też, że wydawanie świadectw pochodzenia dla S. zostało zawieszone z dniem 10 listopada 2005r., ponieważ Spółka nie przedstawiła Izbie dostatecznych wyjaśnień na temat deklarowanego pochodzenia czosnku eksportowanego wcześniej z Tajlandii do Polski, którego dotyczyły świadectwa pochodzenia wystawione przez Izbę.

Nadto polskie władze celne podjęły czynności mające na celu weryfikację prawidłowości i autentyczności świadectw pochodzenia, w tym świadectwa nr [...]. Pismem z dnia 13 października 2006r. Tajlandzka Izba Handlowa potwierdziła autentyczność świadectwa nr [...], jednak nie wypowiedziała się na temat kraju pochodzenia czosnku.

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego - zgromadzonego przez OLAF i przekazanego do wykorzystania polskim organom celnym oraz zgromadzonego przez polską administrację celną- ustalenia Dyrektora Izby Celnej w W. co do chińskiego pochodzenia czosnku, zawarte w decyzji z [...] lipca 2008r. są, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe.

A zatem Sąd I instancji bezpodstawnie zarzucił temu organowi uchybienia w tym zakresie i oparł na tych zarzutach swoje rozstrzygnięcie. Sąd skupił całą swoją uwagę na braku tłumaczeń deklaracji importowych i eksportowych oraz faktur, które po pierwsze - mogą jedynie służyć potwierdzeniu ustaleń zawartych w Raporcie OLAF, po drugie zaś - przy minimum uwagi pozwalają stwierdzić ich związek z treścią Raportu.

10

Sygn. akt I GSK 449/09

Sąd I instancji nie dał wiary ustaleniom zawartym w Raporcie, traktując go zarazem jako dokument urzędowy. Z drugiej strony nie przytoczył żadnego kontrdowodu przeciwko stwierdzeniom OLAF, że sporny czosnek pochodził z Chin. Nie podzielił też zarzutu strony skarżącej co do bezpodstawnego zakwestionowania przez organy celne świadectwa pochodzenia czosnku. Sąd ma w tym względzie rację, ponieważ z ustaleń dokonanych przez OLAF wynika, że tajlandzkie władze celne w dokumencie tym nie potwierdzały, że czosnek pochodzi z Tajlandii, a zaświadczały jedynie, że oświadczenie o tajlandzkim pochodzeniu czosnku złożył eksporter – S. (T.) T. L. P.

Wobec tych niekonsekwencji Sądu w ocenie zaskarżonej decyzji zarzuty skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit c , art. 141 § 4 i art. 134 § 1 p.p.s.a. należało uznać za uzasadnione.

Odnosząc się natomiast do zarzutów kasacyjnych "W." H.S., D. K., B. S. Spółka jawna Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zarzut naruszenia art. 220 § 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

W obu decyzjach organów celnych wydanych w tej sprawie powołano m. in. przepis art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego jako prawną podstawę zaksięgowania kwoty należności wynikających z długu celnego. Z treści ust. 2 art. 220 WKC wynika jednakże, że ust. 1 tego artykułu może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy nie zachodzą okoliczności wymienione w ust. 2. Uzasadnienie zastosowania art. 220 ust. 1 powinno zatem zawierać odniesienie się do negatywnych przesłanek zaksięgowania kwoty należności określonych w ust. 2 tego przepisu. Organy obu instancji kwestie te całkowicie pominęły. Sąd badając zaskarżoną decyzję był zobowiązany, ze względu na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., ocenić sprawę również w aspekcie powołanego w podstawach decyzji art. 221 ust.1 WKC. Trzeba dodać, że w postępowaniu przed sądem I instancji firma "W." podnosiła w dwóch pismach procesowych z 16 i 23 grudnia 2008r. zarzuty dotyczące naruszenia przez organy celne art. 220 WKC. Sąd nie ustosunkował się do tych zarzutów w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi to naruszenie przepisów postępowania (art. 134 § 1 i art. 141 § 4), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedstawione przez Sąd okoliczności faktyczne wskazują bowiem na konieczność rozważenia, czy w sprawie nie zachodzą wspomniane negatywne przesłanki retrospektywnego zaksięgowania

11

Sygn. akt IGSK 449/09

należności, w szczególności podnoszony w skardze kasacyjnej błąd organu celnego (art. 220 ust. 2 lit. b WKC). Trzeba mieć jednakże na uwadze fakt, że retrospektywne zaksięgowanie długu celnego nie jest możliwe wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki określone w art. 220 ust. 2 lit. b WKC.

Do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 listopada 2005r. załączono m. in. świadectwo pochodzenia towaru (czosnku) nr [...] wydane przez Tajską Izbę Handlową, jednak, jak ustaliły organy celne, świadectwo zostało wydane na podstawie informacji dostarczonych przez konsygnanta (firma S. z Tajlandii) i nie może być traktowane jako poręczenie przez Tajską Izbę Handlową zaistnienia (prawdziwości) faktów w nim podanych. Z treści tego świadectwa wynika, że Tajską Izba Handlowa w istocie sama nie udokumentowała pochodzenia towaru. Oznacza to, że przedstawione świadectwo pochodzenia, mimo że ma charakter dokumentu urzędowego, nie zawiera potwierdzenia przez powołany do tego organ władzy publicznej pochodzenia importowanego czosnku z Tajlandii. Polski organ celny potraktował jednakże ten dokument jako świadectwo pochodzenia czosnku z Tajlandii.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna wniesiona przez "W." spółka jawna H. S., D. K., B. S. jest uzasadniona.

Mając to wszystko na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. oraz art. 207 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

12