Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 371/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59, art. 59a, art. 51
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis (spr.) Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2020r. sprawy ze skargi O. I. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku usługowo-biurowego oraz udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. (Nr [...]), podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, dalej k.p.a.) oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, dalej Prawo budowlane), po rozpatrzeniu odwołania O. l. Sp. z o. o. z/s we W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.z dnia [...]r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku usługowo - biurowego przy ul. Sz. [...] we W.(dz. nr [...], [...], [...], [...]. AM [...], obręb .M.) oraz udzielającej W.P. Sp. z o.o. C. Sp. k. z/s we W. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej, nadbudowanej i przebudowanej części wyżej wymienionego obiektu D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zakwestionowana decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego.

Do PINB dla miasta W.wpłynęła skarga na wykonanie, niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, robót polegających na przebudowie i rozbudowie budynku biurowo - usługowego przy ul. Sz. [...] we W. W jej treści wskazano, że nie wykonano projektowanego wysunięcia lica szklenia fasady wieży od pierwszego piętra wzwyż. Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbudowie budynku biurowo-usługowego przy ul. Sz. [...] we W., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania PINB stwierdził, że w trakcie przebudowy i rozbudowy budynku wprowadzono następujące zmiany w sposób istotny odstępujące od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...]r. nr [...]dotyczące:

1) zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu (zmieniono lokalizację wejść do lokali usługowych na parterze budynku), nie wykonano projektowanego wysunięcia (wykusza) ściany południowej budynku od I piętra wzwyż, zwiększono wymiary wykuszy na I piętrze budynku w elewacji zachodniej),

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, tj.:

- kubatury (nie wykonano projektowanego wysunięcia (wykusza) ściany południowej budynku od I piętra wzwyż, zwiększono wymiary wykuszy na I piętrze budynku w elewacji zachodniej),

- powierzchni zabudowy (zwiększono szerokość wykuszy na I piętrze budynku w elewacji zachodniej, nie wykonano projektowanego wykusza w elewacji południowej),

- długości (nie wykonano projektowanego wysunięcia (wykusza) ściany południowej budynku od I piętra wzwyż),

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne (w wejściach do budynku od strony ul. O.istnieją kilkunastocentymetrowe progi uniemożliwiające dostęp osobom niepełnosprawnym do części budynku, do której dostęp zapewniają w/w wejścia i nowoprojektowane windy. Zatwierdzony projekt budowlany nie zawiera rzędnych zera budynku i terenu przed wejściami do budynku. Niemniej jednak w części opisowej projektu wskazano, że dostęp dla niepełnosprawnych zapewniony jest bezpośrednio z przyziemia budynku, nie przewiduje się barier architektonicznych),

4) wymagające uzyskania lub zmiany opinii, uzgodnień i pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia:

- wykonano zmiany wyglądu elewacji południowej (zmiana lokalizacji wejść do budynku, brak wysunięcia bryły budynku od I piętra wzwyż, brak podziału szklenia nad żaluzjami, dodatkowe okna), zachodniej (zmiana podziału fasady, witryn i drzwi wejściowych, szerokości i głębokości wykuszy) i północnej (wykonano przeszklenie zamiast pełnej ściany i wyjście na taras na V piętrze). Z uwagi na to, iż budynek przy ul. Sz. [...] znajduje się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków w/w zmiany wymagały uzyskania zmiany pozwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie tych robót,

- wykonano zmiany układu pomieszczeń, między innymi sanitariatów (II piętro) wymagała uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw higieniczno - sanitarnych, a wydzielenie pomieszczenia biurowego niedoświetlonego światłem dziennym (II piętro) wymagało uzyskania zgody właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z właściwym okręgowym inspektorem pracy,

- wykonano zmiany w obrębie holu wejściowego na parterze będącego częścią drogi ewakuacyjnej z budynku wymagały uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

- zwiększono szerokość i głębokość wykuszy zlokalizowanych na sąsiedniej działce nr [...], co wymagało uzyskania prawa (zgody właściciela) do dysponowania tą działką na cele budowlane w zakresie wprowadzonych zmian.

Mając na uwadze, że roboty budowlane związane z przebudową i rozbudową budynku przy ul. Sz. [...] we W. nie zostały zakończone, PINB postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]wstrzymał roboty budowlane, na podstawie art. 50 ust.1 pkt 4 Prawa budowlanego, a następnie decyzją z dnia [...]r. nr [...]nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia, w terminie 3 miesięcy: 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego przebudowy i rozbudowy budynku, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca, a DWINB decyzją z dnia [...] r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji, od której to Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 301/18 oddalił skargę.

W dniu 10 maja 2018 r. inwestor przedłożył wymagane egzemplarze projektu budowlanego zamiennego.

W tak kształtującym się stanie faktycznym PINB decyzją z dnia [...]r. nr [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku usługowo - biurowego przy ul. Sz. [...] we W. (dz. nr [...],[...],[...],[...]AM [...], obręb S. M.) kategoria obiektu - XVI i XVII, udzielił inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył na niego obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej, nadbudowanej i przebudowanej części wyżej wymienionego obiektu.

Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca wskazując, że została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności art. 51 ust. 4 i 5, art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwały nr [...]Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części obszaru S. M. rejonu R. i P. S.- część "A"), a także art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie skarżąca zakwestionowała wydane w toku postępowania postanowienia.

Wydając zaskarżoną decyzję DWINB uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja PINB z dnia [...]r. nr [...]nie narusza prawa. W tym kontekście przede wszystkim wskazano, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego co do zasady roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W tej sprawie roboty budowlane związane z inwestycją polegającą na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie budynku usługowo - biurowego zostały rozpoczęte legalnie, na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r., jednakże w toku prowadzonego postępowania ustalono, że inwestycja zrealizowana została w sposób istotnie odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego, o którym mowa art. 36 ust. 5 Prawa budowlanego. Niniejsze zaktualizowało konieczność zastosowania w sprawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, a zatem wstrzymania robót, nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego w zakreślonym terminie, po upływie którego lub na wniosek inwestora organ sprawdza wykonanie obowiązku i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Wydanie takiej decyzji następuje po stwierdzeniu, że projekt ten jest zgodny z prawem, przy czym nie chodzi tu jedynie o zgodność z przepisami określającymi formalne wymogi dla projektu budowlanego zamiennego, ale także o zgodność tego projektu z przepisami o planowaniu przestrzennym, przepisami dotyczącymi ochrony środowiska i przepisami techniczno - budowlanymi. Wynika to z tego, że w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego stanowi się, że do projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy o projekcie budowlanym, zaś projekt budowlany - jak wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego - musi być zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji lokalizacyjnej, wymaganiami ochrony środowiska oraz innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Istotne jest jednak to, że ustawodawca w końcowej części art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zastrzega, iż "przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian". Oznacza to, że podstawą wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego jest ocena zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami techniczno-budowlanymi tego co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Inaczej mówiąc, w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego nie dochodzi do ponownego badania, czy inwestycja, co do której wydano pozwolenie na budowę, od którego istotnie odstąpiono, jest zgodna z prawem. Bada się jedynie to, czy istotne odstępstwo jest zgodne z prawem. Przy czym badania w tym zakresie dokonuje się z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.

Po dokonaniu analizy przedłożonej dokumentacji projektowej PINB stwierdził spełnienie wymagań Prawa budowlanego oraz przepisów wykonawczych, w tym również dotyczących dostępności części obiektu objętej opracowaniem dla osób niepełnosprawnych, a także zgodność zaprojektowanej inwestycji z przepisami planistycznymi (w zakresie wprowadzonych zmian). Z uwagi na ochronę konserwatorską (wpis do rejestru zabytków obszaru, na którym znajduje się budynek przy ul. Sz. [...] we W.) przedłożony projekt budowlany zamienny został uzgodniony z organem konserwatorskim (postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...]r. nr [...], względem którego toczy się postepowanie zażaleniowe). Ponadto decyzją z dnia [...]r. nr [...]Miejski Konserwator Zabytków zmienił swoją decyzję z dnia [...]r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...]r. nr [...]o pozwoleniu konserwatorskim na prowadzenie robót budowlanych obejmujących przebudowę i rozbudowę budynku przy ul. Sz.[...] we W.

Odnosząc się do podnoszonych przez skarżącą w toku postępowania zarzutów DWINB wyjaśnił, że zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę projekt budowlany posiada wiele niespójności (część opisowa z częścią rysunkową, poszczególne rysunki ze sobą) co powoduje trudności z odczytaniem usytuowania i kształtu budynku, zakresu projektowanych robót, zakresu udzielonego pozwolenia na budowę i wprowadzonych w trakcie budowy zmian. Niespójności te dotyczą w szczególności projektowanych i istniejących wykuszy budynku. Na rysunku projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego projektu budowlanego nie wskazano żadnych (ani istniejących ani projektowanych) części nadwieszonych budynku, a budynek ten pierwotnie posiadał wykusze na I piętrze i na IV piętrze budynku w elewacji zachodniej oraz nadwieszenia od I do IV piętra w elewacji północnej. Ponadto zaprojektowano wykusz w elewacji południowej od I piętra wzwyż. Całość projektowanych robót szczegółowo określono w części opisowej projektu, ale nie wszystkie projektowane elementy przedstawiono w części rysunkowej. Na rysunku rzutu I piętra brak jest wykusza między osiami 3 a 5, a projektowane wykusze posiadają ścięte ścianki boczne. W części opisowej wskazano natomiast (nie przestawiony na tym rysunku) zamiar wybudowania wykusza na I piętrze w 2 przęśle ściany, licząc od narożnika z ul. O., oraz że obecne ścięte ścianki boczne istniejących wykuszy otrzymają prostokątne płaszczyzny. Wymienione niespójności wpłynęły na określenie w sposób nieprawidłowy usytuowania obiektu w zatwierdzonym projekcie budowlanym i zakres opracowania tego projektu. Od początku istnienia obiektu przy ul. Sz. [...] we W. posiadał on części nadwieszone nad działkami drogowymi nr [...], [...], i [...], AM[...], obręb S. M., stąd działki te winny zostać ujęte w wymienionej dokumentacji projektowej. To samo dotyczy nadbudowy budynku, która została przedstawiona na rysunkach zatwierdzonego projektu budowlanego, a nieprawidłowo (bowiem jako rozbudowa i przebudowa) określona w części opisowej projektu, na stronie tytułowej, w metrykach rysunków oraz w samej decyzji o pozwoleniu na budowę. Po drugie, choć projekt budowlany zamienny obejmuje całą inwestycję, gdyż ma on zastąpić zatwierdzony projekt budowlany to jednak organ nadzoru budowlanego sprawdza zgodność z prawem tylko tej części złożonej dokumentacji zamiennej, która odnosi się do istotnych odstępstw. Jak stanowi bowiem art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu istotnych zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Postępowanie naprawcze w przypadku wprowadzenia w trakcie budowy istotnych zmian ma bowiem doprowadzić do ustalenia, czy istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego mogą być zaakceptowane, a więc: czy są zgodne z prawem, czy też - wymagają dla stwierdzenia ich zgodności z przepisami prawa budowlanego wykonania dodatkowych robót, ewentualnie - podjęcia innych czynności.

Dalej organ II instancji podkreślił, że w sprawie zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2018 r. (sygn. akt II SA/Wr 301/18) oddalający skargę na decyzję DWINB nr [...]z dnia [...] r., w którym Sąd wskazał, że organ nadzoru budowlanego nie może korygować zatwierdzonego projektu budowlanego i nie posiada uprawnień do badania prawidłowości jego zatwierdzenia i udzielonego pozwolenia na budowę. DWINB podkreślił także, że wbrew twierdzeniem strony skarżącej inwestor przedłożył wymaganą dokumentację w terminie.

Odnośnie do zarzutu zmiany zakresu opracowania projektu budowlanego zamiennego w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego (tj. objęcie zakresem projektu budowlanego zamiennego również działek nr [...], [...]i [...], AM [...], obręb S. M. oraz nadbudowy budynku) – DWINB wyjaśnił, iż nie dokonano tych zmian lecz usunięto niespójności projektu w tym zakresie. Brak projektowanych rozwiązań w jednej z części projektu, podczas gdy w innej części projektu zostały przedstawione, strona skarżąca odczytuje jako całkowity brak objęcia ich zakresem opracowania i brak pozwolenia na budowę w zakresie kwestionowanych rozwiązań projektowych jak np. nowy wykusz czy zmiana formy architektonicznej wykuszy istniejących na I piętrze budynku. W tym kontekście DWINB wskazał, że organy nadzoru budowlanego nie mają wpływu na poprawność sporządzenia projektu budowlanego i mimo trudności wynikających w niniejszej sprawie z niespójności zatwierdzonego projektu budowlanego, nie mogą kwestionować udzielonego pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy podziela opinię, że jeżeli w jakiejkolwiek części opracowania projektowego jest mowa o projektowanych elementach obiektu budowlanego, to nie można uznać, że w ogóle nie zostały zaprojektowane, gdyż nie ujęto ich w pozostałej części projektu. Organ administracji architektoniczno-budowlanej przed zatwierdzeniem projektu sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stąd zapoznaje się z treścią nie tylko projektu zagospodarowania terenu ale również z projektem architektoniczno- budowlanym (sprawdzenie wysokości budynku, liczby kondygnacji, kąta nachylenia połaci dachu, rodzaju pokrycia dachu itp.). Nie sposób zatem sądzić, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydał pozwolenia na roboty związane z nadbudową czy wykuszami na I piętrze budynku, skoro zakres tych robót został szczegółowo przedstawiony m.in. w części opisowej projektu, a nadbudowa i nadwieszenia obiektu zostały ujęte w części rysunkowej. Natomiast zarzuty strony skarżącej w zakresie projektowanej: ilości kondygnacji (w tym projektowanego narożnika), wysokości budynku (w tym projektowanego narożnika budynku u zbiegu ulicy Sz. z O.), zmiany formy architektonicznej istniejących wykuszy na I piętrze budynku i budowy nowego wykusza na I piętrze obiektu, reklamy na elewacjach budynku, wentylacji mechanicznej na dachu budynku, dotyczą udzielonego pozwolenia na budowę i rozwiązań zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym, a nie wprowadzonych w trakcie budowy zmian. Z uwagi na fakt, iż nie dokonano w trakcie realizacji inwestycji zmian w wymienionym zakresie, ani też projekt budowlany zamienny nie przewiduje w tym zakresie zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego - organ pierwszej instancji nie miał podstaw prawnych do kwestionowania tych rozwiązań i sprawdzania ich zgodności z przepisami, w tym również ustaleniami obowiązującego miejscowego planu.

W ocenie DWINB przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny jest spójny, a w części rysunkowej wyróżniono graficznie stan istniejący. Powyższe umożliwia ustalenie pierwotnego kształtu budynku i dokładne odczytanie zakresu projektowanych robót, a także wprowadzonych w trakcie budowy zmian oraz określenie zakresu pozostałych do wykonania robót. Sporządzenie projektu budowlanego zamiennego w sposób spójny i kompletny wykazało, że w trakcie realizacji tej inwestycji nie doszło do zwiększenia wymiarów wykuszy na I piętrze budynku w elewacji zachodniej w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Z projektu budowlanego zamiennego odczytać można, że pierwotnie wykusze na I piętrze budynku posiadały nieregularną bryłę. W zatwierdzonym projekcie budowlanym projektowano, iż ich ścięte ścianki boczne otrzymają prostokątne płaszczyzny. Jak wynika z projektu budowlanego zamiennego ścianki boczne usytuowano prostopadle do stropów i ściany frontowej budynku (prostopadłościenne wykusze) w miejscu ich pierwotnie największej szerokości i głębokości.

Z przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego wynika, że w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego wprowadzono w trakcie budowy i zaprojektowano zmiany dotyczące: lokalizacji wejść do lokali usługowych na parterze budynku, zrezygnowano z wykonania wysunięcia (wykusza) ściany południowej budynku od I piętra wzwyż, dostępu do budynku dla osób niepełnosprawnych (zapewniono je od ulicy Św. M. M.i od ulicy Sz.), układu części pomieszczeń, ukształtowania chodnika przy budynku w obrębie ulicy Sz. i O., zaprojektowania daszków nad wejściami do budynku, podziału fasady, witryn i drzwi wejściowych, ilości miejsc postojowych w garażu podziemnym w budynku (zwiększono o 1 miejsce), ilości okien w elewacji południowej. Wymienione zmiany nie naruszają przepisów techniczno - budowlanych ani ustaleń miejscowego planu, w tym w zakresie lokalizacji daszków i rampy. Nadto, usytuowanie tych daszków w pasie drogowym ulic: Sz., O. i Św. M. M.oraz rampy w pasie drogowym ulicy O.- zostało uzgodnione z zarządcą wyżej wymienionych dróg publicznych, a całość projektowanych zmian została uzgodniona z organem konserwatorskim.

DWINB wyjaśnił także, iż nie znajdują uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty dotyczące uzgodnienia z Miejskim Konserwatorem Zabytków wywodząc, że Miejski Konserwator Zabytków wydał decyzję z dnia [...]roku nr [...], zmieniającą pozwolenie konserwatorskie z dnia [...]roku nr [...], na prowadzenie robót budowlanych obejmujących przebudowę i rozbudowę budynku przy ul. Sz. [...] we W. Dodatkowo postanowieniem z dnia [...]roku nr [...]uzgodnił projekt budowlany zamienny, co jednoznacznie przesądza, iż wskazane w tym projekcie rozwiązania projektowe zostały zaakceptowane przez organ konserwatorski.

Kolejno organ wyjaśnił, że zatwierdzony projekt budowlany zamienny w części rysunkowej przedstawia pierwotny i projektowany, docelowy kształt budynku. Wysokość projektowanej rozbudowy została w projekcie budowlanym zamiennym szczegółowo wskazana w części opisowej oraz w części rysunkowej (na przekroju budynku oraz poprzez koty wysokościowe podane na rzucie dachu). Z zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego wynika jednoznacznie, że zaprojektowano budynek średniowysoki - tak jak miało to miejsce w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Nawet jeżeli w trakcie robót warstwy wykończeniowe stropodachu nad częścią powstałą w wyniku rozbudowy obiektu wykonano inaczej niż przewidywał zatwierdzony projekt budowlany - to jednak projekt budowlany zamienny przedstawia powrót do rozwiązań zatwierdzonego projektu budowlanego w tym zakresie. Skoro zatem docelowo, po wznowieniu robót budowlanych, wysokość budynku zostanie doprowadzona do projektowanego poziomu 24,98 m (budynek średniowysoki) to zarzut o niezaprojektowaniu rozwiązań wymaganych dla budynku wysokiego jest chybiony. Rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym zamiennym są zgodne z przepisami. Wykonanie zaś wszystkich pozostałych do wykonania robót, przedstawionych w projekcie zamiennym doprowadzi inwestycję do zgodności z prawem. Z tych względów organ I instancji zasadnie udzielił również pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

W ocenie organu odwoławczego postępowanie administracyjne w sprawie zostało przeprowadzone przez PINB dla miasta W.w sposób prawidłowy, a organ podjął wszelkie kroki zmierzające do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w zgodzie z zasadami określonymi w art. 7 i art. 77 k.p.a., zaś uzasadnienie decyzji zawiera pełne i wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Nie godząc się z zapadłym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła O. l. sp. z o. o. z/s we W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a nadto zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Strona złożyła również wniosek o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...]r. i uzupełniającego opracowania geodety.

Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 10 § 1 k.p.a, poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów, w szczególności w związku z faktem uchylenia postanowieniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...]r. wydanego bez podstawy prawnej postanowienia Miejskiego Konserwatora Zabytków nr [...], na które powoływały się organy obu instancji, a także złożenia pisma inwestora z dnia [...]r. z załączonymi dokumentami;

- art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 140 k.p.a. a także art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez brak rozważenia i odniesienia się w treści zaskarżonej decyzji do argumentacji i zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu, w szczególności dotyczących: braku przedłożenia przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu konserwatorskim zezwalającej na zamierzenie objęte zatwierdzonym decyzją organu I instancji projektem, pominięcia wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2018 roku, II SA/Wr 301/18 co do dokonania oceny zgodności zastosowanych rozwiązań projektowych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisami odrębnymi, nie wykonania przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją nr [...]z dnia [...]r., w tym zwłaszcza przedłożenia projektu nieuwzględniającego zmian wynikających z wykonanych robót budowlanych tj. faktycznie wykonanej rozbudowy budynku na wysokość 26 metrów, co potwierdza przedłożony do odwołania pomiar geodezyjny, niezgodności zamierzenia i projektu z miejscowym planem;

- art. 153 p.p.s.a. poprzez brak uwzględnienia przez organy wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2018 r. co do dokonania oceny zgodności zastosowanych rozwiązań projektowych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisami odrębnymi,

- art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i uznanie iż ocenie przez organy nadzoru budowlanego, w szczególności co do zgodności z miejscowym planem, nie podlega projekt budowlany sprawy a także błędną ocenę materiału dowodowego sprawy w postaci projektu budowlanego "rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku biurowo-usługowego przy ul. Sz. [...] we W. (dz. nr [...],[...],[...],[...], AM-[...], obręb S. M.)", przedłożonego w postępowaniu naprawczym jako całość, zwłaszcza wobec: braku istnienia w obrocie pozwolenia na budowę uchylonego na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, braku ujawnienia w pierwotnym projekcie budowlanym nadbudowy budynku oraz robót poza działką nr [...], AM-[...], obręb S.M., w wyniku czego pierwotne pozwolenie na budowę dotyczyło wyłącznie robót w obrębie tej działki;

- art. 51 ust. 4 i 5 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1-3 Prawa budowlanego i przepisami uchwały nr [...]Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części obszaru S.M. rejonu R. i P. S. - część "A", poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych mimo niezgodności projektu i zamierzenia z przepisami miejscowego planu, a także braku wymaganych zgód i pozwoleń w szczególności ostatecznej decyzji o pozwoleniu konserwatorskim;

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, uchylenie się od oceny przedłożonego projektu budowlanego zgodności z prawem a także błędną ocenę materiału dowodowego sprawy w postaci projektu budowlanego "rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku biurowo-usługowego przy ul. Sz.[...] we W. (dz. nr [...], [...], [...], [...], AM-[...], obręb S. M.)" oraz dokumentów przedłożonych przez stronę w szczególności w postaci opinii pracowników naukowych z Politechniki W., pomiaru geodezyjnego wysokości rozbudowy w narożniku działki nr [...]potwierdzającego nie uwzględnienie przez przedłożony projekt faktycznie wykonanych robót, zdjęć, schematów, w sytuacji, w której prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadziłaby do uznania, iż inwestor nie wykonał obowiązku wynikającego z decyzji nr [...], tj. nie przedłożył projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami, obejmującego przebudowę i rozbudowę budynku biurowo-usługowego przy ul. Sz. [...] we W.(dz. nr [...], [...], [...]i [...], AM-[...], obręb S.M.), uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych, zawierającego "rozwiązania zgodne z przepisami i zasadami wiedzy technicznej, w tym również miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i ustawą dotyczącą ochrony zabytków i opieki nad zabytkami", co powinno skutkować odmową zatwierdzenia projektu.

Motywując zasadność wniesionej skargi strona skarżąca w obszernym uzasadnieniu przywołała argumentację przemawiającą - w jej ocenie - za uwzględnieniem sformułowanych zarzutów. Oscylowały one wokół twierdzeń co do braku posiadania przez inwestora ważnego i istniejącego w obrocie prawnym pozwolenia konserwatorskiego na objęte projektem roboty, co powoduje bezpodstawność wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Zakwestionowano zasadność twierdzeń organu co do obowiązywania decyzji o pozwoleniu konserwatorskim na wykonanie prac wywodząc, iż decyzja nr [...]nie ma przymiotu ostateczności, zaś nr [...]wygasła wskutek upływu terminu.

Strona skarżąca podniosła także, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia konserwatorskiego z dnia [...]r., a samo procedowanie w tym przedmiocie trwało 5 dni. Nadmieniła także, że organ odwoławczy nie odniósł się do sformułowanych przez nią w odwołaniu zarzutów, zaskarżonych postanowień, jak też nie wykonał wskazań zawartych w wyroku z 3 lipca 2018 r., tu w szczególności podkreślono brak oceny inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przepisami odrębnymi pod kątem wszystkich aspektów inwestycji realizowanej jako przebudowa i rozbudowa budynku biurowo – usługowego. W tym kontekście skarżący podniósł, że celem art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem a nie jedynie sprawdzenie czy istotne odstępstwa od projektu budowlanego mogą być zaakceptowane.

Dalej skarżąca zarzuciła, że sporna inwestycja narusza postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. uchwały nr [...]Rady Miejskiej W.w zakresie: dopuszczalnej ilości kondygnacji; lokalizacji elementów budynku w obszarze działki nr [...]i nr [...] (dot. wykuszy elewacji zachodniej, nadwieszeń nad wejściem, ramp); relacji przestrzennych i ochrony przewidzianych w planie miejscowym punktów szczególnych, w tym w zakresie charakterystycznych wcięć znajdującego się na działce budynku, stanowiące kontrapunkt do wykusza budynku Kameleona; przepisów dotyczących zakazu reklamy i iluminacji, zabudowy dysharmonicznej, urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych.

Wreszcie strona skarżąca podniosła zarzuty dotyczące wadliwości przedłożonego projektu budowlanego wywodząc, iż nie uwzględnia on rzeczywiście wykonanych robót, w szczególności w zakresie realnej wysokości, wykonanej nadbudowy, wykuszy i nadwieszeń i braku uzgodnień w tym zakresie, wykonania rozbudowy w innym kształcie i formie niż przewidziana pierwotnie, zmiany ilości miejsc parkingowych, zmniejszenia powierzchni użytkowej budynku, niekompletnej analizy rozbudowy budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zdaniem strony skarżącej bezpodstawne są także twierdzenia sprowadzające obszar oddziaływania obiektu wyłącznie do działek, na których realizowana jest inwestycja podczas gdy oddziałuje ona również na budynek strony skarżącej w postaci działki nr[...]i [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

W składanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego pismach procesowych skarżąca podtrzymywała swoje stanowisko w sprawie i przedstawiała argumentację przemawiającą za uwzględnieniem skargi.

Z kolei inwestor w przedkładanych w toku postępowania pismach procesowych wnosił o oddalenie skargi w całości jako wniesionej bezzasadnie ustosunkowując się w nich szeroko do sformułowanych zarzutów.

Wojewódzki sąd administracyjny zważył:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast na podstawie art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Mając na względzie wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku postępowania administracyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa procesowego lub materialnego w rozpoznawanej sprawie, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. W efekcie skarga nie podlega uwzględnieniu.

Jak wynika z jej treści, pełnomocnik O. I. sp. z o.o. podniósł cały szereg zarzutów (opisanych wcześniej) odnośnie do decyzji organów nadzoru budowlanego, na 45 stronach. W pierwszym rzędzie podniesiono naruszenie przepisu art. 10 § 1 kpa, poprzez uniemożliwienie skarżącej, przed wydaniem decyzji, co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, w szczególności w zw. z faktem uchylenia, wydanego bez podstawy prawnej, postanowienia Miejskiego Konserwatora Zabytków nr [...]z dnia [...]r., a także jego przedłożenia do akt przez inwestora.

Odnosząc się do tego zarzutu należy wskazać, że naruszenie art. 10 kpa, (zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych), może stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego skarżonej decyzji, o ile prowadzi do wniosku, że miało wpływ na wynik sprawy. Takiego związku w niniejszym postępowaniu sąd nie stwierdził. Istotne bowiem jest, że mimo wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia organu konserwatorskiego, w obrocie pozostaje decyzja nr [...], która ma istotne znaczenie dla wyniku postępowania. Trzeba dalej podnieść że, jak pisze w uzasadnieniu swojego orzeczenia, D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (k.7) tą właśnie decyzją z dania [...]r. nr [...]Miejski Konserwator Zabytków, zmienił swoją decyzję z dnia [...] r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...]r., nr [...]o pozwoleniu konserwatorskim na prowadzenie robót budowlanych, obejmujących przebudowę i rozbudowę budynku przy ul. Sz.[...] we W. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 155 kpa, a za stronę w tym postepowaniu organ konserwatorski uznał jedynie inwestora, czyli W. P.sp. z o.o. C. sp. k., ul. Sz. [...], którą odebrał, w imieniu inwestora, 4 października 2018 r. J. P. (v-ce prezes Za-rządu wnioskodawcy). Z akt organu pierwszej instancji wynika także, że 10 października 2018 r. prezes zarządu K.K. złożyła, w imieniu spółki, w organie oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania od decyzji [...] (k. 75/1 akt organu pierwszej instancji). Sąd dostrzegł także, że stosownie do art. 127a kpa, w wersji obowiązującej na dzień wydawania decyzji [...], (§ 1) w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję; § 2 tego przepisu stanowi zaś, że z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Zatem z datą 10 października 2018 r. decyzja kwestionowana przez skarżącą posiadała wskazane atrybuty, dlatego organ nadzoru budowlanego był uprawniony, a nawet zobligowany do jej uwzględnienia, w toku procedowania w sprawie. Sąd zauważa także, że skarżąca spółka wniosła odwołanie od tej decyzji, ale brak jest jakiegokolwiek dokumentu w aktach administracyjnych, z którego by wynikało jakie były losy tego odwołania. Nadto, w świetle wcześniejszych rozważań, na dzień orzekania przez organy i przez sąd sytuacja jest taka, że decyzja konserwatora pozostaje w obrocie prawnym. Sądowi również (z urzędu) wiadomym jest, że skarżący próbuje wzruszyć decyzję konserwatorską z [...]r., ale na obecnym etapie postępowania organy i WSA w Warszawie nie uznały skarżącego za stronę tamtego postępowania. Strona złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie, ale nie została ona jeszcze rozpoznana. W niniejszym postępowaniu NSA uznał, rozpoznając sprawę na skutek zażalenia strony skarżącej na postanowienie WSA we Wrocławiu, zawieszające niniejsze postępowanie, że nie ma podstaw do zawieszenia tego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy dotyczącej decyzji konserwatorskiej z 2016 r. (sprawa VII SA/Wa 632/20). Reasumując, na dziś nie ma postaw prawnych do odmiennej interpretacji decyzji [...]od tej, której dokonały organy.

Nie podzielił także sąd zarzutów strony skarżącej odnośnie do naruszenia przepisów postępowania, mających wpływ na jego wynik (art. 107 § 1 i 3 w zw. z art.140 kpa, a także art.8 i art. 11 kpa.). Kwestię decyzji konserwatora sąd omówił szczegółowo w poprzednim akapicie motywów wyroku. Również nie dostrzegł sąd naruszenia przez organy art. 153 ppsa, bowiem istotnie w sprawie II SA/Wr 301/18 w motywach wyroku (in fine) sąd wskazał na potrzebę "dokonania oceny zgodności za-stosowanych rozwiązań projektowych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". W tym kontekście trzeba powiedzieć, że z uzasadnienia organu drugiej instancji wynika wprost, że organ ten dokonał oceny zgodności projektu zamiennego z planem miejscowym (k 10 decyzji). Organ wyjaśnił kwestię "daszków" nad ulicą O. (w pasie drogowym). Wskazał, że są one jedynie urządzeniem budowlanym (i nie wliczają się do powierzchni zabudowy, ani kubatury budynku), a rampa stanowi element ukształtowanego ze spadkiem chodnika. Nadto usytuowanie daszków w pasie drogowym zostało uzgodnione z zarządcą drogi. Plan zagospodarowania przestrzennego centralnej części obszaru S.M. rejonu R. i P. S. – część A (uchwała nr [...]RADY MIEJSKIEJ W. z dnia [...]r. w § 6, określającym obowiązujące główne zasady zagospodarowania przestrzennego w zabytkowym zespole kompozycyjnym aktu ustanowiono zakaz nadbudowy obiektów zabytkowych, zarówno wpisanych do rejestru zabytków jak i posiadających wysokie wartości kulturowe (budynek objęty postępowaniem nie ma takiego charakteru), dalej w § 38 normodawca gminny wskazał na potrzebę uzupełnienia zabudową na wysokość zabudowy sąsiedniej, oraz, (co bardzo istotne) w ust. 3 pkt 5) tego planu wskazano wprost na sporny obiekt notując, że "na terenie, o którym mowa w ust. 1 uzupełniona została zachodnia pierzeja bloku urbanistycznego wzdłuż ul. Sz.; obiekt zrealizowany zgodnie z pozwoleniem na budowę nr [...]z dnia [...] r". Wynika z tego, że rada miasta miała świadomość, zgodnego z prawem posadowienia budynku, którego obecność została przez plan zaakceptowana.

Jeśli chodzi o wysokość budynku, to projekt budowlany zamienny podaje wy-sokość 24,98 m – budynek średniowysoki (k. 28 projektu). Organ drugiej instancji wy-jaśnił, że kwestia wysokości budynku nie została zmieniona w stosunku do projektu uprzednio zatwierdzonego, dlatego organ nadzoru budowlanego nie może obecnie badać pozwolenia budowlanego, zatwierdzonego ostateczną decyzją organów archi-tektoniczno-budowlanych. W tym miejscu można także dodać, że oba organy wskazują w motywach swoich orzeczeń z jakimi odstępstwami od zatwierdzonego projektu mamy do czynienia i nie ma wśród nich wysokości budynku. Trudno podzielić zarzuty strony odnośnie do naruszenia przez organ nadzoru budowlanego art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Na k. 000061 projektu z dnia 25 maja 2016 r. (zatwierdzonego prawomocnie decyzją z dnia [...]r.) wskazano, że wysokość projektowana budynku wynosi 2480 npm. Z tego rysunku wynika, że wysokość budynku (przewidziana w projekcie zamiennym) wynosi 24,86 m. Trzeba pamiętać, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja DWiMBu z dnia [...]r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję PINBu dla miasta W. z dnia [...]r. nr [...]. Lektura uzasadnienia orzeczenia organu pierwszej instancji wskazuje, że organ ten jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego skatalogował te same elementy, które powtórzono w obecnie kontrolowanych decyzjach. Nadto organ wskazał, że zmiany zostały protokolarnie wyszczególnione w protokole oględzin (vide wyrok WSA we Wrocławiu w sprawie II SA/WR 301/18). Pamiętać też należy, że odnośnie do tego budynku była najpierw wydana decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...]z dnia [...]r. (jeszcze przed uchwaleniem planu miejscowego dla tego terenu, podjętego uchwałą RM W.). Na stronie 5 uzasadnienia tamtego wyroku sąd przytoczył stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w wyroku z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt II OSK 1800/06, że "O ile inwestor wykona roboty budowlane zgodnie z ustaleniami i warunkami pozwolenia oraz w okresie ważności pozwolenia budowlanego, nie można zarzucić inwestorowi realizacji tych robót niezgodnie z przepisami." Ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania prawidłowości. Istotą postępowania naprawczego jest przecież doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Zatem, mimo że organ nadzoru budowlanego dostrzegł niespójności w zatwierdzonym (pierwotnym) projekcie (vide s. 4 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji), musiał uznać, że analiza tamtego postępowania nie leży w jego kompetencji. Z istotnych w tym kontekście okoliczności (podnoszonych wielokrotnie przez stronę skarżącą) może zacytować fragment tych rozważań "To samo dotyczy nadbudowy budynku, która została przedstawiona na rysunkach zatwierdzonego projektu budowlanego, a nieprawidłowo (bowiem jako rozbudowa i przebudowa) określona w części opisowej projektu, na stronie tytułowej, w metrykach rysunków oraz w samej decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do różnicy pomiędzy zatwierdzoną wysokością budynku (24,98 m), a określoną w pomiarach geodety (26,17 m) inwestor wyjaśnił, że okoliczność ta wynika z potrzeby zabezpieczenia robót budowlanych na górze budynku przed przeciekaniem, a elementy powyżej planowanej wysokości stanowią jedynie tymczasowe zabezpieczenie, zaś po zakończeniu robót zostaną rozebrane (k. 50 akt I instancji). Sąd zwraca uwagę, że gdyby tak nie było (pomijając inne prawne kwestie) budynek zmieniłby kwalifikację z punktu widzenia przepisów pożarowych, co mogłoby narazić inwestora na kolejne postępowanie przed organami nadzoru budowlanego. Ponadto należy pamiętać, że w decyzji organu pierwszej instancji został na inwestora nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie "rozbudowanej, nadbudowanej i przebudowanej części w/w obiektu". Jeśli zatem wysokość budynku będzie odmienna od zatwierdzonej decyzją inwestor nie będzie mógł uzyskać decyzji dopuszczającej obiekt do użytkowania, a można przypomnieć, że przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie właściwy organ ma obowiązek przeprowadzić obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę (art. 59 i 59a p.b.).

Reasumując, zdaniem sądu na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec jak na wstępie.