Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 603/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Bożena Wieczorska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skarg "A" na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2006 i 2007 - oddala skargi -


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia [..]czerwca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołań spółki M - zwana dalej Spółką - od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2008 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2006 w kwocie 20 597zł. oraz za 2007 w kwocie 20 743zł. utrzymał w mocy obie zaskarżone decyzje.

W przeprowadzonym postępowaniu ustalono, iż Spółka w dniu 29 stycznia 2007r. złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości na 2006r. na kwotę 20 597 zł deklarując budowle związane z działalnością gospodarczą o wartości 1 029 830 zł. Korektę, jak podano w załączonym piśmie, złożono w związku z błędnie ustaloną wartością budowli na terenie miasta. Następnie w dniu 19 marca 2007r. Spółka złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości na 2007r. na kwotę 20 743,00 zł deklarując budowle związane z działalnością gospodarczą o wartości 1 037 161zł. Korekta tak, jak podaje podatnik, wynikała z omyłkowego sporządzenia poprzedniej deklaracji. Poinformowano także, że różnica między deklaracją za 2006 r. a 2007 r. wynika ze zwiększenia wartości kanalizacji kablowej.

W dniu 20 kwietnia 2007 r. podatnik złożył kolejne deklaracje korygujące na 2006r. i 2007r. deklarując budowle związane z działalnością gospodarczą o wartości 622 618,00 zł. oraz wyjaśniając w załączonym piśmie, iż w poprzednich deklaracjach podatnik zadeklarował omyłkowo "środek trwały nr 118, znajdujący się w komponentach nie stanowiących budowli" w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, tj. kable zabudowane w kanalizacji T.

W odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego do złożenia prawidłowych deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości za 2006r. i 2007r. podatnik wyjaśnił, że właścicielem kanalizacji teletechnicznych w których ułożony jest kabel światłowodowy (i pozostałe urządzenia telekomunikacyjne będące własnością M) jest S oraz poinformował, że kabel optyczny oraz miedziany a także urządzenia teleinformatyczne składające się na sieć telekomunikacyjną są w istotniej części własnością M, nie są one jednak wg podatnika budowlą w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (DZ.U. z 2003r. Nr 207 poz. 1216 ze zm.). Przywołał przy tym, stanowisko Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego zgodnie z którym budowlą w rozumieniu przepisów ww. ustawy jest kanalizacja teletechniczna, a nie ułożone w niej sieci telewizji kablowej, w tym wypadku jej część, czyli kabel światłowodowy. Podatnik przywołuje również Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2005 r., Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2005 r. oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie.

Decyzjami z dnia [...] marca 2008 r. Prezydent Miasta określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie 20743 zł oraz za rok 2006 w kwocie 20 597 zł. W ocenie organu podatkowego, linie i sieci telekomunikacyjne są budowlami stanowiącymi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Za budowlę uważa się zarówno podziemne kanały kanalizacyjne, jak i kable stanowiące część takiej budowli. Pojęcie budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości należy ustalić na podstawie art. 1 a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 121 poz. 844) zwanej dalej p.o.l. - z uwzględnieniem przepisów art. 3 ust. 3 i 9 prawa budowlanego. W ocenie organu każdy z elementów budowli tj. zarówno kanalizacja teletechniczna jak i linie -sieci telekomunikacyjnej stanowią integralną całość techniczno-użytkową podlegającą opodatkowaniu a zatem również kable będące własnością podatnika umieszczone w kanalizacji teletechnicznej podlegają opodatkowaniu.

Zdaniem organu podatkowego linie, sieci telekomunikacyjne są budowlą stanowiącą przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Na budowlę tę składają się zarówno podziemne kanały kanalizacyjne, jak i kable stanowiące część takiej budowli. Pojęcie budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości należy ustalić na podstawie art. 1 a ust. 1 pkt 2 p.o.l z uwzględnieniem przepisów art. 3 ust. 3 i 9 prawa budowlanego. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że linie ( sieci) telekomunikacyjne są budowlą. Kable będące własnością podatnika umieszczone w kanalizacji teletechnicznej będącej własnością T. są częścią tej budowli i jako takie podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 p.o.l., który mówi, iż podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z działalnością gospodarczą.

Organ powołał się przy tym na stanowisko Ministra Finansów opublikowane w G z dnia 6-8 października 2006r. oraz opinię Zespołu Rzeczoznawców Budowlanych z czerwca 2003 r., w sprawie kwalifikacji przewodów przesyłowych umieszczonych w kanalizacji teletechnicznej na terenie miasta Rzeszowa, przewody przesyłowe umieszczone w dzierżawionej kanalizacji teletechnicznej są częścią tej sieci technicznej i tym samym jako nierozerwalne i zapewniające działanie sieci są częścią budowli.

Na poparcie swego stanowiska organ I instancji powołał się na wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2006r. sygn. akt FSK 2316/04 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2005r. sygn. akt III SA/WA 2515/05 i wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 listopada 2005r. sygn. akt I SA/Sz 655/04. Z przywołanego przez podatnika przepisu §. 3 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (DZ.U. Nr 219 poz. 1864) nie można wyprowadzić wniosku prawnego iż z definicji budowli telekomunikacyjnej wyłączone zostały linie kablowe położone w kanalizacji teletechnicznej ,zważywszy na terać par. 4 przedmiotowego rozporządzenia , który stanowi ,że linie kablowe powinny być umieszczane w kanalizacji kablowej.

Po rozpoznaniu odwołań Spółki od powyższych decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone decyzje, uznając je za wydane zgodnie z obowiązującym prawem. Uzasadniając swoją decyzję organ podkreślił, iż przy interpretacji zawartego w normach prawno- podatkowych pojęcia "budowla" nie zdefiniowanego w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych w należy, stosując wykładnię systemową, posiłkować się pojęciem zawartym w przepisach ustawy Prawo budowlane. Takie stanowisko w sprawie wykładni wynika również z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 lipca 2001r. sygn. akt FSP 2/01 (publ. ONSA 2002/1/2) w którego uzasadnieniu stwierdzono, iż interpretowanie przedmiotowego terminu poprzez odwołanie się do języka powszechnego byłoby uzasadnione, gdyby pojęcie to nie funkcjonowało w języku prawnym. Skoro jednak ustawa Prawo budowlane definiuje to pojęcie, a ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie nadaje mu innego znaczenia to należy odczytywać termin "budowla" w brzmieniu nadanym mu przez prawo budowlane pomimo, iż ustawa podatkowa nie odsyła bezpośrednio do jego stosowania.

Organ wskazał również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2000r. sygn. akt IVSA 462/98 w którym to wyroku Sąd wskazał, iż sieć kablowa stanowi uzbrojenie terenu, a tym samym jest budowlą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wobec tego organ uznał iż sieć telekomunikacyjna jako całość użytkowa jest siecią techniczną czyli budowlą, a przewody w postaci kabla światłowodowego użytkowane przez skarżącą Spółkę są częścią tej sieci i należy je traktować jako część budowli podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji, zarzuciła organom podatkowym naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Uzasadniając podniosła, iż zgodnie z powołanymi przez organy przepisami, za obiekt budowlany można uznać jedynie dwa rodzaje linii kablowej tj. linie kablowe doziemne oraz linie kablowe podwieszane na słupach, jednakże nie poszczególne kable znajdujące się w kanalizacji teletechnicznej tj. w swoistego rodzaju pomieszczeniu gospodarczym. Zdaniem skarżącej interpretacja taka wynika z zasady spójności przepisów prawa – gdyż według prawa budowlanego konieczne jest uzyskanie "pozwolenia budowlanego" jedynie dla kanalizacji teletechnicznej, nie przewiduje się jednak takiego wymogu dla umieszczenia poszczególnych kabli w tejże kanalizacji. Ponadto skarżącą Spółka podaje, iż poszczególne kable nie są związane na trwałe z kanalizacją i są wielokrotnie przenoszone i wymieniane pomiędzy różnymi fragmentami sieci a zatem nie można ich samych uznać za budowlę. Powołując się na liczne opinie GINB oraz orzeczenia sądów administracyjnych, Spółka uzasadnia tezę iż za budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego uznać można jedynie kanalizację teletechniczną jako całość (w przedmiotowej sprawie będąca własnością T a nie telewizyjny kabel światłowodowy znajdujący się w tej kanalizacji.

Skarżącą zarzuciła, iż organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonując wykładni przepisu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych bezpośrednio nie odwołał się do przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 Nr 100, poz. 1086). Wątpliwości definitywnie wyjaśniają przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane tj. § 3 ust. 2 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.10.2005r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej - pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonego do Sądu aktu nie jest związany skargą tzn. rodzajem i treścią podniesionych zarzutów, a także jej wnioskami (art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej w skrócie jako: p.p.s.a.).

Skargi są bezzasadne .

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy kable światłowodowe będące własnością M umieszczone w kanalizacji teletechnicznej będącej własnością S, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Z treści art. 2 ust. 1 pkt. 3 i art. 1 a ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 121, poz. 844 ze zm.) - zwanej dalej upol wynika, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są budowle z odwołaniem do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U z 2000 Nr. 1-6 poz. 1126 ze zm.) – zwanej dalej prawo budowlane. Art. 2 ust. 1 pkt 3 upol stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają między innymi budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z treści art. 1 a ust. 1 pkt. 2 tej ustawy wynika, że budowla jest obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Ostatecznie definicje budowli zawiera art. 3 pkt 3 prawa budowlanego, a urządzenia budowlanego związanego z obiektem budowanym art. 3 pkt 9 tej ustawy. Art. 3 pkt 3 prawa budowlanego stanowi, że przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury jak : lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, estakady, tunele, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale gruntem związane urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Ponadto art. 3 pkt 1 lit. b prawa budowlanego wyjaśnia, że obiektem budowlanym jest między innymi budowla stanowiąca całość techniczno – użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami.

W oparciu o powyższe przepisy należało rozstrzygnąć niniejszą sprawę, gdyż ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera odesłania do ustawy z dnia 18 maja 1989r prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ.U. z 20000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Z przepisów art. 1a ust. 1 pkt. 2 upol w zw. z art. 3 pkt 3 i pkt 9 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w 2006r. i 2007r . jednoznacznie wynika, że linie – sieci telekomunikacyjne są budowlą. Takie też stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 20 kwietnia 20000r. sygn. akt IV SA 462/98 – Lex. polonica z dnia 27 stycznia 2006r. sygn. akt FSK 2316/04 – dostępne w Internecie. Również Minister Finansów w piśmie z dnia 30 maja 2006r. znak: PL(LK-833-100/MS/06/365) zajął stanowisko, że kable umieszczone w kanałach teletechnicznych są budowlą, dlatego podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Powyższy organ uznał, że siec telekomunikacyjna jest budowlą niezależnie od tego jaka jest jej konstrukcja (napowietrzna lub podziemna) ani też kto jest właścicielem poszczególnych części. Na budowlę sieciową jaką jest siec telekomunikacyjna lub elektroenergetyczna składa się nie tylko sama konstrukcja budowlana (np. kanalizacja techniczna, słupy lub budynek w którym znajduje się stacja transformatorowa) ale również to co się w niej znajduje np. kable światłowodowe. Opodatkowaniu podlegać będzie każdy z takich elementów budowli sieci telekomunikacyjnej stanowiącej integralną całość techniczno – użytkową.

Nie do zaakceptowania jest pogląd zawarty w skargach, że § 3 pkt 2 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005r. uznaje za telekomunikacyjny obiekt budowlany tylko "linie kablowe bezpośrednio zakopane w ziemi." Jest to pogląd zbyt daleko idący w świetle § 3 pkt 2 powyższego rozporządzenia, który stanowi, że telekomunikacyjny obiekt budowlany oznacza - linię kablową podziemną, linię kablową nadziemną, kanalizację kablową, antenowe wieże, maszyny i konstrukcje wsporne, kontenery komunikacyjne oraz szafy kablowe). Przepisy powyższego rozporządzenia są spójne i stanowią jedną logiczną całość. Analizy treści art. 3 pkt 3 tegoż rozporządzenia nie można dokonywać w oderwaniu od treści § 4, który stawia wymóg, że linie kablowe powinny być umieszczone w kanalizacji kablowej z zastrzeżeniem § 5 i § 6 . § 3 pkt 8 wyżej cyt. rozporządzenia stanowi, że linia kablowa podziemna oznacza linie kablowe umieszczone bezpośrednio w ziemi, jednakże w połączeniu z treścią par. 4 tego rozporządzenia może oznaczać tylko tyle, że linie kablowe mogą być umieszczane bezpośrednio w ziemi, aczkolwiek zasadniczym wymogiem jest aby były umieszczone w kanalizacji. Przedmiotowe rozporządzenie z dnia 26.10.2005r. wydane zostało w oparciu o art. 7 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego jako akt prawny niższego rzędu nie może zmieniać treści ustawy. Jakie racje mogą przemawiać za tym, aby kabel telekomunikacyjny zakopany bezpośrednio w ziemi stanowił obiekt budowlany i był opodatkowany podatkiem od nieruchomości, a spełniający podobne cele kabel umieszczony w kanale technicznym już nie, zwłaszcza, że kable światłowodowe wraz z kanałem teletechnicznym stanowią całość techniczno- użytkową. Niewątpliwym jest, że kanalizacja teletechniczna spełnia funkcję ochronną dla umieszczonego w niej kabla światłowodowego, który bez tej ochrony nie mógłby normalnie funkcjonować, w innym przypadku spółka nie czyniłaby zbędnych – dodatkowych kosztów związanych z umieszczeniem tego kabla w kanale. Całość techniczno – użytkową nie może być natomiast pojmowana w ten sposób, że kable światłowodowe mają być częścią składową kanalizacji teletechnicznej w rozumieniu art. 47 par. 2 kc. Zarówno przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jak i przepisy prawa budowanego nie odsyłają w tym względzie do powyższego przepisu prawa cywilnego.

Z uwagi na powyższe, ponieważ organy podatkowe nie naruszyły prawa procesowego i procesowego skargi jako bezzasadne podlegały oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.