Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 2/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: zobowiązano organ do rozpatrzenia wniosku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę 1. zobowiązuje Starostę do załatwienia wniosku skarżącej z [...] czerwca 2016r. w terminie 30 dni od daty otrzymania przez organ prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałej części, 4. zasądza od Starosty na rzecz skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Podaniem z dnia [...] czerwca 2016 r., (wpływ podania do organu – [...].07.2014 r.) E Sp. z o.o., zwana dalej "skarżącą", wniosła o pozwolenie na budowę Farmy wiatrowej R. składającej się z 8 elektrowni wiatrowych o symbolach [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...] wraz z odpowiadającymi im fundamentami na działkach nr [...],[...] obręb J., nr [...],[...],[...] obręb R. W. i nr [...],[...].[...] obręb C., gmina R. C.

Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. organ, na podst. art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku z dnia [...].06.2016r. (wpływ [...].07.2016r.) w następujący sposób :

"1/ brak decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, względnie zaświadczenia o braku

konieczności wyłączenia;

2/ okazanie oryginalnych dowodów wpłaty dotyczących:

- uiszczenia opłaty skarbowej dotyczącej pozwolenia na budowę;

- uiszczenia opłaty skarbowej dotyczącej pełnomocnictwa;

Wysokość opłaty powinna być zgodna z ustawą o opłacie skarbowej (Dz.U.2015.783 -jt. ze zm.)

3/ brak uzgodnienia lokalizacji inwestycji z:

a) urzędem Lotnictwa Cywilnego;

b) Szefostwem Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP;

4/ brak kompletu projektów technicznych obejmujących te elementy, które (zgodnie z planem miejscowym) wchodzą w skład parku elektrowni wiatrowych (farmy): Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...].08.2012r. określa, iż park elektrowni wiatrowych to "połączone i współpracujące ze sobą elektrownie wiatrowe stanowiące wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, drogami, dojazdami, placami postojowymi, składowym i infrastrukturą techniczną energetyczną i sterującą, całościowy zespół techniczny służący produkcji energii elektrycznej".

Poinformowano, że projekty powinny być kompletne i zawierać niezbędne uzgodnienia, pozwolenia, opinie i inne dokumenty wymagane przepisami szczególnymi, jak również, iż nieusunięcie ww. braków w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Skarżąca pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r., odpowiadając na wezwanie organu z dnia [...].07.2016 r. (doręczone w dniu [...] sierpnia 2016 r.) do uzupełnienia braków wniosku oświadczyła, że przedkłada:

- oryginał decyzji zezwalającą na wyłącznie gruntu z produkcji rolnej,

- oryginał informacji o braku konieczności wyłączenia gruntu z produkcji rolnej.

- dowody uiszczenia opłat skarbowych,

- uzgodnienie lokalizacji inwestycji z Szefostwem Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP,

- uzgodnienie lokalizacji inwestycji z Urzędem Lotnictwa Cywilnego.

Ponadto, odnosząc się do punktu 4/ wezwania, stwierdziła, co następuje:

Złożony w niniejszej sprawie wniosek dotyczy I etapu inwestycji w postaci parku elektrowni wiatrowych, który to etap obejmuje wyłącznie budowę elektrowni wiatrowych o symbolach [...],[...],[...],[...],[...],[...]. [...], [...] wraz z odpowiadającymi im fundamentami. Jest to więc odrębne i samodzielne postępowanie, które może być zakończone wydaniem decyzji administracyjnej zgodnie ze złożonym wnioskiem. Wniosek nie dotyczy natomiast wydania pozwolenia na budowę dróg dojazdowych do elektrowni wiatrowej oraz budowy linii SN (czyli etapu II i III inwestycji) i w tym zakresie wezwanie o uzupełnienie braków uznać należy za przedwczesne.

Treść powołanej przez tut. organ uchwały Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...].08.2012 r. nie dyskwalifikuje w żadnym wypadku złożonego wniosku pod kątem jego formalnej prawidłowości, legalności (zgodności z prawem) oraz zupełności. Po pierwsze, akt prawa miejscowego jakim jest powołana uchwała, nie może modyfikować bądź ograniczać przepisów prawa powszechnie obowiązującego - w tym wypadku ustawy Prawo budowlane oraz ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, które nie zawierają podobnych postanowień (definicji) w tym zakresie, przemawiających za potraktowaniem całego parku elektrowni wiatrowych jako jednego obiektu wymagającego wszczęcia jednego postępowania i uzyskania jednego pozwolenia na budowę. Po drugie, powołana uchwała nie dotyczy de facto niniejszej sprawy, gdyż odnosi się do parku elektrowni wiatrowych nie zaś do poszczególnych elektrowni i ich infrastruktury.

Treść i zakres złożonego wniosku odpowiada dotychczasowej znanej stronie i utrwalonej praktyce tut. organu (która znalazła zastosowanie nie tylko w postępowaniach prowadzonych z inicjatywy strony, ale także w postępowaniach wszczynanych na podstawie wniosków innych inwestorów).

Jako przykład przyjętej praktyki wskazać należy wezwania do uzupełnienia braków kierowane do strony w dniu [...].06.2016 r. (w sprawach [...] oraz [...]) dotyczące tego samego wniosku, który strona była zmuszona wycofać z uwagi na brak jednego z dokumentów (załączników wniosku). Wniosek w powołanym postępowaniu złożony został w identycznej formie i treści jak w niniejszej sprawie, zaś wezwanie do uzupełnienia braków dotyczyło wyłącznie opłat skarbowych oraz decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. Zatem jeszcze miesiąc temu postrzeganie niniejszej sprawy przez organ i stronę było zgodne.

Do powyższego pisma dołączono dokumenty w nim wymienione.

Starosta pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r., poinformował, że wniosek o pozwolenie na budowę, na podst. art. 64 ust. 2 k.p.a. pozostawia bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu pisma wskazano, co następuje:

Inwestor odebrał wezwanie [...].08.2016r. W dniu [...].08.2016r. inwestor przesłał pocztą odpowiedz na wezwanie do uzupełnienia wniosku (wpływ [...].08.2016r.). Do pisma przewodniego załączono:

1. Wymagane dowody opłaty skarbowej.

2. Uzgodnienie Prezesa Lotnictwa Cywilnego z dn. [...].06.2.009r (znak [...]) dotyczące okolic miejscowości R. C., gmina R. C. nie precyzujące lokalizacji planowanej budowy.

3. Uzgodnienie Szefostwa Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z dn. [...].07.2012r (Nr [...]) zawierające współrzędne 23 turbin, jednak bez graficznego przedstawienia ich na mapie gminy R. C. Przy kilkudziesięciu turbinach funkcjonujących w gminie R. C. trudno o orientację, których turbin dotyczy uzgodnienie.

4. Decyzję Starosty z dn. [...].08.2016r. (znak [...]) o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, jednak bez klauzuli wykonalności. Wyłączenia gruntów dotyczą jedynie terenów znajdujących się pod fundamentem poszczególnej turbiny. Brak włączeń pod drogi, place postojowe, manewrowe i inną infrastrukturę.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 – dalej p.b.), "w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest zobowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust.3 pkt 1 (pb) dla całego zamierzenia budowlanego".

Projekt zagospodarowania terenu nie zawiera kompletnych rozwiązań dróg, dojazdów, planów manewrowych, tylko ich szkice. Brak także infrastruktury energetycznej (z Głównym Punktem Odbioru) i sterującej oraz ich tras przebiegu i zasadnych uzgodnień (w tym także dotyczących spraw własnościowych). Nowatorski projekt (przy braku projektu infrastruktury energetycznej), aby gromadzić uzyskaną energię elektryczną w przenośnych (przewoźnych) akumulatorach jest projektem teoretycznie możliwym, jednak w Polsce do tej pory nie stosowanym. Jako taki powinien zgodnie z: art. 33 ust. 3 pkt 2 posiadać "specjalistyczną opinię wydaną przez osobę fizyczną lub jednostką organizacyjną wskazaną przez właściwego ministra". W przypadku, gdyby inwestor taką zgodę uzyskał, proponowane rozwiązanie nie będzie zgodne z planem miejscowym.

Skarżąca, pismem z dnia [...] września 2016 r., wniosła do Wojewody zażalenie na bezczynność Starosty w sprawie rozpatrzenia podania w przedmiocie pozwolenia na przedmiotową budowę.

Starosta, pismem z dnia [...] września 2016 r., przekazał ww. zażalenie Wojewodzie, stwierdzając, że inwestor nie zdążył opracować kompletnego projektu, a braki formalne uniemożliwiają rozpoznanie sprawy, w związku z czym pozostawiono wniosek bez rozpatrzenia.

Wojewoda, postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. uznał zażalenie za bezzasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy, zgadzając się z merytoryczną argumentacją organu zaprezentowana w piśmie z dnia [...] września 2016 r.

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Starosty w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, domagając się:

1/ zobowiązania organu do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy wszczętej z wniosku skarżącej o wydanie pozwolenia na budowę w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy,

2/ wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,

3/ zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, co następuje:

1/ stan faktyczny. Dnia [...] czerwca 2016 r. (wpływ: [...] lipca 2016 r.) skarżąca złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. ([...]) Starosta wezwał do usunięcia braków podania, które zostały uzupełnione pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia Starosta poinformował o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Organ zakwestionował zakres wnioskowanej inwestycji, podnosząc jej niezgodność z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

2/ Dopuszczalność zażalenia na bezczynność. Zgodnie z poglądem występującym w judykaturze poglądem - uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r.(l OPS 2/13, CBOSA), w sytuacji, gdy organ pozostawi podanie bez rozpoznania a jest to nieuzasadnione, stronie przysługuje możliwość wniesienia zażalenia na bezczynność.

3/ Wyczerpanie środków zaskarżenia. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zażalenia na bezczynność zostało wniesione do Wojewody, który postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Zostały więc wyczerpane przysługujące stronie środki zaskarżenia.

4/ Stanowisko odnośnie braków formalnych. W rozpatrywanej sprawie skarżony organ pozostawił sprawę bez rozpoznania na mocy przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Powyższa instytucja jest możliwa do zastosowania tylko w sytuacji braków formalnych podania wynikających z przepisów k.p.a. bądź wynikających z przepisów szczególnych.

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania zawierał wszystkie niezbędne elementy wynikające z k.p.a. i przepisów Prawa budowlanego.

Wątpliwości co do możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wynikają z oceny zakresu wniosku względem ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W sytuacji sprzeczności wniosku inwestora z ustaleniami planu miejscowego powinno nastąpić wydanie odmownej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Pozostawienie sprawy bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 64 § 2 k.p.a. uniemożliwia merytoryczną kontrolę stanowisko organu poprzez wniesienie środków zaskarżenia (odwołanie, skarga do sądu administracyjnego).

W odpowiedzi na skargę, Starosta wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu swego stanowiska stwierdził, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie do Wojewody z dnia [...] września 2016 r [...] przesłanym wraz z zażaleniem na bezczynność, jak też w pełni podziela stanowisko Wojewody zawarte w postanowieniu z dnia [...] października 2016 r. [...],[...], w którym organ ten uznał zażalenie skarżącej na bezczynność za niezasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy.

Dodatkowo Starosta wskazał, że składając obarczony licznymi brakami formalnymi wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych skarżąca spółka chciała mimo wszystko uzyskać efekt wszczęcia postępowania administracyjnego i skorzystać z dotychczasowych, znacznie mniej restrykcyjnych zasad lokalizacji tego typu inwestycji, obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych ( Dz.U z 2016 poz. 961), to jest do dnia 14 lipca 2016 r. Zgodnie bowiem z art. 13 ust 3 powołanej ustawy postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych, a powołana ustawa o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych wprowadzając szereg wymogów i ograniczeń dotyczących inwestycji w zakresie elektrowni wiatrowych, jest z pewnością mniej korzystna z punktu widzenia inwestorów niż przepisy dotychczasowe. Organ wskazał na generalny wymóg lokalizacji inwestycji z zakresu elektrowni wiatrowych na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego, wymogi co do odległości elektrowni wiatrowych od budynków mieszkalnych, przekazanie spraw o wydanie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych na szczebel wojewody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej przywoływana w skrócie jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Ponieważ pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie, nieuzasadnione pozostawienie podania bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje - na zasadach ogólnych - skarga do sądu administracyjnego (uchwała składu siedmiu 7 sędziów NSA z 3.09.2013 r., I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014/1/2).

Przepis art. 64 § 2 k.p.a. w stanie prawnym sprawy miał brzmienie następujące: "Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie

siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania".

Istotą niniejszej sprawy jest przesądzenie, czy organ prawidłowo postąpił (a zatem, czy nie był w stanie bezczynności) pozostawiając podanie skarżącej o wydanie pozwolenia na budowę, wskutek przyjęcia, że zaszły przesłanki zastosowania art. 64 § 2 k.p.a., a więc, iż skarżąca nie usunęła w zakreślonym terminie braków formalnych podania lub uzupełniła wskazany przez organ brak formalny, ale niezgodnie z wymaganiami precyzyjnie określonymi w wezwaniu. (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11.03.2011 r., sygn. akt II GSK 337/10, z 22.02.2012 r., sygn. akt II GSK 3/11, a nadto wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26.08.2009 r., sygn. akt II SAB/Gl 51/08 z aprobującą glosą Wojciecha Tarasa, OSP 2011, nr 3, poz. 26).

Z treści pisma z dnia 18.08.2016 r., pozostawiającego podanie bez rozpoznania, wynika, że przyczyną uznania nieuzupełnienia jego braków było: 1/ brak zaopatrzenia w klauzulę wykonalności przedłożonej przez stronę decyzji Starosty z dn. [...].08.2016 r. o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, które to wyłączenia dotyczą jedynie terenów znajdujących się pod fundamentem poszczególnej turbiny, a brak włączeń pod drogi, place postojowe, manewrowe i inną infrastrukturę; 2/ brak w przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu kompletnych rozwiązań dróg, dojazdów, planów manewrowych, infrastruktury energetycznej (z Głównym Punktem Odbioru) i sterującej oraz ich tras przebiegu i zasadnych uzgodnień (w tym także dotyczących spraw własnościowych lecz w miejsce tego naniesienie jedynie szkiców; 3/ brak specjalistycznej opinii (zgodnie z art. art. 33 ust. 3 pkt 2) co do urządzeń gromadzących uzyskaną energię elektryczną w przenośnych (przewoźnych) akumulatorach.

Jak wynika z art. 63 § 2 k.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Żądanie więc przez organ od wnioskodawcy uzupełnienia braków formalnych podania, ponad wymogi określone w art. 63 § 2 k.p.a., a odnoszące się do przepisów szczególnych, powinno wskazywać te przepisy lub powinno być na tyle precyzyjne by wnioskodawca bez analizy tych przepisów wiedział, jakie konkretne braki wymagają uzupełnienia. Tymczasem w wezwaniu o uzupełnienia braków formalnych, organ powołał jako przepisy, na których opiera wezwanie - art. 64 § 2 k.p.a., - ustawą o opłacie skarbowej oraz - uchwałę [...] Rady Miejskiej z dnia [...].08.2012r., przy czym w tych dwóch ostatnich aktach normatywnych nie wskazano jakiejkolwiek jednostki redakcyjnej.

Pomimo tego skarżąca przedłożyła w wymaganym terminie żądane przez organ dokumenty, tj. 1/ decyzję Starosty z dnia [...].08.2016 r., o wyłączeniu z produkcji rolniczej terenów przeznaczonych na posadowienie na nich 8 planowanych elektrowni wiatrowych; 2/ wymagane dowody opłaty skarbowej; 3/ Uzgodnienie Prezesa Lotnictwa Cywilnego z dn. [...].06.2.009r (znak [...]) dotyczące okolic miejscowości R. C., gmina R. C.; 4/ Uzgodnienie Szefostwa Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z dn. [...].07.2012r (Nr [...]) zawierające współrzędne 23 turbin, 5/ projekt techniczny zamierzenia inwestycyjnego wraz z projektem zagospodarowania terenu.

Przedłożone materiały wyczerpywały dokumenty, których przedłożenia zażądał organ. Skoro więc po ich przedłożeniu strona nie została przez organ poinformowana o konieczności uzupełnienia w jakikolwiek sposób przedłożonej dokumentacji, co do danych, o których wskazanie nie została zobowiązana, ani też nie została o tą czynność procesową wezwana pod odpowiednim rygorem, to tym samym brak było warunków do pozostawienia podania bez rozpoznania.

Dodatkowo należy zauważyć, że pismo z dnia [...].08.2016 r., pozostawiające podanie bez rozpoznania, wskazuje szereg zastrzeżeń, co do przedłożonych dokumentów. Należy jednak zauważyć, że warunkiem potraktowania zarzucanych braków formalnych podania jest istnienie ciążącego na wnioskodawcy obowiązku, zawarcia żądanych danych w podaniu wszczynającym postępowanie administracyjne. Obowiązek ten musi jednak wynikać w sposób jednoznaczny z obowiązujących powszechnie przepisów prawa, których naruszenie winien każdorazowo wskazać organ, kwestionując prawidłowość kompletności danych, które zawiera podanie. Tego warunku organ nie spełnił, nie wykazując zasadności twierdzenia o niekompletności danych, o które zresztą - jak już wskazano - nie wzywał.

Odnosząc się w szczególności do wymogu wezwania skarżącego z dnia [...] lipca 2016 r. objętego pkt 4/, to w ocenie Sądu, formułowanie tego typu obowiązku jest niedopuszczalne, albowiem odwołuje się do interpretacji prawa, a nie wskazuje w sposób konkretny, o jakie dokumenty należy uzupełnić podanie. Pomijając już zagadnienie, że w ww. wezwaniu nie wskazano na przepis art. 33 ust. 1 pb, to załączona dokumentacja spełnia wymogi tego przepisu, zawierając projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego, czego zresztą organ nie zakwestionował, co wyraził narozprawie sądowej. Co się natomiast tyczy zagadnienia zastosowania art. 33 ust. 3 pkt 2 pb, to skoro organ nie ma wiedzy na obecnym etapie postępowania, czy rozwiązania innowacyjne objęte są zamierzeniem inwestycyjnym, co wynika również z protokołu ww. rozprawy, to brak jest podstaw do uznania zasadności jego twierdzenia o konieczności zastosowania art. 33 ust. 3 pkt 2 pb, i istnienia podstaw do wytknięcia wnioskodawcy braku przedłożenia "specjalistycznej opinii wydanej przez osobę fizyczną lub jednostką organizacyjną wskazaną przez właściwego ministra", o którą zresztą na żadnym etapie postępowania skarżąca nie została wezwana.

Uwzględniając powyższe, należało uznać, że skarga zasadnie zarzuca organowi pozostawanie w bezczynności w załatwieniu przedmiotowego podania o pozwolenie na budowę. W konsekwencji na podst. art. 149 § 1 pkt 1p.p.s.a. zobowiązano organ do załatwienia wniosku skarżącej. W oparciu o art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 lit. a, p.p.s.a. stwierdzono, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, albowiem wynikła ona z niewłaściwej interpretacji art. 64 § 2 k.p.a., nie zaś z zaniechania rozpoznania podania. O kosztach postępowania orzeczona na podst. art. 200 p.p.s.a.