Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1112/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, Sędziowie NSA Alicja Plucińska-Filipowicz (spr.), Barbara Adamiak, Protokolant Urszula Radziuk, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 maja 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 594/03 w sprawie ze skargi M. i W. małżonków K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

OSK 1112/04

U z a s a d n i e n i e

Wyrokiem z dnia 13 maja 2004 r. sygn. akt II SA Lu 594/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. i W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 12 lutego 2003 r. małżonków K. w przedmiocie nakazu rozbiórki nadbudowy i dobudowanych części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości [...] na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. W uzasadnieniu wyroku podano, iż w toku postępowania administracyjnego ustalono niespornie, iż inwestorzy przedmiotowe roboty budowlane wykonali bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżący podnosili natomiast, iż dokonali modernizacji starego budynku a nie jego rozbudowy, przy czym poprawili zabudowę zniszczonego garażu nie zmieniając fundamentów. Nie zmienili oni konstrukcji dachu ani jego kształtu, zaś zrealizowane poddasze nie będzie spełniało funkcji mieszkalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że stosownie do art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz, 1126 ze zm./ przedmiotowe roboty budowlane wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, jeżeli polegały na odbudowie, rozbudowie i nadbudowie /art. 3 pkt 6 i 7 Prawa budowlanego/. Pozwolenie na budowę powinno być uzyskane przed rozpoczęciem robót budowlanych., rozbudowie i nadbudowie. Gdyby nawet został zrealizowany remont obiektu, to i tak wykonanie robót budowlanych bez zgłoszenia powodowałoby konieczność wydania nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, analogicznie jak wykonanie części obiektu bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. K. reprezentowany przez adwokata W. W., zaskarżając wyrok w całości oraz zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. art. 3 pkt 6, 7 i 8 w związku z art. 48 oraz art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 ( 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez oddalenie skargi pomimo, iż zaskarżona decyzja naruszała prawo materialne i przepisy postępowania, w szczególności art. 75, 77, 89 i 107 § 3 kpa; art. 141 ( 3 i 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez brak jednoznacznego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, że wszystkie roboty budowlane stanowiły budowę a nie remont, a ponadto część robót stanowiła odbudowę po rozebraniu starej drewnianej przybudówki. Nie są dopuszczalne jakiekolwiek uogólnienia lub domniemania, które poczynił Sąd w zaskarżonym wyroku. Sąd zignorował też wniosek dowodowy o przeprowadzenie rozprawy. Datę budowy przyjęto także na podstawie protokołu oględzin obiektu, z którego nie wynika, kiedy roboty budowlane rozpoczęto.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

W sposób nie budzący wątpliwości, jak to wynika z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy ustalono, że inwestorzy wykonali nadbudowę budynku mieszkalnego i dobudowę dwóch części tego budynku od strony północnej i południowej. Nie jest wątpliwe, iż budowa ta została wykonana bez wymaganego pozwolenia organu architektoniczno-budowlanego. Zrealizowanie tych części budynku nie mogło być potraktowane jako remont, co zasadnie stwierdza się w zaskarżonym wyroku. Nie jest więc usprawiedliwiony zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie ze względu na to, iż w opisanym stanie faktycznym miał zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Bez znaczenia jest też to, że część robót budowlanych wykonano na pozostałych po dokonanej rozbiórce garażu fundamentach, bowiem na roboty budowlane polegające na odbudowie także jest wymagane pozwolenie stosownie do art. 28 Prawa budowlanego.

Nie jest również usprawiedliwiony zarzut naruszenia przepisów postępowania, skoro Sąd I instancji słusznie oddalił skargę na decyzję organu administracji publicznej wydaną zgodnie z prawem materialnym, a także z prawem procesowym. Wniosek strony o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej był bowiem bezprzedmiotowy w sytuacji, gdy wszelkie niezbędne do rozstrzygnięcia okoliczności zostały ustalone w toku oględzin. Oględziny wykazały, jakie części obiektu są realizowane bez wymaganego pozwolenia na budowę. Kiedy rozpoczęto roboty budowlane nie miało przy tym znaczenia wobec tego, że były one kontynuowane w dacie obowiązywania przepisu, który stanowił podstawę wydania w sprawie rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji z mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.