Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 157/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 699/11 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2012 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu postanowienia podano, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, zostało doręczone skarżącej w dniu 3 października 2011 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem 10 października 2011 r. Postanowieniem z 10 listopada 2011 r. Sąd I instancji odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. W dniu 16 listopada 2011 r. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, który uwzględniono. Pismem z 12 grudnia 2011 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Białymstoku poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącej. W dniu 3 stycznia 2012 r. działająca z upoważnienia tego radcy prawnego aplikantka zapoznała się z aktami sprawy. W dniu 16 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W konsekwencji Sąd I instancji stwierdził, że przyjmując nawet najbardziej korzystną dla strony interpretację, należy stwierdzić, że 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od 3 stycznia 2012 r. Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był 10 stycznia 2012 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek strona skarżąca złożyła dopiero 16 stycznia 2012 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego 7- dniowego terminu.

Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 178 ppsa poprzez przyjęcie, że "pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną po upływie terminu podczas gdy ustanowienie pełnomocnika nastąpiło już po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi"; art. 45 Konstytucji RP oraz art. 176 Konstytucji RP poprzez zamknięcie skarżącej drogi dochodzenia swoich praw przed sądem. W uzasadnieniu zażalenia podnosi się, że skarżąca jako osoba chora na schizofrenię nie rozpoznała znaczenia skierowanego do dniej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest usprawiedliwione.

Przede wszystkim należy stwierdzić, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest odrzucenie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tej przyczyny, poza rozpoznaniem Sądu pozostają zarzuty odnoszące się do odrzucenia skargi kasacyjnej, co jest przedmiotem odrębnego postępowania.

Co zaś się tyczy uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi to w zażaleniu nie uprawdopodobniono okoliczności usprawiedliwiających uchybienie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż nawet gdyby uznać, że 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należało liczyć od 3 stycznia 2012 r. /zapoznania się pełnomocnika z aktami sprawy/ to termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 10 stycznia 2012 r., a zatem wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 16 stycznia 2012 r., prawidłowo został przez Sąd I instancji odrzucony, jako spóźniony. W zażaleniu nie uprawdopodobniono ponadto, że schorzenia skarżącej uniemożliwiły jej złożenie wniosku samodzielnie. Zwłaszcza, że w tym czasie skarżąca była wstanie złożyć wnioski o przyznanie prawa pomocy, co przeczy twierdzeniu, iż nie była w stanie rozpoznać znaczenia skierowanego do niej wezwania.

W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia barków formalnych skargi, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa.

Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.