Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 145/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165 a par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 145/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.), WSA Inga Gołowska, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011r., sprawy ze skargi J.M., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24 listopada 2010r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 20 października 2010r. Nr [...], działając na podstawie art. 165a §1 Ordynacji podatkowej, odmówił wszczęcia postępowania z wniosku J.M. z dnia 5 lutego 2010r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług określonego w decyzji nr [...] z dnia 30 września 2008 roku w wysokości 3.553 zł.

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 września 2008r. Nr [...] zostało w stosunku do J.M. określone zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2006r. w wysokości 3.553 zł. Podatnik nie wniósł odwołania, decyzja się uprawomocniła, zobowiązanie zostało zapłacone.

Wnioskiem z dnia 5 lutego 2010r. podatnik zwrócił się o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 3.553 zł wynikającego z faktury nr [...] z dnia 26.02.2007r., a określonego w w/w decyzji z dnia 30 września 2008r. Do wniosku załączono wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 18 listopada 2009r oddalający powództwo J.M. przeciwko Zakładowi [...] T.D. o zapłatę należności wynikającej z w/w faktury VAT.

Organ l instancji zbadał zasadność wniosku pod kątem przesłanek wszczęcia postępowania podatkowego i opierając się na art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej uznał, że brak jest podstaw materialno - prawnych do rozpatrzenia wniosku o zwrot wpłaconego przez niego podatku. Z akt sprawy wynika, że podatek od towarów i usług za grudzień 2006 roku w kwocie 3.553,00 zł, został określony prawomocną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 30 września 2008r. W związku z tym zapłacony podatek jest podatkiem należnym i nie stanowi nadpłaty zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponadto po oddaleniu przez Sąd Rejonowy w N. powództwa J.M. w sprawie przeciwko T.D. o zapłatę podatku VAT wynikającego z faktury [...] z dnia 26.02.2007r. we wniosku z dnia 5.02.2010r. wnioskodawca zwrócił się do organu podatkowego z prośbą o wyegzekwowanie należnego podatku VAT wraz z odsetkami od wspomnianego wyżej kontrahenta. Organ egzekucyjny nie ma podstaw prawnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec T.D. ponieważ nie jest on podatnikiem, a J.M. nie posiada zaległości podatkowych.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się J.M. składając zażalenie, zarzucając, że zaskarżone postanowienie jest powieleniem rozstrzygnięcia z 28 maja 2010r. nr [...] oraz jest wynikiem nie zapoznania się z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2010 r. nr [...]. J.M. ponownie zwrócił się o zwrot podatku VAT w kwocie 3.553 zł załączając do zażalenia poprzednie wnioski, w których domagał się zastosowania wobec niego przepisów "ustawy o złych długach" oraz umożliwienia korekty faktury. Jako powód dokonania wpłaty zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji z dnia 30 września 2008 r. wskazał na uniknięcie płacenia odsetek za zwłokę. Podniósł także, iż na drodze cywilnej nie może odzyskać od kontrahenta spornej należności.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 24 listopada 2010r. Nr [...], działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy w szczególności wskazał na fakt, że postępowanie w zakresie określenia podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2006r. zostało zakończone decyzją z dnia 30 września 2008r., i w związku z tym brak jest materialno-prawnych podstaw do uwzględnienia żądania strony. W przypadku orzeczenia odmawiającego wszczęcia postępowania, którego przedmiotem jest ocena istnienia warunków do wszczęcia, na żądanie strony, określonego postępowania, organ ten nie jest władny orzekać o istocie czy losie samej sprawy. Może jedynie rozstrzygać o zasadności lub bezzasadności zaskarżonego, w tym przypadku postanowienia, a więc o tym, czy zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność wszczęcia postępowania i w tym zakresie bada wyłącznie prawidłowość rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Zarzut strony skarżącej o braku zapoznania się organu I instancji z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z 11 sierpnia 2010r. nie może być uwzględniony, gdyż wniosek z dnia 5 lutego 2010 r. został potraktowany ściśle z jego treścią i w związku z tym zbadane zostały faktyczne i prawne przesłanki do wszczęcia takiego postępowania. Stwierdzenie ich braku uzasadniało wyłączenie dopuszczalności wszczęcia postępowania wnioskowanego przez podatnika. Zarzut traktowania skarżącego jako "złego petenta" jest nieuzasadniony. O sposobie rozstrzygnięcia nie decyduje "rodzaj" podatnika, ale zebrany materiał dowodowy i wynikające z nich okoliczności w powiązaniu z konkretnymi przepisami prawa podatkowego. Podana w zażaleniu informacja, że podatnik nie wnosił odwołania od decyzji określającej mu podatek od towarów i usług objętej wnioskiem o zwrot i zobowiązanie wpłacił, gdyż nie chciał płacić odsetek, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ do zajęcia stanowiska w kwestii czy podatek wpłacony na podstawie prawomocnej decyzji może być zwrócony bez wzruszenia tej decyzji nie ma znaczenia jak do tego doszło. Z tej też przyczyny na rozstrzygnięcie w omawianej sprawie nie ma znaczenia to czy kontrolujący faktycznie przekazali podatnikowi błędną informację, że w postępowaniu przed sądem cywilnym uzyska nakaz zapłaty należności wynikającej z jego faktury nr [...] z dnia 26 lutego 2007r.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J.M. zarzucając, że za usługę wynikająca z faktury nr [...] nie otrzymał żadnego wynagrodzenia. Kontrolujący w czerwcu 2008r. nie pozwolili na korektę faktury, zapewniając, że wystawiona faktura pozwoli mu na dochodzenie roszczeń w sądzie cywilnym, co okazało się nieskuteczne. Ponadto skarżący zarzucił, że organ podatkowy nie stara się o prawidłowe wyjaśnienie sprawy, której istotą jest zwrot podatku VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest obarczone naruszeniami prawa mogącymi skutkować jego uchyleniem. Należy zaakcentować, że stosownie do treści art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte - organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W przepisie tym, obok przymiotu strony, pozostałe przesłanki odmowy wszczęcia postępowania zostały określone przez ustawodawcę w sposób szeroki. Powszechnie uznaje się, że powodem odmowy wszczęcia postępowania jest oprócz braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego czy sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, także przypadek, gdy w sprawie zapadła już decyzja (również nieostateczna). Ten ostatni przypadek oznacza, że organ podatkowy powinien odmówić wszczęcia postępowania podatkowego na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej w przedmiocie zwrotu podatku, jeżeli wcześniej w odniesieniu do tego samego podatku została wydana decyzja określająca zaległość podatkową. Powyższe ma doprowadzić do uniknięcia prowadzenia kolejnego postępowania w trybie zwyczajnym, co do przedmiotu , który został już rozstrzygnięty. W niniejszej sprawie postępowanie w zakresie określenia podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2006r. zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia 30 września 2008r. nr [...]. Tak więc prawidłowo organy podatkowe w pierwszej, jak i w drugiej instancji wydały postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Przedmiotem niniejszej sprawy było zbadanie legalności postanowienia formalnego dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu podatku od towarów i usług, a zatem zarzuty skarżącego odnoszące się do podstaw wydania decyzji określającej skarżącemu wysokość podatku od towarów i usług, jak też ukierunkowane na prawidłowość wydania tejże decyzji, wykraczają poza ramy tej sprawy i w związku z tym nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Podobnie należało potraktować zarzut dotyczący wystawienia spornej faktury VAT, czy też kwestii spełnienia przez kontrahenta skarżącego świadczenia wynikającego ze spornej faktury.

Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił, na podstawie art.151 p.p.s.a