Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 420/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80, art. 82 art. 84, art. 85, art. 86
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Po 420/15

Uzasadnienie

Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...].12.2014 r. nr [...] wydaną podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80, art. 82 art. 84, art. 85, art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm., zwanej dalej ustawą lub ustawą środowiskową) oraz § 3 ust. 1 pkt. 6 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213 poz. 1397) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2013, poz. 267 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku P.H. Z. Z.P. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia w postaci budowy jednej elektrowni wiatrowej o mocy do 0,85 MW, wysokości wieży elektrowni do 73,9 m i średnicy rotora do 52,5 wraz z urządzeniami i infrastrukturą do przesyłania energii elektrycznej na działce o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości K. gmina G. .

W uzasadnieniu wskazano, że do wniosku dołączono kartę informacyjną przedsięwzięcia. Wniosek był kompletny i zawierał przewidziane prawem załączniki. Na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy wnioskowane przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wskazano, że w myśl art. 80 ust. 1 w/w ustawy jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwziecia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

- wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (dalej RDOŚ) i opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej PPIS),

- ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

- wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa,

- wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Ponadto art. 80 ust. 2 w/w ustawy wskazuje, że organ wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 6 lit. b cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów w/w inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dlatego na podstawie art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy środowiskowej przedmiotowy wniosek został przekazany do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w celu zajęcia stanowiska odnośnie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przez inwestora przedsięwzięcia a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Państwowy Powiatowy Inspektor w P. opinią sanitarną nr [...] z dnia [...].08.2013 r. wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia jest wymagane sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2013 r. wyraził opinię iż dla przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W dniu [...].10.2013r. złożono raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który na żądanie RDOŚ uzupełniono w grudniu 2013r.

W dniu 10.09.2013 r. do Urzędu Gminy w G. wpłynęło pismo M.W. w którym zwrócił się o przeanalizowanie odległości wiatraka od jego zabudowań mieszkalnych. W dniu 10.12.2013 r. wpłynęło pismo J. i S. B. przeciwko lokalizacji kolejnego wiatraka.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w opinii nr [...] z dnia [...].12.2013 r. postanowił pozytywnie zaopiniować wnioskowane przedsięwzięcie i określił warunki jego realizacji nakazując:

- spełnić wszystkie wymagania i zalecenia wynikające z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowej eksploatacji obiektu, przestrzeganiem ustaleń i rozwiązań technicznych, technologicznych oraz lokalizacyjnych minimalizujących ujemny wpływ inwestycji na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzi zarówno w fazie budowy, eksploatacji jak i likwidacji.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia [...].01.2014 r. nr [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił jego warunki nakazując:

- eksploatację przedsięwzięcia prowadzić z użyciem jednej turbiny wiatrowej o nominalnej mocy znamionowej do 0,85 MW, maksymalnej wysokości wieży elektrowni do 73,9 m, średnicy rotora do 52,5 m i maksymalnym poziomie mocy akustycznej pojedynczej turbiny nieprzekraczającym 104,2 dB,

- zachować następujące współrzędne posadowienia siłowni w układzie 1992: X=[...]; Y-[...],

- w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od uruchomienia inwestycji wykonać kontrolne pomiary poziomów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, przy warunkach wiatrowych, dla których występuje najbardziej niekorzystne oddziaływanie przedsięwzięcia na stan akustyczny środowiska. Na podstawie uzyskanych wyników niezwłocznie dokonać niezbędnej korekty nastaw turbiny w taki sposób, aby eksploatacja inwestycji nie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w przepisach szczegółowych. Poprawność dokonanych korekt potwierdzić niezwłocznie kolejnymi pomiarami poziomów hałasu. Wyniki przeprowadzonych pomiarów wraz z opisem dokonanych korekt przedstawić właściwemu organowi ochrony środowiska, Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w P. w terminie nie dłuższym niż dwa tygodnie po ich wykonaniu.

- zaprojektować zabezpieczenie środowiska gruntowo-wodnego umożliwiające, w przypadku ewentualnego wycieku oleju transformatorowego przechwycenia całej jego objętości.

- w trakcie prowadzenia prac ziemnych zabezpieczyć wykopy oraz prowadzić ich regularne inspekcje, pod kątem obecności drobnych ssaków, płazów lub gadów. W przypadku stwierdzenia ich obecności, przenieść je w oddalone, bezpieczne, odpowiednie dla danego gatunku miejsce.

- końcówki śmigieł, na przestrzeni co najmniej kilku metrów, oznakować kolorami wyróżniającymi je z otaczającego tła.

- nie stosować oświetlenia turbin światłem białym. Należy stosować światło średniej intensywności o minimalnej wymaganej przepisami mocy oraz liczbie błysków na minutę.

W dniu 03.02.2014 r. Stowarzyszenie "[...] " złożyło pismo-protest przeciwko lokalizacji wiatraków, uzupełnione w dniu 12.02.2014 r.

W dniu 24.03.2014 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie "P.E. złożyło pismo o uznanie za stronę w toczącym się postępowaniu.

Wójt Gminy G. wydał postanowienia uznające w/w organizacje za strony postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W dniu 27.03.2014 r. Stowarzyszenie "[...] " wniosło uwagi do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w dniu 07.04.2014 dostarczyło pismo z 177 podpisami osób protestujących przeciwko lokalizacji wiatraków w odległości mniejszej niż 3 km od zabudowań. W dniu 08.04.2014 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie "P.E. wniosło uwagi do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Organ I instancji wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja stosownie do złożonego wniosku polega na budowie jednej elektrowni wiatrowej o mocy do 0,85 MW, wraz z urządzeniami i infrastrukturą do przesyłania energii elektrycznej na działce nr [...] , obręb K. , gm. G. , wysokości wieży elektrowni do 73,9 m i średnicy rotora do 52,5 m wraz z elementami towarzyszącymi. W raporcie wskazano planowaną lokalizację siłowni jako X=[...] ; Y=[...]. Do projektowanej siłowni zostanie wykonana tymczasowa droga dojazdowa z placem manewrowym i zatoką postojową. Wytworzona energia elektryczna odprowadzana będzie poprzez infrastrukturę eletroenergetyczną do krajowej sieci elektroenergetycznej. Elektrownia zostawanie podłączona do stacji transformatorowej liniami. podziemnymi. Maksymalny poziom mocy akustycznej siłowni wyniesie 104,2 dB. Najbliższe tereny objęte ochrona akustyczną znajdują się w odległości ok. 450 m od turbiny.

Wcześniej, w dniu [...].04.2014 r. Wójt Gminy G. wydał decyzję o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań dla w/w przedsięwzięcia. W decyzji tej Wójt nie odniósł się do pozytywnej opinii PPIS i pozytywnego uzgodnienia RDOŚ.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nr [...] z dnia [...].07.2014 r., wydaną wskutek wniesienia odwołania przez Z.P., uchylono zaskarżoną decyzję i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania ponieważ opinia PPIS z dnia [...].12.2013r. została wydana w oparciu o pierwotną wersję raportu wydaną jeszcze przed uzupełnieniami dokonanymi na żądanie RDOŚ w P. Nakazano organowi I instancji uzyskanie opinii PPIS opartej na uzupełnionej wersji raportu, a także szczegółowe wyjaśnienie dlaczego organ I instancji nie zaakceptował pozytywnego stanowiska organu uzgadniającego, tj. RDOŚ, i opiniującego, tj.PPIS.

W dniu 19.11.2014 r. wpłynęła kolejna opinia sanitarna PPIS nr [...] pozytywnie opiniującą realizację przedsięwzięcia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych po uprzednim spełnieniu wszystkich wymagań i zaleceń wynikających z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowej eksploatacji obiektu, przestrzeganiem ustaleń i rozwiązań technicznych, technologicznych oraz lokalizacyjnych minimalizujących ujemny wpływ inwestycji na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzi zarówno w fazie budowy, eksploatacji jak i likwidacji.

W dniu 01.12.2014 r. Stowarzyszenie "[...] " złożyło uwagi do raportu oddziaływania na środowisko zarzucając zbyt bliską odległość od zabudowań i powołując się na pisma z Ministerstwa Zdrowia, Departament Zdrowia Publicznego nr [...] z dnia [...].02.2014 r. i Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...].06.2014 r. zalecające lokalizację elektrowni wiatrowych w odległości nie mniejszej niż 2-4 km od zabudowań.

Organ I instancji wyjaśnił, że w analizie akustycznej uwzględniono skumulowane oddziaływanie hałasu biorąc pod uwagę istniejącą na przedmiotowej działce turbinę wiatrową. Analiza akustyczna wykazała, iż na granicy najbliżej położonych terenów chronionych akustycznie nie wystąpią przekroczenia akustycznych standardów jakości środowiska. W związku z powyższym przy spełnieniu warunków wpisanych do przedmiotowej decyzji, a dotyczących lokalizacji i parametrów technicznych elektrowni, eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie powodowała przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną w myśl rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826 ze zm.) zarówno w porze dnia jak i w porze nocy. Z uwagi na fakt, iż przewidywane poziomy hałasu na granicy terenów objętych ochroną akustyczną są zgodne z przedłożoną analizą i zbliżone do poziomów dopuszczalnych nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia kontrolnych pomiarów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, po uruchomieniu inwestycji, w warunkach, w których wpływ inwestycji na akustyczny stan jakości środowiska jest największy. Powyższe działanie umożliwi określenie rzeczywistego wpływu przedsięwzięcia na stan akustyczny środowiska w rejonie lokalizacji inwestycji. Inwestor został zobowiązany do dokonania właściwych korekt parametrów pracy turbiny, w przypadku stwierdzenia przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, oraz do udokumentowania poprawności zmian nastaw w postaci wyników pomiarów poziomów hałasu przedkładanych właściwemu organowi ochrony środowiska, Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w P.

Podkreślono, że Wójtowi nie są znane żadne wyniki badań dotyczące ewentualnego negatywnego wpływu migotania cieni i refleksów światła na zdrowie człowieka. Teren przeznaczony pod planowaną inwestycje stanowią grunty użytkowane rolniczo. Przedsięwzięcie będzie zlokalizowane poza granicami obszarów chronionych, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.). Najbliżej położonymi obszarami Natura 2000 są: obszar mający znaczenie dla Wspólnoty [...] [...] i obszar specjalnej ochrony ptaków D.C. [...], oddalone o około 8,1 km od inwestycji. Na działce o nr [...] istnieje już elektrownia wiatrowa o mocy 0,85 MW. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie poza zasięgiem obszarów cennych dla ptaków.

W najbliższym sąsiedztwie przedmiotowej inwestycji nie występują zadrzewienia, jeziora, kompleksy leśne oraz strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania dziko występujących zwierząt. Dodatkowo będą zachowane minimalne odległości (czyli 200 m) planowanej turbiny od innych liniowych elementów krajobrazu (alei, szpalerów drzew, zadrzewień i zakrzewień).

Turbina zlokalizowana będzie na obszarze użytkowanym rolniczo. Z uwagi na to iż mogą występować drobne ssaki oraz płazy i gady, w trakcie wędrówek lub polowania, mogą one wpadać do głębokich wykopów, z których nie będą się mogły wydostać w związku z czym nałożono warunek zabezpieczenia wykopów przed możliwością dostania się do nich drobnych zwierząt oraz prowadzenia regularnych kontroli. W przypadku stwierdzenia obecności drobnych zwierząt w wykopie należy przenieść je w oddalone, bezpieczne, odpowiednie dla danego gatunku miejsce. W celu zmniejszenia ryzyka kolizji przelatujących ptaków z turbinami nakazano końcówki śmigieł oznakować kolorami wyróżniającymi je z otaczającego tła. Nałożono warunek zastosowania odpowiedniego światła o minimalnej mocy i liczbie błysków wymaganych Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu zgłaszania oraz oznakowania przeszkód lotniczych (Dz. U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1193).

Zgodnie z art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej przeanalizowano wpływ przedmiotowego przedsięwzięcia na cele środowiskowe zawarte w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry. W ramach funkcjonowania przedmiotowej inwestycji nie będą wprowadzane bezpośrednio do wód powierzchniowych żadne substancje. Uwzględniając lokalizację i rodzaj przedmiotowego przedsięwzięcia oraz planowane rozwiązania chroniące środowisko gruntowo-wodne, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody podziemne i powierzchniowe. W związku z powyższym uznano, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie miała negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry.

Realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w przepisach, jeżeli spełnione będą warunki określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko i jego uzupełnieniu oraz w decyzji.

Ze względu na szczegółowy i jednoznaczny opis planowanej do zastosowania technologii oraz stosownych środków mających na celu minimalizację negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w związku z planowanym przedsięwzięciem, nie stwierdzono konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej pod warunkiem, że w przedmiotowym wniosku nie zostaną dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w raporcie o oddziaływaniu na środowisko Ponadto ze względu na lokalizację w dużej odległości od granic państwa oraz zakres oddziaływania inwestycji nie stwierdzono również konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Odwołanie (błędnie nazwane zażaleniem) na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosło Stowarzyszenie "[...] " wnosząc o jej uchylenie i zarzucając zbyt bliską odległość planowanej inwestycji od zabudowań.

Odwołanie (błędnie nazwane zażaleniem) na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosło Stowarzyszenie "P.E." wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i zarzucając:

1) niewłaściwe określenie stron przez organ wydający decyzję,

2) pominięcie przez organ wydajający decyzję konsultacji społecznych, opinii protestujących oraz doświadczeń wynikających z eksploatacji innej siłowni wiatrowej o podobnych parametrach, zlokalizowanej w miejscowości K. , należącej do tego samego inwestora,

3) brak uzupełnienia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko o faktycznie przeprowadzony monitoring ornitologiczny i chiropterologiczny,

4) brak w raporcie środowiskowym przedstawienia rozwiązań alternatywnych dla planowanej inwestycji (przedstawione warianty polegające na nierealizowaniu inwestycji lub zastosowaniu innego rodzaju turbiny faktycznie żadnej alternatywy nie stanowią,

5) przyjęcie w obliczeniach akustycznych niewłaściwej metodologii określającej współczynnik G dla najbardziej niekorzystnych warunków (współczynnik G powinien wynosić 0).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].02.2015r. nr [...] i [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W jej uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania.

Wyjaśniono, że decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia jest jednym z etapów procesu inwestycyjnego. Ten etap procesu inwestycyjnego nie narusza żadnych praw osób trzecich, nie daje bowiem podstaw do realizacji przedsięwzięcia. Szczegółowa ocena odnośnie możliwego naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich będzie przedmiotem postępowania związanego z udzieleniem pozwolenia na budowę.

Wskazano, że w świetle art. 80 ust.1 ustawy środowiskowej, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko, to właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Podkreślono, że decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań może być wydana jedynie w przypadkach ściśle określonych w ustawie, tj. w razie :

* niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust.2);

* odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający ( art. 80 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust.1 );

* braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1;

* wykazania znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy o ochronie przyrody ( art. 81 ust.2);

- wykazania, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów

środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze

dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38 j ustawy Prawo

wodne (art. 81 ust.3).

Zaakcentowano, że jeżeli żadna z wymienionych wyżej przesłanek (jak w omawianej sprawie) nie zachodzi, to organ jest zobowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań.

Na gruncie ustawy środowiskowej, w sytuacji gdy była przeprowadzona ocena oddziaływania w sprawie, zasadniczym dowodem podlegającym ocenie jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014r. Nr [...] w oparciu o przedłożony raport oraz jego późniejsze uzupełnienie uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji, które mają gwarantować zachowanie należytego stanu środowiska we wszystkich aspektach. Stosownie do uzgodnienia eksploatację przedsięwzięcia należy prowadzić z użyciem jednej turbiny o nominalnej mocy znamionowej do 0,85MW, maksymalnej wysokości wieży do 73,9m, średnicy rotora do 52,5m i maksymalnym poziomie mocy akustycznej turbiny nieprzekraczającym 104,2 dB.

W terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od uruchomienia inwestycji nałożono obowiązek wykonania kontrolnych pomiarów poziomów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, przy warunkach, dla których występuje najbardziej niekorzystne oddziaływanie przedsięwzięcia na stan akustyczny środowiska, a wyniki przeprowadzonych pomiarów wraz z opisem dokonanych korekt przedłożyć właściwemu organowi ochrony środowiska, Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w P. w terminie nie dłuższym niż dwa tygodnie po ich wykonaniu. Inwestora zobowiązano do zaprojektowania zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego umożliwiające, w przypadku ewentualnego wycieku oleju transformatowego przechwycenie całej jego zawartości.

Przy prowadzeniu prac ziemnych, stosownie do uzgodnienia, należy zabezpieczyć wykopy oraz prowadzić inspekcję pod kątem obecności drobnych ssaków, płazów i gadów i w przypadku stwierdzenia ich obecności, przenieść je w bezpieczne miejsce, odpowiednie dla ich gatunku.

Nakazano również aby końcówki śmigieł , na przestrzeni co najmniej kilku metrów zostały oznakowane kolorami wyróżniającymi je z otaczającego tła oraz obowiązek zastosowania światła o średniej intensywności o minimalnej wymaganej przepisami mocy oraz liczbie błysków na minutę.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w opinii sanitarnej z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...] wydanej w oparciu o przedłożony raport zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych stwierdzając, że przy spełnieniu wymagań i zaleceń wynikających z raportu oddziaływania na środowisko inwestycja w zakresie emisji hałasu (w tym infradżwięków) oraz pól elektromagnetycznych nie powinna wywierać znaczącego wpływu na lokalne warunki środowiskowe oraz nie powinna wpływać w niekorzystny sposób na zdrowie i życie ludzi.

Odpowiadając na zarzuty podniesione w odwołaniach organ odwoławczy stwierdził, że w przedłożonej analizie akustycznej uwzględniono skumulowane oddziaływanie hałasu biorąc pod uwagę istniejącą na przedmiotowej działce turbinę wiatrową. W przedłożonym raporcie wskazano bowiem, że na terenie działki nr [...] istniejąca turbina wiatrowa EW-1 znajduje się w odległości 340m od najbliższej zabudowy i jest to zabudowa zagrodowa właściciela działki, natomiast planowana turbina EW-2 zlokalizowana zostanie w odległości 450m od najbliższej zabudowy. Zgodnie z przedłożoną analizą na granicy najbliżej położonych terenów chronionych akustycznie nie wystąpią przekroczenia akustycznych standardów jakości środowiska określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz.U. nr 120,poz.826 ze zm.) zarówno w porze dnia jak i w porze nocy.

Aby usunąć jakiekolwiek wątpliwości w tym zakresie, w zaskarżonej decyzji zobowiązano inwestora do przeprowadzenia kontrolnych pomiarów poziomów hałasu w terminie dwóch miesięcy po uruchomieniu inwestycji, na najbliższych terenach objętych ochrona akustyczną, w warunkach, w których wpływ inwestycji na stan jakości środowiska jest największy. Nie podzielono także zarzutu odnośnie pominięcia oceny wpływu planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze. Przedsięwzięcie ma być zlokalizowane poza granicami obszarów chronionych, o których mowa w art. 6 ust.1 ustawy o ochronie przyrody oraz w odległości ok. 8,1 km od najbliżej położonych obszarów Natura 2000 (D.C. [...], [...]). Jak wynika z uzgodnienia RDOŚ przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie poza zasięgiem obszarów cennych dla ptaków. Skoro w najbliższym sąsiedztwie omawianej inwestycji nie występują zadrzewienia, kompleksy leśne oraz strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania dziko występujących zwierząt oraz zostaną zachowane minimalne odległości, tj. 200m od innych liniowych elementów krajobrazu takich jak aleje, szpalery drzew, zadrzewienia i zakrzewienia, to brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów odnośnie negatywnego wpływu planowanej turbiny na środowisko przyrodnicze w tym szczególnie na ptaki i nietoperze. W decyzji wprowadzono też zakaz oświetlenia turbiny światłem białym, które może przyciągać owady, co z kolei mogłoby zwiększać aktywność nietoperzy i wprowadzono obowiązek zastosowania odpowiedniego światła o minimalnej mocy i liczbie błysków. Natomiast w celu zmniejszenia ryzyka kolizji przelatujących ptaków z turbiną, nałożono obowiązek oznakowania końcówek śmigieł, na przestrzeni kilku metrów, kolorami wyróżniającymi je z otoczenia.

Organ II instancji podzielił stanowisko RDOŚ, że inwestycja nie powinna negatywnie wpływać na obszary chronione oraz gatunki zwierząt objęte ochroną. W związku z realizacją inwestycji nie przewiduje się wytwarzania pól elektromagnetycznych o poziomach przekraczających poziomy dopuszczalne, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych pól ( Dz.U. z 2003r. , nr 192, poz.1883). Inwestycja, stosownie do przedłożonego raportu oraz analizy RDOŚ nie będzie miała negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry.

Ponadto stwierdzono, że warunki realizacji przedsięwzięcia wynikające z uzgodnień zostały przeniesione do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie organu odwoławczego decyzja Wójta Gminy G. w pełni odpowiada warunkom stawianym dla decyzji środowiskowej w art. 85 ust.1 i 2 oraz art. 82 ustawy środowiskowej.

Inwestycja, przy zachowaniu warunków określonych w raporcie oraz zgodnie z warunkami określonymi w decyzji, nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych odpowiednich przepisach prawa dotyczących ochrony przyrody, zanieczyszczenia atmosfery, gospodarki ściekami, emisji poziomu hałasu oraz postępowania z odpadami.

Wobec powyższego brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji organu I instancji tylko z tego względu, że rozstrzygniecie Wójta Gminy nie zostało opublikowane na stronie internetowej Urzędu Gminy G. . Obwieszczenie o wydanej decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w dniach od 8 do 31 grudnia 2014r., a zatem lokalna społeczność miała możliwość zapoznania się z podjętym w sprawie rozstrzygnięciem. Wyjaśniono, że ustawa środowiskowa w nie zawiera normy prawnej, która wskazywałaby, iż naruszenie zasad dotyczących udziału społeczeństwa winno skutkować bezwzględną eliminacją z obrotu prawnego rozstrzygnięcia wydanego z naruszeniem tej zasady.

Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Stowarzyszenie "[...] wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie:

a) przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie m.in.:

- naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia przedmiotowej sprawy,

- naruszenie art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne

wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy przedmiotowej decyzji,

- naruszenie art. 107 § 2 i § 3 k.p.a. poprzez dowolność w wydaniu decyzji

przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji,

b) przepisów prawa materialnego, a mianowicie m.in.:

- art. 85 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 82 ustawy środowiskowej poprzez nie wyczerpujące uzasadnienie decyzji, a nadto błędne przyjęcie, iż decyzja Wójta Gminy G. w pełni odpowiada warunkom stawianym dla decyzji środowiskowej oraz poprzez przyjęcie, iż przedmiotowa inwestycja nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w odpowiednich przepisach prawa dotyczących ochrony przyrody, zanieczyszczenia atmosfery, gospodarki ściekami, emisji poziomu hałasu oraz postępowania z odpadami.

- art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, iż elektrownia wiatrowa spełnia podstawowe wymagania, o których mowa w ww. artykule.

W uzasadnieniu stwierdzono, że przedmiotowa inwestycja stanowi ogromne przedsięwzięcie oddziałujące w sposób znaczny na nieruchomości sąsiednie. Została ona zakwalifikowana jako znacząco oddziałująca na środowisku w rozumieniu ustawy środowiskowej. Odległość od zabudowań jest zbyt bliska, a hałas, który miałby pochodzić z realizacji inwestycji jest jednym z wielu czynników, które będą oddziaływały na sąsiednie tereny o rolniczym przeznaczeniu. W ocenie skarżącego działanie elektrowni wiatrowej wiąże się ze szkodliwym oddziaływaniem generowanego przez nią hałasu, infradźwięków, promieniowania elektromagnetycznego oraz występowania efektów migotania cieni i refleksów światła.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Uczestnik Z.P. , prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowe "Z." pismem z dnia 13.07.2015r. wniósł o oddalenie skargi zwracając m.in. uwagę na lakoniczność zawartej w niej argumentacji. Podkreślił, że z pozytywnych uzgodnień organów współdziałających i raportu wynika, że wskazywane przez skarżącego zagrożenia w ogóle nie występują. W skardze nie podjęto jakiejkolwiek polemiki merytorycznej z tymi dowodami. Inwestycja występująca w przedmiotowej sprawie ma zostać zrealizowana w odległości 450m od najbliższej zabudowy, a zgodnie z dowodami znajdującymi się w aktach sprawy nie będzie ona prowadziła do przekroczenia jakichkolwiek norm akustycznych, czy też naruszenia norm wytwarzania pól elektromagnetycznych. W raporcie oddziaływania na środowisko wskazano, że poziom dźwięków emitowany przez planowaną inwestycję mieści się poniżej zakresu odbieranego przez człowieka. Zaakcentowano, że w przedmiotowym postępowaniu raport jest najistotniejszym środkiem dowodowym. Z uwagi na występującą odległość inwestycji od zabudowań mieszkalnych - jakiekolwiek twierdzenia o występowaniu migotania cieni czy refleksów światła są całkowicie gołosłowne i czysto teoretyczne.

Decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie środowiskowej. Przesłanki odmowy zgody polegać przy tym mogą wyłącznie na niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2), odmowie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 punkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1), braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż zaproponowany we wniosku, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 (art. 81 ust. 1), wykazaniu znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2), wykazaniu, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (art. 81 ust. 3).

W ocenie uczestnika w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne z powyższych przesłanek, a tylko one mogłyby być podstawą odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

W skardze w zasadzie nie odniesiono ich do realiów przedmiotowej sprawy. Ogólnikowo podano, ze organ nie wyjaśnił podstaw decyzji, niedostatecznie ją uzasadnił, zaniechał dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Nie wiadomo jednak w jakim zakresie i w odniesieniu do jakich kwestii organ miałby dopuścić się rzekomo tych uchybień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji jest art. art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy.

Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę. W rozpatrywanym przypadku żadna w/w przesłanek nie wystąpiła.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane w przypadku przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Artykuł 63 ust. 1 ustawy wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionych w powyższym artykule, przy czym ustawa środowiskowa obliguje organ w art. 64 ust. 1 do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących.

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że będąca jej przedmiotem inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak słusznie bowiem przyjęły organy administracji planowane przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do § 3 ust 1 pkt 6 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest w przypadku przedmiotowej inwestycji obligatoryjne, lecz zostało uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez Burmistrza G. przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy.

Jak już wspomniano stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt 3).

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2013 r. wyraził opinię iż dla przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W oparciu o powyższe Burmistrz G. postanowieniem z dnia [...].09.2013r. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu w tym zakresie. W dniu 29.10.2013r. złożono raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który na późniejsze żądanie RDOŚ uzupełniono w grudniu 2013r.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ocena oddziaływania na środowisko jest więc szczególną procedurą mającą na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydującą o możliwości realizacji przedsięwzięcia. W sprawie takich inwestycji, jak niniejsza, do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został upoważniony organ niewyspecjalizowany w ochronie środowiska – burmistrz (art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy). Jednakże przed wydaniem decyzji, organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem wyspecjalizowanym: regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 ustawy). Organ ten, z racji swoich kompetencji, jest w stanie samodzielnie ocenić wpływ inwestycji na środowisko, w oparciu o dane faktyczne wskazane w raporcie. Należy jednak zaznaczyć, że w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 k.p.a., obowiązuje zasada prawdy obiektywnej obligująca do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. W związku z tym, nawet gdy nikt nie kwestionuje prawidłowości sporządzenia raportu oraz danych w nim zawartych, organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach musi samodzielnie ocenić, czy został on sporządzony zgodnie z przepisami.

Jak już wspomniano zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia m.in. z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przedkłada wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to uzgodnień i opinii dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (art. 77 ust. 2 ustawy).

Z powyższego wynika, że przepis art. 77 ust. 1 ustawy wprowadził wyraźne rozróżnienie pomiędzy uzgodnieniem, a opinią organu współdziałającego w wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Istotne jest zatem rozróżnienie mocy wiążącej opinii i uzgodnienia dla postępowania głównego. W tej materii już wielokrotnie wypowiadały się sądy administracyjne wskazując, że uzgodnienie - w przeciwieństwie do opinii - jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym. Należy podkreślić, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter akcesoryjny i jest częścią szeroko rozumianego postępowania w sprawie głównej; przy czym jego wynik jest niezbędny dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany nawet wówczas gdy postępowanie uzgodnieniowe obarczone jest wadami proceduralnymi (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 922/06 - LEX nr 340121, wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 625/10 – Lex nr 754651, w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 742/07 – Lex nr 489196).

Mając powyższe na uwadze i uwzględniając fakt, iż w sprawie wydano pozytywne uzgodnienie RDOŚ i opinię PPIS, ocenić należy czy w sprawie nie wystąpiły negatywne przesłanki obligujące organ do wydania decyzji negatywnej. Wydanie pozytywnego uzgodnienia przez RDOŚ i pozytywnej opinii przez PPIS w zasadzie ukształtowało kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Zgodnie bowiem z poglądem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 21.02.2012r. o sygn. akt II OSK 2544/11, publ. CBOSA wydane postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia wiąże organ wydający decyzję w zakresie kwestii środowiskowych uwarunkowań i praktycznie tę decyzje kształtuje. Organy dokonały oceny ustaleń zawartych w tych dokumentach oraz w raporcie. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.

Podkreślić trzeba, że zasadniczą przyczyną odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przez wnioskodawcę przedsięwzięcia nie może być tylko sprzeciw różnych podmiotów. Organ I instancji nie może ich uwzględnić wbrew organom opiniującym i uzgadniającym, które uznały, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na środowisko z zastrzeżeniem spełnienia szeregu warunków. Sąd w składzie orzekającym wskazuje, iż wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się w niemożności wydania decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia w decyzji pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 marca 2011 r., IV SA/Po 751/2010). Oznacza to, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może przy spełnieniu określonych warunków wydać decyzję negatywną. Musi to jednak szczegółowo uzasadnić odnosząc się do całego zgromadzonego materiału dowodowego w tym w szczególności do raportu i postanowienia organu uzgadniającego.

Organ nie może także a priori założyć biorąc pod uwagę charakter przedsięwzięcia, że inwestor nie będzie w stanie spełnić ciążących na nim warunków. Wskazać należy, że Wójt Gminy G. - nawet wydając uprzednią decyzję odmowną, później uchyloną - nie zakwestionował złożonych przez inwestora dokumentów, w tym raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, oraz wymaganych uzgodnień i opinii właściwych organów, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej.

Powyższe oznacza - na co słusznie zwrócił uwagę w swej decyzji z dnia [...].07.2014r. nr [...] organ odwoławczy rozpoznając odwołanie od decyzji odmownej Wójta z dnia [...].04.2014 r. - że poprzednia decyzja odmowna organu I instancji pozostawała w oczywistej sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, co ewidentnie naruszało podstawowe zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 k.p.a. oraz wskazane w jej podstawie prawnej przepisy prawa materialnego w tym art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy środowiskowej.

Kontrolowane postępowanie administracyjne prowadzone było po uchyleniu przez SKO w K. poprzedniej decyzji Wójta Gminy G. w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja ta uzyskała przymiot ostateczności wobec braku skargi. Oznacza to, iż kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie ustalał, czy organ I instancji wykonał zalecenia organ odwoławczego zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].07.2014r. nr [...]. Organ I instancji wykonał ten obowiązek, gdyż uzyskał zaktualizowaną opinię PPIS wydaną także na podstawie uzupełnionego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto organ I instancji ocenił uzgodnienie RDOŚ i opinię PPIS nie znajdując podstaw do ich zakwestionowania.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Wójt Gminy G. uwzględniając prawidłowe zalecenia organu odwoławczego nie znalazł argumentów podważających sporządzony w sprawie raport i wydane w sprawie uzgodnienie RDOŚ oraz opinię PPIS. W tym stanie rzeczy należy w pełni podzielić stanowisko organu odwoławczego i organu I instancji, iż oparcie decyzji w istocie na argumentach pozaprawnych sprowadzających się de facto do subiektywnego przekonania o szkodliwości planowanej inwestycji dla otoczenia jest niedopuszczalne w sytuacji braku konkretnych zarzutów i argumentów podważających sporządzony w sprawie raport oraz wydane w sprawie pozytywne uzgodnienia i opinie organów uzgadniających.

Podniesione w skardze i uprzednio w odwołaniu zarzuty są bardzo ogólnikowe i niczym nie poparte. Należy więc je uznać za całkowicie gołosłowne. Skarżące stowarzyszenie nie zgłosiło tego rodzaju wniosków dowodowych na poparcie swych twierdzeń, których przeprowadzenie służyłoby zakwestionowaniu raportu i rozstrzygnięć organów uzgadniających i opiniujących.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dokumentem prywatnym inwestora będącym dowodem w postępowaniu administracyjnym i podlegającym ocenie właściwego organu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2009 r.,sygn. II OSK 383/08, Lex nr 526577, a także z dnia 23.02.2007 r.,sygn. II OSK 363/06, Nieruchomości 2007, nr 7, s. 15, akceptowany przez K. Gruszeckiego "Ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz" Pressom sp. z o.o. Wrocław 2009 s. 179 uw. 2). Tym samym raport nie jest w istocie opinią biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a., a jedynie ma status dokumentu prywatnego będącego ekspertyzą rzeczoznawcy, będący w istocie przedstawieniem własnego poglądu przez daną stronę przy zaakcentowaniu, że pogląd ów odpowiada stanowisku rzeczoznawcy (K. Knoppek "Dokument w procesie cywilnym" Poznań 1993 s. 107- 108; T. Ereciński w: "Kpc. Komentarz" LexisNexis 2009 t. 1 s. 712 uw. 15, s. 758 uw. 18). Tym niemniej raport sporządzany przez inwestora wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód podlega regułom postępowania dowodowego, w tym swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 k.p.a.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia (K. Gruszecki, Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Wrocław 2009, s. 179). W ramach charakterystyki tego dokumentu, warto wskazać, iż poprzednia ustawa z dnia 9 listopada 2000r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 109, poz. 1157 ze zm.), zrezygnowała z wcześniej obowiązującego wymogu wykonywania oceny oddziaływania na środowisko przez biegłych, i aktualnie nie ma żadnych ograniczeń podmiotowych, kto może wykonywać raport. Jednakże w praktyce dokumenty takie przygotowywane są przez osoby posiadające stosowne wykształcenie. Raport opracowywany jest na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją przedsięwzięcia, ale oceniany przez organ administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania na środowisko.

Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te jednak nie mogą być gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu. Podzielając w/w przedstawione stanowisko należy zauważyć, że w toku postępowania administracyjnego nie przedstawiono żadnego dowodu przeciwko sporządzonemu raportowi i jego uzupełnieniu z których wynika, że planowane przedsięwzięcie nie wpłynie znacząco na pogorszenie warunków środowiska oraz sanitarnych, a przyjęte rozwiązania techniczne i sposób postępowania zminimalizują wpływ obiektu na zdrowie ludzi oraz środowisko.

Przypomnieć trzeba, że na działce nr [...] na której ma być realizowane przedmiotowe przedsięwzięcie istnieje już turbina wiatrowa. Jej budowa także wymagała wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i uprzedniej oceny wpływu tej inwestycji (analogicznej do niniejszej inwestycji) na środowisko. Fakt realizacji pierwszej turbiny wiatrowej świadczy o tym, że także wówczas nie dopatrzono się przeciwwskazań do budowy elektrowni wiatrowej. Organy obu instancji odniosły się do kwestii skumulowanego wpływu na środowisko obu turbin wiatrowych (istniejącej i planowanej) i ustaliły, że nie będzie on przekraczał obowiązujących norm.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.