Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 127/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 pkt 8 ,art. 149 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 ust. 1, art.6 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi T. R. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego T. R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] r. (wniesionym w dniu [...] r.) wskazującym jako adresata: "Urząd Miejski Straż Miejską", T. R., powołując się na prawo do dostępu do informacji publicznej, wniósł o przesłanie mu dokumentacji potwierdzającej na dzień [...] r., że zgodnie z przepisami prawnymi obowiązującymi od [...] r. strefa pomiaru prędkości była oznaczona znakiem [..] , a urządzenie fotoradaru w miejscowości [...] gm. [...] droga n[...] było oznaczone kolorem żółtym, a nadto udzielenie informacji czy w przesłanej mu dokumentacji, prędkość zarejestrowanego pojazdu jest już pomniejszona o błąd pomiarowy, który dla urządzenia fotoradaru w miejscowości [...] gm.[...] , droga nr [..] wynosi +/- 3 km/h (dla prędkości poniżej 100 km) a także informacji o przebiegu zatrudnienia, o wykształceniu, od kiedy jest zatrudniony w urzędzie starszy inspektor Straży Miejskiej J.M. oraz aplikant Straży Miejskiej M. O..

Pismem z dnia [...] r., inspektor Straży Miejskiej udzielił skarżącemu informacji dotyczącej oznaczenia miejsca kontroli drogowej a także wskazał Urząd Miar właściwy do odpowiedzi na pytania dotyczące pomiarów oraz wyjaśnił, że dysponentem akt kadrowych pracowników Straży Miejskiej jest Burmistrz i to on jest upoważniony do ich udostępniania w przypadku uznania żądanych informacji za informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Pismem z dnia r. Zastępca Burmistrza udzielił skarżącemu informacji o treści analogicznej do opisanej wyżej informacji z [...] r., dodatkowo wskazując od kiedy zatrudnieni w Urzędzie są starszy inspektor Straży Miejskiej J. M. oraz aplikant Straży Miejskiej M. O. Odnosząc się natomiast do możliwości udostępnienia pozostałych danych osobowych wymienionych pracowników poinformował, że dane takie co do zasady są przeznaczone dla ich administratora i nie powinny być udostępniane. Dodatkowo wskazał, że w przypadku braku zmiany (wycofania) przez skarżącego żądanej informacji o wykształceniu i przebiegu służby wymienionych strażników – na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wydana zostanie decyzja odmowna.

Pismem z dnia [..] r. T. R. i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, a nadto zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 wymienionej ustawy a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi T. R. i podniósł, że do dnia złożenia skargi [...] r. organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14-dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 tej ustawy.

Skarżący powołał się m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., w którym wskazano, że art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ogranicza prawo do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, jednakże ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania tych funkcji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargi takie podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza, że zarzut bezczynności jest zasadny wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji aktu (orzeczenia) lub wykonania określonej czynności materialno-technicznej, np. w postaci udzielenia żądanej informacji.

W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji obejmującej przebieg zatrudnienia i wykształcenie wskazanych przez niego strażników Straży Miejskiej .

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, w myśl którego informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem, w świetle przepisów art.1 ust.1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782), każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne.

Skierowany przez skarżącego do Burmistrza wniosek niewątpliwie dotyczy informacji o sprawach publicznych (dotyczy osób pełniących funkcje publiczne) i skierowany został do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia.

Z akt sprawy wynika, że w dacie wniesienia skargi Burmistrz pozostawał w bezczynności, ponieważ w przepisanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej terminie nie udostępnił wnioskodawcy w całości żądanej informacji publicznej ani też nie odmówił jej udostępnienia. Niemniej po otrzymaniu skargi wydał w dniu [...] r. decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga na moment jej wniesienia była uzasadniona w świetle art. 13 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Burmistrz nie podjął oczekiwanej przez stronę czynności materialno - technicznej (nie udzielił żądanej informacji), ani też nie podjął decyzji odmownej. Należało też uznać, że na dzień orzekania przez Sąd organ podjął stosowny akt.

W takiej sytuacji Sąd nie jest uprawniony do wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku, bowiem w dniu orzekania zarzucana w skardze bezczynność już nie występuje.

Zgodnie z art. 149 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W myśl tej regulacji, Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania w kierunku wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku, jeżeli w dniu orzekania zarzucana w skardze bezczynność już nie zachodzi, gdyż organ podjął stosowną decyzję, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W takiej sytuacji postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W świetle tego przepisu, Sąd nie stwierdził, by istniejąca w chwili skierowania skargi bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zważywszy na datę złożenia wniosku o dostęp do informacji publicznej [..] r., datę pierwszej, częściowej odpowiedzi ([...] r.), i datę wpływu skargi do Urzędu Miejskiego ([...] r.) jak też datę decyzji o odmowie udostępnienia informacji[..] ).

Z tych względów, zdaniem Sądu, nieuzasadnionym byłoby też wymierzanie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast odnosząc się do żądania zobowiązania Burmistrza do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, należy wskazać, że brak jest podstawy prawnej dla wydania przez Sąd takiego rozstrzygnięcia.

Z uwagi na to, że udzielenie żądanej informacji nastąpiło dopiero po wniesieniu do Sądu skargi na bezczynność organu, zasadnym było zasądzenie na rzecz skarżącego na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym od Burmistrza na rzecz skarżącego kwoty 100 zł, poniesionej tytułem uiszczenia wpisu od skargi.