Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 43/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 i par 3, art. 1, art. 58 par 1 pkt 1 i par 3, art. 11, art. 39 ust 2 i 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005r. Nr 240 poz./ 2027)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na czynność wznowienia znaków granicznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę w której wskazała, że wnosi o uchylenie wznowienia znaków granicznych z mapy z dnia [...] r. którą sporządził geodeta P. I., ponieważ powierzchnia na gruncie została pomniejszona o 1,06 ha.

Starosta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy będącej przedmiotem skargi. Wskazał, że przedmiotem skargi jest protokół z wznowienia znaków granicznych sporządzony przez geodetę P. I. do którego mapa jest tylko załącznikiem, a więc skarga dotyczy czynności dokonanej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie prac geodezyjnych i kartograficznych (stosownie do art. 11 i art. 39 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne; Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027), a nie przez organ administracji publicznej. Ponadto, że pomimo prowadzenia przez geodetę P. I. postępowania o wznowienie znaków granicznych pomiędzy działką nr 29 należącą do skarżącej, a działką nr 30/2 należącą do W. G., do wznowienia znaków granicznych nie doszło ponieważ skarżąca odmówiła podpisania protokołu z czynności wznowienia znaków granicznych, a ostateczne granice działek ustalił Sąd Rejonowy prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] i to postanowienie, a nie kwestionowany protokół, stanowi podstawę obecnego wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

Starosta wskazał, że postępowanie o wznowienie znaków granicznych zostało podjęte na wniosek właściciela działki nr 30/2 W. G. przez Usługi Geodezyjne i Kartograficzne "G." P. I. w [...]. w dniu [...] r. Znaki graniczne próbowano wznowić na podstawie materiałów znajdujących się w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i oględzin działek, jednak J. W. odmówiła podpisania protokołu wznowienia znaków granicznych w konsekwencji czego do wznowienia nie doszło na skutek braku zgody co do granicy działek. Tak więc protokół rozgraniczeniowy który wykonał P. I. nie wznowił znaków granicznych i nie stanowił podstawy do zmian w rejestrze gruntów. Organ wskazał, że stosownie do art. 34 ust. 4 ww. ustawy z czynności wznowienia znaków granicznych sporządza się protokół, zarówno gdy znaki wznowiono jak i gdy ich nie wznowiono wobec sporu co do ich położenia. Z uwagi na spór co do położenia znaków granicznych, w 2001 r. na wniosek W. G. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę nr 30/2 i działkę nr 29, a rozgraniczenie przeprowadził działający z upoważnienia Burmistrza. geodeta P. I. Postępowanie rozgraniczeniowe nie rozstrzygnęło bezspornie przebiegu linii granicznych z działką nr 29 wobec czego Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe i przekazał sprawę do rozpatrzenia sądowi powszechnemu. W 2003 r., na zlecenie Sądu Rejonowego , biegły sądowy inż. S. K. przeprowadził wznowienie znaków granicznych pomiędzy działkami nr 29 i 30/2 w wyniku którego sporządził opinię dla Sądu. Zgodnie z opinią biegłego sądowego i sporządzonym przez niego protokołem granicznym, Sąd Rejonowy wydał prawomocne postanowienie z dnia [...] r. sygn. [...] w sprawie ustalenia granicy między wskazanymi wyżej działkami i to postanowienie stanowi obecnie podstawę wpisu w ewidencji gruntów i budynków (art. 23 ustawy). Postanowienie to potwierdziło przebieg granic jakie ustalił w protokole wznowienia znaków granicznych geodeta P. I. Organ wskazał, że J. W. żądając uchylenia (faktycznie usunięcia) znaków granicznych, zmierza do zmiany granic jej działki, co wymaga kolejnego postępowania rozgraniczeniowego, którego skarżąca nie wszczęła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Ze skargi a także z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżąca domaga się uchylenia wznowienia znaków granicznych jakie wykonał w 2001 r. uprawniony geodeta P. I. z czego sporządził protokół.

Tryb rozgraniczania nieruchomości, a także wznawiania znaków granicznych reguluje w rozdziale 6 ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przesłanki wszczęcia postępowania o wznowienie znaków granicznych określa art. 39 tej ustawy, zgodnie z którym przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Wznowienia znaków granicznych dokonują, na zlecenie zainteresowanych, podmioty prowadzące działalność gospodarczą i inne jednostki, o których mowa w art. 11 ustawy. Z przepisu tego wynika, że czynności wznowienia znaków granicznych dokonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie prac geodezyjnych i kartograficznych, z czynności tych sporządzają protokół (art. 39 ust. 4), jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu powszechnego o rozstrzygniecie sprawy. Spór ten ma charakter sporu cywilnego a sądem właściwym do rozstrzygnięcia tego sporu jest sąd powszechny.

Skarga dotyczy czynności wznowienia znaków granicznych do których to czynności uprawnione są podmioty prowadzące działalność gospodarczą w dziedzinie geodezji i kartografii, nie zaś organy administracji publicznej. Sądy administracyjne są uprawnione do kontroli działalności administracji publicznej, a w innych sprawach jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 1 p.p.s.a.). Czynność będąca przedmiotem skargi nie jest objęta katalogiem spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie istnieją także przepisy szczególne przewidujące właściwość sądu administracyjnego do orzekania w tych sprawach. Spór co do położenia znaków granicznych ma charakter sporu cywilnego jak wskazano powyżej, nie zaś administracyjnego.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego.