Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1441/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 19,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki (przewodniczący), Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogdan Lubiński, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 800/09 w sprawie ze skargi M.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 2 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego delegowanego WSA Beaty Cieloch od orzekania w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II FSK 1441/10.


UZASADNIENIE

II FSK 1441/10

Uzasadnienie

Wnioskiem złożonym podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 25 stycznia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt II FSK 1441/10 ze skargi kasacyjnej M.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2010 roku, I SA/Kr 800/09, w którym oddalono skargę M.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 marca 2009 roku w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o wyłączenie sędziego WSA, delegowanego do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Beaty Cieloch od wyrokowania w rozpoznawanej sprawie. Wniosek oparto na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.,) dalej u.p.p.s.a. Argumentowano, że sędzia WSA Beata Cieloch orzeka w Wydziale I Finansowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym wydane zostało orzeczenie objęte skargą kasacyjną rozpoznawaną w sprawie II FSK 1441/10. Sędzia WSA Beata Cieloch złożyła w dniu 25 stycznia 2012 roku oświadczenie, w którym wskazała, że nie zachodzi jakakolwiek okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w orzekaniu w sprawie II FSK 1441/10. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie znajduje uzasadnionych podstaw, a więc należało go oddalić. Art. 19 u.p.p.s.a., na który powołano się we wniosku o wyłączenie sędziego w rozpoznawanej sprawie, zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 u.p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ustawodawca użył więc w art. 19 u.p.p.s.a., jako przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie, pojęcia "uzasadniona wątpliwość zachowania bezstronności". W przepisie tym, który na mocy art. 193 u.p.p.s.a. należy także odpowiednio stosować w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, chodzi o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Okolicznością taką nie jest więc to, że zasiadający w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną delegowany sędzia WSA, na co dzień orzeka w sądzie pierwszej instancji, w którym zapadł objęty rozpoznawaną skargą kasacyjną wyrok, pod warunkiem jednak, że nie brał on udziału w wydawaniu zaskarżonego skarga kasacyjną wyroku. Sytuacja taka miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Sędzia, którego dotyczy wniosek Dyrektora Izby Skarbowej złożył też oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności dające podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania w sprawie (karta 37). Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości. Wniosek o wyłączenie nie zasługuje więc na uwzględnienie, tym bardziej, że skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych innych okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek z punktu widzenia przesłanki wyłączenia sędziego wymienionej w art. 19 u.p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2011, I OZ 167/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego, należy powiedzieć, że przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 u.p.p.s.a. Zgodnie z art. 18 § 1 ust. 6 i 6a tej ustawy, sędzia jest wyłączony w sprawach w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, oraz w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Treść art. 18 § 1 u.p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego przepisu przyjmuje się, że objęte nim przyczyny wyłączenia nie powinny być interpretowane rozszerzająco (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., GZ 4/04, ONSAiWSA 2004/1/7). Skoro zatem ustawodawca nakazuje wyłączyć sędziego z mocy ustawy od orzekania jedynie w sprawie, w której wcześniej brał on udział przy wydawaniu wyroku, to jako niedozwoloną interpretację rozszerzająca tego przepisu należy uznać twierdzenie, że okolicznością wyłączającą sędziego delegowanego do orzekania w sądzie wyższej instancji, jest okoliczność że poza delegacją orzeka on w sądzie niższej instancji, który wydał objęty skargą kasacyjną wyrok, pod warunkiem, że nie brał on udziału w wydawaniu objętego skargą kasacyjną wyroku. W rozpoznawanej sprawie sędzia delegowany do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, nie brał udziału wydawaniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2010 roku, sygn. Akt I SA/Kr 800/09. Nie zachodzi zatem okoliczność uzasadniająca jego wyłączenie ani na mocy art. 18 § 1 ust. 6 ani, co wcześniej podniesiono, art. 19 u.p.p.s.a. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 193 w związku z art. 63 § 3 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.