Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 36/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Dyrektora [...] Urzędu Pracy w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek przedemerytalny i świadczenie przedemerytalne postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. K. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora [...] Urzędu Pracy w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek przedemerytalny i świadczenie przedemerytalne. Skarga podpisana została jedynie przez K. R.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Urzędu Pracy w [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W związku z powyższym skarżąca, K. R., zarządzeniem z 13 kwietnia 2012r., wezwana została do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że złożyła do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Dyrektora [...] Urzędu Pracy w [...], pod rygorem uznania, że skarżąca z takim zażaleniem nie występowała.

Jednocześnie wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy w niniejszej sprawie jako skarżący występuje także R. R., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, że skargę wnosi jedyni K. R.

Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie doręczono K. R. w dniu [...] kwietnia 2012r. (k. 9 akt sądowych).

Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem w wyznaczonym terminie, który względem skarżącej upłynął w dniach [...] maja 2012r.

Zwrócić uwagę należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, uznano bowiem, że nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.