Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2232/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 - 47
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2232/08

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], którą cofnięto Z. D. (dalej także jako skarżący) pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 3 lipca 2007 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, Komendant Wojewódzki Policji w [...] wydał decyzję z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. W treści decyzji, organ zawarł prawidłowe pouczenie o trybie i terminie złożenia odwołania do Komendanta Głównego Policji. Niniejsza decyzja została wysłana na adres skarżącego listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

W dniu 16 kwietnia 2008 r. do organu została zwrócona ww. korespondencja zawierająca decyzję organu pierwszej instancji z adnotacją "adresat odmówił przyjęcia". Z uwagi na brak podpisu doręczyciela przesyłki oraz daty dokonania tej czynności, organ wszczął postępowanie reklamacyjne we właściwym Urzędzie Pocztowym. Z ustaleń Poczty Polskiej wynika, że odmowa odebrania korespondencji nastąpiła w dniu 3 kwietnia 2008 r. Na potwierdzenie tych ustaleń przesłano podpisany przez doręczyciela duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki.

Następnie skarżący nadał w dniu 24 lipca 2008 r. odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał na okoliczności faktyczne związane z wyrokiem, który został wydany w jego sprawie. Podkreślił, że od wielu lat miejscowa Policja prowadzi wobec jego niezgodne z prawem czynności operacyjne. Przedstawił również okoliczności, w których Policja przyjechała do jego domu w celu odebrania mu posiadanej broni. W całym zajściu brał udział dzielnicowy i jednostki antyterrorystyczne.

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał na brzmienie art. 47 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, ze zm.) – cytowany dalej jako "kpa" oraz na ustalenia faktyczne w sprawie. Powołał się na odmowę przyjęcia przez skarżącego decyzji organu pierwszej instancji oraz na treść duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru, z którego wynika, iż adresat odmówił przyjęcia przesyłki w dniu 3 kwietnia 2008 r. Organ przyjmując niniejszą datę za dzień doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia 21 marca 2008 r., uznał, że termin 14 dni na złożenie odwołania upływał w dniu 17 kwietnia 2008 r. Natomiast skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym odwołanie od niniejszej decyzji w dniu 24 lipca 2008 r. to jest z naruszeniem terminu.

Następnie strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której przedstawiła, tak jak w odwołaniu, na okoliczności niezgodnego z prawem działania organów Policji. Jednocześnie skarżący wskazał, że o decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2008 r. dowiedział się od dzielnicowego, który w dniu 11 lipca 2008 r. przeprowadził czynności zmierzające do odebrania mu broni. Ponadto zarzucił ponadto, że osoba, która podpisała się pod zaskarżonym postanowieniem nie miała do tego uprawnień, gdyż powinno zostać ono podpisane przez Komendanta Głównego Policji, a nie przez naczelnika wydziału. Tożsamy zarzut skarżący przedstawił również odnośnie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Policji przedstawił stan faktyczny sprawy, podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga Z. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 listopada 2000 r. sygn. akt V SA 235/00 (LEX nr 81351) organ orzekający wydając postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z art. 134 kpa ma obowiązek poprzedzić wydanie orzeczenia dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i 77 kpa. Skoro więc na organie odwoławczym ciąży obowiązek zbadania terminowości wniesienia odwołania, powinien on w pierwszej kolejności sprawdzić, czy decyzja organu I instancji została doręczona stronie oraz określić datę otrzymania przez adresata decyzji.

Zgodnie z wyrażoną w art. 39 kpa zasadą oficjalności doręczeń, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Art. 42 § 1 kpa stanowi, iż pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, a w przypadku ich nieobecności, w myśl art. 43 kpa pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Art. 46 kpa wskazuje, iż odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Jeżeli natomiast adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego przez pocztę, pismo na podstawie art. 47 kpa zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia, które to pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. Stosownie natomiast do art. 44 kpa przewidującego tzw. doręczenie zastępcze w sytuacji, w której nie można adresatowi doręczyć pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, pismo takie składa się na okres czternastu dni w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy, z tym że równocześnie zawiadomienie o tym należy umieścić w skrzynce na korespondencję lub w drzwiach mieszkania albo biura lub innego pomieszczenia. Spełnienie powyższych warunków - zgodnie z art. 44 in fine k.p.a. - rodzi domniemanie prawne, że doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu.

W niniejszej sprawie, przesyłka zawierająca decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2008 r. wróciła do nadawcy z adnotacją "adresat odmówił przyjęcia". W ocenie Sadu, organ w sposób prawidłowy stwierdził, że informacje umieszczone na zwróconej kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie są kompletne. Z tego też względu przeprowadził postępowanie reklamacyjne, w wyniku którego ustalono, że przesyłka została nieodebrana przez skarżącego w dniu 3 kwietnia 2008 r. W sposób prawidłowy zamieszczono również na przesłanym zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpis doręczyciela.

Tym samym, w ocenie Sądu podjęte przez organ odwoławczy zaskarżone w sprawie niniejszej postanowienie zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i przeanalizowany materiał dowodowy. Urząd Pocztowy zwrócił Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...]. przesyłkę, z adnotacją o odmowie przyjęcia pisma i datą odmowy. Organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy włączył pismo wraz z adnotacją do akt sprawy i stanowi ono dowód, że skarżący odmówił przyjęcia pisma. Dlatego też, w sprawie niniejszej nastąpiło domniemanie przewidziane w art. 47 § 2 kpa, bowiem w sposób prawidłowo dokonano wszystkich przewidzianych w art. 47 § 1 kpa czynności podmiotu doręczającego i organu administracji publicznej. W sprawie niniejszej wystąpiła przesłanka zastosowania art. 47 kpa, tj. skarżący będący adresatem decyzji z dnia [...] marca 2008 r. odmówił przyjęcia pisma. Uchylenie się skarżącego od przyjęcia pisma nie pozbawia doręczenia skutku prawnego, bowiem w takiej sytuacji ma zastosowanie fikcja doręczenia przesyłki adresatowi w dniu odmowy jego przyjęcia.

W sprawie niniejszej w sposób zgodny z prawem doręczający zwrócił pismo nadawcy wraz z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy, a organ administracji publicznej włączył pismo wraz z adnotacją do akt sprawy. Dlatego też, zdaniem Sądu, należy przyjąć, że data odmowy przyjęcia pisma przez adresata (3 kwietnia 2008 r..) stanowi w istocie datę doręczenia pisma. Skarżący nadając odwołanie w dniu 24 lipca 2008 r. dokonał tej czynności z naruszeniem 14 dniowego terminu. Zatem, zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. stwierdzające uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostało wydane w sposób zgodny z prawem.

W ocenie Sądu, kolejny zarzut skarżącego, to jest wydanie zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu pierwszej instancji przez osobę nie będącą odpowiednio Komendantem Głównym Policji i Komendantem Wojewódzkim Policji w [...], nie znajduje potwierdzenia w sprawie. Upoważnienia były uprzednie, pisemne i spełniały wszystkie wymagania określone w art. 268a kpa. W związku z tym zarzuty skargi dotyczące braku umocowania osób wydających zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji i decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] należy uznać za nieuzasadnione.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących nieprawidłowego działania Policji ukierunkowanych na gnębienie osoby skarżącego i jego rodziny, Sąd stoi na stanowisku, iż nie dotyczą zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego nie stanowiły przedmiotu rozważań Sądu w sprawie niniejszej.

Z tych wszystkich względów uznając zarzuty skargi za bezzasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.