Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1680/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 219 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 949/09 o odrzuceniu skargi M. W. i M. W. w sprawie ze skargi M. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 949/09 odrzucił skargę skarżących M. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza miasta Szczecinek z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 7.925,00 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia pięć złotych) z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w S. przy ul. M. w obrębie [...] miasta S. oznaczonej nr [...] o powierzchni [...], spowodowanego budową przez miasto Szczecinek sieci wodociągowej i sieci kanalizacyjnej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2009 r. Przewodniczący wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 317,00 zł (słownie: trzysta siedemnaście złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wskazał, że odpis przedmiotowego zarządzenia odebrał pełnomocnik skarżących w dniu 8 września 2009 r. i od tej daty rozpoczął się bieg ustawowego terminu siedmiu dni do uiszczenia opłaty sądowej, który upłynął bezskutecznie w dniu 15 września 2009 r. W związku z tym, że należny wpis sądowy został uiszczony w dniu 16 września 2009 r., a więc z uchybieniem terminu, Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotowa skarga nie została należycie opłacona i podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu I instancji wnieśli skarżący, zaskarżając postanowienie w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 219 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że w razie uiszczenia wpisu "na rachunek bankowy właściwego sądu", należy rozumieć uznanie rachunku bankowego sądu kwotą wpisu, podczas gdy wniosek z prawidłowej wykładni tych przepisów powinien być taki, że w przypadku uiszczenia wpisu wpłatą gotówkową, datą uiszczenia wpisu jest data wpłaty właściwej gotówki,

2) art. 220 § 1 i § 3, w związku z art. 219 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez przyjęcie, że skarżący mimo wezwania nie uiścił w terminie należnego wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie (nr [...]), co w konsekwencji skutkowało wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi.

Na tej podstawie skarżący wnoszą:

1) o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, względnie

2) "o jej uchylenie po rozpoznaniu w trybie określonym w art. 182 § 2 wymienionej wyżej ustawy, zważywszy że niniejszym skarżący zrzekają się rozprawy".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podnoszą, że wpłaty ustalonej kwoty wpisu dokonali "w gotówce", w "Agencji Opłat E." w Sz., w dniu 14 września 2009 r., a więc na jeden dzień przed upływem terminu do uiszczenia wpisu. Jako dowód skarżący przedkładają dokument wpłaty gotówkowej z dnia 14 września 2009 r., w kwocie 317 zł (słownie: trzysta siedemnaście złotych), na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, z oznaczeniem sygn. akt II SA/Sz 949/09.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych".

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 września 2009 r. (k. 15 akt). W skierowanym do skarżących zarządzeniu zawarto prawidłowe pouczenie, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, za którą przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu, jak również na rachunek bankowy Sądu. Skarżący dokonali wpłaty wpisu sądowego za pośrednictwem Agencji Opłat E.. Uiszczenie wpisu za pośrednictwem agencji finansowej spowodowało, że faktycznie wpłynął on na rachunek Sądu w dniu 16 września 2009 r., a zatem z uchybieniem terminu. Posłużenie się pośrednikiem, którym jest agencja finansowa następuje na ryzyko i odpowiedzialności strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dniem dokonania opłaty sądowej, uiszczanej za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem i w wykonaniu umowy z tym podmiotem, nie jest dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej. W takiej sytuacji decydujące znaczenie ma data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu (post. Sądu Najwyższego z dnia 10 VI 2005 r., sygn. akt II CZ 49/05, opubl. Prawo Bankowe 2005 r. Nr 10, s.9). W orzecznictwie sądów administracyjnych podobnie przyjęto, że posłużenie się w dokonywaniu wpłaty pośrednikiem, jakim jest agencja finansowa, następuje na wyłączne ryzyko strony, która została zobowiązana do uiszczenia opłaty sądowej. W takim stanie rzeczy dokonane przez pośrednika czynności oraz powstałe uchybienia obciążają stronę, która korzystała z tego pośrednictwa (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 VII 2005 r. sygn. akt II OSK 204/05; z dnia 16 IX 2005 r. sygn. akt II OSK 869/05; z dnia 25 VIII 2006 r. sygn. akt II OSK 784/06; z dnia 27 IX 2008 r. sygn. akt I OZ 438/08; z dnia 22 IX 2009 r. sygn. akt II OSK 1379/09). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę w niniejszym składzie pogląd ten podziela.

Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu ... ." Dniem dokonania opłaty sądowej w niniejszej sprawie jest więc dzień 16 września 2009 r., kiedy kwota należnego wpisu została przekazana na rachunek Sądu przez Agencję Opłat E. W takim stanie rzeczy, Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę w niniejszej sprawie, z powyższych względów nie jest również zasadny, podnoszony przez skarżących, zarzut naruszenia art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 219 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.