Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3149/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3149/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...] stwierdzającą uchybienie terminu do wniesienia odwoływania.

M. D. wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2015 r. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wraz z wnioskiem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wskazał, że uchybienie przez niego terminowi wynika z braku wiedzy prawniczej. Wyjaśnił jednocześnie, że reprezentujący go profesjonalny pełnomocnik radca prawny S. C. uznał, że wyrok w niniejszej sprawie "nie stwarza możliwości odwołania lub wnioskowania o kasację postanowienia", czym wprowadził go w błąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia temu terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić, zatem jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W okolicznościach niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że działania pełnomocnika w tym również zaniedbania obciążają bezpośrednio stronę postępowania, która udzieliła temu pełnomocnikowi pełnomocnictwa do działania w jej imieniu. Przy tym reprezentowanie strony przez profesjonalnego pełnomocnika nie zwalnia jej od obowiązku dbania o własne interesy. Brak wiedzy prawniczej nie jest zaś okolicznością usprawiedliwiającą brak podejmowania czynności przez stronę. Świadczy zaś o niedochowaniu należytej staranności.

Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku strony argumenty nie wskazują na to aby skarżący mimo wszelkiej staranności pozbawiony był możliwości złożenia przedmiotowego wniosku.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.