Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 126/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Akcyjna w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2002 r. do 11 grudnia 2002 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącej kwotę 500,00 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem opłaconego wpisu od skargi z sum depozytowych tutejszego Sądu.


UZASADNIENIE

Skarżąca "A" Spółka Akcyjna w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30 października 2009 r. w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2002 r. do 11 grudnia 2002 r. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 10 grudnia 2008 r. w zakresie dotyczącym określenia należnego za rok podatkowy obejmujący okres od 1.01.2002r. do 11.12.2002r. podatku dochodowego od osób prawnych i orzekł, że strata za ten okres wynosi 106.793,71 zł, natomiast w zakresie dotyczącym określenia odsetek za zwłokę w wysokości 1.446,60 zł od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące kwiecień, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2002r., uchylił decyzję w całości .

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Op 18/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – uchylił zaskarżoną decyzję.

Wskutek uwzględnienia skargi kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt: II FSK 1613/10, uchylił w całości zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zarejestrowano ją w tymże Sądzie pod sygn. akt I SA/Op 126/12.

Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę, uznając, ze dalsze prowadzenie sporu jest bezcelowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Stosownie do art. 161 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:

1. skarżący skutecznie cofnął skargę,

2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,

3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Jak wynika natomiast z treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżących, jako dysponentów skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Za dopuszczalne należy uznać cofnięcie skargi po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. W takiej sytuacji sprawa powraca bowiem do wojewódzkiego sądu administracyjnego ze wszystkimi konsekwencjami jakie się z tym wiążą w zakresie czynności dyspozytywnych stron (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 219).

Ponieważ cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne.

Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 500,00 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.

Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.