Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 11/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano do rozpoznania NSA
Powołane przepisy: article: Art. 59 par. 1 w zw. z art. 15 par. 1 pkt 4 i art. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2013 r. sprawy z wniosku Starosty O o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą O a Prezydentem Miasta O postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.


UZASADNIENIE

Starosta O złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 K.p.a. wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą O a Wójtem Gminy O do rozpoznania wniosku Spółki Wodnej "A" G - Z w sprawie dotyczącej usunięcia drzew i krzewów.

W uzasadnieniu wniosku Starosta podniósł, że w piśmie z dnia 4 lutego 2013r. Spółka Wodna "A" G – Z z siedzibą w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym "B" zwróciła się do Urzędu Gminy w O o wydanie decyzji nakazującej usunięcie drzew i krzewów z lewego brzegu M, przy ul. G, wskazując, że uniemożliwiają one mechaniczne czyszczenie i remont M.

Zawiadomieniem z dnia 7 lutego 2013 r. nr [...] Urząd Gminy O przekazał wniosek Spółki Wodnej według kompetencji Staroście O na podstawie art. 65 § 1 K.p.a.

Starosta podniósł, że z zawiadomienia wynika, iż Wójt Gminy O uznał wniosek złożony przez Spółkę Wodną "A", jako wszczęcie sprawy z zakresu art. 77 ust. 2 Prawa wodnego oraz art. 83. ust. 6 pkt 10 ustawy o ochronie przyrody. Starosta zacytował treść art. 77 Prawa wodnego, wskazał również, że zgodnie z art. 83 ust. 6 pkt 10 ustawy o ochronie przyrody usunięcie drzew i krzewów "usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych" nie stosuje się przepisów ustawy o ochronie przyrody.

Starosta przeprowadził w dniu 18 lutego 2013 r. oględziny drzew i krzewów w miejscowości Z. Ustalił, że drzewa i krzewy to częściowo samosiejki, a częściowo nasadzone celowo przez prywatne osoby. Po przeanalizowaniu pism przedstawionych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 16 lipca 2007 r. oraz 22 września 2012 r., pisma Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 23 sierpnia 2012 r. Starosta ustalił, że M jest urządzeniem wodnym, sztucznym kanałem, który nie służy poprawie zdolności produkcyjnej gleby i w związku z tym nie można zakwalifikować tego urządzenia do urządzeń melioracji wodnych. Przepisy art. 77 Prawa wodnego nie znajdą, więc zastosowania. Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie ww. urządzenia wodnego, chcąc usunąć drzewa i krzewy, winien zwrócić się o wydanie zezwolenia na podstawie art. 83 ustawy o ochronie przyrody do Wójta Gminy O.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jako właściwego do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego. Wskazało, że w sporze pozostaje Starosta O - organ administracji rządowej oraz Prezydent Miasta O - organ administracji samorządowej w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Spółki Wodnej "A" G - Z z siedzibą w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym "B" w O o wydanie decyzji zezwalającej na usunięcie drzew i krzewów samowolnie nasadzonych na lewym brzegu M przy ul. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.

W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Prezydentem Miasta O a Starostą O, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji nakazującej usunięcie drzew i krzewów samowolnie nasadzonych na lewym brzegu M przy ul. G. Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Dlatego też, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.