Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1182/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieprzejęcia na rzecz Skarbu Państwa przyczepki samochodowej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieprzejęcia na rzecz Skarbu Państwa przyczepki samochodowej. Jednocześnie w skardze strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r.- w związku z zawartym w skardze wnioskiem o przyznanie prawa pomocy – został przesłany skarżącemu urzędowy formularz tego wniosku (PPF) celem jego wypełnienia i nadesłania do akt sprawy.

W dniu [...] r. (data nadania pisma) skarżący złożył wniosek o prawo pomocy na formularzu PPF, a także przedłożył do akt zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] r. oraz decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie zasiłku celowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Sąd dokonał oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz na podstawie informacji wynikających z przedłożonych do sprawy dokumentów. Skarżący podał we wniosku, że uzyskuje miesięczny dochód "w naturze" i podał kwotę [...] zł. Oświadczył, że pomoc materialną otrzymuje z pomocy społecznej oraz z PCK w [...]. Oświadczył nadto, że posiada budynek mieszkalny [...] o powierzchni [...],[...]. oraz gospodarstwo rolne rodzinne o powierzchni [...] ha. Jako majątek ruchomy skarżący wskazał maszyny rolnicze niezbędne do pracy w gospodarstwie rolnym. Natomiast z dokumentów wynika, że skarżący w latach [...] do [...] był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny, jednakże zasiłek dla bezrobotnych pobierał w okresie od sierpnia [...]. do listopada [...] r. Z decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, że skarżący stale korzysta z pomocy tego Ośrodka uzyskując pomoc w naturze w formie jedzenia oraz w formie pieniężnej w wysokości [...] zł.

Sąd ocenił, że skarżący z uwagi na brak stałego dochodu oraz z uwagi na wskazywane przez Niego potrzeby niezbędne do egzystowania takie jak ubrania, środki czystości, itp. (o które zwraca się wielokrotnie do ośrodka pomocy społecznej), nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Dlatego też należało zwolnić stronę od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

O powyższym Sąd orzekła na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.