Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 458/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art.58 par. 1 pkt 3 w zw. z art.49 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1136/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1136/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę "B." Sp. z o.o. we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 sierpnia 2008 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r.

Jak skonstatował Sąd pierwszej instancji, działający w imieniu skarżącej doradca podatkowy nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego w 7 - dniowym terminie zakreślonym przez Sąd w wezwaniu z dnia 29 października 2008 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Spółka zarzuciła na podstawie art.174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy tj: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie przez Sąd, iż strona nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez doręczenie dokumentu pełnomocnictwa, w konsekwencji czego Sąd wydał postanowienie o jego odrzuceniu - w sytuacji gdy dokument pełnomocnictwa znajdował się w aktach sprawy, a strona nie została wezwana do złożenia dodatkowego pełnomocnictwa, a jedynie do przedstawienia wyciągu z rejestru sądowego, czego dokonała pismem z dnia 4 listopada 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Spór w przedmiotowej sprawie w konsekwencji zarzutu naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. sprowadza się do kwestii czy wezwanie do uzupełniania braków skargi z dnia 29 października 2008 r. było prawidłowe.

W związku z powyższym należy zauważyć, że jak wynika z treści art. 49 § 1 p.p.s.a., którego naruszenia dopatruje się strona skarżąca, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z pkt III lit. g i h zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Pierwszego WSA we Wrocławiu z dnia 24 października 2008 r. (karta 1 akt WSA) wynika, że należało wezwać pełnomocnika skarżącej - doradcę podatkowego J. D. do: złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - wyciąg z rejestru sądowego.

Z kolei w wykonaniu powyższego zarządzenia, pismem z dnia 29 października 2008 r. (karta 15 akt WSA) wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - wyciąg z rejestru sądowego zgodnie z art. 29 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności trzeba i należy przyznać rację wnoszącemu skargę kasacyjną. Zarządzenie z dnia 24 października 2008 r. w sposób jasny i przejrzysty wskazuje jakich dokumentów żąda WSA we Wrocławiu od pełnomocnika skarżącej w celu uzupełnienia braków formalnych skargi. Mowa jest w nim o pełnomocnictwie procesowym oraz o wyciągu z rejestru sądowego. Wezwanie wykonane na podstawie tego zarządzenia nie jest już jednoznaczne i klarowne, co w istocie mogło wprowadzić doradcę podatkowego w błąd. Nie wynika z pisma z dnia 29 października 2008 r. bezspornie, że wezwano pełnomocnika do nadesłania dwóch dokumentów. Treść spornego pisma wskazuje raczej na konieczność przedłożenia jednego dokumentu, który wykazuje umocowanie do wniesienia skargi i określa sposób reprezentacji, czyli niewątpliwie wyciąg z KRS -u. Niejednoznaczna treść pisma ma odzwierciedlenie w zachowaniu pełnomocnika spółki, który w odpowiedzi na sporne wezwanie nadesłał w 7 - dniowym terminie zakreślonym przez Sąd wyłącznie aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców.

Nie zasługują natomiast na uwzględnienie wyjaśnienia spółki, że skoro wymagane pełnomocnictwo procesowe znajdowało się w aktach sprawy (k -188 akt podatkowych), to nie było potrzeby wzywania spółki do uzupełnienia braku formalnego. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik strony zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej przedłożyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisami mocodawców. Taką pierwszą czynnością procesową było wniesienie skargi do WSA we Wrocławiu i nie ma przy tym znaczenia fakt, że pełnomocnictwo było składane w toku postępowania podatkowego.

Mając powyższe na uwadze, uchylenie zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., było więc, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezbędne i uzasadnione ze względu na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Rozstrzygając, jak powyżej, Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz strony dochodzonego przez nią zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem uchylenie zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia nie zostało przez ustawodawcę przewidziane w hipotezie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.