Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 724/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, 176 i 37 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na decyzję Wojewody z dnia 30 lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę kasacyjną A Spółki z o.o. z siedzibą w W.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi Gminy Miasta uchylił decyzję Wojewody z dnia 30 lipca 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 5 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi zainteresowanego A w W. radcy prawnemu D. K. w dniu 18 lutego 2009 r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 80). Pismem z dnia 9 marca 2009 r. pełnomocnik zainteresowanej A, radca prawny D. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Zarządzeniem z dnia 10 marca 2009 r. radcę prawnego D. K. wezwano do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie oryginału pełnomocnictwa podstawowego z dnia 21 lipca 2006 r. bądź jego kopii uwierzytelnionej przez radcę prawnego L. Ł.. Radca prawny D. K. złożył bowiem do akt sprawy uwierzytelnioną przez siebie kserokopię pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego mu przez radcę prawnego L. Ł. oraz kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez mocodawcę radcy prawnemu L. Ł., której zgodność z oryginałem została poświadczona przez radcę prawnego D. K.. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie i rygor odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis niniejszego zobowiązania doręczono radcy prawnemu D. K. w dniu 17 marca 2009 r. (vide zarządzenie k. 90, potwierdzenie odbioru k. 93)

W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, radca prawny D. K. w dniu 20 marca 2009 r. przesłał ponownie uwierzytelnioną przez siebie kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez mocodawcę radcy prawnemu L. Ł. (vide: kserokopia pełnomocnictwa k. 95).

Art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z powyższego unormowania wynika, iż radca prawny winien przedłożyć bądź oryginał udzielonego mu pełnomocnictwa, bądź uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, które zostało udzielone temu pełnomocnikowi. W sytuacji gdy radca prawny został umocowany na podstawie dalszego pełnomocnictwa procesowego, jest on uprawniony do uwierzytelnienia jedynie odpisu swego pełnomocnictwa. Uprawnienie przyznane zawodowym pełnomocnikom do uwierzytelniania udzielonych im pełnomocnictw winno być interpretowane ściśle, osoby te nie mają bowiem, w przeciwieństwie do notariuszy, generalnego prawa do uwierzytelniania dokumentów. Stanowisko, takie na gruncie art. 89 k.p.c. zawierającego uregulowania analogiczne do art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyraził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt III CZP 21/04 (Wokanda 2004, nr 12, poz. 1).

Zobowiązanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, nałożone w zarządzeniu z dnia 10 marca 2009 r. nie zostało wykonane.

Powyższa okoliczność uzasadniała odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 w związku z art. 176 i 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako skargi, której braku strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.