Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 535/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. W. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi E. D., J. D. na pismo Wójta Gminy w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia : przyznać od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. W. kwotę [...] ([...] [...]/100) złotych, w tym kwotę [...] ([...] [...]/100) złotych stanowiącą 22% podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2010r., skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R..

Pismem z dnia [...] października 2010r. (data nadania) Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła adwokata G. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej E. D. we wskazanej sprawie.

Postanowieniem z dnia 18 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.

Pismem z dnia [...] listopada 2010r. adwokat G. W. wniósł

o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podał, iż

w sprawie sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą dołączył do wniosku. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270

ze zm., zwana dalej p.p.s.a ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca

podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców

prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie

ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2003r. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek

minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do § 18 ust. 1 pkt

2 lit. b powołanego rozporządzenia, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.