Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2604/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy: article: art. 56, art. 125 par. 1 pkt 1, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. K. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Go 205/15 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 10 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Go 205/15, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 10 lutego 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Zarówno w treści skargi kasacyjnej, jak i w piśmie z dnia 14 września 2015 r. skarżący wnosił o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wskazując na wznowienie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia 10 lutego 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Do pisma załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 28 sierpnia 2015 r., na mocy którego wznowiono postępowanie podatkowe we wskazanej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 56 jednoznacznie precyzuje zasady postępowania, w przypadku równolegle toczących się postępowań – postępowania sądowoadministracyjnego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego (podatkowego). Powołany przepis przewiduje, że sytuacja taka stanowi obligatoryjną podstawę do zawieszenia postępowania sądowego, jednakże wyłącznie w przypadku, gdy wniesienie skargi do sądu nastąpiło już po wszczęciu postępowania przed organami administracji publicznej (m. in. postępowania w przedmiocie wznowienia). Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd jest wówczas zobligowany do zawieszenia postępowania sądowego z urzędu.

Stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie kształtuje się jednak odmiennie, bowiem wznowienie postępowania podatkowego nastąpiło już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że wspomniane powyżej regulacje nie znajdują w rozpatrywanym przypadku zastosowania i nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podstawy takiej nie może również stanowić powołany przez stronę art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., według którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Podzielić należy bowiem wyrażony w doktrynie i judykaturze pogląd, który wskazuje, że gdyby postępowanie nadzwyczajne stanowiło prejudykat w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, to zbędne byłoby wprowadzenie przepisu art. 56 p.p.s.a. Zawieszenie postępowania sądowego mogłoby wówczas nastąpić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skoro zatem ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie art. 56 p.p.s.a., to przyjąć należy, że postępowanie nadzwyczajne nie jest prejudykatem, a zawieszenie postępowania sądowego w związku z prowadzeniem postępowania nadzwyczajnego jest możliwe tylko w wypadku wniesienia skargi do sądu po wszczęciu wspomnianego postępowania administracyjnego (zob. B. Gruszczyński [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz, S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2010, s. 903 oraz przykładowo: wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Go 16/13 – treść orzeczenia dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 56, art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.