Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 470/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe na podst. art. 161 § 1 pkt 3 ppsa
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 maja 2019 r. T. C. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] uwzględnił w całości skargę T. C. i uchylił zaskarżone przez niego postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...].

Wojewoda w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśnił, że postanowienie z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] jest prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie należało umorzyć.

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793).

Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Wojewoda, uznając argumentację skarżącego wydało w dniu postanowienie z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] na mocy którego uchylił zaskarżone przez T. C. postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowe postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], nie zostało zaskarżone do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zostało skutecznie wyeliminowane z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi T. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonego postanowienia z porządku prawnego przez właściwy organ kolejnym postanowieniem.

W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć koszt wpisu sądowego w wysokości 100 zł, koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenia radcy prawnego - w kwocie 480 zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 138).