Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 575/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać na rzecz adwokata M. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej B. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 16 kwietnia 2015 r. poinformowała, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wyznaczyła adw. L. B..

Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B. B., uchylając zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję a postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał na rzecz wyznaczonego pełnomocnika z urzędu stosowne wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Wyrokiem z dnia 19 października 2016 r. sygn. akt II OSK 2628/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu z rozprawy w imieniu skarżącej na rozprawie stawił się adw. M. K. z substytucji adw. M. S.

W dniu 28 października 2016 r. adw. M. S., wskazując, że działa jako pełnomocnik z urzędu B. B. – likwidator kancelarii adwokackiej adw. L. B., wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. W załączeniu do pisma przedłożył odpis decyzji Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 29 lutego 2016 r. o wyznaczeniu adw. M. S. zastępcą adw. L. B..

Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) i w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714)

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia z 28 września 2002 r., stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt. 1 omawianego przepisu wynosi 240 zł.

Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W rozpoznawanej sprawie bez znaczenia w kontekście przyznania wynagrodzenia jest fakt, że w toku postępowania kasacyjnego doszło do zmiany pełnomocnika. Zmiana ta została dokonana na podstawie art. 37a ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015 r. poz. 615 ze zm.), który stanowi, że: "Dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1 niemającego czasowo lub trwale możliwości wykonywania zawodu jak również w wypadku skreślenia z listy adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw i powinna mieć formę pisemną." Z tego też powodu wynagrodzenie należy przyznać na rzecz adw. M. S. wyznaczonego w niniejszej sprawie zastępcą adw. L. B.

Pełnomocnikowi z urzędu należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł, tj. 50 % stawki minimalnej, bowiem należało przyjąć, że postępowanie prowadził ten sam adwokat w obu instancjach skoro adw. M. S. kontynuuje sprawy uprzednio prowadzone przez adw. L. B.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.