Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 118/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Opłata skarbowa
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 ust 1, art.1 ust 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2015 poz 783
law: Ustawa z dnai 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Sławomir Kozik, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi EmiTel Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt SKO [...] w przedmiocie opłaty skarbowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 czerwca 2016 r. Prezydent Miasta określił A Spółce z o.o. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej od dokonania czynności urzędowej przyjęcia wymaganego przepisami o ochronie środowiska zgłoszenia instalacji - z wniosku strony z dnia 11 grudnia 2015r. dotyczącego zmienionej stacji radiofuzyjnej [...], zlokalizowanej w G. ul. [...], w wysokości 120 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 8 listopada 2016 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu

I instancji. Uzasadniając decyzję Kolegium wyjaśniło, że w dniu 11 grudnia 2015 r. Spółka zgłosiła zmianę instalacji wytwarzającej pole elektromagnetyczne, jednak

nie uiściła opłaty skarbowej w wysokości 120 zł należnej z tego tytułu. Powyższy brak nie został uzupełniony pomimo wezwań kierowanych przez organ I instancji pismami z dnia 19 stycznia 2016 r. oraz 22 lutego 2016r.

W dniu 18 kwietnia 2016r. organ I instancji, działając jako organ podatkowy, ponownie wezwał Spółkę do uiszczenia brakującej opłaty i przedstawienia dowodu jej wniesienia. Spółka przedmiotowej opłaty nie uiściła. Swoje stanowisko przedstawiła w pismach z dnia 25 i 29 kwietnia 2016 r.

Na podstawie informacji uzyskanej z Wydziału Środowiska Urzędu Miasta ustalono, że Spółka dokonała wymiany anteny o charakterystyce kierunkowej na antenę o charakterystyce dookólnej (wymiana głównego elementu instalacji,

czyli emitera pól elektromagnetycznych), co skutkuje zmianą miejsca występowania obszarów ponadnormatywnego pola elektromagnetycznego w otoczeniu anteny nadawczej. Z uwagi na zwiększenie negatywnego oddziaływania instalacji

na środowisko zgłaszana zmiana stanowi "istotną zmianę" powodującą konieczność zgłoszenia zmiany organom ochrony środowiska.

W piśmie z dnia 3 czerwca 2016 r. Spółka - podtrzymując dotychczasowe stanowisko - wyjaśniła, że nie każde zwiększenie występowania pola elektromagnetycznego wymaga zgłoszenia a jedynie "zwiększenie znaczące", które w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Zdaniem Kolegium kwestia, czy zgłoszenie zmiany instalacji – anteny, dokonane przez Spółkę ma charakter istotny czy też zmiana ta nie ma takiego charakteru pozostaje bez wpływu na obowiązek uregulowania opłaty skarbowej

w niniejszej sprawie. Skoro zmiana anteny została formalnie zgłoszona

na wymaganym do jej zmiany formularzu zgłoszenia instalacji wytwarzających pole elektromagnetyczne, to zgłoszenie tej zmiany, jako czynność urzędowa, podlega opłacie skarbowej, stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 maja 2006 r.

o opłacie skarbowej (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 783). W przedmiotowej sprawie opłata ta, zgodnie z pkt 13 załącznika nr 1 do ustawy, wynosi 120 zł. Powyższy obowiązek ciąży na Spółce zgodnie z treścią art. 5 wskazanej ustawy. W aktach sprawy brak jest potwierdzenie dokonania zapłaty przez Spółkę opłaty skarbowej, zgodnie z treścią § 3 pkt 1 z 28 września 2007r. rozporządzenia Ministra Finansów

w sprawie zapłaty opłaty skarbowej. W związku z powyższym, zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo wydał rozstrzygnięcie określając wysokość zobowiązania podatkowego na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosła ponadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 152 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 672 ze zm. ) w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o opłacie skarbowej poprzez jego błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, iż przekazanie informacji dotyczących zmiany danych instalacji, o których mowa

w art. 152 ust. 2 pkt 2-6, w sytuacji gdy zmiany nie miały charakteru istotnego, podlega opłacie skarbowej.

Zarzuciła ponadto naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:

- art. 207 w związku z art. 2 § 1 pkt 3, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 1 ust. 1, art. 4, art., 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1, art., 8, art. 11 oraz art. 12 ustawy o opłacie skarbowej poprzez wydanie decyzji w sytuacji braku istnienia przesłanek do jej wydania;

- art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i wydanie decyzji z pominięciem treści dokumentów stanowiących podstawę niniejszej sprawy, tj. treści pisma z dnia 11 grudnia 2015 r. oraz zgłoszenia instalacji z dnia 26 listopada 2012 r.;

- art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia przesłanek, którymi kierował się organ przy ustaleniu, iż doszło do przyjęcia zgłoszenia instalacji,

co w konsekwencji skutkowało ustaleniem, że na stronie ciąży obowiązek podatkowy zapłaty opłaty skarbowej;

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na zaniechaniu wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie;

- art. 191 Ordynacji podatkowej polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności poprzez pominięcie treści pisma z dnia 11 grudnia 2015 r. oraz zgłoszenia instalacji z dnia 26 listopada 2012 r.;

- art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji w sytuacji braku istnienia przesłanek do jej wydania, co w konsekwencji nie sprzyja pogłębiania zaufania do organów podatkowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.

W niniejszej sprawie stan faktyczny nie jest sporny w zakresie zgłoszenia

w dniu 5 stycznia 2016 r. przez skarżącą w Wydziale Środowiska Urzędu Miasta zmienionej (rozbudowanej) instalacji nr [...], zlokalizowanej w G., ul. [...] oraz wezwania zgłaszanego pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. do uzupełnienia wniosku przez przedstawienie dowodu wniesienia opłaty skarbowej. W aktach sprawy (tom I, k. 3c) znajduje się poświadczona za zgodność kopia sporządzonego na formularzu zgłoszenia instalacji wytwarzających pole elektromagnetyczne kierowanego do Urzędu Miasta.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o opłacie skarbowej opłacie skarbowej podlega m. in.: dokonanie czynności urzędowej na podstawie zgłoszenia. Odpłatność jest wskazywaną cechą opłaty skarbowej, zakładającą wzajemne świadczenie

lub zachowanie się ze strony podmiotu publicznego na rzecz wnoszącego opłatę (tak: P. Borszowski, A. Małecka "Ustawa o opłacie skarbowej. Komentarz", Lexis Nexis 2014).

Strona, składając zgłoszenie, zainicjowała sprawę indywidualną. Kwestionowanie przez stronę podstaw złożenia zgłoszenia nie podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie, jest bowiem okolicznością bezsporną, że strona nie cofnęła zgłoszenia, podważa jedynie konieczność jego złożenia w świetle treści zgłoszenia instalacji z dnia 28 listopada 2012 r. oraz pisma z 11 grudnia 2015 r. Przyjęcie zgłoszenia instalacji wytwarzającej promieniowanie elektromagnetyczne jest przedmiotem opłaty zdefiniowanym w pkt 13 załącznika nr 1 do ustawy o opłacie skarbowej.

Kwalifikowanie przez Spółkę zgłoszonej zmiany i wskazywanie, że zgłoszona zmiana nie ma charakteru zmiany istotnej nie stanowi kryterium poboru opłaty skarbowej.

Strona, dokonując zgłoszenia, oceniła, że przepisy o ochronie środowiska wymagają zgłoszenia instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko. Organ właściwy w sprawach ochrony środowiska nie zakwestionował oceny dokonanej przez stronę i przedstawił organowi podatkowemu wniosek o podjęcie czynności procesowych w celu określenia zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej.

Z treści pisma Urzędu Miasta z 12 kwietnia 2016 r. (tom I, k. 3) wynika, że oceny prawnej podstawy obowiązku zgłoszenia dokonano na podstawie art. 152 ust. 4 w zw. z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska, albowiem opisana

w zgłoszeniu rozbudowa instalacji powodująca zwiększenie obszaru ponadnormatywnego pola elektromagnetycznego w otoczeniu anteny nadawczej stacji zwiększa negatywne oddziaływanie na środowisko, jest zatem istotną zmianą instalacji wymagającą wykonania nowych pomiarów kontrolnych oraz dokonania zgłoszenia zmienionej instalacji organom ochrony środowiska w trybie określonym

w art. 152 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Organ podatkowy nie jest właściwy do czynienia samodzielnych ustaleń

na podstawie ustawy o ochronie środowiska, zatem nie są uzasadnione zarzuty skargi dotyczące niewyjaśnienia w tym zakresie stanu faktycznego: art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej.

Strona w skardze (str. 7) dostrzega, że oprócz formy zgłoszenia ustawa przewiduje również możliwość przedłożenia organowi informacji o zmianie w zakresie danych lub informacji, o których mowa w art. 152 ust. 2 ustawy Prawo o ochronie środowiska. Strona dokonała kwalifikacji zmian poprzez dokonanie zgłoszenia

a stanowisko strony zostało potwierdzone przez organ właściwy.

Organ podatkowy, określając wysokość opłaty skarbowej, uwzględnił stan faktyczny sprawy i prawidłowo zastosował art. 5 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o opłacie skarbowej, ustalając zaistnienie przesłanek prawnych do wydania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, działając

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę oddalił.