Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 738/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia 12 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych); oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. Ś. na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.), art. 104 KPA oraz art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.), art. 51 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 6 maja 2005 r. o przyznanie płatności na rok 2005, wydał decyzję Nr [...], którą odmówił M. S. przyznania płatności na rok 2005 z następujących tytułów:

1. Jednolita Płatność Obszarowa - 2005 (kod EFOiGR: 050301020000002, krajowa pozycja budżetowa: 99999999999) i nałożył sankcję w wysokości 927,00 zł, która będzie potrącana z płatności pomocy, do której producent rolny był uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

2. Uzupełniająca Płatność Obszarowa - inne - 2005 (kod EFOiGR: 050404000000402, krajowa pozycja budżetowa: 00003301038) i nałożył sankcję w wysokości 1163,28 zł, która będzie potrącana z płatności pomocy, do której producent rolny był uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, iż w związku ze

złożeniem wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych do Biura Powiatowego ARiMR, w dniu 6 maja 2005 r. odmówiono przyznania płatności na rok 2005 ze względu na niezgodności (zawyżenie) pomiędzy zadeklarowaną sumą powierzchni działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnej.

Ponadto wymierzono sankcję w wysokości 2090,28 zł, (słownie: dwa tysiące dziewięćdziesiąt zł dwadzieścia osiem gr). Kwota ta miała być potrącona z płatności pomocy, do których producent rolny był uprawniony w ramach wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

Jak wynika z akt sprawy skarżący – M. S. w dniu 6 maja 2005 r. złożył w Biurze Powiatowym w Z. Ś. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej, na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005. Producent ubiegał się o przyznanie płatności obszarowych do działki ewidencyjnej nr 209 położonej w województwie D., powiat ząbkowicki, gmina Z. Ś., obręb Z. (powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej 2,51 ha, powierzchnia użytkowana rolniczo 2,51 ha), do działki ewidencyjnej nr 212 położonej w województwie D., powiat ząbkowicki, gmina Z. Ś., obręb Z. (powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej 1,23 ha, powierzchnia użytkowana rolniczo 1,23 ha) i do działki ewidencyjnej nr 247/3 położonej w województwie D., powiat ząbkowicki, gmina Z. Ś., obręb Z. (powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej 0,38 ha, powierzchnia użytkowana rolniczo 0,38 ha).

W dniu 16 stycznia 2006 r. w trakcie przeprowadzanej kontroli administracyjnej krzyżowej stwierdzono, że działki ewidencyjne nr 209, 212, 247/3 zadeklarował w swoim wniosku także inny producent rolny – R. R. W dniu 16 stycznia 2006 r. wysłano do obu producentów informujące o wykrytych w sprawie nieścisłościach.

W odpowiedzi na wezwanie producent w dniu 27 stycznia 2006 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w Z. Ś. korektę do wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, w której wyzerował

powierzchnię działek rolnych B, C, D położonych na działkach ewidencyjnych nr 209, 212,247/3. Wnioskodawca oświadczył, że nie użytkował w celu rolniczym wyżej wymienionych działek w roku gospodarczym 2005.

Ponadto wskazano, przy ustalaniu jednolitej płatności obszarowej, powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w roku 2005 wynosiła 4,32 ha.

Powierzchnia, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła 0,2 ha.

Wyliczenie procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 2060 %.

W związku z tym płatność w roku bieżącym nie przysługiwała. Na producenta rolnego została także nałożona sankcja w kwocie odpowiadającej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. Kwota ta miała być potrącana z płatności pomocy, do której producent rolny był uprawniony z tytułu wniosków składanych przez niego podczas trzech lat kalendarzowych następujących po roku dokonania ustalenia.

Wysokość sankcji w okresie trzech kolejnych lat kalendarzowych wyniosła 927,00 zł,

Organ pierwszoinstancyjny wskazał, iż podstawę odmowy przyznania płatności bezpośrednich i nałożenia sankcji stanowi: art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.).

Organ I instancji także zaznaczył, że przy ustalaniu płatności uzupełniającej,

powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w roku 2005 wynosiła 4,32 ha.

Powierzchnia, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła 0,2 ha.

Wyliczenie procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w czasie kontroli administracyjnej wynosił 2060 %.

W związku z tym płatność w roku bieżącym nie przysługiwała. Na producenta rolnego została także nałożona sankcja w kwocie odpowiadającej

różnicy między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną. Kwota ta miała być potrącana z płatności pomocy, do której producent rolny był uprawniony z tytułu wniosków składanych przez niego podczas trzech lat kalendarzowych następujących po roku dokonania ustalenia.

Wysokość sankcji w okresie trzech kolejnych lat kalendarzowych wyniosła 1163,28 zł, (słownie: tysiąc sto sześćdziesiąt trzy zł dwadzieścia osiem gr).

Wobec powyższego podstawę odmowy przyznania płatności bezpośrednich i nałożenie sankcji stanowi: art. 51 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.)

Organ I instancji zaznaczył, iż M. S. zgodnie z art. 10 § 1 KPA otrzymał w dniu 6 marca 2006 r. informację o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem w sprawie, a tym samym organ administracyjny zapewnił stronie czynny udział w stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych) za rok 2005 umożliwił wypowiedzenie się stronie, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawie, Wnioskodawca skorzystał z przysługującego prawa i złożył oświadczenie, które wpłynęło do Biura Powiatowego w Z. Ś. w dniu 8 marca 2006 r.

Od powyższej decyzji M. S. złożył odwołanie, w którym podniósł, że w dniu 5 kwietnia 2005 r. kupił gospodarstwo rolne o powierzchni 4,79 ha położone w miejscowości Z. [...], gmina Z. Ś. Ponadto podał, iż byli właściciele działki w akcie notarialnym wyraźnie oświadczyli, że nie wydzierżawili nikomu wyżej wspomnianych nieruchomości. Dotychczasowy użytkownik-dzierżawca wiedział, że grunty te zmieniły właściciela pomimo tego zaorał je i częściowo obsiał. Z wyżej wymienionych względów skarżący zgodził się na użytkowanie w 2005 jego gruntów, informując jednocześnie, że będzie składał wniosek o płatności bezpośrednie do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W dniu 12 czerwca 2006 r. Zastępca Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 roku o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264., ze zm.), art. 138 § 1 ust. 1 w związku z art. 104 KPA, art. 138 w związku z art. 2 pkt 22 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r.), art. 51 w związku z art. 50 ust. 3 do 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., ze zm.), 5. art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. nr 6, poz. 40 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. Ś. z dnia 18 maja 2006 r., nr [...] odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy w pełni poparł argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji pierwszionstancyjnej.

M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję ponownie podnosząc argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Dyrektor D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł skargę do Sądu wraz z wnioskiem o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3

§ 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują i dlatego też skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora

Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia 12 września 2006 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. Ś. z dnia 18 maja 2006 r. Nr [...] odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych).

Sąd pragnie zaznaczyć, iż w dniu 6 maja 2005 r. skarżący - M. S. złożył w Biurze Powiatowym w Z. Ś. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 deklarując w tabeli nr VII (oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych, na których zadeklarowano działki rolne) i nr VIII (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych) działki ewidencyjne nr 38, 209, 212, 247/3, położone w województwie D., powiecie ząbkowickim, gminie Z. Ś., w obrębie ewidencyjnym Z., o powierzchni działek rolnych 4,32 ha.

W dniu 16 stycznia 2006 r. została przeprowadzona kontrola administracyjna krzyżowa, w wyniku której stwierdzono, że działki ewidencyjne nr 209, 212, 247/3 zadeklarował w swoim wniosku także inny producent rolny - R. R.

Do obu producentów rolnych wysłano wezwania do złożenia wyjaśnień.

Dnia 19 stycznia 2006 r. w Biurze Powiatowym M. S. złożył kopie aktów notarialnych, poświadczających jego tytuł własności do spornych działek.

W dniu 20 stycznia 2006 r. R. R. złożył oświadczenie, że w roku gospodarczym 2005 użytkował sporne działki ewidencyjne, wykonywał na nich konieczne zabiegi agrotechniczne i przedstawił listą świadków. Ponadto przestawił dowody poświadczające użytkowanie spornych działek: umowy kontraktacyjne kukurydzy, rzepaku ozimego i jęczmienia jarego oraz umowę ubezpieczenia upraw. Następnie w dniu 27 stycznia 2006 r. M. S. przedłożył oświadczenie, że w 2005 roku nie użytkował działek ewidencyjnych o numerach 209, 212, 247/3, ponieważ były one użytkowane przez osobę, która dzierżawiła sporne grunty od poprzedniego właściciela. Tego samego dnia strona złożyła korektę do wniosku, w której wycofała sporne działki ewidencyjne.

W dniu 1 marca 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego w Z. Ś. poinformował M. S. o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych) i wyznaczył termin na złożenie dodatkowych oświadczeń w wyżej wymienionej sprawie. Ponadto pouczył, że zgodnie z art. 10 § 1 KPA termin ten służy umożliwieniu stronie wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Producent rolny w dniu 7 marca 2006 r. stawił się w Biurze Powiatowym, wyjaśniając, że dnia 5 kwietnia 2005 r. kupił gospodarstwo rolne, w skład którego wchodziły sporne działki. Ze względu na to, że w chwili zakupu część gruntów obsiał już R. R., M. S. zezwolił na dalsze ich użytkowanie z zastrzeżeniem, że sam będzie składał wniosek o dopłaty bezpośrednie na w/w działki.

Sąd pragnie zaznaczyć, iż podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności bezpośrednich jest ustawa z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 powołanej ustawy beneficjentem płatności jest:

1. posiadacz gospodarstwa rolnego, w ramach którego posiada grunty rolne (art. 2 ust.1 wyżej wymienionej ustawy),

2. grunty te utrzymywane są w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (art. 2 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy), oraz

3. łączna powierzchnia działek rolnych, które kwalifikują się do objęcia płatnościami jest nie mniejsza niż 1 ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,10 ha (art. 2 ust. 2 w/w ustawy).

Sąd w pełni podziela pogląd organu odwoławczego, iż powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Sens płatności leży w tym, aby zrekompensować koszty, jakie zostały poniesione w związku z utrzymaniem gruntów w dobrej kulturze rolnej, bowiem istotą płatności obszarowych jest przyznanie ich osobie, która jest faktycznym użytkownikiem gruntów, która rzeczywiście je uprawia, to znaczy swobodnie decyduje, co uprawiać i dokonuje odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbiera plony.

Zdaniem Sądu zasadniczym kryterium dla organu administracji przy dokonywaniu rozstrzygnięcia było ustalenie, czy wnioskodawca w roku gospodarczym 2005 faktycznie władał przedmiotową nieruchomością nie tylko w sposób fizyczny, ale również, czy miał swobodę podejmowania decyzji, co i kiedy uprawiać na danej działce.

Z materiałów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym bezsprzecznie wynika, że skarżący - M. S. nie mógł być beneficjentem płatności bezpośrednich w ramach zadeklarowanych przez siebie działek rolnych na spornych dziełkach ewidencyjnych, ponieważ, jak sam oświadczył w dniu 27 stycznia 2006 r., nie użytkował ich w roku gospodarczym 2005.

Odmowa płatności Panu M. S. nastąpiła na podstawie art. 138 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców, który stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica miedzy zadeklarowanym, a ustalonym obszarem przekracza 50% wyznaczonego obszaru, rolnikowi odmawia się przyznania pomocy w przedmiotowym roku, a ponadto jest on wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii od kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Taka kwota odejmowana jest z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku, w którym wykryto tą różnicę.

Wskazać należy, iż za obszar zatwierdzony uznaje się, zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 22 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców, oznacza obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy.

Wyliczenie sankcji dotyczącej jednolitej płatności obszarowej JPO, dokonano w sposób następujący :

Powierzchnia zadeklarowana 4,32 ha

Powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej 0,20 ha Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną 4,12 ha Zawyżenie powierzchni wynosi 2060,00%

Wysokość sankcji: 4,12 x 225 zł = 927.00 zł.

Zgodnie z treścią przepisu art. 51 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 769/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników stanowi, że jeżeli dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia i różnica ta przekracza 50% rolnikowi w przedmiotowym roku odmawia się przyznania pomocy, jak również będzie on wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5.

Kwota ta podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, o których mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy.

Wyliczenie sankcji dotyczącej uzupełniającej płatności obszarowej UPO wyliczono w sposób następujący:

Powierzchnia zadeklarowana 4,32 ha

Powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej 0,20 ha

Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną 4,12 ha

Zawyżenie powierzchni wynosi 2060,00%

Wysokość sankcji: 4,12 x 282,35 zł = 1163.28 zł.

Wysokość sankcji, zdaniem Sądu została naliczona właściwie.

Ponadto podkreślenia przez Sąd wymaga, że powierzchnię działek rolnych,

użytkowanych rolniczo oraz rodzaj uprawy deklaruje z własnej inicjatywy producent rolny i własnoręcznym podpisem na ostatniej stronie wniosku potwierdza prawdziwość danych, tym samym na nim spoczywa obowiązek podania danych zgodnych ze stanem faktycznym.

W przedmiotowej sprawie skarżący własnoręcznym podpisem na ostatniej stronie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2005 potwierdził, że znane są jemu zasady przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Zasady te, między innymi określają kary za przekroczenie deklaracji oraz uściślają, komu przysługują płatności bezpośrednie.

W prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej - Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zobowiązana była do wyjaśnienia, kto użytkuje działki rolne objęte dwoma lub większą ilością wniosków. Organ ten nie rozstrzyga natomiast sporu bezprawnego użytkowania działek ewidencyjnych. Sprawy te mogą być wyłącznie przedmiotem roszczeń o charakterze cywilnoprawnym, dochodzonych przed sądami powszechnymi. Sąd w pełni zgadza się z opinią wyrażoną przez organ administracyjny w zaskarżonej decyzji, iż powyższe kwestie nie mają wpływu na ocenę uprawnienia do uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Wobec powyższego zarzut podniesiony przez M. S. , że ARiMR nie zweryfikowała uprawnienia do płatności jest bezpodstawny, ponieważ ponad wszelką wątpliwość ustalono, że skarżący nie użytkował spornych działek w okresie od jesieni 2004 r. do jesieni 2005 r.

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów prawa, w związku z czym organ drugoinstancyjny słusznie utrzymał, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 138 § 1 ust. 1 KPA w mocy decyzję z dnia 18 maja 2006 r.

Wobec powyższego Sąd w pełni podziela rozstrzygnięcie podjęte przez organ II instancji.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie wykazała, aby postanowienie to naruszało obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia i nie ma prawa oceniania jego pod innymi względami.

Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżone jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania go ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej.

W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.