Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SAB/Bd 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 116 poz 1206
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
article: art. 58 i art. 59
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 01 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Roberta Andrzeja K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego uzupełnienia 1. oddala skargę w części dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" 2. zobowiązuje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w terminie dwóch miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego wyroku 3. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. na rzecz skarżącego Roberta Andrzeja K. kwotę 50 zł (słownie: pięćdziesiąt) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2005r. do Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wpłynął wniosek Roberta Andrzeja K. w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych".

Z powodu braków wniosku, wezwano stronę do uzupełnienia w terminie 14 dniu pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia. W wyznaczonym terminie wnioskodawca dokonał częściowego uzupełnienia i złożył dokumenty potwierdzające wystąpienie do właściwych instytucji o stosowne zaświadczenia.

Wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie wszystkich braków, pismem z dnia [...] 2006 r. Kierownik Biura Obsługi Wniosków Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. poinformował stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia [...] 2006 r. strona złożyła zażalenie nazwane "odwołaniem" skierowane do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że opóźnienie w złożeniu wymaganych dokumentów wynosiło tylko kilka dni, a ponadto wystąpił on z wnioskami do stosownych organów celem otrzymania niezbędnych dokumentów, których w wyznaczonym czasie nie był w stanie dostarczyć.

Pismem z dnia [...] 2006 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. podtrzymał stanowisko Kierownika Biura Obsługi Wniosków Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wyjaśniając, iż w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, opóźnienie w złożeniu wymaganych dokumentów może wyłącznie skutkować pozostawieniem sprawy bez rozpatrzenia. Organ powołał się na przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2004r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" (Dz. U. Nr 270, poz. 2684 ze zm.) – zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie składania i wzoru wniosku o dofinansowanie - na podstawie którego w przypadku, gdy braki nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, wówczas instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpatrzenia. Organ podał, że w przypadku przedstawienia udokumentowanego i przekonywującego uzasadnienia braku możliwości dokonania koniecznych uzupełnień dokumentów, możliwe jest uzupełnienie wniosku w terminie późniejszym, pod warunkiem dołożenia należytej staranności w bezzwłocznym dostarczeniu dokumentów. Zdaniem organu nie ma podstaw do "przywrócenia wniosku do ponownej oceny".

Na powyższe pismo strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 26 marca 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 328/07 odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Sąd podał, że pismo informujące wnioskodawcę o pozostawieniu jego wniosku bez rozpatrzenia nie jest decyzją administracyjną, a zatem nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie Sąd wskazał, że odrzucenie skargi nie oznacza pozbawienia możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów państwowych. Sąd stwierdził, że w takim przypadku wnioskodawcy przysługuje skarga na bezczynność organów administracji.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2007 r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. w związku z pozostawieniem bez rozpoznania wniosku złożonego w ramach projektu "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ nie zastosował przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), co czyni przeprowadzone postępowanie wadliwym i ma istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w szczególności pominął zawartą w art. 9 tej ustawy zasadę udzielania przez organ administracji publicznej informacji faktycznej i prawnej.

W ocenie strony, organ prowadził postępowanie w oparciu o akty prawne, które nie zostały opublikowane i nie były publicznie dostępne.

Skarżący podniósł, że w rozmowie z pracownikiem organu wnosił o przedłużenie terminu do uzupełnienia brakujących dokumentów, przedstawił dokumenty świadczące o tym, iż złożył do odpowiednich instytucji wnioski o wydanie stosownych zaświadczeń. W odpowiedzi poinformowano go, że złożone dokumenty w pełni usprawiedliwiają zwłokę w uzupełnieniu braków formalnych. Nie wyznaczono jednakże żadnego konkretnego, dodatkowego terminu.

Zaznaczył, że gdyby został przez organ rzetelnie poinformowany o obowiązkach i terminach ich dopełnienia, a także o konsekwencjach uchybienia tym terminom, pomimo trudnej sytuacji osobistej - konieczność wyjazdu za granicę w celach służbowych - starałby się dostarczyć dokumenty wcześniej, prosząc o to osoby trzecie.

Wskazał, że po otrzymaniu pisma organu I instancji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, odbył telefoniczną rozmowę z pracownikiem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Odział Regionalny w T. prowadzącym jego sprawę, w celu wyjaśnienia przyczyny nierozpatrzenia wniosku. Uzyskał informację, że około 60% wniosków nie rozpatruje się z powodu uchybienia terminom.

Podkreślił, że organ nie miał żadnych podstaw do nierozpatrzenia wniosku, bowiem skarżący udzielił wszelkich niezbędnych wyjaśnień, pozostawił w aktach sprawy potwierdzenia o wystąpieniu do stosownych instytucji o wystawienie żądanych zaświadczeń, a co najistotniejsze uzyskał zgodę na dostarczenie dokumentów po terminie. Jego zdaniem, organ z własnej winy nie wyznaczył żadnego dodatkowego terminu, wprowadzając stronę w błąd. Aktualnie wszystkie braki zostały uzupełnione i nie ma przeszkód do wydania merytorycznej decyzji w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu organ wskazał, że nieuzupełnienie w terminie braków złożonego przez skarżącego wniosku powoduje pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie nie mają zastosowania procedury określone przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ podał, że na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206) tworzone są m. in. sektorowe programy operacyjne współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych, natomiast przyznawanie pomocy w ramach tych programów, w tym dotyczących inwestycji w gospodarstwach rolnych następuje w oparciu o umowy cywilno-prawne. Realizacja programu w zakresie działania, w którym skarżący złożył wniosek jest przyznawana na podstawie zawieranej umowy cywilno-prawnej, nie zaś w trybie postępowania administracyjnego. Zatem organ za bezzasadny uznał zarzut niezastosowania w prowadzonym postępowaniu wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ podniósł, że wbrew twierdzeniom skarżącego, wszystkie akty prawne dotyczące działania, w którym złożył on wniosek były w sposób przewidziany prawem publikowane i publicznie dostępne. Ponadto, Oddział Regionalny w T. w latach 2004-2006 przeprowadził szereg szkoleń dla rolników omawiając zasady przyznawania pomocy finansowej w poszczególnych działaniach. Takie szkolenia prowadziły także ośrodki doradztwa rolnego i izby rolnicze na terenie województwa. Zatem za nieprawdopodobne przyjął twierdzenie skarżącego, że nie miał on sposobności zapoznania się z przepisami dotyczącymi przyznawania pomocy rolnikom. W ocenie organu skarżący nie dopełnił ze swojej strony zwykłej staranności wymaganej dla tego rodzaju sprawy.

Za bezzasadny organ uznał również zarzut, że wniosek nie został merytorycznie rozpatrzony w wyniku bezczynności Dyrektora Oddziału Regionalnego. W tej mierze postępowanie było prowadzone zgodnie z przepisami i w trybie ustalonym odpowiednimi przepisami zostało zakończone.

Organ zaznaczył, że nie miał możliwości prawnych do przedłużenia terminu do uzupełnienia brakujących dokumentów tym bardziej, że wnioskodawca nie wnosił o to i nie dopełnił podstawowych wymogów staranności. W konsekwencji koniecznym stało się zakończenie postępowania.

Organ podał, że w odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wyjaśnił skarżącemu, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach, po przedstawieniu na piśmie przekonywującego uzasadnienia braku możliwości dokonania uzupełnienia w terminie, wyjątkowo jest możliwe uzupełnienie takiego wniosku po terminie pod warunkiem dołożenia staranności w bezzwłocznym dostarczeniu wymaganych dokumentów. W tym jednak przypadku skarżący nie spełnił tego wymogu. Skarżący uzyskał wymagane dokumenty w dniach 5 i 8 czerwca 2006 r., natomiast wysłał je do Oddziału Agencji w T. dopiero w dniu 23 czerwca 2006 r.

Organ za nieprzekonywujące uznał wyjaśnienia skarżącego, że został on wprowadzony w błąd przez pracowników Agencji, a nadto musiał wyjechać za granicę. Stwierdził, że rzeczą powszechną jest załatwienie spraw poprzez pełnomocników, tym bardziej w przypadku wyjazdu za granicę, natomiast skarżący nie podał żadnego dowodu na wprowadzenie go w błąd przez pracowników Agencji. Stwierdzenie to organ przyjął jako próbę przerzucenia własnej nieodpowiedzialności na podmiot przyznający dopłaty.

Zdaniem organu, w sprawie podjęto wszelkie prawem przewidziane działania, przeprowadzono stosowne postępowanie i zgodnie z obowiązującymi przepisami wydano wnioskodawcy pisemną informację o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Pismo kończące postępowanie zawierało wszelkie wymagane prawem elementy tzn. nie miało charakteru decyzji lub postanowienia, natomiast miało charakter zewnętrzny, tj. było skierowane do indywidualnego podmiotu zewnętrznego, niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi oraz miało charakter publiczno-prawny, bowiem dotyczyło realizowanego przez organ zakresu zadań publiczno-prawnych.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy przeprowadzonej w dniu 01 sierpnia 2007 r. skarżący sprecyzował i rozszerzył skargę stwierdzając, że dotychczasowa skarga na bezczynność zawiera w sobie także kwestię nierozpoznania przez organy jego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, zawartego w odwołaniu od decyzji z dnia 31 lipca 2006 r. Wniósł o zobowiązanie organu do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych".

Pełnomocnik organu - w przedmiocie rozszerzenia skargi w zakresie bezczynności na rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu - nie wniósł o udzielenie terminu celem oświadczenia się, pozostawiając rozstrzygnięcie w tej kwestii do uznania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w części zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do podniesionej w odpowiedzi na skargę argumentacji organu, że w niniejszej sprawie wykluczone jest stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206) przyznawanie pomocy w ramach m. in. programu "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" następuje w oparciu o umowy cywilnoprawne.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007r. (sygn. akt II GPS 3/06, publ. ONSAiWSA z 2007r. nr 3, poz. 59 ) wyrażono pogląd, iż "brak jest dostatecznych podstaw do wykluczenia rozwiązania polegającego na tym, że także w przypadkach, gdy podstawą do korzystania z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych jest umowa o dofinansowanie projektów, przed zawarciem umowy przewidziane jest, z woli ustawodawcy, wydanie decyzji albo wydanie innego aktu lub dokonanie czynności o charakterze administracyjnym." Sąd stwierdził, że w sytuacji, gdy wniosek jest prawidłowo wypełniony i zawiera wszystkie wymagane załączniki, jednakże zostanie oceniony negatywnie ze względów merytorycznych, wówczas odrzucenie wniosku następuje w formie decyzji administracyjnej. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny przyznał, że zawarcie umowy cywilnej poprzedzone jest etapem o charakterze administracyjnym, do którego niewątpliwie mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z tym należy stwierdzić, że w sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji w pełni uzasadnione jest rozpatrzenie, czy w przedmiotowej sprawie doszło do bezczynności organu.

Z instytucją bezczynności organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.

Ocenić zatem należy, czy skarga na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. jest zasadna: 1) w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych"; 2) w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie.

I. Odnośnie pozostawienia wniosku bez rozpoznania skarżący uważa, że wymieniony organ był obowiązany wydać decyzję w sprawie.

Należy zauważyć, że skarga na bezczynność organu administracji państwowej polegająca na niewydaniu decyzji administracyjnej jest uzasadniona wówczas, gdy przepisy prawa zobowiązują ten organ do załatwienia danej sprawy w formie decyzji.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący złożył wniosek o dofinansowanie w dniu [...] 2005r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego w Tu. Pismem z dnia 25 maja 2006r. (doręczonym w dniu 26 maja 2006r.) organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie brakujących załączników i złożenie wyjaśnień w przedmiocie różnicy powierzchni gospodarstwa rolnego wynikającej z zaświadczenia organu gminy, a danymi z aktów notarialnych. Termin na uzupełnienie braków upłynął [...] 2006r. (włącznie). Nie budzi wątpliwości, że skarżący w nakreślonym terminie nie uzupełnił wniosku o wszystkie wymagane dokumenty. Uczynił to dopiero dnia [...] 2006r. nadając stosowną przesyłkę poleconą w placówce pocztowej. Na podstawie § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2004r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania Inwestycje w gospodarstwach rolnych", w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników, instytucja wdrażająca wzywa, w formie pisemnej, wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania (§ 10 ust. 1). W przypadku niedotrzymania terminu, instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę (§ 10 ust. 2).

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że w pełni uzasadnione jest stanowisko, zgodnie z którym należało pozostawić wniosek skarżącego bez rozpoznania, bowiem – pomimo doręczenia prawidłowego wezwania – wniosek nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie .

Organ administracji publicznej ma prawo i obowiązek wydać decyzję administracyjną wyłącznie wówczas, gdy przepis prawa upoważnia go do władczego rozstrzygania. Przywołany przepis prawa nie nakłada obowiązku wydania decyzji, lecz zobowiązuje do zawiadomienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Sąd w tut. składzie w pełni podziela pogląd przywołany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 26 marca 2007r., sygn. akt IV S.A./Wa 328/07, zgodnie z którym pozostawienie podania bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia, lecz jest czynnością o charakterze materialno- technicznym. Przyjęcie, że braki co do wymagań formalnych nie zostały usunięte, powoduje pozostawienie żądania bez rozpoznania – bezskuteczność podania, co oznacza, że nie wywołuje ono skutku prawnego wszczęcia postępowania, zatem postępowanie w jego przedmiocie nie jest prowadzone. Wniosek pozostawia się bez rozpoznania nie tylko wówczas, gdy braki nie zostaną uzupełnione, ale i wtedy gdy uzupełnienie ich nastąpiło, jednak niezgodnie z wymaganiami organu określonymi w wezwaniu (wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2000r., sygn. akt I SAB 133/99, nr 191358; wyrok NSA z dnia 5 września 2000r., sygn akt I SA 1233/99, Lex nr 55761).

W konsekwencji należy stwierdzić, że wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków w terminie 14-dniowym, Dyrektor Oddziału Agencji w T. nie miał podstaw do rozstrzygania sprawy w formie decyzji.

W związku z powyższym tut. Sąd nie znalazł podstawy do uwzględnienia skargi w części dotyczącej pozostawieniu wniosku bez rozpoznania i wydania orzeczenia zobowiązującego organ celny do wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie.

II. Skarga natomiast zasługuje na uwzględnienie w tej części, w której organ nie rozpatrzył wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Nie budzi wątpliwości, że termin wynikający z § 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie jest terminem procesowym. Czynność dokonana po tym terminie jest czynnością bezskuteczną. Do tego terminu zastosowanie mają zatem przepisy regulujące instytucję przywrócenia terminu określoną w art. 58 i 59 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 tego Kodeksu "W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy." O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie (art. 59).

Sąd zauważa, że skarżący w piśmie nazwanym "odwołaniem" z dnia 31 lipca 2006r. skierowanym do Prezesa ARiMR w Warszawie zawarł również wniosek o przywrócenie terminu formułując go następująco "Proszę o pozytywne rozpatrzenia mojego odwołania i przywrócenie wniosku do rozpatrzenia". Po czym w dalszej części wyjaśnił przyczyny niedochowania terminu powołując się na takie okoliczności, jak np. niemożność dostarczenia zaświadczeń w terminie 14-dniowym, brak prawidłowej informacji od pracownika Oddziału. Przywołana treść pozwala stwierdzić, że wnioskodawca w sposób dostateczny wyraził wolę w zakresie złożenia wniosku o przywrócenie terminu 14-dniowego wyznaczonego do uzupełnienia braków. Pismo powyższe otrzymał Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. w dniu [...] 2006r. (pieczęć i data wpływu na piśmie). Organ zatem obowiązany był go rozpatrzyć i wydać stosowne postanowienie. Zauważyć należy, że organ wyższego stopnia rozpatrywał zarzuty podniesione w ww. piśmie nazwanym "odwołaniem" z dnia [...] 2006r., a tym samym była mu znana także treść żądania w zakresie przywrócenia terminu (nazwanego przez wnioskodawcę "przywróceniem wniosku"). Organ wyższego stopnia rozpatrując w dniu [...] 2006r. zarzuty podniesione w ww. piśmie nazwanym "odwołaniem" miał zatem wiedzę o wniosku złożonym o przywrócenie terminu i jego niezałatwieniu przez organ niższego stopnia. Co więcej organ ten nie tylko, że nie zobowiązał organu niższego stopnia (zgodnie z właściwością) do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu, ale poczynił wywody mające uzasadnić odmowę "przywrócenia wniosku do ponownej oceny". Również treść skargi z dnia [...] 2007r. (otrzymana przez Prezesa ARiMR) nie pozostawiała żadnych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu nie został załatwiony i ta okoliczność była organowi II instancji znana.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że nadal pozostaje do rozpatrzenia przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T., wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę nie przesądza, czy wniosek o przywrócenie 14-dniowego terminu jest zasadny, czy też nie zasługuje na uwzględnienie, lecz stwierdza wyłącznie, iż podlega on rozpatrzeniu przez organ.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, iż brak było przesłanek do uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w związku z tym należało ją oddalić w tej części - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Jednocześnie na podstawie art. 149 tej ustawy Sąd uwzględnił skargę na bezczynność organu w części dotyczącej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie.

O kosztach Sąd rozstrzygnął stosownie do art. 206 ww. ustawy.