Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 913/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego

2012r., znak [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po

rozpatrzeniu odwołania P. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...]

września 2011 r., znak: [...], odmawiającej stwierdzenia na jego

wniosek nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia

[...] lipca 2001 r.,Nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i

udzielającej [...] sp z o.o. pozwolenia na budowę: sieci wodociągowej wraz z

kablem sterowniczym od odwiertów, położonych w [...]do Rozlewni Wód

Mineralnych "[...]" w [...] na nieruchomości, położonej w [...] na

działkach o nr ewid.: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],

[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i na nieruchomości, położonej w [...]na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],

[...],[...],[...], kabla zasilającego na nieruchomości, położonej w [...]na

działkach o nr ewid.: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],

[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i na nieruchomości, położonej w [...] na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],

[...],[...], uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do

ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że P.

S. jest aktualnie właścicielem działki o nr ewid. [...] w [...]objętej m.in. ww

decyzją pozwolenia na budowę. Zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym,

jeżeli postępowanie nieważnościowe zostało wszczęte na żądanie strony, to zakres

wszczęcia tego postępowania musi odpowiadać interesowi prawnemu wnioskodawcy,

czyli decyzja wydana w tym postępowaniu może dotyczyć kwestionowanej decyzji tylko

w tej części, w której odnosi się ona do interesu prawnego składającego wniosek o

stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na granice zgłoszonego żądania strony,

(wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2006r., sygn. akt II OSK

364/05). Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca

2001 r., Nr [...], dotyczy inwestycji liniowej, takie ograniczenie zakresu

postępowania jest niezbędne. Interes prawny wnioskodawcy – P. S., wynika z

jego tytułu własności do działki o nr ewid. [...] w [...] (księga wieczysta,

prowadzona w Sądzie Rejonowym w [...] o nr KW: [...]), na

której zaprojektowano części przedmiotowej inwestycji. Kontrolą w postępowaniu

nieważnościowym, powinna być objęta tylko ta część decyzji pozwolenia na budowę.

Tymczasem, Wojewoda [...] wszczął postępowanie, w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji w zakresie obejmującym część inwestycji, położonej na działce o

nr ewid. [...] w [...], a następnie decyzją odmówił stwierdzenia nieważności całości

decyzji Burmistrza.

Organ drugiej instancji stwierdził ponadto, że z uzasadnienia decyzji Wojewody

[...] nie wynika, aby zbadał kontrolowaną w postępowaniu

nieważnościowym decyzje pod kątem wszystkich przesłanek nieważnościowych

opisanych w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. Badanie takie winno znaleźć odzwierciedlenie

w uzasadnieniu decyzji do czego obliguje art. 107, art. 8 k.p.a., wyrażający zasadę

pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz art. 7 i 77 k.p.a.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w świetle ww. wskazań

zachodzi konieczność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania

sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ponieważ

przeprowadzenie postępowania nieważnościowego i wydanie decyzji merytorycznej

doprowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa

w art. 15 k.p.a.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie, wniosła [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Zaskarżonej decyzji

zarzuciła naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. polegające na i uchyleniu decyzji organu I

Instancji, która nie była dotknięta wadami pozwalającymi na uznanie, ze wydana

została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres

sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ponadto, zarzuciła nie

przeprowadzenie przez organ II instancji wnioskowanego dowodu z akt sprawy cywilnej

Sądu Rejonowego w [...] o sygn.. akt [...], co pozwoliło by organowi II

instancji ustalić zgodny z prawem stan własności działki nr [...], a gdyby to

postępowanie nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, wymagałoby

zawieszenia niniejszego postępowania.

Zdaniem skarżącego Wojewoda [...] w postępowaniu I Instancyjnym

dokonał prawidłowej i całościowej oceny braku przesłanek do stwierdzenia nieważności

decyzji. Prawidłowo w szczególności ustalił, że w dacie wydawania pozwolenia na

budowę dysponentem prawnym działki o numerze ew. [...] był Burmistrz Miasta i

Gminy [...], który wydając pozytywną decyzję o pozwoleniu na budowę udzielił

zgody Inwestorowi [...] spółka z o.o. na inwestycję zgodnie z obowiązującym

prawem. Wnioskodawca, ani jego poprzednicy prawni w czasie wydawania decyzji o

pozwoleniu na budowę nie był właścicielem działki [...] w [...], a więc w tamtym

postępowaniu nie mogło dojść do jakiegokolwiek naruszenia interesu prawnego

wnioskodawcy. Nie doszło także do naruszenia interesu prawnego żadnej innej strony

postępowania w przedmiocie wy dania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1

ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002

r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod

względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów

obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa, zapadła z naruszeniem

art. 138 § 2 k.p.a.

Przepis art. 138 § 2 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może uchylić

zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi

pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów

postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej

rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności

należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W świetle wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek, Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał podstaw do uchylenia kontrolowanej decyzji

organ pierwszej instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego

rozpoznania. Merytoryczne rozpoznanie sprawy w jej całokształcie nie spowodowałoby

naruszenia zasady wynikającej z przepisu art. 15 k.p.a.

Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego określona w

art. 15 k.p.a. polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa organy tej

samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zakres

rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczony pod

względem podmiotowym i przedmiotowym w zakresie w jakim to uczynił przed nim

organ pierwszej instancji.

W ocenie Sądu, w sytuacji kiedy kontroli w postępowaniu nieważnościowym

organ pierwszej instancji poddał całą decyzję pozwolenia na budowę, a organ drugiej

instancji widzi potrzebę ograniczenia tej kontroli do części rozstrzygnięcia zawartego w

tej decyzji, to może dokonać tego bez uszczerbku dla poszanowania zasady

wynikającej z przepisu art. 15 k.p.a. W tym zakresie, miał możliwość orzeczenia

zgodnie z przepisem art. 138 § 1 k.p.a.

O zasadności rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, nie może

stanowić także pogląd organ II instancji o tym, że z uzasadnienia organ pierwszej

instancji nie wynika to, że zbadał decyzje kontrolowaną w postępowaniu

nieważnościowym z punktu widzenia wszystkich przesłanek nieważnościowych, o jakich

mowa w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. Taka teza jest nie wystarczająca, gdy organ

drugiej instancji nie wskazał choćby na realną potrzeba rozważenia, którejś z tych

przesłanek w kontekście decyzji kontrolowanej w postepowanai nieważnościowym.

W kontekście zarzutu zawartego w skardze, Sąd stwierdza, że stan prawny

nieruchomości określa aktualny wpis w prowadzonej dla niej księdze wieczystej. Na

jego ocenę nie mają wpływu postępowania sądowe do czasu zmiany na ich podstawie

wpisów w księdze wieczystej.

Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze powyższe

wskazania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1

lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.)