Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 20/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 54 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Grzegorz Dudar, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 lutego 2008 r. sprawy ze skargi K. - Spółki z o.o. w B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na poczet zaległego podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. Oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r., Nr [...], Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B. dokonał "K." Sp. z o.o. w B. P. (w dalszej części uzasadnienia przywołanej jako "Spółka") zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług wynikającej z deklaracji VAT-7 za luty 2007 r. z [...] marca 2007 r., w kwocie [...] zł na zaległy podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r., określony w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] października 2005 r., tj. na należność główną oraz na odsetki za zwłokę. Przy czym odsetki za zwłokę naliczone zostały od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia wpłaty, tj. od [...] kwietnia 2001 r. do [...] marca 2007 r., z uwzględnieniem okresu wyłączenia ich naliczania od [...] stycznia 2006 r. do [...] października 2006 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem z [...] listopada 2007 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 76b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia przywoływanej w skrócie "O.p.", przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Stosownie natomiast do art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Organ stwierdził przy tym, że w sprawie mamy do czynienia z nadwyżką podatku od towarów i usług za luty 2007 r. w kwocie [...] zł wykazaną do zwrotu, a z drugiej z zaległością w tym podatku za 2001 r., określoną w decyzji organu pierwszej instancji, która jest wymagalna i podlega wykonaniu. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził także, że w omawianej sprawie należało ustalić, czy zachodzą okoliczności wymienione w art. 54 § 2 w związku z 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p. i dodał, że nie naliczanie odsetek za zwłokę nie występuje w sytuacji, gdy do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się Strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. Oczywistym jest, że przyczynieniem się strony, w rozumieniu niniejszego przepisu, nie mogą być działania w ramach wykonywania przyznanych jej w postępowaniu praw. Natomiast w drugim przypadku należy przyjąć, że chodzi o przyczyny niezależne nie tylko od organu prowadzącego postępowanie, ale od organów podatkowych w ogóle.

Organ podniósł, że z uwagi na nie zachowanie dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy przez organ odwoławczy oraz brak przesłanek określonych

w art. 54 § 2 O.p., odstąpiono od naliczania odsetek za zwłokę za okres od następnego dnia od upływu terminu do załatwienia odwołania, tj. od [...] stycznia 2006 r. do dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi Strony, tj. do [...] października 2006 r.

W dalszej części uzasadnienia Dyrektor Izby Skarbowej analizował sprawę pod kątem wystąpienia przesłanki z art. 54 § 1 pkt 7 w zw. z art. 54 § 2 O.p. Wskazał, że postępowanie podatkowe w stosunku do Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. zostało wszczęte [...] sierpnia 2003 r., zaś decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] grudnia 2004 r. Nr [...] została skutecznie doręczona pełnomocnikowi [...] grudnia 2004 r., a więc z uchybieniem 3 miesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Niemniej jednak w ocenie organu opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził, iż do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się Strona, za czym przemawia okoliczność złożenia przez Spółkę wniosku o przeprowadzenie dowodu o lakonicznej treści, wymagającego doprecyzowania i wielokrotnie przez Spółkę uzupełnianego, tym bardziej, iż Strona umocowała do działania w swoim imieniu profesjonalnych pełnomocników, tj. adwokata i radcę prawnego.

Również w postępowaniu przeprowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, po uchyleniu przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji organu

pierwszej instancji z [...] grudnia 2004 r., organ odwoławczy rozpoznający sprawę w niniejszym postępowaniu, nie dostrzegł przyczyn opóźnienia uzależnionych od organu podatkowego. Wskazał przy tym na okoliczności związane z ponowieniem przez Spółkę wniosku o przesłuchanie świadków i związane z tym następstwa dla toczącego się postępowania.

Organ odwoławczy podkreślił, iż organ podatkowy umożliwił Stronie czynny udział w prowadzonym postępowaniu. Wnioski dowodowe przedstawiane przez Spółkę były w przeważającej części uwzględnione przez organ podatkowy, by Strona mogła dowieść swoich racji, chociaż jak wynika z akt sprawy, nie wpłynęły one na rozstrzygnięcie. Zapewnienie Spółce czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu spowodowało, iż każdy nowy wniosek o przeprowadzenie dowodu wymagał zawiadomienia Spółki o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej nie ulega wątpliwości, iż opóźnienia w wydaniu decyzji powstały z przyczyn niezależnych od organu podatkowego, a w niektórych przypadkach zawiniła Spółka składając wnioski dowodowe, które wymagały doprecyzowania, a w rezultacie nie wpłynęły na wysokość wymiaru podatku za rok 2001.

Nie godząc się z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej

z [...] listopada 2007 r., Spółka wywiodła do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, wnosząc o uchylenie w całości wskazanego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. Skarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1. przepisów art. 54 § 1 pkt 7 oraz art. 54 § 2 O.p., poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie i uznanie, iż przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość naliczania odsetek za zwłokę w związku z długotrwałym prowadzeniem postępowania w l instancji przez organ kontroli skarbowej,

2. przepisów postępowania tj. art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 O.p., poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez nie zebranie i rozpatrzenie w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p., poprzez nienależyte wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Spółki w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z okoliczności wymienionych w art. 54 § 2 O.p., który przewiduje możliwość wyłączenia stosowania art. 54 § 1 pkt 7O.p., jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. Ponadto pełnomocnik Spółki podnosił, iż Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B. w nieuzasadniony sposób kwestionuje prawidłowość prowadzenia postępowania dowodowego przez Spółkę i sugeruje, iż było to wyłącznie celowe działanie mające na celu wydłużenie prowadzonego postępowania podatkowego. Z taką oceną pełnomocnik Strony się nie zgodził, przede wszystkim z uwagi na brzmienie art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jednakże w ocenie autora skargi w orzecznictwie i piśmiennictwie wielokrotnie podkreślano, iż ciężar związany z zebraniem wszelkich dowodów mających wpływ na prawidłowość podejmowanego w danej sprawie rozstrzygnięcia spoczywa nie tylko na organie podatkowym, ale również na podatniku. Również art. 180 § 1 O.p. stwierdza, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zdaniem Strony, organy podatkowe obu instancji uznały, iż

w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do nie naliczania odsetek za zwłokę

w związku z przewlekłością postępowania odwoławczego. Taka ocena stanu sprawy - pomimo, iż oczywiście słuszna i prawidłowa - świadczy o różnorakiej ocenie identycznych sytuacji związanych z prowadzeniem postępowania dowodowego przez organy obu instancji, w kontekście wystąpienia przyczyn niezależnych od organu, skutkujących ewentualnym nie naliczaniem odsetek za zwłokę, co godzi

w postanowienia art. 121 § 1 O.p.

W ocenie pełnomocnika Strony, prowadzenie postępowania podatkowego

i przeprowadzanie istotnych dla sprawy dowodów - w sposób zaproponowany przez podatnika, jednakże przyjęty i zaakceptowany przez organ podatkowy - nie mogą być rozpatrywane w kategorii "przyczyn niezależnych od organu załatwiającego sprawę". Działania Spółki związane ze składaniem istotnych wniosków dowodowych i ich przeprowadzaniem były w pełni uzasadnione, a w konsekwencji nie mogą być one rozpatrywane w kategorii "przyczynienia się", czy też "winy" strony w przewlekłości prowadzonego postępowania w rozumieniu art. 54 § 2 O.p. Nie są "przyczynieniem się" strony, w rozumieniu niniejszego przepisu, jej działania w ramach wykonywania przyznanych jej w postępowaniu praw.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uwzględnienie skargi może nastąpić w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miałoby ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części powoływanej w skrócie p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia którejś z wymienionych przesłanek uchylenia decyzji.

Poza sporem pozostaje okoliczność istnienia zaległości podatkowej (decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] października 2005 r., Nr [...] określająca podatek dochodowy od osób prawnych w innej wysokości niż zadeklarowana przez Spółkę w zeznaniu rocznym). Bezspornie również Spółka w dniu [...] marca 2007 r. złożyła deklarację VAT-7 za luty 2007 r. z wykazaną nadwyżką podatku naliczonego nad należnym.

Spór między stronami ujawnił się natomiast na tle oceny wystąpienia przesłanek wynikających z art. 54 § 2 O.p. w zw. z art. 54 § 1 pkt 7 O.p., uzasadniających odstąpienie przez organ od naliczenia odsetek, co ma wpływ na sposób dokonania rozliczenia nadwyżki w podatku od towarów i usług wykazanej przez Spółkę do zwrotu za miesiąc luty 2007 r. na poczet zaległości podatkowej

w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r.

Zgodnie z art. 76a O.p., który stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku (patrz art. 76b O.p.), w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 O.p. stosuje się odpowiednio. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1 O.p., następuje przy tym z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku (patrz art. 76b zdanie drugie O.p.).

Przepis art. 62 § 1 reguluje sposób i kolejność zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej i stanowi, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Zgodnie natomiast z art. 55 § 2 O.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Bezpośredni związek ze sposobem zaliczenia dokonanej wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma art. 54 § 1 O.p., regulujący przypadki nie naliczania odsetek za zwłokę. W realiach niniejszej sprawy w orbicie zainteresowania organów znalazły się przesłanki wymienione w art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p., które analizowane były także w kontekście normy prawnej zawartej w art. 54 § 2 O.p. Wynikiem dokonanych przez organy ustaleń, a niekwestionowanych przez Spółkę, było nie naliczenie odsetek za zwłokę za okres od [...] stycznia 2006 r. do

[...] października 2006 r., z uwagi na nie zachowanie dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy przez organ odwoławczy oraz brak przesłanek określonych

w art. 54 § 2 O.p. Jak już wyżej zaakcentowano spór skupił się natomiast na kanwie przesłanki z art. 54 § 1 pkt 7 w zw. z art. 54 § 2 O.p.

W myśl art. 54 § 1 pkt 7 O.p., odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepisu tego nie stosuje się jednakże, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu (vide: art. 54 § 2 O.p.)

Niewątpliwie przepis ów ma dyscyplinować organy i przeciwdziałać

w przedłużaniu prowadzonych przez nie postępowań. Uregulowanie art. 54 § 2 O.p. wyłącza jednakże stosowanie art. 54 § 1 pkt 7 O.p. w określonych wyżej przypadkach. Wystarczające jest przy tym, aby spełniona została jedna z przesłanek wyłączających zastosowanie art. 54 § 1 pkt 7 O.p. Spójnik "lub" łączący zwrot "przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel" ze sformułowaniem "opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu", pełni funkcję alternatywy rozłącznej. Zatem obydwa warunki zawarte w omawianym przepisie stanowią samodzielne przesłanki, wyłączające zastosowanie art. 54 § 1 pkt 7 O.p.

Postępowanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. zostało wszczęte [...] sierpnia 2003 r., zaś decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] grudnia 2004 r. Nr [...] została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu [...] grudnia 2004 r. Po rozpoznaniu odwołania Spółki i uchyleniu przez organ odwoławczy w dniu [...] marca 2005 r. powyższej decyzji, organ pierwszej instancji, który otrzymał akta sprawy do ponownego rozpoznania w dniu [...] maja 2005 r., wydał ponownie w dniu [...] października 2005 r. decyzję Nr [...]. Rozstrzygnięcie to doręczono skutecznie pełnomocnikowi Spółki [...] listopada 2005 r. Powyższe okoliczności są niesporne.

Dalsze rozważania determinuje charakter i sposób postępowania prowadzonego przez organy we wskazanych wyżej sprawach. Otóż postępowanie dotyczyło zakwestionowanych przez organy kosztów uzyskania przychodów Spółki

w postaci wydatków z tytułu usług marketingowych nabytych od firm zagranicznych. Natomiast przy tego rodzaju usługach, to podatnik ma obowiązek wykazać, że takie usługi w rzeczywistości zostały wykonane przez podmiot, na rzecz którego został poniesiony wydatek oraz że wydatek ten był obiektywnie związany z osiągniętym lub nawet zamierzonym przychodem (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego

z 18 sierpnia 2004 r., sygn. akt FSK 356/04, opubl. w LEX nr 133956 oraz

z 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 870/07, niepubl.). Skarżąca Spółka w toku postępowania dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r., realizując swoje uprawnienia, składała wnioski dowodowe o przesłuchanie świadków. Jako, że wnioskowani świadkowie byli narodowości rosyjskiej, organ skarbowy zwrócił się do Ministerstwa Finansów z prośbą o ustalenie pożądanych informacji dotyczących wskazanych przez Spółkę jej kontrahentów. W toku wspomnianego postępowania, organy zwracały się również do Ministerstwa Finansów z prośbą o ustalenie, czy firmy wskazane przez Spółkę jako kontrahenci z siedzibą w USA prowadziły w stosownym okresie działalność gospodarczą i dokonywały sprzedaży usług na rzecz Spółki "K.".

Sąd pragnie zwrócić uwagę, że to głównie z powodu oczekiwania na odpowiedź w w/w kwestiach, nastąpiło wydłużenie prowadzonego wobec Spółki postępowania. Opóźnienie w wydaniu decyzji przez organ I instancji powstało jednak z przyczyn niezależnych od organu. Organ nie miał wpływu na powstałe opóźnienie. Oczekiwanie na informacje było ze wszech miar pożądane z uwagi na fakt, że przedstawiały one istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ w każdym przypadku informował stronę, że w przewidywanym terminie postępowanie nie może być zakończone i wskazywał nowy przewidywany termin jego zakończenia. Nie można zatem uznać, że się długi czas prowadzenia postępowania i opóźnienie

w wydaniu decyzji nastąpiło z przyczyn zależnych od organu. Należy zgodzić się z autorem skargi, że Spółka działała w ramach wykonywania przyznanych jej

w postępowaniu uprawnień. Z drugiej jednak strony aktywność dowodowa Spółki nie przyniosła podatnikowi pożądanego efektu. Na uwagę zasługuje przy tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 23 stycznia 2007 r. w sprawie sygn. akt I SA/Bk 429/06, potwierdził zgodność z prawem rozstrzygnięcia organów w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. Skarga kasacyjna od tego wyroku została natomiast oddalona przez NSA wyrokiem z 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 870/07.

Powyższe okoliczności dają w ocenie Sądu podstawę do przyjęcia, że wydanie przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r., i jej doręczenie podatnikowi po upływie 3 miesięcy od wszczęcia postępowania, nie daje podstaw do wyłączenia okresu od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji od naliczania odsetek za zwłokę, albowiem wystąpiła jedna z przesłanek zawartych w art. 54 § 2 O.p., tj. opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. W świetle powyższego należało uznać, że organy wykazały, że opóźnienie w wydaniu wobec Spółki decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r., powstało z przyczyn niezależnych od organu, co jest wystarczającą przesłanką do niestosowania art. 54 § 1 pkt 7 O.p, w niniejszej sprawie.

W myśl art. 120 O.p. organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza między innymi, że organ rozpoznając sprawę może podejmować takie rozstrzygnięcia, na jakie zezwalają mu obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego. W ocenie Sądu organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepisy art. 54 § 1 pkt 3 i 7 w zw. z art. 54 § 2 O.p. Organ przeanalizował ewentualne zaistnienie przesłanek zawartych w tych uregulowaniach, powodujących obowiązek nie naliczania odsetek za zwłokę. Materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami wyrażonym w art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Jego ocena nie przejawia znamion dowolności. Wnioski wyciągnięte przez organ są logiczne, a wywody prowadzące do podjętego rozstrzygnięcia spójne. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołania, wyjaśniając podstawy prawne rozstrzygnięcia i przesłanki, którymi kierował się przy wydawaniu rozstrzygnięcia. Nie naruszono, zatem art. 120, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i 210 § 4 O.p.

Pozbawiony podstaw jest również zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p. Wbrew twierdzeniom autora skargi, organ nie dokonał odmiennej oceny identycznych sytuacji związanych z prowadzeniem postępowania przez organy obu instancji, w kontekście wystąpienia warunków skutkujących ewentualnym nie naliczeniem odsetek za zwłokę. W ocenie Sądu przedstawione sytuacje nie były tożsame. Jedna z nich, co wyżej już zaakcentowano, dotyczyło postępowania odwoławczego. W tym przypadku organ uznał, że spełnione zostały warunki do nie naliczania odsetek za zwłokę, z uwagi na nie zachowanie dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy przez organ odwoławczy z przyczyn uzależnionych od organu. Druga sytuacja dotyczyła natomiast postępowania przed organem I instancji. Organ rozstrzygający w niniejszej sprawie badał, czy opóźnienie w wydaniu decyzji przez organ I instancji w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. nastąpiło z przyczyn nienależnych od organu lub z przyczyn leżących po stronie podatnika.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.