Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2319/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta m. [...] z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit c) w związku z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit a) i b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, z późn. zm.), cofnięto p. C. S. licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką – pojazdem samochodowym marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].

Odwołanie od decyzji złożył zainteresowany. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. SKO powołując się na art. 105 ustawy o transporcie drogowym, ochronę praw nabytych, uznało, iż p. S. posiada uprawnienia do udzielenia licencji.

Ponownie rozpatrując wniosek Prezydent m. [...] decyzją z dnia [...] września 2004r. wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit c) w związku z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym cofnął p. C. S. posiadaną licencję.

W uzasadnieniu decyzji przypomniano, że zainteresowany złożył w dniu [...] marca 2003r. wniosek o udzielenie mu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Ponieważ przedsiębiorca nie spełniał warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) powołanej wyżej ustawy, tj. w dniu składania wniosku nie mógł wylegitymować się posiadaniem pięcioletniej praktyki w wykonywaniu zawodu taksówkarza, licencja nr [...] została mu udzielona warunkowo, po złożeniu przez niego pisemnego oświadczenia z dnia [...] marca 2003r., w którym:

- zobowiązał się do dostarczenia do dnia [...] grudnia 2003r. zaświadczenia stwierdzającego ukończenie przez niego szkolenia i zdanie egzaminu z zakresu transportu drogowego taksówką,

- oświadczył, że został powiadomiony, iż niedostarczenie powyższego zaświadczenia w ustalonym terminie spowoduje wszczęcie postępowania o cofnięcie udzielonej mu warunkowo licencji.

Zgodnie z przepisami obowiązującej od dnia 1 stycznia 2002r. ustawy o transporcie drogowym wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania przez przedsiębiorcę – taksówkarza licencji. Licencja jest udzielana na wniosek przedsiębiorcy, po spełnieniu przez niego wymogów określonych w art. 6 ust. 1 ustawy. Wymieniona ustawa w art. 103 przewidziała dla przedsiębiorców prowadzących do dnia jej wejścia w życie działalność przewozową na podstawie zezwoleń dwuletni okres przejściowy na dostosowanie się do nowych przepisów, w którym – pod rygorem wygaśnięcia dotychczasowych uprawnień – musieli oni uzyskać licencję. Zgodnie z powyższym taksówkarze wykonujący już transport drogowy taksówką i chcący go kontynuować po roku 2003 musieli w tym okresie wystąpić z wnioskiem o udzielenie licencji. Przedsiębiorcom, którzy po dniu 1 stycznia 2002 r. złożyli wnioski o wymianę uprawnień, a nie spełnili wymogów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy o transporcie drogowym, tj.:

- nie wykazali się zaświadczeniem potwierdzającym posiadanie przez nich liczonej na dzień złożenia wniosku pięcioletniej praktyki w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką, przy czym przerwa w wykonywaniu tego transportu z przyczyn zależnych od nich nie mogła być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy, lub

- nie posiadali zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem,

licencja była wydawana warunkowo.

Warunkiem odebrania licencji przez przedsiębiorcę, który nie posiadał w dniu składania wniosku pięcioletniej praktyki w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką, było złożenie pisemnego oświadczenia, w którym zobowiązywał się do dostarczenia organowi wydającemu licencję w terminie do [...] grudnia 2003r. zaświadczenia stwierdzającego ukończenie szkolenia oraz zdanie egzaminu z zakresu omawianego transportu, a także oświadczenia, że został powiadomiony, iż niedostarczenie tego zaświadczenia spowoduje wszczęcie postępowania o cofnięcie udzielonej mu warunkowo licencji w trybie art. 15 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o transporcie drogowym.

W związku z nie wywiązywaniem się przedsiębiorcy z przyjętego zobowiązania, w dniu [...] września 2003r. zostało skierowane do niego przypomnienie-ostrzeżenie, w którym ponownie został powiadomiony, że w przypadku nie dostarczenia w terminie do dnia [...] grudnia 2003r. wymaganego zaświadczenia – zostanie mu cofnięta licencja nr [...]. Zainteresowany w odpowiedzi naww. pismo nadesłał kserokopię Zaświadczenia o ukończeniu kursu Przewoźnika Publicznego Transportu Drogowego z dnia [...] maja 1984r. oraz kserokopię zaświadczenia zdania przez niego egzaminu z zakresu przepisów o ruchu drogowym oraz budowy, obsługi i techniki prowadzenia pojazdów samochodowych z dnia [...] czerwca 1984r. Zdaniem organu zaświadczenie to nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 7 lutego 2002r. w sprawie programu szkolenia, wzoru zaświadczenia oraz wysokości opłat za szkolenie i egzaminowanie w zakresie transportu drogowego taksówką (Dz. U. Nr 12, poz. 118), bowiem obejmuje zagadnienia i przepisy prawne sprzed blisko dwudziestu lat.

Przedłożone zaświadczenie z ukończenia Kursu Przewoźnika Publicznego transportu drogowego z 1984r. oraz świadectwa z egzaminu, z tego samego roku, jako certyfikatu kompetencji zawodowych w zakresie transportu drogowego osób w oparciu o art. 105 ustawy o transporcie drogowym nie może mieć zastosowania. Przepis ten ma zastosowanie do osób wykonujących krajowy zarobkowy przewóz osób, które wykonywały go na podstawie przepisów rozdziału 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób (dz. U. Nr 141, poz. 942 z późn. zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 2000r. w sprawie szkolenia i egzaminowania osób ubiegających się o zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi (Dz. U. Nr 45, poz. 529). W stosunku do przedsiębiorców wykonujących przewozy osób taksówkami osobowymi obowiązywały przepisy zawarte w rozdziale 3 powyższej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ustawy oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 5 marca 1998r. w sprawie dokumentów niezbędnych do udzielenia zezwoleń na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób taksówkami osobowymi oraz treści i wzoru zezwolenia (Dz. U. Nr 34, poz. 194). Przepisy te określały spełnienie innych wymogów do uzyskania zezwolenia na przewóz osób taksówką, m. in. przedstawienie świadectwa kwalifikacji.

Naruszenie przez przedsiębiorcę warunków wykonywania działalności określonych w przepisach powołanej ustawy stanowiło podstawę do wszczęcia postępowania o cofnięcie udzielonej mu warunkowo licencji [...] na wykonywanie transportu drogowego osób taksówką – pojazdem samochodowym marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].

Uznano w związku z tym, że w rozpatrywanym przypadku kierowca, któremu licencja na wykonywanie transportu drogowego została udzielona warunkowo, nie wywiązując się z przyjętego zobowiązania i nie dostarczając do Urzędu m. [...] wymaganych dokumentów, w sposób oczywisty i świadomy narusza przepisy ustawy o transporcie drogowym co uzasadnia cofnięcie mu licencji.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył zainteresowany wnosząc o jej uchylenie w całości podnosząc, iż została wydana w sprzeczności z prawomocną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2004r.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005r., Nr [...], utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy i uwarunkowań prawnych wynikających z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, z późn. zm.) przypomniano, że posiadanie zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem lub wykazanie się co najmniej 5-cioletnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu stanowią przesłanki konieczne – w myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy o transporcie drogowym – do uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówka osobową. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał się posiadaniem zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem. Przepis art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym zobowiązuje organ do cofnięcia posiadanej licencji, jeżeli jej posiadacz nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa. Przepis art. 105 cytowanej ustawy nie dotyczy skarżącego. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. S. (dalej jako skarżący) wnosząc o jej uchylenie. Podnosił, iż ukończył w 1984 roku kurs w Zakładzie Doskonalenia Zawodowego z zakresu przewoźnika publicznego oraz egzamin na koncesję Taxi osobowe. Na podstawie tych dokumentów uzyskał koncesję, działalność na podstawie koncesji prowadzi nieprzerwanie od lipca 1984 roku. Zarzucał decyzji SKO naruszenie zasady zachowania praw nabytych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] wniosło o jej oddalenie podnosząc, że w skardze nie podniesiono żadnych nowych okoliczności a przepis art. 105 ustawy o transporcie drogowym nie dotyczy przewozu osób taksówkami osobowymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] września 2004r., którą cofnięto skarżącemu licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką.

W podstawie prawnej decyzji organu I instancji powołano m.in. art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit c) w związku z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Pierwszy z przywołanych przepisów ma charakter kompetencyjny; wynika zeń, że udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej, której wydanie w rozpatrywanym przypadku należy do właściwości Prezydenta m. [...]. Natomiast drugi z powołanych wyżej przepisów stwierdza, że licencję cofa się, tzn. właściwy organ ma obowiązek ją cofnąć, jeżeli jej posiadacz: a) nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego. Jak wynika z akt sprawy, przy określeniu wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego organy orzekające odniosły się do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy. W myśl tego przepisu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli m.in. posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzone zdanym egzaminem, lub wykaże się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu tego transportu nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od przedsiębiorcy.

Skarżący ubiegał się o licencję nie wykazując 5-letniej praktyki w zakresie wykonywania transportu, dopiero w skardze i na rozprawie podnosił, iż wykonuje zawód taksówkarza nieprzerwanie od wielu lat, przed organem tego faktu nie podnosił, czego dowodem jest złożone, wraz z wnioskiem o udzielenie licencji, zobowiązanie o przedłożeniu stosownego zaświadczenia.

Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy o transporcie drogowym) udziela się przedsiębiorcy (przedsiębiorcy – kierowcy), który obok spełnienia innych warunków określonych w ustawie posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzone zdanym egzaminem. W rozpatrywanym przypadku kierowca nie mógł wylegitymować się posiadaniem zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem pomimo podpisanego zobowiązania dostarczenia go do końca 2003 roku.

Skarżący ubiegał się o licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką w okresie przejściowym (w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy o transporcie drogowym), organ wydał mu licencję warunkowo, po złożeniu oświadczenia, iż niedostarczenie powyższego zaświadczenia w ustalonym terminie spowoduje wszczęcie postępowania o cofnięcie udzielonej mu warunkowo licencji.

Skarżący warunku nie spełnił i nie dostarczył żądanego dokumentu. Powoływanie się na dokumenty z 1984 roku nie mogło być skuteczne. W dacie składania wniosku o udzielenie licencji obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie programu szkolenia, wzoru zaświadczenia oraz wysokości opłat za szkolenie i egzaminowanie w zakresie transportu drogowego taksówką (Dz. U. Nr 12, poz. 118) i przedłożone dokumenty nie spełniały wymogów tam wskazanych.

Należy bowiem zauważyć, że celem powołanego wyżej przepisu art. 6 ustawy o transporcie drogowym jest określenie warunków, którym musi odpowiadać kierowca ubiegający się o uzyskanie licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Warunki te określone są precyzyjnie i ostro – tak, aby umożliwić udzielenie licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką tylko osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje moralne i zawodowe. Przepisy te powinny być interpretowane i wykonywane ściśle.

Przepis art. 105 ustawy o transporcie drogowym, w myśl którego świadectwo potwierdzające zdanie egzaminu z zakresu wykonywania krajowego zarobkowego przewozu osób wydane na podstawie dotychczasowych przepisów o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób staje się z mocy certyfikatem kompetencji zawodowych w zakresie krajowego transportu drogowego osób, nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy, dotyczy osób przedsiębiorców wykonujących krajowy zarobkowy transport drogowy przewozu osób (nie taksówką).

Sąd nie dopatrzył się również w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów postępowania, a zwłaszcza art. 7, 8 oraz 77 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik tego postępowania.

W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie ar. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.