Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 710/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61 a § 1, art. 61
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej J. S. kwotę 340 zł /słownie: trzysta czterdzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 710/12

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi J. S. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako SKO lub Kolegium) z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne p.n.: stacja paliw płynnych i gazowych z wiatą, pawilonem handlowym na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/33, 1085/32, 1085/23, 1092 wraz z przyłączami: wodociągowy na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/33, 1085/32, 1085/23, 1092; eNN kablowy na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/33, 1085/32, 1085/23, 1092, 1396/10, 1084/66, 1084/54, 1084/63, 1085/54, 1085/51, 1085/48, 1085/47; kanalizacji sanitarnej na działkach nr 1090/1,1090/2, 1085/33, 1085/32, 1085/23, 1092, kanalizacji deszczowej na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/33 ,1085/32, 1085/23, 1092, 253/1, 254/9; telekomunikacyjny na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/33, 1085/32, 1085/23, 1092, 1085/54, 1085/51, 1085/48, 1085/47; przebudowa sieci wodociągowej kolidującej z inwestycją na działkach nr 1090/1, 1090/2, 085/33, 1085/32, 1085/23, 1092, 1085/48, 253/1, 254/9, 261 zabezpieczenie istniejących kabli telekomunikacyjnych na działce 253/1 w obr. [...], położonych przy

Al. W. w R. w granicach określonych na załączniku graficznym do decyzji dla W. G.

W podstawie prawnej postanowienia organ powołał przepis

art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Prezydent Miasta [...] po rozpatrzeniu wniosku W. G. - decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] ustalił warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne p.n.: stacja paliw płynnych i gazowych z wiatą, pawilonem handlowym, szczegółowo opisane na wstępie.

Od tej decyzji odwołanie wnieśli D. W., J. Ś., M. i K. Ś., K. P., S. i G. P., M. i Z. Z. oraz J. i J. S. – działający przez radcę prawnego H. O.

We wspólnym z J. S. odwołaniu J. S., reprezentowana przez ww. radcę prawnego złożyła wniosek o jego zawieszenie wskazując na konieczność uprzedniego rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 786/10 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

SKO po rozpatrzeniu w/w wniosku J. S. postanowieniem z dnia z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...].

W uzasadnieniu wyjaśniło, że stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy jest osoba składająca wniosek, a nadto stroną jest właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej wnioskiem, który został złożony przez osobę niemającą tytułu prawnego do nieruchomości. Kolegium naprowadziło,

że tożsame zasady, co do wyznaczania kręgu stron postępowania obowiązują

w postępowaniu o zawieszenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

W świetle powyższych wywodów stwierdziło, że J. S. nie zalicza się do żadnej z kategorii stron, a z wypisu z rejestru gruntów wynika, że nie jest ona właścicielem działki nr ewid. 1396/1. W takiej sytuacji Kolegium uznało, że żądanie wniesione przez J. S., niebędącą stroną powoduje, że postępowanie w przedmiotowej sprawie nie może być wszczęte, a organ jest zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. S., reprezentowana przez radcę prawnego wniosła ponownie wniosek o zawieszenie postępowania. Nie zgodziła się z wydanym postanowieniem i podniosła, że uwzględnienie skargi kasacyjnej może spowodować nawet nieważność postępowania zawisłego przed Kolegium. Nadto zarzuciła, że nieprzyznanie jej statusu strony jest bezzasadne, gdyż razem z mężem nie posiadają rozdzielności majątkowej i wspólnie zamieszkują w przedmiotowej nieruchomości.

SKO postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., opisanym na wstępie utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu przychyliło się do stanowiska zawartego w poprzedzającym je postanowieniu, a sprowadzającego się do konkluzji, że J. S. nie zalicza się do kręgu stron. Dodało, że z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż właścicielem działki nr ewid. 1396/1 jest J. S., co powoduje, że wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego pochodzi od osoby, która nie ma tytułu prawnego do sąsiedniej nieruchomości.

W skardze na to postanowienie J. S. wniosła o zmianę jego oraz poprzedzającego go postanowienia, poprzez zawieszenie postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Jednocześnie wniosła o potwierdzenie skarżącej prawa strony w postępowaniu oraz o zasądzenie kosztów postępowania skargowego z uwzględnieniem kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła postanowieniu niewłaściwą wykładnię. W uzasadnieniu nie podzieliła poglądu, że w konkretnym przypadku nie zachodziły przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podniosła, że skoro planowana inwestycja wymaga raportu oddziaływania na środowisko, zatem rozstrzygniecie kwestii objętej skargą kasacyjną staje się zagadnieniem prejudycjalnym.

Ponadto wskazała, że z mężem J. S. pozostają we wspólności majątkowej, a część nieruchomości w formie budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej podlegała odbiorowi technicznemu po zawarciu związku małżeńskiego, małżonkowie wspólnie w nim zamieszkują, gospodarują i czynią nakłady na nieruchomość.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że pomimo części zarzutów skargi odnoszących się wprost do odmowy zawieszenia postępowania, skarga dotyczy postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Po rozpatrzeniu sprawy w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż w niej podniesione.

Poza sporem pozostaje, że J. S. nie brała udziału w postępowaniu, które toczyło się w I instancji w sprawie z wniosku W. G. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji opisanej na wstępie. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych (akta główne przy sprawie II SA/Rz 709/12) wynika, że właścicielem działki sąsiadującej z planowaną inwestycją – nr 1396/1 w obr. [...] w R. jest J. S., nie ma natomiast dowodu na okoliczność, że J. S. przysługuje prawo własności lub inne prawo rzeczowe w odniesieniu do którejkolwiek sąsiedniej (w odniesieniu do planowanej inwestycji) nieruchomości.

Z akt administracyjnych wynika także, że J. S., mimo że nie była stroną postępowania, które toczyło się przed organem I instancji, złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. ustalającej warunki zabudowy, przy czym odwołanie to złożyła w jednym piśmie ze swym mężem J. S., a obydwoje małżonków reprezentuje ten sam profesjonalny pełnomocnik. W odwołaniu zawarty został wniosek o zawieszenie postępowania wobec tego, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestionowana jest legalność decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla tej samej inwestycji. Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 786/10 oddalił skargę złożoną na ostateczną decyzję w powyższym przedmiocie, a wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Odrębnym postanowieniem z tej samej daty i z tym samym numerem oddalony został przez Kolegium wniosek składających odwołanie stron o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w tym przedmiocie SKO utrzymało w mocy to postanowienie.

Jako podstawę prawną postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania SKO wskazało jedynie przepis art. 61a § 1 k.p.a., który brzmi następująco: "Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania"

Z przepisu powyższego jednoznacznie wynika, iż chodzi o żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a., a więc żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie budzi wątpliwości w świetle brzmienia całego art. 61 k.p.a., że chodzi o postępowanie administracyjne jako takie, a nie część takiego postępowania związaną z rozstrzygnięciem kwestii wpadkowych. W kontekście niniejszej sprawy chodzi więc o postępowanie odwoławcze, bo J. S., która w ocenie organów nie ma przymiotu strony, złożyła odwołanie od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. To postępowanie przed Kolegium nie zostało wywołane jedynie odwołaniem złożonym przez J. S. Odwołania złożyły bowiem także podmioty, które niewątpliwie są stronami postępowania. Stwierdzić należy, że nie ma jako takiego odrębnego postępowania administracyjnego, którego przedmiotem byłoby zawieszenie postępowania. Złożenie wniosku o zawieszenie postępowania nastąpiło w toku konkretnego postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy na etapie postępowania odwoławczego. Wniosek o zawieszenie tego postępowania nie jest więc zdaniem Sądu żądaniem, o którym mowa w art. 61 k.p.a., do którego odsyła przepis art. 61a § 1 k.p.a.. Organ powinien zatem ocenić legitymację osoby wnoszącej odwołanie, a nie rozpoznać jej wniosek formalny, zresztą tożsamy z wnioskiem innych osób mających niewątpliwie przymiot strony. W ocenie Sądu SKO wydając zaskarżone postanowienie naruszyło więc wyżej wskazane przepisy postępowania w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie SKO z dnia [...] lutego 2012 r. błędnie i bezpodstawnie zostało oparte na podstawie prawnej, która nie ma do niego nawet odpowiedniego (przez art. 140 k.p.a.) zastosowania z tego powodu, iż wniosek o zawieszenie konkretnego postępowania administracyjnego nie wszczyna nowego postępowania "w przedmiocie zawieszenia postępowania" lecz jest rozpoznawany w toku tego postępowania, które się toczy.

Dlatego należało wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Kolegium na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutów skargi trzeba stwierdzić, iż z wyżej przedstawionych powodów ocena interesu prawnego skarżącej w ramach tej sprawy, która zawisła przez Sądem byłaby przedwczesna i nieuprawniona. Nie jest więc Sąd uprawniony do formalnego potwierdzenia statusu strony w ramach rozpoznania skargi na takie postanowienie.

Stwierdzić także wypada, iż przepisy P.p.s.a. nie dają Sądowi możliwości zmiany zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia i zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2011 r.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składają się wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego stosowne do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). W aktach nie było natomiast dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – złożono tylko potwierdzoną "za zgodność z oryginałem" kopię pełnomocnictwa, które obejmuje szerszy zakres niż postępowanie przed tut. Sądem.