Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 817/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 52 §1, §3, art 3§2 pkt 4a, art 58 §1pkt 6 , §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w B działając w imieniu Ministra Finansów, w dniu [...] . wydał interpretację indywidualną Nr [...] w której stwierdził, że stanowisko P M przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości otrzymanej w drodze spadku, jest nieprawidłowe. Odpis tej interpretacji wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S doręczono wnioskodawcy w dniu [...] P Mi w dniu [...] (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S skargę na opisaną powyżej interpretację indywidualną.

Odpowiadając na skargę, skarżony organ podatkowy wskazał, że pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonej interpretacji w sprawie nie wniesiono wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W tym stanie sprawy, pismem z dnia [...] r. wezwano P M do wykazania, czy przed wniesieniem ww. skargi do Sądu wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie skarżący został pouczony, że nieudzielenie odpowiedzi w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie jego skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...]W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu [...][r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), P M skierował do Sądu pismo, w którym wskazał, że (cyt.) "w załączeniu przesyłam żądane pismo, które wysłano z opóźnieniem. Jednocześnie wnoszę o niewyznaczanie rozprawy do czasu otrzymania odpowiedzi od Dyrektora Izby Skarbowej w B (...)". Do pisma tego skarżący dołączył pismo opatrzone datą [...]r. i tytułem "Wezwanie do usunięcia prawa".

Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...]Sąd zobowiązał skarżącego do jednoznacznego podania, w jakiej dacie pismo z dnia[...]. zostało nadane do właściwego organu podatkowego, oraz do przedłożenia dowodów potwierdzających ten fakt (np. dowodu nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Ponownie pouczono skarżącego, że odpowiedzi na wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma Sądu, pod rygorem odrzucenia jego skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie zaś do treści § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z kolei, w myśl art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu

- w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Z powyższego wynika zatem, że wniesienie skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, tj. akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, jest dopuszczalne jedynie po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi zostać wniesione w terminie czternastu dni od dnia, w którym doręczono skarżącemu tę interpretację indywidualną.

Skarga, wniesiona do sądu bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przepis ten nakazuje bowiem odrzucenie skargi, jeżeli wniesienie jej jest niedopuszczalne z innych przyczyn.

Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący przed złożeniem skargi do Sądu nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 52 § 3 P.p.s.a. W aktach sprawy brak jest bowiem dokumentu potwierdzającego, że w terminie 14 dni od daty otrzymania interpretacji indywidualnej wezwał on właściwy organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać przy tym należy, że zmiany powyższej oceny nie mógł spowodować fakt, iż, odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący w dniu [...]r. przysłał pismo opatrzone datą [...]i zatytułowane "Wezwanie do usunięcia prawa". Nadsyłając to pismo, skarżący wskazał bowiem jednocześnie, że pismo to (cyt.) "wysłano z opóźnieniem". Ponadto, zobowiązany przez Sąd do jednoznacznego podania daty nadania pisma do właściwego organu podatkowego oraz do przedłożenia dowodów potwierdzających ten fakt, skarżący uchylił się od udzielenia odpowiedzi.

W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.