Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 655/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247, art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] w przedmiocie przyznania emerytury p o s t a n a w i a: oddalić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

T. B. pismem z dnia [...] (uzupełnionym następnie pismem procesowym z dnia [...] – data wpływu do Biura Podawczego Sądu) wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] , znak: [...] w przedmiocie przyznania emerytury.

W treści skargi T. B. podniosła, że domaga się między innymi:

- wypłacenia emerytury faktycznie wypracowanej,

- odsetek za okres oczekiwania na emeryturę,

- zwrotu niepotrzebnie wpłaconych składek emerytalno-rentowych do ZUS-u podczas pracy za granicą w wysokości 12.448.63 zł i do Urzędu Pracy w O. w wysokości około 2.000 zł,

- zaliczenia do stażu pracy całości rzeczywiście przepracowanego w Szkole Polskiej na [...], tj. okresu 3 lat i 10 miesięcy,

- sprawdzenia, czy emerytura naliczona we wrześniu 2004 r. nie byłaby wyższa od emerytury przyznanej skarżącej w maju 2005 r.

Jednocześnie T. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, złożonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni oświadczyła, że źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.082,21 zł miesięcznie. T. B. nie wykazała jakichkolwiek oszczędności, a jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 33 m ².

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd, nie negując trudnej sytuacji finansowej skarżącej uznał, że w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Wskazać jednak należy, że w doktrynie i orzecznictwie przyjęto, iż zastosowanie powołanego wyżej przepisu dopuszczalne jest wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie. Potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a zachodzi zatem przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a.

Tego rodzaju sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie. Przedmiotem skargi T. B. jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] w przedmiocie przyznania emerytury, od której, stosownie do pouczenia zawartego w treści decyzji, przysługiwało odwołanie za pośrednictwem organu rentowego, do Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S., w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Powyższe pozwala przyjąć, że niniejsza sprawa nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych.

Z tych względów, na podstawie art. 247 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec należało jak na wstępie.