Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 697/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 8 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Winiarski Sędziowie: NSA Przemysław Dumana NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.) Protokolant: Monika Adamus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie restrukturyzacji zaległości podatkowych, oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., odmówił zmiany decyzji z dnia [...] r. nr [...] o warunkach restrukturyzacji, poprzez objęcie restrukturyzacją kwoty [...] zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 r.

Jako podstawę wydania decyzji wskazano art. 207 i art. 253a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) i art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm.).

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji, wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje a wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy (tj. do dnia 15 listopada 2002 r.). Wskazano dalej, iż w myśl art. 13 tej ustawy, wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego winien zawierać zgłoszenie należności, o których mowa w art. 6.

Następnie organ podatkowy przypomniał, iż pismem z dnia [...] r. A. P. zwrócił się o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym należności z tytułu:

- podatku VAT za okres od 10/2001 do 05/2002 r. w kwocie [...] zł,

- zryczałtowanego podatku dochodowego za okres od 01/2002 do 05/2002 r. w kwocie [...] zł.

Zgodnie więc z zakresem wniosku, w dniu [...] r. wydana została decyzja o warunkach restrukturyzacji nr [...], w której ustalone zostały restrukturyzowane należności z wskazanych wyżej podatków.

Pismem z dnia [...] r. A. P. wniósł o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym ponadto kwoty [...] zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wynikającego z zeznania PIT-28 za rok 2000 (złożonego w Urzędzie Skarbowym w dniu [...] r.). W swoim piśmie wskazał o na konieczność zmiany decyzji o warunkach restrukturyzacji wobec nie ujęcia powyższej zaległości w pierwotnym wniosku z dnia [...] r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ podatkowy pierwszej instancji powołał się w pierwszej kolejności na treść art. 253a Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał – jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.

Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego podkreślił, iż w myśl przytoczonego wcześniej art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji – termin do zgłoszenia zaległości do restrukturyzacji upłynął w dniu [...] r. W tym terminie, podatnik nie wnosił o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 r., a wniosek strony o objęcie tych zaległości postępowaniem restrukturyzacyjnym wpłynął w dniu [...] r., a więc po upływie wyżej wymienionego terminu.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik (wraz z pełnomocnikiem) stwierdził, iż wcześniej nie dysponował kompletem dowodów wpłat zaległości podatkowych, toteż dokonał "uzgodnień salda z działem księgowym Urzędu Skarbowego". Ponadto wyraził przekonanie, iż przepisy ustawy o restrukturyzacji, przenoszą na organ podatkowy obowiązek wykazania wielkości zaległości, pozostawiając podatnikowi jedynie inicjatywę w określeniu rodzaju zadłużenia.

Decyzją z dnia [...] r. ([...]) Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, podzielając zasadność odmowy dokonania zmiany decyzji o warunkach restrukturyzacji z dnia [...] r. o nr [...] wobec treści art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.

Polemizując z zarzutami odwołania organ odwoławczy dodatkowo wyjaśnił, iż oddłużenie w trybie ustawy restrukturyzacyjnej nosi cechy odpłatnego zwolnienia z długu (umorzenie w zamian za uiszczenie opłaty restrukturyzacyjnej liczonej udziałem w całości tego długu – reguły 15%). Zatem, w ocenie organu, to wnioskodawca był uprawniony do dokonania wyboru według swojego uznania, które należności i w jakiej kwocie zamierza zrestrukturyzować z należności znanych na dzień [...] r.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził nadto, iż w niniejszej sprawie nie zachodziły przeszkody do tego, aby wnioskodawca zgłosił zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2000 r. do zrestrukturyzowania – lecz takiej woli nie wyraził. Wyjaśnił dalej, iż organ restrukturyzacyjny nie miał prawa obejmować "z urzędu" restrukturyzacją należności, których wnioskodawca nie zgłosił, gdyż wiązałoby to się z podjęciem za stronę decyzji finansowej o uiszczeniu opłaty restrukturyzacyjnej. Takiego zaś zakresu uprawnień organ restrukturyzacyjny nie posiadał.

Decyzję tę pełnomocnik skarżącego zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia wraz poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. nr [...].

Uzasadniając swoje stanowisko powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu, wskazując, iż podatnik nie uzyskał wcześniej informacji od "odpowiednich służb organu prowadzącego restrukturyzację o fakcie nie objęcia tego zobowiązania". Utrzymywał, iż przedsiębiorca był zobowiązany jedynie do zgłoszenia rodzajów zobowiązań, a nie ich wielkości (gdyż to tylko organ podatkowy potrafi wyliczyć kwotę podlegającą karencji, redukcji czy restrukturyzacji).

Zdaniem strony skarżącej wniosek o objęcie restrukturyzacją kwoty [...] zł (wraz z odsetkami) nie stanowił "nowego wniosku", a jedynie wskazanie dla organu, że postępowaniem restrukturyzacyjnym nie zostały objęte wszystkie należności podatnika.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izba Skarbowa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organów podatkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia odnotować, że zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270.), Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrola ta – co nader istotne – dotyczy oznaczonych rozstrzygnięć organów administracji publicznej, w tym w szczególności decyzji oraz niektórych postanowień. Zakres kontroli wyznacza zatem przedmiot dokonanego rozstrzygnięcia. W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięciem tym jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie dokonania zmiany decyzji z dnia [...] r. o warunkach restrukturyzacji.

Tylko zatem ta decyzja, nie zaś wcześniejsze rozstrzygnięcia zapadłe w sprawie, było przedmiotem dokonanej przez Sąd kontroli pod względem zgodności z prawem.

Odnosząc się z kolei do meritum sprawy należy wyraźnie stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza, zdaniem Sądu, obowiązującego prawa.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynikało, że wniosek skarżącego z dnia [...] r. o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym należności podatkowych z tytułu podatku VAT za okres od 10/2001 do 05/2002 r. w kwocie [...] zł i zryczałtowanego podatku dochodowego za okres od 01/2002 do 05/2002 r. w kwocie [...] zł został uwzględniony i prowadzone postępowanie restrukturyzacyjne zakończone zostało decyzją z dnia [...] r. nr [...] o warunkach restrukturyzacji, którą objęto w całości zaległości wskazane przez stronę. Decyzja ta, wobec nie złożenia przez podatnika odwołania, stała się ostateczna.

Z kolei, w dniu [...] r., skarżący złożył kolejny wniosek, z którego treści wynikało jego żądanie objęcia postępowaniem restrukturyzacyjnym również kwoty [...] zł, należnej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 r.

Przy rozpoznaniu tego wniosku prawidłowo więc organy podatkowe odwołały się do brzmienia przepisu art. 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm.). Z jego treści wynika bowiem, iż do restrukturyzacji stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie należności wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1 (§ 1), chyba że ustawa stanowi inaczej. Skoro cytowana wyżej ustawa o restrukturyzacji nie zawiera regulacji prawnych dotyczących uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych, koniecznym było zastosowanie art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, iż decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.

Niewątpliwie, takim przepisem jest art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji, określający termin do zgłoszenia zaległości do restrukturyzacji – który upłynął w dniu [...] r.

Powyższe oznacza, że skarżący nie może skutecznie domagać się zmiany decyzji o warunkach restrukturyzacji z dnia [...] r., gdyż nie wnosił (w ustawowym terminie) o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 r. Z pierwszego pisma skarżącego (opatrzonego datą [...] r.) jak i z wniosku w sprawie restrukturyzacji (z dnia [...]) wynika jednoznacznie, iż domagał się objęcia postępowaniem restrukturyzacyjnym jedynie podatku VAT od 10/2001 do 05/2002 (w kwocie [...] zł) i "ryczałtu" od 01 do 05/2002 (w kwocie [...]). Tym samym twierdzenia strony skarżącej, iż pierwotnie jedynie wstępnie określono rodzaje należności podatkowych do zrestrukturyzowania (a uzupełniono je wnioskiem z dnia [...] r.) nie znajdują oparcia w materiale dowodowym. Zwrócić należy także uwagę na fakt, iż wniosku określającego zakres żądania zarówno co do rodzaju podatku jak i kwoty skarżący, w toku całego postępowania restrukturyzacyjnego – już nie zmieniał.

Wyjaśnić ponadto należy, iż organ restrukturyzacyjny nie może z urzędu rozszerzać zakresu należności objętych restrukturyzacją ponad wniosek przedsiębiorcy, gdyż jedynie należności objęte wnioskiem podatnika podlegają restrukturyzacji (art. 14 i 17 ustawy o restrukturyzacji). Na organie podatkowym spoczywa natomiast obowiązek zweryfikowania kwot wskazanych przez stronę, a w konsekwencji ustalenia wysokości znanych należności podlegających restrukturyzacji.

W sumie zatem wszystkie poczynione wyżej uwagi w pełni potwierdzają ocenę, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Tylko zaś uzasadniony zarzut takiego naruszenia mógłby prowadzić do jej uchylenia.

W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) .