Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3960/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. K. i J. K. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. i J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 890/16 w sprawie ze skargi J. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 890/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r.

W skardze kasacyjnej wywiedzionej przez skarżących od ww. wyroku zawarty został wniosek o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt 889/16.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

Zawieszenie z przyczyn wymienionych w powyższym przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu. Uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne (por. postanowienia NSA z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1538/14 i II FSK 1539/14, dostępne, podobnie jak inne orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Musi on rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Jakkolwiek postępowanie inicjowane wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty pozostaje w ścisłym związku z tzw. postępowaniem wymiarowym (o charakterze tego związku traktuje np. uchwała NSA z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II FPS 5/13), to ocena wpływu wyniku postępowania wymiarowego na postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w kontekście ww. przesłanki zawieszenia postępowania musi uwzględniać fakt, że przedmiotowa zależność ma inny charakter na gruncie postępowania prowadzonego przez organy, a inny w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na obecnym etapie Sąd może ocenić zasadność uwzględnienia ustaleń jednego postępowania w drugim i poddać kontroli prawidłowość postępowania organów w tym zakresie (w przypadku NSA: o ile stosowny zarzut został zawarty w skardze kasacyjnej), jednakże nie czyni to per se postępowania wymiarowego zagadnieniem wstępnym wobec postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty - co przesądzające bowiem, Sąd jest władny ocenić każde z tych rozstrzygnięć osobno.

Z powyższych powodów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania, w konsekwencji czego postanowił oddalić wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a.