Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1246/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 899/17 postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.


UZASADNIENIE

Pismem z 9 lipca 2020 r. T. S. (dalej: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego "w sprawie rozpoznanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dnia 7 marca 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 899/17 ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...]."

Sądowi wiadomym jest z urzędu, że powyższy wyrok jest prawomocny, bowiem nie wniesiono od niego środka odwoławczego.

Skarżąca wskazała w skardze o wznowienie, że dnia 12 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem o sygn. akt II OSK 667/17 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2016 r. wydany w sprawie o sygn. akt. VII SA/Wa 2858/15 oraz zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r., znak [...] oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2014 r. o nr [...].

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 5 sierpnia 2020 r., skarżąca wskazała numer PESEL oraz nadesłała jeden odpis skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie wskazała na przesłanki, o których mowa w art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jako przyczyny, w oparciu o które wnosi o wznowienie postępowania sądowego. Ponadto wskazała datę 29 czerwca 2020 r. jako dzień w którym dowiedziała się o możliwości wznowienia postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 899/17.

Dalej w odpowiedzi na ww. wezwanie wyjaśniła, że w tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Ponadto wyjaśniła, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] maja 2020 r. znak [...] wskazał Wojewodę [...] jako organ właściwy do dalszego postępowania w sprawie wadliwej przebudowy mieszkania nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. R. w K. Podniosła również, że dnia 17 sierpnia 2016 r. wystąpiła z wnioskiem do Wojewody [...] o unieważnienie decyzji z [...] grudnia 2006 r. o nr [...], wydanej przez Prezydenta Miasta K., zatwierdzającej projekt budowlany pn. "przebudowa instalacji gazowej" i udzielającej M. T. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w mieszkaniu nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. R. w K. Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 899/17. Zaznaczyła, że wobec powyższego dnia 29 czerwca 2020 r. zwróciła się telefonicznie z pytaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie czy Wojewoda [...] jest właściwym organem i czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OSK 667/17 ze skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie WSA o sygn. akt. VII SA/Wa 2858/15 w sprawie unieważnienia decyzji PINB w K. o nr [...]mającej doprowadzić do stanu zgodnego z prawem ww. przebudowę, uprawnia do złożenia wniosku o wznowienie postępowania sądowego. Podniosła ponadto, że po otrzymaniu odpowiedzi sporządziła skargę o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania zostały określone w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a.

Wznowienia z powodu nieważności postępowania (art. 271 P.p.s.a.), można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (pkt 1) oraz jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2).

Przyczyną wznowienia postępowania może być także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 P.p.s.a.).

Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Natomiast, w sytuacji określonej w art. 272 § 1 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeśli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga o wznowienie została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

Jako podstawę wznowienia postępowania sądowego skarżąca wskazała art. 273 § 2 i § 3 P.p.s.a., odwołując się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłego w sprawie o sygn. akt II OSK 667/17, który w ocenie skarżącej dowodzi zasadności jej żądania.

Konfrontując powołaną w piśmie skarżącej podstawę wznowienia z regulacjami ustawowymi w tym zakresie należy przede wszystkim stwierdzić, że zgodnie z art. 273 § 3 zd. 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przy rozważaniu przesłanki wznowienia określonej w powołanym przepisie za aktualny uznać należy pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 (OSNC 1967, nr 11, poz. 209), iż podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia żąda strona. Orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy, a więc musi zachodzić tożsamość przedmiotu i stron postępowania. Sformułowanie zawarte w przepisie art. 273 § 3 P.p.s.a., a odnoszące się do orzeczenia "dotyczącego tej samej sprawy" oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku są te same prawa i obowiązki, dotyczące tych samych podmiotów, wynikające z określonych norm prawnych, które pomiędzy nimi były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu, którego wznowienia dotyczy skarga (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 26 marca 1999 r., sygn. akt III AO 10/99 - Lex nr 36977). Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było i należało, zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej. Pogląd ten przyjęto również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienia NSA: z 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GSK 361/05 - Lex nr 193332; z 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 983/08 - Lex nr 506014; z 22 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 535/09 - Lex nr 574194, z 4 września 2013r., sygn. akt I FSK 1424/13, Lex nr 1363475) oraz w doktrynie (vide: J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 4, Warszawa 2010, s.625 tak NSA w postanowieniu z 7 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 1052/15 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powołany przez skarżącą wyrok zapadły w sprawie o sygn. akt II OSK 667/17 powyższych wymogów nie spełnia, bowiem jak wyjaśniono już powyżej, wykryte orzeczenie musi dotyczyć tej samej sprawy. Nie chodzi w tym przypadku o takie same czy podobne sprawy, lecz o orzeczenia tożsame zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2013 r., I FSK 1424/13 LEX nr 1363475). Przedmiotem sprawy rozpoznanej ww. wyrokiem NSA była kontrola postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r., znak [...] oraz poprzedzającego go postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], dotyczącej nakazu wykonania na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane określonych robót budowlanych w lokalu nr [...] budynku wielorodzinnym przy ul. R. w K. Tymczasem sprawa rozpoznana prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 899/17, której wznowienia domaga się skarżąca, dotyczy sprawy o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] grudnia 2006 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany pn. "Przebudowa instalacji gazowej w mieszkaniu nr [...] budynku wielorodzinnego przy ul. R. w K.". Co istotne, na odmienny charakter i przedmiot tych spraw uwagę zwrócił już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 7 marca 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 899/17, wyjaśniając skarżącej brak wzajemnej korelacji pomiędzy tymi sprawami administracyjnymi.

Skarżąca jako podstawę wznowienia wskazuje ponadto treść art. 273 § 2 P.p.s.a., wobec czego Sąd zobowiązany jest wyjaśnić, że przesłanki wznowienia postępowania, o których mowa w tym przepisie mogą stanowić tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania. Przesłankę taką stanowią również wyłącznie istniejące uprzednio okoliczności faktyczne, a nie prawne, za które uznać trzeba ustalenia wynikające z powoływanego przez skarżącą wyroku NSA.

W konsekwencji, po przeanalizowaniu sprawy, Sąd nie znalazł podstaw dopuszczających wznowienie postępowania sądowego z uwagi na wskazane przesłanki z art. 273 § 2 i § 3 P.p.s.a. Tym samym, zdaniem Sądu, nie można uznać aby został zachowany także termin do wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a. Jest tak tym bardziej dlatego, że jak wynika z akt sprawy o sygn. II OSK 667/17, skarżąca wraz ze swoim pełnomocnikiem brała udział w rozprawie przed Sądem II instancji, a zatem już w dniu 12 lutego 2019 r. znana jej była treść zapadłego wyroku NSA, na który powołuje się we wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem WSA w Warszawie z 7 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 899/17.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1) sentencji postanowienia i skargę odrzucił.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.