Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 559/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 16.04.2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] – część północna.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że powyższe wezwanie doręczono w dniu 27 marca 2014 r., zaś przesyłkę wydano upoważnionemu pracownikowi firmy – T. Z. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 3 kwietnia 2014 r.

W dniu 10 kwietnia 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Skarżący stwierdził, że wezwanie zostało doręczone dozorczyni domu, która nie była uprawniona do odbioru przesyłki. Jednocześnie skarga została podpisana zgodnie ze sposobem reprezentacji, wynikającym z uchwały o powołaniu członka zarządu z dnia 3 kwietnia 2014 r. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący załączył wniosek z dnia 7 kwietnia 2014 r. o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców w związku z podjętą uchwałą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 - 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy.

Na wstępie Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie czas ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do dnia, w którym skarżący dowiedział się o doręczeniu wezwania, tj. 7 kwietnia 2014 r. (według oświadczenia strony zawartego we wniosku). Wniosek z dnia 10 kwietnia 2014 r. został zatem złożony w ustawowym terminie. Nadto, równocześnie ze złożeniem wniosku podpisano skargę.

Przechodząc do oceny kolejnej z przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu, tj. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, że kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może zatem mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1040/12).

Odnosząc powyższe kryteria do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie wysłano na adres wskazany przez stronę skarżącą, natomiast z adnotacji listonosza znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłkę wydano nie dozorcy, lecz upoważnionemu pracownikowi firmy. Do wniosku o przywrócenie terminu nie zostało dołączone jakiekolwiek oświadczenie osoby kwitującej odbiór przesyłki, mogące uprawdopodobnić argumentację skarżącego w zakresie braku uprawnienia tej osoby do odbioru korespondencji. W tych okolicznościach wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.