Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 579/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/11 odmawiające dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/11 w sprawie ze skargi Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie niewłaściwego załatwienia sprawy w związku z pismami z dnia 3 i 6 grudnia 2010 r. i innymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni postanowienia tego Sądu z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/11 w sprawie ze skargi Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie niewłaściwego załatwienia sprawy w związku z pismami z dnia 3 i 6 grudnia 2010 r. i innymi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił ww. skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W..

Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. skarżący złożył "Wezwanie o wykładnię orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/11". Powyższe wezwanie uznane zostało jako wniosek o dokonanie wykładni wskazanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni orzeczenia, albowiem sentencja orzeczenia została sformułowana w sposób jasny, niebudzący żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Natomiast kwestionowanie nierozpatrzenia całości żądania skargi oraz "rozminięcie się" z jej przedmiotem, nie mieści się w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. R. wniósł o jego uchylenie. Stwierdził, że treść orzeczenia i jego uzasadnienie są dla niego niezrozumiałe, a sentencja orzeczenia i jego uzasadnienie są wadliwe i nieprecyzyjnie sformułowane. W szczególności sentencja nie odzwierciedla całości żądania skargi, jest niejednoznaczna, niezrozumiała, nasuwa wątpliwości co do zgodności z obowiązującym prawem oraz całkowicie rozmija się z przedmiotem skargi. Skarżący wskazał, że występuje bez pełnomocnika i w związku z tym ma prawo do kompleksowego i wyczerpującego załatwienia sprawy przez organy administracyjne i sądy. Ma także prawo domagać się wykładni orzeczenia. Sąd w sprawach w zakresie udzielenia pomocy społecznej ma obowiązek ustosunkować się do złożonego wniosku o wykładnię, gdyż ustawa tak nakazuje. Skarżący zarzucił ponadto, że postępowanie administracyjne było nieprawidłowe. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozstrzygnięcie wątpliwości co do jego treści.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Możliwość dokonania wykładni orzeczenia przewiduje art. 158 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd, który wydał wyrok - odpowiednio także postanowienie i zarządzenie - może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78), ani nie może usuwać błędów merytorycznych orzeczenia, bowiem temu celowi służą środki zaskarżenia.

Potrzeba dokonania wykładni może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jeżeli zatem orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść ponadto nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 P.p.s.a., wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu.

Należy wskazać, że w piśmie z dnia 18 kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6 kwietnia 2011 r. odrzucającego jego skargę. Stwierdzić należy, że zarówno sentencja jak i uzasadnienie ww. postanowienia zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości interpretacyjnych powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku czytelnie obrazuje przyczyny odrzucenia skargi Z.R. Zasadnie również Sąd wskazał, że kwestionowanie nierozpatrzenia całości żądania oraz "rozminięcie się" z przedmiotem wniesionej skargi, nie mieści się w ramach wykładni, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie.

Bez wpływu na postanowienie odmawiające dokonania wykładni wyroku pozostają zarzuty dotyczące przebiegu postępowania administracyjnego.

W takiej sytuacji należy uznać, iż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2011 r. odmawiające dokonania wykładni postanowienia z dnia 6 kwietnia 2011 r. odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.