Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1388/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 54  par. 3 ,  art. 161  par.  1  pkt 3,  art. 201  par. 1,  art. 200,  art. 205  par. 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14  ust. 2  pkt 1 c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych i określenie jej przybliżonej kwoty p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w związku z art. 8 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) orzekł o zabezpieczeniu na majątku spółka A zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia 30 marca 2012 r. do dnia 9 sierpnia

2012 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się w [...] i określił przybliżoną wysokość kary pieniężnej na kwotę [...].

W wyniku rozpatrzenia odwołania spółki A, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 i art. 91 ustawy o grach hazardowych, utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.

Spółka A, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie art. 33, art. 121, art. 122 w zw. z art. 187, oraz art.127, art. 191, a także 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 89 ust. 1 oraz art. 90 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Spółka wniosła jednocześnie o uchylenie ww. decyzji organów celnych oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie.

W dniu 11 czerwca 2014 r. wpłynęło do akt sprawy pismo Dyrektora Izby Celnej, w którym organ, powołując się na art. 54 § 3 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że w dniu 11 czerwca 2014r. uwzględnił niniejszą skargę i wydał decyzję [...], którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą Naczelnika Urzędu Celnego. Do pisma organ dołączył decyzję z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił w całości skargę spółki A na decyzję z dnia [...] orzekającą o zabezpieczeniu na majątku spółki A zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia 30 marca 2012 r. do dnia 9 sierpnia 2012 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się [...] i określającą przybliżoną wysokość kary pieniężnej na kwotę [...].

W takiej sytuacji, postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ na skutek uchylenia w trybie autokontroli organu zaskarżonej decyzji postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W kwestii zasądzenia kosztów postępowania, Sąd miał na względzie, że stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przed adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe, niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 3 P.p.s.a.).

Sąd stwierdził, że koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie, stanowi wpis od skargi uiszczony w kwocie [...], kwota [...] z tytułu zastępstwa procesowego, ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu w wysokości 17 zł.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I postanowienia. O kosztach Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.