Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 232/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 roku prawidłowej kwoty zwrotu różnicy podatku należnego i naliczonego oraz zobowiązania podatkowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2012 r. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r. prawidłowej kwoty różnicy podatku należnego i naliczonego oraz zobowiązania podatkowego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący prowadzi przedsiębiorstwo transportowe. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do zajęcia rachunku bankowego, czego skutkiem będzie utrata płynności finansowej. Konsekwencją niemożliwości terminowego regulowania zobowiązań wobec dostawców będzie wstrzymanie dostaw paliw, a dalej zaprzestanie świadczenia usług i likwidacja działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności faktyczne, tj. obawa, że wykonanie decyzji będzie oznaczać zajęcie rachunku bankowego, nie wyczerpują zdaniem sądu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. We wniosku podatnik wskazał jedynie na istnienie obawy, że organ podatkowy może podjąć działania zmierzające do wyegzekwowania należności z rachunku bankowego. Przewidywanie podatnika, co do możliwości zastosowania powyższego środka egzekucyjnego, nawet jeśli jest prawdopodobne, nie jest równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Zajęcie rachunku bankowego nie wiąże się, co do zasady z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem w przypadku uwzględnienia skargi, podatnik może oczekiwać zwrotu wyegzekwowanych należności podatkowych od organu egzekucyjnego. Wprawdzie nie można wykluczyć, że w konkretnych sytuacjach na skutek egzekucji z rachunku bankowego mogą wystąpić okoliczności, które będą groziły powstaniem szkody znacznych rozmiarów lub innych skutków, które trudno odwrócić, jednak takich okoliczności we wniosku nie wskazano. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie przemawia również zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji "doprowadzi do zaprzestania świadczenia usług i działalności". W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku powyższa teza jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji.

Ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

P.Z-C.