Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 655/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2006 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

R. A., działając przez swego pełnomocnika – ojca J. A. - złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. w przedmiocie cofnięcia R. A. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "[...]".

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2002r. Komendant Policji, działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy –Prawo o ruchu drogowym, zwrócił się do Wydziału Komunikacji Urzędu Gminy [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami objętymi prawem jazdy kat. "[...]" R. A. z uwagi na to, iż naruszył on przepisy ruchu drogowego i z tego tytułu uzyskał łączną liczbę 25 punktów. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał dni, w których R. A. dopuścił się naruszenia przepisów oraz przypisaną tym naruszeniom liczbę punktów.

Zawiadomieniem, wydanym dnia [...] lipca 2002r. z upoważnienia Burmistrza Gminy [...], poinformowano R. A. o wszczęciu postępowania w sprawie sprawdzenia kwalifikacji kierującego pojazdem wg kat. "[...]" i dnia [...] sierpnia 2002r. decyzją nr [...] skierowano go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzję w tym przedmiocie wysłano listem poleconym, a następnie listem zwykłym, poczym organ dnia [...] września 2002r. kolejną decyzją o numerze nadanym już w sprawie ponownie skierował R. A. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

R. A., ustosunkowując się pismem z dnia [...] października 2002r. do zawiadomienia o wszczęciu postępowania stwierdził, iż liczba punktów za naruszenie przepisów prawa ruchu drogowego wynosi 20 i prosił o wyjaśnienie czy w świetle przepisu art. 138 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, należy taki fakt traktować jako ustanie przyczyny zatrzymania prawa jazdy.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. wydaną z upoważnienia Prezydenta W., na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) Prawa o r.d., z uwagi na niepoddanie się egzaminowi kontrolnemu, cofnięto R. A. prawo jazdy kat. "[...]", zobowiązując go do zwrotu dokumentu i nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W wyniku złożonego przez R. A. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ( SKO w [...] ) dnia [...] lipca 2003r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wskazał, że z akt sprawy nie wynika doręczenie R. A. decyzji o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i dopóki ta okoliczność nie zostanie wyjaśniona wydanie decyzji o cofnięciu mu uprawnień do prowadzenia pojazdów kat. "[...]" będzie dotknięte wadą. Organ dodał, że kwestionowanie liczby punktów może odbywać się w trakcie postępowania o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Prezydent W., ponownie rozpatrując sprawę, zwrócił się do Komendy P. o potwierdzenie wniosku z dnia [...] lipca 2002r. i podanie łącznej liczby punktów przypisanych R. A. w związku z naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym. Powyższe zostało potwierdzone pismem z dnia [...] sierpnia 2003r.; organ Policji opisał trzy naruszenia przepisów, których w dniach od [...] października 2001r. do [...] czerwca 2002r. dopuścił się R. A. i stwierdził, iż łączna liczba punktów za te przekroczenia wyniosła 25. Kopię pisma prowadzący postępowanie organ przesłał do R.A. wraz z kolejnym skierowaniem z dnia [...] września 2003r. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Dnia [...] września 2003r. R. A. stawił się na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kierowania pojazdami kat. "[...]", którego to egzaminu nie zaliczył, w wyniku czego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2003r. Prezydent W. cofnął R. A. prawo jazdy, zobowiązując go do zwrotu dokumentu.

Dnia [...] września 2003r. działający od dnia [...] września 2003r. pełnomocnik R. A. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2003r. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Domagał się uchylenia decyzji, zarzucając jej brak podstawy prawnej, naruszenie praw adresata decyzji, naruszenie ustawy Prawo o ruchu drogowym, nierozpoznanie istoty sprawy oraz błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy. SKO w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. uchyliło zaskarżoną decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji z dnia z dnia [...] września 2003r. w całości i umorzyło postępowanie. W uzasadnieniu wskazało, że organ wydał już raz tj. w dniu [...] sierpnia 2002r. decyzję o skierowaniu R. A. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, którą to decyzję doręczono zgodnie z art. 44 Kpa. co spowodowało, że decyzja ta znalazła się w obrocie prawnym i skutkować musiało uchyleniem decyzji z dnia [...] września 2003r. jako wydanej w tej samej sprawie i umorzeniem postępowania.

Kolegium, w wyniku złożonego przez pełnomocnika skarżącego odwołania, uchyliło też decyzję z dnia [...] września 2003r. nr [...] o cofnięciu R. A. uprawnień do kierowania pojazdami kat. "[...]" i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdziło, iż wprawdzie skarżący poddał się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje, jednak decyzja z powodów formalnych jest wadliwa, bowiem przy jej wydaniu naruszono art. 40 § 2 Kpa. – skarżący reprezentowany był od dnia [...] września 2003r. przez pełnomocnika, a decyzja nie została mu doręczona; naruszony został też przepis art. 61 § 4 Kpa. strona nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania z urzędu. Naruszenie wskazanych przepisów skutkowało, zdaniem Kolegium, wadliwością całej decyzji przez naruszenie przepisu art. 107 Kpa.

Organ, ponownie rozpoznając sprawę, zawiadomił pełnomocnika skarżącego o wszczęciu postępowania sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. "[...]" i dnia [...] sierpnia 2004r. decyzją nr [...] cofnął R. A. uprawnienie do kierowania takimi pojazdami. W uzasadnieniu powołano się na prawomocną decyzję z dnia [...] sierpnia 2002r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz na fakt niezaliczenia przez skarżącego egzaminu kontrolnego, co dało podstawę do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Od decyzji tej pełnomocnik skarżącego wniósł odwołanie, domagając się jej uchylenia. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie szeregu przepisów Kpa. ( art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 61 § 4, 75, 77, § 1 , 79 § 2, 80, 107 § 3 i 108 Kpa. )oraz ustawy Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik skarżącego wskazał, że jeden z mandatów stanowiących podstawę prawną decyzji pochodził z okresu, gdy skarżący nie posiadał faktycznie prawa jazdy, co stanowi dowód że postępowanie prowadzone było nierzetelnie, a liczba zgromadzonych punktów wątpliwa.

SKO w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, uznając zarzuty odwołania za nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana [...] sierpnia 2002r. jest prawomocna i w jej wykonaniu skarżący poddał się egzaminowi, którego nie zaliczył. Na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w razie utraty przez kierowcę kwalifikacji do kierowania pojazdem, co stwierdza się na podstawie egzaminu państwowego, organ administracji zobowiązany jest podjąć działania zmierzające do pozbawienia takiego kierowcy uprawnień. Za bez znaczenia organ uznał argumenty podniesione w odwołaniu, że skarżący nie miał takiej liczby punktów karnych jaką przypisał mu organ.

Od tej decyzji skarżący wniósł, za pośrednictwem swego pełnomocnika, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia, któremu zarzucił naruszenie art. 140 ustawy – Prawo o ruchu drogowym przez brak umocowania Prezydenta W. do wydania decyzji w I instancji. Dodatkowo zarzucono naruszenie wskazanych już w odwołaniu przepisów Kpa. błędne ustalenie w zakresie stanu faktycznego sprawy i nierozpoznanie jej istoty. Wywodził, iż z treści art. 140 Prawa o r.d. wynika jednoznacznie właściwość starosty do wydawania decyzji o cofnięciu uprawnień. Organ nie przeprowadził wnikliwie postępowania wyjaśniającego, czym naruszył przepisy art. 8 i 9 Kpa. nie informował skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony postępowania, czym naruszył art. 9, 10 i 11 Kpa. Brak informacji o treści decyzji, która ma być wydana uniemożliwia stronie postępowania zajęcie stanowiska co do całości postępowania, tym bardziej że w aktach sprawy brak jest dowodów uzupełniających oraz wezwań do przesłania dokumentów, o które skarżący wnosił. Skarżący od początku kwestionował liczbę punktów za naruszenie przepisów prawa drogowego i podnosił że 10 punktów naliczono dnia [...] lutego 2001r., a prawo jazdy skarżący uzyskał dnia [...] marca 2001r. Skarżący wnosił o przeprowadzenie dowodów z oryginałów mandatów, a SKO dowodu takiego nie przeprowadziło, uchybiając art. 80 Kpa. Uzasadnienie decyzji nie zawiera wskazania faktów i dowodów, na których organ oparł się wydając decyzję zaskarżoną.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji, to jest ich zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz przepisami prawa materialnego. Badając skargę w tym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja SKO w [...] w przedmiocie cofnięcia R. A. – skarżącemu w niniejszej sprawie - uprawnień do kierowania pojazdami kat. "[...]". Decyzja ta została wydana dnia [...] stycznia 2005r. utrzymując mocy decyzję wydaną dnia [...] sierpnia 2004r. z upoważnienia Prezydenta W.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zmianami ) w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie utraty przez kierowcę kwalifikacji, co stwierdza się na podstawie wyniku egzaminu państwowego.

Skarżący w pierwszym rzędzie zarzuca, iż decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości organu. Zarzut należy uznać za niezasadny. [...]

Skarżący kwestionuje ponadto, prawidłowość przeprowadzonego postępowania w rozpatrywanej sprawie. Motywem przewodnim skargi w tej części jest nierozpatrzenie przez organ zarzutów co do liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i wydanie decyzji w oparciu o nieustalony ostatecznie stan faktyczny. Zarzut jest chybiony. Jak już wyżej Sąd zauważył, rozpatrzeniu podlega decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "[...]". Zarzuty skarżącego dotyczące liczby punktów za naruszenia przepisów w zakresie ruchu drogowego winny były być podnoszone w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji realizowane w oparciu o art. 114 ust. 1 ustawy Prawo o r.d. Jak wynika z akt administracyjnych załączonych do skargi organ I instancji zawiadomił skarżącego R. A. o wszczęciu postępowania w sprawie sprawdzenia kwalifikacji kierującego pojazdem kat. "[...]" ( str. 8 i 9 akt adm. ). Zawiadomienie skarżący otrzymał dnia [...] lipca 2002r. Do czasu wydania decyzji tj. do dnia [...] sierpnia 2002r. skarżący nie złożył organowi wyjaśnień w sprawie. Decyzja nr [...] wysłana na adres skarżącego była podwójnie awizowana, została złożona w Urzędzie Pocztowym, o czym zawiadomienie umieszczono na drzwiach adresata. Powyższe wynika z adnotacji na zwrotnym poświadczeniu odbioru ( str. 13 akt adm. ). Nadto, decyzję wysłano listem zwykłym dnia [...] września 2002r. co nie mogło mieć już znaczenia, bowiem w świetle dokonanych i udokumentowanych działań organu, decyzja winna była być uznana za doręczoną w trybie art. 44 Kpa. Od decyzji tej skarżący nie wniósł odwołania, a zatem, bez względu na późniejsze wadliwe, co stwierdziło SKO w [...], działania organu polegające na ponownych skierowaniach na egzamin kontrolny, należy stwierdzić, iż decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji z dnia [...] sierpnia 2002r. stała się prawomocna. Nadto, niekwestionowaną przez skarżącego okolicznością jest przystąpienie R. A. do egzaminu państwowego dnia [...] września 2003r. i niezaliczenie go; protokół z egzaminu załączony został do akt sprawy (str. 32 akt adm.).

W tym stanie faktycznym spełniona została przesłanka do cofnięcia skarżącemu przez Prezydenta W., jako właściwy organ, uprawnienia do kierowania pojazdami kat." [...]" w oparciu o art. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o r.d. Przepis jest sformułowany w ten sposób, iż w razie zaistnienia okoliczności w nim wskazanych, a wymienionych w pkt od 1) do 4) organ administracji ma obowiązek cofnąć uzyskane wcześniej uprawnienie i co do tego wątpliwości być nie może.

Pełnomocnik skarżącego podnosił nieprawidłowości związane z doręczaniem pism w postępowaniu, przedstawianiem mu niepełnych akt do wglądu, jednak Sąd mając na uwadze całokształt zgromadzonego materiału dowodowego nie podzielił tej opinii. Skarżący, do czasu ustanowienia pełnomocnika był bezpośrednio informowany o podejmowanych przez organ działaniach, co wynika z załączonych zwrotnych potwierdzeń odbioru pism kierowanych do niego. Dotyczy to także informacji o liczbie punktów karnych nadesłanej organowi przez Komendę Policji z dnia [...] sierpnia 2003r. Skarżący kwestionując zdarzenie z dnia [...] lutego 2001r. w wyniku którego naliczono mu 10 pkt winien mieć na uwadze, iż informacja ta może być wynikiem pomyłki, bowiem pierwotna informacja Policji z dnia [...] lipca 2002r. (wniosek o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji str. 7 akt adm.) odnosiła to zdarzenie do dnia [...] lutego 2002r. przy czym jest to zdarzenie podawane w kolejności naruszeń, z których pierwsze miało miejsce dnia [...] października 2001r. Uwaga ta nie może odnosić się jednak do decyzji wydanej w wyniku niezaliczenia egzaminu kontrolnego na prawo jazdy kat. "[...]" oraz prawomocnego rozstrzygnięcia o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a jest jedynie sygnalizacją możliwości ewentualnego kwestionowania decyzji o skierowaniu w trybie nadzwyczajnym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji.