Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2099/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska (spraw.), Sędziowie: WSA Ewa Frąckiewicz, WSA Grażyna Śliwińska, Protokolant Aleksandra Borowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Zakłady Tytoniowe L.S.A. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2001r. Nr [...] w przedmiocie uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego A. 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz Zakładów Tytoniowych L. S.A. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] maja 2001r. odmówił uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego A. zarejestrowanego pod numerem [...] na rzecz Ł. Wytwórni Papierosów w Ł..

W uzasadnieniu podano, że wnioskodawca Zakłady Tytoniowe SA w L. wystąpiły o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji przedmiotowego znaku do oznaczania papierosów podnosząc, iż znak ten nigdy przez uprawnionego nie był używany, a od daty rejestracji upłynął okres ponad 3 lata. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku i wyjaśnił, iż faktycznie nie używał tego znaku od dnia rejestracji do dnia złożenia wniosku, a produkcję papierosów z tym oznaczeniem rozpoczął od [...] lutego 2000r. i w dacie tej rozpoczął wprowadzanie na rynek papierosów ze znakiem A..

Nieużywanie znaku usprawiedliwił pożarem wytwórni, który miał miejsce [...] września 1991r., a w wyniku którego zniszczone zostały okna i budynku [...] kondygnacji fabryki, jak również zniszczeniu uległy inne urządzenia, większość receptur, mieszanki tytoniowe papierosów, których produkcja miała być uruchomiona w przyszłości.

Odbudowa w całości zniszczonej pożarem fabryki stała się niemożliwa, a odtworzenie jedynie jej części nie pozwalało na produkcję i użycie przedmiotowego znaku przed lutym 2000r.

Organ uznał powyższe okoliczności za usprawiedliwiające nieużywanie znaku zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o znakach towarowych – a to uzasadniało odmowę uznania prawa z rejestracji za wygasłe.

W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej uchylenia podnosząc, iż wskutek zebranego w sprawie materiału dowodowego brak było przesłanek do przyjęcia, iż nieużywanie znaku przez uprawnionego było usprawiedliwione w świetle wymogów o jakich mowa w art. 28 ust. 3 u.z.t.

Skarżący podniósł, iż pożar w Ł. Wytwórni Papierosów miał miejsce [...] września 1991r. natomiast zgłoszenie do rejestracji znaku A. nastąpiło 6 sierpnia 1993r. – a więc w [...] lata po pożarze. Rejestracja znaku nastąpiła [...] kwietnia 1996r., a więc w pięć lat po pożarze. Po pożarze uprawniony wprowadził do produkcji wiele nowych marek papierosów naruszając również cudze prawa wyłączne (w tym wnioskodawcy) – a więc skutki pożaru nie były dla uprawnionej Wytwórni przeszkodą do produkcji papierosów. Podkreślono, iż po otrzymaniu wniosku w niniejszej sprawie uprawniony potrafił w terminie [...] miesięcy uruchomić produkcję i jak sam przyznał od końca lutego 2000r. wprowadził papierosy z przedmiotowym znakiem na rynek.

Wskutek tych faktów zdaniem skarżącego brak było podstaw do uznania, iż nieużywanie znaku przez uprawnionego należało uznać w świetle art. 28 ust. 3 u.z.t. za usprawiedliwione.

Uprawniony do znaku nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu (skardze), a Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie nie odnosząc się do zarzutów w niej podniesionych.

Skarga została przekazana do rozpoznania zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych. W myśl tego przepisu prawo z rejestracji znaku towarowego, mimo nieużywania go przez uprawnionego w okresie kolejnych 3 lat nie wygasa, jeżeli uprawniony wykaże, że z usprawiedliwionych powodów nie mógł używać znaku towarowego.

Bezspornym w sprawie jest, iż uprawniony do znaku nie używał go od daty zgłoszenia tj. od [...] sierpnia 1993r. do [...] lutego 2000r.

Rejestracja znaku nastąpiła w dniu [...] kwietnia 1996r., a wniosek o uznanie za wygasłe prawa z tej rejestracji złożony został w Urzędzie Patentowym [...] grudnia 1999r.

Organ wydając zaskarżoną decyzję uznał, iż pożar jaki miał miejsce w 1991r., a więc na [...] lata przed zgłoszeniem znaku do rejestracji jest usprawiedliwioną okolicznością o jakiej mowa w art. 28 ust. 3 u.z.t., a zaistnienie której skutkuje niewygaśnięciem znaku mimo jego nieużywania przez okres kolejnych 3 lat (art. 28 ust. 1 u.z.t.).

Organ nie ustosunkował się do dowodów zgłoszonych przez wnioskodawcę, a świadczących o tym, iż nieużywanie znaku nie było spowodowane skutkami pożaru z 1991r. Urząd Patentowy zgodnie z art. 37 u.z.t. w postępowaniu w sprawie znaków towarowych stosuje przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Organ był więc zobowiązany do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, do dokonania ustalenia stanu faktycznego w sposób wyczerpujący i do rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7, 77 §1 k.p.a.). Nadto winien w uzasadnieniu decyzji wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 §3 k.p.a.).

Zaskarżona decyzja, w ocenie Sądu, została wydana z naruszeniem powyższych przepisów postępowania administracyjnego, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ ponownie rozpatrując sprawę wyjaśni istotne okoliczności faktyczne i dokona ustaleń stanu faktycznego w oparciu o cały materiał zgromadzony w sprawie.

Reasumując powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 145 §1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.