Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1290/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Anna Wiciak, Asesor WSA Mirosław Kupiec (spr.), Protokolant Iwona Dybkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi "A" w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2000 r. "A" im. prof. [...] z siedzibą w Z. (zwana dalej Fundacją) złożyła zgłoszenie celne na formularzu SAD, wnioskując w nim o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci opasek chirurgicznych żołądkowych (bandingów) w ilości [...] sztuk o deklarowanej wartości [...] CHF.

Wraz ze zgłoszeniem celnym złożony został wniosek o zwolnienie wymienionego powyżej towaru od cła i podatku od towarów i usług zgodnie z art. 190 § 1 pkt 32 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (j.t. Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 z późn. zm., zwaną dalej Kodeksem celnym). Wniosek ten zawierał oświadczenie, że sprowadzony z zagranicy towar jest przeznaczony dla Katedry "B" w Z. i będzie służył wyłącznie do celów badawczych. |

Po dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym w trakcie postępowania wszczętego z urzędu w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego Naczelnik Urzędu Celnego w B. przeprowadził kontrolę wymienionego zgłoszenia, w wyniku której uznał zgłoszenie celne dokonane na formularzu SAD OBR [...] za prawidłowe w swojej decyzji numer [...] z dnia [...] r.

Od rozstrzygnięcia organu celnego pierwszej instancji odwołanie wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w K., żądając w swym wystąpieniu z dnia [...] 2002 r. jego uchylenia oraz wydania nowej decyzji, uznającej wymienione powyżej zgłoszenie celne za nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Celnej w K. - po zbadaniu obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie - decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił w całości wymienione powyżej rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w B. - a uznając zgłoszenie celne numer [...] z dnia [...] 2000 r. za nieprawidłowe objął jednocześnie ujęty w nim towar procedurą dopuszczenia do obrotu, jak również określił kwotę powstałego długu celnego.

Organ odwoławczy wykazał w swym rozstrzygnięciu brak podstaw do uznania przedmiotowych w sprawie opasek chirurgicznych za towar wolny od cła przywozowego na podstawie art. 190 § 1 pkt 32 Kodeksu celnego a do wymiaru cła zastosował obniżoną, zerową stawkę celną obowiązującą w preferencyjnym handlu pomiędzy Unią Europejską i Rzeczpospolitą Polską ze względu na przedstawiony wraz ze zgłoszeniem celnym dowód pochodzenia towaru.

W związku z tym, że decyzja powyższa stanowiła ostateczne rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym w sprawie określenia kwoty długu celnego Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów i w dniu [...] 2004 r. wydał decyzję numer [...] , w której określił podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł, należny tytułu dokonanego importu [...] szt. opasek chirurgicznych żołądkowych oraz wezwał podatnika do uiszczenia należności we wskazanym w tym rozstrzygnięciu terminie.

Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Dyrektor Izby Celnej w K. po decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K..

W skardze z dnia 4.07.2005 r. pełnomocnik skarżącej zarzucając jej naruszenie przepisów:

- art. 2 ust. 2, art.4 pkt 3, art.5 ust.1 pkt 3, art. 6 ust.7, art.7 ust.2, art. 11 c ust.1 i ust. 2, art. 15 ust. 4 i art. 18 ust.2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm., zwana dalej u.p.t.u. z 1993 r.) oraz

- § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz.u. z 1999 r. Nr 111, poz. 1290 z późn. zm.),

- art.123 § 1, art. 127 i art. 192 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm., zwanej dalej O.p.).

wniósł o stwierdzenie nieważności lub jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że obowiązek podatkowy, jeśli chodzi o podatek od towarów i usług, w przypadku importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego stosownie do art. 6 ust. 7 u.p.t.u. z 1993 r. i że organ celny na podstawie decyzji celnej ostatecznej w postępowaniu administracyjnym określa wysokość tego zobowiązania.

Dyrektor Izby Celnej w K. ustosunkowując się w odpowiedzi na skargę do zarzutów skarżącego podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie dnia 14.06.2006 r. pełnomocnik Fundacji wnosił i wywodził jak w skardze podnosząc dodatkowo, że tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 4.07.2005 r. sygn. akt III SA/Gl 807/04 stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. dotyczącej długu celnego mającej wpływ na wymiar podatku od towarów i usług w niniejszej sprawie. Za organ odwoławczy nikt się nie stawił, prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest import towarów objętych deklaracją SAD. Dlatego słusznie skarżąca Fundacja podnosi, wskazując na art. 6 ust. 7 u.p.t.u. z 1993 r. obowiązujący w momencie dokonania importu, że obowiązek podatkowy w tym podatku powstaje z chwilą powstania długu celnego. Dług celny jest to powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności celnych wywozowych (dług celny w wywozie) odnoszące się do towarów (art. 3 pkt 2 Kodeksu celnego). Dług ten powstaje po przyjęciu zgłoszenia celnego, w którym zadeklarowano jego określoną wysokość (art. 65 § 3 pkt 2 Kodeksu celnego) lub gdy organ celny uznając zgłoszenie za nieprawidłowe określi jego wysokość w decyzji (art. 65 § 4 pkt2 lit. b Kodeksu celnego).

Nie istnienie długu celnego powoduje, że nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu importu danego towaru, a co za tym idzie i same zobowiązanie podatkowe w tym podatku.

W przedmiotowej sprawie dług celny został określony decyzją Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] wydaną w wyniku wniesienia odwołania przez Prokuratora od decyzji pierwszej instancji. Na tę decyzję powoływały się organy podatkowe wydając decyzje określające podatek od towarów i usług w pierwszej i drugiej instancji.

Wyrokiem z dnia 4.07.2005 r. sygn. akt III SA/Gl 807/04 tutejszy Sąd stwierdził nieważność decyzji organu celnego określającej dług celny. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 18.10..2005 r.

Prawomocne usunięcie z obrotu prawnego decyzji określającej dług celny z tytułu importu towaru opisanego na wstępie uzasadnienia doprowadziło do sytuacji, że w sprawie, na tym etapie, obowiązuje decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r., w której organ ten uznał zgłoszenie celne dokonane na formularzu SAD OBR [...] za prawidłowe. Tym samym należy przyjąć, że ujęty w tym zgłoszeniu towar dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym z zastosowaniem wnioskowanego przez importera zwolnienia od cła na postawie art. 190 § 1 pkt 32 Kodeksu celnego.

Stwierdzenie nieważności decyzji określającej dług celny, będącej podstawą wydania zaskarżonej decyzji określającej podatek od towarów i usług, mającej charakter decyzji ostatecznej, stanowi podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie określenia podatku od towarów i usług na mocy art. 240 § 1 pkt 7 O.p., dlatego Sąd działając stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję. Na mocy art. 152 P.p.s.a. określił też w jakim zakresie nie może być ona wykonana. Natomiast o kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do art. 200 P.p.s.a. i § 6 pkt 3 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w związku z art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a. zasądzając kwotę [...] zł ([...] zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa i [...] zł – koszt zastępstwa procesowego, z kosztów sądowych strona była zwolniona) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.