Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 846/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: ART. 61 § 3 I § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w części dotyczącej punktu gier w G., [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej także jako: "strona skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji obu instancji, a taka sytuacja wymagać będzie przywrócenia stanu poprzedniego – tj. przywrócenia do eksploatacji punktu w zakresie którego cofnięto skarżącej zezwolenie. To z kolei niewątpliwie pociągnie nakład środków skarżące, pozbawionej możliwości prowadzenia działalności w omawianym punkcie w czasie trwania nie tylko niniejszego postępowania ale również i w czasie samych czynności formalnych związanych z wznowieniem działalności w tym punkcie. Zatem w ocenie skarżącej spółki. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody.

Skarżąca wskazała, że średni przychód za ostatnie pól roku z omawianego punktu to kwota 13.126,50 zł, z kolei przychód z automatów eksploatowanych na terenie samego województwa [...] waha się w granicach 354.967,46 zł miesięcznie. W ocenie spółki wysokość straty spółki związana ze wstrzymaniem eksploatacji objętego postępowaniem punktu stanowi znaczną część jej przychodu z całego omawianego województwa, zatem wykonanie zaskrzonej decyzji pozbawi spółkę tej znacznej części przychodów. Na dowód stron załączyła tabelę obrazującą miesięczną wielkość przychodu w okresie wrzesień 2014 – luty 2015 r. Skarżąca stwierdziła ponadto, że będzie i tam musiała uiścić wszelkie koszty należne z tytułu prowadzenia działalności na terenie województwa [...] (podatki, wynagrodzenia, koszty najmu pomieszczeń). Strona stanęła na stanowisku, Kwota przychodu z punktu, w stosunku do którego cofnięto zezwolenie, ma niebagatelne znaczenie dla funkcjonowania bieżącego spółki.

Do wniosku strona załączyła także pismo mające obrazować jej bieżącą kondycję finansową. W jego treści wskazano, że zobowiązania skarżącej na dzień [...] stycznia 2015 r. wynosiły łącznie 20.164.708,68 zł i wynikają z zawartych umów kredytowych oraz zobowiązań wobec dostawców i budżetu państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z brzmienia cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, tzn. jest odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie, albowiem zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych.

Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia jest uzasadnione. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11, LEX nr 965117).

Należy mieć na uwadze także to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową, a także niemajątkową – która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2014 r., II OSK 106/14). Tak jak sama szkoda ma wystąpić po stronie wnioskodawcy, tak jej wielkość określana jako "znaczna" musi być oceniana na tle kondycji finansowej wnioskodawcy, czyli całościowej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych.

Natomiast za "trudne do odwrócenia skutki" należy uznać skutki faktyczne lub prawne które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., I GZ 211/13 i postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2013 r., II GZ 671/13).

Sąd badając wszystkie okoliczności sprawy i dowody zebrane na ich poparcie uznał, że w przedstawionym przez stronę skarżącą stanie rzeczy nie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do podniesionego w treści skargi niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody. Skarżąca spółka podniosła, że szkoda ta sprowadzi się do utraty przychodu z jednego punktu gier, w którym prowadzona była działalność gospodarcza w oparciu o cofnięte zezwolenie, a uzyskiwana kwota stanowi znaczna część jej przychodu z całego województwa [...]. Sąd zauważa, że kwota 13.126,501 zł stanowiąca półroczny przychód skarżącej z przedmiotowego punktu daje średni miesięczny przychód w wysokości 2.187,75 zł, natomiast średni miesięczny przychód skarżącej z automatów eksploatowanych na terenie samego województwa [...] waha się w granicach 354.967,46 zł. Zestawiając obie kwoty Sąd, kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego stwierdził, że nie można uznać kwoty miesięcznego czy półrocznego przychodu skarżącej z punktu, w stosunku do którego cofnięte jej zezwolenie, za znaczną część przychodu spółki. Suma ta w skali miesięcznej stanowi zaledwie 0.6% ogólnego przychodu skarżącej. Sąd podkreśla także, że oprócz lakonicznego wyjaśnienia odnoszącego się do ciążących na skarżącej zobowiązań nie nadesłano żadnych dokumentów finansowych na poparcie tego elementu wniosku. Tym samym Sąd nie miał żadnej możliwości na porównanie, jaka część przychodu spółki stanowi jej zobowiązania a jaka rzeczywisty dochód, a zatem niemożliwym było ustalenie rzeczywistej kondycji finansowej spółki.

Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że z załącznika do decyzji z [...] maja 2009 nr [...] udzielającej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] (k. 26 akt administracyjnych) wynika, że na terenie województwa [...] spółka eksploatuje automaty w 92 punktach sprzedaży, tymczasem wniosek odnosi się jedynie do jednego takiego punktu. Tym samym dysponując wyłącznie treścią wniosku i oświadczeniami skarżącej w ocenie Sądu nie można przyjąć, aby okoliczności podane we wniosku oznaczały znaczną szkodę.

Przechodząc natomiast do rozważenia przesłanki trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji podnieść należy, że zmiany wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji nie będą miały dla spółki znaczenia istotnego, gdyż zlikwidowany ma być jeden punkt gier, co w stosunku do uzyskanego zezwolenia na 92 punkty stanowi ilość minimalną. Ponadto nie spowoduje to także trwałej zmiany w działalności skarżącej, gdyż istnieje możliwość ponownego uruchomienia punktu w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji. Wprawdzie skarżąca będzie musiała dokonać pewnych czynności administracyjnych zmierzających do ich odtworzenia punktu gier, jednakże nie są to skutki trudne do odwrócenia czy też mogące wywołać znaczną szkodę w jej majątku zwłaszcza, że sprawa dotyczy jednego punktu.

Podsumowując, strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia spółce znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Ponadto z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały takie przesłanki do uwzględnienia wniosku. Nie jest to więc sytuacja, która uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.