Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 55/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do grudnia 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez E. Ś. i S. Ś. (dalej: strony, skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do grudnia 2014 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lutego 2019 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie.

W odpowiedzi na to wezwanie E. Ś. i S. Ś. złożyli wniosek, sporządzony na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz.1302) - zwanej dalej "p.p.s.a.", w którym zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie doradcy podatkowego.

Jednocześnie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału skarżący wnieśli też zażalenie wskazując, że złożyli jedynie jedną skargę na wszystkie wymienione w niej decyzje SKO w Opolu, a która to skarga bez stosownego postanowienia została rozdzielona na trzy odrębne postępowania sądowe, co spowodowało zwiększenie ich obciążenia finansowego, poprzez nieuzasadnione nałożenie na nich obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w każdej z wyodrębnionych spraw.

Ponieważ postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II FZ 477/19 oddalono powyższe zażalenie stron, zaś postanowieniem z dnia 14 maja 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (sygn. akt. I SPP/Op 21/19), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2019 r. wezwano skarżących w wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 18 lutego 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenie obecnego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącym za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 4 października 2019 r. (k. 73-74 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 11 października 2019 r.

Pomimo upływu siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Skarżący nadali natomiast na adres Sądu pismo, w którym ponownie domagali się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Wskazać należy, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu i pouczenia ich o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, należny wpis nie został uiszczony, natomiast złożone przez nich kolejne pismo, w którym domagali się ponownego przyznania im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej prawomocnego postanowienia z dnia 14 maja 2019 r. odmawiającego im przyznania prawa pomocy.

Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy bowiem zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 marca 2012 r. o sygn. akt II GZ 95/12 wskazał, że jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W związku z tym na skarżących ciążył obowiązek, wynikający z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lutego 2019 r. do uiszczenia wpisu, a termin do jego uiszczenia rozpoczął bieg w czasie określonym w ponownym wezwaniu stanowiącym jedynie wykonanie pierwotnego zarządzenia.

Skoro zatem skarżący składając ponowny wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie mogli uchylić się od skutków prawomocności wydanego wcześniej postanowienia odmawiającego im przyznania prawa pomocy w tym zakresie, to w tej sytuacji ponieważ nie doszło do uiszczenia wpisu od skargi w ponownie wyznaczonym przez Przewodniczącego Wydziału siedmiodniowym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.