Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1459/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nabycia nieodpłatnie przez gminę własności nieruchomości Skarbu Państwa - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J. J. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1459/14

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi J. J. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Wojewody [...] z [...] marca 2014 r. nr [...], wydana w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w obr. N., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 106/2, o pow. 0,01 ha (droga wewnętrzna).

Przypomnieć należy, że przedmiotowa skarga została wyodrębniona ze sprawy o sygn. II SA/Rz 1008/14, na skutek pisma złożonego przez A. J. - pełnomocnika skarżącego z 15 października 2014 r. (k. 15, 16 akt o sygn. II SA/Rz 1008/14), stanowiącego odpowiedz na wezwanie Sądu o sprecyzowanie skargi.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Wojewoda wskazał art. 5 ust. 1 w związku z art. 17a ust. 3 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990 Nr 32, poz. 191 ze zm.). Decyzja zawierała pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji za pośrednictwem Wojewody do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał środka zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji Wojewody do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej i wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ w I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 15 k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 k.p.a. stanowi, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

Przedmiotem skargi J. J. jest decyzja Wojewody stwierdzająca nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własność nieruchomości Skarbu Państwa, wydana na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Zgodnie z treścią tej regulacji wojewoda wydaje decyzje w sprawie stwierdzenia nabycia mienia z mocy prawa, w sprawie jego przekazania - w zakresie unormowanym ustawą.

Podkreślenia wymaga, że to właśnie art. 18 ust. 2 ww. ustawy przewiduje inny organ odwoławczy. Z treści tej regulacji wynika jednoznacznie, że _@POCZ@__@KON@_Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa została utworzona jako organ odwoławczy od decyzji, o których mowa w ust. 1 (tj. decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia mienia z mocy prawa). Natomiast art. 18 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym od zaskarżonej decyzji Wojewody z [...] marca 2014 r. przysługiwało skarżącemu odwołanie do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Wojewody. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył takiego odwołania, natomiast skierował on do WSA skargę na decyzję Wojewody z [...] marca 2014 r., tj. na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Tak określoną skargę należy uznać za złożoną do Sądu przedwcześnie gdyż jak wyjaśniono powyżej, skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji Wojewody do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, zatem nie mógł on pomijając ten środek zaskarżenia, złożyć skutecznie skargę do sądu.

Ponieważ skarga J. J. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.