Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 530/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 46, art. 47, art. 176, art. 215 par. 1, art. 174, art. 178, art. 180, art. 197 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: I. W świetle art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należy dojść do wniosku, że odrzucenie pisma strony jedynie dlatego, że zostało mylnie nazwane "zażalenie", nie może wywoływać dla niej ujemnych skutków, jeżeli z treści tego pisma wynika, że jest to skarga kasacyjna. Prawidłowe oznaczenie pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) jest bowiem jednym z wielu elementów, które zgodnie z wymogami prawa powinien zawierać środek odwoławczy, jakim jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spośród wszystkich warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawidłowe oznaczenie pisma należy uznać za ten element, którego brak nie jest na tyle istotny, aby uniemożliwił Sądowi rozpoznanie danej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy spełnia ona pozostałe wymogi formalne określone w art. 46, art. 47, art. 176 i art. 215 § 1 p.p.s.a.

II. Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy, jak w sprawie, w której skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot niewymieniony w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).

TEZY

I. W świetle art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należy dojść do wniosku, że odrzucenie pisma strony jedynie dlatego, że zostało mylnie nazwane "zażalenie", nie może wywoływać dla niej ujemnych skutków, jeżeli z treści tego pisma wynika, że jest to skarga kasacyjna. Prawidłowe oznaczenie pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) jest bowiem jednym z wielu elementów, które zgodnie z wymogami prawa powinien zawierać środek odwoławczy, jakim jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spośród wszystkich warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawidłowe oznaczenie pisma należy uznać za ten element, którego brak nie jest na tyle istotny, aby uniemożliwił Sądowi rozpoznanie danej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy spełnia ona pozostałe wymogi formalne określone w art. 46, art. 47, art. 176 i art. 215 § 1 p.p.s.a.

II. Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy, jak w sprawie, w której skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot niewymieniony w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08 odrzucającego skargę S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 31 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od posiadania psów za 2004 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę S. D. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 31 lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie nadpłaty w podatku od posiadania psów za 2004 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 16 § 2, art. 58 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej: p.p.s.a.).

2. Uzasadniając postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. podał, że postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 111/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 50 zł. Postanowieniem z dnia 10 września 2009 r. (sygn. akt II FZ 360/09) zostało oddalone zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2008 r. w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 50 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 września 2009 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 50 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2009 r. W dniu 30 września 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący złożył zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Złożył także ponowie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec bezskutecznego upływu w dniu 1 października 2009 r. terminu do uiszczenia wpisu od skargi, WSA w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08, odrzucił skargę skarżącego na decyzję SKO w Z. z dnia 31 lipca 2008 r., nr [...].

3. Skarżący wniósł zażalenie na w.w. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08, w którym podniósł, że postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 782/08 Sąd ten przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Stwierdził, że nie stać ani jego, ani jego małżonki na zapłacenie za sprawę. Obydwoje są w podeszłym wieku i chorują, z czym są związane wydatki na leki i leczenie. Stąd skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. W myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W rozpoznawanej sprawie postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 października 2009 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zgodnie z w.w. przepisem jedynym dopuszczalnym środkiem odwoławczym na to postanowienie jest skarga kasacyjna.

Pismo skarżącego z dnia 2 listopada 2009 r., opatrzone tytułem "zażalenie", nie może być jednak uznane za skargę kasacyjną, gdyż nie spełnia wymogów prawnych, stawianych przez p.p.s.a. tego typu środkom odwoławczym. Odrzucenie pisma strony jedynie dlatego, że zostało mylnie nazwane, nie może wywoływać dla niej ujemnych skutków, jeżeli z treści tego pisma wynika, że jest to skarga kasacyjna.

Prawidłowe oznaczenie pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) jest bowiem jednym z wielu elementów, które zgodnie z wymogami prawa powinien zawierać środek odwoławczy, jakim jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spośród wszystkich warunków formalnych określonych w p.p.s.a. prawidłowe oznaczenie pisma należy uznać za ten element, którego brak nie jest na tyle istotny, aby uniemożliwił Sądowi rozpoznanie danej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy spełnia ona pozostałe wymogi formalne określone w art. 46, art. 47, art. 176 i art. 215 § 1 p.p.s.a.

Należy wszakże dodać, że w rozpatrywanej sprawie chodzi o środek zaskarżenia, który nie spełnia wymagań – w szczególności konstrukcyjnych – skargi kasacyjnej. Przede wszystkim w.w. pismo nie zostało sporządzone przez adwokata lub radę prawnego albo doradcę podatkowego - art. 175 § 1 i 3 pkt 1 p.p.s.a. (drugorzędna w takim przypadku jest kwestia poprawności skonstruowanych zarzutów kasacyjnych w świetle art. 174 p.p.s.a.). W takiej sytuacji skarga kasacyjna winna była zostać odrzucona przez WSA w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym "wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (...) z innych przyczyn niedopuszczalną (...)." Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć właśnie charakter podmiotowy, jak np. w rozpatrywanej sprawie, w której skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot niewymieniony w art. 175 p.p.s.a.

5. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na podstawie art. 180 i art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Przepis art. 180 p.p.s.a. przewiduje bowiem, że "Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (...)".