Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 39/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6,  art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 34  par. 4 i  par. 5
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w R., skarga A.B. na decyzję tego organu z dnia [...] o odmowie uwzględnienia zarzutów z dnia [...] z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.

Przedmiotowe postanowienie zawierało pouczenie, iż jest ono ostateczne, a także, że służy na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez pojęcie wyczerpania środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Skarga złożona bez zachowania odpowiedniego trybu odwoławczego, jest zatem niedopuszczalna.

Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie będzie niedopuszczalne.

Dalej przyjdzie zauważyć, iż w myśl art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zwanej dalej u.p.e.a., w przedmiocie zarzutów organ egzekucyjny rozstrzyga w drodze postanowienia. Na postanowienie zaś w sprawie zgłoszonych zarzutów, stosownie do art. 34 § 5 upea, służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie. W przypadku zaś uchybienia terminowi do wniesienia zarzutów, organ wydaje rozstrzygnięcie o odmowie ich uwzględnienia. Przepis art. 34 § 4 upea, przewiduje bowiem, wydanie postanowienia ,,w sprawie zgłoszonych zarzutów", co oznacza, iż w sytuacji, gdy zarzutów nie można uwzględnić, należy odmówić ich uwzględnienia. Zarzutów natomiast nie można uwzględnić, między innymi w sytuacji, gdy nie zostały spełnione wymogi formalne np. uchybiono siedmiodniowemu terminowi do ich wniesienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 246/09, publ. LEX nr 555012).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że na postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów, przysługuje zażalenie.

Skoro jednak strona nie wyczerpała w niniejszej sprawie trybu odwoławczego, lecz zgodnie z błędnym pouczeniem, zawartym w zaskarżonym rozstrzygnięciu, zaskarżyła je skargą do sądu administracyjnego, skargę taką w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić.

Jednocześnie godzi się wskazać, że brak wykorzystania środka odwoławczego przez stronę skarżącą, spowodowane mylnym pouczeniem, stanowi co prawda podstawę odrzucenia skargi, jednakże nie pozbawia strony możliwości prawidłowego zaskarżenia rozstrzygnięcia, będącego przedmiotem skargi. Zakaz wywołania negatywnych skutków w związku z błędnym pouczeniem zawarty w art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, chroni stronę przed skutkami błędnych pouczeń, przy wnoszeniu środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie może bowiem, prowadzić do pozbawienia strony możliwości wyczerpania toku instancji. Brak właściwego pouczenia w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] o możliwości zaskarżenia go w drodze zażalenia, świadczy o braku winy skarżącego w dopełnieniu wyżej wymienionej czynności, wobec tego może stanowić podstawę wniosku, skierowanego do właściwego organu o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Wniosek wraz z zażaleniem, wnosi się do organu w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznano za niedopuszczalną i odrzucono ją na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.