Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 815/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wykladni wyroku
Powołane przepisy: article: art 132, art 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 815/11 w sprawie ze skargi "E. " Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r. postanawia odmówić wykładni wyroku z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 815/11


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 815/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wystąpił o dokonanie wykładni wyroku z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 815/11. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie, skoro przedmiotem skargi było zaskarżenie w części ww decyzji z dnia [...] grudnia 2010r, określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2005r., to sentencja ww. wyroku stanowiąca o uchyleniu zaskarżonej decyzji winna dotyczyć jedynie uchylenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. Określony w ten sposób w skardze przedmiot zaskarżenia wyznaczył bowiem granice sprawy rozpoznawanej przez Sąd. W związku

z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż ma wątpliwości jak rozumieć ww. wyrok WSA w Warszawie, tj. czy ww. rozstrzygnięcie dotyczy całej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r., czy tylko w zakresie określenia wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2005r., czy

w części dotyczącej pozostałych miesięcy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej

w W. jest natomiast ostateczna i prawomocna, odwołanie należy zaś rozpatrzeć ponownie tylko w zakresie stycznia 2005r. Organ wyraził wątpliwość, czy Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego w całości, czy też jedynie uchylił rozliczenie dotyczące stycznia 2005r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Możliwość i potrzeba dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy treść wyroku może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu jego wykonania. Wykładnia wyroku nie może jednak prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania, za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez organ dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie zmianę merytoryczną treści rozstrzygnięcia.

Wniosek rektyfikacyjny organu stanowi w istocie taką właśnie prawnie niedopuszczalną zmianę zapadłego rozstrzygnięcia. Tego typu wniosek jest oczywiście chybiony i nie może być uwzględniony. Oczekiwania organu co do kierunku i sposobu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny nie upoważniają go do wpływania na treść wyroku po prawomocnym zakończeniu tego postępowania.

Zgodnie z art. 132 p.p.s.a. sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Zwrot "sąd rozstrzyga sprawę", użyty w wyjaśnianym przepisie, odnosi się do wydawania rozstrzygnięć co do istoty, a więc zawierających stanowisko sądu w sprawie, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej są zgodne z prawem, czy też nie (por. Komentarz do art. 132 p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Wyrok rozstrzyga sprawę co do istoty, a więc uwzględnia skargę (art. 145-150 p.p.s.a.) lub ją oddala (art. 151 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu rozstrzygnięcie sprawy wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 815/11 jest jednoznaczne. Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 5117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd rozstrzygnął sprawę co do istoty, więc orzekł, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej są zgodne z prawem, czy też nie.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji