Postanowienie NSA oz. w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 161/97
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1998-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Powołane przepisy: article: art. 59
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Cofnięcie skargi nie skutkuje w sposób bezwzględny umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, poza wypadkami, gdy rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe lub wydanie orzeczenia stało się z innych przyczyn zbędne. Oznacza to, że prawna skuteczność cofnięcia skargi i dopuszczalność tej czynności procesowej, podlega kontroli Sądu.

Skoro zaś zakres sądowej kontroli dopuszczalności cofnięcia skargi oraz przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, nie zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w tym zakresie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego /art. 59 ustawy o NSA/.

W świetle art. 203 par. 4 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA, Sąd administracyjny może uznać za niedopuszczalne cofnięcie skargi tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że cofnięcie skargi jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Skarżący jest zatem dysponentem skargi i może w zasadzie tym roszczeniem - skargą na niezgodność z prawem działania organu administracyjnego, które było przedmiotem określonego postępowania prowadzonego przez ten organ, rozporządzać, jednakże cofnięcie skargi, w myśl przytoczonych przepisów, podlega kontroli Sądu.

TEZY

Cofnięcie skargi nie skutkuje w sposób bezwzględny umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, poza wypadkami, gdy rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe lub wydanie orzeczenia stało się z innych przyczyn zbędne. Oznacza to, że prawna skuteczność cofnięcia skargi i dopuszczalność tej czynności procesowej, podlega kontroli Sądu.

Skoro zaś zakres sądowej kontroli dopuszczalności cofnięcia skargi oraz przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, nie zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w tym zakresie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego /art. 59 ustawy o NSA/.

W świetle art. 203 par. 4 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA, Sąd administracyjny może uznać za niedopuszczalne cofnięcie skargi tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że cofnięcie skargi jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Skarżący jest zatem dysponentem skargi i może w zasadzie tym roszczeniem - skargą na niezgodność z prawem działania organu administracyjnego, które było przedmiotem określonego postępowania prowadzonego przez ten organ, rozporządzać, jednakże cofnięcie skargi, w myśl przytoczonych przepisów, podlega kontroli Sądu.


SENTENCJA

postanawia umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę salonu ekspozycji i sprzedaży samochodów osobowych wraz z warsztatem napraw.