Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 73/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. K. i W. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku A.K. i W.K. z dnia [...] listopada 2013 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 1986 r. znak [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu powyższego wniosku i że miała ona charakter rażący; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. K. i W. K. sumy pieniężne w wysokości po 1000 (tysiąc) zł; 4. zasądza od Prezydenta na rzecz skarżących A. K. i W.K. kwotę 714 (siedemset czternaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 listopada 2013 r. skarżący zwrócili się do Prezydenta [...] o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 1986 r. (znak: [...]). Pismem z dnia 3 lutego 2014 r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania. Wobec faktu, iż sprawa zainicjowana powyższym wnioskiem pozostała niezałatwiona, zaś organ nie wyznaczył terminu jej załatwienia skarżący pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. wnieśli zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda [...] wyznaczył Prezydentowi [...] trzymiesięczny termin do załatwienia przedmiotowej sprawy. Pomimo powyższego, organ nie załatwił sprawy ani nie poinformował skarżącego o terminie jej załatwienia. Skarżący ponownie złożyli zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w trybie przepisu art. 37 § 1 K.p.a. pismem z dnia 20 listopada 2015 r., które pozostało bez rozpoznania z uwagi na wyczerpanie przez skarżących trybu kontroli terminowości załatwiania sprawy, o czym Wojewoda [...] pismem z dnia 27 listopada 2015 r. poinformował skarżących.

Do dnia wniesienia przedmiotowej skargi organ nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia.

Pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. skarżący A. K. i W. K. wnieśli do tut. Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta [...] wnosząc o:

1. zobowiązanie organu I instancji do wydania odpowiedniego aktu prawnego, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt organowi;

2. o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa zasądzenie kosztów postępowania,

3. o przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości po jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim,

4. o zasądzenie od Przeciwnika na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym wynagrodzenia radcy prawnego,

5. o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z załączonych do skargi dokumentów w postaci: postanowienia Wojewody [...] nr [...] z [...] stycznia 2015 r., zażalenia na bezczynność Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r. wraz z pocztowym dowodem jego doręczenia oraz pisma Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. na okoliczność wyczerpania środków zaskarżenia w trybie przepisu art. 37 § 1 K.p.a. i art 52 § 2 p.p.s.a. oraz na okoliczność okresu bezczynność organu,

6. na podstawie przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a. - wniósł nadto o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi, jednocześnie wnosząc o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a.

Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wskazać należy, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w art. 35 k.p.a. i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do Sądu (data wpływu do Sądu – 9 lutego 2016 r.), jak i na dzień rozpoznania sprawy przed tut. Sądem, wniosek skarżących wniesiony do organu w dniu 29 września 2014 roku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy [...] z [...] kwietnia 1986 r., nie został załatwiony co oznacza, że organ pozostawał w bezczynności.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze treść art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 1 zd. 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 jak i przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną (§ 2 cyt. przepisu) do wysokości połowy kwoty określonej w ww art. 154.

Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 11.12.2013 r., sygn. I SAB/Wa 525/13, WSA w Poznaniu z dnia 19.02.2014 r., sygn. IV SAB/Po 126/13, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, znaczenie będą miały okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu, jego działania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. I SAB/Wa 415/13, dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest w pełni zasadna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ administracyjny nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można przyjąć, że wskazany organ działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz że na bieżąco prowadził sprawę.

Podkreślić należy, iż stanie na straży praworządności wymaga od organu prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że organ podejmuje wszelkie niezbędne czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Dotyczy to również spraw skomplikowanych i wymagających zgromadzenia dokumentów. Biorąc pod uwagę powyższe oraz z uwagi na zignorowanie wszelkich terminów załatwienia sprawy, zasadnym jest orzeczenie o rażącym naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności podstawowych zasad wynikających z art. 8 i art. 12, jak również art. 35 oraz art. 36 k.p.a. Nie może stanowić usprawiedliwienia podniesiona przez organ okoliczność, iż w niniejszej sprawie wniesiony wniosek nie został rozpatrzony z uwagi na brak dokumentów przedmiotowej nieruchomości, o wypożyczenie których wystąpił w dniu 21 marca 2014 roku a następnie w dniu 24 lutego 2015 roku tj. po upływie niemal roku od pierwszego pisma. Organ winien tak organizować swoją pracę aby bez zbędnej zwłoki mógł podejmować rozstrzygnięcia, a zatem podjąć wszelkie działania aby sprawę załatwić w terminie. Stwierdzenie faktu nie uzyskania z [...] Urzędu Wojewódzkiego żądnych akt sprawy do dnia wniesienia skargi stanowi tylko o całkowitym, niczym nie usprawiedliwionym zaniechaniu jakichkolwiek czynności przez organ.

Analizując zgromadzony w aktach materiał dokumentacyjny Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność Prezydenta [...] miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim na uwadze mieć należy fakt, że wniosek skarżących o wznowienie ww sprawy wpłynął do organu w dniu 7 listopada 2013 r. Prezydent nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania przedmiotowego wniosku, pomimo wyznaczania terminu przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 roku.

Jednocześnie Sąd stwierdza, że z uwagi, iż w niniejszej sprawie zaistniała bezczynność miała charakter rażący to w opisanym powyżej stanie rzeczy należało przyznać od organu na rzecz skarżących sumę pieniężną w określonej wyrokiem wysokości.

Mając na uwadze treść przepisu art. 119 ust. 4 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia do Sądu przedmiotowej skargi, Sąd jej rozpoznanie skierował do trybu uproszczonego.

Orzekając o kosztach postępowania Sąd miał na uwadze art. 200 p.p.s.a.