Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SO/Gd 4/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości - kończące SO
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 12 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), S. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w związku z zamiarem wniesienia przez wnioskodawcę skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] wydaną w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok (nr [...]).

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, na rachunku bankowym, który podlega zajęciu egzekucyjnemu od dnia 21 października 2013 r., na dzień 3 sierpnia 2016 r. posiadał środki w kwocie 1.975,68 zł, innego majątku nie posiada, utrzymuje się z renty w kwocie 659,80 zł netto (760 zł brutto) miesięcznie, przyznanej z tytułu częściowej niezdolności do pracy i przysługującej mu do dnia 30 września 2018 r., swój miesięczny dochód w całości przeznacza na opłaty za mieszkanie, media oraz zakup leków.

Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dołączonych do niego: kopii decyzji z dnia 15 października 2015 r. o ustaleniu prawa do renty na dalszy okres, kopii zaświadczenia lekarskiego z dnia 3 września 2015 r. oraz wydruku z rachunku bankowego prowadzonego przez [...].

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał zasadność wniesionego żądania. Wprawdzie wnioskodawca na rachunku bankowym posiada środki pieniężne, jednak na uwadze należy mieć, że środki te obejmują także rentę wypłacaną wnioskodawcy 25 dnia każdego miesiąca. Zatem na dzień 3 sierpnia 2016 r. wnioskodawca faktycznie posiadał oszczędności w wysokości 1.315,88 zł. W sytuacji zaś, gdy całość miesięcznego dochodu wnioskodawca wydatkuje na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych oraz zakup niezbędnych leków (co wynika ze złożonego oświadczenia), to należało przyjąć, że ze środków tych zaspokaja on swoje pozostałe konieczne koszty utrzymania, jak chociażby wyżywienie, zakup środków czystości, czy odzieży.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.