Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 716/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 6 a
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatrkowska-Ilków, Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi Związku Nauczycielstwa Polskiego - Zarządu Oddziału Powiatowego w Kłodzku na uchwałę Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 7 marca 2012 r. nr II/12/2012 w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego zasady wynagradzania za pracę, zasady przyznawania dodatków do wynagrodzenia, innych dodatków oraz trybu i kryteriów przyznawania nagród ze specjalnego funduszu nagród, dla nauczycieli zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2012r. Rada Powiatu Kłodzkiego podjęła uchwałę Nr 11/12/2012 w sprawie ustalenia regulaminu określającego niektóre zasady wynagradzania za pracę, zasady przyznawania dodatków do wynagrodzenia, innych dodatków oraz trybu i kryteriów przyznawania nagród ze specjalnego funduszu nagród, dla nauczycieli zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych prowadzonych przez Powiat Kłodzki. Jako podstawę prawną powołano art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), art. 30 ust. 6 i 6a, art. 49 ust. 2 oraz art. 54 ust. 3 i 7 i art. 91 d pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22, poz. 181 ze zm.).

Skargę na powyższą uchwałę, po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniósł Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w Kłodzku.

Zarzucając zaskarżonej uchwale naruszenie art. 30 ust. 6a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela poprzez brak uzgodnienia tej uchwały w zakresie Rozdziału III, Rozdziału IV i VIII, wniesiono o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w okresie od 10 listopada 2011r. do 1 marca 2012r. odbyło się 6 spotkań negocjacyjnych dotyczących uzgodnienia treści ww. uchwały Rady Powiatu Kłodzkiego, jednakże jak wynika z zapisów protokołów, strony we wskazanym zakresie nie uzgodniły wspólnego stanowiska.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, skarżąca strona stwierdziła, że wymóg uzgodnienia projektu regulaminu oznacza dyskusję o merytorycznej jego treści, zapewnienie możliwości prezentowania różnych stanowisk, próbę ich ujednolicenia i uwzględnienia wzajemnych oczekiwań stron dialogu.

Nadto strona powołała się na pogląd, jaki Trybunał Konstytucyjny wyraził w wyroku z dnia 17 marca 1998r. sygn.akt 23/1997 (OTK 1998/2), na gruncie analogicznego stwierdzenia z art. 4 ust. 2 Karty Nauczyciela. W jego świetle, ustawodawca, posługując przedmiotową formą współdziałania w procesie stanowienia prawa, kładzie nacisk nie tyle na sam rezultat w postaci zgody partnerów dialogu, lecz raczej na sam proces jej kształtowania się. Pojęcie "uzgodnienia" nie powinno być bowiem rozpatrywane w oderwaniu od zwrotu "podlegają". Z natury rzeczy sporny charakter interesów nie zawsze pozwala na pozytywne zakończenie prowadzonych rokowań i choćby z tej racji nie należy uzgodnieniu przypisywać absolutnego charakteru.

W ocenie skarżącej, biorąc po uwagę powyższe, nie można mówić o uzgodnieniu w sytuacji, gdy jedna ze stron nie podejmuje nawet próby dostosowania swojego stanowiska, wychodząc z założenia, że tylko jej stanowisko jest słuszne, sprowadzając tym samym proces uzgodnienia tylko do automatycznego podpisania protokołu rozbieżności. Z takim zachowaniem przedstawicieli Powiatu Kłodzkiego miały do czynienia organizacje związkowe przy negocjacjach w sprawie przedmiotowej uchwały. Przez cały okres negocjacji przedstawiciele Powiatu Kłodzkiego nie chcieli dyskutować na temat zapisów Rozdziału III, Rozdziału IV i VIII przedmiotowej uchwały. Pomimo różnych propozycji ze strony organizacji związkowych przedstawiciele Powiatu jednoznacznie wskazywali na to, że zapisy te nie podlegają dyskusji, gdy zaś zdaniem skarżącej, zapisy te są zapisami najważniejszymi z punktu widzenia związków oraz nauczycieli w nich zrzeszonych, ponieważ dotyczą obniżenia uposażania nauczycielskiego od 20% do 35%.

W konsekwencji powyższego, strona skarżąca stwierdziła, że takie postępowanie przedstawicieli Powiatu w trakcie prowadzonych negocjacji, świadczy tylko i wyłącznie o zorganizowaniu spotkania z organizacjami związkowymi "pro forma", bez zamiaru uzgodnienia istotnych treści uchwały. Tym samym należy uznać, iż uchwała ta nie została podjęta zgodnie z art. 30 ust. 6a ustawy, ponieważ nie została uzgodniona z organizacjami związkowymi, co do osiągnięcia średnich płac.

W ocenie strony skarżącej - przyjęta przez ustawę - Karta Nauczyciela forma współdziałania w tym zakresie, wymaga wspólnego, zgodnego stanowiska współdziałających podmiotów. Na taki zamysł ustawodawcy wskazuje użycie słowa uzgodnienie. Gdyby ustawodawca wymagał jedynie zapoznania się ze stanowiskiem organizacji związkowych, zapewne użyłby innego określenia, jak chociażby zaopiniowanie czy opiniowanie. Z taką samą sytuacją mamy do czynienia w przepisach Kodeksu pracy. Ustawa Karta Nauczyciela zawiera przepisy prawa pracy, a zatem wszelkie wątpliwości związane z użyciem jakiegoś słowa lub wyrażenia powinny być rozstrzygane analogicznie do tych samych określeń użytych w przepisach Kodeksu pracy. Oznacza to, że przy braku wspólnego, zgodnego stanowiska współdziałających podmiotów tylko szczegółowy przepis mógłby upoważnić jeden z podmiotów do samodzielnego działania w zakresie objętym uzgodnieniem. W związku z tym, że ustawa Karta Nauczyciela takiego przepisu nie zawiera, należy uznać, iż jednostronne ustalenie treści regulaminu przez Radę Powiatu Kłodzkiego, o czym świadczy protokół rozbieżności dostarczony skarżącej 20.03.2012r. (13 dni po przyjęciu uchwały na sesji), w zakresie wskazanym na wstępie skargi, stanowi naruszenie art. 30 ust. 6a ustawy Karta Nauczyciela.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu Kłodzkiego wniosła o jej odrzucenie lub oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, Rada podkreśliła, że pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w Kłodzku wezwał Radę Powiatu Kłodzkiego do usunięcia naruszenia prawa, jednakże Rada Powiatu Kłodzkiego podczas sesji w dniu 29 sierpnia 2012r. uznała to wezwanie za niezasadne i podjęła w tej sprawie uchwałę nr VI/65/2012.

Zdaniem organu projekt zaskarżonej uchwały Nr 11/12/2012 Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 7 marca 2012r. został poddany kilkumiesięcznemu procesowi uzgodnień ze związkami zawodowymi działającymi w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Powiat Kłodzki. Treść uchwały poddano procedurze uzgadniającej, w trakcie której związki zawodowe miały możliwość nie tylko wyrażenia opinii o projekcie, ale prowadzone były z nimi negocjacje zmierzające do osiągnięcia możliwie pełnego uwzględnienia ich wniosków. Świadczy o tym przyjęcie w ostatecznym tekście uchwały niektórych propozycji związków zawodowych. Na przeszkodzie w pełnym uzgodnieniu stanowisk projektodawcy i związków zawodowych uczestniczących w procesie stanowienia tego aktu prawnego stały warunki zapisane w uchwale budżetowej Powiatu Kłodzkiego.

Dalej organ wskazał, że w okresie uzgodnień odbyło się 6 spotkań przedstawicieli Powiatu Kłodzkiego z przedstawicielami związków zawodowych funkcjonujących w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Powiat Kłodzki w sprawie projektu zaskarżonej uchwały, a świadczą o tym protokoły ze spotkań stanowiące załączniki 1-6 do odpowiedzi na skargę.

Ponadto organ podkreślił, że Zarząd Powiatu Kłodzkiego zwracał się dwukrotnie z pisemnym wnioskiem do związków zawodowych o zajęcie stanowiska w sprawie projektu uchwały (pisma Zarządu Powiatu i odpowiedzi związków zawodowych stanowią załączniki 7-11 do odpowiedzi na skargę). Nadto na styczniowym posiedzeniu Komisji Edukacji Rady Powiatu Kłodzkiego umożliwiono przedstawicielom związków zawodowych udział w celu zaprezentowania swojego stanowiska (protokół nr 1/12 z posiedzenia Komisji z dnia 23 stycznia 2012r., załącznik nr 12). Ponadto przedstawiciele związków zawodowych zostali zaproszeni na posiedzenie Rady Powiatu Kłodzkiego, podczas którego była uchwalana ww. uchwała, nie zgłaszając w trakcie procedury uchwalania przedmiotowej uchwały uwag formalno-prawnych.

Organ podkreślił także, że w trakcie spotkań informowano, iż zmiana regulaminu jest niezbędna ze względu na zapisy uchwały budżetowej Rady Powiatu Kłodzkiego na rok 2012, a zmiana regulaminu tylko ograniczy dopłatę Powiatu Kłodzkiego do subwencji oświatowej, lecz jej nie zlikwiduje.

Ustosunkowując się do dalszych zarzutów skargi, organ wskazał, że w trakcie negocjacji przedstawiciele Powiatu Kłodzkiego podejmowali dyskusję na temat każdego z rozdziałów przedmiotowej uchwały, w tym na temat zapisów Rozdziału III, Rozdziału IV i VIII. W trakcie żadnego ze spotkań negocjacyjnych nie padło ze strony przedstawicieli Powiatu Kłodzkiego stwierdzenie o tym, że ww. zapisy nie podlegają dyskusji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanej ustawy).

Wśród form działania organów administracji samorządowej poddanych kontroli sądowoadministracyjnej ustawodawca wskazał między innymi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne akty tych organów i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest uchwała Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 7 marca 2012r., Nr II/12/2012 w sprawie ustalenia regulaminu określającego niektóre zasady wynagradzania za pracę, zasady przyznawania dodatków do wynagrodzenia, innych dodatków oraz trybu i kryteriów przyznawani nagród ze specjalnego funduszu nagród dla nauczycieli zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych prowadzonych przez Powiat Kłodzki.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne jest to, że skarga kwestionująca legalność wskazanej wyżej uchwały wniesiona została na podstawie art. 87 ust.1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, zwaną dalej u.s.p. /Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm./, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Według przywołanej normy, przesłanki skutecznego wniesienia skargi są zatem uwarunkowane następującymi okolicznościami: po pierwsze – zaskarżony akt musi dotyczyć sfery administracji publicznej, po drugie – akt musi nie tylko dotyczyć interesu prawnego, ale również naruszać interes prawny lub uprawnienie skarżącego, po trzecie - skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego.

W pierwszym rzędzie obowiązkiem Sądu było zatem zbadanie, czy wniesiona skarga spełnia ww. wymogi formalne i czy podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Nie budzi wątpliwości, że sprawa w której zaskarżona uchwała została podjęta zaliczana jest do spraw z zakresu administracji publicznej.

Na podstawie przedstawionych Sądowi akt stwierdzić należy również, że spełniony został warunek uprzedniego wezwania przez skarżącą stronę do usunięcia naruszenia interesu prawnego, które to zaś wezwanie nie zostało uwzględnione przez Radę Powiatu .

Natomiast w niniejszej sprawie nie została w ocenie Sądu spełniona przesłanka naruszenia interesu prawnego skarżącej strony. Z cyt. wyżej przepisu art.87 ust.1 u.s.p. - wynika, że skarżącym może być jedynie wyłącznie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. W przeciwieństwie do postępowania administracyjnego w którym legitymację procesową wiąże się z faktem posiadania interesu prawnego, w postępowaniu na podstawie art. 87 ust.1 u.s.p. nie wystarczy posiadanie interesu prawnego, ale musi wystąpić przesłanka naruszenia tego interesu. Naruszenie tego interesu następuje zaś wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący (por. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2009r., sygn. akt II OSK 205/09, dostępny w CBOSA), a co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Przechodząc do uzasadnienia stanowiska, że zaskarżoną uchwałą nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej, wskazać należy, że Rada wykonując swoje zadania organu uchwałodawczego, działała zgodnie z art.7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 78, poz.483 ze zm.), który nakazuje organom władzy publicznej działanie na podstawie i w granicach obowiązującego prawa.

Niewątpliwe jest w sprawie, że Rada Powiatu uprawniona była w oparciu o przepis art.30 ust.6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ( Dz.U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.), w związku z art.91d pkt 1 do podjęcia zaskarżonej uchwały.

Zgodnie bowiem z w/w art.30 ust.6 ustawy, organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego w drodze regulaminu:

1) wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34,

2) szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 3,

3) wysokość i warunki wypłacania składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4, o ile nie zostały one określone w ustawie lub w odrębnych przepisach – w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli składające się ze składników, o których mowa w ust. 1, odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej średnim wynagrodzeniem nauczycieli, o których mowa w ust. 3 .

Niewątpliwe jest także w sprawie, że w myśl art. 30 ust. 6a ustawy Karta Nauczyciela, projekt tegoż regulaminu winien podlegać uzgodnieniu ze związkami zawodowymi reprezentującymi nauczycieli.

Skarżąca strona wnosząc skargę na opisaną wyżej uchwałę, zarzuciła, że uchwalony zaskarżoną uchwałą regulamin nie został uzgodniony z tymże związkiem w części dotyczącej Rozdziałów : 3, 4 i 8.

Sąd nie podziela zarzutu skargi, przyjmując natomiast, że w niniejszej sprawie uchwalony zaskarżoną uchwałą regulamin poddany został procedurze uzgodnieniowej – stosownie do cyt. wyżej art.30 ust.6a ustawy Karta Nauczyciela.

Zważyć należy, że zamieszczone w omawianym przepisie art.30 ust.6a ustawy Karta Nauczyciela – pojęcie "uzgodnieniu", nie ma definicji w ustawie Karta Nauczyciela. Trafne w tej sytuacji jest odwoływanie się obu stron postępowania do stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, który to Trybunał do tegoż pojęcia odnosi się w wyroku z dnia 17 marca 1998 r., sygn.akt U 23/97 (OTK 1998/2/11), na tle art.4 ust.2 Karty Nauczyciela, gdzie zamieszczone zostało identyczne sformułowanie .

I tak Trybunał Konstytucyjny w przywołanym wyżej wyroku stwierdził, że przepis art. 4 ust. 2 Karty Nauczyciela dotyczy współuczestnictwa związków zawodowych w procesie tworzenia prawa, a użyty w nim termin "uzgodnienie", zgodnie z jego sensem językowym oznaczać ma czynność polegającą na "doprowadzeniu do braku rozbieżności", "ujednolicaniu" czy też "harmonizowaniu" (w znaczeniu "wzajemnego dostosowania"). Trybunał stwierdził też, że co prawda jedno ze znaczeń tego terminu sprowadza się do "obopólnego wyrażenia na coś zgody", lecz ustawodawca przy konstruowaniu tej formy współuczestnictwa związków zawodowych w procesie tworzenia prawa kładzie nacisk nie na efekt uzgodnienia w postaci osiągnięcia zgody, lecz raczej na fakt uzgadniania, na sam proces dochodzenia do tej zgody; ujednolicania czy też wzajemnego dostosowywania (harmonizowania) swoich stanowisk. Świadczy o tym zawarcie przed rozważanym pojęciem słowa "podlegają". Trybunał stwierdził też, że oznacza to nałożenie (...) przede wszystkim obowiązku poddania treści aktów (...) procedurze uzgodnieniowej celem wypracowania wspólnego stanowiska. Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika także, że "uzgodnienie" nie może zawsze oznaczać całkowitej i powszechnej zgody między organem prawotwórczym, a podmiotami uczestniczącymi w procesie stanowienia aktu normatywnego na wszelkie rozwiązania tego aktu, lecz oznaczać musi poddanie treści stanowionych aktów sformalizowanej procedurze uzgodnieniowej z podmiotami upoważnionymi do tej formy uczestnictwa w procesie stanowienia aktu normatywnego w celu jej osiągnięcia.

Zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie składu, powyższe stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, pozwala na przyjęcie stwierdzenia, że zamieszczone w cyt. wyżej art.30 ust.6b ustawy Karta Nauczyciela - pojęcie "podlega uzgodnieniu", oznacza wprawdzie nałożenie na radę powiatu obowiązku poddania treści projektu przedmiotowego regulaminu - procedurze uzgodnieniowej celem wypracowania wspólnego stanowiska, tym niemniej nie należy tegoż sformułowania rozumieć jako konieczności uzyskania zgody związku zawodowego na propozycję organu co do poszczególnych postanowień regulaminu.

Istotne jest w niniejszej sprawie, że z akt sprawy niewątpliwie wynika, iż przedstawiciel skarżącej strony uczestniczył w uzgadnianiu projektu zaskarżonej uchwały. Z zapisów protokołów załączonych do akt sprawy wynika, że miało to miejsce w dniu 10 listopada 2011r., w dniu 28 listopada 2011r., w dniu 5 grudnia 2011r., w dniu 16 grudnia 2011r., w dniu 15 lutego 2012r. i w dniu 1 marca 2012r.

O mającej miejsce procedurze uzgodnieniowej świadczą również wspólne stanowiska organizacji związkowych zawarte w pismach z dnia 28 listopada 2011r., z dnia 16 stycznia 2012r. oraz z dnia 24 lutego 2012r., a także protokół z posiedzenia Komisji Edukacji Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 23 stycznia 2012r., w obradach której uczestniczył przedstawiciel skarżącej strony, a także pisma Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 20 grudnia 2011r. i z dnia 26 stycznia 2012r., które potwierdzają przesłane do związków zawodowych do zaopiniowania kolejnego projektu uchwały.

To, iż strona skarżąca nie godziła się z postanowieniami dot. wysokości dodatku funkcyjnego, podnosząc, że proponowana dla nauczyciela na stanowisku dyrektora maksymalna kwota tegoż dodatku – 3.000 zł jest zbyt wysoko (§ 6 ust.2 Rozdział 3 uchwały), a z kolei określony w § 8 ust.1 uchwały dodatek za wychowawstwo klasy winien był być zdaniem strony skarżącej – ustalony na kwotę 140 zł i zwiększony w zależności od ilości uczniów, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że organ uchwalając zaskarżoną uchwałę naruszył w sposób istotny przepis art.30 ust.6a ustawy Karta Nauczyciela.

Podobnie ma się sprawa z postanowieniami uchwały Rozdziału 4, zatytułowanego "Dodatek motywacyjny" oraz Rozdziału 8, zatytułowanego "Zasady przyznawania oraz wypłacania nagród ze specjalnego funduszu nagród".

I tak w § 11 ust.5 zaskarżonej uchwały postanowiono, że, cyt. "Miesięczna wysokość dodatku motywacyjnego wynosi od 50 zł do 600 zł". Natomiast skarżąca strona w trakcie procedury uzgodnieniowej proponowała wysokość tego dodatku w wysokości od 150 zł do 500 zł.

Z kolei w kwestii postanowień Rozdziału 8 , strona skarżąca proponowała wysokość nagrody Starosty od 1500 zł do 2500 zł, a wysokość nagrody dyrektora placówki od 1300 zł do 2000 zł (por. w/w protokół z dnia 15 lutego 2012r. str.3), gdy organ uchwalił w § 19 ust.2 zaskarżonej uchwały wysokość przedmiotowych nagród odpowiednio : Starosty od 1000 zł do 3500 zł , dyrektora placówki od 500 zł do 2000 zł.

Powyższe ustalenia - w ocenie Sądu, wyczerpują treść zawartego w art. 30 ust. 6a ustawy Karty Nauczyciela pojęcia "podlega uzgodnieniu", co w konsekwencji oznacza, że projekt przedmiotowego regulaminu został poddany procedurze uzgodnieniowej , skoro skarżące związki zawodowe miały możliwość przedstawienia (zaprezentowania) swego stanowiska, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że strona przeciwna (organ) prowadziła negocjacji, których celem było wypracowanie wspólnego stanowiska.

W okolicznościach niniejszej sprawy, nie można pomijać także i tego, a na co trafnie zwraca uwagę organ, że podejmując zaskarżoną uchwałę i ustalając nią określone kwoty wynagrodzeń, organ zobligowany był do przestrzegania postanowień uchwały budżetowej Powiatu, a co niewątpliwie ograniczało go w zaakceptowaniu w całości propozycji skarżącej strony co do poszczególnych składników wynagrodzeń nauczycieli.

Podkreślić przy tym należy, że stanowisko zajęte przez skład orzekający w niniejszej sprawie, zgodne jest z orzecznictwem, gdzie choćby w wyroku WSA w Opolu z dnia 16 lipca 2009r., sygn.akt II S.A./Op 140/09 (Lex nr 785744), Sąd powołując przepis art. 30 ust. 6a Karty Nauczyciela, stwierdził, że, cyt.: "(...)Formułując sposób współdziałania związków zawodowych w procesie tworzenia prawa, ustawodawca kładł nacisk nie tyle na efekt uzgodnień w postaci osiągnięcia zgody, ile przede wszystkim na sam fakt uzgadniania, na sam proces dochodzenia do zgody, ujednolicania, zbliżania czy też wzajemnego dostosowania stanowisk. Za taką wykładnią przemawia przede wszystkim treść przepisu, który stanowi, że "regulamin podlega uzgodnieniu". Oznacza to, że najistotniejsze jest samo poddanie projektu procedurze uzgodnieniowej, a tym samym uspołecznienie procesu tworzenia prawa, nie zaś skutek w postaci jednolitego, w pełni zgodnego zapatrywania na daną sprawę (wyrok TK z dnia 17 marca 1998 r. sygn. akt U 23/97, OTK 1998, nr 2, poz. 11; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1241/05, "LEX" nr 215427; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 340/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Potwierdzeniem tego jest również treść przytoczonego wyżej przepisu art. 19 ust. 3 ustawy o związkach zawodowych, który dopuszcza możliwość częściowego, a nawet całkowitego odrzucenia przez organ stanowiący stanowiska związku zawodowego. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że ustawodawca dopuścił sytuację, w której - pomimo przeprowadzenia procedury uzgodnieniowej - organ stanowiący nie uwzględni stanowiska wyrażonego przez związki zawodowe. Kluczowe znaczenie ma tylko to, czy związkom zawodowym umożliwiono zapoznanie się i wypowiedzenie o treści projektu poddanego następnie pod głosowanie w organie stanowiącym (...).".

Istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest także i to, że zaprezentowane w niniejszej sprawie stanowisko Sądu - zbieżne jest ze stanowiskiem WSA we Wrocławiu, który w wyroku z dnia 18 stycznia 2013r., sygn.akt IV S.A./Wr 592/12 oddalając skargę na opisana wyżej uchwałę Rady Powiatu Kłodzkiego z dnia 7 marca 2012r., Nr II/12/2012 stwierdził m. innymi, że pojęcie "podlega uzgodnieniu" (art.30 ust.6a ustawy) w sensie językowym oznacza czynność polegającą na ujednoliceniu, zlikwidowaniu różnic. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd podkreślił, cyt.: "(...) że nie można przyjąć, iż przepis art.30 ust.6a ustawy Karta Nauczyciela zakłada konieczność osiągnięcia porozumienia co do treści aktu. Z określenia "podlega" należałoby wywnioskować, że chodzi o podjęcie czynności zmierzających do osiągnięcia consensusu. Próba ujednolicenia stanowisk, kształtowania treści aktów prawnych przez obie strony – w tym związki zawodowe jest współdziałaniem związków, w procesie stanowienia prawa. Zauważyć i podkreślić należy również okoliczność, na którą wskazuje organ a mianowicie, że "na przeszkodzie" uzgodnienia stanowisk projektodawcy i związków zawodowych stały się warunki zapisane w uchwale budżetowej Powiatu Kłodzkiego. Jest to okoliczność niezależna od woli stron, nieuwzględnienie tego faktu, mogłoby doprowadzić do impasu w przedmiocie podjęcia uchwały lub też podjęcie uchwały dotyczącej regulaminu sprzecznej z uchwałą budżetową – co jest niedopuszczalne(...).".

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznając wniesioną skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz.270) orzekł o jej oddaleniu.