Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 811/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi C. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z 15 czerwca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. (zwany dalej: PINB, organ I instancji) działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U.

z 2013 r. poz. 1409 ze zm., zwana dalej: p.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze. zm., zwana dalej: k.p.a.), nakazał C. K. (zwana dalej: skarżąca) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przy budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. S. [...] w miejscowości L., gmina G., poprzez: 1) odbudowę uszkodzonej ściany tylnej (usytuowanej w granicy z działką nr ewid. [...]) zlokalizowanej w przedmiotowym budynku mieszkalnym; 2) wymianę uszkodzonych elementów konstrukcyjnych stropu i dachu w przedmiotowym budynku mieszkalnym, w terminie do 31 grudnia 2015 r.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie podał, iż 19 lipca 2012 r. w godzinach przedpołudniowych skarżąca (właściciel budynku) złożyła zawiadomienie o katastrofie budowlanej jaka miała miejsce 17 lipca 2012 r. polegającej na zawaleniu się ściany tylnej budynku mieszkalnego położonego przy ul. S. [...] w L. gmina G.. W wyniku oględzin na gruncie ustalono, iż na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany w granicy z działką nr [...] (właściciel A. R.), z dachem jednospadowym skierowanym na teren własnej działki. W budynku mieszkalnym stwierdzono brak ściany tylnej zlokalizowanej w granicy działki, podstemplowany strop w pokoju budynku i pomieszczeniu gospodarczym. Według oświadczeń skarżącej (właściciela budynku) i właściciela działki sąsiedniej ściana budynku zawaliła się w wyniku robót budowlanych prowadzonych na sąsiedniej działce nr [...]. W dniu oględzin stwierdzono wykonanie doraźnych zabezpieczeń przez zabezpieczenie istniejącego otworu: deskami, folią i blachą, stropy i dach zostały wystemplowane.

Ze względu na powyższe ustalenia ogłoszono ustny zakaz użytkowania dwóch pomieszczeń w omawianym budynku (pokoju i pomieszczenia gospodarczego przyległego do tego omawianego pokoju). W związku z tym, iż budynek był zabezpieczony, w celu usunięcia skutków katastrofy, decyzją nr [...] z [...] lipca 2012 r. PINB nałożył na skarżącą obowiązek wybudowania nowej ściany tylnej omawianego budynki i wymianę uszkodzonych elementów konstrukcyjnych stropu

i dachu. Wobec nie wykonania ww. obowiązków 25 lutego 2015 r. wdrożono postępowanie egzekucyjne w tym przedmiocie.

Decyzją nr [...] z [...] lutego 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB, organ odwoławczy) stwierdził nieważność decyzji PINB nr [...] z [...] lipca 2012 r. uznając, iż wydana przez organ I instancji w trybie art. 78 ust. 1 p.b. decyzja wykracza poza ustawową przesłankę określoną

w tym przepisie, ponieważ w zaskarżonym rozstrzygnięciu nakazano odbudowę ściany tylnej i wymianę uszkodzonych elementów konstrukcyjnych stropu i dachu

w przedmiotowym budynku mieszkalnym.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji przeprowadził oględziny na gruncie (29 kwietnia 2015 r.) ustalając, że w pomieszczeniu o wymiarach 3,68 x 4,39 m zlokalizowanym ww. w budynku mieszkalnym jednorodzinnym widoczne są stemple stalowe (6 szt. oraz dwie belki drewniane podpierające strop drewniany. Ściana

w granicy z działką sąsiednią, od wewnątrz wykonana jest ze styropianu gr. 15 cm połączonego pianką montażową. Od zewnątrz w miejscu przedmiotowej ściany widoczna jest konstrukcja drewniana z desek, wypełniona kartonami, folią, styropianem, blachą falistą i płaską.

PINB ocenił, iż skarżąca zabezpieczyła obiekt, do czasu wykonania robót doprowadzających go do stanu właściwego, pomimo braku enumeratywnego wyliczenia robót do wykonania, nałożonego decyzją. Ponieważ nakazanie robót zabezpieczających w tej sytuacji było bezprzedmiotowe (roboty te zostały już wykonane), decyzją nr [...] z [...] maja 2015 r. umorzono postępowanie administracyjne w sprawie katastrofy budowlanej przedmiotowego budynku.

Dalej PINB podał, iż uchylanie się od obowiązku niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do usunięcia skutków katastrofy budowlanej może doprowadzić do podjęcia przez organ nadzoru budowlanego działań przewidzianych w art. 66 p.b.

i wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (np. poprzez odbudowę ściany) albo wydania nakazu rozbiórki na podstawie art. 67 ust. 1 p.b. Organem właściwym do przeprowadzenia postępowania na podstawie art. 66-67 właściwy jest miejscowy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego albo wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, w zależności od rodzaju obiektu budowlanego, który uległ katastrofie (art. 83 ust. 1 i 3 p.b.).

Odwołanie od powołanej decyzji złożyła skarżąca podnosząc, że zakres robót określony w sentencji zaskarżonej decyzji nie mieści się w pojęciu "usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości". Organ nakazał jej w istocie częściową odbudowę budynku. Uważa, że przepis stanowiący podstawę do nałożenia obowiązku został zinterpretowany rozszerzająco i w sposób nadmiernie dla niej restrykcyjny. Zdaniem odwołującej Prawo budowlane jest tak skonstruowane, że nie daje organowi podstaw do nakazania danemu podmiotowi wybudowania (odbudowania, rozbudowania, nadbudowania) obiektu budowlanego. Ponadto przedmiot postępowania wszczętego

w sprawie złego stanu technicznego budynku jest tożsamy z przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem [...] maja 2015 r. decyzji nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie zaistniałej katastrofy budowlanej.

W podsumowaniu odwołująca wskazała, że o ile pozwoli jej na to sytuacja materialna, doprowadzi go do należytego stanu technicznego.

Decyzją Nr [...] z [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (zwany dalej: WINB, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 83 ust. 2 p.b., orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji WINB, po przedstawieniu stanu sprawy wskazał, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy. Wyjaśnił, iż sporne rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny budynku. Decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. mają charakter związany, co oznacza, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Podał, iż PINB stwierdzając nieodpowiedni stan techniczny budynku, który w ocenie WINB należy uzupełnić o przesłankę wskazaną

w art. 66 ust. 1 pkt 1 p.b. - zagrożenie życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska był zobowiązany do nakazania, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 p.b. jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązkach, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym

i estetycznym, wynikających z art. 61 ust. 1 p.b., który ma zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do stanu technicznego obiektu. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 p.b., według którego obiekt budowlany należy użytkować

w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej,

w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7. W przypadku stwierdzenia między innymi, że obiekt jest w nieodpowiednim stanie technicznym, może zagrażać życiu lub zdrowiu, bezpieczeństwu mienia istnieje przewidziana w art. 66 ust. 1 p.b. możliwość nakazania przez właściwy organ jego właścicielowi lub zarządcy, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, z określeniem terminu wykonania tego obowiązku. Odpowiedzialność wskazanych podmiotów za właściwe użytkowanie obiektu wiąże się więc ze sposobem zarządzania obiektem.

Zdaniem organu odwoławczego skarżąca uchybiła ww. obowiązkom, bowiem jej budynek mieszkalny pomimo braku ściany tylnej usytuowanej w granicy z działką nr [...] został zabezpieczony jedynie poprzez wypełnienie brakującej ściany deskami, folią i blachą. Za bezsporny uznał fakt, że skarżąca zaniedbała obowiązki, które ciążą na właścicielu w odniesieniu do stanu technicznego obiektu, i nie podjęła czynności zmierzających do utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a więc posiadanie przez obiekt wszystkich czterech ścian. Ocenił, iż niepodjęcie dalszych czynności przez skarżącą po zaistnieniu katastrofy budowlanej i ograniczenie się jedynie do zabezpieczenia budynku doprowadziło do tego, że obiekt jest w niewłaściwym stanie technicznym spowodowanym biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela. W kontekście powyższego za właściwe uznał rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu I instancji.

Odnosząc się do argumentów odwołania WINB podał, iż nie są one uprawnione

i nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Za chybiony uznał zarzut dotyczący przekroczenia zakresu dyspozycji art. 66 p.b. poprzez nakazanie odbudowy uszkodzonej ściany tylnej usytuowanej w granicy z działką nr [...] zlokalizowanej w przedmiotowym budynku mieszkalnym oraz wymiany uszkodzonych elementów konstrukcyjnych stropu i dachu w budynku mieszkalnym. Podniósł w tym zakresie, że wedle orzecznictwa przepis art. 66 p.b. ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego, niezależnie od tego czy roboty

w nim wykonywane wymagały zgłoszenia bądź pozwolenia na budowę. Celem decyzji wydanej w oparciu o art. 66 ust. 1 p.b. jest jedynie doprowadzenie obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego. Wyjaśnił także, iż art. 66 ust. 1 p.b. nie uzależnia wydania nakazu od posiadania przez właściciela środków finansowych, pozwalających na ich wykonanie. Organ nie rozstrzyga o sposobach finansowania wykonania robót, a jedynie o obowiązku usunięcia niewłaściwego stanu technicznego obiektu.

W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w odwołaniu. Podała, że zakres robót określony w sentencji decyzji organu I instancji nie mieści się w pojęciu "usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości". Organ nakazał jej w istocie częściową odbudowę budynku. Prawo budowlane jest tak skonstruowane, że nie daje organowi podstaw do nakazania danemu podmiotowi wybudowania (odbudowania, rozbudowania, nadbudowania) obiektu budowlanego. Ponadto przedmiot postępowania wszczętego w sprawie złego stanu technicznego budynku jest tożsamy z przedmiotem postępowania zakończonego wydaną [...] maja 2015 r. decyzją nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie zaistniałej katastrofy budowlanej.

Ocenia, iż podjęta przez organ odwoławczy decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie PINB obarczona jest kwalifikowaną wadą wyszczególnioną w art. 156

§ 1 pkt 2 k.p.a., gdyż została wydana z rażącym naruszeniem art. 7 w związku z art.77 k.p.a. Tymczasem WINB nie wyjaśnił kwestii, czy objęty postępowaniem budynek został formalnie oddany do użytkowania, co skutkuje niemożliwością ustalenia, czy w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy Rozdziału 5 p.b. - Budowa i oddawanie do użytku obiektów budowlanych, czy też Rozdziału 6 - Utrzymanie obiektów budowlanych. Nakazy z art. 66 p.b. mają zastosowanie tylko do obiektów budowlanych formalnie oddanych do użytkowania (użytkowanych legalnie). Wobec obiektów budowlanych, które nie zostały jeszcze oddane do użytkowania, zastosowanie mogłyby znaleźć przepisy art. 50-51 p.b. Organy nadzoru budowlanego były zobowiązane do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Stwierdziła dalej, iż określona sytuacja budynku nie powstała wskutek jej "bierności, niedbalstwa i braku kontroli właścicielskiej", a wskutek robót wykonywanych przez właścicielkę sąsiedniej nieruchomości, która swymi działaniami umyślnie doprowadziła do katastrofy budowlanej. Zarzucanie jej zaniechań wynikających ze złej woli świadczy li tylko o bezduszności i nienależytym rozpoznaniu sprawy zarówno przez osobę sporządzającą, jak i podpisującą zaskarżoną decyzję.

W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał argumentację przedstawioną

w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje

w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 2 p.b. obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa

w ust. 1 pkt 1-7.

Kwestie dotyczące zachowania we właściwym stanie technicznym substancji obiektu budowlanego reguluje art. 61 p.b., nakładający na właściciela lub jego zarządcę obowiązek użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Przepis ten nakłada z mocy prawa określone w nim obowiązki na właściciela lub zarządcę obiektu, przy czym dopiero art. 66 p.b. daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy, zmierzającej do zapewnienia użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z wymogami określonymi w art. 61 p.b.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b. w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje,

w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Decyzje wydawane w oparciu o niniejszy przepis mają charakter związany, co oznacza, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści omawianego przepisu, to organ nadzoru budowlanego jest obowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (zob. Prawo budowlane. Komentarz pod redakcją Z. Niewiadomskiego, 3 wydanie, Warszawa 2009, s. 635-636); por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1328/09; z 20 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 916/10; z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1917/11, publ.: cbois).

Należy podzielić pogląd wypracowany w orzecznictwie sądowym, iż w decyzji wydawanej na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b. organ administracji nie bada przyczyn, dla których obiekt jest użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi lub bezpieczeństwu mienia, ani kto ponosi za to odpowiedzialność. Ujawniając stan owego zagrożenia organ nadzoru budowlanego kieruje nakaz usunięcia nieprawidłowości do właściciela bądź zarządcy budynku (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego:

z 3 października 2006r., sygn. akt II OSK 1163/05, LEX nr 289077; z 26 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1102/07, LEX nr 508470; z 12 września 2013r., sygn. akt II OSK 899/12, publ.: cbois).

Podkreślić należy, że organy administracji, podejmując działania dyscyplinujące właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, mają możliwość albo nałożenia obowiązków określonych w art. 66 p.b. albo, w przypadku nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu, który nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia nakazać na podstawie art. 67 p.b. jego rozbiórkę i uporządkowanie terenu, zakreślając jednocześnie termin przystąpienia do tych robót. Obiekt budowlany, winien znajdować się w stanie, który nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska. Zaistnienie tego zagrożenia obliguje organ do podjęcia działań określonych w art. 66, bądź w art. 67 p.b. Obowiązek utrzymywania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym ma na celu zapobieżenie dopuszczenia do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan zapewniający sprawność techniczną obiektu jako całości oraz sprawność techniczną elementów instalacji obiektu i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno - budowlanym.

Skoro w niniejszej sprawie, z uwagi na zawalenie ściany tylnej, budynek mieszkalny stanowiący własność skarżącej znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym i może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, zasadnym było działanie organu nadzoru budowlanego zobowiązujące skarżącą do podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym budynku. Zaistnienie stanu faktycznego opisanego w dyspozycji art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., niezależnie od przyczyn zaistnienia tego stanu, zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości z określeniem terminu wykonania tego obowiązku.

Fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji w oparciu o art. 66 ust. 1 p.b. musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W niniejszej sprawie, organ I instancji opierając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., jednoznacznie sprecyzował, jakie zagrożenia występują w przypadku przedmiotowego budynku.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi braku rozważenia całego materiału dowodowego pod katem zbadania przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości, czy też konstrukcji zastosowania art. 50 – 51 p.b., bowiem organy prawidłowo wyjaśniły przesłanki zastosowania przepisu art. 66 ust. 1 p.b.

Za chybiony należy uznać zarzut dotyczący obarczenia zaskarżonej decyzji wadą wyszczególnioną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z zasadami określonymi w art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 k.p.a., rozpatrzyły cały materiał dowodowy, odniosły się do zarzutów skarżącej

i uzasadniły wydane rozstrzygnięcie zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

W odniesieniu do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że nakazy wydawane w oparciu o art. 66 ustawy p.b. służą doprowadzeniu obiektu do takiego stanu, który można uznać za zgodny z prawem. Natomiast okoliczność, iż obiekt przez jakiś czas nie jest faktycznie użytkowany nie oznacza automatycznie, że obiekt ten należy uznać za nie podlegający działaniu ustawy – Prawo budowlane, dotyczących obowiązku utrzymywania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia się jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Również ma tu znaczenie obowiązek usuwania powstałych zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia czy środowiska.

Zgodzić należy się także ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, co do bezzasadności argumentów skarżącej w zakresie wywodów co do obarczenia zaskarżonej decyzji kwalifikowaną wadą wyszczególniona art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., a mianowicie sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (tj. decyzją [...]). Zaznaczyć tu jedynie wypada, że wówczas wydana decyzja dotyczyła umorzenia postępowania w sprawie katastrofy budowlanej, natomiast niniejsze postępowanie prowadzone było w trybie przepisu art. 66 p.b. Nie ma tu tożsamości przedmiotu postępowania. Występuje jedynie tożsamość podmiotowa. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organy w sposób właściwy i nie budzący wątpliwości wyjaśniły z jakich przyczyn były zobowiązane do nałożenia na zarządcę obowiązki, wykonanie których jest niezbędne dla doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Precyzyjnie określiły te obowiązki i ustaliły realny termin ich wykonania. W ocenie Sądu zarzuty skarżącej wobec dokonanych przez organy ustaleń, nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Okoliczność podjęcia robót naprawczych i wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (decyzja nr [...]) – podniesiona

w uzupełnieniu skargi (k.20 akt sądowych) nie ma wpływu na rozstrzygniecie sądu. Strona skarżąca nie cofnęła skargi.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

.