Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 960/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-03-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 26 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i kwiecień 2002 roku p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu S. K. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego "A" w Ł. przy [...] kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy) złotych obejmującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i kwotę powyższą nakazuje wypłacić radcy prawnemu S. K. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał J. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W dniu [...] roku wpłynęła do Sądu opinia radcy prawnego S. K. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] roku, w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i kwiecień 2002 roku. Ponadto w piśmie został zawarty wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wysokość opłat należnych radcom prawnym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 2 ust. 3 w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu sąd podwyższa należne opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o opłatach.

W niniejszej sprawie została sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez ustanowionego w sprawie radcę prawnego z urzędu, czyli wykonana została czynność, o której mowa we wskazanym przepisie. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zastosowanie ma stawka wynosząca 120 złotych (czyli 50% stawki minimalnej w wysokości 240 złotych), do której doliczony został podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

D.T.