Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 619/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 243 par 1 , art. 246 par 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 3 marca 2016 r.. znak : [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a I) oddalić wniosek skarżącej M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych II) oddalić wniosek skarżącej M.B. o ustanowienia adwokata


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 3 marca 2016 r.

We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę wynosi 1.323 zł.

Skarżąca jest współwłaścicielką w ½ części domu oraz działki o pow. 15 a.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest całkowicie zasadny, bowiem nie stać ją na poniesienie kosztów i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wynagrodzenie za pracę, które otrzymuje jest najniższe i musi za to utrzymać siebie i dom.

Co miesiąc ponosi ona koszt dojazdu do pracy - karta na kwotę 95 zł, bilety autobusowe w kwocie 27 zł na dojazd do lekarzy , środki czystości -70 zł miesięcznie, leki 50 -70 zł miesięcznie, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi – 18 zł, opłata za energie elektryczną – 104,48 zł, zł, opłata za wodę - 144 zł, opłata za telefon – 25 zł, rata za telewizor – 116,64 zł. Skarżąca ponosi koszty kserokopii, tuszu do drukarki i zakupu papieru, napraw w domu, zakupu żywności i odzieży.

Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię następujących dokumentów i rachunków: informacji z dnia 28 czerwca 2016 r. o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustalonym w wysokości 18 zł miesięcznie , biletu miesięczny – 95,00 zł, faktura VAT za zakup biletów MPK – 28,00 zł, dwie faktury VAT za zakup lekarstw w lipcu 2016 r. na łączną kwotę 47,57 zł, odcinki opłata za energię elektryczną – 104,48 zł, faktura VAT za wodę – 144, 51zł ( za trzy miesiące), faktury VAT za usługi poligraficzne – 100,01zł, faktura VAT za zakup tuszu- 46 zł, decyzja Burmistrza Miasta i Gminy N. w sprawie podatku rolnego i od nieruchomości za rok 2016.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Po przeprowadzeniu wnikliwej analizy dołączonych do wniosku dokumentów orzekający uznał, iż skarżąca nie wykazała skutecznie, iż spełnia przesłanki uzasadniające zwolnienie je od ponoszenia kosztów sądowych. Z przedstawionych przez skarżącą kserokopii faktur i rachunków wynika w sposób nie budzących wątpliwości, iż gospodarstwa domowego nie prowadzi sama. Świadczą o tym dokonywane przez nią opłaty za media – przedłożona aktualna informacja o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi – kwota 18 zł. Według dostępnego załącznika do uchwały Nr VII/69/15 Rady Miejskiej w N. z dnia 30 kwietnia 2015 r. wynika, iż opłata za gospodarowania odpadami liczona za gospodarstwo jednoosobowe wynosi 9 zł. Skarżąca musiała więc zadeklarować dwie osoby w gospodarstwie domowy, stąd naliczona opłat 18 zł. Podobnie ma się sprawa z przedłożoną faktura VAT nr [...] z dnia 21 kwietnia 2016 r. za dostawę wody na kwotę 144,51 zł. Opłata ta obejmuje zużycie wody w okresie od 28 stycznia 2016 r do 18 kwietnia 2016 r. Wskazana ilość zużytej wody do 33 m3, dzieląc zużycie na 3 daje to miesięcznie 11,3 m3, a przyjęta norma miesięczna dla gospodarstwa jednoosobowego wynosi 3,5 m3 wody. Tak samo w przypadku rachunku za energie elektryczną, wskazana kwota 104,48 zł z pewnością nie dotyczy deklarowanego przez skarżącą gospodarstwa jednoosobowego. Jest to zdaniem orzekającego istotne biorąc pod uwagę, iż skarżąca w każdym z licznie prowadzonych postępowań sądowych podkreśla, że jest osobą ubogą, uzyskuje najniższe krajowe wynagrodzenie, gospodarstwo domowe prowadzi sam i nie może liczyć na niczyją pomoc. Będąc w takie sytuacji skarżąca czyniła by znaczne oszczędności w prowadzonym przez siebie gospodarstwie domowym a z przedłożonych rachunków ten fakt nie wynika. Daje to uzasadnione wątpliwości zdaniem orzekające co do tego, że nie prowadzi ona gospodarstwa domowego sama, lecz z innymi osobami, których dochodów nie ujawnia. Orzekający pragnie podkreślić, iż przedstawione rachunku wskazują na realne zużycia a nie prognozy czy opłaty abonamentowe. Orzekający zwraca też uwagę, iż skarżąca przedstawia szereg rachunków, które nie mają charakteru koniecznych wydatków ( opłaty za tusz, poligraficzne, pocztowe) czy też opłaty związane z zaciągniętym kredytem. Odnosząc się bezpośrednio do opłacanych przez skarżącą rat kredytu należy podkreślić, że zobowiązania cywilnoprawne, w tym przypadku właśnie koszty regulowania rat kredytu nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowego a tym samym nie mogą mieć usprawiedliwienia do zwolnienia skarżącej z obowiązku wniesienia stosownej opłaty sądowej.

Orzekający nie przychylił się także do wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przy ustanawianiu pełnomocnika z urzędu należy mieć na uwadze przede wszystkim aktualną sytuację materialną strony oraz charakter toczącej się sprawy. Orzekający w związku z wątpliwościami jakie zrodziły się po analizie przedstawionych przez skarżącą dokumentów nie jest w stanie ocenić rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącej, uważa też, że na tym etapie postępowania sądowego udział pełnomocnika z urzędu nie jest konieczny. Przemawia za tym fakt, iż skarżąca wykazuje doskonałą orientację w przedstawianych okolicznościach faktycznych sprawy, sprawne sformułowanych żądaniach, braku skomplikowania materii sprawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to, sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dlatego może być stosowane tylko w tych przypadkach, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pieniężnych pochodzą dochody budżetu państwa, z którego pokrywane są koszty postępowania sądowego w razie zwalniania strony od obowiązku ich ponoszenia.

Wobec faktu, iż orzekający uznał, iż skarżąca nie wykazała skutecznie, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wniosek oddalił.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).