Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 430/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz długu celnego w zakresie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – zwolnienia od kosztów sądowych w całości postanawia: odmówić Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 20 lipca 2007r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2007r., Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz długu celnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2007r., wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie stu złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona skarżąca w terminie określonym dla dokonania powyższej czynności, złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podniosła, iż dominującym przedmiotem działalności firmy jest sprzedaż [...], natomiast z uwagi na bardzo lekką zimę w sezonie 2006/2007 sprzedaż [...] była na niskim poziomie, co przy uwzględnieniu kosztów pogorszyło wyniki firmy. Ponadto zdaniem strony skarżącej, stali odbiorcy nie chcą przedłużać umów licząc na lekką zimę w roku bieżącym, wobec czego pogłębiają się problemy firmy.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.).

Na wstępie podnieść należy, że na dzień rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie niniejszej, strona skarżąca złożyła skargi w 93 sprawach (sprawy od [...] do [...] oraz od [...] do [...]) i we wszystkich sprawach złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Zatem dokonując oceny możliwości poniesienia kosztów sądowych przez skarżącą spółkę w tej sprawie wzięto pod uwagę również wysokość kosztów sądowych w pozostałych sprawach, w których strona skarżąca wniosła skargi.

Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie niniejszej, stwierdzić należy, że żądanie skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu (biorąc również pod uwagę pod uwagę koszty, jakie strona musi ponieść w innych sprawach, w których wniosła skargi), z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Koszty sądowe na obecnym etapie prowadzenia niniejszej sprawy ograniczają się do wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł (§1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/). Natomiast koszty uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wszystkich 93 sprawach, w których strona złożyła skargi wynoszą 9684,00 zł. Pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłata sądowa od zażalenia, wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. Nr 221, poz. 2192/) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł, zgodnie zaś z § 3 wymienionego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wyjątkiem w zakresie przekroczenia wielkości wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 100 zł, jest sprawa o sygn. [...], gdzie z uwagi na fakt, iż wpis sądowy od skargi wynosi 251 zł, wysokość wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej będzie przekraczać kwotę 100 zł.

Porównując wielkość kosztów sądowych w toczącym się postępowaniu (przy uwzględnieniu łącznych kosztów sądowych we wszystkich sprawach wniesionych przez skarżącą spółkę) do sytuacji majątkowej i finansowej spółki przedstawionej

w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, iż spółka nie wykazała istnienia przesłanek przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym – zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z danych zawartych w urzędowym formularzu, wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi [...] zł, a wartość środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) – [...] zł. Natomiast wysokość zysku za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosi – [...] zł. Strona skarżąca posiada dwa rachunki bankowe, jeden w [...], gdzie stan konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł [...] zł oraz drugi w [...] ze stanem konta – [...] zł. Konta te nie zostały zablokowane ani zabezpieczone, a więc do dyspozycji spółki pozostają wolne środki pieniężne. Zważyć ponadto należy, że wysokość zgromadzonych na rachunkach bankowych środków pieniężnych znacznie przewyższa wysokość opłat wymaganych na tym etapie postępowania, tj. łączną kwotę wpisów sądowych od skarg wniesionych przez spółkę. Zatem przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja finansowa skarżącej spółki, nie zezwala na przyjęcie, iż spółka nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych.

Obowiązek zagwarantowania prawa do sądu nie oznacza konieczności przyznania bezwarunkowego prawa do uzyskania bezpłatnej pomocy prawnej, ani prawa do zwolnienia od kosztów sądowych. Wymóg ponoszenia kosztów sądowych nie stanowi ograniczenia prawa do sądu i jest usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, a strona która posiada środki na sfinansowanie kosztów sądowych jest obowiązana w ponoszeniu tych kosztów uczestniczyć. Sytuacja majątkowa i finansowa spółki wskazuje, iż działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę przynosi zyski, a stan środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych uzasadnia stwierdzenie, iż jest ona w stanie ponieść koszty sądowe w sprawie niniejszej (również przy uwzględnieniu wysokości kosztów sądowych w pozostałych sprawach wniesionych przez spółkę).

Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.