Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 14/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 121
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za zajęcie nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Nr [...] z [...] listopada 2019 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A. C. (dalej: Skarżąca), od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2019 r. znak [...], umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za zajętą przez Gminę Miasta [...] nieruchomość oznaczoną jako działki o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...], położoną w R. przy ul. J., o powierzchni [...] m2, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] maja 2018 r., znak: [...], umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za zajętą przez Gminę Miasta [...] nieruchomość oznaczoną jako działki o numerach ewidencyjnych [...]oraz [...], położoną w R. przy ul. J..

Wojewoda [...] rozpoznając sprawę w wyniku odwołania Skarżącej, decyzją Nr [...] z [...] lipca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. Pani A. C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Wojewody [...].

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 669118 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Nr [...] Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, iż organy nie przeprowadziły dokładnego postępowania wyjaśniającego, w związku z czym, zajęte stanowisko w sprawie jest w ocenie sądu, przedwczesne. Zdaniem sądu istotnym jest ustalenie kiedy wybudowano ulicę J., oraz czy przedmiotowe działki zostały zajęte pod drogę. Sąd wskazał także na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o decyzje MZDiK z [...] marca 2000 r. nr [...], nadto znak [...] nr [...].

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, Prezydent Miasta [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za w/w nieruchomość stanowiącą własność Skarżącej.

W odwołaniu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji zarzucając naruszenie art. 105 § 1, art. 107 § 1 i 3 art. 7, 77 i 75 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i art. 106 ust 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami.

Organ wskazał, że przedmiotowe postępowanie dotyczące odszkodowania za zajętą przez Gminę Miasta [...] nieruchomość o powierzchni [...] m2, położoną w R. przy ul. J. jako działki o numerach ewidencyjnych [...]oraz [...] zostało wszczęte na wniosek A. C.. Zdaniem strony powierzchnia powyższa została zajęta pod drogę bez orzeczenia o odszkodowaniu. Skarżąca reprezentowana przez adwokata w uzasadnieniu wniosku jako podstawę prawną roszczenia odszkodowawczego wskazała art. 106 ust 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym za działki gruntu, wydzielone pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących, a także za urządzenia, których właściciele lub użytkownicy wieczyści nie mogli odłączyć od gruntu, oraz za drzewa i krzewy gmina wypłaca, z zastrzeleniem ust. 1a, odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielami lub użytkownikami wieczystymi a właściwym organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego lub starostą. Dopłatę, o której mowa w art. 105 ust. 2, oraz odszkodowanie, jeżeli nie dojdzie do jego uzgodnienia, ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.

Organ wskazał, że postępowanie w sprawach odszkodowawczych polega w szczególności na gromadzeniu dokumentów potwierdzających prawa wnioskodawcy do ubiegania się o odszkodowanie. Istotnym jest przede wszystkim ustalenie w efekcie jakich procedur doszło do ,,zajęcia" nieruchomości i czy uzasadniają one roszczenie odszkodowawcze dochodzone na drodze postępowania administracyjnego.

Podniósł, że Skarżąca uzyskała prawo własności nieruchomości stanowiącej działki o numerach [...] o pow. [...]ha i [...] o pow. [...]ha położonej w J., na podstawie Aktu Własności Ziemi znak: [...] z [...] lutego 1975 r. W roku 1982 r. dla ww. nieruchomości założona została księga wieczysta, w której odzwierciedlono numery działek ([...] i [...]) oraz powierzchnię (łącznie [...]ha) zgodne z opisanymi w w/w Akcie Własności Ziemi. W latach 1985-1990 przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów dla obrębu J.(wieś) w związku z przyłączeniem go do miasta R.. Efektem przeprowadzonej modernizacji odzwierciedlonej w operacie [...] był ich pomiar wg. aktualnego stanu władania oraz zmiana numeracji działek. I tak działka nr [...] otrzymała nr [...] o pow. [...] ha, działka nr [...] otrzymała nr [...] o pow. [...]ha. Działki o numerach [...] i [...] o ogólnej powierzchni [...]ha wpisane zostały do operatu ewidencji gruntów na ark. [...] w obrębie [...] - J.. W roku 1991 działka rolna numer [...] o pow. [...] ha została podzielona na działki o numerach: [...]o pow. [...]ha, [...]o pow. [...] ha, [...] o pow. [...]ha i [...] o pow. [...]ha. Jak wynika z mapy podziału żadna z w/w działek, opisanych w rejestrze pomiarowym stanowiącym integralną część ww. mapy, nie została przeznaczona pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących (mapa nr [...] z [...].05.1991 r.).

Aktami notarialnymi Rep A Nr [...] z [...].07.1991 r. oraz Rep A Nr [...]z [...].06.1998 r. doszło do zbycia działek o numerach [...] i [...]na rzecz osób trzecich. Własnością Skarżącej pozostały (z pierwotnej działki nr [...]) działki o numerach [...] i [...]o łącznej powierzchni [...]ha, objęte przedmiotowym postępowaniem. W latach 2006-2007 przeprowadzono modernizację gruntów i budynków obrębu [...]- J.(operat [...]ew. [...]), a dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...]-J. odnoszące się do działek o numerach [...],[...] stanowiących własność Skarżącej, przyjęte zostały w dotychczasowych wielkościach tj. działka nr [...]o pow. [...] ha i działka nr [...]o pow. [...]ha. Dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...]-J., ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...] stały się obowiązujące z dniem 22 sierpnia 2007 r.

Organ wskazał, że obecny przebieg ulicy J. w granicach ewidencyjnych działki nr [...] przyjęty został do zasobu ewidencji gruntów miasta R. przy przyłączeniu wsi J. w granice administracyjne miasta R.. Do 2000 roku ulica posiadała nawierzchnię gruntową. W roku 2000 tymczasowo utwardzono nawierzchnię, bez ingerencji w działki sąsiednie, po dotychczasowym śladzie nawierzchni gruntowej. Obecna, asfaltowa nawierzchnia jezdni ul. J., wykonana została w 2015 roku w ramach kontraktu pn.: ,,Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w ul. J. oraz sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej w części ul. S. w R.". Konstrukcja jezdni została odtworzona w tym samym śladzie na odcinku utwardzonym ulicy J. bez ingerencji w działki o numerach [...] i [...]. Konkludując wskazano, że w efekcie budowy nawierzchni asfaltowej ul J. nie doszło do ingerencji w działki o numerach [...] i [...] gdyż dokonano jej w śladzie utwardzenia na działce numer [...] przyjętej w granice miasta R. przy przyłączeniu wsi J..

Nadto organ wskazał, że naniesiona ołówkiem, na mapie znajdującej się w aktach sprawy, decyzja Nr [...] znak [...]dotyczy warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ul. J. na odcinku między ulicami R. a B.. Inwestycja powyższa nie dotyczyła terenu przylegającego do działek o numerach [...]i [...], gdyż są one zlokalizowane na odcinku ulicy J. między ulicą R. a S.. W powyższej sprawie nie została wydana decyzja o numerze [...] (pismo Wydziału Architektury z [...].10.2019 r.). Numer [...] jest natomiast numerem paczki w spisie archiwalnym numer [...], w której znajdują się akta powyższej sprawy (pismo Wydziału Architektury z [...].03.2019 r.).

Odnosząc się do dowodów przedłożonych przez wnioskodawczynię wraz z wnioskiem z [...] marca 2018 r. stanowiących jej zdaniem potwierdzenie zajęcia części nieruchomości pod drogę organy podniosły, że odręcznie dorysowana linia przebiegająca wzdłuż działek o numerach [...] i [...] stanowi nie uprawnioną ingerencję w dokumentację geodezyjną. Organ przytoczył treść art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r ., Prawo geodezyjne i kartograficzne i wskazał, że obmiary faktyczne dotyczące powierzchni nieruchomości dokonywane przez jej właściciela czy naniesione przez niego korekty na sporządzonym przez uprawnionego geodetę dokumencie przyjętym do ośrodka dokumentacji geodezyjnej nie mogą skutecznie podważyć zapisów ewidencji gruntów i budynków, a dane zawarte w ewidencji gruntów posiadają walor dokumentu urzędowego.

Zdaniem organu zauważyć należy, że w znajdującym się w aktach sprawy dokumencie - mapa podziału działki nr [...] położonej w obrębie [...] - J., ar. [...], uprawniony geodeta w uwagach do rejestru pomiarowego wskazuje, iż ,,różnica [...] m2 jest wynikiem nowego pomiaru do ewidencji gruntów terenów przyłączonych do m. R.". W ocenie organu do zmiany powierzchni działek doszło w efekcie modernizacji gruntów przeprowadzonej przy przyłączaniu gruntów obrębu J. (wieś) w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, do miasta R.. Wojewoda podniósł, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest ocena prawidłowości postępowania modernizacyjnego, a rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za grunt, który zdaniem wnioskodawczyni zajęty został pod drogę w efekcie scalenia czy podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 106 ust 1 u.g.n. W ocenie organu odwoławczego brak jest dowodów potwierdzających, że część nieruchomości stanowiącej działki o numerach [...],[...] została zajęta pod drogę w efekcie scalenia czy podziału nieruchomości lub jakimkolwiek innym trybie przewidzianym w ustawie o gospodarce nieruchomościami, uzasadniającym wydanie decyzji odszkodowawczej w oparciu o przepisy tejże ustawy. Dowodów takich nie przedłożyła także strona postępowania.

Odnosząc się do wniosków pełnomocnika strony w toku postępowania I instancyjnego oraz odwoławczego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego geodety dla ustalenia przyczyn zmniejszenia powierzchni działek o numerach [...] i [...] oraz przeprowadzenie dowodu z oględzin przedmiotowych działek w celu ustalenia czy budowa ulicy J. spowodowała zajęcie przedmiotowej nieruchomości organ uznał je za bezzasadne. Zgromadzony materiał dowodowy bezspornie potwierdza, iż nie doszło do zajęcia nieruchomości w efekcie prowadzonych prac związanych z budową ulicy J.. Prezydent Miasta [...] wskazał, że w zgromadzonym materiale dowodowym znajdują się dwie opinie uprawnionych geodetów z których wynika, że do zmniejszenia powierzchni przedmiotowych działek doszło w efekcie pomiarów prowadzonych przy przyłączaniu gruntów do miasta R. i działki te do dnia dzisiejszego pozostają bez zmian w ustalonej wówczas powierzchni. Podniósł, że powierzchnia przedmiotowych działek nie uległa zmianie ani po tymczasowym utwardzeniu w 2000 r. nawierzchni ulicy J. ani po wykonani na niej nawierzchni asfaltowej w 2015 r. Wojewoda podniósł też, że powierzchnia działek [...] i [...] od dnia ich powstania w efekcie podziału działki nr [...] w 1991 r. pozostaje bez zmian do dnia dzisiejszego. Natomiast, jak wskazano na wstępie, działka nr [...] odpowiada działce nr [...], a powierzchnia działki nr [...]- [...] ustalona została w efekcie przeprowadzonych pomiarów przy modernizacji gruntów odzwierciedlonej w operacie [...]-[...].

Zdaniem organów obu instancji sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne, zatem postepowanie należało umorzyć.

W skardze na w/w decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1)art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy kpa poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy podczas gdy decyzja winna zostać uchylona albowiem doszło do rażącego naruszenia art. 105 § 1 kpa poprzez stwierdzenie, że wydanie decyzji stało się bezprzedmiotowe, bowiem brak materialnoprawnych podstaw do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej,

2) art. 107§ 1 i 3 kpa, poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji w części dotyczącej odszkodowania za zajęte pod drogi publiczne działki gruntu.

3) art. 7, 77 w zw. z art. 75 kpa poprzez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika Skarżącej w piśmie z [...] marca 2018r. i uznanie że są one bezprzedmiotowe,

4) art. 7, 77 w zw. z art. 75 kpa poprzez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika Skarżącej w piśmie z [...] października 2019r. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego geodety dla ustalenia przyczyn zmniejszenia powierzchni działek [...] oraz [...], czy powodem takiego stanu rzeczy był fakt zajęcia części tych nieruchomości pod budowę drogi utwardzonej (ul. J.), a także dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z oględzin nieruchomości położonej w R. przy ul. J. [...] z udziałem stron oraz z

udziałem świadka M. C. zam. ul. J. [...], a także świadków S. W. zam. ul. J. [...],[...]-[...]R., oraz J. S. zam. ul. J. [...], R. dla ustalenia czy budowa ulicy J. spowodowała zajęcie nieruchomości należącej do mojej wnioskodawczyni, a nadto o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej i przesłuchanie w/w w charakterze świadków na okoliczność jak wyżej oraz celem ustalenia poprzedniego przebiegu granicy w terenie,

5) art. 7, 10, 77 poprzez wadliwe przyjęcie że żadna z nieruchomości stanowiących własność Skarżącej nie została zajęta pod budowę drogi, albo poszerzenie drogi istniejącej,

6) art. 106 ust. 1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niezastosowanie.

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie decyzji nr [...] z [...] listopada 2019 r. Wojewody [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2019. Znak [...] w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniosła między innymi, że nie jest uzasadnione twierdzenie, jakoby w sprawie niniejszej brak było materialnej przesłanki pozytywnego rozpoznania żądania Wnioskodawczyni, a to z uwagi na fakt, że powierzchnia nieruchomości Skarżącej uległa zmniejszeniu na skutek modernizacji gruntów. Nic bardziej mylnego. Zmiana powierzchni nastąpiła w wyniku podziału nieruchomości, która to przesłanka, jako przesłanka warunkująca przyznanie odszkodowania została wprost wymieniona w art. 105 ust. 2 ustawy gospodarce nie nieruchomościami. Podniosła, że organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wskazuje, że rozbieżność pomiędzy powierzchnią łączną działek [...],[...] oraz [...], a wykazaną w ewidencji gruntów jest efektem nieujawnienia w księdze wieczystej skutków modernizacji przeprowadzonej przy przyłączeniu gruntów obrębu J. w latach osiemdziesiątych do miasta R.. Organ nie wyjaśnił przyczyn zmiany powierzchni tych nieruchomości, ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że nie jest to wynikiem podziału nieruchomości i okoliczności nie zostały wyjaśnione przez organy obu instancji, choć ze składanych przez skarżącą oświadczeń w toku poprzednio prowadzonych postępowań wynika wprost przyczyna zmiany powierzchni nieruchomości. W ocenie Skarżącej organ dopuścił się również naruszenia art. 107 § 1 kpa poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji w części dotyczącej odszkodowania za zajęte pod drogi publiczne działki gruntu. Kolejnym naruszeniem było nieuwzględnienie przez organy wniosków dowodowych Skarżącej zgłoszonych dla ustalenia czy budowa ulicy J. spowodowała zajęcie nieruchomości Skarżącej, ustalenia poprzedniego przebiegu granic w terenie bowiem Skarżąca konsekwentnie twierdzi, że doszło do faktycznego przesunięcia granicy należącej do niej nieruchomości podczas budowy ul. J., co pamiętają zawnioskowani świadkowie. Ich przesłuchanie w połączeniu z oględzinami spowodowałoby wyjaśnienie stanu faktycznego w sposób należyty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowa argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie Skarżąca wniosek o wypłatę odszkodowania za nieruchomość o powierzchni [...] m 2 motywowała rozbudową w 2008 roku ulicy J. i zajęciem na ten cel części w/w nieruchomości będącej jej własnością. Jako podstawę prawną żądania odszkodowawczego wskazała przepis art. 106 ust. 1 i 105 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami za działki gruntu, wydzielone pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących, a także za urządzenia, których właściciele lub użytkownicy wieczyści nie mogli odłączyć od gruntu, oraz za drzewa i krzewy gmina wypłaca, z zastrzeżeniem ust. 1a, odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielami lub użytkownikami wieczystymi a właściwym organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego lub starostą. Dopłatę, o której mowa w art. 105 ust. 2, oraz odszkodowanie, jeżeli nie dojdzie do jego uzgodnienia, ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Odszkodowanie wypłaca właściwy organ. Z kolei za działki gruntu wydzielone pod drogi powiatowe, wojewódzkie lub krajowe albo pod poszerzenie tych dróg odszkodowanie wypłaca odpowiednio powiat, województwo lub Skarb Państwa (ust. 1a). Przepis art. 105 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że powierzchnię każdej nieruchomości objętej scaleniem i podziałem pomniejsza się o powierzchnię niezbędną do wydzielenia działek gruntu pod nowe drogi lub pod poszerzenie dróg istniejących. Pomniejszenie to następuje proporcjonalnie do powierzchni wszystkich nieruchomości objętych scaleniem i podziałem oraz do ogólnej powierzchni działek gruntu wydzielonych pod nowe drogi i pod poszerzenie dróg istniejących. W zamian za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem każdy z dotychczasowych właścicieli lub użytkowników wieczystych otrzymuje odpowiednio na własność lub w użytkowanie wieczyste, nieruchomości składające się z takiej liczby działek gruntu wydzielonych w wyniku scalenia i podziału, których łączna powierzchnia jest równa powierzchni dotychczasowej jego nieruchomości, pomniejszonej zgodnie z przepisem ust. 1. Jeżeli nie ma możliwości przydzielenia nieruchomości o powierzchni w pełni równoważnej, za różnicę powierzchni dokonuje się odpowiednich dopłat w gotówce (ust. 2). Zgodnie z ust. 2a przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do samoistnych posiadaczy nieruchomości. Działki gruntu wydzielone pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących, niebędących drogami powiatowymi, wojewódzkimi lub krajowymi, przechodzą z mocy prawa na własność gminy, a ustanowione na tych działkach prawo użytkowania wieczystego wygasa z dniem wejścia w życie uchwały rady gminy o scaleniu i podziale nieruchomości. Jeżeli działki gruntu zostały wydzielone pod drogi powiatowe, wojewódzkie lub krajowe albo pod poszerzenie tych dróg, stosuje się odpowiednio art. 98 ust. 1 (ust. 4). Służebności gruntowe ustanowione na nieruchomościach objętych scaleniem i podziałem podlegają zniesieniu, jeżeli stały się zbędne do korzystania z nowo wydzielonych nieruchomości (ust. 5).

Przywołane wyżej uregulowania zawarte są w Rozdziale 2 Działu III dotyczącego problematyki wykonywania, ograniczania lub pozbawiania praw własności do nieruchomości ustawy o gospodarce nieruchomościami zatytułowanym "Scalanie i podział nieruchomości". Przepisy tego rozdziału regulują sprawy scalania nieruchomości i ich ponownego podziału na działki gruntu (art. 101 ust. 1). Jak wynika z kolejnych regulacji o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości decyduje rada gminy w drodze uchwały, określając w niej granice zewnętrzne gruntów objętych scaleniem i podziałem (art. 102 ust. 3 ugn), przy czym wójt, burmistrz albo prezydent miasta składa we właściwym sądzie wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej przystąpienia do scalania i podziału nieruchomości, a gdy nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej, o złożenie do istniejącego zbioru dokumentów odpisu uchwały o jakiej mowa wyżej (art. 102 ust. 5 ugn). Dla przedmiotowej nieruchomości nie dokonywano scalenia i jej ponownego podziału na działki gruntu. Potwierdza to fakt, iż w księdze wieczystej Nr [...]prowadzonej przez Sąd Rejonowy w R. VI Wydział Ksiąg Wieczystych dla nieruchomości Skarżącej (działki ewidencyjne oznaczone numerami: [...], [...], [...]) brak jest wniosku o przystąpieniu do scalania i podziału nieruchomości.

Rozstrzygając przedmiotową sprawę należy też mieć na uwadze, że była ona przedmiotem oceny WSA, który w uzasadnieniu wyroku z 28 listopada 2018 r. sygn.. akt VIII SA/Wa 669/18 zalecił poczynić ustalenia co do stanu faktycznego (daty budowy ulicy J., modernizacji ewidencji gruntów, zajęcia przedmiotowych działek pod drogę, etc.). Powyższe organy ustaliły przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

I tak w ocenie Sądu prawidłowe są ustalenia organu, że Skarżąca uzyskała prawo własności nieruchomości (pierwotnie działki nr: [...] o pow. [...]ha i [...] o pow. [...]ha) położonej w J., na podstawie Aktu Własności Ziemi znak: [...] z [...] lutego 1975 r. W 1982 r. dla ww. nieruchomości założona została księga wieczysta, w której odzwierciedlono numery działek ([...] i [...]) oraz powierzchnię (łącznie [...]ha) zgodne z opisanymi w w/w Akcie. W latach 1985-1990 przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów dla obrębu J. (wieś) w związku z przyłączeniem go do miasta R.. Efektem przeprowadzonej modernizacji odzwierciedlonej w operacie [...]-[...]był ich pomiar wg. aktualnego stanu władania oraz zmiana numeracji działek. I tak, działka nr [...] otrzymała nr [...] o pow. [...]ha, działka nr [...] otrzymała nr [...] o pow. [...]ha. Działki o numerach [...] i [...] o ogólnej powierzchni [...]ha wpisane zostały do operatu ewidencji gruntów na ark. [...] w obrębie [...]- J.. W roku 1991 działka rolna nr [...] o pow. [...]ha została podzielona na działki o numerach: [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha i [...]o pow. [...]ha. Jak wynika z mapy podziału żadna z w/w działek, opisanych w rejestrze pomiarowym stanowiącym integralną część ww. mapy, nie została przeznaczona pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących (mapa nr [...]-[...]z [...].05.1991 r.).

Aktami notarialnymi Rep A Nr [...]z [...].07.1991 r. oraz Rep A Nr [...] z [...].06.1998 r. doszło do zbycia działek nr: [...] i [...]na rzecz osób trzecich. Własnością Skarżącej pozostały (z pierwotnej działki nr [...]) działki Nr: [...] i [...] o łącznej powierzchni [...]ha, objęte przedmiotowym postępowaniem. W latach 2006-2007 przeprowadzono kolejną modernizację gruntów i budynków obrębu [...]- J. (operat [...]. ew. [...]-[...]), a dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...]-J. odnoszące się do działek o numerach [...],[...] przyjęto w dotychczasowych wielkościach. Dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...]-J., ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...] stały się obowiązujące z dniem [...] sierpnia 2007 r.

Podzielić należy też ustalenia dotyczące obecnego przebiegu ulicy J. w granicach ewidencyjnych działki nr [...], który przyjęty został do zasobu ewidencji gruntów miasta R. przy przyłączeniu wsi J. w granice administracyjne miasta R.. Do 2000 roku ulica ta posiadała nawierzchnię gruntową, a w 2000 r. tymczasowo utwardzono nawierzchnię, bez ingerencji w działki sąsiednie, po dotychczasowym śladzie nawierzchni gruntowej. Obecna, asfaltowa nawierzchnia jezdni ul. J., wykonana została w 2015 roku w ramach kontraktu pn.: ,,Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w ul. J. oraz sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej w części ul. S. w R.". Konstrukcję jezdni odtworzono w tym samym śladzie na odcinku utwardzonym ulicy J. bez ingerencji w działki nr [...] i [...]. Prawidłowe są zatem ustalenia organów, że w efekcie budowy nawierzchni asfaltowej ul J. nie doszło do ingerencji w działki Skarżącej, gdyż dokonano jej w śladzie utwardzenia na działce numer [...] przyjętej w granice miasta R. przy przyłączeniu wsi J..

Inwestycja objęta decyzją Nr [...] znak [...]dotyczy warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ul. J. na odcinku między ulicami R. a B., zatem nie dotyczy terenu przylegającego do przedmiotowych działek (nr [...] i [...]), gdyż są one zlokalizowane na odcinku ulicy J. między ulicą R. a S.. Zasadnie uznały organy procedując w sprawie niniejszej, że dowodem zajęcia części nieruchomości pod drogę nie może być odręcznie dorysowana linia przebiegająca wzdłuż działek o numerach [...] i [...]. Takie działanie stanowi nieuprawnioną ingerencję w dokumentację geodezyjną bowiem korekty dokonywane przez właściciela nieruchomości na sporządzonym przez uprawnionego geodetę dokumencie przyjętym do ośrodka dokumentacji geodezyjnej nie mogą skutecznie podważyć zapisów ewidencji gruntów i budynków, a dane zawarte w ewidencji gruntów posiadają walor dokumentu urzędowego (art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r ., Prawo geodezyjne i kartograficzne).

Podnieść należy, że w znajdującym się w aktach sprawy dokumencie - mapa podziału działki nr [...] położonej w obrębie [...] - J., ar. [...], uprawniony geodeta w uwagach do rejestru pomiarowego wskazał, iż ,,różnica [...] m2 jest wynikiem nowego pomiaru do ewidencji gruntów terenów przyłączonych do m. R.". Zatem podzielić należy stanowisko organów, że do zmiany powierzchni działek doszło w efekcie modernizacji gruntów przeprowadzonej przy przyłączaniu gruntów obrębu J. (wieś) w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, do miasta R.. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie była ocena prawidłowości postępowania modernizacyjnego, a wniosek o odszkodowanie za grunt, który zdaniem wnioskodawczyni zajęty został pod drogę w efekcie scalenia czy podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 106 ust 1 ugn. W świetle powyższego nie sposób uznać, że przedmiotowa nieruchomość Skarżącej została zajęta pod drogę w efekcie scalenia czy podziału nieruchomości, co uzasadniałoby wydanie decyzji odszkodowawczej w oparciu o przepis art. 106 ugn. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych wypisu z księgi wieczystej dla przedmiotowej nieruchomości wynika wprost, że takie postępowanie nie było prowadzone.

Odnosząc się do zarzutów skargi, zdaniem Sądu nie zasługują one na uwzględnienie. Zarzut dotyczący nie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego jak i z przesłuchania świadków na okoliczność czy budowa ulicy J. spowodowała zajęcie nieruchomości należącej do Skarżącej oraz celem ustalenia poprzedniego przebiegu granicy w terenie pozostaje bowiem irrelewantny dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika jako podstawę prawną żądania wskazała przepis art. 106 ugn, który wiąże wypłatę odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod nowe drogi albo pod poszerzenie dróg istniejących ze scaleniem i podziałem nieruchomości, które to scalenie i podział w tym trybie nie miało miejsca.

Wbrew zarzutom skargi decyzja Wojewody została tez prawidłowo uzasadniona, spełniając wymogi wynikające z art. 107 § 1 i 3 kpa. Wobec zaś przedstawionej w uzasadnieniu wyroku argumentacji nie było podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego geodety i przesłuchania świadków. Nie doszło zatem również do zarzuconego naruszenia art. 7, 77 w zw. z art. 75 kpa.

Z tych powodów sąd oddalił skargę zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.).