Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 9/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 149 par. 1  , par. 1a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędziowie: WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, wobec niezałatwienia podania skarżącego z dnia 5 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia.

Skarżący zarzucił, że organ wbrew prawnemu obowiązkowi, do dnia dzisiejszego nie podjął żadnych prawem nakazanych działań czy czynności, a w związku z niedotrzymaniem terminu instrukcyjnego naruszył prawo skarżącego do świadectwa prawdy i obowiązek wystawienia zaświadczenia prawem nakazanego dla instancji. Do skargi została dołączona kopia wniosku - ponaglenia z dnia 9 grudnia 2017 r. skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w dniu 5 grudnia 2017 roku za pośrednictwem platformy EPUAP do Komendy Powiatowej Policji wpłynął wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia. We wniosku skarżący wniósł o wydanie zaświadczenia w przedmiocie "konstytutywnego prawa do lokalu mieszkalnego". Organ stwierdził, że brak było podstaw do wydania zaświadczenia żądanej treści, jako niezgodnej ze stanem faktycznym.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji działając na podstawie art. 219 K.p.a. odmówił wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu organ podniósł, że K. J. jest emerytem policji od 1 maja 2005 r. Zgodnie z decyzją Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw wewnętrznych i Administracji z dnia 25 maja 2005 r. posiada uprawnienia do emerytury policyjnej. W rozumieniu przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (...) skarżący posiada prawo do lokalu mieszkalnego bądź pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie nakazuje przydziału lokalu mieszkalnego czy też przydziału równoważnika za brak lokalu.

Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia K. J. złożył zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ ten postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie nr [...]. K. J. złożył również ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r. stwierdził brak bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.).

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Bezczynność organu zachodzi zatem wówczas, gdy ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a obowiązku tego organ nie wypełnia w nakazanym terminie.

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Oznacza to, że celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony.

W ocenie Sądu złożona w rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji jest nieuzasadniona i z tego względu nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarżący w dniu 5 grudnia 2017 r. wniósł o wydanie zaświadczenia w przedmiocie "konstytutywnego prawa do lokalu mieszkalnego". Organ stwierdził, że brak było podstaw do wydania zaświadczenia żądanej treści, jako niezgodnej ze stanem faktycznym. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji działając na podstawie art. 219 K.p.a. odmówił wydania zaświadczenia. Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia K. J. złożył zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ ten postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie nr [...]. K. J. złożył również ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r. stwierdził brak bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku.

Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek skarżącego z dnia 5 grudnia 2017 r. został rozpatrzony, a co za tym idzie organ nie pozostaje w bezczynności, która mogłaby skutkować uwzględnieniem skargi.

Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł - jak w sentencji.