Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 155/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 595/14 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. C. na pismo Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 595/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jego skargi na pismo Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu wraz z wnioskiem na formularzu PPF w dniu 20 października 2014 r.

Biorąc pod uwagę, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku, gdyż nie nadesłał wypełnionego formularza PPF, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

J. C. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem nie nadesłał w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 257 P.ps.a., pozostawił przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wskazać jednak należy, że nieprawidłowo Sąd pierwszej instancji zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w formie postanowienia, zamiast zarządzenia. Pomimo jednak tego uchybienia nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia, gdyż rozstrzygnięcie Sądu o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu PPF bez rozpoznania, jest prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.