Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 861/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek K. i R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...]. W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżących zatytułowane "skarga" i opatrzone datą [...] r. Zarządzeniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał stronę skarżącą do wyjaśnienia, czy rzeczone pismo stanowi zażalenie na wymienione na wstępie postanowienie Sądu. Sąd pouczył stronę jednocześnie, że jeśli pismo z dnia [...] r. stanowi zażalenie to należy usunąć jego braki poprzez: prawidłowe oznaczenie adresata zażalenia, nadesłanie jego odpisu oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł. Dla dopełnienia tych czynności zakreślono siedmiodniowy termin i pouczono przy tym, że nieusunięcie wymienionych braków skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Wezwania Sądu, skierowane do K. S., doręczono adresatowi w dniu 1 września 2004 r. ( wezwanie odebrał dorosły domownik), z kolei R. S. przesyłki nie doręczono, pozostawiając ją we właściwej placówce pocztowej na okres 7 dni, informując go o tym fakcie poprzez umieszczenie zawiadomienia w skrzynce oddawczej adresata, albowiem nie zastano go pod wskazanym adresem. Wezwania Sądu pozostały jednak bez odpowiedzi. Z tych względów termin do usunięcia braków zażalenia upłynął bezskutecznie dla K. S. – w dniu 8 września 2004 r., a w przypadku R. S. – mając na uwadze treść art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. – w dniu 15 września 2004 r.

Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 11 października, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił pismo skarżących z dnia [...] r. jako zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 2 sierpnia 2004 r. Odpis orzeczenia odrzucającego zażalenie, przesłane na wskazany w skardze adres, doręczono K.S. w dniu 18 października 2004 r., a R.S. po raz kolejny w sposób zastępczy ( art. 73 p.p.s.a., przesyłkę Sądu awizowano w dniu 18 października 2004 r. pozostawiając zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata) – w dniu 25 października 2004 r.

Do dnia dzisiejszego nie wpłynęło do Sądu przysługujące stronie skarżącej zażalenie na ostatnio zapadłe w sprawie postanowienie Sądu, tym samym postanowienia Sądu, zarówno z dnia 2 sierpnia, jak i z 11 października 2004 r. są prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie ( pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu zgodne było z treścią powołanego powyżej przepisu).

W tym stanie rzeczy – mając na uwadze stan faktyczny ustalony na podstawie akt niniejszej sprawy – stwierdzić należało, iż termin do wniesienia skargi upłynął w tej sprawie z dniem 13 maja 2004 r. ( czwartek – dzień roboczy) w przypadku K. S. i w dniu 27 maja 2004 r. ( czwartek – dzień roboczy, w oparciu o art. 150 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) – R.S.. W wyniku postępowania zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 11 października 2004 r. stwierdzono, iż datą skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego był dzień 12 czerwca 2004 r.

Wobec powyższego skargę K. i R. S. uznano za wniesioną z naruszeniem ustawowego terminu określonego art. 534 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skargę – jako spóźnioną – należało w niniejszej sprawie odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.

su.