Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 178/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 na 2015 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Rz 178/17

U Z A S A D N I E N I E

W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych, nie podając jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku, oświadczając jedynie, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskuje dochody z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w kwocie 1500 zł. Skarżąca określiła we wniosku swoje wydatki związane z kosztami mieszkania na 500 zł oraz jako majątek wskazała działkę rolną o pow. ok. 1 ha o wartości 12.000 zł.

Skarżąca została wezwana do uzupełnienia swojego oświadczenia w ramach przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) – o informacje pozwalające na ocenę jej sytuacji finansowej, m.in. przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i kart kredytowych, kopii zeznania podatkowego, wskazania pobieranej wysokości dopłat do produkcji rolnej, złożenie oświadczenia o posiadanych środkach transportu, o wydatkach na zakup, żywności, odzieży , środków czystości, wydatkach dotyczących opłat związanych z utrzymaniem mieszkania (kopie rachunków), wyjaśnienie tytułu prawnego do zamieszkiwanego lokalu (domu).

Skarżąca przemilczała wezwanie

Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:

Z mającego zastosowanie w sprawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie o jaki wnioskowała skarżąca, tj. w zakresie częściowym (wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny) m.in. poprzez skonkretyzowanie w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony skarżącej, a nawet zobrazowania sytuacji materialnej za pomocą odpowiednich dokumentów, tak by prawidłowo zakwalifikować stan faktyczny do regulacji warunkujących przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Owo zobrazowanie powinno nastąpić przede wszystkim na podstawie właściwych dokumentów, których w tej sprawie brak. Zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłat sądowych powoduje bowiem uszczuplenie dochodów państwa, zatem jako odstępstwo od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe, zaś ciężar dowodu na okoliczność ubóstwa spoczywa na wnioskodawcy, na co wyraźnie wskazuje użyte w przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże".

W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie wykazała, że nie jest

w stanie ponieść kosztów sądowych. Milczenie skarżącej w kwestiach odnoszących się do jej sytuacji ekonomicznej, należy potraktować jako odmowę ujawnienia swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i życiowej, uniemożliwiając ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Brak wymienionych informacji budzi wątpliwości czy skarżąca faktycznie wymaga wsparcia w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.

W takim stanie rzeczy, bez dodatkowych informacji, o które była wzywana skarżąca, nie można dokonać prawidłowej oceny jej możliwości płatniczych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.