Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 154/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalny Służby Więziennej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2-2a, art. 58 pat. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1, art. 6 par. 2, art. 7
journal: Dz.U. 2021 poz 53
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. w sprawie bezczynności w rozpoczęciu diagnostyki lekarskiej po covidowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 03.10.2021 r. Z. S. (dalej jako: "Strona", "Skarżący") złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. (dalej jako: "Dyrektor ZK"), wobec braku odpowiedzi na jego wniosek z dnia 03.06.21 r. w sprawie rozpoczęcia wobec niego diagnostyki lekarskiej po covidowej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Olsztynie wniesioną skargę przekazano Dyrektorowi ZK, który następnie pismem z dnia 16.11.2021 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, wniósł o jej odrzucenie, bowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie wniesionej skargi.

Organ wyjaśnił, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z załączonych do odpowiedzi na skargę dokumentów, gdyż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W motywach odpowiedzi na skargę wyjaśniono, że Skarżący obecnie przebywa w Areszcie Śledczym we W., a w Zakładzie Karnym w K. przebywał w okresie od 30.03.2021 r. do 30.04.2021 r. oraz od 01.06.2021 r. do 10.06.2021 r. Wskazano, że w okresie odbywania kary pozbawienia wolności Skarżący podlega przepisom Kodeksu karnego wykonawczego (dalej jako: "K.k.w"), przepisom aktów wykonawczych do K.k.w., a także przepisom wydawanym przez organy Służby Więziennej, w tym dyrektorów poszczególnych zakładów karnych.

Z treści art. 6 § 2 K.k.w. wynika, że skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie, a szczegółowe kwestie dotyczące rozpatrywania skarg skazanych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r., poz. 647). Podano, że Skarżący jest stroną wielu postępowania przed sądami i organami wykonawczymi, ma więc wiedzę na temat poszczególnych organów. Wobec niego nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, prowadzone w trybie administracyjnym, wobec czego skarga jest bezpodstawna. Wskazano nadto, że Skarżący nie złożył żadnego wniosku z dnia 03(05).06.2021 r., a tym samym ponagleń w tej sprawie. Wyjaśniono, że z posiadanych dokumentów wynika, iż Skarżący złożył pismo dotyczące diagnostyki lekarskiej opatrzone datą 01.06.2021 r. za pośrednictwem Sądu Okręgowego w S., który pismem z dnia 8.06.2021 r. przekazał je do ZK w K. Pismo to wpłynęło do ZK "[...]" w dniu 14.06.2021 r. i z uwagi na przetransportowanie Skarżącego do Aresztu Śledczego we W. przekazane zostało do tej placówki.

Nadto wskazano, że skargę na bezczynność można skutecznie wnieść w każdym czasie po wcześniejszym wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W tej sprawie takie ponaglenie nie zostało wniesione, a zatem nawet przy założeniu że sąd administracyjny pozostawałby właściwy w tej sprawie Skarżący nie spełnił warunku do skutecznego złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

W postępowaniu przed sądem administracyjnym, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie skarga Z. S. podlega odrzuceniu, ponieważ przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne

niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na podstawie art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają nadto

w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zaś art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Powyższa regulacja stanowi określenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych i wynika z przepisów art. 175 ust. 1 i art. 177 Konstytucji RP. Zgodnie z Konstytucją, wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Zasadą jest również, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów. Oznacza to, że ustrojodawca ustanowił generalne domniemanie właściwości sądownictwa powszechnego w rozstrzyganiu wszelkich spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Wyjątkiem są natomiast sprawy, które ustawowo zostały zastrzeżone do właściwości innych sądów - w tym sądów administracyjnych. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres, skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Skarżący wniósł do Sądu skargę na bezczynność organu w sprawie rozpoczęcia wobec niego diagnostyki lekarskiej po covidowej. Zdaniem Sądu zaskarżona czynność nie mieści się w katalogu wyszczególnionym w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W myśl przepisu art. 1 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 2021 r., poz. 53 ze zm.), dalej jako "K.k.w.", wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się, co do zasady, według przepisów tej ustawy. Zgodnie natomiast z przepisem art. 6 § 2 K.k.w., Skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Skazany, składając wniosek, skargę lub prośbę, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w niej żądań w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów.

Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r., poz. 647). Skazany może także, jeżeli K.k.w. nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 K.k.w., zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego, wymienionych w art. 2 pkt 3 - 6 i 10 K.k.w., w tym decyzje dyrektora zakładu karnego. Zgodnie jednak z art. 7 § 2 K.k.w. skargi takie rozpoznaje właściwy sąd powszechny.

Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, że żaden przepis prawa nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego, jak również czynności sądu penitencjarnego dokonywane były poprzez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. Także żaden z przepisów powołanego wyżej Kodeksu karnego wykonawczego nie stanowi o stosowaniu, w zakresie regulowanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego - zwłaszcza, że stosownie do treści art. 1 § 2 K.k.w. do postępowania w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się odpowiednio przepisy postępowania karnego.

Żaden omówiony wyżej przepis nie przewiduje kontroli sądowoadministracyjnej

w przypadku, jakiego dotyczy skarga, tj. w sytuacji, jak podaje Skarżący, nie rozpoczęcia wobec niego diagnostyki lekarskiej po covidowej.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.