Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 59/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: 1. postępowanie umorzyć, 2. zwrócić skarżącemu P. K. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

P. K. w dniu 17 sierpnia 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 7 sierpnia 1990 r. dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w G. oznaczonej jako działka nr [...], Kw nr [...], na działki nr [...] i [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a ww. przepisu.

Według zaś art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd - uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 roku, sygn. IV SAB 14/86, ONSA z 1987 roku, nr 1, poz. 7, zachowujące nadal aktualność; ). Również w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie także, w przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w, decyzją z dnia 8 września 2010 r., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opisanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 7 sierpnia 1990 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało zatem wydane już po wniesieniu przez P. K. skargi do Sądu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał postępowanie wszczęte wskutek złożenia przez skarżącego skargi na bezczynność organu administracji za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi je umorzył.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Możliwość zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tego rodzaju sytuacji została również potwierdzona w przywołanej wyżej uchwale NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08.