Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1961/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 4
journal: Dz.U. 1999 nr 66 poz 750
law: Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... sierpnia 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza na rzecz W. G. od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem oceny Sądu jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR) z dnia ... sierpnia 2010 r. o odmowie przyznania wnioskodawcy – W. G. wnioskowanego dofinansowania oraz ocena postępowania prowadzącego do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem złożonym w dniu ... kwietnia 2010 r. do ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. W. G. zwrócił się o dofinansowanie realizacji operacji dotyczącej "...", w ramach środka 2.1 "Inwestycje w chów i hodowle ryb" zawartego w Programie Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007 – 2013".

Wymienionym na wstępie pismem z dnia ... sierpnia 2010 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił W. G. przyznania pomocy, w uzasadnieniu podnosząc, że wnioskodawca nie udokumentował, że jest uprawniony do rybactwa w świetle ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (t.j. Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750 ze zm.). Organ wskazał, że pismami ... z dnia ... maja 2010 r. oraz z dnia ... lipca 2010 r. zwrócono się do wnioskodawcy o wyjaśnienie kwestii spełniania warunku uprawniającego do rybactwa na dzień złożenia wniosku i udokumentowanie tego faktu, w myśl § 43 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 – Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007 – 2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1193 ze zm., zwanego dalej: rozporządzeniem MRiRW z dnia 7 września 2009 r.). Wyjaśniono, że w odpowiedzi na pierwsze z pism W. G. dostarczył akt notarialny, stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na potrzeby operacji, który to dokument – w ocenie organu – nie potwierdzał faktu spełnienia przez wnioskodawcę warunku uprawniającego do rybactwa. W odpowiedzi na drugie pismo nie dostarczono żadnych dokumentów potwierdzających spełnienie wymaganego warunku. Ponadto wnioskodawca nie usunął w terminie do dnia 2 sierpnia 2010 r. wszystkich wskazanych braków wniosku o dofinansowanie. Prezes ARiMR wskazał, że uzupełnienia otrzymane w dniu ... lipca 2010 r. nie zawierało: 1) dokumentów lub wyliczeń, na podstawie których sporządzono stadium wykonalności; 2) poprawionego formularza zarybieniowego; 3) poprawionych stron wniosku.

Organ podkreślił, że w związku z faktem nieudokumentowania spełniania warunku uprawnionego do rybactwa, Agencja odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy w myśl § 43 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r.

Pismem z dnia ... września 2010 r. W. G. zwrócił się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W dniu ... października 2010 r. organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, podtrzymując stanowisko zawarte w piśmie z dnia ... sierpnia 2010 r.

W skardze z dnia 30 listopada 2010 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. G. wniósł o uchylenie w całości "decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia ... października 2010 r., i poprzedzającą ją decyzji z dnia ... sierpnia 2010 r., jako niezgodną z prawem i wydaną z naruszeniem procedur postępowania."

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił wydanie go z naruszeniem przepisów prawa materialnego, w tym m.in. art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. nr 66, poz. 750, z późn. zm.) w zw. z art. 9 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. nr 72, poz. 619, z późn.zm) oraz przepisów postępowania, w tym m.in. art. 14, art. 9 oraz art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte we wcześniejszych pismach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn.akt V SA/Wa 2025/11 oddalił skargę . Uzasadniając wyrok WSA stwierdził, że z § 7 ust. 1 rozporządzenia MRIRW z dnia 7 września 2009 wynika, że pomoc na realizację operacji w ramach środka inwestycje w chów i hodowlę ryb przyznaje się podmiotowi, który jest uprawniony do rybactwa w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. Podmiot ten, musi ponadto spełniać jeden z dwóch warunków: - posiadać zezwolenie na prowadzenie chowu lub hodowli ryb lub innych organizmów morskich w polskich obszarach morskich na podstawie przepisów o rybołówstwie - albo posiadać grunty - gdy operacja dotyczy budowy nowego obiektu chowu lub hodowli.

W ocenie Sądu I instancji, organy prawidłowo ustaliły, że po stronie skarżącego istniał obowiązek wykazania, iż jest "uprawnionym do rybactwa", czego jednak skarżący nie uczynił w terminie. Dopiero bowiem w dniu 23 sierpnia 2010 r., a więc po ostatecznym terminie upływającym 2 sierpnia 2010 r., do Agencji złożono kopię umowy dzierżawy stawów rybnych, zawartą pomiędzy skarżącym a Z. P., świadczącą o fakcie prowadzenia przez skarżącego chowu lub hodowli ryb. Sąd nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego, że w jego przypadku termin, w jakim był on obowiązany do spełnienia warunku posiadania statusu "uprawnionego do rybactwa" nie został określony w przepisach prawa. Sąd wskazał, że termin ten wynika z § 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r. i wynosi 14 dni liczonych od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień.

Odnośnie zarzutu dotyczącego błędnego nadania numeru złożonemu wnioskowi, następnie zmiany tego numeru i poinformowania skarżącego o pomyłce przed samym wydaniem rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy, Sąd I instancji stwierdził, że pomyłkowe nadanie numeru i późniejsze jego sprostowanie nie miało wpływu na odmowę przyznania pomocy W. G..

W. G. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 421/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że Sąd I instancji interpretował treść § 7 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r. w brzmieniu nieobowiązującym w sprawie. Wniosek o przyznanie pomocy został złożony w dniu 12 kwietnia 2010 r., a według stanu prawnego obowiązującego w tym dniu § 7 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r. stanowił, że pomoc na realizację operacji w ramach środka inwestycje w chów i hodowlę ryb przyznaje się podmiotowi: 1) który jest uprawniony do rybactwa w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym lub 2) któremu wydano zezwolenie na prowadzenie chowu lub hodowli ryb lub innych organizmów morskich w polskich obszarach morskich na podstawie przepisów o rybołówstwie.

Tymczasem Sąd I instancji przytoczył przepis §7 ust. 1 ww. rozporządzenia w brzmieniu wskazującym także na wymóg posiadania gruntów - gdy operacja dotyczy budowy nowego obiektu chowu lub hodowli (§ 7 ust. 1 pkt 3). Przepis w tym brzmieniu został wprowadzony rozporządzeniem z 24 maja 2010 r. - zmieniającym powołany akt wykonawczy. Zgodnie z § 4 rozporządzenia zmieniającego wchodziło ono w życie z dniem ogłoszenia, tj.25 maja 2010 r. Według jednakże postanowień §2 do postępowań w sprawie przyznania pomocy na realizację operacji w ramach środków, o których mowa w § 1 pkt 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego i niezakończonych zawarciem umowy, na podstawie której jest przyznawana pomoc, stosuje się przepisy w dotychczasowym brzmieniu, z wyjątkiem § 53 rozporządzenia wymienionego w § 1, który stosuje się w brzmieniu nadanym rozporządzeniem zmieniającym.

NSA wskazał również, że uzasadnienie wyroku uniemożliwia dokonanie oceny jego legalności, w szczególności w zakresie interpretacji przesłanek przyznawania pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny dokona wykładni uprawnienia do rybactwa - w rozumieniu art. 4 ustawy o rybactwie śródlądowym - jako jednej z przesłanek przyznania pomocy, określonych w § 7 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r., a interpretacja wymogu - uprawnienia do rybactwa - będzie miała wpływ na ocenę prawidłowości wezwania do uzupełnienia braków wniosku.

Odnosząc się do kwestii odmowy przyznania pomocy w przypadku nieuzupełnienia przez wnioskodawcę braków lub niezłożenia wyjaśnień w terminie, pomimo wezwania, NSA podkreślił, że z uwagi na surowe konsekwencje takiego nieusunięcia braków wniosku lub niezłożenia wyjaśnień w terminie, konieczne jest, aby kierowane do strony - dwukrotne i takie same - wezwania były czytelne i jednoznaczne. Stwierdził również, że w rozpoznawanej sprawie w kwestii, która legła u podstaw odmowy przyznania pomocy, wezwania ograniczały się do wskazania przepisu, spornego co do jego interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, (Dz.U. Nr 72, poz.619 ze zm., zwana dalej ustawą). Z art. 14 ust.4 ustawy wynika, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, wnioskodawcę informuje się w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust.5 art.14 ustawy przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 4, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Art. 190 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż Sąd, któremu sprawa została przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA.

W rozpoznawanej sprawie NSA uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2025/11, w całości i zobowiązał Wojewódzki Sąd Administracyjny do dokonania wykładni uprawnienia do rybactwa - w rozumieniu art. 4 ustawy o rybactwie śródlądowym - jako jednej z przesłanek przyznania pomocy, określonych w § 7 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009 r.

Ponadto NSA zajął stanowisko co do stanu faktycznego sprawy w zakresie wezwań do uzupełnienia braków wniosku. W piśmiennictwie (Bogusław Gruszczyński, Komentarz do art.190 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wskazano, iż ustalenia dotyczące stanu faktycznego zawarte w uzasadnieniu wyroku NSA należy uznać zarówno za wykładnię prawa materialnego jak i wykładnię przepisów procesowych.

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach określonych przywołanymi wyżej przepisami WSA stwierdził, że zostało ono podjęte z naruszeniem przepisów uzasadniającym jego uchylenie.

W zakresie przepisów krajowych warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej na realizację środka "inwestycje w chów i hodowlę ryb" zostały uregulowane w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 z p. zm., dalej jako ustawa) oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1193 z p. zm., dalej jako rozporządzenie MRiRW z dnia 7 września 2009r.), wydanego na podstawie art. 19 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego.

Art. 9 ustawy określa, że pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną albo podmiotowi organizacyjnie wyodrębnionemu na podstawie dokumentów statutowych lub założycielskich w strukturze osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, (zwanej dalej "wnioskodawcą";) na wniosek o dofinansowanie; jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19.

Przepisy wydane na podstawie art.19 ustawy to miedzy innymi ww. rozporządzenie MRiRW z dnia 7 września 2009. §7 ust.1 tego rozporządzenia MRiRW , w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku, stanowił, że pomoc na realizację operacji w ramach środka inwestycje w chów i hodowlę ryb przyznaje się podmiotowi który jest uprawniony do rybactwa w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z późn. zm.) lub któremu wydano zezwolenie na prowadzenie chowu lub hodowli ryb lub innych organizmów morskich w polskich obszarach morskich na podstawie przepisów o rybołówstwie.

Definicję podmiotu uprawnionego do rybactwa zawiera art. 4 przywołanej ustawy o rybactwie śródlądowym, który w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku, stanowił w ust. 1, że :do chowu, hodowli lub połowu ryb:

1) uprawniony jest:

a) władający wodami w sztucznym zbiorniku wodnym przeznaczonym do chowu lub hodowli ryb i usytuowanym na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących,

b) właściciel albo posiadacz gruntów pod wodami stojącymi lub gruntów pod wodami, do których stosuje się odpowiednio art. 5 ust. 4 ustawy - Prawo wodne,

c) właściciel albo posiadacz gruntów pod stawami rybnymi lub innymi urządzeniami w gospodarstwie rolnym przeznaczonymi do chowu lub hodowli ryb,

2) w obwodzie rybackim uprawniony jest organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim na podstawie umowy zawartej z właściwym organem administracji publicznej,

wskazując, że takie podmioty zwane są "uprawnionymi do rybactwa"

Ust.2 przywołanego przepisu wskazywał, że uprawniony do rybactwa jest obowiązany udokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką.

Udokumentowanie działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką jest, na gruncie art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w przytoczonym wyżej brzmieniu, obowiązkiem "uprawnionego do rybactwa", nie zaś warunkiem uznania podmiotu za "uprawniony do rybactwa".

Wykładni takiej dokonał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 920/13, a Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni wykładnię tę podziela.

Dokonując oceny skierowanych do skarżącego wezwań do usunięcia braków/ złożenia wyjaśnień, należy przypomnieć, że w wezwaniu z dnia 31 maja 2010 r. punkt 11 został sformułowany następująco: "Zgodnie z zapisem §7.1.1. Rozporządzenia z dnia 07 września 2009 r. "Pomoc na realizację operacji w ramach środka inwestycje w chów i hodowlę ryb przyznaje się podmiotowi: który jest uprawniony do rybactwa w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z późn. zm.)" – proszę o udokumentowanie czy wnioskodawca jest uprawniony do rybactwa w świetle wyżej cytowanego artykułu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie."

W wezwaniu z dnia 16 lipca 2010 r. punkt 3 został sformułowany następująco:" Zgodnie z zapisem §7. 1.1. Rozporządzenia z dnia 07 września 2009 r. "Pomoc na realizację operacji w ramach środka inwestycje w chów i hodowlę ryb przyznaje się podmiotowi: który jest uprawniony do rybactwa w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z późn. zm.)". W związku z powyższym proszę o wyjaśnienie czy spełnia Pan na dzień składania wniosku definicję "uprawnionego do rybactwa" zgodnie z art.4 ustawy o rybactwie śródlądowym z dnia 18 kwietnia 1985 r., a także proszę o udokumentowanie pkt 2 niniejszej ustawy powyższego artykułu mówiącego, iż uprawniony do rybactwa jest obowiązany udokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką (np. weterynaryjny numer identyfikacyjny, prawomocne pozwolenia wodnoprawne.)"

W świetle przestawionej wyżej wykładni art. 4 ustawy o rybactwie śródlądowym, wezwanie drugie w części dokumentowania działań związanych z prowadzoną gospodarką poprzez przedłożenie weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego lub, pozwolenia wodnoprawnego jest nieuzasadnione, ponieważ dla udokumentowania działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką w świetle przepisu art.4 tej ustawy konieczne i wystarczające było udokumentowanie określonych w przepisie uprawnień do wymienionych w nim nieruchomości.

Należy jednak zauważyć, że nieuprawnione rozszerzenie drugiego z wezwań nie miało wpływu na wynik sprawy, wobec faktu, ze wnioskodawca w terminie wynikającym z każdego z wezwań nie przedłożył żadnych dokumentów wskazujących na to, że spełnia wymagania dla bycia "uprawnionym do rybactwa".

Przepis §43 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009r. określa procedurę uzupełniania braków wniosku, przewidując możliwość dwukrotnego wezwania wnioskodawcy do uzupełniania braków wniosku lub złożenia wyjaśnień i stanowiąc w ust.4, że jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień nie dokonał tych czynności w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z dnia 25 czerwca 2013 r., podkreślając surowe konsekwencje nieusunięcia braków wniosku w terminie, wskazał, że konieczne jest, aby kierowane do strony - dwukrotne i takie same - wezwania były czytelne i jednoznaczne. Stwierdził również, że w rozpoznawanej sprawie w kwestii, która legła u podstaw odmowy przyznania pomocy, wezwania ograniczały się do wskazania przepisu, spornego co do jego interpretacji, co nakazuje przyjąć Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, że zostały one sformułowane wadliwie.

Skoro bowiem NSA przesądził o nieprawidłowości wezwań do wykazania uprawnień do rybactwa, to przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez WSA niedopuszczalne jest zajęcie stanowiska, iż wspomniane czynności były prawidłowe.

Ponieważ podstawą do odmowy przyznania pomocy finansowej na podstawie §43 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009r. jest brak uzupełnienia wniosku pomimo dwukrotnego prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków/ złożenia wyjaśnień Sąd uznał, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym piśmie Prezesa ARiMR zostało podjęte z naruszeniem przepis §43 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia MRiRW.

Rozpoznając sprawę ponownie organ orzekający weźmie pod uwagę przedstawione wyżej stanowisko Sądu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w oparciu o art. 146 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 i 205§2 p.p.s.a