Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1556/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r.

w przedmiocie odmowy wymeldowania. Do skargi dołączył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 sierpnia 2010 r. We wniosku wskazał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Podniósł, iż uzyskuje dochód z tytułu emerytury "po potrąceniach" w wysokości 1300 zł. Oświadczył, iż po opłaceniu kosztów utrzymania mieszkania oraz wykupieniu lekarstw, "zaledwie starcza na bardzo skromne życie". Wnioskodawca podał, iż jest osobą niepełnosprawną, posiada II grupę inwalidzką w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie posiada środków na opłacenie rehabilitacji.

Zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku – w terminie 7 dni - poprzez nadesłanie:

- wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy

- dokumentu potwierdzającego wysokość dochodu wskazanego w rubryce nr 5 formularza PPF,

- oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania, leczenie oraz innych wydatków koniecznych,

- orzeczenia o zakwalifikowaniu skarżącego do II grupy inwalidzkiej.

Omawiane wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu

24 września 2010 r., termin do jego wykonania upłynął w dniu 1 października 2010 r. Wnioskodawca w wyznaczonym terminie nie nadesłał żądanych informacji.

Rozpatrując złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 255 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu PPF okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania .

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca w złożonym na formularzu wniosku nie wykazał omawianej okoliczności, jak również nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia wniosku. Wskazał co prawda na niewysokie dochody

(w łącznej wysokości 1300 zł – dochód z tytułu emerytury), jednakże brak dodatkowych informacji, do których nadesłania był wezwany skarżący (wyciągi z kont bankowych, informacji na temat miesięcznych wydatków, udokumentowania wysokości dochodu, posiadania stopnia niepełnosprawności) uniemożliwia ocenę, czy została spełniona przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Należy mieć na uwadze, że na obecnym etapie postępowania skarżący jest zobowiązany jedynie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, a podane przez wnioskodawcę informacje nie pozwalają stwierdzić czy uiszczenie tej kwoty spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.