Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 711/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 10 ust. 2a pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 371
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek  pandemii COVID-19

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz strony skarżącej B. sp. z o.o. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] maja 2021 r. B. sp. z o.o. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwolnienie z obowiązku opłacania składek dla płatników prowadzących działalność w branżach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. poz. 371 ze zm.; dalej jako rozporządzenie) za okres marzec 2021 r. – kwiecień 2021 r., podając jako prowadzoną przeważającą działalność wg PKD 93.29Z.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r.,

nr [...] – powołując się na art. 31zq ust. 7 w zw. z art. 31zy ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.; dalej jako ustawa o COVID-19), § 2a rozporządzenia w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 423 ze zm.) – odmówił wnioskodawcy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 marca 2020 r. do 30 kwietnia 2020 r.

W uzasadnieniu decyzji organ w pierwszej kolejności przytoczył treść § 10 ust. 2a pkt 1 oraz § 11 pkt 4 rozporządzenia, a następnie stwierdził, że nie potwierdzono na koncie płatnika okresu obowiązku opłacania składek, obejmującego co najmniej jeden dzień miesiąca września 2020, w porównaniu do którego nastąpił spadek, więc warunek uzyskania w marcu 2021 r. przychodu niższego co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego z tej działalności we wrześniu 2020 r., nie został spełniony.

W związku z powyższym organ uznał, że stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia

z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń za okres od dnia [...] marca 2021 r. do dnia [...] kwietnia 2021 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. B. sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 10 ust. 2a rozporządzenia przez jego niezastosowanie i uznanie, że działalność prowadzona przez skarżącą nie podlega zwolnieniu od obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, podczas gdy ze stanu faktycznego i dokumentów przedłożonych do sprawy wynika jednoznacznie, że spełniła ona wszystkie wymogi przewidziane w przywołanym przepisie.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji

i uwzględnienie wniosku o zwolnienie od obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania,

w tym kosztów zastępstwa procesowego według spisu kosztów.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że z ustalonego stanu faktycznego wynika wprost, że skarżąca na dzień [...] marca 2021 r. prowadziła działalność gospodarczą

o PKD określonych w przywołanym przepisie i była płatnikiem składek przed 1 listopada 2020 roku. Spółka prowadziła działalność gospodarczą we wrześniu 2020 r. i w chwili składania wniosku wykazała spadek przychodów w stosunku do miesiąca września 2020 r. Z kolei płatnikiem składek spółka stała się z racji zatrudnienia pracownika

w dniu [...] października 2020 r. Zdaniem skarżącej organ nie rozróżnił prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę i posiadania statusu płatnika przez co je utożsamił ze sobą. Tymczasem brzmienie przywołanego § 10 ust. 2a rozporządzenia wskazuje jednoznacznie, że aby uzyskać zwolnienie z obowiązku uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne należy być płatnikiem składek w dniu 31 marca 2021 r.

i prowadzić działalność gospodarczą w miesiącu wrześniu 2020 r., do którego porównywane są spadki przychodu. Ów przepis nie wymaga od przedsiębiorcy posiadania statutu płatnika składek we wrześniu 2020 r. tylko wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej w tym miesiącu jako miesiącu porównawczym. Kolejną przesłanką jest posiadanie statusu płatnika składek na dzień [...] listopada 2020 r.

i wykonywanie działalności gospodarczej objętej kodami PKD wymienionymi w przywołanym przepisie na dzień [...] marca 2021 r. Te wszystkie przesłanki zostały przez skarżącą spełnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli sądowoadminstracyjnej pod względem legalności przeprowadzonej w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie

z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiająca skarżącej spółce prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od

[...] marca 2020 r. do [...] kwietnia 2020 r. Podstawę materialną zaskarżonej decyzji stanowił § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień [...] marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 49.32.Z, 49.39Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40%

w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r. Warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec 2021 r. i kwiecień 2021 r. - w przypadku, o którym mowa w § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia - nie później niż do dnia 30 czerwca 2021 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania (§ 11 pkt 4 rozporządzenia). Z powyższych przepisów wynikają następujące przesłanki warunkujące przyznanie dochodzonego zwolnienia: - prowadzenie działalności gospodarczej o działalności przeważającej oznaczonej kodem wskazanym w rozporządzeniu na dzień złożenia wniosku, - prowadzenie działalności w jednym z okresów wskazanych

w rozporządzeniu (to jest w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.), - spadek obrotów z działalności w odniesieniu do miesiąca referencyjnego

o 40%, - posiadanie statusu płatnika składek przed dniem 1 listopada 2020 r., - złożenie deklaracji rozliczeniowych za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia

30 kwietnia 2021 r. w zakreślonym przez przepisy prawa terminie (chyba, że płatnik jest zwolniony z takiego obowiązku na podstawie odrębnych przepisów). Podstawą odmowy przyznania skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za marzec- kwiecień 2021 r. było stwierdzenie przez organ, iż skarżąca spółka nie miała obowiązku opłacania składek, obejmującego co najmniej jeden dzień września 2020, w porównaniu do którego nastąpił spadek przychodu. W ocenie Sądu takiego wymogu nie sposób wywieść z powołanego powyżej § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia. Okoliczność, że skarżąca nie był płatnikiem składek w jednym z alternatywnych okresów referencyjnych, to jest m.in. we wrześniu 2020 r., nie ma znaczenia z punktu widzenia warunków dochodzonego zwolnienia. Relewantne jest to, aby w tym okresie prowadziła działalność gospodarczą i uzyskała status płatnika składek do ZUS przed 1 listopada 2020 r. (por. wyrok WSA w Rzeszowie dnia 5 października 2021 r., I SA/Rz 544/21), a taki status nabyła poczynając od

1 października 2020 r. Powyższe prowadzi do konstatacji, że organ dokonał błędnej wykładni § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia, co miało istotny wpływ na wynik postępowania

i uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. (pkt I wyroku). Jako, że skarga została uwzględniona Sąd – na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. - zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki poniesione przez nią koszty postępowania (pkt II wyroku), które sprowadzają się do wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł, ustalonego zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Podkreślić należy, że zgodnie z § 15 ust. 2 powyższego rozporządzenia, opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej. Nie było więc podstaw do podwyższenia wynagrodzenia pełnomocnika w sprawie, w której rozstrzygnięcie podejmowane jest na posiedzeniu niejawnym. Zresztą sprawa poddana sądowej kontroli nie jest zawiła ani obszerna, a tym samym nakład pracy pełnomocnika

w związku z występowaniem w przedmiotowej sprawie był niewielki, co uzasadnia zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według stawki minimalnej.

-----------------------

#

2