Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 82/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par 1 i art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2012 r. T.K. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej "w sprawie rozpoznania i rozstrzygnięcia decyzją administracyjną w przedmiocie:

1. nie uznania przez Urząd Pracy jego zatrudnienia w charakterze pełnienia obowiązków prezesa zarządu w [...] Sp. z o.o. od [...] marca 2008 roku do [...] sierpnia 2010 r. w celu ustalenia zasiłku dla osoby bezrobotnej;

2. utraty stypendium celem aktualizacji uprawnień posiadanych kwalifikacji nabytych na własny koszt do [...] roku, które utraciły swoją ważność wskutek poddańczego wejścia w struktury i okupacyjne prawo wobec Polski;

3. ustalenia kosztów celem opłacenia szkolenia i egzaminów".

Minister Pracy i Polityki Społecznej, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając jednocześnie, że skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] września 2011 r., iż prowadzeniem pośrednictwa pracy zajmują się powiatowe urzędy pracy oraz agencje pośrednictwa pracy.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 marca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania jego skargi z dnia [...] stycznia 2012 r. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej, poprzez wyraźne wskazanie, jakiego konkretnie wniosku (z jakiej daty) organ ten nie rozpatrzył. Poinformował zarazem, że Sąd nie może domniemywać co jest przedmiotem zaskarżenia, zaś treść skargi nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie.

Skarżący w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. poinformował, że sam nie jest w stanie doprecyzować skargi, toteż z tego względu wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 82/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał T.K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego w osobie P.Z. Pełnomocnik ten w dniu [...] czerwca 2012 r. udzielił substytucji adwokat B.K.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania skargi T.K., poprzez wskazanie, jakiego konkretnie wniosku skarżącego (z jakiej daty) organ nie rozpatrzył. Poinformował zarazem, że Sąd nie może domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, zaś ani treść skargi, ani treść pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. (w którym skarżący złożył m.in. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu "doprecyzowania i uzupełnienia skargi"), nie pozwalają na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. (wpływ do Sądu w dniu [...] czerwca 2012 r.) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 82/12 o wyznaczeniu radcy prawnego wskazując, że – w jego opinii – powinien być wyznaczony pełnomocnik z miejsca jego zamieszkania tj. W., a nie pełnomocnik wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W.

W dniu [...] lipca 2012 r. adwokat B.K., działając z substytucji radcy prawnego P.Z., wniosła pismo w odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania skargi. Zwróciła w nim m.in. uwagę na brak kontaktu telefonicznego i listownego ze skarżącym. Określony w piśmie przedmiot skargi, jak stwierdziła, ustaliła "domniemając intencję skarżącego". Jej zdaniem, skarga ma celu wzruszenie decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. Starosty W., orzekającej o utracie przez skarżącego prawa do stypendium oraz decyzji organu II instancji, tj. Wojewody D., który decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymał decyzję Starosty.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 lipca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował skarżącego o konsekwencjach wniesienia przez niego sprzeciwu z dnia [...] czerwca 2012 r. Skarżący w pismach z dnia [...] lipca 2012 r. podtrzymał swój sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 82/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącego T.K. radcę prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego w osobie K.B.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania skargi T.K., poprzez wskazanie, jakiego konkretnie wniosku skarżącego (z jakiej daty) organ nie rozpatrzył. Poinformował zarazem, że Sąd nie może domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, zaś ani treść skargi, ani dalszych pism nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie.

W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego przesłał opinię prawną z dnia [...] listopada 2012 r., w której wskazał, że – w jego ocenie – skarga jest bezzasadna. Zarazem wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie tej opinii.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 grudnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał ponownie pełnomocnika skarżącego do jednoznacznego oświadczenia Sądowi, co jest przedmiotem skargi T.K. z dnia [...] stycznia 2012 r. Poinformował jednocześnie, że Sąd nie może domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, zaś w skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. nie zostało określone, co jest przedmiotem skargi, a prawidłowe wykonanie wezwania do jej sprecyzowania nie może nastąpić w formie opinii prawnej o bezzasadności skargi.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., pełnomocnik skarżącego ponownie stwierdził, że – w jego opinii – skarga jest niezasadna. Zarazem potwierdził "czynność dokonaną przez adwokat B.K. polegającą na złożeniu w imieniu Skarżącego pisma z dnia [...] lipca 2012 r.". W ocenie pełnomocnika, "treść skargi złożonej przez skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r. prowadzi do wniosku, że powinny one zostać zrozumiane przez Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w sposób w jaki zostały sformułowane przez Skarżącego".

W wykonaniu zarządzenia z dnia 15 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował pełnomocnika skarżącego, że jego pismo z dnia [...] stycznia 2013 r. nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu z dnia 21 grudnia 2012 r., bowiem z jego treści nadal nie wynika jednoznacznie, co jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, Sąd wezwał ponownie pełnomocnika skarżącego do jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości oświadczenia Sądowi, co jest przedmiotem skargi T.K. z dnia [...] stycznia 2012 r. (oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu – decyzji; postanowienia, innego aktu – lub określenie, jakiego wniosku skarżącego organ nie rozpatrzył). Sąd wyznaczył zarazem termin 7 dni na prawidłowe wykonanie wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu [...] stycznia 2013 r.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie datowanym na dzień [...] stycznia 2013 r. poinformował, że skarżący – jako organ – wskazuje Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Dodał zarazem, że skarżący zarzuca organowi:

1. nieuznanie przez Urząd Pracy jego zatrudnienia w charakterze Prezesa [...] Spółka z o.o. od dnia [...] marca 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r. w celu ustalenia zasiłku dla osoby bezrobotnej;

2. utratę przez skarżącego stypendium związanego z aktualizacją posiadanych przez Skarżącego kwalifikacji i uprawnień, nabytych do [...] r., które utraciły ważność;

3. ustalenie kosztów, celem opłacenia szkolenia i egzaminów;

4. wydanie przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej decyzji zobowiązującej Prezesa ZUS lub właściwą jednostkę tego organu do zebrania pełnego materiału dowodowego w trybie administracyjnym w zakresie ustalenia stanu faktycznego oraz wysokości składek za oznaczony okres w prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, a w konsekwencji obliczenie kapitału początkowego na rzecz wszystkich pracowników zatrudnionych w formach skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

oraz bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania we wskazanych przypadkach (pkt 8).

Wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. powinna zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy).

Prawidłowe określenie zakresu żądania jest zatem obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien jedynie poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania skargi.

W rozpatrywanej sprawie, wobec niejednoznacznego i budzącego wątpliwości Sądu określenia przedmiotu skargi, T.K. został wezwany do sprecyzowania swojego żądania, poprzez wyraźne i jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego przez niego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), ewentualnie zaskarżonej czynności lub bezczynności organu. T.K. wystąpił wówczas o przyznanie mu prawa pomocy przez wyznaczenie radcy prawnego z urzędu. Kolejne wezwania Sądu (z dnia: 25 czerwca 2012 r., 12 listopada 2012 r., 19 grudnia 2012 r., 15 stycznia 2013 r.) skierowane już były do pełnomocników skarżącego, jednakże żadna z udzielonych odpowiedzi nie określała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości przedmiotu skargi.

Nieokreślenie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2011 r. o sygn. akt I OSK 2319/11 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi, co czynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pięciokrotnie, wzywając do określenia jej przedmiotu. Jeżeli jednak z takiej możliwości strona nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.