Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 258/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 18 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Starosty Powiatowego w Olkuszu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę; zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

M. K. w dniu 18 listopada 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w Olkuszu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi podał, że 20 kwietnia 2022 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sprawie inwestycji na działce nr [...] obręb G. dotyczącej projektu budowy domu, budowy szamba, budowy kanalizacji, budowy studzienek kanalizacyjnych oraz ukształtowania terenu. Pomimo upływu 14-sto dniowego terminu podmiot zobowiązany nie udzielił skarżącemu jakiejkolwiek odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, póz. 329, dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2022, póz.

Sygn. akt II SAB/Kr 258/22

2000, dalej K.p.a.) jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy. A zatem organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie wyznaczonym na podstawie art. 36 § 1 K.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny 22 czerwca 2020 r. podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika m.in., że skarga na bezczynność nie może być wnoszona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że wyrażone w uchwale stanowisko odnosi się do bezczynności organu w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym.

W przedmiotowej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20.04.2022 r, Starosta Olkuski decyzją z dnia 25 maja 2022 r. nr SAB.6740.9.68.2022, działając na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 3 października 2022 r. nr SKO.IP/4105/27/2022 uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.

Jak wynika z akt administracyjnych, w sprawie wniosku skarżącego z dnia 20 kwietnia 2022 r., Starosta Olkuski w dniu 21 października 2022 r. ponownie wydał decyzję odmowną, w dniu 2.11.2022 r. do organu l instancji wpłynęło odwołanie M. K., a w dniu 14.11.2022 r. skarżący potwierdził otrzymanie odpisu pisma przewodniego Starosty Olkuskiego z dnia 8.11.2022 r., przesyłającego odwołanie M. K. do SKO w Krakowie.

Tak więc, skoro skarżący wniósł skargę na bezczynność w dniu 18. listopada .

2022 r., a więc już po wydaniu przez Starostę Olkuskiego decyzji odmownej, odpadł

3

Sygn. akt II SAB/Kr 258/22

cel skargi na bezczynność, a w konsekwencji zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny, o której stanowi ww. uchwała.

Wobec powyższego, Sąd uznał, że wniesiona skarga na bezczynność nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na tej podstawie Sąd orzekł w punkcie l sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w punkcie II sentencji postanowienia.