Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 789/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101  ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 66  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi B. O. i J. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 789/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], którym uznało swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku B. i J. O. zatytułowanego "skarga na stanowisko Rady Gminy i jej bezczynność" oraz uznało swoją niewłaściwość do rozpoznania przedmiotowego wniosku i zwróciło podanie wnoszącym.

W swoim wniosku z dnia [...] października 2006 r. skarżący B. i J. małżonkowie O. wskazują, że złożyli skargę do Rady Gminy M. na bezczynność Wójta. Na powyższą skargę otrzymali odpowiedź po pięciu miesiącach pismem z dnia [...] września 2006 r., w którym Komisja Rewizyjna stwierdziła zasadność skargi w części dotyczącej przewlekłego postępowania administracyjnego. Skarżący podnieśli, że narażono ich na koszty, żeby po tak długim okresie czasu stwierdzić rzecz dla nich oczywistą. We wniosku skarżący domagali się wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, wyciągnięcia odpowiedzialności porządkowej i dyscyplinarnej, a przede wszystkim podjęcia środków zapobiegających naruszenia terminów załatwienia sprawy w przyszłości. Skarżący podkreślili, że samo stwierdzenie, że mają rację ich nie satysfakcjonuje.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało swoja niewłaściwość do rozpoznania powyższego wniosku i stwierdziło, że nie istnieje tryb zaskarżenia wyrażonej przez Radę Gminy, w przedmiotowej formie, opinii, a zgodnie z treścią przepisu art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej i wobec tego zgodnie z dyspozycją przepisu art. 66 § 3 kpa pismo państwa B. i J. O. podlega zwrotowi bez rozpoznania.

Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. skarżący złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu powyższego wniosku utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2006 r.

W uzasadnieniu organ II instancji uznało, że przedmiot "skargi na stanowisko Rady Gminy i jej bezczynność" nie mieści się w kognicji Kolegium, jako organu wyższego stopnia, a szerzej nie podlega załatwieniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ podniósł, że zgodnie z art. 66 kpa zwrócono wniosek wnoszącemu, natomiast odnosząc się do prośby zawartej we wniosku o wskazanie organu i trybu działania właściwego w sprawie dotyczącej odszkodowania za działkę przeznaczoną pod drogę publiczną wyjaśnił, że materia ta regulowana jest przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] złożyli B. i J. małżonkowie O.. Skarżący podnieśli, że z uzasadnienia postanowienia wynika, że źle została zinterpretowana treść skargi złożonej przez skarżących do SKO w dniu [...] października 2006 r., ponieważ przedmiotem skargi było w szczególności naruszenie art. 37 § 2 kpa przez radę Gminy M., a nie proces odszkodowawczy za działkę zajętą pod drogę publiczną. Skarżący podkreślili, że składając niniejszą skargę mieli nadzieję, że zostaną podjęte środki zapobiegające naruszeniom terminów w przyszłości. Podstawą skargi na stanowisko Rady Gminy było natomiast "tendencyjne, wybiórcze potraktowanie przez Radę Gminy M. art. 37 kpa", a nie proces odszkodowawczy za działkę zajęta pod drogę publiczną. Podnieśli, że zaskarżone postanowienie z niewiadomych dla skarżących przyczyn tego dotyczy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosząc, że pisma skarżących ze względu na ich niejednoznaczność wymagały dokonania interpretacji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy wojewódzki sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Skarżący B. i J. O. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na pismo Rady Gminy M. z dnia [...] września 2006 r., w którym ustosunkowano się do skargi wyżej wymienionych na bezczynność Wójta Gminy M.. W piśmie poinformowano skarżących, że skargę na bezczynność skierowano do Komisji Rewizyjnej, która stwierdziła zasadność skargi w części dotyczącej przewlekłego postępowania administracyjnego. Rada Gminy przyjęła, jako własne stanowisko Komisji Rewizyjnej.

Zgodnie z treścią powołanego art. 101 każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy może po bezskutecznym wezwaniu usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W przepisie tym jest mowa o uchwale lub zarządzeniu podjętym przez organ gminy. W przypadku, gdy stanowisko organu gminy wyrażone jest w formie uchwały lub zarządzenia można wezwać organ do usunięcia naruszenia.

W przedmiotowej sprawie B. i J. O. złożyli skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na pismo, w którym zostało wyrażone stanowisko Rady Gminy odnośnie skargi na bezczynność Wójta. Kolegium postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. zasadnie stwierdziło, że rozpoznanie złożonej skargi nie należy do jego właściwości, a ponadto nie istnieje tryb zaskarżenia opinii wyrażonej przez Radę Gminy w przedmiotowej formie, ponieważ pismo będące przedmiotem zaskarżenia nie jest uchwałą ani zarządzeniem organu gminy. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika również, że skarżący wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 715/05 o powodzeniu skargi z art. 101 przesądza wykazanie naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być bezpośredni i realny. Skarżący w skardze z dnia [...] października 2006 r. nie wskazali naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego. Wyrazili jedynie swoje niezadowolenie z opinii wydanej przez Radę Gminy i domagali się "wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie" oraz "wyciągnięcia odpowiedzialności porządkowej i dyscyplinarnej".

Stosownie do art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze właściwie orzekło o uznaniu swojej niewłaściwości do rozpoznania "skargi" i zwróciło podanie skarżącym. Pismo skarżących nie posiada cech, na których podstawie można ustalić, jaki organ właściwy jest do jego rozpoznania. W takich przypadkach organ ma obowiązek zwrócić podanie skarżącym. Zasadność stanowiska organu może być zweryfikowana, z uwagi na fakt, że zwrot podania przez organ nie zamyka skarżącym drogi do zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Rozstrzygnięcia organów obu instancji są prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi są nieuzasadnione i na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.