Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1091/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 16 par. 1, art. 105 par. 1, art. 156 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 roku sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z [...] kwietnia 2015r. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) w związku art. 14 i 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015r. poz. 163 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy z wniosku z 01 kwietnia 2015r. Pana A. G. umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych od stycznia 2011r. do stycznia 2015r., gdyż sprawa została zakończona ostatecznymi decyzjami organów administracji oraz prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Na skutek odwołania wniesionego przez Pana A. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z 30 września 2015r. na podstawie art. 127 § 2 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015r., poz. 163 ze zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że sprawa przyznania pomocy finansowej na spłatę zaległości czynszowych za okres od 01 stycznia 2011r. do lipca 2011 r. została ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta odmowną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2011r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] utrzymało w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 4 kwietnia 2012r. (sygn. akt II SA/Po 186/12) oddalił skargę na powyższą decyzję Kolegium. Następnie organ administracji wskazał kolejne rozstrzygnięcia organów administracji I i II instancji dotyczące żądania spłaty zaległości czynszowych za dalsze okresy aż do stycznia 2015r. a także wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w tych sprawach. Kolegium argumentowało, że wnioskowana potrzeba finansowa była już przedmiotem postępowania przed organami administracji oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, zatem ponowne jej rozpoznanie skutkowałoby naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w konsekwencji nieważność decyzji (art. 156 §1 pkt 3 kpa).

Zgodnie z art. 105 § 1 kpa w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2015r. wniósł Pan A.G. domagając się jej uchylenia w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu skarżący podtrzymał swoją skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Zasadnie organy obu instancji przyjęły, że sprawa z wniosku skarżącego z 01 kwietnia 2015r. o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych w miesiącach od stycznia 2011r. do lipca 2011r. została ostatecznie rozpoznana decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2011r. Następnie prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 04 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Po 186/12 oddalającym skargę.

Kolejne wnioski o spłatę zaległości czynszowych za dalsze okresy od sierpnia 2011 r. do stycznia 2015r. zostały załatwione przez organy administracji obu instancji decyzjami SKO z [...] grudnia 2014r. ([...]); z [...] listopada 2014r. ([...]); z [...] października 2014r. ([...]); z [...] listopada 2014r. ([...]); z [...] lutego 2015r. ([...]), na którą skargę A. G. oddalił Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 12 sierpnia 2015r. (II SA/Po 345/15); z dnia [...] marca 2015r. ([...]), na którą skargę oddalił Sąd wyrokiem z 3 czerwca 2015r. (II SA/Po 409/15) oraz decyzją Kolegium z dnia [...] kwietnia 2015r. ([...]), na którą skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 12 sierpnia 2015r. (II SA/Po 505/15), decyzją Kolegium z [...] maja 2015r. ([...]), na która skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z 16 września 2015r. (sygn. akt II SA/Po 575/15).

Wniosek Skarżącego z 01 kwietnia 2015r. będący przedmiotem niniejszego postępowania, dotyczy więc sprawy prawomocnie zakończonej. Zasada trwałości decyzji zawarta w art. 16 §1 Kpa sprzeciwia się powtórnemu prowadzeniu postępowania w sprawie już rozstrzygniętej, a w przypadku wadliwego wszczęcia takiego postępowania winno ono ulec umorzeniu na podstawie art. 105 §1 Kpa.

Zasadnie zatem organ pierwszej instancji umorzył postępowanie administracyjne, a organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy.

Orzekanie w sprawie powtórnie tj. wydanie decyzji merytorycznej, prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności z przyczyny wskazanej w art. 156 §1 pkt 3 Kpa. Zapadłaby ona bowiem w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym.

Mając na uwadze powyższe uwagi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontrolując niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone rozstrzygnięcie naruszało przepisy obowiązującego prawa.

Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej "p.p.s.a.") Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji organu II instancji.

W tym stanie rzeczy skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a,. należało oddalić, jak Sąd orzekł w wyroku