Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1103/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1103/22 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Jarosław Wiśniewski, WSA Urszula Zięba (spr.), Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 29 grudnia 2022 r., sprawy ze skarg A. B. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 12 lipca 2022 r. nr [...], [....] w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej - skargi oddala -


UZASADNIENIE

W toku postępowań egzekucyjnych dotyczących egzekucji należności pieniężnej z tytułu zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem na wydatki inwestycyjne (tytuł wykonawczy nr [...]) i wydatki inne niż inwestycyjne (tytuł wykonawczy nr [...] ), przyznanej w 2016 r. na prowadzenie P. w T., S. w T., G. w T. zobowiązany A.B. wniósł zarzuty na podstawie art. 33 §1 i §2 pkt 3, 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.), dalej "u.p.e.a.", tj:

1) wszczęcie i prowadzenie postepowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy wierzyciel nie wyznaczył terminu i sposobu realizacji zobowiązania przed przesłanym upomnieniem wzywającym do uregulowania kwoty wynikającej z decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa, zawierającego wszelkie niezbędne dane zgodne z treścią art. 15 §1 u.p.e.a., oraz przed doręczeniem tytułu wykonawczego nr [...] ; - wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego przesłania upomnienia (dotyczy egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] );

2) prowadzenie egzekucji względem podmiotu niebędącego zobowiązanym do zwrotu dotacji, z uwagi na fakt, że dotacja została otrzymana przez jednostkę oświatową, a nie przez podmiot nią zarządzający, a tym samym podmiot zarządzający nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności finansowej z majątku osobistego za zobowiązania jednostki oświatowej,

3)prowadzenie postępowania egzekucyjnego względem wierzytelności przedawnionej.

Postanowieniami z dnia 6 maja 2022 r. Prezydent Miasta Tarnowa oddalił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej.

1) W postanowieniu nr [...], dotyczącym egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] organ podał, że decyzją z dnia 26 sierpnia 2021 r. Prezydent Miasta Tarnowa orzekł o określeniu należnej do zwrotu wysokości dotacji przyznanej w 2016 r. dla Z. w T., dla których organem prowadzącym jest A.B., wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem na wydatki inwestycyjne w łącznej kwocie 523 721,48 zł. SKO w Tarnowie decyzją z dnia 4 listopada 2021 r. utrzymało powyższą decyzję w mocy. Na podstawie ostatecznej decyzji z dnia 4 listopada 2021 r. wysłano do zobowiązanego upomnienie z dnia 23 listopada 2021 r., a następnie wystawiono w dniu 17 grudnia 2021 r. tytuł wykonawczy. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Tarnowie jako organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 20 grudnia 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Organ egzekucyjny podał, że obowiązek zwrotu dotacji wskazanej w decyzji z dnia 26 sierpnia 2021 r. spoczywa na organie prowadzącym A.B. i tak zostało to wskazane w tytule wykonawczym. Organ podał także, że prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt [...], A.B. nabył spadek po zmarłej H.T. Sąd orzekł, że przedmioty zapisu windykacyjnego ustanowionego przez spadkodawczynię, tj. Z. w T., nabył w całości A.B. Zobowiązany na podstawie powyższego postanowienia jest organem prowadzącym dla wymienionych szkół.

Organ egzekucyjny odniósł się także do kwestii przedawnienia zobowiązania dotyczącego zwrotu dotacji za 2016 r. uznając, że bieg terminu przedawnienia do zwrotu dotacji oświatowej za 2016 r., z uwagi na okresy zawieszenia, upłynie z dniem 13 sierpnia 2022 r.

2) W postanowieniu nr [...], dotyczącym egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] , Prezydent Miasta Tarnowa podał, że odnośnie zarzutów 1 i 2 zajął stanowisko w postanowieniu z dnia 6 maja 2022 r., nr [...] , w którym w całości oddalił ww. zarzuty. W kwestii natomiast zarzutu przedawnienia, organ odwołał się do decyzji SKO w Tarnowie z dnia 21 lutego 2022 r. i podzielił zawartą w tym rozstrzygnięciu ocenę, że termin przedawnienia upłynie w dniu 13 sierpnia 2022 r.

W zażaleniach na powyższe postanowienia skarżący, wnosząc o ich uchylenie, zarzucił naruszenie:

1. art. 168 ust. 14 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że samo orzeczenie SR w T., sygn. akt [...] , stanowi podstawę uznania skarżącego za organ prowadzący dla ww. Zespołu Szkół, w sytuacji gdy brak jest stosownego wpisu w Ewidencję Szkół i Placówek Oświaty, który ma charakter konstytutywny,

2. art. 70 §6 pkt 2 O.p. poprzez uznanie, że doszło do zawieszenie biegu przedawnienia w okresie gdy WSA rozpoznawał sprzeciw od uzasadnienia decyzji SKO w Tarnowie z dnia 31 marca 2021 r., w sytuacji gdy w tym okresie było prowadzone postępowanie,

3. wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego przesłania upomnienia wzywającego do uregulowania kwot wynikających z decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa zawierającego wszelkie niezbędne dane zgodne z treścią art. 15 §1 u.p.e.a.

Po rozpatrzeniu zażaleń, postanowieniami z dnia 12 lipca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienia Prezydenta Miasta Tarnowa.

Organ II instancji zwrócił uwagę, że w sprawach podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania były:

- decyzja Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 26 sierpnia 2021 r., którą określono należną do zwrotu wysokość dotacji przyznanej w 2016 r. dla Z. w T. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 523 721,48 zł, która została utrzymana w mocy decyzją SKO w Tarnowie z dnia 4 listopada 2021 r.;

- decyzja Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 23 listopada 2021 r., którą określono należną do zwrotu wysokość dotacji przyznanej w 2016 r. dla Z. w T. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 58 886,63 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 21 lutego 2022 r. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i określiło wysokość należnej do zwrotu dotacji przyznanej w 2016 r. na prowadzenie Z. w T., dla których organem prowadzącym jest A.B. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 14 237,40 zł wraz z należnymi odsetkami. W dniu 6 maja 2022 r. został wystawiony zmieniony tytuł wykonawczy o nr [...] na ww. kwotę.

Kolegium zacytowało również przepisy zawarte w u.p.e.a. dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zwróciło uwagę, że niniejsze sprawy były już przedmiotem rozstrzygnięcia ze strony SKO w Tarnowie (postanowienia z dnia 25 kwietnia 2022 r.), które uchyliło wcześniejsze postanowienia Prezydenta Miasta Tarnowa uznające wniesione zarzuty za nieuzasadnione.

Odnosząc się do wskazań zawartych w poprzednich postanowieniach kasatoryjnych, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ pierwszej instancji pozyskał postanowienie Sądu Rejonowego w T. I Wydział Cywilny z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt [...] , zgodnie z którym spadek po H.T. zmarłej w dniu 16 października 2016 r. w Tarnowie, nabył na podstawie testamentu notarialnego skarżący w całości. Sąd orzekł również, że przedmioty zapisu windykacyjnego ustanowionego przez spadkodawczynię H.T., w tym m.in. Z. w T. nabył również A.B. W związku z tym Kolegium stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że organem prowadzącym dla Z. w T., jak i wchodzących w jego skład placówek jest skarżący. Organ II instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z zaświadczeniami o zmianie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych z dnia 4 listopada 2016 r. organem prowadzącym tych placówek jest A.B. - jako zarządca tymczasowy nad Z. w T. oraz wszystkimi składnikami niematerialnymi i materialnymi przeznaczonymi do prowadzenia tego Zespołu Szkół na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 25 października 2016 r. (sygn. akt [...] ) niemniej jednak – w ocenie Kolegium - treść tego zaświadczenia nie może mieć rozstrzygającego znaczenia w niniejszej sprawie. Z uwagi bowiem na treść postanowienia SR w T. z dnia 11 kwietnia 2018 r. doszło do obalenia domniemania prawdziwości treści wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Skarżący nie mógł zatem występować jak zarządca tymczasowy, gdyż z chwilą uprawomocnienia się postanowienia spadkowego ustały przesłanki do zabezpieczenia spadku, o których mowa w art. 634 k.p.c.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniach Kolegium stwierdziło, że nie zasługują one na uwzględnienie. W szczególności nie jest zasadny zarzut wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego przesłania upomnienia wzywającego do uregulowania kwoty wynikającej z decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa. SKO podało, że w sprawie zastosowanie znajdzie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 131), zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a wysokość tych należności została określona w ostatecznym orzeczeniu. SKO podało, że w orzecznictwie wskazuje się, że obowiązek zwrotu dotacji wynika z mocy prawa, a decyzja w tym przedmiocie ma charakter deklaratoryjny. Obowiązek ten w sprawach został stwierdzony ostatecznymi decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 4 listopada 2021 r. i 21 lutego 2022 r. Tym samym organ nie był zobligowany do wystosowania upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Mimo to, jak wynika z akt sprawy, stosowne upomnienia zostały doręczone zobowiązanemu.

Za niezasadny został uznany także zarzut naruszenia art. 70 §6 pkt 2 O.p. poprzez uznanie, że doszło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji w okresie gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznawał sprzeciw od uzasadnienia decyzji SKO w sytuacji, gdy w tym okresie było prowadzone postępowanie. Kolegium, powołując się na orzeczenie NSA, wskazało, że ww. przepis O.p. odnosi się również do decyzji kasacyjnej organu, zaskarżonej sprzeciwem do sądu. W związku z tym, Kolegium podzieliło ocenę organu pierwszej instancji, że w przypadku skarżącego bieg terminu przedawnienia do zwrotu dotacji oświatowej za 2016 r. upłynie z dniem 13 sierpnia 2022 r.

W skargach skierowanych do WSA w Krakowie na powyższe postanowienia SKO w Tarnowie skarżący zarzucił:

1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), "p.p.s.a.", naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 168 ust. 14 ustawy Prawo oświatowe, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż skarżący nie mógł występować jako zarządca tymczasowy Z. w T., gdyż z chwilą uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 kwietnia 2018 r. wydanego w sprawie o sygn. akt: [...] ustały przesłanki do zabezpieczenia spadku o których mowa w art. 634 kpc, a skarżący nabył spadek w całości, w sytuacji gdy z przywołanego przepisu wynika, iż w przypadku zmiany organu prowadzącego placówkę konieczny jest stosowny wpis do Ewidencji Szkół i Placówek Oświaty, który ma charakter konstytutywny, a który w przedmiotowej sprawie nie nastąpił;

2) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c) p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 76 § 3 kpa, poprzez jego zastosowanie i uznanie, że doszło do obalenia domniemania prawdziwości treści wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, poprzez pozyskanie postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt: [...] , w sytuacji gdy organ dysponuje tymże postanowieniem od początku postępowania, a sam skarżący nie kwestionuje jego treści, jednakże z przywołanego postanowienia wynika jedynie fakt nabycia przez skarżącego spadku po H.T. z dobrodziejstwem inwentarza, a nie jak przyjmuje organ pozostawania przez skarżącego organem prowadzącym jednostkę;

b) art. 8 k.p.a., poprzez naruszenie przez organ zasady zaufania obywateli do władzy publicznej i utrwalonych praktyk rozstrzygania spraw, przejawiające się w utrzymaniu w mocy organu I instancji, w sytuacji gdy SKO orzekało już w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych, na podstawie takiego samego stanu faktycznego i prawnego i uznało wówczas, iż A.B. pozostaje zarządcą tymczasowym, a nie organem prowadzącym Z. w T.;

c) art. 34 § 2 pkt 2) w zw. z art. 33 § 2 pkt 3) u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie podstawy zarzutów, a to błędu co do zobowiązanego, a w konsekwencji nieuznanie zarzutu;

d) art. 34 § 2 pkt 2 w zw. z art. 33 § 2 pkt 4) w zw. z art. 15 ust. 1 u.p.e.a., poprzez wszczęcie egzekucji administracyjnej, niepoprzedzone przesłaniem upomnienia z wezwaniem do zapłaty należności;

e) art. 70 § 6 ust. 2 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że doszło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji w okresie gdy WSA rozpoznawał sprzeciw od uzasadnienia decyzji, podczas gdy w rzeczonym okresie było prowadzone postępowanie,

f) art. 59 §1 u.p.e.a., poprzez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego w sytuacji, w której zachodziły ku temu przesłanki (zarzut dotyczy sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1104/22).

W związku z powyższymi zarzutami wniesiono na podstawie art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonych postanowień SKO w Tarnowie oraz poprzedzających je postanowień organu I instancji, jak również zasadzenie kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargi, SKO w Tarnowie wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawach.

WSA w Krakowie rozpoznając w dniu 29 grudnia 2022 r. sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1103/22 i I SA/Kr 1104/22, dotyczące oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanowił połączyć je do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Kr 1103/22. Sprawy te ze względu na tożsamy stan faktyczny pozostawały ze sobą w związku, który uzasadniał zastosowanie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2021, poz. 137) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej: "ppsa", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie).

Wyjaśnić również należy, że złożone w połączonych sprawach skargi zostały rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do brzmienia art. 119 pkt 3 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie wydane w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów skarżącego A.B. w sprawie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych odnoszących się do zwrotu dotacji oświatowej wypłaconej za 2016r,

Zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty - zgodnie z art. 33 § 1 upea - wnosi się do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Z kolei procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują przepisy art. 34 upea. Zgodnie z art. 33 § 2 upea, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może być:

1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości lub części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Przedstawione w art. 33 § 2 upea przesłanki stanowią katalog zamknięty. Podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być zatem wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie, a nie jakiekolwiek wyrażone niezadowolenie zobowiązanego z poddania go egzekucji administracyjnej. Badaniu więc podlega tylko to, czy wystąpiła jedna z przesłanek wymienionych w art. 33 upea (por. wyrok NSA z 5 września 2018 r. sygn. akt II FSK 304/18, - dostępny, podobnie jak pozostałe przywołane niżej orzeczenia, w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rezultacie zobowiązany nie może w tym trybie skutecznie formułować zarzutów w kwestii wszelkich dostrzeżonych nieprawidłowości w działaniu organu egzekucyjnego, czy wierzyciela chyba, że poprzez nie - wskazuje na zaistnienie przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 33 upea.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzonej przeciwko niemu egzekucji administracyjnej, wskazując na przepisy art. 33 § 2 pkt 3,4,5 upea tj. błąd co do osoby zobowiązanego, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia oraz prowadzenia postępowania względem wierzytelności przedawnionej.

Dokonując oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy Sąd stwierdza, że wierzyciel prawidłowo orzekł o oddaleniu zarzutów skarżącego na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Bezzasadny w szczególności jest zarzut wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego przesłania upomnienia wzywającego do uregulowania kwoty wynikającej z decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa zwłaszcza, iż abstrahując od braku ustawowego obowiązku doręczenia w okolicznościach sprawy takiego upomnienia zostało ono jednak doręczone zobowiązanemu w dniu 24 marca 2022r.

Tymczasem, na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 131), zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a wysokość tych należności została określona w ostatecznym orzeczeniu.

Obowiązek ten w niniejszej sprawie został stwierdzony ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 21 lutego 2022 r. a nadto z drugiej strony w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że decyzja taka ma charakter deklaratoryjny a obowiązek zwrotu dotacji wynika z mocy samego prawa. Tym samym organ nie był zobligowany do wystosowania upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego i choć mimo to, przesłał zobowiązanemu upomnienie to i tak ten formułuje w tym zakresie zarzut. Sąd w tej sytuacji nie może go podzielić.

Sąd nie zgadza się również z argumentacją poprzez którą skarżący stara się wykazywać wygaśnięcie obowiązku na skutek przedawnienia określonego spornymi tytułami wykonawczym obowiązków, co skarżący odnosi do zarzutu naruszenia art. 70 § 6 ust. 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez uznanie, że doszło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji w okresie gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznawał sprzeciw od uzasadnienia decyzji SKO w sprawie I SA/Kr 552/21 w sytuacji, gdy w tym okresie było faktycznie prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji.

Tymczasem zgodnie z art. 64b § 1 ppsa, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W adekwatnie powołanym przez organ odwoławczy, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2021 r. I GSK 783/21, przesądzono na bazie powołanego przepisu, iż "istnieje prawna możliwość zawieszenia biegu terminu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania na czas wniesienia sprzeciwu na decyzje SKO wydane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Za takim stanowiskiem przemawia wykładnia celowościowa art. 70 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Nie można bowiem akceptować sytuacji, że ustawodawca wprowadzając dwa rożne środki zaskarżenia decyzji, tj. skargę i sprzeciw, miał na celu ograniczenie stronom uprawnień materialnoprawnych np. związanych z przedawnieniem. Mimo, że pomiędzy tymi środkami zaskarżenia istnieją różnice, bo sprzeciw przysługuje jedynie od decyzji kasacyjnych, to niemniej służą one weryfikacji przed sądem administracyjnym zaskarżonych w tym trybie decyzji. Ponadto art. 70 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa odnosi się do każdej decyzji wydawanej w zakresie danego zobowiązania podatkowego, także decyzji kasacyjnej. Gdyby wolą ustawodawcy było zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wniesienia skargi do sądu na decyzję dotyczącą skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego, to postanowiłby o tym wprost poprzez odpowiedni zapis ustawowy. W sytuacji, gdy wolą prawodawcy jest wskazanie decyzji konkretyzującej zobowiązanie podatkowe, to zawiera w przepisach zwroty wprost odnoszące się do decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub decyzji określającej wysokość tego zobowiązania".

Podzielając w pełni przedstawiony pogląd, Sąd stwierdza, że przepis art. 70 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, odnosi się również do decyzji kasacyjnej, zaskarżonej sprzeciwem do sądu administracyjnego. W konsekwencji, stwierdzając prawidłowość wyliczeń terminowych zawartych w zaskarżonych decyzjach, zasadna była ocena, iż w przypadku A.B. bieg terminu przedawnienia do zwrotu dotacji oświatowej za 2016 r. upłynął z dniem 13 sierpnia 2022 r.

Podniesiona przez stronę na poparcie zarzutu w zakresie prowadzenia egzekucji w stosunku do podmiotu niebędącego zobowiązanym, argumentacja dążyła w istocie do weryfikacji ostatecznych decyzji, stanowiących podstawę prawną egzekucji, co na etapie postępowania egzekucyjnego było niedopuszczalne. Jak już bowiem wcześniej wskazano, zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym nie mogą być wykorzystywane do weryfikacji ostatecznych orzeczeń stanowiących podstawę tytułu wykonawczego. Tym samym na etapie postępowania egzekucyjnego nie ma już możliwości dokonywania ustaleń, które zmierzałyby do badania istoty sprawy i podważenia ostatecznego rozstrzygnięcia organu, ustalającego obowiązek poniesienia kosztów opieki zdrowotnej. Do tego celu służą stronie przewidziane ustawowo środki zaskarżenia, które w realiach tej sprawy odniesione zostały do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie Sąd zauważa, że skarżący skorzystał z tej drogi zaskarżenia spornych decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa a następnie SKO w Tarnowie o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, jednak w wyniku rozpoznania pierwszej z nich tut. Sąd wyrokiem z 13 października 2022r., sygn. akt I SA/Kr 562/22 orzekł o oddaleniu skargi A. B. stwierdzając, że organ zgodnie z prawem ustalił wobec skarżącego obowiązek zwrotu dotacji oświatowej za 2016r. w zakresie w jakim uznana została za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Wyrok ten jest nieprawomocny, wobec czego okoliczności dotyczące zasadności obciążenia skarżącego obowiązkiem zwrotu dotacji oświatowej za 2016r. skarżący może ewentualnie zwalczać w ramach postępowania kasacyjnego. Do rozpoznania pozostaje jeszcze analogiczna skarga A.B. pod sygn. I SA/Kr 177/22 w której termin rozprawy wyznaczono na dzień 9 lutego 2023r. Bezskuteczne jest natomiast podnoszenie kwestii dotyczących potencjalnej wadliwości decyzji ostatecznych w postępowaniu egzekucyjnym, gdyż służy ono zupełnie innym celom. Celem bowiem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków. Przyjęcie zaś, jak tego domaga się skarżący, że wierzyciel miałby badać zgłoszony zarzut pod względem merytorycznym oznaczałoby w rzeczywistości na gruncie rozpatrywanej sprawy niedopuszczalne podważanie ostatecznego rozstrzygnięcia środkami prawnie nieprzewidzianymi.

Abstrahując od powyższych uwag, organy prowadzące postępowanie w niniejszych połączonych sprawach pozyskały postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt [...], na podstawie którego spadek po H.T. z domu T., córce [...] , urodzonej w dniu [...] w L. zmarłej w dniu [...] r. w T., nabył na podstawie testamentu notarialnego – A.B., syn [...] w całości.

Sąd orzekł również, że przedmioty zapisu windykacyjnego ustanowionego przez spadkodawczynię H.T., w tym m.in. Z. w T. pod adresem [...] wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Urząd Miasta Tarnowa, obejmujący; P. REGON [...], S. REGON [...] oraz G. REGON [...] a także wszystkie wartości materialne i niematerialne w rozumieniu art. 55 k.c., związane z prowadzeniem tego zespołu szkół w tym wszelkie ruchomości, urządzenia, pomoce dydaktyczne i inne rzeczy potrzebne do jego funkcjonowania - nabył A.B. syn [...] w całości.

W związku z tym w pełni podzielić należy konstatacje organów wedle których, że organem prowadzącym dla Z. w T. jak i wchodzących w jego skład placówek jest A.B.

Ustaleniu temu nie zaprzecza istnienie w obrocie prawnym zaświadczenia o zmianie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych z dnia 4 listopada 2016r. w którym organem prowadzącym tych placówek jest A.B. - jako zarządca tymczasowy nad Z. w T. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 25 października 2016r. (sygn. akt [...] ). Treść tego zaświadczenia nie może mieć rozstrzygającego znaczenia w sprawie osoby zobowiązanego gdyż zaświadczenie to ma charakter dokumentu urzędowego co do którego przepis art. 76 § 3 k.p.a. dopuszcza obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści (osnowie) takiego dokumentu.

Trafnie więc organ skonkludował, biorąc pod uwagę treść przywołanego wyżej postanowienia Sądu Rejonowego w T. I Wydział Cywilny z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] , iż doszło do obalenia domniemania prawdziwości treści wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Postanowienie to wskazuje, że A.B. nabył, jako przedmiot zapisu windykacyjnego, m.in. Z. w T. wraz z wchodzącymi w jego skład placówkami oświatowymi. Zgodnie natomiast z art. 981 § 1 k.c., oznaczona osoba nabywa przedmiot zapisu windykacyjnego z chwilą otwarcia spadku, tj. zgodnie z art. 924 k.c., z chwilą śmierci spadkodawcy. Co więcej, A.B. nabył także w całości spadek po zmarłej H.T., w którego skład, zgodnie z art. 922 § 1 k.c. wchodzą nie tylko prawa ale i obowiązki majątkowe zmarłego. Skutki te nastąpiły więc z mocy samego prawa, a wydane przez Sąd Rejonowy w T. postanowienie miało jedynie charakter deklaratoryjny. W prowadzonych sprawach o zwrot dotacji jak również w sprawach zarzutów na postępowanie egzekucyjne, A.B. nie mógł zatem występować jako zarządca tymczasowy, gdyż z chwilą uprawomocnienia się postanowienia spadkowego ustały przesłanki do zabezpieczenia spadku, o których mowa w art. 634 k.p.c.

Z przedstawionych powyżej przyczyn, powoływane w skardze zarzuty stanowiące próbę zwalczania stanowiska wierzyciela, nie mogły w rozpatrywanej sprawie odnieść zamierzonego skutku.

Reasumując Sąd uznał, że skargi nie były zasadne. W zaskarżonych postanowieniach wierzyciel prawidłowo orzekł o oddaleniu zarzutów skarżącego na prowadzone postępowanie egzekucyjne, słusznie stwierdzając, że dochodzony obowiązek istnieje i jest wymagalny a skarżący posiada status zobowiązanego. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności nieprawidłowości związanych z obowiązkiem przesłania zobowiązanemu upomnienia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art.151 ppsa, oddalił skargę