Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 991/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. i P. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. I. L. i P. L. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...].

Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. skarżący cofnęli skargę na wskazane powyżej orzeczenie Wojewody [...] i wnieśli o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast § 2 ww. przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia może być wniesiona skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Należy bowiem zauważyć, że wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym wymaga wyczerpania toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie tryb ten nie został wyczerpany, albowiem skarga dotyczy orzeczenia wydanego w I instancji.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji, a nie umorzył postępowanie zgodnie z wnioskiem strony skarżącej. Należy bowiem podkreślić, że nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje.

Na marginesie należy stwierdzić, że na powyższe orzeczenie Sądu nie mogła mieć wpływu okoliczność błędnego pouczenia skarżącego w kwestionowanym postanowieniu co do przysługującego środka zaskarżenia.

O zwrocie uiszczonej opłaty sądowej Sąd orzekł kierując się treścią art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej powyżej ustawy.