Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1545/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi E. P.i W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z dnia [...] pażdziernika 2005 r. o zawieszenie postępowań podatkowych wszczętych w dniu 22 listopada 2004 r. w stosunku do E. i W. P. postanowieniami nr [...]i nr [...].

Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie uwzględnił zarzutów zażalenia z dnia [...] grudnia 2005 r. złożonego przez skarżących z których wynika że:

1) pismo wniesione przez skarżących w dniu [...] pażdziernika 2005 r. było złożonym "na dziennik" pismem nie w formie wniosku lecz w formie oświadczenia o zawieszenie postępowania, które wcześniej, postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. odrębnie prowadzone dwa postępowania połączono bezprawnie w jedno. W oświadczeniu tym nie zostało zawarte słowo "wniosek" a więc interpretacja pisma podatników jest dowolna,

2) wezwanie do uiszczenia z tego tytułu opłaty skarbowej zostało wadliwie sprecyzowane i doręczone bez podania faktycznej podstawy prawnej, która powinna przedstawiać konkretny artykuł oraz paragraf regulujący daną kwestię a nie ogólne powołanie się na całą ustawę o opłacie skarbowej,

3) przepisy ustawy i rozporządzenia dotyczące opłaty skarbowej nie przewidują przypadku obowiązku uiszczania opłaty skarbowej od oświadczenia w sprawie toczącego się postępowania

Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. E. i W. P. pismem z dnia [...] marca 2006 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia na podstawie art.145 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), gdyż ma ono wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w zażaleniu oraz dodatkowo podkreślono, że wbrew twierdzeniom Dyrektora Izby Skarbowej w W., który twierdzi, że nie podanie w wezwaniu do uiszczenia opłaty skarbowej jednostki redakcyjnej ustawy o opłacie skarbowej jest ewidentnym naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.; dalej – "O. p.") w oparciu o którą działają organy podatkowe. Naruszono bowiem elementarne zasady postępowania podatkowego art.121 § 1 i 2 oraz art.124 O.p. Ponadto zarzucono zaskarżonemu postanowieniu naruszenia art.169 § 3 O. p. poprzez nie uwzględnienie przesłanek ustawowych do rozpatrzenia wniosku podatnika, przewidzianych nawet w przypadku, nieuiszczenia opłaty skarbowej. Podniesiono również, iż wskutek wielokrotnych rażących naruszeń przepisów podatkowych przez pracowników urzędu skarbowego w O. utracili zaufanie do organów podatkowych.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] maja 2006 r. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 P.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Rozpatrując sprawę w powyżej wskazanym zakresie Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione.

Zgodnie z art.169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Przepis ten stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry.

W przedmiotowej sprawie spór pomiędzy stronami, dotyczy obowiązku uiszczenia przez skarżących, opłaty skarbowej na podstawie art.1 ust.1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz.2532 ze zm.) zwana dalej "u.o.o.s." od wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego zawartego w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2005 r., zdaniem podatników nie podlegający opłacie skarbowej, z tego względu, że wniosek ten został zawarty w oświadczeniu dotyczącym innej kwestii proceduralnej w toczącym się postępowaniu podatkowym. Jest więc oświadczeniem którego u.o.o.s. nie dotyczy.

Zgodnie z art.1 ust.1 pkt 1 lit.a) przepisem opłacie skarbowej podlegają w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej: podania (żądania, wnioski, odwołania, zażalenia) i załączniki do podań. Przedmiotem opłaty skarbowej w rozumieniu powołanego przepisu są więc ogólnie określone "podania" za które ustawa uznaje żądania, wnioski, odwołania, zażalenia. Nie budzi wątpliwości, iż pismo z dnia [...] pażdziernika 2005 r. w części dotyczącej zawieszenia postępowania zostało prawidłowo zakwalifikowane przez organy podatkowe jako podanie podlegające opłacie skarbowej.Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty podnoszone przez skarżących, iż pismo to jest "oświadczeniem" nie podlegającym opłacie skarbowej. W rozumieniu Słownika Języka Polskiego – oświadczenie to wypowiedz będąca wyrazem czyichś przekonań, poglądów, stwierdzenie czegoś; pismo zawierające taką wypowiedż, stwierdzenie (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka str.542, tom II )

Z treści pisma jednoznacznie wynika, iż strony w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2005 r. nie tylko zawarły oświadczenie w przedstawionym wyżej rozumieniu Słownika Języka Polskiego(dotyczące nieprawidłowości w działalności organów podatkowych) ale złożyły również wniosek o zawieszenie postępowania. Świadczy o tym ostatnie zdanie przedmiotowego pisma, które brzmi:"Do czasu zajęcia stanowiska w w/w sprawie przez organ podatkowy wyższego stopnia wnosimy o zawieszenie postępowania".

W skardze do Sądu na str.3 skarżący nie zaprzeczają, iż wniosek o zawieszenie postępowania złożyły. Stwierdzają jednakże, iż "Złożonym "na dziennik" pismem w formie oświadczenia z dnia [...] pażdziernika 2005 r. wnieśliśmy m. innymi o zawieszenie postępowania (...) W Przedmiotowym oświadczeniu nie zapisano ani jednego słowa "wniosek", nastąpiła więc dowolna interpretacja pisma podatników." Odnosząc się do powyższych twierdzeń, należy jednoznacznie stwierdzić, iż o kwalifikacji prawnej pisma do celów opłaty skarbowej, nie rozstrzyga forma nadana temu pismu przez stronę postępowania, ale jego treść. Okoliczność, iż wniosek o zawieszenie postępowania został zawarty w piśmie stanowiącym oświadczenie strony w innej kwestii proceduralnej, nie zwalnia podatnika z obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej. Obowiązek ten wynika, z art.1 ust.1 pkt 1 lit.a) u.o.o.s., który wprost, nie pozostawiając żadnych wątpliwości, zalicza wszelkie wnioski składane w postępowaniu podatkowym, do "podań" podlegających opłacie skarbowej. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że : skarżący zatytułowali pismo jako oświadczenie oraz to, że pismo częściowo dotyczy innej kwestii i nie zawiera słowa "wniosek".

Na uwzględnienie nie mógł również zasługiwać zarzut skargi, dotyczący wadliwości wezwania skierowanego do skarżących do uiszczenia należnej opłaty skarbowej. O.p. Przepis ten stanowi, że w wezwaniu należy wskazać:

1) nazwę i adres organu podatkowego;

2) imię i nazwisko osoby wzywanej;

3) w jakiej sprawie i w jakim charakterze oraz w jakim celu osoba ta zostaje wezwana;

4) czy osoba wezwana powinna stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie;

5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub jej pełnomocnika;

6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.

Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby podpisującej.( § 2 art.159 O.p.)

Jak wynika z powyższego art.159 O.p. określa minimum elementów, które powinny zostać ujęte w treści wezwania. Wezwanie znajdujące się w aktach sprawy spełnia wymagania określone w tym przepisie. Brak precyzyjnego określenia jednostki redakcyjnej w ustawie o opłacie skarbowej, ale z dokładnym powołaniem aktu prawnego określającego obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej tj. ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz.1532 z póżn. zm.) nie stanowi w przedmiotowej sprawie o bezskuteczności wezwania, nie miało też wpływu na wynik sprawy. Wezwanie precyzyjnie określa przedmiot sprawy i do jakich działań skarżący są zobowiązani, w jakim terminie oraz jakie będą konsekwencje prawne nie zastosowania się do wezwania.

Co do zarzutu naruszenia przez organy podatkowe art.169 § 3 O.p. Sąd stwierdził, iż jest on również niezasadny. W przepisie tym przewidziano możliwość rozpatrzenia wniosku mimo, iż strona nie uiściła stosownych opłat, o których mowa w § 2 art.169 O.p. jeżeli za niezwłocznym rozpatrzeniem podania przemawia interes publiczny lub ważny interes strony. W przedmiotowej sprawie skarżący pozostawili wezwanie organu bez odpowiedzi i nie wskazali na wyżej wymienione okoliczności, a ze złożonego wniosku o zawieszenie postępowania czy też innych pism podatników składanych w trakcie postępowania - nie wynika aby okoliczności takie miały miejsce. Zarzut naruszenia art.169 § 3 O.p. został postawiony dopiero na etapie postępowania przed Sądem. Organy podatkowe nie miały więc możliwości odniesienia się w wydanych postanowieniach do powyższej kwestii.

Zdaniem Sądu jeżeli strona nie wskazała w żadnym piśmie kierowanym do organu, na wystąpienie w sprawie, tego rodzaju okoliczności a z akt sprawy wynika, iż organ podatkowy nie miał wiedzy, iż okoliczności takie w sprawie zachodzą, zarzut naruszenia powyższego przepisu nie mógł zostać uwzględniony.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art.151 P.p.s.a Sad orzekł jak w sentencji.