Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 422/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt 1, art. 187 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1a ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 2 pkt 1 i2
journal: Dz.U. 2016 poz 961
law: Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kantecka ( sprawozdawca), Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 27 września 2018r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie


UZASADNIENIE

I SA/Ol 422/18

Uzasadnienie

A. Sp. z o.o. w W. (zwana dalej: "skarżącą", "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, uznając, że nie dokonano ustaleń faktycznych wystarczających do wydania decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy zakwestionował stanowisko Spółki, iż za budowlę należy uważać wyłącznie elementy budowlane elektrowni wiatrowej. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy zajął stanowisko, iż w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017r. za budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości powinna być uznawana elektrownia wiatrowa składająca się zarówno z elementów budowlanych, jak i niebudowlanych. Powołując się na literalne brzmienie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016r., poz. 961), organ uznał, że definicja elektrowni wiatrowej oznacza budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego składającą się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych tj. wirnika z zespołem łopat, zespołu przeniesienia napędu, generatora prądotwórczego, układu sterowania i zespołu gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu. W ocenie organu, konsekwencją zmiany polegającej na uznaniu całej elektrowni wiatrowej za budowlę dla potrzeb opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest konieczność precyzyjnego ustalenia wartości stanowiącej podstawę opodatkowania tym podatkiem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła m.in. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w zw. z art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (od budowli) podlegają zarówno elementy budowlane, jak i niebudowlane elektrowni wiatrowej, podczas gdy prawidłowa wykładnia powinna być taka, że elektrownia wiatrowa jako całość nie stanowi budowli, a tylko jej fundament i wieżę można uznać za budowlę opodatkowaną podatkiem od nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nast.).

Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.

W przedmiotowej sprawie Sądowi wiadomym jest z urzędu, że postanowieniem z dnia 29 maja 2018r., sygn. akt II FSK 2983/17, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do rozpoznania składowi siedmiu sędziów następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 716 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) jest tylko część budowlana (wzniesiona z użyciem wyrobów budowlanych) elektrowni wiatrowej czy też budowlę tę stanowi fundament, wieża i elementy techniczne elektrowni wiatrowej, o których mowa w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 maja 2016r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 961)?

W dniu 24 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów na podstawie art. 187 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) postanowił przejąć do rozpoznania sprawę o sygn. akt II FSK 2983/17. NSA uznał, że w sprawie nie ma możliwości wydania uchwały, natomiast zasadne jest rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej wyrokiem 7 sędziów NSA. Nowy termin posiedzenia NSA nie jest jeszcze ustalony przed tym Sądem.

W związku z powyższym Sąd uznał, że jakkolwiek organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do tego organu to jednakże w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zagadnienie prawne wskazane w ww. postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje także w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie powołanego przepisu, zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 2983/17.