Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 120/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 190 , art 3 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na przewlekłość Zarządu Dzielnicy [...] Miasta [...] W. w przedmiocie postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, uzupełnioną pismem procesowym z [...] czerwca 2012r., na przewlekłość Zarządu [...] m. W. w przedmiocie postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Zawnioskował o nakazanie organowi wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce o nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W. oraz "zasądzenie grzywny i odszkodowania".

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż wniosek o warunki zabudowy złożył [...] grudnia 2008r., jednak nie doszło do zakończenia postępowania. Nie zgadza się z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2011 r., które uznało jego zażalenie na przewlekle prowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie za nieuzasadnione. Skarżący uważa bowiem, iż "Biuro Konserwatora" po raz kolejny bez podstaw formalnych i prawnych odmawia uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i uporczywość tego organu jest przyczyną przewlekłości postępowania.

Zarząd [...] m. W. - w odpowiedzi na skargę - podał, iż skarga jest bezzasadna. Organ przedstawił przebieg postępowania. I tak podał, iż:

- w dniu [...] grudnia 2008r. skarżący złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, który skorygował i uzupełnił pismem z [...] grudnia 2008r. (data wpływu do Wydziału Architektury [...] stycznia 2009r.),

- inwestycja na etapie projektu decyzji o warunkach zabudowy uzyskała wszystkie niezbędne opinie i uzgodnienia wynikające z przepisów prawa,

- w dniu [...] listopada 2009r. została wydana decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy,

- w wyniku wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] lutego 2010r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organ pierwszej instancji,

- teren inwestycji znajduje się w obszarze określonym przepisami ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r., Nr 162, poz. 1568, ze zm.) w obrębie założenia urbanistycznego oraz zespołu budowlanego osiedla [...], ujętego w wykazie zabytków nieruchomych dla m. W., przekazanym przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu [...] lipca 2010r.,

- w związku z powyższym, zgodnie z art. 53 ust 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r., Nr 80, poz. 717, ze zm.) oraz art. 106 K.p.a., projekt decyzji o warunkach zabudowy dla ww inwestycji został przesłany do uzgodnienia [...] Konserwatorowi Zabytków,

- [...]KZ postanowieniem z [...] września 2010r. odmówił uzgodnienia przedstawionego projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji,

- skarżący złożył zażalenie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego,

- postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. postępowanie o warunkach zabudowy zawieszono, a wobec faktu, iż rozstrzygnięcie [...] Konserwatora Zabytków w sprawie warunków zabudowy ma walor zagadnienia wstępnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego ze względu na ścisły związek pomiędzy rozstrzygnięciem uzgodnieniowym a rozstrzygnięciem dotyczącym warunków zabudowy,

- Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uchylił postanowienie [...]KZ z [...] września 2010r. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia,

- [...] Konserwator Zabytków postanowieniem z [...] marca 2011 r. nie uzgodnił przedstawionej decyzji o warunki zabudowy,

- skarżący w dniu [...] marca 2011 r. złożył zażalenie na postanowienie z [...] marca 2011 r. i w dniu [...] czerwca 2011 r. pismo o "wznowienie" zawieszonego postępowania i rozpatrzenie złożonego wniosku o warunkach zabudowy,

- pismem z [...] lipca 2011r. organ udzielił odpowiedzi w powyższej sprawie,

- dalej zgodnie z art. 27 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w dniu [...] października 2011 r. wnioskodawca uzyskał zalecenia konserwatorskie (wydane przez Biuro [...] Konserwatora Zabytków Urzędu m. W.) dla nieruchomości położonej przy ul. [...] na działce nr ew. [...] z obrębu [...],

- Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z [...] października 2011r., rozpatrując zażalenia na postanowienie z [...] marca 2011 r., uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...]KZ,

- w dniu [...] listopada 2011 r. skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowanie administracyjnego przez organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy,

- w dniu [...] listopada 2011 r. skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego,

- [...] Konserwator Zabytków postanowieniem z [...] listopada 2011 r. kolejny raz nie uzgodnił przedstawionej decyzji ustalającej warunki zabudowy,

- w dniu [...] grudnia 2011 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z [...] listopada 2011 r.,

- Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] grudnia 2011r., rozpatrując skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji, uznało zażalenie za nieuzasadnione. Wskazało, iż wobec faktu, że rozstrzygnięcie [...]KZ w powyższej sprawie ma walor zagadnienia wstępnego w rozumieniu K.p.a. ze względu na ścisły związek pomiędzy tym rozstrzygnięciem, a ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej przez organ pierwszej instancji do czasu zakończenia postępowania przed [...] Konserwatorem Zabytków, organ nie może zakończyć prowadzonego postępowania. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 K.p.a., w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków, decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków, przy czym stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2010r., Nr 75, poz. 474): "do czasu założenia gminnej ewidencji zabytków, (...) decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do zabytków znajdujących się w wykazie, o którym mowa w art. 7 niniejszej ustawy".

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2012r. (sygn. akt IV SAB/Wa 17/12) oddalił ją.

Wskutek skargi kasacyjnej wniesionej przez W. S. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 maja 2013r. (sygn. akt II OSK 2873/12) uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślono, że Sąd I instancji nieprawidłowo zawęził swoje uprawnienia kontrolne do oceny tylko tych działań (czynności) organu prowadzącego postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, które miały miejsce po dniu [...] kwietnia 2011 r., tj. po wejściu w życie przepisów ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), wprowadzających instytucję przewlekłego postępowania (art. 37 § 1 k.p.a.), a także skargę do sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Ponieważ ustawa nowelizacyjna z 3 grudnia 2010 r. nie wprowadziła przepisów przejściowych powstaje wątpliwość czy i ewentualnie w jaki sposób, sąd administracyjny powinien ocenić sposób prowadzenia przed [...] kwietnia 2011 r. kontrolowanego postępowania administracyjnego, tj. do jakiego reżimu prawnego należy przyporządkować działania (czynności) organu, które miały miejsce przed wejściem w życie powołanej powyżej ustawy nowelizacyjnej. W tym zakresie NSA odwołał się do orzecznictwa oraz doktryny i stwierdził, że w takim wypadku przyjmuje się, że w sytuacjach, kiedy ustawodawca nie wypowiada się wyraźnie w kwestii przepisów przejściowych należy przyjąć, że nowa ustawa ma zastosowanie do zdarzeń prawnych powstałych po jej wejściu w życie, jak również do zdarzeń, które miały miejsce wcześniej, lecz trwają dalej - po wejściu w życie nowej ustawy (uchwała 7 sędziów NSA z 10 kwietnia 2006 r., I OPS 1/06, ONSAiWSA 2006, nr 3 poz. 71).

W rozpatrywanej sprawie istnieje sytuacja, w której kontrolowany przez Sąd I instancji sposób działania organu właściwego w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy obejmuje czynności procesowe tego organu podjęte pod rządami dawnego prawa (tj. w stanie prawnym, któremu nieznana była instytucja przewlekłego prowadzenia postępowania), wchodzące zarazem w ramy trwającego ciągle postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.

W konsekwencji oceniając, czy w rozważanym przypadku doszło do przewlekłości postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy Sąd I instancji zobowiązany był uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania, tj. 2 lipca 2012r. Ocenę o braku przewlekłości postępowania organu administracji publicznej Sąd I instancji podjął w związku z ustaleniem, że w dacie orzekania postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy było zawieszone z uwagi na toczące się przed organami konserwatorskim postępowanie uzgodnieniowe. Jednakże w dacie wyrokowania sąd posiadał wiedzę o postępowaniu zawisłym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2012 r. wydane w postępowaniu uzgadniającym projekt decyzji o warunkach zabudowy (sygn. akt IV SA/Wa 875/12) w wyniku rozpoznania odwołania strony od postanowienia [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem z [...] marca 2012 r. Minister utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, zatem postępowanie uzgodnieniowe prowadzone w trybie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zostało zakończone w sposób, który niewątpliwie miał wpływ na dalsze procedowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Z tego względu wynik postępowania uzgodnieniowego powinien podlegać ocenie sądu przez pryzmat przesłanek podjęcia zawieszonego postępowania, a także pod katem ewentualnego stwierdzenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Na rozprawie przed sądem pierwszej instancji pełnomocnik skarżącego zmodyfikował skargę w ten sposób, że wniósł o zobowiązanie Zarządu [...] do wydania decyzji załatwiającej wniosek z [...] grudnia 2008r. o ustalenie warunków zabudowy oraz stwierdzenie, że postępowanie było prowadzone przewlekle i z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przy czym Sąd wskazuje, że modyfikacja żądania dokonana przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] sierpnia 2013r. nie mogła odnieść skutku. Przedmiotem sprawy bowiem w chwili orzekania przez WSA po raz pierwszy była przewlekłość postępowania, nie zaś bezczynność. Są to dwie różne instytucje, które mają w założeniu osiągnięcie dwóch odmiennych celów i nie jest konieczne w niniejszej sprawie dokładne omawiane istoty każdej z nich. Na potrzeby niniejszej sprawy istotne jest to, że zakres sprawy sądowo-administracyjnej został ukształtowany na etapie wnoszenia skargi i orzekania po raz pierwszy przez WSA oraz NSA, które to sądy orzekały w przedmiocie przewlekłości Zarządu [...]. NSA dając wskazówki oraz przedstawiając określony pogląd prawny orzekał w sprawie przewlekłości. Zakres rozpoznania sprawy obecnie wyznacza wyrok NSA zapadły w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, o czym mowa poniżej i Sąd I instancji nie ma możliwości zmiany na tym etapie tego przedmiotu. Z tego względu Sąd obecnie rozpoznawał skargę na przewlekłość. Kwestia natomiast bezczynności może być rozpoznawana w odrębnym postępowaniu, po wniesieniu stosownej skargi do sądu administracyjnego.

Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Przy czym reguła powyższa doznaje zasadniczej modyfikacji, która wynika z brzmienia art. 190 p.p.s.a., bowiem obecnie sąd I instancji proceduje w warunkach wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku uchylającego poprzedni wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 8 maja 2013r. sygn. akt II OSK 2873/12).

W ślad za wyrokiem NSA z dnia 13 marca 2012r. (sygn. akt II GSK 127/11) sąd orzekający podkreśla, że związanie wykładnią dokonaną w wyroku sądu kasacyjnego na podstawie art. 190 p.p.s.a. oznacza w praktyce, że sąd administracyjny ponownie rozpoznając sprawę, która została mu przekazana przez sąd kasacyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. nie może stosować postanowień art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., a w skardze kasacyjnej nie powinny być podawane zarzuty sformułowane w oparciu o odmienną wykładnię prawa, niż ta wykładnia, której dokonał NSA w orzeczeniu uchylającym orzeczenie.

Norma art. 190 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania sądu pierwszej instancji, który nie posiada już na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego swobody w zakresie interpretacji prawa. NSA przeprowadził rozważania i dokonał wiążącej interpretacji zakresu obowiązywania art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. NSA stwierdził, że przy badaniu stanu przewlekłości, jeżeli w dacie wyrokowania on trwa, konieczne jest zbadanie i uwzględnienie czynności procesowych organu administracji podjętych pod rządami dawnego prawa (tj. w stanie prawnym, kiedy nieznana była instytucja przewlekłego prowadzenia postępowania). Będąc związany powyższym poglądem Sąd ustalił, że skarżący zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy już w dniu [...] grudnia 2008r. Oznacza to, że możliwe byłoby ustalenie w niniejszej sprawie przewlekłości, przy czym zakres badania tej przewlekłości NSA ograniczył do tych kwestii, które miały miejsce po dniu wydania postanowienia organu konserwatorskiego z dnia [...] marca 2012r.

Ponadto NSA - w ramach już nie wykładni prawa, lecz wskazówek co do toku rozumowania sądu I instancji - podkreślił, że oceniając, czy w rozważanym przypadku doszło do przewlekłości postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy Sąd I instancji zobowiązany był uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania, tj. 2 lipca 2012 r. Obecnie rozpoznając sprawę Sąd orzekający również bierze pod rozwagę stan sprawy według pierwotnego wyrokowania tj. 2 lipca 2012r. bowiem przedmiotem oceny NSA był stan prawny i faktyczny stanowiący podstawę orzekania po raz pierwszy przez sąd I instancji.

W dacie zaś 2 lipca 2012r. bezspornie postępowanie administracyjne uzgodnieniowe w ramach warunków zabudowy zostało ostatecznie zakończone. Mianowicie zostało wydane postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2012 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Postanowienie ostateczne zostało zaskarżone do sądu administracyjnego i sprawa została zarejestrowana jako skarga na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2012r. (sygn. akt IV SA/Wa 875/12) z datą [...] maja 2012r. Wobec powyższego – organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy miałby podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania, skoro Prezydent m. W. wydał w dniu [...] stycznia 2011r. postanowienie o zawieszeniu warunków zabudowy z racji toczącego się postępowania uzgodnieniowego przed organem ochrony konserwatorskiej. W sytuacji zakończenia tego postępowania w dniu [...] marca 2012r. odpadła podstawa zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy. Stosownie do art. 97 § 2 K.p.a. gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ podejmie postępowanie z urzędu lub na wniosek.

Sprawa jednak ulega komplikacji z tego powodu, że postanowienie w przedmiocie odmowy uzgodnienia jako niekorzystne dla inwestora zostało zaskarżone do sądu administracyjnego, co podkreślił NSA. Co prawda nie było przeszkód formalnych aby Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przesłał w terminie rozsądnym z punktu widzenia działania administracji odpis ostatecznego postanowienia organowi prowadzącemu postępowanie główne, co nastąpiło. Nie mniej jednak w wypadku negatywnego dla strony rozstrzygnięcia istnieje duże prawdopodobieństwo złożenia skargi do sądu, co miało miejsce w niniejszej sprawie. A to oznacza, że w wypadku ewentualnego uchylenia postanowienia uzgadniającego przez sąd administracyjny wydane rozstrzygnięcie w postępowaniu głównym narażone jest na wzruszenie w postępowaniu wznowieniowym opartym na art. 145 § 1 pkt 6 lub pkt 8 K.p.a. W takim wypadku organ uzgodnieniowy ograniczył się do oczekiwania 30 dni na ewentualne wniesienie skargi, a następnie miał obowiązek dochować terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a na przesłanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Przesłane akta administracyjne z racji daty wniesienia skargi na przewlekłość nie zawierają informacji kiedy odpis postanowienia uzgadniającego z dnia [...] marca 2012r. został przesłany do organu prowadzącego postępowanie główne. Skarga bowiem na przewlekłość została złożona w dniu [...] stycznia 2012r. (koperta) i organ przesyłał akta do Sądu według stanu na [...] stycznia 2012r. (k. 4 akt sądowych). Sąd natomiast z urzędu ma wgląd do akt postępowania, które zakończyło się wyrokiem WSA ze skargi na postanowienie z dnia [...] marca 2012r. (sygn. akt IV SA/Wa 875/12). Organ ochrony konserwatorskiej doręczył odpisy wydanego postanowienia stronom postępowania głównie drogą pocztową, za wyjątkiem skarżącego. Przy czym jednej ze stron doręczenie nastąpiło drogą awizacji – Kościół [...] w Polsce.

Zgodnie z art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zażalenie na postanowienie uzgadniające służy inwestorowi. W. S. złożył [...] kwietnia 2012r. (listem poleconym) skargę na postanowienie o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy. Zostało zatem wszczęte postępowanie celem sądowej weryfikacji postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2012 r.

Organ prowadzący główne postępowanie władny był formalnie podjąć zawieszone postępowanie i wydać decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy ze względu na treść postanowienia uzgodnieniowego. Nie mniej jednak skoro postępowanie uzgodnieniowe podlegało weryfikacji sądowej, która na dzień orzekania przez sąd po raz pierwszy w niniejszej sprawie nie została podjęta (wyrok w sprawie IV SA/Wa 875/12) zapadł w dniu 30 października 2012r.) brak wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie warunków zabudowy należy uznać za racjonalne i uzasadnione działanie organu.

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 8 maja 2013r. (sygn. akt II OSK 2873/12) przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, s. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.

Analizując kwestię możliwości podjęcia postępowania przez organ prowadzący postępowanie główne należy konkludować, że wobec zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy – fakt, że nie zostało podjęte zawieszone postępowanie nie stanowi o celowym przedłużaniu przez organ postępowania. Podjęcie zawieszenia nakładałoby na Prezydenta m. W. obowiązek merytorycznego – tj. odmownego załatwienia wniosku W. S., w sytuacji gdy nie można było 2 lipca 2012r. wykluczyć założenia, że postanowienie o odmowie uzgodnienia zostanie uchylone przez WSA w Warszawie. W tej zatem konkretnej sytuacji działanie organu polegające na nie podejmowaniu zawieszonego postępowania – na korzyść strony skarżącej, nie może zostać potraktowane jako bezczynność organu.

Na zakończenie Sąd podkreśla, że ograniczył swoje rozważania do zdarzeń mających miejsce po [...] marca 2012r. zgodnie z zakresem wskazanym w wyroku NSA z dnia 8 maja 2013r.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak na wstępie na zasadzie art. 151 P.p.s.a.