Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 15/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Zakładu Gospodarki Lokalowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. P. w przedmiocie nabycia lokalu na własność postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Zakładu Gospodarki Lokalowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. P. w przedmiocie nabycia lokalu na własność.

Skarżąca wyjaśniła w uzasadnieniu skargi, że w 2015 roku zwróciła się do Zakładu Gospodarki Lokalowej z wnioskiem o wykup mieszkania wynajmowanego przez nią od 1982 roku. Wobec niezałatwienia jej sprawy do chwili obecnej, skarżąca wnosi o zobowiązanie Zakładu Gospodarki Lokalowej do sprzedaży powyższego lokalu ze względu na spełnianie w dniu złożenia wniosku wszystkich przesłanek do jego nabycia.

W odpowiedzi na skargę Zakład Gospodarki Lokalowej wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zakres tej kontroli sprecyzowany został m. in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, oraz na bezczynność organów administracji w określonym zakresie.

W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie występuje, bowiem sprawa objęta skargą nie ma charakteru administracyjnego, ale cywilny. Przedmiotem skargi jest bezczynność Zakładu Gospodarki Lokalowej w sprawie sprzedaży nieruchomości będącej własnością gminy. Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego zostały określone w Dziale II ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65 z późn. zm.). Zgodnie z art. 27 ustawy sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w sytuacji gdy wnioskodawca domaga się od organu sprzedaży (zbycia, oddania w wieczyste użytkowanie) na jego rzecz określonej nieruchomości, to mamy do czynienia ze sprawą, do której nie mają zastosowania przepisy k.p.a., albowiem sprawa sprzedaży, rozporządzania nieruchomością przez jej właściciela, nie jest sprawą administracyjną, podlegającą załatwieniu przez wydanie decyzji. Rozporządzanie nieruchomością przez jej właściciela następuje w formie czynności cywilnoprawnych poprzez zawarcie umowy sprzedaży lub użytkowania wieczystego. Innymi słowy sprawy dotyczące sprzedaży są sprawami, których nie obejmuje przepis art. 1 k.p.a., a konsekwencji nie są sprawami, w których wydawana jest decyzja administracyjna. Żaden przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami nie nakłada na organ obowiązku orzeczenia w tym zakresie w formie decyzji, postanowienia (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2020 r. I SAB/Wa 461/19; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 9 marca 2011 r. II SAB/Gl 8/11). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z dnia 27 lipca 2009 r. sygn. akt I OPS 1/09, unormowania ustawy o gospodarce nieruchomościami, w zakresie dotyczącym obrotu nieruchomościami Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego, regulują czynności cywilnoprawne w sposób szczególny w stosunku do ogólnych zasad określonych w kodeksie cywilnym. Publicznoprawny charakter tych podmiotów oraz przeznaczenie mienia, którym dysponują na zaspokojenie potrzeb wspólnoty stanowi uzasadnienie wprowadzenia ograniczeń w zakresie wynikających z kodeksu cywilnego fundamentalnych zasad swobody dysponowania mieniem i swobody zawierania umów. Ograniczenia te, dokonywane na przykład poprzez procedurę przetargową, nie powodują jednak, że spory w tym zakresie tracą cywilnoprawny charakter.

Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Roszczenie o zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Właściwości sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej tak określonego roszczenia nie przewidują też przepisy szczególne. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Zakładu Gospodarki Lokalowej w takiej sprawie zatem nie przysługuje.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną