Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 128/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-04-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. I. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14.11.2008r. , nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W. I. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z wpisu od skargi, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14.11.2008r. , nr [...]w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia

o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" W. I. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem T. I. ur. w 1992r. Jest właścicielem mieszkania o pow. 80 m2 i samochodu osobowego Fiat P. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga dochód rzędu 1000 zł. (1220 zł. brutto). Na miesięczne utrzymanie mieszkania wydaje natomiast 700 zł.

Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.

Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Należy podkreślić, iż zwolnienie od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku

w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.(por. postan. SN. z dnia 24.09.1984r. sygn. II CZ 104/84)

Warto zauważyć ponadto, iż zwolnienie od kosztów sądowych jest odstępstwem od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem

w sprawie (...)

W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma

jednak analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy. Wskazuje ona, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zdaniem orzekającego dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych W. I.. Stąd też jego pełnomocnik został wezwany do przedłożenia szeregu dokumentów. Z nałożonego obowiązku strona skarżąca nie wywiązała się jednak w pełni.

Nie nadesłała bowiem :

- zeznania podatkowego za 2007r.

- oświadczenia określającego osiągnięty przez W. I. przychód

i dochód w 2008r.

- ostatniego zeznania podatkowego z tytułu podatku VAT,

- ostatniego bilansu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej,

- zaświadczenia z Urzędu Miasta, Wydział Ewidencji Pojazdów

i Kierowców o posiadanych samochodach

tłumacząc jednocześnie, iż dokumenty te przesłane zostaną w terminie późniejszym

a niemożność ich przesłania wynika z długich procedur , w wyniku których mają one być uzyskane.

Niniejsza argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze dlatego, że podniesiona przyczyna może mieć zastosowanie tylko co do zaświadczenia

z Urzędu Miasta, Wydział Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Uzyskanie

i przesłanie pozostałych dokumentów leży natomiast w zasięgu możliwości wyłącznie strony skarżącej. Pozyskanie ich nie wymaga zwracania się do jakichkolwiek urzędów, organów czy instytucji. Jest uzależnione tylko od chęci strony skarżącej, która powinna udzielić stosownych informacji i przekazać właściwe dokumenty gromadzone w ramach, racjonalnie prowadzonej działalności gospodarczej.

Po drugie natomiast warto zauważyć , iż strona skarżąca korzysta

z pomocy fachowego pełnomocnika, który w razie jakichkolwiek trudności

z pozyskaniem danego dokumentu może zwrócić się do Sądu o przedłużenie terminu do jego przedłożenia. W niniejszym przypadku sytuacja taka nie miała jednak miejsca.

Trzeba też, zwrócić uwagę , iż nadesłane przez W. I. oświadczenie dotyczące miesięcznych wydatków określało tylko łączną ich kwotę , zatem trudno je potraktować jako wymagany "spis wydatków(...)".

W ramach złożonych przez W. I. oświadczeń zachodzą natomiast poważne rozbieżności. Z nadesłanego na formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy wynika , iż jego dochód to 1000 zł. Tymczasem

w przysłanym później oświadczeniu z dnia 24.03.2009r. podaje on, iż jego miesięczne wydatki wynoszą 2500 zł. – 3500 zł. Jest to fakt dziwny i nielogiczny, który w konsekwencji poddaje pod wątpliwość wiarygodność składanych przez W. I. jakichkolwiek oświadczeń. Wątpliwości te pogłębia jeszcze analiza rachunku bankowego z BS w L. Na koncie W. I. widnieją bowiem ostatnio wpływy dość znacznych kwot (por. 26.01.2009r. - 20 000 zł. , 12.02.20009r. – 5000 zł. , 27.02.2009r. – 5000 zł.), których wielkość świadczy o tym , iż kondycja finansowa strony skarżącej nie jest aż tak zła.

Tak więc zachowanie W. I. , w szczególności niewiarygodność jego oświadczeń wyklucza spełnienie przez niego przesłanki wykazania niemożności uiszczenia wpisu od skargi.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 244§1 , art.245§ 3 ,

art. 246§1pkt 2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.