Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1558/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.
article: art. 9 i art. 10
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art. 147
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant spec. Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w zakresie dotyczącym ewidencyjnie leśnej części działki nr [...] z obrębu [...] położonej w miejscowości D. gmina K. 2. zaskarżona uchwała w części określonej w punkcie 1 wyroku, nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 czerwca 2013r. Wojewoda [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy w K. nr [...] z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. wieś D., w części tekstowej i graficznej w zakresie dotyczącym ewidencyjnie leśnej części działki nr [...] z obrębu [...] położonej w miejscowości D. gmina K.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona uchwała we wskazanej części została podjęta z naruszeniem przepisów art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w związku z art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z p. zm.).

Skarżący podniósł, że zaskarżona uchwała we wskazanej części została podjęta bez uzyskania wymaganej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, co przesądza o podjęciu tej uchwały we wskazanej części z naruszeniem prawa i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ewidencyjnie leśnej części działki nr [...] z obrębu [...] położonej w miejscowości D. gmina K.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że kwestionowana uchwała została podjęta na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 26 i art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z p. zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym.

Procedura planistyczna toczyła się na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W toku tej procedury organy gminy powinny uzyskać zgodę odpowiedniego organu na zmianę przeznaczenia w planie gruntów leśnych na cele nieleśne w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W sprawie niniejszej jednak w toku procedury planistycznej nie uzyskano takiej zgody i bezprawnie dokonano zmiany przeznaczenia gruntu leśnego (obecnie część działki nr [...]) na teren zabudowy mieszkaniowej.

Z tych względów Wojewoda [...] w swej skardze wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały Rady Gminy w K. nr [...] z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. wieś D., w części tekstowej i graficznej w zakresie dotyczącym ewidencyjnie leśnej części działki nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ gminy wniósł o jej oddalenie wskazując, że nie nastąpiło naruszenie prawa przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ gminy wskazał, ponadto że zgodnie z wymogami prawa uchwała w sprawie planu została przedstawiona wraz z dokumantacją Wojewodzie jako organowi nadzoru i organ ten nia zgłaszał zastrzeżeń. Wystąpienie przez Wojewodę po 9 latach od uchwalenia planu o stwierdzenie nieważności uchwały uzasadnia oddalenie skargi.

Zdaniem organu gminy w sprawie nie występują przesłanki do unieważnienia uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej uchwały wyłącznie w granicach sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.). Z treści skargi jednoznacznie wynika, że przedmiotem zaskarżenia nie jest cała uchwała w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. wieś D., lecz jedynie część tekstowa i graficzna w zakresie dotyczącym ewidencyjnie leśnej części działki nr [...] z obrębu [...] położonej w miejscowości D. gmina K.

Wyłącznie w odniesieniu do tak określonej części ustaleń planu zostały skierowane zarzuty. Przedmiotem zaskarżenia nie jest więc cała uchwała w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz wyłącznie jej część, w stosunku do której skarżący wywodzi zarzuty wskazując na naruszenie prawa. Stwierdzić trzeba, że dopuszczalne jest zaskarżenie uchwały w przedmiocie planu miejscowego jedynie w części, co wynika również z treści art. 91 ust. 1 u.s.g, a także art. 147 § 1 p.p.s.a., które to przepisy przewidują, że skutkiem sprzeczności z prawem lub naruszenia prawa może być stwierdzenie nieważności uchwały w części.

Odnosząc się do meritum sprawy Sąd stwierdza, że skarga Wojewody [...] jest zasadna.

Procedura planistyczna w niniejszej sprawie toczyła się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z p. zm.).

Zgodnie zaś z art. 9 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym na dzień uchwalenia planu): W ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się postanowienia przepisów szczególnych odnoszące się do obszaru objętego planem i przedmiotu jego ustaleń.

Zaś zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się, w zależności od potrzeb szczególne warunki zagospodarowania terenów, w tym zakaz zabudowy, wynikające z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego, kulturowego, zasobów wodnych i zdrowia ludzi, prawidłowego gospodarowania zasobami przyrody oraz ochrony gruntów rolnych i leśnych.

W toku procedury planistycznej organy gminy powinny były uzyskać zgodę odpowiedniego organu na zmianę przeznaczenia w planie gruntów leśnych na cele nieleśne w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W sprawie niniejszej jednak w toku procedury planistycznej nie uzyskano takiej zgody i bezprawnie dokonano zmiany przeznaczenia gruntu leśnego (obecnie część działki nr [...]) na teren zabudowy mieszkaniowej.

Gmina o taką zgodę nie występowała. Nieuzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia w planie gruntów leśnych na cele nieleśne przesądza o naruszeniu prawa skutkujące koniecznością unieważnienia uchwały w części, która dotknięta jest tym rażącym uchybieniem.

Okoliczności tej nie zmienia późne wystąpienie Wojewody w sprawie. Zgodzić należy się z organem samorządowym, że Wojewoda jako organ nadzoru mając dostęp do dokumentacji mógł podjąć stosowne działania w celu doprowadzenia do zgodności z prawem znacznie wcześniej niż po dziewięciu latach od uchwalenia planu.

Powyższe nie może jednak zmienić stanowiska Sądu, że plan w unieważnionej części uchwalony został w sprzeczności z prawem.

Uwzględniając zatem z tych powodów skargę, Sąd orzekł jak w sentencji po myśli art. 147 § 1 p.p.s.a.

Stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały, Sąd orzekł o wstrzymaniu jej wykonania (art. 152 p.p.s.a.) w części unieważnionej. Zaskarżony akt utraci moc w części określonej niniejszym wyrokiem z chwilą uprawomocnienia się tego wyroku.

Wskazać też należy, że w przypadku uprawomocnienia się niniejszego wyroku, organ gminy winien podjąć działania zmierzające do doprowadzenia do zgodności planu z przepisami prawa, bądź to poprzez doprowadzenie do uchwalenia planu dla przedmiotowej nieruchomości przy odpowiednim zastosowaniu stosownych przepisów (o ochronie gruntów rolnych i leśnych), bądź też poprzez doprowadzenie do zmiany uchwały o przystąpieniu do sporządzenia tego planu, w wyniku której nie będzie tą uchwałą objęta przedmiotowa działka.