Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 254/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia pełn. K. L. i P. T. - adw. W. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2005r. sygn. akt II SA/Łd 1223/02 w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 21 czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi P. H., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 21 czerwca 2002r. Nr SKO.40/530/LK/02, zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu na rzecz P. H. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

W dniu 17 grudnia 2004r. K. L. i P. T. -uczestnicy postępowania, reprezentowani przez adwokata W. S., złożyli od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skargę kasacyjną. Nie uiszczono przy tym wpisu stałego od tejże skargi w wysokości 250 zł, do kasy sądu lub na rachunek bankowy sądu.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skargę tę odrzucił.

Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie natomiast do art. 221 tej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 221 ustawy — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro wpisu stałego nie uiszczono skargę kasacyjną należało odrzucić.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik K. L. i P. T. wniósł o jego uchylenie i nadanie biegu kasacji. W uzasadnieniu zażalenia przyznał, iż wpisu od kasacji nie uiszczono we właściwej wysokości.

Strony jednak podnoszą, iż nie uiszczenie wpisu we właściwej wysokości nastąpiło bez ich winy, na skutek omyłki całkowicie przez nie niezawinionej.

Dopiero z treści zaskarżonego postanowienia skarżący zorientowali się o zaistniałym błędzie w ich działaniu. Dlatego niezwłocznie wpis we właściwej wysokości został uiszczony.

W imieniu skarżących wnosi więc, wobec zaistniałej, a niezawinionej omyłki uiszczenia w terminie wpisu we właściwej wysokości, oraz jak na wstępie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2004r. został doręczony uczestnikom postępowania: K. L. i P.T. w dniu 22 listopada 2004r.

Skarga kasacyjna sporządzona przez ich pełnomocnika adw. W. S., wpłynęła do Sądu I instancji w dniu 21 grudnia 2004r. Naklejono na nią znaki opłaty sądowej w kwocie 50 zł.

W związku z tym, że w terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej nie uiszczono wpisu stałego od niej, w prawem przewidzianej formie, skargę kasacyjną odrzucono. Orzeczenie Sądu w tym przedmiocie jest trafne — pełnomocnik skarżących był zobowiązany to uczynić bez odrębnego wezwania.

W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. FZ 28/04 /ONSA i WSA 2004/1/4/ stwierdzono bowiem, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w art. 219 § 2 cytowanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pogląd ten Naczelny Sąd Administracyjny, orzekający w powyższym składzie, w pełni podziela.

Przepis art. 219 § 2 tego Prawa stanowi, iż opłatę sądową, uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego Sądu.

Okoliczności podniesione w zażaleniu, przyznającym jedynie fakt uiszczenia wpisu w nieodpowiedniej wysokości nie mają usprawiedliwiać wniesionego środka prawnego, Mogłyby one ewentualnie uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej jednakże wniosku takiego pełnomocnik nie złożył. Nie mogą one zatem być przedmiotem oceny Sądu badającego jedynie zasadność zażalenia. Nie można przy tym nie dostrzegać, że obowiązek należytego opłacenia skargi kasacyjnej spoczywał właśnie na pełnomocniku procesowym. Kwestią drugorzędną jest natomiast czy miałby to uczynić osobiście, czy poprzez skarżących - wysokość i forma wpisu winny zostać starannie ustalone przez pełnomocnika strzegącego nadto terminu, w jakim czynność ta miałaby zostać skutecznie dokonana.

Skoro tego w działaniu pełnomocnika zabrakło zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.