Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1749/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8, art. 36
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej; p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. S. Z., prowadzącego Kancelarię Adwokacką, ul. [...], W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 złotych (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług 39,60 złotych (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2007r.

Postanowieniem z 3 października 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał prawo pomocy w całości, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z 2 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną na postanowienie z 12 sierpnia 2008r.

W dniu 5 grudnia 2008 r. (data nadania) adw. S. Z. pełnomocnik z urzędu skarżącej poinformowała Sąd, iż przekazała Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej i pełnomocnikowi skarżącej - T. P. - opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 sierpnia 2008r. i zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2008r. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów adwokackich według norm przepisanych i oświadczył, iż koszty te ani w całości, ani w części nie zostały uiszczone.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).

Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.

Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony po wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 sierpnia 2008r. o odrzuceniu skargi, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 złotych.

Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Należy zauważyć, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyznaczonemu przez organ samorządu zawodowego profesjonaliście, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje nawet wtedy, gdy nie został on umocowany przez stronę do reprezentowania jej interesów w postępowaniu kasacyjnym (vide postanowienie NSA z 11 października 2006r., sygn. akt I FZ 288/06). W tym kontekście niezasadne byłoby badanie prawidłowości udzielonego przez T. P. w imieniu skarżącej pełnomocnictwa dla adw. S. Z., bowiem sporządzając stosowną opinię nie działa on w imieniu skarżącej w procesie. Tym samym nie można przyjąć, że czynność ta wymaga pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 36 p.p.s.a. Sporządzenie stosownej opinii wymagało zapoznania się ze sprawą i przedstawienia potencjalnemu mocodawcy oceny prawnej dotyczącej jego sprawy. Mimo zatem, że czynność ta nie stanowi działania w imieniu ewentualnego mocodawcy w procesie, to jest usługą prawną na jego rzecz i jako taka mieści się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 u.p.p.s.a.).

Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż adw. S. Z. pełnomocnik z urzędu skarżącej, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która zgodnie z jego oświadczeniem została doręczona, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez skarżącą w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.