Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 17/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1, art. 31, art. 28 ust. 2, art. 29 ust. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2009 nr 151 poz 1219
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do tutejszego Sądu przez przedsiębiorcę M. G.(skarżący) jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219) oraz § 9 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. Nr 57, poz. 522), utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. (Nr akt: [...]) na mocy której ww. przedsiębiorca zobowiązany został do uiszczenia kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek "masła ekstra 82% tłuszczu", masa netto 200 g, najlepiej spożyć przed: "25.07", numer partii "180", wyprodukowanego przez F. w W., w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych [...] grosze).

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W toku kontroli przeprowadzonej w dniach [...]-[...] lipca 2010 r. przez inspektorów reprezentujących [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej - zwanego dalej również "[...]WIIH" - w punkcie handlowym nr [..] H. w K. przy ul. [...], należącym do przedsiębiorcy M. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą G. M. w S. - zwanego dalej "stroną" lub "przedsiębiorcą" - pobrano do badań laboratoryjnych próbkę produktu (protokół pobrania próbki produktu nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.) o nazwie "masło ekstra 82% tłuszczu", w ilości 5 szt. z partii oznaczanej nr "180" i datą minimalnej trwałości "25.07", produkcji F. w W. - zwanego dalej "masłem ekstra". Jednocześnie inspektorzy pobrali próbkę kontrolną (protokół pobrania próbki kontrolnej nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.), którą po zabezpieczeniu pozostawiono pod nadzorem kontrolowanego przedsiębiorcy.

Badania wykonane przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w O. - zwane dalej laboratorium w O." - w zakresie cech organoleptycznych i fizyczno-chemicznych wykazały, że produkt ten nie odpowiadał wymaganiom zawartym w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. (zał. XII i XV), ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, s. 1 z późn. zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem 1234/2007" - z uwagi na obecność steroli pochodzenia roślinnego. Skład trój glicerydów w badanych próbkach wskazywał na występowanie około 67,67% tłuszczu obcego, co jest niezgodne z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 273/2008 z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1255/1999 w odniesieniu do metod analizy oraz oceny jakości mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. L 88 z 29.03.2008 r. s. 1) - zwanym dalej "rozporządzeniem 273/2008". Ponadto w ocenie organoleptycznej stwierdzono niewłaściwy smak tj. wyczuwalny posmak tłuszczu roślinnego.

Powyższe udokumentowano w Sprawozdaniu z badań Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.

Po zapoznaniu się z wynikami przeprowadzonych badań strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złożenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej, uzasadniając swoją decyzję wydaniem próbki kontrolnej przedstawicielowi producenta przedmiotowego masła ekstra.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. (Nr akt: [...]) [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zobowiązał stronę do uiszczenia kosztów przeprowadzonych badań w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych [...] grosze).

W odwołaniu od powyższej decyzji przedsiębiorca zarzucił:

- naruszenie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219) - zwanej dalej "Ustawą o Inspekcji Handlowej" - poprzez przyjęcie, że wyniki badań częściowo nie objęte akredytacją stanowią przesłankę do założenia, że produkt nie spełnia wymagań przepisanych prawem, a w konsekwencji obciąża odwołującego kosztami przeprowadzonych badań;

- naruszenie art. 7, art. 10, art. 80 Kpa poprzez obciążenie odwołującego kosztami badań laboratoryjnych masła ekstra poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, w szczególności nie umożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w sprawie oraz wypowiedzenie się co do zebranych materiałów i dowodów i w konsekwencji, arbitralną ocenę jakości handlowej kwestionowanego produktu.

Opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów będący organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej (v. art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 127 § 2 kpa w zw. z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej) utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie uznając zarzuty odwołania za nieuzasadnione.

Odwołując się do art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej w myśl którego jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest zobowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub rachunek wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań organ odwoławczy stwierdził, że zobowiązanym do pokrycia kosztów przeprowadzonych badań jest M. G., gdyż badania próbek masła pobranych w należącym do skarżącego punkcie handlowym przeprowadzone przez akredytowane Laboratorium w O. wykazały, że przedmiotowy produkt oferowany jako masło extra nie spełniał wymagań zawartych w załączniku XII i dodatku do załącznika XV do rozporządzenia 1234/2007 oraz posiadał niewłaściwe cechy organoleptyczne.

Organ podkreślił, że powyższy przepis nie przypisuje kontrolowanemu odpowiedzialności za to, że kwestionowane produkty nie spełniały wymagań, nakłada jednak obowiązek pokrycia kosztów przeprowadzonych badań. Zdaniem organu, skarżący nie zakwestionował wyników badań w czasie, kiedy istniała możliwość przeprowadzenia badań próbki kontrolnej, zgodnie z procedurami określonymi w ustawie o Inspekcji Handlowej.

W niniejszej sprawie koszty przeprowadzonych badań masła zostały udokumentowane w piśmie zatytułowanym "Koszt przeprowadzonych badań laboratoryjnych nr [...]" z dnia [...] lipca 2010 r., które znajduje się w aktach sprawy. Zaznaczono także, że strona została poinformowana o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w trwającym postępowaniu administracyjnym zarówno przez organ pierwszej instancji jak i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej organ odwoławczy stwierdził, że przepisy na poziomie wspólnotowym jak i krajowym wymagają, aby badania laboratoryjne w ramach urzędowej kontroli żywności wykonywane były przez laboratoria akredytowane, nie określają natomiast, że badania należy prowadzić wyłącznie metodami akredytowanymi. Stanowi o tym art. 5 ust. 2 pkt d) rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 s.1 z 30.4.2004, ze zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem 882/2004". Szczegóły w zakresie metod analiz i wymagań odnośnie laboratoriów wykonujących badania w ramach urzędowej kontroli żywności zawarto w art. 11 i 12 tego rozporządzenia. Laboratoria muszą być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. W Polsce jednostką akredytacyjną uprawnioną do akredytacji jednostek certyfikacyjnych kontrolnych, laboratoriów badawczych i wzorcujących prowadzących oceny zgodności i weryfikacji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 Nr 138 poz. 935) jest Polskie Centrum Akredytacyjne - zwane dalej "PCA". Sprawozdania z badań opatrzone znakiem akredytacji PCA oznaczają, że badania zostały przeprowadzone w akredytowanym laboratorium, zgodnie z obowiązującym prawem i są w pełni wiarygodne. Organ zaakcentował, że zgodnie z przepisami zawartymi w art. 29 ustawy o Inspekcji Handlowej i art. 32 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - zwanej dalej "ustawą o jakości handlowej" - badania związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przeprowadzane są w laboratoriach Inspekcji Handlowej, a w uzasadnionych przypadkach w innych wyspecjalizowanych laboratoriach. Przepisy zawarte w ustawie o Inspekcji Handlowej i ustawie o jakości handlowej nie nakładają obowiązku przeprowadzania badań jakości w laboratoriach akredytowanych, a tym bardziej przy użyciu wyłącznie metod akredytowanych. Wymóg dokonywania analiz w laboratoriach akredytowanych wynika ze wspomnianego wyżej rozporządzenia 882/2004.

Zdaniem organu stosowanie metody nieakredytowanej nie narusza przepisów prawa, a zgodnie z treścią art. 11 i 12 rozporządzenia 882/2004 wynik badania uzyskany taką metodą jest miarodajny i może stanowić podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.

Laboratorium w O. niewątpliwie posiada stosowaną akredytację przyznaną przez Polskie Centrum Akredytacji (nr akredytacji: [...]) było i jest uprawnione do dokonywania badań próbek produktów tłuszczowych, w tym masła ekstra pobranych od strony podczas kontroli. Badanie w zakresie ujawniania zafałszowania tłuszczem obcym zostały wykonane metodami akredytowanymi. Tym samym, wyniki badań ujawnione w sprawozdaniu z badań nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. są w pełni prawidłowe i wiarygodne.

Uznając za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów art. 7, 10, 80 kpa organ odwoławczy przypomniał, że istotą wydania przez [...] WIIH decyzji był znany stronie materiał zgromadzony w toku kontroli, a głównie wyniki badań próbki masła ekstra pobranej w toku kontroli, zawarte w sprawozdaniu z badań Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. wykonanych w Laboratorium w O., z którymi strona zapoznała się w dniu [...] lipca 2010 r. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, strona zrezygnowała z badania próbki kontrolnej, ponieważ w dniu [...] lipca 2010 r. wydała ją przedstawicielowi producenta masła. Postępując w ten sposób strona naruszyła procedury postępowania kontrolnego, jednocześnie pozbawiając siebie możliwości obrony swoich praw w przypadku stwierdzenia niewłaściwej jakości kontrolowanego produktu. Co więcej strona wydała próbkę kontrolną produktu świadomie i wbrew treści pouczenia zawartego w pouczeniu do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności, co przyznała w trakcie przesłuchania w dniu [...] lipca 2010 r.

Zdaniem organu zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że ustalony stan faktyczny pozwala na stwierdzenie istnienia na kontrolowanym obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję M. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zarzucił naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego:

1) art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219) oraz art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 s.1 z 30.4.2004 ze zm.) poprzez przyjęcie, że wyniki badań częściowo nie objęte akredytacją stanowią przesłankę do założenia, że produkt nie spełnia norm przepisanych, a w konsekwencji do obciążenia skarżącego kosztami przeprowadzonych badań.

II. przepisów prawa procesowego:

2) art. 75 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 29 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej oraz art. 78 § 1 Kpa poprzez nie dopuszczenia dowodu ze sprawozdania z badań nr 277/10 oraz badań nr [...].

3) art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 Kpa - poprzez obciążenie skarżącego kosztami badań laboratoryjnych kwestionowanego produktu tj. "masła ekstra 82 % tłuszczu", masa netto 200 g, najlepiej spożyć przed "25.07.", nr partii "180", wyprodukowanego przez P., poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, w szczególności nie odniesienie się w sposób wyczerpujący do przedstawionych przez stronę wyników badań produktów pochodzących z tej samej partii kwestionowanego towaru nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadka D. S. oraz brak ustosunkowania się do zarzutu nieprzeprowadzenia powyższego dowodu a, w konsekwencji, arbitralną ocenę jakości handlowej kwestionowanego produktu.

Ponadto w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. stanowiącym uzupełnienie wniesionej skargi (k. [...] i nast. akt sądowych) zarzucił naruszenie art. 30 ust. 1 ustawy o inspekcji handlowej w zw. z art. 40 j) ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności poprzez błędną ich wykładnię polegającą na uznaniu, że zobowiązanym do uiszczenia równowartości kosztów badań jest skarżący a nie producent.

W odpowiedzi na skargę oraz na pismo pt. uzupełnienie skargi organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Zdaniem organu odwołanie się w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. do ustawy o systemie oceny zgodności jest chybione, gdyż przepisy tejże ustawy nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W niniejszym postępowaniu kontroli sądowoadministracyjnej została poddana decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] października 2010r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą skarżącego M. G. do uiszczenia kwoty [...] zł z tytułu kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek "masła ekstra", masa netto 200 g, najlepiej spożyć przed: "25.07"., numer partii "180", wyprodukowanego przez F. w W., pobranych podczas kontroli przeprowadzonej w punkcie handlowym należącym do skarżącego przedsiębiorcy. W skardze, uzupełnionej pismem z dnia [...] marca 2011 r. (k. [...] akt sądowych) zakwestionowanej decyzji zarzucono:

1) naruszenie: art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 s. 1 z 30.4.2004, ze zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem 882/2004" - poprzez przyjęcie, że wyniki badań częściowo nie objęte akredytacją stanowią przesłankę do założenia, że produkt nie spełnia norm przepisanych, a w konsekwencji do obciążenia skarżącego kosztami przeprowadzonych badań,

2) naruszenie art. 75 § 1 Kpa w zw. z art. 29 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 78 § 1 Kpa poprzez niedopuszczenia dowodu ze sprawozdania z badań nr 277/10 oraz badań nr 200/10

3) naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa poprzez obciążenie odwołującego kosztami badań laboratoryjnych masła ekstra poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, w szczególności nieodniesienie się w sposób wyczerpujący do przedstawionych przez stronę wyników badań produktów pochodzących z tej samej partii kwestionowanego towaru, nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadka D. S. oraz brak ustosunkowania się do zarzutu nieprzeprowadzenia powyższego dowodu a, w konsekwencji, arbitralną ocenę jakości handlowej kwestionowanego produktu a także naruszenie

4) art. 40 ust. 1 ustawy o inspekcji handlowej w związku z art. 40j ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138 poz. 935 ze zm.) poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że zobowiązanym do uiszczenia równowartości kosztów badań jest skarżący, a nie producent, pomimo iż to producent wprowadził zakwestionowany produkt na rynek.

Rozpatrując sprawę w świetle przedstawionych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga M. G. nie zasługuje na uwzględnienie.

Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia wskazanych w wyżej wymienionym punkcie 1) przepisów rozporządzenia 882/2004, gdyż w rozpatrywanej sprawie podstawą do stwierdzenia, że przedmiotowe masło nie spełniało wymagań określonych w przepisach odrębnych były wyniki badań, które przeprowadzono metodami akredytowanymi, tj.: oznaczenie ilościowe tłuszczu obcego, zawartość tłuszczu oraz B-sitosterolu, stigmasterolu, campesterolu, brassicasterolu i zawartość wody. Natomiast współczynnik S dla formuły ogólnej (nieznany tłuszcz), na który powołuje się skarżący, nie stanowił podstawy do stwierdzenia niewłaściwej jakości badanego masła, co jednoznacznie wynika z zaskarżonej decyzji. Organ wskazał w niej bowiem, że przedmiotowe masło nie odpowiadało wymaganiom jakościowym zawartym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. (załącznik XII i XV) z uwagi na obecność steroli pochodzenia roślinnego. Skład trójglicerydów w badanych próbkach wskazywał na obecność około 67,67% niedozwolonego - w świetle przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 273/2008 z dnia 5 marca 2008r. w zakresie w jakim to rozporządzenie odnosi się do metod analizy i jakości mleka i przetworów mlecznych - tłuszczu obcego. Okoliczność, iż podstawą do stwierdzenia, że przedmiotowe masło nie spełniało wymagań określonych w przepisach odrębnych były wyniki badań, które przeprowadzono metodami akredytowanymi znajduje potwierdzenie w treści dokumentu znajdującego się w aktach niniejszej sprawy administracyjnej (k.[...]-[...] verte) pt. Sprawozdanie z badań nr [...]. Z dokumentu tego wynika, że oznaczenie ilościowe tłuszczu obcego, zawartość tłuszczu oraz B-sitosterolu, stigmasterolu, campesterolu, brassicasterolu i zawartość wody były przeprowadzone metodami akredytowanymi na podstawie procedury PB-37, PB-10 podanej w rubryce "uwagi". Tak więc, skoro badania w zakresie ujawniania zafałszowania tłuszczem obcym zostały wykonane metodami akredytowanymi, przez jednostkę posiadającą stosowną, ważną w dniu wykonania badań, akredytację przyznaną przez Polskie Centrum Akredytacji. Tym samym wyniki badań ujawnione w sprawozdaniu z badań nr [...] r. z dnia [...] lipca 2010r. należy uznać za wiarygodne. Odnosząc się kolei do argumentacji strony upatrującej w wyroku tutejszego Sądu z dnia 1 czerwca 2007r. sygn. akt VI SA/Wa 555/07 zasadności swojego stanowiska, że brak akredytacji na przeprowadzenie badań na współczynnik S dla formuły ogólnej (nieznany tłuszcz) stanowi przesłankę do podważenia wiarygodności wyników badań przedstawionych w sprawozdaniu nr [...] należy wyjaśnić, że wówczas Sąd (pomijając, że inny był przedmiot postępowania), uchylił decyzję organu jedynie ze względów proceduralnych jako, że organ nie odniósł się w decyzji do zarzutu braku akredytacji Laboratorium Specjalistycznego w zakresie badania jednego z parametrów produktu a jednocześnie wynik tego badania stanowił podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, co nie miało miejsca w rozpatrywanej aktualnie sprawie.

Nie budzi również wątpliwości Sądu prawidłowość ustalonej w niniejszej sprawie wysokości kosztów przeprowadzonych badań, której zresztą skarżący nie podważa.

W rozpatrywanej sprawie koszty przeprowadzonych badań masła zostały udokumentowane w piśmie zatytułowanym "Koszt przeprowadzonych badań laboratoryjnych nr [...]" z dnia [...] lipca 2010 r., które znajduje się w nadesłanych aktach administracyjnych. W myśl § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. Nr 57, poz. 522), wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, ustala kierownik laboratorium, z uwzględnieniem rodzaju badanego produktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzania badań oraz uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie pomnożonego przez liczbę osób i dni lub godzin. Wysokość należności pieniężnej różnicuje się w zależności od stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań (§ 9 ust. 3 ww. rozporządzenia). W tej sprawie znajdujący się w aktach wykaz dotyczący ustalonych kosztów badań zawiera elementy o jakich mowa w cytowanych wyżej przepisach, a jak wynika z tego dokumentu po podsumowaniu poszczególnych kwot jednostkowych łączny koszt badania próbki wyniósł [...]zł.

Z kolei obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań stosowanie do art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej spoczywa na kontrolowanym, którym - w myśl art. 2 pkt 8 ustawy o Inspekcji Handlowej - jest skarżący M. G. prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Dlatego też zobowiązanie skarżącego do uiszczenia kosztów badań laboratoryjnych w wysokości [...] złotych było zgodne z prawem. Ponadto odwołanie się przez skarżącego do przepisów ustawy o systemie oceny zgodności nie jest zasadne już z tego powodu, że powyższa ustawa nie ma zastosowania do artykułów rolno-spożywczych (art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy). W tym stanie rzeczy, zarzut skargi opisany w punkcie 4 skargi również nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu, nie można również podzielić stanowiska skarżącego w zakresie zarzutów w wymienionych powyżej punktach 2 i 3. M. G. nie zakwestionował wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych w trybie przewidzianym przez ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, która w zakresie przeprowadzenia powyższych badań jest ustawą szczególną do ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Powyższe wynika z art. 1 pkt 3 ustawy o Inspekcji Handlowej zgodnie z którym do postępowania przed organami Inspekcji w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozdziale 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. pt. "Pobieranie i badanie próbek produktów" uregulowana została problematyka badania próbki kontrolnej. Badanie to przeprowadza się na wniosek lub z urzędu (art. 29 ust.3 ustawy) jednakże sposób jego przeprowadzenia (jak i pobrania samej próbki) nie jest dowolny. Badanie musi zostać wykonane wyłącznie w sposób wskazany w rozporządzeniu wydawanym na podstawie art. 31 tejże ustawy określającym szczegółowy tryb pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji. Dla potrzeb niniejszej sprawy obowiązującym było Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2002r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek (....) Dz. U. z 2002 r., Nr 57, poz. 522. Należy również podkreślić, że próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego do czasu jej zwolnienia przez wojewódzkiego inspektora (....) – v – art. 28 ust 2 ustawy o Inspekcji Handlowej natomiast badania zarówno pobranych próbek jak i próbek kontrolnych przeprowadzają jednostki o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 tejże ustawy.

W rozpatrywanej sprawie, co jest bezsporne, zabezpieczono próbkę kontrolną i pozostawiono ją u kontrolowanego. Próbka ta nie została zwolniona przez wojewódzkiego inspektora w myśl art. 28 ust. 2 ustawy ale kontrolowany - jego pracownica - samowolnie przekazała zabezpieczoną próbkę kontrolną nieznanej osobie przedstawiającej się jako przedstawiciel producenta przedmiotowego masła a następnie próbka ta została poddana badaniu w laboratorium wybranym przez zlecającego badanie. W tym stanie rzeczy uznać należy, że dowód zaoferowany przez stronę w postaci wyników badań próbki kontrolnej jako, że został przeprowadzony niezgodnie z wymaganiami ustawy nie mógł stanowić podstawy do weryfikacji wyników badań wykonanych w niniejszej sprawie przez Laboratorium w O. W ustalonym stanie faktycznym, zdaniem Sądu, nie jest uzasadniony zarzut arbitralnej oceny jakości handlowej zakwestionowanego produktu.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.