Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1308/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. A. A. G. sp. jawna z/s w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2011 r. oraz styczeń, luty i marzec 2012 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 15 stycznia 2016 r. Nr [...].


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 sierpnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług skarżąca spółka, zastępowana w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez radcę prawnego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego żądania skarżąca wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Argumentowała spółka, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociąga za sobą wysokie i wymierne straty finansowe. Dodała, że w przypadku uchylenia przez sąd decyzji organów obu instancji ich wcześniejsze wykonanie doprowadziłoby skarżącą do znacznych strat finansowych spowodowanych brakiem środków finansowych na kontynuację prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego rzeczy oraz możliwości realizowania zobowiązań wynikających z umów jakie zawarła w związku z prowadzoną działalnością. Nie mając zaś środków finansowych na kontynuowanie działalności gospodarczej skarżąca będzie zmuszona zwolnić zatrudnionych pracowników (kierowców).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wedle zdania 3 w § 3 artykułu 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia, którymi są akty organów drugiej instancji, ale także akty pierwszoinstancyjne. W tej konkretnej sprawie dotyczy to zaś decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.

Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. II OZ 52/05). W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest też stanowisko, że w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może spowodować ustanie bytu prawnego przedsiębiorcy i zwolnienie zatrudnionych pracowników, to okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2015 r. I GSK 80/15, LEX nr 1646653). Zaznaczyć jednak należy, że spełnienie przesłanek powoływanego przepisu wymaga stwierdzenia wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też trudnych do odwrócenia skutków. Sąd w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony. Zatem to wnioskodawca obowiązany jest do uprawdopodobnienia wystąpienia skutków wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne, a ponadto wskazana we wniosku argumentacja winna być poparta stosowną dokumentacją finansowo-majątkową wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. I FZ 148/09). Oznacza to, że strona skarżąca jest zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. II FSK 502/09). Tym samym, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Przy czym, bez wskazania konkretnych danych obrazujących aktualną na dzień złożenia wniosku sytuację strony skarżącej nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny, czy zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania spornej decyzji.

Podzielając przedstawione powyżej poglądy orzecznictwa w zakresie wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy w odniesieniu do rozpoznawanego wniosku, że skarżąca nie wykazała istnienia określonych w powołanym przepisie przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz poprzedzającego go aktu organu pierwszej instancji.

Odnosząc się do ogólnikowej argumentacji jaką skarżąca zawarła we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że powołane przez stronę okoliczności takie jak –brak środków pieniężnych na prowadzenie działalności gospodarczej a w konsekwencji ryzyko likwidacji działalności gospodarczej, jak również utrata pracy przez zatrudnianych przez skarżącego pracowników, nie stanowią przesłanek do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo o jakim mowa w ww. przepisie. Podstawą pozytywnego rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest bowiem ochrona strony przed wszystkimi negatywnymi skutkami jakie wiążą się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, a jedynie przed takimi tylko skutkami, których naprawienie, po uwzględnieniu skargi, nie byłoby możliwe lub znacznie utrudnione.

Nie znalazł Sąd podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa utraty przez skarżącą źródła dochodu – konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca nie wykazała bowiem, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego uniemożliwi stronie prowadzenie dotychczasowej działalności gospodarczej.

Podkreślić jednocześnie należy, że choć egzekucja administracyjna zawsze wywiera negatywne skutki finansowe dla zobowiązanego, to niewątpliwie nie zawsze te negatywne skutki prowadzą do nieodwracalnych skutków, o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro zatem skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z oczekiwaniami skarżącej spółki.

Podkreślić również należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z jego wykonaniem przed rozpoznaniem skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, o czym postanowił jak w sentencji.