Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SO/Ke 9/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 60, art. 78 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 36 pkt 3 i 5,
journal: Dz.U. 2005 nr 64 poz 565
law: Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
article: art. 57 par. 5 pkt 1, art. 63 par. 3a,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie z wniosku P.B. sygn. akt II SO/Rz 17/10 o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego w S. grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Kielcach odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 października 2011 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2011 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowienie to zostało doręczone P. B. w dniu 8 grudnia 2011 r.

W dniu 15 grudnia 2011 r., tj. w ustawowym terminie, P.B. wniósł pocztą elektroniczną zażalenie na powyższe postanowienie kwestionując konieczność własnoręcznego podpisu wniesionego zażalenia. Zdaniem skarżącego jego podpis elektroniczny "widniejący pod pismami do sądu będącymi przedmiotem skarżonych orzeczeń" spełnia ustawowe warunki umieszczenia podpisu pod pismem procesowym. Podniósł, że do sądów administracyjnych mają w pełni zastosowanie przepisy zarówno ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne jak i ustawy o podpisie elektronicznym, a przesłane sądowi w niniejszej sprawie pisma zawierały wszystkie niezbędne elementy, a w szczególności były podpisane zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podpisie elektronicznym.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2011r. P.B. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego złożonego zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie oraz złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma

w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia

i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, iż każde pismo składane do sądu winno zawierać podpis strony je wnoszącej. W myśl natomiast art. 5 ust.1 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX tej ustawy znajdują się przepisy zmieniające m.in. przepisy Kodeksu cywilnego - art. 60, art. 78 § 1 i § 2, dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej. Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a, dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu, jaki reguluje dana ustawa. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje.

W ocenie Sądu, gdy ustawodawca chce, by przed sądem lub organem administracji publicznej można było posługiwać się podpisem elektronicznym, to w stosownych regulacjach normujących zasady postępowania przed tymi organami wprowadza odpowiednie normy prawne, zezwalające na posługiwanie się takim rodzajem podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 380/11). Natomiast w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego czy Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Nie można zatem przyjąć, iż posługiwanie się podpisem elektronicznym przez stronę postępowania sądowego w korespondencji z sądem administracyjnym jest dopuszczalne, skoro ustawodawca tego wprost nie dopuścił. Gdyby ustawa o podpisie elektronicznym miała zastosowanie wprost do wszystkich aktów prawnych regulujących wnoszenie pism, zażaleń itp., to wówczas niepotrzebne byłyby zmiany w innych ustawach, wprost wprowadzające taką możliwość. Z samego faktu obowiązywania ustawy o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny, bowiem czyniłoby to zbędnym wprowadzanie odpowiednich regulacji

w ustawach szczególnych.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Tymczasem P.B., pomimo zakreślonego terminu oraz wskazanego rygoru niewykonania wezwania, nie uzupełnił w tym terminie braków zażalenia na postanowienie z dnia 30 listopada 2011 r.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.