Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1167/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 6-7 w zw. z ust. 3-4 oraz art. 8
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier prowadzonych na automatach oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2014 r. Minister Finansów (dalej Minister) utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z [...] listopada 2013 r., którą rozstrzygnął, że gry prowadzone na automacie A. o numerze [...], należącym do H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca), są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Jako podstawę skarżonej decyzji podano art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej o.p. oraz art. 2 ust. 6-7 w zw. z ust. 3-4 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W sierpniu 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] - na podstawie art. 2 ust. 6 u.g.h., zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o rozstrzygnięcie czy gry urządzane na ww. automacie są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. W uzasadnieniu żądania wskazano, że Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął wobec skarżącej postępowanie w celu wymierzenia jej kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na ww. automacie poza kasynem gry. Do wniosku tego załączono: protokół kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy UC, którzy ustalili, że w lokalu "K." w A. na ww. automacie urządzane są gry; opinię z [...] lipca 2012 r. sporządzoną przez biegłego sądowego dr inż. A. C. oraz sprawozdanie z [...] lipca 2013 r. z badania technicznego ww. automatu przeprowadzonego przez jednostkę badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w [...].

Wobec powyższego Minister we wrześniu 2013 r. z urzędu wszczął wobec skarżącej postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia czy gry urządzane na ww. automacie – A. o numerze [...], należącym do niej, są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Organ powiadomił przy tym skarżącą o przysługującym jej uprawnieniu do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji, zgodnie z art. 200 § 1 o.p. z czego skarżąca skorzystała.

Wypowiadając się w sprawie zebranego materiału dowodowego (pismo z [...] października 2013 r.) skarżąca oświadczyła, że w jej ocenienie nie daje on podstaw do zakończenia tego postępowania, a ewentualne wydanie decyzji jest przedwczesne wobec faktu, iż do dziś nie została prawomocnie zakończona sprawa wszczęta przez nią skargą na postanowienie Ministra w przedmiocie cofnięcia Wydziałowi Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W związku z powyższym skarżąca wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego i ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie cofnięcia Wydziałowi Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] ww. upoważnienia. Dodatkowo wniosła o dopuszczenie w poczet materiału dowodowego i przeprowadzenie dowodu - na okoliczność wykazania braku losowego charakteru gier, z załączonych przez nią:

1. opinii z [...] października 2010 r. sporządzonej przez inż. J. K. - biegłego sądowego w dziedzinie informatyki, kryminalistyki i cybernetyki;

2. opinii z [...] listopada 2010 r. w przedmiocie "oceny zgodności symulatora zręcznościowego, o parametrach przedstawionych przez zleceniodawcę z wymaganiami określonymi w ustawie o grach hazardowych", autorstwa prof. dr hab. M. C.;

3. oświadczenia z [...] czerwca 2010 r. producenta [...] firmy A. AS, dotyczącego urządzenia A. w wersji programowej [...].

Minister Finansów postanowieniem z [...] listopada 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Minister Finansów ostatecznie rozstrzygnął, że gry prowadzone na ww. automacie są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

W złożonym odwołaniu skarżąca zarzuciła:

1. niezastosowanie art. 208 § 1 o.p., w sytuacji gdy przedmiotowe postępowanie nie mogło się toczyć ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do jego wszczęcia;

2. niewłaściwe zastosowanie art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 u.g.h., w sytuacji gdy wszczęcie postępowania z urzędu w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji o charakterze gier na spornym urządzeniu nie było możliwe, ponieważ dotyczy przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona;

3. niezastosowanie art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. poprzez brak cofnięcia jednostce badającej - Wydziałowi Laboratorium Celnego Izby Celnej w [...] upoważnienia do badania automatów do gier wobec istnienia uzasadnionych zastrzeżeń, co do bezstronności osób tą jednostka zarządzających;

4. błędną wykładnię art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 u.g.h. poprzez uznanie, iż ww. urządzenie umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowej gry w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania, podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, przez co nie można ich uznać, jako wygranej rzeczowej.

Wobec przedstawionych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego.

W uzasadnieniu, zarzucając bezprzedmiotowość postępowania wskazała, że Minister nie miał podstaw prawnych do wszczęcia przedmiotowego postępowania, bowiem nie dotyczyło ono przedsięwzięcia w postaci gier, które były planowane łub w toku realizacji, lecz przedsięwzięcia zakończonego. Jej zdaniem zakończenie przedsięwzięcia nastąpiło dnia [...] października 2011 r. – tj. w momencie zatrzymania w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ww. urządzenia. Na poparcie prezentowanego stanowiska odwołała się do orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 7 marca 2012r., sygn. akt III SA/Po 757/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 6 listopada 2012r., sygn. akt I SA/Gd 738/12.

W zakresie naruszenia art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. wskazała na przepisy Regulaminu Organizacyjnego Izby Celnej w [...] z [...] lipca 2013 r. zgodnie, z którym wszelkie rozstrzygnięcia wydawane przez Zastępców Dyrektora Izby Celnej w [...] dokonywane są w imieniu Dyrektora Izby Celnej w [...], na podstawie udzielonego im upoważnienia. W jej ocenie struktura organizacyjna Izby Celnej w [...] powoduje zatem realne zagrożenie skupienia w ramach kompetencji jednej osoby, tj. zastępcy Dyrektora Izby Celnej w [...] (sprawującego nadzór nad Wydziałem Laboratorium Celne), wpływu na merytoryczną pracę Laboratorium Celnego, jako jednostki badającej urządzenia do gier oraz w ramach nadzoru postępowania właściwych Naczelników w sprawach dotyczących urządzania gier. Powyższe w jej opinii prowadzi do konkluzji, że organ odwoławczy w osobie Dyrektora Izby Celnej w [...] w postępowaniach odwoławczych od decyzji Naczelników Urzędów Celnych, dokonuje rozstrzygnięć z pomocą upoważnionych i podległych mu zastępców, w oparciu o opinie techniczne jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celnego w [...] - nadzorowanego merytorycznie przez jednego z zastępców Dyrektora Izby Celnej w [...].

W odwołaniu zarzuciła również błędną wykładnie art. 2 ust. 3 i ust. 4 u.g.h. poprzez uznanie, że urządzenie umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowych gier w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania, podczas gdy i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, przez co nie można ich uznać, jako wygranej rzeczowej. Podkreśliła, że jedynym czynnikiem, od którego zależy możliwość kontynuowania gry jest wykupiony czas gry. Z punktu widzenia działania ww. automatu zdobyte punkty nie dają możliwości przedłużania gry poza wykupiony czas. Zaznaczyła także, że nawet jeśli grającemu pozostaną punkty, a wykupiony czas gry zakończy się, to niemożliwe jest kontynuowanie gry za posiadane jeszcze punkty. Stanowisko powyższe oparła na orzeczeniu Sądu Najwyższego z [...] sierpnia 2007 r., sygn. akt [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Finansów po przedstawieniu stanu prawnego odnoszącego się do niniejszej sprawy oraz po wskazaniu materiałów dowodowych na jakich się oparł stwierdził, że wiarygodnym jest w tej sprawie dowód w postaci sprawozdania z badania ww. automatu i prowadzonych na nim gier, a wykonanych przez Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w [...], czyli jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W sprawozdaniu tym ustalono, że na wyposażenie ww. automatu składają się: dwa monitory LCD; jedenaście przycisków funkcyjnych; kieszeń na wypłacanie monet; zamki otwierające dostęp do wnętrza automatu; gniazdo typu Jack, służące do podłączania elektronicznych kluczy serwisowych, umożliwiających włączenie opcji serwisowych oprogramowania; akceptor monet; akceptor banknotów; płyta główna z zainstalowanym oprogramowaniem gier. Nadto ustalono, że automat ów przystosowany jest technicznie (mechanicznie i elektrycznie) oraz programowo do zamontowania i podłączenia wyrzutnika monet - Hoopera. Działa w oparciu o zainstalowany w pamięci płyty głównej program gry: A. w wersji [...], suma kontrolna programu wynosi 1EB4. Automat ten umożliwia rozgrywanie gier o nazwach: “[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]". Nadto jednostka badająca stwierdziła, że wszystkie ww. gry zastosowanego w automacie oprogramowania posiadają ten sam mechanizm działania.

Organ wskazał także, że ww. jednostka badająca, w punkcie 21 części III "Organizacja pomiarów i badań – wyniki" przedstawiła przebieg gry w grze o nazwie "[...]". Po zakredytowaniu automatu kwotą pieniężną, grający wykupuje punkty wyświetlane następnie w kolorze białym na liczniku CREDIT (za 100 PLN - 1000 pkt kredytowych) oraz czas dostępności gier wyświetlany na liczniku TIME LEFT (za 100 PLN - 100 min.). Po wybraniu gry, grający ustala stawkę za grę, która wpływa na liczbę linii uwzględnianych przy ocenie wyników. Naciśnięcie przycisku START/STOP rozpoczyna grę - obracanie bębnów z symbolami, które obracają się z jednakową w stosunku do siebie znaczną prędkością (18 wierszy symboli/sekunda). Zatrzymanie ich (wszystkich razem) następuje poprzez ponowne naciśnięcie przycisku START/STOP. W przypadku, gdy symbole na bębnach utworzą określoną w tabeli wygranych kombinację w danych liniach, grający otrzymuje wygraną w postaci punktów pojawiających się na liczniku SCORE. Uzyskaną wygraną w grze można poddać ryzyku lub przekazać z licznika SCORE do licznika CREDIT, naciskając przycisk START/STOP. Dokonanie wyboru poddania wygranej ryzyku (wygraną można podwoić, starcić lub przelać na licznik Credit przyciskiem "Maxi Line/1/2 Ryzyko/Stop 5), następuje po naciśnięciu np. przycisku "STAWKA/Ryzyko Czerwona". Poddanie wygranej ryzyku polega na odgadnięciu koloru karty odwróconej rewersem. Gracz nie ma możliwości wcześniejszego podglądu karty. Wytypowanie koloru karty realizowane jest przez naciśnięcie przycisku "STAWKA/Ryzyko Czerwona" (wybór karty czerwonej) lub przycisku "Max STAWKA/Ryzyko Czarna" (wybór kary czarnej). Gra CZERWONA-CZARNA kończy się w chwili błędnego odgadnięcia koloru karty (utrata punktów) lub wyjścia z gry i przelania punktów z licznika SCORE na licznik CREDIT. Za uzyskane punkty z wygranych można prowadzić kolejne gry. Jeżeli przed upływem wykupionego czasu dostępności gier grający wykorzysta wszystkie punkty z licznika CREDIT koloru białego (pochodzące z zakredytowania automatu i/lub zdobyte podczas prowadzonych gier przy użyciu wykupionych punktów), to automat wyświetla na liczniku CREDIT liczbę 1000 punktów w kolorze zielonym, które umożliwiają grającemu dalsze prowadzenie gier. Kolejne dodatkowe limity punktów będą przyznawane automatycznie z chwilą wykorzystania przyznanych punktów dodatkowych.

Minister wskazał, że gry można rozgrywać do czasu rezygnacji grającego z gry (przycisk "Wybór Gry/ZAPISZ WYNIK/ZAKOŃCZ GRĘ" zapisuje aktualny wynik gry w polu LAST SCORE, kasuje punkty na liczniku CREDIT i pozostały czas na liczniku TIME LEFT) lub do wyczerpania się wykupionego czasu dostępności gier. Po upływie wykupionego czasu dostępności gier automat staje się nieaktywny, nie można dalej prowadzić gier. Automat zapisuje aktualny wynik gry w polu LAST SCORE i kasuje punkty na liczniku CREDIT. Punkty białe pochodzące z licznika CREDIT są zapisywane w kolorze czerwonym w polu LAST SCORE. Punkty zielone pochodzące z licznika CREDIT są zapisywane w kolorze zielonym w polu LAST SCORE.

W oparciu o uzyskane wyniki jednostka badająca uznała, że badany automat jest urządzeniem elektronicznym, którego budowa zewnętrzna i wewnętrzna nie pozwala na uzyskiwanie wygranej pieniężnej, niemniej jednak automat jest przystosowany do zamontowania i podłączenia wyrzutnika monet - Hoopera. W trakcie badania uzyskano wygraną rzeczową umożliwiającą rozpoczęcie nowych gier przez wykorzystanie wygranych punktów. Wobec dokonanych ustaleń jednostka badająca uznała, że przebieg gier na badanym automacie ma charakter losowy, a uzyskiwane wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne od woli gracza.

Organ podkreślił, że w sprawozdaniu Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w [...], w punkcie 8 części IV Podsumowanie jednostka badająca stwierdziła, że "Podczas rozgrywania gry za punkty, gdy symbole na bębnach utworzą określoną w tabeli wygranych kombinację w danych liniach, grający otrzymuje wygraną w postaci punktów kredytowych. Kolor wygranych punktów kredytowych zależy od koloru punktów kredytowych, za które rozegrano grę. Uzyskaną wygraną można poddać ryzyku (podwoić lub stracić) lub przekazać z licznika SCORE do licznika CREDIT". Z powyższego jednoznacznie wynika, że licznik kredyt zainstalowany w automacie odzwierciedla stan punktów kredytowych pochodzących z zakredytowania automatu, a następnie stan punktów, który jest odzwierciedleniem rezultatów przeprowadzonych na automacie gier. Licznik ten odzwierciedla także dodatkowe punkty kredytowe, przyznane przez automat po wyczerpaniu punktów pochodzących z zakredytowania automatu lub punktów uzyskanych w grach za te punkty. Punkty, które są wynikiem wygranej w poszczególnych grach gromadzone są na liczniku kredyt, a następnie z punktów tych realizowane są opłaty (stawki) za udział w kolejnych grach.

Według Ministra skarżąca nie kwestionuje faktu, że grając na ww. automacie w ramach wykupionego czasu zdobywa punkty, które gromadzone są na liczniku kredyt. Wręcz przeciwnie twierdzi, że zdobyte podczas gry punkty zwiększają stan ich posiadania podczas gry. Potwierdzają to autorzy opinii przedstawionych przez nią - zarówno prof. M. C. w stwierdzeniu, "Gdy symbole ułożą się w jednej poziomej linii (...) punkty te dopisywane są do punktów posiadanych już przez gracza, zwiększając tym samym jego wynik", jak i prof. S. P. w stwierdzeniu, "Ułożenie się symboli w układzie, który zapewnia zdobycie dodatkowych punktów np. w jednej poziomej linii, powoduje, zdobycie punktów. Zdobyte w ten sposób punkty dopisywane są do stanu konta kredytowego i zwiększają wynik gracza".

Według organu sporna w przedmiotowej sprawie jest interpretacja pojęcia samej "gry na automacie". W opinii skarżącej jest ona jednoznaczna z wykupionym czasem korzystania z automatu. Jej zdaniem grę (jedną) należy utożsamiać z upływem wykupionego czasu, a z kolejną grą mamy do czynienia w przypadku konieczności ponownego zakredytowana urządzenia. Jednakże, zdaniem Ministra temu stanowisku przeczy opis przebiegu gry, której poszczególne etapy przedstawiła jednostka badająca w ww. sprawozdaniu oraz jej końcowe ustalenia, a mianowicie, że automat umożliwia uzyskanie wygranej rzeczowej w postaci punktów kredytowych, za które można rozgrywać nowe gry. Fakt ten wynika w ocenie organu także z opisu przebiegu gry, w opiniach przedstawionych przez sama skarżącą, w których autorzy wyodrębniają etapy gry wskazując, że po ich przeprowadzeniu dalsze korzystanie z automatu wymaga ich powtórzenia.

Zdaniem Ministra czynności zakredytowania automatu nie można utożsamiać z grą w konkretną grę na tym automacie, ale jedynie z jego uruchomieniem, możliwością korzystania z gier w czasie wyznaczonym wpłaconą kwotą. Grający nie wykupuje jednej gry, ale czas, w którym może rozgrywać nieokreśloną ilość gier danego rodzaju, a dostępnych na tym automacie. Samo zakredytowanie automatu nie rozpoczyna gry, gdyż jej rozpoczęcie następuje poprzez naciśnięcie przycisku Start/Stop, po uprzednim wyborze konkretnej gry z puli gier dostępnych w programie gry i wiąże się z pobraniem stawki (wybranej przez grającego) z puli punktów kredytowych. Niewątpliwe jest więc, że w ramach czasu otrzymanego (po opłaceniu automatu określoną kwotą) grający może wielokrotnie zagrać w wybraną przez siebie grę, osiągając za każdym razem wynik w postaci wygranej lub przegranej, niezależnie od tego, czy są to gry rozgrywane za punkty pochodzące z akredytowania automatu, czy też punkty dodatkowo przyznane przez automat. Skoro gra polega na wyborze gry, określeniu stawki za grę i dwukrotnym naciśnięciu przycisku Start/Stop, to bez wątpienia punkty uzyskane w takiej pojedynczej grze - gromadzone na liczniku kredyt, można w ocenie Ministra (w ramach posiadanego czasu) wykorzystać do rozpoczęcia nowej gry, a to wypełnia definicję wygranej rzeczowej określoną w art. 2 ust. 4 u.g.h. zgodnie, z którą wygraną rzeczową w grach na automatach jest również możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

W związku z tym Minister Finansów doszedł do przekonania, że gry na spornym automacie zawierają element losowości. Wskazał, że w art. 2 ust. 3 u.g.h. ustawodawca definiując grę na automatach, odwołał się do zwrotu "element losowości", zaś w art. 2 ust. 5 u.g.h. do zwrotu "charakter losowy", nie nadając jednocześnie tym pojęciom legalnych definicji. Zatem przy braku takich definicji legalnej danego zwrotu języka prawnego oraz w sytuacji nienadania temu zwrotowi określonego (ugruntowanego) znaczenia w języku prawniczym, należy ustalić jego znaczenie na gruncie języka ogólnego (powszechnego, naturalnego).

W związku z tym Minister odwołując się do słowników języka polskiego nadmienił, że jakieś zdarzenie (sytuacja, stan rzeczy) ma charakter "losowy", jeśli: "dotyczy nieprzewidzianych wydarzeń; jest oparte na przypadkowym wyborze lub na losowaniu; dotyczy losu, doli, kolei życia; zależne jest od losu" [M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 2, s. 424; M. Szymczak (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 1988, tom 2, s. 53; E. Sobol (red.): Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994, s. 396]. Z kolei w słowniku wyrazów obcych "los" to "dola, kolej życia, bieg wydarzeń, przeznaczenie, fatum, traf, przypadek" [E. Sobol (red.): Słownik wyrazów obcych. Warszawa 1997, s. 664]. W słowniku frazeologicznym współczesnej polszczyzny określenie "los" pojawia się natomiast jako element szerszych zwrotów języka naturalnego związanych z sytuacjami, w których: "coś się rozstrzyga", "coś się decyduje", "coś zachodzi", "istnieje stan niepewności" (S. Bąba, J. Liberek: Słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 2002, s. 346). Natomiast w Słowniku synonimów jako określenia bliskoznaczne dla pojęcia "los" przywołuje się: "fortunę", "przypadek", "zrządzenie", "traf', "zbieg okoliczności", "splot wydarzeń", "koincydencję", "zbieżność" (A. Dąbrówki, E. Geller, R. Turczyna, Warszawa 2004, s. 80).

W kwestii zwrot "charakter" w słownikach języka polskiego tłumaczony jest jako "zespół cech właściwych danej osobie, przedmiotowi lub zjawisku" [S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka (red.): Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1989, s. 72; M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 1, s. 199].

Zatem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z nieprzewidywalnością rezultatu gry, gra taka zawiera element losowości. Natomiast występujące w grze elementy losowe, jeżeli są przesądzające o wyniku danej gry stanowią o losowym charakterze całej gry.

Minister podniósł, że w ww. sprawozdaniu z badań przedmiotowego automatu, opisując przebieg gry jednostka badająca stwierdziła, że naciśnięcie przycisku START/STOP rozpoczyna grę - obracanie bębnów z symbolami, a bębny obracają się z jednakową w stosunku do siebie znaczną prędkością (18 wierszy symboli na sekundę). Zatrzymanie wszystkich bębnów razem następuje poprzez ponowne naciśnięcie przycisku START/STOP, a gracz nie ma możliwości zatrzymania bębnów oddzielnie, a tym samym nie ma możliwości dokonania wyboru symbolu na każdym z bębnów oddzielnie. Pomimo naciśnięcia przycisku START/STOP zatrzymanie bębnów następuje z opóźnieniem, gracz w chwili naciśnięcia przycisku START/STOP nie widzi wszystkich symboli, które zostaną wyświetlone po zatrzymaniu się bębnów. Grający nie jest w stanie przewidzieć kombinacji symboli, która ustawi się na bębnach w momencie zatrzymania. Innymi słowy zatrzymanie się bębnów w określonym układzie, mimo że inicjowane naciśnięciem przycisku Start/Stop jest wynikiem przypadku. Gracz nie jest w stanie świadomie zdecydować o określonym rezultacie gry co dowodzi, że gra ma charakter losowy.

Odwołując się do art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe Minister przypomniał, że definicję wygranej rzeczowej zawiera art. 2 ust. 4 u.g.h., zgodnie z którym wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Organ podkreślił, że badany automat umożliwia prowadzenie gier o wygrane rzeczowe, o których mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h., bowiem w ramach wykupionego czasu, w którym grający korzysta z dostępnych gier, może on rozegrać szereg gier, a uzyskane w wyniku każdej z nich punkty służą do rozpoczęcia kolejnej gry. W związku z powyższym stwierdził, że gry urządzane na spornym automacie, należącym do skarżącej posiadają cechy - ustalone w badaniu technicznym jednostki badającej, które pozwalają zakwalifikować je, jako gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 u.g.h., tj.: są grami na urządzeniach elektronicznych, są grami o wygrane rzeczowe, zawierają element losowości (mają charakter losowy).

Mając to na uwadze Minister stwierdził, że bez znaczenia pozostaje twierdzenie skarżącej, jakoby automat był jedynie symulatorem gry, bowiem nie wypłaca żadnych wygranych. Organ wskazał, że o charakterze gier na urządzeniu nie decyduje nazwa tego urządzenia stosowana przez producenta, skarżąca czy też osoby, które na jej zlecenie sporządziły ww. opinie, lecz posiadane cechy, które przypisuje im ustawa o grach hazardowych.

Dyspozycja art. 2 ust. 5 u.g.h. wskazuje, że grami na automatach są także gry organizowane w celach komercyjnych, przez co należy rozumieć działalność nastawioną na zysk, co w sprawie nie zostało podważone. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że automat, na którym prowadzono gry, udostępniony był publicznie w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej (znajdował się we wskazanym na wstępie lokalu o nazwie "K." w A.), zarówno w celu pozyskania większej liczby klientów baru, co wpływa na wysokość osiąganych w nim przychodów, jak i osiągania bezpośredniego zysku z samego automatu, poprzez wprowadzenie odpłatności za korzystanie z dostępnych na nim gier (możliwość grania występuje dopiero po uiszczeniu środków pieniężnych).

Następnie organ odniósł się do opinii przedłożonych przez skarżącą i stwierdził w pierwszej kolejności, że opinie te mają charakter opinii prywatnych. Nadto zauważył, że już samo sformułowanie przedmiotu opinii wskazuje, do jakich wniosków zamierzali dojść ich autorzy, a więc z góry założonej tezy, że urządzenie nie służy do gry hazardowej i jest urządzeniem rozrywkowym. Organ raz jeszcze podkreślił, że o charakterze gier na urządzeniu nie decyduje nazwa tego urządzenia stosowana przez producenta (symulator gier, zręcznościowy), skarżącą, czy też osoby, które na jej zlecenie sporządzają opinie dotyczące urządzenia, lecz cechy gier, jakie są nim prowadzone - ustalone na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, bowiem to w oparciu o przepisy tej ustawy Minister Finansów rozstrzyga o hazardowym charakterze gier. Natomiast nazewnictwo sugerujące zręcznościowy charakter urządzenia, niepoparte przez producenta żadnymi dokumentami, nie stanowi samo w sobie dowodu na taki właśnie charakter urządzanych na tym urządzeniu gier w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Zdaniem Ministra Finansów przedmiotem opinii biegłego mogą być tylko okoliczności dotyczące stanu faktycznego, a nie jego ocena prawna. Biegły nie może być powołany w celu ustalenia obowiązującego prawa, zasad wykładni lub stosowania prawa. Natomiast opinie prawne sporządzone przez radców prawnych prof. dr hab. M. C. i prof. dr hab. S. P. - jak wynika z ich treści, w znacznej mierze dotyczą właśnie aspektów prawnych, kwalifikacji badanych urządzeń w świetle przepisów ustawy o grach hazardowych oraz interpretacji przepisów ustawy o grach hazardowych. Z tych powodów przedłożone przez skarżącą dowody nie mają wpływu na wyjaśnienie niniejszego stanu faktycznego, który został ustalony w oparciu o wnioski zawarte w ww. sprawozdaniu jednostki badającej Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w [...], która to jednostka - w przeciwieństwie do ww. autorów opinii, dokonała badania spornego automatu, którego gry są przedmiotem niniejszej sprawy.

W kwestii zarzutów kierowanych pod adresem samej jednostki badającej Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] Minister zauważył, że z treścią art. 23 f ust. 1 u.g.h. wynika, iż upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela on danej jednostce badającej. W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego zlecił przeprowadzenie badania spornego automatu Wydziałowi Laboratorium Celne Izby Celnej w [...], a więc jednostce badającej, która posiada jego upoważnienie do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Jest to podmiot profesjonalny, który spełnia wymogi przewidziane prawem do tego, by przeprowadzać badania techniczne automatów i urządzeń do gier według odpowiednich standardów, posiada kadrę dysponującą stosowną wiedzą technologiczną i jest zaopatrzony w specjalistyczny sprzęt.

W kwestii zarzutu skarżącej dotyczącego braku bezstronności i profesjonalizmu ww. jednostki badającej Minister stwierdził, że nie mają one żadnych podstaw i mogą być traktowane jedynie, jako pozbawione obiektywizmu dywagacje na temat pracy podmiotu, który wydał sprzeczną z wolą skarżącej opinię z badań spornego automatu. Organ podkreślił przy tym, że owa jednostka badająca spełnia warunki, o których mowa w art. 23 f ust. 1 u.g.h., o czym świadczy udzielone przez niego tej jednostce i wciąż aktualne upoważnienie do wydawania opinii technicznych automatów i urządzeń do gier. Jednocześnie podał, że w przypadku, gdy jednostka badającą przestanie spełniać warunki określone w art. 23f ust. 1 u.g.h. lub gdy odmówi przeprowadzenia badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23 b u.g.h., zgodnie z art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. nastąpi cofnięcie jej upoważnienie do przeprowadzania badań technicznych. Taka sytuacja nie miała miejsca w przypadku Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w [...], zatem udzielone ww. jednostce badającej upoważnienie do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier jest obowiązujące, a w konsekwencji sporządzone przez nią opinie są pełnoprawnym dowodem, który podlega ocenie w postępowaniu administracyjnym.

W przedmiocie zarzutów dotyczących braku możliwości wszczęcia i prowadzenia niniejszego postępowania z racji tego, że dotyczyło przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona Minister zauważył, że z przepisu art. 2 ust. 6 u.g.h. nie wynika, aby kompetencja ministra do rozstrzygania o charakterze gier została uzależniona od etapu danego przedsięwzięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zarzuciła naruszenie:

1. art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 u.g.h. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące wszczęciem postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy wszczęcie postępowania przez organ z urzędu w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji o charakterze gier na spornym urządzeniu nie było możliwe, ponieważ dotyczy przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona;

2. art. 208 § 1 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez odmowę jego zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotowe postępowanie nie mogło się toczyć ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do jego wszczęcia;

3. art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 4 u.g.h poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż urządzenie umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowych gier w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, przez co nie można ich uznać za wygraną rzeczową;

4. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 197 § 1, art. 198 § 1, art. 199 w zw. z art. 235, art. 229 oraz art. 200a § 1-3 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez brak pełnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego polegającego na niewystarczającym odniesieniu się do zaoferowanych przez stronę dowodów, których celem było udowodnienie braku możliwości uzyskania na urządzeniach będących przedmiotem decyzji wygranych rzeczowych w rozumieniu art. 2 ust. 4 u.g.h. i kwalifikację urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających u.g.h., przy jednoczesnym zaniechaniu przeprowadzenia we wskazanym zakresie uzupełniającego postępowania dowodowego oraz poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach zawartych w recypowanej do niniejszego postępowania opinii jednostki sporządzonej na potrzeby postepowania karnoskargowego, pomimo oczywistej wadliwości formalnej oraz merytorycznej wymienionej opinii z punktu widzenia właściwych przepisów postępowania karnego, dyskwalifikującej wskazaną opinię w świetle przydatności dla wyjaśnienia tej sprawy (co zostało uzasadnione w pismach z [...] października i [...] stycznia 2014 r.;

5. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 191 w zw. z art. 235 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dokonaną z uchybieniem zasadom prawidłowego, logicznego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego oraz błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, pozostające w opozycji do zgromadzonych materiałów, a w szczególności uznaniu, że gra na przedmiotowych urządzeniach umożliwia graczowi uzyskanie wygranych rzeczowych, co łącznie z rzekomym wystąpieniem elementu losowości w grze umożliwiło organowi kwalifikację przedmiotowego urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających u.g.h.;

6. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 210 § 4 w zw. z art. 235 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez brak wnikliwego i logicznego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem podstawy faktycznej, m.in. przez lakoniczne ustosunkowanie się do zastrzeżeń i sprzeczności występujących w opinii sporządzonej przez jednostkę badającą oraz pominięcie w procesie orzekania wniosków wypływających z orzeczenia Sądu Najwyższego z [...] sierpnia 2007 r. (sygn. akt [...]) ze względu na fakt, iż w mniemaniu organu wyroku tego nie sposób wprost odnosić do rozpatrywanej sprawy, a w konsekwencji uniemożliwienie kontroli prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia;

7. art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 181, art. 187 i art. 197 § 1 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach opinii (sprawozdania z badań) o charakterze gier na spornym urządzeniu, należącym do skarżącej, a wydanych przez jednostkę badającą nieposiadającą uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w konsekwencji nieposiadającą wiadomości specjalnych niezbędnych do wydania rzeczonych opinii będących podstawą wydania skarżonej decyzji tak po stronie jednostki jak i osoby prowadzącej badanie.

W nawiązaniu do powyższych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej decyzji, jaki i ją poprzedzającej z [...] listopada 2013 r.; ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od Ministra na jej rzecz kosztów postępowania sądowo-administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto poszczególne zarzuty. Skarżąca zaakcentowała, że zaskarżona decyzja sprowadza się do powielenia wniosków ww. jednostki badającej, tymczasem wobec faktu, iż nie posiada ona uprawnień do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, wnioski te pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Według skarżącej Minister celowo pominął fakt, że Zakres Akredytacji Laboratorium Badawczego nr AB 501, na który powołuje się w treści decyzji (jedynej akredytacji ww. jednostki), dotyczy badań chemicznych, wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności oraz badań ich właściwości fizycznych, jak również analityki chemicznej chemikaliów. Co więcej w periodyku Ministerstwa Finansów Wiadomości Celne nr [...] na str. 28-29, potwierdza się rzeczywisty zakres akredytacji jednostki (wskazany powyżej – v. Wiadomości Celne nr [...]).

Skarżąca podkreśliła, że na szczególną jej zdaniem uwagę zasługuje fakt, iż sama Izba Celna w [...] Wydział Laboratorium Celne - pismem z [...] lutego 2014 r., stanowiącym odpowiedź na zapytanie skarżącej odnośnie zakresu posiadanej przez jednostkę badającą akredytacji, poinformowała, iż "obecnie tut. laboratorium nie posiada w swoim zakresie akredytacji metod akredytowanych, które dotyczą badań obiektów - automatów/urządzeń do gier".

Dla skarżącej (w przeciwieństwie do organu) oczywistym jest zatem, że racjonalny ustawodawca w przepisie art. 23 f ust. 1 u.g.h. nie wskazał na akredytację w dowolnej dziedzinie/obiekcie badań, lecz akredytację do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier - co potwierdza pośrednio wywód organu w zakresie podstawy udzielenia upoważnienia.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

W piśmie z 8 października 2014 r. skarżąca wniosła o dopuszczenie w tej sprawie dodatkowych – wymienionych w tym piśmie dowodów.

Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. listopada Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

W pierwszej kolejności zbadania wymagała podnoszona przez skarżącą kwestia posiadanego przez Laboratorium Izby Celnej w [...] jako jednostkę badającą, upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, którego to upoważnienia Minister Finansów udziela na podstawie art. 23f ust. 1 u.g.h.

Zgodnie z art. 23f ust. 1 u.g.h.: "Upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki a mianowicie m.in. posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement)".

W myśl art. 23f ust. 2 u.g.h. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1. Takim dokumentem jest certyfikat akredytacji, o którym mowa w art. 23f ust. 2 pkt 1 u.g.h.

Stosownie do art. 23f ust. 3 u.g.h. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji. Ponadto w myśl art. 23f ust. 6 u.g.h. Minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

W świetle powołanych przepisów, jednostka badająca działa na podstawie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, którego udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia określone, wymienione wyżej w ustawie warunki. Upoważnienie udzielane jest na wniosek określonej jednostki badającej, do którego to wniosku powinny zostać dołączone dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ustawie. W szczególności jednostka badająca ubiegając się o upoważnienie Ministra Finansów winna legitymować się dokumentem w postaci certyfikatu akredytacji udzielonego przez Polskie Centrum Akredytacji (lub jednostki akredytującej...).

Należy przy tym zauważyć, że art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. stanowiąc, że jednostka badająca musi spełniać warunek posiadania akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), nie precyzuje ani charakteru, ani zakresu tej akredytacji. Skoro więc ustawodawca nie wskazał wprost, iż podmiot ubiegający się o status jednostki badającej obowiązany jest przedstawić określonego rodzaju akredytację, to tym samym uprawnione jest twierdzenie, że w przepisie art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. chodzi o laboratorium posiadające akredytację.

Powołane przepisy oznaczają, że jednostka badająca, działa na podstawie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, udzielonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przesłanki udzielenia upoważnienia jednostce badającej odnoszą się przede wszystkim do poziomu jej fachowości (art. 23f ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.h.), rzetelności i uczciwości (art. 23f ust. 1 pkt 3 u.g.h.), a także bezstronności (art. 23f ust. 4 u.g.h.), z podkreśleniem autonomii względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń. W szczególności chodzi o to, aby osoby zarządzające jednostką badającą oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier nie pozostawały z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności.

Okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 23b ust. 3 i w art. 23f ust. 1 u.g.h. sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. Postępowanie to jest sformalizowane, ponieważ badane są w jego toku złożone przesłanki wymienione w art. 23f ust. 1 u.g.h. i w razie negatywnego wyniku weryfikacji tych przesłanek odmowa udzielenia upoważnienia następuje w drodze decyzji. Z tak wyraźnego zaznaczenie przez ustawodawcę, że odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier przybiera formę decyzji, należy wnosić, że decyzyjna forma rozstrzygnięcia sprawy nie została przewidziana dla rozstrzygnięcia pozytywnego dla wnioskodawcy, który w takim przypadku otrzymuje upoważnienie, a jego udzielenie przez właściwego ministra przybiera postać czynności materialno-technicznej.

Nie oznacza to jednak, że przez brak decyzji o udzieleniu upoważnienia znaczenie i wartość upoważnienia są osłabione w taki sposób, że przesłanki udzielenia upoważnienia i samo uprawnienie z niego wynikające mogą być kwestionowane przez stronę postępowania, w którym istotne było przeprowadzenie badania sprawdzającego, ani też, że organy muszą ustalać w każdym postępowaniu, czy jednostka badająca prawidłowo otrzymała upoważnienie od Ministra Finansów, albo czy nie utraciła przymiotów, które były przesłankami udzielenia upoważnienia.

Należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 23f ust. 5 u.g.h. przewidują w niektórych przypadkach obowiązek, a w jednym przypadku uprawnienie ministra właściwego do spraw finansów publicznych do cofnięcia upoważnienia w drodze decyzji. Treść przepisów wskazuje, że decyzja taka ma charakter konstytutywny. Według art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. obligatoryjne, lecz konstytutywne cofnięcie upoważnienia dotyczy między innymi przepadku, gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1, a więc także, kiedy straci akredytację, o której mowa w tym przepisie. Okoliczność, że według art. 23f ust. 3 ustawy upoważnienie udzielane jest na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji, nie oznacza - w świetle treści art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. - że utrata akredytacji na skutek innych okoliczności niż upływ okresu jej ważności, powoduje automatyczną utratę upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Czym innym jest bowiem upływ okresu ważności akredytacji, a czym innym jej utrata, mimo że okres ważności, na który akredytacja była wydana nie upłynął.

Skoro z treści art. 23f ust. 5 u.g.h. można wywieść, że tylko minister właściwy do spraw finansów publicznych może badać, czy jednostka badająca utrzymuje warunki, których spełnienie było konieczne dla udzielnie upoważnienia - i ewentualnie wydać odpowiednią decyzję, to konsekwentnie należy przyjąć, że tylko ten organ właściwy jest do badania przesłanek udzielenia upoważnienia. Weryfikacja prawidłowości udzielenia upoważnienia przez Ministra Finansów nie może być dokonywana a casu ad casum przez organy celne prowadzące postępowania w poszczególnych sprawach, w których badania sprawdzające wykonują upoważnione jednostki badające.

Nie oznacza to oczywiście, że strona nie może kwestionować badania sprawdzającego dokonanego przez jednostkę badającą. Nie może tego czynić przez zakwestionowanie prawidłowości działania Ministra Finansów w postaci udzielenia upoważnienia, bądź w postaci zaniechanie odebrania upoważnienia - i w rezultacie przez postawienie tezy, że jednostka badająca nie miała uprawnienia do wykonania badania sprawdzającego. Może natomiast zakwestionować wyniki badania sprawdzającego przez wykazanie błędów merytorycznych badania. Wówczas rzeczą organu będzie odniesienie się do tych zarzutów, ewentualnie w razie potrzeby - to jest w razie rzeczywistego wykazania błędów, a nie tylko podniesienia twierdzeń o błędach - ich zweryfikowanie przez dodatkowe stanowisko jednostki badającej, ewentualnie przez dodatkowe badanie sprawdzające.

Należy również wyjaśnić, że okoliczność zamieszczenia, a w szczególności utrzymywania poszczególnych jednostek na stronie internetowej urzędu ministra w wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, nie stwarza domniemania, że jednostki zamieszczone w wykazie mają status jednostek upoważnionych. Wykaz ten ma bowiem jedynie charakter informacyjny. Rolą takiego wykazu jest ułatwienie zainteresowanym zidentyfikowania upoważnionych jednostek badających. O tym, czy jednostka badająca jest rzeczywiście upoważniona decyduje treść upoważnienia oraz okoliczność, czy nie upłynął okres, na który upoważnienie zostało udzielone albo czy nie została wydana decyzja o cofnięciu upoważnienia. Te okoliczności powinny być sprawdzone przez organ prowadzący postępowanie, w którym posłużono się badaniem sprawdzającym (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 27 marca 2014 r. sygn. akt IIISA Lu 845/13).

Jak wynika z informacji przedstawionych przez Ministra Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] posiada upoważnienie do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Skoro na dzień badania przedmiotowego automatu tj. [...] lipca 2013 r. Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] miało status jednostki badającej (upoważnionej przez Ministra Finansów), to zarzuty skarżącej sformułowane wyłącznie w oparciu o niezasadne, zdaniem Sądu, założenie braku takiego statusu po stronie tej jednostki ze względu na brak określonego rodzaju akredytacji - nie zasługują na uwzględnienie.

W ocenie Sądu, nie do przyjęcia jest teza, że racjonalny ustawodawca, określając w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. wymóg posiadania akredytacji przez jednostkę badającą, nie określiłby przynajmniej zakresu wymaganej akredytacji, a w razie potrzeby także innych elementów, gdyby ustawodawcy chodziło o zakresowe "dopasowanie" akredytacji do charakterystyki badań koniecznych do przeprowadzenia efektywnych badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w szczególności badań sprawdzających automatów o niskich wygranych. Jest bowiem zbyt duże pole wyboru dziedzin w jakich takie badania mogłyby być przeprowadzone, albo przynajmniej można byłoby postulować przeprowadzanie badań. Wystarczy wskazać, że zakres badań wyznaczony definicją automatu o niskich wygranych już na pierwszy rzut oka okazuje się być za wąski, bowiem nie uwzględnia badań oprogramowania.

Tym bardziej, że zgodnie z art. 5 pkt 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie ocen zgodności (j.t. Dz. U. z 2010 r., nr 138, poz. 935), przez akredytację należy rozumieć akredytację, o której mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U.UE.L. z 2008 r.218.30), dalej rozporządzenie (WE) nr 765/2008, co oznacza z kolei, że akredytacją jest poświadczenie przez krajową jednostkę akredytującą, że jednostka oceniająca zgodność spełnia wymagania określone w normach zharmonizowanych oraz - w stosownych przypadkach - wszelkie dodatkowe wymagania, w tym wymagania określone w odpowiednich systemach sektorowych konieczne do realizacji określonych - czynności związanych z oceną zgodności. Według art. 16 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy o systemie oceny zgodności, certyfikat akredytacji zawiera między innymi, jako minimalne wymagania wskazanie normy zharmonizowanej lub dodatkowych wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, a także zakres udzielonej akredytacji oraz okres jej ważności.

Do przedstawionej wyżej wykładni art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. przekonuje także treść art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h., z którego wynika, że zdolność jednostek do tak specjalistycznych badań, jakich ma dotyczyć upoważnienie, jest sprawdzana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, mającego - zgodnie z wymienionym przepisem - obowiązek ocenić, czy aplikująca jednostka zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. Gdyby zakres akredytacji miał dotyczyć badań pozwalających na przeprowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier, to wówczas samodzielne badanie przez ministra okoliczności wymienionych w art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h. byłoby zbędne.

Z powyższych względów Sąd nie podziela odmiennego poglądu, co do konieczności legitymowania się przez jednostkę badającą akredytacją odpowiadającą tematem i zakresem badań specyfice badań automatów o niskich wygranych, prezentowanego w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie np. z 24 stycznia 2014 r., sygn. akt VISA/Wa 2358/13; z 3 lutego 2014 r., sygn. akt VISA/Wa 3014/13; z 12 lutego 2014 r., sygn. akt VISA/Wa 2359/13; z 13 lutego 2014 r., sygn. akt VISA/Wa 2359/13, czy z 13 marca 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 3331/13.

Zdaniem Sądu, pozostałe zarzuty zawarte w niniejszej skardze także nie zasługują na uwzględnienie.

Postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia, czy gry na spornym automacie należącym do skarżącej spółki są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych zostało wszczęte z urzędu postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] września 2013 r. Postępowanie było prowadzone na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych, która to ustawa weszła w życie (z nieistotnymi dla rozpatrywanej sprawy wyjątkami) z dniem [...] stycznia 2010 r., w brzmieniu uwzględniającym dokonane zmiany ustawy, zwłaszcza dokonane ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779).

Szczególnie istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy miały przepisy art. 2 ust. 1 oraz ust. 3-7, a także art. 23f powołanej wyżej ustawy.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 4 lutego 2014 r. sygn. akt VISA/Wa 2627/13. Pierwszy przepis (ust. 1) zawiera klasyczną definicję gier losowych zbudowaną w sposób klasyczny (grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin), wspartą enumeratywnym wyliczeniem tego rodzaju gier. Zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu "Grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne łub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości." Ust. 4 stwierdza, że wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. W myśl ust. 5 art. 2 ustawy grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Art. 2 ust. 6 u.g.h. ma charakter przepisu kompetencyjnego, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.

Dla takiego rozstrzygnięcia przepis art. 2 ust. 7 u.g.h. wymaga, by do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę także w postępowaniu prowadzonym z urzędu.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem (art. 2 ust. 7 u.g.h.), w przypadku gry na automatach do wniosku o wydanie rozstrzygnięcia (lub na żądanie organu) należy załączyć badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Nadto należy zauważyć, że stosownie do treści art. 8 u.g.h., do postępowań określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Przepisy tej ostatniej ustawy miały też zastosowanie w rozpatrywanej sprawie.

Odnosząc się - na tle przywołanych przepisów - do zarzutów skarżącej należy stwierdzić, co następuje.

Przepis art. 2 ust. 7 u.g.h. wymaga, by do wniosku o wydanie decyzji Ministra Finansów rozstrzygającej o charakterze (rodzaju) gry załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia.

Skarżąca wyciąga stąd wniosek, że wszczęcie z urzędu postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji o charakterze gier na spornym urządzeniu posiadanym przez skarżącego nie było możliwe, gdyż dotyczyło przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona (tj. po zatrzymaniu symulatora gier przez Służbę Celną). W związku z powyższym przedmiotowe postępowanie nie mogło się toczyć ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do jego wszczęcia, a co za tym idzie - na podstawie art. 208 § 1o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. należało je umorzyć.

Przepis art. 208 § 1 o.p. zakreśla przesłanki umorzenia postępowania szeroko stwierdzając, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Trzeba jednak pamiętać, że sam zakres Ordynacji podatkowej został ograniczony do spraw określonych głównie w art. 1 i art. 2 o.p.

W ocenie organu, z treści przepisu art. 2 ust. 6 u.g.h. nie wynika, że rozstrzygnięcie przez Ministra Finansów o charakterze gry w rozumieniu ustawy, zostało uzależniono od etapu danego przedsięwzięcia, tzn. czy jest ono planowane, realizowane, czy też zrealizowane. Kwestii tej nie dotyczy, według organu, art. 2 ust. 7. u.g.h., który przede wszystkim reguluje kwestie dokumentów, które należy dołączyć do wniosku i daje organowi uprawnienie do żądania tych dokumentów w razie wszczęcia postępowania z urzędu, nie ograniczając kompetencji Ministra Finansów jedynie do spraw dotyczących przedsięwzięć planowanych lub realizowanych. W konsekwencji z przepisu art. 2 ust. 6 u.g.h., a tym bardziej z art. 2 ust. 7 u.g.h nie wynika, aby Minister Finansów nie mógł rozstrzygać czy gra lub zakład wzajemny są grą losowa, zakładem wzajemnych albo grą na automacie w rozumieniu ustawy (w sprawach wszczętych na wniosek lub z urzędu) w sytuacji kiedy realizacja przedsięwzięcia, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, została czasowo przerwana, gdyż automat został zabezpieczony jako dowód rzeczowy. Nie można zatem twierdzić, że Minister Finansów nie miał kompetencji do wszczęcia postępowania z urzędu tylko dlatego, że realizowane przez skarżącą przedsięwzięcie zostało zakończone, a de facto przerwane w skutek działań kontrolnych organu celnego.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie ma potrzeby ustalania, czy ustawowe kompetencje Ministra Finansów, określone w art. 2 ust. 6 u.g.h., do rozstrzygania czy gra lub zakład są grą losową, zakładem wzajemnym lub grą automacie w rozumieniu ustawy, nie mają ograniczeń związanych z etapem przedsięwzięcia (planowane - realizowane - zrealizowane). Organ ustalił bowiem, w sposób nie budzący w ocenie Sądu wątpliwości, że było to przedsięwzięcie w toku realizacji, która została przerwana w wyniku działań kontrolnych organu celnego, których następstwem była sprawa karno-skarbowa, w której przedmiotowe automaty stanowiły dowody rzeczowe. Było to zatem, w ocenie Sądu, przedsięwzięcie realizowane, do którego odnoszą się niewątpliwie przepisy art. 2 ust. 6 i 7 u.g.h.

Trzeba przy tym podkreślić, że decydując się na podjęcie działalności (przedsięwzięcia) bez wcześniejszego, wymaganego przez ustawę uzyskania rozstrzygnięcia organu odnośnie charakteru urządzanych gier, Spółka podjęła ryzyko związane z prowadzeniem tej działalności, w szczególności w kontekście jej zgodności z przepisami prawa. Wystąpienie i uzyskanie rozstrzygnięcia uprawnionego organu przed podjęciem działalności pozwoliłoby spółce uniknąć ujemnych konsekwencji związanych z urządzaniem gier hazardowych niezgodnie z przepisami prawa.

Odnosząc się do zarzutu, zgodnie z którym punkty zdobyte podczas gry na spornym urządzeniu nie stanowią wygranej rzeczowej, lecz zdaniem skarżącej zwiększają jedynie stan ich posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, należy zgodzić się z organem, że "Definicję wygranej rzeczowej zawiera art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych, zgodnie z którym wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze."

Nie sposób także przyjąć, że podczas wykupionego przez gracza czasu wraz z punktami kredytowymi toczy się tylko jedna gra. Jak wynika ze sprawozdania z badania jednostki upoważnionej w ramach posiadanego czasu gracz może rozgrywać gry tj. więcej niż jedną grę, która polega, jak to opisano w sprawozdaniu jednostki badającej na wyborze stawki i naciśnięciu przycisku START/STOP w chwili jej uruchomienia, a potem zatrzymania bębnów - jej zakończenia.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie także w opiniach przedłożonych przez skarżącą spółkę w toku niniejszego postępowania administracyjnego.

Z zebranej dokumentacji dotyczącej przebiegu gier na przedmiotowym automacie wynika, że po zakredytowaniu automatu gracz otrzymuje nie tylko czas dostępności gier na automacie, ale przede wszystkim punkty na liczniku CREDIT. To właśnie wykupione przez niego punkty umożliwiają rozpoczęcie przez gracza gry. Po wybraniu gry i ustaleniu stawki za grę uruchomienie gry następuje poprzez naciśnięcie przycisku START/STOP, które inicjuje obracanie się bębnów z symbolami. Aby zatrzymać bębny należy ponownie nacisnąć przycisk START/ STOP. Naciśnięcie przycisku START/STOP powoduje zatrzymanie wszystkich bębnów razem. W przypadku, gdy symbole na bębnach utworzą określoną w tabeli wygranych kombinację w danych liniach, grający otrzymuje wygraną w postaci punktów (wartość wyświetlana na liczniku SCORE). Punkty z wygranej z licznika SCORE przenoszone są do licznika CREDIT, z którego pobierane są punkty kredytowe do rozgrywania kolejnych gier.

Nie ulega zatem wątpliwości, że grający za punkty uzyskane w jednej grze może rozpocząć nową grę. Tym samym, Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że zdobyte punkty nie stanowią wygranej rzeczowej, o której mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h. Należy bowiem wskazać, co zostało potwierdzone opinią jednostki badającej, że zdobyte punkty można wykorzystać w następnych grach.

Podkreślić trzeba, że ustawodawca definitywnie rozstrzygnął kwestię zakwalifikowania "wygranej rzeczowej" - możliwości kontynuowania gry określając w u.g.h., że wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

Nie ma przy tym znaczenia, że występuje limitowanie czasu grania skoro automat umożliwia prowadzenie gier o wygrane rzeczowe w ramach posiadanego czasu dostępności gier.

Podsumowując należy stwierdzić, że organ prawidłowo ustalił wszystkie niezbędne elementy potrzebne do uznania gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. (przedmiotowe urządzenia są urządzeniami elektronicznymi, gry zawierają element losowości oraz są grami o wygrane rzeczowe).

Odnosząc się z kolei do zarzutu oddalenia wniosków dowodowych skarżącej, których celem było udowodnienie braku możliwości uzyskania na urządzeniu będącym przedmiotem decyzji wygranych rzeczowych w rozumieniu art. 2 ust. 4 u.g.h. i kwalifikację urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających ustawie o grach hazardowych oraz przyjęcia za podstawę rozstrzygnięcia jedynie dowodu z badania jednostki badawczej Sąd podziela ocenę organu, że w tej sprawie rozstrzygające znaczenie miało w tych kwestiach badanie techniczne przeprowadzone przez jednostkę badającą. Strona nie przedstawiła bowiem dowodów, które negowałby skutecznie ustalenia organu poczynione w oparciu o wyniki badań jednostki upoważnionej. Organ, wbrew zarzutom skarżącej, swoje rozstrzygnięcie oparł nie tylko na przedmiotowych wynikach badań ale dokonał ich oceny w świetle innych dowodów, w tym zaoferowanych przez skarżącą spółkę. Organ obszernie odniósł się merytorycznie do wniosków dowodowych skarżącej, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji rozstrzygającej o charakterze gier.

Odnosząc się w decyzji do treści przedstawionych opinii Minister Finansów wskazał na te elementy opinii przedstawionych przez stronę, które budzą wątpliwości, nie zostały dostatecznie wyjaśnione lub są sprzeczne z wyciągniętymi przez ich autorów wnioskami.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2010 r. sygn. akt IGSK 1110/08 (LEX nr 594374), odniesiono się nie tylko do zakresu obowiązku zebrania materiału dowodowego, ale i do roli sądu administracyjnego w tej kwestii stwierdzając, co następuje: "1. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu celnym oznacza, że organ winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, konieczne, jego zdaniem, do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Obowiązek gromadzenia dowodów ciążący na organach orzekających nie ma charakteru nieograniczonego, organ nie jest więc zobowiązany do prowadzenia w sposób nieskończony postępowania dowodowego zwłaszcza w sytuacji, gdy już zgromadzone dowody pozwalają na prawidłowe ustalenie stanu taktycznego sprawy - a strona nie zgłasza wniosków dowodowych. 2. Sąd administracyjny nie dokonuje ponownej, weryfikującej oceny dowodów przeprowadzonych przez organy celne, ale ocenia poprawność dokonania tej oceny przez te organy w oparciu o kryterium jej zgodności z prawem".

Reasumując, w kontekście przedstawionych wyroków sądów administracyjnych zarzut pominięcia dowodów przedstawionych przez stronę skarżącą, należy uznać za niezasadny.

Tym niemniej na gruncie niniejszej sprawy ponownie podkreślenia wymaga, że organ w zaskarżonej decyzji wbrew twierdzeniom skarżącej spółki obszernie odniósł się merytorycznie do przedstawionych przez skarżącą wniosków dowodowych w postaci: opinii prof. dr hab M. C., ekspertyzy prawnej prof. dr hab. S. P., oświadczenia producenta [...] firmy A. SA, opinii inż. J. K. - biegłego sądowego w dziedzinie ekonomiki, kryminalistyki, cybernetyki i elektrotechniki. Odnosząc się w decyzji do treści przedstawionych opinii Minister Finansów wskazał na te elementy opinii, które budzą wątpliwości, nie zostały dostatecznie wyjaśnione lub są sprzeczne z wyciągniętymi przez ich autorów wnioskami.

W równym stopniu za niezasadne należy, w ocenie Sądu, uznać zarzuty dotyczące wybiórczej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonanej z uchybieniem zasadom prawidłowego, logicznego rozumowania, a także zarzut braku wnikliwego i logicznego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem podstawy faktycznej. Pierwszy z tych zarzutów sprowadza się do niewłaściwej, według skarżącej, kwalifikacji przedmiotowego urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających u.g.h., o czym już była mowa, drugi zaś – do pominięcia w procesie orzekania wniosków wypływających z orzeczenia Sądu Najwyższego z [...] sierpnia 2007 r. (sygn. akt [...]), co Minister Finansów w odpowiedzi na skargę w sposób dostateczny (w ocenie Sądu) wyjaśnił.

W ocenie Sądu na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżąca w istocie nie zakwestionowała prawidłowości przeprowadzonego badania sprawdzającego dokonanego przez jednostkę badającą. Nie tylko nie wykazała, ale nawet nie uprawdopodobniła, że omawiane badanie zostało przeprowadzone wadliwie, a zawarte w sprawozdaniu informacje są sprzeczne z rzeczywistym stanem rzeczy. Należy zaakcentować, że przebieg gry opisany w sprawozdaniu z badań jest tożsamy z opisem gry przedstawionym przez skarżącą spółkę.

Kwestia interpretacji (czyli rozstrzygnięcia) czy gry na spornym automacie są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. należy nie do Izby Celnej w [...], ale do Ministra Finansów (o czym była już mowa wyżej).

Jeszcze raz trzeba zaakcentować, skarżąca nie wykazywała w niniejszym postępowaniu błędów merytorycznych badania.

Tymczasem, zdaniem Sądu, bez wykazania błędów merytorycznych przeprowadzonego badania nie można uznać, że skarżąca skutecznie zakwestionowała stwierdzenia zawarte w opinii Izby Celnej w [...], dlatego przedstawione wyżej argumenty skarżącej nie mogą prowadzić do uwzględnienia skargi.

Reasumując, rozstrzygając o charakterze gier prowadzonych na spornym automacie Minister Finansów działał na podstawie przepisów prawa. Przeprowadzając niniejsze postępowanie Minister Finansów zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Podał uzasadnienie prawne zawierające wyjaśnienie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, uzasadnił zastosowanie określonego przepisu do ustalonego stanu faktycznego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł o oddaleniu skargi.

Oddalając wnioski dowodowe skarżącej na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd miał na uwadze, że analiza przedmiotowych dokumentów nie była niezbędna do dokonania kontroli zaskarżonej decyzji.