Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 807/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-03-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

. POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2008r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego od stycznia do września 2005r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do września 2005r.

Decyzja wraz z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia została doręczona stronie w dniu 17 września 2007r. M. M. pismem z dnia 29 października 2007r. złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 30 października 2007r. czyli po terminie przewidzianym przepisami prawa.

Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wskazał , iż jego stan psychiczny w okresie , w którym winien złożyć skargę spowodował brak możliwości intelektualnych oraz woli do działania. Podniósł , iż korzysta z pomocy psychiatrów a jego stan pogorszył się w 2006 roku kiedy został tymczasowo aresztowany na okres 8 miesięcy. Wskazał, iż śmierć ojca oraz teściowej w sierpniu 2007r. prawdopodobnie spowodowała u niego depresję oraz wprowadziła jego i żonę w stan niemocy.

Dla poparcia swych twierdzeń skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 30 października 2007r. sporządzone przez lekarza psychiatrę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W przedmiotowej sprawie decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]r. nr [...] doręczono stronie w dniu 17 września 2007r. zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 października 2007r. Skarga została zaś nadana w placówce pocztowej w dniu 30 października 2007r. tj. 13 dni po terminie.

W świetle postanowień zawartych w art. 87 oraz w art. 86 uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ww. ustawy). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2005r. sygn. akt II FZ 672/2005 oraz z dnia 02.10.2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059).

Zauważyć bowiem należy, że art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22.07.1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757).

W tym miejscu Sąd pragnie przywołać również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005, w którym czytamy -brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, iż następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy ( wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97, LEX nr 36 902) dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę ( wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, LEX nr 37 127) ); przebywanie w areszcie śledczym ( post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.). ), (w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006).

Jednocześnie Sąd pragnie zwrócić uwagę, iż art. 57 p.p.s.a określający wymogi skargi nie ustala zbyt rygorystycznych warunków formalnych dla tego środka zaskarżenia. W literaturze wskazuje się, iż rozwiązanie prawne przyjęte w art. 57 § 1 jest zgodne z tendencją ustawodawcy do odformalizowania postępowania sądowoadministracyjnego, a przede wszystkim pozostaje w zgodzie z zasadą niezwiązania sądu administracyjnego granicami skargi (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., s. 213. Zważyć również należy, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w pkt 3 wyjaśnianego przepisu, należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Komentowany przepis nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, ).

Mając na uwadze powyższe wywody, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało przez stronę spełnione. Sąd zwraca uwagę na fakt, iż przedłożone przez skarżącego zaświadczenie wystawione przez lekarza psychiatrę nie wskazuje w jakim stanie znajdował się M. M. w dniu 17 października 2007r. , tj. ostatnim dniu w którym mógł on złożyć skargę, dochowując terminu. Zaświadczenie opisuje stan pacjenta w dniu 01 czerwca 2007r. oraz 30 października 2007r. Jednocześnie wskazać należy , iż będąc w dniu 30 października 2007r. w stanie opisanym w zaświadczeniu ("kłopoty ze skupieniem uwagi[...] miewa myśli o treści "S" [...], nie widzi wyjścia z sytuacji, osaczony przez problemy, które go przerastają") skarżący sporządził skargę i nadał ją w placówce pocztowej. Powyższe fakty w powiązaniu z podniesionymi wcześniej argumentami o braku rygorystycznych unormowań dotyczących warunków formalnych skargi pozwalają twierdzić , iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.