Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1042/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. P. K. i O. E.w B. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację 2. określa, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz S. P. K. i O. E. w B. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu [...] S. P. K. i O. E. w B. wystąpiło do Izby Skarbowej w B. Biura Krajowej Informacji Podatkowej w T. z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności, za które wypłacana będzie premia pieniężna.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu z dnia [...] strona podała, że zamierza podjąć działalność gospodarczą, związaną ze sprzedażą towarów. Jako sprzedawca, planuje stosować system premii (bonusów) pieniężnych, który polegać będzie na wypłacaniu danemu kontrahentowi premii (bonusów) pieniężnych za osiągnięcie w danym czasie określonego poziomu obrotów, tj. z tytułu dokonywania zakupów towarów o określonej wartości lub ilości oraz z tytułu dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy.

S. wskazało, że premie nie będą związane z konkretną dostawą, nie będą więc stanowić rabatu, ani skonta. Wysokość premii będzie uzależniona od tego, jaki pułap (próg) zakupów w danym czasie osiągnie kontrahent. Premia wypłacana będzie po upływie określonego okresu np. roku, kwartału, miesiąca i obliczana będzie jako premia procentowa według określonego wzoru.

Poza wprowadzeniem dla niektórych kontrahentów systemów premii pieniężnych (bonusów) ustalonych w umowach ramowych o stałej współpracy, dostawcy udzielać będą nabywcom rabatów na określone produkty, czy określony przedmiot dostawy. Rabaty te wynikać będą z przyjętej przez dostawcę polityki sprzedaży i związane będą z daną dostawą określonych produktów. Zasady przyznawania rabatów będą upowszechniane wśród potencjalnych klientów i stosowane wobec wszystkich kontrahentów, nawet tych, którzy nie posiadają ramowych umów o stałej współpracy.

W związku z powyższym zdarzeniem przyszłym, strona zadała pytanie,

czy okresowe premie (bonusy) pieniężne nie związane z konkretną dostawą:

a) nie stanowią rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), a więc nie wymagają wystawienia faktur korygujących,

b) nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług na rzecz wnioskodawcy przez danego kontrahenta (kupującego) i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji brak jest podstaw do wystawiania przez danego kupującego faktur VAT obejmujących ustalone premie (bonusy) pieniężne,

c) są obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług i ich przyznanie nie powinno być dokumentowane fakturą VAT, ani korektą faktury VAT, a wystarczającym dokumentem księgowym dokumentującym przyznanie premii pieniężnej (bonusu) w tym zakresie będzie nota księgowa wystawiona przez sprzedawcę, jako podmiot przyznający i wypłacający premię (bonus) pieniężną.

Zdaniem skarżącej, premie (bonusy) pieniężne, które będą wypłacane na rzecz danych kontrahentów za dokonywanie zakupów towarów o określonej wartości lub ilości, jako nie związane z konkretną dostawą :

1. nie stanowią rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym nie wymagają wystawienia faktur korygujących VAT.

2. nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług przez kontrahenta , który jako kupujący nie będzie świadczył, oprócz samego zakupu towarów i terminowej płatności za zrealizowane dostawy w danym okresie, żadnych dodatkowych usług, w tym usług marketingowych.

W konsekwencji, skoro przyznane premie pieniężne (bonusy) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako wynagrodzenie za usługę, brak jest również podstaw do wystawiania przez kontrahenta faktur VAT obejmujących ustalone premie pieniężne (bonusy).

Podsumowując strona wskazała, że skoro premie nie są rabatem ani usługą to są obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług. Strona stwierdziła, że ich przyznanie nie powinno być dokumentowane fakturą VAT, ani korektą faktury VAT, a wystarczającym dokumentem księgowym, dokumentującym przyznanie premii pieniężnej (bonusu) w tym zakresie, będzie nota księgowa wystawiona przez sprzedawcę, jako podmiot przyznający i wypłacający premię (bonus).

Interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...] Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W ocenie organu, w sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet, jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być ona traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Organ podał, że rabat rozumieć należy w tym przypadku, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Zdaniem organu, rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Odnosząc się do przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, Minister Finansów stwierdził, że premie pieniężne wypłacane przez S. - wbrew stanowisku zawartemu we wniosku - będzie można przyporządkować do konkretnych dostaw, bowiem obrót uprawniający kontrahentów do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalany jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym (np. w miesiącu, kwartale, roku). Aby ustalić wysokość premii należnej kontrahentom, zsumowane muszą zostać poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane będzie obliczenie premii, powodującej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw, w danym okresie rozliczeniowym objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii (bonusu). Uzyskanie premii uwarunkowane będzie wyłącznie dokonaniem zakupu określonej wartości czy ilości towarów w konkretnie określonym przedziale czasowym, a także od terminowości płatności za zrealizowane dostawy, jak też terminowości płatności innych należności. Ponieważ nabywcy towarów nie będą zobowiązani do świadczenia żadnych dodatkowych usług, w tym usług o charakterze marketingowym, zatem nie będą wykonywać żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towarów i terminowością płatności za zrealizowane dostawy w danym okresie, jak też terminowością płatności innych należności. Tym samym brak będzie takich działań nabywców, które byłyby czynnościami dodatkowymi do jakich byliby zobligowani postanowieniami wynikającymi z umowy dotyczącej otrzymywania premii.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący stan prawny organ stwierdził, że w przypadku, gdy w związku z wypłacaną premią pieniężną nabywcy towarów nie będą zobowiązani do świadczenia usług, w tym usług o charakterze marketingowym, premia pieniężna stanowić będzie w istocie rabat obniżający - zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług - wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem przedmiotowa premia pieniężna podlegać będzie regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, i na podstawie § 13 ust. 1 powołanego rozporządzenia, zaistnieje możliwość wystawienia faktury korygującej uwzględniającej wymogi wynikające z ust. 2 tego paragrafu.

Odnosząc się do powołanych wyroków sądów administracyjnych organ stwierdził, że każdorazowo orzeczenia sądu są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach i tylko do nich się zawężają, w związku z czym orzeczenia te nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej interpretacji indywidualnej z powodu jej niezgodności z prawem oraz o uznanie stanowiska wyrażonego we wniosku za prawidłowe. Strona podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] nr [...] Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

W skardze skierowanej do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Zarzuciła, iż organ przy jej wydaniu dopuścił się naruszenia :

• art. 14b § 1, § 2 i § 3 oraz art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez błędne nieuwzględnienie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz w jego uzupełnieniu;

• art. 14b § 1 i art. 14c § 1 w z w. z art. 14a i art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne nieuwzględnienie przez organ bogatego i jednolitego stanowiska orzecznictwa, w tym stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego;

• art. 29 ust. 4, art. 106 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 90 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 ze zm.) poprzez ich błędną wykładnię i błędne zastosowanie oraz przyjęcie, że premie pieniężne przyznawane na podstawie indywidualnych umów stanowią rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, upoważniający do obniżenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązujący do wystawienia faktury korygującej, pomimo że przyznający premię nie jest w stanie określić, których dostaw one dotyczą.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 14b § 1, § 2 i § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej skarżąca stwierdziła, że organ dokonał błędnej analizy przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną zdarzenia przyszłego. W tym zakresie podniosła, że w sposób wyczerpujący i szczegółowy podała zasady, jakie będą obowiązywać przy przyznawaniu premii pieniężnych (bonusów). Poinformowała organ, że udzielone premie pieniężne nie będą traktowane jak rabat, nie obniżają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a są traktowane, jako forma nagrody za osiągnięte wyniki i terminową zapłatę wymagalnych należności. Wskazała, że premie pieniężne nie są związane z konkretną dostawą, ani nie da się ich odnieść do określonej grupy dostaw zrealizowanych w danym okresie rozliczeniowym. Podała, iż wzór stosowany dla obliczenia premii jest skomplikowany. Wyjaśniając, w jaki sposób będą obliczane premie pieniężne wskazała, że organ dokonał oceny prawnej przy błędnie przez siebie przyjętym i swobodnie zmodyfikowanym stanie faktycznym. Stwierdziła, że organ pominął okoliczność wpływu przesłanki terminowości zapłaty w okresie rozliczeniowym oraz kwestię wysokości przyznanych premii pieniężnych. W opinii skarżącej, pominięcie przez organ istotnych okoliczności i modyfikacja zdarzenia przyszłego miały istotny wpływ na dokonaną ocenę prawną i w konsekwencji uznanie stanowiska strony za nieprawidłowe.

Stwierdziła, że organ zmodyfikował i dopasował okoliczności zdarzenia przyszłego do z góry przyjętej tezy, iż przyznawane premie pieniężne stanowić będą rabat, w rozumieniu art. 29 ust. 4. ustawy o podatku od towarów i usług, a skarżąca jako podatnik zobowiązana będzie do wystawienia faktury korygującej.

Przy prawidłowym przyjęciu okoliczności zdarzenia przyszłego teza ta nie znajduje uzasadnienia prawnego, gdyż przyznawanych premii pieniężnych nie można powiązać i zidentyfikować z żadną konkretną dostawą, ani nawet z daną grupą dostaw.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 14b § 1 i art. 14c § 1 w z w. z art. 14a oraz art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, skarżąca podniosła, że w uzasadnieniu swojego stanowiska przedstawiła i powołała się na bogate i jednolite stanowisko sądów administracyjnych, w tym w szczególności stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym, w przypadku przyznania i wypłaty premii pieniężnej uzależnionej od dokonania zakupów o przewidzianej w umowach wartości, wystarczające będzie udokumentowanie wypłaty tej premii dokumentem księgowym jakim jest nota księgowa, a czynność przyznania i wypłaty takiej premii pieniężnej jest neutralna (obojętna) z punktu widzenia podatku od towarów i usług. Skarżąca zwróciła uwagę, iż wszystkie powołane we wniosku orzeczenia zostały wydane w sprawach skarg na interpretacje indywidualne Ministra Finansów, a nadto z uzasadnień tych orzeczeń można wyprowadzić i określić stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, które było podstawą wydania orzeczenia. Treść uzasadnień tych orzeczeń wskazuje, iż wszystkie one odnosiły się do stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego), w którym premie pieniężne były przyznawane procentowo i uzależnione były od dokonania zakupów o przewidzianej w umowach wartości. Strona zwróciła uwagę, iż Minister Finansów wydając interpretacje, zarówno ogólne jak i indywidualne, jest zobowiązany uwzględniać orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Skarżąca stwierdziła, że skoro organ podatkowy, zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, wydając interpretacje indywidualne może w ramach działania ex oficio zmienić wydaną już uprzednio interpretację z racji stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego, to tym bardziej ma obowiązek dokonywać wnikliwej analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takowe orzecznictwo powołuje się strona składająca wniosek o jej wydanie.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 29 ust. 4, art. 106 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 90 Dyrektywy Rady 2006/112/WE skarżąca stwierdziła, że nie będzie w stanie określić, których wystawionych faktur rzekoma korekta miałaby dotyczyć. Wskazała, że zgodnie z dominującą w doktrynie wykładnią, która jest także powszechnie i jednolicie akceptowana zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i organów podatkowych, jeżeli zostanie udzielony rabat pieniężny związany z daną transakcją, to wówczas winno nastąpić stosowne zmniejszenie podstawy opodatkowania/obrotu. Opisane we wniosku premie (bonusy) pieniężne takiego związku z konkretną dostawą jednak nie posiadają. W ocenie skarżącej, sam sposób rozliczenia oparty na zliczeniu wartości dostaw za pewien okres w celu określenia pułapu obrotów, od których osiągnięcia uzależnione jest przyznanie premii oraz określenie jej wysokości nie konkretyzuje dostaw we wskazanym znaczeniu. Ponadto strona podniosła, że skoro ustawodawca nie zdecydował się wprowadzić do ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wykonawczych stosownych zapisów, w których zrównałoby w skutkach podatkowych przyznane premie pieniężne z rabatami, to brak jest możliwości uznawania a priori premii pieniężnej za udzielony rabat. Skarżąca wskazała, że przepis art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług zrównuje z rabatami jedynie bonifikaty, upusty, uznane reklamacje i skonta. Dodatkowo wymienia, jako mające wpływ na wysokość obrotu (podstawy opodatkowania) wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat. Ustawodawca nie wymienił natomiast w powołanym przepisie premii pieniężnych, nie wskazał też, w jaki sposób korygować obrót (podstawę opodatkowania), jeżeli premia pieniężna wypłacana jest jako kwota należna z tytułu dostaw różnych towarów i w różnych cenach.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

Zgodnie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m. innymi również poprzez orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane przez Ministra Finansów w indywidualnych sprawach. Przy czym zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) kontrola ta sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

A zatem aby wyeliminować z obrotu prawnego interpretację wydaną przez Ministra Finansów konieczne jest stwierdzenie Sądu, iż nie jest zgodna z prawem.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja narusza prawo, co oznacza, że jako nieprawidłowa winna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie czym są premie pieniężne, wypłacane kontrahentom za osiąganie wysokich obrotów handlowych w określonym czasie i terminowe regulowanie zapłaty za zakupiony towar.

Jak wynika z akt sprawy kwestią zasadniczą jest powiązanie premii z konkretną dostawą . Zdaniem organu premie poprzez fakt zliczania faktur są związane z konkretnymi dostawami i w związku z tym stanowią rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), a więc w związku ze zmianą podstawy opodatkowania wymagają wystawienia faktur korygujących.

Organ przyznał, że nie stanowią usług bo kontrahent oprócz zakupu określonej partii towaru w określonym czasie i terminowej zapłaty nie wykonuje na rzecz dostawcy żadnych dodatkowych czynności.

Zdaniem strony natomiast premie nie są związane z konkretną dostawą, nie stanowią rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również nie stanowią usługi. Wobec tego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a zatem brak jest podstaw aby ich przyznanie było dokumentowane fakturą VAT, czy korektą faktury VAT, a wystarczającym dokumentem księgowym, dokumentującym przyznanie premii pieniężnej (bonusu) w tym zakresie, będzie nota księgowa wystawiona przez sprzedawcę, jako podmiot przyznający i wypłacający premię (bonus).

Zdaniem Sądu stanowisko strony zasługuje na uwzględnienie. Skoro zatem premie nie są rabatem ani usługą to należy stwierdzić, że są obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług. W tej sytuacji wystarczającym dokumentem księgowym, dokumentującym przyznanie premii pieniężnej (bonusu) w tym zakresie, będzie nota księgowa wystawiona przez podmiot przyznający i wypłacający premię. W tym miejscu, wbrew stanowisku organu, należy stwierdzić, że samo zsumowanie faktur, jako czynność techniczna, niezbędna do obliczenia premii za określony czas nie może powodować skutków podatkowych.

Należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w doktrynie już nie budzi kontrowersji kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług, tzw. premii pieniężnych. W tym miejscu należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007r. jaki zapadł w sprawie I FSK 94/06, w którym ww. Sąd wyraził pogląd, że premie, czy bonusy są niezwiązane z konkretną dostawą towarów lub ze świadczeniem usług. Jako wypłacane z tytułu osiągnięcia określonego pułapu obrotów w okresie rozliczeniowym, nie powinny być traktowane jako odrębna transakcja usługowa podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zdaniem NSA osiągnięcie przez nabywcę towarów w określonej umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie stanowi również usługi. Tym samym wypłacana nabywcy towarów premia (bonus) za uzyskanie tego pułapu obrotów nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia za świadczenie usług).

Dla poparcia tej tezy należy przywołać pogląd, jaki został zaprezentowany przez Dariusza Dudrę, który ukazał się w Jurysdykcji Podatkowej Nr 2/2007, str. 51 w artykule Pt. "Czy bonusy i premie pieniężne podlegają opodatkowaniu VAT? - wyrok NSA z 6 lutego 2007 r., I FSK 94/06. Autor wskazał, że transakcja gospodarcza nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, a także nie może podlegać podwójnemu opodatkowaniu.

Popierając wyrażone stanowisko należy podkreślić, że podwójne opodatkowanie stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w art. 217 Konstytucji RP, jak również niedopuszczalne jest na gruncie podatku od wartości dodanej, co wynika z art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 3 oraz art. 14 ust. 2 VI Dyrektywy VAT.

Stanowisko powyższe zostało potwierdzone przez sądy administracyjne orzekające później w roku 2008 i jest ono nadal aktualne. Porównaj wyrok NSA z dnia 23 września 2008 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 998/08, oraz z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 2137/08, gdzie wyraźnie stwierdzono, że wypłacana kontrahentowi tj. nabywcy przez dostawcę premia pieniężna jedynie z tytułu osiągnięcia przez niego satysfakcjonującej dostawcę wielkości obrotów, jako nieodnosząca się do konkretnych transakcji, nie stanowi (dostawy) towarów przez nabywcę tylko poprzez fakt ich zsumowania nie stają się jednocześnie jego usługą na rzecz dostawcy.

Poglądy te należy zaakceptować i w danej sprawie, bowiem osiągnięcie przez kupującego określonej wielkości obrotu z tytułu realizowanych zakupów u jego kontrahenta, nie stanowi usługi na rzecz sprzedawcy.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając na podstawie art. 152 tej ustawy, iż nie podlega ona wykonaniu, zaś na podstawie art. 200 orzekł o kosztach postępowania.

E. Kruppik – Świetlicka L. Kleczkowski H. Adamczewska - Wasilewicz