Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1237/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla(spr.), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi H. G. i K. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Starosta w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę południowej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego ( ½ bliźniaka) na działce ew. nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], polegającą na zadaszeniu tarasu na ostatniej IV kondygnacji budynku od strony ulicy, przy granicy z działką ew. nr [...] obr. [...].

W uzasadnieniu organ podał, że w toku postępowania sąsiedzi inwestora T. i A. K. wnieśli zastrzeżeniami do planowanej inwestycji. Odnosząc się do ich zarzutów, wskazał że projektant w piśmie złożonym w dniu 9.12.2011r., wyjaśnił, iż inwestycja polega na zadaszeniu tarasu wykonanym z lekkiej konstrukcji drewnianej krytej blachą na łatach, bez dodatkowych ścian zewnętrznych, jedynie tylko między istniejącymi tarasami sąsiadów zmieniono (wyłącznie ścianę inwestora) mur ogniowy z istniejącego schodkowego na równoległy do kąta zadaszonego tarasu, natomiast w części zaniżono istniejący mur ogniowy od strony komina.

Według wyjaśnień projektanta projektowana drewniana konstrukcja w żaden sposób nie łączy się z budynkiem sąsiadów, jest zamocowana kotwami do ściany nośnej inwestora, a słupy oparte będą na ścianie nośnej niższej kondygnacji budynku inwestora, nie obciążając bezpośrednio stropu. Zadaszenie ma na celu uniknięcie dalszego zaciekania stropu - tarasu oraz zaleganie w okresie zimowym śniegu bezpośrednio na tarasie i zmniejszenie jego obciążenia.

W tym kontekście organ wskazał, że z opinii projektanta i oceny stanu technicznego zawartej w projekcie wynika, że wykonanie zadaszenia na budynku przy ul. [...] nie stanowi zagrożenia dla stanu technicznego budynku sąsiada. Nie ma wpływu na zacienienie, ponieważ między budynkami istnieje już obecnie ściana ogniowa schodkowa o wysokości od 1,50 m (przy końcu tarasów) do 3,50 m (istniejący komin między budynkami).

Inwestor dołączył wymagane dokumenty w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany w czterech egzemplarzach, sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia

budowlane legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z decyzją Burmistrza [...] z dnia [...].09.2009r. o warunkach zabudowy.

Reasumując organ stwierdził, że spełnione zostały wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego i zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, brak było podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

T. i A. K. wnieśli odwołanie od decyzji Starosty w [...] z dnia [...].12.2011r. o udzieleniu pozwolenia na przebudowę południowej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego 1/2 bliźniaka przy ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu podali, że zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przez przebudowę - należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

W przedmiotowym przypadku elementy konstrukcji nowo projektowanego obiektu oznaczają zmianę parametrów istniejącego budynku w zakresie jego szerokości. Zgodnie z projektem budowlanym, konstrukcja wykracza poza obrys dotychczasowego obiektu mieszkalnego.

Dlatego zgodnie z definicją zawartą w Prawie budowlanym w tym przypadku nie występuje przebudową, skoro zamiar budowlany spowoduje zwiększenie szerokości istniejącego budynku.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. i A. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011r. - uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że projekt budowlany dotyczący zamierzonej inwestycji nie jest zgodny z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę jak również z decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. udzielającą pozwolenia na przebudowę części budynku mieszkalnego polegającą na zadaszeniu tarasu.

W ocenie organu II instancji zamierzenie inwestora dotyczy rozbudowy z uwagi na fakt zwiększenia kubatury o 90,35 m3, natomiast wniosek złożony został w przedmiocie przebudowy.

Zgodnie z wyrokiem WSA w Gorzowie Wielkopolskim II SA/Go725/08 z dnia 30.04.2009 r. - "z rozbudową mamy do czynienia w przypadku zmiany, innych poza wysokością, charakterystycznych parametrów obiektów budowlanego jak kubatura, powierzchnia zabudowy, jego długość czy szerokość". Dlatego planowanych robót nie można zakwalifikować jako przebudowy.

Poza tym nie było dopuszczalne wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, która obejmuje szersze zamierzenie budowlane niż wniosek o pozwolenie na budowę, do którego projekt został dołączony.

Organ nadto wskazał, że stosownie do § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku, zgodnie z § 206 ust. 2 rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego.

Po analizie powyższych przepisów organ uznał, iż skoro inwestycja polegać ma na rozbudowie, koniecznym jest dołączenie do dokumentacji projektowej ekspertyzy technicznej istniejącego budynku, celem wykazania, że planowane zamierzenie budowlane nie spowoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowania obiektu sąsiedniego lub obniżenia jego wartości użytkowej, jak również obiektu przewidzianego do rozbudowy.

Wskazał, że prawidłowo sporządzona ekspertyza winna zawierać informacje na podstawie których dokonano oceny stanu technicznego i wytrzymałości obiektu budowlanego oraz na podstawie jakich operacji matematycznych i logicznych poczyniono wnioski z niej wynikające. Dopiero tak sporządzona ekspertyza techniczna pozwala organowi administracji architektoniczno-budowlanej na dokonanie oceny, czy zebrany w toku ekspertyzy materiał dowodowy jest wystarczający oraz czy wnioski na podstawie tego materiału są prawidłowe.

Wojewoda [...] podniósł, że w przedmiotowej sprawie ekspertyza została wykonana przez technika budowlanego D. Ż. i technika budowlanego E. Ż. Uprawnienia do wykonania ekspertyzy technicznej mają rzeczoznawcy budowlani oraz osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. D. Ż. posiada uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie tzn. posiada przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej projektanta oraz kierownika budowy i robót w specjalności architektonicznej. Natomiast E. Ż. nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień budowlanych. Z uwagi na powyższe uznał, że przedłożona ekspertyza techniczna nie została wykonana przez osoby z odpowiednimi kwalifikacjami.

W ocenie Wojewody [...], dla prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie wymagane jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Niewyjaśnienie przez organ I instancji przedmiotowych kwestii stanowiło naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 k.p.a. Organ I instancji pominął znaczną część postępowania wyjaśniającego.

W ocenie organu II instancji przeprowadzenie przez niego całego postępowania wyjaśniającego byłoby naruszeniem zasady dwuinstancyjności i doprowadziłoby do sytuacji, w której projekt budowlany byłby całościowo i wnikliwie analizowany tylko przez organ odwoławczy.

K. i H. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].03.2012r., domagając się jej uchylenia.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że sprawa tej inwestycji toczy się już od roku 2005, a ich zamiarem jest jedynie zadaszenie lekką konstrukcją istniejącego tarasu w celu zapobieżenia zalewaniu i niszczeniu budynku.

Podnieśli, że już w 2005r. wstąpili do Burmistrza [...] o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego - 1/2 bliźniaka w [...] przy ul. [...].

Decyzją z dnia [...].08.2005r. Burmistrz [...] odmówił wydania warunków zabudowy. W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z dnia [...].06.2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję odmowną i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].10.2006r. Burmistrz ponownie odmówił wydania warunków zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].03.2007r. ponownie uchyliło decyzję Burmistrza z [...].10.2006r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...].09.2007r. Burmistrz [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji. Od tej decyzji odwołanie wnieśli sąsiedzi T. i A. K.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2007r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza.

Wobec zaskarżenia tej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4.06.2008r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2007r. i decyzję Burmistrza [...] z dnia [...].09.2007r. o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

W dniu [...].09.2009r. Burmistrz [...] po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].03.2005r. oraz w związku z ww. wyrokiem Sądu wydał decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji dotyczącej przebudowy południowej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego ½ bliźniaka na działce przy ulicy [...] w [...], polegającej na zadaszeniu tarasu na ostatniej IV kondygnacji budynku od strony ulicy, przy granicy działki bliźniaczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...].10.2010r. utrzymało decyzję Burmistrza [...] w mocy.

Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego sąsiedzi K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 11.02.2011r. oddalił skargę na decyzję Kolegium z dnia [...].10.2010r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Odnosząc się do argumentacji zaprezentowanej w decyzji Wojewody, że przedłożony projekt budowlany jest niezgodny z wnioskiem oraz wydanym pozwoleniem, ponieważ dotyczy rozbudowy a nie przebudowy budynku, wskazali że Burmistrz [...] w decyzji o warunkach zabudowy narzucił takie sformułowanie przedsięwzięcia.

Ponowili twierdzenie, że ich zamiarem inwestycyjnym jest zadaszenie istniejącego tarasu, bez wykorzystywania go na jakiekolwiek pomieszczenie mieszkalne.

W odniesieniu do stanu technicznego budynków i ekspertyzy wykonanej przez projektanta skarżący podnieśli, że posiada on uprawnienia do kontrolowania stanu

technicznego obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych, a projektowana konstrukcja zadaszenia jest konstrukcją prostą drewnianą, lekką, nie ma żadnego wpływu na budynek sąsiada, który był budowany oddzielnie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Skargę należało uwzględnić.

Sprawa dotycząca możliwości zrealizowania przez inwestorów przedmiotowej inwestycji, to jest zadaszenia istniejącego tarasu, toczy się już od wielu lat, gdyż od roku 2005.

Po wielu latach prowadzenia postępowania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy, Burmistrz [...] decyzją z dnia [...].09.2009r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie południowej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego ½ bliźniaka na działce nr [...] przy ulicy [...] w [...], polegającej na zadaszeniu tarasu na ostatniej IV kondygnacji budynku od strony ulicy, przy granicy działki bliźniaczej nr [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym ½ bliźniaka przy ulicy [...] w [...].

Organ architektoniczno-budowlany I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę, słusznie uznając, że z opinii projektanta i oceny stanu technicznego zawartej w projekcie wynika, że wykonanie zadaszenia na budynku przy ul. [...] nie stanowi zagrożenia dla stanu technicznego budynku sąsiada przy ulicy [...]. Nie ma także wpływu na zacienienie, ponieważ między budynkami istnieje już obecnie ściana ogniowa schodkowa o wysokości od 1,50 m (przy końcu tarasów) do 3,50 m (istniejący komin między budynkami).

Z projektu budowlanego wynika, że projektowana drewniana konstrukcja w żaden sposób nie łączy się z budynkiem sąsiadów, jest zamocowana kotwami do ściany nośnej inwestora, a słupy oparte będą na ścianie nośnej niższej kondygnacji budynku inwestora, nie obciążając bezpośrednio stropu.

Skoro inwestycja polega na zadaszeniu tarasu wykonanym z lekkiej konstrukcji drewnianej krytej blachą na łatach, bez dodatkowych ścian zewnętrznych, to nie można uznać, iż dojdzie do rozbudowy budynku wymagającej sporządzenia ekspertyzy technicznej jaka jest konieczna przy wznoszeniu nowego obiektu w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu istniejącego. Przepis § 204 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) należy bowiem wykładać przy uwzględnieniu celu regulacji zawartej w całym § 204 ww. rozporządzenia.

Organ II instancji w żaden sposób nie zakwestionował twierdzeń opinii projektanta i oceny stanu technicznego zawartej w projekcie z których wynikało, iż wykonanie zadaszenia na budynku przy ul. [...] nie stanowi zagrożenia dla stanu technicznego budynku sąsiedniego.

W tych okolicznościach także żądanie przedstawienia ekspertyzy o której mowa w § 206 ust 2 ww. rozporządzenia wskazującej na wytrzymałość obiektu budowlanego, po zadaszeniu IV kondygnacji lekką blachą było niezasadne.

W ocenie Sądu, Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...].03.2012r. bezzasadnie uchylił decyzję Starosty [...] o pozwoleniu na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wadliwie twierdząc, iż przedłożony projekt budowlany nie jest niezgodny z wnioskiem inwestorów, a inwestycja jest w gruncie rzeczy przebudową budynku. Twierdzenie takie nie znajduje jednak oparcia w materiale dowodowym, w szczególności w przedłożonym projekcie budowlanym.

Jak wynika z dokumentacji technicznej projektu budowlanego (a także twierdzeń skarżących), zamiarem inwestycyjnym jest zadaszenie istniejącego tarasu, bez wykorzystywania na jakiekolwiek pomieszczenie, Zgodnie z danymi technicznymi zawartymi w projekcie budowlanym nie dochodzi do powiększenia powierzchni zabudowy czy powierzchni użytkowej obiektu. Zadaszenie nie spowoduje zwiększenia wysokości ani szerokości elewacji frontowej istniejącego budynku.

Jeśli chodzi o stan techniczny budynków i ekspertyzę wykonaną przez projektanta D. Ż., to jak wynika z zaświadczenia stwierdzającego posiadanie przygotowania zawodowego, projektant posiada uprawnienia do kontrolowania stanu technicznego obiektów budowlanych - o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych. Projektowana konstrukcja zadaszenia jest konstrukcją prostą drewnianą, lekką, ma na celu zabezpieczenie tarasu. Nie ma wpływu na budynek sąsiada. W zaskarżonej decyzji organ II instancji nie wykazał w żaden sposób, że taki negatywny wpływ na budynek sąsiada istnieje.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko,

2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi,

3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. Ib, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7,

4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sprawdzenie przedłożonej dokumentacji w tym projektu budowlanego skutkowało słusznym uznaniem organu I instancji, iż inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę.

Dlatego wbrew twierdzeniu organu II instancji projekt budowlany przedłożony przez inwestorów jest zgodny z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę jak również z decyzją Burmistrza [...] z dnia [...].09.2009r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie południowej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego ½ bliźniaka, wykonaniu zadaszeniu tarasu na ostatniej IV kondygnacji budynku od strony ulicy, przy granicy działki bliźniaczej.

Tym samym uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji o pozwoleniu na budowę i wskazanie, że nie było dopuszczalne wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, albowiem obejmuje szersze zamierzenie budowlane niż wniosek o pozwolenie na budowę, do którego projekt został dołączony, nie miało podstaw faktycznych.

Wobec naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust 4 Prawa Budowlanego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.