Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1808/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia treści decyzji w sprawie należności pieniężnych 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Dowódca [...] Korpusu Zmechanizowanego odmówił uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. (pkt 1 postanowienia) oraz odmówił wyjaśnienia treści wskazanej powyżej decyzji w zakresie ujętym w podaniu skarżącego z dnia 28 lutego 2005 r. (pkt 2 postanowienia). W uzasadnieniu postanowienia w części dotyczącej odmowy wyjaśnienia treści decyzji organ stwierdził, że wątpliwości zgłoszone przez J. K. nie dotyczą usunięcia niejasności treści decyzji, ale zmierzają do nowych ustaleń faktycznych i prawnych.

W dniu 15 kwietnia 2005 r. (data prezentaty Kancelarii Dowództwa [...] Korpusu Zmechanizowanego) J. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie w części odmawiającej wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] marca 2005 r. zarzucając naruszenie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej kpa, oraz nieuprawnioną ocenę stanu sprawy poprzez stwierdzenie, że wyjaśnienie wątpliwości, o które skarżący wnosił, doprowadzi do nowych ustaleń faktycznych i prawnych, czym, według skarżącego, organ naruszył przepisy art. 6, 7, 8 i 9 kpa.

Dowódca Wojsk Lądowych postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego uznając stanowisko organu I instancji za prawidłowe.

W skardze na powyższe postanowienie J. K. zarzucił rażące naruszenie prawa poprzez przyjęcie, iż Dowódca Wojsk Lądowych jest organem właściwym do wyrażania oceny w sprawie uzupełnienia decyzji Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] oraz w sprawie uznania właściwości Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] i Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego do rozstrzygania roszczeń w przedmiocie należności pieniężnych, a także poprzez niestaranne rozpoznanie stanu faktycznego i prawnego tej sprawy i uznanie, że wnioski skarżącego o wyjaśnienie treści decyzji są bezzasadne.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dowódcy Wojsk Lądowych - G. K. - wniósł o jej oddalenie wskazując na bezzasadność skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Dowódcy Wojsk Lądowych pod tym kątem należy stwierdzić, że rażąco narusza ono prawo, a skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów całkowicie odmiennych niż podniesione przez skarżącego.

Zgodnie bowiem z treścią art. 113 kpa na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 141 § 2 kpa). Natomiast organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do jego wniesienia (art. 134 zd. 1 w zw. z art. 144 kpa).

W rozpatrywanej sprawie postanowienie Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] zostało doręczone J. K. w dniu 7 kwietnia 2005 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na wskazane powyżej postanowienie upływał w dniu 14 kwietnia 2005 r. Tymczasem zażalenie zostało złożone w Kancelarii Dowództwa [...] Korpusu Zmechanizowanego w dniu 15 kwietnia 2005 r. (data prezentaty widniejąca na zażaleniu) a więc z uchybieniem terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Jednak organ II instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] rozpatrzył sprawę merytorycznie pomimo braku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Wobec powyższego zaskarżone postanowienie Dowódcy Wojsk Lądowych dotknięte jest wadą rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O zakresie, w jakim zaskarżone orzeczenie nie może być wykonane Sąd orzekł na podstawie art. 152 wskazanej wyżej ustawy.