Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1354/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. W dniu 17 maja 2013 roku A. M. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), w Biurze Powiatu K. złożyła wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok. Zmianą do wniosku, złożoną w dniu 07 i 12 czerwca 2013 roku, Skarżąca zmieniła pierwotną deklarację gruntów do przyznania wsparcia.

2. Pismem z dnia 04 lipca 2013 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności. W dniu 22 lipca 2013 roku do Organu wpłynęła korekta wniosku oraz formularz wycofania części wniosku.

3. Pismem z dnia 17 października 2013 roku, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał Skarżącą do złożenia wyjaśnień, w odpowiedzi na które korekta wpłynęła w dniu 18 października. Kolejne wezwanie do złożenia wyjaśnień, Organ skierował do Skarżącej w dniu 27 marca 2014 roku, jednakże pomimo jego skutecznego doręczenia w dniu 02 kwietnia 2014 roku, do Organu nie wpłynęły jakiekolwiek wyjaśnienia.

4. W dniu 02 lipca 2014 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję nr [...] o przyznaniu Skarżącej płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, w której odmówił przyznania wsparcia do działek Z, S i T oraz przyznał płatność w kwocie [...] zł za realizację wariantu 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków (poza obszarami Natura 2000).

Decyzja, której odbiór pokwitowano w dniu 08 lipca 2014 roku, zawierała pouczenie o przysługującym prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin na złożenie odwołania upłynął więc w dniu 22 lipca 2014 roku.

5. W dniu 24 lipca 2014 roku do Biura Powiatowego ARiMR w S. wpłynął, nadany przesyłką pocztową w dniu 23 lipca 2014 roku, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Do wniosku Skarżąca załączyła odwołanie od decyzji z dnia 2 li[ca 2014 r., zaświadczenie lekarskie z dnia 23 lipca 2014 roku wskazujące na ustalone w dniu 23 lipca 2014 roku, lecz występujące od dnia poprzedzającego (22 lipca ) pogorszenie stanu zdrowia Skarżącej.

We wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniono, iż okoliczność uchybienia terminowi do złożenia odwołania jest związana z pobytem Skarżącej poza miejscem zamieszkania, w którym znajdowała się dokumentacja dotycząca odwołania - a ponadto - nagłym pogorszeniem stanu jej zdrowia wpływającym na brak możliwości przesłania pisma odwoławczego z zachowaniem terminu.

6. Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r., nr [...] Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania decyzji z dnia 02 lipca 2014 roku o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości.

Oceniając wniosek o przywrócenie terminu z punktu widzenia jego zasadności, Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że okoliczności podawane przez pełnomocnika Skarżącej nie spełniają przesłanek, które umożliwiają organowi powzięcie przekonania o prawdopodobieństwie braku winy po stronie zainteresowanego, ponieważ jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru listu, P. M. odebrał decyzję w dniu 08 lipca 2014 roku.

Jak wskazał Organ, przepis art. 58 k.p.a. nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

W przedmiotowej sprawie sporne jest uprawdopodobnienie braku winy Strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji. Obowiązek zaś uprawdopodobnienia braku winy spoczywa na zainteresowanym i nie może być przerzucany na organ administracji. Organ dokonuje natomiast oceny, czy strona dopuściła się uchybienia terminu bez swojej winy, i bierze pod uwagę, wszystkie okoliczności faktyczne, oceniając winę według obiektywnych mierników staranności.

Jak wskazał Organ, warunkiem wstępnym wniosku o przywrócenie terminu jest jego uchybienie, a kolejnym uprawdopodobnienie braku winy.

Zatem na wstępie rozważenie wymaga czy decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 02 lipca 2014 roku została skutecznie doręczona Skarżącej, a więc czy termin do wniesienia odwołania rozpoczął się i zakończył bieg. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. decyzję adresowana do pełnomocnika Skarżącej, została w dniu 08 lipca 2014 r. odebrana przez P. M. Faktu doręczenia decyzji Skarżąca nie kwestionuje. W kontekście powyższego zakreślony przepisem art. 129 § 2 k.p.a., 14-dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg dnia 09 lipca 2014 r. i upłynął bezskutecznie 22 lipca 2013 r., czego również Strona Skarżąca nie kwestionuje.

W związku z powyższym rozstrzygnięcie wymaga, czy w sprawie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy Skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.

We wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że Skarżącą dotknęła poza miejscem zamieszkania nagła niedyspozycja zdrowotna, na potwierdzenie czego dołączono zaświadczenie lekarskie z dnia 23 lipca 2014 roku, z którego wynika, że A. M. zgłosiła się do gabinetu lekarskiego w dniu 23 lipca 2014 roku z trwającymi od dnia poprzedzającego omdleniami i zawrotami głowy.

Zdaniem Organu wskazany dowód w sposób dostateczny nie uprawdopodabnia wystąpienia okoliczności wprost uniemożliwiającej złożenie odwołania w dniu 22 lipca 2014 roku, albowiem dotyczy samej Skarżącej, a nie ustanowionego w niniejszym postępowaniu pełnomocnika. Skarżąca nie wykazała zatem, iż wystąpiły okoliczności nie do przezwyciężenia, z powodu których P. M. nie był w stanie złożyć odwołania do dnia 22 lipca 2014 roku włącznie. Jednocześnie za okoliczność uniemożliwiającą podjęcie czynności procesowej związanej ze złożeniem odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR nie uznał konieczności zorganizowania Skarżącej noclegu, opieki i powrotu do miejsca zamieszkania w dniu kolejnym po 22 lipca 2014 roku.

W ocenie Organu sam fakt choroby, nawet poświadczony zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W przypadku choroby trzeba wskazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się zatem do ustalenia, czy twierdzenie Skarżącej o chorobie jest wiarygodne, ale musi również uwzględniać na przykład to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą co w niniejszej sprawie miało miejsce, ale również po terminie.

Jak wskazał Organ, decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 08 lipca 2014 r. (samo postępowanie prowadzone było natomiast od 15 maja 2013 r.) Skarżąca miała zatem świadomość prowadzonego postępowania o przyznanie płatności oraz faktu, iż zostanie ono zakończone wydaniem decyzji administracyjnej.

W ocenie Organu odwoławczego, Skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojego zawinienia, albowiem fakt wystąpienia nagłej niedyspozycji zdrowotnej wpływającej na niemożność powrotu do miejsca, w którym znajdowało się odwołanie od decyzji nr [...] nie stał - w ocenie Organu odwoławczego - na przeszkodzie do przesłania kolejnego pisma odwoławczego.

Zdaniem Organu, nawet w przypadku braku dysponowania określonym egzemplarzem odwołania znajdującym się w miejscu, do którego Skarżąca nie mogła dotrzeć z niezależnych od siebie powodów, nie uprawdopodobniono wystąpienia przeszkód nie do przezwyciężenia uniemożliwiających złożenie kolejnego jego egzemplarza (na przykład za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej) przez ustanowionego pełnomocnika w osobie P. M. w miejscu innym niż zamieszkania (konkretnie w S., w którym Skarżąca przebywała do dnia 23 lipca 2014 roku).

7. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 7 października 2014 r., Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

- naruszenie przepisu art. 58 § 1 k.p.a. wskutek bezpodstawnego przyjęcia, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu k. z siedzibą w S. nastąpiło bez jej winy.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż faktem jest, że choroba nie jest samoistną okolicznością wystarczającą do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i nie każdy jej rodzaj stanowi przesłankę do przywrócenia terminu. Oceniając, czy choroba stanowi okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, organ administracyjny zobowiązany był do zbadania, czy rodzaj i charakter choroby Skarżącej uniemożliwiał podjęcie działań w ustawowym terminie. Skoro rodzaj choroby uniemożliwiał działanie, którego dotyczy zwłoka, jak i zlecenie tej czynności osobie trzeciej, to przywrócenie terminu jest uzasadnione.

W ocenie Skarżącej, skoro z treści art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że warunkiem przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest uprawdopodobnienie przez Skarżącą, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, to a contrario przyjąć należy, że warunkiem koniecznym odmowy przywrócenia tego terminu jest wykazanie przez Organ zawinienia po stronie Skarżącej. W realiach tej sprawy, Organ administracyjny zawinienia Skarżącej nie wykazał. Nadto, żaden przepis prawa nie zabrania stronie sporządzenia i złożenia odwołania w ostatnim dniu terminu.

Odwołanie zostało sporządzone w przedostatnim dniu przed upływem zawitego terminu. Wymienione w treści odwołania, oświadczenie pełnomocnika producenta (M. W.) nie zostało załączone do odwołania z przyczyn szczegółowo wykazanych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik Skarżącej zamierzał zachować minimum staranności w sporządzeniu odwołania poprzez załączenie do odwołania oświadczenia M. W. jako pełnomocnika producenta, ale z przyczyn zależnych wyłącznie od tego pełnomocnika oświadczenia nie mógł załączyć do odwołania.

Faktem jest, że zgodnie z art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji). Faktem jest również, że brak wymogu szczegółowego uzasadnienia odwołania - w ocenie pełnomocnika Skarżącej - nie zwalniał go z powinności poparcia jego twierdzeń zawartych w odwołaniu stosownym dokumentem, który zamierzał załączyć. Pełnomocnik podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia nowych okoliczności wynikających z uzasadnienia decyzji wymagających wyjaśnienia m.in. przy pomocy M. W. Oświadczenie M.W. wykazuje, że złożenie odwołania po upływie zawitego terminu nastąpiło z przyczyn od niego zależnych, jak również na zasadność merytorycznej argumentacji odwołania, którą zamierzał wykazać pełnomocnik już w treści odwołania poprzez przedstawienie dowodu w postaci oświadczenia M. W.

Skarżąca wskazała, iż w sytuacji opisanej we wniosku o przywrócenie terminu niemożliwe było złożenie "kolejnego egzemplarza odwołania" (sam fakt pobytu w S. P. M. wraz z jego mocodawczynią - bratową - był ściśle związany z wniesionym odwołaniem i dążeniem do przedłożenia do odwołania oświadczenia M. W., oświadczenia niezbędnego do poparcia okoliczności podniesionych w odwołaniu od decyzji). Ponieważ wystąpiły nagłe okoliczności dotyczące stanu zdrowia Skarżącej, to konieczna była troska P. M. o stan jej zdrowia po konsultacji z lekarzem. W konsekwencji nie był możliwy powrót ze S. do K. w celu wysłania odwołania (bez zaświadczenia M. W.) w ostatnim dniu zawitego terminu, albo posłużenie się osobą trzecią.

Skarżąca podziela pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. (II SA/Wa 2367/13, LEX nr 1476570). W realiach rozpoznawanej sprawy Skarżąca (a także jej pełnomocnik) nie dopuściła się nawet lekkiego niedbalstwa (niestaranności najmniejszego stopnia). Wystąpiła bowiem przeszkoda nie do przezwyciężenia, której Skarżąca nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego wysiłku.

8. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

9. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

10. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa.

11. Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 zw. dalej przywoływany jako: "k.p.a.") i stwarza ona możliwość skutecznego dokonania czynności w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Ma ona na celu usunięcie ujemnych dla strony następstw procesowych, powstałych wskutek uchybienia terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Uchybienie przez Skarżącą terminowi do wniesienia odwołania, spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika, w pełni odnosi negatywne skutki wobec niej samej. Jednakże dokonując oceny istnienia przesłanki w postaci braku winy, trzeba oceniać zaistniałe okoliczności dotyczące pełnomocnika. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Nie można natomiast poczytać za winę niedopełnienia jakiegoś nadzwyczajnego wysiłku zagrażającego np. zdrowiu lub życiu albo narażającą stronę na straty.

12. W sprawie bezspornym jest, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR z dnia 2 lipca 2014 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 08 lipca 2014 roku i zawierała pouczenie o przysługującym prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin na złożenie odwołania upłynął więc w dniu 22 lipca 2014 roku. Skarżąca wniosła odwołanie listem poleconym nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 lipca 2014 r.

13. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy Skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, a w rezultacie, czy zasadnie Organ odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do jego wniesienia.

Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, o braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony (a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu). Zatem o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, takiej jak np. nagły atak zimy, przerwa w komunikacji, nagła choroba, powódź, pożar itp. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2012 r. sygn. akt I FSK 2179/11, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Jednocześnie przyjmuje się, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Przepis art. 58 § 1 K.p.a. nie uzależnia bowiem uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. Oznacza to, że każdy nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania, wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

Ponadto przy ocenie winy strony lub jej braku w niedochowaniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, CBOSA).

14. We wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniono, iż okoliczność uchybienia terminowi do złożenia odwołania jest związana z pobytem Skarżącej poza miejscem zamieszkania, w którym znajdowała się dokumentacja dotycząca odwołania - a ponadto - nagłym pogorszeniem stanu Jej zdrowia wpływającym na brak możliwości przesłania pisma odwoławczego z zachowaniem terminu. Na potwierdzenie powyższego, dołączono zaświadczenie lekarskie z dnia 23 lipca 2014 roku, z którego wynika, że Skarżąca zgłosiła się do gabinetu lekarskiego w dniu 23 lipca 2014 roku z trwającymi od dnia poprzedzającego omdleniami i zawrotami głowy.

15. Sąd podziela stanowisko Organu, iż tak przedstawione okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Przede wszystkim wskazać należy, że dowód przedłożony na potwierdzenie okoliczności uniemożliwiającej złożenie odwołania z zachowaniem ustawowego terminu 14 dni (zaświadczenie lekarskie) dotyczy samej Skarżącej. Tymczasem podkreślić należy, że Skarżąca działała w sprawie przez ustanowionego pełnomocnika w osobie P. M.

Zasadnie Organ przyjął, że Skarżąca nie wykazała, iż wystąpiły okoliczności nie do przezwyciężenia z powodu których P. M. nie był w stanie złożyć odwołania do dnia 22 lipca 2014 r. włącznie. Rację ma Organ, że nawet w przypadku braku dysponowania określonym egzemplarzem odwołania znajdującym się w miejscu, do którego Skarżąca nie mogła dotrzeć z niezależnych od siebie powodów, nie uprawdopodobniono wystąpienia przeszkód nie do przezwyciężenia uniemożliwiających złożenie kolejnego jego egzemplarza (na przykład za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej) przez ustanowionego pełnomocnika w miejscu innym niż zamieszkania (konkretnie w S., w którym Skarżąca przebywała do dnia 23 lipca 2014 roku).

Podkreślenia wymaga, że istnienie choćby winy nieumyślnej, niedbalstwa, po stronie zobowiązanego do dokonania czynności stanowi negatywną przesłankę do przywrócenia terminu na zasadzie art. 58 § 1 k.p.a. (niepublikowany wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96). Od strony należycie dbającej o swoje interesy należy bowiem oczekiwać, iż dołoży wszelkiej staranności przy podejmowaniu czynności mających wpływ na jej interes prawny, jak i faktyczny.

16. Jak wynika z akt sprawy decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 08 lipca 2014 r. (samo postępowanie prowadzone było natomiast od 15 maja 2013 r.) Skarżąca miała zatem świadomość prowadzonego postępowania o przyznanie płatności oraz faktu, iż zostanie ono zakończone wydaniem decyzji administracyjnej. Z uwagi na umocowanie pełnomocnika podkreślić należy, iż jeśli strona jest zastępowana przez pełnomocnika lub innego zastępcę procesowego to, w zakresie braku winy w uchybieniu terminu do czynności procesowej, należy oceniać okoliczności dotyczące pełnomocnika, zastępcy procesowego (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2001 r., sygn. akt SA 431/00, niepubl.).

Podnoszona przez pełnomocnika argumentacja również nie zasługuje na uwzględnienie, nie można zasłaniać się koniecznością zorganizowania Skarżącej noclegu, opieki i powrotu do miejsca zamieszkania w dniu kolejnym po 22 lipca 2014r.

W gestii pełnomocnika, od dnia umocowania, pozostawało prowadzenie spraw swego mocodawcy w taki sposób aby dopełnić wszelkich terminów i zapewnić mu obsługę prawną, są to główne przesłanki dla których ustanawiani są pełnomocnicy.

W świetle powyższego należy w pełni podzielić stanowisko Organów administracji i stwierdzić, iż Strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Reasumując przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że jest ono zgodne z prawem.

17. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., oddalił skargę.