Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1222/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.34 ust.3 pkt.1
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art.135, art.145 par.1 pkt.1 lit. b i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Asesor WSA Wiesława Achrymowicz - sprawozdawca, Protokolant Stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. i M. małż. W. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta a z dnia [...] Nr [...], które nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wy roku; II. zasądza od Wojewody na rzecz A. i M. małżonków W. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wojewoda, działając drugoinstancyjnie, po rozpatrzeniu odwołania A. i M.W., decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]kwietnia 2003 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego z udzieleniem D. i T. małżonkom K. pozwolenia na modernizację budynku gospodarczego z przebudową przyłącza elektroenergetycznego na działce o numerze ewidencyjnym 76/4, położonej w Z. przy ul W. W uzasadnieniu powziętego rozstrzygnięcia wywiódł spełnienie ze strony inwestorów wszystkich wymagań dyktowanych unormowaniami art. 32, art. 33, art. 35 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane, gdy lokalizacja modernizowanego budynku gospodarczego realizuje postanowienia ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r. Jednocześnie w świetle dokumentacji projektowej organ rozstrzygający pozytywnie przesądził zachowanie warunków technicznych, stanowionych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności mocą § 12, wobec zachowania minimalnej odległości spornego budynku gospodarczego od granicy z nieruchomością sąsiednią w wymiarze 3 m. Tytułem proceduralnej podstawy prawnej przywołał unormowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Na powyższe rozstrzygnięcie administracyjne skargę złożyli A. i M.W., proceduralnie zarzucając pominięcie skarżących, jako stronę postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji, gdy ich interes prawny do udziału w administracyjnym procedowaniu w pełnym toku instancji znajduje uzasadnienie w przynależnym im tytule prawnym do nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z objętą projektowaną inwestycją. Natomiast materialnoprawnie zarzucali w sposób nieuprawniony naniesienie na mapie zawartej w dokumentacji projektowej wymiaru 3 m, skoro rzeczywista odległość objętego modernizacją budynku gospodarczego od granicy z ich nieruchomością, gdy dokonywać pomiaru na gruncie jest istotnie mniejszą, a w konsekwencji, wbrew stanowisku organu administracji, niezgodną z warunkami technicznymi, stanowionymi w przywoływanym w sprawie rozporządzeniu Ministra Infrastruktury.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wraz z jego faktyczną i jurydyczną argumentacją, zawarte w zaskarżonej decyzji. Stanowczo prezentował stanowisko, iż dokumentacja projektowa wskazuje wymiar odległości objętego pozwoleniem budowlanym obiektu budowlanego od granicy z nieruchomością sąsiednią, należącą do skarżących, przy zachowaniu wymogów stanowionych warunkami technicznymi, zgodnie z zapisem na mapie wpisanej do zasobów geodezyjnych, jako aktualnej, a organy architektoniczno-budowlane, co do zasady, nie są uprawnione do kontrolnego dokonywania pomiarów na gruncie, wobec kwestionowania ustaleń geodezyjnych przez stronę. Natomiast badanie ewentualnego zaistnienia odstępstw w toku realizacji robót budowlanych od ustaleń udzielonego pozwolenia, należy do kognicji innego organu administracji, wykraczając poza zakres kontrolowanego postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicji sądowoadministracyjnej została poddana kontrola działalności organów administracji publicznej w aspekcie jej legalności, gdy badane decyzje w niniejszym postępowaniu powzięte w toku instancji, a objęte skargą, tego rozstrzygającego wymogu nie realizują w świetle zarzutów skargi.

Proceduralnie należy stwierdzić, iż skarżący w istocie zostali pozbawieni prawa do podjęcia czynnego udziału w badanym postępowaniu administracyjnym na etapie pierwszej instancji, skoro została do nich skierowana dopiero pierwszoinstancyjna decyzja, gdy z racji wywiedzionego tytułu prawnego do nieruchomości gruntowej bezpośrednio sąsiadującej z objętą decyzją zatwierdzającą projekt budowlany z udzieleniem pozwolenia na jego realizację, legitymują się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a., by uzyskać status strony i to w całym toku procedowania w administracji. W dalszej kolejności, zważywszy zasadę stanowioną w art. 15 k.p.a. o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, stwierdzona wadliwość nie podlega konwalidacji przed organem drugiej instancji, skoro w istocie strona w zaistniałej sytuacji została pozbawiona jednej instancji, co ma rozstrzygające znaczenie dla negatywnej oceny jurydycznej w wyniku kontroli legalności procedowania organów administracji realizowanej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Powyższe wyczerpuje hipotezę art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z kolei należyte i wyczerpujące zbadanie, a w dalszej kolejności ocena spełnienia przez inwestora w treści przedłożonej dokumentacji projektowej ustawowo stanowionych materialnoprawnych przesłanek, będą podlegały dokonaniu w toku ponownego procedowania na etapie administracyjnym, przy wyczerpaniu toku instancji, w kontekście zakresu ewentualnej inicjatywy dowodowej, jaką zdecydują się podjąć i zrealizować skarżący przed właściwym organem administracji publicznej. W tym miejscu należy natomiast wskazać, gdy analizować zarzuty skargi, iż w świetle art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z § 8 do § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, istotnie przedłożony projekt zagospodarowania działki nie realizuje wymogów stanowionych dla jego jurydycznej postaci , także w zakresie wykazania kwestionowanych w sprawie miar dla stanu istniejącego oraz tego nowoprojektowanego, już choćby analizując przedstawiony obraz graficzny, gdy odnosić go do wskazanej skali. Dane zawarte w operatach ewidencyjnych co do zasady jurydycznie objęte są domniemaniem zgodności z prawem, które jednak stosownie do przeprowadzonych dowodów podlegać może obaleniu.

Powyższe okoliczności winny zostać wyjaśnione przez właściwe organy rozstrzygające w toku instancji, w sposób realizujący dyspozycję art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., którym w dotychczasowym procedowaniu organy administracyjne nie uczyniły zadość, co dodatkowo wyczerpuje hipotezę unormowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów, na mocy przywołanych w toku rozważań unormowań, dodatkowo przy zastosowaniu art. 135 oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, gdy obowiązek zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego od organu na rzecz skarżących uzasadnia dyspozycja art. 200 ostatnio przywołanej ustawy.