Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3531/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 1, art. 47 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 398
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , Protokolant st. specjalista Ewa Kielak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby uchyla zaskarżone orzeczenie


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w [...] w dniu 19 lutego 2021 r. skierował [...] R. K., pełniącego służbę w Komendzie Powiatowej Policji w [...] na stanowisku służbowym [...] Wydziału Kryminalnego, do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], celem ustalenia m. in. stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby.

Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] w orzeczeniu z [...] kwietnia 2021 r. (nr [...]) rozpoznała u R. K. m.in:

1) zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne oraz nadciśnienie tętnicze i powołując się na § 86 pkt 1 i § 51 p. 1 (r. 5) załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018 r., poz. 2035), stwierdziła, że schorzenia te nie czynią badanego niezdolnego do służby (kat. A);

2) łuszczycowe zapalenie stawów, które to schorzenie zakwalifikowała pod § 40 p. 1 (r. 5) załącznika do rozporządzenia (zapalenie stawów kręgosłupa i inne seronegatywne zapalenia stawów) i stwierdziła, że schorzenie to powoduje, że R. K. jest zdolny do pełnienia służby z ograniczeniem (kategoria B) oraz zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.

W uzasadnieniu orzeczenia Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] podniosła m. in., że R. K. pozostaje pod opieką kardiologiczną i od ok. trzech miesięcy regularnie uczęszcza do lekarza psychiatry. Obecnie objawy chorobowe nie są znacznie nasilone i nie powodują ograniczenia zdolności do wykonywania służby. Łuszczycowe zapalenie stawów powoduje u badanego ograniczenia ruchomości stawów barkowego prawego i nadgarstkowego prawego, a leczenie nie redukuje bólu w stopniu zadowalającym.

R. K. złożył odwołanie od tego orzeczenia, w którym nie zakwestionował rozpoznanych schorzeń, ale zarzucił RKL w [...] nieuzasadnione przyjęcie, że łuszczycowe zapalenie stawów "tylko" ogranicza jego zdolność do służby, a nie czyni go niezdolnym do służby. Odwołujący podniósł, że leczenie – jak zauważył organ I instancji – nie przynosi spodziewanych rezultatów (nie redukuje bólu w stopniu zadowalającym) i że dolegliwości te uniemożliwiają mu prawidłowe funkcjonowanie w służbie.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (skład orzekający w [...]), po rozpatrzeniu odwołania R. K., orzeczeniem z [...] sierpnia 2021 r. (nr [...]), wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U, z 2020 r., poz. 398), uchyliła w części zaskarżone orzeczenie [...] Rejonowej Komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i rozpoznała u badanego: reakcję dezadaptacyjną przedłużoną o charakterze neurasteniczno-subdepresyjnym uwarunkowaną sytuacyjnie, o której mowa w § 87 pkt 2 r. 5 załącznika do rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa oraz łuszczycowe zapalenie stawów, które to schorzenie zakwalifikowała, tak jak RKL, pod § 40 p. 1 załącznika (zapalenie stawów kręgosłupa i inne seronegatywne zapalenia stawów) i stwierdziła, że schorzenia te powodują, że R. K. jest zdolny do pełnienia służby z ograniczeniem (kategoria B) oraz trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku. CKL podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych rozpoznała ponadto u skarżącego, tak jak organ I instancji, nadciśnienie tętnicze (§ 51 p. 1 r. 5 - kat. A).

W uzasadnieniu orzeczenia CKL podała m. in., że lekarz psychiatra konsultujący skarżącego w toku postępowania odwoławczego rozpoznał u badanego reakcję dezadaptacyjną przedłużoną o charakterze neurasteniczno-subdepresyjnym uwarunkowaną wieloprzyczynowo, w tym sytuacyjnie i zakwalifikował to schorzenie pod § 87 pkt 2 załącznika do rozporządzenia. Lekarz psychiatra stwierdził, że stan psychiczny badanego utrudnia mu swobodne zdolności codziennego funkcjonowania w życiu społecznym, zawodowym i rodzinnym.

R. K. w piśmie z 10 września 2021 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] sierpnia 2021 r. w części dotyczącej ustalenia zdolności do służby w Policji.

Skarżący podniósł, że z § 87 pkt 2 załącznika do rozporządzenia MSWiA dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa wynika, że rozpoznanie u funkcjonariusza Policji (kolumna piąta wykazu) schorzenia w postaci reakcji adaptacyjnej przedłużonej, powoduje, że jest niezdolny do służby (kategoria C). Z tego wynika, że w zaskarżonym orzeczeniu nieprawidłowo orzeczono o jego zdolności do służby.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma procesowego podała m. in., że komisje lekarskie orzekają o zdolności do służby zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami, a subiektywne odczucia funkcjonariusza na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na rozstrzygniecie. Centralna Komisja Lekarska dodała, że wnikliwie przeanalizowała całość zgromadzonej dokumentacji i na tej podstawie stwierdziła, że skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem (kategoria B).

W piśmie procesowym z 25 października 2021 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia kategorii zdolności (niezdolności) do służby sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego zaliczenie badanego do jednej z kategorii zdolności do służby, w szczególności do zbadania, czy organ rozstrzygając o zaliczeniu do kategorii zdolności do służby miał do tego odpowiednie podstawy faktyczne i prawne, a więc np. czy badanie stanu zdrowia zostało przeprowadzone prawidłowo, znajduje oparcie w wyczerpującym wywiadzie chorobowym i odpowiedniej dokumentacji medycznej. Sąd administracyjny nie dokonuje natomiast oceny stanu zdrowia badanego we własnym zakresie.

W zaskarżonym orzeczeniu Centralna Komisja Lekarska dokonała oceny stanu zdrowia skarżącego na podstawie dokumentacji orzeczniczej zgromadzonej przez organ orzeczniczy pierwszej instancji oraz dodatkowej konsultacji psychiatrycznej, a więc zgodnie z regułami określonymi w art. 33 ust. 1 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. W protokole badania i następnie w zaskarżonej decyzji, CKL powołała się na konsultację psychiatryczną skarżącego, dokonaną na jej zlecenie w postępowaniu odwoławczym (w dniu [...] sierpnia 2021 r.) i wskazała, że skarżący cierpi na reakcję adaptacyjną przedłużoną, o której mowa w § 87 pkt 2 wykazu chorób i ułomności, zawartego w załączniku do rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa. Powołując się na kolumnę piątą wykazu (gr. II – funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa) podała, że schorzenie to powoduje, że badany jest zdolny do służby z ograniczeniem (kategoria B), co oznacza, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.

Sąd dokonując oceny prawidłowości kwalifikacji osoby orzekanej przez pryzmat stwierdzonego rozpoznania medycznego z uwzględnieniem § 87 pkt 2 powołanego załącznika, stwierdza, że stanowisko organu nie znajduje oparcia w powołanym przepisie prawa.

Z przepisu § 87 pkt 2 r. r. 5 załącznika do rozporządzenia MSWiA z 11 października 2018 r. wynika, że choroba układu psychicznego określana jako "reakcja adaptacyjna przedłużona" uniemożliwia funkcjonariuszowi Policji pełnienie służby (kategoria C).

Konkludując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że zaskarżone orzeczenie w części podlegającej kontroli tego Sądu zostało wydane z naruszeniem prawa. Centralna Komisja Lekarska przeprowadziła postępowanie orzecznicze w tej sprawie, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, stwierdzone rozpoznania prawidłowo zakwalifikowała pod wskazane w orzeczeniu schorzenia (ułomności), niemniej niezgodnie z r.5. § 87 pkt 2 załącznika do rozporządzenia stwierdziła, że jedno z tych schorzeń "jedynie" zmniejsza sprawność fizyczną lub psychiczną badanego, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku (kategoria B).

Mając to wszystko na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r.. poz. 329), uchylił orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (skład orzekający w [...]) z [...] sierpnia 2021 r.