Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 245/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150a
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 37j
journal: Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) i art. 150 a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 37 j ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm. ), po rozpatrzeniu odwołania A. K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Rozstrzygnięcie swoje organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia: Skarżący został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu 24 lipca 1997r., następnie w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej od września 1997r. utracił z dniem 16 września 1997r. status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku.

Dnia 9 grudnia 2005 r., w kilka dni po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, A. K., powołując się na nowelizację ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) złożył wniosek o przyznanie świadczeń przedemerytalnych, w tym zasiłku przedemerytalnego, wskazując, iż ma 32 lata pracy, z czego kilka lat w warunkach szczególnych ( praca w kopalni).

Prezydent Miasta T., po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] odmówił skarżącemu przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że skarżący nie spełnia warunków, określonych wart. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku- do przyznania wnioskowanego prawa (Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) .

Przepis art. 37 j ust. 1 cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu reguluje kwestię przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do zasiłku przedemerytalnego jak i świadczenia przedemerytalnego, wskazując, iż wymienione świadczenia może nabyć osoba, która do 12 stycznia 2002 r. spełnia określone w ustawie warunki ( mężczyźni)

- posiada status osoby bezrobotnej;

- pobiera zasiłek dla bezrobotnych;

- posiada 35 letni staż pracy;

lub

.posiada 30 letni staż pracy, z czego 15 lat w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu przepisów emerytalnych.

Organ po analizie akt skarżącego stwierdził, że nie spełnia on żadnego warunku pozwalającego na przyznanie prawa do zasiłku, gdyż w dniu 31 grudnia 2001 roku prowadził działalność gospodarczą, co oznacza, że nie miał statusu osoby bezrobotnej i z tego tytułu nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych.

Skarżący, w odwołaniu złożonym do Wojewody [...] podtrzymał swoje argumenty zawarte we wniosku o świadczenia i wniósł o uchylenie decyzji oraz o przyznanie świadczeń.

Wojewoda [...] zaskarżoną przed tut. Sądem decyzją z dnia [...] 2006r.,Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] wraz z uzasadnieniem, wydanej przez ten organ decyzji.

Skarżący w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucił wydanej decyzji naruszenie prawa i sprzeczność z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga podlega uwzględnieniu, gdy Sąd rozpatrując skargę stwierdzi, że:

1. nastąpiło naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

2. nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; lub

3. nastąpiło takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd badając pod w/w kątem wydaną decyzję stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie prawa.

Organy administracji zasadnie uznały, iż skarżący nie spełnia przesłanek pozwalających na przyznanie wnioskowanych świadczeń.

Zgodnie z art. 150 a znowelizowanej w dniu 28 lipca 2005r. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm. ) ustawodawca stworzył osobom, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniały określone w ustawie warunki, dodatkową możliwość do uzyskania prawa do świadczeń przedemerytalnych.

Na podstawie art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., osoby, które posiadały status osoby bezrobotnej wraz z zasiłkiem dla bezrobotnych, a nie posiadały wymaganego okresu zatrudnienia mogły skorzystać z tej możliwości, po spełnieniu dodatkowych warunków, jeśli posiadały (mężczyźni) :

- 35 lat okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego; lub

- 30 lat okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, z czego 15 lat wykonywania prac o szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach.

Jak wynika z akt sprawy skarżący, w dniu 31 grudnia 200 l r. prowadził działalność gospodarczą a więc nie posiadał statusu osoby bezrobotnej i nie pobierał z tego tytułu zasiłku dla bezrobotnych.

Na przyznanie zasiłku nie pozwala także wiek skarżącego ( rocznik 1958) i jego staż pracy uznając nawet, że jego 4 letnia praca pod ziemią, w kopalni "Polkowice" miała charakter, o którym mowa w art. 37 j. cyt. wyżej ustawy o zatrudnieniu ..).

Reasumując należy stwierdzić, iż skarżący, nie spełnia wyżej wymienionych warunków, pozwalających na przyznanie wnioskowanego prawa.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) , orzeczono jak w sentencji wyroku.