Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 682/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 kwietnia 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn za lata 2002-2006 p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek J.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 26 listopada 2009r. Sąd odrzucił skargę J.K. z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Skutek doręczenia dwukrotnie awizowanej przesyłki zawierającej odpis z uzasadnieniem powyższego postanowienia, zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1270 ze zm.), dalej "ppsa", nastąpił w dniu 22 grudnia 2009 r. Postanowienie o odrzuceniu skargi stało się prawomocne od dnia 9 marca 2010 r.

W dniu 22 stycznia 2010 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo skarżącego, w którym zwrócił się on do Sądu, w związku z nieodebraniem korespondencji "w grudniu 2009 roku" z przyczyn niezależnych od niego, o wydanie mu pism w wymienionych sprawach ( między innymi w niniejszej sprawie). Po udzieleniu skarżącemu stosownych informacji, J. K.w dniu 4 lutego 2010 r. osobiście odebrał w Sądzie adresowaną do niego korespondencję, o czym świadczy jego osobista adnotacja umieszczona w aktach sprawy (k.29).

Dnia 16 kwietnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej, którym organ przekazał do Sądu wniosek J. K., datowany na dzień 29 marca 2010 r. (i w tym dniu nadany do organu, co wynika z datownika na kserokopii koperty) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku kwestionował, iż decyzję Dyrektora Izby Skarbowej otrzymał 19 sierpnia 2009 r., a wysyłając skargę w dniu 21 września 2010 r. był przekonany, iż czyni to w terminie. Awizo z powtórna datą awizowania znalazł 27 marca 2010 podczas porządków. Wszelkie wątpliwości powinny być interpretowane na jego korzyść.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, jak stanowi art. 88 ppsa.

W ocenie Sądu, argumentacja zawarta we wniosku, a odnosząca się do "dowiedzenia się" o terminie otrzymania decyzji organu odwoławczego i upływającym od tego czasu terminie do wniesienia skargi wskazuje na rażące zaniedbanie skarżącego w dbałości o własne interesy. Jednak przyjmując nawet argumentację J.K., zawartą we wniosku, iż pomimo osobistego odebrania w dniu 19 sierpnia 2009 r. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i zawartego w niej pouczenia co do przysługującego terminu do wniesienia skargi, nadal pozostawał w nieświadomości co do upływu terminu, to przyjąć należy, że wiedzę u uchybieniu przedmiotowego terminu powziął na pewno w dniu 4 lutego 2010 r., kiedy w siedzibie Sądu odebrał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Wobec tego należy przyjąć, że z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 § 1 ppsa. W związku z tym od następnego dnia, czyli od dnia 5 lutego 2010 r. zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w art. 87 § 1 ppsa. Termin ten upłynął zatem dnia 12 lutego 2010r., zaś skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero dnia 29 marca 2010 r.

W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za spóźniony i podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa