Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2683/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 3, art. 9 ust. 6, art. 30a ust. 5, art. 30b
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Anna Maria Świderska, Sędzia del. NSA, Protokolant Marta Wyszkowska, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 304/11 w sprawie ze skargi K. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 7 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 304/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę K. P. (dalej jako skarżący) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 7 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Skarżący w dniu 11 października 2010 r. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości połączenia dla celów rozliczenia podatkowego zysku osiągniętego ze sprzedaży akcji ze stratą poniesioną z tytułu inwestycji w certyfikaty inwestycyjne i jednostki uczestnictwa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która dokonuje inwestycji na rynku kapitałowym. Zainwestował w certyfikaty inwestycyjne i jednostki uczestnictwa funduszy kapitałowych oraz akcje. Inwestycja w certyfikaty inwestycyjne oraz jednostki uczestnictwa przyniosła wnioskodawcy stratę, tj. na skutek umorzenia certyfikatów inwestycyjnych i jednostek uczestnictwa otrzymał kwotę środków pieniężnych niższą od uprzednio zainwestowanej. Niemniej wnioskodawca jednocześnie uzyskał i jest wysoce prawdopodobnym, iż również w przyszłości uzyskiwał będzie dochody z tytułu zbycia akcji.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: Czy wnioskodawca jest uprawniony dla celów dokonania rozliczenia podatkowego połączyć zysk osiągnięty ze sprzedaży akcji ze stratą poniesioną z tytułu inwestycji w certyfikaty inwestycyjne i jednostki uczestnictwa?

Zdaniem wnioskodawcy jest on uprawniony dla celów dokonania rozliczenia podatkowego połączyć zysk osiągnięty ze sprzedaży akcji ze stratą poniesioną z tytułu inwestycji w certyfikaty inwestycyjne. Skarżący uznał, że uzyskane przez niego przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz z tytułu zbycia akcji należą do jednego źródła przychodów - kapitały pieniężne, a zatem w celu ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych powinien je zsumować. W konsekwencji jest uprawniony do łącznego rozliczenia podatkowego przychodów oraz kosztów podatkowych ustalanych na dzień zbycia akcji oraz umorzenia certyfikatów inwestycyjnych i jednostek uczestnictwa, co oznacza, że strata z tytułu udziału w funduszach kapitałowych podlega rozliczeniu z dochodem uzyskanym ze zbycia akcji. Skarżący, powołując się na art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej u.p.d.o.f.) wskazał, że jest uprawniony do rozliczenia straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych z dochodami ze zbycia akcji nie tylko w roku jej poniesienia, ale również w kolejnych 5 latach podatkowych, (przy czym wysokość obniżenia dochodu ze zbycia akcji o stratę z tytułu udziału w funduszach kapitałowych nie może w żadnym z 5 lat przekroczyć 50% kwoty straty). Także art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. nie wprowadza żadnego ograniczenia w tym zakresie. Zdaniem skarżącego ogólna zasada rozliczania straty wskazanej w art. 9 ust. 3 ustawy została wyłączona przez ustawodawcę jedynie w zakresie zdarzeń wskazanych w art. 9 ust. 3a. Ponadto w ocenie strony uprawnienie do rozliczenia straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych z dochodami z akcji nie jest ograniczone treścią art. 30a ust. 5 oraz art. 30b ust. 5 u.p.d.o.f. Wskazane uprawnienie nie jest także ograniczone faktem, iż zgodnie z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. płatnik - w analizowanym stanie faktycznym fundusz inwestycyjny - dokonuje podatkowego rozliczenia transakcji umorzenia certyfikatów inwestycyjnych. Wskazany przepis wskazuje jedynie zobowiązanie płatnika do poboru podatku. Nie ustanawia on natomiast zasad obliczania wysokości podatku, czyli ustalania dochodu czy też straty podatkowej. Co więcej, z samego faktu, iż to płatnik jest obowiązany pobrać podatek dochodowy nie wynika, że podatnik nie ma prawa rozliczenia podatku. Przeszkoda formalna w postaci niedostosowania druku zeznania podatkowego, o którym mowa wart. 45 ust. 1a pkt 1 u.p.d.o.f. do czynności rozliczenia dochodu ze zbycia akcji ze stratami z tytułu udziału w funduszach kapitałowych również nie wyklucza tego uprawnienia.

W interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2011 r. Minister Finansów uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą interpretacje indywidualną strona wniosła o jej uchylenie z powodu niezgodności z prawem. W uzasadnieniu strona zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie art. 9 ust. 3 i 6, art. 30a ust. 1 pkt 5 i art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f. W ocenie skarżącego literalne brzmienie przepisu art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. nie wskazuje jakoby ustanowiono wyjątek od zasady określonej w art. 9 ust. 3. Uznano za nieuzasadnione stwierdzenie, że katalog strat wymienionych w analizowanym przepisie ma charakter zamknięty i wyklucza uprawnienie do rozliczenia strat (przyznane w art. 9 ust. 3 ustawy) w przypadku wystąpienia strat z kapitałów pieniężnych innych niż wymienione w tym przepisie. Skarżący podkreślił, że w art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. wymienione zostały straty z tytułów wskazanych w art. 30b ustawy. W jego opinii gdyby zamiarem ustawodawcy było zawężenie możliwości rozliczania strat wyłącznie do strat z tych tytułów, to zbędne byłoby zamieszczanie jakichkolwiek dodatkowych regulacji w art. 30a ustawy. Tymczasem w art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f. wskazano, że dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych nie pomniejsza się o straty z tytułów wymienionych w tym przepisie. Z brzmienia tego ustępu można - zdaniem skarżącego - wnioskować, że jest dopuszczalne rozliczanie strat z tytułów innych niż wskazane w art. 30b, a tym samym innych niż określone w art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f. skarżący wskazał, że jego treść dotyczy wyłącznie sytuacji, w której podatnik uzyskał dochód z funduszu kapitałowego, a jednocześnie poniósł stratę na jakiejkolwiek innej inwestycji w kapitały pieniężne. Jego zdaniem nie reguluje on natomiast przypadku odwrotnego, tj. sytuacji, w której podatnik ponosi stratę na inwestycji w fundusze kapitałowe, a jednocześnie uzyskuje dochód ze sprzedaży akcji. Tym samym bezzasadne jest stanowisko organu jakoby przepis art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f. znalazł zastosowanie w przypadku będącym przedmiotem postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 28 czerwca 2011 r. uznał skargę za niezasadną.

Uzasadniając orzeczenie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie narusza prawa pogląd, że zgodnie z treścią art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu. Zgodnie z art. 30b ust. 5 u.p.d.o.f. dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz w art. 30c. Na podatniku, który uzyskał dochód (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ww. ustawy ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1 a pkt 1 cyt. ustawy). W tym samym terminie dokonuje się też wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy). Sąd za poprawne uznał stanowisko organu, że przychody ze sprzedaży akcji zalicza się do przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o czym mowa wart. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., a ich opodatkowanie odbywa się poprzez złożenie przez podatnika zeznania podatkowego PIT-38. Natomiast przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych określone są w art. 17 ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f., w świetle którego za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1 c.

Sąd pierwszej instancji wywiódł, że zasady opodatkowania dochodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych reguluje art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. Konstrukcja opodatkowania tych dochodów zakłada pobór podatku za pośrednictwem płatnika. Uzyskany dochód nie jest łączony z innymi dochodami z tego samego źródła, a podatnik - co do zasady - nie rozlicza tych dochodów samodzielnie. Podatek jest pobierany przez podmiot, który wypłaca te dochody i podatnik nie wykazuje tych dochodów w składanym zeznaniu podatkowym PIT-38. Pobranie podatku przez podmiot wypłacający dochód kończy rozliczenie tego podatku przez podatnika.

W ocenie Sądu organ prawidłowo wskazał, że zgodnie z treścią art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f., o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie pomniejsza się o straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz inne straty z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, poniesione w roku podatkowym oraz w latach poprzednich. Ponadto dochodów (przychodów) z tytułu udziału w funduszach inwestycyjnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 - czyli według skali podatkowej (art. 30a ust. 7 u.p.d.o.f.). W konsekwencji dochody osiągnięte z tytułu udziału w funduszach kapitałowych są opodatkowane na podstawie innych przepisów niż dochody ze sprzedaży akcji. Ponadto podatek od dochodów osiągniętych z udziału w funduszach kapitałowych pobierany jest przez podmiot, który wypłaca te dochody. Podatnik nie wykazuje tych dochodów w zeznaniu podatkowym. Oznacza to, że sposób rozliczania dochodów ze sprzedaży akcji został uregulowany odmiennie niż sposób rozliczania dochodów z udziału w funduszach kapitałowych.

Sąd pierwszej instancji uznał, że organ trafnie podniósł, że o ile art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. reguluje sposób w jaki podatnik może odliczyć stratę od dochodu z tego samego źródła przychodów, to przepis art. 9 ust. 6 enumeratywnie wylicza straty ze źródeł kapitałowych, które podlegają odliczeniu od dochodu z tego źródła przychodów. W powyższym zamkniętym katalogu ustawodawca nie uwzględnił strat pochodzących z tytułu udziału w funduszach kapitałowych. Ponadto zasada opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, wyrażona w art. 30b u.p.d.o.f., wyklucza możliwość odliczenia od tego dochodu straty z udziału w funduszach inwestycyjnych, gdyż zasady opodatkowania dochodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych reguluje art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący w trybie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez:

a) błędną wykładnię art. 9 ust. 6 w zw. z art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. poprzez błędne przyjęcie, że art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. enumeratywnie wylicza straty ze źródeł kapitałowych, które podlegają odliczeniu od dochodu z tego źródła przychodów;

b) niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. poprzez brak zastosowania tego przepisu, a w konsekwencji odmowę rozliczenia straty na zasadach określonych w tym przepisie w przedmiotowej sprawie;

c) błędną wykładnię art. 30b u.p.d.o.f. poprzez błędne przyjęcie, że art. 30b u.p.d.o.f. wyklucza możliwość odliczenia od dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych straty z udziału w funduszach inwestycyjnych, gdyż zasady opodatkowania dochodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych reguluje art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f.;

d) niewłaściwe zastosowanie art. 30a ust. 5 u.p.d.o.f., który nie powinien mieć zastosowania w sprawie, a w oparciu o brzmienie, którego Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zasadności rozliczenia straty na zasadach z art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. w przedmiotowej sprawie.

Wobec powyższego wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarżący, jako podstawę skargi kasacyjnej, wskazał naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię tj. art. 9 ust. 6 w zw. z art. 9 ust. 3 oraz, art. 30b u.p.d.of. oraz naruszenie art. 9 ust. 3 i art. 30a ust. 5 u.p.dof. poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Sąd pierwszej instancji uznał, że art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. zawiera zamknięty katalog strat, a w zakresie strat niewymienionych w tym przepisie wyłączone jest zastosowanie reguły z art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. Nadto, zdaniem Sądu pierwszej instancji, konstrukcja opodatkowania dochodów z art. 30 a ust. 1 u.p.d.o.f. wyłącza możliwość odliczania straty od przywołanych dochodów.

U podstaw przyjęcia, że takie rozliczenie nie jest dopuszczalne, jest teza, zgodnie z którą nie pozwala na to odmienność zasad opodatkowania przychodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych od innych przychodów z kapitałów pieniężnych, w tym m.in. papierów wartościowych (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1449/08, wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II FSK 565/10 oraz wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2391/10, wyrok NSA z 29 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 739/11, oraz powołane w tym wyroku orzecznictwo sądów administracyjnych: wyroki WSA w Gdańsku z 23 listopada 2010 r. I SA/Gd 766/10, WSA w Warszawie z 23 maja 2011 r. III SA/Wa 2848/10; WSA w Rzeszowie z 15 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 326/10; NSA z 21 stycznia 2010 r. II FSK 1449/08 w zw. z wyrokiem WSA w Warszawie z 7 maja 2008 r. III SA/Wa 508/08; wyrok z 28 września 2011 r. II FSK 565/10, z 28 lutego 2012 III SA/Wa 1274/11; z 7 grudnia 2011 r. I SA/Bd 632/11; z 12 czerwca 2012 r. II FSK 2391/10, z 21 lipca 2011 r. I SA/Ol 315/11, z 2 marca 2012 r. I SA/Bk 26/11, z 1 stycznia 2011 r. III SA/Wa 1288/11, z 17 czerwca 2010 r. I SA/Rz 253/10).

Enumeratywne wyliczenie zawarte w art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. ma charakter zamknięty a nie jest katalogiem przykładowym, ponieważ ustawodawca nie użył terminów redakcyjnych wskazujących na przykładowe wyliczenie, takich jak "w szczególności", "przykładowo". Zwrot " w tym" odnosi się do odpłatnego zbycia udziałów w spółkach. Niezależnie od tego należy podzielić pogląd, że użycie zwrotu "w tym także" nie jest równoznaczne ze zwrotem "w szczególności", po którym następuje przykładowe wyliczenie stanów faktycznych nie tworzące zamkniętego katalogu (por. wyrok NSA z 2 lutego 2009 r. II FSK 277/08, wyrok NSA z 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 871/08, wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt I SA/Wr 935/07, wyrok NSA z 3 lutego 2009 II FSK 1590/07). Szczególny charakter konstrukcji art. 9 ust. 6 u.p.d.o.f. wobec art. 9 ust. 3 tej ustawy, do tego jednoznaczny pod względem językowym, nie pozwala na jakąkolwiek uznaniowość w zakresie określania rodzajów strat możliwych do uwzględnienia w procesie ustalania dochodu.

Art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. jest regulacją, w której można doszukać się cech regulacji o charakterze ogólnym. Jednakże interpretacji art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f., mając na uwadze jego "ogólny’ charakter, należy dokonywać z uwzględnieniem pozostałych jednostek redakcyjnych zawartych w art. 9 u.p.d.o.f.

Należy przy tym zaznaczyć, że na ograniczenie w zakresie możliwości uwzględniania strat przy ustalaniu dochodu wskazuje ustawodawca we wszystkich pozostałych ustępach art. 9 u.p.d.o.f. a nie tylko w ust. 6 tego przepisu, nie wspominając już o tym, że w przywołanym ustępie 3 zawęża możliwość zaliczania straty do konkretnego źródła przychodów. Z powyższej analizy ww. przepisu wynika konieczność uwzględniania przez organy podatkowe, a w następstwie skarg podatników, także przez sądy administracyjne, faktu zawężania przez ustawodawcę regulacji dotyczących zaliczania strat do kosztów uzyskania przychodu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 30aust. 5 oraz w zw. z art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. należy wskazać że art. 9 ust.3 u.p.d.o.f. wykazuje cechy regulacji ogólnej, który należy interpretować – co wskazano powyżej, z uwzględnieniem wszystkich słów użytych w tym przepisie. Natomiast art. 30a, mający za przedmiot stawkę podatku przewidzianą we wskazanych w przepisie sytuacjach, został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2004 r. Wyodrębnienie tego przepisu związane było z koniecznością uporządkowania oraz ujednolicenia podatku płaconego od dochodów kapitałowych, ponieważ dotychczasowe przepisy nie były spójne, lecz niekompletne i nieusystematyzowane (Adam Bartosiewicz, Ryszard Kubacki; Komentarz do art.30(a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z uwzględnieniem tych wskazówek należy odczytywać tak treść art. 30a, jak art. 9 ust. 3 i ust. 6 u.p.d.o.f.

W piśmiennictwie nadto wskazuje się, że doprecyzowanie treści ustępu 5 w wyniku wprowadzonej nowelizacji wydaje się być zbędnym, gdyż brak możliwości kompensowania strat wynikał jednoznacznie z faktu, że dochód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz zagranicznych funduszach kapitałowych był opodatkowany zryczałtowanym podatkiem, który ze swej istoty jest pobierany od każdej konkretnej wypłaty, niezależnie od ewentualnych - aktualnych czy wcześniejszych - strat podatkowych z tego źródła przychodów. Takie opodatkowanie nie ma charakteru globalnego, gdzie podatek obliczany jest od podstawy opodatkowania ustalonej dla całego roku podatkowego i gdzie można obniżyć dochód o ewentualne straty z tego źródła (zob. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Komentarz, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2004, teza 38 do art. 30a, s. 1092; Mariusz Chudzik, Komentarz do zmiany art.30(a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzonej przez Dz.U. z 2004 r. Nr 263 poz. 2619).

W uzasadnieniu do zmiany ustawy u.p.d.o.f. (Sejm RP IV kadencji Nr druku: 3222) wskazano, że powodem zmiany polegającej na nadaniu nowej treści ust. 5 w art. 30a ustawy, jest eliminacja wątpliwości interpretacyjnych, jakie pojawiają się przy stosowaniu obowiązującego przepisu. "Obecnie wyrażany jest pogląd, że dochodem z tytułu udziału w funduszach kapitałowych jest wyłącznie dochód z tytułu udziału w ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych. W konsekwencji, dochód z tytułu udziału w funduszach inwestycyjnych nie podlegałby opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (...). Te same wątpliwości dotyczą możliwości kompensaty strat. Nowa treść ust. 5 w art. 30a ma na celu jednoznaczne wskazanie, że dochód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych jest opodatkowany 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym i nie jest możliwe kompensowanie "strat". Zdaniem Sądu odwoławczego, zmiana ustawodawcza miała, wobec zdarzających się przypadków nietrafnej interpretacji przepisów, charakter doprecyzowujący, choćby w zakresie wyłączenia możliwości odliczenia strat - co wynika z uzasadnienia projektów. Z faktu nowelizacji, wobec zaznaczonych intencji ustawodawcy, nie należy wnioskować, że trafny jest pogląd skarżącego o dopuszczalności uwzględniania strat w sprawie.

Odmienność zasad opodatkowania dochodów, o których mowa w art. 30a oraz 30b powołanej ustawy, wynika z samego sposobu ustalania dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa.

W związku z powyższym zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 9 ust. 6 w zw. z art. 9 ust. 3, art. 30 b oraz art. 30 a ust. 5 u.p.d.of. nie zasługują na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art.205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust.2 pkt c i ust.2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.z 2013 poz. 490).