Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1092/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. art. 85, 86, 87, 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Ł. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2019 r., oddalającego skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej z drodze wyjątku postanawia odrzucić wniosek o przywrócenia terminu. PM


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę małoletniego S. Ł. (dalej skarżący), reprezentowanego przez opiekuna prawnego M. Ł. (dalej opiekun prawny), na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej z drodze wyjątku.

Na rozprawie stawił się ustanowiony w niniejszej sprawie z urzędu adwokat.

W dniu [...] kwietnia 2019 r. opiekun prawny skarżącego złożył wniosek

o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, wnosząc jednocześnie

o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Wskazał, że nie został poinformowany o terminie rozprawy przez adwokata ani przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można

wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).

Ponadto, stosowanie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Opiekun prawny skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że nie miał wiedzy o terminie rozprawy i o tym, że w dniu 25 kwietnia 2019 r. zapadł wyrok oddalający skargę.

W ocenie Sądu, przedstawione przez opiekuna prawnego skarżącego okoliczności nie mogą stanowią o zaistnieniu przesłanek przemawiających

za stwierdzeniem braku winy w uchybieniu wspomnianego terminu.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że skarżący był reprezentowany przed Sądem i nadal jest przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, którego wniosek o zwolnienie z obowiązku pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu dla małoletniego S. Ł., zgodnie z informacją zawartą w piśmie Okręgowej Rady Adwokackie w Warszawie z 12 marca 2019 r., nie został uwzględniony. W konsekwencji wobec działającego w niniejszej sprawie pełnomocnika należało oczekiwać starannego działania, zmierzającego

do prawidłowego i terminowego podejmowania czynności procesowych

w prowadzonym postępowaniu. Należyte zastosowanie się przez pełnomocnika

do treści przepisu art. 141 § 2 p.p.s.a., wywołałoby skutek procesowy w postaci przyjęcia przez Sąd wniosku o uzasadnienie ww. wyroku jako złożonego w terminie

i w efekcie jego sporządzenia i przesłania pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie.

Należy podkreślić, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu

ze strony pełnomocnika (por. szerzej postanowienia NSA z 18 czerwca 2008 r., II OZ 601/08, Legalis), nie zaś, jak próbuje wykazywać opiekun, przez jego zaniechanie wynikające z braku otrzymania informacji o terminie rozprawy i zapadłym w sprawie wyroku. Zatem wniosek opiekuna prawnego o przywrócenie terminu

nie może zostać poddany ocenie Sądu z punktu widzenia przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a., ponieważ z powyższych przyczyn jest niedopuszczalny.

Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.