Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1219/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 ust. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1967
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Rowiński asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), określanej dalej jako K.p.a., w związku z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1557), po rozpatrzeniu odwołania M. P. (określanej dalej również jako skarżąca), od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] stycznia 2020 r. znak: [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że wygasił decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2019 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w B., zwany dalej: "PLW", otrzymał sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] września 2019 r., sporządzone w związku z badaniem próbek, pobranych z inicjatywy hodowcy, zwanymi dalej: "próbkami właścicielskimi". W wyniku badania, w próbce nr 3 i próbce nr 4 wykazano obecność pałeczek Salmonella Enteritidis. Próbki do badań właścicielskich pobrane zostały w stadzie hodowlanym kur (reprodukcja) utrzymywanych w kurniku nr 2 na fermie, zlokalizowanej w miejscowości S. [...],[...] S., należącej do M. P.

Badanie wykonane zostało w laboratorium Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...]. PLW, po otrzymaniu dodatniego wyniku badania próbek właścicielskich, pobranych w związku z realizacją Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych kur gatunku (Gallus gallus) w latach 2017 - 2019 (Dz. U. z 2019 r., poz. 1672), zwanego dalej "Programem", przeprowadził dochodzenie epizootyczne w gospodarstwie.

W dniu 24 grudnia 2019 r. M. P., złożyła w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w B. wniosek o wykonanie badań różnicowania wyizolowanego szczepu Salmonella Enteritidis od szczepu szczepionkowego. Strona argumentowała, iż stado szczepione było trzykrotnie szczepionką żywą przeciwko Salmonella Enteritidis i Salmonella Typhimurium w terminach: 3 czerwca 2019 r. - Avipro Salmonella Duo, 18 lipca 2019 r. - Avipro Salmonella Duo, 12 września 2019 r. - Salmovac 440. Dodatkowo strona wskazała, iż szczep szczepionkowy zawarty w ostatniej, wskazanej powyżej, szczepionce (Salmovac 440) jest słabo atenuowany i charakteryzuje się dużym i długim siewstwem.

PLW pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. zwrócił się do ZHW w [...] o przekazanie szczepu Salmonella Enteritidis do Państwowego Instytutu Weterynaryjnego Państwowego Instytutu Badawczego w [...], celem różnicowania ze szczepem szczepionkowym.

W dalszej kolejności PLW decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...], w związku z uzyskaniem dodatniego wyniku badań w kierunku obecności pałeczek Salmonella, objętych Programem dla próbek właścicielskich uznał stado kur niosek utrzymywane w kurniku nr 2 na fermie, zlokalizowanej w miejscowości S. [...],[...] S., należącej do pani M. P. za podejrzane o zakażenie - stwierdzono obecność serotypu Salmonella Enteritidis oraz nakazał stronie:

1) Odosobnienie drobiu znajdującego się w gospodarstwie w kurniku K-2.

2) Zastosowanie produktów biobójczych przed wejściami i wyjściami z kurników, jak również wjazdami i wyjazdami z terenu gospodarstwa.

3) Zastosowanie produktów biobójczych w celu dezynfekcji jaj wylęgowych bezpośrednio po zbiorze

oraz zakazał:

1. Wywożenia jaj z gospodarstwa (kurnik K-2)

2. Przemieszczania drobiu z gospodarstwa i do gospodarstwa

3. Wywożenia z gospodarstwa odchodów pochodzących od drobiu oraz zużytej ściółki.

W uzasadnieniu do decyzji PLW wskazał, iż w dniu [...].12.2019 r. do PLW w B. wpłynął wniosek od hodowcy M. P. o przesłanie zgromadzonego materiału do badań laboratoryjnych w [...], w celu porównania wyizolowanego szczepu, ze szczepem szczepionkowym. Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. w celu zapobieżenia rozprzestrzenieniu się choroby zakaźnej, jaką jest salmonelloza drobiu wywoływaną przez pałeczki z rodzaju Salmonella Enteritidis, określił nakazy i zakazy wymienione w sentencji decyzji.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1421) decyzji tej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.

PLW w dniach [...] grudnia 2019 r. [...] stycznia 2020 r. oraz [...] stycznia 2020 r. wykonał kontrole wykonania nakazów i zakazów nałożonych na stronę decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...]. Kontrole udokumentowane zostały protokołami z kontroli nr [...] z dnia [...] grudnia 2019, nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r.

PLW, po otrzymaniu z PIWet-PIB w [...] sprawozdania z badań nr [...] przeprowadzonego różnicowania szczepu Salmonella Enteritidis wyizolowanego z próbek właścicielskich ze szczepem szczepionkowym, dla którego uzyskano wynik Salmonella Enteritidis" "właściwości szczepu szczepionkowego", w dniu [...] stycznia 2020 r. wydał decyzję znak: [...].odw. którą wygasił decyzję własną znak: [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. z dniem [...] stycznia 2020 r.

Strona, odwołała się od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r. twierdząc, że decyzja jest wadliwa, gdyż "nie jest prawdą, że uwzględnia w całości mój interes, skoro jaja nakazano mi zutylizować, a jak dotąd odszkodowania mi nie wypłacono. Jej wycofanie z obrotu, ma więc to negatywne znaczenie, że brak takiej decyzji utrudnia mi dochodzenie należnych mi pieniędzy (...)".

PLW po zapoznaniu się z ww. odwołaniem nie widząc podstaw do uchylenia decyzji w ramach samokontroli, przekazał je do [...] Lekarza Weterynarii jako organu II instancji.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii zwany dalej "[...]WLW" wskazał, że zgodnie z punktem 1 podpunktem 1.1 akapitem drugim i trzecim Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych kur gatunku (Gallus gallus) w lata 2017 - 2019 wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2016 r. (Dz.U. z 2019, poz. 1672) Cel unijny w odniesieniu do stad hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) został określony w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 200/2010 z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus (Dz. Urz. UE L 61 z 11.03.2010, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 200/2010", i przewiduje ograniczenie występowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej maksymalnej wartości procentowej dorosłych stad, o liczebności co najmniej 250 sztuk drobiu, z dodatnim wynikiem badań laboratoryjnych w kierunku Salmonella Enteritidis, Salmonella Typhimurium, w tym jednofazowej Salmonella Typhimurium, Salmonella Hadar, Salmonella Infantis, Salmonella Virchow do 1% lub poniżej tej wartości.

Celem "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus)" na lata 2017-2019, zwanego dalej "programem", będzie ograniczenie występowania w dorosłych stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) liczących przynajmniej 250 sztuk drobiu pięciu serotypów Salmonella mających największe znaczenie dla zdrowia publicznego do poziomu wskazanego w ww. przepisach Unii Europejskiej.

Stosownie do treści pkt 4 załącznika do rozporządzenia nr 200/2010: stado hodowlane jest uważane za stado z wynikiem dodatnim, w odniesieniu do oceny realizacji celu unijnego, jeżeli wykryto obecność przedmiotowych serotypów salmonelli (innych niż szczepy szczepionki) w jednej lub większej liczbie próbek pobranych w stadzie, nawet jeżeli przedmiotowe szczepy salmonelli wykryto tylko w próbce kurzu.

Z uwagi na powyższe przepisy oraz w oparciu o informacje zawarte w piśmie strony M. P. do PLW w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., wyizolowany szczep Salmonella Enteritidis poddano różnicowaniu ze szczepem szczepionkowym. Z wyniku badania zawartego w sprawozdaniu z badań nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. dla badania różnicowania szczepu Salmonella Enteritidis wyizolowanego w stadzie kur hodowlanych utrzymywanych w kurniku K2 w gospodarstwie należącym do strony, jednoznacznie wynika, iż w tym przypadku mamy do czynienia ze szczepem szczepionkowym Salmonella Enteritidis. Tym samym stwierdzić należy, iż brak było dalszych przesłanek do tego, aby w obrocie prawnym pozostawała decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...].

Odnosząc się natomiast do zarzutu strony iż "(... )zaskarżona decyzja jest wadliwa, gdyż nie jest prawdą, że uwzględnia w całości mój interes, skoro jaja nakazano mi zutylizować, a jak dotąd odszkodowania mi nie wypłacono. Jej wycofanie z obrotu, ma więc to negatywne znaczenie, że brak takiej decyzji utrudnia mi dochodzenie należnych mi pieniędzy (...)" organ zauwazył, iż przyznanie odszkodowania za jaja wylęgowe może nastąpić jedynie w przypadku wskazanym w art. 49 ust 5 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt. Zgodnie z tym przepisem "odszkodowanie ze środków budżetu państwa przysługuje również za zniszczone z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, podlegających obowiązkowi zwalczania (...), jaja wylęgowe, (...)." Tymczasem PLW w decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. nie nakazał stronie zniszczenia jaj wylęgowych, a jedynie zakazał wywożenia jaj z gospodarstwa (kurnik - 2), co skłoniło organ do uznania, że strona samowolnie przekazywała jaja do utylizacji co zostało udokumentowane w protokołach z kontroli nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Mając zatem na uwadze powyższy przepis brak jest podstaw do wypłaty odszkodowania w przypadku gdy organ nie nakazał utylizacji w tym przypadku jaj, a strona sama podjęła decyzję o ich utylizacji.

Jednocześnie [...]WLW zauważa, że analiza przepisów prawa, stanowiących podstawę do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie wykazała, że PLW błędnie sformułował rozstrzygnięcie swojej decyzji określając okres, od jakiego skarżona decyzja obowiązuje. PLW w rozstrzygnięciu skarżonej decyzji wskazał datę [...] stycznia 2020 r. jako datę obowiązywania decyzji, natomiast wydał ją w dniu [...] stycznia 2020 r. Przepisy art. 162 § 1 k.p.a. nie przewidują wydania decyzji z podaniem daty, od kiedy ma obowiązywać (daty wstecznej). Decyzja administracyjna wchodzi do obrotu prawnego dopiero z dniem jej doręczenia adresatowi (stronie postępowania). Stosownie bowiem do treści art. 110 K.p.a. decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne z chwilą wprowadzenia jej do obrotu prawnego, gdyż organ administracji publicznej, który decyzję wydał, jest nią związany dopiero od chwili doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Związanie strony i innych organów treścią decyzji administracyjnej powstaje dopiero z momentem, gdy decyzja ta stanie się ostateczna. Stąd też [...]WLW uznał, że zachodzą podstawy do uchylenia decyzji PLW w B. i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy w ten sposób, aby treść rozstrzygnięcia odpowiadała treści przepisu.

Ponadto, organ II instancji zauważył, iż w aktach rozpatrywanej sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji zarówno o wszczęciu postępowania jak i o zakończeniu prowadzenia przez PLW postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się przez stronę co do dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie. PLW nie wskazał również, że w przedmiotowej sprawie miał zastosowanie wyjątek od powyższej zasady, uregulowany w art. 10 § 2 K.p.a.

W skardze wywiedzionej dnia 27 kwietnia 2020 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2020 r. M. P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając:

1) Naruszenie art. 49 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych, poprzez wygaszenie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., wygaszającą decyzję własną Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., bez zapłaty odszkodowania za nakazanie zniszczenie jaj wylęgowych ze skutkami jak w zaskarżonej decyzji.

2) Naruszenie art. 104 K.p.a., poprzez nieuznanie nakazu zniszczenia jaj wylęgowych objętych decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., bez zapłaty odszkodowania oraz decyzjami z dnia [...] grudnia 2019 i z dnia [...] stycznia 2020 r., zawartymi w protokołach kontroli nr [...] oraz [...] za nakaz opisany w art. 49 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych, ze skutkami jak w zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że zgodnie z art. 49 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych odszkodowanie ze środków budżetu państwa przysługuje również za zniszczone z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania produkty pochodzenia zwierzęcego, w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, jaja wylęgowe, pasze oraz sprzęt, które nie mogą być poddane odkażaniu.

Skarżąca stwierdziła, że z protokołów kontroli, opisanych w zaskarżonej decyzji wynika, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. nakazał utylizację jaj wylęgowych oraz następnie aby uniknąć wypłaty odszkodowania po ponownym badaniu jaj doręczonym już po ich utylizacji wygasił własną decyzję, udając ze sprawy nie było, a jaja do utylizacji dobrowolnie oddała sama skarżąca. W ocenie Skarżącej jaja zostały zutylizowane w wyniku nakazu Powiatowego Lekarza Weterynarii, który w protokołach kontroli w sposób władczy nakazał taką utylizacje, wskazał termin odbioru jaj przez firmę utylizującą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Przewodnicząca Wydziału IV tutejszego Sądu, zarządzeniem z dnia 15 października 2020 r. odwołała rozprawę i skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach, związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Spór między stronami dotyczy oceny zakresu nakazów, nałożonych przez organ w decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. (karta 7 i nast. akt administracyjnych sprawy).

W rozstrzygnięciu tym, w związku z uzyskaniem dodatniego wyniku badań w kierunku obecności pałeczek Salmonella, objętych Programem dla próbek właścicielskich uznał stado kur niosek utrzymywane w kurniku nr 2 na fermie, skarżącej za podejrzane o zakażenie - stwierdzono obecność serotypu Salmonella Enteritidis organ nakazał stronie:

1) Odosobnienie drobiu znajdującego się w gospodarstwie w kurniku K-2.

2) Zastosowanie produktów biobójczych przed wejściami i wyjściami z kurników, jak również wjazdami i wyjazdami z terenu gospodarstwa.

3) Zastosowanie produktów biobójczych w celu dezynfekcji jaj wylęgowych bezpośrednio po zbiorze

oraz zakazał:

1. Wywożenia jaj z gospodarstwa (kurnik K-2)

2. Przemieszczania drobiu z gospodarstwa i do gospodarstwa

3. Wywożenia z gospodarstwa odchodów pochodzących od drobiu oraz zużytej ściółki.

Sentencja ta jest jasna, precyzyjnie sformułowana i nie ulega wątpliwości, że nie ma w niej nakazu zniszczenia jaj. Twierdzenie Skarżącej, że organ nakazał zniszczenie jej nie znajduje zatem potwierdzenia w treści tej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów, dotyczących naruszenia art. 49 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych, poprzez wygaszenie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r. wygaszającą decyzję własną Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., bez zapłaty odszkodowania za nakazanie zniszczenia jaj wylęgowych, Sąd wskazuje, że słusznie organ wywodził, iż skoro PLW w decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2019 r. nie nakazał stronie zniszczenia jaj wylęgowych, a jedynie zakazał wywożenia jaj z gospodarstwa (kurnik - 2), to strona samodzielnie i bez zakazu przekazywała jaja do utylizacji. Zostało udokumentowane w protokołach z kontroli z dnia [...] grudnia 2019 r. z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz nr z dnia [...] stycznia 2020 r. (karty 12, 14, 16, akt administracyjnych sprawy). Skarżąca nie zgłosiła uwag na tych protokołów, które mogłyby wskazywać na zasadność obecnie podnoszonych przez nią twierdzeń. Mając zatem na uwadze powyższy przepis, brak jest podstaw do wypłaty odszkodowania, w przypadku gdy organ nie nakazał utylizacji jaj wylęgowych, a strona sama podjęła decyzję o ich utylizacji.

Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, które mogłyby obalić domniemanie prawdziwości, wynikające z treści decyzji i protokołów (jako dokumentów urzędowych - art. 76 § 3 K.p.a).

Nie jest usprawiedliwiony zarzut naruszenia art. 104 K.p.a., poprzez nieuznanie nakazu zniszczenia jaj wylęgowych, objętych decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2019 r., bez zapłaty odszkodowania oraz decyzjami z dnia [...] grudnia 2019 i z dnia [...] stycznia 2020 r., zawartymi w protokołach kontroli za nakaz opisany w art. 49 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych, ze skutkami jak w zaskarżonej decyzji, bowiem w tym przypadku zastosowanie miał art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w związku z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1557).

Słuszna jest zatem konstatacja organu, że Skarżąca samodzielnie przekazała jaja wylęgowe do utylizacji w okresie oczekiwania na wnioskowany przez Skarżącą wynik badania różnicowania wyizolowanego w badaniu właścicielskim szczepu Salmonella Enteritidis ze szczepem szczepionkowym zawartym w szczepionce Salmovac 440, celem uznania stada za wolne od Salmonella Enteritidis. W protokołach z kontroli nr z dnia [...] grudnia 2019 r. oraz z dnia [...] stycznia 2020 r. PLW udokumentował jedynie stan faktyczny z kontroli z dnia [...] grudnia 2019 r. oraz kontroli z dnia [...] stycznia 2020 r., tj. kontroli nadzoru PLW nad wykonaniem decyzji PLW z dnia [...] grudnia 2019 r. w zakresie między innymi zakazu wywożenia jaj z gospodarstwa (kurnik K-2).

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organy obu instancji spełniły, wbrew stanowisku Skarżącej, wszystkie wymogi prawidłowej procedury administracyjnej. Stan faktyczny został dokładnie wyjaśniony, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej z art. 7 K.p.a., a materiał dowodowy został wyczerpująco zebrany i należycie oceniony w jego całokształcie (art. 77 § 1 K.p.a., w zw. z art. 80 K.p.a.), zaś motywy i podstawy rozstrzygnięcia zostały dokładnie i wystarczająco wskazane w uzasadnieniach obu decyzji. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7 i 77 K.p.a., jak również błędów w wykładni prawa.

Sąd nie dopatrzył się również jakichkolwiek innych uchybień, których zaistnienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Akta administracyjne przedstawione Sądowi wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w prowadzonym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej zapewniono przy tym czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym w dacie jej wydania stanie faktycznym i prawnym, jest wyczerpująca i w pełni przekonująca.

Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione przez skarżącą za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.