Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1754/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

SA/Rz 1754/03

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. S. jest decyzja Wojewody [...] z dn. [...].10.2003r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu garaży w D. dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. Postępowanie w tej sprawie wszczęto w dn.15.02.2002r. przed Burmistrzem Miasta [...], do którego z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę zespołu garaży murowanych na dz. nr 702/15 wraz z infrastrukturą techniczną: przyłączem energetycznym i kanalizacji sanitarnej, zwróciła się Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w D. Do wniosku dołączono projekt budowlany oraz stosowne decyzje w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W. S., R. S. i S. S. domagali się zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę motywując to toczącymi się postępowaniami dotyczącymi zwrotu nieruchomości przewidzianej pod inwestycję. Postanowieniem z dn. [...].04.2002r. Nr [...] Burmistrz Miasta [...] odmówił zawieszenia postępowania, a postanowienie to utrzymał w mocy Wojewoda [...] postanowieniem z dn. [...].06.2002r. [...] Postanowienie powyższe zostało zaskarżone do sądu administracyjnego przez W., S. i R. S.

Burmistrz Miasta [...] decyzją z dn. [...].10.2002r. udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. pozwolenia na budowę zespołu 26 garaży w zabudowie szeregowej przy ul. F. w D. Na skutek odwołania się od tej decyzji W. S., S. S. i R. S. Wojewoda [...] decyzją z dn. [...].12.2002r. uchylił decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. W motywach tej decyzji wskazano na uchybienia związane m. in. z brakiem wskazania drogi dojazdowej do garaży, odległości od istniejącej i projektowanej zabudowy, objęcia zagospodarowaniem działki nie wymienionej we wniosku, braku wkreślenia przebiegu kabla zasilającego oświetlenie zewnętrzne, zaprojektowania wentylacji garaży w sposób nie odpowiadający przepisom prawa.

Burmistrz Miasta [...] decyzją z [...].03.2003r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zespołu 26 murowanych garaży wraz z przyłączem energetycznym i przyłączem kanalizacji deszczowej na enumeratywnie wskazanych działkach w D. przy ul. F. dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. W uzasadnieniu odwołując się do uprzedniej decyzji kasacyjnej wojewody wywiedziono, iż usunięte zostały dostrzeżone uchybienia. Także i tę decyzję w postępowaniu odwoławczym Wojewoda własną decyzją z dn. [...].05.2003r. uchylił w całości, a sprawę ponownie przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wywiódł, że decyzja nadal dotknięta jest uchybieniami i wskazał, w jakim zakresie uchybienia te nie zostały ponownie usunięte. Dotyczyć miały one sprawdzenia zgodności projektu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, braku wyjaśnienia skuteczności oświadczenia spółdzielni o włączeniu projektowanej kanalizacji deszczowej do już istniejącej sieci kanalizacyjnej, braku uwzględnienia wymogów prawa odnośnie wzoru decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Podniesiono również, że organ I instancji nie zapewnił stronom możliwości zapoznania się z dokumentami, które były składane na etapie uzupełniającego postępowania wyjaśniającego.

Prowadząc ponownie postępowanie organ I instancji wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej, a po jej uzupełnieniu zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z uzupełnionym materiałem dowodowym w sprawie. Decyzją z dn. [...].09.2003r. Nr [...] Burmistrz Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zespołu 26 garaży murowanych na dz. nr ewid.702/15 przy ul. F. w D. wraz z przyłączem energetycznym na dz. nr ewid. 702/10 i 702/15 oraz przyłączem kanalizacji deszczowej na dz. nr 702/15 dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że projekt zagospodarowania działek nr 702/15 i 702/10 opracowano zgodnie z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zawodowe, inwestor przedstawił dowód dysponowania prawem do terenu, a inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich. Wyjaśniono sygnalizowaną przez organ odwoławczy kwestię dostępu do kanalizacji deszczowej oraz zapewniono czynny udział stronom w postępowaniu.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. S. zarzucając jej naruszenie art.97 § 1 pkt 4 ustawy z dn.14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego, art.9 ustawy z dn.21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami domagając się "zawieszenia postępowania do czasu wydania ostatecznej decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczącej własności". W uzasadnieniu odwołania naprowadzono, że wniesiona została skarga na decyzję Wojewody [...] z dn. [...].07.2003r. Nr [...] odnośnie działki nr 702/15, a dotycząca sprawy stwierdzenia wieczystego użytkowania tej działki z naruszeniem przepisów prawa. Odwołujący się ponadto wskazał, że w 1992r. spółka B. SA zrzekła się prawa użytkowania wieczystego działki nr 1704/3, mającej odpowiadać działce nr 702/15. W konkluzji domagano się zawieszenia postępowania

Opisaną na wstępie decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dn. [...].09.2003r. Nie podzielając zarzutu odwołania wskazano, że intwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, posiada prawo do nieruchomości oraz przedłożył stosowny projekt budowlany, spełniający wymogi przepisów prawa. Domaganie się zawieszenia postępowania do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie zwrotu nieruchomości, w świetle art.35 ust.4 prawa budowlanego, uznano za nietrafne.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie W. S. wnosząc o "jej zmianę przez zawieszenie postanowienia do czasu usunięcia przeszkody, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy wojewodzie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia". Decyzji postawiono zarzut naruszenia art.97 § 1 pkt 4 k.p.a., art.9 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz "art.17 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o gospodarce przestrzennej". Skarżący wskazał, że toczą się postępowania dotyczące problematyki zwrotu działki nr 1704/3 odpowiadającej działce nr 702/15, która należała do rodziny S. Podnosząc, że sprawy te mają charakter prejudycjalny dla kwestii udzielenia pozwolenia na budowę, W. S. negował tezie wyrażonej przez organ odwoławczy, że posiadane przez inwestora prawo wieczystego użytkowania jest wystarczającym do przyjęcia, że można kontynuować postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. W. S. przyznając, iż jakkolwiek zagadnienie zwrotu nie zostało rozstrzygnięte, to nie można wykluczyć, że skarżący uzyska pozytywną decyzję w tym względzie. Skarżący przywołał także motywy zawarte w wyroku NSA z dn.14.03.1994r. IV SA 1949/92 (opubl.ONSA Nr 1/1995, poz.43) odnoszące się do problematyki art.69 ustawy o gospodarce nieruchomościami i wywodził, iż per analogiam może ono mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując motywy wyrażone w zaskarżonej decyzji, dodatkowo eksponując iż kwestia zawieszenia postępowania jest przedmiotem odrębnej skargi sądowoadministracyjnej, zawisłej do sygn. SA/Rz 1762/02.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., dlatego też z mocy art.97 § 1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm., zwana dalej Pwsa) podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Ta reguła intertemporalna ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Zasadniczym kryterium kontroli stosowanym przez sąd jest legalność zaskarżonych decyzji, a więc zgodność z obowiązującym prawem.

Podstawą materialnoprawną wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dn.7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 106 z 2000r., poz.1126 ze zm.). W myśl art.32 ust.4 prawa budowlanego pozwolenie na budowę obiektu budowlanego mogło być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli była ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor – Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w D. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożyła w dn.15.02.2002r. (k.1 akt I instancji), a więc niewątpliwie w okresie ważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dn. [...].01.2000r. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pod planowaną inwestycję zespołu garaży (okres ważności tej decyzji opiewał na dwa lata od dnia jej ostateczności), a która uzyskała walor ostateczności w dn.16.03.2000r., tj. w dniu utrzymania jej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (por. k.2 i 3 akt I instancji). Odrębną decyzją z dn. [...].11.2001r. Burmistrza Miasta [...] ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę przyłącza kanalizacji deszczowej i przyłącza energetycznego do budynków garażowych, a wniosek o wydanie pozwolenia na budowę obejmujący i ten zakres inwestycji, niewątpliwie złożono także w okresie ważności tej ostatniej decyzji (por. klauzulę ostateczności do k.4 akt I instancji). W aktach sprawy zalega także odpis z KW Nr [...], gdzie wpisane jest prawo użytkowania wieczystego działki Nr 702/15 na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. (k.5 akt organu I instancji). Uznać więc należy, że inwestor działał w warunkach określonych dyspozycją art.32 ust.4 prawa budowlanego, w szczególności posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jakie posiadał inwestor, jest kwestionowane przez skarżącego. Dopóki jednak osoba kwestionująca takie prawo nie przekreśli w sposób prawem przewidziany to prawo, dopóty organ administracyjny nie ma podstaw do wydania decyzji odmownej tylko z tego powodu, że wykazane przez inwestora w sposób niewadliwy prawo jest kwestionowane np. w postępowaniu przed sądem powszechnym (tak NSA w wyroku z dn.9.03.1991r. IV SA 1391/91, ONSA Nr 4/1993, poz.56). Jeżeli inwestor powołuje się na przysługujący mu tytuł prawny do nieruchomości objętej zamiarem inwestycyjnym, ujawniony w księdze wieczystej, to dopóki nie zostanie wydane przez sąd powszechny postanowienie o zabezpieczeniu powództwa np. poprzez zakaz użycia nieruchomości na cele budowlane, to organ administracji publicznej w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, związany jest tym tytułem prawnym. Takim postępowaniem, które nakazywało wstrzymać możliwość wydania pozwolenia na budowę nie jest, jak wywodzi W. S., toczące się postępowanie o zwrot nieruchomości. Ewentualne pozytywne rozstrzygnięcie tej kwestii może natomiast stanowić przeszkodę w przyszłości do użycia działki na cele budowlane. Z tej przyczyny nietrafny jest zarzut skarżącego, jakoby toczące się postępowanie o zwrot nieruchomości stanowiło kwestię prejudycjalną w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 k.p.a. dla sprawy wydania pozwolenia na budowę garaży na działce nr 702/15 położonej w D. Kwestii tej nie przesądził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dn.10.11.2004r. SA/Rz 1752/02 uchylił postanowienia organów obu instancji odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę garaży. Jedynym motywem uchylenia tych postanowień była konstatacja, iż wniosek o wszczęcie postępowania w tej sprawie nie spełniać miał wymogów formalnych, albowiem został podpisany tylko przez jednego członka zarządu spółdzielni mieszkaniowej, podczas gdy reprezentacja spółdzielni wymaga działania dwóch członków zarządu. Akta administracyjne sprawy zawierają jednak wniosek podpisany prawidłowo, a z wyjaśnień Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. M. G., złożonych podczas rozprawy przed sądem wynikać ma, iż prawdopodobnie jeden z egzemplarzy wniosku był podpisany tylko przez niego. Brak ten, zasygnalizowany w wyroku SA/Rz 1752/02 został więc na etapie postępowania administracyjnego uzupełniony.

Nie jest także trafny zarzut naruszenia przepisów prawa, wzmacniany argumentacją zaczerpniętą z orzeczenia odnoszącego się do wykładni art.69 ustawy z dn.29.04.1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, jako że ustawa ta w dacie prowadzenia postępowania administracyjnego nie obowiązywała, nadto zaskarżone decyzje nie zawierały rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu nieruchomości.

Zarzut naruszenia art.9 ustawy z dn.21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami sformułowany werbalnie i bliżej nie wyjaśniony przez skarżącego, nie jest zasadny. Przepis ten zawiera nakaz wobec organu administracji publicznej wstrzymania wykonania decyzji wydanych w trybie Działu III tej ustawy, jeśli zostały one zaskarżone do sądu administracyjne. Rzecz jednak w tym, że przedmiotem zaskarżenia W. S. nie zostały objęte decyzje wydane w trybie cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami, lecz wydane na podstawie prawa budowlanego. Z tej przyczyny reguła zawarta w art.9 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie miała zastosowania.

Podobnie werbalnie sformułowany został zarzut naruszenia dyspozycji "art.17 pkt 1 ustawy z dn.7.07.1994r. o gospodarce przestrzennej". Trzeba zauważyć, że skarżący podał wadliwą nazwę ustawy, prawdopodobnie chodzi tu o ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym. Ta jednak utraciła moc obowiązującą w dn.9.07.2003r. wobec treści art.88 ust.1 ustawy z dn.27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717). Wadliwie wskazano ponadto jednostkę redakcyjną cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem art.17 tej ustawy dzielił się na ustępy, nie zaś na punkty. Nadto przepis ten dotyczył trybu usuwania sprzeczności w ustaleniach miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Nie jest rzeczą sądu domyślać się, jak skarżący rozumuje sprzeczność wydanej przez Wojewodę [...] decyzji z wadliwie przez siebie wskazanym przepisem ustawy, tak sformułowany jednak werbalnie zarzut, zdaniem sądu nie zasługuje na uwzględnienie.

Ponieważ zarzuty przedstawione przez W. S. nie są zdaniem sądu uzasadnione, a innych naruszeń prawa sąd z urzędu się nie dopatrzył, skargę jako nieuzasadnioną, z mocy art.151 Ppsa należało oddalić.