Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 368/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi; 2. odrzucić skargę; 3. zwrócić skarżącemu wpis w kwocie 1279 zł (tysiąc dwieście siedemdziesiąt dziewięć złotych).


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 marca 2004r. skarżący – p. R. W. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenie wpisu obliczonego według wysłanego wzoru. Skarżący został pouczony, że nieuzupełnienie ww. braków formalnych w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2004r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem w dniu 27 kwietnia 2004r.

Pismem z dnia 13 maja 2004 r. (złożonym w siedzibie Sądu w dniu 14 maja 2004r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia jedynie braku polegającego na niewpłaceniu wpisu stosunkowego. W uzasadnieniu stwierdził, że:

- nie wykonał w terminie czynności bez swojej winy;

- wysyłane przez Sąd wezwania do niego nie dotarły;

- z uwagi na gruntowny remont mieszkania nie mógł przebywać pod adresem stałym;

- opróżniał swoją skrzynkę w sposób nieregularny, co spowodowało kilkukrotne włamanie się do niej i opróżnienie jej zawartości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin, jeżeli strona bez swej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane, jeżeli strona – stosownie do art. 86 – 88 p.p.s.a. - spełni kilka przesłanek pozytywnych oraz nie zajdą przesłanki negatywne (wykluczające przywrócenie terminu). Do przesłanek pozytywnych należą:

- wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

- uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu;

- dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku – czynności, której nie dokonano w terminie.

Do przesłanek negatywnych należą:

- uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego;

- upływ roku od uchybionego terminu (wtedy przywrócić termin można wyłącznie w przypadkach wyjątkowych).

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek negatywnych. Tym samym należało zbadać czy skarżący spełnił wyżej wskazane przesłanki pozytywne.

Sąd analizując akta sprawy oraz złożony przez stronę wniosek uznał, że skarżący nie dopełnił dwóch z trzech przesłanek pozytywnych, których spełnienie skutkowałoby przywróceniem terminu.

Po pierwsze skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych. Z treści wniosku wynika, że nie przebywał pod adresem, który podał Sądowi jako adres, na który mają być kierowane pisma. Sam ograniczył więc w istotny sposób możliwość doręczenia mu pisma. Sąd ponadto zauważa, że skarżący mógł i miał obowiązek – zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. - powiadomić Sąd o czasowej zmianie adresu, pod który należy doręczać mu pisma. Takie powiadomienie skutkowałoby tym, że pisma doręczane byłyby pod inny (wskazany) adres. Skarżący przyznaje także, że nieregularnie opróżniał swoją skrzynkę pocztową, co spowodowało włamanie do niej i jej opróżnienie. Takie zachowanie - zdaniem Sądu - świadczy o niedochowaniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw i nie może świadczyć o braku winy. Przytoczenie zatem tych okoliczności we wniosku o przywrócenie terminu nie mogło być uznane przez Sąd za uprawdopodobnienie braku winy. Innych okoliczności skarżący nie podał.

Po drugie skarżący nie uzupełnił, równocześnie ze złożeniem wniosku, wszystkich braków formalnych skargi, do których uzupełnienia był wzywany. W piśmie z 13 maja 2004r. (złożone w siedzibie Sądu w dniu 14 maja 2004r.) podał wartość przedmiotu zaskarżenia oraz uiścił należny od skargi wpis sądowy. Nie nadesłał jednakże, ani nie złożył osobiście, odpisu skargi, o który był również wzywany. Tym samym uniemożliwił – niezależnie od wskazanych wyżej argumentów – orzeczenie przez Sąd o przywróceniu terminu.

Biorąc pod uwagę wszystkie podane wyżej okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji.

Nieuwzględnienie przez Sąd wniosku o przywrócenie terminu, sprawia, że zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Tym samym Sąd zobowiązany był orzec, jak w punkcie drugim sentencji.

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 p.p.s.a.