Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 864/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75 ust. 1 pkt 5, ust. 2 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 125 pkt 10 lit. j), art. 137
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: § 2 ust. 5
journal: Dz.U. 2013 poz 133
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do  kierowania pojazdami - tekst jednolity.
article: art. 123
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. utrzymało w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], orzekającą o skierowaniu S. R. na badania lekarskie.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco:

W dniu [...] kwietnia 2013 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w B. P. powiadomienie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego Oddziału Neurologicznego z Pododdziałem Udarowym w B. P. o konieczności przeprowadzenia badań lekarskich S. R. w zakresie zdolności do kierowania pojazdem.

Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...] maja 2013 r. Starosta B. powiadomił S. R. o wszczęciu z urzędu postępowania.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], Starosta B. orzekł o skierowaniu S. R. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy.

W wyniku wniesionego przez S. R. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. decyzją z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], utrzymało w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2013 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, że decyzja Starosty B. z dnia [...] czerwca 2013 r. jest zgodna z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że stosownie do art. 96 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., Nr 30, poz. 151 z późn. zm.), dalej: ustawa o kierujących pojazdami, nadzór nad kierowcą w zakresie spełniania przez niego wymagań określonych dla uzyskania i posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem sprawuje starosta. Natomiast zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, jeżeli starosta poweźmie informację o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy obowiązany jest wydać decyzję administracyjną kierującą na badanie lekarskie.

Organ podniósł, że szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie prowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r., poz. 133). Stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia, starosta może skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach co do stanu jej zdrowia, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. wskazało, że podstawą wszczęcia i orzekania w niniejszej sprawie jest ziszczenie się przesłanki z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 2 pkt 1 lit. a i art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami. Ujawnienie się przesłanek rodzących zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powoduje, że organ ma obowiązek orzec o skierowaniu na badania lekarskie.

Organ podkreślił również, że warunkiem wydania takiego orzeczenia jest rzetelna i zgodna z prawdą informacja dotycząca stanu zdrowia danej osoby. Informacja ta ma wskazywać duże prawdopodobieństwo istotnego zmniejszenia sprawności organizmu kierującego pojazdem. Przepis art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, nie wskazuje od kogo ta informacja ma pochodzić, ani w jakiej formie ma być przekazana.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zgromadzone w niniejszej sprawie dokumenty stanowią dostateczną przesłankę do skierowania skarżącego na badania lekarskie. O konieczności dokonania oceny predyspozycji skarżącego do kierowania pojazdami poinformował Starostę B. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w B. P., a samo powiadomienie zostało podpisane przez lekarza specjalistę neurologa z Oddziału Neurologicznego z Pododdziałem Udarowym. Uzyskana informacja była dostatecznie wiarygodna i uprawdopodobniona.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S. R. wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że z otrzymanego przez Starostę B. powiadomienia nie wynika, że istniały uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia. Starosta nie wskazał również przyczyny skierowania na badania lekarskie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Stosownie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Powyższa kontrola jest wyłącznie kontrolą legalności zaskarżonych do sądu decyzji, bowiem sądy administracyjne nie są powołane do kontroli słuszności, czy też celowości działań organów administracji publicznej. Oznacza to m.in., że w granicach danej sprawy sąd dokonuje wyłącznie oceny zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie w związku z uzyskaniem przez starostę informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy.

Materialnoprawną podstawą powyższej decyzji były przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.). Stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy, osoba posiadająca prawo jazdy podlega badaniu lekarskiemu, przeprowadzonemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Badanie przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2), które wydaje w formie decyzji administracyjnej starosta, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy (art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b). Starosta wydaje decyzję w tym zakresie z urzędu, na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych (art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a), bądź zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy (art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c).

Szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami określa, wydane na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r., poz. 133). W § 2 ust. 5 rozporządzenia określono, że starosta może skierować na badania lekarskie osobę, w stosunku do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach co do stanu jej zdrowia, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Przepis art. 123 Prawa o ruchu drogowym został uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. j) ustawy o kierujących pojazdami z dniem 19 stycznia 2013 r., jednak stosownie do art. 137 ustawy o kierujących pojazdami, dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 123 Prawa o ruchu drogowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień określonych w ustawie o kierujących pojazdami, nie dłużej jednak niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do 20 lipca 2014 r.

W niniejszej sprawie informację o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego Starosta B. uzyskał od lekarza specjalisty neurologa z Oddziału Neurologicznego z Pododdziałem Udarowym Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w B. P. Lekarz stwierdził konieczność dokonania oceny predyspozycji S. R. do kierowania pojazdami w związku z wystąpieniem schorzenia i leczeniem skarżącego na Oddziale Neurologii Szpitala.

W ocenie Sądu informacja lekarza specjalisty o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego jest informacją wiarygodną, uzasadniającą wszczęcie postępowania z urzędu i wydanie decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie.

Analiza wskazanych powyżej regulacji prowadzi do wniosku, że warunkiem wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest wiarygodna, a więc przynajmniej uprawdopodobniona informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy. Nie jest natomiast wymagane ustalenie, czy stan zdrowia przesądza o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy bowiem do uprawnionego lekarza, który po przeprowadzeniu badania wydaje stosowne orzeczenie. Podkreślić należy, że same wątpliwości, czy kierujący pojazdem gwarantuje ze względu na swój stan zdrowia bezpieczne prowadzenie pojazdu nie są wystarczające do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Okoliczności ustalone przez organ muszą z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania co do jego dalszego udziału w ruchu drogowym.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Starosta B. uzyskał informację o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego od lekarza specjalisty neurologa z Oddziału Neurologicznego z Pododdziałem Udarowym w związku z wystąpieniem schorzenia i leczenia skarżącego w Oddziale Neurologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w B. P. W zawiadomieniu wyraźnie podkreślono, że konieczność badań sprawdzających zachodzi z uwagi na określone schorzenie neurologiczne, leczone w warunkach szpitalnych. W ocenie Sądu informacja ta może być uznana za wzbudzającą uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, który może wpływać na zdolność kierowania pojazdami przez skarżącego. Brak podstaw do kwestionowania tej informacji, skoro pochodzi ona od lekarza specjalisty neurologa, pracownika oddziału neurologicznego z pododdziałem udarowym, którego skarżący był pacjentem. Zaistniała więc potrzeba weryfikacji, czy stan zdrowia skarżącego pozwala na bezpieczne kierowanie pojazdami w ruchu drogowym.

W tym stanie rzeczy wydanie decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w oparciu o przepisy art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 2 pkt 1 lit a. i art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami było w pełni uzasadnione. Organ uzyskał wiarygodną informację o uzasadnionych i poważnych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów, w związku z czym był zobowiązany do skierowania skarżącego na badania lekarskie. Natomiast kwestia, czy stan zdrowia skarżącego pozwala mu na prowadzenie pojazdów będzie przedmiotem oceny w trakcie badania lekarskiego, któremu skarżący, jeżeli chce zachować uprawnienia do kierowania pojazdami, powinien się poddać.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).