Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 736/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1,  art. 88 zd. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III, w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie, bez zezwolenia, pasa drogowego, wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 736/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. D. (zwanej dalej "stroną", "skarżącą" lub "wnioskodawcą") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie, bez zezwolenia, pasa drogowego, z powodu jej wniesienia po upływie terminu.

Pod nieobecność skarżącej ww. postanowienie zostało doręczone jej dorosłemu domownikowi (siostrze) w dniu [...] listopada 2014 r.

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] listopada 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępo-waniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Z kolei w myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity w Dz. U. z 2014 poz. 121), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Z akt sprawy wynika, iż strona informację o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi uzyskała w dniu doręczenia jej postanowienia Sądu z dnia [...] listopada 2014 r., tj. w dniu [...] listopada 2014 r., odrzucającego tę skargę. Zdaniem Sądu treść wyżej wskazanego orzeczenia sądowego pozwalała na uświadomienie faktu wniesienia skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Dzień doręczenia tego postanowienia należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia, którym było przekonanie strony o terminowym dokonaniu czynności procesowej. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczynał bieg w dniu [...] listopada 2014 r. i kończył się z upływem dnia [...] listopada 2014 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek strona skarżąca złożyła dopiero w dniu [...] listopada 2014 r., a zatem dzień po ustawowo zakreślonym terminie.

Stosownie do treści art. 88 zdanie 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu nie-jawnym.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł, jak w sentencji.