Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 30/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Maria Zawadzka Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w C na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 maja 2015r.

W dniu 10 czerwca 2013r. do Naczelnika Urzędu Celnego wpłynął wniosek A sp. z o.o. z siedzibą w C o dokonanie zmian w aktach weryfikacyjnych urzędowo odebranego punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w Barze "A" D. C., G. Uzupełnienie akt było związane z planowanym na dzień 14 czerwca 2013r. włączeniem automatu o niskich wygranych do funkcjonowania w w/w Barze.

Postanowieniem z dnia [...] 2013r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w Barze "A" D. C., G. Organ I instancji wskazał, że A sp. z o.o. posiadała zatwierdzone akta weryfikacyjne punktu gier na automatach o niskich wygranych oraz wymagane zezwolenie z dnia 4 czerwca 2008r. nr [...], wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, którym objęty był także punkt gier w Barze "A" D. C. w G. Organ I instancji stwierdził, że Dyrektor Izby Celnej nieostateczną decyzją z dnia [...] 2011r. nr [...] cofnął Spółce w/w zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...]. W związku z powyższym organ I instancji uznał, że w dniu złożenia wniosku Spółka nie posiadała ważnego zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w Barze "A" D. C. w G, a zatem nie może zostać wszczęte postępowanie w sprawie zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych przedmiotowego punktu gier na automatach o niskich wygranych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie organu I instancji A sp. z o.o. wniosła o jego uchylenie i wszczęcie postępowania w sprawie zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w Barze "A" D. C. w G. Postanowieniu organu I instancji Spółka zarzuciła naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania wobec braku ważnego zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w lokalu objętym jej wnioskiem. Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie przepisów art. 128, art. 239a, art. 239e Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2011r., cofająca zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...], jako decyzja nieostateczna i niewykonalna, może stanowić przesłankę uzasadniającą odmowę wszczęcia postępowania, zgodnie z dyspozycją art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej.

Postanowieniem z dnia [...] 2013r. nr [...], wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 239 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) w związku z art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009r. nr 168 poz. 1323 z późn. zm.), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013r. nr [...]. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z treścią § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. nr 222 poz. 1757 z późn. zm.) do zgłoszenia do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych dołącza się dokumenty wymagane na podstawie przepisów odrębnych związane z działalnością gospodarczą podlegającą kontroli, w szczególności zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zdaniem organu II instancji, podmiot występujący z wnioskiem o zatwierdzenie zmiany do akt weryfikacyjnych musi w pierwszej kolejności wykazać, że w ogóle posiada niekwestionowane prawo do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Możliwość zastosowania regulacji odnoszących się do urzędowego sprawdzenia i stanowiących dla organu celnego podstawę do podjęcia jakichkolwiek czynności w tym zakresie, wymaga bowiem istnienia po stronie wnioskodawcy prawa do prowadzenia działalności gospodarczej objętej urzędowym sprawdzeniem. Organ II instancji stwierdził, że w związku z tym, że Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z dnia [...] 2010r. cofnął Spółce zezwolenie z dnia [...] 2008r. nr [...], a podmiot w przesłanym zgłoszeniu z dnia [...] 2013r. nie dołączył ważnego zezwolenia w tym zakresie, Naczelnik Urzędu Celnego słusznie odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Organ celny nie może bowiem dokonywać urzędowego sprawdzenia w sytuacjach, w których ustawodawca nie przyznał mu takiego uprawnienia.

Odnosząc się natomiast do kwestii wykonalności decyzji Dyrektor Izby Celnej z dnia [...] 2011r. nr [...] organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 239a Ordynacji podatkowej, decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem organu II instancji, z analizy powyższej regulacji wynika, że decyzja nieostateczna co do zasady podlega wykonaniu, chyba że wystąpiła okoliczność opisana w art. 239a. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc decyzji spełniającej łącznie następujące przesłanki: 1) jest decyzją nieostateczna (wniesione zostało od niej odwołanie lub nie upłynął jeszcze termin do jego wniesienia), 2) nakłada na stronę obowiązek, 3) obowiązek ten podlega wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, 4) decyzji nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Organ II instancji stwierdził, że z decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych nie wynika dla jej adresata skonkretyzowany obowiązek, a zatem nie jest możliwe prowadzenie na jej podstawie egzekucji administracyjnej. W konsekwencji organ II instancji uznał, że skoro nieostateczna decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych nie nakłada obowiązku podlegającego wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie ma do niej zastosowania norma art. 239a Ordynacji podatkowej i decyzja ta podlega wykonaniu.

Mając na uwadze powyższą argumentację organ II instancji stwierdził, że Spółka A nie posiadała w dniu wydania zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie zlokalizowanym w Barze "A" D. C., G. Organ II instancji uznał zatem, że nie istniała prawna możliwość dokonania zatwierdzenia zmiany akt weryfikacyjnych tego punktu, a postępowanie w zakresie urzędowego sprawdzenia nie mogło zostać wszczęte. Organ celny nie mógł bowiem zastosować przepisów urzędowego sprawdzenia ani podejmować w jego ramach czynności w oparciu o regulacje, które wymagają istnienia i prowadzenia legalnej działalności konkretnego podmiotu – w tym przypadku wnioskodawcy. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił również, że postępowanie administracyjne jest niezależne od wskazanych przez skarżącą postępowań karnych i nie mają one wpływu na zmianę stanowiska organu odwoławczego.

Po rozpoznaniu skargi A sp. z o.o., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 maja 2014r., sygn. akt III SA/Kr 1483/13 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2013r. nr [...]. W ocenie Sądu, organ II instancji poczynił błędne ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu orzeczenia, stwierdzając, iż decyzja z dnia [...] 2013r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] 2010r. organu I instancji o cofnięciu skarżącej zezwolenie jest nieostateczna. Decyzja ta zaś faktycznie stała się ostateczna w dniu 5 września 2013r. Zaskarżone postanowienie zawiera, zdaniem Sądu, błędny pogląd organu odnośnie rozumienia mocy prawnej decyzji nieostatecznej wydanej na gruncie Ordynacji podatkowej, ale w sprawie ten pogląd nie miałby znaczenia, gdyby ustalono właściwy stan faktyczny sprawy. WSA w Krakowie stwierdził zatem, że organ II instancji nie przeprowadził prawidłowego postępowania wyjaśniającego dla ustalenia ostateczności decyzji o cofnięciu zezwolenia, a swoje wnioski w tym zakresie oparł na przesłankach nieznajdujących potwierdzenia w ówczesnym stanie sprawy, czym naruszył przepisy art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. W związku z powyższym Sąd nakazał by przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wziął pod uwagę ocenę wyrażoną w wyroku oraz stan prawny postępowania w sprawie cofnięcia Spółce A zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014r. nr [...], wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 239 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) w związku z art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009r. nr 168 poz. 1323 z późn. zm.), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013r. nr [...]. Organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2010r. nr [...], cofającą Spółce A w całości zezwolenia nr [...] wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...]. Organ II instancji wskazał, że decyzja nr [...] została doręczona Spółce A w dniu 5 września 2013r. W tym też dniu ostateczna i wykonalna stała się zatem decyzja o cofnięciu zezwolenia, co oznacza, że od tego dnia Spółka nie posiadała już uprawnienia do prowadzenia w lokalizacji: Bar "A" D. C., G, działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Organ II instancji stwierdził, że jego postanowienie nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego, zostało wydane z datą [...] 2013r., czyli w momencie, kiedy od 20 dni decyzja cofająca wydane Spółce A zezwolenie miała moc prawną decyzji ostatecznej. Natomiast w chwili wydawania przez Naczelnika Urzędu Celnego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, tj. w dniu [...] 2013r., Spółka, zdaniem WSA w Krakowie, posiadała uprawnienie do prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, gdyż zezwolenie nie zostało jeszcze ostatecznie cofnięte. Organ II instancji uznał jednak, że pomimo tego, iż w świetle okoliczności istniejących w dniu wydania postanowienia przez organ I instancji można rozważać ewentualne wyeliminowanie takiego postanowienia z obrotu prawnego, to jednak przyjęcie tego rozwiązania doprowadziłoby w obecnym stanie rzeczy do sytuacji, w której organ I instancji musiałby wydać postanowienie zawierające rozstrzygnięcie tożsame z kwestionowanym w niniejszym postępowaniu. Od dnia wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania zmianie uległ bowiem stan sprawy w sposób, który pozwala Dyrektorowi Izby Celnej na ponowne utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

Organ II instancji stwierdził zatem, że decyzja Dyrektora Izby Celnej o cofnięciu zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych stała się ostateczna, a tym samym wykonalna w dniu 5 września 2013r., co oznacza m.in., że od dnia 6 września 2013r., jak i w obecnej sytuacji, Spółka A nie posiada uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, a tym samym nie spełnia warunku koniecznego do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych punktu gier objętego cofniętym ostatecznie zezwoleniem. Organ celny, do którego wniosek taki by wpłynął, musiałby więc odmówić wszczęcia postępowania. Dodatkowo organ II instancji zauważył, że zezwolenie z dnia 4 czerwca 2008r. utraciło z mocy prawa swoją ważność z dniem 4 czerwca 2014r. To zaś prowadzi do wniosku, zdaniem organu II instancji, że wszczęcie postępowania w sprawie zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych dotyczących punktu gier objętego najpierw ostatecznie cofniętym, a w międzyczasie wygasłym zezwoleniem, jest niedopuszczalne z punktu widzenia obowiązującego prawa. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej nie znalazł podstaw do uchylenia rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego.

Pismem z dnia 19 grudnia 2014r. A sp. z o.o. z siedzibą w C wniosła skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej, domagając się jego uchylenia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji. W skardze powtórzono argumenty podniesione wcześniej w zażaleniu na postanowienie organu I instancji z dnia [...] 2013r., zarzucając organowi II instancji naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania, tj. brak ważnego zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w lokalu Bar "A" D. C., G. Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie przepisów art. 128, art. 239a, art. 239e Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2011r., cofająca zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...], jako decyzja nieostateczna i niewykonalna, może stanowić przesłankę uzasadniającą odmowę wszczęcia postępowania, zgodnie z dyspozycją art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Spółki, przyjęcie przez organ I instancji nieostatecznej i niewykonalnej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2011r., jako wykonalnej, było przedwczesne i zupełnie nieuzasadnione. Na poparcie swojego stanowiska Spółka przytoczyła wybrane orzecznictwo sądów administracyjnych. Spółka dodała, że zezwolenie, na podstawie którego prowadziła działalność gospodarczą na automatach do gry o niskich wygranych, zostało cofnięte, a następnie wielokrotnie zmieniane/modyfikowane przez samego Dyrektora Izby Celnej na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 12 maja 2015r. pełnomocnik organu podał, że decyzja zezwalająca na urządzanie gier jest ostateczna i wykonalna, nie jest wprawdzie prawomocna, gdyż toczy się postępowanie przed Sądem, ale nie doszło do wstrzymania wykonania tej decyzji. Ponadto pełnomocnik organu wskazał, że w dniu 4 czerwca 2014r. zezwolenie utraciło ważność, gdyż upłynął okres, na który zostało wydane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwane dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) przewiduje, że ta kontrola jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola polega zatem na badaniu, czy zaskarżony akt nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, dającym podstawę do wznowienia postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sądy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związane zarzutami i wnioskami skargi.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie jest zasadna.

W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa jest rozpatrywana ponownie, była już bowiem wcześniej przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 21 maja 2014r., sygn. akt III SA/Kr 1483/13, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2013r. nr [...] z powodu błędnych ustaleń faktycznych dotyczących ostateczności decyzji o cofnięciu skarżącej zezwolenia. Sąd nie zakwestionował zatem prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania w przypadku istnienia ostatecznej decyzji cofającej zezwolenie, a jedynie nakazał, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wziął pod uwagę stan prawny postępowania w sprawie cofnięcia Spółce A zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Przepis art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Dokonując zatem kontroli zaskarżonego aktu w niniejszej sprawie, należy uwzględnić tę zasadę związania oceną prawną i wskazaniami co do dalszego toku postępowania oceniając, czy orzekający ponownie organ dostosował się do zawartych w wymienionym powyżej wyroku wskazań i zawartej w nim oceny prawnej.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 listopada 2014r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany akt weryfikacyjnych z tego powodu, że decyzją z dnia [...] 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2010r. nr [...], cofającą Spółce A w całości zezwolenia nr [...] wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...].

Biorąc pod uwagę wiążącą w niniejszej sprawie ocenę prawną zawartą w wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 maja 2014r. III SA/Kr 1483/13, kontrola zaskarżonego postanowienia sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy ostateczna była decyzja organu I instancji z dnia 2 listopada 2010r. nr [...], cofająca Spółce A w całości zezwolenia nr [...] wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w 74 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...]. Należy uznać, że ponownie prowadząc postępowanie organ II instancji prawidłowo wskazał, że skoro decyzja nr [...] została doręczona Spółce A w dniu 5 września 2013r., to w tym dniu ostateczna i wykonalna stała się decyzja o cofnięciu zezwolenia, co oznacza, że od tego dnia strona skarżąca nie posiadała już uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych w lokalizacji Bar "A" D. C., G. Rozpoznając wniosek strony skarżącej o zmianę akt weryfikacyjnych zasadnie zatem przyjęto, że skarżąca nie mogła być stroną postępowania o zmianę akt weryfikacyjnych, albowiem jest to uwarunkowane posiadaniem stosownego zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, a w rozpoznawanej sprawie strona takim zezwoleniem już nie dysponowała. Skutkiem poczynionych przez organ w wykonaniu zaleceń Sądu ustaleń była zatem ocena, że istniały podstawy do wydania postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, albowiem nie został spełniony podstawowy warunek do skutecznego ubiegania się o zmianę akt weryfikacyjnych w postaci posiadania ważnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Wobec braku tego zezwolenia organ celny nie mógł zastosować przepisów dotyczących urzędowego sprawdzenia ani podejmować w jego ramach czynności zmierzających do zatwierdzenia zmiany akt weryfikacyjnych tego punktu, albowiem do tego wymagane jest prowadzenie działalności na podstawie ważnego zezwolenia.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej zawartych w skardze należy stwierdzić, iż nie są one zasadne. Wbrew twierdzeniom skargi w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia skarżąca spółka nie posiadała ważnego zezwolenia, a co za tym idzie nie było podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania o zmianę akt weryfikacyjnych. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie przesłanki uzasadniającej odmowę wszczęcia postępowania, tj. braku ważnego zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w lokalu Bar "A" D. C., G oraz naruszenia przepisów art. 128, art. 239a, art. 239e Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że decyzja cofająca zezwolenie, jako decyzja nieostateczna i niewykonalna, może stanowić przesłankę uzasadniającą odmowę wszczęcia postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd skargę oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a.