Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 775/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłat eksploatacyjnych w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na ww. decyzję, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek swój strona uzasadniła tym, że jest emerytem – otrzymuje świadczenie w kwocie [...] zł. Z uwagi na swój wiek, skarżący często choruje i każdego miesiąca musi kupować lekarstwa. Ponadto niezbędne są również jego wyjazdy do sanatorium w celu poratowania zdrowia. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, a mimo to zobowiązany jest do płacenia alimentów na rzecz swojej żony A.W. w kwocie [...] zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy, skarżący nie jest w żadnym wypadku w stanie uiścić z własnych środków tak dużej kwoty. Zapłata takiej kwoty spowodowałaby, że strona zostałaby pozbawiona jakichkolwiek środków do życia – strona nie może więc ponieść tak wysokich kosztów. Egzekucja z majątku skarżącego pociągnie za sobą skutki, które nie będą już możliwe do odwrócenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże zgodnie z art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.)

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W przedmiotowej sprawie, w skardze inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne, został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten zawiera uzasadnienie, w którym jednak powołano w zasadzie jedynie konkretne okoliczności faktyczne, które mogłyby skutkować uwzględnieniem wniosku. Pełnomocnik procesowy strony przedstawił całokształt aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jako bardzo ciężki – ciężki w takim stopniu, że decyzja nie może być, w opinii strony skarżącej, wykonywana. Poza tym, pełnomocnik procesowy stwierdził, że zapłata takiej kwoty pozbawiłaby jego mandanta jakichkolwiek środków niezbędnych do życia, a egzekucja spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki.

W ocenie Sądu, strona przedstawiła jedynie w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji okoliczności faktyczne, w świetle których, skarżący jest osobą wręcz ubogą. Następnie, okoliczności te zostały automatycznie powiązane z ustawowymi przesłankami wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. W efekcie, strona jedynie zacytowała ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wiążąc je z konkretnymi okolicznościami, które mają występować w realiach jej sprawy.

Strona nie zdołała jednak wykazać, aby w przedmiotowej sprawie rzeczywiście zostały spełnione przesłanki, które skutkowałyby uwzględnieniem jej wniosku.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że egzekucja kwoty stanowiącej opłatę eksploatacyjną za wydobywanie żwiru bez należnej koncesji, nie musi nastąpić jednorazowo, poprzez jednokrotną czynność egzekucyjną. Istnieje przecież możliwość rozłożenia tej relatywnie wysokiej kwoty na raty, co rzeczywiście ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji, "ratalna" egzekucja tego świadczenia, będąca w istocie wykonaniem zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki skutkującej uwzględnieniem wniosku złożonego przez stronę skarżącą.

Należy podkreślić, że ogólne skutki i następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, także te opisane we wniosku, mają charakter odwracalny. Samo wykonanie decyzji poprzez ściągnięcie opłaty eksploatacyjnej w sposób sukcesywny, ratalny, nie pociągnie za sobą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona takich niebezpieczeństw we wniosku również nie zdołała wskazać, przedstawiając jedynie ogólne sformułowania dotyczące wieku skarżącego, konieczności leczenia oraz niedostatków finansowych, które mają występować w jego budżecie.

Na marginesie, należy stwierdzić, że przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych, strona również opisywała swoją sytuację materialną w sposób mający wzbudzić przekonanie o tym, że jest ona osobą wręcz ubogą. W ten sposób prezentowano kondycję finansową skarżącego na wszystkich etapach tego postępowania wpadkowego – na etapie wnoszenia wniosku, wnoszenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego i wreszcie, na etapie wnoszenia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu. Tymczasem, już po prawomocnym zakończeniu postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy (Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na postanowienie tutejszego Sądu, odmawiające uwzględnienia jej wniosku), strona była jednak w stanie uiścić samodzielnie, bez wezwania Sądu, kwotę [...] zł, stanowiącą stosunkowy wpis sądowy od skargi w przedmiotowej sprawie.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona w rzeczywistości nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku. Do konstatacji takiej nie powadzi również całokształt okoliczności faktycznych w sprawie. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby istniały przesłanki do uwzględnienia wniosku złożonego przez stronę skarżącą.

Jeżeli strona skarżąca nie uprawdopodobniła realnego niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to trudno przecież przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. Brak również w uzasadnieniu wniosku solidnych argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.