Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 275/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz.60 z 2005r. z późn. zm.), art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr. 68, poz. 622 z 2004 r. z późn. zm.), art. 20 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 lit. a i lit. c, art. 78, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE seria L nr 302 z dnia 19 października 1992 r. z późn. zm.), art. 1, art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 87.256.1 z późn. zm., w tym zmiana wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym Załącznik nr l do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 2007.286.1 z późn. zm.), Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...] określającą A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w kwocie 239,00 zł.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny:

W dniu 24 listopada 2008 r. Spółka "A." zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "Zabawki przedstawiające zwierzęta", dla których zadeklarowała kod 9503 00 49 90 Wspólnej Taryfy Celnej, ze stawką celną 0% od wartości celnej towaru. Do zgłoszenia Spółka załączyła miedzy innymi kopię faktury nr [...] z dnia [...], określającą wartość ww. towaru na kwotę 2.148,26 USD.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie w/w zgłoszenia celnego, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych w wysokości 239,00 PLN, ponieważ zmienił klasyfikację taryfową towaru z kodu 9503 00 49 90 na kod 9503 00 95 00 Wspólnej Taryfy Celnej, ze stawką celną 4,7% od wartości celnej towaru.

Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Nie zgodziła się z dokonaną klasyfikacją do kodu 9503 00 95 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego pozostałe zabawki. W uzasadnieniu odwołania odniosła się do art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej i wskazała, że nie jest wystarczające przytoczenie samej treści przepisów prawa bez wskazania ich relacji do stanu faktycznego sprawy. Decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Zdaniem Spółki organ pierwszej instancji w uzasadnieniu prawnym decyzji ograniczył się do przytoczenia treści reguł 1 i 6 ORINS. Ograniczenie się przez organ wyłącznie do przytoczenia treści reguł interpretacyjnych bez wskazania jak organ je zastosował dokonując wykładni treści odpowiednich pozycji i podpozycji klasyfikacji taryfowej z uwzględnieniem uwag do działu 95 i w odniesieniu do konkretnego towaru, uniemożliwia ocenę, czy dokonana wykładnia jest prawidłowa. W ocenie Spółki ww. reguły wykładni nie wskazują, iż Spółka dokonała wadliwej kwalifikacji towarów objętych przedmiotową decyzją - do kodu taryfy 9503 00 49 90. Przedmiotem zgłoszenia celnego w niniejszej sprawie są zabawki przedstawiające zwierzęta pełniące funkcję grzechotki, która to okoliczność nie skutkuje pozbawieniem ich postaci zwierzątka. Zdaniem strony skarżącej żaden z przepisów unijnych nie nakazuje dokonywania klasyfikacji z uwagi na funkcję zabawki tj. grzechotkę, lecz z uwagi na jej postać tj. postać zwierzątka. Żaden przepis prawa również nie nakazuje odrębnego traktowania zabawek grzechotek mających postać zwierzątek od innych zabawek mających postać zwierzątek. W niniejszej sprawie organ I instancji nie dokonał wykładni przepisów prawa zgodnie z regułami interpretacyjnymi tj. treścią podpozycji 9503 00 49 ani wykładni 9503 00 95 z uwzględnieniem uwag do działu 95. Zabawka z tworzywa sztucznego przedstawiająca zwierzątko i będąca jednocześnie grzechotką winna być zatem zaklasyfikowana do kodu 9503 00 49 zgodnie z Regułą 3a ORNIS. Pogląd ten, w ocenie Spółki znajduje uzasadnienie w treści WIT nr GB501009906, w której grzechotka mająca postać zwierzątka (kolorowy plastikowy robak) została zaklasyfikowana do kodu 9503 00 49. W ocenie Spółki o klasyfikacji towaru nie decyduje więc funkcja zabawki lecz jej postać. Funkcja lub przeznaczenie może mieć decydujący wpływ jedynie wówczas gdy dany przedmiot nadaje się do stosowania wyłącznie lub głównie z innym artykułem z dowolnej pozycji działu 95 Taryfy Celnej. Zabawki grzechotki mające postać zwierzątek nie są akcesoriami lub częściami innych zabawek, co wyklucza ich klasyfikowanie z uwagi na funkcję, czy przeznaczenie.

Dodatkowo Spółka wskazała, iż Noty Wyjaśniające nie mogą stanowić podstawy prawnej decyzji administracyjnej. Noty wyjaśniające nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, dotyczą wyłącznie przedsiębiorcy na rzecz którego zostały wydane.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w Ł. wydał zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wskazał na zgromadzone w sprawie dowody w postaci zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] wraz z załącznikami oraz protokołu kontroli nr [...] z dnia [...]. wraz z pobranymi próbkami.

Według zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] przedmiotem importu były zabawki przedstawiające zwierzęta, które na fakturze nr [...] z dnia [...] sprzedawca opisał jako "SAND FISH RATTLE", "SAND CRAB RATTLE", "BENDY BEAD BUG" "ZEBRA RATTLE" i "GIRAFFE RATTLE" oznaczając odpowiednio kodami 23486, 23488, 23510, 33929, 33931. W rejestrze towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu zgłaszający wskazał kod 9503 00 49 90 Wspólnej Taryfy Celnej.

W dniach 5, 8, 11-14, 18-22, 25-28 lipca i 1-3 sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. przeprowadził w siedzibie Spółki kontrolę w zakresie klasyfikacji taryfowej zabawek zaklasyfikowanych do kodu 9503 00 49, importowanych na obszar Wspólnoty w okresie od 1 sierpnia 2008 r. do 28 lutego 2009 r. oraz dokumentów handlowych, księgowych oraz magazynowych. Spółka przedstawiła próbki towarów zaklasyfikowane do kodu 9503 00 49 Wspólnej Taryfy Celnej w tym art. 23486, 23488, 23510, 33929, 33931. W wyniku dokonanych oględzin ww. towarów stwierdzono, że:

art. 23486 to zabawka grzechotka –gryzak w kształcie ryby, wykonana z tworzywa sztucznego, zapakowana w blistrowe opakowanie z tworzywa sztucznego z etykietką zawierającą nr artykułu 23486 oraz opis zabawki "zabawka dla niemowląt, grzechotka-gryzak",

art. 23488 to zabawka grzechotka - gryzak, wykonana z tworzywa sztucznego, zapakowana w blistrowe opakowanie z tworzywa sztucznego z etykietką zawierającą nr artykułu "23488" oraz opis zabawki "zabawka dla niemowląt, grzechotka – krab",

art. 23510 to zabawka grzechotka - gryzak, wykonana z tworzywa sztucznego, zapakowana w blistrowe opakowanie z tworzywa sztucznego z etykietką zawierającą nr artykułu "23510" oraz opis zabawki "zabawka dla niemowląt, grzechotka – zwierzątko",

art. 33929 to zabawka grzechotka z elementem w kształcie głowy zwierzątka, wykonana z tworzywa sztucznego, zapakowana w blistrowe opakowanie z tworzywa sztucznego z etykietką zawierającą nr artykułu "33929" oraz opis zabawki "zabawka dla niemowląt, grzechotka – zebra",

art. 33931 to zabawka grzechotka - gryzak z elementem w kształcie głowy zwierzątka, wykonana z tworzywa sztucznego, zapakowana w blistrowe opakowanie z tworzywa sztucznego z etykietką zawierającą nr artykułu "33931" oraz opis zabawki "zabawka dla niemowląt, grzechotka – żyrafa".

Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przedmiotem zgłoszenia celnego był towar o nazwie handlowej "SAND FISH RATTLE" (23486), "SAND CRAB RATTLE" (23488), "BENDY BEAD BUG" (23510) "ZEBRA RATTLE" (33929) i "GIRAFFE RATTLE" (33931), będący grzechotkami, wykonanymi z tworzywa sztucznego.

Organ powołując się na brzmienie art. 20 ust. 1 oraz art. 67 Wspólnotowego. Kodeksu Celnego oraz art. 1 ust. 2 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, wskazał, iż dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się stosując postanowienia zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdujące się w załączniku I części pierwszej - przepisy wstępne, sekcji I - Ogólnych reguł, opublikowane w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1214/2007 7 dnia 20 września 2007 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie powyższych reguł zapewnia jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto, dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w wyjaśnieniach do Taryfy celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Wskazał, iż zgodnie z Regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i wszelkich uwag do sekcji lub działów oraz. o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag.

Pozycja 9503 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek; lalki; pozostałe zabawki; modele redukcyjne (w skali) i podobne modele rekreacyjne, z napędem lub bez; układanki dowolnego rodzaju i dzieli się na następujące podpozycje jednokreskowe:

- Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek

- Lalki przedstawiające wyłącznie ludzkie postacie i części i akcesoria

- Pociągi elektryczne, włącznie z torami, urządzeniami sygnalizacyjnymi i innym wyposażeniem do nich; zestawy do składania modeli redukcyjnych (zmniejszonych w skali); zestawy do składania modeli redukcyjnych (zmniejszonych w skali) nawet z napędem

- Pozostałe zestawy i zabawki konstrukcyjne

- Zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie

Instrumenty i aparatura, muzyczne, zabawkowe

Układanki

Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety

Pozostałe zabawki i modele, z silnikiem

- Pozostałe.

Według reguły 6 ORINS klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86, poz. 880 z 2006 r.) dział 95 obejmuje zabawki wszelkiego rodzaju przeznaczone do zabawy dla dzieci lub dorosłych. Obejmuje również sprzęt do gier domowych lub na wolnym powietrzu, przyrządy i aparaty do uprawiania sportu, gimnastyki lub lekkoatletyki, niektóre artykuły dla wędkarstwa, łowiectwa lub strzelectwa oraz karuzele i pozostałe do rozrywki na wolnym powietrzu. Każda z pozycji niniejszego działu obejmuje również identyfikowalne części i akcesoria do wyrobów objętych niniejszym działem, które mogą być użyte wyłącznie lub głównie z tymi wyrobami i pod warunkiem że nie są artykułami wyłączonymi przez uwagę 1 do niniejszego działu.

Artykuły objęte niniejszym działem mogą być w zasadzie wykonane z dowolnego materiału, oprócz naturalnych lub hodowlanych pereł, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych (naturalnych, syntetycznych lub odtworzonych), metali szlachetnych lub metali platerowanych metalami szlachetnymi. Jednakże mogą one mieć mało istotne części składowe wykonane z tych materiałów.

Spółka zadeklarowała dla zgłoszonego towaru kod 9503 00 49 90 Wspólnej Taryfy Celnej. W ramach podpozycji – Zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie rozróżnia się na poziomie dwóch kresek towary:

- - Wypchane objęte kodem CN 9503 00 41

* - Pozostałe objęte kodem CN 9503 00 49.

Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do poz. 95 (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86. poz. 880 z 2006 r.) w punkcie (D) Pozostałe zabawki – grupa ta obejmuje zabawki przeznaczone zasadniczo do zabawy dla ludzi (dzieci lub dorosłych). Jednakże zabawki, które ze względu na swoją budowę, kształt lub zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako zabawki wyłącznie przeznaczone dla zwierząt, np. zwierząt domowych, nie klasyfikuje się do tej pozycji, ale są klasyfikowane do swojej własnej, właściwej pozycji. Ta grupa obejmuje wszystkie zabawki niewłączone do punktów od (A) do (C). Wiele zabawek ma napęd mechaniczny lub elektryczny. Obejmują one m.in. w podpunkcie xxii zabawkowe skarbonki, grzechotki dziecięce, pajacyki wyskakujące z pudełek; zabawkowe teatry z postaciami lub bez itp. W odniesieniu do towarów o nr art. 23486, 23488, 23510, 33929, 33931 zabawek grzechotek wykonanych z tworzyw sztucznych, przytoczone powyżej Noty Wyjaśniające wykluczają klasyfikację do kodu 9503 00 49 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego pozostałe zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie.

Organ uznał, iż sprowadzony towar opisany ww. zgłoszeniu celnym należy klasyfikować do kodu 9503 00 95 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego " zabawki –pozostałe,--pozostałe --- z tworzyw sztucznych". Dla tego kodu stawka celna erga omnes dla krajów trzecich wynosi 4,7% zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. Powyższa klasyfikacja została dokonana na podstawie reguły 1 i 6 ORINS z uwzględnieniem stanu faktycznego w świetle którego sprowadzony towar to zabawki grzechotki wykonane z tworzywa sztucznego. Tworzywo sztuczne natomiast, z którego wykonane są grzechotki decyduje o zasadniczym charakterze wyrobu i determinuje zdaniem organu klasyfikację do kodu 9503 00 95.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. powołał również brzmienie art. 220 ust. 1 i 2 lit. b Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wskazał, iż w niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. nie popełnił błędu. Błędnego zgłoszenia celnego dokonała Spółka, która jest w istocie odpowiedzialna za jego prawidłowość. Zgłoszenie celne zawierające nieprawidłowe dane dotyczące m.in. kodu taryfy celnej przyjęto bez weryfikacji, co zgodnie z art. 71 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oznacza, że przepisy regulujące procedurę celną, pod którą umieszczone zostały towary zastosowano na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu. Brak spełnienia w niniejszej sprawie pierwszej z przesłanek wyklucza konieczność analizowania pozostałych.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w niniejszej sprawie uzasadnione jest retrospektywne zaksięgowanie w trybie art. 220 ust. 1 WKC kwoty należności celnych dla ww. towaru, wraz z należnymi zgodnie z art. 65 ust. 5 Prawa celnego odsetkami. W omawianej sprawie, Spółka nie udowodniła bowiem, że podanie nieprawidłowych danych w ww. zgłoszeniu celnym było spowodowane okolicznościami, które nie wynikały z jej zaniedbania lub świadomego działania.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił ponadto, iż wbrew twierdzeniom Spółki Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. dokonując klasyfikacji towarów oparł się na regułach ORINS i zasadach wynikających z klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, a nie jedynie na Notach Wyjaśniających.

Dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach, normach czy opiniach rzeczoznawców (wyroki NSA sygn. akt III S.A. 1233/91, SA/Lu 1582/92 oraz S.A./Bk 1196/02 z dnia 15 kwietnia 2003 r.).

Przedstawione przez Spółkę Wiążące Informacje Taryfowe nie dotyczą przedmiotowych towarów i nie zostały wystawione na jej rzecz, co oznacza, że nie mają one mocy wiążącej, mogą mieć jedynie znaczenie pomocnicze i stanowić dowód na poparcie przedstawionego przez stronę stanowiska.

Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zarzuciła decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, tj.: art. 120, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 201 § 4 Ordynacji podatkowej przez dowolne dokonanie klasyfikacji taryfowej towarów objętych zaskarżoną decyzją z pominięciem treści przepisów prawa materialnego i procesowego i tym samym działanie organów celnych sprzecznie z zasadą legalizmu i praworządności, tj. wadliwe i sprzeczne z treścią pozycji 9503 00 49 Taryfy Celnej przyjęcie, że zabawki przedstawiające postać ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy wykonane z tworzywa sztucznego nie są zabawkami przedstawiającymi zwierzątka, a z uwagi na tworzywo sztuczne z którego są wykonane należy je zaklasyfikować do kodu 9530 95 00 – pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych, podczas gdy kształt i obiektywne cechy tych zabawek wskazują jednoznacznie na klasyfikację do kodu 9503 00 49 obejmującego zabawki przedstawiające zwierzęta lub postaci inne niż ludzkie.

Ponadto Spółka zarzuciła wadliwe zastosowanie reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku 1 do Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.87.256.1) z której wynika, że do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji, podpozycji i uwag do sekcji lub działów, podczas gdy organ dokonał klasyfikacji towarów w postaci zabawek przedstawiających postać ryby, kraba gąsienicy, zebry i żyrafy z pominięciem istoty i sensu treści pozycji 9503 00 49 oraz z pominięciem treści uwagi 3 do działu 95 Taryfy Celnej.

Spółka zarzuciła również niezastosowanie w procesie klasyfikacji reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w myśl której jeżeli towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji, to pozycja określająca towar w sposób bardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny, podczas gdy ta wskazówka interpretacyjna pozwala ustalić jednoznacznie, że będące przedmiotem zgłoszenia towary tj. zabawki przedstawiające postać rybki, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy – na pierwszy rzut oka są zabawkami przedstawiającymi zwierzątka, a zatem nie powinno być w ogóle wątpliwości, że mogą być klasyfikowane do innego kodu Taryfy Celnej.

W ocenie Spółki organ dowolnie i wadliwie ustalił, że zabawki przedstawiające postać ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy - należy zaklasyfikować do grupy zabawek o cechach niedających się precyzyjnie określić, tj. do grupy pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych, podczas gdy przy uwzględnieniu obiektywnych cech, właściwości i przeznaczenia każdego z tych towaru mieści się on w zakresie pojęcia zabawek przedstawiających zwierzęta lub postaci inne niż ludzkie, a co wyklucza klasyfikowanie go do pozycji- pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych o niedających się określić zasadniczych cechach tych zabawek.

Ponadto skarżąca Spółka zarzuciła organowi pominięcie przedstawionych w toku postępowania Wiążących Informacji Taryfowych, dotyczących klasyfikacji towarów podobnych do ocenianych zabawek, co skutkowało niepodjęciem przez organ niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niedopuszczeniem dowodu, który mógł istotnie przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i skutkować wykluczeniem błędu polskich organów celnych w klasyfikacji towarów objętych zaskarżoną decyzją.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. 270) – [zwanej dalej p.p.s.a.] uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeśli zachodzą przyczyny stanowiące podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, to sąd winien orzec o jego nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Natomiast stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone, w określonych na wstępie kryteriach, badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ odwoławczy przy rozstrzyganiu sprawy nie naruszył obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego.

W niniejszej sprawie organ celny pierwszej instancji zakwestionował klasyfikację celną towaru objętego pozycją 1 zgłoszenia celnego SAD z dnia [...], opisanego w polu 32 , jako zabawki przedstawiające zwierzęta. Organ zaklasyfikował zgłoszony towar do kodu CN 9503 00 95 (kod Taric 9503 00 95 00) ze stawką celną 4,7 %; to jest inaczej niż strona, która wskazała w zgłoszeniu celnym kod CN 9503 00 49 (kod Taric 9503 00 49 00) (stawka celna erga omnes 0 %). Następstwem przyjęcia takiej klasyfikacji było retrospektywne określenie przez organ celny pierwszej instancji niezaksięgowanej kwoty należności wynikających z długu celnego w wysokości 239, 00 zł., i wezwanie strony do zapłaty tej kwoty wraz z odsetkami za zwłokę. Organ odwoławczy utrzymał w mocy tę decyzję.

Przed odniesieniem się do meritum sprawy, Sąd podkreśla, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden odpowiedni kod Taryfy Celnej z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Wspólna Taryfa Celna, wprowadzona w życie Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 87.256.1 ze zm.) w tym zmiana wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z 20 września 2007 r., zmieniająca Załącznik nr I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 2007.286.1 ze zm.) została oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6 – znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (zał. do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62), do której Polska przystąpiła od 1 stycznia 1996 r. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie: Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej; uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary; ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności – o ile jest to możliwe korzystać z następnych reguł, od 2 do 6, a następnie z Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ponadto do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty Wyjaśniające do CN, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, na to, że chociaż Noty wyjaśniające Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (CN) i Noty wyjaśniające Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), nie mają mocy powszechnie obowiązującej, to zarówno System Zharmonizowany, jak i Nomenklatura Scalona są przez te noty uzupełniane. Wskazać należy, że Noty wyjaśniające do HS są wydawane w języku angielskim i francuskim. Zmiany tych Not redagowane są przez Komitet HS WCO i wykonywane zgodnie z procedurą art. 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Pozostałe wersje językowe wydawane są przez administracje celne pozostałych Krajów Członkowskich.

Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do CN opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 137.1 z dnia 6 maja 2011r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN były publikowane w kolejnych Dziennikach Urzędowych tej serii. Noty wyjaśniające do HS przyjmowane są również przez Komisję Europejską na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu HS. Wykaz decyzji przyjętych przez ten Komitet, który jest przygotowywany przez Komisję Europejską, przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego. Następnie Komisja Europejska przygotowuje Komunikat zawierający ten wykaz. Komunikat jest publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja towaru w postaci zabawek- grzechotek przedstawiających zwierzęta wykonanych z tworzywa sztucznego opisanych w zgłoszeniu celnym jako zabawki przedstawiające zwierzęta, zaklasyfikowane przez stronę do podpozycji CN 9503 00 49 obejmującej zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie, a przez organ do podpozycji 9503 00 95 obejmującej pozostałe zabawki z tworzywa sztucznego.

Sąd podziela stanowisko organów celnych w zakresie dokonanej klasyfikacji taryfowej. W ocenie Sądu, żaden z argumentów merytorycznych przedstawionych w skardze nie podważa tak dokonanej klasyfikacji taryfowej występujących w sprawie towarów.

W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1214/2007. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, korzystać z następnych reguł, od 2 do 6.

W przedmiotowej sprawie ustalenie klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów nastąpiło w oparciu o regułę 1 i 6 ORINS.

Zgodnie z regułą 1 ORINS dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Oznacza to, że opisy pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru. Inaczej mówiąc, dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne.

Powyższe oznacza, że opisy pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru. Inaczej mówiąc, dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne. W świetle zaś reguły 6 "Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej". Dodatkowo w celu zapewnienia właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie art. 9 ust.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 wydawane są Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich. Z kolei na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz.U. nr 58, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Na podstawie powyższego przepisu Minister Finansów wydał w dniu 1 czerwca 2006 r. obwieszczenie w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880). Preambuła obwieszczenia wyraźnie wskazuje, że ogłoszono wyjaśnienia do Taryfy celnej, w celu zapewnienia jej właściwej interpretacji i jednolitego stosowania, stanowiącego załącznik do obwieszczenia.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej "Dział 95 Taryfy celnej", obejmuje różnego rodzaju zabawki przeznaczone do zabawy dla dzieci lub dorosłych, sprzęt do gier domowych i na wolnym powietrzu, przyrządy i aparaty do uprawiania sportu, gimnastyki i lekkoatletyki, niektóre artykuły dla wędkarstwa, łowiectwa i strzelectwa oraz karuzele i inne do rozrywki na wolnym powietrzu.

Każda z pozycji niniejszego działu obejmuje również identyfikowalne części i akcesoria do wyrobów objętych niniejszym działem, które mogą być użyte wyłącznie lub głównie z tymi wyrobami i pod warunkiem, że nie są artykułami wyłączonymi przez uwagę 1, do niniejszego działu. Artykuły objęte tym działem mogą być w zasadzie wykonane z jakiegokolwiek materiału (poza kilkoma wymienionymi wyrobami).

Pozycja 9503 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje "Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek; lalki; pozostałe zabawki; modele redukcyjne (w skali) i podobne modele rekreacyjne, z napędem lub bez; układanki dowolnego rodzaju: " i dzieli się na kilka podpozycji jednokreskowych. Pozycje jednokreskowe stanowią:

- Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek

- Lalki przedstawiające wyłącznie ludzkie postacie i części i akcesoria

- Pociągi elektryczne, włącznie z torami, urządzeniami sygnalizacyjnymi i innym wyposażeniem do nich; zestawy do składania modeli redukcyjnych (zmniejszonych w skali); zestawy do składania modeli redukcyjnych (zmniejszonych w skali) nawet z napędem

- Pozostałe zestawy i zabawki konstrukcyjne

- Zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie

Instrumenty i aparatura, muzyczne, zabawkowe

Układanki

Pozostałe zabawki, pakowane w zestawy lub komplety

Pozostałe zabawki i modele, z silnikiem

- Pozostałe.

W niniejszej sprawie Spółka zadeklarowała dla zgłoszonych towarów kod 9503 00 49 90 Wspólnej Taryfy Celnej. W ramach podpozycji – Zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie rozróżnia się na poziomie dwóch kresek towary:

- - Wypchane objęte kodem CN 9503 00 41

* - Pozostałe objęte kodem CN 9503 00 49.

Zgodnie natomiast z Notami Wyjaśniającymi do poz. 95 (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86. poz. 880 z 2006 r.) w punkcie (D) Pozostałe zabawki – grupa ta obejmuje zabawki przeznaczone zasadniczo do zabawy dla ludzi (dzieci lub dorosłych). Jednakże zabawki, które ze względu na swoją budowę, kształt lub zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako zabawki wyłącznie dla przeznaczone dla zwierząt, np. zwierząt domowych, nie klasyfikuje się do tej pozycji, ale są klasyfikowane do swojej własnej, właściwej pozycji. Pozycja obejmuje wszystkie zabawki niewłączone do pozycji 9501 i 9502. Wiele zabawek objętych niniejszą pozycją ma napęd mechaniczny lub elektryczny. Obejmują one m.in. w podpunkcie 21 skarbonki zabawki; dziecięce grzechotki, pudełka z wyskakującą figurką; teatrzyki o charakterze zabawek, z postaciami lub bez itp.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że zasadnie Dyrektor Izby Celnej w Ł. uznał, że zabawek grzechotek w kształcie zwierzątek wykonanych z tworzywa sztucznego nie można zaklasyfikować do podpozycji 9503 00 49 obejmującej pozostałe zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie. O zasadniczym bowiem charakterze wyrobów, który determinuje klasyfikację do kodu 9503 00 95 decyduje ich funkcja (przeznaczenie)– grzechotki, a nie ich kształt (zabawki przypominające zwierzęta, mające kształt zwierząt) oraz tworzywo sztuczne, z którego wykonane są grzechotki. Sprowadzony towar to więc przede wszystkim grzechotki posiadające jedynie kształt zwierząt.

Z utrwalonego orzecznictwa zarówno polskich sądów administracyjnych jak również ETS wynika zasada, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli – kryteriów decydujących dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwości towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i uwagach do sekcji i działów (wyrok ETS z dnia 26.09.2000r. w sprawie C – 42/99 Eru Portuguesa). Rec. str. I-7691, pkt 13, z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C-495/03 Intermodal Transports, Zb.Orz. str. I-8151, pkt 47 oraz z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-445/04 Possehl Erzkontor, Zb.Orz. str. I-10721, pkt 19, z dnia 16 lutego 2006r. w sprawie C-500/04 Proxxon Gmbh).

W tym kontekście przyjęta przez organy celne klasyfikacja taryfowa zgłoszonych przez stroną skarżącą do procedury dopuszczenia do obrotu towarów do kodu 9503 00 95 jest więc prawidłowa. Kierując się bowiem zasadą logicznego rozumowania, przyjmując obiektywne cechy i właściwości zgłoszonych zabawek, za uzasadnione należy przyjąć, że zabawki o niewielkich rozmiarach (dokumentacja fotograficzna) mające kształt zwierzątek (ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy) wykonane z tworzywa sztucznego, których głównym przeznaczeniem (funkcją) jest grzechotka (zabawka wydająca dźwięk, który ma stymulować rozwój dziecka) należy klasyfikować do pozostałych zabawek wykonanych z tworzywa sztucznego , a nie jak chce tego skarżąca do zabawek przedstawiających zwierzęta. Z uzasadnienia skargi wynika jednoznacznie, że skarżąca skupiła się na kształcie sprowadzonych zabawek, pomijając całkowicie w swojej argumentacji fakt, że sporny towar to przede wszystkim grzechotka, a więc zabawka której charakterystyczną cechą jest wydawanie dźwięku, który skupia uwagę dziecka i to jest zasadnicza właściwość i obiektywna cecha, którą należy brać pod uwagę przy klasyfikacji taryfowej. Dodatkowo, co podnosiły organy, stanowisko to potwierdza analiza treści Not Wyjaśniających do HS (załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. nr 86. poz. 880 z 2006 r.) w zakresie pozycji 9503. W punkcie (D) Pozostałe zabawki – grupa ta obejmuje wszystkie zabawki niewłączone do punktów od (A) do (C). W podpunkcie (xxii) grupy (D) wymieniono zabawkowe skarbonki, grzechotki dziecięce, pajacyki wyskakujące z pudełek; zabawkowe teatry z postaciami lub bez itp., natomiast w podpunkcie (i) wymieniono zabawki przypominające zwierzęta lub stwory niebędące ludźmi, nawet jeśli posiadają dominujące cechy fizyczne ludzi (np. anioły, roboty, diabły, potwory), włączając zabawki wykorzystywane w przedstawieniach kukiełkowych. W opinii Sądu jest to wskazówka interpretacyjna, która sugeruje, że grzechotki dziecięce (bez względu na kształt w jakim występują) stanowią oddzielną od zwierząt grupę zabawek.

Prawidłowe jest zatem stanowisko organu celnego, że sprowadzone grzechotki z tworzywa sztucznego mające postać zwierząt, na poziomie jednokreskowym najtrafniej opisuje podpozycja obejmująca pozostałe zabawki. Podpozycja ta została uszczegółowiona w Zintegrowanej Taryfie Wspólnot Europejskich i dzieli się na poziomie dwóch kresek na :

9503 00 81 - - Zabawki imitujące broń

9503 00 85 - - Miniaturowe modele (odlewy) z metalu

- - Pozostałe, które dzielą się na poziomie trzech kresek na

9503 00 95 - - - ( zabawki ) Z tworzyw sztucznych

9503 00 99 - - - Pozostałe .

Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów związanych ze wymienionymi w jej treści Wiążącymi Informacjami Taryfowymi, które miały za zadanie wykazać, iż objęty zgłoszeniem celnym towar to w istocie zabawki przedstawiające zwierzęta lub inne postacie ludzkie, a więc stanowić dowód na okoliczność praktyki stosowania wspólnotowego prawa celnego w innych państwach członkowskich, wskazać należy, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE seria L nr 302 z dnia 19 października 1992r. ze zm.), organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe lub wiążące informacje dotyczące pochodzenia.

Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru

Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana (art. 12 ust. 2 rozporządzenia).

Wskazać należy, że WIT jest decyzją wydawaną przez państwo członkowskie, jednak obowiązuje we wszystkich innych państwach Wspólnoty, z tym jednak ograniczeniem, że dla danego produktu i dla określonego w tej decyzji posiadacza. Prawne działanie WIT jest przede wszystkim oparte na jakości opisu towaru. Opis towaru pozwala na zidentyfikowanie produktu bez żadnej wątpliwości. Na Wiążącą Informację Taryfową może powoływać się tylko jej posiadacz, czyli osoba, na której nazwisko wydana jest wiążąca informacja (art. 10 RWKC).

W myśl zaś art. 12 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, osoba, której udzielono wiążącej informacji taryfowej musi być w stanie udowodnić, że towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji.

Wynika stąd, że moc wiążąca WIT odnosi się wyłącznie do spraw, w których je wydano. Jest również oczywiste i bezsporne, że Wiążące Informacje Taryfowe wydane przez inne organy celne na rzecz innych importerów nie mają jakiegokolwiek wiążącego znaczenia w odniesieniu do osób trzecich. Jednakże niewątpliwie obrazują one jak jest stosowane w innych państwach wspólnotowe prawo celne, i czego strona może spodziewać się. Dlatego, pomimo braku mocy wiążącej WIT-ów wydanych przez inne organy celne wobec innych osób, dokumenty te są istotnym źródłem wiedzy o sposobie stosowania wspólnotowego prawa celnego i tym samym mają wpływ na jednolite stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2010r., sygn. akt I GSK 1019/08 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W innych sprawach, nawet o zbliżonych stanach faktycznych, mają one znaczenie takie jak orzecznictwo sądowe, literatura przedmiotu i inne źródła poznania prawa (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2007r. sygn. akt I GSK 900/06, LEX nr 329059).

W świetle powyżej wskazanych argumentów, stwierdzić należy, że istotą obowiązującego systemu wiążących informacji taryfowych jest zapewnienie podmiotowi gospodarczemu pewności prawnej w przypadku wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej danego towaru (zob. wyrok Trybunału UE z dnia 29 stycznia 1998 r. w sprawie C-315/96 Lopex Export, Rec. s. I-317, pkt 28). Ma to istotne konsekwencje dla osoby, której została udzielona WIT, gdyż uzyskuje ona zapewnienie dokonania klasyfikacji danego towaru do ściśle określonej klasyfikacji taryfowej, co pozwala z góry poznać wysokość należności celnych podlegających zapłacie z chwilą zakończenia formalności celnych dotyczących tego towaru (zob. wyrok Trybunału UE z dnia 2 grudnia 2010r. w sprawie C-199/09 Schenker SIA).

Wyrażone przez Trybunał UE poglądy stanowią rozwinięcie ogólnej reguły interpretacyjnej, obowiązującej w systemie wiążących informacji taryfowych, zgodnie z którą stosowanie WIT przede wszystkim pozwala podmiotowi gospodarczemu na uzyskanie pewności co do zgodnej z prawem klasyfikacji towarowej, a służbom celnym ułatwia dokonywanie klasyfikacji taryfowej towarów, gdyż klasyfikacja taryfowa towarów objętych taką informacją zostaje określona w odniesieniu do wszelkich przyszłych deklaracji celnych dotyczących takich towarów – w okresie ważności WIT. Jest więc oczywiste, że z samej istoty WIT wynika, iż znajduje ona zastosowanie w przypadku klasyfikacji takich towarów, które cechami istotnymi – z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej – odpowiadają towarowi opisanemu w WIT. Nie chodzi w tym przypadku o ten i tylko ten towar, który był poddany badaniu na potrzeby wydania WIT.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Wiążące Informacje Taryfowe, na które powołuje się pełnomocnik spółki, zostały wydane przez niemieckie i słoweńskie organy administracji celnej innym podmiotom gospodarczym niż skarżąca spółka. Niemiecki i słoweński organ administracji celnej udzielił wiążącej informacji taryfowej w oparciu o dane, które uznał za wystarczające dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji towarowej przedstawionego mu towaru. Nie oznacza to jednak konieczności stosowania tak ustalonej klasyfikacji przez inne organy celne w stosunku do innych podmiotów, tym bardziej, gdy tak jak w przedmiotowej sprawie organy przekonywująco uzasadniły zastosowanie odmiennej klasyfikacji taryfowej.

Przyjmując za prawidłowy tok rozumowania organów celnych uzasadniony zastosowaniem reguły 1 i 6 ORINS, powoływanymi przepisami oraz pomocnymi w interpretacji pojęć Notami Wyjaśniającymi do HS za niezasadny należy uznać zarzut niezastosowania reguły 3a do działu 95. Jak wykazano wyżej klasyfikacja taryfowa sprowadzonych towarów była bowiem możliwa przy zastosowaniu reguły 1 i 6 ORINS i Not Wyjaśniających do HS. Sąd za niezasadny uznał więc zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy celne powoływanych w skardze przepisów art. 122, 180 § 1, 187§ 1, 188, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wywodzi, że organy celne dokonały swojej oceny na podstawie niepełnych ustaleń i nie wzięły pod uwagę całości materiału dowodowego. Analiza tych zarzutów w konfrontacji z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz uzasadnieniem wydanych w sprawie decyzji nie daje podstaw do ich uwzględnienia. Przede wszystkim podkreślić należy, iż Skarżąca nie kwestionowała ustalonego stanu towaru (jego cech, parametrów technicznych), a zasadniczy spór w zakresie klasyfikacji taryfowej wynika z kwestii interpretacji przepisów. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wypełnia przesłanki art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Wydając rozstrzygnięcie, organy działały na podstawie przepisów prawa i podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu, wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji należy również stwierdzić, że ocena dowodów dokonana przez orzekające w sprawie organy celne nie przekroczyła granic zakreślonych w art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika bowiem, że powoływane WIT-y były znane organowi, który uznał, iż nie potwierdzają one prawidłowości klasyfikacji taryfowej dokonanej przez stronę, czemu dał wyraz na stronie 4 uzasadnienia, a organ odwoławczy utrzymując w mocy tę decyzję potwierdził stanowisko i argumentację Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi i również odniósł się do przedstawionych przez Skarżącą WIT-ów (str. 11 decyzji).

Zgodnie z treścią art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowanie kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne).Wobec powyższego organ celny określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego dla przedmiotowego towaru na podstawie art. 220 ust. 1 WKC. Należy wyjaśnić, iż retrospektywne zaksięgowanie kwoty należności celnych następuje poprzez decyzję wydaną na podstawie art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 51 ustawy Prawo celne, którą organ celny rozstrzyga o wysokości kwoty należności celnych oraz o retrospektywnym jej zaksięgowaniu.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w sentencji.

a.ł.