Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1526/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniami z dnia 29 lipca 2014 r. wysłanymi przy piśmie z dnia 30 lipca br. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem dwóch opisów skargi. Ww. zarządzenia powinny być wykonane w terminie 7 dni.

Skarżący wprawdzie nie odebrał ww. wezwania, pomimo prawidłowego awizowania, jednakże z uwagi na przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej też p.p.s.a., zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej.

W oparciu o treść ww. przepisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi uznano za doręczone z upływem 19 sierpnia 2014 r.

Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu nie wpłynęła w niniejszej sprawie kwota z tytułu należnego wpisu sądowego od skarżącego. Ponadto skarżący nie nadesłał żądanych odpisów skargi, tym samym nie uzupełnił jej braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 220 § 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis.

Natomiast zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a, jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom.

Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadesłała odpowiedniej liczby odpisów skargi. Brak odpisów skargi celem doręczenia stronom postępowania stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11).

Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.