Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 279/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 249 poz 2104
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych
article: 45 § 3 , art. 97
journal: Dz.U. 2007 nr 109 poz 756
law: Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń - tekst jednolity
article: z art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2008 r. sprawy ze skargi M G na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym. 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A U z Kancelarii Adwokackiej [...] W, ul. K. [...] lok. [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę [...] zł ([...] złote [...] groszy) w tym tytułem wynagrodzenia kwotę [...] zł ([...]), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę [...] zł ( [...] złote [...] groszy).


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 3 stycznia 2008 r. wniesionej przez M G jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody[...] nr [...]z dnia [...]października 2007 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowym w wysokości 100,00 złotych

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. M G zwrócił się do Wojewody [...]z wnioskiem o umorzenie mandatu karnego. W treści wniosku wskazał, iż jest osoba niepełnosprawną w stopniu[...]. Podkreślił, iż nie posiada żadnych dochodów i jako osoba niepełnosprawna nie jest w stanie podjąć żadnej pracy.

Decyzją nr [...]z dnia [...] października 2007 r. Wojewoda [...]odmówił M G umorzenia należności z tytuł grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowym w wysokości 100 zł. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż w związku z nieuiszczeniem grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowanym seria [...]z dnia [...]06.2007 roku w wysokości 100,00 złotych w dniu [...] lipca 2007 roku skierowany został do Urzędu Skarbowego w Z tytuł wykonawczy.

Organ ustalił, iż zainteresowany na podstawie decyzji Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z z dnia [...].08.2007 roku nr [...] będzie pobierał świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego w wysokości [...] zł miesięcznie do [...].09.2009 roku z tytułu [...] stopnia niepełnosprawności.

Wojewoda [...]wskazał, iż okres przedawnienia wykonania przedmiotowej kary grzywny wynosi 3 lata i upływa w dniu [...] czerwca 2010 roku. Zaznaczył, iż do upływu okresu przedawnienia wykonania przedmiotowej grzywny sytuacja finansowa ukaranego może ulec poprawie, poprzez uzyskanie składników majątkowych podlegających egzekucji.

Organ nie stwierdził, iż zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji należności albo, że postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne. W związku z powyższym uznał, iż nie zaszły przesłanki dopuszczalności umorzenia przedmiotowej grzywny określone w art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o finansach publicznych z dnia 30 czerwca 2005 roku

Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Zainteresowany złożył odwołanie do w/w decyzji Wojewody [...]z dnia [...] października 2007 r. W treści pisma wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Powołując się na decyzje Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z wskazał, iż do dnia [...] sierpnia 2009 r. nie uzyska wyższych dochodów niż te, które posiada z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego w kwocie [...]zł., które pochodzą ze środków publicznych i nie mogą podlegać egzekucji.

Decyzją nr [...]z dnia [...]listopada 2007r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż M G został ukarany za popełnione wykroczenie mandatem karnym kredytowanym. Kwitując odebranie mandatu zgodził się na zapłacenie grzywny, czyniąc go tym samym prawomocnym.

Organ stwierdził, iż jedynym sposobem na ustalenie stanu majątkowego ukaranego będzie przeprowadzenie niezbędnych czynności w postępowaniu egzekucyjnym. Zdaniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji tylko takie czynności mogą przyczynić się do ustalenia, czy wnioskodawca jest w stanie spłacić należność pieniężną. Organ uznał, iż z uwagi na wysokość grzywny w kwocie 100 zł oraz okres jej przedawnienia, które nastąpi w 2010r., jest prawdopodobne jej wyegzekwowanie od zainteresowanego. Organ odwoławczy zaznaczył, iż nie zaistniała przesłanka pozwalająca na umorzenie w całości lub części należności pieniężnej wynikającej z mandatu karnego. Podkreślił, iż właściwy urząd skarbowy ustali ruchomości zobowiązanego, z których będzie możliwa egzekucja grzywny, a w sytuacjach określonych ustawą z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954r. ) umorzy bądź zawiesi postępowanie egzekucyjne.

Na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2007r. M G złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż orzekające w sprawie organy błędnie oceniły jego sytuację. Zainteresowany zaznaczył, iż organ drugiej instancji nie wziął pod uwagę materiału dowodowego jaki dołączył do odwołania od decyzji. Zaznaczył, iż spełnia przesłanki do umorzenia należności z tytuł grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowym. Podkreślił, iż żyje w ubóstwie, zaś jedynym źródłem utrzymania jest stały zasiłek z pomocy społecznej w kwocie [...] zł., który otrzymuje od września 2002 r. Skarżący wskazał, iż nie może podjąć żadnej pracy z uwagi na stan zdrowia. Zaznaczył, iż dołączył również orzeczenie lekarskie stwierdzające, iż jest osoba niepełnosprawną o [...] stopniu.

Podniósł, iż Wojewoda [...]jak i Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie posiadają uprawnień do działania na podstawie ustawy Kodeks Wykroczeń w tym powoływania się na art. 45 § 3 tej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny (w tym przypadku - decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.]; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej

decyzji.

Podstawą nałożenia na M G mandatu karnego kredytowanego były przepisy art. 97 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 109, poz. 756 z późn. zm.), w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. (Dz. u. Nr 98, poz. 602). Do należności z tytułu grzywny nałożonej powyższym mandatem znajduje zastosowanie art. 42 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. r. o finansach publicznych [Dz. U. z 2005r. nr 249, poz. 2104 - z późn. zm.], Zgodnie z treścią w/w przepisu należności mogą być umarzane mogą być umarzane w całości lub w części, a ich spłata odraczana lub rozkładana na raty, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;

Należy wskazać, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do umorzenia należności. Skarżący jest osobą o orzeczonym [...] stopniu niepełnosprawności. Wymaga podkreślenia, iż ustalony wobec zainteresowanego stopień niepełnosprawności ma charakter okresowy i został orzeczony do [...] sierpnia 2009r., natomiast okres przedawnienia grzywny nałożonej mandatem karnym upływa [...]czerwca 2010r. W takiej sytuacji istnieje szansa, iż stan zdrowia skarżącego poprawi się i będzie w stanie podjąć zatrudnienie jako osoba zdrowa oraz uiścić grzywnę. Ponadto nakazy wskazać, iż orzeczony stopień niepełnosprawności nie wyklucza podjęcia jakiegokolwiek zatrudnienia przez skarżącego.

Nie bez znaczenia w sprawie jest też możliwość wszczęcia egzekucji administracyjnej, która może okazać się skuteczna, zwłaszcza iż kwota grzywny wynosi 100 zł. W tej sytuacji orzekające organy, nie mogły stwierdzić całkowitej nieściągalności należności, i tym samym uwzględnić żądania skarżącego.

Z akt sprawy wynika ponadto, iż organy orzekające w sprawie wydały swe rozstrzygnięcia na podstawie wystarczającego materiału dowodowego, a zaskarżona decyzja spełnia warunki formalne przewidziane przepisem art. 107 kpa. Nie stwierdzono naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani innego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego i na podstawie art. 151 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.