Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1224/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Danuta Kania, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w W. na rzecz M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

PKP Polskie Linie Kolejowe SA decyzją z dnia [...] maja 2015 r. [...], na podstawie art. 17 ust 1 oraz art. 16, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy

o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji po rozpatrzeniu wniosku spółki pod firmą M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1. Umowy zawartej przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z konsorcjum wykonawców w składzie Okręgowe Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], Okręgowe Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], Okręgowe Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], [...] sp. j. z siedzibą w [...] (dalej: "Konsorcjum") w ramach przetargu nieograniczonego na "Wykonanie dokumentacji geodezyjnej do celów projektowych niezbędnej do przeprowadzenia modernizacji linii kolejowej nr [...] (tor 1 i 2) na odcinku [...]-[...] łącznie z tymi stacjami w ramach projektu: Modernizacja linii kolejowej nr [...] - odcinek [...]-[...]-[...]" (dalej: "Umowa"). 2. Dokumentacji związanej z zawarciem i wykonaniem Umowy obejmującej: a) załączniki do Umowy; b) aneksy do Umowy; c) porozumienia dodatkowe związane z Umową; d) zapytanie ofertowe zamawiającego i ofertę wykonawcy; e) zlecenia dokonania szerszego bądź węższego zakresu prac; f) dokumentację wykonawczą do Umowy; g) harmonogram prac wskazujący zakres prac przewidzianych w Umowie aktualny na dzień udzielania informacji publicznej; h) dokumentację dotyczącą realizacji Umowy, w szczególności protokoły odbioru poszczególnych etapów prac sporządzone do dnia udzielenia informacji publicznej; i) korespondencję towarzyszą lub związana z wykonaniem Umowy prowadzoną pomiędzy zamawiającym a wykonawcą;

odmówiły udzielenia informacji publicznej w zakresie wymienionym

w pkt. 2c) – i).

W uzasadnieniu PKP PLK S.A. podały, że Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 876/14 zobowiązał Spółkę do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Sąd uznał żądane informacje za informację publiczną. PKP PLK S.A. wskazała, że wnioskodawcy udostępniono treść umowy, w tym załączników i aneksów do niej.

PKP PLK S.A. podniosły jednocześnie, że zgodnie z art. 5 ust. 2 zd. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zakres pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy, wywodzi się z pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa, zdefiniowanej w art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. PKP PLK S.A. wskazały, że żądane przez wnioskodawcę informacje takie jak harmonogram wykonanych prac, dokumentacja wykonawcza do umowy, zlecenia wykonania szerszego zakresu prac, dotyczące ściśle sposobu wykonania zamówienia stanowią element materialny tajemnicy przedsiębiorcy. Jeśli chodzi zaś o element formalny, Spółka wskazała na następujące okoliczności dotyczące Konsorcjum i Spółki. Podała, że w zakresie pozostałych, nieudostępnionych dotąd żądanych przez wnioskodawcę informacji, Spółka zwróciła się do konsorcjum wykonawców

z zapytaniem, czy podmioty wchodzące w skład konsorcjum wyrażają zgodę

na udostępnienie powyższych informacji. Zapytanie Spółki związane było z faktem zaistnienia wątpliwości, czy przedmiotowa informacja, nie stanowi tajemnicy przedsiębiorców - podmiotów wchodzących w skład Konsorcjum. Spółka podała

w decyzji, że nie uzyskała od Konsorcjum zgody na udzielenie wnioskodawcy żądanych informacji.

PKP PLK S.A. wskazały, że analiza charakteru żądanych informacji przemawia za uznaniem, iż dokumenty zawierające te informacje stanowią również tajemnicę przedsiębiorcy Spółki. PKP PLK S.A. podały, że dokonały również niezbędnych działań, mających na celu zachowanie poufności tych informacji. Zdaniem PKP PLK S.A. żądane dane stanową tajemnicę przedsiębiorcy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zgodnie z Załącznikiem nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "Polityka Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.", jako know-how i inne informacje organizacyjne posiadające wartość gospodarczą dla Spółki. Sporządzając wspomniany wykaz Spółka wypełniła dyspozycję ww. przepisu art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. w zakresie podjęcia niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji mających wartość gospodarczą dla PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ograniczenie prawa dostępu

do informacji publicznej w sytuacji, gdy ograniczenia określone w art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze u.d.i.p. nie występują w sprawie; naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego nieprawidłową wykładnię skutkującą przyjęciem, że termin "tajemnica przedsiębiorcy" oznacza każdą informację oznaczoną przez podmiot, którego ona dotyczy, jako tajemnica, oraz że podmiot, na którym ciąży obowiązek udzielenia informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku badania merytorycznej zasadności zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] utrzymały w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2015 r.

W uzasadnieniu PKP PLK S.A. wskazały, że podtrzymują w całości swoje dotychczasowe stanowisko. W szczególności potwierdzają wszystkie wskazane

w decyzji wyjaśnienia w przedmiocie przyjętego przez Spółkę rozumienia pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy, a także elementów materialnego i formalnego składających się na tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 2 zd. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W przedmiotowej sprawie Spółka stanęła na stanowisku, że żądane przez wnioskodawcę dane stanowią tajemnicę przedsiębiorcy Spółki. Ponadto brak zgody na udostępnienie tych informacji ze strony Konsorcjum uzasadnia dodatkowo wnioskowanie, że informacje te stanowić mogą również tajemnicę przedsiębiorcy - podmiotów wchodzących w skład konsorcjum.

Pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy zdefiniowane zostało w art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k., który to przepis wskazuje, że: "przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie

się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania

ich poufności". PKP PLK S.A. wskazały, że kwestionowana decyzja wskazuje na okoliczności, które uzasadniają w przedmiotowej sprawie przyjęcie, że wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy - Spółki i tym samym nie mogły zostać ujawnione. Przede wszystkim oczywiste jest zdaniem PKP PLK S.A., że żądane informacje są informacjami posiadającymi szeroko pojętą wartość gospodarczą

dla Spółki, ponadto, co zostało w decyzji wyjaśnione Spółka podjęła niezbędne działania w calu zachowania ich poufności.

W ocenie PKP PLK S.A. nie jest zasadne twierdzenie, że dokumenty związane

z postępowaniem przetargowym i dotyczące realizacji zamówienia są bezwzględnie jawne i podlegają udostępnieniu na takich samych zasadach jak umowy w sprawie zamówień publicznych. Dokumenty te zawierają bowiem m.in. dane o charakterze finansowym i organizacyjnym, które w sposób oczywisty stanowią know-how Spółki na polu prowadzenia inwestycji związanych z infrastrukturą kolejową. Podniesiono,

że odmowa udostępnienia przez Spółkę wnioskowanych informacji nie jest oparta wyłącznie o brak zgody Konsorcjum na ich udostępnienie. Wnioskowane informacje stanowią zarówno tajemnicę przedsiębiorcy Spółki, jak również tajemnicę przedsiębiorcy podmiotów wchodzących w skład Konsorcjum.

PKP PLK S.A. podały, że przed wydaniem decyzji, dokonały konfrontacji żądanych informacji z Załącznikiem nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "Polityka Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.", jako know-how i inne informacje organizacyjne posiadające wartość gospodarczą dla Spółki, pod kątem stanowienia przez nie tajemnicy przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Podano, że wnioskowane informacje mieszczą się w zakresie rodzajów informacji, które co do zasady stanowią tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w szczególności zaś zaliczyć je należy do szeroko pojętego know-how Spółki, tj. m.in. wiedzy technicznej i pozatechnicznej związanej

z kolejnictwem.

Fakt sporządzenia przez Spółkę dokumentu, jakim jest wspomniana "Polityka Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.", oraz objęcie nim pracowników Spółki, należy bezwzględnie uznać za podjęcie przez Spółkę działań, mających na celu zachowanie w poufności informacji, których rodzaje zostały

w tym dokumencie wymienione, stosownie do treści zgodnie z art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. Podkreślono nadto, że dokument ten, stanowiący element wewnętrznej procedury Spółki w zakresie obrotu informacjami, sporządzony został przez Spółkę w roku

2007 tj. jeszcze na długo przed zawarciem Umowy, z którą związane są inne wnioskowane informacje.

Fakt, że "Ramowy wykaz (...)" stanowi Załącznik 1 do pozycji [...] pt.: "Polityka Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.", czyli obowiązującej pracowników Spółki wewnętrznej procedury w zakresie bezpieczeństwa informacji, potwierdza jedynie, że Spółka przejawia wolę zachowania takich informacji jako niepoznawalnych dla osób trzecich. Raz jeszcze wskazano,

że żądane informacje posiadają dla Spółki wartość gospodarczą i stanowią informacje, co do których Spółka podjęła kroki w celu zachowania ich w poufności.

Decyzja PKP Polskie Linie Kolejowe SA z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] stała się przedmiotem skargi M. Sp. z o.o. Oddział

w Polsce, reprezentowanej przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego pełnomocnik zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 107 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie wadliwego

i niewystarczającego uzasadnienia skarżonej decyzji, tj. bez podania oraz szczegółowego wyjaśnienia w odniesieniu do poszczególnych rodzajów żądanych dokumentów przyczyn, które przemawiały zdaniem PKP PLK S.A. za uznaniem,

że informacje w nich zawarte stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i skutkowały odmową udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ograniczenie prawa skarżącego do dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy i odmowę udzielenia informacji publicznej w sytuacji, w której podstawy ograniczenia prawa dostępu do informacji określone w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie znajdowały zastosowania;

2) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, iż pojęcie "tajemnica przedsiębiorcy" oznacza każdą informację publiczną oznaczoną przez podmiot, którego ona dotyczy, jako tajemnicę oraz, iż podmiot, na którym ciąży obowiązek udzielenia informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku badania merytorycznej zasadności zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy.

W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że uzasadnienie zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy podstaw odmowy udostępnienia informacji publicznej nie odpowiada wymogom określonym w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. oraz w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. PKP PLK S.A. W uzasadnieniu nie wskazały bowiem spełnienia przesłanek uniemożliwiających udostępnienie informacji publicznej oraz nie uzasadniły, które z dokumentów objętych wnioskiem i z jakich przyczyn nie mogą być udostępnione. PKP PLK S.A. wyjaśniając przyczyny uznania informacji za objęte tajemnicą przedsiębiorcy przedstawiły bardzo ogólny tok rozumowania.

W ocenie skarżącego z uzasadnienia decyzji nie wynika, czy przytoczona przez PKP PLK S.A. argumentacja uzasadniająca zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., będącego wyjątkiem od zasady udostępniania informacji publicznej odnosi się do wszystkich dokumentów objętych wnioskiem (np. czy w równym stopniu know-how Spółki stanowi zapytanie ofertowe skierowane przez zamawiającego oraz protokoły odbioru).

Decyzja nie zawiera wyjaśnienia i pogłębionej analizy zasadności ograniczenia prawa skarżącego na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz nie wskazuje nawet rodzaju informacji, który uzasadniałyby objęcie ochroną przed udostępnieniem. PKP PLK S.A.

nie wskazały także z jakich względów informacje objęte wnioskiem spełniają przesłankę materialną uznania ich za tajemnicę przedsiębiorcy.

Zdaniem skarżącego wymaga szerszego uzasadnienia, dlaczego zawartość danej informacji wymusza jej ochronę i w jaki sposób jej ujawnienie mogłoby zagrozić słusznym interesom przedsiębiorcy.

Potrzeba ochrony słusznych interesów przedsiębiorcy nie może uniemożliwiać dostępu do informacji publicznej w przypadkach, w których udzielenie dostępu do  informacji nie narażałoby przedsiębiorcy na szkodę. Zdaniem Skarżącego, w żądanych przez niego dokumentach i korespondencji nie znajdują się informacje, których udostępnienie naruszyłoby interesy [...]. PKP PLK S.A. sama nie była w stanie wskazać takich informacji w zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik skarżącej wskazał nadto, że nawet gdyby uznać, z czym skarżący się nie zgadza, że żądane przez niego informacje mogłyby stanowić tajemnicę przedsiębiorcy, to można twierdzić, że z dużym prawdopodobieństwem nie stanowią one tajemnicy przedsiębiorcy w całości. Do tej kwestii, poruszonej przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, PKP PLK S.A. w ogóle nie odniosła się w decyzji.

W dalszej części uzasadnienia skargi pełnomocnik podniósł argumentację uzasadniającą zarzut naruszenia prawa materialnego wskazując m.in. że dokumenty, do których dostępu PKP PLK S.A. odmówiły decyzją, są ściśle związane z postępowaniem przetargowym i wykonywaniem umowy o zamówienie publiczne. Wskutek powyższego co do zasady nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy i jako takie mogą być udostępnione. Informacje te zostały zawarte w dokumentacji i korespondencji powstałej w ramach realizacji umowy zawartej w trybie przetargu publicznego zgodnie

z przepisami p.z.p., dotyczącej inwestycji finansowanej ze środków publicznych przez podmiot publiczny, jakim jest PKP PLK S.A.

W odpowiedzi na skargę PKP PLK S.A. wniosły o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja PKP PLK S.A. wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, tj. przepisu art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., które to uchybienie – wobec powołania

się w podstawie prawnej decyzji na przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782) zwanej dalej u.d.i.p. – mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja PKP PLK S.A. z dnia [...] maja 2015 r.

w istocie nie poddają się kontroli sądu administracyjnego w zakresie oceny,

czy prawidłowe było przyjęcie przez PKP PLK S.A., że żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Uzasadnienia obu decyzji nie odpowiadają wymogom przepisu art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który ustanawia ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy

i nie pozwalają stwierdzić, jakie fakty przemawiały w ocenie organu

za zakwalifikowaniem żądanych danych jako tajemnicy przedsiębiorcy.

Trzeba pamiętać, że w świetle przepisu art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej zasadą jest udostępnianie informacji, a odmowa jej udostępnienia wyjątkiem od tej zasady. Oznacza to, że ciężar wykazania przesłanek obligujących podmiot zobowiązany na gruncie u.d.i.p. (obligujących w jego ocenie) do wydania decyzji odmownej spoczywa właśnie na tym podmiocie.

Wykazanie zaistnienia przesłanki ograniczającej dostęp do informacji publicznej nie może być jednak rozumiane jako ogólne wskazanie przez organ, że dana informacja stanowi właśnie np. tajemnicę przedsiębiorcy, albowiem podmiot ten przejawił wolę objęcia jej ochroną. Nie chodzi bowiem w uzasadnieniu decyzji o powołanie lakonicznych zwrotów, czy stwierdzeń, jak miało to miejsce w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach, iż dana informacja "stanowi tajemnicę przedsiębiorcy Spółki", "oczywiste jest, że żądane informacje są informacjami posiadającymi szeroko pojętą wartość gospodarczą dla Spółki". W uzasadnieniach decyzji brak jest wyjaśnienia dlaczego żądane informacje (i czy każda z nich, i czy w pełnym zakresie) posiadają dla PKP PLK S.A. bądź innego podmiotu (z dokładnym wskazaniem tego podmiotu) wartość gospodarczą.

PKP PLK S.A. ogólnie też stwierdziła w decyzji, że dokumenty związane

z postępowaniem przetargowym zawierają m.in. dane o charakterze finansowym

i organizacyjnym, które jak podał organ stanowią know-how Spółki na polu prowadzenia inwestycji związanych z infrastrukturą kolejową. Organ nie poczynił jednakże żadnych wskazań i wyjaśnień w tym zakresie w odniesieniu do którejkolwiek z żądanych informacji z punktu 2 lit. c-i wniosku. PKP PLK S.A. nie stwierdziły nawet, że ujawnienie którejkolwiek z żądanych informacji mogłoby wywołać szkodę w jej działalności, bądź

w działalności innego przedsiębiorcy (z dokładnym wskazaniem tego przedsiębiorcy)

i nie wykazały na czym ta ewentualna szkoda miałaby polegać. Przytoczenie dodatkowych argumentów w odpowiedzi na skargę nie może stanowić o prawidłowości decyzji. Z zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w żaden sposób nie wynika bowiem, co w istocie przemawiało za uznaniem informacji żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce za tajemnicę przedsiębiorcy.

Dodatkowo jedynie Sąd wskazuje, że pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy",

o której jest mowa w u.d.i.p. i "tajemnica przedsiębiorstwa", o której mowa

w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., nie są tożsame. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ww. ustawy

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Tajemnicę przedsiębiorcy, którą wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób

i związane są z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych

do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń.

Wskazania jednocześnie wymaga, że zarówno na podstawie zaskarżonej, jak

i poprzedzającej ją decyzji nie da się – wbrew jednoznacznym twierdzeniom PKP PLK S.A. zawartym w tym zakresie w decyzjach – stwierdzić, że organ istotnie podjął działania niezbędne w celu zachowania wszystkich informacji żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku w poufności. Nie przesądza o tym samo twierdzenie podmiotu zobowiązanego, iż dokonał konfrontacji żądanych informacji z Załącznikiem

nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "Polityka Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." i na tej podstawie wywiódł, że żądane informacje mieszczą się w zakresie rodzajów informacji,

które "co do zasady stanowią tajemnicę przedsiębiorcy PKP PLK S.A.", a powołanym dokumentem objął pracowników Spółki. Powyższe nie oznacza, że istotnie

w odniesieniu do każdej z żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku informacji podjęte zostały działania mające na celu zachowanie ich poufności, tym bardziej, że dokument, o którym mowa, jak sam podmiot zobowiązany wskazał, sporządzony został przez Spółkę w 2007 r., tj. jeszcze na długo przed zawarciem Umowy, z którą związane

są wnioskowane w niniejszej sprawie informacje publiczne. Nie jest zatem – wbrew twierdzeniu Spółki – oczywiste, że podjęła ona działania zmierzające do zachowania informacji wnioskowanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku w poufności. PKP PLK SA

nie wskazała nadto w decyzji, aby w jakimkolwiek dokumencie zawierającym żądane informacje zawarła zastrzeżenie, że informacje te winny być zachowane przez strony postępowania przetargowego w poufności.

Istnienie Załącznika nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." nie oznacza, że Spółka nie ma obowiązku każdoczesnego, szczegółowego badania, czy daną informację publiczną i dlaczego uznaje za tajemnicę przedsiębiorcy.

Wskazanie, bez pełnego odniesienia się do istoty żądanej informacji publicznej, że stanowi ona tajemnicę, bo mieści się w zakresie informacji wskazanych w Załączniku nr 1, nie może być uznane za należyte wykazanie, iż przesłanka ograniczająca dostęp do żądanych informacji publicznych została spełniona.

Wobec uchylenia obu decyzji z uwagi na naruszenie przepisu prawa procesowego, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd nie dokonywał oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego. Ocena w tym zakresie, wobec stanu sprawy, byłaby przedwczesna.

Ponownie rozpoznając sprawę PKP PLK S.A. uwzględni wskazania Sądu, co do konieczności wszechstronnego rozważenia charakteru każdej żądanej we wniosku

w punkcie 2 lit. c- i informacji i należytego, wyczerpującego uzasadnienia decyzji pozwalającego na kontrolę jej zgodności z prawem, ewentualnie udostępni żądane informacje publiczne w przypadku zmiany stanowiska, co do ich charakteru.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.