Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2213/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Infrastruktury~Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi  wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie : ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. S. B. kwotę 120,00 zł. (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł. (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] , ze względu na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 7 lutego 2014 r. adwokat J. S. B..

W dniu 12 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia prawna w sprawie oceny zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 4 października 2013 r. oraz wypełniony przez pełnomocnika formularz dla adwokatów i radców prawnych świadczących pomoc z urzędu wraz z fakturą VAT nr [...] .

Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. zwrócono się do pełnomocnika o wskazanie w jakim celu nadesłał ww. formularz oraz fakturę, zakreślając 7-dniowy termin na wykonanie niniejszego zarządzenia.

W dniu 15 maja 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo w którym pełnomocnik oświadczył, że ww. dokumenty nadesłał w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wskazał, że zgodnie z powołanym § 1 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia za świadczenie przez adwokata pomocy prawnej z urzędu przysługuje wynagrodzenie, które jest wypłacane w trybie § 3 ww. rozporządzenia. Z tego względu, stosownie do informacji zamieszczonej na stronie Sądu dokonał zgłoszenia na formularzu oraz przesłał fakturę.

Zarządzeniem z dnia 19 maja 2014 r. wezwano pełnomocnika do złożenia oświadczenia, czy nadesłany formularz dla adwokatów i radców prawnych świadczących pomoc prawną z urzędu oraz faktura VAT nr [...] stanowią wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, o jakim mowa w § 20 ww. Rozporządzenia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne świadczone z urzędu.

W dniu 9 czerwca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika w którym oświadczył, że nadesłany ww. formularz oraz faktura stanowią wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, o jakim mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokatów określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).

W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).

Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 4 października 2013 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych.

O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.