Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 789/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

J. R. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Odpowiadając w terminie na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 29 sierpnia 2019 r. podała wartość przedmiotu zaskarżenia, przy czym nie podpisała własnoręcznie ww. pisma.

Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2019 r. wezwano skarżącą (w piśmie z dnia 13 listopada 2019 r.) do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 29 sierpnia 2019 r., w terminie 7 dni, poprzez:

- podanie numeru PESEL strony skarżącej;

- własnoręczne podpisanie ww. pisma w siedzibie Sądu albo złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza ww. pisma (wskazano skarżącej, iż pismo zawierało jedynie podpis odtworzony mechanicznie). Pouczono przy tym skarżącą, że nieuzupełnienie ww. braków formalnych pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była po raz pierwszy w dniu 19 listopada 2019 r., powtórnie w dniu 27 listopada 2019 r. a następnie w dniu 4 grudnia 2019 r. zwrócono ją z adnotacją o niepodjęciu przesyłki w terminie.

W dniu 11 grudnia 2019 r. skarżąca nadała do Sądu korespondencję, w której podała swój numer PESEL oraz przedłożyła podpisany własnoręcznie egzemplarz pisma zawierającego podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2020 r. odstąpiono od rygoru zawartego w wezwaniu z dnia 13 listopada 2019 r. w zakresie podania numeru PESEL skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu wskutek nieuzupełnienia w terminie braków formalnych.

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia wyżej wskazanych braków formalnych skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

Dodatkowo, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W niniejszej sprawie wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Pismo skarżącej uzupełniające powyższy brak dotknięte było kolejnym brakiem, mianowicie brakiem własnoręcznego podpisu skarżącej.

Wezwanie do uzupełnienia braku ww. pisma doręczone zostało skarżącej w drodze fikcji doręczenia – z dniem 3 grudnia 2019 r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była bowiem po raz pierwszy w dniu 19 listopada 2019 r., powtórnie w dniu 27 listopada 2019 r. a następnie w dniu 4 grudnia 2019 r. zwrócono ją z adnotacją o niepodjęciu przesyłki w terminie. Zgodnie zaś z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a.

Zatem, skoro w rozpatrywanej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego pisma uznaje się za doręczoną z dniem 3 grudnia 2019 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, to siedmiodniowy termin przewidziany na usunięcie braku upłynął skarżącej z dniem 10 grudnia 2019 r. Skarżąca uzupełniła brak pisma po terminie, bo dopiero w dniu 11 grudnia 2019 r.

Nieusunięcie w terminie braku powyższego pisma procesowego pociąga przy tym za sobą konieczność odrzucenia skargi, bowiem pismo powyższe dotyczyło uzupełnienia braku formalnego tej ostatniej.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.