Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1595/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa w sprawie ze skargi K. J. na czynność Burmistrza Gminy [...] w przedmiocie zmiany adresu nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1595/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na czynność Burmistrza Gminy [...] w przedmiocie zmiany adresu nieruchomości. Przyczynę odrzucenia skargi stanowiła okoliczność, że w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Odpis powyższego postanowienia został doręczy pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 stycznia 2016 r., jak wynika ze zwrotnego postanowienia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.

Pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, załączając stosownie pełnomocnictwo datowane na dzień 6 lutego 2015 r. W uzasadnieniu wskazał, że dysponuje potwierdzeniem nadania pisma adresowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2015 r., w którym zawarł pełnomocnictwo. Oświadczył, że kopia ww. potwierdzenia stanowi załącznika do wniosku.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia oryginału potwierdzenia nadania pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2015 r., którego kopię złożył przy piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. oraz udzielenia informacji, w terminie 7 dni, czy wystąpił z reklamacją do operatora pocztowego dotyczącą ww. przesyłki. Poinformowano pełnomocnika skarżącego, że jak wynika z wydruku śledzenia przesyłek wygenerowanego ze strony internetowej Poczty Polskiej, przesyłka o numerze, który widnieje na nadesłanej kopii potwierdzenia nadania, została nadana w dniu 20 października 2015 r. w UP [...], natomiast doręczenie nastąpiło w UP [...] w dniu 21 października 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo z dnia 8 marca 2016 r., w którym oświadczył, że przesyła oryginał potwierdzenia nadania pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2015 r. oraz poinformował, że wystąpił z reklamacją do operatora pocztowego. Oświadczył, że ww. przesyłka została wysłana w placówce pocztowej nr [...] przy ul. [...] w [...], a jej adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, co wynika z potwierdzenia nadania pisma.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia wyniku postępowania reklamacyjnego najpóźniej do dnia 14 kwietnia 2016 r. Poinformowano pełnomocnika skarżącego, że do pisma z dnia 8 marca 2016 r., mimo deklaracji w nim zawartej, nie dołączył oryginału nadania przesyłki, a jedynie kopię zawierającą adnotację "potw. za zgodność". Ponadto, na ww. kopii potwierdzenia nadania przesyłki na pieczęci pocztowej widnieje stempel "08061220", z którego nie wynika, aby przesyłka ta została nadana w 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego poinformował w piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r., że Poczta Polska pozostawiła reklamację z dnia 8 marca 2016 r. bez rozpoznania. Oświadczył, że ponownie zwrócił się do Poczty Polskiej z uwagi na niewyjaśnione wątpliwości. Dodał, że do pisma z dnia 8 marca 2016 r. załączył oryginał potwierdzenia nadania przesyłki, natomiast z zapisu widniejącego na kopii potwierdzenia dołączonej do pierwszego pisma skierowanego do Sądu wynika, że 08.06 pismo zostało wysłane do WSA w Warszawie. Zdaniem pełnomocnika, było to w 2015 r. W ocenie pełnomocnika, uprawdopodobnił on fakt nadania pisma 8 czerwca 2015 r. potwierdzeniem jego nadania, co jest wystarczającym powodem do przywrócenia terminu.

W związku z treścią pisma z dnia 11 kwietnia 2016 r., zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w oparciu o dotychczas nadesłane dokumenty, pisma Poczty Polskiej, z którego wynika, że reklamacja pełnomocnika skarżącego z dnia 8 marca 2016 r. została pozostawiona bez rozpoznania, poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pisma, którym pełnomocnik skarżącego ponownie wystąpił z reklamacją przesyłki z dnia 8 czerwca 2015 r., a także poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pisma pełnomocnika skarżącego, wysłanego w dniu 8 czerwca 2015 r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została awizowana w placówce pocztowej w dniach 27 kwietnia 2016 r. i 5 maja 2016 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 13 maja 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14 dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przyczyna uchybienia terminu ustała według oświadczenia pełnomocnika skarżącego w dniu 20 stycznia 2016 r., tj. w dniu doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 26 stycznia 2016 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Ponadto, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył stosowne pełnomocnictwo. W tej sytuacji wniosek należy rozpoznać merytorycznie.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu wskazał okoliczność, że dysponuje on potwierdzeniem nadania pisma adresowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na poczcie z dnia 8 czerwca 2015 r., w którym zawarł pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego.

Jak wynika z akt sprawy, pomimo wielokrotnego wzywania pełnomocnika przez Sąd do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik nie złożył oryginału potwierdzenia nadania ww. pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nadto, pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do nadesłania, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w oparciu o dotychczas nadesłane dokumenty, pisma Poczty Polskiej z którego wynika, że reklamacja pełnomocnika skarżącego z dnia 8 marca 2016 r. została pozostawiona bez rozpoznania, poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pisma, którym pełnomocnik skarżącego ponownie wystąpił z reklamacją przesyłki z dnia 8 czerwca 2015 r., jak również poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pisma pełnomocnika skarżącego, które stanowiło zawartość ww. przesyłki z dnia 8 czerwca 2015 r.

Tymczasem, z dołączonego do akt sprawy wydruku śledzenia przesyłek wygenerowanego ze strony internetowej Poczty Polskiej, przesyłka o numerze, który widnieje na nadesłanej przez pełnomocnika kopii potwierdzenia nadania, została nadana w dniu 20 października 2015 r. w UP [...], natomiast doręczenie przesyłki nastąpiło w UP [...] w dniu 21 października 2015 r. W opisanych okolicznościach nie można bezspornie stwierdzić, że załączona do wniosku o przywrócenie terminu kopia nadania przesyłki dotyczy pisma pełnomocnika skarżącego, przy którym zostały uzupełnione braki formalne skargi.

Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.