Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1306/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] sierpnia 2014 r. w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia : odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2014 r. T. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2014 r. Przedmiotem ww. rozstrzygnięcia była odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R., (dalej: "Naczelnik UC") z [...] sierpnia 2014 r. "do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej skargi". Przedmiotem decyzji Naczelnika UC było określenie skarżącemu zobowiązania w podatku akcyzowym ([...] zł).

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji Naczelnika UC narazi go na konieczność zapłaty należności, o których mowa w tej decyzji, czyli świadczenia, które ostatecznie może okazać się nienależne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa

w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w świetle powołanego wyżej przepisu możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będzie zatem wyznaczała element stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu. Czyli przede wszystkim identyczność podmiotowa (tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków), a także identyczność przedmiotowa, czyli tożsamość praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Przyjmując zatem, że zakresem rozpoznania sądu jest objęta cała sprawa administracyjna i całe postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, nie może budzić wątpliwości, że sąd administracyjny będzie uprawniony do wstrzymania wszystkich rozstrzygnięć organów administracji wydanych w toku instancji. W szczególności może to dotyczyć wydawanych w toku postępowania decyzji i postanowień, które nie dotyczą kwestii procesowych, lecz odnoszą się wprost do meritum sprawy (por. T. Kiełkowski, Sprawa administracyjna, Kraków 2004, s. 173; uchwała NSA z dnia 9 listopada 1998 r., OPS 8/98, ONSA 1999, Nr 1, poz. 7).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu

I instancji (Naczelnika UC) z [...] sierpnia 2014 r. Mając na względzie przedstawione wyżej, szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, jednak w ocenie Sądu brak jest możliwości wstrzymania wykonania tej decyzji, gdyż organ odwoławczy nie dokonał merytorycznej jej kontroli, postępowanie zaś zakończył wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze procesowym, tj. odmówił przywrócenia terminu

do wniesienia odwołania. Nie zachodzi zatem tożsamość sprawy w jej znaczeniu materialnym. Sprawy nie zachowują nadto tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Dlatego wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Dodać warto, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przykładem aktu, który nie korzysta z przymiotu wykonalności jest zaskarżone postanowienie, tj. akt, który nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. Na marginesie należy również dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.