Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 93/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono wniosek o ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 marca 2012 r. Sąd uwzględnił skargę E. M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie, a także poprzedzającą je decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) października 2011r., nr (...).

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 93/12, przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie przez Okręgową Radę Adwokacką w R., który nie wniósł jednak skargi kasacyjnej od wyroku z 13 marca 2012 r.

Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. Sąd stwierdził, że wyrok z dnia 13 marca 2012 r., jest prawomocny od dnia 26 kwietnia 2012 r.

W dniu 14 marca 2013 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy, w sprawie (...), poprzez ustanowienie adwokata, wskazując na osobę pełnomocnika, który już reprezentował ją w niniejszej sprawie (wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w R., w następstwie postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2012 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu wynika, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi cezurę czasową, po której nie jest możliwe przyznanie stronie postępowania prawa pomocy.

W niniejszym przypadku postępowanie sądowoadministracyjne, w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z (...) grudnia 2011 r., nr (...) (ten numer wskazany został we wniosku o przyznanie prawa pomocy), zostało zakończone wydaniem wyroku z dnia 13 marca 2012 r., który stał się prawomocny z dniem 26 kwietnia 2012 r. Tak więc, zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., nie ma obecnie możliwości rozstrzygania w tymże postępowaniu jakichkolwiek kwestii wpadkowych, do których należy zaliczyć również rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy. Dlatego też wniosek skarżącej w tym przedmiocie, nie może zostać uwzględniony.

Niezależnie jednak od powyższego, w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że rozpatrywanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po zakończeniu postępowania, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, mogłoby mieć miejsce w sytuacji, w której strona miałaby zamiar wystąpić np. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego. Taka sytuacja jednakże nie występuje w przedmiotowej sprawie. Nie sposób nie zauważyć bowiem, że w niniejszym postępowaniu ustanowiono dla strony pełnomocnika, w osobie adwokata, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże skarga kasacyjna nie została przez niego złożona.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.