Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1287/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Wojewódzkiego Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] Wojewódzkiego Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Komendant Ochotniczych Hufców Pracy, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 15 lipca 2015 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy młodocianego pracownika - K. B..

Wśród załączników do skargi wskazano m. in. pełnomocnictwo dla ustanowionego radcy prawnego (k-9 akt sprawy).

Jednak z uwagi na brak wskazanego pełnomocnictwa w przesłanych przez organ do Sądu dokumentach, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r., pełnomocnik został wezwany do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu [...] Wojewódzkiego Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazując że dokument ten nie został dołączony do skargi.

Wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu w dniu 1 września 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 24 akt sprawy).

W dniu 9 września 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 28 akt sprawy), z przekroczeniem ustawowego terminu, zostało złożone do akt pełnomocnictwo strony skarżącej z dnia 8 września 2015 r. dla radcy prawnego do działania w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Jednocześnie w piśmie z dnia 8 września 2015 r., do którego zostało dołączone pełnomocnictwo, wskazano, że stosowny dokument pełnomocnictwa został załączony do skargi złożonej w niniejszej sprawie.

W związku z treścią powyższego pisma, Sąd pismem z dnia 20 października 2015 r. (k. 34 akt) zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o wskazanie, czy do skargi [...] Wojewódzkiego Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] zostało dołączone pełnomocnictwo – w przypadku odpowiedzi twierdzącej – o nadesłanie tego pełnomocnictwa do Sądu.

W odpowiedzi na wezwanie, organ w piśmie z dnia 26 października 2015 r. (k-35 akt sprawy) wskazał, że jedynym złącznikiem do skargi [...] Wojewódzkiego Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy z dnia 15 lipca 2015 r. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...], co wynika z prezentaty organu na skardze, gdzie wskazano, że skarga została złożona z jednym załącznikiem oraz odpisem. Nadto stwierdził, że w dniu 22 lipca 2015 r. nie mogło zostać złożone pełnomocnictwo z dnia 8 września 2015r.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. odrzucił przedmiotową skargę oraz zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.

W dniu 26 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-49 akt sprawy), pełnomocnik strony wniósł zażalenie od postanowienia Sądu o odrzuceniu wniesionej skargi oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że stosowny dokument pełnomocnictwa został dołączony do skargi przesłanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jednak z nieznanych przyczyn nie znalazł się w aktach przesłanych do Sądu przez organ. Nadto wyjaśnił, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyniosło 1 dzień, a usprawiedliwione jest tym, że pełnomocnik przebywając na zwolnieniu lekarskim w dniach od 7 września do 11 września 2015 r., posłużył się osobą trzecią w nadaniu przesyłki do Sądu. Podniósł, że w takiej sytuacji strona skarżąca nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji za działanie osób trzecich, tym bardziej, że pełnomocnik starał się uczynić zadość wezwaniu Sądu, mimo choroby.

Pełnomocnik stwierdził, że nie wiedział o przekroczeniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wobec niedołączenia do wniosku (pisma z dnia 26 listopada 2015 r.) stosownego pełnomocnictwa do działania w niniejszej sprawie w imieniu strony skarżącej, Sąd pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. (k-54 akt sprawy) wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego.

Wymagane pełnomocnictwo, z dnia 31 grudnia 2015 r., zostało w ustawowym terminie złożone do Sądu przy piśmie z dnia 4 stycznia 2016 r.(k-56-60 akt sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała zostać dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.).

Oznacza to, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. odrzucił wniesioną skargę, z uwagi na przekroczenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Należy stwierdzić, że przesyłka Sądu, zawierająca powyższe postanowienie została doręczona stronie skarżącej (Sąd uznał, że pełnomocnictwo nie tylko zostało złożone po upływie terminu, ale również nie jest prawidłowe) w dniu 19 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k-45 akt sprawy). Natomiast, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik strony dowiedział się o fakcie uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z postanowienia wydanego przez Sąd.

Wobec powyższego Sąd za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznał dzień, w którym strona dowiedziała się o stanie sprawy, tj. dzień 19 listopada 2015 r.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu, nadany w Urzędzie Pocztowym w [...] w dniu 26 listopada 2015 r., został wniesiony w terminie, określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy.

Rozpatrując merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, należy wskazać, że powinien on powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i biorąc pod uwagę także uchybienia, spowodowane nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swoim zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.).

Trzeba podkreślić, że w orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż osoba podejmująca czynności w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała określonych czynności procesowych.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż strona jest reprezentowana w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika.

Podkreślenia wymaga, że ustawodawca w jednakowy sposób traktuje wszystkie strony postępowania, a przestrzeganie ustawowych terminów do dokonania określonych czynności procesowych warunkuje ich prawną skuteczność.

W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy tego pełnomocnika w niedokonaniu czynności procesowej w ustawowym terminie.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że przebywał na zwolnieniu lekarskim i chcąc uczynić zadość wezwaniu Sądu, w nadaniu przesyłki do Sądu, posłużył się osobą trzecią.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że podmiot reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które nastąpiło z winy jego pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1112/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I FZ 330/13).

Od radcy prawnego, jako profesjonalnego pełnomocnika, wymaga się bowiem szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich, zgodnych z prawem czynności, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Przyjmując obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od fachowego pełnomocnika, trzeba stwierdzić, że pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania osoby, której powierzył wykonanie określonej czynności. Odpowiedzialność profesjonalnego pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód (postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 336/14, publ. LEX nr 1461922, postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 149/14, publ. LEX 1469523, postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 412/14, publ. LEX nr 1467718).

Stąd też argumentacja wniosku nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku było spowodowane przyczynami wskazującymi na brak winy.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.