Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 819/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Halina Jakubiec (Spr.) Sędziowie NSA Piotr Lechowski AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 lipca 2004r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 28.07.2004 r. Nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2004 r. i odmowie przyznania A.W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych dnia [...].2004 r. z powodu nie spełnienia warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociuDecyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego:A. W. została uznana z dniem [...].2004 r. za osobę j bezrobotną i równocześnie z tym dniem odmówiono skarżącej prawa do zasiłku. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów wynikało, że od dnia [...] .2002 r. do [...] .2003 r. oraz od dnia [...].2003 r. do dnia [...].2003 r. podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu wykonywania wolnego zawodu, co łącznie stanowi 10 miesięcy. W tym od dnia [...] 2003 r. wykonywała indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską tj. w [...][...], w [...],[...],[...] i we [...] 2003 r. - co daje łącznie 181 dni. Natomiast w okresie od [...].2003 r. do [...].2003 r. skarżąca była zatrudniona w wymiarze 1/3 etatu jako lekarz dyżurny w Izbie Wytrzeźwień w [...] i otrzymywała wynagrodzenie wraz z dodatkami i ekwiwalentem za urlop w wysokości [...] zł. W okresie od [...] .2003 r. do [...].2004 r. skarżąca pobierała zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego przez 179 dni. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiła kwota [...] zł. Z akt sądowo administracyjnych wynika, że skarżąca wniosła o wyrównanie kwoty tego zasiłku do wysokości [...] zł ponieważ Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] decyzją z daty [...].2004 r odmówił wyrównania. Sąd Rejonowy dla [...] w [...] Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia [...].2005 r. - wydanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego decyzję tę utrzymał w mocy. Wyrok ten jest prawomocny (k. 57-63).Przyjmując, że podstawą ustaleń zaświadczenia organu rentowego (bez daty), iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi kwota [...] zł, organ odwoławczy stwierdził, iż okres pobierania tego zasiłku nie może być doliczony do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż warunkiem jego obliczenia jest by podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiła kwota co najmniej minimalnego 'nagrodzenia za pracę, która wynosiła w 2003 r. - [...] zł, a w roku 2004 -[...] zł.W tych okolicznościach organ odwoławczy przyjął, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji w Grodzkim Urzędzie Pracy w [...], tj. od [...].2002 r. do dnia [...].2004 r. skarżąca wykazała 247 okresu uprawniającego do zasiłku, na który składa się okres podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego j(216 dni) oraz okres zatrudnienia w Izbie Wytrzeźwień - 31 dni.Zgodnie z przepisem art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 póz. 1001) powołanym przez organ odwoławczy (a odpowiadającym treści przepisowi art. 23 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w/w), prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy (...) jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania (...) łącznie przez co najmniej 365 dni:był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...),wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą (...),świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (...), opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności (...), przy czym podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę (...).Zgodnie z art. 2 pkt 3 tego przepisu do 365 dni (...) zalicza się również okresy pobierania między innymi zasiłku chorobowego (...) jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.Skarżąca nie wykazała wymaganych 365 dni dlatego nie spełniła warunków koniecznych do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.W skardze na decyzję Wojewody [...] A. W.domagała się ustalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że spełnia warunki konieczne do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W szczególności zarzuciła niewłaściwe obliczenie przez ZUS zasiłku chorobowego, bez uwzględnienia dodatku stażowego, wynagrodzenia za nadpracowane godziny oraz ekwiwalentu za urlop. Zdaniem skarżącej uzyskana z tytułu wynagrodzenia za pracę w Izbie Wytrzeźwień kwota [...] zł brutto niewątpliwie przekroczyła minimalne wynagrodzenie przewidziane w 2003 r. i 2004 r. Taka też kwota powinna być uznana za podstawę wymiaru zasiłku chorobowego.Nadto skarżąca nadmieniła, iż ubiega się o świadczenie przedemerytalne i w związku z tym ubiega się o ustalenie wcześniejszej daty urodzenia, tj [...].1954 r.W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie i podnosząc, iż wysokość podstawy wymiaru zasiłku chorobowego pobranego przez skarżącą ustalona została w oparciu o dokumenty pochodzące od właściwych jednostek organizacyjnych.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zakres kontroli wykonywanej przez wojewódzkie sądy administracyjne jest wyznaczony przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1269), który stanowi że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli sąd nie może zatem wkroczyć w merytoryczne kompetencje organu i rozstrzygać o uprawnieniach skarżącej, czego domaga się w skardze, a jedynie ocenić zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem, kontrola zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi.Zarzuty skargi stanowią polemikę z wydaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] .2004 r. odmawiającą A.W. dotyczącą wypłaty wyrównania zasiłku chorobowego za okres od [...].2003 r. do [...].2004 r.karząca wniosła od tej decyzji odwołanie rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...], a próba wzruszenia tego wyroku w drodze skargi o wznowienie postępowania zakończona została oddaleniem (tej skargi wyrokiem z dnia [...] 2006 r. [...] Kwestie dotyczące sposobu obliczenia zasiłku chorobowego objęte zarzutami skargi nie należą do kognicji sądów administracyjnych, gdyż zgodnie z art. 476 kpc odwołanie od decyzji organów rentowych należy do właściwości sądów powszechnych.Oceniając zasadność odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może dokonywać na użytek tej sprawy własnej oceny zasadności decyzji ZUS. Decyzja ta była przedmiotem kontroli przez sąd powszechny. Należy podkreślić, iż także organ administracyjny nie mógł dokonać własnych ustaleń co do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, dlatego zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a następnie w skardze nie mogą być przedmiotem analizy ze strony Sądu Administracyjnego.Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem, z uwzględnieniem rozstrzygnięć należących do kompetencji organów rentowych. Stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyrażone w decyzji w kwestii wysokości zasiłku chorobowego zostało potwierdzone prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] (w/w),Organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia (w/w).Zgodnie z dyspozycją art.146 tej ustawy, który stanowi iż sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądami administracyjnymi, podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych. Postępowanie odwoławcze w sprawie niniejszej wszczęte zostało w dniu [...] .2004 r., zatem po dniu wejścia w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ([...].2004 r.), dlatego przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do rozpoznania odwołania, jak i skargi.Analiza art. 71 tej ustawy w związku z ustalonym przez organy i wynikającym z akt sprawy stanu faktycznego, nie daje podstaw do stwierdzenia, iż odmawiając przyznania A. W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych organy naruszyły prawo.Sąd nie dopatrzył się także takich uchybień postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik tego postępowania. Wprawdzie uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa, jednakże organ odwoławczy dokonał wyczerpującej analizy dokumentów niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i oceny decyzji pierwszoinstancyjnej. Zakończone także zostało w toku postępowania sądowoadministracyjnego postępowanie odwoławcze od decyzji organu rentowego, która zadecydowała (o odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych.Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270).

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego:

A. W. została uznana z dniem [...].2004 r. za osobę j bezrobotną i równocześnie z tym dniem odmówiono skarżącej prawa do zasiłku. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów wynikało, że od dnia [...] .2002 r. do [...] .2003 r. oraz od dnia [...].2003 r. do dnia [...].2003 r. podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu wykonywania wolnego zawodu, co łącznie stanowi 10 miesięcy. W tym od dnia [...] 2003 r. wykonywała indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską tj. w [...][...], w [...],[...],[...] i we [...] 2003 r. - co daje łącznie 181 dni. Natomiast w okresie od [...].2003 r. do [...].2003 r. skarżąca była zatrudniona w wymiarze 1/3 etatu jako lekarz dyżurny w Izbie Wytrzeźwień w [...] i otrzymywała wynagrodzenie wraz z dodatkami i ekwiwalentem za urlop w wysokości [...] zł. W okresie od [...] .2003 r. do [...].2004 r. skarżąca pobierała zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego przez 179 dni. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiła kwota [...] zł. Z akt sądowo administracyjnych wynika, że skarżąca wniosła o wyrównanie kwoty tego zasiłku do wysokości [...] zł ponieważ Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] decyzją z daty [...].2004 r odmówił wyrównania. Sąd Rejonowy dla [...] w [...] Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia [...].2005 r. - wydanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego decyzję tę utrzymał w mocy. Wyrok ten jest prawomocny (k. 57-63).

Przyjmując, że podstawą ustaleń zaświadczenia organu rentowego (bez daty), iż podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi kwota [...] zł, organ odwoławczy stwierdził, iż okres pobierania tego zasiłku nie może być doliczony do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż warunkiem jego obliczenia jest by podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiła kwota co najmniej minimalnego 'nagrodzenia za pracę, która wynosiła w 2003 r. - [...] zł, a w roku 2004 -[...] zł.

W tych okolicznościach organ odwoławczy przyjął, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji w Grodzkim Urzędzie Pracy w [...], tj. od [...].2002 r. do dnia [...].2004 r. skarżąca wykazała 247 okresu uprawniającego do zasiłku, na który składa się okres podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego j(216 dni) oraz okres zatrudnienia w Izbie Wytrzeźwień - 31 dni.

Zgodnie z przepisem art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 póz. 1001) powołanym przez organ odwoławczy (a odpowiadającym treści przepisowi art. 23 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w/w), prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy (...) jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania (...) łącznie przez co najmniej 365 dni:był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...),wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą (...),świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (...), opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności (...), przy czym podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę (...).

Zgodnie z art. 2 pkt 3 tego przepisu do 365 dni (...) zalicza się również okresy pobierania między innymi zasiłku chorobowego (...) jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.

Skarżąca nie wykazała wymaganych 365 dni dlatego nie spełniła warunków koniecznych do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze na decyzję Wojewody [...] A. W.domagała się ustalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że spełnia warunki konieczne do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W szczególności zarzuciła niewłaściwe obliczenie przez ZUS zasiłku chorobowego, bez uwzględnienia dodatku stażowego, wynagrodzenia za nadpracowane godziny oraz ekwiwalentu za urlop. Zdaniem skarżącej uzyskana z tytułu wynagrodzenia za pracę w Izbie Wytrzeźwień kwota [...] zł brutto niewątpliwie przekroczyła minimalne wynagrodzenie przewidziane w 2003 r. i 2004 r. Taka też kwota powinna być uznana za podstawę wymiaru zasiłku chorobowego.

Nadto skarżąca nadmieniła, iż ubiega się o świadczenie przedemerytalne i w związku z tym ubiega się o ustalenie wcześniejszej daty urodzenia, tj [...].1954 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie i podnosząc, iż wysokość podstawy wymiaru zasiłku chorobowego pobranego przez skarżącą ustalona została w oparciu o dokumenty pochodzące od właściwych jednostek organizacyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zakres kontroli wykonywanej przez wojewódzkie sądy administracyjne jest wyznaczony przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1269), który stanowi że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli sąd nie może zatem wkroczyć w merytoryczne kompetencje organu i rozstrzygać o uprawnieniach skarżącej, czego domaga się w skardze, a jedynie ocenić zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem, kontrola zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi.

Zarzuty skargi stanowią polemikę z wydaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] .2004 r. odmawiającą A.W. dotyczącą wypłaty wyrównania zasiłku chorobowego za okres od [...].2003 r. do [...].2004 r.

karząca wniosła od tej decyzji odwołanie rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...], a próba wzruszenia tego wyroku w drodze skargi o wznowienie postępowania zakończona została oddaleniem (tej skargi wyrokiem z dnia [...] 2006 r. [...] Kwestie dotyczące sposobu obliczenia zasiłku chorobowego objęte zarzutami skargi nie należą do kognicji sądów administracyjnych, gdyż zgodnie z art. 476 kpc odwołanie od decyzji organów rentowych należy do właściwości sądów powszechnych.

Oceniając zasadność odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może dokonywać na użytek tej sprawy własnej oceny zasadności decyzji ZUS. Decyzja ta była przedmiotem kontroli przez sąd powszechny. Należy podkreślić, iż także organ administracyjny nie mógł dokonać własnych ustaleń co do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, dlatego zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a następnie w skardze nie mogą być przedmiotem analizy ze strony Sądu Administracyjnego.

Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem, z uwzględnieniem rozstrzygnięć należących do kompetencji organów rentowych. Stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyrażone w decyzji w kwestii wysokości zasiłku chorobowego zostało potwierdzone prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] (w/w),

Organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia (w/w).Zgodnie z dyspozycją art.146 tej ustawy, który stanowi iż sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądami administracyjnymi, podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych. Postępowanie odwoławcze w sprawie niniejszej wszczęte zostało w dniu [...] .2004 r., zatem po dniu wejścia w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ([...].2004 r.), dlatego przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do rozpoznania odwołania, jak i skargi.

Analiza art. 71 tej ustawy w związku z ustalonym przez organy i wynikającym z akt sprawy stanu faktycznego, nie daje podstaw do stwierdzenia, iż odmawiając przyznania A. W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych organy naruszyły prawo.

Sąd nie dopatrzył się także takich uchybień postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik tego postępowania. Wprawdzie uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa, jednakże organ odwoławczy dokonał wyczerpującej analizy dokumentów niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i oceny decyzji pierwszoinstancyjnej. Zakończone także zostało w toku postępowania sądowoadministracyjnego postępowanie odwoławcze od decyzji organu rentowego, która zadecydowała (o odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270).