Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2215/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. sprawy ze skargi MG na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej MG kwotę [...] zł ( [...] złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2015 r. M. G. (dalej zwana skarżącą lub wnioskodawczynią) wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Wnioskodawczyni we wniosku o wydanie interpretacji przedstawiła stan faktyczny, w którym wskazała, że [...] lutego 2008 r. nastąpiło kupno działki gruntu przez męża skarżącej, który w momencie zakupu gruntu był kawalerem. W dniu [...] grudnia 2008 r. doszło z kolei do zawarcia związku małżeńskiego pomiędzy mężem skarżącej a skarżącą bez wyznaczania odrębności majątkowej małżonków. Następnie dnia [...] marca 2011 r. została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla męża wnioskodawczyni. [...] maja 2011 r. doszło do podpisania przez skarżącą i jej męża umowy o kredyt hipoteczny z przeznaczeniem na budowę domu systemem gospodarczym. [...] września 2011 r. doszło do zakupu mieszkania z zasobów X. przez skarżącą i jej małżonka. [...] listopada 2011 r. nastąpiła sprzedaż mieszkania przez wnioskodawczynię i jej męża za cenę [...] zł. [...] marca 2012 r. mąż skarżącej złożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu PIT-39 za 2011 r., w którym wykazano:

– przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie – [...] zł,

– koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie – [...] zł,

– dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie – [...] zł,

– kwota dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w kwocie – [...] zł,

– podstawa obliczenia podatku - [...] zł,

– podatek należny - [...] zł.

Dalej wnioskodawczyni wyjaśniła, że w okresie dwóch lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości doszło do opłacenia faktur VAT wystawionych na męża skarżącej, potwierdzających poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe. [...] marca 2015 r. podpisano akt notarialny o rozszerzenie wspólności ustawowej, mocą którego rozszerzono wspólność majątkową na majątek osobisty męża skarżącej tj. na ww. działkę gruntu.

Na tle tak przedstawionego opisu stanu faktycznego skarżąca zwróciła się do organu interpretacyjnego z pytaniem:

- czy przeznaczenie środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży wspólnego mieszkania na budowę domu mieszkalnego (dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych) na nieruchomości gruntowej należącej do jednego ze współmałżonków można uznać za wydatek na własne cele mieszkaniowe dla obojga małżonków czy tylko właściciela gruntu?

– czy prawo do odliczenia podatku z tytułu wydatków i nakładów poczynionych na budowę budynku mieszkalnego ma tylko podatnik na którego została wystawiona imienna faktura przy wydatkowaniu, czy również jego współmałżonka/ek?

W ocenie skarżącej odliczenie z tytułu wydatków i nakładów poczynionych na budowę domu jednorodzinnego nie powinno przysługiwać jedynie małżonkowi skarżącej z uwagi na to, że w momencie budowy małżonek skarżącej był właścicielem gruntu. W ocenie wnioskodawczyni odrębność majątkowa gruntu, na którym powstał dom małżonków oraz fakt wystawienia faktur zbieranych podczas trwania budowy tylko wyłącznie na męża nie powinny pozbawiać skarżącej prawa do skorzystania z ulgi podatkowej, gdyż nakłady finansowe na wspomnianą nieruchomość finansowane były ze wspólnego majątku małżonków. Wnioskodawczyni wyjaśniła przy tym, że pozostaje w związku małżeńskim od dnia [...] grudnia 2009 r. i od tego czasu posiada wspólność majątkową ze swoim małżonkiem. W sferze codziennych wydatków i wpływów finansowych wnioskodawczyni i jej małżonek nie posiadają ścisłego podziału na odrębne majątki. Na budowę domu jednorodzinnego w dniu [...] maja 2011 r. skarżąca wspólnie z mężem zaciągnęła kredyt hipoteczny w wysokości [...] zł, który jest spłacany ze wspólnych dochodów. Skarżąca wyjaśniła, że po sprzedaży wspólnego mieszkania jej mąż złożył oświadczenie w urzędzie skarbowym o skorzystaniu ze zwolnienia od podatku, małżonkowie złożyli wspólny PIT-23, deklarując całą kwotę ze sprzedaży nieruchomości na wydatkowanie nie później niż w ciągu dwóch lat od daty sprzedaży nieruchomości na budowę domu jednorodzinnego. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że w okresie budowy domu małżonkowie zbierali faktury i dowody potwierdzające wydatki poniesione na wspomnianą nieruchomość. W ocenie wnioskodawczyni powinna ona mieć możliwość skorzystania ze zwolnienia, gdyż w jej ocenie istotny jest fakt wydatkowania i jego cel. Nie powinna przy tym zdaniem skarżącej mieć znaczenia okoliczność czy wspólne środki ze sprzedaży nieruchomości wydatkował mąż czy też skarżąca, ponieważ skarżąca pozostaje w małżeństwie i posiada wspólność majątkową. Zdaniem wnioskodawczyni istotne znaczenie ma cel wydatkowania, którym była budowa domu jednorodzinnego.

W ocenie skarżącej warunkiem zwolnienia od opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wyłącznie przeznaczenie przychodu na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, innego budynku mieszkalnego. Zdaniem wnioskodawczyni uzyskany przychód został zatem prawidłowo wydatkowany. Stwierdzono, że sytuacja, w której budowa domu realizowana była na gruncie stanowiącym własność męża, nie powinna pozbawiać skarżącej możliwości skorzystania z ulgi tylko dlatego, że w chwili wydatkowania wspólnych środków ze sprzedaży nieruchomości skarżąca nie była właścicielem działki. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wraz z mężem skupiła się na tym, aby wydatkować środki ze sprzedaży mieszkania w ciągu dwóch lat od zbycia nieruchomości na realizacje inwestycji w postaci domu, który miał zabezpieczyć potrzeby mieszkaniowe jej rodziny. W efekcie skarżąca nabyła własność nieruchomości gruntowej wraz z powstałym na niej budynkiem mieszkalnym, na który przez okres dwóch lat czyniono nakłady – poprzez rozszerzenie wspólności ustawowej. Końcowo wnioskodawczyni podniosła, że krzywdzące byłoby gdyby wolny od podatku dochodowego był jedynie przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania przez jej męża.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Minister Finansów działający przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w P. uznał przedstawione przez skarżącą stanowisko za nieprawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko organ podatkowy wskazał, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania uzyskanego przychodu wskazanym podatkiem ma moment nabycia. Wyjaśniono, że z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że sprzedane w dniu [...] listopada 2011 r. mieszkanie zostało nabyte przez skarżącą i jej męża w dniu [...] września 2011 r, wobec czego zbycie mieszkania stanowiło źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zaznaczono jednak, że stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W kontekście przytoczonej regulacji organ podatkowy wyjaśnił, że omawiane zwolnienie może obejmować taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ww. praw, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy kwota z odpłatnego zbycia zostałaby w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód w całości korzystałby ze zwolnienia od podatku dochodowego. Organ uzasadniając swoje stanowisko przytoczył również regulacje art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiujące pojęcie wydatków na cele mieszkaniowe. Zwrócono również uwagę na zawartą w art. 21 ust. 26 w/w ustawy definicję własnego budynku, lokalu lub pomieszczenia. W kontekście omawianych regulacji podkreślono, że tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie omawianego zwolnienia. Wyjaśniono, że w razie niewypełnienia warunków przewidzianych przywołanym przepisem podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę. Odsetki nalicza się przy tym od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

W ocenie organu podatkowego aby ustalić czy wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy odnieść się do regulacji dotyczących ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Organ wskazał, że do majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej oraz przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 pkt 1 i 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy). Powołując się na doktrynę organ wyjaśnił również, że w zasadzie małżeńska umowa majątkowa reguluje stosunki majątkowe między małżonkami na przyszłość. Rozszerzając lub ograniczając wspólność ustawową, strony mogą także nadać umowie skutek wsteczny w tym sensie, że w pierwszym wypadku mogą włączyć do majątku wspólnego przedmioty należące przed zawarciem umowy do ich majątków osobistych, a w drugim wypadku mogą wyłączyć z majątku wspólnego przedmioty należące przed zawarciem umowy do tego majątku. Odnosząc powyższe do przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego zauważono, że do rozszerzenia wspólności majątkowej na majątek osobisty męża skarżącej – w tym na działkę gruntu – doszło dopiero w dniu [...] marca 2015 r. Zdaniem organu oznacza to, że wnioskodawczyni nabyła prawo do gruntu dopiero w momencie zawarcia umowy rozszerzającej wspólność majątkową. Podniesiono przy tym, że skoro odpowiedzialność majątkiem wspólnym obejmuje grunt, ale dopiero od momentu, od kiedy wszedł on do majątku wspólnego, to wszelkie uprawnienia które skarżąca chciałaby czerpać z nabycia gruntu mogą zaistnieć dopiero od momentu rozszerzenia wspólności na ten grunt.

Konkludując swoje rozważania organ podatkowy stwierdził, że skoro środki uzyskane przez wnioskodawczynię ze sprzedaży mieszkania należącego do majątku wspólnego zostały wydatkowane na budowę budynku mieszkalnego na gruncie należącym do majątku odrębnego męża skarżącej, włączonym następnie do majątku wspólnego już po upływie dwóch lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła sprzedaż mieszkania to skarżącej nie przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ wyjaśnił, że w dwuletnim terminie wnioskodawczyni nie nabyła prawa własności gruntu, a nabycie to nastąpiło dopiero po upływie dwóch lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wnioskodawczyni zbyła mieszkanie. Zaznaczono przy tym, że zastosowanie zwolnienia przewidzianego w przywołanym powyżej przepisie byłoby możliwe jedynie wówczas gdyby wnioskodawczyni nabyła własność nieruchomości w dwuletnim terminie przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszeń prawa skarżąca wniosła skargę na wyżej wymienioną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego wnosząc przy tym o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na dokonaniu oceny wniosku o wydanie interpretacji bez wszechstronnej i całościowej analizy jego treści i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że środki przeznaczone na budowę domu pochodziły ze sprzedaży mieszkania, które stanowiło wspólną własność skarżącej i jej męża. Wnioskodawczyni stwierdziła również, że wspólnie z mężem z uwagi na istniejące małżeństwo oraz brak rozdzielności majątkowej uważała, iż budowa domu mieszkalnego, służyła zaspokojeniu wspólnych potrzeb mieszkaniowych. Skarżąca powoła się również na orzeczenia sądów administracyjnych potwierdzające jej stanowisko.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie poddanej sądowej kontroli przedmiotem sporu jest zastosowanie w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym odo osób fizycznych (t.j. - Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o PDOF), zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF, uważa się wydatki określone w art. 12 ust. 25 ustawy o PDOF.

W ocenie skarżącej w świetle stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego okoliczność, że budowa domu realizowana była na gruncie stanowiącym własność męża, nie powinna jej pozbawiać możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego.

Organ podatkowy stwierdził natomiast, że skoro środki uzyskane przez skarżącą ze sprzedaży mieszkania należącego do majątku wspólnego zostały wydatkowane na budowę budynku mieszkalnego na gruncie należącym do majątku odrębnego jej męża, włączonym następnie do majątku wspólnego już po upływie dwóch lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła sprzedaż mieszkania, to skarżącej nie przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ wyjaśnił, że w dwuletnim terminie wnioskodawczyni nie nabyła prawa własności gruntu, a nabycie to nastąpiło dopiero po upływie dwóch lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wnioskodawczyni zbyła mieszkanie. Zaznaczono, że zastosowanie zwolnienia przewidzianego w przywołanym powyżej przepisie byłoby możliwe jedynie wówczas gdyby wnioskodawczyni nabyła własność nieruchomości w dwuletnim terminie przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko organu podatkowego nie zasługuje na aprobatę. Podkreślenia wymaga, że art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF wymaga, by wydatek został poniesiony na własne cele mieszkaniowe nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych. Okoliczność ta w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie budzi wątpliwości. Zbycie nieruchomości nastąpiło [...] listopada 2011 r., a skarżąca we wniosku wskazała, że w okresie dwóch lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości doszło do opłacenia faktur VAT wystawionych na męża skarżącej, potwierdzających poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe. Z przepisu tego nie można jednak wywieść, że dla zastosowania zwolnienia konieczne jest, by w terminie tym nastąpiło również nabycie prawa własności rzeczy lub prawa, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o PDOF (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2014 r., I SA/Po 961/13 – wyrok dostępny w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca wymaga wyłącznie celowości działania podatnika dla spełniania przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF. Nie wymaga natomiast, by podatnik nabył określone prawo we wskazanym w tym przepisie terminie. W związku z powyższym nie może budzić wątpliwości, że przedstawiona we wniosku okoliczność budowy budynku mieszkalnego na gruncie stanowiącym odrębną własność małżonka skarżącej nie przekreśla działania skarżącej polegającego na ponoszeniu wydatków na własne cele mieszkaniowe. Jeżeli zatem, jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, skarżąca w okresie 2 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości należącej do majątku wspólnego małżonków poczyniła wydatki na własne cele mieszkaniowe, a po tym czasie nabyła własność budynku, to zostały spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF. Fakt, że rozszerzenie wspólności ustawowej, na majątek osobisty męża skarżącej, tj. na grunt, na którym stanął budynek, nastąpiło po upływie terminu, wynikającego z tego przepisu, nie pozbawia skarżącej prawa do zwolnienia.

Na gruncie niniejszej sprawy niewątpliwie skarżąca realizowała cel ustawowy polegający na wspólnej z mężem inwestycji w postaci budowy budynku mieszkalnego, który w zamyśle miał zabezpieczyć potrzeby mieszkaniowe założonej rodziny. Wprawdzie budynek dzieli los prawny gruntu, na którym został posadowiony (zasada superficies solo cedit), to jednak końcowo skarżąca nabyła własność nieruchomości gruntowej wraz ze wznoszonym na niej budynkiem, na który czyniła nakłady, przy czym nie ma znaczenia, że rozszerzenie małżeńskiej wspólności ustawowej nastąpiło dopiero w 2015 r., skoro wszelkie wydatki na ten cel poniesione zostały w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, zaś do nabycia nieruchomości doszło przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok, w którym podatniczka uzyskała dochody z odpłatnego zbycia tegoż lokalu (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 marca 2015 r., I SA/Kr 1655/14 – wyrok dostępny w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl)

W opinii sądu zatem, jeżeli małżonkowie dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych (a z taką sytuacja mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy) wspólnie podejmują inwestycje określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na gruncie bądź w budynku stanowiącym majątek odrębny jednego z nich, to nie można im odmówić prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Zostaje bowiem spełniony zasadniczy cel, dla którego ustawodawca wprowadził to zwolnienie.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ weźmie zatem pod uwagę sposób interpretacji wskazany powyżej. Ponadto organ zobowiązany będzie ocenić prawidłowość stanowisko skarżącej w odniesieniu do pytania drugiego, dotyczącego tego, czy prawo do odliczenia podatku z tytułu wydatków i nakładów poczynionych na budowę budynku mieszkalnego ma tylko podatnik, na którego została wystawiona imienna faktura przy wydatkowaniu, czy również jego współmałżonka/ek. W zaskarżonej interpretacji organ, ze względu na stanowisko zaprezentowane w odniesieniu do pytania pierwszego, bezzasadnie uznał, że rozstrzyganie kwestii objętej pytaniem drugim jest bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 146 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), jak w sentencji wyroku.