Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 546/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 2 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] marca 2015r. nr [...] w przedmiocie wypłaty płatności na zalesianie w pomniejszonej wysokości oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 546/15

Uzasadnienie

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. z/s w S. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173); § 8 ust. 1, 2 pkt 2, ust. 4, § 11 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz § 13 ust. 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów "wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 48, poz. 390 z zm.), art. 6 ust. 1 lit. b i art.16 ust. 3 i 4 oraz art. 19 i art. 21 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasad wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L nr 25 z dnia 28.01.2011, z zm.); art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316/65) oraz art. 104 i 107 Kpa - po rozpatrzeniu wniosku J. K. o wypłatę pomocy na zalesianie, uwzględniając wyniki kontroli na miejscu w dniu [...] sierpnia 2014 r. przyznał wnioskującej płatność z tytułu: 1. Premii pielęgnacyjnej płatnej corocznie przez okres 5 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia w wysokości [...] zł; 2. Premii zalesieniowej płatnej corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia w wysokości [...] zł oraz wykluczył powierzchnię [...] ha z uzyskania pomocy na zalesienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że przeprowadzona [...] sierpnia 2014 r. kontrola na miejscu stwierdziła użycie [...] sadzonek drzew nie znajdujących się w załączniku nr 1 ww. rozporządzenia zalesioniowego, co odpowiada nieprawidłowości na obszarze [...] ha i ta powierzchnia stanowi obszar niekwalifikujący się do przyznania pomocy na zalesianie gruntów ornych, co spowodowało zmniejszenie płatności.

W odwołaniu J. K. stwierdziła, że nie miała pojęcia "do jakich Unija dopłaca, a do jakich nie," że wcześniejsze kontrole nie wykazywały żadnych nieprawidłowości, że na tych 17 arach "też rośnie las" i że wykorzystywała sadzonki z Nadleśnictwa.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji decyzją z [...] marca 2015 r. – Nr. [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r., poz. 1438), § 8 ust. 1 i 4, § 11 § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie wyników z kontroli na miejscu ustalono, że powierzchnia kwalifikująca się do wypłaty pomocy zalesieniowej na rok 2014 wynosi [...] ha ([...] ha - [...] ha). W związku z powyższym płatność z tytułu premii pielęgnacyjnej została pomniejszoną o kwotę [...] zł ([...] ha x 970 zł/ha) zaś płatność z tytułu premii zalesieniowej o kwotę [...] zł (0,17 ha x [...] zł/ha) w związku z wykluczeniem [...] ha. W konsekwencji kwota należnej stronie premii pielęgnacyjnej na rok 2014 wyniosła [...] zł ([...] x 970 zł), natomiast premii zalesieniowej wyniosła [...] zł ([...] ha x 1580 zł/ha). W związku z wykluczeniem części zalesionej powierzchni ([...] ha) wielkość zobowiązania w kolejnych latach programu wynosi [...] ha, a tym samym premia pielęgnacyjna oraz premia zalesieniowa w kolejnych latach programu przysługują w wysokości określonej zaskarżoną decyzją. Organ wskazał także, że przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych jest uzależnione od spełnienia szeregu warunków określonych w rozporządzeniu. Jak wynika z wniosku producent podpisał się pod oświadczeniem, iż znane mu są zasady przyznawania pomocy na zalesianie, jak również jest świadomy skutków niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji przedmiotowego działania i okoliczność wydania przez Nadleśniczego sadzonek spoza załącznika nie wyłącza ani nie umniejsza w żaden sposób odpowiedzialności strony.

W skardze J. K. powtórzyła argumentację z odwołania, iż dokonała zasadzeń sadzonkami wydanymi przez Nadleśnictwo i że "żadnych załączników odnośnie rozporządzeń nie otrzymałam" i że "niewiadomo mi co pisze Agencja II instancji na str. 4, iż znane mi są zasady przyznawania pomocy na zalesianie jak również jestem świadoma skutków i podpisywałam się pod wnioskiem co miało świadczyć o pouczeniu i przyjęciu tzw. pouczenia czego wcale nie było."

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

W świetle tych przepisów sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Po myśli przepisów art. 133 § 1 i 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] marca 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w L. z/s w S. wpłynął wniosek skarżącej J. K. o wypłatę pomocy na zalesianie gruntów rolnych na rok 2014 i że znane są jej zasady przyznawania pomocy na zalesianie oraz skutki niewykonania przyjętych zobowiązań.

Z akt wynika także, że dnia [...] sierpnia 2014 r. przeprowadzono kontrolę na miejscu przez inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu OR ARiMR w T., i że w trakcie kontroli stwierdzono szereg nieprawidłowości: błąd ZGR 5- zadeklarowana powierzchnia całkowita zalesienia jest większa niż powierzchnia całkowita stwierdzona; błąd ZGR 10 - zadeklarowana powierzchnia całkowita grodzenia lub obwód siatki są większe niż stwierdzone i błąd ZGR 32 - wykonanie zalesienia przy użyciu sadzonek niewystępujących w załączniku 1 do rozporządzenia zalesieniowego.

Z protokołu wynika, iż skarżąca dokonała zalesienia także przy wykorzystaniu sadzonek gatunków nierodzimych, które nie występują w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesienie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1565 ze zm.) tj. śliwy ałycza w ilości [...] szt., śliwy tarnina w ilości [...] szt., róży fałdzistolistnej w ilości [...] szt. i pigwowca w ilości [...] szt. W przedmiotowej sprawie łączna powierzchnia zajęta przez sadzonki niewykwalifikowane wynosiła [...] ha, co w myśl przepisów tego rozporządzenia skutkowało zastosowaniem pozostałych kodów ZGR5 i ZGR10.

Obowiązujące w chwili wydawania zaskarżonej decyzji przepisy, prawidłowo i zasadnie przywołane a także zinterpretowane w obu decyzjach, uzależniają przyznanie wnioskowanej przez skarżącą płatności od spełnienia przez producenta szeregu warunków. M.in. uzależniają od dokonania zalesienia wyłącznie sadzonkami wskazanymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1565). Wykluczają więc dowolność w doborze sadzonek. Tym samym pozbawiony jest znaczenia prawnego w niniejszej sprawie podnoszony przez skarżącą argument w odniesieniu do zakwestionowanych zasadzeń i umniejszonej tym samym powierzchni wobec powierzchni zadeklarowanej, iż na niej "też rośnie las" i że skorzystała z sadzonek otrzymanych z Nadleśnictwa.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu należy stwierdzić, że organ administracji nie był zobowiązany do doręczenia skarżącej wspomnianego załącznika do przywołanego rozporządzenia, skoro został on opublikowany w organie promulgacyjnym do tego przeznaczonym tj. w Dzienniku Ustaw. Nadto – o czym już wspomniano- co wynika także z akt sprawy skarżąca jako producent rolny (zresztą składająca wniosek nie pierwszy raz) stwierdziła, że znane są jej zasady przyznawania pomocy na zalesianie oraz skutki niewykonania przyjętych zobowiązań. Chybione są więc zarzuty o braku jej winy, iż posłużyła się sadzonkami otrzymanymi z Nadleśnictwa. Jeżeli tak było w istocie,to kwestia ta ewentualnie mogłaby być przedmiotem innego nie administracyjnego postępowania. Należy też podkreślić, iż skarżąca wcale nie zaprzecza ustaleniom zawartym w protokole z kontroli na miejscu, z którego wynika jednoznacznie, iż dokonała zalesienia śliwy ałycza w ilości [...] szt., śliwy tarnina w ilości [...] szt., róży fałdzistolistnej w ilości [...] szt. i pigwowca w ilości [...] szt. Trudno też skutecznie – jak usiłuje tego dokonać skarżąca - wywodzić, że użycie sadzonek ww. gruntów jest spełnieniem wymagań zawartych w przywołanym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. i załączniku nr 1 stanowiącym integralną część tego rozporządzenia, w których zawarte są przepisy bezwzględnie obowiązujące wydane na podstawie ustawowej delegacji, wykluczające jakąkolwiek dowolność w doborze sadzonek drzew tam nie wymienionych.

W tym stanie rzeczy nie dopatrując się jakichkolwiek naruszeń obowiązujących przepisów tak w zakresie prawa materialnego jak i procesowego, a w szczególności nie dopatrując się naruszenia przepisów wskazanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wobec braku przesłanek wskazanych w przywołanych przepisach art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.