Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 120/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] P M o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C T o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 240/14 o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 959/12 p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz [...] P M tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...]zł (...), w tym kwotę [...] zł (...) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę [...] zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), stanowiącą 23% podatku VAT.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 240/14 o wznowienie postępowania w sprawie

o sygn. akt I SA/Sz 959/12.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 959/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał Skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II GPS 2/10 "Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie", co oznacza, że skarżący na mocy ww. postanowienia z dnia 14 grudnia 2012 r. korzysta z prawa pomocy w sprawach: I SA/Sz 959/12, I SA/Sz 240/14 i I SA/Sz120/15.

Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie na podstawie ww. postanowienia z dnia 14 grudnia 2012 r., pismem z dnia 24 października 2014 r. wyznaczyła [...] P M pełnomocnikiem skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 lutego 2016 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. pełnomocnik poinformował, że skarżący został poinformowany o braku podstaw do zaskarżenia postanowienia z dnia 19 lutego 2016 r., a w dniu 21 grudnia 2015 r. przedłożył w Sądzie skierowaną do skarżącego w dniu 4 sierpnia 2015 r. opinię o braku podstaw do zaskarżenia postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r. W dniu 21 grudnia 2015 r. pełnomocnik złożył do Sądu wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu w związku ze sporządzeniem ww. opinii. Pełnomocnik oświadczył, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 30 października 2015 r.) odrzucił złożoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2015 r. odrzucające jego skargę o wznowienie postępowania.

Kolejnym postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 października 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie na zarządzenie sędziego z dnia 10 lipca 2015 r. informujące o przyznanym skarżącemu prawie pomocy w sprawie.

W dniu 21 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył w Sądzie skierowaną do Skarżącego w dniu 5 listopada 2015 r. opinię prawną z dnia 3 listopada 2015 r. o braku podstaw do zaskarżenia wskazanych wyżej postanowień, tj. postanowienia z dnia 16 października 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną oraz postanowienia z dnia 16 października 2015 r. odrzucającego zażalenie. Pełnomocnik złożył jednocześnie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do zaskarżenia ww. postanowień i oświadczył, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części.

Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

W przypadku adwokatów kwestię tę od 1 stycznia 2016 r. co do zasady reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r.), które w § 22 stanowi jednak, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Zatem w niniejszej sprawie, do ww. wniosku pełnomocnika, zastosowanie mają przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.

Przepis § 19 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz

2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji w sprawie wynosi 240 zł.

Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z kolei stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit "d" rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym 120 zł.

Mając na uwadze powyższe, przyznano pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną kwotę [...] zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. o stawkę należnego podatku od towarów i usług, tj. [...] zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do zaskarżenia postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r. oraz kwotę [...] zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. o stawkę należnego podatku od towarów i usług, tj. [...] zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do zaskarżenia postanowień z dnia 16 października 2015 r.

Z tych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 2 lit "d" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w związku z § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015r., należało postanowić jak w sentencji.