Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1717/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183 par. 1, art. 174
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Niezgódka - Medek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt III SA/Gl 1226/07 w zakresie odrzucenia skargi Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 19 czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 1226/07, mocą którego odrzucono skargę Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał między innymi, że w dniu 20 grudnia 2007 r. doręczono stronie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wpływ takiej kwoty na rachunek Sądu nastąpił w dniu 28 grudnia 2007 r. (błędnie w uzasadnieniu 2006 r.), co wynika z polecenia przelewu.

Sąd wskazawszy na art. 230 § 1 i 2, art. 220 § 1 i 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. - stwierdził, że wpis nie został uiszczony w terminie, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi. Sąd podał, że w orzecznictwie zaprezentowano pogląd, że w przypadku przelewu za datę uiszczenia wpisu uważa się datę uznania rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec uchybienia terminu i braku uprawdopodobnienia, że nastąpiło to bez winy strony, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.

W skardze kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Orzeczeniu temu w oparciu o art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 86-89 P.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi pomimo faktu, iż opłacono ją po terminie nie z winy skarżącego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wpłata wpisu została dokonana przez stronę u partnera Invest Banku trzeciego dnia po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu i z powodu okoliczności, na które strona nie miała wpływu, przelano go na konto Sądu dopiero 28 grudnia 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, bowiem sporządzono ją w sposób wadliwy, uniemożliwiający Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 wyżej wymienionej ustawy, zatem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogą uwzględniać jedynie ewentualne naruszenie wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa procesowego.

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na zarzucie naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie /pkt 1/ lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /pkt 2/. Wskazanie i uzasadnienie podstaw kasacyjnych należy przy tym do koniecznych cech skargi kasacyjnej /art. 176 P.p.s.a./. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumieć należy przede wszystkim dokładne wskazanie podstawy kasacyjnej oraz określenie tych przepisów prawa, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Uzasadnienie skargi kasacyjnej winno zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie prawa polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie zarzutu. W przypadku zarzucenia uchybień przepisom procesowym niezbędne jest również wykazanie, że podniesione uchybienie rzeczywiście mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż z uwagi na związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej może on wziąć pod uwagę tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że pełnomocnik strony ograniczył się do ogólnikowego wskazania artykułów od 86 do 89 P.p.s.a. nie precyzując, o jakie jednostki redakcyjne poszczególnych przepisów mu chodzi, a także nie wskazując sposobu naruszenia poszczególnych przepisów przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem kasacyjnym, jego uprawnienia do kontroli orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych są ograniczone podstawami kasacyjnymi: jeśli te sformułowane są prawidłowo, kontrola legalności odnieść się może do całości orzeczenia sądu pierwszej instancji. Jednakże w przypadku wadliwie sformułowanych podstaw kasacyjnych zaskarżone orzeczenie wymyka się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, choćby było sprzeczne z przepisami prawa (wyjątek stanowią takie naruszenia, które prowadzą do nieważności postępowania, o czym była mowa na wstępie). Naczelny Sąd Administracyjny nie może precyzować zarzutów strony i domyślać się, co w istocie strona zaskarżonemu orzeczeniu zarzuca. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony poza błędnie sformułowanym zarzutem naruszenia przepisów postępowania (odnoszących się zresztą do instytucji przywrócenia terminu, która nie była przedmiotem zaskarżonego postanowienia) nie wskazał żadnych innych zarzutów, choćby dotyczących kwestii, czy rzeczywiście wpis uiszczony w banku trzeciego dnia siedmiodniowego terminu można uznać za dokonany po terminie. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości kontroli, a w konsekwencji ewentualnego uchylenia, zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 P.p.s.a. postanowił skargę kasacyjną oddalić.