Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 275/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Sz. J. i S. Z. P. P.-U.-H. "P." Sp. J. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt VI SAB/Wa 56/19 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Sz. J. i S. Z. P. P.-U.-H. "P." Sp. J. w J. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie zastosowania postanowień niedozwolonych w umowach postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 września 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sz. J. i S. Z. P. P.-U.-H. "P." Sp. J. w J. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie zastosowania postanowień niedozwolonych w umowach.

W motywach Sąd I instancji wskazał, że w związku z wymienioną skargą, strona, zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2019 r., wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie z imienia i nazwiska oraz pełnionej w spółce funkcji kto podpisał się pod skargą oraz nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Spółce w dniu 29 sierpnia 2019 r. Termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 5 września 2019 r.

Pismem nadanym w dniu 11 września 2019 r. skarżąca złożyła wniosek o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jednocześnie uzupełniając te braki. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że odbioru przesyłki dokonał Ł. J., który nie był osobą upoważnioną do odbierania przesyłek pocztowych w imieniu Spółki. Wezwanie Sądu zostało przekazane osobom reprezentującym Spółkę dopiero w dniu 9 września 2019 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu i w tym dniu skarżąca dowiedziała się o treści wezwania Sądu.

W ocenie Sądu I instancji, wskazane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do usunięcia baraków formalnych skargi, wezwanie to zostało doręczone na adres wskazany w skardze, który jest adresem siedziby skarżącej Spółki. Odbiór korespondencji kwitował J. Ł., który jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru był upoważnionym pracownikiem. Powyższe fakty stoją w sprzeczności z twierdzeniami strony zawartymi we wniosku o przywrócenie terminu, zaś twierdzenia te nie zostały poparte żadnymi dowodami.

Sz. J. i S. Z. P. P.-U.-H. "P." Sp. J. w J., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o jego zmianę i przywrócenie terminu do dokonania czynności.

W uzasadnieniu strona wskazał, że J. Ł. nie jest pracownikiem Spółki "P.", nie jest również upoważniony do odbioru przesyłek. Wymieniony Ł. J. jest jedynie członkiem zarządu innej Spółki, która ma siedzibę w tym samym miejscu co spółka "P.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynności miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie zawierającym wniosek, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając na uwadze stan faktyczny sprawy, motywy wniosku o przywrócenie uchybionego terminu oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zażalenia wraz z załączonymi do niego dokumentami, za prawidłową uznać należy ocenę tego wniosku, jakiej dokonał Sąd I instancji.

Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z adnotacji uwidocznionych na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków wniesionej skargi, wynika, że jej doręczenia dokonano do rąk upoważnionego pracownika J. Ł.. Jak również trafnie wskazał to Sąd I instancji, strona nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, który wskazywałby na okoliczność podnoszoną tak we wniosku, jak i zażaleniu, że wymieniony nie był pracownikiem Spółki lub osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki "P.".

Oceny tej nie zmienia nadesłane wraz z zażaleniem oświadczenie J. Ł., które zgodnie z motywami zażalenia miało wskazywać, że nie był on uprawniony do odbioru korespondencji adresowanej do strony.

Z oświadczenia tego wynika wyłącznie, że J. Ł. nie był i nie jest pracownikiem P.P.U.H. "P.", jak również nie świadczył żadnych usług na rzecz tej spółki. Nie wynika z niego wprost, aby nie był on upoważniony do odbioru korespondencji lub nie odbierał jakiejkolwiek korespondencji kierowanej do Spółki "P.". Twierdzeniu strony o braku upoważnienia po stronie Ł. J. do odbioru korespondencji adresowanej do Spółki "P." i jej wspólników Sz. J. i S. Z. przeczą adnotacje uwidocznione na innych znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy zwrotnych poświadczeniach odbioru korespondencji kierowanej do strony, w tym objętego zażaleniem postanowienia, gdzie przesyłki doręczone zostały "upoważnionemu pracownikowi J. Ł.", co poświadczone jest jego własnoręcznym podpisem (zwrotne poświadczenia odbioru k: 59; k: 23; k: 24 akt sądowych sprawy).

W takim stanie sprawy uznać należy, iż przekazanie stronie korespondencji zawierającej wezwanie do uzupełnienia skargi już po upływie terminu do dokonania wynikającego z wezwania i jego doręczenia określonej w nim czynności, nastąpiło w wyniku braku wystarczającego dbałości o interesy strony co wyklucza możliwość przypisania braku winy w uchybieniu terminu, a która to okoliczność niezbędna do przywrócenia terminu nie została przez skarżąca uprawdopodobniona podnoszoną argumentacją związaną z osobą faktycznie odbierającą korespondencję skierowaną do Spółki "P." i jej wspólników.

Reasumując, brak jest podstaw do uznania aby Sąd I instancji rozpoznając wniosek strony o przywrócenie terminu, uchybił art. 87 § 2 p.p.s.a., stwierdzając, że wskazane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.