Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 93/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 października 2011 r. dotyczącego przyznania zasiłku celowego I. oddala skargę II. przyznaje [...] A.S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Z. W. w dniu 28 sierpnia 2012r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłe postępowanie Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 26 października 2011r. dotyczącego przyznania zasiłku celowego. Z. W. w skardze zarzucił pracownikom OPS w N., że w sposób przewlekły załatwiają jego sprawy. Poza tym skarżący wskazał na "brak profesjonalizmu" pracowników OPS ustalających jego sytuację życiową.

W odpowiedzi na skargę Specjalista pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działający z upoważnienia Wójta Gminy N., wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ administracji wskazał, iż wniosek Z. W. z dnia 26 października 2011r. dotyczący przyznania zasiłku celowego na opłacenie wywozu fekalii z szamba został rozpoznany przez Wójta Gminy decyzją z dnia [...], nr OPS [...], po uprzednim zobowiązaniu go przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...], nr [...] do załatwienia przedmiotowego wniosku w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesiona przez Z. W. skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. zwana dalej jako "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przewlekłe postępowanie organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ działa opieszale lub tylko pozoruje swoje działanie ("formalnie nie jest bezczynny"). Inaczej mówiąc organ administracyjny w sposób nieuzasadniony "przedłuża" termin załatwienia sprawy w trybie art. 36 k.p.a., powołując się na niezależne od niego przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu podstawowego, a w szczególności – konieczność wywiązania się z pewnych obowiązków procesowych przez stronę. "Przewlekłe prowadzenie postępowania" oznacza zatem takie działanie lub zaniechanie organu, które sprowadza się do prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. W orzecznictwie przyjmuje się, że "przewlekłość" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 42/11, wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 stycznia 2012 r., II SAB/Kr 143/11). W ocenie Sądu po przeanalizowaniu akt administracyjnych działanie Wójta Gminy w niniejszej sprawie w przedmiocie nierozpoznania wniosku Z. W. z dnia 26 października 2011r. dotyczącego zasiłku celowego na opłacenie wywozu fekalii z szamba nie nosi znamion przewlekłego prowadzenia postępowania.

Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 k.p.a., który stanowi, iż sprawy nie wymagające postępowania wyjaśniającego winny być załatwiane niezwłocznie (§ 1 i § 2), sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (§ 3).

Jak wynika z akt sprawy zażalenie Z. W. na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wniosku z dnia 26 października 2011r. o świadczenie na opłacenie wywozu fekalii z szamba zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...], nr [...] wyznaczyło organowi I instancji dodatkowy trzydziestodniowy termin na załatwienie przedmiotowego wniosku, licząc od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W dniu 13 sierpnia 2012r. ww. postanowienie wpłynęło do Ośrodka Pomocy Społecznej. Z. W. natomiast w terminie otwartym do załatwienia sprawy przez organ I instancji wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Wójta Gminy dotyczącego wniosku z dnia 26 października 2011r.

Wobec powyższego wynika, że w dniu wniesienia skargi Z. W. do WSA w Lublinie organ nie działał przewlekle, ponieważ termin do załatwienia sprawy wyznaczony w postanowieniu Kolegium organowi I instancji jeszcze nie upłynął.

Dodatkowo należy wskazać, że organ I instancji wydał decyzję w dniu [...], nr [...] odmawiającą przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na opłacenie wywozu fekalii z szamba.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Natomiast o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).