Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 983/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 49 § 1 w zw. z art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 559/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 559/15, pozostawił bez rozpoznania wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 1 czerwca doręczono skarżącej wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania doręczono formularz PPF. Wobec niezłożenia wypełnionego formularza zarządzeniem z dnia 1 lipca 2015 r. referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżąca wniosła sprzeciw ponawiając prośbę o rozpoznanie jej wniosku o zwolnienie od kosztów.

Dalej Sąd wskazał, że upływ wskazanego w wezwaniu terminu 7 dni oznacza, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być merytorycznie rozpoznany. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania.

Skarżąca w zażaleniu na powyższe zarządzenie wskazała, że nie mogła w wyznaczonym terminie przesłać do Sądu własnoręcznie wypełnionego formularza PPF, ponieważ przebywała na urlopie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 powołanej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowych, skarżąca w skardze zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym wezwano ją do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Skarżąca ww. braku formalnego nie uzupełniła w wyznaczonym przez Sąd terminie.

W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że zarządzenie Sądu Wojewódzkiego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżąca bowiem nie uczyniła zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie.

Powołana w zażaleniu okoliczność przebywania na urlopie nie mogła podważyć rozstrzygnięcia Sądu, który wobec bezskutecznego upływu terminu ustawowego przewidzianego na usunięcie braku formalnego wniosku miał obowiązek orzec o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.