Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1871/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA -Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. K. na pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do zawodowej służby wojskowej postanawia: -odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2006 r. pan G. K. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat J.T. wniósł pismo skierowane do Ministra Obrony Narodowej, w którym wnioskował o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej w Wojsku Polskim. W piśmie wskazano, iż strona złożyła podanie do kilku jednostek wojskowych, ale odmówiono jej powołania wskazując jako przyczynę podwójne obywatelstwo (polskie i [...]) pana G. K.. Tymczasem jak wskazano w piśmie polskie przepisy prawne dotyczące obywatelstwa przewidują, iż osoba mająca obywatelstwo polskie i innego kraju na terenie Polski jest traktowana jak obywatel polski, a więc fakt posiadania przez stronę obywatelstwa [...] i polskiego, nie może stanowić przeszkody w powołaniu do służby w Siłach Zbrojnych RP.

Minister Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] odpowiedział stronie, iż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych( Dz. U. Nr 179 poz. 1750 ze zm.) żołnierzem zawodowym może być tylko osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie, a więc jest to warunek niezbędny do tego, aby dana osoba mogła się starać o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej.

W dniu 14 kwietnia 2006 r. skargę na powyższą decyzję złożył pan G. K.. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów:

* art. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (t.j. Dz. U. z roku 2002 Nr 28 poz. 353 ze zm.);

* art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony (t.j. Dz. U. Nr 241 poz. 2416 ze zm.);

* art. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

* art. 3 Konwencji w sprawie pewnych zagadnień dotyczących przypadków bezpaństwowości podpisanej w Hadze w dniu 12 kwietnia 1930 r. ( Dz. U z roku 1937 Nr 47 poz. 361)

* art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego;

• art. 14 w zw. z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r. ( Dz. U. z roku 1993 Nr 61 poz. 284).

Zdaniem skarżącego organ naruszył w/w przepisy poprzez błędne przyjęcie, iż fakt posiadania przez niego podwójnego obywatelstwa uniemożliwia mu podjęcie służby w Wojsku Polskim.

W odpowiedzi na skargę organ wniosło jej odrzucenie wskazując, iż pismo z dnia [...] lutego 2006 r. nie jest decyzją administracyjną.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Tymczasem zaskarżone pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2006 r. stanowiło odpowiedź na pismo, pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lutego 2006 r., w którym informowano organ o tym, że strona posiada stosowne kwalifikacje i chciałaby być powołana do jednostek specjalnych WP. Treść pisma pełnomocnika pana G. K. wskazywała na to, iż jest ono skierowane w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiedź w tym trybie pełnomocnika skarżącego otrzymał. Tymczasem zgodnie z w/w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed saldami administracyjnymi odpowiedzi na skargi i wnioski nie podlegają orzecznictwu sądowa administracyjnych.

Należy także wskazać, że nawet, gdyby przyjąć, że pismo skarżącego jest formalnym wnioskiem o powołanie do zawodowej służby wojskowej, to i tak sprawa podlegałaby odrzuceniu, ponieważ zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli strona chciałaby by być konsekwentna i uznała pismo organu z dnia [...] lutego 2006 r. za decyzję administracyjną, to powinna najpierw złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie dopiero złożyć skargę do sądu administracyjnego. Strona tego jednak nie uczyniła.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji.