Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 171/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew p o s t a n a w i a I. przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 (pięćset) złotych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Strona skarżąca dwukrotnie wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych wykonała wezwanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 1.500,00 złotych (§ 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 750 złotych (§ 3 w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 3.600,00 złotych netto (§ 6 pkt 6 w związku z §14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm.) – 4.392,00 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z otrzymywanego przez siebie świadczenia rehabilitacyjnego w kwocie [...] złotych brutto i emerytury żony w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Strona skarżąca posiada kredyt bankowy zaciągnięty w 2006 r. na zakup mieszkania oraz pożyczkę zaciągniętą na cele konsumpcyjne w dniu 10 marca 2010 r. na kwotę [...] złotych, z której spłaciła dwa kredyty w łącznej kwocie [...] złotych. Ponadto w marcu bieżącego roku strona skarżąca przekazał córce kwotę [...] złotych na opłacenie studiów.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała aby nie miała realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Tak strona skarżąca jak i jej żona posiadają stałe dochody oraz mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Ponadto w dniu 10 marca 2010 r. a więc już po wszczęciu niniejszego postępowania i na siedem dni przed otrzymaniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi strona skarżąca zaciągnęła pożyczkę na cele konsumpcyjne w kwocie [...] złotych. Jeżeli zaś przyjmiemy, że z kwoty tej pożyczki spłacić musiała dwa kredyty w łącznej wysokości [...] złotych (co wynika z umowy pożyczki Nr [...]) a kwotę [...] złotych przekazała córce (z bieżących dochód strona skarżąca nie mogłaby przekazać córce takiej kwoty) to pozostaje kwota [...] złotych. Tak więc nie można przyjąć aby strona skarżąca nie mogła ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Porównanie zaś wszelkich kosztów niniejszego postępowania do wysokości środków finansowych pozostających w dyspozycji strony skarżącej i jej rodziny wskazuje, że strona skarżąca bez narażenia siebie i rodziny na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego może ponieść minimalne wynagrodzenie radcy prawnego ale już nie łącznie z kosztami sądowymi przekraczającymi kwotę 500 złotych. Dlatego referendarz sadowy zwolnił stronę skarżącą od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych ponad kwotę 500 złotych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.