Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1678/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję: Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia: [...] lipca 2009r., znak: [...] w przedmiocie: stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek S R. o wstrzymanie wykonania decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r.


UZASADNIENIE

Skarżący w piśmie z dnia 20 listopada 2009r złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta M.z dnia [...] lipca 2003r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie czterosegmentowej hali produkcyjnej położonej przy ul. S. w M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 ppsa.

Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Przepis art. 61 § 3 ww. ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, jednakże uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. We wniosku skarżący nie wskazał wprost w czym miałyby się wyrażać nieodwracalne skutki oraz znaczna szkoda. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04).

W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. orzeczenia. Strona skarżąca we wniosku nie uczyniła nic, aby wykazać, że istotnie zachodzą takie przesłanki, zaś sam fakt wydania decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na użytkowanie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie przedmiotowego wniosku.

Na marginesie podnieść ponadto należy, iż wniosek skarżącego dotyczył wstrzymania wyłącznie decyzji organu I instancji. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Zgodnie z tym przepisem po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji .Tym samym wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę również i z tych względów wniosek nie mógł zostać przez Sad uwzględniony.

W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia