Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 88/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2007r. postanawia: I. Przyznać G. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi. II. Odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w terminie do jego opłacenia złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy zaznaczając nim, iż wnosi jednocześnie o całkowite i częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wezwany do usunięcia braków wniosku o prawo pomocy złożonego na urzędowym formularzu, przez jednoznaczne wskazanie czy wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości czy w części, skarżący złożył ponownie wypełniony urzędowy formularz wniosku zaznaczając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Skarżący nie podtrzymał natomiast żądania ustanowienia adwokata, w związku z czym należało uznać, iż ograniczył swe żądanie przyznania prawa pomocy do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Ponadto na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenia.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.).

Stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach, sytuacja materialna i rodzinna skarżącego uprawnia do stwierdzenia, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania - kosztów wpisu sądowego od skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podnieść w tym miejscu należy, że do kosztów sądowych na obecnym etapie sprawy należy wpis sądowy od skargi w kwocie 400 zł, wyliczony w oparciu o § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłata sądowa od zażalenia nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł, zaś wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej będzie wynosił połowę wpisu sądowego od skargi (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. Nr 221, poz. 2192/ oraz § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W urzędowym formularzu złożonym 1 kwietnia 2010r. skarżący wykazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, dzieckiem oraz rodzicami. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o pow. [...] m2, należącym do rodziców skarżącego. W odniesieniu do stanu majątkowego skarżący podał, że nie posiada żądnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych, natomiast jest właścicielem samochodu marki [...], służącego skarżącemu do powadzenia działalności gospodarczej (usługi [...] w zakresie [...]). W rubryce dotyczącej dochodów skarżący wykazał, iż łączny dochód rodziny wynosi [...] zł, w tym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – [...] zł, z tytułu świadczeń otrzymywanych przez rodziców – łącznie [...] zł oraz zasiłek rodzinny na dziecko w kwocie [...] zł. Jednocześnie skarżący podniósł, że kwota [...] zł stanowi przychód. Ponadto stwierdził, iż uczestniczy w kosztach utrzymania mieszkania w połowie, które to koszty wynoszą łącznie [...] zł.

Mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jednorazowo opłaty wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów oraz na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I postanowienia.

Jednocześnie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w całości ma zastosowanie w przypadku osób ubogich, które ze względu na sytuację życiową (całkowity brak dochodów, brak majątku, niemożność podjęcia pracy z przyczyn dotyczących np. stanu zdrowia), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych. W oparciu o dane zawarte w urzędowym formularzu i nadesłanych dokumentach, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny nie należy do skrajnie trudnych. Skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek ruchomy, prowadzi działalność gospodarczą. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego okoliczności, iż w działalności gospodarczej ponosi stratę, stwierdzić należy, że strata jest to pojęcie wytworzone na potrzeby prawa podatkowego i nie można na tej podstawie oceniać realnych korzyści ekonomicznych z prowadzonej działalności (np. strata mogła wynikać z zaplanowanych w danym roku inwestycji). Podobnie fakt zaciągnięcia pożyczki na zakup samochodu świadczy o zdolności kredytowej i możliwościach płatniczych strony, a nie o ich braku. W tej sytuacji uiszczenie pozostałych kosztów sądowych, które nie muszą być wydatkowane na obecnym etapie postępowania, leży w granicach realnych możliwości finansowych strony.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy, p.p.s.a. orzeczono jak w pkt II postanowienia.