Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 467/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. oraz luty 2012 r., marzec 2012 r. i kwiecień 2012 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 sierpnia 2020 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia - przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i podanie nr PESEL.

Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 28 sierpnia 2020 r. oraz 7 września 2020 r.) na adres strony skarżącej podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego jej awizowania. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 11 września 2020 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Niezachowanie wymogów formalnych w złożonej skardze skutkuje wezwaniem strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie

Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest - zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. – m. in. konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b P.p.s.a.). Ponadto w myśl art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z treścią art. 230 § 2 P.p.s.a., jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 P.p.s.a.). W tej sytuacji niewskazanie przez stronę skarżącą w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do strony skarżącej, nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2020 r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 7 września 2020 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2020 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 11 września 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 18 września 2020 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.