Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 965/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 145 par 1, art 134 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat M. M. kwotę [...] złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu Z. D. z urzędu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. [...] wystąpił do Burmistrza, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt K 17/12, o podjęcie kroków w celu uchylenia uchwały Rady Miasta z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalania wysokości stawki tej opłaty w związku ze stwierdzeniem przez TK niekonstytucyjności systemu ustalania i pobierania opłat. Dyrektor Wydziału Komunalnego Urzędu Miasta, pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. wyjaśnił stronie treść orzeczenia TK oraz zasady ustalania stawki opłaty za odpady komunalne i stwierdził, że brak jest podstaw do wystąpienia o uchylenie przedmiotowej uchwały.

Na powyższe pismo strona wniosła odwołanie, wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy bowiem przedmiotowa decyzja jest niezgodna ze stanem prawnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania [...] od pisma Dyrektora Wydziału Komunalnego Urzędu Miasta z dnia 19 czerwca 2015 r. (nazwanego decyzją) w sprawie wyjaśnienia zgłoszonego wniosku z dnia 8 czerwca 2015 r. dotyczącego uchylenia uchwały RM w [...].

Organ wskazał, że po zbadaniu otrzymanego odwołania w postępowaniu wstępnym pod względem jego terminowości oraz dopuszczalności, stosownie do przepisu art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 267 ze zm. – zwana dalej: "k.p.a.") stwierdził, że odwołanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż w sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia. Jak wyjaśnił organ, odwołanie przysługuje od decyzji natomiast w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna a sprawa poruszona we wniosku nie podlegała załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Czynność organu polegającą na udzieleniu wyjaśnień nie może być uznana za taką decyzję. Powyższe obligowało organ do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący zarzucił ww. postanowieniu sprzeczność z prawem – art. 56 § 1 pkt 1 k.p.a. albowiem organ II instancji (odwoławczy), który rozpoznawał odwołanie od decyzji organu niewłaściwego w sprawie nie ustosunkował się do tej niewłaściwości i rozstrzygnął co do jej istoty.

Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wskazał, że skarżący upatruje naruszenia zasady kompetencji przez Dyrektora Urzędu Wydziału Komunalnego. Zdaniem skarżącego jego wniosek powinien być skierowany przez Burmistrza do rozpatrzenia przez Radę a nie rozpoznany przez Dyrektora. Drugi zarzut dotyczy naruszenia hierarchii aktów prawnych, zdaniem skarżącego, powinna zostać wydana decyzja a nie udzielona jedynie informacja.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W kontekście powyższego trzeba zaznaczyć, że każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy procesowego należy oceniać przez pryzmat jego wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w rozpoznawanej sprawie ogniskuje się wokół kwestii przysługiwania środka odwoławczego od działania organu administracyjnego – Burmistrza Miasta polegającego na udzieleniu odpowiedzi osobie fizycznej na wystosowany przez nią wniosek o podjęcie czynności mających na celu uchylenie uchwały z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej stawki. Na tak postawiony wniosek Dyrektor Wydziału Komunalnego Urzędu Miasta udzieliła [...] pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. informacji. Od tego pisma skarżący wniósł odwołanie. Wskazać zatem należy, że pismo wniesione przez skarżącego nie zainicjowało sprawy administracyjnej, a jedynie skutkowało udzieleniem mu informacji. Brak bowiem przepisu prawa materialnego umożliwiającego orzekanie przez organ w kwestii wniosku strony o uchylenie uchwały Rady Miasta. W odniesieniu do wystąpienia skarżącego nie zostałą wszczęta żadna sprawa administracyjna, ani też mogła i nie została wydana żadna decyzja administracyjna. Stosownie natomiast do treści art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Skoro organ nie wydał decyzji, nie powstał substrat zaskarżenia od którego można by było wnieść odwołanie. Tym samym słusznie organ drugiej instancji jakim jest wobec Burmistrza, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosował przepis art. 134 k.p.a. i stwierdził niedopuszczalność odwołania. Stosownie bowiem do tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Odnosząc się do zarzutów sformułowanych na rozprawie przed sądem wskazać należy, że odpowiedź na wniosek skarżącego została udzielona przez kierownika wydziału Urzędu Miejskiego zajmującego się kwestiami poruszonymi we wniosku. Natomiast w kwestii formy odpowiedzi wskazać należy, że jak już wyżej podniesiono żaden przepis prawa materialnego nie znajduje w rozpatrywanej sytuacji takiego zastosowania, które umożliwiałoby wydanie indywidualnej decyzji administracyjnej.

Mając powyżej wskazane względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.