Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1183/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Ruszyński Asesor sąd. WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa " A." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę /-/ R.Wiatrowski /-/ S.Zapalska /-/ J. Ruszyński


UZASADNIENIE

I SA/Po 1183/06

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2006r. "przedsiębiorstwo "A". zwróciło się o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

Pytanie spółki dotyczy wysokości stawki opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdy przedmiotem umowy jest wykonywanie przez spółkę, zajmującą się sprzedażą nieruchomości robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu w uprzednio zamówionej w tej spółce działce budowlanej. Spółka podkreśla, iż w tym stanie rzeczy przedmiotem sprzedaży jest rezultat wykonywanych ww. robót ( przyłącze kanalizacyjne wraz ze studnią) i działka budowlana na której te roboty zostały wykonane.

W tak przedstawionym stanie faktyczny, zdaniem spółki zastosowanie ma art. 146 ust.1 pkt2 lit.a w związku z art. 29 ust.5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535; dalej powoływanej jako u.p.t.u.)

W konsekwencji do całości umowy będzie miała zastosowanie stawka 7% tj. dla gruntu i dla usługi towarzyszącej z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu.

Postanowieniem z dnia [...] 2006r. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe i stwierdził, że dostawa gruntu wraz z uzbrojeniem podlega opodatkowaniu podstawową - 22% stawką podatku VAT.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy podniósł, iż z treści wniosku w sposób jednoznaczny wynika, że przedmiotem dostawy jest działka budowlana ze zrealizowanym częściowym uzbrojeniem (studnia i przyłącze kanalizacyjne) przy czym dla rozpatrzenia wniosku nie ma znaczenia, że nabywca w pierwszej kolejności zamówił działkę budowlaną a następnie częściowe uzbrojenie.

Jak podkreślił organ podatkowy stawka obniżona 7% dotyczy robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą a nie dostawy budowli stanowiącej część tej infrastruktury.

Częściowe uzbrojenie terenu, o jakim mowa we wniosku, stanowi natomiast budowlę, zgodnie z art. 3 pkt3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tj. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), do dostawy której stosuje się podstawową stawkę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż art. 146 u.p.t.u. dotyczy wyłącznie obiektów budownictwa mieszkaniowego a nie budowli.

Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2006r. strona złożyła zażalenie, w którym wnosząc o zmianę stanowiska - organowi I instancji zarzuciła:

- błędną interpretację przepisów prawa tj. art. 146 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług,

- błędną ocenę stanu faktycznego przedmiotowej sprawy poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż w momencie zawierania umowy na przedmiotowej działce budowlanej nie został wzniesiony budynek mieszkalny, co nie przekreśla faktu, że wykonane roboty są pracami związanymi z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu,

- nieuwzględnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 22 czerwca 1998r. FPS 9/97 dot. wykładni językowej w odniesieniu do wszelkich wykładni prawa, przez co interpretacja ma ograniczony charakter.

- pominięcie w uzasadnieniu interpretacji orzecznictwa ETS,

Decyzją z dnia [...] 2006r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie art. 146 ust. 1 pkt 2a u.p.t.u. - do 31 grudnia 2007r. 7% stawkę podatku VAT stosuje się w odniesieniu do robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Przez infrastrukturę towarzyszącą rozumie się między innymi wszelkie sieci rozprowadzające wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków (por. art. 146 ust. 2 cyt. ustawy). Preferencyjną stawkę podatku VAT stosuje się również w odniesieniu do sprzedaży obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych (art. 146 ust. 1 pkt 2b).

Natomiast z przedstawionego przez stronę stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem dostawy w spornej sprawie nie jest obiekt budownictwa mieszkaniowego (wym. w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT) ani też roboty budowlano - montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, lecz - jak podnosi strona - jedynie efekt tych robót (tj. studnia i przyłącze kanalizacyjne) wraz z działką budowlaną.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. nr 207 poz. 2016 ze zmianami) uzbrojenie terenu jest budowlą. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. z 1999r. nr 112 poz. 1316 ze zmianami) rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków (w tym stacje pomp, stacje filtrów lub ujęć wody) grupowane są w sekcji "Obiekty inżynierii lądowej i wodnej" pod symbolem 2212. Oznacza to, że sieci kanalizacyjne wybudowane na działce budowlanej nie są zaliczane do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Natomiast przepis art. 146 ustawy o podatku VAT dotyczą wyłącznie dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego a nie budowli. Możliwość zastosowania stawki preferencyjnej dotyczy również robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą, a nie dostawy budowli stanowiącej tę infrastrukturę. Tym samym do sprzedaży działki łącznie ze znajdującym się tam przyłączem kanalizacyjnym i studnią stosuje się stawkę podstawową podatku VAT.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku VAT - w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się gruntu, tym niemniej dostawa budowli podlega opodatkowaniu wg stawki 22%.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w rozpatrywanej sprawie przedmiotem dostawy jest grunt i w tym przypadku ma zastosowanie art. 2 pkt 6 ustawy o u.p.t.u. (zgodnie z którym grunt jest towarem). Wobec tego dostawa ta opodatkowana jest 22% stawką podatkową. Jeżeli jednak w umowie określono, że przedmiotem dostawy jest budowla (przyłącze kanalizacyjne i studnia) wraz z gruntem, to dostawa ta podlega również opodatkowaniu stawką podstawową. W tej sytuacji nie ma znaczenia fakt czy podatnik sprzedaje działkę budowlaną z uzbrojeniem czy też bez uzbrojenia. Przyłącze kanalizacyjne bowiem - podobnie jak inne elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu - stanowi integralną część gruntu i bez względu na sposób określenia przedmiotu sprzedaży w umowie cywilno - prawnej skutki podatkowe są każdorazowo takie jak w przypadku sprzedaży gruntu.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2006r. strona zastępowana przez pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania, zarzucając organom podatkowym rażące naruszenie art. 146 ust. 1 pkt 2a art. 29 ust. 5 ustawy o u.p.t.u. oraz naruszenie postanowień zawartych w art. 120, 121, 122, 187§1 Ordynacji podatkowej (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. nr 8 poz. 60 z późn.zm.; dalej powoływanej jako "Ordynacja podatkowa").

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazuje na następujące okoliczności, uzasadniające konieczność uchylenia decyzji.

1. Wbrew twierdzeniu organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie przeprowadzono postępowania w rozumieniu art. 122 i art. 187§1 Ordynacji podatkowej, bowiem nie wyjaśniono wszystkich okoliczności w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego. W zaskarżonej decyzji nie ujęto istotnych (mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy) informacji wynikających z akt podatnika. Strona podnosi, iż przedmiotem działalności spółki jest nie tylko sprzedaż nieruchomości ale również bezpośrednie wykonawstwo w zakresie infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu oraz budownictwo mieszkaniowe. Tymczasem organ II instancji nietrafnie stwierdził, że przedmiotem dostawy nie są obiekty budownictwa mieszkaniowego ani roboty budowlano - montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

2. Okoliczność, że świetle przepisów Prawa budowlanego (art. 3 pkt 3) - przyłącze kanalizacyjne jest budowlą, nie może zdaniem skarżącej spółki przesądzać o braku podstaw do zastosowania dyspozycji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 2a u.p.t.u. Przyjęcie takiej interpretacji, wskazywałoby, że ustawodawca działał nieracjonalnie tworząc martwy przepis, gdyż w wyniku robót w zakresie infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu zawsze powstaje budowla. Dlatego też uznać należy, że w przepisie art. 146 ust.1 pkt lit.a ustawodawca położył nacisk na "roboty związane z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu" Również Spółka jako bezpośredni wykonawca robót w zakresie infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu posiada prawo do stosowania preferencyjnej - 7% stawki podatkowej.

Strona skarżąca podnosi, że art.3 pkt1 lit.a Prawa budowlanego stanowi, iż "Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (...)". Z powyższego strona wywodzi, że przyłącze kanalizacyjne wraz ze studnią (zamówione przez przyszłego nabywcę działki budowlanej) jest częścią składową budynku, co również świadczy, o tym, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie art. 146 ust.1 pkt2 lit.a) w związku z art. 29 ust.5 u.p.t.u. Również z zawartej w art. 146 ust.3 u.p.t.u. definicji infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu wynika, że chodzi tutaj o sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych.

Wątpliwości w przedmiotowej sprawie nie powinny być - zdaniem Strony - rozstrzygnięte na niekorzyść podatnika. Zgodnie bowiem z przyjętą w orzecznictwie zasadą - istniejące niejasności lub wątpliwości co do stanu prawnego bądź faktycznego nie powinny być tłumaczone na niekorzyść podmiotu, którego rozstrzygnięcie dotyczy. Zasada ta ma istotne znaczenie w orzecznictwie i znajduje oparcie w przepisach Konstytucji RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 8 stycznia 2007r. I FPS 1/07 zaakceptował tezę, że zapadła w przedmiocie interpretacji decyzja w rezultacie wniesienia zażalenia ma charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego, co oznacza wyczerpanie toku instancyjnego.

Taki tok instancji został zachowany również w rozpatrywanej sprawie, wobec czego drogę sądową do rozpatrzenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2006r. należy uznać za dopuszczalną.

Z pkt 1 cyt. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2007r., wynika, iż sąd administracyjny w sprawach skarg na decyzje administracyjne, wydane na podstawie art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej - jest obowiązany do kontroli takich decyzji również z punktu widzenia poprawności merytorycznej dokonanych w nich interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W zawartych w ww. uchwale rozważaniach, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, iż kontrola wydanych w trybie art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej decyzji, podobnie jak innych aktów czynności i bezczynności, o których mowa w art. 3§2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi być dokonywana pod względem :

a) oceny zgodności rozstrzygnięcia ( decyzji albo innego aktu) lub działania z prawem materialnym,

b) oceny wymaganej prawem procedury,

c) oceny dochowania wymaganej prawem kompetencji.

Dokonując kontroli w wyżej wskazanych płaszczyznach Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia przepisów proceduralnych, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik spraw, co w konsekwencji skutkuje oddaleniem skargi.

Na tle przedstawionego przez spółkę stanu faktycznego przedmiotem sporu pozostaje nie tylko prawidłowość dokonanej interpretacji przepisów prawa podatkowego pod względem ewentualnego naruszenia przepisów prawa materialnego ale również okoliczność, czy organy podatkowe ustalając stan faktyczny, będący podstawą udzielonej interpretacji, nie wyjaśniły, jak twierdzi strona, wszystkich okoliczności w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego, naruszając w ten sposób przepisy art. 120,121,122 i art. 187§1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 14 a§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz.60 z późn.zm.; dalej; Ordynacja podatkowa), stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Zgodnie natomiast z art. 14a §2 zdanie drugie Ordynacji podatkowej podatnik składający wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji o zakresie stosowania prawa podatkowego jest zobowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Udzielając pisemnej interpretacji, wbrew zawartemu w skardze twierdzeniu strony, organ podatkowy nie ustala stanu faktycznego, lecz opiera się na stanie faktycznym przedstawionym przez składającego wniosek o udzielenie takiej interpretacji. Wyczerpujący stan faktyczny jest więc jednym z elementów formalnych właściwie sporządzonego wniosku o udzielenie interpretacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. W zakresie stanu faktycznego rola organu podatkowego ogranicza się do jego prawidłowego rozczytania i ewentualnego jego uzupełnienia zgodnie z art. 169 §1 w związku z art. 14a §5 Ordynacji podatkowej tj. poprzez wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni. Organ podatkowy powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia takich braków stanu faktycznego, bez których nie jest możliwe ustalenie skutków prawnych.

Powyższe nie oznacza natomiast, że na organach podatkowych spoczywa obowiązek poszukiwania bliżej nieokreślonego stanu faktycznego, czy też stanu faktycznego odzwierciedlającego stan rzeczywisty.

Mając powyższe na względzie nie można podzielić poglądu strony skarżącej, że brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji informacji, które powinny być znane organom podatkowym z akt podatnika stanowi naruszenie przepisów art. 120,121, 122 i art. 187§1 Ordynacji podatkowej.

Opierając się na stanie faktycznym, przedstawionym przez podatnika we wniosku z dnia [...] 2006r. prawidłowo Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonej decyzji przyjął, że podatnik dokonuje sprzedaży działek budowlanych uzbrojonych w sieć kanalizacyjną. Przedmiotem dostawy nie są roboty budowlano montażowe, lecz efekt tych robót (tj. studnia i przyłącze kanalizacyjne) wraz z działką budowlaną.

Organy podatkowe dokonały subsumcji stanu faktycznego pod właściwe przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz prawidłowo dokonały wykładni przepisów tej ustawy.

W szczególności nieprawidłowe pozostaje stanowisko strony skarżącej, iż w przedstawionym przez nią stanie faktycznym zastosowanie ma art. 146 ust.1 pkt.2 lit.a u.p.t.u. Przepis ten stanowi, iż w okresie do 31 grudnia 2007r. 7% stawkę podatku VAT stosuje się w odniesieniu do robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Preferencyjna stawka VAT ma zastosowanie również do dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych ( art. 146 ust.1 pkt.2 lit.b). Zgodnie z art. 146 ust.2 u.p.t.u. przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego. Natomiast pojęcie obiektów budownictwa mieszkaniowego zostało zdefiniowane w art. 2 pkt. 12 u.p.t.u. i rozumie się przez nie budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

Skoro z przedstawionego, we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji, stanu faktycznego wynika, że przedmiotem dostawy jest efekt robót budowlano montażowych w postaci studni i przyłącza kanalizacyjnego wraz z działką budowlaną, a nie roboty budowlano montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, ani też obiekt budownictwa mieszkaniowego, to nie można uznać, że do takiej dostawy możliwe jest zastosowanie preferencyjnej 7% stawki VAT, o której mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit.a i b u.p.t.u.

W obowiązujących przepisach prawa nie znajduje również oparcia wyrażona w skardze argumentacja strony zgodnie z którą sprzedaż przyłącza kanalizacyjnego i studni podlega opodatkowaniu stawką 7% VAT, ponieważ przyłącze i studnia są częścią przyszłego budynku mieszkalnego.

Jak wyżej wskazano w art. 146 ust.1 pkt2 lit. a odnosi się do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a nie do efektów tych robót i z tego tytułu nie może mieć zastosowania do przedstawionego przez stronę stanu faktycznego. Dostawa przyłącza kanalizacyjnego nie może zostać opodatkowana preferencyjną 7% stawką VAT, na podstawie art. 146 ust. 1 ust.1 pkt.2 lit.b, ponieważ przepis ten odnosi się obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. Jak bowiem trafnie, w odpowiedzi na skargę, zauważył to Dyrektor Izby Skarbowej, sieci kanalizacyjne wybudowane na działce budowlanej nie są zaliczane do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w ww. art. 2 pkt. 12 u.p.t.u. ale stanowią budowle. Tymczasem zgodnie z art. 3 ust. 3 Prawo budowlanego uzbrojenie terenu jest budowlą. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. z 1999r. nr 112 poz. 1316 ze zmianami) rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków (w tym stacje pomp, stacje filtrów lub ujęć wody) grupowane są w sekcji "Obiekty inżynierii lądowej i wodnej" pod symbolem 2212.

W konsekwencji uznać należy, że dostawa sieci kanalizacyjnej wraz ze studnią nie może korzystać z preferencyjnej stawki w podatku VAT.

Skoro zarówno grunt jak i związana z nim budowla opodatkowana jest stawką 22%, to bez znaczenia okoliczność, że zgodnie z art. 29 ust.5 u.p.t.u., w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Do odmiennej od wyżej zaprezentowanej interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie skłania również powołane we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji, orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 25.02.1999r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) v. Commissioners of Customs & Excise, w którym ETS wskazał m.in., iż art. 2(1) VI Dyrektywy wynika, iż każde świadczenie usług musi być uznawane za odrębne i niezależne i po drugie, świadczenie obejmujące jedną usługę z ekonomicznego punktu widzenia nie powinno być sztucznie dzielone, by nie zakłócić funkcjonowania systemu VAT.

Mając na uwadze okoliczność, że z przedstawionego przez stronę stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem dostawy w istocie pozostają działki uzbrojone w sieć kanalizacyjną nie sposób przyjąć, że całość świadczenia sprowadza się do wykonania robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, a w rozpatrywanym przypadku, tylko takie założenie pozwoliłoby na zastosowanie w stosunku do oferowanego przez spółkę świadczenia 7% stawkę podatku VAT.

Bezzasadny pozostaje zarzut rzekomego rozstrzygnięcia zaistniałych w sprawie wątpliwości na niekorzyść podatnika. Strona skarżąca nie wskazała precyzyjnie w czym owe wątpliwości miałyby się wyrażać, a Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji sformułowań, które wyrażałyby wątpliwości zarówno co do oceny stanu faktycznego, jak też oceny prawnej tego stanu.

Z tych powodów na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ R.Wiatrowski /-/ S. Zapalska /-/ J. Ruszyński