Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1957/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na czynność Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania danych ewidencyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 10 lutego 2015r. M. [...] w W. S.A., zwróciło się do Urzędu W. Biuro Geodezji i Katastru o wskazanie numeru księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przy ul. [...] w W. [...] (dz. ew. nr [...]; obręb [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że informacja ta jest jej niezbędna dla realizacji wynikającego z art. 6 ust. 1 ,2,4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków tj. obowiązku zawarcia umowy na usługi wodociągowo-kanalizacyjne świadczone na rzecz tej nieruchomości.

Pismem z dnia 16 lutego 2015r. uzupełnionym pismem z dnia 9 kwietnia 2015r. Wydział Udostępniania Danych Ewidencji Gruntów i Budynków wskazał, że kwestia relacji pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym działającym na terenie gminy, a odbiorcami usług w tej gminie (w tym podpisywania umów i rozliczania usług), pomimo tego, iż jest uregulowana w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie należy do katalogu zadań własnych (publicznych) - nie znajduje w tym przypadku zastosowania art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Potwierdzono przy tym, że art. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 123 poz. 858 ze zm.) określa, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Zadania własne gminy - to jednak jedynie zadania określone ustawowo, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. W tym rozumieniu zadaniem własnym (publicznym) gminy jest budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów.

Obowiązek zawarcia umowy z odbiorcą usług, sformułowany w art. 6 powołanej wyżej ustawy wynika z definicji zadań własnych gminy, jednakże z przepisu tego nie należy wywodzić dla organu administracji prowadzącego ewidencję gruntów i budynków obowiązku udostępniania danych osobowych właścicieli lub władających nieruchomością w celu zawarcia tej umowy. W myśl art. 6 przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy, posiadającą tytuł prawny do korzystania z nieruchomości bądź korzystającą z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

Mając powyższe na uwadze organ uznał, że z przywołane przez Wnioskodawcę przepisów nie wynika obowiązek wydawania przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, danych ewidencyjnych dotyczących numeru księgi wieczystej prowadzonej dla wskazanej we wniosku działki ewidencyjnej.

Zgodnie z zawartym w piśmie z dnia 9 kwietnia 2015r. pouczeniem, M. [...] w W. S.A. pismem z dnia 22 kwietnia 2015r. wezwało Prezydenta. W. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie udostępnienia stronie żądanych danych.

Pismem z dnia 20 maja 2015r. organ udzielił stronie odpowiedzi na wezwanie.

W dniu 9 czerwca 2015r. M. [...] w W. S.A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą czynność. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

Naruszenie prawa materialnego art. 24.ust.5 pkt 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez uznanie, że zawieranie umów na usługi wodociągowe przez M[...] SA z odbiorcami prywatnymi nie jest realizacją zadania publicznego umożliwiającą przekazanie M[...] w W. S.A danych dotyczących numeru księgi wieczystej nieruchomości przy ul. [...].

W oparciu o tak sformułowany zarzut na zasadzie art. 146 par. 1 i 2 ppsa strona skarżąca wniosła o wydanie wyroku uznającego obowiązek przekazania przez Prezydenta W. danych z ewidencji gruntów zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 10.02.2015r doprecyzowanym kolejna korespondencją ewentualnie o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia .

W uzasadnieniu strona wskazała, że zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dane z ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotowe właścicieli i współużytkowników wieczystych lub władających są wydawane na żądanie organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis. Zgodnie zaś z art. 6 ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990r. do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Z kolei w art. 7 tejże ustawy nastąpiło doprecyzowanie tych kwestii poprzez określenie, że zaspokajanie potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a w szczególności zadania własne obejmują sprawy: pkt 3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, pkt 4) usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. W sprawie nie budzi wątpliwości, że wymienione zadania własne gminy zostały zlecone stronie skarżącej, która realizuje zadanie publiczne w postaci dostawy wody.

Zadanie to realizowane jest przez spółkę do określonej nieruchomości, związane jest zatem z danym gruntem, którego dotyczy z kolei określony zbiór danych czyli ewidencja gruntów.

Z powyższego wynika zatem zdaniem skarżącej, że spełnia ona w pełni dyspozycję tejże normy prawnej. Nie sposób zatem podzielić argumentów zawartych w stanowisku organu sprowadzającego się do tezy, iż żądanie danych w celu zawarcia umowy na usługi wodno- kanalizacyjne nie można uznać za zadanie publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami I których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis.

Skarżąca wskazała, że po pierwsze ustawowe pojęcie zadania własnego gminy dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych jest pojęciem ogólnym. Jego konkretyzacja następuje poprzez określone działania. Są nimi podpisywanie umów, czy rozliczanie usług. Czynności te stanowią immanentną część procesu realizowania zadania własnego gminy związanego z dostawą wody. Przynależą w swojej istocie do tegoż procesu, są jego nierozerwalnym elementem. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację prawidłowego procesu realizacji dostawy wody bez właśnie wcześniejszego zbudowania instalacji, jej utrzymania a następnie dostawy wody po wcześniejszym zawarciu umowy.

Podniesiono także, że organ wskazując na przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami pomija przy tym, iż nie jest to jedyny akt prawny definiujący zadania własne gmin. Zgodnie bowiem z art. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków z 7 czerwca 2001 r. zbiorowe zaopatrzenie w wodę jest zadaniem własnym gminy. Również w przywołanym przez organ art. 6 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami do zadań publicznych zalicza się budowę i utrzymanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę. Urządzeniami takimi są np. przewody wodociągowe doprowadzane do konkretnych nieruchomości stanowiące zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu w wodę własność przedsiębiorstwa wodno kanalizacyjnego. Budowa zaś tego rodzaju przewodu wiąże się z podpisaniem umowy.

Podkreślono, że zadania Mi. [...] w W. Spółki Akcyjnej związane są z budynkami lub lokalami, trudno więc uznać, by funkcjonowały one w sposób prawidłowy, bez pogorszenia ich stanu, gdyby nie była do nich dostarczana woda i odprowadzane ścieki.

Dodatkowo strona zauważa, że zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 2 Prawa geodezyjnego zadanie własne (publiczne) jest pojęciem, które dotyczy gminy, nie zaś przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego. Kwestia relacji pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowym a odbiorcami usług nie musi wynikać z żadnego katalogu zadań własnych. Istotne jest aby zadanie własne ( publiczne) było w katalogu zadań przynależnych gminie i aby związane było z gruntem. Taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wykazano wyżej kwestie dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych są zadaniem własnym gminy i niewątpliwie związane są z gruntem.

Odnosząc się zaś do poruszanej w stanowisku organu kwestii złożenia wniosku o zawarcie umowy wskazano, że z treści art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 07.06.2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, nie wynika, że złożenie wniosku na piśmie jest warunkiem koniecznym, niezbędnym do zawarcia umowy oraz, że brak pisemnego wniosku uniemożliwia zawarcie umowy, gdyż stanowiłoby to ograniczenie zasady swobody zawierania umów. Ustawodawca wbrew tezie organu nie wskazuje, że inicjatywa zawarcia umowy powinna pochodzić jedynie od osoby, która jest potencjalnym odbiorcą usług. Nie ma zatem żadnych przeszkód, aby z inicjatywą zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków wystąpiło przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne.

Równocześnie redakcja ww. artykułu wskazuje w ocenie strony, iż obowiązek zawarcia umowy nałożony jest na przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne a nie na osoby/podmioty korzystające z jego usług. Stąd zdaniem strony chybiona jest argumentacja organu próbująca wykazać, że rola spółki ogranicza się jedynie do podpisywania przy spełnieniu innych warunków umów na dostawę wody z podmiotami o to wnioskującymi, zgłaszającymi się do spółki. Istnieje bowiem szereg sytuacji, w których to przedsiębiorstwo wodno - kanalizacyjne jest inicjatorem zawarcia umowy, czy tez dąży do zawarcia tego rodzaju umowy z uwagi na określona sytuację. Można tytułem przykładu wskazać np. na następujące przyczyny, które uzasadniają inicjatywę Spółki w przedmiocie zawarcia umowy, jednak jest to niemożliwe z uwagi na brak danych.

1) śmierć dotychczasowego Odbiorcy i brak zgłoszenia się spadkobierców w celu zawarcia umowy,

2) nieruchomość jest porzucona (pustostan) a korespondencja kierowana do dotychczasowego Odbiorcy wraca jako "niepodjęta" (w tym faktury), zatem istnieje konieczność ustalenia aktualnego właściciela i zawarcia z nim umowy.

3) przy wypowiedzeniu umowy przez dotychczasowego Odbiorcę i niewskazaniu nowego płatnika i jego niezgłoszenia się do Spółki w celu zawarcia umowy, którą spółka chce zawrzeć. Spółka w tego typu sytuacji nie dysponuje nawet danymi pozwalającymi na powiadomienie o przystąpieniu do procedury odcięcia dostawy wody).

Jako przykład innej tego rodzaju czynności wskazano na sytuacje gdy podejmowane kontrole w terenie nie doprowadziły do ustalenia użytkownika nieruchomości, jednakże Spółka nie może dokonać odcięcia dostaw wody. Reasumując, strona skarżąca uważa, że wskazana w art. 6 ust. 2 ustawy wytyczna odnosząca się do złożenia wniosku nie jest warunkiem sine qua non zawarcia umowy. Ma ona jedynie charakter porządkowy, mający na celu pozyskanie przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne niezbędnych informacji. Brak wniosku nie może stanowić przesłanki uniemożliwiającej skuteczne zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z inicjatywy skarżącego Do ustalenia danych właścicielskich, co miało miejsce także w niniejszej sprawie konieczne jest posiadanie danych z ewidencji gruntów, o wydanie których skarżący zasadnie zwracał się do organu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie (zarządzeniem Sądu z dnia 31 lipca 2015r. uznano skargę za wniesioną w terminie) lub oddalenie. Wnioskując o oddalenie organ odniósł się do zarzutów skargi wskazując na ich niezasadność i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy w rozpoznawanej sprawie skarżąca może skutecznie wnosić o udostępnienie jej żądnych danych opierając się na powołanym przepisie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010 poz. 193 poz. 1287 ze zm.) Starosta wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego zawierające dane podmiotów, na żądanie:

1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

W ocenie Sądu nie budzi żadnych wątpliwości okoliczność, iż M. [...] w W. S.A. spełnienia warunek realizacji zadań publicznych w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858) oraz art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z2001r. Nr 142, poz. 1591 z późno zm.). Spółka jest przedsiębiorcą realizującym zadania własne miasta W. dotyczące zaspokajania zbiorowych potrzeb ludności w ww. zakresie. Jednak wbrew stanowisku zawartemu w skardze Sąd podzielił argumentację organu, iż zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651) celem publicznym jest budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania. Przywołany przepis nie stanowi należytego uprawnienia i nie wynika z niego obowiązek wydawania przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, danych ewidencyjnych dotyczących numeru księgi wieczystej prowadzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] (tj. danej o charakterze podmiotowo-przedmiotowym). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 z późno zm.) do zakresu działania gminy należą bowiem sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, zaś w myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, które obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji. Również art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858 z późn. zm.) wskazuje, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Należy przy tym podkreślić, że zadania własne gminy - to zadania określone ustawowo, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. W tym rozumieniu zadaniem własnym (publicznym) gminy jest budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów (art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 z późno zm.). Powszechna dostępność usług oznacza, że podmiot świadczący usługę oferuje jej wykonywanie na zasadach podanych do powszechnej wiadomości i oferuje wykonywanie usług każdemu zainteresowanemu korzystaniem z usług. Jak wskazano powyżej w sprawie nie ulega wątpliwości, że M. [...] w W. S.A. realizuje zadania własne miasta W. dotyczące zaspokajania zbiorowych potrzeb ludności w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych. Spółka jest podmiotem realizującym zadania publiczne w w/w zakresie. Jednak jedynie w celu budowy i utrzymywania publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów organ ewidencyjny może uzyskać dane ewidencyjne niezbędne do realizacji powyższych zadań. W niniejszej sprawie nie budzi zaś wątpliwości, że skarżąca domaga się podania jej numeru księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości nie w celu realizacji ww. zadań, lecz aby zawrzeć umowę na usługi wodociągowe. W ocenie Sądu czynności tej nie można uznać za zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis. Żądany od organu ewidencyjnego numer księgi wieczystej nie jest bowiem niezbędny do wykonania zadania publicznego, a do faktycznego zawarcia umowy cywilnoprawnej. Tymczasem w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy, Spółka co prawda jest zobowiązana zawrzeć takową umowę, ale na pisemny wniosek osoby której nieruchomość została przyłączona do sieci.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, iż M. [...] w W. S.A. realizujące zadania własne miasta W. dotyczące zaspokajania zbiorowych potrzeb ludności w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych winno zapewnić mieszkańcom realizację ww. usług na podstawie zawartych umów, jednak potencjalny odbiorca nie ma obowiązku korzystania z usług przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjnego. Dlatego takie działanie zawsze musi być podejmowane z inicjatywy i na wniosek podmiotu zainteresowanego (potencjalnego odbiorcy usług).

W tym miejscu należy wskazać, że skład orzekający w niniejszej sprawie podzielił pogląd prawny zawarty w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 lipca 2010 roku w sprawie o sygn. I OSK 1212/09, z dnia 20 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 189/09 oraz z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/09 (oba niepublikowane), a także przytoczoną argumentację oraz wykładnię przepisów prawa zastosowanych w analogicznych sprawach, co sprawa niniejsza. W których wskazano, że przytoczone na wstępie przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazują na oczywisty podział informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na dane o charakterze przedmiotowym (art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 i 4) oraz dane o charakterze podmiotowym (art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2), które to rozróżnienie znalazło odzwierciedlenie wart. 24 ww ustawy. W ust. 2 tego przepisu ustawodawca przewidział bowiem, iż informacje o gruntach, budynkach i lokalach, o których mowa wart. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4 (dane przedmiotowe), są jawne i powszechnie dostępne. Natomiast stosownie do art. 24 ust. 3 wypisy z operatu ewidencyjnego zawierające dane osobowe, o których mowa wart. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 (dane podmiotowe), wydawane są jedynie na żądanie: 1) właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub lokale będące przedmiotem wypisu; 2) podmiotów publicznych lub podmiotów niebędących podmiotami publicznymi, realizującymi zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, które związane są z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu; 3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że przedmiotem jawnych i powszechnie dostępnych, udzielanych w trybie art. 24 ust. 2 ustawy informacji o gruntach, budynkach i lokalach, na żądanie każdego, tj. bez konieczności wykazywania interesu prawnego, ani władania gruntem, budynkiem lub lokalem, mogą być tylko informacje o charakterze przedmiotowym. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w ww wyroku, informacje o charakterze podmiotowym lub podmiotowo-przedmiotowym, z uwagi na ochronę zawartych w nich danych osobowych, mogą być udzielane tylko w trybie art. 24 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a więc z uwzględnieniem wszystkich zawartych w tym przepisie ograniczeń.

W ocenie zatem Sądu, Prezydent słusznie stwierdził, iż Spółka nie była uprawniona do uzyskania żądanej przez nią informacji. Nie pozostawia wątpliwości fakt, że dane objęte wnioskiem Spółki wykraczały poza katalog danych przedmiotowych, których udostępnienie odbywa się na zasadach określonych wart. 24 ust. 2 ustawy. Wniosek o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i budynków dotyczący numeru ksiąg wieczystych wskazanej w nim nieruchomości Spółka złożyła celem uzyskania informacji potrzebnych na swój własny użytek, który nie jest uzasadniony wykonywaniem zadań o charakterze publicznym wynikających z jej ustawowego umocowania.

Stąd też, mając na uwadze okoliczność, iż wpisy do księgi wieczystej zawierają poza danymi odnoszącymi się stricte do samej nieruchomości (informacje o charakterze przedmiotowym) również dane dotyczące jej właściciela (o charakterze podmiotowym), przedmiotowy wniosek nie mógł zostać pozytywnie rozpoznany.

Ponieważ Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedno Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami.).