Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 372/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. N. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarski Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., przez gminę własności nieruchomości postanawia: przywrócić H. N. termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W następstwie wniesionej skargi pełnomocnik skarżącej H. N. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając ów wniosek wyjaśnił, że w ostatnim dniu 30 dniowego terminu nadał w placówce pocztowej w imieniu swojej matki skargę, kierując ją bezpośrednio do Sądu, a nie jak wymaga tego przepis prawa za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jego winy oraz bez winy skarżącej (jego matki), która jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną i w zasadzie niezdolną do samodzielnej egzystencji. Wymaga stałej opieki i pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych zarówno ze względu na upośledzenie czynności fizycznych jak i umysłowych. Z tego względu został upoważniony przez matkę do załatwiania spraw w jej imieniu. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że on sam od wielu lat leczy się [...], a od końca 2013 r. jego schorzenia bardzo się nasiliły. Z tej przyczyny lekarz zalecił mu przyjmowanie silnych lekarstw, których działanie powodowało skutki uboczne w postaci rozkojarzenia, oderwania od rzeczywistości, a nawet ograniczenia w wykonywaniu prostych czynności. Choć zmniejszenie tych objawów następowało stopniowo, to jednak znaczącą poprawę pełnomocnik skarżącej odczuł dopiero w dniu [...] stycznia 2014. W tym też dniu poprosił lekarza [...] o wystawienie zaświadczenia opisującego jego stan w czasie choroby. Reasumując pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na powołane okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07).

Oceniając podane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności uznać należało, że H. N. wykazała, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem niedochowanie terminu (wynikłe z zaadresowania skargi przez pełnomocnika skarżącej w ostatnim dniu ustawowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.) spowodowane było stanem zdrowia zarówno samej skarżącej, jak i działającego w jej imieniu syna, które to okoliczności zostały potwierdzone przez lekarzy w zaświadczeniach z dnia [...] stycznia 2014 r., i z dnia [...] lutego 2014 r., uznać należało, że spełnione zostały przesłanki do uwzględnienia wniosku. Bezspornym jest bowiem, że ujawnione schorzenia mogą być uznane za przeszkody, których wystąpienie w sposób obiektywny mogło spowodować naruszenie terminu i sposobu wniesienia skargi do Sądu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.