Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 321/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: par.14 ust.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art.178 w zw. z art. 177 par.1, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji zajętej nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną 2. przyznać od Skarbu Państwa - Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, radcy prawnemu M. W. kwotę 240 zł /dwieście czterdzieści zł/ wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Ol 321/11

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16.05.2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"., wobec uchybienia terminu do złożenia skargi.

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 20.06.2011 roku zwolnił skarżącego od kosztów postępowania i ustanowił radcę prawnego.

Pełnomocnik skarżącego – M. W. pismem z dnia 22.07.2011 r. złożyła skargę kasacyjną na postanowienie WSA z dnia 16.05.2011r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik złożył oświadczenie, że pomoc prawna nie została opłacona.

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 października 2011r. oddalił zażalenie strony skarżącej na powyższe postanowienie. W zażaleniu pełnomocnik złożył oświadczenie, że pomoc prawna nie została opłacona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Na podstawie art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Natomiast zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W przedmiotowej sprawie, zaskarżone postanowienie z dnia 16.05.2011 roku zostało skutecznie doręczone w dniu 17.05. 2011 r., co wynika z dowodu doręczenia zawartego w aktach sprawy. Wobec tego, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 16 czerwca 2011 r. Następnie prawomocnym postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, przyjmując że złożony przez radcę prawnego wniosek był spóźniony i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a.

W związku z tym stwierdzić należało, że skarga kasacyjna wniesiona w dniu 22 lipca 2011 r., została złożona po upływie terminu i wobec tego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a.

Jednocześnie Sąd miał na uwadze art. 250 P.p.s.a., zgodnie z którym, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenia według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie zaś z paragrafem 14 ust.2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm./, stawki minimalne w postępowaniu kasacyjnym wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej (240 zł), nie mniej niż 120 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym 120 zł ( wraz z podatkiem VAT).

W tych okolicznościach na podstawie art.250 P.p.s.a. w związku z paragrafem 14 ust.2 pkt 2 powołanego rozporządzenia z dnia 28.09.2002 r., postanowiono przyznać wygrodzenie radcy prawnego, wyznaczonemu z urzędu, w kwocie 240 zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług.