Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2238/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia del. WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecin z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 124/18 w sprawie ze skargi E.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 124/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę E.H. (dalej, jako: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu 14 sierpnia 2017 r. E.H. złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko - córkę E.H. na okres 2017/2018.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r. na podstawie art. 104 kpa, art. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 14, pkt 20 lit. g, art. 4, art. 5, art. 7 ust. 3, art. 10 ust. 2, art. 13, art. 18, art. 28 ustawy z dnia 11 lutego 2016 roku o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195 ze zm.), art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1518 ze zm.), rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1465) odmówił przyznania świadczenie wychowawczego na E.H.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie przekracza kryterium dochodowe w 2016 r. bowiem wnioskodawca uzyskał dochód nieopodatkowany z tytułu stypendium w wysokości 13 100,00 zł. W związku z powyższym jego miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych wynosi 1091,67 zł miesięcznie (13100.00 zł : 12 miesięcy = 1091,67 zł). Żona wnioskodawcy w 2016 r. uzyskała dochód nieopodatkowany z tytułu stypendium w wysokości 9650,00 zł. W związku z powyższym miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych wynosi 804,17 zł miesięcznie (9.650,00 zł : 12 miesięcy = 804,17 zł).

Ponadto V.H. decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. przyznano prawo do świadczenia rodzicielskiego na E.H. na okres od 29 maja 2017 r. do 13 lutego 2018 r. w wysokości 1000,00 zł miesięcznie.

Po uwzględnieniu powyższych dochodów, Prezydent [...] uznał, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi 965,28 zł miesięcznie.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł E.H.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy ponownie dokonał obliczenia dochodu rodziny wnioskodawcy i wskazał, że rokiem obliczeniowym dochodu jest dochód z roku poprzedzającego okres świadczeniowy 2017/2018, tj. rok 2016 z uwzględnieniem dochodu uzyskanego po tym roku. Dochód uzyskany w 2016, który w trzyosobowej rodzinie wnioskodawcy wynosił według obliczeń organu 22.750,- zł. netto, a w przeliczeniu na miesiąc 1895,83 zł wyliczono w ten sposób, że do kwoty 13.100 zł. (nieopodatkowany dochód z tytułu stypendium z 2016 r. wnioskodawcy) dodano kwotę 9.650 zł (nieopodatkowany dochód z tytułu stypendium z 2016 r. jego żony).

Ponadto, w związku z uzyskaniem przez żonę wnioskodawcy uprawnień do świadczenia rodzicielskiego na okres od 29 maja 2017 r. do 13 lutego 2018 r., kwota świadczenia rodzicielskiego z miesiąca czerwca 2017 r. w wysokości 1.000 zł. została doliczona do przeciętnego miesięcznego dochodu rodziny za rok 2016 r. (1.895,83 zł. + 1.000 zł. = 2.895,83 zł). Dochód rodziny w przeliczeniu na trzyosobową rodzinę wyniósł 965.28 zł., co przekroczyło kryterium dochodowe wynoszące 800 zł. Zatem w ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo wyliczył dochód przypadający na członka rodziny, którego wysokość przekracza kryterium dochodowe uzasadniające odmowę przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Nadto organ odwoławczy wyjaśnił, iż w przypadku zmiany sytuacji dochodowej rodziny, strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie świadczenia wychowawczego. Według art. 2 pkt 19 lit. h ustawy utrata uprawnień do świadczenia rodzicielskiego oznacza utratę dochodu i na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Zaskarżonym obecnie wyrokiem Sąd I instancji skargę oddalił. Podniósł, że podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 1 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (zwanej dalej: "ustawą"), która wprowadziła świadczenie wychowawcze, jako świadczenie mające na celu częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organy odmówiły przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego na córkę z uwagi na przekroczenie kwoty stanowiącej kryterium dochodowe, uprawniającej do tego świadczenia w przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie. Kwestią sporną w sprawie jest wysokość dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie. W ocenie organów miesięczny dochód rodziny skarżącego w skład, której wchodzi skarżący, jego żona oraz córka wyniósł w 2016 r. 2895,83 zł., co w przeliczeniu na członka rodziny wynosi 965,28 zł., która to kwota przekracza kryterium dochodowe - 800 zł na osobę w rodzinie określone w art. 5 ust. 3 ustawy. Zdaniem skarżącego do takiego przekroczenia kryterium dochodowego jednak nie doszło ponieważ ustalenia organów dotyczące określenia wysokości dochodu na członka rodziny są nieprawidłowe.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie oznacza to dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. W odniesieniu do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, którego przyznanie jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego, ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzieci definiuje pojęcia dochodu rodziny i dochodu członka rodziny, a przy definicji dochodu odsyła do przepisów o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a ustawy z dnia z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób m.in. przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3. W art. 7 ust. 1-3 ustawy przewidziano sytuacje zmian w strukturze dochodów rodziny, które powinny być uwzględnione w celu ustalenia dochodu zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego. Zmiany te mogą polegać zarówno na utracie dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego lub po tym roku, w efekcie czego przy ustalaniu dochodu nie uwzględnia się dochodu utraconego (ust. 1), jak też na uzyskaniu dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust. 2) oraz po roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust. 3), skutkującego odpowiednim jego zaliczeniem. Będą to więc zawsze dochody uzyskane lub utracone w okresie po roku kalendarzowym stanowiącym podstawę obliczenia dochodu rodziny.

Na dochód rodziny skarżącego w 2016 r. składa się:

- dochód skarżącego z tytułu stypendium (dochód nieopodatkowany) w wysokości 13.100 zł.,

- nieopodatkowany dochód żony z tytułu stypendium w 2016 r. w wysokości 9650 zł. Ponadto, w związku z uzyskaniem przez żonę skarżącego uprawnień do świadczenia rodzicielskiego na okres od 29 maja 2017 r. do 13 lutego 2018 r., kwota świadczenia rodzicielskiego z miesiąca czerwca 2017 r. w wysokości 1.000 zł. została doliczona do przeciętnego miesięcznego dochodu rodziny za rok 2016 r. (1.895,83 zł.+ 1.000 zł. = 2.895,83 zł). Tak obliczony dochód rodziny wyniósł 2 895,83 zł. natomiast w przeliczeniu na jedną osobę jest to kwota 965,28 zł. Według art. 2 pkt 20 lit. g ustawy uzyskanie dochodu oznacza uzyskanie dochodu spowodowanego uzyskaniem uprawnień do świadczenia rodzicielskiego i według art. 7 pkt 3 ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

Jak z powyższego wynika, jedynym warunkiem wymaganym aby w takim przypadku do dochodu rodziny doliczyć dochód członka rodziny uzyskany po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego jest aby dochód ten był uzyskiwany także w okresie, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia. Oznacza powyższe, że taki dochód musi być uzyskiwany w dacie ustalania prawa, i uwzględniany tylko miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Mowa w przepisie jest o miesiącu a nie miesiącach. Podnoszony przez skarżącego zarzut wadliwego sposobu obliczania przez organ dochodu rodziny poprzez nie przyjęcie, iż świadczenie rodzicielskie uzyskane za okres od 1 października 2017 r. (termin od którego zostało przyznane świadczenie) do dnia 13 lutego 2018 r. w łącznej kwocie 4500 zł. nie zostało podzielone na 12 miesięcy w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Organy prawidłowo wyliczyły miesięczny dochód w rodzinie stosując wyżej powołane obowiązujące przepisy.

Z rozstrzygnięciem tym skarżący nie zgodził się i wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżając wyrok w całości, zarzucił:

1. na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej, jako: P.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci:

a. art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie przyznania skarżącemu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, mimo, iż dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł,

b. art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż:

• w przypadku uzyskania przez członka rodziny dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, jedynym wymaganym warunkiem do doliczenia uzyskanego dochodu do dochodu rodziny jest, by dochód ten był uzyskiwany w dacie ustalania prawa i uwzględniany jest tylko miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, a zatem bez względu czy dochód ten będzie rzeczywiście uzyskiwany w okresie, na który jest przyznawane świadczenie oraz od długości rzeczywistego okresu uzyskiwania dochodu,

• w przypadku uzyskiwania stałego, z góry określonego dochodu przez członka rodziny jedynie przez część okresu, na jaki ustalane jest prawo świadczenia wychowawczego, dochód ten wystąpi przez cały okres na jaki przyznawane jest świadczenie, a w konsekwencji założenie, że dochód ten będzie uzyskiwany przez wszystkie miesiące okresu świadczenia, a nie tylko przez jego część,

• "uzyskanie dochodu", zgodnie z art. 7 ust. 3 ww. ustawy oznacza także uzyskiwanie dochodu tylko w części okresu zasiłkowego, bez względu na okoliczności konkretnej sprawy, w szczególności niezależnie od faktu, iż dochód ten uzyskiwany będzie jedynie przez określony, z góry oznaczony okres czasu, a więc nie będzie dochodem uzyskiwanym w sposób długotrwały;

2. na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez wadliwe dokonanie kontroli działalności administracji publicznej i brak uwzględnienia skargi (uchylenia decyzji, pomimo, że organy dokonały błędnej, niezgodnej z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkującej przyjęciem, iż dochód rodziny skarżącego w 2016 r. po doliczeniu świadczenia rodzicielskiego w wysokości 1 000 zł z miesiąca czerwca 2017 r., wyniósł 2 895, 83 zł miesięcznie, tj. 965,28 zł w przeliczeniu na jedną osobę, a więc kwotę przekraczającą 800 zł stanowiącą kryterium dochodowe wskazane w art. 5 ust. 3 ww. ustawy.

Mając powyższe na względzie wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono stosowaną argumentację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Zarzuty przedstawione w skardze kasacyjnej okazały się pozbawione usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, prawo do świadczenia wychowawczego ustalone jest na okres od dnia 1 października do dnia 30 września roku następnego, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.

Według art. 5 ust. 3 powołanej ustawy, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 złotych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, dochód oznacza dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalone jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 - 3.

Z kolei według art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane jest prawo świadczenia wychowawczego.

W tej sprawie niesporne jest, że skarżący w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalone jest prawo do świadczenia wychowawczego, tj. w 2016 r. osiągnął dochód z tytułu stypendium w wysokości 13 100,00 zł, a jego żona - także z tytułu stypendium - dochód w wysokości 9 650,00 zł.

Kwestią sporną pozostaje sposób obliczenia dochodu rodziny przy uwzględnieniu, że decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. przyznano żonie skarżącego kasacyjnie – V.H. świadczenie rodzicielskie na córkę E.H. na okres od dnia 29 maja 2017 r. do dnia 13 lutego 2018 r.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena legalności zaskarżonej decyzji została dokonana przez Sąd I instancji zgodnie z prawem, a wykładnia powołanych wyżej przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zasługuje na aprobatę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brzmienie art. 7 ust. 3 ustawy nie pozwala na stwierdzenie, że "dochód uzyskiwany" ma to być dochód uzyskiwany przez cały okres zasiłkowy. Przepis ten nie wskazuje też aby przy obliczaniu dochodu należało dokonywać uwzględnienia dochodu w jakieś proporcjonalnej części. Gdyby bowiem tak było, ustawodawca w omawianym przepisie wyraźnie zaznaczyłby swoją intencję. Mógłby na przykład zamiast zwrotu "dochód ten jest uzyskiwany w okresie" zawrzeć stwierdzenie "dochód ten jest uzyskiwany przez okres". Dokonują wykładni art. 7 ust. 3 powołanej ustawy brak podstaw do uznania, że ustalając bądź weryfikując dochód należy uwzględniać tylko dochód uzyskany w całym okresie zasiłkowym, bądź w jego części. W świetle ww. przepisu prawa materialnego trudno znaleźć uzasadnienie dla odstąpienia od dyrektyw wykładni językowej. W konsekwencji brak jest podstaw do ustalania znaczenia przepisów prawnych w sposób prowadzący do uznania niektórych ich fragmentów za zbędne. Zabieg taki stałby w jaskrawej sprzeczności z jedną z podstawowych zasad ustalania treści obowiązujących norm prawnych.

Zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tej sprawie prawidłowo kwota świadczenia rodzicielskiego z miesiąca czerwca 2017 r. w wysokości 1.000 zł (a więc kwota osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu), została doliczona do przeciętnego miesięcznego dochodu rodziny za rok 2016 r. (1.895,83 zł.+ 1.000 zł. = 2.895,83 zł). Tak obliczony dochód rodziny wyniósł 2 895,83 zł. natomiast w przeliczeniu na jedną osobę jest to kwota 965,28 zł.

Treść art. 7 ust. 3 powołanej ustawy jest jasna i dość precyzyjna. Dochód - w takim przypadku - ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane jest prawo świadczenia wychowawczego. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że powyższe oznacza, że zasadą jest, iż po pierwsze dochód musi być uzyskiwany w dacie ustalania prawa do świadczenia wychowawczego, i po drugie uwzględniany jest przy jego obliczaniu tylko miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Mowa w przepisie jest bowiem o miesiącu a nie miesiącach.

Skoro zatem dochód rodziny skarżącego kasacyjnie w przeliczeniu na osobę przekroczył w 2016 r. kwotę 800 złotych, to tym samym brak było podstaw do przyznania skarżącemu kasacyjnie wnioskowanego świadczenia wychowawczego na okres od 1 października 2017 r. do dnia 30 września 2018 r.

Sąd rozpoznający sprawę niniejszą nie podziela wykładni przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (art. 5 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 3), zaprezentowanej w skardze kasacyjnej. Tym samym uznaje ją z pozbawioną usprawiedliwionych podstaw w tym zakresie.

Nadto organy orzekający w tej sprawie nie naruszył zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zatem prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie stwierdził naruszenia prawa procesowego w stopniu istotnym dla wyniku sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a.). Skontrolowane w tej części, w wyniku postawionego zarzutu, rozstrzygnięcie organu nie wykazuje żadnych cech niepełnego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.