Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 4187/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 6 pkt 2 , art. 161 § 1 pkt 3, art. 168 § 1, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 1150/15 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 października 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 1150/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku P. S., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

Następnie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na powyższą decyzję.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy, więc postępowanie nim zainicjowane należało umorzyć.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynność, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. przed nowelizacją, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Brzmienie tego przepisu uległo jednak zmianie wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; dalej: ustawa o zmianie p.p.s.a.). Art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ustawa z 9 kwietnia 2015 r. weszła w życie 15 sierpnia 2015 r., jednak jak wynika z jej art. 2 przepis art. 61 § 6 p.p.s.a. w nowym brzmieniu stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, czyli m.in. do niniejszego postępowania.

Wobec tego należało zbadać, czy postanowienie z dnia 21 października 2015 r. utraciło moc, ponieważ dopiero w razie gdyby postanowienie to upadło, Naczelny Sąd Administracyjny mógłby na nowo rozpoznawać wniosek skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej. Innymi słowy po pierwsze należy rozważyć, czy wyrok WSA oddalający skargę P. S. jest prawomocny, czy nie.

Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA z dnia 14 kwietnia 2016 r., wobec czego wyrok ten stanie się prawomocny dopiero po rozpoznaniu przez NSA wniesionego środka odwoławczego.

Skoro więc wyrok Sądu I instancji oddalający skargę nie jest prawomocny, to postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie straciło mocy. Należy więc uznać, że rozpoznawanie zawartego w skardze kasacyjnej wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było bezprzedmiotowe, ponieważ postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. została wnioskodawcy przyznana ochrona tymczasowa, a postanowienie w tym przedmiocie ani nie utraciło mocy na podstawie art. 61 § 6 p.p.s.a., ani nie zostało uchylone lub zmienione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.