Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 260/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. i A. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących B. i A. A. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 260/06

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2003 roku nałożył m.in. na B. i A. A. obowiązek przedstawienia orzeczenia technicznego określającego prawidłowość wykonanych robót budowlanych przy budowie przyłącza kanalizacyjnego wykonanego samowolnie w 1991 roku zamiast zaprojektowanych szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe. Orzeczenie techniczne pozwoli określić prawidłowość wykonanych robót pod kątem zgodności z przepisami prawa budowlanego i obowiązującymi normami oraz sztuką budowlaną.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli m.in. B. i A. A. podnosząc, iż nie mogą być stroną tego postępowania, gdyż nie uczestniczyli w procesie budowlanym przedmiotowego przyłącza kanalizacyjnego (nieruchomość nabyli dopiero w 1995 roku).

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2005 roku, na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej Kpa) stwierdził że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 Kpa. Organ odwoławczy podniósł, iż skarżący wysłali zażalenie [...] czerwca 2006 roku (dzień nadania wysyłki uznaje się za dzień złożenia zażalenia) czyli po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 Kpa.

Od postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli B. i A. A.

Skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu nie respektowanie prawa polegające na naruszeniu przepisów art. 141 § 2 Kpa; wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nadanie sprawie biegu oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący podnieśli, iż złożyli swoje zażalenie z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia wynikającego z art. 141§ 2 Kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia rzeczą sądu jest więc rozważenie zgodności tego postanowienia z prawem proceduralnym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt: I SA/Gd 569/96 z dnia 1 października 1997 roku).

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 roku lakonicznie stwierdził, iż stosownie do przepisu art. 141 § 2 Kpa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Zdaniem organu skarżący złożyli zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...]z dnia [...] maja 2003 roku, po upływie w/w terminu.

Organ nie wskazał, jak doszedł do tego wniosku, w szczególności kiedy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] doręczono skarżącym, kiedy wpłynęło zażalenie, a także kiedy upłynął termin do wniesienia zażalenia.

W toku postępowania sądowego ujawniło się, iż w aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia postanowienia z [...] maja 2003 roku skarżącym B. i A.A.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem

nr [...] z dnia [...] lutego 2006 roku wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] siedmiodniowy termin licząc od dnia doręczenia niniejszego postanowienia na ustalenie dat doręczeń postanowienia z [...] maja 2003 roku.

Pismem z dnia [...] maja 2006 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] nie był w stanie odnaleźć brakujących zwrotnych potwierdzeń odbioru ze względu na znaczny upływ czasu od podjęcia rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W związku z powyższym organ II instancji wniósł w dniu [...] maja 2006 roku o uwzględnienie skargi na swoje postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2005 roku. Bezsporne jest więc, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2005 roku zostało wydane z naruszeniem art. 141 § 2 Kpa bowiem organ nie dysponując dowodem doręczenia skarżącym postanowienia z dnia [...] maja 2003 roku nie mógł zasadnie twierdzić, iż zostało ono wniesione po terminie.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie musiało ulec wyeliminowaniu z porządku prawnego ze względu na naruszenie prawa proceduralnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie w pkt II i III wyroku oparto na treści art. 152 i 200 cytowanej wyżej ustawy.