Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 280/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 19
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 4, 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia del. WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Dąbrowa Górnicza a Burmistrzem Miasta Bobolice w przedmiocie przyznania M. L. prawa do świadczeń opieki zdrowotnej postanawia umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wnioskiem z dnia 15 grudnia 2015 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem Miasta Bobolice w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie przyznania M. L. prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

We wniosku Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza (dalej Prezydent) wskazał, że Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Bobolicach, powołując art. 101 ust. 2 ustawy [z dnia 12 marca 2004 r.] o pomocy społecznej [Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm., dalej ups], przekazał sprawę Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dąbrowie Górniczej, jako miejscowo właściwemu.

Prezydent podniósł, że samo zameldowanie nie przesądza o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. Świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych nie są świadczeniami pomocy społecznej, ponieważ nie zostały wymienione w katalogu tych świadczeń zawartym w art. 36 ups. Błędne jest powoływanie się przez "wnioskujący" [winno być "przekazujący"] organ na zasady ustalania właściwości organu wynikające z ustawy o pomocy społecznej, gdyż właściwość organu ustalana w niniejszej sprawie nie jest uregulowana w tej ustawie.

W odpowiedzi na wniosek Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bobolicach, działający w imieniu Burmistrza Bobolic, oświadczył, że uznaje swoją właściwość w niniejszej sprawie i wniósł o umorzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm. - dalej kpa) organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Gdy organ, do którego wniesiono podanie, uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do tego organu, który – w jego ocenie – jest właściwy w danej sprawie (art. 65 § 1 kpa).

W myśl art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny).

Spór może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 ppsa ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaistniały pomiędzy Prezydentem Miasta Dąbrowa Górnicza a Burmistrzem Bobolic negatywny spór o właściwość w przedmiocie przyznania M. L. prawa do świadczeń opieki zdrowotnej, uległ zakończeniu. Z odpowiedzi na wniosek z dnia 29 stycznia 2016 r. wynika bowiem, że Burmistrz Bobolic uznał swą właściwość w tej sprawie.

Skoro jeden z organów pozostających w sporze negatywnym uznał swoją właściwość, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 ppsa.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 w związku art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 ppsa orzekł jak w postanowieniu.