Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1715/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as. sąd. WSA Maciej Jaśniewicz (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi W.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: I. odrzucić skargę, II. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem uiszczonego wpisu. /-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Małecki /-/ S.Zapalska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie [...] na podstawie art.215 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137 poz.926 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa) sprostowało oczywistą pomyłkę zawartą w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].2004 r. Pouczono także podatnika o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi na to postanowienie do Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 21.09.2004 r. W. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wnosząc o jego uchylenie zarzucił mu naruszenie art.166 Ordynacji podatkowej, bowiem w sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej można wszcząć i prowadzić tylko jedno postępowanie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadzi dwa postępowania, art.187 Ordynacji podatkowej, albowiem organ II instancji nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, art.123 § 1 i art.200 Ordynacji podatkowej, bowiem organ I i II instancji nie zapewnił stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu i nie wyznaczył terminu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji, art.240 §1 pkt.1 i 5 oraz § 2 Ordynacji podatkowej, albowiem SKO nie uznaje i nie przyjmuje do wiadomości wiarygodności dokumentów przedkładanych przez podatnika, podtrzymując fałszywe okoliczności przedkładane przez organ podatkowy I i II instancji, co powoduje, że zaskarżone orzeczenie oparte jest na wadliwych dowodach. Uzasadniając podniesiono, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego narusza obowiązujące normy prawne w szczególności, że organ II instancji nie ujawnił wszystkich okoliczności dotyczących dwóch postępowań w tej samej sprawie. Jako dowód skarżący wskazał kopie skarg , pism i postanowień oraz przesłuchanie skarżącego w charakterze strony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Sądy administracyjne dokonują kontrolę legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo – administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa , w tym także tych nie podnoszonych w skardze , które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie , a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ).

Skarga podlega odrzuceniu i nie może zostać merytorycznie rozpatrzona.

Zgodnie bowiem z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym taki jak zażalenie, przewidziany w ustawie.

Stosownie do art. 215 § 3 Ordynacji podatkowej na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie. Jedną z zasad postępowania podatkowego jest jego dwuinstancyjność (art. 127 Ordynacji podatkowej). Dwuinstancyjność postępowania obowiązuje także w odniesieniu do decyzji wydanych w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i realizowana jest przez możliwość złożenia zażalenia (art. 221 w zw. z art.239 Ordynacji podatkowej). Złożenie skargi na postanowienie wydane w I instancji i to niezależnie od zawartego w nim pouczenia stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i powoduje niedopuszczalność skargi.

Z tych względów należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt.6) p.p.s.a. orzec jak w sentencji.

O zwrocie całego uiszczonego wpisu w kwocie 10,- zł należało orzec jak w pkt.2) sentencji postanowienia na podstawie art.232 § 1 pkt. 1) lit.a) p.p.s.a. albowiem postanowienie zostało wydawane w związku z odrzuceniem skargi skierowanej do sądu od razu za pośrednictwem organu ( por. M.Niezgódka-Medek Komentarz do art. 232 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), w B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005).

/-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Małecki /-/ S.Zapalska

uk