Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 209/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 14 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2004 r. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez P. S. odwołania od decyzji z dnia [...].2003 r. Nr [...] wydanej przez Prezydenta Miasta [...] przyznającej P. S. status osoby bezrobotnej z dniem [...] 2003 r.

Powołując się na przepis art. 58 kpa stanowiący iż "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobniono, że uchybienie nastąpiło bez jego winy", w uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że nie może uznać przedstawionego przez skarżącego wyjaśnienia za mogące uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, bowiem decyzja zawierała prawidłowe pouczenie. Twierdzenie skarżącego, iż błędnie wytłumaczono mu skutki decyzji, która tak naprawdę zamyka mu drogę do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych nie może wg organu odnieść zamierzonego skutku, albowiem został w decyzji zobowiązany do zapoznania się z przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W skardze na powyższe postanowienie Wojewody [...], wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] P. S. domagał się uchylenia postanowienia, gdyż jego zdaniem nie mógł się odwołać od decyzji, której uzasadnienie było tak lakoniczne, że nie można było zorientować się z jego treści, iż skutkiem tej decyzji będzie odmowa przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Natomiast odwołał się od decyzji odmawiającej prawa do zasiłku. Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, narusza zdaniem skarżącego wyrażoną w art. 9 kpa zasadę udzielania informacji. Przepis ten bowiem stanowi, że organy czuwają nad tym aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wskazówek i wyjaśnień, obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

Ponadto na uzasadnienie swojego wniosku wskazał na szereg okoliczności faktycznych związanych z wytoczonym przez niego przeciwko pracodawcy procesem zawisłym przed Sądem Pracy oraz próbę rejestracji w Grodzkim Urzędzie Pracy w [...] 2003 r. Okoliczności te według skarżącego stanowią tło wymagające uwzględnienia, gdyż będąc błędnie poinformowany przez urzędnika, nie mógł ocenić iż w istocie decyzja przyznająca mu status osoby bezrobotnej od [...].2003 r. jest dla niego niekorzystna, a tylko w takim przypadku wniesienie odwołania byłoby czynnością racjonalną.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przywrócenie terminu wnioskowane przez skarżącego, jest instytucją mającą na celu ochronę przed negatywnymi skautkami uchybienia terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem wykazania, że strona zachowała szczególną staranność przy dokonywaniu czynności przy dokonaniu czynności.

Skarżący potwierdził odbiór decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...] 2006 r., w dacie jej wydania tj. [...] 2006 r. Z tą samą datą potwierdził też odbiór decyzji o odmowie przyznania prawa do zasiłku, od której odwołał się w dniu [...].2006 r. Odwołanie jak wynika z akt sprawy złożył osobiście w Grodzkim Urzędzie Pracy w [...].

Decyzja o odmowie przyznania prawa do zasiłku została przez Wojewodę [...] uchylona orzeczeniem z dnia [...] 2003 r. gdyż według organu odwoławczego zawierała wyłącznie wskazanie podstawy prawnej, bez uzasadnienia faktycznego i prawnego tzn., że organ l instancji nie skonkretyzował podstawy prawnej, co narusza art. 107 § 1 kpa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ł instancji postanowieniem z dnia [...].2003 r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu tej decyzji między innymi powołał i zacytował treść art. 23 ust. 1 pkt 2 lit a, z ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst. jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz.514). Dopiero z treści uzasadnienia tego postanowienia, obiektywnie rzecz ujmując, skarżący mógł ocenić sens i skutki prawne decyzji o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem [...].2003 r. dlatego niezwłocznie w dniu odbioru tego postanowienia tj. [...] 2003 r. wniósł odwołanie od tej decyzji wraz z wniesieniem o przywrócenie terminu.

Argumentacja tego wniosku wskazywała na te właśnie okoliczności, na tle których doszło do uchybienia terminu przewidzianego przepisem art. 129 § 2 kpa, jednakże organ odwoławczy nie ustosunkował się do nich i nie wskazał dlaczego w ocenie organu okoliczności te są na tyle "zawinione" przez skarżącego , iż nie mogą być uwzględnione przy przywróceniu terminu.

Z tego względu sądowa kontrola prawidłowości i zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia jest utrudniona, gdyż uzasadnienie decyzji zawiera jedynie arbitralne stwierdzenia, z których wynika, iż fakt, że decyzja z dnia [...] 2003 r. .zawiera pouczenie o terminie do wniesienia odwołania oraz zobowiązuje skarżącego do zapoznania się z przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wyklucza możliwości uwzględnienia złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie to nie odpowiada wymogom art. 107 § 1 kpa. Stwierdzić też należy, że nasuwający się z tego uzasadnienia wniosek, iż to skarżący winien ponieść skutki niezapoznania się z treścią ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i dokonać właściwej interpretacji przepisów, wskazanych przez organ w decyzji (od której chce się odwołać) pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 8 i 9 kpa tj. oraz zasadą pogłębienia zaufania oraz udzielania informacji.

Mając na uwadze, iż zaskarżone postanowienie zapadło z uchybieniem powyższym zasadom co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania oraz art. 107 § 1 kpa Sąd je uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).