Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1536/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 4 maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. D. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 października 2015 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę zapadł na rozprawie odbytej w dniu 14 kwietnia 2016r., o której E. D. został prawidłowo zawiadomiony wraz z przesłaniem mu pouczenia, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się, po złożeniu w terminie 7 dni, stosownego wniosku (k. 38 i 44) .

Pismem złożonym w dniu 25 kwietnia 2016r. E. D. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wskazując, iż jest w zaawansowanym wieku i ma problemy z pamięcią, jego żona zaś także choruje, będąc w podobnym wieku, a rozprawa została wyznaczona po dłuższym czasie od złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, określanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu strona wnosi do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym strona jest obowiązana uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi oraz dokonać czynności której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, we wniosku nie uprawdopodobniono braku winy E. D. w niezachowaniu terminu. Wskazane okoliczności mające wskazywać, że niezachowanie terminu wynika z przyczyn niezależnych nie są, w ocenie Sądu, zasadne na tyle, aby przyjąć, iż nie można było uniknąć niedochowania terminu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż oceniając wystąpienie przesłanki braku winy w niezachowaniu terminu, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.

Uwzględnienie podniesionej okoliczności podeszłego wieku skarżącego i kłopotów z pamięcią, prowadziłoby do uprzywilejowania w sprawie i możliwości wykorzystywana zaistniałej sytuacji do przedłużania sobie terminów dokonania czynności procesowych. Przyjęcie obiektywnego miernika staranności w przypadku skarżącego musi doprowadzić do wniosku, iż z racji swoich dolegliwości powinien on

jako należycie dbający o swoje sprawy odnotowywać sobie wyznaczone przez Sąd w pouczeniu daty do dokonania czynności procesowych np. w postaci adnotacji w kalendarzu czy notatek pisemnych, co nie stanowi żadnego nadmiernego w danych warunkach wysiłku, a prowadziłoby do zachowania terminu.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.