Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3801/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1, art. 252 par. 1, art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w część oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony.

A. E., pomimo wezwania pismem z dnia 18 maja 2016 r. do złożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, potwierdzających jego stan rodzinny, majątkowy i dochody, to jest: 1) wyciągów z rachunków bankowych skarżącego, jego żony i jego matki; 2) oświadczeń żony i matki skarżącego wyjaśniających wątpliwości, co do jego sytuacji rodzinnej; 3) oświadczenia w sprawie zatrudnienia i dochodów osiąganych przez żonę skarżącego; 4) dokumentu potwierdzającego wysokość emerytury matki skarżącego; 5) zaświadczenia o sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej; 6) kopii umowy najmu mieszkania; 7) dokumentów potwierdzających podaną we wniosku wysokość zadłużenia; 8) oświadczenia w sprawie posiadanych przez skarżącego udziałów w spółce kapitałowej oraz 9) wyjaśnienia dotyczącego wcześniej uiszczanych w przedmiotowej sprawie opłat sądowych - nie złożył wymaganych dokumentów.

Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów.

Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów i oświadczeń skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.