Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 22/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Skarżący - S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi W. K., podając za podstawę skargi art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowana jako p.p.s.a..

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił do Izby Notarialnej w K. z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi W. K., który w opinii skarżącego sporządzając akt notarialny z dnia [...] czerwca 2002 r. - Rep. [...] nie dochował należytej staranności, wymaganej od osoby wykonującej zawód zaufania publicznego.

Rada Izby Notarialnej w K., zwana dalej Radą pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. poinformowała skarżącego, iż z takim wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić jedynie Minister Sprawiedliwości lub Rada właściwej Izby Notarialnej zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. Nr 43, poz. 369 ze zm.). Jednocześnie Rada poinformowała wnioskodawcę, iż nie dopatrzyła się jakichkolwiek nieprawidłowości przy sporządzaniu w/w aktu notarialnego Rep. [...].

Wobec powyższego skarżący wniósł do Ministra Sprawiedliwości wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko w/w notariuszowi. W związku z tym pismem z dnia [...] lutego 2005 r. Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Prezesa Rady Izby Notarialnej w K. o wyczerpujące ustosunkowania się do podniesionych przez skarżącego zarzutów zawartych we wniosku skierowanym do Ministra. Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. Rada poinformowała Ministra Sprawiedliwości, iż nie dopatrzyła się żadnych nieprawidłowości w przedmiotowym akcie notarialnym, tym samym uznając, iż nie ma podstaw aby wszczynać postępowanie dyscyplinarne przeciwko Emerytowanemu Notariuszowi W. K., który sporządził czynności zgodnie z uprawnioną wolą stron.

W dniu [...] czerwca 2005 r. skarżący, w odpowiedzi na zajęte przez Radę stanowisko złożył do Ministra Sprawiedliwości skargę na działania notariusza W. K., która to skarga została przekazana pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. Prezesowi Sądu Apelacyjnego w K.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w K., w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r., poinformował skarżącego, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdził brak podstaw do interwencji nadzorczej w związku z aktem notarialnym Rep. [...] i pouczył, że ewentualną wadliwość aktu notarialnego skarżący może wykazać w drodze powództwa cywilnego o stwierdzenie nieważności aktu.

Minister Sprawiedliwości wobec powyższego uznał skargę S. K. na bezczynność Ministra w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Emerytowanemu Notariuszowi W. K. za niezasadną i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W przypadku skargi na bezczynność organu wskazanej w pkt 8 wyżej cyt. przepisu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał ustawowy obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyżej cytowanych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Ponadto zauważyć należy, iż aby można było mówić o kontroli bezczynności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne, musi wynikać ona - owa kontrola z przepisów prawa - ex lege z przepisów ogólnych lub szczególnych.

W obecnym stanie prawnym w myśl przepisów szczególnych sądową kontrolą objęte zostały tylko orzeczenia dyscyplinarne wydane w odniesieniu do niektórych kategorii podmiotów, mianowicie zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlegają orzeczenie w sprawach dyscyplinarnych policjantów, funkcjonariuszy służby więziennej, strażaków, funkcjonariuszy celnych, a także studentów (por. T. Woś - Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 90 - 92). Zatem należy stwierdzić, iż skarga na bezczynność w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi jest niedopuszczalna, bowiem postępowanie to nie należy do spraw objętych kontrolą sądowoadministracyjną, z uwagi na co skarga podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.