Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2202/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2, art. 105 par. 1, art. 113 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie reklamy produktu farmaceutycznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny, (dalej jako "GIF"), decyzją z dnia

[...] maja 2014 r. nr [...], na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., nazywanej dalej "p.f.") oraz art. 105 § 1 i art. 107 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i art. 127 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M. K., (również jako "skarżący"), zakończonej wydaniem decyzji przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego w dniu [...] marca 2014 r.,

nr. [...], uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:

Zawiadomieniem z dnia 5 lutego 2014 r., poinformowano M. K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie oceny zgodności reklamy produktu "N.", kierowanej do publicznej wiadomości, z przepisami Prawa farmaceutycznego. GIF poinformował stronę o przysługujących w postępowaniu prawach oraz wezwał do nadesłania wyjaśnień dotyczących ww. reklamy.

W odpowiedzi, pismem z dnia 17 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) M. K. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał przy tym, że reklamowane produkty zostały zarejestrowane przez producenta jako produkty kosmetyczne i jako takie zostały przedstawione i sprzedane skarżącemu. Powołał się także na okoliczność, że reklamę podobnych produktów kosmetycznych prowadziły w tym czasie również inne podmioty. Podniósł również, że starał się o dopuszczenie ich do obrotu w Polsce jedynie jako produktów kosmetycznych. Zwrócił też uwagę na fakt, że produkt ten nie leczy chorób skórnych, ani im nie zapobiega, a jedynie chwilowo likwiduje skutki schorzenia.

Pismem z dnia 20 lutego 2014 r. GIF poinformował stronę o zakończeniu postępowania dowodowego i zamiarze wydania decyzji oraz prawie wypowiedzenia się co do zgromadzonych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Skarżący za pośrednictwem wiadomości e-mail z dnia 26 lutego 2014 r. skorzystał z przysługujących mu uprawnień i wniósł o przesłanie skanów zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie.

W tym stanie faktycznym Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia

[...] marca 2014 r. nakazał M. K. natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy wizualnej produktu "N." kierowanej do publicznej wiadomości za pośrednictwem portalu www.n..pl.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na fakt zamieszczenia na ww. portalu internetowym m.in. informacji wskazujących, że reklamowany produkt był skutecznym środkiem przeciwko problemom skórnym, co zostało zilustrowane za pomocą zdjęć przedstawiających sylwetkę przed i po stosowaniu preparatu.

Główny Inspektor Farmaceutyczny powołując się na treść przepisu art. 3a p.f. wskazał, że przepisy Prawa farmaceutycznego stosuje się również do produktu spełniającego jednocześnie kryteria produktu leczniczego oraz innego rodzaju produktu, w szczególności suplementu diety lub kosmetyku.

Z uwagi na powyższe uznał, że produkt "N." spełniał kryteria uznania go za produkt leczniczy. Organ nie podzielił stanowiska skarżącego, co do chwilowego likwidowania skutków schorzenia. Wskazał, że specyfika choroby jaką jest np. łuszczyca sprawia, że niemożliwe jest jej całkowite wyleczenia, a zatem terapia ma za zadanie doprowadzenie do łagodzenia objawów i ich czasowego ustąpienia. Organ wyjaśnił, że przyjmując argumentację skarżącego produkty lecznicze stosowane przy leczeniu łuszczycy nie byłyby lekami, ponieważ nie są w stanie doprowadzić do wyleczenia choroby. Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego produkt ten został przedstawiony jako posiadający właściwości lecznicze, a zatem spełnione zostały przesłanki do stwierdzenia, że jest on produktem leczniczym. Uznał tym samym, że przedmiotowa reklama naruszała przepis art. 56 pkt 1 oraz art. 55 ust. 2 pkt 2 Prawa farmaceutycznego, a także nie spełniała wymogów zawartych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie reklamy produktów leczniczych (Dz. U. z 2008 r., nr 210, poz. 1327) i nakazał natychmiastowe zaprzestanie jej prowadzenia.

Od powyższej decyzji, M. K., w dniu 24 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący ponownie wskazał na fakt, że oferowany przez niego produkt nie jest produktem leczniczym, ponieważ nie doprowadza do wyleczenia tj. nie usuwa ani przyczyn ani objawów choroby, a jedynie łagodzi te objawy. Powtórzył także zarzut, że reklamę podobnych produktów kosmetycznych prowadziły w tym czasie również inne podmioty wobec których, jak twierdził skarżący, GIF nie doszukał się naruszenia przez nie przepisów dotyczących reklamy tych produktów. Wskazał nadto, że organ w żadnych stopniu nie odniósł się do zawartych w piśmie z dnia 16 lutego 2014 r. powyższych twierdzeń.

Pismem z dnia 22 marca 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował M. K. o prawie wypowiedzenia się co do zgromadzonych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący w wiadomości e-mail z dnia 02 kwietnia 2014 r. wniósł o przesłanie skanów nowych dowodów. Następnie organ pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. poinformował skarżącego, że wszystkie zgromadzone w sprawie dowody przekazano w dniu 26 lutego 2014 r.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny zwrócił się do M. K. o nadesłanie informacji o sposobie wykonania decyzji z dni a [...] marca 2014 r. Skarżący w odpowiedzi wyjaśnił, ze portal www.n..pl został zlikwidowany.

W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna. Główny Inspektor Farmaceutyczny uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał na oświadczenie zainteresowanego o zamknięciu strony internetowej www.n..pl i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania.

Na powyższą decyzję z dnia [...] maja 2014 roku M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił, że nie jest ona jasna w swoim uzasadnieniu i stawia pod znakiem zapytania jej interpretację.

W uzasadnieniu skargi wskazał na lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji co może prowadzić do dwojakiego sposobu jej interpretacji. Podkreślił, że decyzję można rozumieć jako przychylenie się przez GIF do wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz uznanie wniosku za uzasadniony, a zatem zezwolenie M. K. na wznowienie reklamy i dalsze prowadzenie działalności.

Z drugiej strony, można wydaną decyzję rozumieć jako stwierdzenie przez organ, że zamknięcie strony internetowej www.n..pl było tożsame z wycofaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w tym samym prowadzącym do umorzenia bezprzedmiotowego postępowania. Wskazał przy tym, że ww. strona internetowa został zamknięta do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez GIF i była efektem zastosowania się do decyzji organu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wnosił o jej oddalenie omawiając niezasadność zarzutów skargi. Wskazał, że zgodnie z treścią art. 113 § 2 k.p.a. strona mając wątpliwości co do treści decyzji, miała prawo zwrócić się do organu o wyjaśnienie jej treści. Jednakże M. K. nie skorzystał z uprawnienia jakie mu przysługiwało.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Rozpoznając zarzuty skargi w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż nie zasługują one na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd stwierdza, że organ centralny w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zasadnie zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w powiązaniu z art. 105 § 1 k.p.a. i prawidłowo uchylił własną decyzję z dnia [...] marca 2014r., którą nakazano natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy wizualnej produktu farmaceutycznego "N." kierowanej do publicznej wiadomości za pośrednictwem portalu www.n..pl. oraz umorzył postępowanie.

Sąd stwierdza, że w toku ponownego rozpatrzenia sprawy, pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny zwrócił się do M. K. o nadesłanie informacji o sposobie wykonania decyzji z dni a [...] marca 2014 r. nakazującej zaprzestanie niezgodnej z prawem reklamy produktu "N". Skarżący w odpowiedzi wyjaśnił, ze portal www.n..pl został zlikwidowany.

W tych okolicznościach została wydana zaskarżona decyzja administracyjna uchylająca decyzję z dnia [...] marca 2014r., którą nakazano zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy wizualnej produktu farmaceutycznego "N." za pośrednictwem portalu www.n..pl. oraz umorzono postępowanie. Główny Inspektor Farmaceutyczny uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał na oświadczenie zainteresowanego o zamknięciu strony internetowej www.n..pl i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania.

Należy zauważyć, że w sytuacji gdy skarżący doprowadził do zamknięcia strony internetowej, na której prowadzona była niezgodna z przepisami reklama wizualna produktu farmaceutycznego to ta zmiana stanu faktycznego sprawy musiała być wzięta pod uwagę przez organ orzekający w sprawie.

Sąd stwierdza, że gdy w toku ponownego rozpatrywania sprawy ustalono, że nielegalna reklama, która była powodem wszczęcia postępowania nie jest już prowadzona zasadnym było uchylenie decyzji nakazującej zaprzestanie tej reklamy i umorzenie postępowania w sprawie niezgodnej z przepisami reklamy wizualnej produktu farmaceutycznego "N." za pośrednictwem portalu www.n..pl.

W tej sytuacji rozstrzygnięcie organu zaprezentowane w zaskarżonej decyzji uznać należy za zasadne.

Jednocześnie Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących niejasności rozstrzygnięcia organu. Sąd jest zdania, że w zaistniałej sytuacji rozstrzygnięcie to w sposób prawidłowy zakończyło postępowanie w sprawie niezgodnej z przepisami reklamy wizualnej produktu farmaceutycznego "N." za pośrednictwem portalu www.n..pl.

W zakończeniu należy również wskazać, że zgodnie z treścią art. 113 § 2 k.p.a. strona mając wątpliwości co do treści decyzji, miała prawo zwrócić się do organu o wyjaśnienie jej treści. Z akt sprawy wynika jednak, że M. K. nie skorzystał z tego uprawnienia.

Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skargi uznał kontrolowaną decyzje za zgodną z prawem. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ administracji przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.