Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 415/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski As.sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak ( spr ) Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2004 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu ; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Stankowski /-/ P.Miładowski JF


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2001 r. skarżący D. P. zwrócił się do Starosty Powiatu K. o rejestrację przyczepy marki Sam rok produkcji 1984, nr identyfikacyjny [...] nr nadwozia [...], dotychczasowy numer rejestracyjny [...]. Do wniosku skarżący załączył tablice rejestracyjne przyczepy, własne oświadczenie z dnia [...] sierpnia 2001 r., w którym pouczony o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy wyjaśnia, że przedmiotowa przyczepa została mu przekazana bez dowodu rejestracyjnego, oraz jako dowód własności przyczepy - akt notarialny – umowę darowizny, na mocy której M. P. oraz jego żona A. P. darowali na skarżącego oraz jego żony R. P. zabudowane gospodarstwo rolne oraz niezabudowną nieruchomość rolną. Umowa sporządzona została w dniu [...]1999 r. przed notariuszem P. C. prowadzącym Kancelarię Notarialną w K., w Rep. [...]. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...]Starosta K. przedmiotową przyczepę zarejestrował, wydając skarżącemu nowy dowód rejestracyjny i nowe tablice rejestracyjne.

Pismem z dnia [...] września 2001 r. M. P., ojciec skarżącego i zarazem osoba, na rzecz której przedmiotowa przyczepa była dotychczas zarejestrowana, zwrócił się do Starosty K. o doręczenie odpisu decyzji rejestracyjnej pojazdu podnosząc, że przyczepa oraz pozostałe zarejestrowane dotychczas na jego rzecz pojazdy są nadal jego własnością, bowiem zawarta umowa darowizny nieruchomości rolnej nie przenosiła własności pojazdów i maszyn rolniczych, które nie stanowią części składowej gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 55 k.c., który to przepis nie został powołany w akcie notarialnym – umowie darowizny. M. P. oświadczył, że dotychczasowy dowód rejestracyjny przyczepy nie zaginął i jest w jego posiadaniu.

Pismem z dnia [...] października 2001 r. Starostwo Powiatowe w K. zwróciło się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej przedmiotowej przyczepy, w uzasadnieniu tego wystąpienia podając, że rejestracji przyczepy dokonano bez wymaganego dokumentu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji Starosty K., a decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. Nr [...] stwierdziło jej nieważność. Jako podstawę rozstrzygnięcia Kolegium wskazało przepisy art. 72 ust. 1 pkt 4 wyżej powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym, §2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59 poz. 632 z późn. zmianami) oraz art. 158 §1, 157§1 i art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż niezbędnym warunkiem dokonania rejestracji przedmiotowego pojazdu było przedłożenie ostatniego dowodu rejestracyjnego, stąd przedmiotowa decyzja Starosty K. wydana została z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz przepisu §2 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia.

Składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący powtórzył argumentację dotyczącą przysługującego mu tytułu własności przedmiotowej przyczepy oraz wyjaśnił, iż w jego ocenie decyzja Starosty K. o rejestracji przyczepy nie naruszała prawa.

Decyzją nie z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z 127 §3 k.p.a. oraz art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym orzekło o utrzymaniu w mocy swojej pierwszej decyzji w sprawie. W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium powtórzyło swoją dotychczasową argumentację oraz podniosło, że rejestrując pojazd Starosta K. doprowadził do sytuacji, że w obiegu prawnym dla tego samego pojazdu funkcjonowały dwa dowody rejestracyjne. Kolegium wyjaśniło również, że jedyną i wyłączną przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. było nie przedłożenie wraz z wnioskiem o rejestrację ostatniego dowodu rejestracyjnego, organ nie odnosił się natomiast do prawa własności pojazdu i nie kwestionował przedłożonego aktu notarialnego przekazania gospodarstwa.

W skardze na to rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie, zarzucając Kolegium naruszenie powołanych w decyzjach przepisów prawa, w szczególności art. 156§1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem skarżącego organ rejestracyjny powinien unieważnić dotychczasowy dowód rejestracyjny, natomiast unieważnienie decyzji rejestracyjnej uważa za wadliwe i naruszające przysługujące mu prawo własności przedmiotowej przyczepy. Na powyższą okoliczność skarżący złożył przed rozprawą wnioski dowodowe, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o numerze [...]Prokuratury Rejonowej w K. oraz nakazu Sądu Rejonowego w K. sygn. [...]. Na rozprawie w dniu 21 września 2004 r. skarżący skargę podtrzymał.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji w całości podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Kolegium podkreśliło, że w decyzjach obu instancji organy nie odnosiły się do prawa własności pojazdu i nie kwestionowały w tym zakresie przedłożonego aktu notarialnego, a wyłączną przesłanką rozstrzygnięcia było ujawnienie istnienia poprzedniego dowodu rejestracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

W sprawie bezspornym jest, że wraz z wnioskiem o zarejestrowanie przedmiotowej przyczepy skarżący nie przedłożył dotychczasowego dowodu rejestracyjnego, który wydany był na rzecz jego ojca – p. M. P. Tymczasem materialnoprawną podstawę wydania decyzji o rejestracji pojazdu oraz wydania dowodu rejestracyjnego stanowią przepisy art. 72 wyżej powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz §2 powołanego rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Zgodnie z art. 72 ust. 1 wskazanej ustawy rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu, karty pojazdu, jeżeli była wydana, wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli są wymagane, dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest zarejestrowany po raz pierwszy. Natomiast zgodnie z wskazanym przepisem rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek w organie rejestrującym i dołącza do wniosku dowód własności pojazdu, dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, kartę pojazdu, jeżeli była wydana oraz oddaje tablice rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niespełnienia przewidzianych prawem warunków, tj. nieprzedłożenia wymaganych dokumentów, rejestracja pojazdu nie może nastąpić, a jeżeli nastąpiła, to zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej oraz wydanego nowego dowodu rejestracyjnego.

Tryb stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania. Służy on eliminacji z obrotu prawnego rozstrzygnięć organów administracji dotkniętych najcięższymi wadami prawnymi, wymienionymi w art. 156 § 1 kpa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż z rażącym naruszeniem prawa, wymienionym w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, mamy do czynienia wtedy, gdy treść decyzji jest jednoznacznie sprzeczna z treścią określonego przepisu prawa i gdy rodzaj tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako rozstrzygnięcie wydane przez organy praworządnego państwa (por. np. wyrok NSA OZ w Katowicach z 9 marca 2000 r., I SA/Ka 1582/98). Na etapie wydania decyzji rejestracyjnej przedmiotowej przyczepy doszło do naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego regulujących postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu, bowiem dotychczasowy dowód rejestracyjny znajdował się w obrocie prawnym i nie został przedłożony wraz z wnioskiem o rejestrację. W tej sytuacji w sprawie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. w przedmiocie rejestracji przedmiotowej przyczepy. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest takim właśnie rozstrzygnięciem, wydanym w oparciu o przepis art. 156§1 pkt 2 k.p.a. i wbrew zarzutom skargi, nie narusza prawa, zarówno materialnego, jak i procesowego.

Odnosząc się do zarzutu skargi, który stanowi o nie uwzględnieniu przez organy administracji obu instancji treści przedłożonego wraz z wnioskiem o rejestrację przyczepy aktu notarialnego, na mocy którego skarżący został właścicielem gospodarstwa rolnego, należy wskazać, iż organy rejestrujące pojazdy nie są właściwe do ustalenia prawa własności pojazdu, a ustalenie to należy wyłącznie do sądów powszechnych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1995 r., sygn. akt III ARN 5/95). Okoliczność tę zasadnie Kolegium podniosło w swoich decyzjach wskazując przy tym, iż wyłączną przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. było nie przedłożenie wraz z wnioskiem o rejestrację ostatniego dowodu rejestracyjnego. Z tych samych względów Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych złożonych przez skarżącego po wniesieniu skargi.

Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami), skarga podlega oddaleniu.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Stankowski /-/ P.Miładowski

JF