Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1046/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6371 Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 22 ust. 1, art. 51 ust. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2005 nr 184 poz 1539
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu  oraz o spółkach publicznych
article: art. 61 par. 1, art. 134 par. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz S. S.A. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Komisja Nadzoru Finansowego (zwana dalej "KNF") decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., zakazała dopuszczenia akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C spółki [...] S.A. z siedzibą w W. (zwana dalej także "Spółką") do obrotu na rynku regulowanym na podstawie prospektu emisyjnego Spółki, zatwierdzonego decyzją KNF nr [...] z [...] września 2007 r.

[...] S.A. wniosła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone.

W dniu [...] sierpnia 2008 r. skarżąca złożyła do KNF wniosek o zatwierdzenie aneksu nr 18 do prospektu emisyjnego.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. KNF – działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwaną dalej "k.p.a.") - zawiesiła postępowanie z wniosku [...] S.A. z [...] sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ustawy z 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539; zwaną dalej "ustawą o ofercie publicznej"), rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi [...] S.A. na decyzję KNF z [...] kwietnia 2008 r. Od tego rozstrzygnięcia zależy, czy prospekt, którego dotyczy aneks nr 18 może być podstawą dopuszczenia akcji spółki do obrotu na rynku regulowanym.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podkreśliła, że w sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne, które stanowiłoby przeszkodę do zatwierdzenia aneksu. Postępowanie w tej sprawie jest autonomiczne, a KNF może odmówić zatwierdzenia aneksu tylko w przypadkach określonych w art. 51 ust. 3 ustawy o ofercie publicznej.

Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. KNF, działając na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 97 § 1 pkt 4, art. 123 § 1, art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 11 ust. 1, 5 i 6 ustawy z 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119 ze zm.), utrzymała w mocy postanowienie z [...] sierpnia 2008 r.

W uzasadnieniu podniosła, że zgodnie z art. 51 ustawy o ofercie publicznej obowiązek przekazywania KNF, niezwłocznie, nie później niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacji o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu, ciąży na emitencie do dnia rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. KNF zakazała dopuszczenia akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C Spółki do obrotu na rynku regulowanym na podstawie prospektu emisyjnego, którego dotyczy aneks. Z tych powodów prospekt emisyjny nie może być podstawą do ubiegania się o dopuszczenie akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym ani do ich dopuszczenia. W konsekwencji, obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nie ma zastosowania do Spółki. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie przez sąd sprawy ze skargi spółki na decyzję KNF z dnia [...] kwietnia 2008 r. stanowi zagadnienie wstępne albowiem od niego zależy czy prospekt, którego dotyczy aneks nr 18, może być nadal podstawą dopuszczenia akcji Spółki do obrotu na rynku regulowanym, a tym samym, czy obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nadal stosuje się do niej.

Od powyższego postanowienia Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając KNF naruszenie art. 7 kpa, poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie słusznego interesu obywateli oraz art. 8 kpa, poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób naruszający zaufanie obywateli do organów państwa, a także art. 9 kpa, poprzez nienależyte i niewyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

Skarżąca w szczególności zarzuciła, że skoro KNF sama rozstrzygnęła o tym, iż obowiązek przekazywania aneksów nie istnieje, to tym samym nie może istnieć zagadnienie wstępne, które o tym obowiązku przesądzi. Zagadnienie prejudycjalne istniałoby jedynie wtedy, gdyby KNF miała wątpliwości odnośnie obowiązków Spółki w zakresie przekazywania aneksów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2496/08) oddalił skargę [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2008 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że – w jego ocenie -w rozpoznawanej sprawie występuje zagadnienie wstępne uzasadniające obligatoryjne zawieszenie postępowania administracyjnego, gdyż KNF prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego była zdeterminowana w prowadzeniu tego postępowania oraz podjęciu rozstrzygnięcia treścią orzeczenia wydanego przez sąd administracyjny w sprawie skargi na decyzję zakazującą dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu. Zgodnie bowiem z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie publicznej emitent lub wprowadzający jest obowiązany przekazywać Komisji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacje o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent lub wprowadzający powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego do dnia: 1) dokonania przydziału papierów wartościowych, ogłoszenia o niedojściu subskrypcji lub sprzedaży do skutku, lub ogłoszenia o odstąpieniu emitenta od przeprowadzenia subskrypcji lub sprzedaży albo o odwołaniu subskrypcji lub sprzedaży - jeżeli papiery wartościowe będące przedmiotem oferty publicznej nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym, albo 2) rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym. Tak określone obowiązki emitenta mają stanowić gwarancję dla inwestorów, że informacje zawarte w prospekcie emisyjnym odzwierciedlają jego aktualną sytuację. Jednakże obowiązek informacyjny ustaje, jeżeli nastąpi zdarzenie, na skutek którego papiery wartościowe nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu. W ocenie Sądu takie założenie jest trafne i zasadne, bowiem trudno wymagać od emitenta wypełniania obowiązku wskazanego w art. 51 ustawy o ofercie publicznej w sytuacji, gdy prospekt emisyjny będący przedmiotem aneksowania nie będzie mógł stać się podstawą dopuszczenia papierów do obrotu na rynku regulowanym. Tym samym rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny kwestii zasadności wydania przez KNF decyzji zakazującej dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych będzie bezpośrednio rzutowało na obowiązki skarżącej w zakresie określonym w art. 51 ustawy o ofercie publicznej. Dopiero rozstrzygnięcie przez sąd powyższego zagadnienia wstępnego umożliwi organowi zakończenie postępowania w sprawie zatwierdzenia zgłoszonych przez skarżącą aneksów do prospektu emisyjnego.

Od powyższego wyroku Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu (zwanemu dalej także "WSA") oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, to jest:

- art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki zastosowania tego przepisu;

- art. 141 § 4 "ustawy Kodeks postępowania przed sądami administracyjnymi" (winno być ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) - poprzez brak wykazania w uzasadnieniu orzeczenia istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem w sprawie a decyzją sądu administracyjnego, która uznana została za zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz:

2) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 51 ust. 3 lub 4 ustawy o ofercie publicznej, poprzez niezastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy prawidłowym rozwiązaniem byłoby zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia aneksu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Spółka wskazała, że stanowisko zarówno organu, jak i WSA prowadzi do wniosku, że orzeczenie sądu administracyjnego w sprawie decyzji o zakazie dopuszczenia do obrotu rozstrzygnie ex post o obowiązkach informacyjnych skarżącej. Oznacza to, że w bliżej nieokreślonej przyszłości sąd administracyjny przesądzi, czy w przeszłości (teraz) skarżąca miała obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o ofercie publicznej. Tymczasem obowiązki te nie wynikną z orzeczenia sądu administracyjnego lecz pochodzą z ustawy o ofercie publicznej. Orzeczenie sądu zadecyduje o tym, że papiery wartościowe skarżącej będą lub nie będą podlegały dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym. Rozstrzygnięcie to będzie miało wpływ na określenie do jakiego terminu skarżący miała obowiązek składać aneksy, natomiast nie będzie miało wpływu na określenie, czy do chwili wydania orzeczenia skarżąca miała obowiązki informacyjne. Wobec powyższego w sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne albowiem orzeczenie sądu administracyjnego nie będzie miało żadnego wpływu na decyzje w sprawie aneksów złożonych przed jego wydaniem.

KNF w odpowiedzi na skargę kasacyjną wiosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. (sygn. akt II GSK 1048/09) uchylił zaskarżony wyrok WSA z dnia 26 czerwca 2009 r. (sygn. akt 2496/08) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądził od KNF na rzecz Spółki koszty postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu wyroku NSA, oceniając zasadność przedstawionych stanowisk, w pierwszej kolejności rozważył cel obowiązku informacyjnego emitenta realizowanego w postaci aneksu do prospektu emisyjnego, wskazując, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej "prospekt emisyjny powinien zawierać prawdziwe, rzetelne i kompletne informacje, przy uwzględnieniu rodzaju emitenta i papierów wartościowych mających być przedmiotem oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, istotne dla oceny sytuacji gospodarczej, finansowej i majątkowej oraz perspektyw rozwoju emitenta oraz podmiotu udzielającego zabezpieczenia wierzytelności wynikających z papieru wartościowego (podmiot zabezpieczający) oraz dotyczące praw i obowiązków związanych z tymi papierami wartościowymi. Informacje zamieszczone w prospekcie emisyjnym powinny być przedstawione językiem zrozumiałym dla inwestorów oraz w sposób umożliwiający im ocenę sytuacji tych podmiotów". Cel ten realizuje art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, zgodnie z którym emitent lub wprowadzający jest obowiązany przekazywać KNF niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacje o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent lub wprowadzający powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego do dnia: 1) dokonania przydziału papierów wartościowych, ogłoszenia o niedojściu subskrypcji lub sprzedaży do skutku, lub ogłoszenia o odstąpieniu emitenta od przeprowadzenia subskrypcji lub sprzedaży albo o odwołaniu subskrypcji lub sprzedaży - jeżeli papiery wartościowe będące przedmiotem oferty publicznej nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym, albo 2) rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym.

W wyniku przeprowadzonej analizy art. 22 ust. 1 i art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko KNF, że zdarzeniem wywołującym skutek ustania obowiązków przekazywania aneksów Komisji jest wydanie decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, mimo że nie zostało to wprost wskazane w art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. Jeżeli bowiem na skutek wydania ostatecznej decyzji w tym przedmiocie, papiery wartościowe emitenta nie zostaną nigdy dopuszczone do obrotu na podstawie sporządzonego i uprzednio zatwierdzonego przez KNF prospektu emisyjnego, to zbędnym staje się obciążenie emitenta dodatkowymi obowiązkami. W dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a także postanowienia utrzymującego w mocy to postanowienie, decyzja KNF zakazująca dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C była ostateczna. W związku z tym prospekt emisyjny Spółki nie mógł być podstawą do ubiegania się o dopuszczenie akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym ani do ich dopuszczenia. Organ trafnie uznał, że w takiej sytuacji obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nie miał zastosowania do spółki. Z tych prawidłowych ustaleń organ wyprowadził jednak błędne wnioski, uznając że rozpatrzenie wniosku Spółki o zatwierdzenie aneksu do prospektu emisyjnego wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny kwestii legalności decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu jest uzależnione od wystąpienia łącznie trzech przesłanek - postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. W konsekwencji obok ustalenia, że postępowanie jest w toku i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ jest obowiązany ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku gdy wspomniany związek nie występuje zawieszenia postępowania nie jest dopuszczalne. Stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet będzie miał wpływ na wynik sprawy administracyjnej, nie stanowi dostatecznej podstawy zawieszenia postępowania, jeżeli możliwe jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji.

Powyższe okoliczności nie zostały uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji w toku kontroli zaskarżonego postanowienia.

Ponieważ WSA nie wyjaśnił jakie zagadnienie wstępne, istotne z punktu widzenia rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2008 r., zostanie rozstrzygnięte we wspomnianym postępowaniu sądowoadministracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne zarzuty naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niewystarczającą w tym względzie wypowiedź Sądu pierwszej instancji zawartą w końcowej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, że "(...)rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny kwestii zasadności wydania przez KNF decyzji zakazującej dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych będzie bezpośrednio rzutowało na obowiązki skarżącego w zakresie określonym w art. 51 ustawy o ofercie publicznej (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rozpoznając ponownie sprawę ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. Sąd orzeka o legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w sposób określony w art. 134 § 1 p.p.s.a., tzn. nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie jednak do art. 190 p.p.s.a., Sąd związany jest wykładnią prawa dokonaną w przedmiotowej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 1048/09.

Zdaniem Sądu, skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Jak wynika z art. 22 ust.1 ustawy o ofercie publicznej, zatwierdzony prospekt emisyjny zawiera informacje, które wpływają na ocenę papierów wartościowych nim objętych i są istotne dla inwestorów. Wszelkie zmiany, które dotyczą tych informacji powinny być niezwłocznie zakomunikowane KNF, a po ich zatwierdzeniu udostępnione do publicznej wiadomości, co wynika z art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. Zdarzeniem wywołującym skutek ustania obowiązków przekazywania aneksów KNF jest wydanie decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym. Jeżeli bowiem na skutek wydania ostatecznej decyzji w tym przedmiocie, papiery wartościowe emitenta nie zostaną nigdy dopuszczone do obrotu na podstawie sporządzonego i uprzednio zatwierdzonego przez KNF prospektu emisyjnego, to zbędnym staje się obciążenie emitenta dodatkowymi obowiązkami.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a także postanowienia utrzymującego w mocy to postanowienie, decyzja KNF zakazująca dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C była ostateczna. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., w związku z powyższym prospekt emisyjny Spółki nie mógł być podstawą do ubiegania się o dopuszczenie akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym ani do ich dopuszczenia.

Mimo powyższego KNF uznała, że rozpatrzenie wniosku Spółki o zatwierdzenie aneksu do prospektu emisyjnego wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny kwestii legalności decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Przyjmując takie stanowisko i wydając zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2008 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. w sprawie zawieszenia postępowania z wniosku spółki z dnia [...] sierpnia 2008 r. organ nie ustalił jednakże związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. Tymczasem, jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu cyt. wcześniej wyroku, w przypadku gdy wspomniany związek nie występuje, zawieszenie postępowania nie jest dopuszczalne. Dodać można, że samo stwierdzenie, iż wynik innego postępowania może mieć, a nawet będzie miał wpływ na wynik sprawy administracyjnej, nie stanowi dostatecznej podstawy zawieszenia postępowania, jeżeli możliwe jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji.

Ponieważ powyższe okoliczności nie zostały uwzględnione przez organ, Sąd nie może dokonać oceny prawidłowości i kontroli legalności zaskarżonego postanowienia.

Rozważając dopuszczalność zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej powinien mieć na uwadze czy jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Wszczęcie postępowania sądowego, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła określone zagadnienie mające wpływ za wynik prowadzonego postępowania nie może stanowić podstawy stosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w tym postępowaniu. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z tym dopóki zaskarżony akt lub czynność nie zostaną pozbawione bytu prawnego korzystają one z domniemania prawidłowości i powinny być wykonywane.

Rozstrzygając przedmiotową sprawę organ winien wziąć także pod uwagę, że ostateczna decyzja KNF z [...] kwietnia 2008 r., której wykonanie nie zostało wstrzymane, ukształtowała w określony sposób sytuację strony skarżącej i w tym kontekście organ powinien rozpatrzyć wniosek o zatwierdzenie aneksu nr 18 do prospektu emisyjnego. W sprawie istniały bowiem wszelkie podstawy do wydania decyzji bez oczekiwania na wynik postępowania sądowoadministracyjnego zwłaszcza, że KNF nie miała wątpliwości, że obowiązek informacyjny skarżącej ustał.

Nie bez znaczenia dla oceny trafności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego pozostaje termin załatwienia wniosku określony w art. 51 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej. Niewątpliwie zamiarem ustawodawcy było osiągnięcie efektu szybkiego i sprawnego rozpatrywania tego rodzaju wniosku. Zawieszenie postępowania z pewnością uniemożliwia osiągnięcie zamierzonego rezultatu, co dodatkowo podważa zasadność podjęcia zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O niewykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.