Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 203/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1308/16 w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 2


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych - budowę dwukierunkowej drogi rowerowej w ciągu drogi wojewódzkiej Nr [...] na ternie gminy Iwaniska w ramach zadania "Trasy rowerowe w Polsce [...] - województwo [...] ".

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, tj. o wstrzymanie robót budowlanych - budowy pasa rozgraniczającego, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: P.p.s.a. Skarżąca podniosła, że budowa pasa rozgraniczającego skutkuje znaczną szkodą, bowiem spowoduje okrojenie jej działki. Na działce nr [...] od strony ulicy [...] wyznaczony jest trójkąt o szerokości dwóch metrów od ogrodzenia oraz o długości 8,8 metra od krawędzi krawężnika przy ulicy[...] , który ma dla skarżącej ogromną wartość, bo byłby wykorzystany jako część przejazdu z ulicy [...] na działkę nr[...] . Nadto budowa takiego pasa z pewnością powoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem przywrócenie nieruchomości do poprzedniego stanu wiązałoby się z poniesieniem znacznych kosztów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa we wskazanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Odnosząc powyższe rozważania do specyfiki niniejszej sprawy należy podkreślić, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm.). Wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie wyłącza co do zasady możliwości wstrzymania jej wykonania, gdyż brak jest w tym zakresie szczególnych przepisów. Niemniej rozwiązania prawne przyjęte w powołanej ustawie mają na celu zapewnienie szybkiego przebiegu inwestycji drogowej. Realizuje się to m.in. poprzez uproszczenie procedur administracyjnych, możliwość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, obowiązek rozpatrzenia odwołania w terminie do 14 dni, a skargi do sądu administracyjnego w terminie 2 miesięcy. Dlatego za utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym należy uznać pogląd, w świetle którego zbyt pochopne wstrzymywanie decyzji takich, jak decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie, byłoby istotnym zaburzeniem procesu inwestycyjnego i jednocześnie w sposób rażący naruszałoby interes społeczny i gospodarczy. Tym samym mechanizmy przewidziane w powołanej ustawie w celu szybkiej i skutecznej realizacji inwestycji drogowej w sposób istotny ograniczają także możliwość udzielenia ochrony tymczasowej poprzez bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony wnoszącej o wstrzymanie omawianego rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt II OZ 1356/14; z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 42/13, [w:] CBOSA).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek G. W. nie został poparty żadnymi szczególnymi okolicznościami, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Niewątpliwie w wyniku wykonania zaskarżonego aktu dojdzie do władczej ingerencji władzy publicznej w zakres przysługującego stronie dotychczas prawa własności jej nieruchomości. Zaskarżoną decyzją dokonuje się bowiem podział działki nr[...] , z której część oznaczona nr [...] staje się w mocy prawa własnością Województwa [...] z dniem, w których decyzja stanie się ostateczna. Okoliczności te nie są jednak przesądzające o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, nie stanowią bowiem o niebezpieczeństwie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Są to zwykłe następstwa wykonania decyzji wydanej w tym przedmiocie, które mogą się wiązać m.in. z wywłaszczeniem za odszkodowaniem części nieruchomości - co wynika wprost z przepisów wskazanej ustawy. Przysługujące stronie odszkodowanie stanowi rekompensatę za wywłaszczoną nieruchomość i chroni interesy jej dotychczasowego właściciela. Wskazane odszkodowanie ustalane jest w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

Nie można uznać, że przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. wypełniają także twierdzenia strony o nieprawidłowym wyznaczeniu pasa rozgraniczeniowego, ponieważ podnoszone przez skarżącą kwestie zmierzają w istocie do merytorycznej analizy zasadności zarzutów skargi kasacyjnej, w związku z czym nie mogą one być przedmiotem oceny na obecnym etapie postępowania. Instytucja wstrzymania wykonania aktu jest w istocie tymczasowa, ponieważ jej skutki nie wykraczają poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, którego celem jest ustalenie prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Samo wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezależne od jej prawidłowości lub nieprawidłowości, których w chwili wydawania postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania aktu nie sposób przesądzić. Kwestia ta będzie analizowana na etapie merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej, zaś na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania rozważania w tym zakresie uznać należy za przedwczesne.

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3