Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 13/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie bezczynności lub przewlekłości
Powołane przepisy: article: art. 37, art. 73-74
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie wydania uwierzytelnionych kopii akt osobowych 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. do załatwienia wniosku K. K. z dnia [...] sierpnia 2020 r.; 2. stwierdza, że w sprawie wystąpiła przewlekłość; 3. stwierdza, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] sierpnia 2020 r. K. K. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o wydanie uwierzytelnionej kopii dokumentów z akt sprawy. W dalszej części wniosku sprecyzował, że prośbę kieruje na podstawie art. 73 § 1 i 2 K.p.a. i chodzi mu o przesłanie drogą elektroniczną za pośrednictwem EPUAP "odpisów w postaci skanów w formie elektronicznej akt osobowych" dotyczących jego jako policjanta w stanie spoczynku. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że na skutek dołączenia akt osobowych, na żądanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku do sprawy II SA/Bk 80/20, akta te stały się częścią akt postępowania w sprawie administracyjnej i stanowiły ważny element dotyczący stanu faktycznego i dowodowego sprawy.

Z nadesłanych przez organ do sprawy niniejszej akt administracyjnych wynika, że w odpowiedzi na wniosek z [...] sierpnia 2020 r. organ w piśmie z [...] września 2020 r. poinformował stronę o przesłaniu akt osobowych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu [...] lipca 2020 r. Następnie przy piśmie z [...] listopada 2020 r. pracownik Wydziału Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej KWP w B. przekazał akta osobowe do Wydziału Ochrony Informacji Niejawnych tej jednostki Policji.

W piśmie z [...] listopada 2020 r. K. K. złożył ponaglenie na nierozpatrzenie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosku z [...] sierpnia 2020 r. Komendant Główny Policji w piśmie z [...] listopada 2020 r. poinformował wnioskodawcę, że jego akta osobowe nie mogły stanowić "integralnej części akt postępowania w sprawie administracyjnej", bowiem sprawa o sprostowanie świadectwa służby (przed sądem o sygnaturze II SA/Bk 80/20) nie była rozstrzygana w ramach postępowania administracyjnego, co potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucając skargę. Zdaniem Komendanta Głównego Policji, pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] września 2020 r. stanowiło wystarczające załatwienie wniosku strony.

W dniu [...] grudnia 2020 r. K. K. wywiódł skargę na przewlekłość postępowania Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Przedstawił dotychczasową korespondencję prowadzoną z organem oraz wskazał, że [...] listopada 2020 r. akta osobowe zostały przez sąd zwrócone organowi wraz z prawomocnym postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie II SA/Bk 80/20. Minęło ponad 30 dni od tej daty, a sprawa nadal pozostaje nie załatwiona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wskazał, że po zwrocie akt z sądu administracyjnego, w dniu 13 stycznia 2021 r. przesłano skarżącemu za pośrednictwem platformy EPUAP 129 kart dokumentów zgromadzonych w jego aktach osobowych. Nie wystąpiła przewlekłość, bowiem organ nie posiadał akt osobowych skarżącego. Z ostrożności procesowej wniesiono o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania do wydania aktu.

Skarżący sprecyzował stanowisko w piśmie z [...] lutego 2021 r. Wyjaśnił, że nadesłane w odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie akt osobowych pismo organu z [...] września 2020 r. nie spełnia wymagań pisma sporządzanego na podstawie art. 36 § 1 i 2 K.p.a., bowiem nie informuje o nowym terminie załatwienia sprawy. Zwrócił uwagę na nieścisłości w działaniu organu, który w odpowiedzi na skargę wskazał na przesłanie skarżącemu 129 kart akt osobowych, podczas gdy w piśmie przewodnim Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] stycznia 2021 r. kierowanym do skarżącego poinformowano go o przesłaniu 121 kart tych akt. Zdaniem skarżącego, jego wniosek o udostępnienie akt osobowych nadal nie został załatwiony w całości, bowiem nawet jeśli miały zastosowanie przepisy o ochronie danych osobowych, to powinny mu zostać udostępnione dokumenty ze zanonimizowaną treścią, podczas gdy organ tych dokumentów w ogóle nie przesłał. Dlatego [...] stycznia 2021 r. złożył kolejny wniosek o wydanie odpisów pełnych akt osobowych. W pozostałym zakresie wskazał, że: sąd powinien objąć kontrolą legalności również działanie Komendanta Głównego Policji; skarżący wystąpił do prokuratury z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na zniszczeniu i usunięciu dokumentów z jego akt osobowych; skarżący wystąpił [...] stycznia 2021 r. o odtworzenie akt osobowych w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe w sprawie niniejszej podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do załatwieniu wniosku skarżącego z [...] sierpnia 2020 r. o udostępnienie akt osobowych, z tym że organ dopuścił się przewlekłości mającej charakter rażącego naruszenia prawa.

Kluczowe w sprawie niniejszej jest to, na jakiej podstawie skarżący złożył wniosek z [...] sierpnia 2020 r. o udostępnienie akt osobowych oraz w jaki sposób i kiedy wniosek ten został przez organ załatwiony.

Skarżący wskazał we wniosku jako jego podstawę prawną przepisy art. 73 § 1 i § 2 K.p.a., zgodnie z którymi strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów; prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania (§ 1); strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (§ 2). Dodać należy, że zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Z kolei stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1- 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oznacza to, że sąd administracyjny jest właściwy w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu, który nie podejmuje – mając prawny obowiązek - aktu bądź czynności w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a.

Zdaniem sądu, skoro wniosek o udostępnienie akt skarżący złożył na podstawie art. 73 K.p.a., a więc wskazał tryb w jakim oczekuje załatwienia żądania, to podstawowym obowiązkiem organu było albo odniesienie się do wniosku w trybie przepisów na podstawie których został złożony (art. 73-74 K.p.a.), albo – jeśli zdaniem organu ten tryb nie mógł mieć zastosowania – zakwalifikowanie wniosku w sposób w jaki organ uważał za prawidłowe i poinformowanie o tym skarżącego, jak również poinformowanie o sposobie załatwienia wniosku, ewentualnie terminie w jakim może to nastąpić lub o braku możliwości uwzględnienia prośby i dlaczego. Z akt sprawy nie wynika, aby organ podjął próbę kwalifikacji wniosku i aby poinformował o tym skarżącego. Natomiast wynika z akt, że organ poinformował skarżącego o niemożności załatwienia jego żądania (pismo z [...] września 2020 r.), a następnie [...] stycznia 2021 r. wniosek załatwił przez udostępnienie akt osobowych w sposób zawnioskowany. Nie wskazał organ, na podstawie jakich przepisów udostępnia akta, tzn. czy jest to tryb przewidziany w K.p.a., zarządzeniu nr 678 Komendanta Głównego Policji z dnia 17 czerwca 2005 r. w sprawie zasad prowadzenia przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym policjantów oraz sposobu prowadzenia akt osobowych (Dz. Urz. KGP z 2018 r. poz. 104 ze zm.), czy też jest to jeszcze inny tryb (np. udostępnienia informacji publicznej). W tych zatem okolicznościach, gdy organ nie kwestionował i nie ustosunkował się odnośnie podstawy prawnej zgłoszenia żądania udostępnienia akt osobowych, a jednocześnie te akta zgodnie z żądaniem udostępnił, przyjąć należy że organ załatwił wniosek o udostępnienie akt w trybie w nim wskazanym. W konsekwencji uzasadnia to właściwość sądu administracyjnego w sprawie niniejszej na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. Skarga więc jest dopuszczalna, a nadto podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na wyczerpanie trybu ponaglenia przewidzianego w art. 37 K.p.a. w związku z art. 52 §1 P.p.s.a.

Nie podważa skutecznie powyższego wniosku stanowisko Komendanta Głównego Policji wystosowane w odpowiedzi na ponaglenie (pismo z [...] listopada 2020 r. znak [...]), w której wykluczono możliwość zastosowania do wniosku z 20 sierpnia 2020 r. przepisów K.p.a. z uwagi na odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r. skargi na odmowę sprostowania odpisu świadectwa służby (w sprawie II SA/Bk 80/20). Podkreślić należy odmienność przedmiotu sporu w sprawie II SA/Bk 80/20, w której zaskarżone zostało pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. zawierające odmowę sprostowania odpisu świadectwa służby oraz w sprawie niniejszej, w której zaskarżona została przewlekłość załatwienia określonego wniosku skarżącego, zgłoszonego na konkretnej podstawie prawnej w tym wniosku wskazanej, zawierającej przepisy K.p.a. Choć istotnie między tymi sprawami istnieje pewne powiązanie (wniosek z [...] sierpnia 2020 r. został złożony z uwagi na to, że sąd w sprawie II SA/Bk 80/20 zażądał przed wydaniem rozstrzygnięcia akt osobowych skarżącego), to jednak nie jest ono tego rodzaju, że przesądza o niedopuszczalności skargi na przewlekłość w sprawie niniejszej. Nie chodzi w niej bowiem o to, czy akta osobowe stanowiły czy też nie stanowiły części akt administracyjnych w sprawie, ale o to, że skarżący złożył wniosek o udostępnienie akt na konkretnej podstawie prawnej (przepisy K.p.a.), podstawa ta zobowiązuje organ do podjęcia określonych przepisami prawa działań (udostępnienia akt bądź wydania postanowienia odmownego), a działania te podejmowane są w ramach postępowania przewidzianego w K.p.a., co przesądza o właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. Jeszcze raz zatem należy powtórzyć, że jeśli organ na tak sformułowany wniosek ostatecznie akta udostępnia, nie kwestionując ani wskazanej w tym wniosku podstawy prawnej żądania, ani nie informując o możliwości załatwienia wniosku na innej podstawie bądź o braku takiej możliwości, należy przyjąć że załatwił wniosek na podstawie wskazanej przez stronę, tj. art. 73 K.p.a. W takim stanie faktycznym nie może organ w odpowiedzi na skargę skutecznie żądać odrzucenia skargi.

Na marginesie zaś wskazać należy, że przepisy art. 73-74 K.p.a. mają zastosowanie nie tylko w trwającym postępowaniu administracyjnym ale również w stosunku do akt administracyjnych postępowań już zakończonych (vide np. wyrok w sprawie II OSK 700/20, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z urzędu sądowi jest wiadome, że Komendant Wojewódzki Policji w B. prowadził i prowadzi szereg postępowań z wniosków K. K., w których akta osobowe skarżącego stanowiły przedmiot analizy oraz podstawę wydawanych aktów i czynności. Są to m.in. sprawy o wydanie nowego świadectwa służby czy sprostowanie świadectwa służby. W sprawach tych już co najmniej kilkukrotnie orzekał tutejszy sąd stwierdzając obowiązek organu wydania nowego świadectwa służby (np. II SA/Bk 576/19, II SAB/Bk 75/19). Trudno w tych okolicznościach wykluczyć, jak czyni to Komendant Główny Policji w piśmie z [...] listopada 2020 r., że wniosek skarżącego z [...] sierpnia 2020 r. o udostępnienie akt osobowych jako elementu sprawy administracyjnej w ogóle nie może zostać zakwalifikowany jako podlegający załatwieniu na podstawie art. 73-74 K.p.a., tzn. jako dotyczący trwającego lub zakończonego postępowania administracyjnego. Wobec powyższego nie da się skutecznie podważyć również i właściwości sądu administracyjnego wynikającej w sprawie niniejszej z art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.

Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że każdy wniosek strony powinien doczekać się odpowiedzi organu przez odpowiednią jego kwalifikację i załatwienie wniosku, odmowę jego załatwienia oraz wyjaśnienia z jakich powodów odmowa następuje lub nie jest możliwe załatwienie. Obowiązek taki należy wyprowadzić z zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ich prawa i obowiązki (art. 9 K.p.a.), z możliwości wszczęcia postępowania na żądanie strony i obowiązku wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, jeśli sprzeciwiają się temu przyczyny podmiotowe lub przedmiotowe (art. 61 § 1 i art. 61a § 1 K.p.a.), a także z obowiązku organu kwalifikowania każdego pisma do niego wpływającego jako skargi bądź wniosku według treści tych pism (art. 222, art. 231-234 K.p.a.). W sprawie niniejszej poza pismem z [...] września 2020 r. organ żadnych obowiązków informacyjnych wobec wnioskodawcy nie podjął, a wniosek z [...] sierpnia 2020 r. ostatecznie załatwił. Długotrwałe milczenie organu nie może w okolicznościach tej konkretnej sprawy zostać pozytywnie ocenione z punktu widzenia legalności, bowiem nie zasługuje na akceptację zastosowany sposób procedowania organu wobec zgłoszonego przez stronę wniosku.

Przepisy art. 73-74 K.p.a. nie przewidują terminu załatwienia żądania udostępnienia akt. W ocenie sądu, uzasadnione jest w takiej sytuacji sięgnięcie do przepisów ogólnych, w szczególności art. 35 K.p.a., zgodnie z którym załatwienie sprawy powinno nastąpić (bądź wymagana czynność powinna być podjęta) bez zbędnej zwłoki (§ 1), ewentualnie w terminie miesiąca lub dwóch miesięcy jeśli (odpowiednio) wymagane jest postępowanie wyjaśniające lub sprawa jest szczególnie skomplikowana (§ 3).

W sprawie niniejszej "sprawą" było załatwienie wniosku skarżącego złożonego na podstawie art. 73 K.p.a. Wniosek wpłynął do organu [...] sierpnia 2020 r. a został załatwiony w piśmie z [...] stycznia 2021 r., a więc po prawie pięciu miesiącach. W międzyczasie organ wystosował do strony tylko jedno pismo wyjaśniające (z [...] września 2020 r.) informując o braku możliwości udostępnienia akt z uwagi na ich przekazanie do WSA w Białymstoku. Sąd jednak zauważa, że o ile faktycznie akta osobowe przekazano do sądu administracyjnego 31 lipca 2020 r. do sprawy II SA/Bk 80/20, a więc w dacie wpływu wniosku skarżącego organ aktami nie dysponował, to jednak postanowienie sądu w sprawie II SA/Bk 80/20 zostało wydane 18 sierpnia 2020 r. a doręczone organowi wraz z uzasadnieniem 24 sierpnia 2020 r. (k. 304 akt w sprawie II SA/Bk 80/20 – system PASSA). Nie było zatem przeszkód, aby już po 24 sierpnia 2020 r. a więc już nawet w dacie informowania skarżącego w piśmie z [...] września 2020 r. – wystąpić do sądu o wypożyczenie akt osobowych. Tym bardziej zaś wniosek o udostępnienie akt osobowych mógł być załatwiony po zwrocie tych akt organowi, co – jak słusznie wskazuje skarżący – miało miejsce przy piśmie z [...] listopada 2020 r. (k. 25) i nastąpiło [...] listopada 2020 r. (ta ostatnia data jest sądowi znana z urzędu na podstawie informacji z systemu elektronicznego obiegu korespondencji EZD). Zwłaszcza że "obrót" tymi aktami między komórkami organizacyjnymi Komendy Wojewódzkiej Policji dokumentuje pismo z [...] listopada 2020 r. (k. 8 akt adm. i odręczna notatka pracownika organu na odwrotnej stronie tej karty). Tymczasem udostępnienie akt nastąpiło dopiero przy piśmie z 15 stycznia 2020 r. Zdaniem sądu, po [...] sierpnia 2020 r., a już z pewnością po [...] listopada 2020 r. organ mógł wniosek z [...] sierpnia 2020 r. załatwić, czego nie uczynił. Między zatem [...] sierpnia 2020 r. a [...] stycznia 2021 r. pozostawał w przewlekłości, a co najmniej od [...] listopada 2020 r. (przez prawie dwa miesiące) przewlekłość ta miała charakter rażący a więc kwalifikowany. W tym ostatnio wskazanym okresie wniosek nie był procedowany mimo dysponowania przez organ aktami osobowymi. Co prawda akta sprawy nie dają podstaw do wnioskowania o celowym zaniechaniu organu, jednak zaniechanie miało charakter kwalifikowany. Udostępnienie akt osobowych, nawet uwzględniając konieczność ich analizy pod kątem ewentualnej ochrony danych osobowych, nie jest czynnością skomplikowaną i wymagającą prawie dwóch miesięcy, nadto przy braku poinformowania strony o powodach opóźnienia. Przekazywanie zaś akt między komórkami organizacyjnymi Komendy Wojewódzkiej Policji ([...] listopada 2020 r.), przy niezałatwieniu wniosku zalegającego u organu od [...] sierpnia 2020 r., nie znajduje usprawiedliwienia. Powodów wyłączających kwalifikowany charakter przewlekłości nie wskazał również organ w odpowiedzi na skargę.

Reasumując, organ pozostawał w przewlekłości rozumianej w tym konkretnym przypadku jako procedowanie wniosku dłużej niż było to konieczne do jego załatwienia (art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a.). Sąd ma na uwadze, że skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania, zaś w piśmie precyzującym z [...] lutego 2021 r. wskazał na to, że sąd bierze pod uwagę również bezczynność organu, jeśli wystąpiła. Przy tak sformułowanym żądaniu skargi należy zauważyć, że organ w piśmie z [...] września 2020 r. poinformował stronę o przekazaniu akt do sądu, a akta zostały zwrócone 20 listopada 2020 r. Faktycznie zatem organ akt osobowych nie posiadał, zaś niezasadne jego zaniechanie polegało najpierw na niewystąpieniu do sądu o wypożyczenie akt, a następnie po ich zwrocie na niezałatwieniu wniosku, co było już możliwe. Zaniechanie miało więc charakter złożony, wykazujący cechy przewlekłości (w pierwszej fazie do [...] listopada 2020 r.) i bezczynności (po [...] listopada 2020 r.), która w orzecznictwie sądowym jest również rozumiana jako rodzaj przewlekłości (vide np. wyrok w sprawie I GSK 631/20). Niezależnie jednak od kwalifikacji, skarga w obu przypadkach (bezczynności i przewlekłości) skierowana jest przeciwko wadliwemu procesowo stanowi postępowania, w wyniku którego konkretna sprawa indywidualna nie postępuje. Taki stan rzeczy wystąpił w sprawie niniejszej. Mając to na uwadze, sąd orzekł w przedmiocie przewlekłości postępowania jako instytucji obejmującej w sprawie niniejszej całokształt nieuprawnionego zaniechania organu.

W sprawach ze skargi na przewlekłość bądź bezczynność organu sąd bada, czy wystąpiły one na datę wniesienia skargi, z tym że uwzględnia stan procesowy sprawy na datę wyrokowania. W rozpoznawanym przypadku w dacie wniesienia skargi ([...] grudnia 2020 r.) organ pozostawał w przewlekłości, którą wyeliminował dopiero [...] stycznia 2021 r. Brak było zatem podstaw do orzeczenia o zobowiązaniu organu do załatwienia wniosku, bowiem załatwienie sprawy skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w zakresie dyspozycji z art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Dlatego w punkcie 1 wyroku sąd orzekł o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec zaś złożenia przez skarżącego 17 stycznia 2021 r. kolejnego, odrębnego wniosku do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wydanie na podstawie art. 73 K.p.a. odpisu pełnych akt osobowych (k. 47) oraz wobec niemonitowania tego organu po 15 stycznia 2021 r. odnośnie niepełnego załatwienia wniosku z [...] sierpnia 2020 r. – twierdzenie skarżącego, że przewlekłość w załatwieniu wniosku z [...] sierpnia 2020 r. nadal istnieje nie może być uznane za zasadne oraz nie może prowadzić do orzeczenia zobowiązującego organ. Okoliczność zaś, że w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] stycznia 2021 r. wskazano na udostępnienie 129 kart akt osobowych a skarżący twierdzi, że otrzymał 121 kart tych akt – pozostaje poza oceną sądu w sprawie niniejszej, bowiem jak wyżej wskazano odnośnie tej okoliczności skarżący złożył kolejne wnioski, w tym m.in. do organów ścigania i w tamtych procedurach będzie to podlegało ocenie.

W punkcie 2 wyroku sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdzając wystąpienie w sprawie przewlekłości, a w punkcie 3 wyroku – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. orzekł o charakterze stwierdzonej przewlekłości jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa z wyżej wskazanych powodów.

W skardze nie sformułowano wniosku o wymierzenie organowi grzywny bądź o przyznanie sumy pieniężnej. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jeśli zatem skarżący takich żądań nie formułuje, sąd nie ma obowiązku w tym zakresie orzekać, chyba że stwierdzi ku temu podstawy. Sąd w sprawie niniejszej takich podstaw nie stwierdził uznając, że orzeczenie o kwalifikowanym charakterze bezczynności wywoła wystarczające skutki prewencyjno-represyjne, w tym zmobilizuje organ do właściwego i sprawnego procedowania wpływających wniosków.

Brak jest również podstaw do orzekania przez sąd, jak wnioskuje o to skarżący, o legalności działania Komendanta Głównego Policji, bowiem sprawa niniejsza dotyczyła Komendanta Wojewódzkiego Policji w B.

O kosztach postępowania nie orzekano, bowiem skarżący od ponoszenia tych kosztów jest zwolniony z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" P.p.s.a.

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w takim trybie jeśli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.