Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 789/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 i art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. (J.) na akt Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia z dnia 23 lipca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 9 sierpnia 2010 r., skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 lipca 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2010 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z kolei postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 877/10 oddalono zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 6 grudnia 2010 r. wezwano ponownie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – G. J., który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 24 grudnia 2010 r. (piątek – dzień roboczy), skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)

W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został

w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Z kolei na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego wydziału w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie skarżący skorzystał z takiego uprawnienia, wnosząc zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 lipca 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec oddalenia przedmiotowego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, wezwano ponownie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W konsekwencji należy zatem stwierdzić, iż mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, skarżący nie uiścił wymaganej opłaty sądowej.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.