Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 197/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 46 § 1 pkt 1 - 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 115/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 29 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za II,III,IV kwartał 2013 r. i I,II,III,IV kwartał 2014 r. oraz zobowiązanie podatkowe za lipiec 2013 r. od września do grudnia 2013 r. oraz za okres od stycznia do marca 2014 r. i od września do grudnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 13 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 115/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę P. T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej skarżąca spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 29 listopada 2018 r. w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za II, III, IV kwartał 2013 r. i I, II, III, IV kwartał 2014 r. oraz zobowiązanie podatkowe za lipiec 2013 r. od września do grudnia 2013 r. oraz za okres od stycznia do marca 2014 r. i od września do grudnia 2014 r.

2. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem skutecznie doręczono skarżącej spółce 8 lutego 2019r. W terminie do usunięcia braków formalnych skargi, skarżąca spółka wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia, nie uzupełniła jednak drugiego z braków formalnych skargi, tj. nie podpisała skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; ze zm. dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) odrzucił skargę.

4. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi do rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

Skarżąca spółka zarzuciła, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 49 § 1 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez odrzucenie skargi, w sytuacji gdy skarżąca spółka, w odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi, uzupełniła jej braki, tj. przedłożyła dwa podpisane egzemplarze skargi oraz podała wartość przedmiotu zaskarżenia.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W świetle art. 57 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1 - 4 powołanego przepisu. Minimum treści pisma składanego w postępowaniu sądowym określa art. 46 § 1 pkt 1 - 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaliczając do tego katalogu m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4).

Wskazane w art. 46 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi elementy treści pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak, w szczególności brak podpisu skarżącego lub osoby go reprezentującej, co do zasady stanowi istotny brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeżeli bowiem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia, a jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie go bez rozpatrzenia. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

5.3. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie zawierała własnoręcznego podpisu osoby wnoszącej (ani jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika). W świetle art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem, dostrzegając opisany powyżej brak formalny skargi, wezwał skarżącą spółkę pismem z 4 lutego 2019 r. do jego usunięcia, wyznaczając stronie termin 7 dni na dokonanie tej czynności oraz pouczając o skutkach niewykonania wezwania.

Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu skarżąca spółka w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. Twierdzenia skarżącej spółki, że "w przepisanym terminie uzupełniła braki formalne skargi, a w szczególności przedłożyła dwa podpisane egzemplarze skargi" (s. 2 zażalenia), nie znajdują bowiem odzwierciedlenia w aktach sprawy. Wprawdzie skarżąca spółka, przy piśmie z 14 lutego 2019 r. przesłała dwa odpisy skargi, pisma te jednak również nie zostały podpisane przez osoby uprawnione do reprezentowania skarżącej spółki. Tym samym nie można uznać, że skarżąca spółka uzupełniła w terminie braki formalne skargi, do których uzupełnienia została wezwana przez sąd pierwszej instancji.

Skoro zatem skarga dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu i – pomimo skutecznego wezwania brakujący podpis nie został uzupełniony, Sąd pierwszej instancji, z uwagi na kategoryczną treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, był obowiązany do jej odrzucenia.

5.4. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.