Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 533/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 1 i ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod, sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Protokolant referent stażysta Jakub Gosk, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 października 2012r. sprawy ze skargi spółki A na informację Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia "[...]" Nr "[...]", "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej p o s t a n a w i a: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu


UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2012 r. Spółka A z siedzibą w Ś. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Budowa biogazowi rolniczej o mocy 0,370 MW w gminie Ś." do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013.

Pismem z "[...]" Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej również jako: WFOŚiGW lub Instytucja Pośrednicząca) poinformował, że wniosek Spółki o dofinansowanie projektu został wyłączony z dalszego rozpatrywania na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej z uwagi na niespełnienie kryterium: "Właściwie przygotowana analiza finansowa projektu". W uzasadnieniu wskazano, że Spółka, pomimo wezwania z dnia 22 maja 2012 r., nie przedłożyła dokumentów potwierdzających jej płynność finansową ani też potwierdzających możliwość dokapitalizowania majątku. W złożonych w odpowiedzi na to wezwanie wyjaśnieniach wskazała jedynie, że dopłaty będą pochodziły od osoby fizycznej – właściciela grupy "[...]". Instytucja Pośrednicząca wskazała dodatkowo, że Spółka na dzień 31 grudnia 2011 r. posiadała ujemny kapitał własny i osiągnęła stratę. Również zaplanowana realizacja inwestycji w formule "green field" (finansowanie w większości oparte na źródłach zewnętrznych), była obarczona wysokim ryzykiem.

Pismem z dnia "[...]" WFOŚiGW utrzymał w mocy negatywną ocenę projektu. Podniósł, że w związku z tym, iż w projekcie założono dopłaty do kapitału rezerwowego na inwestycję przez właściciela, a kluczowa transza (2,5 mln zł) miała zostać przekazana w 2013 r., wezwaniem z dnia 22 maja 2012 r. zwrócono się do Spółki o wskazanie podmiotu, który dokona tych dopłat oraz o przedłożenie dokumentów potwierdzających płynność finansową tego podmiotu, tj.: bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych za dwa ostatnie pełne lata obrachunkowe, a ponadto aktualnego wyciągu z rachunku bankowego i aktualnego odpisu z KRS. Spółkę zobowiązano również do przedstawienia w studium wykonalności oraz arkuszu obliczeniowym prognozy potwierdzającej realność Jej dokapitalizowania wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi na to wezwanie Wnioskodawczyni wyjaśniła jedynie, że dopłaty do kapitału będą pochodziły od A.R., właściciela grupy kapitałowej "[...]", do której Ona należy. Nie przedstawiono natomiast dokumentów, które potwierdzałyby płynność finansową wnoszącego dopłaty.

Instytucja Pośrednicząca wskazała na rozbieżności między złożonym wnioskiem o dofinansowanie i studium wykonalności a protestem i dołączonymi do niego dokumentami w zakresie źródeł finansowania. W studium wykonalności określono bowiem, że projekt będzie finansowany ze środków własnych wnioskodawcy, środków grupy kapitałowej "[...]" lub kredytu bankowego, zaś w złożonych następnie wyjaśnieniach oraz proteście wskazano, że dopłaty będą pochodziły od osoby fizycznej. Dodatkowo, w ocenie WFOŚiGW, przedłożone przez Spółkę oświadczenie A.R., mające potwierdzać jego wkład do projektu realizowanego przez Spółkę, nie spełnia tego wymogu. Wynika z niego bowiem wyłącznie, że działając w imieniu własnym oraz Spółki B z siedzibą w W., A.R. udzielił spółce niemieckiego prawa handlowego pod firmą C pożyczek w łącznej kwocie 1.846.102,06 Euro oraz 506.274,81 USD, które po spłaceniu przez pożyczkobiorcę, zostaną przeznaczone na pokrycie niezbędnego wkładu własnego do projektu realizowanego przez Wnioskodawczynię. Z oświadczenia tego nie wynikało jednakże, kiedy zostaną spłacone pożyczki, a sama spłata pożyczek jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym. Ponadto Instytucja Pośrednicząca zauważyła, że powyższy sposób wniesienia dopłat na kapitał wiąże się ze zmianą załączników do wniosku, w tym przeprowadzeniem nowej analizy finansowej, co stoi w sprzeczności z zapisami § 20 Regulaminu w zakresie terminów oraz ilości możliwych uzupełnień wniosku wraz z załącznikami.

Instytucja Pośrednicząca zwróciła uwagę, że Spółka złożyła identyczny w treści protest dotyczący negatywnej oceny projektu pt.: "Budowa biogazowni rolniczej o mocy 0,370 MW w gminie D.", przedkładając te same oświadczenia w zakresie finansowania. Uwzględniając zatem niezbędną kwotę na uzupełnienie wkładu własnego na oba projekty w wysokości 11.874.420,51 zł oraz kwotę wynikającą z ewentualnego zwrotu w/w pożyczek w łącznej kwocie 9.218.569,46 zł, przedłożone dokumenty nie dają gwarancji finansowej wykonalności projektu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Spółka A wniosła o uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, tj. § 18 ust. 1 w zw. z § 70, § 19 ust. 1 i ust. 2, § 20 ust. 7, § 46 ust. 3 pkt 1 i 2, § 48 pkt 1 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków RPO "[...]" na lata 2007 - 2013 do konkursu nr "[...]", dalej jako: "Regulamin" oraz naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 30 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.).

W uzasadnieniu Spółka podniosła, że członkowie Komisji Oceny Projektów przekroczyli zakres swoich uprawnień i niezasadnie dokonali oceny merytorycznej przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, przy czym dodatkowo ocena ta była błędna i wadliwa. Zakwestionowała zasadność wezwania Jej do przedłożenia dokumentów w postaci: bilansu, rachunku zysków i strat, aktualnego odpisu z KRS, skoro, jak wskazała, podmiotem finansującym grupę kapitałową "[...]" jest osoba fizyczna, a zatem nie było możliwe przedłożenie żądanych dokumentów. Nie zgodziła się ze stanowiskiem, że nie była uprawniona do dokonania zmiany załączników do wniosku, w tym przeprowadzenia nowej analizy finansowej, związanej ze wskazanym przez nią w proteście sposobem wniesienia dopłat na kapitał, gdyż jak wskazała, § 20 ust. 1 Regulaminu dopuszcza jednokrotne uzupełnienie lub poprawienie wniosku. W Jej ocenie, przedłożone przez Nią dokumenty w postaci oświadczenia A.R., pisma Dyrektora Spółki C wraz z tłumaczeniem oraz kopii umów pożyczek, potwierdzały płynność finansową osoby wnoszącej dopłaty do kapitału rezerwowego na inwestycję.

Strona nie zgodziła się z oceną, że zaistniały rozbieżności pomiędzy złożonym wnioskiem o dofinansowanie i studium wykonalności a protestem i dołączonymi o niego dokumentami. Podniosła, iż źródła finansowania pochodzące od A.R. są w istocie środkami grupy kapitałowej "[...]", ponieważ A.R. jest wspólnikiem spółek należących do tej grupy oraz sam wchodzi w jej skład. Jak podniesiono w skardze, A.R. oraz grupa kapitałowa "[...]" posiadają roszczenie o zwrot kwot nominalnych pożyczek, a zatem w rzeczywistości dysponują kwotami, które mogą stanowić wkład własny do projektu. W ocenie strony, uzupełnienie wniosku zostało poddane ocenie w sposób nazbyt rygorystyczny i niezgodny z § 19 ust. 2 Regulaminu, przez co naruszono zasadę równego traktowania. Ponadto nie wskazano w sposób pełny, wyczerpujący i prawidłowy uzasadnienia rozstrzygnięcia i powodów, dla których protest uznano za niezasadny. Bezpodstawnie odwołano się do postępowania dotyczącego projektu pod nazwą "Budowa biogazowni rolniczej o mocy 0,370 MW w gminie D.", mimo że okoliczność ta nie miała znaczenia dla sprawy.

W odpowiedzi WFOŚiGW podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość złożonego wniosku. W dniu 12 września br. strona złożyła bowiem kolejny wniosek w tym samym zakresie przedmiotowym sprawy.

Na rozprawie w dniu 18 października 2012r. sformułowany w odpowiedzi na skargę wniosek, Pełnomocnik Instytucji Pośredniczącej ograniczył do oddalenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Artykuł 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: u.z.p.p.r.) stanowi, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Zgodnie natomiast z treścią w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy wskazane w pkt 1-3. W myśl przepisu art. 46 § 1 pkt 1-5 tej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Stosownie do art. 47 § 7 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., będąca pismem procesowym, powinna spełniać wyżej wskazane w art. 46 i art. 57 p.p.s.a. wymagania stawiane pismu, ponadto skarżący winien (zgodnie z art. 47 p.p.s.a) dołączyć do skargi załączniki oraz ich odpisy. Jednak niewywiązanie się przez stronę z obowiązku zadośćuczynienia wymaganiom formalnym skargi nie skutkuje uznaniem jej za niekompletną. W myśl bowiem art. 49 §1 p.p.s.a., w razie niezachowania warunków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania – chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przepisach art. 46, art. 47 i art. 57 p.p.s.a wskazano jakie "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. - musi spełniać pismo w postępowaniu sądowym. Jednakże prawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie użył określenia "warunki formalne", lecz termin "skarga niekompletna" (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Wprawdzie w przepisie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. ustawodawca nie sprecyzował co oznacza pojęcie "skarga niekompletna", jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż pojęcie "skargi kompletnej (niekompletnej)" należy interpretować w oparciu o przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1042/10, postanowienie z 06.01.2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09, z 17.12. 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09).

Za skargę kompletną uznaje się więc skargę, do której dołączono całą dokumentację, o jakiej mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., tj. wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej - przy czym ustanowiony w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji dotyczy złożenia wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej.

W świetle utrwalonego już orzecznictwa, dołączenie do skargi wniosku o dofinansowanie bez obligatoryjnych załączników (stanowiących integralną część złożonego przez spółkę wniosku), świadczy o niekompletności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 864/10; z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1015/10, z dnia 30 sierpnia 2012r. o sygn. akt II GSK 1295/12 – publ. CBOIS).

W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zamieszczonego w rozstrzygnięciu protestu z dnia "[...]", w którym organ wyraźnie wskazał, że przysługuje Wnioskodawcy prawo do wniesienia pisemnej skargi wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, skarżąca Spółka wniosła skargę niekompletną.

Porównanie załączników zaznaczonych we wniosku o dofinansowanie z załącznikami dołączonymi do skargi sądowej prowadzi do stwierdzenia, że Spółka A nie dołączyła stanowiących niezbędny element wniosku o dofinansowanie, załączników wymienionych w "Liście załączników wymaganych w chwili złożenia wniosku", na stronie 17/17 wniosku, w punktach 1, 2a, 2b, 3a, 4 – 6, 10, 12, 14, 18 i 19.

W świetle utrwalonego orzecznictwa, wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy, nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09 oraz z 16 marca 2011 r., sygn. akt: II GSK 269/11, z dnia 30 sierpnia 2012r. o sygn. akt II GSK 1295/12).

W myśl art. 30e u.z.p.p.r. to na skarżącym ciąży ustawowy obowiązek przedłożenia sądowi wszelkiej dokumentacji niezbędnej do skontrolowania, czy ocena projektu została przeprowadzona przez organ zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ustawodawca w sposób jednoznaczny cały ciężar przedstawienia sprawy sądowi nałożył na stronę, która musi mieć tego świadomość i nie może zasłaniać się nieznajomością procedury sądowej. W sytuacji gdy strona wnosząca skargę nie załącza do niej dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. uchybia ustawowemu obowiązkowi, a brak ten skutkuje pozostawieniem niekompletnej skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 tej ustawy (p. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012r. o sygn. akt II GSK 1295/12).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowił jak w sentencji.

O zwrocie z urzędu uiszczonego przez Skarżącą Spółkę wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż Sąd przyjął, że skutek pozostawienia skargi bez rozpatrzenia jest taki sam, jak przy jej odrzuceniu.