Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 34/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia na skutek wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi postanawia 1) umorzyć postępowanie z wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, 2) umorzyć postępowanie z wniosku skarżących o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], określającą na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w W. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia - budowy bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej nr B O., polegającą na montażu anten sektorowych i radioliniowych na działce nr C k.m. [...], obręb Opole na nowoprojektowanym maszcie telekomunikacyjnym o wysokości 5 m (25 m npt), usytuowanym na dachu budynku mieszkalno-usługowego przy ulicy [...] w O.

Powyższa decyzja została doręczona stronom trwającego postępowania administracyjnego. Jako ostatniemu decyzję doręczono J. W., w trybie art. 44 K.p.a., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej, co potwierdza załączona do akt koperta i druk potwierdzenia odbioru przesyłki. Ponieważ przesyłki nie podjęto w terminie, została zwrócona nadawcy w dniu 30 grudnia 2008 r.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w czerwcu 2008 r. organ II instancji otrzymał od Prezydenta Miasta Opola informację, przekazaną w piśmie z dnia 16 czerwca 2008 r. (znajduje się w aktach administracyjnych sprawy), że właścicielami lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy [...] w O., stali się D. M. i A. W. Na skutek omyłki, osoby te jednak nie zostały uwzględnione w rozdzielniku przedmiotowej decyzji, przez co nie została ona im doręczona.

Pismem z dnia 26 stycznia 2009 r. D. M. i A. W. wnieśli, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę do tut. Sądu na decyzję nr [...]. Skarga została wniesiona przez skarżących osobiście do organu, w dniu 26 stycznia 2009 r., co potwierdza prezentata Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, odciśnięta bezpośrednio na piśmie. W skardze D. M. i A. W. zawarli także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż nie wiedzieli o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz nie otrzymywali żadnych decyzji wydawanych w trakcie postępowania. Oświadczyli, że mieszkanie znajdujące się w budynku, na którym ma być zainstalowana stacja telefonii komórkowej, zakupili w dniu 7 grudnia 2007 r. od R. K.. Dopiero w dniu 30 grudnia 2008 r. dowiedzieli się o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, po otrzymaniu listu od swoich sąsiadów. Wówczas złożyli skargę do Sądu.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie znajduje podstaw do jej uwzględnienia w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ podniósł także, iż wnosi o oddalenie, a nie o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że D. M. i A. W. jednocześnie ze skargą złożyli także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu. Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie naruszenia przez skarżących terminu do zaskarżenia decyzji, organ podał, że stroną, która jako ostatnia otrzymała kwestionowaną decyzję był J. W., który odebrał ją w dniu 19 grudnia 2008 r. W ocenie organu, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi przez D. M. i A. W. należało liczyć od dnia doręczenia decyzji J. W. (w tym miejscu organ powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Op 65/06.), a upływał on w dniu 17 stycznia 2009 r. Skoro skarżący wnieśli skargę osobiście do organu w dniu 26 stycznia 2009 r., to przekroczyli ustawowy termin trzydziestu dni.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 lutego 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 18 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia - solidarnie - wpisu od skargi w kwocie 200 zł, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie to zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe pismo Sądu zostało doręczone A. W. osobiście w dniu 13 lutego 2009 r., a D. M. - w trybie art. 44 K.p.a. - w dniu 25 lutego 2009 r., po wcześniejszym, dwukrotnym awizowaniu (w dniach: 10 lutego 2009 r. i 18 lutego 2009 r.). Następnie, w dniu 23 lutego 2009 r. skarżący złożyli osobiście w tut. Sądzie pismo, w którym wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący podnieśli, że uchybienie terminu było spowodowane wyjazdami służbowymi A. W. a także chorobą ich córki, która najpierw przebywała w szpitalu, a następnie wymagała opieki w domu. Do pisma skarżący dołączyli 18 odpisów skargi, a także uiścili w dniu 23 lutego 2009 r. wpis od skargi w kwocie 200 zł, co potwierdza dowód księgowy znajdujący się w aktach sądowych sprawy.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 czerwca 2009 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 26 stycznia 2009 r., przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący w piśmie z dnia 24 czerwca 2009 r. podnieśli, że od momentu otrzymania listu od sąsiadów (30 grudnia 2008 r.), informującego o zaistnieniu sprawy, musieli podjąć czynności zmierzające do jej wyjaśnienia i zebrania odpowiednich danych. Ponadto, nie sądzili, że data uzyskania informacji o sprawie obliguje ich do dochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swój brak winy w uchybieniu terminu wskazali na fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu nie doręczyło im przedmiotowej decyzji, pomimo posiadania wiedzy, że skarżący stali się nowymi właścicielami lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w O. przy ulicy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowania z wniosków skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz przywrócenia terminu do usunięcia jej braków formalnych i uiszczenia wpisu od skargi, należało umorzyć.

W pierwszej kolejności podać należy, że w myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej P.p.s.a., uchybienie terminowi w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachodzi wówczas, gdy czynność w tym postępowaniu nie została dokonana przez stronę lub uczestnika postępowania w czasie oznaczonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego. Wówczas czynność ta jest bezskuteczna.

Przedmiotem niniejszego rozpoznania są wnioski skarżących dotyczące przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu oraz przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi. Terminy dotyczące dokonania powyższych czynności zostały określone odpowiednio w art. 53 § 1 P.p.s.a. oraz art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. i art. 220 § 1 P.p.s.a.

Stosownie do przywołanego art. 59 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku natomiast, gdy strona postępowania administracyjnego nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, może ona wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, określonym w art. 53 P.p.s.a. (por. szerzej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 maja 2006r., sygn. akt II SA/Op 65/06, opubl. ONSAiWSA 2007/2/31). Z przytoczoną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżącym, D. M. i A. W., nie została doręczona zaskarżona decyzja, co jednoznacznie wynika z akt sprawy. Natomiast ostatnią stroną jakiej doręczono zaskarżoną decyzję nie był - jak stwierdził organ – J. W., któremu doręczono decyzję w dniu 19 grudnia 2008 r., lecz J. W. Temu ostatniemu, co ustalono na podstawie akt administracyjnych sprawy, kwestionowana decyzja została skutecznie doręczona w dniu 27 grudnia 2008 r. (sobota), w trybie tzw. zastępczego doręczenia pisma (art. 44 K.p.a.), po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej. Co prawda, licząc kalendarzowo, doręczenie nastąpiłoby w dniu 25 grudnia 2008 r., jednak Sąd miał na uwadze, że był to - w myśl przepisów ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) - dzień ustawowo wolny od pracy, podobnie jak i dzień 26 grudnia 2008 r. W tej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 57 § 4 K.p.a., zgodnie z którym, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. W niniejszym przypadku najbliższym, następnym dniem powszednim był dzień 27 grudnia 2008 r. (sobota), a zatem w tej dacie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji J. W.

Uwzględniając powyższe ustalenia, przyjąć należało, że D. M. i A. W. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 26 stycznia 2009 r. W tym też dniu skarga została przez nich osobiście złożona w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Opolu, co wynika z prezentaty organu, odbitej na oryginale skargi. Skoro skarga została wniesiona w terminie, to wniosek skarżących o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej jest bezprzedmiotowy i jako taki - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - podlega umorzeniu.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy nie doszło także do uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia od niej wpisu. Wezwanie Sądu zakreślające siedmiodniowy termin na dokonanie czynności w powyższym zakresie zostało odebrane przez A. W. w dniu 13 lutego 2009 r., natomiast w przypadku D. M. miało miejsce doręczenie zastępcze, o jakim mowa w art. 44 K.p.a. Przesyłka skierowana do skarżącej była dwukrotnie awizowana, w dniu 10 i 18 lutego 2009 r., a następnie - w dniu 26 lutego 2009 r. - zwrócono ją do Sądu z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. A. W. i D. M., pouczeni przez Sąd w wezwaniu o tym, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia, opłacili skargę w dniu 23 lutego 2009 r. i w tym samym dniu złożyli osobiście w siedzibie Sądu odpisy skargi w wymaganych 18 egzemplarzach. Czynności tych dokonali w czasie, gdy D. M. nie upłynął jeszcze termin do ich dokonania, zatem należało przyjąć, że skarżący uiścili wpis od skargi w zakreślonym terminie oraz, że w wymaganym terminie usunięto braki formalne skargi. W tym stanie rzeczy, złożony przez stronę skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i do uiszczenia wpisu jest bezprzedmiotowy, a więc postępowanie w zakresie tego wniosku podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 841/04, zamieszczone na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.