Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2678/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2013 r. po rozpoznaniu wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. J. i K. W. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego postanawia: odmówić S. J. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy S. J. , w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskodawca w formularzu PPF podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim żona. Skarżący wskazał, że uzyskuje dochody z tytułu renty zdrowotnej w wysokości 840,41 złotych miesięcznie. Podał, że posiada dom mieszkalny o pow. 80 m ², nieruchomość rolną o pow. 0,4 ha oraz 10-letni samochód osobowy Skodę Fabię. Ponadto, oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. We wniosku podał, że ponosi duże koszty utrzymania domu. Wskazał, że utrzymuje żonę, która porusza się o kulach. Dodał, że z żoną pozostają w separacji. Nadto podkreślił, że jest osobą schorowaną i znaczną część dochodu przeznacza na zakup lekarstw.

W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2013 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie; wysokości stałych opłat związanych z utrzymaniem domu ponoszonych przez wnioskodawcę lub wspólnie z żoną, należało je wyszczególnić i podać ich wysokość. Zwrócono się także z zapytaniem jakie wnioskodawca z małżonką ponosi miesięcznie koszty na leczenie oraz zakup leków oraz czy uzyskuje pomoc od rodziny, dzieci lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie.

Zapytano wnioskodawcę również o wysokość dochodów uzyskiwanych przez żonę, bądź stałego, okresowego świadczenia, jeśli takie uzyskuje.

Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wnioskodawca w zakreślonym terminie ani dotychczas nie wykonał powyższego zarządzenia.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek

o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał dostatecznie, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zaznaczyć trzeba, że podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego we wniosku składanym przez stronę na urzędowym formularzu. Dane wykazane przez stronę

w formularzu powinny być na tyle szczegółowe, wiarygodne, przekonywujące, aby umożliwiały dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji finansowej strony.

W sytuacji, gdy oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).

W tym miejscu zauważyć należy, że powołany wyżej przepis art. 255 p.p.s.a. daje Sądowi (referendarzowi) możliwość wezwania strony do złożenia dodatkowych informacji bądź dokumentów w sytuacji, gdy jej oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego, co miało miejsce w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 23 grudnia 2005r., sygn. akt II FZ 794/05).

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2013 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

o stosowne oświadczenia. Z tego obowiązku skarżący nie wywiązał się, nie nadesłał żadnych wyjaśnień, co uniemożliwiło pełną ocenę jego stanu majątkowego

i możliwości płatniczych.

Skarżący w formularzu PPF podał ogólnikowe informacje dotyczące uzyskiwanych dochodów oraz posiadanego stanu majątkowego i rodzinnego.

Wnioskodawca podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim żona. Wskazał, że uzyskuje dochody z tytułu renty zdrowotnej w wysokości 840, 41 złotych miesięcznie. Wskazał, że posiada dom mieszkalny o pow. 80 m², nieruchomość rolną o pow. 0,4 ha oraz 10-letni samochód osobowy Skodę Fabię. Ponadto, oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. We wniosku zaznaczył że ponosi duże koszty utrzymania domu. Wskazał, że utrzymuje żonę, która porusza się o kulach. Dodał, że z żoną pozostają w separacji. Nadto podkreślił, że jest osobą schorowaną i znaczną część dochodu przeznacza na zakup lekarstw.

Skarżący uchylił się jednak od wykazania i uzupełnienia informacji o swojej sytuacji materialnej i życiowej w sposób określony w doręczonym wezwaniu. Skarżący przede wszystkim nie podał wysokości dochodów małżonki, bądź stałego, okresowego świadczenia, jeśli takie uzyskuje. Jednocześnie wnioskodawca nie oświadczył, że małżonka nie uzyskuje żadnych dochodów i nie pobiera żadnego świadczenia. Nie podał również, jaką kwotę miesięcznie ponosi na stałe opłaty związane z utrzymaniem domu oraz jaką kwotę z małżonką ponoszą miesięcznie na leczenie oraz zakup lekarstw. Nie wskazał także czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny, dzieci lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych.

Treść żądanych od strony informacji miała na celu ustalenie w sposób bezsprzeczny jego faktycznych możliwości finansowych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż niemożliwa jest rzetelna analiza zdolności płatniczych wnioskodawcy, a w konsekwencji ustalenie, czy jego sytuacja wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 p.p.s.a.

Zaznaczyć należy, że strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, czy też nierzetelne ich wykonanie, jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji wyłącza możliwość przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt II FZ 414/05 oraz z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt II FZ 575/05).

W tym stanie rzeczy uznać należy, iż wnioskodawca nie wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.