Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 768/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać T. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2006 r., orzekającej o zmianie decyzji Wojewódzkiego [...] z dnia [...] grudnia 1996 r., w części dotyczącej opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

W następstwie wniesionej skargi T. K. skierowała do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że postaje sama w gospodarstwie domowym, a źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł miesięcznie (jest to kwota po potrąceniu za pobyt w domu pomocy społecznej). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje w domu pomocy społecznej. Za pobyt w placówce T. K. płaci ponad 2/3 swojej emerytury. Po potrąceniu do dyspozycji pozostaje jej kwota ok. [...] zł. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnych oszczędności ani innych praw majątkowych.

Rozpatrując złożony wniosek na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).

Biorąc pod uwagę przedstawioną przez skarżącą sytuację materialną stwierdzić należało, że wykazała ona, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Nie ulega wątpliwości, że z uzyskiwanych dochodów (kwota około [...] zł), nie byłaby w stanie samodzielnie uiścić kosztów sądowych i kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych o które wnosiła skarżąca, gdyż jest ona zwolniona z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie pomocy i opieki społecznej.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.