Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 230/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 , art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przyznania na własność działki gruntu p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych


UZASADNIENIE

O M wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia (...) Nr (...) wydaną w przedmiocie nieodpłatnego przyznania na własność działki gruntu rolnego, oznaczonej numerem (...), położonej w K gmina G.

W dniu 18 marca 2008 r. zostało skierowane do O M zarządzenie

o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł.

Odpis zarządzenia skarżąca otrzymała w dniu 26 marca 2008 r. i w odpowiedzi na wezwanie złożyła w dniu 1 kwietnia 2008 r. pismo zawierające wniosek o zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie oraz wypełniony formularz "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania".

Skarżąca podała we wniosku, ze znajduje się w trudnej sytuacji materialnej

i wydatkowanie kwoty 200 zł jest dla niej i dla rodziny poważnym uszczerbkiem majątkowym. Jest emerytką i poza emeryturą (600 zł netto) nie posiada innych źródeł dochodu. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i córką, ich łączny dochód kształtuje się na kwotę 1.800 zł miesięcznie. Po opłaceniu czynszu za mieszkanie

i rachunków za media na życie pozostaje im kwota około 500 zł. Skarżąca oświadczyła również, że jest osobą chorą i wymaga leczenia, córka także choruje

i wymaga odpowiedniej diety i lekarstw.

Z oświadczenia skarżącej, złożonego na formularzu, wynika, że O M posiada spółdzielcze mieszkanie o powierzchni 48,9 m.kw., nie posiada oszczędności ani żadnych przedmiotów wartościowych. Łączne wydatki na media, mieszkanie, ubrania, leki, dojazdy do lekarzy specjalistów, studia stacjonarne córki wynoszą 1700 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Jak wynika z akt, trzyosobowa rodzina skarżącej uzyskuje łączny dochód

w wysokości 1800 zł netto, z czego pokrywane są koszty utrzymania mieszkania

i zakupu podstawowych artykułów spożywczych, przemysłowych, ubrań, a także stałe koszty zakupu leków dla skarżącej oraz jej córki. Skarżąca określiła wielkość miesięcznych wydatków na kwotę 1700 zł.

Oceniając wniosek, Sąd wziął również pod uwagę informację strony, że jej córka jest absolwentką stacjonarnego studium dziennego, a więc pozostaje na utrzymaniu rodziców, ponadto choruje i wymaga leczenia oraz stosowania odpowiedniej diety, co z pewnością wiąże się z dodatkowymi wydatkami.

Zdaniem Sądu, skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie - bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wyjaśnić należy, że wniosek o prawo pomocy został złożony na druku przewidzianym dla innych postępowań niż przed sądem administracyjnym, jednakże ze względu na tożsamość wymaganych danych – Sąd uznał złożone na formularzu oświadczenie za wystarczające i wniosek rozpoznał.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.