Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 590/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 156  par. 1  pkt 1 i 2;  art. 138  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2016 r., 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego A. M. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Prokurator Okręgowy w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. - działając na podstawie art. 104 Kpa, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r, o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity - Dz. U. z 2016 r. poz. 1726) oraz § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298, ze zm.), w związku ze zmianą wysokości podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. -przyznał A. M. - prokuratorowi Prokuratury Rejonowej P. w P., z dniem [...] stycznia 2017 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 4724,23 zł.

Od tej decyzji A. M. złożył odwołanie do Prokuratora Generalnego, który decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a Kpa, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Prokurator Generalny wskazał co następuje:

[...] A. M., jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P., decyzją Prokuratora Generalnego nr [...] na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r. poz. 178, ze zm.) został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej P. w P., z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Minister Obrony Narodowej w decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdził, że A. M. z dniem [...] kwietnia 2016 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury i z mocy prawa pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych - powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej P. w P. (zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U: 15) A. M. został wyznaczony decyzją Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r.

Zachowanie prawa do wynagrodzenia oznacza (poza wprowadzeniem zasady waloryzacji), że prokuratorowi przeniesionemu na inne stanowisko służbowe, między innymi w trybie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawdo o prokuraturze, nie przyznała wprost wynagrodzenia zasadniczego. Brak jest również podstaw prawnych do przyjęcia, że zachowanie prawa do wynagrodzenia zasadniczego nabytego na dotychczas zajmowanym i nieistniejącym już stanowisku oznacza, że wynagrodzenie to przysługuje w stawce wynagrodzenia zasadniczego nabytej pod rządem nieobowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2011 r., Nr 270, poz. 1599, ze zm.).

Akt przeniesienia prokuratora na inne stanowisko w trybie art. 41 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, jest co do zasadniczego skutku równoznaczny z aktem powołania na nowe (niższe hierarchicznie) stanowisko prokuratorskie. W rezultacie prokurator przeniesiony zajmuje stanowisko określone w akcie przeniesienia, a jedynie jego status jest uzupełniony zachowaniem dawnego tytułu nieużywanego w stosunkach służbowych oraz zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Zachowanie tytułu przekonuje, że nie zajmuje on stanowiska dotychczasowego (już nieistniejącego), lecz stanowisko wynikające z aktu przeniesienia.

Przepisy wprowadzające, posługując się pojęciem waloryzowania wynagrodzenia, nie zdefiniowały bezpośrednio znaczenia tego zwrotu normatywnego. Niemniej posługując się regułami wykładni językowej oraz systemowej należy przyjmować, że zwrot ten oznacza zrównywanie kwoty wynagrodzenia ustabilizowanego na określonej wysokości do porównywalnego wynagrodzenia kształtowanego na takich samych zasadach jak wynagrodzenie objęte waloryzowaniem. Zasada waloryzacji, w wysokości i terminach odpowiadających zmianom wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej oznacza, że w przypadku podwyższenia tego wynagrodzenia w drodze normatywnej, wynagrodzenie zasadnicze prokuratora, o którym mowa ulega podwyższeniu do kwoty przysługującej według stawki wynagrodzenia zasadniczego analogicznej do ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia, określonej w poprzednim stanie prawnym.

Prokurator Okręgowy w P. decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. wydał w oparciu o ustalenia faktyczne, biorąc pod uwagę, że A. M. od dnia [...] kwietnia 2016 r. nie pełni funkcji prokuratorskiej.

Polemizując z zarzutami odwołania, Prokurator Generalny podkreślił, że wynagrodzenie nabyte na dotychczasowym stanowisku prokuratora zachowane zostało w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego, określonej w poprzednio obowiązujących przepisach. Dlatego, uznanie dopuszczalności wykładni przepisów dotyczących waloryzacji wynagrodzenia A. M., jako obejmującej prawo (ekspektatywę) uzyskania kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, przewidzianej dla prokuratora prokuratury okręgowej (w przypadku przeniesienia prokuratora zniesionej wojskowej prokuratury okręgowej do prokuratury rejonowej) nie znajduje podstawy prawnej.

Z tych względów nie można również odnieść się do twierdzenia zawartego w odwołaniu - nieuwzględnienia w przedmiotowej decyzji Prokuratora Okręgowego w P. nabycia prawa do wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej, pomimo wskazania w tej decyzji, iż staż pracy dla uzyskania stawki awansowej na tym stanowisku liczony jest od dnia [...] czerwca 2011 r. – albowiem Prokurator Okręgowy w P. nie mógł przyznać wynagrodzenia w stawce piątej. Prokuratorowi przeniesionemu z byłej wojskowej prokuratury okręgowej do prokuratury rejonowej ustawa wprowadzająca ustawę - Prawo o prokuraturze zachowała prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, co oznacza, że wynagrodzenie to zostało zachowane w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

Zatem Prokurator Okręgowy w P., słusznie przyznał A. M. dodatek wyrównawczy z uwzględnieniem kwoty wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

Zgodnie z ustawą - Prawo o prokuraturze (jak i z nie obowiązującą ustawą prokuraturze) prokurator ma prawo do: wynagrodzenia zasadniczego przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim, które określa się w stawkach, a ich wysokość ustala się z zastosowaniem mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za długoletnią pracę, świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy chorób zawodowych, jak również do dodatku funkcyjnego przysługującego w związku z pełnioną funkcją. Ustawa - Prawo o prokuraturze stanowi w sposób uniwersalny o uprawnieniu do dodatku funkcyjnego, a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. poz. 271) określa jego wysokość ze względu na miejsce i rodzaj pełnionej funkcji, wypłacanego wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Zatem otrzymywanie dodatku funkcyjnego będzie wiązało się zawsze z pełnieniem określonej funkcji, a pełniona funkcja nie jest tożsama z zajmowanym przez prokuratora stanowiskiem ani też ze stanowiskiem służbowym żołnierza zawodowego.

W związku ze zniesieniem wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury określono właściwość rzeczową komórek organizacyjnych do spraw wojskowych, jak również nastąpiła zmiana zakresu zadań prokuratorów do spraw wojskowych, pełniących czynności w tych komórkach organizacyjnych.

W przypadku A. M. nie można uznać za możliwe i prawidłowe określenie, że składnikiem wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku jest dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio - do dnia [...] kwietnia 2016 roku - funkcji wizytatora wojskowej prokuratury okręgowej, która na mocy art, 31 w związku z art, 75 pkt 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze została zniesiona z dniem 4 kwietnia 2016 roku wraz ze zniesieniem wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku nie obejmuje kwoty dodatku funkcyjnego, jako należności przysługującej wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Ponadto ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze określiła przypadki, w których prokuratorzy zniesionych jednostek, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy pełnili funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, zobowiązani zostali do wykonywania zadań do czasu powołania prokuratorów do pełnienia funkcji w powszechnych jednostkach wymienionych w art. 53 tej ustawy.

W zakresie ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi, ustawa - Prawo o prokuraturze nie zawiera regulacji w tym zakresie. W związku z tym - zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 125 tej ustawy - stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych. Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1726. ze zm.) określa składniki uposażenia żołnierzy zawodowych, które składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Jednym z takich dodatków jest dodatek wyrównawczy. Zgodnie z normą art. 80 ust. 2 ustawy, w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku.

Szczegółowe warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu tego dodatku, określa natomiast rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów- wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. z 2010 r.. Nr 196, poz. 1298. ze zm.), wydane na podstawie art. 80 ust 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – to jest przepisy § 4 ust. 3 w pkt 4 - 6. Przepisy tego rozporządzenia zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 w brzmieniu nadanym art. 16 pkt 14 lit. b ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.

A. M., jako prokurator wojskowej prokuratury okręgowej, funkcję wizytatora pełnił do dnia zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (na mocy art. 31 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o Prokuraturze). Po przeniesieniu na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej P. w P. nie zastał powołany do pełnienia żadnej funkcji.

Powołanie prokuratora będącego żołnierzem zawodowym wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do pełnienia określonych funkcji (np. szefa oddziału, wojskowego prokuratora okręgowego, wojskowego prokuratora garnizonowego, naczelnika wydziału, kierownika działu, czy wizytatora), przez właściwego prokuratora przełożonego, także wiązało się z przyznaniem prokuratorowi dodatku funkcyjnego. Ponadto związane było z wydaniem przez Ministra Obrony Narodowej decyzji w sprawie wyznaczenia żołnierza zawodowego na wojskowe stanowisko służbowe określone w etacie jednostki. Nazwy tych funkcji stanowiły jeden z dwóch członów niektórych nazw wojskowych stanowisk służbowych, określonych w etatach poszczególnych prokuratur wojskowych (np. szef oddziału - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej, naczelnik wydziału - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej czy wojskowy prokurator garnizonowy - prokurator wojskowej prokuratury garnizonowej).

Konsekwencją powołania prokuratora, będącego żołnierzem (tak jak obecnie), było przyznanie prokuratorowi dodatku wyrównawczego, stanowiącego różnicę między wynagrodzeniem prokuratora (uwzględniającym wysokość przyznanego dodatku funkcyjnego) a uposażeniem żołnierza. Zatem, niepełnienie funkcji przez prokuratora skutkuje niemożliwością przyznania mu dodatku funkcyjnego, a w konsekwencji nieuwzględnianiem jakiejkolwiek jego wartości w obliczeniu wysokości dodatku wyrównawczego.

A. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyżej wskazanej decyzji Prokuratora Generalnego zarzucił:

naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, skutkujące nieważnością zaskarżonej decyzji:

z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 1 Kpa - tj. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, poprzez wydanie decyzji przez Prokuratora Generalnego jako organu drugiej instancji w sytuacji gdy organem wyższego stopnia w stosunku do Prokuratora Okręgowego w P. jest Prokurator Regionalny w P., nie zaś Prokurator Generalny;

z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 1 Kpa - tj. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, poprzez wydanie decyzji przez Prokuratora Okręgowego w P. jako organ pierwszej instancji, w sytuacji gdy organem właściwym do rozpoznania sprawy był Prokurator Generalny, jako organ właściwy do wydania decyzji, jak również jako organ właściwy do ponownego rozpoznania sprawy.

naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

art. 138 § 1 Kpa, poprzez wydanie decyzji odwoławczej bez rozpoznania zarzutu odwołania poprzez niepoczynienie ustaleń faktycznych co do zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w P.;

art. 107 § 3 Kpa, poprzez niedokonanie w uzasadnieniu zaskarżonej niniejszą skargą decyzji wykładni zastosowanych przepisów prawa materialnego, a w szczególności wykładni przepisów art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w aspekcie przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, regulujących składniki uposażenia żołnierzy zawodowych - prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury;

art. 10 § 1 Kpa, poprzez niepoinformowanie skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego, jak również niepouczenie skarżącego o przysługujących mu w toku postępowania uprawnieniach, w tym pouczenia go o możliwości czynnego udziału w postępowaniu, przejawiającego się składaniem środków dowodowych;

art. 10 § 1 Kpa, poprzez nie zapewnienie stronie nie tyle czynnego, a de facto jakiegokolwiek udziału strony w postępowaniu oraz uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań co doprowadziło do uniemożliwienia stronie przedstawienia dowodów potwierdzających, iż skarżący pełniąc służbę wojskową w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w P. zajmował stanowisko "wizytator - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P." a nie pełnił funkcję wizytatora w tej wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury;

art. 10 § 1 Kpa, poprzez zaniechanie poinformowania skarżącego o zakończeniu postępowania dowodowego oraz możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do niego oraz ewentualnego jego uzupełnienia przez skarżącego;

f) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 Kpa, poprzez zaniechanie przedsięwzięcia wszystkich niezbędnych kroków, w tym pozyskania kluczowych dowodów w sprawie w celu ustalenia okoliczności faktycznych sprawy.

III. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż termin "prawo do wynagrodzenia" użyty w przywołanym przepisie nie odnosi się do wszystkich składników uposażenia żołnierza zawodowego - prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, a jedynie do niektórych, bliżej nieokreślonych jego składników;

art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez jego niezastosowanie i nie zaliczenie skarżącemu - do okresu od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego - okresu kolejnych 5 lat począwszy od dnia [...] czerwca 2011 r., od kiedy to skarżącemu przyznano - w związku z wyznaczeniem skarżącego na stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. - prawo do czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego;

art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do jego niezastosowania i w konsekwencji ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy poprawna wykładnia tego przepisu, skutkować powinna przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego;

art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do jego niezastosowania i w konsekwencji ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów skutkować powinno przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego;

nieuwzględnienie w zaskarżonej decyzji zmiany wysokości stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, wynikającej z załącznika do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 roku w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2278) i nie ustalenie, iż dla skarżącego (grupa uposażenia U:15) stawka uposażenia zasadniczego wynosi 6.090,00 zł, zamiast przyjętej w decyzji kwoty 5.760,00 zł.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o:

stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r. w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2016 r. - ewentualnie z ostrożności procesowej – uchylenie w całości decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r. i poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2016 r.,

zobowiązanie Prokuratora Generalnego do wydania - jako organ pierwszej instancji - decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 6 625,23 zł począwszy od dnia [...] stycznia 2017 r.,

3) zasądzenie od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dodatkowym piśmie procesowym wskazał, organ mógł, zgodnie z art. art. 13 § 1 ustawy – Prawo o prokuraturze i zarządzenie Nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, upoważnić Prokuratora Okręgowego w P. do rozpatrzenia niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw (art. 19 Kpa). Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności takiej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. Naruszenia właściwości przez organ administracji, przy wydaniu decyzji powoduje nieważność tej decyzji, bez względu na materialno-prawną trafność rozstrzygnięcia.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. W związku z powyższym (art. 32 powołanej ustawy) obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przejął Prokurator Generalny.

A. M., jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P., będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej P. w P.

Zatem organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych był zatem Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora okręgowego.

Powyższe wynika z przywołanego wyżej art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze w zw. z § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2010 r. Nr 196, poz. 1298 ze zm.).

Tymczasem decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego została wydana przez Prokuratora Okręgowego w P.

Uprawnienia organu pierwszej instancji do wydania decyzji w imieniu Prokuratora Generalnego nie można wywieść z ogólnej normy kompetencyjnej art. 13 § 1 ustawy – Prawo o prokuraturze, która stanowi, że Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście lub za pośrednictwem Prokuratora Krajowego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia. Z przepisu art. 13 § 3 powołanej ustawy wynika, że kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego wynikające z ustaw może również realizować upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego. Prokurator Generalny wydaje w tym zakresie stosowne zarządzenie. Z powyższej normy prawnej wynika ponadto, że Prokurator Generalny może w formie zarządzenia upoważnić Prokuratora Krajowego lub zastępców Prokuratora Generalnego do realizowania przyznanych mu kompetencji i zadań ustawowych.

Prokurator Okręgowy w P., wydając powyższą decyzję jako organ pierwszej instancji, powołał się na zarządzenie Nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych. Wskazany w powyższym zarządzeniu przepis art. 13 (bez określenia konkretnego paragrafu) ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 177), nie mógł stanowić podstawy do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych przyznanych mu w art. 32 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze na niższy szczebel decyzyjny, tj. prokuratorów okręgowych. Upoważnienie udzielone na podstawie wskazanego przepisu wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu. Jednakże nie oznacza to, że na podstawie takiego upoważnienia Prokurator Krajowy lub zastępcy Prokuratora Generalnego stają się organem administracji publicznej właściwym w sprawie.

Upoważnienie udzielone na podstawie tego przepisu, podobnie jak upoważnienie udzielone na podstawie art. 268a Kpa, wywiera jedynie ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencję organu do podejmowania czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Przepis ten stwarza zatem możliwość, aby nie tylko sam piastun funkcji Prokuratora Generalnego, lecz także upoważniony Prokurator Krajowy lub zastępca Prokuratora Generalnego byli umocowani do wykonywania kompetencji tego organu. Decyzje wydawane w oparciu o zarządzenie Prokuratora Generalnego, przez Prokuratora Krajowego lub zastępcę Prokuratora Generalnego, są jednak decyzjami Prokuratora Generalnego, wydawanymi z jego upoważnienia. Od decyzji tych, stosownie do art. 127 § 3 Kpa., przysługuje natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako od decyzji wydawanych przez ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 Kpa.

Nie było podstawy prawnej do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, na organy administracji niższej instancji, tj. prokuratorów okręgowych.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w świetle regulacji zawartej art. 13 § 3 ustawy – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny nie mógł upoważnić prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji we wskazanych wyżej sprawach w jego imieniu.

Dlatego decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w P. z naruszeniem przepisów o właściwości.

Prokurator Generalny, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotkniętą nieważnością także rażąco naruszył prawo, tj. art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

Powyższe naruszenia prawa, z przyczyn przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 Kpa, spowodowały konieczność stwierdzenia nieważności zarówno zaskarżonej decyzji, jaki i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] grudnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 Kpa orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).