Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1362/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi Zakładu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a 1. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, 2. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. Zakład [...] (dalej Spółka) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję opisaną w rubrum.

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1362/14 Sąd orzekł o odrzuceniu skargi oraz o zwrocie uiszczonego wpisu – z powodu usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu po terminie. Sąd wskazał, że wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego doręczono jedną przesyłką w dniu 31 grudnia 2014 r. co oznacza, że ostatnim dniem do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych był dzień 7 stycznia 2015 r. Brak formalny skargi został usunięty w dniu 8 stycznia 2015 r. poprzez złożenie odpisów skargi w biurze podawczym Sądu; wpis został uiszczony w dniu 9 stycznia 2015 r. na rachunek bankowy Sądu. Odpis postanowienia doręczono Spółce w dniu 23 stycznia 2015 r. (k. 59).

Pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. (data pisma oraz stempla pocztowego, k. 69) zatytułowanym "Wniosek o rozpatrzenie merytoryczne sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu lub Skarga Kasacyjna na Postanowienie o odrzuceniu Skargi" Spółka wniosła o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu. Napisała, że pismo zostało odebrane w dniu 7 stycznia 2015 r. i w odpowiednim do tej daty terminie zostały dokonane stosowne czynności. W dacie 31 grudnia 2014 r. Spółka nie pracowała i na jej terenie nie było żadnych upoważnionych do odbioru pism pracowników. Byli tam jedynie pracownicy zewnętrznej firmy ochroniarskiej – nie upoważnieni do odbioru pism czy wykonywania jakichkolwiek czynności w imieniu Spółki. Spółka nie potrafi wyjaśnić czy potwierdzenie odbioru przesyłki datowane na dzień 31 grudnia 2014 r. było nieuprawnionym odbiorem przesyłki przez pracownika firmy ochroniarskiej czy nieprawidłowym działaniem operatora pocztowego. W tej sytuacji odrzucenie skargi jest krzywdzące.

Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. sąd wezwał Spółkę do określenia, kim wobec Spółki jest Z. D. (albo osoba o podobnie brzmiącym nazwisku) – osoba która w dniu 31 grudnia 2014 r. potwierdziła otrzymanie przesyłki od sądu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że pismo zostało doręczone do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W zakreślonym terminie Spółka poinformowała, że osoba która odebrała przesyłkę jest pracownikiem fizycznym, który w dniu 31 grudnia 2014 r. wykonywał na terenie firmy drobne prace porządkowe i konserwacyjne. W żadnym razie nie miał i nie ma uprawnień do odbierania korespondencji kierowanej do Spółki. Nie jest osobą uprawnioną do kontaktów z osobami z zewnątrz (nie jest portierem ani tym bardziej pracownikiem sekretariatu). Nie potrafi wyjaśnić, dlaczego odebrał korespondencję do której odbioru nie miał prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), ponadto na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z kolei spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.).

Kumulatywne zaistnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. będzie stanowiło podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powyższe oznacza, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), iż w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne, Ponadto strona musi wykazać, że zachowała termin do złożenia przedmiotowego wniosku.

Spółka zachowała siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem liczony od dnia dowiedzenia się o uchybieniu terminu; zostały również dokonane obie czynności tj. zostały uzupełnione braki formalne skargi i został uiszczony wpis. Ocenie podlega brak winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazuje, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Brak winy zachodzi zatem tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W ocenie Sądu takie okoliczności nie zostały przez Spółkę wskazane. Korespondencja została odebrana przez pracownika (fizycznego) Spółki, na terenie Spółki. Nie ma znaczenia rodzaj wykonywanej pracy; nie ma znaczenia również wewnętrzny podział uprawnień i obowiązków w strukturze Spółki. Adres, na który Sąd wysłał korespondencję jest siedzibą Spółki (k. 11) i został wskazany w skardze (k. 4); pod tym adresem doręczyciel zastał pracownika Spółki, który odebrał korespondencję. Osoba prowadząca działalność gospodarczą przejmuje negatywne konsekwencje wszelkich działań swoich pracowników, w tym także nieterminowe doręczenie korespondencji. W zakresie obowiązków doręczyciela nie mieści się weryfikowanie uprawnień pracownika Spółki, znajdującego się w siedzibie Spółki, do odbierania korespondencji kierowanej do Spółki, skoro pracownik Spółki zadeklarował odebranie korespondencji. Sąd podkreśla, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt: I OZ 402/11, LEX nr 821331).

Z tych względów Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i w konsekwencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.