Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 291/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46-47, art. 49, art. 57-58
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga- Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

Na mocy zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch dodatkowych odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. B.K. został pouczony, że powyższy brak może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowych egzemplarzy skargi opatrzonych własnoręcznym podpisem lub kserokopii skarg uwierzytelnionych własnoręcznym podpisem.

Wskazane wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu na podany w skardze adres w dniu [...], co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 9), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął dnia [...]. Brak formalny skargi do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do treści art. 46 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników. W myśl art. 47 cytowanej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (§ 1). Odpisami w rozumieniu powołanego przepisu mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej

(§ 2).

Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia

w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.

Niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów skargi i jej załączników, zgodnie z art. 47 §1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 §1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała NSA z 18 grudnia 2013 r. syg. akt I OPS 13/13; dostępna w bazie orzeczeń CBOIS).

W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął się w dniu [...], a zakończył w dniu [...]. Nadesłane przez skarżącego w jednym egzemplarzu pismo z daty wpływu do tut. Sądu dnia [...] (k. 10) nie można uznać za odpis skargi, stanowi ono bowiem polemikę z bliżej nieokreśloną opinią sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.