Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 805/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na działanie Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w przedmiocie umowy dzierżawy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2020 r. B.K., reprezentowana przez pełnomocnika – A.K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę dotyczącą "pracownicy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolinictwa [...] (KOWR) pani J.R.". Wobec niejednoznacznej treści skargi, pełnomocnik skarżącej został wezwany przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, między innymi poprzez jednoznaczne wskazanie organu, przeciwko któremu skarga została wniesiona oraz jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu organu administracji publicznej (decyzji, postanowienia, innego aktu bądź czynności) lub wskazanie zaskarżonej bezczynności bądź przewlekłości postępowania.

W piśmie z dnia [...] października 2020 r. pełnomocnik skarżącej podał, iż organ, przeciwko któremu została wniesiona skarga to Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa [...]. Ponadto, w piśmie powyższym podniesiono zarzuty dotyczące zawartej umowy dzierżawy i naliczania czynszu dzierżawnego.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, iż przedmiot zaskarżenia nie należy do kompetencji Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - określanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W ocenie Sądu, zarówno pismo pełnomocnika skarżącej z dnia [...] października 2020 r., zatytułowane "Skarga", jak i pismo uzupełniające z dnia [...] października 2020 r., są dalece nieprecyzyjne. Przeprowadzona przez Sąd analiza akt pozwoliła jednak na uznanie, że przedmiotem skargi są czynności KOWR OT związane z umową dzierżawy nieruchomości, której skarżąca jest stroną, a także z naliczaniem czynszu dzierżawnego. Nie ulega wątpliwości, że czynności te nie należą do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a. Ponadto umowa dzierżawy jest umową cywilno-prawną i wszelkie spory z niej wynikłe mogą być rozstrzygane wyłącznie w drodze postępowania przed sądem powszechnym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.