Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 999/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia z pasa drogowego kiosku handlowego postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia z pasa drogowego kiosku handlowego skarżąca H. M., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

We wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, przejawiających się w konieczności poczynienia znacznych nakładów na dokonanie rozbiórki obiektu będącego przedmiotem niniejszej sprawy, a także szkody w postaci kosztów poniesionych przy rozbudowie kiosku, na które skarżąca uzyskała zezwolenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego należy zauważyć, że skoro zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą skarżącej jako właścicielowi kiosku handlowego – kwiaciarni zlokalizowanego w pasie drogowym Rynku [...] w K natychmiastowe tj. do dnia 5 maja 2015 r. usunięcie kiosku handlowego – kwiaciarni, celem umożliwienia wykonania przebudowy Rynku [...], w szczególności wykonania nawierzchni wraz z przebudową w miejscu obecnego posadowienia, to z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. oczywistym jest, że rzeczowe uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową skarżącej, tak by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności, spowoduje konieczności poczynienia znacznych nakładów na dokonanie rozbiórki obiektu będącego przedmiotem niniejszej sprawy.

Tego jednak nie sposób doszukać się w rozpatrywanym wniosku. Jego autor nie podał bowiem żadnych rzeczowych informacji wskazujących na aktualne możliwości płatnicze skarżącej czy posiadany przez nią majątek. Nie dał zatem Sądowi możliwości oceny, jakie konkretnie nakłady będzie musiała ponieść skarżąca.

Trzeba zatem przypomnieć, że ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14; LEX nr 1550923).

Podkreślić należy również, że na tym etapie Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi.

Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalono na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.