Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 570/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu wykonywania transportu drogowego bez licencji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu wykonywania transportu drogowego bez licencji D.A. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Na podstawie zarządzenia z dnia 22 września 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub skutki trudne do odwrócenia, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku zawartym w skardze. Wezwanie zostało doręczone r. Pr. M.G. w dniu 27 września 2010 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...] października 2010 r. (data nadania 6 października 2010 r. - pieczęć na kopercie, notatka służbowa z dnia 11 października 2010 r.) pełnomocnik skarżącego wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, albowiem skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i uiszczenia jednorazowo kwoty objętej decyzją spowoduje znaczny uszczerbek dla utrzymania rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl).

W analizowanej sprawie skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Strona nie wykazała w szczególności, jakie, w jej konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej, szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania zobowiązania nałożonego w decyzji i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W skardze, zawierającej przedmiotowy wniosek, i w jej uzasadnieniu, skarżący podniósł jedynie zarzuty przeciwko zakwestionowanej decyzji oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., a Sąd na obecnym etapie postępowania nie ma kompetencji do oceny legalności decyzji.

Na wezwanie Sądu, pełnomocnik strony - r.pr. M.G., złożył wyjaśnienia z naruszeniem wyznaczonego w wezwaniu 7 - dniowego terminu. Wezwanie do wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub skutki trudne do odwrócenia, zawierało pouczenie o wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie wykonania wezwania, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku zawartym w skardze. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 września 2010 r., natomiast odpowiedź strony skarżącej nadana została, jak wynika z ustaleń Sądu (notatka służbowa z dnia 6 października 2010 r.), w dniu 6 października 2010 r. Tym samym zgodnie z art. 85 p.p.s.a. odpowiedź strony, jako czynność w postępowaniu sądowym dokonana po upływie terminu uznać należy za bezskuteczną. Nie mniej jednak, w ocenie Sądu, także wskazane pismo, powołujące się jedynie na ogólne stwierdzenia co do skomplikowanej sytuacji finansowej skarżącego, nie zawierało uzasadnionych podstaw, do uznania, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody.

W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.). Bezwątpienia wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej, wiąże się z pewną dolegliwością dla strony zobowiązanej, nie w każdym jednak przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Ponadto w przypadku uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.

Ponieważ z treści skargi nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się dla skarżącego z konkretnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przeto, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji