Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 14/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 12 lutego 2008 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy [...] Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska w W. a Burmistrzem Miasta i Gminy W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji w zakresie pozbywania się - unieszkodliwienia przez L. S. komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. wystąpił na podstawie art. 22 § 2 kpa w związku z art. 4 i 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między tym organem a Burmistrzem Miasta i Gminy W. , w sprawie z wniosku Z. B. i J. B. w przedmiocie wydania decyzji w zakresie pozbywania się ( unieszkodliwiania ) przez L. S. komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków, poprzez wskazanie właściwego organu do rozpatrzenia sprawy.

W motywach tego wniosku wskazano , iż na skutek złożenia przez J. B. i Z. B. wniosku z dnia [...] o podjęcie interwencji w sprawie pozbywania się przez L. S., zam. w L. przy ul. [...], komunalnych osadów ściekowych z posiadanej przez nią przydomowej oczyszczalni ścieków - Naczelnik Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska w Urzędzie Miasta i Gminy W. powołując się na treść art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz. U. z 2005 r. Nr 236 poz. 2008) kilkukrotnie zobowiązywał L. S. do udokumentowania prawidłowego korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków, a także usług w zakresie jej opróżniania wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką, organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych - przez okazanie umowy i dowodów płacenia za opróżnianie zbiornika na nieczystości ciekłe, jednocześnie, L. S. pouczona została o wymogach dla posiadaczy przydomowych oczyszczalni ścieków zawartych w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy W. ( ustanowionym uchwałą Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia [...]), a także o konsekwencjach niezastosowania się do obowiązku złożenia odpowiednich wyjaśnień i przedstawienia stosownej dokumentacji, poprzez skierowanie sprawy na Policję w celu ukarania grzywną w drodze mandatu karnego ( art. 10 ust. 2 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach z dnia 13 września 1996 r. " kto nie wykonuje obowiązków utrzymania porządku i czystości - podlega karze grzywny") oraz przejęcie w drodze decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. obowiązku opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych w zastępstwie właściciela nieruchomości i obciążenia wszelkimi kosztami właściciela.

L. S. jak podkreślono odpowiedziała pisemnie na każde z w/w pism, wyjaśniając zarówno sposób funkcjonowania posiadanej przez nią oczyszczalni ścieków jak i częstotliwość jej opróżniania, wskazała firmę z której usług skorzystała w celu opróżnienia oczyszczalni, oraz wyjaśniła brak umowy i rachunku potwierdzającego opłacenie usługi.

Pomimo przyjęcia złożonych już w pierwszym piśmie z dnia [...] przez L. S. wyjaśnień ( pismo Naczelnika Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia [...]) wzywana była ponownie do składania kolejnych wyjaśnień co do tych samych kwestii.

Po złożeniu przez L. S. wyczerpujących wyjaśnień, Burmistrz Miasta i Gminy W. wydał w dniu [...] postanowienie Nr [...] w przedmiocie przekazania Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w W. sprawy L. S. w zakresie pozbywania się odpadów komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków na posesji przy ul. [...] w L. (działka nr [...], AM - 1, obręb L.).

Z uwagi na ustawowo określony zakres uprawnień i obowiązków dla Inspekcji Ochrony Środowiska, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. jak podkreślono nie może uznać się za właściwy organ w przekazanej mu wyżej opisanej sprawie.

Zauważono , iż zarówno ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz. U. z 2005r. Nr 236 poz. 2008 ze zm.) jak i wydany na podstawie przepisów tej ustawy regulamin utrzymywania czystości i porządku na terenie Gminy W. (ustanowiony uchwałą Rady Miejskiej w W. Nr [...] z dnia [...]) regulują zagadnienia związane z obowiązkiem wyposażenia nieruchomości przez jej właściciela w przydomową oczyszczalnię ścieków, prowadzeniem ewidencji przydomowych oczyszczalni ścieków w celu kontroli częstotliwości i sposobu pozbywania się komunalnych osadów ściekowych (art. 3 ust. 3 pkt 2 oraz art, 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust.6 ustawy) szczegółowym funkcjonowaniem przedmiotowych oczyszczalni m.in. w kwestii częstotliwości opróżniania przydomowych oczyszczalni ścieków ( § 14, §16 regulaminu ). Ustawodawca określił, że czynności związane z utrzymaniem czystości i porządku w gminie ( a wśród nich problem odpadów komunalnych, z którym bezpośrednio wiąże się problematyka przydomowych oczyszczalni ścieków) należą do obowiązkowych zadań własnych gminy. Dodatkowo w/w regulamin wprowadza kompetencję Burmistrza Miasta i Gminy W. do kontrolowania właścicieli nieruchomości w zakresie realizacji obowiązków związanych z obowiązkiem posiadania i eksploatowaniem przydomowych oczyszczalni ścieków ( § 19 regulaminu). Z powyższych uregulowań, zarówno ustawowych jak i zawartych w aktach prawa miejscowego ( regulamin ) bezspornie wynika, iż organem właściwym do rozpoznania sprawy przydomowej oczyszczalni ścieków stanowiącej własność L. S. wszczętej z wniosku Z. B. i J. B. i ewentualnego wydania decyzji jest Burmistrz Miasta i Gminy W.

Dodano także , iż co prawda organowi wykonawczemu Gminy przysługuje ustawowa kompetencja do polecenia podjęcia określonych działań przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska ( art. 8a ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287 ze zm.) lecz może to nastąpić jedynie w przypadkach bezpośredniego zagrożenia środowiska. Jeśli uznać za takowe działania L. S. to Burmistrz Miasta i Gminy W. powinien był wydać stosowne polecenie ( a nie postanowienie ), na podstawie którego, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. mógłby podjąć działania, które stanowiłby jedynie element postępowania prowadzonego przez Burmistrza.

Ponadto zauważono , że treść uzasadnienia postanowienia Nr [...] o przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska Wszelkie sprawy L. S. w zakresie pozbywania się (unieszkodliwiania ) komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków wskazuje, że właściwość Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. została ustalona na podstawie art. 13 ust. 6 w związku z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. Jednak podkreślono, że ustawa ta wyraźnie w art. 2 ust. 3 pkt 3 stanowi, że przepisy ustawy o odpadach nie naruszają w zakresie postępowania z odpadami przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( zatem kompetencje organów gminy w przedmiotowej sprawie nie podlegają wyłączeniu). Dodatkowo wskazano, że ustawa o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 przewiduje zakres działania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i w punkcie 12 wskazuje, iż właściwy w sprawach z zakresu gospodarowania odpadami jest Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, ale zawęża zakres spraw, w których upoważniony jest do kontrolowania przestrzegania przepisów o obowiązkach jedynie przez wąską grupę podmiotów tj. przedsiębiorców.

Zaznaczono również , że istotne dla ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia niniejszej sprawy są artykuły 363 oraz 364 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 129 poz. 902 ), które rozdzielają kompetencje w sprawach korzystania ze środowiska przez osoby fizyczne pomiędzy wójta ( burmistrza, prezydenta miasta ) a wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Uprawniają one wojewódzkiego inspektora do wydania odpowiedniej decyzji w sytuacji, kiedy osoba fizyczna swym działaniem powoduje pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagraża życiu lub zdrowiu ludzi natomiast wójt (burmistrz, prezydent miasta) będzie właściwy w przypadku negatywnego oddziaływania przez osobę fizyczną na środowisko . Działalności L. S. w zakresie pozbywania się komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków zdaniem wnioskodawcy w żaden sposób nie można uznać za " powodującą pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach" i na tej podstawie ustalić należy, że właściwym do rozpatrzenia tej sprawy organem będzie Burmistrz Miasta i Gminy W..

Zgodnie z powyższym, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. uznał , że nie posiada , kompetencji do rozpatrzenia sprawy przekazanej przez Burmistrza Miasta i Gminy W. w zakresie pozbywania się przez L. S. komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków i wydania w tym zakresie decyzji. Sprawa ta powinna zakończyć się decyzją wydaną z urzędu przez Burmistrza Miasta i Gminy W., na podstawie art. 6 ust. 6-10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz. U. z 2005 r. Nr 236 poz. 2008), w której Burmistrz Miasta i Gminy W. w zastępstwie właściciela nieruchomości przejmie na rok obowiązek opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, a wszelkimi związanymi z tym opłatami będzie przez rok obciążał właściciela.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu kompetencyjnego Burmistrz Miasta i Gminy W. wniósł o wskazanie Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. jako organu właściwego w sprawie pozbywania się (unieszkodliwiania) przez L. S. komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków .

Wyjaśniono, że L. S. odprowadza ścieki komunalne do przydomowej oczyszczalni ścieków a w efekcie powstają komunalne osady ściekowe , które w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, komunalne osady ściekowe nie są odpadem komunalnym , lecz innym odpadem . Kompetencje wnioskodawcy jak wskazano do prowadzenia sprawy pozbywania się komunalnych osadów ściekowych wynikają z art. 13 ust. 6 w związku z art. 25 ust. 2 ustawy o odpadach , art. 379 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska oraz art. 2 ust. 1 pkt. 1 , 5 , 7 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji ochrony środowiska . Mając na uwadze powyższe przepisy w ocenie burmistrza organem właściwym do kontroli unieszkodliwiania komunalnych osadów ściekowych , jako innych odpadów niż komunalne , jest Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska , a nie właściwy organ wykonawczy gminy .

Nie podzielono argumentacji przedmiotowego wniosku o rozstrzygniecie sporu , przyjmującego , że skoro działalność L, S, nie powoduje pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach to Burmistrz Miasta i Gminy W. powinien wydać decyzję na podstawie art. 6 ust. 6-10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach . Wyjaśniono , że stanowisko to jest błędne ponieważ powyższe przepisy dotyczą wyłącznie kwestii związanych z odpadami komunalnymi czy zbiornikami bezodpływowymi . Uzasadnienie wniosku jak zauważono w zakresie art. 6 ust. 6 -10 wskazuje , iż wnioskodawca nie widzi różnicy pomiędzy zbiornikiem bezodpływowym a przydomową oczyszczalnią ścieków i komunalnymi osadami ściekowymi , skoro jest mowa o tym , że Burmistrz w zastępstwie właściciela nieruchomości przejmuje na rok obowiązek opróżnienia zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych . Podano także , iż art. 5 ust. 1 pkt. 2 ustawy o czystości stwierdza jedynie , iż właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez wyposażenie nieruchomości w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych . Przepis ten nie dotyczy w ogóle kwestii kontroli czy wydania decyzji w sprawie pozbywania się komunalnych osadów ściekowych . Zatem Burmistrz na podstawie tego przepisu nie może sprawować nadzoru nad realizacją sposobu pozbywania się komunalnych osadów ściekowych .

Również zauważono , że wskazane we wniosku uregulowania prawa miejscowego regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy W. (uchwała RM w W. Nr [...] z dnia [...]) nie określają kontroli sposobu pozbywania się komunalnych osadów ściekowych powstałych w przydomowych oczyszczalniach ścieków oraz wydania decyzji przez Burmistrza w tym zakresie, zresztą taka regulacja jak zaznaczono była by wadliwa.

Konkludując dodano , iż sprawa kontroli pozbywania się komunalnych osadów ściekowych jest sprawą związaną z ochrona środowiska , eksploatacją instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem oraz współdziałaniem w zakresie ochrony środowiska z organami samorządu terytorialnego , poprzez wykonanie przez Inspekcję zapisu art. 3 ust. 3 pkt. 2 ustawy o czystości . Natomiast podniesiono , że przepis art. 8a ust. 4 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska związany z poleceniem nie dotyczy niniejszej sprawy , ponieważ jest to dodatkowe uprawnienie organu wykonawczego gminy , które nie wpływa na obowiązki ustawowe .

Natomiast J. B. i Z. B. w piśmie procesowym z dnia [...] wyjaśnili przesłanki wystąpienia do Urzędu Gminy w W. o kontrolę przydomowej oczyszczalni ścieków znajdującej się na działce L. S. .

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do treści art. 166 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. – spory kompetencyjne miedzy organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej rozstrzygają sądy administracyjne. Zgodnie zaś z postanowieniami art. 4 i 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem właściwym do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej i stosuje w tych sprawach odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym , rozstrzygając spór na wniosek w drodze postanowienia poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy .

Sporem kompetencyjnym jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny ma miejsce wtedy, gdy rozbieżność poglądów, co do zakresu działania organów administracji publicznej, zachodzi w odniesieniu do rozpatrywania i rozstrzygania tej samej sprawy, czyli gdy mamy do czynienia z tożsamością sprawy, którą zajmują się co najmniej dwa organy. A zatem wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór kompetencyjny może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu.

Według art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji obowiązane są przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczowa to zdolność prawna do rozpoznawania i rozstrzygania danej kategorii spraw. Przesłanką zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej. Brak ustalenia przedmiotu sprawy wyłącza dokonanie ustalenia właściwości rzeczowej. W razie, gdy strona składa podanie, którego przedmiot nie został ściśle ustalony, organ administracji publicznej obowiązany jest w trybie uregulowanym w art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wezwać do uzupełnienia podania. Przy określaniu treści żądania , zgodnie z zasadą ogólną obowiązku udzielania informacji ( art. 9 kpa) , organ administracji publicznej obowiązany jest do należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych , które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organ administracji obowiązany jest udzielić stronie informacji co do rodzaju sprawy administracyjnej , który to rodzaj przesądza o skutecznym dochodzeniu praw przez jednostkę . O przedmiocie postępowania przesądza strona, tylko do niej należy określenie przedmiotu sprawy. Ustalenie przedmiotu sprawy należy zatem bezwzględnie do strony. Ma to konsekwencje prawne dla dopuszczalności ustalenia powstania sporu kompetencyjnego. Brak ustalenia przedmiotu sprawy wyłącza możliwość ustalenia właściwości rzeczowej, a tym samym powstanie sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając spór nie jest właściwy do ustalenia rodzaju sprawy.

W sytuacji kiedy nie ma zgody miedzy organami co do oceny stanu faktycznego i w oparciu o jaki przepis prawa ( prawa materialnego ) należy rozstrzygnąć daną sprawę nie ma tożsamości sprawy . Trudno mówić o sporze kompetencyjnym , kiedy dwa organy odnoszą się w rzeczywistości do dwóch różnych spraw , chociaż dotyczących tej samej strony ( w tym przypadku L. S.). Jest to pozorny spór , gdyż nie ma tutaj rozbieżności stanowisk w zakresie kompetencji tych organów a istnieje rozbieżność co do istoty sprawy . I dopóki nie nastąpi uzgodnienie stanowisk co do istoty sprawy ( dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i ustalenie jaki konkretny przepis prawa materialnego należy zastosować w sprawie ) nie można mówić w tej sprawie o sporze kompetencyjnym . Z taką sytuacją braku sporu mamy właśnie do czynienia w rozpoznawanej sprawie .

Jak wynika z analizy wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. przyjmuje , że nie posiada kompetencji do rozpatrzenia sprawy w zakresie pozbywania się przez L. S. komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków i wydania w tym zakresie decyzji . Sprawa ta zdaniem wnioskodawcy powinna zakończyć się decyzją Burmistrza Miasta i Gminy W. na podstawie art. 6 ust. 6-10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach , który pozwala Burmistrzowi W. w zastępstwie właściciela nieruchomości przejąć na rok obowiązek opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych . Natomiast Burmistrz Miasta i Gminy W. nie podziela tego stanowiska i określa spór jako dotyczący pozbywania się (unieszkodliwiania) komunalnych osadów ściekowych w przydomowej oczyszczalni ścieków L. S. przy ul . [...] w L. uznając , że podstawą prawną do działania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. stanowi art. 13 ust.6 w związku z art. 25 ust. 2 ustawy o odpadach , art. 379 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz art. 2 ust. 1 pkt. 1, 5, 7 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska , i takie też stanowisko zawarł w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego .

Z powyższej analizy wynika jednoznacznie , że nie ma tu sporu co do prawa ani co do kompetencji , gdyż organy wskazują w rozpoznawanej sprawie na różne przepisy prawa , określające ich kompetencji i zakres działania. Nie można tutaj mówić o sporze kompetencyjnym pozytywnym ani negatywnym , tylko rzecz w tym , aby organy chciały korzystać ze swoich kompetencji wynikających z przepisów , które wzajemnie wskazują . Przekazanie sprawy organowi aby zechciał podjąć stosowne działania ( z urzędu ) w ramach posiadanych kompetencji , nie należy do Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego , którego w rzeczywistości na obecnym etapie rozpatrywania przedmiotowego wniosku po prostu nie ma .

Dopóki organy będące w sporze ( nie kompetencyjnym ) nie ustalą stanu faktycznego sprawy , czego on dotyczy , to nie będzie możliwe dokonanie prawidłowej kwalifikacji prawnej i ustalenie organu właściwego w sprawie .

Zauważyć w tym miejscu należy , że postępowanie w tej sprawie wszczęto na wniosek J. B. i Z. B., i to do nich należy określenie przedmiotu sprawy . Co potwierdza pismo procesowe J. i Z. B. z dnia 14 kwietnia 2008 r. domagali się oni w tym postępowaniu przeprowadzenia kontroli przydomowej oczyszczalni ścieków znajdującej się na sąsiedniej działce. Należało ponad wszelką wątpliwość ustalić jaki jest rodzaj sprawy , czy jest nią wykonywanie kontroli czy też dotyczy ona innej kwestii . Jeżeli dotyczyła ona tylko kontroli to kontrola nie jest sprawą administracyjną i w takiej sprawie nie można mówić o sporze kompetencyjnym . Poza tym należy dokładnie wyjaśnić czy sprawa dotyczy pozbywania się komunalnych osadów ściekowych z przydomowej oczyszczalni ścieków , co wiąże się przecież z zawarciem określonej umowy cywilnoprawnej zaś zobowiązanie do zawarcia umowy cywilnoprawnej nie jest także sprawą administracyjną ,w której mógłby zaistnieć spór kompetencyjny czy też w efekcie sprawa dotyczy unieszkodliwiania tychże osadów .

Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie należy dokładnie ustalić stan faktyczny i ustalić jaki przepis ma zastosowanie w sprawie wówczas możliwy będzie rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego , którego w tej sprawie jak wyżej zauważono nie ma .

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Jednocześnie zauważyć należy , iż wniosek Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. o przyznanie kosztów z dnia 7 maja 2008 r. nie zasługiwał na uwzględnienie .