Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 6/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie referendarza - art. 260 § 1 ustawy  P.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 257 w zw. z art. 260 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: , Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2016 r. sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2016 r. referendarz, na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Referendarz podkreślił, że ustawa nie przewiduje odstępstw od tej zasady, co więcej w myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wniosek w sprawie niniejszej nie został złożony na wymaganym formularzu. W związku z tym wezwano skarżącego do złożenia go na formularzu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku "PPF". Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 14 stycznia 2015 r. W wyznaczonym terminie, który upływał w dniu 21 stycznia 2016 r. nie przedłożono wypełnionego formularza wniosku. Wniosek ten został złożony w dniu 22 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po upływie wyznaczonego terminu.

Na powyższe zarządzenie skarżący złożył sprzeciw i wniósł o przyznanie prawa pomocy na podstawie formularza złożonego w dniu 22 stycznia 2016 r. Podał przy tym, że nie mógł w terminie złożyć wniosku na wymaganym formularzu, albowiem był chory. Do sprzeciwu zostało dołączone zwolnienie lekarskie wystawione na okres od 11 do 17 stycznia 2016 r. Skarżący podniósł, że po upływie tego terminu nadal był chory, ale nie miał możliwości dojechania do lekarza i przedłużenia zwolnienia. W związku z tym nie mógł też wysłać wypełnionego w dniu 18 stycznia 2016 r. formularza. Formularz w dniu 22 stycznia wysłał jego ojciec, który przyjechał do niego autobusem z Ł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje.

Sprzeciw jest niezasadny.

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym – w przypadku osób fizycznych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2008 r., I OPS 1/08, pub. ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 p.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania i przesłania mu formularza "PPF", wniosek na tym formularzu złożył po upływie wyznaczonego terminu. Zasadnie zatem referendarz uznał, że skarżący nie wykonał zarządzenia, a w konsekwencji zaistniała przesłanka z art. 257 p.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że bez wpływu na wynik sprawy pozostają przyczyny, dla których skarżący przesłał formularz po terminie. Ustawodawca nie ograniczył bowiem prawa strony do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy żadnym terminem. Wniosek na formularzu można złożyć na każdym etapie postępowania, co też skarżący uczynił w dniu 22 stycznia 2016 r. Powyższe rozstrzygnięcie nie zamyka zatem drogi skarżącemu do ubiegania się o prawo pomocy. W takiej sytuacji wnioskowi z dnia 22 stycznia 2016 r. zostanie nadany odpowiedni bieg.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a.