Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 35/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ł o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu celnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. AB


UZASADNIENIE

R. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu celnego. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja w istotny sposób ogranicza możliwość prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, jako że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania, ważny interes strony wymaga wstrzymania jej wykonalności w celu zapobieżenia nieodwracalnym szkodom, jakie może wyrządzić skarżącemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie podniósł żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Badając sprawę Sąd nie dostrzegł występowania wystarczających okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik strony skarżącej podnosi bowiem jedynie, że zaskarżona decyzja w istotny sposób ogranicza skarżącemu możliwość prowadzenia działalności gospodarczej.

Zawarta we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumentacja pełnomocnika strony skarżącej jest w istocie bardzo lakoniczna. Sprowadza się do wskazania, że ważny interes strony wymaga wstrzymania jej wykonalności w celu zapobieżenia nieodwracalnym szkodom, jakie może wyrządzić skarżącemu.

Zauważyć należy, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811).

Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą. Natomiast podniesiona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem tak prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, będzie przedmiotem kontroli Sądu na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Sąd bowiem nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego. Powinno być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tę sytuację.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

A. B.