Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1226/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2015 poz 114
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi R. M. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta na podstawie art. 104 kpa, art. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 14, pkt 19 lit. c, pkt 20 lit. c, art. 4, art. 5, art. 7 ust. 1, ust. 3, art. 10 ust. 2, art. 13, art. 18, art. 27 ust. 3 , art. 28, art. 48, art. 49 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r. poz. 195), art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 114 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze (Dz.U. z 2016 r. poz. 214), po rozpatrzeniu wniosku R. M.-K., w pkt 1 przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko K. M.-K. ur. [...] r. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r. w wysokości 500 zł miesięcznie oraz na dziecko Z. M.-K. ur. [...] r. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. w wysokości 500 zł miesięcznie, w pkt 2 decyzji odmówił przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko K. M.-K. na okres od 1 czerwca 2016 r. do 30 września 2017 r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 22 kwietnia 2016 r. R. M.-K. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko K. i na Z. M.-K. na okres 2016/2017. Z przedstawionych dokumentów wynika, że w przypadku rodziny wnioskodawczyni zastosowanie ma art. 5 ust. 4 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ponieważ syn K. legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym do dnia [...] r. We wniosku strona wskazała 4 członków rodziny, w tym siebie oraz męża jako osiągających dochody w roku bazowym 2014. Do wniosku strona dołączyła dokument potwierdzający fakt, że utraciła dochód z 2014 r. (świadectwo pracy ze Szpitala Wojewódzkiego). W związku z powyższym wyliczając dochód rodziny nie uwzględniono dochodu z tego tytułu. Ponadto organ I instancji ustalił, że w 2014 r. wnioskodawczyni uzyskała dochód nieopodatkowany z tytułu alimentów w wysokości [...] zł. W związku z tym ustalono, że miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych wynosi [...] zł miesięcznie: [...]zł : 12 miesięcy = [...] zł. Organ wskazał nadto, że mąż strony utracił dochód z 2014 r. (świadectwo pracy z firmy [...]). W związku z powyższym wyliczając dochód rodziny nie uwzględniono dochodu z tego tytułu. Strona dołączyła również dokument potwierdzający fakt, że mąż od 23 lutego 2016 r. podjął zatrudnienie oraz uzyskał dochód za miesiąc marzec 2016 r. w wysokości[...] zł netto. Za okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r. organ I instancji obliczył, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł miesięcznie tj. [...]zł (miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych) + [...] zł (dochód uzyskany przez męża za miesiąc marzec 2016 r.)= [...] zł (powinno być [...]) : 4 osoby w rodzinie. Z powyższego wynika, że kwota ta jest niższa od kwoty określonej w art. 5 ust. 4 ww. ustawy.

Organ I instancji podał dalej, że strona dołączyła również dokument potwierdzający fakt, że od 1 kwietnia 2016 r. podjęła zatrudnienie oraz uzyskała dochód za miesiąc maj 2016 r. w wysokości [...] zł netto. Dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie od 1 kwietnia 2016 r. wyniósł zatem [...] zł miesięcznie tj. [...] zł (miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych ) + [...] zł (dochód uzyskany przez męża za miesiąc marzec 2016 r.) + [...] zł (dochód uzyskany przez stronę za miesiąc maj 2016 r.) = [...] zł : 4 osoby w rodzinie. Kwota ta jest wyższa od kwoty określonej w art. 5 ust. 3 oraz w art. 5 ust. 4 ww. ustawy. W związku z powyższym organ uznał, że zasadnym jest przyznanie świadczenia wychowawczego na K. M.-K. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r. oraz odmowa przyznania tego świadczenia wychowawczego od 1 czerwca 2016r.

R. M.-K. odwołała się od powyższej decyzji, wskazując, że nie zgadza się z wyliczonym przez organ I instancji dochodem jej rodziny. Syn nie otrzymuje alimentów od października 2015 r., wzięto pod uwagę alimenty z 2014 r. Zdaniem odwołującej się powinna być wzięta pod uwagę aktualna sytuacja nie tylko jej i męża, ale i dziecka.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), art. 2, 4, 5 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, po rozpatrzeniu odwołania R. M.-K, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium podało, że w myśl przepisów ustawy w sprawie pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł. Jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.200 zł. Natomiast dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, który dotyczy dochodu uzyskanego i utraconego. Pierwszy okres na który jest przyznawane świadczenie wychowawcze kończy się 30 września 2017 r. W tym przypadku rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalania prawa do świadczenia, jest rok 2014.

Zdaniem Kolegium, analiza dokumentów sprawy wykazała, że R. M.-K. nie spełnia kryterium dochodowego, uprawniającego do nabycia prawa do świadczenia wychowawczego na syna K. od dnia 1 czerwca 2016 r. Organ I instancji w prawidłowy sposób dokonał wyliczeń dochodu rodziny wnioskodawczyni. Jak wynika z akt w roku 2014 na poczet alimentów odwołująca otrzymała kwotę [...] zł ([...] zł miesięcznie). R. M.-K. aktualnie zatrudniona jest na czas określony od 1 kwietnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. Za miesiąc maj 2016 r. otrzymała wynagrodzenie w kwocie [...] zł. R. K. od 23 lutego 2016 r. do 22 maja 2016 r. zatrudniony był na okres próbny w [...]. Za miesiąc marzec 2016 r. uzyskał dochód w kwocie [...] zł. W zakładzie tym został zatrudniony na czas określony od dnia 23 maja 2016 do 22 lutego 2019 r. Tak więc, uwzględniając dochód uzyskany i utracony, przeciętny dochód rodziny wyniósł [...] zł, do tego należy dodać dochód uzyskany przez R. K. za marzec 2016 r., czyli dochód rodziny wyniósł [...] zł, tj. na osobę [...] zł. Uwzględniając dochód uzyskany przez R. M.-K. za maj 2016 r. dochód rodziny wyniósł [...] zł. W tym stanie rzeczy prawo do świadczenia wychowawczego na dwoje dzieci przysługuje na miesiąc kwiecień i maj 2016 r., a od miesiąca czerwca 2016 r. przysługuje jedynie na drugie dziecko w rodzinie.

Nadto Kolegium podkreśliło, że ustawowe określenie "kryterium dochodowego", którego spełnienie jest wymagane do przyznania przedmiotowego świadczenia, nie pozostawia organowi swobody w ocenie sytuacji materialnej uzasadniającej udzielenie pomocy. Organ zobligowany jest do ścisłego przestrzegania zasad obliczania tego dochodu i orzekania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Na powyższą decyzję R. M.-K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając organowi naruszenie:

- art. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci w zw. z art. 1 pkt 1 h rozporządzenia w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia wychowawcze poprzez pominięcie przy ich ustalaniu okoliczności, iż syn skarżącej praktycznie nie otrzymuje przysądzonych mu alimentów, bowiem jak wynika z zaświadczenia o dokonanych wpłatach, komornikowi prowadzącemu egzekucję świadczeń alimentacyjnych od roku (od października 2015 r.) udało wyegzekwować się łącznie zaledwie [...] zł,

- art. 5 ust. 4 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci i uznanie, iż skarżąca nie spełnia warunków uprawniających ją do świadczenia na pierwsze niepełnosprawne dziecko, to jest uznaniu, iż dochód rodziny w przeliczeniu na osobę od dnia 1 czerwca przekracza 1.200 zł, podczas gdy faktycznie dochód ten jest niższy, a skarżąca spełnia warunki wyrażone w ustawie,

- art. 7 kpa i art. 77 kpa polegające na niedokonaniu wnikliwej oceny sprawy i nie wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego poprzez pominięcie kluczowego dla skarżącej dowodu w postaci zaświadczenia od komornika o braku wpłat alimentacyjnych na rzecz niepełnosprawnego syna od października 2015 r., czego konsekwencją było błędne ustalenie kryterium dochodowego rodziny.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ I instancji nie uwzględnił, że aktualnie alimenty nie są praktycznie otrzymywane przez jej rodzinę. Zgodnie z art 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, dochodem rodziny jest dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych, w myśl których m.in. alimenty stanowią jego składnik. Ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzieci reguluje co oznacza uzyskanie i utrata dochodu, stanowi także, iż dochód utracony po roku będącym podstawą do wyliczeń kryterium dochodowego (czyli obecnie po roku 2014) nie będzie liczony przy ustalaniu prawa do przedmiotowego świadczenia.

W zapisach tych nie ma jednak mowy o przedmiotowej sytuacji, w której alimenty na rzecz dzieci nie są płacone przez zobowiązanego, a ich egzekucja jest nieskuteczna. Nie oznacza to jednak, zdaniem skarżącej, iż należy pomijać okoliczność faktycznego nieotrzymywania alimentów przez osobę ubiegająca się o świadczenie wychowawcze przy ustalaniu kryterium dochodowego rodziny. Kwestie powyższe doprecyzowuje rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze, zgodnie z którym przy stwierdzaniu wysokości dochodu rodziny należy uwzględnić dokumenty, że osoba uprawniona nie otrzymała alimentów lub otrzymała je w wysokości niższej od ustalonej w orzeczeniu.

W ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie nieprawidłowo zostało ustalone kryterium dochodowe jej rodziny poprzez doliczenie kwoty [...] zł alimentów, których faktycznie syn nie otrzymuje. W ostatnim czasie komornikowi udało się wyegzekwować w sierpniu i we wrześniu 2016 r. kwotę [...] zł.

Skarżąca, na dowód uzyskiwanych dochodów, dołączyła do skargi aktualne zaświadczenie o jej zarobkach z dnia 27 września 2016 r., aktualne zaświadczenie o zarobkach męża z dnia 27 września 2016 r., aktualne zaświadczenie od komornika z dnia 30 września 2016 r.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. Sąd postanowił przeprowadzić dowód z ww. dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena zgodności z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta przyznającą skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze niepełnosprawne dziecko K. M.-K. wyłącznie na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r. oraz przyznającą świadczenie na drugie dziecko Z. M.-K. na cały okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. - w wysokości 500 zł miesięcznie.

Odmowa przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko na okres od 1 czerwca 2016 r. do 30 września 2017 r. nastąpiła na skutek uwzględnienia tzw. dochodu uzyskanego w rodzinie i przekroczenia tym samym kryterium dochodowego 1.200 zł, począwszy od miesiąca czerwca 2016 r.

Zdaniem skarżącej, organ I instancji nieprawidłowo ustalił przeciętny dochód jej rodziny za rok 2014 r. uwzględniając jedynie tzw. dochód uzyskany w postaci wynagrodzenia za pracę, a pomijając kwestię utraty dochody w postaci alimentów zasądzonych na rzecz syna K. i nieuzyskanych w całości w roku 2015 r.

W ocenie Sądu, organ odwoławczy zasadnie zweryfikował, że ustalenia organu I instancji w zakresie sytuacji dochodowej rodziny skarżącej są prawidłowe i dokonane zostały zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r. poz. 195) – zwanej dalej "ustawą", która szczegółowo określa warunki i zasady nabywania, przyznawania i wypłacania świadczenia wychowawczego, w tym sposób i zasady obliczania dochodu osoby (i jej rodziny) wnioskującej o prawo do świadczenia z tej ustawy.

Zgodnie z art. 4 ustawy celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych (ust. 1). W myśl art. 5 ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy, w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. Przysługuje ono jednak na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł (art. 5 ust. 3 ustawy), a gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1 200,00 zł (art. 5 ust. 4 ustawy).

Pierwszy okres na który jest przyznawane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 1 kwietnia 2016 r. i kończy się dnia 30 września 2017 r. (art. 48 ust. 1 w zw. z art. 58). W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na powyższy okres rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (art. 48 ust. 1).

Ustawa w art. 2, zawierającym tzw. słowniczek definiuje wyrażenia w niej zawarte, określając, między innymi, że ilekroć w niej jest mowa o:

1) dochodzie - oznacza to dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,

2) dochodzie członka rodziny - oznacza to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 - 3;

3) dochodzie dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego - oznacza to przeciętny miesięczny dochód uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 - 3;

4) dochodzie rodziny - oznacza to sumę dochodów członków rodziny.

Z art. 2 wynika, że tylko w przypadku definicji dochodu, ustawa odsyła do rozumienia tego pojęcia określonego w ustawie o świadczeniach rodzinnych. W pozostałym zakresie objętym art. 2, ustawa posługuje się definicjami własnymi, a w tym definicją utraty dochodu (pkt 19) i definicją uzyskania dochodu (pkt 20). Pod pojęciem dochodu należy rozumieć zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, jak też inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (w tym alimenty na rzecz dzieci).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Natomiast w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego (art. 7 ust. 3).

Jak wynika z akt skarżąca uzyskała w roku bazowym 2014 r. dochód nieopodatkowany z tytułu alimentów w wysokości [...] zł, czyli w skali miesiąca dochód wyniósł [...] zł, co prawidłowo uwzględnił organ I instancji. Nadto z dokumentów wynika, że mąż skarżącej od 23 lutego 2016 r. podjął zatrudnienie oraz uzyskał dochód za miesiąc marzec 2016 r. w wysokości [...] zł netto. Tak więc za okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r., biorąc pod uwagę dochód uzyskany w rodzinie i nie uwzględniając dochodu utraconego, należało przyjąć, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł (miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych) + [...] zł (dochód uzyskany), co daje kwotę [...] zł, którą należało podzielić przez cyfrę 4 z uwagi na skład osobowy rodziny. Uzyskana w obliczeniach kwota [...] zł jest niższa od kryterium dochodowego rodziny określonego art. 5 ust. 4 ustawy, a zatem za okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 maja 2016 r. skarżącej przysługiwało prawo do świadczeń wychowawczych na pierwsze dziecko oraz na drugie dziecko w rodzinie.

W dokumentach sprawy znajduje się również zaświadczenie, że skarżąca od 1 kwietnia 2016 r. podjęła zatrudnienie oraz osiągnęła dochód za miesiąc maj 2016 r. w wysokości [...] zł netto, rozumiany jako dochód uzyskany zgodnie z art. 2 pkt 20 lit. c ustawy. Tym samym dochód rodziny uległ zmianie w skali miesiąca w przeliczeniu na osobę w rodzinie, tj. uległ zwiększeniu o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu (art. 7 ust. 3) i wyniósł [...] zł miesięcznie, zgodnie z wyliczeniem: [...] zł (miesięczny dochód z tytułu dochodów nieopodatkowanych osiągnięty w roku bazowym) i [...] zł (dochód uzyskany za miesiąc marzec 2016 r.) oraz [...] zł (dochód uzyskany za miesiąc maj 2016 r.), razem kwota [...] zł dzielona przez 4 osoby w rodzinie. Kwota ta jest wyższa od kwoty określonej w art. 5 ust. 4 ustawy.

Tym samym organ I instancji zobligowany był odmówić skarżącej świadczenia wychowawczego na K. M.-K. od 1 czerwca 2016 r.

Ustalenia organów w zakresie osiągniętych w rodzinie skarżącej dochodów, potwierdzają również dokumenty przedłożone przez skarżącą wraz ze skargą, które Sąd dopuścił jako dowód w sprawie.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, że okoliczność uzyskania, po roku bazowym 2014 r., alimentów w zmniejszonej kwocie (za 2015 r. i 2016 r.) nie stanowi tzw. utraty dochodu w rozumieniu przepisów ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 19 lit. g, ilekroć w ustawie jest mowa utracie dochodu oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do tych świadczeń lub utratą świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych. Przedstawione w tej regulacji zdarzenie prawne nie dotyczy jednakże sytuacji skarżącej.

Podkreślić należy, że skoro skarżąca faktycznie otrzymała świadczenia alimentacyjne na syna w roku 2014, w kwocie [...] zł - co jest bezsporne, to zgodnie z regułami przyznawania świadczeń wychowawczych dochód ten obligatoryjnie podlegał uwzględnieniu przy obliczaniu kryterium dochodowego rodziny skarżącej na potrzeby ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na syna K.. Okoliczność zmniejszenia wypłacanych dziecku alimentów w następnych latach, w świetle definicji dochodu i dochodu utraconego z tej ustawy, pozostaje bez wpływu na ustalenie dochodu rodziny skarżącej za rok bazowy 2014 r.

Skarżąca uzasadniając zarzuty w powyższym zakresie powołuje się na rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze z których wywodzi konieczność uwzględnienia przez organ dokumentu o zmniejszeniu wypłacanych alimentów jako dowodu na dochód utracony. Zdaniem Sądu, skarżąca nie ma racji. Przepisy tego rozporządzenia w § 2 pkt 2 określają jedynie jakie dokumenty należy przedłożyć składając wniosek o świadczenie wychowawcze, w celu udokumentowania dochodu, w tym m.in., przekazy lub przelewy pieniężne dokumentujące wysokość zapłaconych alimentów (pkt g), lub w przypadku gdy osoba uprawniona nie otrzymała alimentów albo otrzymała je w wysokości niższej od ustalonej w orzeczeniu sądu, ugodzie sądowej lub ugodzie zawartej przed mediatorem zaświadczenie organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne o całkowitej lub częściowej bezskuteczności egzekucji alimentów, a także o wysokości wyegzekwowanych alimentów (pkt h). Jak wynika z akt skarżąca złożyła kompletny wniosek wraz z odpowiednimi dokumentami.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, że organy orzekając w sprawie dopuściły się naruszenia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. Wniosek został rozpoznany zgodnie z regułami ustawy i przepisami rozporządzenia w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze. Organy nie dopuściły się również naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy zebrały materiał dowodowy niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy z zachowaniem zasad wynikających z art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i dokonały rzetelnej i właściwej jego oceny.

Dlatego też skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).