Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1702/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok postanawia : - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2014 r. (data stempla pocztowego) J. K. i B.K. wnieśli skargę na decyzję z dnia 29 sierpnia 2014 r., nr SKO-Pod.-4140-221/14, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 7 lutego 2014 r. w sprawie ustalenia wW. podatku od nieruchomości za 2014 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 października 2014 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 4 listopada 2014 r.

W dniu 7 listopada 2014 r. wpłynęło do WSA w Krakowie pismo skarżących z dnia 6 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego), które nie odzwierciedla treści skargi z dnia 23 września 2014 r. W piśmie tym nie wskazano także wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, w szczególności czy została podpisana. Z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wynika bowiem, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Na podstawie natomiast art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (zob. postanowienie z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 2049/08 oraz postanowienie z dnia 15 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1880/09 - publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie zaś do dyspozycji art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58§3 p.p.s.a.).

Niewątpliwie niepodpisanie skargi oraz niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wykonując wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nadesłali pismo z dnia 6 listopada 2014 r., jednakże nie stanowi to wykonania zarządzenia z dnia 27 października 2014 r., albowiem treść tego pisma nie koresponduje z treścią pierwotnego pisma z dnia 23 września 2014 r. W piśmie z dnia 6 listopada 2014 r. nie wskazano także wartości przedmiotu zaskarżenia.

A zatem ponieważ w niniejszej sprawie braki formalne skargi, o których uzupełnienie skarżący zostali wezwani, nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 12 listopada 2014 r.), skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58§1 pkt 3 i §3 p.p.s.a.

Mając na uwadze ww. okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.