Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1392/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata , radcy prawnego w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 08.09.2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B. D. o przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 08.09.2008r. nr [...].

w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim "oświadczenia

o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" B.D. pozostaje bez pracy, studiuje i jest na utrzymaniu rodziców męża, który też nie pracuje.

Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.

Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Należy podkreślić więc, iż przyznanie prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika bez wywołania uszczerbku

w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma jednak analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy. Norma ta wskazuje , iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zdaniem orzekającego dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych B. D.. Stąd też została ona wezwana do przedłożenia następujących dokumentów:

- oświadczenia określającego czy B. D. jest osobą tożsamą

z B. G. wraz z odpowiednim dokumentem potwierdzającym ten fakt (np. odpis aktu małżeństwa lub jego kopia)

- oświadczenia określającego gdzie mieszka wraz z mężem i czyją własnością jest przedmiotowy lokal , dom,

- oświadczenia określającego rodzaj i wysokość pomocy otrzymywanej od rodziców męża,

- spisu miesięcznych wydatków B. D. i jej męża związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami, B. .D i A. D. obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy,

- wyciągów z ich lokat bankowych ,

- zeznania podatkowego A. D. za 2008r.

- oświadczenia określającego czy B. D. uczęszcza na studia płatne (jeżeli tak to należało podać kwotę czesnego i osobę finansującą te należności)

Wyżej wymienione braki miały być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie odebrane zostało dnia 29.09.2009r. Do dnia dzisiejszego wymagane dokumenty nie zostały jednak nadesłane, uniemożliwiając tym samym dokładną analizę sytuacji majątkowej wnioskodawczyni.

W kontekście w/w okoliczności należy stwierdzić iż, strona skarżąca nie wykazała przesłanek warunkujących przyznanie jej prawa pomocy. Nie wykazała nawet czy jest osobą tożsamą z B. G.

W związku z tym żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie

a rozpatrywany wniosek zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą (por. postanowienie NSA z dnia 08.11.2006r. sygn. akt II OZ 1112/2006, ONSAiWSA 2007/4, poz. 79) należało oddalić na podstawie art.244§1, art.245§2, art. 246§1 pkt. 1, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270).