Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 155/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi P. N. na bezczynność Spółki A z siedzibą w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

P. N. w dniu [...] października 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Spółki A (dalej: Spółka A lub podmiot) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej poprzez nierozpoznanie wniosku z [...] sierpnia 2020 r., którym zwrócił się o przesłanie na podany adres poczty elektronicznej "logów z serwera, do którego [...] sierpnia 2020 r. był przypisany adres [...]", ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa" w dniu [...] sierpnia 2020 r. w godz. 8.50-9.10.". Skarżący zarzucił Spółce A naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. DZ. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., dalej: u.d.i.p.) poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na złożony wniosek,

- art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji poprzez ich niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej.

W związku z postawionymi zarzutami skarżący wniósł o zobowiązanie Spółki A do załatwienia wniosku z [...] sierpnia 2020 r. oraz zasądzenie od Spółki A na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Wyjaśnił, iż [...] sierpnia 2020 r. zwrócił się drogą elektroniczną do Spółki A z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej polegającej na udostępnieniu "logów z serwera, do którego [...] sierpnia 2020 r. był przypisany adres [...]", ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa". We wniosku zaznaczył, że chodzi o serwer, z którego łączyli się wnioskodawcy w celu przesłania wniosku w ramach procedury naboru w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa". W odpowiedzi z [...] września 2020 r. Spółka A poinformował skarżącego, że informacja publiczna, o którą się zwrócił nie może być udostępniona, gdyż prowadzony jest audyt. Jednocześnie poinformowano go, że na pytania i wątpliwości dotyczące procesu naboru zostanie udzielona odpowiedź po zakończeniu audytu. Wynik audytu będzie bowiem podstawą do uznania prawidłowości przeprowadzenia naboru wniosków o grant. Skarżący podniósł, że tym samym Spółka A pomimo faktycznej odmowy udostępnienia informacji publicznej nie wydał decyzji administracyjnej w tym przedmiocie (zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Tymczasem załatwienie wniosku o dostęp do informacji publicznej może polegać na udostępnieniu żądanej informacji albo poprzez wydanie decyzji administracyjnej jeśli zachodzi potrzeba ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Zdaniem skarżącego zachowanie Spółki A świadczy o jego bezczynności. Bez znaczenia jest bowiem złożone [...] września 2020 r. wyjaśnienie, bowiem nie przybrało ono formy decyzji administracyjnej. Wydanie decyzji administracyjnej jest niezbędne do zakwestionowania prawidłowości ograniczenia skarżącemu prawa do informacji publicznej.

W odpowiedzi Spółka A wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania od skarżącego. Podmiot wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek pismem z [...] września 2020 r., a następnie [...] października 2020 r. W drugim piśmie wskazano, że "Grantodawca udzieli wszelkich odpowiedzi po uzyskaniu wyniku audytu planowanego z początkiem następnego tygodnia". Wyjaśniono, że audyt nadal trwa. Ponadto zdaniem Spółki A żądane dane logów serwera i ilości linków nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p, gdyż charakteru informacji publicznej nie mają wnioski w sprawach indywidualnych. Wnioskodawca, zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p., ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie. Wyłączony jest zatem tryb dostępu do informacji publicznej. Zdaniem Spółki A skarżący działał w swojej indywidualnej sprawie i żądane przez niego informacje dostępne są w innym trybie niż określonym w u.d.i.p. Ponadto wskazano, że Spółka A nie odmówił skarżącemu uzyskania tych informacji, a jedynie wskazał, że na obecnym etapie prowadzony jest audyt wewnętrzny i informacje zostaną mu udzielone w terminie późniejszym. Nadto wskazano, że jeżeli żądanie dotyczy informacji, które nie mają charakteru informacji publicznej albo tryb ich udostępniania odbywa się na odrębnych aniżeli określone w u.d.i.p. zasadach podmiot nie ma obowiązku wydania odmownej decyzji administracyjnej, a jedynie informuje wnioskodawcę o przyczynach, z powodu których wniosek nie został załatwiony pozytywnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu.

Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udostępnienie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej:: u.d.i.p., stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Powyższe przepisy określają zakres kontroli sądu, sprowadzający się w niniejszej sprawie do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Wyjaśnienia wymaga, że rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów było możliwe na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który określa, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania.

Wskazać należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W zakresie spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udzieli zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bądź nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Spółki A. w sprawie udostępnienia skarżącemu P. N. informacji określonej we wniosku z [...] sierpnia 2020 r. w zakresie udostępnienia:

"- logów z serwera, do którego w dniu [...] sierpnia był przypisany adres [...]. Jest to serwer, z którym łączyli się wnioskodawcy w celu przesłania wniosku do "W. Tarcza Antykryzysowa". Proszę o przesłanie logów z [...] sierpnia 2020 r.,

- ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa" w dniu [...] sierpnia 2020 r. w godzinach pomiędzy 8:50 - 9.10."

Ocena prawidłowości działania Spółki A, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wymaga po stwierdzenia, czy ów podmiot będący adresatem żądania jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, po wtóre zaś czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p.

Przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Spółka A z siedzibą w P. jest spółką prawa handlowego. Powstała na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 299 ze zm. - dalej: u.u.PAPR). Na mocy przepisów tej ustawy powołano Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (Agencja) jako państwową osobę prawną (art. 1 u.u.PARP). Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki. Realizuje zadania państwa z zakresu m.in. rozwoju regionalnego, przedsiębiorczości, innowacyjności, rynku pracy i kapitału ludzkiego (arft. 4 u.u.PARP). Może ona, jak stanowi art. 6d ust. 1 u.u.PARP, zlecić regionalnej instytucji finansującej realizację niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej, w szczególności: promocję, udzielanie informacji, przyjmowanie wniosków oraz nadzorowanie sposobu wykorzystania pomocy. Koszty realizacji przez regionalną instytucję finansującą zleconych zadań mogą być pokrywane ze wsparcia udzielanego przez Agencję. W myśl art. 6d ust. 2 u.u.PARP

Regionalną instytucją finansującą może być osoba prawna, która:

1) zgodnie ze statutem, umową lub innym przewidzianym przepisami prawa dokumentem, w szczególności uchwałą właściwego organu lub zatwierdzonym sprawozdaniem finansowym, nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk co najmniej w części na cele związane z zadaniami realizowanymi przez Agencję oraz w której zysk lub środki zgromadzone w ramach kapitałów lub funduszy nie są dzielone między członków;

2) zapewni wykonywanie zleconych zadań przez osoby posiadające kwalifikacje niezbędne do realizacji zadań z zakresu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub ust. 1a;

3) posiada niezbędny potencjał ekonomiczny i techniczny oraz doświadczenie w realizacji zadań z zakresu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub 1a.

Wybór najkorzystniejszej oferty na pełnienie roli regionalnej instytucji finansującej jest dokonywany w drodze konkursu przeprowadzanego przez Agencję w porozumieniu z właściwymi zarządami województw (art. 6d ust. 3 u.u.PARP).

Analiza powyższych przepisów wskazuje, że Spółka A jest regionalną instytucją finansującą, która m.in. zajmuje się realizację niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej przedsiębiorcom, w tym przyjmowanie wniosków przedsiębiorców o dotacje z regionalnych programów operacyjnych.

W okolicznościach niniejszej sprawy uściślenia wymaga, że skarżący wystąpił do Spółki A o informacje dotyczące prowadzonego przez nią jako regionalną instytucję finansową postępowania o przyznanie dotacji - grantów na kapitał obrotowy mikro i małych przedsiębiorstw w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa" w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020. Materialnoprawną podstawą udzielenia pomocy w ramach projektu "W. Tarcza Antykryzysowa" jest rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie udzielania pomocy w formie dotacji lub pomocy zwrotnej w ramach programów operacyjnych na lata 2014-2020 w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 773) oraz ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.). Z przepisów powyższego rozporządzenia i ustawy wynika, że dotyczą one udzielania pomocy publicznej, w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przedsiębiorcom w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19, w ramach programów operacyjnych na lata 2014-2020. Oznacza to, że również pomoc udzielana w ramach projektu "W. Tarcza Antykryzysowa" stanowi pomoc publiczną. Tym samym grantodawca, którym w ramach tego projektu jest Spółka A, jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., tj. podmiotem wykonującym zadania publiczne i dysponującym majątkiem publicznym. Spółka A stanowi w rozumieniu ostatnio powołanego przepisu osobę prawną, w której jednostka samorządu terytorialnego ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Jak wynika bowiem z Krajowego Rejestru Sądowego rejestru przedsiębiorców (KRS nr [...]) obecnie jedynymi wspólnikami Spółki A. są Województwo W. i Gmina P., w której jednostka samorządu terytorialnego - Województwo W. ma 96,8% udziałów, a więc wielkość przekraczającą wartość graniczną przesądzającą o posiadaniu pozycji dominującej wynoszącą - zgodnie z art. 4 pkt 10 ustawy z dnia z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1076 ze zm.) - 40 % (por. wyrok WSA w Poznaniu z [...] stycznia 2011 r., sygn. II SA/Po SAB/Po [...], wszystkie powołane orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że Spółka A jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Przechodząc zaś do rozstrzygnięcia drugiej spornej kwestii w sprawie, a mianowicie do oceny, czy wnioskowana do udostępnienia przez skarżącego informacja w istocie stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. należy wyjaśnić, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o polityce wewnętrznej i zagranicznej (pkt 1), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 2), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 3), danych publicznych (pkt 4), majątku publicznym (pkt 5). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określający katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu, nie ma charakteru zamkniętego (posługuje się określeniem "w szczególności"). Walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Jest to zatem każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji.

W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że skarżący P. N. zwrócił się do Spółki A z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w nawiązaniu do trwającego postępowania dotyczącego grantów na kapitał obrotowy mikro i małych przedsiębiorstw w projekcie "W. Tarcza Antykryzysowa" w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020. Jak już wyżej wyjaśniono, postępowanie to prowadzone jest na podstawie przepisów m.in. ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.). Powyższe wynika choćby z dostępnych powszechnie dokumentów - jak np. Regulaminu udzielania grantów w ramach projektu grantowego "[...] TARCZA ANTYKRYZYSOWA" realizowanego przez Spółkę A w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020 (dostępny na stronie internetowej: Regulamin udzielania grantów w ramach W. Tarczy Antykryzysowej (warp.org.pl).

W związku z powyższym zastosowanie znajduje przepis art. 37 ust. 7 ww. ustawy, który stanowi, że dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców nie podlegają, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Powołany przepis wyłącza czasowo (do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji o projektach wybranych do dofinansowania) stosowanie przepisów u.d.i.p. do dokumentów i informacji wytworzonych lub przygotowanych przez instytucję - w tym wypadku Spółka A - w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców. Niewątpliwie skarżący zażądał od Spółki A informacji dotyczących trwającego postępowania grantowego prowadzonego w ww. trybie, których to informacji dysponentem pozostawała Spółka A jako grantodawca. Zważyć również należy, że informacje dotyczące logów z sewera, do którego [...] sierpnia 2020 r. był przypisany adres [...], z którym łączyli się wnioskodawcy w celu przesłania wniosku do projektu "W. Tarcza Antykryzysowa" oraz informacja o ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w tym projekcie w tej samej dacie w godz. 8:50 - 9:10, stanowiły informacje, o których mowa w powołanym art. 37 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (u.z.r.p.p.s.). Z § 3 i kolejnych Regulaminu udzielania grantów w ramach projektu grantowego "[...] TARCZA ANTYKRYZYSOWA" wynika, że decydującym czynnikiem wpływającym na możliwość uzyskania przez mikro lub małego przedsiębiorcę grantu w tym projekcie była data i godzina złożenia wniosku (z dokładnością co do sekundy) w internetowym generatorze wniosków. Oznacza to, że informacje, o które wystąpił do Spółki A P. N. - loginy z serwera Spółki A dot. projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa" oraz ilości linków, które zostały zablokowane w trakcie naboru w tym projekcie [...] sierpnia 2020 r. w godz. 8:50-9:10 tj. w dniu naboru, ściśle wiążą się z procedurą przyznania dotacji.

W związku z powyższym w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, o której mowa art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Przepis ten określa, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium". Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 stanowiła w ramach badanego postępowania lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wynika to bezpośrednio z treści art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należało uznać, że Spółka A prawidłowo w dniu [...] września 2020 r., a następnie uzupełniająco [...] października 2020 r. poinformowała skarżącego, że "na pytania i wątpliwości i dotyczące procesu naboru udzieli odpowiedzi po zakończeniu audytu. Wynik audytu będzie bowiem podstawą do uznania prawidłowości przeprowadzenia naboru wniosków o grant." Tak długo bowiem jak nie zakończy się ostatecznie postępowanie o przyznanie dotacji w projekcie o dotacje publiczne (granty) prowadzonym na podstawie przepisów u.zr.p.p.s. w świetle art. 37 ust. 7 tej ustawy wyłączeniu podlega stosowanie przepisów u.d.i.p.

Reasumując, Spółka A nie miał więc obowiązku w omawianym czasie (wniosek z [...].08.2020 r.), w trakcie postępowania dotyczącego przyznania dotacji z projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa", udzielenia żądanej informacji publicznej.

Reasumując, w ocenie Sądu nie można stwierdzić, by Spółka A pozostawała w bezczynności wobec trwającego procesu oceny wniosków złożonych przez mikro i małych przedsiębiorców w ramach projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa".

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.