Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2234/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), asesor WSA Alojzy Skrodzki, asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Konrad Aromiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi C. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]września 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2002 r. C. D. zwrócił się z wnioskiem o objęcie restrukturyzacją zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 3 847,10 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 1 900,20 zł. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] Urząd Skarbowy W. uznając wniosek za zasadny – określił wnioskodawcy warunki restrukturyzacji przedmiotowego zadłużenia. Następnie, z uwagi na niedotrzymanie warunków restrukturyzacji Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] umorzył postępowanie restrukturyzacyjne.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że warunki określone w ustawie o restrukturyzacji dające podstawę do umorzenia należności objętych restrukturyzacją nie zostały spełnione, tzn. przedsiębiorca nie przedstawił informacji o bieżącej sytuacji finansowej, należna opłata restrukturyzacyjna została zapłacona po obowiązującym terminie, w dniu wydania decyzji posiadał zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6 ustawy o restrukturyzacji, nieobjętych restrukturyzacją.

Pismem z dnia 5 lipca 2004 r. C. D. złożył odwołanie od decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w którym podniósł, iż dokumenty z informacją o bieżącej sytuacji firmy zostały przesłane do organu podatkowego na dwa tygodnie przed wydaniem decyzji. Podatnik wskazał również, że uregulował wszelkie zaległości względem Urzędu Skarbowego.

Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 220 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej jako "ordynacja") oraz art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm., dalej jako "ustawa o restrukturyzacji") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wyrażono pogląd, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji po upływie terminu określonego w tym przepisie, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji bądź umorzenia postępowania w sprawie. Decyzja o umorzeniu należności objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym jest wydawana jeżeli przedsiębiorca spełni warunki wymienione w art. 10 ustawy o restrukturyzacji, a jeżeli przedsiębiorca nie spełni tych warunków to organ restrukturyzacyjny umarza postępowanie w sprawie. Te warunki to uiszczenie opłaty restrukturyzacyjnej oraz brak w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6 ustawy o restrukturyzacji, należnych do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Przesłanką umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego jest nie wpłacenie przez podatnika opłaty restrukturyzacyjnej lub posiadanie zaległości podatkowych nie objętych restrukturyzacją.

Z akt sprawy wynika, iż podatnik na dzień wydania decyzji organu pierwszej instancji posiadał zaległości podatkowe nie objęte restrukturyzacją oraz nie przedstawił informacji zawierającej podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej, tym samym nie spełnił warunków wynikających z ustawy o restrukturyzacji. Brakująca kwota zaległości została wpłacona 30 czerwca 2004 r., a więc po dniu wydania decyzji przez organ podatkowy.

Na powyższą decyzję C. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której podniósł, iż organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pominął fakt dostarczenia dokumentów z informacją o bieżącej sytuacji firmy. Informacja ta została wysłana listem poleconym [...] maja 2004 r., a więc na dwa tygodnie przed wydaniem decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2004 r. Skarżący wskazał również, iż obecnie nie posiada żadnych zaległości podatkowych względem Urzędu Skarbowego. Podatnik przedstawił również pozytywną decyzję o zakończeniu restrukturyzacji w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2006 r.(data wpływu) skarżący argumentację tę jeszcze raz powtórzył i dodatkowo podniósł, iż :

1) obowiązkiem organów orzekających w sprawie było na podstawie art.9 kpa udzielać skarżącemu informacji o konieczności spełnienia określonych ustawą warunków w celu zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego,

2) nieuzasadniony jest zarzut posiadania przez skarżącego zaległości w chwili wydania decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, gdyż w dniu 31 maja 2004 r. wpłacił kwotę 2878,70 zł myśląc, iż pokrywa ona kwotę zaległości, dopiero z postanowienia z dnia 14 czerwca dowiedział się że tak nie jest,

3) w trakcie całego postępowania skarżący wykazywał dobrą wiarę i dokonywał wszystkich czynności do których wzywał go organ, dlatego też nie słuszne jest umorzenie postępowania , jeżeli niespełnienie przesłanek do umorzenia należności, nie nastąpiły z winy podatnika,

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie. Zauważył jednocześnie, iż główną przesłanką umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego był fakt posiadania przez stronę skarżącą, w dniu umorzenia, zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 32,50 zł. a nie przedstawienie informacji o bieżącej sytuacji firmy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) P.p.s.a.).

Żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie zachodzi w sprawie.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji umarzających postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone wobec Skarżącej, która w ocenie organów podatkowych nie spełniła warunków restrukturyzacji określonych stosowną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia, wskazaną w decyzji organu I instancji był art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej. Zgodnie z tym przepisem po upływie roku od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji z zastrzeżeniem ust. 3 i 6 organ restrukturyzacyjny umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 tejże ustawy, nie zostały spełnione.

Warunki, których niespełnienie skutkuje umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej to: wpłacenie opłaty restrukturyzacyjnej (art. 10 ust. 1 pkt 2) oraz brak w dniu wydania decyzji o umorzeniu należności podlegających restrukturyzacji zaległości z tytułu należności nieobjętych restrukturyzacją, a należących do właściwości organu restrukturyzacyjnego (art. 10 ust. 1 pkt 3).

Przy czym zdaniem Sądu stan zaległości należy oceniać na dzień wydania decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, określonej w art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej.

Ustawodawca określając przesłanki, których zaistnienie skutkuje umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego nie odwołał się ani do celu restrukturyzacji, ani też warunków określonych decyzją o warunkach restrukturyzacji, wydawaną na podstawie art. 18 ustawy restrukturyzacyjnej. Jednoznacznie wskazał na warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy. Oznacza to, że postępowanie restrukturyzacyjne podlega umorzeniu, jeżeli przedsiębiorca nie uiścił opłaty restrukturyzacyjnej i posiada zaległości.

Aczkolwiek ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy restrukturyzacyjnej nałożył na przedsiębiorców obowiązek przedłożenia informacji o ich bieżącej sytuacji finansowej, w tym danych wymienionych w art. 1 ust. 2, to nie stworzył organom restrukturyzacyjnym możliwości uwzględnienia oceny tej sytuacji i sposobu realizacji programu restrukturyzacji przy podejmowaniu decyzji na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej.

Skarżący wywiązał się z obowiązku uiszczenia opłaty restrukturyzacyjnej, określonej w art. 19 ww. ustawy, która to okoliczność została potwierdzona w decyzjach organów podatkowych, bez znaczenia jest fakt, iż opłata została uiszczona po terminie.

Z akt sprawy wynika jednak, że Skarżący nie dopełnił warunku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy restrukturyzacyjnej, tj. posiadał zaległości podatkowe na dzień wydania decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego. Dlatego też uzasadnione prawnie było wydanie decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.

Sąd zauważa, że w swojej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej niewłaściwie przedstawił treść art. 21 ust. 1 ustawy restrukturyzacyjnej. Wśród warunków, od których zależne jest wydanie decyzji o zakończeniu restrukturyzacji wymienił bowiem art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Do przepisu tego nie odwołuje się ani art. 21 ust. 1 pkt 1, ani też art. 21 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy. Dlatego tez okoliczność doręczenia informacji o finansowej sytuacji firmy, co do której skarżący podnosi, iż nadał ją listem poleconym [...] maja 2004 r. tj. przed wydaniem decyzji [...] czerwca 2004 r. przez organ I instancji, nie ma znaczenia dla sprawy. Dla całkowitego wyjaśnienia sprawy zauważyć ponadto należy, iż informacja ta wpłynęła do urzędu skarbowego 17 czerwca 2004 r., a więc po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Nie mogła więc mieć wpływu na wynik sprawy, ponieważ nie znajdowała się w posiadaniu organów podatkowych. Data nadania pisma w tym stanie faktycznym jest bez znaczenia.

Podobnie uregulowanie należności na dzień złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, nie zmienia faktu, iż w chwili wydania decyzji przez organ I instancji zaległość ta istniała, a więc warunek określony w art.10 ust.1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji nie został spełniony.

Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Charakteru takiego nie ma wskazywane przez Skarżącego naruszenie art.9 kpa, który w sprawie nie ma zastosowania. Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było na podstawie przepisów ordynacji podatkowej.

Skarżący brał czynny udział w postępowaniu. Miał możliwość zapoznania się w postępowaniu zarówno I jak i II instancji z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Jednakże z możliwości tej w ogóle nie skorzystał (postanowienie z dnia [...] maja 2004 r. [...]) oraz postanowienie z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...].

Ponadto organy restrukturyzacyjne, nie miały obowiązku informowania skarżącego o stanie zaległości nieobjętych restrukturyzacją, przed wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania. W decyzji o warunkach restrukturyzacji skarżący został pouczony co do przesłanek umorzenia należności objętych restrukturyzacją.

Na rozstrzygnięcie podjęte w niniejszej sprawie nie mogło mieć wreszcie wpływu nastawienie psychiczne skarżącego do postępowania, czy też uiszczenie w dniu 31 maja 2004 r. określonej w piśmie procesowym – kwoty, skoro była ona niewystarczająca na pokrycie zaległości jakie posiadał. Obowiązkiem skarżącego było sprawdzenie czy kwota zaległości została uregulowana w pełnej wysokości bo to on ubiegał się o umorzenie należności i on zobowiązany był do spełnienia warunków przewidzianych w ustawie. W decyzji o warunkach restrukturyzacji poinformowano skarżącego o obowiązku powiadomienia organów podatkowych o spełnieniu warunków restrukturyzacji. Informację o nie posiadaniu zaległości skarżący złożył organom podatkowym dopiero 6 lipca 2004 r. po wpłaceniu w dniu 30 czerwca kwoty o której mowa w piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2006 r.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art.151 P.p.p.s.a. skargę oddalił.