Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 110/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Burmistrza Miasta R. skargę oddala


UZASADNIENIE

II SAB/Kr 110/10

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. K.W. zwrócił się do Burmistrza Miasta R. o udostępnienie informacji publicznej "zawartej w materiałach związanych z procedurą opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - o udostępnienie kopii sporządzonego przez Burmistrza Wykazu uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego, rozpatrzonych przez Burmistrza zgodnie z art. 17 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podkreślił przy tym, że "żąda udostępnienia kopii dokumentu".

Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Burmistrz Miasta R. poinformował K.W. , że w dniu [...] czerwca 2010 r. całą dokumentację prac planistycznych, w tym przedmiotowy Wykaz uwag przedstawił Wojewodzie [...] w celu oceny zgodności z przepisami prawa. Nie posiada zatem dokumentu, którego wniosek dotyczy, nie może więc żądanej informacji udostępnić.

K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. Wniósł o zobowiązane Burmistrza do podjęcia czynności zmierzających do załatwienia jego wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. – do udostępnienia informacji albo do wydania decyzji odmownej.

Skarżący stwierdził, że w jego ocenie Burmistrz pozostaje w posiadaniu żądanej informacji publicznej, a przeciwne twierdzenie jest nieprawdziwe i służy tylko pozbawieniu go dostępu do informacji publicznej. Informacja ta została wytworzona w lutym – marcu 2010 r. w formie dokumentu elektronicznego, na dowód czego skarżący przedłożył kopię pierwszej i ostatniej strony dokumentu. Podkreślił, że we wniosku z [...] lipca 2010 r. domagał się udostępnienia informacji zawartej w dokumencie, a nie udostępnienia oryginalnego dokumentu sporządzonego przez organ w ramach procedury planistycznej. W jego przekonaniu dokument elektroniczny został w Urzędzie zachowany, bo nie jest prawdopodobne, aby zachował się tylko papierowy wydruk. Informacje zawarte w tym dokumencie mogły być wnioskodawcy przekazane w innej, dostępnej organowi formie w trybie art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zastrzegł też skarżący, że nie spoczywa na nim ciężar wykazania, iż podmiot zobowiązany dysponuje daną informacją , a wręcz przeciwnie – to podmiot winien wykazać, że nie dysponuje informacją, którą dysponować powinien.

Podniósł skarżący, że jego zdaniem Wojewodzie nie został przekazany Wykaz uwag, lecz wtórny w stosunku do tego dokumentu inny dokument pod nazwą "Rozstrzygnięcia Rady Miasta [...] i sposobie rozpatrzenia uwag...." stanowiący załącznik nr 2 do uchwały Rady Miasta [...] z dnia 31 maja 2010 r. Jeśli zaś nawet Wykaz został przekazany Wojewodzie, to z całą pewnością jego kopia pozostała w Urzędzie Miasta. Brak było zaś przeszkód, aby z tej kopii została sporządzona kopia dla skarżącego.

Skarżący stwierdził, że choć dysponuje dowodami, że organ był w posiadaniu dokumentu, to dowodów tych nie przedstawia.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta R. wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi, w drugiej o oddalenie skargi.

Uzasadniając pierwszy z w/w wniosków stwierdził, że skarga na pismo, w którym informuje się wnioskującego o tym, że organ nie posiada żądanej informacji, jest niedopuszczalna. Pismo takie nie jest bowiem aktem ani czynnością o jakich mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako drugą przyczynę odrzucenia skargi Burmistrz wskazał brak jej poprzedzenia wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ stwierdził, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem załatwił wniosek skarżącego przesyłając mu pismo z dnia [...] lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Wobec braku proceduralnych podstaw do wydania postanowienia o odmowie odrzucenia skargi, w pierwszej kolejności odnieść należy się wniosku organu tek kwestii dotyczącego.

Wskazywane przez Burmistrza Miasta R. przyczyny odrzucenia skargi nie istnieją. Po pierwsze przyznać należy rację organowi, że skarga na pismo informujące o nieposiadaniu informacji publicznej nie przysługuje, pismo takie bowiem nie jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Rzecz jednak w tym, że przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie nie jest pismo organu, lecz bezczynność tego organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W sprawie tej badaniu jedynie podlega to, czy kierując do wnioskującego pismo o określonej treści podmiot zobowiązany zwolnił się od obowiązku załatwienia wniosku w inny sposób tj. to w istocie, czy pozostaje w stanie bezczynności.

Także i wskazany w odpowiedzi na skargę przepis art. 101a ustawy o samorządzie gminnym nie uzasadnia wniosku o odrzucenie skargi. Przepis ten pozostaje w związku z przepisem art. 101 i dotyczy takich czynności /ich zaniechania/, których podjęcie przez organ gminy nakazuje prawo i które w sferę indywidualnych, podmiotowych praw ingerują. Nie ulega kwestii, że chodzi tu o działania swoiste dla organów gminy, a nie dla administracji w ogóle. Działanie to musi znajdować więc swoje uzasadnienie w normach regulujących zakres materialnoprawnych kompetencji określonego organu jako organu gminy. Takimi normami nie są przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej skierowane do znacznie szerszego kręgu podmiotów zobowiązanych. To, że organy gminy mieszczą się w tym kręgu nie oznacza, że w stosunku do nich tylko ma być stosowana szczególna procedura znamienna dla przypisanych im tylko materialnych kompetencji. Konkludując stwierdzić należy, że skarżący nie miał obowiązku poprzedzenia skargi do Sądu wezwaniem Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa.

Uzasadnione jest natomiast twierdzenie organu, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy skierowanie do skarżącego pisma informującego o nieposiadaniu dokumentu stanowiło poprawne załatwienie wniosku z dnia [...] lipca 2010 r.

Przede wszystkim wskazać należy, że sam skarżący bardzo wyraźnie we wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. określił swe oczekiwania. Co prawda we wstępnej części żądanie swe ogólnie opisał jako "udostępnienie informacji zawartej w materiałach związanych z procedurą...", ale dalej wniosek ten sprecyzował jako żądanie wydania kopii wytworzonego przez organ dokumentu, a nie informacji zawartej w tym dokumencie. Organ wniosek ten odczytał prawidłowo – zgodnie z jego podkreślonym i wytłuszczonym akapitem. Obecnie prezentowane odmienne intencje skarżącego nie znajdują odzwierciedlenia w treści wniosku i wyraźnie formułowane są tylko dla poparcia zarzutu skargi. W szczególności zaś nie można przyjąć za skarżącym, że jego wniosek mógł być załatwiony poprzez przekazanie informacji o treści dokumentu, czy też przez przekazanie wydruku komputerowego. Ani informacja o treści dokumentu, ani wydruk nie są kopią dokumentu. W kontekście wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. niewątpliwe jest, że oczekiwaniem skarżącego było uzyskanie papierowej kopii z papierowego dokumentu, a jest to zupełnie odmienne żądanie od żądania informacji o samej treści dokumentu, czy też informacji o zawartości pliku komputerowego. Skoro zaś organ samym dokumentem nie dysponował, nie mógł sporządzić i udostępnić jego kopii.

Zgodnie z art. 4 ust 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji.

Prawdą jest, że wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej nie może być obciążany wykazywaniem, że podmiot, który winien informacje posiadać, rzeczywiście ją posiada. W rozpatrywanej sprawie jednak podmiot zobowiązany uprawdopodobnił, że żądanej informacji nie posiada, a o przyczynie takiego stanu poinformował skarżącego. W dniu 15 czerwca 2010 r. Burmistrz , zgodnie z art. 20 ust. 1 ( " Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi") ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przekazał Wojewodzie "dokumentację prac planistycznych dotyczącą Uchwały.....w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...] ". Nie ma zaś żadnych podstaw do kwestionowania twierdzeń Burmistrza, że dokumentacja ta zawierała także Wykaz , o który chodziło we wniosku. Powód, dla którego organ wyzbył się (choć nie na trwale) wytworzonego dokumentu jest więc wysoce prawdopodobny i znajduje uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym. W tej sytuacji nie sposób zaakceptować niczym nieudokumentowanych twierdzeń skarżącego co do tego, że organ nadal pozostawał w posiadaniu dokumentu.

Burmistrz, będący podmiotem zobowiązanym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, informując wnioskującego o braku żądanej informacji i o przyczynach takiego stanu, zadośćuczynił należycie swemu obowiązkowi. Zarzut jego bezczynności ocenić należało jako nietrafny, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa.