Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 949/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 czerwca 2010 r. .


UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2010 r. pełnomocnik A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 8 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę.

W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 17 czerwca 2010 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Uzasadniając niniejszy wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nakazanie rozbiórki budynku narazi skarżącego na znaczną szkodę oraz spowoduje trudne do odwrócenie skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co istotne, instytucja wstrzymania wykonania może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych, podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Treść powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że po pierwsze wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego, bowiem sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu. Po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji (postanowienia). Dopiero, w razie, gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zd. ostatnie P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (patrz postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005r., II OZ 1227/05 oraz z dnia 30 maja 2008r., II OSK 625/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu postanowienia (decyzji) i są podstawy do wstrzymania wykonania tego postanowienia. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącego, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu.

Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, gdyż pełnomocnik skarżącego w ogóle nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a wnioskiem o wstrzymanie wykonania objął jedynie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 17 czerwca 2010 r.

Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia