Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SO/Sz 20/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1,  art. 54 par. 2,  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny Radzie Miasta za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Radzie Miasta grzywnę w wysokości [...] (słownie: [...] złotych) z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie skargi Z. B. na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, II. zasądzić od Rady Miasta na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Z. B. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miasta [...] za nieprzekazanie sądowi w terminie jego skargi na uchwałę Rady Miasta Szczecin Nr XV/411/07 z dnia 19 listopada 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na podstawie przepisu art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu [...], zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], za pośrednictwem Rady Miasta Szczecin, skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecin Nr XV/411/07 z dnia 19 listopada 2009 r., znowelizowaną uchwałami Rady Miasta Szczecin: Nr XVI/438/07 z dnia 21.12.2007 r., Nr XXIV/638/08 z dnia 28.07.2008 r., Nr XXX/760/08 z dnia 18.12. 2008 r. oraz Nr XLIII/1079/10 z dnia 25.01.2010 r.

Z. B. podkreślił, że organ ten miał obowiązek wynikający z treści art. 54 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przekazania Sądowi jego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi.

Z treści wniosku wynika dalej, że w dniu [...] skarga wnioskodawcy wraz z kompletem zaskarżonych uchwał i wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...], jednakże bez odpowiedzi na skargę.

Zdaniem Z.B. brak odpowiedzi na skargę powoduje "znaczne wydłużenie procedury postępowania i lekceważenie prawa przez ten organ."

W dniu [...] Sąd przesłał skargę Z.B. do Rady Miasta Szczecin i jednocześnie zobowiązał Radę do zwrotu oryginału skargi oraz koperty, w której została przesłana, nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w terminie 30 dni.

Komplet akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę Rada Miasta Szczecin przekazała do Sądu w dniu [...] (data nadanie w urzędzie pocztowym).

W piśmie procesowym z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na wniosek Z. B. o wymierzenie grzywny, Rada Miasta Szczecin wyjaśniła, że skarżący pismem z dnia [...] wezwał Radę Miasta Szczecin do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Rady Miasta Szczecin Nr XV/411/07 z dnia 19.11.2007 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych Miasta Szczecin oraz sposobu ich pobierania. W odpowiedzi podjęta została uchwała Rady Miasta Szczecin Nr L/1272/10 z dnia 6.09.2010 r. w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszeń prawa w uchwale Rady Miasta Szczecin, w treści której szczegółowo wyjaśnione zostały przyczyny, dla których uznano skargę za nieuzasadnioną.

Zdaniem Rady Miasta Szczecin porównanie treści pisma Z. B. z dnia [...] oraz skargi z dnia [...] prowadzi do wniosku, że oba te pisma są praktycznie identyczne i dotyczą tych samych zarzutów, które były już przedmiotem rozpoznania organu przy podejmowaniu uchwały Nr L/1272/10 z dnia 6.09.2010 r. Z tych też powodów organ uznał, że nie jest celowym ponowne odnoszenie się do zarzutów skargi w odrębnym dokumencie zatytułowanym "odpowiedź na skargę", skoro organ szczegółowo odniósł się do nich w uzasadnieniu uchwały z dnia 6.09.2010 r. Tym samym za odpowiedź na skargę w rozumieniu art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy potraktować uzasadnienie uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 6.09. 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 ww. ustawy - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ustawy). Z przepisu tego wynika, że ustawodawca nie określił dolnej granicy omawianej grzywny, pozostawiając tę kwestię ocenie sądu.

Podkreślić przy tym należy, iż z treści przepisu art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynika że kwestia wymierzenia grzywny organowi w warunkach objętych jego dyspozycją pozostawiona została do uznania sądu. Stwierdzenie "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" wskazuje, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego w tym przedmiocie Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W rozpoznawanej sprawie skarga Z. B. na uchwałę Rady Miasta Szczecin Nr XV/411/07 z dnia 19 listopada 2007 r. wpłynęła do organu w dniu [...] (wpływ do Kancelarii Głównej Biura Obsługi Interesantów Urzędu Miasta Szczecin).

Zgodnie z cytowanym powyżej art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ winien był przekazać ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia [...]. W dniu [...] Rada przesłała do Sądu jedynie skargę Z. B. z kompletem zaskarżonych uchwał, natomiast odpowiedź na skargę z kompletem akt sprawy nadesłała dopiero w dniu [...], a zatem po przekroczeniu terminu o 25 dni.

Wskazać trzeba, że trzydziestodniowy termin przewidziany na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ma istotne znaczenie. Ustawodawca zakreślił bowiem w sposób wyraźny ramy czasowe dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 wskazanej wyżej ustawy. W ten sposób wykreował odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej. Wyklucza to zarazem jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. W konsekwencji organ administracji publicznej musi dochować trzydziestodniowego terminu, w przeciwnym razie naruszy art. 54 § 2 ustawy. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny.

Skoro z treści cytowanego wyżej art. 54 § 2 wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępna na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl)

Mając powyższe na względzie wniosek Z. B. o wymierzenie Radzie Miasta Szczecin kary grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należy za zasadny.

W niniejszej sprawie wymierzając organowi grzywnę, w wysokości wskazanej w sentencji postanowienia, Sąd miał na uwadze fakt, że przed rozpoznaniem niniejszego wniosku organ wypełnił obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy, jednakże opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę było znaczne.

W związku z wyrażonym przez Radę przekonaniem, że za odpowiedź w rozumieniu art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy potraktować uzasadnienie uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 6 września 2010 r. w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wyjaśnić trzeba, iż odpowiedź na skargę jest szczególnym pismem strony w tym znaczeniu, że jest ono jednocześnie wnioskiem (z reguły o oddalenie skargi) i oświadczeniem wiedzy organu co do stanu prawnego i faktycznego sprawy. Ponadto celem odpowiedzi na skargę jest ustosunkowanie się organu do zarzutów skargi. Jednakże odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia decyzji, czy uchwały (w przypadku wniesienia skargi na uchwałę).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wskazana okoliczność nie zwalniała Rady z obowiązku przekazania Sądowi w terminie wskazanym w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Tym samym nie wystąpiły przesłanki do odstąpienia przez Sąd od wymierzenia grzywny.

W świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego wymierzenie grzywny służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.