Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2512/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi powyżej kwoty 100,- zł; 2. odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wnioskowanym przez stronę, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego.

J. L., dalej jako skarżąca, wnioskiem z 18 października 2010 r., a następnie –złożonym na urzędowym formularzu PPF z 8 listopada 2010 r., zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że jej sytuacja finansowa starcza tylko na "mierną egzystencję". Wskazała, że ma 66 lat, jest w stanie separacji z mężem i ma problemy ze zdrowiem. Skarżąca poinformowała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1322, zł brutto, a jej opłaty stałe wynoszą 622,- zł miesięcznie. Posiada, wraz z mężem, mieszkanie o pow 33 m. kw. Skarżąca dołączyła do formularza PIT40A, informację dla lekarza kierującego, odcinek emerytury, kopię opłaty z tytułu czynszu za mieszkanie, faktury VAT z a energie elektryczną, kopię przekazu dla TP SA, fakturę VAT dla Multimedia SA.

Referendarz sądowy zaznacza, że wpis od skargi wynosi 500,- zł.

W ocenie referendarza sądowego, kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem sądowym wymaganym na obecnym etapie postępowania. Dlatego, w odniesieniu do obowiązku zapłaty tej kwoty, należy odnosić możliwości majątkowe skarżącej w partycypowaniu w kosztach sądowych.

W ocenie referendarza sądowego, skarżąca nie wskazała na przekonywujące okoliczności, dla których nie jest w stanie wygospodarować z sumy ponad 1000,- zł, którą dysponuje, należnej obecnie – po uzyskaniu przez skarżąca zwolnienia wzmiankowanego w sentencji - kwoty z tytułu wpisu od skargi. Referendarz sądowy nie dostrzegł takich okoliczności badając sprawę z urzędu, jak też zwraca uwagę na fakt, że wskazane przez skarżąca wydatki związane chociażby z usługami telefonicznymi, czy telewizję, nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami z tytułu kosztów sadowych. Co więcej, w wypadku wystąpienia kosztów sądowych, których poniesienie będzie niemożliwe dla strony, bądź utraty dochodów, ma ona prawo zwrócić się – po raz kolejny – o przyznanie prawa pomocy: tym razem wskazując na nowe okoliczności.

Referendarz sądowy zadecydował o przyznaniu skarżącej prawa pomocy, we wskazanym w sentencji zakresie, ze względu na stałe obciążenia skarżącej kosztami utrzymania i zadeklarowany przez nią stan separacji z mężem, który może mieć wpływ na swobodę dysponowania przez skarżącą zasobami pieniężnymi.

Referendarz sądowy dał zarazem wiarę deklaracjom skarżącej, co do jej nienajlepszej kondycji zdrowotnej i koniecznością poczynienia wydatków na poratowanie zdrowia miarkował zdolność skarżącej do partycypowania w pełnych kosztach sądowych w sprawie, jak też jej zdolności zarobkowe. Z zestawienia tych danych wynika potrzeba zwolnienia z części wpisu od skargi. Referendarz sądowy zwraca nadto uwagę na fakt, że skarżąca dysponuje stałym źródłem dochodu wskazanym powyżej, stąd przedwczesne byłoby orzekanie o zwolnieniu od hipotetycznie występujących, poza kwotą 100,- zł, kosztów sądowych w sprawie, skoro co miesiąc zasoby skarżącej ulegają odnowieniu.

Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.