Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 102/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie : Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Wiatkowska-Ilków, Protokolant : Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. U. na bezczynność Rady Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Gminę L. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 16 sierpnia 2012 r. w zakresie punktu 2, 6, 7 w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku; II. oddala dalej idącą skargę ; III. stwierdza, że bezczynność o której mowa w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Gminy L. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2012 r. A. U. (dalej: skarżący) zwrócił się do Przewodniczącej Rady Gminy w L. o udzielenie informacji dotyczących możliwości budowania farm wiatrowych i w tym zakresie sformułował następujące pytania, domagając się udzielenia na nie odpowiedzi , a mianowicie :

1. Jakie działania podjęła Rada Gminy w zakresie możliwości budowania farm wiatrowych w okresie od 1 stycznia 2012 r. do dnia obecnego (proszę wskazać terminy, ewentualne wystąpienia, opinie, itp.) ?

2. Czy i kiedy Przewodnicząca Rady Gminy lub inny z radnych wystąpili o wydanie opinii prawnej w zakresie farm wiatrowych do obsługującej obecnie urząd gminy kancelarii prawnej? Jeżeli tak to, proszę o przedłożenie treści zapytania oraz uzyskanej odpowiedzi?

3. Kto posiada kompetencje zmiany uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L.?

4. Czy wójt lub jego zastępca uniemożliwiali radzie gminy podjęcie prac, aby rozstrzygnąć sprawę możliwości budowy farm wiatrowych na naszym terenie? Jeżeli tak, to proszę wskazać konkretne przykłady potwierdzone dokumentami oraz stosownymi przepisami prawnymi?

5. Czy sprawa zawarcia umowy z kancelarią prawną do obsługi rady gminy wymagało zwołania sesji nadzwyczajnej, wiedząc, że gmina przygotowała i podpisała umowę ze wskazaną przez radę gminy kancelarią prawną? Czy nie można było tej sprawy poruszyć na sesji zwołanej w normalnym trybie, którą zaplanowano na już dzień 24 sierpnia br.? Jak to się ma do racjonalnego wydatkowania publicznych środków finansowych?

6. Czy projekt uchwały podjętej podczas nadzwyczajnej sesji w dniu 14 sierpnia 2012 r. był opiniowany przez radcę prawnego? Jeżeli tak, to przez kogo? Jeżeli nie to dlaczego nie skorzystano z obsługi prawnej dotychczasowej kancelarii prawnej?

7. Czy radni, którzy nie przybyli na zwołaną na dzień 19 lipca 2012 r. nadzwyczajną sesję rady gminy złożyli pisemne usprawiedliwienie swojej nieobecności zgodnie z § 71 ust. 2 Statutu Gminy L.? Jeżeli tak to wnoszę o podanie kto, w jakim terminie złożył usprawiedliwienie oraz w jaki sposób uzasadnił swoją nieobecność? Jeżeli nie ma takich usprawiedliwień , to co Pani jako przewodnicząca uczyniła w powyższej sprawie? Przy czym przepis ten ma również zastosowanie do Pani.

Pismem z dnia 13 września 2012 r. Urząd Gminy L. poinformował wnioskodawcę , że z uwagi na skomplikowany charakter zapytań, wymagających gromadzenia dowodów, odpowiedź na powyższy wniosek zostanie udzielona zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a.

Pismem z dnia 17 września 2012 r. skarżący dodatkowo wyartykułował pod adresem Przewodniczącej Rady Gminy w L. następujące pytania , a mianowicie :

1. "Kiedy wszczęła Pani postępowanie wyjaśniające i jaki dokument o tym świadczy?

2. Kiedy, do kogo i w jakim celu zwróciła się Pani o wyjaśnienia - oczywiście pisemnie, bo pisemność obowiązuje w prowadzonym postępowaniu?

3. Jakich informacji, dokumentów, dowodów nie podsiadała Pani w urzędzie gminy, aby udzielić mi odpowiedzi?

4. Czy w miesiącu sierpniu br. poinformowała Pani radnych gminy o treści moich zapytań podczas posiedzeń stałych komisji rady gminy oraz sesji?

5. Które z zadanych przeze mnie pytań jest tak skomplikowane, że wymaga zbierania dowodów, informacji, itp. przez kolejny miesiąc? Zwłaszcza, że na znaczną ich część udzielił odpowiedzi wójt gminy podczas swojego wystąpienia na sesji w dniu 14 września br. oraz adwokat obsługujący gminę w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wydanej przez siebie opinii na temat budowy farm wiatrowych.

6. Czy nie jest to utrudnianie uzyskania informacji publicznej i to na złożony pisemny wniosek?"

Kolejnym pismem z dnia 25 września 2012 r. ( data wpływu 28 września 2012 r. ) skarżący wezwał Radę Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa i udzielenia odpowiedzi na zadane pytania zadane w pismach z dnia 16 sierpnia 2012 r. oraz 17 września 2012 r.

Pismem z dnia 11 października 2012 r. Przewodnicząca Rady Gminy L. udzieliła skarżącemu odpowiedzi na pytania zawarte w jego wniosku z dnia 16 sierpnia 2012 r.

Ad1/ W odniesieniu do pytania pierwszego wniosku wskazała, że nawiązano współpracę ze Stowarzyszeniem Bezpieczna Gmina L. propagującym posadawianie turbin wiatrowych w odległości nie uciążliwej dla ludzi , Towarzystwem Ochron Przyrody i Krajobrazu , Centrum Edukacji Ekologicznej. Ponadto nawiązano współpracę z radnymi Miasta Lubań U. z uwagi na bardzo duże zainteresowanie mieszkańców miasta ewentualną lokalizacja turbin wiatrowych w sołectwie U. Została przeprowadzona kampania informacyjna mająca na celu zapoznanie mieszkańców oraz wszystkich zainteresowanych z tematyką elektrowni wiatrowych i uzyskaniem opinii społeczeństwa w kwestii ewentualnych lokalizacji turbin wiatrowych na terenie Gminy L. Z uwagi na chęć uczestnictwa mieszkańców w zebraniach wiejskich z tematem przewodnim - turbiny wiatrowe w Gminie L., takie zebrania zostały we ścisłej współpracy z sołtysami i radami sołeckimi organizowane przez radnych w sołectwach:

N. Ś. - dnia 30 października 2011 r.

N. Ł. - dnia 18 listopada 2011 r.

R. G. - dnia 7 lutego 2012 r.

U. - dnia 13 kwietnia 2012 r.

K. D. - dnia 24 maja 2012 r.

R. - dnia 19 czerwca 2012 r.

Na każdym z w/w wiejskich zebrań mieszkańcy sołectw podjęli uchwały o nie wyrażaniu zgody na budowę elektrowni wiatrowych na ich terenie.

W maju tego roku Przewodnicząca Rady osobiście rozmawiała z Wójtem Gminy L. w sprawie pozyskania kompleksowej analizy prawnej w zakresie dotyczącym legalności posadowienia turbin (elektrowni) wiatrowych na terenie Gminy L. w oparciu o przepisu obowiązującego na terenie Gminy L. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także w sprawie ewentualnej zmiany przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2005 roku. Z uwagi na złożoność problemu - brak zgody mieszkańców na lokalizację turbin wiatrowych na terenie ich sołectw oraz nie wyjaśnione kwestie ewentualnych odszkodowań z racji podjęcia alternatywnego wyjścia - wykreślenia zapisów o elektrowniach wiatrowych z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Rada Gminy L. podjęła dnia 06.06.2012 r. uchwałę, w myśl której wyasygnowano środki na obsługę prawną dla Rady Gminy L. w celu pozyskania niezbędnej opinii prawnej w zakresie lokalizacji turbin wiatrowych na terenie Gminy L. Dnia 14 sierpnia 2012 r. została zawarta umowa z kancelarią prawną p. D. Ś. Dnia 12 września 2012 r. została sporządzona opina prawna w zakresie dotyczącym legalności posadowienia turbin (elektrowni) wiatrowych na terenie Gminy L. w oparciu o przepisu obowiązującego na terenie Gminy L. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także w sprawie ewentualnej zmiany przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2005 roku. Dnia 4 października 2012 r. Rada Gminy L. podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany w części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ad/2 W odpowiedzi na pytanie drugie dotyczące występowania przez przewodniczącą bądź przez radnych o wydanie opinii prawnej w zakresie farm wiatrowych do obsługującej obecnie urząd gminy kancelarii prawnej, poinformowano, że w dniu 14 grudnia 2011 r. w świetlicy wiejskiej w R. Ś. podczas spotkania z udziałem sołtysów, rad sołeckich i radnych z inwestorem oraz przedstawicielami "Akademii wiatru" w sprawie budowy elektrowni wiatrowych radni, w tym przewodnicząca , otrzymali opinię prawną w zakresie farm wiatrowych wydaną przez kancelarię prawną obsługującą Urząd Gminy w L. Opinię tą wręczał przybyłym organizator.

Ad/3 W odpowiedzi na pytanie , kto posiada kompetencje zmiany uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poinformowano ,że kompetencje w sprawie zmiany uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego posiada - w myśl stosownych przepisów prawa - rada gminy. Organem wykonawczym tej uchwały jest wójt.

Ad/4 W odpowiedzi na pytanie, czy wójt lub jego zastępca uniemożliwiali radzie gminy podjęcie prac, aby rozstrzygnąć sprawę możliwości budowy farm wiatrowych na naszym terenie poinformowano ,że w dniu 14 grudnia 2011 r. w świetlicy wiejskiej w R. Ś. odbyło się spotkanie z udziałem sołtysów, rad sołeckich i radnych Rady Gminy L. , a także inwestora i przedstawicieli "Akademii wiatru" w sprawie budowy elektrowni wiatrowych. Spotkanie to było zorganizowane z zaproszeniami dla ściśle określonych osób. Zgodnie z wymogami stawianymi przez organizatora - Wójta Gminy L., na zebranie to nie mógł wejść każdy zainteresowany problemem mieszkaniec Gminy L. Spora część zainteresowanych, którzy przybyli na to spotkanie, nie weszli. Radny jest przedstawicielem swojego sołectwa, zatem ma obowiązek dbać o swoich mieszkańców. Każde zebranie organizowane w sprawie farm wiatrowych wzbogacało wiedzę mieszkańców o dodatkowe informacje, przyczyniając się tym samym do budowania opinii mieszkańców w temacie farm wiatrowych. Organizowane zamkniętych dla ludności spotkań w tak kontrowersyjnym temacie z pewnością nie ułatwiło radnym pracy. Ponadto do przewodniczącej oraz innego radnego mieszkańcy monitowali, że nie mogli uzyskać pełnej informacji ze strony urzędu na nurtujące ich problemy w kwestii farm wiatrowych.

Ad/ 5 W odpowiedzi na pytanie w kwestii zwołania sesji nadzwyczajnej w sprawie zawarcia umowy z kancelarią prawną do obsługi Rady Gminy L. poinformowano, że w dniu 6 czerwca 2012 r. Rada Gminy L. podjęła decyzję o wyasygnowaniu środków na obsługę prawną rady, głównie w tematyce problemów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wszelkich kwestii związanych z farmami wiatrowymi. W dniu 30 lipca 2012 r. umowa na obsługę prawną z kancelarią D. Ś. została podpisana przez z-cę wójta Gminy L. i wysłana. Jednak zapisy pierwotnej umowy zostały zmienione. Obsługę prawną zawężono wyłącznie do problematyki zmian w planie zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L. Nie wspomniano w zmienionej umowie o elektrowniach wiatrowych i wszelkich kwestiach z tym związanych, choć temat ten był najważniejszy, o czym osobiście przewodnicząca monitował wójtowi. Z uwagi na ważność problemu należało jak najszybciej podjąć prace w kwestii dotyczącej legalności posadowienia turbin (elektrowni) wiatrowych na terenie Gminy L. w oparciu o przepisu obowiązującego na terenie Gminy L. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także w sprawie ewentualnej zmiany przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2005 roku, na czym zależało tak radnym jak i wójtowi. Efektem dyskusji podczas sesji oraz mediacji z Wójtem Gminy L. po obradach, było rozszerzenie umowy na współpracę z kancelarią prawną o dodatkowy , jakże istotny zapis w sprawie elektrowni wiatrowych na terenie Gminy L. oraz wszelkich kwestii związanych z tym tematem. Zatem wziąwszy pod uwagę ważność problemu oraz końcowy efekt rozmów, sesja ta była bardzo potrzebna.

Ad 6/ W odpowiedzi na pytanie dotyczące opiniowania uchwały podjętej podczas sesji nadzwyczajnej dnia 14 sierpnia 2012 r. , poinformowano ,że zgodnie z § 54 Statutu Gminy L. inicjatywę uchwałodawczą posiada każdy z radnych. Z posiadanej wiedzy - w urzędzie Gminy L. nie każda uchwała jest opiniowana przez radcę prawnego.

Ad7/ W odpowiedzi na pytanie dotyczące złożenia usprawiedliwień radnych nieobecnych na sesji dnia 19.07.2012 r. , poinformowano ,że zgodnie z § 18 Statutu Gminy L. wiceprzewodniczący w przypadku nieobecności przewodniczącego przewodniczy obradom. Z posiadanej przez nią wiedzy nieobecni na sesji radni złożyli usprawiedliwienia wiceprzewodniczącej poprzez kontakt telefoniczny bezpośrednio w dniu sesji. Fakt ten zarejestrowany został w archiwalnym nagraniu obrad sesji.

W odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 17 września 2012r. Przewodnicząca Rady Gminy L. pismem z dnia 12 października 2012 r. zawiadomiła go o przyczynach przedłużenia terminu do udzielenia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek

Kolejnym pismem z dnia 17 października 2012 r. Przewodnicząca Rady poinformowała skarżącego, że pismami z dnia 11 października 2012 r. oraz 12 października 2012 r. udzieliła mu pełnej odpowiedzi na wcześniej zadane pytania.

Wnioskodawca pismem z dnia 25 września 2012r. wezwał przewodniczącą Radę Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa i udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w jego wniosku z dnia 16 sierpnia 2012r. ,

W dniu 18 kwietnia 2013 r. wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Rady Gminy L. Przewodnicząca Rady Gminy z takim uzasadnieniem ,że udzielona odpowiedź na wniosek z dnia 16 sierpnia 2012 roku nie zawierała wszystkich odpowiedzi na zadane pytania w tym wniosku . W ocenie skarżącego nie uzyskał informacji, o które wnosił we wniosku. Pomimo wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa , sprawa ta nie trafiła pod obrady Rady Gminy L. W celu wyegzekwowania odpowiedzi na zadane pytania skarżący ponownie zwrócił się w dniu 23 października 2012 roku do Rady Gminy L. w celu zajęcia się wnioskiem i udzielenia odpowiedzi. Na wskazane pismo nie otrzymał żadnej odpowiedzi, jak również nie otrzymał odmownej decyzji udzielenia informacji publicznej.

Rada Gminy L. uznała skargę za zasadną , przyznając , że do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał odpowiedzi na wszystkie pytania sformułowane we wniosku, jak również nie otrzymał odmownej odpowiedzi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – (zwanej dalej p.p.s.a)., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu , mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.

Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy ,że przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.)(zwana dalej ustawą o dostępie do informacji). Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Jednocześnie powołana ustawa w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy kpa. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Obecnie orzecznictwo sądowo-administracyjne w tym zakresie jest jednolite i stabilne . Naczelny Sąd Administracyjny w tej kwestii wyraził wprost stanowisko , według którego w przypadku skargi na bezczynność adresata wniosku w przedmiocie dostępu do informacji publicznej stronie nie przysługuje na drodze administracyjnej żaden środek zaskarżenia ( zob. wyrok NSA z 24 maja 2006r. sygn. akt I OSK 601/05) . Należy bowiem zauważyć ,że zakres podmiotowy ustawy o dostępie do informacji obejmuje nie tylko organy administracji publicznej , lecz także podmioty nie będące organami administracji publicznej i to może tłumaczyć , dlaczego ustawa pomija kwestię bezczynności i środków zaskarżenia przy bezczynności w przedmiocie dostępu do informacji publicznej na drodze postępowania administracyjnego .Nie bez znaczenia są tu również krótsze terminy załatwiania spraw . Skarga na bezczynność w istocie ma służyć zwalczaniu zwłoki w załatwianiu spraw ( służy walce z marnotrawieniem czasu) . gdy termin załatwiania spraw jest krótszy, wprowadzenie środków zaskarżenia byłoby odsuwaniem w czasie celu , czyli uzyskania informacji ( zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska , Ustawa o dostępie do informacji publicznej . Komentarz, Warszawa 2012, str.189 ). Z tego też względu skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, przewiduje, wymienione w art. 7 ust. 1 ustawą o dostępie do informacji różne sposoby udostępniania. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 tej ustawy. Pozostaje poza sporem ,że stosowny wniosek skarżący złożył , zaś adresat wniosku Przewodnicząca Rady gminy L. na przedmiotowy wniosek zareagowała i po uprzednim zastosowaniu procedury , o której w art. 35 §3 k.p.a. , wystosowała do skarżącego pismo z dnia 11 października 2012 r., w którym przekazała wnioskowane informacje , odpowiadając szczegółowo na poszczególne pytania objęte przedmiotowym wnioskiem.

Analiza treści powyższego pisma w kontekście złożonej przez wnioskodawcę skargi na bezczynność organu wymaga stwierdzenia, że złożenie wniosku przez osobę wykonującą prawo do informacji nie nakłada na podmiot zobowiązany obowiązku automatycznego udostępnienia informacji, gdyż w pierwszej kolejności powinien on stwierdzić, czy przepisy komentowanej ustawy znajdują zastosowanie w danej sytuacji, a następnie w przypadku pozytywnej odpowiedzi powinien ocenić, czy nie zachodzą przesłanki ograniczające dostępność informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy. Mając na uwadze ograniczenie badania merytorycznego sprawy jakim niewątpliwie jest bezczynność organu, należy wyjaśnić, czy informacja, o której udostępnienie wystąpił skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji. Jest to niezbędne, aby stwierdzić, że podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt. I OSK 50/06, Lex 291197). Prawo do uzyskiwania informacji publicznej zagwarantowane jest w Konstytucji RP. Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów.

Oceniając pod takim kątem żądanie objęte przedmiotowym wnioskiem stwierdzić należy ,że informacje i dane , których on dotyczy niewątpliwie mają walor informacji publicznej i są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji. Dotyczą bowiem przedmiotu obrad rady gminy w zakresie możliwości budowania farm wiatrowych , podjętych przez gminę w tym zakresie czynności wyjaśniających , opiniotwórczych oraz trybu procedowania nad tym zagadnieniem przez kolegialny organ władzy publicznej , pochodzący z wyborów powszechnych. Z kolei oceniając pod względem podmiotowym wzmiankowany wniosek wskazać należy ,że podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej. Nie ulega wątpliwości ,że organami władzy publicznej w rozumieniu art.4 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji są organy samorządu terytorialnego , a więc organy gminy . W związku z tym Radę Gminy L. należy zaliczyć do podmiotów obowiązanych do udostępniania informacji publicznej .

Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje dwie formy reakcji organu na wniosek strony. Z jednej strony jest to udzielenie żądanych informacji, które należy traktować jako czynność materialno-techniczną, z drugiej zaś, w przypadku odmowy ich udostępnienia jest to decyzja administracyjna.

W ocenie Sądu pismo organu z dnia 11 października 2013 r. będące odpowiedzią na wniosek strony jedynie w części dotyczącej odpowiedzi na pytania drugie, szóste i siódme przedmiotowego wniosku jest niepełnym odniesieniem się do żądanych przez stronę informacji. Udzielona wnioskodawcy odpowiedź nie wyczerpuje bowiem zakresu żądań wniosku w następującym przedmiocie , a mianowicie :

- nie przedłożono treści zapytania w zakresie wystąpienie o wydanie opinii prawnej w zakresie farm wiatrowych oraz treści uzyskanej odpowiedzi w tym zakresie (pytanie 2 wniosku),

- nie udzielono odpowiedzi na pytanie czy projekt uchwały podjętej podczas nadzwyczajnej sesji w dniu 14 sierpnia 2012 r. był opiniowany przez radcę prawnego? Jeżeli tak, to przez kogo? Jeżeli nie, to dlaczego nie skorzystano z obsługi prawnej dotychczasowej kancelarii prawnej ( pytanie 6 wniosku )

- nie udzielono odpowiedzi na pytanie , którzy radni nieobecni na zwołanej na w dniu 19 lipca 2012 r. nadzwyczajnej sesję rady gminy złożyli usprawiedliwienie swojej nieobecności , w jakim terminie złożyli usprawiedliwienie oraz w jaki sposób uzasadnili swoją nieobecność ( pytanie 7 wniosku) .

Podkreślić w tym miejscu należy ,że nie może o braku bezczynności w załatwieniu sprawy przesądzać jakakolwiek odpowiedź zredagowana przez organ, nie obejmująca swym zakresem całości żądania. Z przedmiotowego wniosku jednoznacznie wynika, że skarżący domagał się m.in. udostępnienia konkretnych danych w zakresie objętym pytaniami drugim , szóstym i siódmym przedmiotowego wniosku , ponadto wglądu w określone dokumenty , o których mowa w pytaniu drugim tego wniosku . Z pisma organu z dnia 11października 2012 r. Nr PA.033.193.2012.RZ.1 wynika, że jakiś informacji na temat kwestii poruszonych w pytaniach nr 2, 6, 7, wniosku z dnia 16 sierpnia 2012 r. organ udzielił . Natomiast nie można doszukać się we wspomnianym wyżej piśmie , wzmiankowanej informacji o tym czy projekt uchwały podjętej podczas nadzwyczajnej sesji w dniu 14 sierpnia 2012 r. był opiniowany przez radcę prawnego, którzy radni nieobecni na zwołanej na w dniu 19 lipca 2012 r. nadzwyczajnej sesję rady gminy złożyli usprawiedliwienie swojej nieobecności , w jakim terminie złożyli usprawiedliwienie oraz w jaki sposób uzasadnili swoją nieobecność. Organ nie udostępnił również treści jego zapytania dotyczącego wystąpienia o wydanie opinii prawnej w zakresie farm wiatrowych oraz treści uzyskanej odpowiedzi w tym zakresie. Skoro zatem w omawianym zakresie Przewodniczący Rady Gminy L. udostępnił informacje niepełne, to świadczy o fragmentarycznym załatwieniu sprawy , nie czyniącym zadość żądaniu skarżącego , wyartykułowanym we wniosku z dnia 16 sierpnia 2012 r.

Przedstawienie informacji niepełnej świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza regulację zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej . Ocena w takim kontekście dotychczasowych działań organu podjętych w celu załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie , o którym była mowa wyżej , uzasadnia zarzut jego bezczynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, wedle którego rozpoznanie części wniosku nie zwalnia organu od zarzutu bezczynności ( por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011r. sygn. akt I OSK 125/11).

Natomiast w pozostałym zakresie nie można pod adresem organu wyartykułować zarzutu bezczynności , aczkolwiek przyjęty przez organ tryb procedowania w zakresie udostępniania żądanej informacji publicznej ocenić należy jako wadliwy . Zgodnie z art.16 ust.1 ustawy o dostępie do informacji przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się od momentu wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji bądź umorzenia postępowania o jej udostępnienie , a nie od chwili wpłynięcia wniosku . W związku z tym błędnie w niniejszej sprawie organ po otrzymaniu przedmiotowego wniosku zastosował termin załatwienia sprawy , wynikający z kodeksu postępowania administracyjnego , powołując się w piśmie adresowanym do wnioskodawcy z dnia 13 września 2012r. Nr PA.033.145.2012.RZ.1 na przepis art. 35 § 3 k.p.a. Wypada w tym miejscu przypomnieć ,że termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 od dnia doręczenia adresatowi wniosku ( art.13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) , przy czym dzień , w którym wniosek wpłynął lub został osobiście złożony nie jest wliczany do 14-dniowego terminu , przewidzianego dla udzielania informacji. Natomiast gdy podmiot dysponujący nie jest w stanie dotrzymać terminu przewidzianego w art.13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, powinien zastosować procedurę , o której mowa w art.13 ust.2 tej ustawy . a zatem powinien zawiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o fakcie uchybienia terminowi do udzielenia informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem przyczyn opóźnienia i wskazaniem terminu , w którym udostępni informację , nie dłuższym jednak niż dwa miesiące od złożenia wniosku.

W ocenie Sądu stwierdzony stan bezczynności jedynie w części dotyczącej udzielenia ogólnikowej odpowiedzi na pytania wynikające z punktu 2, 6, i 7 przedmiotowego wniosku , nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa , gdyż zachowanie podmiotu zobowiązanego w kontrolowanej sprawie świadczyło o błędnym interpretowaniu prawa i nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast pozostała część wniosku została prawidłowo załatwiona przy wykorzystaniu prawnych form działania , przewidzianych powołaną wyżej ustawą.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, rozstrzygnięcia o kosztach procesu opierając na art. 200 p.p.s.a. Konsekwencją niniejszego rozstrzygnięcia Sądu jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który wpłynął w dniu 16 sierpnia 2012 r. z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. W szczególności uznając, że informacje, o które zwrócił się skarżący, mają walor informacji publicznych należy udzielić ich , bądź odmówić ich udzielenia w formie decyzji administracyjnej.