Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 908/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61, art. 61 a, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 20
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka – Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] września 2015 roku, którym to orzeczeniem na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania K.P., od postanowienia Starosty z dnia [...] lipca 2015 roku odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w ewidencji gruntów i budynków z budynku letniskowego na mieszkalny w zakresie budynku położonego na terenie Ośrodka G, na działce nr [...], utrzymano zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy.

Powyższa postanowienie została wydana w oparciu o następujące ustalenia:

Z zapisów zawartych w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla nieruchomości położonej w obrębie [...] obejmującej min. działkę gruntu o nr geodezyjnym [...] wynika, że właścicielem tej nieruchomości jest Gmina. W dniu [...] maja 2004 roku Burmistrz wydał decyzje nr [...] o wygaszeniu dotychczasowego trwałego zarządy powyższą nieruchomością oraz o przekazaniu tej nieruchomości w trwały zarząd Ośrodkowi [...] na czas nieokreślony. Powyższa decyzja była następstwem uprzedniego połączenie Hali Widowisko-Sportowej z Ośrodkiem "G" i utworzenie z dniem [...] stycznia 2004 roku jednego zakładu budżetowego o nazwie Ośrodek Sportu i Wypoczynku, którego celem jest realizacja zadań ustawowych gminy w dziedzinie kultury fizycznej i turystyki, w tym sprawowanie zarządu terenami o charakterze rekreacyjnym i urządzeniami sportowymi..

Starosta w 2006 roku przeprowadził dla obszaru obrębów [...] modernizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie "założenia ewidencji budynków i lokali". W dniu [...] listopada 2006 roku do ewidencji zasobu powiatowego pod nr [...] została wpisana dokumentacja z realizacji w/w prac geodezyjnych, z której wynika, że w zakresie działki nr [...] wykazano budynki o funkcji użytkowej – "inne niemieszkalne" z określoną dla większości numeracją porządkową budynków. W zakresie budynku opisanego numerem porządkowym ,,47/R" , któremu nadano identyfikator nr "[...]" wskazano kod funkcji użytkowej "10" – "inne niemieszkalne". W dniu 8 marca 2007 roku w Dzienniku Urzędowym Województwa opublikowano ogłoszenie Starosty o założeniu ewidencji budynków i lokali w miejscowości [...]".

W dniu 21 lipca 2015 roku do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek K.P. w przedmiocie zmiany danych w ewidencji budynków i lokali poprzez dokonanie zmiany wpisu dotyczącego budynku położonego na działce gruntu o nr ewidencyjnym [...] wybudowanego przez wnioskodawcę w latach 2000 (wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budynku i zezwalającej na budowę) – 2006 ( przyjęcie zawiadomienia o zakończeniu budowy) z "inne niemieszkalne" na "mieszkalne". Wnioskodawca jest dzierżawcą działki gruntu na której wybudował wskazany budynek. Do wniosku dołączono zgłoszenie zmian danych, decyzję z dnia [...] września 2000 roku w przedmiocie zatwierdzenia pozwolenia na budowę i wydania pozwolenia na budowę, zaświadczenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 roku Starosta odmówił wszczęcia postępowania z wniosku K.P. w sprawie zmiany zapisu w ewidencji gruntów i budynków z budynku letniskowego na mieszkalny.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlega aktualizacji na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W art. 20 ust. 2 pkt 1 tej ustawy wskazano następujące podmioty, na których wniosek dokonuje się aktualizacji danych. Są nimi wskazani w ewidencji gruntów i budynków właściciele nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego – oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. Natomiast odnośnie gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli – osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Z dołączonych do akt sprawy wynika, że właścicielem nieruchomości jest Gmina, a jej trwałym zarządcą jest Ośrodek Sportu i Wypoczynku. Wnioskodawca nie jest samoistnym posiadaczem gruntu – jest tylko dzierżawcą.

Wobec powyższego organ stwierdził, że na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. wobec stwierdzenia, że wnioskodawca nie jest podmiotem ewidencyjnym o którym mowa w ustawie prawo geodezyjne i kartograficzne należało odmówić wszczęcia postępowania.

Składając na powyższe postanowienie zażalenie K.P. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia K.P. przyznał fakt, że nie jest właścicielem ani też samoistnym posiadaczem nieruchomości, na której jest posadowiony budynek a jedynie dzierżawcą w oparciu o umowę dzierżawy zawartą z Gminą. Ma jednak interes prawny wnosząc o wszczęciu wnioskowanego postępowania z uwagi na fakt, iż w oparciu o ustawę o podatkach i opłatach lokalnych płaci podatek. W stanowiącym przedmiot postępowania budynku, który został przez niego wybudowany, mieszka faktycznie z rodziną przez cały rok. Strony postępowania w przedmiocie zmian wpisów w ewidencji gruntów i budynku winno się ustalać w oparciu o art. 28 k.p.a. Nadto podniósł, że Starosta jest obowiązany w oparciu o przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizować wpisy w prowadzonej przez niego ewidencji gruntów.

Po rozpatrzeni zażalenia wniesionego przez K.P. postanowieniem z dnia [...] września 2015 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2015 roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieni decyzji organ II instancji po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz danych wynikających ewidencji gruntów i budynków, księgi wieczystej nr [...] dla nieruchomości na której posadowiony jest budynek oraz z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę dotyczącej wybudowania tego budynku stwierdził, że stan faktyczny w niniejszej sprawie został przez organ I instancji prawidłowo ustalony. Zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z : a) przepisów prawa, b) dokumentów, których mowa w art. 23 ust. 1-4 (odpisów prawomocnych postanowień sądów, odpisów aktów notarialnych, odpisów ostatecznych decyzji administracyjnych, kopii zatwierdzonych projektów zagospodarowania działki lub terenu), c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędów informacji, lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lub władających gruntami na zasadzie samoistnego posiadania. Przez zainteresowane podmioty ewidencyjne, na które wskazano w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h w świetle art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy należy rozumieć podmioty wskazane w w/w art. 20 ust. 2 pkt 1, czyli właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się nieruchomości oraz w określonych przypadkach także inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Wnioskodawca K.P. nie jest właścicielem gruntu, którego dotyczy zgłoszony wniosek ani samoistnym posiadaczem. Tym samym należało stwierdzić, że nie jest podmiotem uprawniona do złożenia wniosku o dokonanie zmian wpisów w ewidencji gruntów i budynków, czyli podmiotem o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Powołane przez organ przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne definiuje pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów i budynków. Są to przepisy szczególne wyłączające stosowanie art. 28 k.p.a. Nadto organ powołując się na art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny stwierdził, że budynek, którego dotyczy wniosek K.P. nie stanowi nieruchomości w myśl obowiązujących przepisów. Wnioskowane zmiany zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 2 oraz 2b pkt 1 lit.h ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne określają precyzyjnie, że zmiany w ewidencji wprowadza się na wniosek podmiotów ewidencyjnych, a wnioskowana zmiana może dotyczyć tylko nieruchomości. Powyższy stan nie uprawnia więc wnioskodawcy do zgłoszenia zmian w ewidencji z tytułu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków zakresie przedmiotowego budynku.

Wnosząc skargę K.P. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu:

a) naruszenie przepisów art. 28 w zw. z art. 61a k.p.a. poprzez uznanie, że nie jest uprawnionym do występowania w sprawie jako strona oraz, że nie ma interesu prawnego w rozpoznaniu sprawy, a jedynie interes faktyczny,

b) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, załatwienia sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego i nie podanie powodów których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności w szczególności z powodów dla których, właściciele sąsiadujących z jego działką, posiadający podobny jak on status dzierżawcy gruntów, którzy wcześniej wystąpili z identycznymi zmianami uzyskali przychylne stanowisko Starosty i byli traktowani jako stron , uwzględniono ich wnioski o zmianę w ewidencji gruntów i aktualnie płacą podatki lokalne znacznie niższe niż wnoszący skargę w niniejszej sprawie.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Starosty z dnia [...] lipca 2015 roku jako wydanych z naruszeniem prawa. Nadto skarżący wnosił o zasądzenie od organu na jego rzez zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej również jako p.p.s.a. – uchyla go lub stwierdza jego nieważność, albo stwierdza wydanie go z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., odmawiające wszczęcia – na wniosek K.P. – postępowania administracyjnego w sprawie dokonania zmiany w rejestrze gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. wszczęcie postępowania administracyjnego następuje na żądanie strony lub z urzędu. Przepis art. 61a § 1 k.p.a. stanowi natomiast, że gdy żądanie, o którym mowa wyżej, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Z treści zacytowanego przepisu wynika więc, że ustawodawca wprowadził dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, drugą zaś zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania.

W niniejszej sprawie skarżący będący dzierżawcą części nieruchomości obejmującej m.in. działkę gruntu o nr ewidencyjnym [...], na której to części działki wniósł w latach 2000-2006 budynek letniskowy złożył w lipcu 2015 roku wniosek o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynku poprzez wpisanie w miejsce przeznaczenia powyższego budynku "inne niemieszkalne", oznaczenia "mieszkalne". Bezspornym jest również, że cała nieruchomość stanowi własność Gminy i znajduje się ona od 2004 roku w zarządzie trwałym Ośrodka Sportu i Wypoczynku, ustanowionym w oparciu o decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 roku. Dla przedmiotowej nieruchomości jest prowadzona przez Sąd Rejonowy księga wieczysta nr [...], w której wskazano zarówno właściciela jak i jednostkę organizacyjną, której w zarząd trwały w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, przedmiotowa nieruchomość została oddana.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne , ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące m.in.. ich położenia, powierzchni, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych, a także lokali – ich położenia, funkcji użytkowej oraz powierzchni użytkowej. Ponadto ustawodawca w art. 20 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy stwierdził, że w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego – oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, a odnośnie gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli- osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Szczegółowy zakres danych ewidencyjnych oraz zasady ich aktualizacji określono w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 542). Z przepisu § 26 ust. 1 i § 63 ust. cytowanego rozporządzenia wynika, że kartoteka budynku jest raportem zawierającym informacje opisowe o budynkach, w tym m.in. rodzaj budynku według KŚT, klasa budynku według Polskiej Kwalifikacji Obiektów Budowlanych, główną funkcję oraz inne funkcje budynku. W przepisie art. 24 ust. 2 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazano, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają weryfikacji z urzędu (ustawodawca wskazał z jakich źródeł te informację muszą w takiej sytuacji wynikać) lub na wniosek podmiotu o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lub władających gruntami na zasadzie samoistnego posiadania. Z powyższego unormowania jednoznacznie wynika, że podmiotami uprawnionymi do wniesienia wniosku o aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków są tylko podmioty wymienione w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Są to więc właściciele nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego – oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, a odnośnie gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli- osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Z powyższych regulacji prawnych zawartych zarówno w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w cytowanym wyżej rozporządzeniu wykonawczym Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku należy wyprowadzić tezę, iż przymiot strony w sprawie wprowadzenia zmian do operatu ewidencji nieruchomości i gruntów ma podmiot, którego prawa do nieruchomości podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków czyli wymienieni w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy. Stanowisko to jest zgodnie z poglądem prezentowanym w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 15 kwietnia 2008 roku, sygn. akt I OSK 666/07, Lex 505243, wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2005r., sygn. akt IV SA/Wa 420/05, Lex 179224, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 537/10, Lex 675367) Tym samym należy stwierdzić, że przymiot strony w sprawie wprowadzenia zmian (dokonania aktualizacji) do ewidencji gruntów i budynków ma podmiot, którego prawa do nieruchomości podlegają ujawnieniu w/w ewidencji tj. podmioty wymienione w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Są to przepisy szczególne które wyłączają zastosowanie przepisu art. 28 k.p.a. w zakresie określenia podmiotu uprawnionego do wszczęcia tego postępowania. Stwierdzić więc należy, że organy zarówno I jak i II instancji zasadnie poczyniły ustalenia w zakresie dotyczącym podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku o zmianę (aktualizację) wpisów w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o art. 20 ust. 2 pk1 ustawy Prawo geologiczne i kartograficzne stwierdzając jednocześnie, że przepisy ustawy w tym zakresie są przepisami szczególnymi w stosunku do art. 28 k.p.a. i wyłączają jego stosowanie. Stwierdzić, należy, że wnoszący skargę nie jest właścicielem nieruchomości na której wybudował budynek ujawniony następnie w ewidencji gruntów i budynków, ani też grunt ten nie znajduje się w posiadaniu lub władaniu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami Skarbu Państwa (np. w użytkowaniu wieczystym, zarządzie trwałym). Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta, a tym samym nie ma zastosowania art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Skarżący jest dzierżawca gruntu na którym wybudował budynek, czyli posiadaczem zależnym w rozumieniu art. 336 k.c. Budynek stanowiący przedmiot postępowania nie jest odrębną nieruchomością w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Obowiązujące przepisy prawne nie nadają takiego statusu budynkowi wzniesionemu przez dzierżawcę na gruncie posiadanym w oparciu o umowę dzierżawy. Skoro przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie zawierają definicji nieruchomości należy posiłkować się przepisem art. 46 § 1 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej, stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części tych budynków, jeżeli z mocy przepisów szczególnych stanową odrębny od gruntu przedmiot własności.

Tym samym zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. podniesiony w skardze należy uznać za pozbawiony podstaw prawnych.

Wobec stwierdzenie, że skarżący nie jest podmiotem ewidencyjnym o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Kolegium zasadnie przyjęło, że zachodziła podstawa do odmowy wszczęcia postępowania z powołaniem się na art. 61a k.p.a. Sąd nie dopatrzył się również podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Organy wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności do rozstrzygnięcia sprawy, zebrały w sposób wyczerpujący materiał dowodowy i w jego oparciu poczyniły prawidłowe ustalenia. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. W uzasadnieniu przedstawiono ustalony stan faktyczny ze wskazanie w oparciu o jakie dowody poczyniono poszczególne ustalenia. Następnie organ podał podstawę prawną rozstrzygnięcia z przytoczeniem treści przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie, dokonał ich wykładni oraz odniósł je do ustalonego stanu faktycznego. Nadmienić należy, że Sąd badał legalność czyli zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, a nie podstawy dokonania aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do innych spraw na które powołuje się skarżący.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.

Oddalenie skargi skutkuje stwierdzeniem braku podstaw do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sadowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nie zostały spełnione bowiem przesłanki określone w art. 200 i art. 201 p.p.s.a.