Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3394/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 24
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant referent Joanna Kicińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz.1257), dalej jako "k.p.a.", art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), art. 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) oraz § 10 i § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034) – po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] orzekającej o odrzuceniu zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...] oraz ujawnienia działki nr [...]w części graficznej operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina G. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przedstawia się w sposób następujący.

Starosta [...] przeprowadził w 2012 r. modernizację ewidencji gruntów i budynków na terenie powiatu przysuskiego w ramach Projektu Marszałka Województwa [...], podając do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych. Do przeprowadzenia czynności technicznych upoważnił firmę [...] Sp. z o.o. w O.. Modernizacja miała na celu wykonanie postanowień § 80 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. przekształcenie do postaci cyfrowej, zgodnej z obowiązującymi przepisami prawa i standardami technicznymi, istniejących geometrycznych zbiorów danych ewidencyjnych oraz uzupełnienie zbiorów tej ewidencji o dane brakujące, w szczególności dotyczące budynków i nieruchomości lokalowych.

Informacja o rozpoczęciu prac zgodnie z art. 24a ust. 3 ww. ustawy została wywieszona na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...], urzędów gmin oraz poszczególnych wsiach. Projekt operatu opisowo-kartograficznego został wyłożony do wglądu dla osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...] na okres od 3 do 21 lutego 2016 r. Powyższa informacja była wywieszona na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...], a także umieszczona w prasie o zasięgu krajowym.

Informacja, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. pod poz. [...] oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie starostwa [...].

W obowiązującym terminie S. K. zgłosiła zarzuty co do powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...] oraz granic działki nr [...].

Zawiadomieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. Starosta [...] poinformował S. K. o wszczęciu postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Starosta [...] odrzucił zarzuty do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczące działek nr [...] [...], [...], [...] oraz ujawnienia działki nr [...] w części graficznej operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina G..

Po rozpatrzeniu odwołania S. K., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wskazał na konieczność ponownej analizy procedury ustalenia granic przedmiotowych nieruchomości oraz zapewnienia udziału w postępowaniu wszystkim właścicielom nieruchomości.

Po przeprowadzeniu ponownego postępowania, w którym udział zapewniono również właścicielom i władającym działek granicznych, Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] ponownie orzekł o odrzuceniu zarzutów wniesionych przez S. K. do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina G..

Od ww. decyzji Starosty . wniosła odwołanie S. K., zwracając się o jej uchylenie.

W tych okolicznościach, w wyniku rozpatrzenia odwołania strony, została wydana opisana na wstępie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2017 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w ramach prowadzonej modernizacji w obrębie [...], gmina G., do obowiązków wykonawcy należało uzupełnienie bazy danych ewidencji gruntów i budynków danymi dotyczącymi budynków i nieruchomości lokalowych. Z informacji Starosty [...] (pismo nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r.) wynika, że dla przedmiotowych działek położonych w obrębie [...], tj. nr [...], [...], [...], [...] i [...] w ramach modernizacji nie był wymagany pomiar punktów granicznych, gdyż dane, które dotyczyły przebiegu granic, znajdują się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, a pozyskane zostały w procedurze ustalenia przebiegu granic – zatem z uwzględnieniem norm ustalonych w § 36 i § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Organ podał, że dane dotyczące punktów granicznych działek przyjęte zostały z operatu zaewidencjonowanego za nr [...] wykonanego w 1985 r. przez [...] w [...] na zlecenie Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w [...]. Zlecenie powyższych prac dotyczyło sporządzenia mapy zasadniczej w skali 1:1000 i 1:2000 wraz z ustaleniem granic poszczególnych działek w obrębie [...]. Na przedmiotowym obszarze założono osnowę pomiarową trwale stabilizowaną słupami betonowymi z krzyżem. Współrzędne punktów osnowy obliczono i wyrównano w układzie "1965" w oparciu o osnowę szczegółową III klasy. Analiza dokumentacji wykazała, że czynności ustalenia przebiegu granic poprzedzone były imiennymi wezwaniami z oznaczeniem daty i godziny stawienia się na gruncie. Ustalenie granic odbywało się kompleksami, w związku z czym strony wzywane były kilkakrotnie w zależności od ilości i położenia posiadanych działek. Przy ustalaniu granic działek sporządzano szkice przebiegu granic i spisywano protokół graniczny. Ustalone granice w obecności osób zainteresowanych zostały zamierzone na ww. osnowę pomiarową, a następnie obliczono współrzędne punktów załamania granic działki w układzie "1965". Organ podkreślił, że w protokole granicznym pod poz. 528 figurują ówcześni właściciele G. W. i Z. (podpis nieczytelny). W rubryce "Uwagi" wyszczególnione zostały nr działek, dla których ustalano granicę m.in. nr działki [...], [...], [...] w obrębie [...]. Pod poz. 460 jako właściciel G. J. s. W. i Z. - na gruncie obecna G. Z. (podpis czytelny). Ustalenie granic dotyczyło działki o nr [...]. Część działki o nr [...] została wywłaszczona pod drogę wojewódzką w innym opracowaniu, przy właścicielu pozostała działka nr [...]. Natomiast działka o nr [...] była we władaniu S. K. (część wywłaszczona pod drogę wojewódzką o nr [...]).

Organ stwierdził, że kolejnym dokumentem z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z danymi dotyczącymi punktów granicznych działek w obrębie [...], jest operat techniczny nr [...] powstały w wyniku prac pn. "Wykonanie numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków wraz z ogłoszeniem stanu posiadania". Prace powyższe wykonane były za zlecenie Urzędu Wojewódzkiego Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami w [...]. Wykonawca tych prac [...] Sp. z o.o. w [...] dokonał obliczenia wszystkich działek w obrębie w oparciu o zarysy pomiarowe, współrzędne punktów granicznych ustalone w operacie nr [...] oraz operaty jednostkowe.

Ogłoszenie stanu posiadania odbyło się w dniach 14-19 października 1996 r. w Gminnym Ośrodku Kultury przy ul. [...] w G.. Wszystkie osoby wykazane w bazie opisowej ewidencji gruntów i budynków zostały powiadomione o ogłoszeniu wezwaniami imiennymi wysłanymi listami poleconymi. Zainteresowani zostali zapoznani z powierzchniami działek obliczonymi do 1 m2. Organ wskazał, że informacje dotyczące ogłoszenia stanu władania zawarte są w protokole ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania gruntami położonymi na obszarze obrębu Gielniów, w którym pod poz. 64 właściciel J. G. złożył podpis w protokole ogłoszenia stanu władania. W kolumnie 2 wyszczegółowiono nr działek, m.in. nr działki 34. Właściciel nie złożył żadnych uwag. Pod poz. 84 figuruje właściciel S. K. (zmarła), dotyczy działki o nr [...] (w uwagach: użytkuje K. G., sprawa o uwłaszczenie, nie zgłosił się). Pod poz. 67 figurują współwłaściciele W. G., Z. G., S. K., dotyczy działek o nr m.in. [...], [...] [...].

Organ podał, że dane dotyczące punktów granicznych działek położonych w obrębie Gielniów, które wykazano w operatach nr [...] i [...] zostały uznane za wiarygodne i spełniające standardy techniczne obowiązujące w geodezji.

W związku z zarzutem dotyczącym działki nr [...] organ stwierdził, że zgodnie z § 82 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przy przeprowadzaniu modernizacji ewidencji w przypadku braku możliwości określenia położenia punktów granicznych w sposób, o którym mowa w § 61 ust. 1, numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy wyznaczone zostanie na podstawie istniejących materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z błędami średnimi nieprzekraczającymi 3,0 m - w przypadku, gdy punkty graniczne należą do działek ewidencyjnych obejmujących grunty położone na obszarach wiejskich poza zwartą zabudową.

Zdaniem organu, Starosta [...] wykazał, że dla działki nr [...] położonej w obrębie [...] dane wypełniające wymogi § 82 rozporządzenia znajdują się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym.

Organ dodał, że w toku postępowania odwoławczego uzupełniono, na żądanie S. K., akta sprawy o dodatkowe wskazane dokumenty, w tym: kopię protokołu ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania gruntami położonymi na obszarze obrębu [...] - operat [...]; wypisy z rejestru gruntów - jednostka rejestrowa [...], [...], [...], [...]; kopię z operatu technicznego [...]; wypis z rejestru gruntów - jednostka rejestrowa [...]; kopię z operatu technicznego [...]; kopię z operatu technicznego [...]; kopię protokołu z dnia 21 lutego 2014 r. wyłożenia do wglądu osób zainteresowanych operatu opisowo-kartograficznego dotyczącego B. S.. W ocenie organu, materiały te nie mają jednak wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż dane, które dotyczyły przebiegu granic, znajdują się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i pozyskane zostały w procedurze ustalenia przebiegu granic, uwzględniającej normy ustalone w § 36 i § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz spełniają wymagane normy dokładnościowe.

Organ podkreślił, że zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków danymi dotyczącymi działki ewidencyjnej są m.in. numeryczny opis granic działki ewidencyjnej (pkt 2) oraz pole powierzchni działki (pkt 3). Z kolei § 62 rozporządzenia stanowi, że pole powierzchni działki jest obliczane z pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich (numeryczny opis granic) i jest określane z precyzją do 0,0001 ha. Określenie współrzędnych punktów granicznych ma zatem bezpośredni związek z ustaleniem obszaru (powierzchni) działek ewidencyjnych.

Organ stwierdził, że w operacie nr [...] dokonano dokładnego obliczenia powierzchni działek. Wcześniej, w operacie ewidencji gruntów, powierzchnia działek obliczona była metodą przybliżoną. Działki o nr [...], [...], [...], [...] mają kształt wielokątów wyznaczanych przez punkty graniczne. Stosowanie metody przybliżonej obliczenia powierzchni, kształt i ukształtowanie terenu miało wpływ na określenie prawidłowej ich powierzchni. Obliczenie powierzchni ze współrzędnych określiło właściwe powierzchnie działek.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła S. K.. W treści skargi zarzuciła błąd w pomiarach geodezyjnych oraz ponowiła argumentację przedstawioną w toku postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi.

Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 15 maja 2018 r. skarżąca oświadczyła, że w trakcie pomiarów w 1968 r. wykonanych na potrzeby uwłaszczenia geodeta włączył część działki nr [...], tj. 12 arów, należącej do ojca skarżącej, do działki nr [...]. W 1976 r. wydany został akt własności działki nr [...] o tak ustalonej powierzchni. Skarżąca poinformowała, że po jej interwencji działka nr [...] ponownie uwidoczniona została w ewidencji, jednak wciąż pomniejszona o 12 arów. Skarżąca stwierdziła, że w 1996 r. jej brat potwierdził stan władania, ale wówczas był wprowadzony w błąd. Podniosła, że w 1996 r. przesunięto granicę działki nr [...], powiększając tym samym należącą do niej działkę nr [...], a jednocześnie zmniejszono tę działkę z drugiej strony, powiększając działkę nr [...]. W konsekwencji działka nr [...] jest mniejsza o 4 ary. Skarżąca dodała, że jeszcze w 2009 r. posługiwano się danymi sprzed modernizacji z 1968 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że decyzja ta nie narusza prawa.

Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu podlegała decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., orzekającą o odrzuceniu zarzutów wniesionych przez skarżącą do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...] oraz ujawnienia działki nr [...] w części graficznej operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina G..

Zaskarżona decyzja została wydana w trybie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034).

Przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Tryb przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego, uregulowany w art. 24a ww. ustawy, obejmuje m.in. wyłożenie do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego na okres 15 dni roboczych w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4), ze stosowną informacją o terminie i miejscu wyłożenia oraz prawo zgłaszania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego przez każdego, czyjego interesu prawnego one dotyczą, w okresie wyłożenia projektu do wglądu (ust. 6). Uwagi te rozpatruje upoważniony pracownik organu, rozstrzyga o ich przyjęciu lub odrzuceniu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7).

Zgodnie z art. 24a ust. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, dane objęte modernizacją zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków oraz podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, a informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa. Wówczas też, zgodnie z art. 24a ust. 9 cytowanej ustawy, każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji na podstawie art. 24a ust. 10 tej ustawy.

Zgodnie z § 55 ww. rozporządzenia z 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, modernizacja w ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych, podejmowanych przez starostę w celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, a także modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 2 rozporządzenia zatytułowanego "Zakładanie ewidencji gruntów i budynków", z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, (§ 56 ust. 1 rozporządzenia).

W procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków informacje dotyczące przebiegu granic (w tym punktów granicznych) są wprowadzane do zmodernizowanego operatu albo na podstawie dokumentów, wymienionych w § 36 w związku z § 56 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, bądź pozyskiwane w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych fotogrametrycznych, poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic. Ma to miejsce wówczas, gdy brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne (§ 37 ust. 1 rozporządzenia).

W niniejszej sprawie, w ramach prowadzonej modernizacji w obrębie [...], gmina G[...], do obowiązków wykonawcy należało uzupełnienie bazy danych ewidencji gruntów i budynków danymi dotyczącymi budynków i nieruchomości lokalowych. Z akt sprawy wynika, że dla przedmiotowych działek położonych w obrębie [...] tj. nr [...], [...], [...], [...] i [...] w ramach modernizacji nie był wymagany pomiar punktów granicznych, gdyż dane, które dotyczyły przebiegu granic znajdują się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, a pozyskane zostały w procedurze ustalenia przebiegu granic, a zatem z uwzględnieniem norm ustalonych w § 36 i § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Potwierdza to pismo Starosty [...] nr [...] z dnia 21 listopada 2016 r.

Dane dotyczące punktów granicznych działek przyjęte zostały z operatu zaewidencjonowanego za nr [...] wykonanego w 1985 r. przez [...] w [...] na zlecenie Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w [...]. Kolejnym dokumentem z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z danymi dotyczącymi punktów granicznych działek w obrębie [...], jest operat techniczny nr [...] powstały w wyniku prac pn. "Wykonanie numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków wraz z ogłoszeniem stanu posiadania". Dane dotyczące punktów granicznych działek położonych w obrębie [...], które wykazano w operatach nr [...] i nr [...] zostały uznane przez organy orzekające w sprawie za wiarygodne i spełniające standardy techniczne obowiązujące w geodezji.

Organy wykazały, że dane, które dotyczyły przebiegu granic, znajdują się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz pozyskane zostały w procedurze ustalenia przebiegu granic, uwzględniającej normy ustalone w § 36 i § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz spełniają wymagane normy dokładnościowe.

Podkreślenia wymaga, że czynności modernizacyjne służą uzupełnianiu baz danych ewidencyjnych i utworzeniu pełnego zakresu zbioru danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Polegają na ustaleniu i pomiarze przebiegu granic działek, dla których brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym danych pomiarowych. Gdy dane te są sprzeczne, niejednoznaczne albo nie są wiarygodne, konieczne jest przeprowadzenie analizy w zakresie aktualności danych zawartych w dotychczasowym operacie ewidencyjnym, w tym dotyczących przebiegu działek ewidencyjnych.

W szczególności, wskazać należy, że prace te nie służą rozgraniczeniu nieruchomości. Zgodnie z art. 153 Kodeksu cywilnego, jeżeli granice gruntów stały się sporne, a stanu prawnego nie można stwierdzić, ustala się granice według ostatniego spokojnego stanu posiadania. Gdyby również takiego stanu nie można było stwierdzić, a postępowanie rozgraniczeniowe nie doprowadziło do ugody między zainteresowanymi, sąd ustali granice z uwzględnieniem wszelkich okoliczności, może przy tym przyznać jednemu z właścicieli odpowiednią dopłatę pieniężną. Cytowany przepis dotyczy postępowania rozgraniczeniowego, dla którego zastrzeżony jest szczegółowy tryb administracyjny, a następnie, w przypadku braku ugody przed geodetą, tryb sądowy. Dokonanie rozgraniczenia tworzy nowy stan prawny, modernizacja natomiast ma na celu dostosowanie ewidencji gruntów do stanu prawnego nieruchomości. W sytuacji, gdy w ewidencji gruntów i budynków ujawnione są inne granice ewidencyjne, niż to wynika ze stanu władania na gruncie, konieczne jest przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, gdyż tylko ono może doprowadzić do innego niż ewidencyjne ustalenia granic spornych nieruchomości.

Zauważyć trzeba, że ewidencja gruntów i budynków jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa dotyczące gruntów, ani nie nadaje tych praw. Ewidencja spełnia jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów.

Reasumując, przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych oraz związanych z nimi uprawnień i obowiązków, a organy prowadzące ewidencje nie mogą samodzielnie w oparciu o przepisy k.p.a. ustalać i rozstrzygać, komu przysługuje prawo własności do określonej działki ewidencyjnej, a w konsekwencji, nie mogą wprowadzać w ewidencji gruntów zmian w oparciu o własne ustalenia z pominięciem dokumentów dotyczących zmian prawnych, które miały miejsce (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 2260/16, wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1117/17 – publ. w CBOSA).

Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.