Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1777/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Antoni Hanusz (spr.), Sędziowie NSA (del.) Krystyna Chustecka, asesor sądowy WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Grażyna Cikowska, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. C., S. C. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania małżonków J. i S. C. od decyzji z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., zaległość w tym podatku oraz odsetki za zwłokę, Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzje organu kontroli skarbowej.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...], organ kontroli skarbowej wydając ww. decyzję dnia [...] marca 2002 r. zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wspólników Zakładu [...] s.c. odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które w ocenie organu kontroli skarbowej stanowiły własność jedynie wspólnika spółki cywilnej. Zdaniem organu kontroli skarbowej powyższe wynika z tego, iż ww. środki trwałe, będące środkami transportowymi, zostały nabyte przez jednego ze wspólników spółki cywilnej, S. C., oraz zostały zarejestrowane na jego nazwisko, a nie na spółkę cywilną której był wspólnikiem. Natomiast inne, amortyzowane środki trwałe, były nabywane przez Zakładu [...] s.c. Odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych, zdaniem organu kontroli skarbowej, były prawidłowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej.

Od powyższej decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia skarżący wnieśli odwołanie do Izby Skarbowej w W., zarzucając m. in. naruszenie art. 65 § 2 kodeksu cywilnego oraz art. 122, 180 i 191 ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu kontroli skarbowej, uznając iż organ ten prawidłowo odmówił zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, prowadzonej w formie spółki cywilnej, działalności gospodarczej, jeżeli odpisy te dotyczyły środków trwałych stanowiących własność jednego tylko wspólnika, a nie wszystkich wspólników.

Na powyższą decyzję Izby Skarbowej w W. skarżący wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu kontroli skarbowej.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie bowiem jej zarzuty uznała za bezzasadne i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jest uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie poza sporem istniał fakt, że S. C. będący wspólnikiem Zakładów [...] s.c. nabył przedmiotowe środki trwałe. Zgodnie z umowami sprzedaży ww. środków nabywcą był S. C., a nie Zakłady [...] s.c. Nabyte środki trwałe, będące środkami transportu, zostały następnie zarejestrowane na S. C..

Zatem, zdaniem sądu, jako strona umowy sprzedaży występowała jedynie osoba fizyczna a nie spółka cywilna osób fizycznych. Z treści czynności prawnej nie wynika, iż S. C. działał jako wspólnik na rzecz spółki cywilnej. Jeżeli zatem, nie wynikało to z treści czynności prawnej to nabywcą środków trwałych stała się osoba fizyczna a nie spółka cywilna osób fizycznych.

W związku z powyższym należy zwrócić uwagę, iż w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby fizyczne w formie spółki cywilnej odpisom amortyzacyjnym podlegają tylko te środki trwałe, które wchodzą w skład majątku spółki. Majątkiem spółki cywilnej jest zaś majątek wspólników tej spółki, który stanowi ich współwłasność łączną. Odpisom amortyzacyjnym nie podlegają zatem środki trwałe wchodzące w skład majątku odrębnego wspólników.

W przedmiotowej sprawie ww. środki trwałe nie wchodziły do majątku spółki cywilnej rozumianego jako przedmiot współwłasności łącznej wspólników, lecz stanowiły odrębną własność wspólnika.

Skarżący nie udowodnili w niniejszej sprawie, iż przedmiotowe środki trwałe stanowią majątek spółki cywilnej, której są wspólnikami. Zdaniem sądu, strona nie przedstawiła środków dowodowych umożliwiających przeprowadzenie dowodu na okoliczność sporną, tj. kto nabył przedmiotowe środki trwałe, a w konsekwencji czy osoba skarżącego czy spółka cywilna, mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, iż brak jest przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Natomiast orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 tejże ustawy.