Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1094/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 171 par 3 , art 239
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz,, Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant referent stażysta Agata Zdunek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma w kwestii ważności pełnomocnictwa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 września 2011 r. T. K. (dalej "Skarżący") zwrócił się do Izby Skarbowej w W. oraz [...] Urzędu Skarbowego W. o wyjaśnienie kwestii ważności pełnomocnictwa, od którego nie uiszczono należnej opłaty skarbowej.

W odpowiedzi na wezwanie organu pierwszej instancji wyjaśnił, że powyższe pełnomocnictwo dotyczy Kancelarii Adwokackiej z W. oraz zostało ustanowione w związku z toczącym się postępowaniem przed Sądem Okręgowym w G.. Ponadto sprawa, której dotyczy pełnomocnictwo nie jest przedmiotem postępowania przed Dyrektorem Izby Skarbowej w W.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] zwrócił pismo osobie, która je wniosła, wskazując jako podstawę prawną art. 171 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej "O.p.").

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie odpowiedzi na pismo z dnia 6 września 2011 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p.

Na wstępie uzasadnienia wskazując na treść art. 171 § 3 O.p. zaznaczył, że Skarżący zwrócił się z żądaniem wyjaśnienia ważności pełnomocnictwa, przedłożonego bez uiszczenia opłaty skarbowej, w związku z toczącym się postępowaniem przed Sądem Okręgowym w G..

Podkreślił, że z dokonanych w toku postępowania ustaleń wynika, że ww. pełnomocnictwo nie dotyczy jakiejkolwiek sprawy toczącej się przed Dyrektorem Izby Skarbowej w W. lub [...] Urzędem Skarbowym W.

Wyjaśnił, że nie dysponuje kompetencją do "wyjaśniania ważności pełnomocnictwa", które zostało ustanowione w sprawie, która nie toczy się przed Dyrektorem Izby Skarbowej. Jednocześnie zaznaczył, że wnoszący przedmiotowe pismo nie jest ani udzielającym ww. pełnomocnictwa, ani ustanowionym pełnomocnikiem

W związku z powyższym stwierdził, że skoro organ pierwszej instancji nie był właściwy do rozstrzygania w przedmiocie objętym żądaniem, a jednocześnie na podstawie danych zawartych w podaniu nie było możliwe ustalenie organu właściwego, za uzasadnione uznał rozstrzygnięcie wydane przez organ pierwszej instancji.

Wskazał m.in., ze wyjaśnienie kwestii ważności i skuteczności pełnomocnictwa w przypadku braku opłaty skarbowej może nastąpić poprzez wydanie przez właściwego Dyrektora Izby Skarbowej (upoważnionego przez Ministra Finansów) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej). Następnie wyjaśnił i przedstawił tryb składania wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z powołaniem się na przepisy O.p., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku (Dz. U. Nr 112, poz. 771 z późn. zm.).Poinformował także, że uzyskanie informacji na temat stosowania przepisów prawa podatkowego jest także możliwe poprzez połączenie telefoniczne z Krajową Informacją Podatkową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o rozpatrzenie i udzielenie odpowiedzi na pismo z dnia 6 września 2011 r.

W uzasadnieniu Skarżący zarzucił, że nie została zachowana zasada instancyjności postępowania, gdyż ten sam organ działał jako pierwsza i druga instancja.

Ponadto w ocenie Skarżącego, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest błędne, gdyż organ podatkowy bezzasadnie stwierdził, iż sprawa, której dotyczy przedmiotowe pełnomocnictwo nie jest przedmiotem postępowania przed Dyrektorem Izby Skarbowej w W.. Za niezasadne uznał także twierdzenie, iż nie można ustalić organu właściwego w sprawie, bowiem z treści pełnomocnictwa wynika, że mocodawca i pełnomocnik mają swoje siedziby na terenie W. Śródmieścia. Zdaniem Skarżącego określenie, że w niniejszej sprawie właściwym organem będzie Sąd jest niezgodne z przepisami O.p.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej : p.p.s.a.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest nieuzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej oraz utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] listopada 2011r. nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2012r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] listopada 2011r. w przedmiocie dokonanego w trybie art. 171 § 3 Ordynacji podatkowej zwrotu podania osobie, które je wniosła.

Komentowany przepis obejmuje sytuację, w której podanie zostało wniesione do niewłaściwego organu, a organu właściwego nie można ustalić

Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych zawartych w podaniu, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd, organ podatkowy zwraca podanie osobie, która je wniosła, z odpowiednim pouczeniem. Zwrot podania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że organ ten nie dysponuje kompetencją do wyjaśnienia kwestii ważności pełnomocnictwa, które nie dotyczy jakiejkolwiek sprawy toczącej się przed tym organem - zostało ustanowione i złożone w sprawie toczącej się przez sadem powszechnym w Gdańsku, a jednocześnie na podstawie danych zawartych w piśmie nie było możliwe ustalenie organu właściwego.

Wbrew zarzutom Skarżącego złożone przez niego pismo o wyjaśnienie kwestii ważności pełnomocnictwa nie wszczęło żadnego postępowania podatkowego przed Dyrektorem Izby Skarbowej. Także podnoszona w skardze okoliczność, że zarówno mocodawca, jak i pełnomocnik mają swoje siedziby na terenie W. pozostaje bez znaczenia w sprawie.

Nie została także naruszona zasada instancyjności postępowania. Zgodnie z art. 127 Ordynacji podatkowej, postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Zasada ta oznacza, że w wyniku złożenia odwołania lub zażalenia, sprawa będzie w całości przedmiotem postępowania przed organem drugiej instancji. Zgodnie jednak z treścią art. 221 Ordynacji podatkowej, w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej, lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od tej decyzji rozpoznaje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Uwzględniając zatem art. 239 Ordynacji podatkowej który stanowi, że w sprawach zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań stwierdzić należy, że zasadnie w rozpoznawanej sprawie ten sam organ podatkowy rozpoznał zażalenie i wydał postanowienie. W doktrynie przyjmuje się, że jednym z dwóch elementów, które składają się na istotę dwuinstancyjności, większe znaczenie dla ochrony praw i interesów jednostki przypisane zostało dwukrotnemu rozpatrzeniu sprawy, a nie okoliczności, że dokonują tego dwa różne organy ( por. wyr. NSA z dnia 10 marca 2009r. II OPS 2/09).

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. [pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]