Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1641/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 oraz art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie dostępu informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. B. P. zwrócił się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o udzielenie informacji publicznej o wynagrodzeniach za rok 2012 oraz za pierwszy kwartał 2013 r. pracowników zatrudnionych na stanowiskach "wymienionych za pouczeniem decyzji z dnia 27 maja 2013 r., którzy (...) zajęły stanowisko przy poprzednim (...) rozpatrywaniu moich wniosków. Wnioskodawca podał, iż nie interesują go dochody "tych wymienionych z imienia i nazwiska osób, a jedynie wynagrodzenia na zajmowanych przez nich stanowiskach pracy w GDDKiA."

W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] poinformowano wnioskodawcę o średnim wynagrodzeniu osób, które we wskazanym we wniosku okresie, zajmowały w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad stanowiska: specjalisty, naczelnika wydziału, zastępcy dyrektora biura oraz dyrektora biura.

Pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] czerwca 2013 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi B. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie organowi udostępnienia informacji zgodnie z jego wnioskiem.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie m. in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie żądanej informacji publicznej.

Należy zaznaczyć, iż w sprawie ze skargi na pismo informacyjne skierowane do skarżącego, Sąd, na gruncie powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest właściwy do oceny prawidłowości rozpoznania przez organ wniosku strony o udostępnienie takiej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny byłaby możliwa jedynie w sprawie ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga, z uwagi na wyraźnie określony zakres zaskarżenia, nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, uznając skargę na pismo informacyjne organu za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.