Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 551/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2, art. 198 w zw .z 194 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia F. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie udzielenia informacji o sposobie zmiany osoby pełnomocnika z urzędu postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącemu F. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. O wyznaczenie radcy prawnego dla skarżącego Sąd stosownie do art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych , która do pełnienia tej funkcji wyznaczyła radcę prawnego K. J.

Wyrokiem z dnia 6 marca 201 r., sygn. akt II SA/Gd 551/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi F. B. na uchwały Rady Gminy z dnia 20 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z dnia 30 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnik poinformował Sąd o przedstawieniu stronie opinii o niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia ta zresztą została złożona do akt.

Skarżący pismem z dnia 27 kwietnia 2013 r., poinformował tut. Sąd, że wypowiada pełnomocnictwo udzielone r. pr. K. J. wnosząc jednocześnie o wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu w osobie r. pr. A. M. Ł. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego powyżej wyroku. Dodatkowo przedstawił swoje stanowisko odnośnie zasadności złożonej przez siebie skargi.

W związku z powyższym poinformowano skarżącego – na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 maja 2013 r. – że skierowane do sprawy pismo z dnia 27 kwietnia 2013 r. zostało uznane za informację o wypowiedzeniu pełnomocnictwa r. pr. K. J. Jednocześnie pouczono skarżącego, że w kwestii zmiany osoby pełnomocnika powinien zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych, która na podstawie przyznanego przez Sąd prawa pomocy wyznacza konkretną osobę do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu. Końcowo poinformowano skarżącego, że kwestie merytoryczne poruszane w piśmie nie mogą podlegać badaniu przez Sąd, gdyż w wydany w dniu 6 marca 2013 r. wyrok kończy sprawę przed Sądem I instancji.

W dniu 20 maja 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo F. B. z dnia 15 maja 2013 r. stanowiące zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. W piśmie tym skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2013 r. oraz o zwrócenie się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie mu w charakterze pełnomocnika – radcy prawnego M. Ł., względnie o zwrócenie się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie podziela stanowiska Przewodniczącej Wydziału odnośnie bezpośredniego zwrócenia się OIRP, albowiem nie ma takiego uprawnienia. Zgodnie bowiem z art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego zwraca się sąd do właściwej Okręgowej Izby Radców Prawnych. Wskazał, że dotychczasowemu pełnomocnikowi wypowiedział pełnomocnictwo ze skutkiem natychmiastowym z uwagi na jego nierzetelność. Dodatkowo powtórzył argumentację zawartą w piśmie z dnia 27 kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie, zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2013 r. podlega odrzuceniu, gdyż zarządzenie to jest niezaskarżalne w sądowym toku instancji. Zgodnie bowiem z art. 198 w zw. z art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na zarządzenia przewodniczącego w przypadkach przewidzianych w ustawie.

W świetle tej powyższego, stwierdzić należy, że w żadnym z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego wydane w przedmiocie poinformowania strony w kwestii trybu zmiany osoby pełnomocnika z urzędu. Tym samym, wniesione w tym przedmiocie zażalenie F. B. uznać należało za niedopuszczalne i odrzucić na mocy art. 198 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odnosząc się natomiast do kwestii związanych z ustanowieniem pełnomocnika należy wyjaśnić, że w przedmiotowej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2012 r. wydane na wniosek skarżącego, ustanawiające dla wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu, stanowiło podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Rady Radców Prawnych o wyznaczenie radcy prawnego. Sąd nie ma wpływu na decyzję w tym zakresie, nie może również wnioskować o zmianę pełnomocnika. Jeżeli mocodawca, czyli strona, której przyznano prawo pomocy, ma zastrzeżenia do sposobu reprezentowania jej interesów przez wyznaczonego mu pełnomocnika, może zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego (w rozpoznawanej sprawie do okręgowej rady radców prawnych) ze skargą na występującego w jej imieniu pełnomocnika lub z wnioskiem o jego zmianę.

Jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 262/05, por. także postanowienie NSA z 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 374/09). W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania od sądu wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, czy też jak miało to miejsce w niniejszej sprawie strona wypowiada pełnomocnictwo przyznanemu jej z urzędu radcy prawnemu.