Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 414/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnyc w przedmiocie nieprawidłowości przy przetargu na sprzedaż nieruchomości postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 kwietnia 2013r. M. B. wywiódł skargę "na Oddział Terenowy Agencji Nieruchomości Rolnych w A w sprawie nieprawidłowości powstałych przy przetargu ograniczonym, którego tryb został przeprowadzony w sprzeczności z obowiązującym prawem".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego, czy wniósł ją uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

Stosownie do treści przepisów art. 3 § 2 tej ustawy, sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego.

W niniejszej sprawie M. B. wniósł skargę na "na Oddział Terenowy Agencji Nieruchomości Rolnych w A w sprawie nieprawidłowości powstałych przy przetargu ograniczonym, którego tryb został przeprowadzony w sprzeczności z obowiązującym prawem". Strona skarżąca zażądała anulowania rzeczonego przetargu.

Tymczasem w zakresie właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie o ważności przetargów, nie należą bowiem one do katalogu aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności rozstrzygnięcie w sprawie przetargu nie może być zakwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Przetarg zgodnie z art. 70¹ Kodeksu cywilnego jest sposobem zawarcia umowy i przeprowadzony jest w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego. W ramach procedury przetargowej organ podejmuje działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób.

Wobec tego należy stwierdzić, że działania Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w A związane ze wskazanym przetargiem ograniczonym nie są przejawem działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego podlegającego kwalifikacji jako czynność prawna w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Z tego wynika, że nie mieszczą się one w katalogu rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.

Tym samym, kwestie dotyczące przetargu mogą być rozpoznawane na drodze sądowej, ale jedynie przed sądem powszechnym, gdyż dotyczą one roszczeń mających źródło w stosunkach cywilnoprawnych zachodzących między Dyrektorem Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych, a skarżącym, jako podmiotami prawa prywatnego.

Należy podkreślić, iż sąd administracyjny nie ocenia cywilnoprawnych stosunków zachodzących między podmiotami prawa prywatnego, lecz kontroluje wyłącznie działalność organów administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2010 r., dostępne CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, trzeba stwierdzić, że skarga wniesiona w tej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, gdyż jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji tego sądu, wyznaczonego treścią art. 3 ustawy ppsa.

W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. Tym samym zbędne jest odnoszenie się przez Sąd do merytorycznych zarzutów skargi