Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 385/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na regulamin wydany przez Komisję powołaną zarządzeniem Prezydenta Miasta Świdnicy z dnia 22 września 2006 r. nr 352/06 postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzenie z dnia 22 września 2006 r. nr 352/06 Prezydenta Miasta Świdnicy w sprawie powołania komisji wyłaniającej najemców lokali mieszkalnych w nowym budynku usytuowanym przy ulicy Kopernika 9 w Świdnicy, w § 1 powołało Komisję, której zadaniem było wyłanianie w przetargu najemców lokali mieszkalnych w nowo wybudowanym budynku. W § 2 postanowiło, że Komisja opracuje i przedłoży do zatwierdzenia Prezydentowi Miasta w terminie 7 dni regulamin wyłonienia najemców lokali mieszkalnych w nowym budynku, który miał stanowić podstawę przeprowadzenia przetargu.

Pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. H. K. zaskarżył m. in. regulamin ustalenia listy najemców lokali mieszkalnych w nowym budynku usytuowanym przy ulicy Kopernika 9 w Świdnicy, wydany przez Komisję utworzoną na podstawie wskazanego wyżej zarządzenia Prezydenta Miasta Świdnicy.

Pismem z dnia 22 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do pełnomocnika Urzędu o udzielenie informacji, czy regulamin taki został opracowany przez Komisję i przedłożony do zatwierdzenia Prezydentowi Miasta, a także oświadczenie w jakiej formie do zatwierdzenia tego regulaminu doszło, jeśli został on zatwierdzony.

W odpowiedzi na powyższe pismo, pełnomocnik organu oświadczył, że regulamin został opracowany przez Komisję, a do jego zatwierdzenia doszło poprzez podpisanie przez Prezydenta. Zatwierdzenie regulaminu nie nastąpiło odrębnym zarządzeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest regulamin ustalenia listy najemców w budynku usytuowanym przy ulicy Kopernika 9 w Świdnicy, wydany przez Komisję utworzoną na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta Świdnicy z dnia 22 września 2006 r. nr 352/06. Regulamin taki, nie jest ani decyzją, ani też postanowieniem w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a.

Należy także uznać, że regulamin nie jest także aktem prawa miejscowego w rozumieniu ustawy o samorządzie gminnym, pomimo tego, że został wydany przez Komisje utworzoną na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta Świdnicy, a treść jego została zaakceptowana przez Prezydenta poprzez złożenie na nim podpisu. Komisja wyłaniająca najemców lokali mieszkalnych nie jest organem gminy w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., a podpis Prezydenta na tym regulaminie nie spowodował, że akt ten zyskał rangę aktu prawa miejscowego.

Za prawo miejscowe mogą być uznane jedynie przepisy mające charakter norm prawnych. Akty prawa miejscowego, czyli przepisy obowiązujące powszechnie na obszarze działania organów, które je ustanowiły (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP) są źródłami prawa, a więc muszą posiadać cechy ogólności (generalności) i abstrakcyjności. Charakter generalny posiadają normy, które określają adresata poprzez wskazanie jego cech, nie zaś poprzez wymienienie ich z imienia (nazwy). Abstrakcyjność normy polega na tym, że jej dyspozycja określająca postępowanie adresata ma zastosowanie w wielu, powtarzalnych okolicznościach, nie zaś w jednej konkretnej sytuacji. Postanowieniom regulaminu wydanego przez Komisję brak jest cech generalności i abstrakcyjności, stąd też nie mają one cech wymaganych do uznania za normy prawne.

Zaskarżony regulamin dotyczy kwestii w jaki sposób Komisja wyłania najemców spośród osób, które złożyły wnioski i spełniają warunki określone, sposobu weryfikacji dostarczonych dokumentów i odrzucania wniosków nie spełniających wskazanych warunków oraz sposobu naliczania czynszu.

W tej sytuacji wniesiona w sprawie skarga jest niedopuszczalna. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.