Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1516/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 98a
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - po rozpatrzeniu odwołania M. B. od decyzji Wójta Gminy K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr ew. [...], położonej w miejscowości K., o pow. [...], na skutek jej podziału

- uchyliło zaskarżoną decyzję w zakresie pkt 2 dotyczącego terminu wniesienia ustalonej opłaty i orzekło, iż opłata powinna być wniesiona w terminie 14 dni od dnia daty uostatecznienia się decyzji, zaś w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

Rada Gminy K. uchwałą Nr XXVW156/04 z dnia 26 października 2004 r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej określiła stawkę opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej geodezyjnym podziałem nieruchomości w wysokości 20% wzrostu wartości nieruchomości.

Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Wójt Gminy K. zatwierdził - na wniosek właściciela - projekt podziału działki nr ewidencyjny [...] o pow. [...] ha oraz działki nr ewidencyjny [...] o pow. [...] ha.

Zawiadomieniem z dnia 8 grudnia 2008 r. Wójt Gminy K. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr ew. [...] pow. [...].

W toku postępowania został opracowany przez rzeczoznawcę majątkowego A. N. operat szacunkowy z którego wynika, że wartość nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] pow. [...] ha - będącej własnością M. B. - przed podziałem wynosiła [...] zł, zaś po podziale wynosiła

[...] zł. Nastąpił więc wzrost wartości nieruchomości o [...] zł.

Następnie Wójt Gminy K. - działając na podstawie art. 98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł (20% kwoty [...] zł) z tytułu wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości i zobowiązał M. B. do jej uiszczenia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.

Od w/w decyzji odwołanie złożył M. B. podnosząc, iż decyzja jest dla niego krzywdząca.

Wskazał, że przedmiotową działkę podzielił po 12 latach posiadania, jednak nabył ją "w ramach zamiany za [...] uzyskaną przed rokiem 1997, to jest 4 lata przed ustawą regulująca opłatę adiacencką". Na działce przebiegała linia energetyczna, dzieląca [...] działki. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży podzielonej działki przeznaczył na cele mieszkaniowe – w związku z tym wniósł, żeby gmina "pobrała opłatę w naturze, co w jego przypadku już nastąpiło, bowiem aktem notarialnym przekazał Gminie dwie działki".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] lipca 2009 r.

nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w zakresie pkt 2 dotyczącego terminu wniesienia ustalonej opłaty i orzekło, iż opłata powinna być wniesiona w terminie 14 dni od dnia daty uostatecznienia się decyzji, zaś w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.

Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie opłata adiacencka została ustalona w związku z podziałem nieruchomości, zaś załączony do akt operat szacunkowy wykonany przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego potwierdza fakt wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości.

Poza tym w toku postępowania nie zostały naruszone przepisy proceduralne, a M. B. zapewniono czynny udział w postępowaniu, gdyż został powiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy - w tym w szczególności z operatem szacunkowym, możliwości składania żądań, wniosków i zastrzeżeń, oraz zadawania pytań rzeczoznawcy majątkowemu, który sporządził operat szacunkowy. Kolegium uznało jedynie za konieczne dokonanie zmiany zaskarżonej decyzji w części dotyczącej terminu wniesienia ustalonej opłaty przyjmując, że prawidłowe będzie wyznaczenie jako początek biegu 14 dniowego terminu na jej dokonanie, daty doręczenia stronie ostatecznej decyzji.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. B.

W skardze domagał się "odrzucenia żądania opłaty adiacenckiej w gotówce, a w zamian zaliczenie jej w naturze za grunty przekazane przez niego Gminie odpisem notarialnym". Dodał, że opłatę adiacencką jako taką uznaje i nie wnosi do niej żadnych zastrzeżeń, chce jedynie indywidualnego podejścia do jego sprawy i pobrania opłaty w naturze.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty wskazane w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. uchylająca decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] stycznia 2009 r. o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, w zakresie pkt 2 dotyczącego terminu wniesienia ustalonej opłaty i orzekająca, iż opłata powinna być wniesiona w terminie 14 dni od dnia daty uostatecznienia się decyzji, zaś w pozostałej części utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się w trybie art. 98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r.,

Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Zgodnie z w/w artykułem, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela, wzrośnie jej wartość, wójt może ustalić - w drodze decyzji - opłatę adiacencką z tego tytułu.

Sąd w całości podzielił stanowisko i argumentację organów orzekających w niniejszej sprawie odnośnie prawidłowości ustalenia opłaty adiacenckiej.

Również skarżący nie kwestionował wysokości tej opłaty stwierdzając, że: "opłatę adiacencką jako taką uznaję i nie wnoszę do niej żadnych zastrzeżeń".

Organy prawidłowo wyliczyły opłatę adiacencką w wysokości [...] zł (20% kwoty [...] zł). Również operat szacunkowy sporządzono zgodnie z przepisami prawa i standardami zawodowymi rzeczoznawców majątkowych Polskiej Federacji Stowarzyszeń [...].

Natomiast kwestia ewentualnych wzajemnych rozliczeń między skarżącym a Gminą K. nie mogła być przedmiotem niniejszego postępowania.

Skarżący ma obowiązek uiścić ustaloną w decyzji kwotę pieniężną opłaty adiacenckiej, co wynika ewidentnie z przepisów prawa - art. 98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Nie ma zaś możliwości prawnej "zaliczenia jej w naturze za grunty przekazane przez niego Gminie odpisem notarialnym".

W związku z tym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stwierdzić też należy, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), orzekł jak w sentencji wyroku.