Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 980/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 40 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1508
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2020 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na odbudowę budynku gospodarczego zniszczonego w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej.

Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. W. S. zwróciła się o zasiłek celowy w związku z wystąpieniem zdarzenia noszącego znamiona klęski żywiołowej dla osób lub rodzin, które poniosły straty w gospodarstwach domowych, w dniu [...] sierpnia 2017 r. w wyniku nawałnicy. W. S. wskazała, że wskutek tego zdarzenia został uszkodzony: budynek gospodarczy stodoła (zniszczona).

W dniu [...] października 2017 r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy, podczas którego ustalono, że W. S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem. Rodzina zamieszkuje w domu jednorodzinnym. W formularzu Wywiadu wskazano, że rodzina utrzymuje się z gospodarstwa rolnego. Dochód rodziny wyliczono na [...] zł na osobę miesięcznie.

W dniu [...] sierpnia 2017 r. przeprowadzono kontrolę, podczas której na [...]% ustalono uszkodzenia stodoły, wybudowanej w 1945 r.

W dniu [...] października 2017 r. kontrolę przeprowadziła komisja powołana zarządzeniem nr [...] przez Wójta Gminy [...] (dalej również jako: "Komisja"), która ustaliła uszkodzenia stodoły, wybudowanej w 1945 r. obejmujące dach – [...]%, ściany – [...]%, "co w przeliczeniu na wskaźniki otrzymane zarządzeniem ministra dało sumę [...]%".

Na zlecenie Wójta Gminy [...] rzeczoznawca majątkowy Z. L. w dniu [...] października 2017 r. sporządziła operat szacunkowy, w którym przyjęła rozmiar szkody oszacowany przez Komisję, tj. w wysokości [...]% (pkt I.1.Operatu). Na tej podstawie rzeczoznawca ustaliła wartość odtworzeniową stodoły przyjmując "procentowy udział uszkodzeń "w wysokości "[...]%", gdzie zmniejszenie wartości WN1 (gdyby szkoda nie nastąpiła – przyjęto w kwocie [...]zł) – WN2 [...] zł – [...]% = [...] zł). W ten sposób ustalono, że wartość szkody wynosi [...] zł – [...] zł czyli [...] zł.

W wyjaśnieniach z dnia [...] listopada 2018 r. rzeczoznawca wyjaśniła, że wartość szkody ustaliła na podstawie dokumentów (protokołu Komisji, dokumentacji fotograficznej) w wysokości [...]%. Sama jednak nie była jednak obecna na miejscu i sama oględzin nie przeprowadzała.

Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 39 ust. 1 w zw. z art. 40 ust. 1 i 3 i art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "u.p.s."), przyznał W. S. zasiłek celowy w łącznej wysokości [...] zł z przeznaczeniem na odbudowę zniszczonego budynku gospodarczego (stodoły) położonego w m. [...], w celu przeciwdziałania i usuwania skutków niekorzystnych zjawisk atmosferycznych noszących znamiona klęski żywiołowej, które wystąpiły na ternie Gminy [...].

Odwołanie od tej decyzji złożyła W. S. podnosząc, że wadliwie ustalono jakoby uszkodzenia wniosły [...]%, bowiem stodoła została zniszczona w całości. Do odwołania załączono: Kosztorys inwestorski, Protokół kontroli z dnia [...] listopada 2017 r. oraz protokół nr [...] z kontroli stanu technicznego, w którym stwierdzono, że stan techniczny obiektu uniemożliwia jego dalszą eksploatację i zaleca się jego całkowitą rozbiórkę. Skarżąca przedstawiła też dowód zgłoszenia zamiaru rozbiórki stodoły Staroście [...] i oświadczyła, że rozbiórki dokonano.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r.

Uzasadniając swoją decyzję Kolegium wskazało, że za zasadne należało uznać przyjęcie za punkt wyjścia [...]% wartości budynku i przychyliło się do stanowiska Skarżącej na temat całkowitego zniszczenia stodoły. Kolegium odstąpiło jednak od ścisłego stosowania przedziałów wartości wskazanych w zał. nr [...] do Zasad udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń niosących znamiona klęsk żywiołowych (dalej jako: "Zasady") i wskazując, że ma na uwadze indywidualne okoliczności uznało za prawidłowe przyznanie pomocy finansowej w wysokości [...] zł.

Na decyzję Kolegium skargę wniosła W. S. domagając się uchylenia jej oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenia od organu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 40 ust. 2 w zw. z art.2 ustawy o pomocy społecznej, art. 22 pkt 1 w zw. z art. 110 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, art. 136 § 1 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 75 § 1 i art. 80, a także art. 8, art. 9, art. 11 i art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 o pomocy społecznej (Dz.U. 2018, poz. 1508 – dalej również jako: u.p.s.) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096 – dalej również jako: k.p.a.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1). Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy (ust. 3). Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (ust. 4). W myśl art. 7 u.p.s., pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom z powodu m.in. zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej (pkt 14), klęski żywiołowej lub ekologicznej (pkt 15).

Dalej wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 39 ust. 1 u.p.s., w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zgodnie z art. 40 u.p.s., zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (ust. 1), a także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (ust. 2). Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1 i 2 art. 40, może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3).

Jak wynika z brzmienia powołanego powyżej przepisu decyzja administracyjna wydawana na jego podstawie ma szczególny charakter, ponieważ jest decyzją uznaniową, a to rodzi po stronie organu konkretne obowiązki. Nie ulega wątpliwości, że decyzja uznaniowa oznacza, że norma prawna nie determinuje w sposób jednoznaczny skutku prawnego, lecz pozostawia - w sposób wyraźny - dokonanie takiego wyboru organowi administracji, pozostawiając jemu wybór następstwa prawnego. Należy jednak zauważyć, że upoważnienie organu administracji publicznej do działania w trybie uznania administracyjnego wiąże się zawsze ze szczególnym obowiązkiem dokładnego zbadania i rozważenia okoliczności konkretnej, będącej przedmiotem rozpoznania przez organ sprawy. Szczególnie kształtuje się przy tym zakres kontroli legalności decyzji administracyjnych sprawowany przez sądy administracyjne. Sąd administracyjny bada bowiem zgodność z prawem, a nie celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego. Z tego też powodu kontrola sądowa zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawnych dopuszczalne było wydanie decyzji uznaniowej, czy organ przy jej wydawaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 505). Zaznaczyć trzeba, że decyzje wydane na zasadzie uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą Sądu jak każde inne, jednakże Sąd nie wnika w celowość wydania decyzji. Kontrola ogranicza się do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawnych dopuszczalne było wydanie decyzji uznaniowej i czy organ przy jej wydawaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy zindywidualizowanymi przesłankami.

Przechodząc do meritum podkreślić należy, że w przypadku zasiłku celowego organ administracji publicznej wydaje decyzję oceniając całokształt sytuacji strony i jej rodziny, mającej wpływ na zakres zaspokojenia zgłoszonych potrzeb, uwzględniając przy tym sytuację ogólną, czyli wysokość posiadanych środków, liczbę osób wymagających pomocy. Organ może przyznać zasiłek celowy, biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności przemawiające za udzieleniem pomocy, jak i przeciw jej udzieleniu, co odnosi się również do wysokości przyznanej pomocy. Zgodzić należy się przy tym z organami, że zasiłek celowy z art. 40 u.p.s. nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane zdarzeniem losowym (klęską żywiołową lub ekologiczną). Nie stanowi również zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe (klęskę żywiołową lub ekologiczną). Takie funkcje, jak słusznie wskazywano w toku postępowania, spełniają organy ubezpieczeniowe pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy (por. stanowisko NSA wyrażone w wyrokach z 20 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2216/14, z 12 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 2846/13, z 27 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 880/12, z 20 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 913/12 , WSA we Wrocławiu z 17 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 565/14 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W okolicznościach badanej sprawy decyzje organów obydwu instancji okazały się wadliwe. Organ I instancji poczynił wadliwe ustalenia faktyczne. Natomiast organ II instancji przyjmując prawidłowe ustalenia faktyczne co do rozmiarów poniesionej przez Skarżącą szkody nie wyjaśnił jaki okoliczność ta ma wpływ na dokonywany przez biegłego proces szacowania na podstawie którego ustala się wysokość zasiłku celowego. Organ II instancji nie uzasadnił również, jakie - konkretnie - okoliczności cechujące sytuację Skarżącej przesądziły o przyznanym zakresie zaspokojenia zgłoszonych potrzeb i dlaczego akurat w takiej wysokości.

Organ I instancji wskazał, że wniosek W. S. rozpatrzono "w oparciu o Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęsk żywiołowych" zatwierdzonych pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. znak: DOLiZK-IV-775-10/2017 z uwzględnieniem zmian do tych zasad zatwierdzonych przy piśmie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-20/2017. Zgodzić się należy z organami, że opracowane przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 17 sierpnia 2017 r. "Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęsk żywiołowych" stanowią jedynie wytyczne kierowane do organów jednostek samorządu terytorialnego. Nie ulega jednak wątpliwości, że choć nie należą one do źródeł prawa powszechnie obowiązującego, to organy winny co do zasady respektować je przy podejmowaniu decyzji administracyjnych w sprawie przyznania zasiłków celowych w związku z klęską żywiołową. Tym niemniej to przepis art. 40 ust. 1 i 2 u.p.s. jest jedyną regulacją normatywną o randze ustawowej dotyczącą zasad przyznawania zasiłku celowego w przypadku strat poniesionych w wyniku klęski żywiołowej. Z tego też względu podstawą materialnoprawną, w ramach której organy winny były przeprowadzić analizę przyjętych ustaleń faktycznych, mogły być jedynie przepisy ustawy o pomocy społecznej.

Należy zauważyć, że organ I instancji wydając w niniejszej sprawie decyzję przyjął, że stodoła Skarżącej została zniszczona w [...]% i kierując się Zasadami pomocy zadecydował o przyznaniu Skarżącej pomocy w - pełnej - wysokości wynikającej z operatu szacunkowego, tj. w wysokości [...] zł, a więc w kwocie odpowiadającej - całej - oszacowanej przez rzeczoznawcę szkodzie. Podkreślić trzeba, że rzeczoznawca majątkowy wskazała wprost, że dokonując szacunku oparła się na ustaleniach m.in. z protokołu Komisji, co do procentowego udziału uszkodzenia/zniszczenia budynku w wymiarze [...] % i o tę wartość ([...]%) pomniejszyła wartość budynku, a następnie na tej podstawie ustaliła szkodę. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że organ I instancji nie kwestionując ustaleń biegłej, przyznał Skarżącej zasiłek celowy w kwocie - pokrywającej w całości - oszacowaną w opisany powyżej sposób szkodę.

Skarżąca - zasadnie w ocenie Sądu - zakwestionowała ustalenia organu I instancji co do rozmiaru poniesionej szkody i podniosła, że procentowy udział uszkodzenia/zniszczenia budynku wyniósł [...]%, a nie [...]% jak błędnie przyjął organ I instancji. Takie wnioski wynikają bowiem z Protokołu nr [...] z kontroli stanu technicznego obiektu dotyczącego skutków katastrofy naturalnej, sporządzonego przez mgr. inż. J. G.. Na s. 4 tego protokołu wskazano, że "w zakresie przeprowadzonej kontroli stanu technicznego obiektu stwierdzono uniemożliwiającą jego dalszą eksploatację. Zalecono całkowitą rozbiórkę tego obiektu. Z ustaleniami tymi - co należy zaakcentować - zgodziło się Kolegium, które na s. 3 uzasadnienia wskazało, że "należy przychylić się do stwierdzenia, że budynek nadawał się jedynie do rozbiórki". Sąd uznaje za prawidłową dokonaną przez Kolegium ocenę procentowego udziału uszkodzenia/zniszczenia stodoły, który jak dowodzi materiał dowody wyniósł [...]%,

Jakkolwiek jednak organ II instancji podzielił stanowisko Skarżącej, co do faktu całkowitego zniszczenia obiektu, to ustalając wysokość kwoty pomocy przyjął - odmiennie niż organ I instancji - że należy się ona Skarżącej w kwocie niższej niż rzeczywiście poniesiona szkoda. O ile zatem Wójt Gminy [...] uznał za zasadne przyznanie Skarżącej zasiłku w kwocie odpowiadającej - całej poniesionej szkodzie - o tyle Kolegium uznało, że zasiłek należało przyznać jedynie - na częściowe - pokrycie poniesionej szkody. Organ II instancji nie wyjaśnił jednak czy, a jeśli tak to jaki wpływ na proces dokonanego - przez biegłego - szacowania, ma przyjęcie ustaleń o całkowitym (a nie częściowym) zniszczeniu stodoły. Nie wyjaśniono dokładnie dlaczego Kolegium podzielając ocenę materiału dowodowego dokonaną przez Skarżącą, jednocześnie uznało, że zasiłek należy jej przyznać na

- częściowe - pokrycie poniesionej szkody, skoro organ I instancji za zasadne uznał pokrycie ustalonej szkody w całości. Kolegium wyjaśniło, że ustaliło że zniszczeniu uległa cała stodoła, jednak nie zwróciło uwagi, że rzeczoznawca majątkowy dokonując szacunku szkody opierał się na zakwestionowanych przez Kolegium ustaleniach, co do tego, że procentowy udziału uszkodzenia/zniszczenia stodoły wyniósł [...] %. Kolegium wskazało, że zasadne było przyjęcie za punkt wyjścia [...]% wartości budynku (s. 4 uzasadnienia) i wskazując na bliżej nie doprecyzowane "indywidualne okoliczności rodzinno-majątkowe sytuacji rodzinnej Skarżącej oraz wartość zniszczonego budynku" Kolegium "odstąpiło od ścisłego stosowania przedziałów wartości, ukazanych w załącznikach nr [...] i nr [...] do Zasad". Należy zauważyć, że kwoty pomocy finansowej przyznawane są m.in. - w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń - budynku gospodarczego. W okolicznościach badanej sprawy na etapie postępowania odwoławczego zakwestionowano więc jedną z kluczowych dla sprawy okoliczności, tj. ustalenia co do szacowanego procentu zniszczeń. Skoro natomiast całkowitemu zniszczeniu uległ cały budynek gospodarczy, to w świetle powoływanych Zasad możliwe było przyznanie Skarżącej zasiłku celowego w kwocie wyższej niż przyznane [...] zł. Kolegium nie wyjaśniło jednak czy, a jeśli tak to jaki wpływ na proces dokonanego - przez biegłego - szacowania, ma przyjęcie ustaleń o całkowitym (a nie częściowym) zniszczeniu stodoły

Sądowoadministracyjna kontrola decyzji uznaniowej sprawowana jest zasadniczo na trzech poziomach: 1) kontrola prawidłowości przeprowadzonego postępowania, w tym postępowania dowodowego (zwłaszcza kompletności materiału dowodowego); 2) kontrola prawidłowości oceny przesłanek przyznania świadczenia oraz w przypadku ich zaistnienia; 3) kontrola granic przyznanego organowi uznania administracyjnego.

W ocenie Sądu, w zaistniałej sytuacji nie wyjaśniono należycie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. Nie wyjaśniono jaki wpływ na proces szacowania ma przyjęcie ustaleń o całkowitym zniszczeniu stodoły. Należy zauważyć, że Skarżąca kwestionowała prawidłowość ustaleń faktycznych przyjętych przez dokonującego szacunku biegłego, a organ II instancji uznając zasadność tych zarzutów nie zwrócił się do biegłego o wyjaśnienie ewentualnego wpływu weryfikacji ustaleń faktycznych (ustalenie całkowitego zniszczenia stodoły, w miejsce przyjętych do szacunku ustaleń o jej uszkodzeniu w [...]%) na proces szacowania. Nie przedstawiono również przekonującego uzasadnienia co do tego, jakie okoliczności konkretnie przesądziły, o zasadności przyznania Skarżącej zasiłku we wskazanej kwocie [...]zł.

Powyższe oznacza, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W każdym bowiem przypadku rozstrzygania sprawy administracyjnej organ wydający orzeczenie, także w swych motywach musi uwzględniać obowiązujący porządek prawny, a podjęta decyzja musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.), wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), oraz powinna spełniać wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Dokonując tych czynności organy muszą kierować się regułami zapisanymi w art. 80 k.p.a., tj. ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swobodna ocena dowodów, by nie przekształciła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny, m.in. logiki, doświadczenia życiowego, wszechstronności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, gdyż skarga była wolna od wpisu, Skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika, ani nie wykazała, izby poniosła inne koszty postępowania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zlecenie biegłemu sporządzenia operatu szacunkowego uwzględniającego rzeczywisty rozmiar szkody, tj. całkowite ([...]%) zniszczenie stodoły. Na tej podstawie organ ponownie oceni zasadność złożonego wniosku i wyda decyzję uzasadniając ją w sposób uwzględniający wytyczne zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku.