Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 411/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Uprawnienia do wykonywania zawodu
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16
journal: Dz.U. 2017 poz 935
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 6 art. 7 art. 8 art. 76 par. 1 art. 77 par. 1 art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 2 pkt 70 art. 81 ust. 12 art. 83 ust. 6 art. 84 ust. 1 ust. 2 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 271 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 88 poz 553
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
article: par. 6 ust. 7
journal: Dz.U. 2015 poz 776
law: Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu  przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 776 z  późn. zm.).

SENTENCJA

Dnia 17 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta O., decyzją z dnia 5 grudnia 2016 roku nr [...], cofnął M. W. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.

Z ustaleń przyjętych przez organ wynika, że M. W., jako uprawniony diagnosta, w dniu 16 lutego 2015 roku, przeprowadził badanie techniczne pojazdu, który był wyposażony w instalację LPG. Zbiornik zamontowany w instalacji zasilania pojazdu podlega dozorowi technicznemu. Zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu zostało wydane pomimo tego, że zbiornik LPG nie posiadał decyzji zezwalającej na jego eksploatację. Brak dokumentu wydanego przez transportowy dozór technicznych należało uznać za usterkę istotną, usterkę techniczną mogącą naruszać bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska.

Organ uznał, że diagnosta nie dopełnił obowiązków określonych w art. 81 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012, poz. 1137 ze zm.) oraz w §6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzenia badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. 2015, poz. 776 ze zm.).

M. W., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystał z prawa odwołania od decyzji. Odwołujący się zażądał uchylenia decyzji w całości.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że badanie techniczne pojazdu zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującym prawem i po sprawdzeniu, że dokumenty przedstawione przez właścicieli pojazdu są zgodne z numerami znajdującymi się na butli LPG zamontowanej w pojeździe. Diagnosta wykonał swoje obowiązki, bo zamieścił w protokole badania diagnostycznego taki numer protokołu i taki numer decyzji dopuszczającej zbiornik LPG do eksploatacji, jakie faktycznie znajdowały się w przedstawionej mu dokumentacji.

Strona podniosła, że w sprawie karnej dotyczącej poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego postępowanie zostało umorzone z uwagi na brak potwierdzenia faktu, że diagnosta dokonał wpisania fałszywych informacji do wystawionych przez siebie dokumentów. Zdaniem strony skoro organy ścigania, posiadające szersze środki do wykrywania czynów zabronionych, nie miały powodów do prowadzenia postępowania o czyn z art. 271 §1 Kodeksu karnego, to tym trudniej wskazać podstawy, dla których organy administracji publicznej miałyby odebrać niewinnemu obywatelowi przyznane uprawnienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 7 maja 2018 roku nr [...], utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Starosty [...].

Organ odwoławczy uznał, że diagnosta nie sprawdził dokumentów dotyczących dopuszczenia do eksploatacji zamontowanego w pojeździe zbiornika LPG, co doprowadziło do zakończenia badania technicznego pojazdu wynikiem pozytywnym, w sytuacji braku dokumentów potwierdzających sprawność tego urządzenia technicznego.

M. W., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...].

Zaskarżonym decyzjom zarzucono:

- naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się uznaniem, że diagnosta przeprowadził badanie techniczne pojazdu niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami, a w szczególności w sposób świadomy i oczywisty naruszył normy dotyczące zakresu i sposobu przeprowadzenia badania technicznego w sposób uzasadniający pozbawienie go uprawnień na lat pięć,

- naruszenie art. 7, art. 7a, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 §3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez fragmentaryczne i niewystarczające rozważenie materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie i określenie stanu faktycznego, błędne i niepełne uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji oraz wydanie decyzji z pominięciem oceny zachowania diagnosty w aspekcie tego, czy ciężar popełnionego uchybienia jest na tyle istotny, że daje podstawę do wydania orzeczenia o cofnięciu uprawnień na okres pięciu lat, w tym brak rozważenia i uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, charakteru i skutków ewentualnego naruszenia przez diagnostę przepisów dotyczących procedury badań technicznych pojazdów, w kontekście proporcjonalności odpowiedzialności diagnosty.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w przypadku sankcji cofnięcia uprawnień zawodowych ma znaczenie kontekst prawny popełnionego naruszenia, jak również jego ciężar gatunkowy, motywacja, a także fakt wprowadzenia w błąd. W sprawie nie wykazano, aby diagnosta swoim celowym i umyślnym działaniem doprowadził do wykonania badań niezgodnie z przepisami. Istnieją obiektywne wątpliwości, co do stosowania art. 83 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, które winny zostać, w ustalonym stanie faktycznym, rozstrzygnięte na korzyść diagnosty, co powinno implikować uwolnienie od stawianych zarzutów poprzez umorzenie postępowania administracyjnego.

W ocenie autora skargi nieprawidłowe jest stanowisko, że decyzja o cofnięciu uprawnień ma charakter związany, a organ nie miał podstaw do miarkowania sankcji ze względu na ciężar gatunkowy uchybienia. W sprawie zbadane powinny być cechy osobiste diagnosty, stopień jego zawinienia oraz inne elementy podmiotowe. W kwestionowanej decyzji zabrakło rozważań o tym, czy charakter popełnionego czynu oraz sposób postępowania diagnosty usprawiedliwiają w istocie zastosowanie przepisu, który zakłada skutek cofnięcia uprawnień zawodowych na pięć lat. Ocena materiału dowodowego niekorzystna dla diagnosty nie powinna automatycznie powodować bezwzględnego zastosowania wobec diagnosty sankcji cofnięcia uprawnień zawodowych. Możliwe w takim przypadku jest także umorzenie postępowania, wobec uznania, że ciężar uchybienia nie jest adekwatny do rozmiaru grożącej kary.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oraz wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.

Zaskarżona decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sposób zgodny z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz. 23 ze zm.).

Sąd nie ujawnił naruszenia przepisów prawa w zakresie gromadzenia materiału dowodowego.

Z akt sprawy wynika, że wydanie decyzji zostało poprzedzone kontrolą Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów. Organ przeprowadził wszelkie znane mu dowody, a strona nie zgłaszała żadnych dodatkowych wniosków dowodowych. Ustalenia faktyczne zostały przyjęte z poszanowaniem zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego oraz poparte przekonującą argumentacją. Ocena dowodów, jakiej dokonano w sprawie, nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Postępowanie wyjaśniające zostało zakończone, a dowody zgromadzone w aktach administracyjnych wyczerpująco dokumentują okoliczności faktyczne sprawy, co pozwala na załatwienie sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.

M. W., jako osoba uprawniona do przeprowadzania badań technicznych pojazdów w Firmie "B." s.c. M.B. I. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów [...] nr [...], [...] [...], w dniu 16 lutego 2015 roku przeprowadził badanie techniczne samochodu marki Fiat Panda o numerze VIN [...] oraz numerze rejestracyjnym [...] Pojazd był wyposażony w instalację do zasilania gazem, w tym zbiornik LPG. Badanie zakończyło się wynikiem pozytywnym. W zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu diagnosta wskazał, że podczas badania technicznego dysponował protokołem organu dozoru technicznego o numerze [...] z dnia 5 czerwca 2005 roku.

Inspektor Transportowego Dozoru Technicznego mgr inż. R. P., w dniu 10 maja 2016 roku, podczas badań dozorowych zbiornika LPG zamontowanego we wskazanym powyżej pojeździe ujawnił, że diagnosta M. W. wykonał badanie okresowe pojazdu bez ważnego protokołu i decyzji dopuszczającej zbiornik LPG do eksploatacji. Decyzja dopuszczająca zbiornik do eksploatacji była ważna do dnia 5 sierpnia 2014 roku.

Oddział Terenowy Transportowego Dozoru Technicznego w P. wskazał, że nigdy nie wydał protokołu organu dozoru technicznego, czy decyzji zezwalającej na eksploatację, o numerach [...] lub [...] Przesłuchani świadkowie (współwłaściciele pojazdu), producent zbiornika firma S. , a także strona postępowania, nie przedstawili dokumentów wskazanych w zaświadczeniu nr [...] o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Dokumenty wskazane przez diagnostę w zaświadczeniu nie zostały ujawnione także w toku postępowania karnego.

Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w dowodach włączonych do akt sprawy oraz w żadnym zakresie nie są kwestionowane przez skarżącego. Stąd też wskazane okoliczności faktyczne Sąd przyjmuje, jako własne ustalenia w sprawie.

Kwestionowane rozstrzygnięcie zapadło po ustaleniu materialnoprawnie istotnych okoliczności faktycznych, a ustalenia przyjęte przez organ za podstawę rozstrzygnięcia są zgodne z prawdą materialną.

Badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony w stacji kontroli pojazdów uprawniony diagnosta. Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca się o jego wydanie posiada wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, odbyła wymagane szkolenie oraz zdała z wynikiem pozytywnym egzamin kwalifikacyjny. Starosta także cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami – art. 84 ust. 1 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012, poz.1137 ze zm.).

Sąd podziela stanowisko, że sposób ujawnienia deliktu prawa administracyjnego określonego w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym jest okolicznością indyferentną z punktu widzenia możliwości zastosowania sankcji w postaci cofnięcia diagnoście uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów (porównaj uchwała NSA z dnia 12 marca 2012 roku sygn. akt II GPS 2/11).

Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, czy też niewłaściwe zastosowanie.

Sąd podziela stanowisko organów, że ujawnione w sprawie okoliczności faktyczne objęte są zakresem zastosowania art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Kompetencję do cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów aktualizuje ujawnienie okoliczności, że diagnosta wydał zaświadczenie albo dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.

Badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego (art. 81 ust. 12 ustawy – Prawo o ruchu drogowym).

Analiza treści dokumentacji dotyczącej instalacji LPG zamontowanej w samochodzie jest elementem badania technicznego pojazdu, które obejmuje między innymi, sprawdzenie dodatkowego wyposażenia pojazdu w rozumieniu art. 2 pkt 70 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, czyli układu, oddzielnego zespołu technicznego lub część, podlegające wymaganiom technicznym określonym w dziale III, rozdziale 1a i 1b, przepisach Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach EKG ONZ, przeznaczone do zastosowania w pojeździe.

Instalacja gazowa LPG w samochodzie spełnia kryteria definicji legalnej dodatkowego wyposażenia pojazdu określone w art. 2 pkt 70 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

W przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki istotne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny – §6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. 2015, poz. 776 ze zm.)

Z kolei brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę, potwierdzających jego sprawność stanowi usterkę istotną - Załącznik nr 1, Dział I, pozycja 10.5 lit. a Tabeli: przedmiot i zakres badania, czynności kontrolne, metody oceny stanu technicznego pojazdu oraz usterki skutkujące uznaniem stanu technicznego za niezadowalający do powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku.

Z powołanej regulacji prawnej wynika, że nie można przeprowadzić badania technicznego pojazdu bez przedstawienia dokumentacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Przedstawiona diagnoście dokumentacja ma potwierdzać sprawność urządzenia technicznego. Stąd zasadnie należy wnioskować, że uprawniony diagnosta ma obowiązek weryfikować czy przedstawiono mu dokumentację autentyczną, kompletną i o treści, która potwierdza sprawność urządzenia technicznego zamontowanego w badanym pojeździe. Dopuszczając się zaniedbań w zakresie realizacji wyliczonych obowiązków diagnosta naraża się na odpowiedzialność administracyjnoprawną.

Dowody zgromadzone w aktach sprawy nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że w kontrolowanej sprawie wystąpiła sytuacja wydania w dniu 16 lutego 2015 roku przez uprawnionego diagnostę zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, gdy tymczasem decyzja dopuszczająca do eksploatacji zbiornik LPG zamontowany w badanym pojeździe utraciła ważność z dniem dnia 5 sierpnia 2014 roku.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem zasady uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) i po przeprowadzeniu postępowania w sposób nie naruszający zaufania jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego). Przy rozstrzyganiu o konsekwencjach stwierdzonych naruszeń organ uwzględnił wszystkie okoliczności faktyczne, które były istotne dla załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego), a uzasadnienie decyzji spełnia wymagania określone w art. 107 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Autor skargi w sposób nieuzasadniony dopatruje się i wiąże wadliwości zaskarżonej decyzji z umorzeniem postępowania karnego. Odpowiedzialność prawna za czyn z art. 271 §1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Kodeks karny (Dz.U. 1997r. Nr 88, poz. 553 ze zm.) istotnie różni się i jest niezależna od odpowiedzialności za delikt administracyjny określony w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Odpowiedzialność administracyjna w postaci cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów pozostaje aktualna zarówno wówczas, gdy postępowanie karne zostało umorzone (porównaj wyrok NSA z dnia 21 listopada 2017 roku o sygn. akt II GSK 2431/17), jak i wówczas, gdy wydanie przez diagnostę zaświadczenia lub dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu wypełniało znamiona przestępstwa (porównaj wyrok NSA z dnia 12 sierpnia 2015 roku o sygn. akt II GSK 1571/14).

Funkcjonowanie tych dwóch rodzajów odpowiedzialności prawnej wzajemnie się uzupełnia. Ustawową funkcją przypisaną sankcji karnej jest oddziaływanie indywidualne na sprawcę przestępstwa, oddziaływanie prewencyjne jest refleksem rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej sprawcy. Natomiast funkcją sankcji administracyjnej jest ochrona interesu społecznego, który na gruncie kontrolowanej sprawy sprowadza się do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska.

Odpowiedzialność za delikt administracyjny ma charakter obiektywny w tym sensie, że do egzoneracji odpowiedzialności administracyjnej nie prowadzą okoliczności określające rozmiar i dolegliwość sankcji karnej takie jak warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe sprawcy, motywacja i sposób zachowania się sprawcy, czy też cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego. Z tego względu na gruncie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym istotne jest tylko to, czy to właśnie dany pomiot zachował się w sposób, który urzeczywistnił stan opisany w przesłankach deliktu polegającego na wydaniu zaświadczenia albo dokonaniu wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.

Wydanie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, gdy utraciła ważność decyzja dopuszczająca do eksploatacji zbiornik LPG zamontowany w badanym pojeździe, sprowadza identyczne zagrożenie dla interesu społecznego niezależnie od tego, czy zachowanie diagnosty zostanie rozpoznane, jako przestępstwo i delikt administracyjny, czy też tylko, jako delikt administracyjny.

Umorzenie postępowania karnego wobec skarżącego nie ma tego skutku, że na gruncie realizacji odpowiedzialności administracyjnej ujawniają się wątpliwości, co do treści normy prawnej określonej w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Sąd nie ujawnił okoliczności, które potwierdzają stanowisko autora skargi, że organ dokonał wykładni lub zastosowania powołanego przepisu ze szkodą dla strony postępowania. Wskazać przy tym należy, że postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte z dniem 6 czerwca 2016 roku. Odwołanie wniesiono w dniu 5 stycznia 2017 roku. Natomiast zgodnie z przepisem art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017, poz. 935) do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją stosuje się przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym.

Organy trafnie eksponowały w uzasadnieniu decyzji, że rozstrzygnięcie o cofnięciu uprawnień z uwagi na dosłowną treść art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym ma wszelkie znamiona decyzji związanej, a więc organ nie może podjąć innego rozstrzygnięcia niż wprost wskazane w ustawie.

Dolegliwość środków administracyjnoprawnych została przesądzona przez ustawodawcę, a organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa i jest związany rozstrzygnięciem na poziomie ustawowym (art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Sąd nie ujawnił okoliczności, które uzasadniałyby zarzuty o fragmentarycznym i niewystarczającym rozważeniu materiału dowodowego, niedokładnym wyjaśnieniu i określeniu stanu faktycznego, przyjęciu błędnych ustaleń faktycznych, czy też rozstrzyganiu wątpliwości co do stanu faktycznego na niekorzyść skarżącego.

Z wykonaniem badania technicznego pojazdu powiązane zostały obowiązki dokumentacyjne diagnosty. W przypadku pojazdu zasilanego instalacją LPG polegają one na zamieszczeniu w rejestrze informacji o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji.

Zgodnie z §6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. 2015, poz. 776 ze zm.) uprawniony diagnosta ma obowiązek zamieścić w rejestrze numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji przez właściwy organu dozoru technicznego, a w przypadku zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, diagnosta ma obowiązek zamieszczenia w rejestrze numeru zbiornika oraz daty ważności decyzji wydanej przez ten organ.

Wskazać zatem należy, że w uwagach do zaświadczenia nr [...] o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 16 lutego 2015 roku wskazany został jedynie numer protokołu organu dozoru technicznego oraz jego data.

W ocenie Sądu zaświadczenie sporządzone przez skarżącego jednoznacznie dowodzi naruszenia przez niego przepisów prawa przy przeprowadzaniu badania technicznego samochodu marki Fiat Panda o numerze VIN [...] i numerze rejestracyjnym [...] Treść powołanego zaświadczenia wskazuje bowiem, że badanie pojazdu zostało zakończone wynikiem pozytywnym pomimo tego, że diagnosta nie dysponował kompletem prawnie wymaganych dokumentów. Diagnosta nie ujawnił faktu okazania mu decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji przez właściwy organu dozoru technicznego. Skoro diagnosta nie określił dla badanego zbiornika gazu LPG numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, to miał obowiązek zamieszczenia w rejestrze numeru zbiornika oraz daty ważności decyzji wydanej przez ten organ. Te ostatnie informacje też nie zostały ujawnione w rejestrze.

Zakres zaktualizowanych obowiązków dokumentacyjnych przesądza o tym, że na skarżącym, jako uprawnionym diagnoście, spoczywał obowiązek wykazania określonych faktów poprzez ich wpisanie do rejestru (art. 81 ust. 12 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w związku z §6 ust. 7 rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach).

Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu jest urzędowym dokumentem w rozumieniu art. 76 §1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, który potwierdza między innymi realizację obowiązków nałożonych na uprawnionego diagnostę.

Z uwagi na powyższe uznać należało, że już tylko treść zaświadczenia nr [...] o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu potwierdza, że zaświadczenie zostało wydane niezgodnie z przepisami, bo bez kompletu dokumentów wymaganych prawem. W ocenie Sądu ujawnienie naruszenia obowiązków dokumentacyjnych w sposób oczywisty wiąże się, bo wyjaśnia przyczyny, wydania zaświadczenia niezgodnie ze stanem faktycznym. Pozytywny wynik badania technicznego pojazdu wyposażonego w zbiornik LPG, który nie spełniał warunków dopuszczenia do eksploatacji, jest następstwem nierzetelnego wykonywania obowiązku przez skarżącego w zakresie weryfikacji pełnej dokumentacji potwierdzającej sprawność urządzenia technicznego.

Z powyższych względów zgodne z prawem jest stanowisko organów administracji publicznej polegające na przyjęciu ustalenia, że do wydania zaświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym doszło na skutek braku sprawdzenia dokumentów dotyczących dopuszczenia do eksploatacji zamontowanego w pojeździe zbiornika LPG, czyli stan opisany w delikcie administracyjnym jest wynikiem zachowania skarżącego wyrażającego się niedopełnieniem obowiązków określonych w art. 81 ust. 12 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w związku z §6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach.

Naruszenie obowiązków dokumentacyjnych przez skarżącego ma te konsekwencje, że uwzględnienie żądania umorzenia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności administracyjnej za popełniony przez skarżącego delikt administracyjny nie może wspierać argumentacja o tym, że niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego zostały rozstrzygnięte na jego niekorzyść.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko, że wykazanie posłużenia się przez właściciela pojazdu sfałszowanymi dokumentami, czy potwierdzenie tego wyrokiem karnym, a przy tym brak naruszenia obowiązków przez uprawnionego diagnostę, co do weryfikacji przedłożonej dokumentacji, uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnoście z powodu wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.

Stanowczo podkreślić jednak należy, że w okolicznościach kontrolowanej sprawy taka sytuacja nie występuje. W aktach sprawy nie ujawniono dowodów, które mogłyby potwierdzać sugestie zawarte skardze o tym, że na potrzeby badania technicznego pojazdu właściciel przedłożył sfałszowane dokumenty. Jednocześnie zgromadzone dowody uzasadniają ocenę, że skarżący naruszył obowiązki w zakresie weryfikacji dokumentacji określającej sprawność urządzenia technicznego zamontowanego w badanym pojeździe

Z powyższych względów, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302), podlega oddaleniu jako nieuzasadniona.