Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 26/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalić wniosek o przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 255, art. 245 par. 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 kwietnia 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 19 stycznia 2012r. od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym W. R. złożył wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 22 lutego 2012r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF i modyfikując wniosek z dnia 15 lutego 2012r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że od ponad 20 miesięcy jest bez pracy, nie posiada żadnego źródła dochodu, a z uwagi na zawiły charakter sprawy zasadnym jest, by reprezentował go zawodowy pełnomocnik. Skarżący oświadczył, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z córką w wieku 14 lat. Jako posiadany majątek wykazał dom o pow. 50m² na działce 800m² oraz ½ część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu wielkości 63m².

Po dokonaniu wstępnej analizy wniosku, co do jego treści dane w nim zawarte okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego i zdolności płatniczych skarżącego, dlatego pismem z dnia 26 marca 2012r. został wezwany do uzupełnienia w/w wniosku poprzez:

- przedłożenie oświadczenia, z jakich źródeł czerpie środki na utrzymanie własne i córki;

- przedłożenie oświadczenia, jaką kwotę miesięcznie przeznacza na wydatki własne i córki związane z życiem codziennym np. produkty żywnościowe, inne podstawowe środki niezbędne do życia;

- określenie i udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania mieszkania np. czynsz, energia, media;

- przedłożenie aktualnego zaświadczenia z właściwego Urzędu Pracy potwierdzającego, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku;

- oświadczenia, czy skarżący lub jego córka korzystają z pomocy społecznej, jeżeli tak to w jakiej formie.

Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin informując skarżącego, że jego niedochowanie będzie skutkowało oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja zostało prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2012r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 18 kwietnia 2012r. i mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków złożonego wniosku.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym - czyli w myśl art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z treści przywołanego przepisu wynika, że ustawodawca przez użycie sformułowania "wykaże" przesunął ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy na stronę. Zatem to na skutek wskazanych przez wnioskującego dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest on w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Rola Sądu (referendarza sądowego) sprowadza się zaś do oceny informacji dostarczonych przez stronę w kontekście przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 255 ustawy p.p.s.a., "jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 ustawy p.p.s.a. [druk PPF], okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego." Przepis ten, nakłada zatem na stronę obowiązek współdziałania z Sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.

W niniejszej sprawie na podstawie ww. przepisu referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 26 marca 2012r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy. W wyznaczonym przez Sąd termin skarżący nie uzupełnił braków złożonego wniosku.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r. sygn. akt II OZ 235/06 niepubl.). Bierność wnioskodawcy w tym zakresie należy potraktować jako niewykazanie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2005 r. sygn. akt OZ 128/05 niepubl.).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż wnioskodawca nie udowodnił dostatecznie, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia