Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 223/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie WSA: Małgorzata Brachel-Ziaja WSA: Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2008 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru R. postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...], nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "R." wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały w części odnoszącej się do działki nr [...] obręb [...] K. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zarówno ogólna regulacja art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, jak i regulacja szczególna art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowiąca, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, przewidują wymóg przed wniesieniem skargi do Sądu wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zrealizowanie ustawowego wymogu wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia należy analizować i oceniać w każdym indywidualnym przypadku uwzględniając przy tym charakter uchwały (bądź zarządzenia) podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, która narusza w ocenie skarżącego jego interes prawny lub uprawnienie.

Uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i dla uzyskania mocy prawnej wymaga opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.

W Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r. pod pozycją [...] opublikowano uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "R."

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie podkreśla się, że jeżeli warunkiem wejścia w życie aktu prawa miejscowego jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to wezwanie do usunięcia naruszenia może być skierowane dopiero po ogłoszeniu tego aktu (postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2002 r., IV SA 3595/01, Lex nr 82642). Również w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych wskazuje się, że dopiero od wejścia w życie aktu prawa miejscowego mogą naruszać czyjś interes prawny lub uprawnienia, dlatego nie sposób przyjąć, aby uchwała, która jeszcze nie weszła w życie mogła wywoływać skutki prawne i tym samym naruszać interes prawny lub uprawnienie kogokolwiek (postanowienia WSA w Krakowie z dnia 26 stycznia 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 1205/05, niepubl., postanowienie WSA w Krakowie z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 106/08, niepubl.).

Strona skarżąca nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa ani po ogłoszeniu w dzienniku urzędowym, ani po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "R."

W sytuacji, w której akt prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "R." został opublikowany w dzienniku urzędowym z dnia [...] stycznia 2008r., a zatem wszedł w życie z dniem [...] lutego 2008 r., a pismo zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia interesu lub uprawnienia złożono w dniu [...] grudnia 2007 r., na które odpowiedzi udzielił Prezydent Miasta w dniu [...] stycznia 2008 r., stwierdzić należy, że na gruncie rozpoznawanej sprawy wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest przedwczesne.

W tej sytuacji należało uznać, iż strona skarżąca - pomimo wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, jednakże uczynionego przed ogłoszeniem aktu prawa miejscowego w wojewódzkim dzienniku urzędowym - nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym nie wyczerpane zostały przez stronę skarżącą środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.