Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 288/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

M. P. wniosła w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. numer [...]utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. numer [...]nakazującą M. P. rozbiórkę samowolnie budowanego budynku służącego rekreacji indywidualnej, położonego na działce o nr [...] na terenie Ogródków Działkowych [...].

Jednocześnie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi oświadczając, że termin został uchybiony bez jej winy.

M. P. podała, iż pracuje i czasowo mieszka w [...]. Skarżona decyzja została doręczona na adres w [...], jednakże nie została przez nią odebrana osobiście tylko przez ojca. Z treścią decyzji zapoznała się w dniu [...]r. W międzyczasie skarżąca miała poważne kłopoty zdrowotne i przebywała w szpitalu w [...]w związku z poważną operacją.

Do pisma załączone zostały dokumenty tj. zaświadczenie o zatrudnieniu

z dnia [...]r. z którego wynika, iż skarżąca jest zatrudniona od [...]r. na czas nieokreślony w Spółce z o. o. D. oraz kserokopia zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy w okresie od [...]r. do [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

W myśl art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:

1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,

2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy

3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Podkreślić należy, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku

o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki przyjmuje się obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu nie można mówić zatem wtedy, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Jak wynika z akt sprawy decyzja organu II instancji została przesłana na adres M. P. ul. [...]w [...], który strona podała w odwołaniu jak i następnie w skardze. Skarżąca nie wskazała natomiast, ani w toku postępowania administracyjnego, ani też na obecnym etapie skargi, iż od [...] r. pracuje poza miejscem zamieszkania i ewentualnie, w celu zapewnienia prawidłowych doręczeń, wszelką korespondencję należy kierować pod inny adres, gdzie czasowo przebywa z uwagi na miejsce pracy. Skarżąca konsekwentnie, w kolejnych pismach składanych i w organie i w Sądzie, wskazywała jeden adres zamieszkania będący wówczas adresem dla doręczeń tj. adres zamieszkania w [...]. Oznacza to, w ocenie Sądu, iż ten adres skarżąca przyjęła jako adres dla skutecznych doręczeń i pod tym adresem oczekiwała korespondencji.

Przesyłkę zawierającą decyzję z dnia [...]r. w dniu [...]r. odebrał Z. P. (ojciec strony) i przekazał zainteresowanej dopiero w dniu [...]r.

Jak podaje skarżąca w tym czasie miała poważne problemy zdrowotne

i przebywała na zwolnieniu lekarskim.

Ze zwolnienia wynika, iż był to okres od [...]r. do [...]r. Nie zostało natomiast wyjaśnione we wniosku z jakiego powodu, w okresie [...]r. przedmiotowa przesyła nie została doręczona, czy też przekazana skarżącej.

Skarżąca jako inicjator postępowania sądowego w niniejszej sprawie powinna dołożyć szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych związanych z jej udziałem w postępowaniu, w szczególności winna wskazać aktualny adres dla doręczeń, aby obieg korespondencji w postępowaniu był prawidłowy.

Nadto, Sąd zważył, iż skarżąca złożyła rozpatrywany wniosek w dniu [...] r. i dokonała czynności wniesienia skargi, pomimo, iż w tym okresie przebywała w dalszym ciągu na zwolnieniu lekarskim i tą okoliczność wskazała również jako przyczynę uchybienia terminowi.

Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku wyjaśnienia nie stanowią usprawiedliwienia dla uchybienia terminowi do dokonania czynności wniesienia skargi do sadu administracyjnego.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.