Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 62/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 66 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...], znak: [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz M. K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych.

Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. prowadził postępowanie administracyjne dotyczące stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości położonej w P. przy ul. A 166.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. współwłaścicielki nieruchomości zostały zobowiązane do wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie obiektu do należytego stanu technicznego, polegających na: nadmurowaniu murów osłonowych okien do pomieszczeń piwnicy o 15cm, wykonaniu opaski wokół budynku, wykonaniu koryt odprowadzających wody opadowe od ścian budynku, uszczelnieniu zadaszenia nad wejściem do budynku. Ponadto, S. M. jako właścicielka lokalu znajdującego się na kondygnacji I piętra została dodatkowo zobowiązana do wykonania robót budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej przynależnej do przedmiotowego lokalu.

Dnia 5 października 2007 r. S. M. powiadomiła na piśmie o wykonaniu robót związanych z uszczelnieniem tarasu.

Jakość robót budowlanych przeprowadzonych przez S. M. została zakwestionowana przez M. K. (reprezentowaną przez M. K.).

Z zapisów dokonanych w dzienniku budowy nr [...] wynikało, że zakres wykonanych robót znacznie odbiega od zakresu wskazanego w decyzji, w związku z tym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. zobowiązał S. M. do przedstawienia oceny stanu technicznego przeprowadzonych robót budowlanych dotyczących uszczelnienia płyty stropowej tarasu, sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego w odpowiedniej specjalności, w celu oceny czy wykonane roboty zapewniają trwałą szczelność płyty stropowej tarasu.

Ocenę techniczną sporządził mgr inż. P. K. wskazując, że użyte materiały są przeznaczone do wykonywania posadzek dla pomieszczeń technologicznych wewnątrz budynku. W treści oceny zaznaczono, że istniejące uszczelnienie posiada trwałość nie dłuższą niż 3 lata. Po tym czasie zaleca się uzupełnić istniejące uszczelnienie o warstwy zewnętrzne. Zatem wykonane roboty nie mają charakteru trwałego.

Na podstawie tej oceny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie egzekucyjne, które zostało następnie umorzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.

Na skutek skargi wniesionej przez M. K. w sprawie prawidłowości wykonania uszczelnienia płyty balkonowej zarówno przedstawiciele organu I instancji, jak i [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Ł. przeprowadzili oględziny przedmiotowej płyty w dniach 30 sierpnia 2010 r. i 3 września 2010r. Oględziny wykazały, że spód balkonu pomalowany jest żółtą farbą, która na połowie powierzchni uległa złuszczeniu i odpadła. W dwóch miejscach były widoczne rysy pęknięć tynku od spodu balkonu. Obecna podczas oględzin M. K. wskazała na widoczną rysę pęknięcia farby na ścianie okalającej taras oraz na znajdujący się na końcu rysy pęcherz. Stwierdzono również, iż powierzchnię balkonu stanowi wylewka betonowa, posiadająca 3 szczeliny dylatacyjne wykonane równolegle do ściany budynku i 2 szczeliny dylatacyjne wykonane prostopadle do ściany budynku. Szczeliny dylatacyjne wypełnione są szkłem grubości od 2 do 3 mm. Obudowę balkonu stanowi mur z cegły na zaprawie cementowej o wys. 83 cm, licząc od posadzki balkonu. Od wewnątrz mur otynkowany, od góry pokryty płytkami ceramicznymi. W kilku miejscach istnieją szczeliny między płytkami i warstwą spoiwa. Balkon wyposażony jest w kratkę ściekową sprawnie działającą. Pęknięć posadzki nie stwierdzono. Wobec powyższego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie i postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2010 r., w trybie art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, nakazał S. M. przedłożenie oceny stanu technicznego i szczelności płyty balkonowej znajdującej się na I piętrze przedmiotowego budynku mieszkalnego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. rozpatrując zażalenie S. M. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. uchylił zaskarżone postanowienie oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał na uchybienia proceduralne.

W dniu 8 listopada 2010 r. przeprowadzono kolejne oględziny przedmiotowej płyty balkonowej, które wykazały zawilgocenie, a ponadto odpryskiwanie powłok malarskich.

Organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ponownie zobowiązał S. M. do przedłożenia oceny stanu technicznego i szczelności płyty balkonowej znajdującej się na I piętrze budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości.

Organ II instancji, po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanej uchylił zaskarżony akt i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniósł, że materiał dowodowy w sprawie jest niepełny (brak aktualnego odpisu księgi wieczystej dla nieruchomości, opinii technicznej z 2009 r. sporządzonej przez mgr inż. P. K.). Ponadto podkreślono, że organ stopnia podstawowego przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia w czerwcu 2011 r. nie znał aktualnego stanu technicznego obiektu, gdyż oparł się na oględzinach przeprowadzonych w listopadzie 2010 r.

W dniu 6 grudnia 2011 r. organ I instancji ponownie przeprowadził oględziny obiektu, które wykazały, że brak jest pęknięć posadzki balkonu. Jak oświadczyła podczas oględzin współwłaścicielka nieruchomości S. M. od czasu uszczelnienia płyty balkonowej w 2007 r. wykonała nowe zaprawki cementowe murku balkonowego, a także ponownie w 2010 r. dokonała pokrycia powierzchni balkonu preparatem [...] i [...]. Oględziny spodu balkonu wykazały, że farba którą był on pomalowany częściowo uległa odspojeniu i częściowo odpadła. Zauważono również plamę zawilgocenia stropu balkonu.

Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zwrócił się z zapytaniem do producenta preparatów [...] i [...], przedsiębiorstwa B z siedzibą w Z., czy tego rodzaju preparaty przeznaczone są do tego rodzaju robót tj. uszczelniania powierzchni balkonów oraz czy mogą stanowić zabezpieczenie przed przeciekaniem wód opadowych. W odpowiedzi właściciel firmy B podkreślił, że wskazane preparaty nie są w ogóle przeznaczone do zastosowania w tego rodzaju przypadkach.

Organ nadzoru budowlanego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ponownie zobowiązał S. M. do sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej wykonanych robot budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej oraz zastosowanych wyrobów budowlanych. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.

Po rozpatrzeniu skargi S. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 września 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie zachodziły podstawy do wydania postanowienia takiej treści w oparciu o art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, ponieważ warunkiem wydania takiego postanowienia musi być zaistnienie uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót budowlanych lub stanu technicznego budynku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje tymczasem jednoznacznie, że uszczelnienie płyty balkonowej zostało wykonane przy użyciu niewłaściwych materiałów budowlanych, nie gwarantuje trwałości, a w konsekwencji jest rozwiązaniem tymczasowym. Kolejne zatem zobowiązywanie skarżącej do przedłożenia jeszcze jednej oceny jakości wykonanych robót budowlanych jest w ocenie sądu niezrozumiałe, a przede wszystkim nie znajduje oparcia w powołanym art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. Ponadto, okoliczności te były już przedmiotem rozważań organu nadzoru budowlanego w uzasadnieniu postanowienia nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., w którym stwierdzono, że zakres prac wynikający ze złożonego przez skarżącą dziennika budowy w sposób istotny odbiega od kosztorysu robót ujętych w załączniku do opinii rzeczoznawcy budowlanego inż. S. S. i zachodzi uzasadniona obawa, iż wykonane roboty budowlane nie przyniosą pożądanego efektu, tj. trwałego uszczelnienia płyty stropowej tarasu.

W dniu 18 grudnia 2012r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził czynności kontrolne na przedmiotowej nieruchomości stwierdzając, że obowiązek nałożony decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2007r., polegający na uszczelnieniu płyty balkonowej nie został wykonany. Od czasu poprzednich oględzin, które odbyły się dnia 6 grudnia 2011 r. S. M. nie wykonywała żadnych robót. W związku z poczynionymi ustaleniami w dniu 14 stycznia 2013r. Wystosował do S. M. upomnienie wzywając do wykonania obowiązku uszczelnienia płyty balkonowej na I piętrze budynku mieszkalnego.

Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. S. M. zawiadomiła organ, że przedmiotowy obowiązek został wykonany we wrześniu 2007r. a ponadto dostarczyła wymaganą ocenę techniczną dotyczącą wykonanych robót budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej.

Następnie w dniu [...] lutego 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], który został uchylony postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013r nr [...], a postępowanie egzekucyjne umorzone. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że decyzja organu I instancji nr [...] nakładająca na S. M. obowiązek wykonania uszczelnienia płyty balkonowej nie zawierała żadnych załączników w związku z czym nie ma możliwości ustalenia o jakie zalecenia czy też ustalenia chodzi. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, iż uszczelnienia płyty balkonowej było nieprawidłowe albowiem sposób jej uszczelnienia nie został określony.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., kontynuując postępowanie, w dniu [...] czerwca 2013r. decyzją nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 267), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej zlokalizowanej na I piętrze budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości położonej w P. przy ul. A 166, w uzasadnieniu wskazując, iż obowiązek nałożony na S. M. został de facto wykonany. Przeprowadzone roboty budowlane, ze względu na rodzaj zastosowanych materiałów, pozwalały jakkolwiek na okres nie dłuższy niż 3 lata, zapewnić szczelność płyty balkonowej. Zważywszy na to, że przeprowadzone roboty budowlane nie gwarantują trwałości uszczelnienia płyty balkonowej, takie rozwiązanie należy uznać jedynie za tymczasowe. Roboty budowlane związane z uszczelnieniem płyty balkonowej nie zostały wykonane w pełni prawidłowo, dlatego też, zgodnie z zaleceniami mgr inż. P. K. należy uzupełnić istniejące uszczelnienie o dodatkowe warstwy zewnętrzne odpowiednimi preparatami, które będą miały zastosowanie przy tego rodzaju powierzchni. Uznał, że wykonane roboty miały charakter bieżącej konserwacji, co zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, należy rozumieć jako wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót niepolegających na odtworzeniu stanu pierwotnego (które są remontem), ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tego obiektu. W wyniku dodatkowego uszczelnienia płyty balkonowej, wykonanego w ramach bieżącej konserwacji nie zmienią się jego parametry techniczne ani przeznaczenie, czy układ funkcjonalny. Będą to prace mające na celu utrzymanie balkonu w dobrym stanie, a także zmierzające do zabezpieczenia płyty przed zużyciem bądź zniszczeniem. Organ podkreślił też, że bieżąca konserwacja jest dokonywana przez wykonywanie robót budowlanych, na które jednak nie jest wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenie, co wynika wprost z treści art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo budowlane. Skoro zatem roboty te nie będą ani budową ani przebudową czy też remontem, to brak jest podstaw do ingerencji, zatem brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie, a zatem należy umorzyć postępowanie w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. Organ dodał, że nie wykonanie obowiązku bieżącej konserwacji kwalifikować należy z kolei jako odpowiedzialność deliktową osoby zobowiązanej do bieżącej konserwacji (art. 415 KC).

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. K., zarzucając naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. przez nieuzasadnione umorzenie postępowania trwającego od 2007 r. i brak wskazania podstawy umorzenia oraz art. 7, 8, 10 k.p.a. poprzez ograniczenie stronie czynnego udziału w sprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 w zw. z art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 158 § 1 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji organu powiatowego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i niewykonalność ma charakter trwały – nałożony obowiązek został określony w sposób nieprecyzyjny przez co stwarzał możliwości różnej interpretacji jego wykonania. Decyzja nie zawierała załączników, wobec czego nie ma możliwości dokonania ustalenia o jakie zalecenia chodziło.

Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, że w zaistniałym stanie faktyczno - prawnym organ I instancji w sposób prawidłowy wydał kwestionowane rozstrzygnięcie albowiem roboty budowlane polegające na uszczelnieniu płyty balkonowej należy zakwalifikować jako "bieżącą konserwację". Ponadto, nie można stawiać S. M. zarzutu "nieprawidłowego" wykonania obowiązku uszczelnienia płyty balkonowej, gdyż sposób jego wykonania nie został określony w decyzji organu I instancji nr [...], która to decyzja nie zawierała żadnych załączników. Brak w przepisach definicji pojęcia "bieżącej konserwacji" zdaniem organu powoduje, iż często stanowi problem rozróżnienie czynności wykonywanych w ramach konserwacji od czynności wykonywanych w związku z prowadzonym remontem. Przez pojęcie "bieżącej konserwacji", o którym mowa w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego z 1994r., należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tegoż obiektu. Bieżącą konserwacją będą prace budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont. Prace budowlane polegające na uszczelnieniu płyty balkonowej są w jego opinii pracami mającymi na celu utrzymanie balkonu w dobrym stanie technicznym, zmierzające do utrzymania płyty balkonowej przed zużyciem lub zniszczeniem, których zamiar wykonania nie wymaga dokonania ani zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanemu ani tym bardziej uzyskania pozwolenia na budowę. Uznał, że prace polegające na uszczelnieniu płyty balkonowej stanowią bieżącą konserwację i nie mogą zostać zakwalifikowane jako roboty budowlane polegające na przebudowie czy remoncie. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie nie wymagającym zmiany granic pasa drogowego. Jak stanowi zaś art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Organ zauważył zatem, iż w sytuacji, gdy wykonanie określonych prac budowlanych nie wymaga ani zgłoszenia ani pozwolenia na budowę, organ I instancji nie miał podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego uszczelnienia płyty balkonowej, w związku z czym stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a. prawidłowo umorzył postępowania administracyjne.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M. K., zarzucając naruszenie art. 3 pkt. 8 ustawy Prawo budowlane przez uznanie, że naprawa płyty balkonowej jest równoznaczna z konserwacją tego balkonu, podczas gdy w rzeczywistości tego typu prace jak wylanie posadzki balkonowej oraz naprawa pęknięć tejże płyty w rzeczywistości jest równoznaczna z robotami budowlanymi polegającymi na odtworzeniu stanu pierwotnego wskazanego balkonu oraz naruszenie art. 7, art. 10 i art. 11 k.p.a. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wyjaśniła, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie tylko nie przyjął dodatkowych wyjaśnień od strony skarżącej, ale przed wydaniem decyzji nie powiadomił też o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.).

Podstawę wydanych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć stanowił art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przepis ten znajduje zastosowanie w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

W niniejszej sprawie organy administracji uznały, że prowadzone postępowanie w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej stało się bezprzedmiotowe, bowiem obowiązek nałożony na S. M. został de facto wykonany. Wykonane roboty, mające na celu uszczelnienie płyty balkonowej, miały charakter bieżącej konserwacji, co zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, należy rozumieć jako mające na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie tj. bieżącej konserwacji. Na takie roboty nie jest wymagane pozwolenie na budowę czy zgłoszenie, brak jest zatem podstaw do ingerencji oraz dalszego prowadzenia postępowania.

W ocenie składu rozpoznającego niniejszą sprawę organy co najmniej przedwcześnie wydały w sprawie zaskarżone rozstrzygnięcia w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. Mylnie bowiem przyjęły, że prowadzone postępowanie dotyczy legalności wykonanych robót budowlanych polegających na uszczelnieniu płyty balkonowej zlokalizowanej na I piętrze budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości położonej w P. przy ul. A 166. Oceniając jednak wydane w sprawie rozstrzygnięcia w skrócie należy przypomnieć najistotniejsze elementy stanu faktycznego sprawy.

Otóż, decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] organ nałożył na współwłaścicielki nieruchomości obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku do należytego stanu technicznego oraz jednocześnie S. M. do wykonania uszczelnienia płyty balkonowej na I piętrze budynku. Po wydaniu tej decyzji pismem z dnia 21 września 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wszczął i prowadził postępowanie w przedmiocie wykonania uszczelnienia płyty balkonowej w budynku mieszkalnym przy ul. A 166 w P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpatrując sprawę skargi S. M. na wydane w toku postępowania postanowienia PINB i WINB w sprawie nałożenia obowiązku sporządzenia kolejnej oceny technicznej balkonu wyrokiem z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 623/12 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu sąd wyjaśnił, że w sprawie nie zachodziły jakiekolwiek podstawy do wydania postanowienia w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego o treści wskazanej w zaskarżonym postanowieniu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje bowiem jednoznacznie, że uszczelnienie płyty balkonowej zostało wykonane przy użyciu niewłaściwych materiałów budowlanych, nie gwarantuje trwałości, a w konsekwencji jest rozwiązaniem tymczasowym. Kolejne zatem zobowiązywanie skarżącej do przedłożenia jeszcze jednej oceny jakości wykonanych robót budowlanych jest w ocenie sądu całkowicie niezrozumiałe, a przede wszystkim nie znajduje oparcia w powołanym art. 81 c ust 2 Prawa budowlanego.

Następnie w trakcie prowadzonego postępowania zmianie uległ stan sprawy, gdyż decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 w zw. z art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 158 § 1 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] eliminując ją z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i niewykonalność ma charakter trwały – nałożony obowiązek został określony w sposób nieprecyzyjny przez co stwarzał możliwości dowolnej interpretacji jego wykonania. Ponadto, decyzja nie zawierała załączników, wobec czego nie ma możliwości dokonania ustalenia o jakie zalecenia chodziło. Z informacji uzyskanych przez sąd wynika, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności nie została zaskarżona przez którąkolwiek ze stron i stała się ostateczna.

W tym miejscu wskazać należy, że wydane w sprawie rozstrzygnięcia są co najmniej przedwczesne. Organy przyjęły bowiem, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania – ingerencji organu administracji, bowiem wykonanie uszczelnienia balkonu stanowi jedynie bieżącą konserwację i nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Taka ocena dokonywana w trakcie postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych w ramach tzw. postępowania legalizacyjnego (art. 50, 51 Prawa budowlanego), w przypadku stwierdzenia, że na wykonanie określonych robót nie było wymagane zgłoszenie lub pozwolenie na budowę, rzeczywiście uprawniałaby organ do umorzenia prowadzonego postępowania. W przedmiotowej sprawie prowadzone postępowanie dotyczyło jednakże stanu technicznego balkonu. Jak wynika z akt sprawy organ pismem z dnia 21 września 2010 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie wykonania uszczelnienia płyty balkonowej, następnie kilkukrotnie zobowiązywał S. M. do przedłożenia oceny stanu technicznego przedmiotowego balkonu. Warto w tym miejscu podkreślić, że postanowienie wydane w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy, a postępowanie w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowanym, bądź też jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. Przepis ten nie zawiera przy tym żadnych ograniczeń co do rodzaju postępowań, w których może być stosowany (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Po 348/13 nr LEX 1340404, wyrok NSA z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 353/11 nr LEX 1219138).

Jak wynika ze zgromadzonego materiału sprawy charakter prowadzonego postępowania określił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. już w decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], wskazując art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowe postępowanie było z kolei konsekwencją wydanej decyzji i stanowiło kontrolę wykonania nałożonych w niej obowiązków dotyczących balkonu. Mimo, że organ stopnia wojewódzkiego stwierdził jej nieważność, to cel wszczętego w dniu [...] września 2010 r. postępowania, wielokrotnie przeprowadzane oględziny i przedkładane w sprawie dokumenty dotyczyły oceny stanu technicznego balkonu po dokonaniu jego uszczelnienia. Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Z podjętych w sprawie rozstrzygnięć nie wynika jednak, aby organy administracji dokonały oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem zaistnienia przesłanek z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, w szczególności pkt 1 tego przepisu, naruszając tym samym art. 7, 77 § 1 k.p.a. Tym samym brak było podstaw do wydania rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.

Mając powyższe na względzie, sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (pkt 1 wyroku). O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku).

Ponownie rozpatrując sprawę organ nadzoru budowlanego uwzględni wskazania zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku, a w szczególności w sposób wyczerpujący dokona oceny stanu technicznego balkonu w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego i wyda stosowne rozstrzygnięcie, uzasadniając je zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a.

m.m.