Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 33/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.20 ust.3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 marca 2010 r. sprawy ze skargi O. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] sierpnia 2009 r. nr [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. ustalił wobec Pani O. H. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. w kwocie 22.447,00 zł.

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że w roku 2007, jak i w latach poprzednich, Pani O. H. pozostawała w związku małżeńskim z Panem R. H. Między małżonkami obowiązywał ustrój majątkowej wspólności małżeńskiej i nie posiadali oni majątków osobistych. Organ ustalił, że w roku 2007 małżonkowie uzyskali przychody ze źródeł ujawnionych w łącznej kwocie 66.632,43 zł, pochodzące głównie z prowadzonej przez O. H. działalności gospodarczej. Jednocześnie w okresie tym małżonkowie ponieśli wydatki w łącznej kwocie 123.453,67 zł oraz zgromadzili mienie na kwotę 3.036,11 zł. Przy wyliczeniu tych wartości nie były brane pod uwagę środki pieniężne ulokowane w formie odnawialnych lokat bankowych, jako że przez cały 2007 rok małżonkowie z tych środków nie korzystali. W wyniku powyższego organ stwierdził, że kwota nieznajdująca pokrycia w pochodzącym z przychodów opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania mieniu zgromadzonym w roku podatkowym (2007 r.) oraz w latach poprzednich wynosi 59.857,35 zł. W związku z tym, że małżonkowie H. w 2007 r. posiadali wspólność majątkową, dlatego też kwota ta została przez organ opodatkowana w częściach równych, tj. po 29.929,00zł

(po zaokrągleniu) w formie ryczałtu wg stawki 75%, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.

Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) – w dalszej części niniejszego uzasadnienia powoływanej w skrócie "u.p.d.o.f."

W toku postępowania kontrolnego, Pani O. H. powoływała się także

na darowizny (pożyczki) otrzymane od siostry I. K., zaś Pan R. H., dodatkowo powołał się na przychody z gospodarstwa rolnego. Wyjaśnienia te nie zostały jednak uwzględnione przez organ kontroli skarbowej.

Na okoliczność uzyskanych środków pieniężnych od I. K., kontrolowana składała niespójne i sprzeczne wyjaśnienia. Początkowo twierdziła, że siostra - w latach 2004 i 2006 udzieliła jej darowizny w łącznej kwocie 30.000,00 €. Następnie zmieniła wyjaśnienia wskazując, iż nie otrzymała darowizn, a przekazanie pieniędzy związane było z zawarciem umów pożyczek. Organ stwierdził przy tym, że ujawnione umowy darowizn i pożyczek nie zawierają imiennego podpisu darczyńcy/pożyczkodawcy, opatrzone są wyłącznie skróconym podpisem nieznanego adresata, zaś umowy pożyczek dodatkowo podpisami małżonków H. Również Pan R. H. składał w tym zakresie sprzeczne wyjaśnienia.

Odnośnie uzyskiwanych dochodów ze sprzedaży płodów rolnych (warzyw),

na które powołał się mąż Kontrolowanej, organ kontroli skarbowej stwierdził,

że okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w zebranych w sprawie dowodach. Podatnicy podnosili, że na gruntach o powierzchni około 5,5 ha, położonych

w miejscowości Z., uprawiane były m.in. ogórki, kapusta, cebula i marchew. Sprzedaż warzyw odbywała się rynkach oraz giełdach rolnych. Uprawą i sprzedażą warzyw zajmował się Pan R. H. Z tego tytułu małżonkowie uzyskali 130.000 zł. Organ stwierdził jednak, że podatnik nie potrafił wskazać wielkości uzyskanych płodów rolnych oraz podać żadnych informacji odnośnie nabywców. Oględziny gospodarstwa rolnego wykazały, iż zeznania Pana R. H. oraz wyjaśnienia Kontrolowanej nie znajdują oparcia w rzeczywistości. Stan budynków wskazywał, iż gospodarstwo to jest opuszczone. W gospodarstwie nie stwierdzono sprzętu rolniczego oraz inwentarza żywego. Grunty nie był użytkowane rolniczo,

co potwierdziła Pani J. G. - sołtys sołectwa Z. Do protokołu oględzin wyjaśniła, iż działka [...] został przeorana w listopadzie 2008 r., zaś rodzaj gleby (V i VI klasa) jest zbyt słaby na uprawę warzyw. Potwierdziły to także późniejsze zeznania Pani J. G. oraz S. B. i J. G. Pan S. B. oraz Pani J. G. zgodnie twierdzili, iż grunty rolne należące do małżonków H. w latach 2005-2007 leżały odłogiem nikt ich nie użytkował. Grunty te zostały zaorane i wykarczowane w 2008 r. Również nie potwierdzono wyjaśnień małżonków, odnośnie użytkowania gruntów obcych. Przesłuchany w charakterze świadka Pan S. B., podał sprzeczne i niespójne informacje. Z jednej utrzymywał, iż oddał w nieodpłatnie użytkowanie około 2 ha gruntów Panu R. H., gdyż "było mi za dużo do upraw", z drugiej strony wskazuje, iż sam odpłatnie dzierżawił 4,60 ha gruntów obcych. Pan S. B. nie potwierdził również zeznań Pana R. H. odnośnie struktury upraw na przedmiotowych gruntach. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, organy stwierdziły, iż małżonkowie H. nie prowadzili uprawy warzyw, a tym samym nie mogli uzyskać z tego tytułu przychodów.

W wyniku złożonego odwołania od tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej

w B., decyzją nr [...] z [...] listopada 2009 r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustalił wobec Pani O. H. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. w kwocie 21,951,00 zł. Organ odwoławczy uznał, że w rozliczeniu przychodów i wydatków Państwa H. w 2007 r. należy uwzględnić kwotę 1.322,30 zł, znajdująca się na początku 2007 r. na bieżącym rachunku w [...] Banku. Na rachunku tym podatniczka dokonywała operacji, zatem jego stan na początku 2007 r. powinien zostać uwzględniony jako środki zgromadzone w latach poprzednich.

W pozostałym zakresie organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.

W złożonej do tut. Sądu skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., reprezentujący Panią O. H. doradca podatkowy postawił zaskarżonej decyzji zarzuty:

– rażącego naruszenie przepisu prawa materialnego podatkowego w postaci art. 20 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f. – poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż Skarżąca

w 2007 r. uzyskała przychody oraz zgromadziła wartości i poniosła wydatki nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu;

– rażącego naruszenie przepisu prawa materialnego podatkowego w postaci art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. – poprzez zastosowanie w stosunku do Skarżącej sankcyjnej stawki podatku dochodowego w wysokości 75%, przy nie istnieniu: przychodów lub faktu gromadzenia wartości i poniesienia wydatków

nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu;

– naruszenia zasady prawdy materialnej wyrażonej w art. 187 § 1 ustawy

z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w zakresie zaciągniętych pożyczek oraz uzyskiwanych dochodów z gospodarstwa rolnego;

– naruszenie zasady oceny dowodów wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej - poprzez nie swobodną a dowolną ocenę zebranych dowodów

i rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na niekorzyść Skarżącej;

– naruszenia zasady prawnej obiektywnej wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego sprawy

w zakresie zaciągniętych pożyczek oraz uzyskiwanych dochodów

z gospodarstwa rolnego.

W oparciu o te zarzuty pełnomocnik Skarżącej wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub alternatywnie jej uchylenie, a nadto

o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

do czasu prawomocnego orzeczenia w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że orany bezzasadnie nie uznały jako dowodu w sprawie trzech umów pożyczek na łączną kwotę 30.000 €, zawartych w latach 2004 i 2006. Początkowo rzeczywiście miały być to darowizny od rodziny. Następnie rodzina zmieniła zdanie i stwierdziła, że przekazane kwoty podlegają zwrotowi a tym samym nie są darowiznami lecz pożyczkami. Na taką okoliczność zostały sporządzone umowy pożyczek. W oświadczeniu majątkowym Skarżący

nie wymienił tych pożyczek, gdyż uważał, iż dotyczą one tylko i wyłącznie rodziny (siostry, krewnych). Nadto uzyskane pożyczki nie traktował jako przychody,

gdyż podlegały one zwrotowi i jego zdaniem nie stanowiły zgromadzonego majątku.

Odnośnie zakwestionowanych przez organy wyjaśnień związanych

z uzyskiwaniem przychodów ze sprzedaży warzyw, strona skarżąca podniosła,

że protokół oględzin gospodarstwa z [...] grudnia 2008 r. został dokonany

bez obecności strony postępowania. Z jego treści nie wiadomo czyje działki rolne podlegały oględzinom albowiem w treści protokołu oględzin nie wskazano,

w jaki sposób na gruncie ustalono położenie tych działek. Skarżący uważa,

iż dokonano oględzin nie jego działki. Nadto posłużenie się przez Kontrolujących zdjęciem satelitarnym uzyskanym z ARiMR, nie wnosi nic do sprawy, gdyż jest to zdjęcie z przed kilku lat. Z treści protokołu oględzin działki wynika, iż był on sporządzony w obecności Pani J. G. - sołtysa wsi Z. Ta sama osoba przesłuchana w dniu [...] czerwca 2009 r., stwierdziła w treści protokołu, iż nie jest sołtysem wsi Z. i nie uczestniczyła w oględzinach. Ponadto z zeznań świadków pominięto fragmenty przemawiających na korzyść Skarżącej. Między innymi świadek S. B. potwierdził, iż wydzierżawił na podstawie ustnej umowy dla R. H. około 2 ha ziemi. Potwierdził, iż na tej działce R. H. uprawiał warzywa i ziemniaki. Świadek J. G., zeznała, iż dom R. H. został rozebrany jak przeszła trąba, duży wiatr. Nadto świadek zeznała: "Kiedy Pani była, ja byłam niepoczytalna, mąż był chory i pierwsze dni ja nawet nie pamiętam, że Pani była na oględzinach. Nie byłam z wami na tej działce i podejrzewam, że nie trafiliście na tą działkę." Świadek J. G., zeznała: "W 2007 r. Pan H. przyjeżdżał i bywał w swoim gospodarstwie".

Zdaniem strony Skarżącej w toku postępowania podatkowego, dokonując oceny zebranych dowodów - nie dokonano właściwej weryfikacji i oceny zeznań przesłuchanych świadków. Nie wzięto pod uwagę, ze świadkowie ci niechętnie składali zeznania, nie są wykształceni, z natury boją się kontaktów z urzędami a tym bardziej uczestniczenia w czynnościach urzędowych.

Ponadto, bezpodstawnie nie uwzględniono przedłożonych w toku odwołania rozliczenia przychodów i wydatków za 2007 r., sporządzonych przez podatników. Jest to taki sam dowód jak oświadczenie majątkowe. Nie uwzględniono

też przedłożonych do odwołania zdjęć przedmiotowej działki rolnej nawet w celu weryfikacji, czy dokonano w toku kontroli oględzin właściwej działki, nie wspominając już o samych uprawach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępnie należy wskazać na specyfikę podatku dochodowego

od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

jako że determinuje ona tryb postępowania w tego typu sprawach.

Otóż w myśl postanowień art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia

w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się

na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych

od opodatkowania. Jak stanowi natomiast przepis art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f.

od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy

od dochodów z nie ujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia

w ujawnionych źródłach - w wysokości 75% dochodu.

Metoda określania podstawy opodatkowania w tym podatku o tak zwane znamiona zewnętrzne powoduje, że w dużej części ma ona charakter szacunkowy. Dochód w ustalany jest nie na podstawie analizy źródła, z którego faktycznie pochodzi, gdyż źródło to pozostaje nieujawnione, lecz na podstawie poniesionych przez podatnika wydatków i wartości zgromadzonego przez niego mienia.

Konsekwencją powyższego jest, że w postępowaniu dotyczącym przychodów ze źródeł nieujawnionych organy podatkowe dowodzą istnienia i wysokości przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących

ze źródeł nieujawnionych, zaś podatnik powinien wskazać dochody jako źródła pokrycia swoich wydatków i wartości zgromadzonego mienia. Z istoty rzeczy to

na podatniku spoczywa, więc ciężar wykazania, że suma poniesionych w roku podatkowym wydatków i wartość zgromadzonych w tymże roku zasobów finansowych znajdują pokrycie w już opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania źródłach przychodu oraz w posiadanych przedtem zasobach majątkowych. Stanowisko takie jest prezentowane m.in. w wyrokach NSA: z 30 września 2008 r. sygn. akt II FSK 944/07, LEX nr 446991; z 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 120/07, LEX nr 389445; z 21 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 437/06, LEX nr 351005 i podziela je także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Niemniej jednak takie usytuowanie ciężaru dowodu nie zwalnia organu od obowiązku kompleksowej analizy wszelkich posiadanych i zgromadzonych danych i informacji w zakresie ustalenia wysokości wydatków oraz wartości zgromadzonego przez podatnika mienia.

Dokonując kontroli skarżonej decyzji Sąd nie dostrzegł, aby rozstrzygnięcie organu sprzeciwiało się przepisom postępowania oraz przepisom materialnoprawnym, będącym podstawą wydanej decyzji. Zwłaszcza nie można podzielić zarzutu naruszenia przez organ przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Jak bowiem wynika z akt sprawy zebrany materiał dowodowy pozwalał na wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe

w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W realiach tej sprawy spór toczył się głównie wokół dwóch wątków, dotyczących twierdzeń Skarżącej o istnieniu z jednej strony źródła przychodu

w postaci pożyczek otrzymanych od siostry oraz o istnieniu dochodu z tytułu sprzedaży płodów rolnych.

Jeżeli chodzi o podnoszone kwestie uzyskania pożyczki, to wskazać trzeba, że w toku prowadzonego postępowania Skarżąca zmieniała swoje stanowisko,

raz stwierdzając, że kwota 30.000 € stanowiła darowiznę od siostry, innym razem zaś, że była to pożyczka. Wbrew twierdzeniom autora skargi, okoliczność braku imiennego podpisu darczyńcy na umowach pożyczki, nie stanowiła głównego powodu nie uznania tych umów przez organ. Swoje stanowisko organ oparł również na pozostałych dowodach zgromadzonych w aktach sprawy. Wszak nawet mąż Skarżącej w zeznaniach złożonych [...] stycznia 2009 r. w UKS w B. stwierdził, że nic nie wie na temat pożyczki lub darowizny. Co prawda podczas kolejnego przesłuchania zmienił te zeznania, niemniej jednak zasadnie organ odmówił wiarygodności twierdzeniom Pana R. H. z [...] maja 2009 r. Trudno jest znaleźć racjonalny powód zmiany zeznań zwłaszcza, że Pan H. rzekomo pamiętający otrzymanie pieniędzy od siostry Skarżącej, nie potrafił przypomnieć sobie szczegółów tej transakcji. Sąd pragnie również zauważyć, że ani w oświadczeniu o stanie majątkowym na początek 2007 r., jak i w oświadczeniu o stanie majątkowym na dzień 31 lipca 2007 r. oraz na koniec tego roku, Skarżąca w ogóle nie wskazała na posiadanie środków pieniężnych z tego źródła. To zaś przekonuje, że późniejsze powoływanie się na rzekomą darowiznę (pożyczkę) było podyktowane "sytuacją procesową" Skarżącej i kierunkiem prowadzonego postępowania kontrolnego. Powyższe okoliczności dają więc uzasadnioną podstawę do uznania za niewiarygodne twierdzenia o uzyskaniu przez podatników kwoty 30.000 € z tytułu pożyczki. Ocena przeprowadzona przez organ nie była dowolna. Jej wynik jest logicznym powiązaniem wskazanych faktów. W tych okolicznościach Sąd podobnie ocenił przedłożone na rozprawie oświadczenie siostry Skarżącej o rzekomym udzieleniu pożyczki Państwu H. Zebrane dowody sprawiają, że oświadczenia tego nie sposób uznać za wiarygodne. Ponadto, jak zauważył organ I instancji, przedmiotowe umowy pożyczki zostały ujawnione na skutek przeszukania lokalu mieszkalnego strony przez organy ścigania. Natomiast podczas wcześniejszego przeszukania tego lokalu dokonanego przez organy skarbowe nie stwierdzono istnienia tych umów. Wszystkie te powody uwiarygodniają więc twierdzenie, że umowy o których mowa, zostały przedłożone jedynie na potrzeby postępowania kontrolnego i nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu rzeczy.

Odnośnie drugiego z wątków pojawiających się w sprawie, tj. twierdzeń Skarżącej o uzyskaniu dochodu z gospodarstwa rolnego położonego w Z. (uprawa warzyw i owoców), również i w tym przypadku Sąd nie znajduje podstaw

do podważenia oceny przeprowadzonej przez organ odwoławczy. Dowody,

jakie zostały zgromadzone w aktach sprawy przekonują o braku wiarygodności tych twierdzeń. W pierwszej kolejności należy wskazać, że podobnie jak to miało miejsce w przypadku uzyskania rzekomej darowizny (pożyczki), strona na fakt uzyskiwania dochodu ze sprzedaży płodów rolnych nie powoływała się od początku prowadzonego postępowania kontrolnego. Składając trzy oświadczenia o stanie majątkowym (na dzień 1 stycznia 2007 r., 31 lipca 2007 r. i 31 grudnia 2007 r.)

w ogóle nie wskazała na to źródło przychodu i pokrycia wydatków. Późniejsze wyjaśnienia małżonków H. w tej kwestii nie znajdują natomiast potwierdzenia

w świetle oględzin gospodarstwa rolnego przeprowadzonego [...] grudnia 2008 r.

oraz [...] czerwca 2009 r., zeznań świadków J. G., S. B. i sołtysa sołectwa Z. J. G. Z protokołu oględzin z [...] grudnia 2008 r. wynika, że stan przedmiotowej działki nie pozwalał na jej rolnicze wykorzystanie. Na miejscu nie stwierdzono maszyn rolniczych, inwentarza żywego. Działka została niedawno przeorana, co potwierdziła obecna przy oględzinach sołtys Pani J. G. W protokole z oględzin znalazła się co prawda omyłka, ponieważ jako osobę uczestniczącą w tej czynności wpisano Panią J. G. Niemniej jednak nie może być wątpliwości, że to sołtys Z. - J. G. brała udział

w oględzinach, co potwierdza pieczątka i podpis złożone na zakończenie protokołu. Oświadczenia złożone przez sołtys do protokołu oględzin nie mają oczywiście waloru dowodowego porównywalnego z zeznaniami w charakterze świadka. Jak jednak wynika z akt sprawy, Pani J. G. została przesłuchana w takim charakterze w dniu [...] czerwca 2009 r. Co prawda świadek początkowo zaprzeczała, jakoby uczestniczyła we wspomnianych oględzinach. Jednak po okazaniu protokołu z tej czynności, świadek nie zaprzeczyła temu i zeznała, że przedmiotowa działka została zaorana w zeszłym roku, a wcześniej grunt ten leżał odłogiem przez około 3 lata. Dodatkowo z zeznań sołtys wynika, że klasy gleby nie pozwalają na uprawy warzyw. Z zeznań pozostałych świadków również wynika, że przedmiotowe grunty leżały odłogiem do 2008 r., kiedy to zostały zaorane i wykarczowane. Ponadto świadkowie ci zwrócili uwagę na problem niszczenia upraw przez dziki, co sprawia, że w Z. warzyw nie sadzi się w polu.

Sąd pragnie również zauważyć, że strona nie potrafiła oszacować wielkości rzekomych zbiorów warzyw i owoców, który miałby przynieść dochód rzędu

130.000 zł. Swojego stanowiska małżonkowie nie potwierdzili żadnym wiarygodnym dowodem, powołując się jedynie na fakt posiadania własnego gospodarstwa

i dzierżawy ziemi od sąsiada. W świetle zgromadzonych dowodów organ zasadnie odmówił wiarygodności tym twierdzeniom. Przedłożone podczas rozprawy oświadczenia J. G., S. B. i sołtysa sołectwa Z. J. G. w istotny sposób różnią się od zeznań złożonych w charakterze świadka przez te osoby. Istotny walor dowodowy przyznać trzeba zeznaniom świadków, złożonym do protokołu w dniu [...] czerwca 2009 r. i [...] czerwca 2009 r. Ich twierdzenia potwierdzają wyniki oględzin działki, jak też dołączona do akt dokumentacja graficzna uzyskana z BP ARiMR w B. Z dokumentacji tej sporządzonej w okresie 2001-2004 wynika, że działka Skarżącej jest zakrzewiona. To zaś uniemożliwiało jej rolnicze wykorzystanie w zakresie, na jaki powołuje się strona. Co prawda zdjęcia satelitarne działki wykonane zostały w okresie 2001-2004, niemniej jednak jak wynika z zeznań świadków, dopiero w 2008 r. ziemia ta została wykarczowana i zaorana. Wszystkie te okoliczności przekonują, że twierdzenia małżonków o dochodzie z tego gospodarstwa nie są wiarygodne, a przygotowanie gruntu pod uprawy zostało dokonane jedynie na potrzeby prowadzonego postępowania kontrolnego.

Wbrew twierdzeniom autora skargi nie może być przy tym wątpliwości czyje działki poddano oględzinom. Jakkolwiek podczas pierwszych oględzin Skarżąca nie była obecna, jednak prawidłowo zawiadomiona o terminie czynności, to już

w kolejnych oględzinach brała udział, a z protokołu z tej czynności z [...] czerwca

2009 r. z bogatą dokumentacją zdjęciową wynika, że obydwie czynności przeprowadzono na tej samej działce.

Zdaniem Sądu organy podjęły niezbędne czynności dla prawidłowego i w pełni obiektywnego ustalenia dochodów i wydatków, a zgromadzone w sprawie dowody zostały poddane wszechstronnej i wnikliwej ocenie. W tym stanie rzeczy, rozpoznając sprawę w jej granicach, Sąd nie dostrzegł naruszenia przez organy przepisów prawa, w szczególności wskazanych w skardze przepisów art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. oraz art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej.

Dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku.