Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 120/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik /spr./ Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na postanowienie Wojewody W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji; p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]05.2004 r. Wojewoda W. na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 207 poz. 2016 z 2003 r.) nałożył na Prezydenta Miasta P. karę w wysokości [...]zł za przekroczenie ustawowego terminu do wydania decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie [...].

Prezydent Miasta P. na powyższe postanowienie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Skarga ta zarejestrowana została pod numerem II SA/Po 561/04. Postanowieniem z dnia 28.10.2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę, w uzasadnieniu wskazując, iż skarżący nie wezwał Wojewody do usunięcia naruszenia prawa i nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 29.11.2004 r. Prezydent miasta P. skierował do Wojewody W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Wojewoda pismem z dnia 20.12.2004 r. poinformował, że brak jest formalnych podstaw do jego uwzględnienia.

W dniu 19.01.20005 r. Prezydent Miasta P. złożył skargę na opisane wyżej postanowienie Wojewody z dnia [...]05.2004 r. domagając się jego uchylenia albo stwierdzenia jego nieważności.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż przepis art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane nie określał, na jakich zasadach należy obliczać ustanowiony w nim termin do załatwienia sprawy o pozwolenia na budowę. W tej sytuacji stosować należy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewoda nie uwzględnił okoliczności, że do terminów określonych w przepisach nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z winy strony. W przedmiotowej sprawie zwłoka wynikła z faktu, że strona uzupełniła wniosek o oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dopiero w dniu 26.09.2003 r. Wydanie więc decyzji dopiero w dniu 14.10.2004 r. nie wyniknęło z winy organu. Skarżący podniósł także, że postanowienie Wojewody było postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, dlatego termin do wniesienia skargi liczyć należy od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewoda W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Organ podniósł, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożono z uchybieniem terminu, skarżący winien więc zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wezwania, brak jednak takiego wniosku w trybie art. 58 kpa. Ponadto organ podtrzymał swoje stanowisko co do zaistnienia podstaw do wymierzenia kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można na wyliczone enumeratywnie w powyższym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, w tym na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Przedmiotowa skarga złożona została na postanowienie o wymierzeniu kary organowi I instancji, wydane przez organ wyższego stopnia na mocy art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Przepis powyższy w brzmieniu obowiązujący w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, tj. w dniu [...]05.2004 r., nie przewidywał możliwości zaskarżenia tego rodzaju rozstrzygnięcia w drodze zażalenia. Zaskarżone postanowienie nie kończy również postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Regulacja z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane ma charakter procesowy, a jej celem jest przyspieszenie załatwienia sprawy o pozwolenie na budowę. Sankcja przewidziana w tym przepisie jest integralnie związana ze sprawą pozwolenia na budowę i prawem strony do załatwienia sprawy w określonym terminie. Postanowienie wydawane przez organ wyższego stopnia w oparciu o powyższy przepis jest rozstrzygnięciem kwestii wynikającej w toku postępowania.

Zaskarżone postanowienie nie jest także innym aktem w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z czym nie znajdują do niego zastosowania przepisy art. 52 § 3 i art. 53 § 2 wskazanej ustawy. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30.09.2005 r. w sprawie II OSK 989/05. Odmienne stanowisko wyrażone w postanowieniu WSA w P. z dnia 28.10.2004 r. w sprawie II SA/Po 561/04 uznać należy za nietrafne i nie wiąże ono Sądu rozstrzygającego niniejszą sprawę.

W konsekwencji skarga na postanowienie Wojewody W. z dnia [...]05.2004 r. jest niedopuszczalna i musiała zostać odrzucona na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ E. Brychcy