Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 730/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. i K. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 marca 1995 roku w sprawie SA/Lu 1183/94 p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dnia 23 grudnia 2003 roku Z.W. i K. W. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 marca 1995 roku w sprawie SA/Lu 1183/94.

W uzasadnieniu skargi podano, iż wymieniony wyrok uzyskany został za pomocą przestępstwa polegającego na powołaniu w uzasadnieniu wydanych decyzji podatkowych nieprawdziwych faktów oraz na zatajeniu faktów i dowodów przez pracowników organów podatkowych, jednak postanowieniem z dnia 24 października 2001 roku, sygn. akt Ds.2299/01, Prokuratura Rejonowa odmówiła wszczęcia dochodzenia, a zażalenie na to postanowienie oddalone zostało postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...]. W skazano nadto, że karalność przestępstwa urzędnika skarbowego uległa przedawnieniu z dniem 23 grudnia 2003 roku.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.3 i art.106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ z dniem 1 stycznia 2004 roku utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 z późn. zm./ i przestały funkcjonować ośrodki zamiejscowe tego Sądu, a w ich miejsce powstały wojewódzkie sądy administracyjne lart.85 powołanej ustawy/.

Stosownie do art.103 wymienionej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę /.../ w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu I Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 roku orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art.2, tj. na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 12701. Z art. B § 1 i 2 ostatnio wymienionej ustawy wynika przy tym, że sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi w art.270, iż w

przypadkach przewidzianych w dziale VII "Wznowienie postępowania", obejmującym art.270 do art.285, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

W szczególności, jak wynika z art.273 § 1 ust.2 tej ustawy, można żądać wznowienia na tej podstawie, iż orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, z tym że - zgodnie z art.274 - z tego powodu można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony . prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.

Stosownie do art.277 powołanej ustawy procesowej skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym i powinna ona zawierać, jak tego wymaga art.279 tej ustawy - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana - art.278 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jeżeli skarga nie została wniesiona w terminie lub nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia sąd ją odrzuca na posiedzeniu niejawnym - art.280 § 1 wymienionej ustawy.

Jak wskazano wyżej, będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga dotyczy wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 marca 1995 roku. Od wyroku tego nie przysługiwały zwykłe środki zaskarżenia, był on zatem prawomocny od daty wydania. W związku z tym stwierdzić należy, że upłynęło pięć lat od uprawomocnienia się przedmiotowego wyroku i już z tego tylko powodu skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art.280 § 1 w związku z art.278 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazać nadto należy, że - w świetle art.274 powołanej ustawy procesowej - również powołana przez strony podstawa wznowienia nie może być uznana za ustawową podstawę wznowienia, bowiem przestępstwo nie zostało ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, a, jak wynika z postanowień, powołanych w skardze /ich kopie strona załączyła do skargi w sprawie I SA/Lu 729/03/, przyczyną odmowy wszczęcia postępowania było niestwierdzenie zaistnienia przestępstwa.

Wreszcie zauważyć należy, że K.W. nie był stroną w sprawie SA/Lu 1183/94 i decyzja w tej sprawie zaskarżona nie dotyczyła go.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.280 § 1 w związku z art.278 i art.274 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.