Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 284/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3, art. 3 par. 1,2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 9b ust. 4,6, art. 9b ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na czynności Kuratora Oświaty w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

B.B. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na "działania Kuratora Oświaty w zakresie egzekwowania prawa przez podległą jednostkę tj. sporządzenia oceny dorobku zawodowego nauczyciela oraz zwrotu dokumentacji dotyczącej oceny dorobku zawodowego nauczyciela przez dyrektor szkoły - Gimnazjum nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w [...]".

W uzasadnieniu skargi B.B. podniósł, że jako nauczyciel gimnazjum oraz wicedyrektor szkoły realizował staż na stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego w okresie od [...] r. aktualnie nie pracuje w tej szkole i pomimo zakończenia stażu nie może uzyskać oceny dorobku zawodowego. Ponadto skarżący opisał przebieg postępowania, które składało się z szeregu czynności. Skarżący podał, że w dniu [...] złożył sprawozdania z realizacji planu zawodowego, które zostało mu zwrócone przez dyrektora gimnazjum wraz z "cząstkową oceną dorobku zawodowego", następnie po raz kolejny złożył sprawozdanie w dniu [...] r. z jednoczesnym żądaniem dokonania oceny dorobku zawodowego. Dalej skarżący wskazał, że na początku lipca otrzymał pisemną informację od Dyrektora Gimnazjum, z której wynikało, że nie dokonano dorobku zawodowego B.B., wobec niespełnienia przesłanki z § 4 ust. 4 rozporządzenia "w sprawie uzyskiwania stopni awansu...". Następnie skarżący wskazał, że odwołał się od tej "decyzji" do Kuratora Oświaty, który stwierdził, że nauczyciel musi być w stosunku pracy, aby móc otrzymać ocenę dorobku zawodowego. Zdaniem skarżącego " Kurator uchyla się mimo wezwania skarżącego, od wydania decyzji administracyjnej zgodnie z kpa, nie udziela odpowiedzi na zadane pytania, nie potrafi powołać się na żadną podstawę prawną".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Kurator Oświaty w [...] podał, że w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego

w [...] dyrektor Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w [...] wystawił B.B w dniu [...] r. świadectwo pracy,

z którego wynika, iż stosunek pracy skarżącego w tej szkole wygasł z dniem [...] r. powołując się na art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela zgodnie z którym stosunek pracy nauczyciela wygasa z mocy prawa w razie prawomocnego skazania za przestępstwo popełnione umyślnie. Jednocześnie organ podniósł, że warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest m.in. spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjne, po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie.

Ponadto Kurator wskazał, że ustawie Karta Nauczyciela oraz przepisom wykonawczym tj. rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli - podlegają nauczyciele zatrudnieni w szkole. Wobec tego, że skarżący w dniu [...]r. nie był zatrudniony w szkole, nie podlegał powołanym wyżej przepisom, a zatem nie spełnił warunku do ubiegania się o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego, gdyż nie był zatrudniony na stanowisku nauczyciela, natomiast Dyrektor Gimnazjum Nr [...] w [...] nie mógł dokonać oceny za okres odbytego stażu, a Kurator nie miał podstaw do zobowiązania dyrektora do dokonania tej oceny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 ww. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zatem merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, czyli po ustaleniu m.in., że przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu.

Przedmiotem skargi B.B. są czynności Kuratora Oświaty w [...] podjęte w związku z nadaniem stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

Podstawę prawną regulującą tryb nadawania stopni awansu zawodowego nauczycieli stanowią przepisy rozdziału 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674). Postępowanie to jest swoistym postępowaniem administracyjnym, kończącym się wydaniem decyzji administracyjnej o nadaniu stopnia awansu zawodowego lub odmowie nadania takiego stopnia (art. 9b ust. 4 i 6 ustawy). Jest to postępowanie składające się z kilku powiązanych ze sobą etapów, w toku których podejmowane są różne czynności, obejmuje odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, a w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie (art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela).

Na tle przepisów powołanej ustawy został w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażony pogląd zgodnie z którym - podejmowane na poszczególnych etapach postępowania o nadanie stopni awansu zawodowego nauczycieli - akty i czynności odpowiednich organów nie mogą być traktowane jako samodzielne decyzje administracyjne. Nie kończą one bowiem tego postępowania, nie załatwiają sprawy o nadanie stopnia i dlatego mogą być oceniane dopiero w ramach oceny końcowego rozstrzygnięcia /por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 2024/01, publ. LEX nr 50040/.

W tej sytuacji nie jest dopuszczalna skarga B.B. skierowana przeciwko poszczególnym czynnościom podjętym w toku postępowania o nadanie stopnia awansu, gdyż nie podlegają one zaskarżeniu. Możliwość bowiem podnoszenia zarzutów w stosunku do czynności organu podjętych w ramach postępowania dotyczącego awansu zawodowego nauczycieli ma miejsce wyłącznie w skardze na decyzję kończącą to postępowanie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 niniejszego artykułu wniesienie skargi jest niedopuszczalne Sąd odrzuca skargę.

Wobec powyższego orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.