Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 297/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2008 r. w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2008 r. skarżąca K. N. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że postępowanie, w którym wydano skarżone postanowienie, dotyczy znacznych kwot finansowych i musi być prowadzone ze szczególną starannością z uwagi na to, że jego skutkiem może być całkowita utrata płynności finansowej podatnika P. N. i jego małżonki K. N. Może też przyczynić się do zagrożenia bytu prowadzonej działalności gospodarczej i spowodować zwolnienie zatrudnionych pracowników.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy nie zajął stanowiska w sprawie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: [p.p.s.a], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przyznanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi zatem odstępstwo od ogólnej reguły, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu i objęte jest zakresem uznania Sądu, iż w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania takiej ochrony. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. m.in. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04, dostępne na stronie internetowej NSA www.orzecznictwo.nsa.gov.pl, podobnie jak dalej przytaczane orzeczenia).

W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., II GZ 95/14). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego i tego właśnie postanowienia dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Niewątpliwie tego rodzaju postanowienie nie nadaje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności), gdyż zawiera jedynie negatywną ocenę zaistnienia przesłanek prowadzących do zawieszenia postępowania, a wymienionych w art. 201 § 1 O.p. Nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie kreuje nowego zobowiązania ani nie kształtuje jego wysokości, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania wymiarowego. W orzecznictwie przyjmuje się, że co do zasady przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo akty, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04). Tym bardziej więc takiego waloru nie ma postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie nakłada bowiem na skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Podnoszona przez nią możliwość powstania negatywnych skutków w przypadku realizacji nałożonego zobowiązania nie wynika więc z faktu wydania przedmiotowego postanowienia.

Tym samym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.