Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 278/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA (spr.) Protokolant: Andrzej Siwek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2004 r.


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych Administracji postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. Nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy ze skargi - skarżącej –K.. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie z dnia [...] stycznia 2004r. [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Minister Spraw Wewnętrznych Administracji ustalił, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2004 r. Kancelaria Adwokacka reprezentująca K. Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wniosku Spółki o wymianę koncesji z dnia [...] lutego 1995 r. Nr [...] w trybie art. 55 ust. 2 ustawy o ochronie osób i mienia.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. [...] organ koncesyjny odmówił przywrócenia terminu. Na postanowienie to pismem z dnia [...] stycznia 2004r., skarżący złożył zażalenie podnosząc, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany został na adres W., ul. [...] z powodu niewłaściwego odczytania adresu w związku z drobnym zagięciem strony w książce adresowej co spowodowało pomyłkę. Jednocześnie skarżąca podniosła, że przyczyna błędu leży także po stronie organu, który nie umieszczając na drukach adresu, (pieczęcie na kopercie były nieczytelne) nie wskazał swego adresu. Strona skarżąca wskazała, że jeżeli organowi koncesyjnemu zdarza się odbić niewłaściwie pieczęć i pominąć jej umieszczenie na druku, tak też i petentowi może się zdarzyć "przeinaczenie" numeru domu.

W ocenie organu powołującego się na przepis art. 58 §1 Kpa, w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zdaniem organu kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W tej konkretnej sytuacji zdaniem organu 2

reprezentująca skarżącego Kancelaria adwokacka nie dopełniła podstawowej staranności przy adresowaniu koperty z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Biorąc pod uwagę fakt, że od czynności Kancelarii Adwokackiej reprezentującej interesy prawne klientów należy oczekiwać najwyższej profesjonalnej staranności w prowadzeniu ich spraw organ koncesyjny uznał, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, i z tego powodu postanowiono nie przywrócić terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją.

Skargę na powyższą decyzję wiosła skarżąca wywodząc jak wyżej i akcentując, że brak adresu organu w decyzji spowodował tę omyłkę, która skutkowała niemożnością wzruszenia decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wniosku Spółki o wymianę koncesji z dnia [...] lutego 1995 r. Nr [...] w trybie art. 55 ust. 2 ustawy o ochronie osób i mienia. Ponadto skarżąca podnosiła, że umorzenie postępowania sprawie wymiany koncesji było przedwczesne bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie w przedmiocie zaopiniowania wniosku o wymianę koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia a więc organ winien nie podejmować działań mających na celu zakończenie tej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie:

ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), zwana ustawą p.w.u.p.

Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu

3

administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] stycznia 2004r. naruszają prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów zaskarżone postanowienia, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, zamykające stronie drogę odwoławczą, muszą być oparte na obowiązujących przepisach prawa i zgodne z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej postanowienia. Brak identyfikacji adresu organu nawet tak znanego jak występujący w niniejszej sprawie nie może wywoływać negatywnych skutków dla strony. Z tego też powodu Sądu uznał, że strona występująca z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uprawdopodobniła w okolicznościach niniejszej sprawy, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Od strony postępowania z zwłaszcza profesjonalnej kancelarii adwokackiej należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia spraw niemniej jednak od organu należy oczekiwać prawidłowej identyfikacji zwłaszcza w sytuacji gdy niektóre departamenty organu mają siedzibę pod różnymi adresami. Przyznać należy, że organem jest Minister i pisma winny być kierowane na adres Ministra jednak z powodów wskazanych wyżej tj. wskazywania przez organ na pieczęciach właściwych adresów należy uznać, że strona nie może ponieść negatywnych konsekwencji niewłaściwego odciśnięcia pieczęci z adresem organu i to w sytuacji gdy pieczęć nie była odciśnięta formularzu postanowienia ale na potwierdzeniu odbioru.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.l lit.

c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.