Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 44/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 247  par. 1  pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.),, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...],[...] utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. Nr [...] z dnia [...] . stwierdzającej uzyskanie przez "A" sp. z o.o. zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną w związku ze złożonym przez "A"sp. z o.o. wnioskiem o udzielenie zwolnienia z podatku od nieruchomości w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy Burmistrz Miasta P., postanowił stwierdzić uzyskanie zwolnienia z podatku od nieruchomości położonych w P. przy ul. [...] zajmowanych na prowadzenie działalności gospodarczej przez "A" sp. z o.o., będących własnością R. B. zamieszkałego w G., przy ul. [...], na których "A" sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą. Organ ten orzekł także we wspomnianej decyzji, że zwolnienie może być stosowane nie dłużej niż 5 lat, a jego wysokość nie może przekroczyć łącznie kwoty [...] zł.

W postawie prawnej decyzji organu I instancji wskazano art. 72 § 1 ust. 1, § 2, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz § 3 uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P.

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że "A" sp. z o.o. z siedzibą w P. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zwolnienia z podatku od nieruchomości w związku z utworzeniem nowych miejsc pracy. Spółka przedłożyła dokumenty potwierdzające wzrost zatrudnienia, a także kalkulację ponoszonych dwuletnich kosztów pracy przy uwzględnieniu 50 % dopuszczalnej intensywności pomocy publicznej, co pozwoliło na ustalenie kwoty pomocy w wysokości [...] zł. Spółka nie korzystała w ciągu ostatnich 3 lat z pomocy publicznej, a udzielona pomoc nie przekracza wartości 100.000 Euro. Zobowiązano jednocześnie Spółkę do dochowania wszelkich wymogów sprawozdawczych, wynikających z obowiązujących przepisów o pomocy publicznej oraz obowiązujących uchwał Rady Miejskiej w P..

Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. Nr [...] z dnia [...] r. stwierdzającej uzyskanie przez "A" sp. z o.o. zwolnienia z podatku od nieruchomości, wskazując, iż zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo, że decyzja ta została skierowana do osoby, która nie była stroną w sprawie.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Miasta P. Nr [...] z dnia [...] r. stwierdzającej uzyskanie przez "A" sp. z o.o. zwolnienia z podatku od nieruchomości.

W podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia wskazano art. 248 § 2 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.).

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wyjaśniono na wstępie, że objętą nią decyzją Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. stwierdzono uzyskanie przez "A" sp. z o.o. zwolnienia z podatku od nieruchomości położonych w P. przy ul. [...] i zajmowanych na prowadzenie działalności gospodarczej, będących własnością R. B.. Zwolnienie to przyznane zostało w odparciu o § 3 uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P..

Dalej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że z dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika, iż wskazana decyzja Burmistrza Miasta P. wydana została niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Z przedłożonej dokumentacji (tj. aktu notarialnego z dnia 15 lipca 1996 r. rep. Nr 3712/96 oraz umowy najmu zawartej pomiędzy R. B. a "A" sp. z o.o.) wynika, iż właścicielem opodatkowanej nieruchomości jest R. B.. Spółka "A"j est zatem jedynie najemcą opodatkowanej nieruchomości, na której - zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych – nie ciąży żaden obowiązek podatkowy, dotyczący tej nieruchomości.

Wobec powyższego organ II instancji skonstatował, że zachodzą, określone w art. 247 § 1 pkt Ordynacji podatkowej przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P., gdyż została ona skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie. Organ I instancji rozpatrzył bowiem wniosek Spółki o udzielenie zwolnienia z podatku od nieruchomości traktując ją jak podatnika, podczas, gdy podmiot ten nigdy nie posiadał statusu podatnika podatku od tej nieruchomości.

W odwołaniu od powyższej decyzji "B" sp. z o.o. (przed zmianą nazwy – "A" sp. z o.o.) opisała wynikające z uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P. zasady zwolnień z podatku od nieruchomości i wskazała, że dopełniła wszystkich warunków otrzymania takiego zwolnienia. Burmistrz Miasta P. zasadnie i zgodnie z prawem uwzględnił wniosek Spółki o zwolnienie z podatku od nieruchomości, wydał stosowną decyzję ustalając beneficjentem ulgi R. B. – właściciela nieruchomości. R. B. przekazał następnie uzyskaną ulgę na rzecz "A" sp. z o.o. redukując należny mu czynsz za najem nieruchomości.

` Dalej strona wskazała, że zgodnie z § 3 ust. 1 wymienionej uchwały Rady Miejskiej w P. to przedsiębiorcy uzyskują pomoc na utworzenie nowych miejsc pracy, co oznacza, że decyzja organu I instancji została prawidłowo skierowana do Spółki – która jest beneficjentem tej pomocy. W wykonaniu tej, prawidłowej w ocenie strony odwołującej, decyzji wydano decyzje Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r., [...]. oraz [...]., ustalające dla właściciela nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] zwolnienie z podatku od nieruchomości za poszczególne lata.

Spółka zauważyła także, iż wspomniana powyżej uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [...]. jest prawem materialnym, obejmującym wszystkie podmioty na terenie Miasta P.. Decyzja organu I instancji nie narusza tej uchwały, gdyż została ona skierowana do przedsiębiorcy (tj. "A" sp. z o.o.) ubiegającego się o zwolnienie podatkowe, który jest ostatecznym adresatem przedmiotowej pomocy publicznej.

W dniu 13 lipca 2007 r. do SKO w K. wpłynęło pismo zatytułowane: "pismo uczestnika postępowania", sporządzone przez radcę prawnego – pełnomocnika "B" sp. z o.o., w którym wniesiono o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Zarzucono, że kwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie wydano z naruszeniem art. 247 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz § 2 ust. 1 w zw. z § 3 uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...]., a także wbrew uchwale NSA z dnia 18 grudnia 1997 r. (sygn. akt FPK 23/97, publ. ONSA 1998/2/45) oraz uchwale NSA z dnia 30 października 2000 r. (publ. ONSA 2001/2/63). Pełnomocnik Spółki podkreślił, że decyzja Burmistrza Miasta P. została właściwie skierowana, gdyż wymienia podmiot zwolnienia, czyli R. B.. Zgodnie z tym rozstrzygnięciem to R. B., właściciel nieruchomości położonych w P. uzyskał zwolnienie podatkowe, a udział "A" sp. z o.o. we wspomnianej decyzji wynikał z prowadzenia działalności gospodarczej w strefie aktywizacji zawodowej i ubiegania się o zwolnienie z podatku od nieruchomości dla właściciela nieruchomości. Podstawą wydania decyzji Burmistrza Miasta P. był m.in. § 3 uchwały Rady Miejskiej w P. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Zawodowej oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P..

Decyzją z dnia [...]. nr [...] [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. Nr [...] z dnia [...]. stwierdzającej uzyskanie przez "A" sp. z o.o. zwolnienia z podatku od nieruchomości.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia opisano stan faktyczny sprawy, a następnie przytoczono treść art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;

2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,

b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

Wobec powyższego Kolegium wskazało, że krąg podatników jest wyraźnie określony i tylko do nich odnoszą się wszystkie prawa i obowiązki wynikające z treści ustawy oraz z aktów wykonawczych (w tym przepisów prawa miejscowego wydanych na jej podstawie). Podkreślono, że na gruncie prawa publicznego nie jest znane pojęcie "przedłożenia uprawnień na inny podmiot", a obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od woli podatnika, ma charakter obiektywny i nie może być przenoszony w drodze umów cywilnoprawnych na inny podmiot. Z wnioskiem o zastosowanie ulgi lub zwolnienia może występować jedynie podatnik lub z jego upoważnienia prawidłowo ustanowiony pełnomocnik. Zwolnienie jest najdalej idącą formą pomocy publicznej dla podatnika – przedsiębiorcy i jednocześnie naruszeniem konstytucyjnych zasad powszechności i równości opodatkowania, stąd też jego udzielenie musi być dokonywane niezwykle starannie. W niniejszej sprawie – jak stwierdził organ odwoławczy – nie było żadnych podstaw, aby "stwierdzić uzyskanie zwolnienia z podatku "A" sp. z o.o., jeśli nie była ona podatnikiem, a zatem decyzja Burmistrza Miasta P. została skierowana do podmiotu, który nie był stroną w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zauważyło także, iż sformułowany przez pełnomocnika strony zarzut naruszenia przepisów k.p.a. jest chybiony, ponieważ w sprawach podatkowych od 1998 r. zastosowanie mają przepisy Ordynacji podatkowej.

W skardze na powyższą decyzję, działający za "B" sp. z o.o., radca prawny wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi opisano na wstępie stan faktyczny sprawy i przebieg postępowania, akcentując, że organ I instancji ustalił, że R. B. jest zwolniony z podatku od nieruchomości, a ulga ta została następnie przekazana Spółce w formie stosownej redukcji czynszu najmu.

W dalszych wywodach skargi pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał stanowisko, w którym wskazuje się, że decyzje Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r., 2 [...]. oraz [...]. ustalające dla właściciela nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] zwolnienie z podatku od nieruchomości za poszczególne lata były decyzjami skierowanymi do R. B., a więc do właściciela nieruchomości. Nie zachodzi zatem wskazywana przez Kolegium okoliczność, że wspomniane decyzje skierowano do osoby nie będącej stroną w sprawie. Zaakcentowano, że uchwała Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. wskazuje, że przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą na terenie miasta P. mogą uzyskać pomoc na tworzenie nowych miejsc pracy w przedsiębiorstwie w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości, budynków, budowli i gruntów wykorzystywanych w Strefach Aktywizacji Gospodarczej P., wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Oczywistym jest, zdaniem pełnomocnika skarżącej, że zwolnienie z podatku od nieruchomości dotyczy ich właścicieli, jeżeli podmiot, który wykorzystuje tę nieruchomość spełniał warunki do uzyskania pomocy na tworzenie nowych miejsc pracy. Skarżące przedsiębiorstwo owe warunki spełniało i wystąpiło o zwolnienie właściciela – R. B., który następnie przekazał ulgę Spółce poprzez redukcję czynszu. Pełnomocnik strony skarżącej podkreślił także, iż omawiana uchwała wskazuje jedynie na przesłankę wykorzystywania nieruchomości przez przedsiębiorców i nie ogranicza prawa do uzyskania pomocy na tworzenie nowych miejsc pracy tylko do przedsiębiorców, którzy są właścicielami nieruchomości położonych w P.. Działający za "B" sp. z o.o. radca prawny zwrócił także uwagę na brak konsekwencji w działaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które nie uchyliło decyzji Burmistrza Miasta P. ustalających wobec R. B. zwolnienie z podatku od nieruchomości za lata 2004 – 2006.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Nawiązując do zarzutów skargi podkreślono, że ze zwolnienia w podatku od nieruchomości nie może korzystać ten, kto nie jest podatnikiem, a R. B. jako przedsiębiorca nie spełnił warunków do korzystania z przedmiotowej ulgi i nie mógł "przekazać" Spółce ulgi, która mu nie przysługiwała. Odnotowano także, iż sprawa R. B. toczyła się w odrębnym postępowaniu podatkowym, o którego przebiegu organ nie był zobowiązany informować pełnomocnika Spółki "B".

Na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę i zarzuty w niej zawarte. Wskazał także, iż podstawą prawną decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...]. była uchwała Rady Miasta P., która mogła być wydana zarówno w oparciu o art. 7 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak i w oparciu o art. 10 ustawy z dnia 27 października 1994 o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r., Nr 42, poz. 274 ze zm.). Potwierdził również, że decyzja Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r. została doręczona "A" sp. z o.o. w dniu 31 marca 2004 r.

Pełnomocnik organu odwoławczego, prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, nie był obecny na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., którą organ ten utrzymał w mocy własną decyzję stwierdzającą - na podstawie art. 247 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - nieważność decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...]. Nr [...].

Określona w art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji dotyczy decyzji skierowanej do osoby niebędącej stroną w sprawie.

Wspomniane rozstrzygnięcie organu I instancji wydano w związku ze złożonym przez "A" sp. z o.o. (skarżąca B sp. z o.o. jest następcą prawnym tej spółki) wnioskiem o udzielenie zwolnienia z podatku od nieruchomości w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy. W sentencji tej decyzji Burmistrz Miasta P. stwierdził "uzyskanie zwolnienia z podatku od nieruchomości położonych w P. przy ul. [...] zajmowanych na prowadzenie działalności gospodarczej przez "A" sp. z o.o., będących własnością R. B. zamieszkałego w G., przy ul. [...], na których "A" sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą. Organ ten orzekł także we wspomnianej decyzji, że zwolnienie może być stosowane nie dłużej niż 5 lat, a jego wysokość nie może przekroczyć łącznie kwoty [...] zł. W podstawie prawnej omawianego rozstrzygnięcia wymieniono art. 72 § 1 ust. 1, art.207 Ordynacji podatkowej, art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz § 3 uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]r. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P..

Na wstępie zaznaczyć trzeba, iż "uchwały rady gminy, co do których istnieje domniemanie zgodności z prawem, obowiązują organy administracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest związane takimi uchwałami rady gminy. Kolegium nie może ich pominąć, tak jak sąd administracyjny, który jest związany tylko ustawami. Dopóki uchwały rady gminy obowiązują, dopóty organ administracji nie może rozstrzygać inaczej niż według stanu prawnego zawartego w obowiązujących uchwałach" (por. uchwała z dnia 18 grudnia 1997 r., sygn. akt FPK 23/97, publ. ONSA 1998/2/45). Uchwała Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P. wydana została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 8, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 7 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz art. 12 i art. 14 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. nr 141, poz. 1177). Nie do końca precyzyjny uchwałodawca posługuje się w niej zasadniczo pojęciem przedsiębiorców, a podatnika podatku od nieruchomości wymienia w § 5 pkt 4 (dotyczącym skutku nieprzedłożenia któregoś z dokumentów, których załączenie do wniosku jest wymagane) oraz w § 6 dotyczącym skutków nieprawdziwego oświadczenia przedsiębiorcy, w którym stwierdza się (w pkt 4), że w związku z utratą prawa do zwolnienia podatnik jest zobowiązany do zwrotu uzyskanej pomocy publicznej poprzez zapłatę podatku od nieruchomości wraz z odsetkami od dnia powstania obowiązku podatkowego. § 3 ust. 2 omawianej uchwały stanowi, iż "pomoc, o której mowa w ust. 1 (a więc pomoc przeznaczoną na utworzenie przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie miasta P. nowych miejsc pracy w przedsiębiorstwie) może być udzielona w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości budynków, budowli i gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorców ubiegających się o zwolnienie. Skonstatować zatem należy, iż o przewidziane uchwałą zwolnienie z podatku do nieruchomości ubiegać może się wyłącznie podmiot będący podatnikiem podatku od nieruchomości – konkretnych gruntów, budynków i budowli zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zwrócić także należy uwagę na treść § 2 ust. 1 uchwały, w której mowa jest o uzyskaniu przez przedsiębiorcę pomocy w postaci zwolnienia gruntów, budynków i budowli położonych w Strefach Aktywizacji Gospodarczej P. oraz na treść wspomnianego już § 6 ust. 3 i 4, który w razie utraty prawa do zwolnienia nakłada na podatnika obowiązek zwrotu uzyskane pomocy. Zaznaczyć także trzeba, że przedmiotowy aspekt analizowanego zwolnienia obejmującego grunty, budynki i budowle zajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorców spełniających określone wymogi (związane m.in. z utworzeniem nowych miejsc pracy), które stanowi pomoc publiczną dla przedsiębiorców nie może być odniesiony do podmiotu, na którym nie ciąży ustawowy obowiązek podatkowy. Zasady tej nie można wyłączyć w oparciu o jakiekolwiek zapisy umów cywilnoprawnych (w niniejszej sprawie umowa najmu stanowiła, że ponoszenie opłat z tytułu podatku od nieruchomości obciąża najemcę, jednakże w razie "uzyskania przez najemcę świadczeń pieniężnych od Urzędu Miasta P. z tytułu stworzenia nowych stanowisk pracy, rozliczanych poprzez potrącenie wysokości wskazanych świadczeń z wartością podatku do nieruchomości stanowiącej przedmiot najmu (...), w efekcie którego nastąpi pomniejszenie lub zniwelowanie płatności podatku od nieruchomości wynajmujący zobowiązał się dokonać pomniejszenia wartości opłat czynszowych uiszczanych przez najemcę o wartość dokonanego przez Urząd Miasta P. potrącenia lub pomniejszenia).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż A sp. z o.o. (poprzednik prawny skarżącej) nie mógł ubiegać się o uzyskanie zwolnienia podatkowego na podstawie uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...]. w sprawie utworzenia Stref Aktywizacji Gospodarczej P. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P. Oznacza to, że podmiot ten nie mógł być stroną postępowania podatkowego w przedmiocie zwolnienia z opodatkowania nieruchomości stanowiących własność R. B. oraz zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta P.. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że decyzja Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. Nr [...], skierowana została do podmiotu niebędącego stroną postępowania, a więc obarczona jest wadą nieważności określoną w art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Konstatacji tej nie zmienia okoliczność, sentencja omawianej decyzji Burmistrza Miasta P. nie zawiera zapisu o zwolnieniu A sp. z o.o. z opodatkowania podatkiem on nieruchomości, tylko stwierdza zwolnienie z opodatkowania nieruchomości zajmowanych przez tę spółkę na prowadzenie działalności gospodarczej. Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy podatnik nie może w drodze umowy cywilnoprawnej przenosić obowiązku podatkowego na inny podmiot. Tym samym strona, która zawarła umowę z podatnikiem podatku od nieruchomości (w niniejszej sprawie wynajmujący był właścicielem nieruchomości, a więc podmiotem wymienionym w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) nie może na podstawie zapisów zawartych w umowie cywilnoprawnej domagać się zwolnienia z tego opodatkowania.

Wskazana wada decyzji organu I instancji stanowi wystarczającą przesłankę stwierdzenia jej nieważności, a zatem za zbyteczne uznać należy rozważania dotyczące problematyki istnienia podstawy prawnej wydania tego rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta P. Bezprzedmiotowe byłyby również rozważania dotyczące problematyki zwolnień podatkowych uregulowanej w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych.

Wobec powyższego Sąd, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.