Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 514/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: 15zzzzzn2
journal: Dz.U. 2021 poz 2095
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 25 lipca 2022 r., nr SKO-53-241/22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Torunia z dnia 17 stycznia 2022 r., nr WPiW I-5.3120.51963.2022.KG, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu na rzecz K. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 514/22

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta Torunia ustalił K. K. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku

od nieruchomości na rok 2022 w wysokości [...] zł, przyjmując do opodatkowania nieruchomość (lokal mieszkalny) położony w Toruniu przy ul. [...]

o powierzchni użytkowej 75,33 m2 wraz z udziałem w gruncie o powierzchni 4.989 m2 wynoszącym 7533/541916 (tj. 69,35 m2).

W odwołaniu Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019r. poz. 1170 ze zm., dalej "u.p.o.l.") oraz art. 7 ust. 3 u.p.o.l. w związku z § 1 ust. 1 pkt 2, § 4 ust. 3 i ust. 3a uchwały Rady Miasta Torunia nr 666/13 z dnia z 19 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości nowo wybudowanych budynków mieszkalnych (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z dnia 24 grudnia 2013 r. poz. 4198, dalej: "uchwała Rady Miasta Torunia nr 666/13"). Wskazując na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie.

Decyzją z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło

w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustaliło podatek od nieruchomości za

2022 r. w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ podał, że Skarżąca nabyła aktem notarialnym z dnia [...]. lokal mieszkalny nr [...] w budynku dopuszczonym do użytkowania w 2019r., położonym w Toruniu przy ul. [...] o powierzchni użytkowej 75,33 m2 wraz z udziałem w gruncie o powierzchni 4.989 m2 wynoszącym 7533/541916. W związku z tym, że budynek został dopuszczony do użytkowania w 2019 r., zdaniem organu, obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] r. Strona w dniu [...] r. złożyła w organie podatkowym wypełniony formularz zgłoszenia zamiaru korzystania ze zwolnienia stanowiący załącznik nr [...] do uchwały Rady Miasta Torunia nr 503/20 z dnia 22 października 2020r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości nowo wybudowanych budynków mieszkalnych (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z dnia 24 grudnia 2020r. poz. 5141, dalej: "uchwała Rady Miasta Torunia nr 503") i załączyła do niego informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1).

Organ wskazał, że wobec Skarżącej zastosowania nie miała uchwała Rady Miasta Torunia nr 503/20, a zwolnienia od podatku od nieruchomości należało dokonać na podstawie uchwały Rady Miasta Torunia nr 666/13 zmienionej uchwałą nr 374/20 z dnia 23 kwietnia 2020 r. (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. Poz. 2287). W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały warunkiem nabycia prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości w przypadku lokalu mieszkalnego jest nabycie lokalu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym wybudowanym po dniu wejścia w życie uchwały, nie późnej niż do dnia [...] r. Organ dodał również, że co do zasady podatnik ubiegający się o zwolnienie był zobowiązany do złożenia w terminie 14 dni od dnia nabycia lokalu mieszkalnego wniosku o udzielenie zwolnienia, dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do objętej zwolnieniem nieruchomości oraz informacji w sprawie podatku od nieruchomości (art. 4 ust. 3 ww. uchwały). Termin ten w okresie stanu epidemii COVID-19 został wydłużony na podstawie uchwały Rady Miasta Torunia nr 374/20 zmieniającej uchwałę 666/13. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu nadzwyczajnego, ogłoszonych w związku z COVlD-19 termin na zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3 ulegał przedłużeniu do 30 dni następujących po ich odwołaniu (§ 4 ust. 3a uchwały). A zatem organ uznał, iż w niniejszej sprawie stosowny wniosek został przez Skarżącą złożony w terminie.

Organ przywołał również stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażone w prawomocnym wyroku z dnia [...]., sygn. akt

I SA/Bd 13/22, który dotyczył opodatkowania tej samej nieruchomości i zastosowania tego samego zwolnienia od podatku, tyle, że za 2021r. Sąd w powyższym wyroku wypowiedział się co do stosowania tego samego zwolnienia wynikającego z uchwały 666/13 Rady Miasta Torunia za 2021r. i organy podatkowe wskazały, że w istocie były związane tym stanowiskiem za kolejne lata podatkowe, w tym za rok 2022. Zgodnie

z powyższym, organ był zobowiązany uznać, że Skarżąca ma prawo do skorzystania od zwolnienia od podatku od nieruchomości za rok 2022. Kolegium dodało, że w zaistniałej sytuacji nie miało znaczenia, że Skarżąca wykorzystała wzór stanowiący załącznik do uchwały nr 503/20 Rady Miasta Torunia, który zawierał tożsame informacje wymagane w załączniku do uchwały nr 666/13 Rady Miasta Torunia.

Organ podkreślił, że zwolnienie od podatku od nieruchomości dotyczyło nowo nabytych lokali mieszkalnych, a nie gruntów, w związku z czym zgodnie z § 4 ust. 2 uchwały Rady Miasta Torunia nr 666/13 podatnik ubiegający się o zwolnienie w przypadku nabycia gruntów zobowiązany był do złożenia informacji w sprawie podatku od nieruchomości na druku IN-1 w terminie 14 dni od jego nabycia. Niedotrzymanie tego terminu zostało usankcjonowane § 4 w ust. 4 powyższej uchwały. Wobec nieprzedłużenia w uchwale Rady Miasta Torunia nr 374/20 tego terminu i złożenia przez Stronę informacji w sprawie podatku od nieruchomości na druku IN-1 po upływie 14 dni od jego nabycia udział

w gruncie nabyty przez podatnika podlegał opodatkowaniu na zasadzie art. 3 ust. 5 u.p.o.l. Organ przy tym podkreślił, iż nabycie gruntu nastąpiło aktem notarialnym z dnia [...] r. a Skarżąca złożyła informację na druku IN-1 w dniu [...] roku, nie wykazując w nim gruntu. Stawka podatku od nieruchomości dla pozostałych gruntów zgodnie z § 1 pkt 1 lit. c uchwały nr 739/2021 Rady Miasta Torunia z dnia 21 października 2021 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości wynosiła [...] zł od 1 m2 powierzchni. Skarżąca nabyła udział w gruncie o powierzchni 4989 m2 wynoszący 7533/541916, tym samym obowiązek podatkowy ciążący na niej ograniczony został zgodnie z art. 3 ust. 5 u.p.o.l. do 69,35 m2. Z tych względów organ ustalił po uwzględnieniu zaokrąglenia podatek od nieruchomości za 2022 rok

w wysokości [...] zł (69,35 m2 x [...] zł).

W skardze Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości z powodu naruszenia prawa materialnego oraz umorzenie postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 3 u.p.o.l. w zw. z § 1 ust. 1 pkt 2, § 4 ust. 2, ust. 3 i ust. 3a uchwały Rady Miasta Torunia nr 666/13;

2) art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zw. z art. 2a oraz art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.").

Skarżąca wniosła również o połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargi na decyzję Kolegium w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2021 oraz za rok 2022, które jak wskazała zostały wniesione równolegle.

Zdaniem Skarżącej, organ zastosował niedopuszczalną interpretację niezgodną

z prawem, w myśl której uchwała Rady Miasta Torunia nr 666/13 wymaga od podatnika złożenia dwóch osobnych wniosków o zwolnienie od podatku - odrębnie co do samego lokalu i odrębnie, co do udziału w gruncie. Skarżąca wskazała, że Kolegium wykorzystało powyższe by stworzyć wrażenie, jakoby nie złożyła wymaganego odrębnego druku

IN-1 dotyczącego samego udziału w gruncie, który nabyła kupując mieszkanie. Podała, że zgłaszając nieruchomość lokalową celem uzyskania zwolnienia przedłożyła wszystkie konieczne dokumenty, nieobciążone żadnymi nieusuwalnymi brakami, z zachowaniem terminu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 02 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm. dalej jako: "ustawa o COVID"). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II OSK 1652/21 przewidziane w przytoczonym powyżej przepisie ograniczenie prawa do jawnego rozpoznania sprawy jest dopuszczalne ze względu na treść art. 45 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji, odnosi się bowiem do sytuacji wyjątkowej - stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, a więc służy tym samym ochronie zdrowia publicznego, porządku publicznego, wolności i praw jednostek, a także realizacji zadań władzy publicznej, wynikających z art. 68 ust. 4 Konstytucji, zgodnie z którym władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych, równoważąc wartości indywidualne i publiczne w stanach wyjątkowych. Z kolei w postanowieniach z 22 października 2020r. sygn. akt II FSK 1389/18 i II FSK 1600/18 NSA podkreślił, że w takiej sytuacji, skierowanie sprawy celem rozpoznania na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od zgody lub sprzeciwu strony. Wobec braku zgody wszystkich stron na przeprowadzenie postępowania odmiejscowionego (rozprawy zdalnej), Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...]. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie Skarżąca została poinformowana o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem internetowym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach danej sprawy , której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Oceniając zaskarżoną decyzję według podanych kryteriów stwierdzić należy, że narusza ona prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Na wstępie podkreślić należy, iż spór w przedmiotowej sprawie dotyczy możliwości skorzystania przez Skarżącą ze zwolnienia gruntu pod budynkiem od podatku od nieruchomości na mocy uchwały Rady Miasta Torunia nr 666/13 z dnia 19 grudnia 2013r. Przy czym, jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, okoliczność wykorzystania przez Stronę wzoru druku stanowiącego załącznik do uchwały nr 503/20 z dnia 22 października 2020r., który zawierał tożsame informacje jak wymagane w załączniku do uchwały 666/13 pozostaje bez wpływu na ocenę sprawy.

Strony nie kwestionują okoliczności istotnych z punktu widzenia zastosowanych norm prawnych. Skarżąca nabyła aktem notarialnym z dnia [...]. lokal mieszkalny nr [...] w budynku dopuszczonym do użytkowania w 2019r., położonym w Toruniu przy ul. [...] wraz z udziałem w gruncie wynoszącym 7533/541916. Wobec czego, zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.o.l. obowiązek podatkowy powstał w stosunku do Strony w dniu [...]. Skarżąca w dniu [...]. złożyła w organie podatkowym formularz: "Zgłoszenia zamiaru korzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości nowo wybudowanych budynkach budynków mieszkalnych jednorodzinnych i lokali mieszkalnych w nowo wybudowanych budynkach mieszkalnych wielorodzinnych" wykazując w nim m.in. numery działek, obręb, powierzchnię działek, łączną powierzchnię gruntów w m2 , powierzchnię gruntów podlegającą zwolnieniu w m2. W odniesieniu do gruntu Strona nie złożyła natomiast informacji w sprawie podatku od nieruchomości na druku IN-1.

Skarżąca stoi na stanowisku, iż złożyła wszystkie wymagane dokumenty w terminie wynikającym z § 3a uchwały 666/13, wobec czego zwolnienie przysługuje jej tak w odniesieniu do lokalu jak i gruntu. Zdaniem organu Strona złożyła dokumenty po upływie 14 dni od nabycia (§ 4 ust. 2 uchwały 666/13) co skutkowało utratą prawa do zwolnienia gruntu stosownie do § 4 ust. 4 uchwały 666/13.

Zasadnym jest w pierwszej kolejności przywołanie stosownych zapisów uchwały Rady Miasta Torunia z dnia 19 grudnia 2013r. nr 666/13 w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości nowo wybudowanych budynków mieszkalnych. Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 i 3 uchwały Nr 666/13: zwalnia się od podatku od nieruchomości lokale mieszkalne w nowo wybudowanych budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, za wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (pkt 2) i grunty pod tymi budynkami (pkt 3). Stosownie do § 4 ust. 2 podatnik ubiegający się o zwolnienie w przypadku nabycia gruntów zobowiązany jest do złożenia informacji w sprawie podatku od nieruchomości na druku IN-1 w terminie 14 dni od jego nabycia, ust. 3 zaś stanowi iż podatnik ubiegający się o zwolnienie zobowiązany jest do złożenia w terminie 14 dni od dnia nabycia lokalu mieszkalnego wniosku o udzielenie zwolnienia, dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości objętej zwolnieniem oraz informacji w sprawie podatku od nieruchomości. Termin, o którym mowa powyżej wynikający z § 4 ust. 3 uchwały w okresie stanu epidemii COVID-19 został wydłużony na podstawie uchwały nr 374/20 zmieniającej uchwałę 666/13. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu nadzwyczajnego, ogłoszonych w związku z COVID-19 termin na zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3 ulega przedłużeniu do 30 dni następujących po ich odwołaniu (§ 4 ust. 3a uchwały). Natomiast ust. 4 § 4 stanowi, iż podatnik, który nie dotrzyma terminu wskazanego w ust. 1 lub ust. 2 nie nabywa prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości na mocy niniejszej uchwały.

Z powyższego wynika zatem, że w sytuacji nabycia lokalu w nowo wybudowanym budynku wraz z udziałem w gruncie, podatników obowiązywał inny termin do złożenia dokumentów dla uzyskania zwolnienia do lokalu (§4 ust. 3a uchwały) a inny dla uzyskania zwolnienia do gruntu. Jakkolwiek krytycznie nie oceniać regulacji zawartej w § 4 ust. 3a uchwały w zakresie różnicowania terminu do złożenia stosownych dokumentów w odniesieniu do nabycia prawa do zwolnienia dla lokalu w nowo wybudowanym budynku i dla gruntu pod tym budynkiem, uchwała 666/13 w przywołanym brzmieniu nie została zakwestionowana i obowiązywała. Wobec czego zgodzić się należy z organem, iż Skarżąca złożyła informację co do gruntu po terminie wynikającym z uchwały. Nie mniej organ całkowicie pominął mający zasadnicze znaczenie w sprawie art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID. Zgodnie z §1 wskazanego przepisu, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:

1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej,

2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki;

3) przedawnienia,

4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie,

5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,

6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju

- organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy o COVID w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast w świetle ust. 3 w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zauważyć należy, że choć art. 15zzzzzn2 został dodany do ustawy o COVID z dniem [...]., to z jego treści wynika, że ma on zastosowanie do wszystkich przypadków stwierdzenia uchybienia określonych w nim terminów przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Skarżąca nabyła lokal wraz z udziałem w gruncie w dniu [...]. , termin na złożenie informacji w sprawie podatku od nieruchomości upływał z dniem [...]. ( §4 ust. 2 uchwały 666/13), wniosek o zwolnienie został złożony [...]. Wszystkie te zdarzenia miały miejsce w czasie trwania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r., poz. 340). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia w okresie od dnia [...] r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłasza się stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Zgodnie zaś z § 1 i 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii z dniem 16 maja 2022 r. odwołano na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że organy były zobligowane do zastosowania art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID z uwagi na obowiązywanie tego przepisu w dacie złożenia wniosku przez Stronę o zwolnienie z podatku od nieruchomości. W świetle omawianego przepisu momentem wyznaczającym konieczność jego zastosowania jest stwierdzenie uchybienia określonego terminu przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii. Bez znaczenia zatem, dla obowiązku stosowania ww. przepisu, pozostawała okoliczność jego wejścia w życie po w którym upłynął termin 14 dni od dnia nabycia gruntu, z którego niezachowaniem uchwała wiąże ujemne skutki dla Strony w postaci braku prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości na mocy niniejszej uchwały (§ 4 ust. 4 uchwały 666/13).

Wskazać należy, że przepis art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID to szczególne rozwiązanie prawne, które reguluje kwestie związane z terminami prawa administracyjnego w sposób odmienny niż w normalnych okolicznościach. Umożliwia on bowiem stronom przywrócenie terminów materialnoprawnych. Ustawodawca zdecydował się dać stronom dodatkową szansę na dokonanie czynności kształtujących ich prawa i obowiązki na wypadek uchybienia terminu w trakcie panującej pandemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Oznacza to, że w sytuacji, kiedy Strona złoży ewentualny wniosek o przywrócenie terminu o charakterze materialnoprawnym (po uprzednim zawiadomieniu strony o jego uchybieniu), obowiązkiem organu jest jego rozpatrzenie.

Z regulacji art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID nie wynika, według jakich zasad organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów prawa administracyjnego, skoro jednak ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego artykułu wprost do art. 58 k.p.a. oznacza to, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie zatem do art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organy nie zastosowały w niniejszej sprawie art. 15 zzzzzn2 ustawy o COVID. Obowiązkiem organów było natomiast zawiadomienie Skarżącej o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o zwolnienie w podatku od nieruchomości i tym samym umożliwienie jej złożenie wniosku o przywrócenie terminu, określonego w § 4 ust. 2 uchwały 666/13. Brak zastosowania regulacji art. 15 zzzzzn2 ustawy o COVID oznacza, że organy naruszyły przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Końcowo już zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić wniosku Strony o połączenie sprawa w sprawie podatku od nieruchomości na rok 2021 i 2022 albowiem w sprawie podatku od nieruchomości na 2021r. wyrok zapadł w dniu 03 listopada 2022r.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ będzie obowiązany uwzględnić zawartą powyżej ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania, w szczególności zastosuje tryb określony art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID i w zależności od tego, czy Skarżąca wniesie o przywrócenie terminu określonego w § 4 ust. 2 uchwały 666/13 i czy termin ten zostanie jej przywrócony organ rozstrzygnie kwestię zwolnienia Strony z podatku od nieruchomości w odniesieniu do gruntu, bowiem zwolnienie co do lokalu (na okres 6 lat, wynikający z uchwały 666/13) zostało przesądzone wyrokiem tut. Sądu z dnia 22 marca 2022r. w sprawie sygn. akt I SA/Bd 13/22.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.