Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 686/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183, art. 174 pkt 1 i2, art. 134 § 1w zw. z art. 135 w zw . z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 50, art. 51 ust. 1, art. 3 pkt 7a
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 10
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Maciej Dybowski Protokolant Daniel Zdzieszyński po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1312/09 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2009 r., w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego.

Zaskarżony wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat G. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonywanych bez pozwolenia właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej w mieszkaniu nr [...] oraz nr [...] w budynku nr [...] przy ul. F. w Krakowie. Inwestor – K. W. zamurował w mieszkaniu nr [...] w sposób trwały otwór drzwiowy na klatkę schodową od strony korytarza mieszkania, przeniósł licznik energii elektrycznej wraz z odcinkiem nowej instalacji elektrycznej oraz wykuł nowy otwór w ścianie równoległej do ściany frontowej budynku, łącząc mieszkanie nr [...] z mieszkaniem nr [...]. Wszystkie te roboty budowlane wykonał bez zgody organu Administracji architektoniczno-budowlanej.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat G. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nakazał inwestorowi K. W. wstrzymać opisane wyżej roboty budowlane, wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, nadto nakazał przedłożyć w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia: inwentaryzację architektoniczno-budowlaną wykonanych robót budowlanych, inwentaryzację wykonanej instalacji elektrycznej, a także ekspertyzę techniczną dotyczącą sposobu wykonania robót budowlanych wraz z instalacją elektryczną i ich zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi i zasadami sztuki budowlanej, ze szczególną oceną wpływu wykonanych robót na elementy konstrukcyjne i statykę przedmiotowego budynku.

Inwestor nie wywiązał się z obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., gdyż przedłożona dokumentacja techniczna nie spełnia wymagań wymienionego postanowienia i konsekwencji PINB wydał w dniu [...] marca 2008 r. decyzję nr [...], którą zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakazał K. W. doprowadzenie lokali nr [...] i nr [...] do stanu poprzedniego.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie uchylił w całości decyzję PINB i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu II instancji, PINB prawidłowo prowadził postępowanie w trybie art. 50-51 prawa budowlanego, jednakże z uwagi na naruszenie art. 10, art. 28 oraz art. 40 ust. 2 k.p.a. tj. brak zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] 12.2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat G. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakazał K. W. doprowadzenie lokali nr [...] i nr [...] do stanu poprzedniego.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wykonane przez K. W. roboty budowlane kwalifikują się jako przebudowa, bowiem w wyniku ich wykonania nastąpiła zmiana parametrów użytkowych istniejącego obiektu budowlanego.

Przedstawiona przez inwestora kserokopia inwentaryzacji budynku przy ul. F. [...] wykonana w lipcu 2007 r. przez mgr inż. arch. A. M. i mgr inż. arch. A. S. oraz kserokopia ekspertyzy technicznej wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego inż. E. Z. w ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie są dokumentami wykonanymi zgodnie z postanowieniem PINB z dnia [...] stycznia 2008 r.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. S. i K. W. wskazując, że wykucie otworu łączącego obydwa mieszkania oraz zamurowanie otworu drzwiowego na klatkę schodową było przywróceniem stanu poprzedniego czyli pierwotnego, zgodnego z planem budynku wieloletniego układu przestrzennego i komunikacyjnego przed podziałem jednego z mieszkań na dwa mniejsze. Nieznaczne przesunięcie lokalizacji licznika energii elektrycznej zostało zaakceptowane przez dostawcę tej energii.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia [...] maja 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 prawa budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo prowadził postępowanie w trybie art. 50 i art. 51 prawa budowlanego w sprawie samowolnych robót budowlanych. Przebudowa – bo tak zakwalifikować należy wykonane roboty budowlane – nie została objęta regulacją art. 48 prawa budowlanego, chociaż niewątpliwie na takie roboty budowlane na podstawie art. 28 ustawy niezbędne jest pozwolenie na budowę, którego inwestor nie posiadał. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zarzut, że zakres wykonanych prac był minimalny. Organ odwoławczy ocenił, że prawidłowo wydano postanowienie na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 2 i 3 prawa budowlanego, następnie prawidłowo oceniono, że przedłożone przez inwestora dokumenty nie oznaczają wykonania obowiązku nałożonego tym postanowieniem.

K. W. powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając jej naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. przez niepodjęcie wszystkich czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie art. 80 k.p.a. przez dowolne przyjęcie, że skarżący wykonał nowy otwór w ścianie równoległej do ściany frontowej budynku, w sytuacji gdy w opisywanym miejscu znajdowały się drzwi wykonane w okresie wcześniejszym, naruszenie art.107 § 3 k.p.a. przez brak analizy w uzasadnieniu decyzji całości materiału dowodowego, a także naruszenie art. 50 ust. 4 prawa budowlanego przez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki po 2 latach od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów I i II instancji w całości.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2009 r., w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania.

Organy nadzoru budowlanego prawidłowo zakwalifikowały wykonane roboty budowlane jako przebudowę, o której mowa w art. 3 pkt 7a prawa budowlanego, bowiem w wyniku ich przeprowadzenia nastąpiła zmiana parametrów użytkowych istniejącego budynku. Słusznie również uznano, że roboty polegające na zamurowaniu otworu drzwiowego na klatkę schodową oraz wykuciu nowego otworu w ścianie równoległej do ściany frontowej budynku, łączącego mieszkanie nr [...] z mieszkaniem nr [...] wymagały pozwolenia na budowę. Art. 28 prawa budowlanego wprowadza obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na przeprowadzenie wszelkich robót budowlanych, natomiast wyjątki od tej zasady wylicza enumeratywnie art. 29 omawianej ustawy. Wymienione roboty budowlane, wykonane przez skarżącego, nie zostały w art. 29 wymienione.

Sąd nie zgodził się z zawartym w odwołaniu stwierdzeniem: "skoro prace wykonane przez inwestora prowadziły jedynie do przywrócenia stanu poprzedniego to nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę". Z punktu widzenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 prawa budowlanego) i zwolnień od tego obowiązku (art. 29 prawa budowlanego) obojętne jest jak wyglądał obiekt budowlany niemal 40 lat przed wykonaniem robót budowlanych.

Art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nakazują organowi administracji, by podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także, by w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. W ocenie Sądu oczywiste jest, że obowiązek przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego dotyczy jedynie okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Stanowisko Sądu w tej materii jest jednoznaczne – kwestia wyglądu przedmiotowego budynku z lat 70-tych XX wieku jest okolicznością obojętną dla oceny, a więc nieistotnym jest, że pominięto ustalenia czy skarżący dokonał odtworzenia wyglądu budynku istniejącego niemal 40 lat wcześniej (nazywanego przez skarżącego "przywróceniem stanu poprzedniego"), czy też nie.

Sąd podziela również stanowisko organów nadzoru budowlanego, że tak poczynione ustalenia faktyczne dały podstawę do wstrzymania robót budowlanych postanowieniem wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 prawa budowlanego. Ze względu na rodzaj wykonanych robót była to sytuacja inna niż określone w art. 48 ust. 1 i w art. 49b ust. 1, a roboty były wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz – ze względu na brak nadzoru osoby posiadającej uprawnienia wymagane przepisami prawa budowlanego oraz użycie materiałów niewiadomego pochodzenia – w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Nałożony tym postanowieniem obowiązek przedłożenia inwentaryzacji architektoniczno – budowlanej wykonanych robót, inwentaryzacji wykonanej instalacji elektrycznej oraz ekspertyzy technicznej miał podstawę prawną w art. 50 ust. 3 prawa budowlanego. Powołany przepis stanowi bowiem, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. W przypadku nałożenia na stronę obowiązku, o którym mowa w art. 50 ust. 3 prawa budowlanego wydanie tej decyzji nie może nastąpić przed upływem terminu wyznaczonego stronie do wykonania nałożonego na nią obowiązku, tj. przed upływem 30 dni od dnia doręczenia jej postanowienia.

W ocenie Sądu I instancji organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że inwestor nie spełnił obowiązku nałożonego na niego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Brak oceny zgodności wykonanych robót z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i zasadami sztuki budowlanej oraz brak inwentaryzacji wykonanej instalacji elektrycznej uniemożliwia przyjęcie stanowiska odmiennego. Szczegółowa ocena przedłożonych dokumentów z punktu widzenia wymagań nałożonych powyższym postanowieniem została zawarta w zaskarżonej decyzji, którą Sąd całkowicie podziela.

Skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik K. W. – adw. K. K.-C. zaskarżając wyżej wymieniony wyrok organu I instancji w całości.

Zarzucił naruszenie przepisów postępowania sądowoadministrcyjnego, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

• art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a w zw. z art. 50 ust. 1 prawa budowlanego poprzez brak objęcia z urzędu przez WSA w Krakowie kontrolą postanowienia z dnia [...] stycznia 2008 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat G. oraz brak dostrzeżenia z urzędu, że wskazane postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), ponieważ odnosiło się do robót, które zostały zakończone i w związku z tym zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie brak uchylenia tego postanowienia oraz wadliwe uznanie, że K. W. winien był zastosować się do postanowienia wydanego z naruszeniem art. 50 ust. 1 prawa budowlanego;

• art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu II instancji, pomimo że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2008 r. zostały wydane z naruszeniem art. 10 k.p.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), gdyż wobec niedoręczenia ustanowionemu pełnomocnikowi skarżącego postanowienia nakładającego obowiązek przedłożenia ekspertyz i inwentaryzacji nie rozpoczął biegu 30-dniowy termin na wykonanie tego obowiązku, które to uchybienie spowodowało, że organ administracyjny I instancji przedwcześnie, z punktu widzenia postępowania administracyjnego wydał decyzję o nakazie przywrócenia stanu poprzedniego, organ II instancji obciążoną tą wadą decyzję utrzymał w mocy;

• art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. poprzez utrzymanie w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji wydanej z naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego przewidującego dwumiesięczny termin dla wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego;

• naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez niekompletne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że przedłożona ekspertyza obarczona była brakami;

• art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu II instancji, pomimo że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. w zw. art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, ponieważ Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób oczywiście błędny ocenił, że nie zachodzą podstawy do nałożenia na stronę obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, pomimo, że przedłożone opinie biegłych i ekspertyza techniczna oraz pozostały materiał dowodowy wskazują jednoznacznie na brak zagrożenia dla konstrukcji domu i brak zagrożenia dla życia i mienia;

• art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez utrzymanie w mocy przez WSA w Krakowie decyzji organu II instancji, pomimo że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 3 pkt 7a prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, gdyż organ II instancji winien był umorzyć postępowania jako bezprzedmiotowe, ponieważ przeprowadzone prace nie stanowiły przebudowy.

Nadto zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), tj. błędną wykładnię art. 51 ust. 1 prawa budowlanego polegającą na przyjęciu, że dla zachowania terminu 2 miesięcy przez organ nadzoru budowlanego wystarczy wydanie wadliwej decyzji administracyjnej, która następnie została uchylona i tym samym wyeliminowana z obrotu prawnego, a po uchyleniu pierwszej decyzji organ nadzoru budowlanego ma dowolnie długi czas na wydanie jednej z decyzji przewidzianych art. 51 ust. 1 pkt 1-3 prawa budowlanego; niewłaściwe zastosowanie art. 3 pkt 7a prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, tj. błędną subsumcję robót polegających na zamurowanie jednego otworu drzwiowego wewnątrz domu, wykuciu jednego otworu drzwiowego wewnątrz domu oraz przesunięciu licznika prądu o 1 metr jako robót będących przebudową w rozumieniu tego przepisu i uznanie, że stosuje się do nich art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego; niewłaściwe zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego w miejsce 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego w sytuacji, kiedy z materiału sprawy wynika, że brak było przeszkód do wydania decyzji nakładającej na stronę obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Zważywszy na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej będąc związany jej zarzutami. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania wg przesłanek z art. 183 § 2 p.p.s.a., których nie stwierdzono w niniejszym postępowaniu.

Skarga kasacyjna złożona od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego skargę K. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w Krakowie w przedmiocie nakazu przywróceniu stanu poprzedniego oparta została na obu podstawach prawnych art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.

Dokonując oceny podniesionych zarzutów Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak usprawiedliwionych podstaw ich.

Za chybiony Sąd kasacyjny uznał zarzut naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 50 ust. 1 prawa budowlanego polegające na braku objęcia z urzędu kontrolą Sądu I instancji postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. Skutkiem był brak ustalenia, że postanowienie to zostało wydane do robót, które były zakończone – czyli wydano je z naruszeniem art. 50 ust. 1 prawa budowlanego, a nadto wadliwie uznano za konieczne przywrócenie stanu poprzedniego wobec nieprzedłużenia przez K. W. dokumentacji wymaganej tym postanowieniem.

Zarzut powyższy jest pozbawiony słuszności skoro się zważy, iż postępowanie kontrolne w sprawie przedmiotowej zostało wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na wniosek Prokuratora Rejonowego w K. w przedmiocie prowadzonych robót budowlanych bez pozwolenia właściwego organu.

Powyższe zarzuty wniosku znalazły potwierdzenie podczas kontroli organu nadzoru budowlanego, który ustalił, że K. W. zamurował otwór drzwiowy na klatkę schodową w mieszkaniu nr [...], przeniósł licznik elektryczny wraz z odcinkiem instalacji elektrycznej i wykuł nowy otwór drzwiowy w ścianie łącząc lokal nr [...] z lokalem mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. F. [...] w K. Na roboty te, które wymagały decyzji o pozwoleniu na budowę, inwestor nie posiadał pozwolenia.

W tej sytuacji wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej uzasadnione było wydanie postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 prawa budowlanego o wstrzymaniu robót budowlanych, skoro inwestor nie posiadał pozwolenia na budowę nie miał projektu budowlanego a jego zamiar inwestycyjny i zakres robót nie był określony przez pozwolenie organu uprawnionego.

Dokonując oceny całości materiału dowodowego zebranego w sprawie przedmiotowej zgodnie z art. 133 p.p.s.a. oraz art. 134 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wbrew zarzutom skargi kasacyjnej dokonał wnikliwej kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Ostateczny wniosek Sądu, iż decyzja kwestionowana nie narusza prawa jest zasadny w świetle przeprowadzonej oceny prawnej dokonanych ustaleń faktycznych organów nadzoru budowlanego.

Słusznie Sąd podkreślił, że zakres robót wykonanych został ustalony przez organ podczas kontroli przeprowadzonej na miejscu wykonanych robót mających charakter przebudowy wewnątrz budynku położonego przy ul. F. [...] w K. Udział w kontroli brał osobiście inwestor W. oraz jego pełnomocnik. Wyniki kontroli i sposób jej przeprowadzenia nie były kwestionowane.

Chybiony jest zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. przez brak udziału stron postępowania, skoro organ odwoławczy z tego powodu uchylił pierwotną decyzję nakazującą doprowadzenie do stanu pierwotnego.

Sprawa była więc prowadzona na nowo przez organy z udziałem stron.

Zarzut strony skarżącej kasacyjnie o naruszeniu art. 50 ust. 3 prawa budowlanego jest bezpodstawny, jeśli się zważy, iż inwestor po wstrzymaniu robót budowlanych został zobowiązany do wykonania nałożonych na niego obowiązków w tym do przedstawienia inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej, ekspertyzy technicznej wykonanych robót.

Jak wynika z materiałów sprawy inwestor przedstawił inwentaryzację budynku oraz ekspertyzę techniczną – ale wykonaną dla potrzeb toczącego się postępowania przed sądem powszechnym o zniesieniu współwłasności budynku przy ul. Filareckiej [...] w K.

Organ nadzoru budowlanego nie uznał tych dowodów za wykonanie nałożonego obowiązku.

W postępowaniu ponownym, po uchyleniu pierwotnej decyzji sytuacja dowodowa nie uległa zmianie. Inwestor przedłożył aktualną sytuację mieszkaniową w kamienicy przy ul. F. [...], co w ocenie organów nie dotyczyło zgodności wykonanych robót budowlanych z prawem budowlanym.

Sytuacja ta nie uległa zmianie do zakończenia postępowania administracyjnego a nawet do czasu kontroli wydanej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez Sąd pierwszej instancji.

Stwierdzić zatem należy, iż zarzut skargi kasacyjnej o naruszeniu art. 50 ust. 3 prawa budowlanego przez brak doręczenia postanowienia dowodowego pełnomocnikowi – nie miał wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, skoro mimo udziału pełnomocnika w ponownym postępowaniu obowiązki inwestora nie zostały wykonane.

Nakaz doprowadzenia do stanu poprzedniego w wydanej decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 prawa budowlanego w sytuacji wydawania tej decyzji po upływie prawie roku, tj. 8 grudnia 2008 r. od wydania postanowienia nakładającego obowiązki na inwestora należy uznać za zgodny z prawem budowlanym, podzielając takąż ocenę Sądu pierwszej instancji.

Argumentem dodatkowo potwierdzającym zgodność z prawem merytorycznego rozstrzygnięcia organu jest podkreślony przez ten organ fakt, iż roboty budowlane wykonane przez inwestora a polegające na przebudowie mieszkań w spornej kamienicy przy ul. F. [...] przez połączenie mieszkania nr [...] z mieszkaniem nr [...] – wymagające decyzji o pozwoleniu na budowę, były wykonane bez posiadania przez inwestora prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Kamienica jest współwłasnością oprócz inwestora jeszcze 5 osób, które sprzeciwiały się robotom budowlanym K. W., zaś sprawa tocząca się przed sądem powszechnym o zniesienie współwłasności nie została zakończona – co oświadczył na rozprawie w NSA pełnomocnik inwestora.

Naczelny Sąd Administracyjny w świetle prawidłowej oceny Sądu pierwszej instancji o zgodności z prawem kwestionowanej decyzji nie podzielił słuszności skargi kasacyjnej o naruszeniu przepisów prawa materialnego art. 51 ust. 1 prawa budowlanego jak i niewłaściwe zastosowanie art. 3 pkt 7a w zw. z art. 51 ust. 1 prawa budowlanego. W stanie faktycznym sprawy brak było podstaw do wydania decyzji o doprowadzeniu robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Niezasadność zarzutów skargi kasacyjnej stanowi podstawę jej oddalenia. Z mocy art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.