Postanowienie NSA, sygn. akt III FNP 3/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono wniosek/wnioski
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku H. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie skargi H. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III FZ 94/22 oddalającego zażalenie H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 571/20 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019 r., nr 1401-IEW2.4140.25.2019.6.JR w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W piśmie z 27 lipca 2022 r. skarżący H. S. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędzi Naczelnego Sądu Administracyjnego Anny Dalkowskiej w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonym postanowieniem NSA z 13 kwietnia 2022 r., III FZ 94/22.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.

W punkcie wyjścia odnotować należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", (art. 18-24 p.p.s.a.) przewidują wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz wyłączenie przez sąd – na żądanie sędziego lub na wniosek strony (art. 19 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na żądanie sędziego bądź na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 1022/18).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego wniosku, przypomnieć należy, że wniosek Skarżącego dotyczy postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które zostało zakończone postanowieniem NSA z 13 kwietnia 2022 r., III FZ 94/22, mocą którego oddalono zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 571/20. Wobec tego, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym się nie toczy, bowiem sprawa już została rozpoznana, co zostało wyżej wskazane, uznać należy, że wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma on bowiem na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd – a taki jest cel instytucji wyłączenia sędziego. Niedopuszczalne byłoby bowiem merytoryczne rozpoznanie wniesionego wniosku, skoro aktualnie sprawa jest już zakończona prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2022 r., III FZ 94/22.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.