Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 873/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda ( spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi W.G. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 marca 2002 r. Nr [....] w przedmiocie wykonania zastępczego nakazanego obowiązku rozbiórki wiatrołapu skargę oddala


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Decyzją z dnia [...].08.1998r. znak [...] wydaną z upoważnienia Komisarza Rządowego dla Gminy K. organ pierwszej instancji nakazał inwestorowi i współwłaścicielowi posesji przy ul. [...] w K. W.G. dokonanie rozbiórki samowolnie rozpoczętej rozbudowy oficyny mieszkalnej o wiatrołap o powierzchni 3,50 m2. Decyzja ta po rozpatrzeniu odwołania W.G. została utrzymana w mocy wydaną z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...]10.1998r. znak [...]. Którą W.G. zakwestionował w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

Przed rozpoznaniem powyższego środka zaskarżenia, upomnieniem z dnia 21.09.1999r. znak [...], doręczonym W.G. 28.09.1999r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 ) wezwał wyżej wymienionego do wykonania w terminie 30 dni od doręczenia upomnienia obowiązku rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny przy ul. [...] w K. , wynikającego z decyzji Komisarza Rządowego dla Gminy K. z dnia [...].08.1998r. znak [...], który stał się wymagalny dnia 1.10.1998r., pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W upomnieniu zawarto między pouczenie, w myśl którego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków charakterze niepieniężnym, do jakich zalicza się wyżej wskazany, mają zastosowanie jako środki egzekucyjne - grzywna w celu przymuszenia oraz wykonanie zastępcze na koszt i ryzyko zobowiązanego.

W skierowanym do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla miasta K. piśmie z dnia 12.10.1999r. W.G. wskazał na zakończenie postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności, w wyniku którego nabył wyłączne prawa do przedmiotowej oficyny , jak również na brak podstaw do wykonania decyzji rozbiórkowej do czasu wydania prawomocnego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny , wnosząc w związku z powyższym o zmianę -wstrzymanie postanowienia dotyczącego rozebrania wiatrołapu dobudowanego do oficyny.

W dniu 3.11.1999r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. jako wierzyciel wystawił w przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy znak [...], w którym określono : wierzyciela , organ egzekucyjny, dane dotyczące zobowiązanego, treść podlegającego egzekucji administracyjnej obowiązku, decyzję będącą jego podstawą, wskazano na art. 2 §1 pkt 3 ustawy / dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz na uprzednie doręczenie zobowiązanemu upomnienia. Tytuł wykonawczy opatrzony stosowną klauzulą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. jako organ egzekucyjny w tej samej dacie skierował do egzekucji na podstawie art. 32 § l ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z pouczeniem o treści art. 32 §1 , art. 33 i art. 27 § l pkt 6 tej ustawy. Ponadto postanowieniem z dnia [...]11.1999r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. działając na podstawie art. 119, art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. Nr 36 z 1991 r., póz. 161 ze zm. w Dz. U. Nr 146 z 1966r. poz. 680) oraz art. 41 ust. l ustawy z dnia 13.10.1998r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ) nałożył na zobowiązanego W.G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 1000,00zł., wraz z opłatami , z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego, jak również wezwał go do wpłacenia grzywny w terminie 7 dni od doręczenia tego postanowienia - pod rygorem egzekucji oraz do wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego - w terminie do dnia 30.11.1999r., pod rygorem zastosowania wykonania zastępczego na koszt o ryzyko zobowiązanego.

Odbiór powyższego postanowienia zawierającego pouczenie o zażaleniu oraz odpisu tytułu wykonawczego zawierającego pouczenie o możliwości wniesienia zarzutów i ich podstawie W.G. potwierdził 4.11.1999r., wnosząc w terminie do organu drugiej instancji zażalenie na postanowienie z dnia [...].11.1999r. znak [...].

Postanowieniem z dnia [...].12.1999r.znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 138§1 pkt l k.p.a. w związku z art.144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W.G. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. z dnia [...].11.1999r. znak [...], zaś prawomocnym postanowieniem z dnia [...].2000r. sygn. akt II SA)Kr 65)00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę W.G. na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.

W toku postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...].02.2000r. sygn. akt II SA)Kr 2480)98 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na wniosek W.G. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody K.[...].10.1998r. znak [...] - co skutkowało zawieszeniem czynności egzekucyjnych, zaś prawomocnym wyrokiem z dnia 6.08.2001r. sygn. akt II SA/Kr 2480/98 tenże Sąd oddalił skargę W.G. na wyżej wskazaną decyzję organu drugiej instancji, utrzymującą w mocy decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W dniu 25.01.2002r. W.G. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla miasta K. pismo , w którym oświadczył, że dokona rozbiórki wiatrołapu dobudowanego do oficyny zlokalizowanej w K. przy ul. [...] w terminie do 31.03.2002r.

Postanowieniem z dnia [...].02.2002r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. działając na podstawie art. 127 oraz art. 128 § l i 2 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.) z uwagi na uchylanie się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego z dnia [...].11.1999r. znak [...] - orzekł o wykonaniu zastępczym na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego W.G., jako inwestora i współwłaściciela posesji przy ul. [...] w K. rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny tej posesji. W postanowieniu podano, że roboty rozbiórkowe zostaną wykonane przez Przedsiębiorstwo A. Sp. z o.o. w K. , ustalono termin rozpoczęcia robót wykonania zastępczego na dzień 9.04.2002r. godz.[...] , zobowiązano wykonawcę do zapewnienia nadzoru nad robotami przez osobę posiadającą wymagane uprawienia budowlane, do przedłożenia oświadczenia kierownika robót o prawidłowości ich wykonania, jak również zawarto w nim dalsze pouczenia, w tym dotyczące zażalenia.

Powyższe postanowienie, doręczone W.G. 6.02.2002r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego zawierającego pouczenie o zarzutach zostało zaskarżone przez niego w terminie, w drodze zażalenia z daty 12.02.2002r., w którym podnosił, iż jest jedynym właścicielem oficyny oraz wskazywał, że jednolitość konstrukcji oficyny łącznie z wiatrołapem czyni niewykonalnym jego rozebranie bez uszkodzenia tego budynku, na ujęcie wiatrołapu w dokumentacji na remont oficyny, na trudną sytuację mieszkaniową i finansową jego rodziny, zarzucając nadto iż decyzja rozbiórkowa jest krzywdząca, a jej wykonanie spowoduje nieodwracalne szkody.

Postanowieniem z dnia [...].03.2002r znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 138§1 pkt l k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W.G. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. z dnia [...]02.2002r. znak [...]. Nawiązując w uzasadnieniu do treść wydanego orzeczenia, zarzutów odwołania oraz dotychczasowego przebiegu postępowania, mając nadto na uwadze niewykonanie dotąd przez zobowiązanego nakazy rozbiórki wiatrołapu i treść art. 127 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ drugiej instancji wskazał na zasadność orzeczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, zwracając jednakże uwagę na zbędne powołanie w podstawie prawnej art. 128 § 2 tej ustawy przy braku równoległego zobowiązania W.G. do wpłaty zaliczki na koszty wykonania zastępczego. W odpowiedzi na zarzuty skarżącego organ drugiej instancji wyjaśnił, iż kwestie zasadności nakazu rozbiórki zostały rozstrzygnięte przez na etapie rozpoznawania skargi wyżej wymienionego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, zaś pozostałe, dotyczące sytuacji rodzinnej nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Powyższe postanowienie zawierające pouczenie o sposobie wniesienia skargi doręczono W.G. 21.03.2002r.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z daty 26.03.2002r., nadanej w urzędzie pocztowym 28.03.2002r. W.G. wnosił o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 03.2002r. znak [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi W.G. zarzucał, że decyzja o rozbiórce została wydana w sposób wadliwy, z naruszeniem prawa materialnego i formalnego, wskazując iż rozbudowa o wiatrołap nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a powoduje dostosowanie obiektu do obecnie obowiązujących warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1995r.Skarżący podnosił, że wiatrołap z oficyną stanowią jedną całość, jego rozebranie naraziłoby na zniszczenie całej konstrukcji tj. ścian, stropu i dachu, pozbawiało budynek swojej funkcji , gdyż do mieszkania wchodziłoby się bezpośrednio z podwórka oraz spowodowałoby trudne do odwrócenia szkody i bardzo wysokie koszty. Skarżący wskazywał, iż w okresie, gdy o mieszkania jest tak trudno i są one drogie wyremontowany własnymi siłami przy skromnych możliwościach finansowych całej rodziny stanowi jedyną możliwość uzyskania mieszkania dla córki oraz opisywał dotychczasową sytuację jego rodziny . W piśmie uzupełniającym skargę z 25.07.2002r. W.G. zawarł dodatkowe informacje dotyczące budynku głównego i oficyny, stanu prawnego posesji przy ul. [...] w K. , warunków mieszkaniowych jego rodziny i sytuacji finansowej uniemożliwiającej zakup mieszkania dla córki, przyczyn i okoliczności dotyczących przeprowadzonego remontu, w ramach którego dobudowano wiatrołap wskazując na jego powiązanie konstrukcyjne i funkcjonalne z pozostałą częścią budynku oficyny, której jest wyłącznym właścicielem.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a. ) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134p.p.s.a.).

Uwzględniając podane na wstępie okoliczności dotyczące przebiegu postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie, w tym bezsporny fakt niewykonania przez W.G. obowiązku rozbiórki wiatrołapu dobudowanego do oficyny należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienia organu pierwszej instancji odpowiadaj prawu, zaś zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne. Wszczęcie przedmiotowego administracyjnego postępowania egzekucyjnego poprzedziło stosownie do art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm. - oznaczana dalej jako egz.adm.u. ) doręczenie skarżącemu pisemnego upomnienia wierzyciela ) zawierającego wezwanie do wykonania wynikającego z ostatecznej decyzji obowiązku, ze wskazaniem właściwego rygoru, zaś powyższe miało miejsce po upływie przewidzianego w upomnieniu terminu przy niekwestionowanym niewykonaniu obowiązku - nastąpiło po upływie przewidzianego w tym przepisie terminu. Stosownie do treści art. 26§4 egz.adm.u. wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym przystąpił z urzędu do egzekucji na podstawie wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego, który odpowiada wymogom z art. 27 egz.adm.u. także co do oznaczenia obowiązku w sposób adekwatny do treści tytułu egzekucyjnego. Odpis tytułu wykonawczego, którego oryginał dostępny jest w aktach sprawy został doręczony skarżącemu ze stosownym pouczeniem o zarzutach, czemu towarzyszyło wydanie i doręczenia postanowienie o skazaniu na grzywnę w cel przymuszenia do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, przy czym zastosowanie tego środka egzekucji świadczenia niepieniężnego przewidzianego w art. la pkt 12 b egz.adm.u. zważywszy na znacznie wyższe koszty wykonania zastępczego odpowiadało wynikającej z art. 7 egz.adm.u. dyrektywie stosowanie w pierwszej kolejności środków najmniej uciążliwych. Po uprawomocnieniu się tego orzeczenia przy dalszym niewykonania przez skarżącego wynikającego z tytułu wykonawcze obowiązku organ egzekucyjny pierwszej instancji prawidłowo wszczął egzekucję dotyczącą wykonania zastępczego. Wskazany środek egzekucyjny świadczenia niepieniężnego stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego oraz na jego koszt i prowadzi on bezpośrednio do realizacji obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Nie budzi zastrzeżeń na tle treści art. 126 § l pkt 1-2 i § 4 egz.adm.u. bieg tego postępowania, skoro organ egzekucyjny będący równocześnie wierzycielem doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32 egz.adm.u., postanowienie wskazujące, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo oraz pouczył go o możliwości zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) i prawie wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. O ile budzi nie było prawidłowe powołanie w podstawie prawnej postanowienia z dnia z dnia [...].02.2002r. znak [...] art. 128 § 2 egz.adm.u. w sytuacji , gdy nie wezwano nim zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, powyższe uchybienie zostało dostrzeżone oraz słusznie wytknięte w postanowieniu organu egzekucyjnego drugiej instancji i pozostaje ono w bez wpływu na zasadność orzeczonego wykonania zastępczego. Na tle powyższych uwag za prawidłowe należy uznać postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].03.2002r .znak [...] oddalające zażalenie skarżącego na postanowienie organu pierwszej instancji, w którym nadto zasadnie nieuwzględniono zarzutów zobowiązanego dotyczących dopuszczalności egzekucji. Pomimo iż uzasadnienie postanowienia w tej części może budzić zastrzeżenia jako lakoniczne, istnienie tego uchybienia nie stwarza dostatecznej postawy do uwzględniania skargi, bowiem podawane w nim przyczyny bezzasadności zarzutów eksponują istotne okoliczności i są trafne. Co do zarzutów podnoszonych w skardze, które w zasadzie pokrywają się z będącymi przedmiotem zażalenie, wskazać należy w pierwszej kolejności, iż toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany kwestionując jego prowadzenie może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 egz.adm.u., zaś wskazanie innych nie uprawnia organu egzekucyjnego do ich rozpatrzenia zarzutów. Stosownie do treści art. 33 egz.adm.u. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez organy egzekucyjne postanowień w przedmiocie wykonania zastępczego ciążącego na zobowiązanym obowiązku podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogło być: 1)wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, | przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu | wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7)brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8)zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9)prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) nie spełnienie wymogów kreślonych w art. 27. Większości z tych zarzutów skarżący nie podnosi, a te zarzuty, które poprzez wskazanie określonych okoliczności nawiązują do nieistnienia lub niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym , nie mogły zostać uwzględnione w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z treścią art. 29 § l egz.adm.u. - organ egzekucyjny bada z urzędy dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Uwzględnienie wynikającego z tego przepisu zakazu badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym prowadzi do wniosku, że w zarzutach z art. 33 pkt 1) i pkt 5) egz.adm.u. chodzi wyłącznie o sytuację, kiedy nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, która nastąpiła po wydaniu tytułu wykonawczego. Kontrola zgodności z prawem czynności oraz aktów administracyjnych, podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego, nie może sprowadzać się do oceny zgodności z prawem decyzji merytorycznych, którymi zostały nałożone na zobowiązanego konkretne obowiązki, a zgodnie z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażoną w art. 16 § l k.p.a., decyzje ostateczne mogą być uchylone lub zmienione tylko w drodze trybów szczególnych w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Skoro skarżący nie twierdził w toku postępowania egzekucyjnego i nie podnosi w skardze, że w trybach nadzwyczajnych zapadły ostateczne decyzje skutkujące uchyleniem lub wygaśnięciem jego obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...].08.1998r. znak [...] lub by po dacie jej wydania dokonano zmian w obiekcie budowlanym uniemożliwiających fizyczne wykonanie obowiązku rozbiórki wiatrołapu, podnoszone przez niego okoliczności dotyczące : wadliwości decyzji orzekającej nakaz rozbiórki, braku sprzeczności pomiędzy dobudową a ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wykonania dobudowy zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, powiązanie konstrukcyjne z oficyną, szkoda spowodowana rozbiórką wiatrołapu itp. - nie mogły zostać uwzględnione jako przeszkoda do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, bowiem podlegały badaniu i rozstrzygnięciu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...].10.1998r. znak [...] i prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 6.08.2001r. sygn. akt II SA/Kr 2480/98 . Sygnalizowana w pismach sytuacji rodzinna, mieszkaniowa czy finansowa, która zważywszy treść art. 33 egz.adm.u. nie może stanowić podstawy zarzutów pozostaje bez wpływu dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji . Okoliczności które spowodowały dopuszczenie się samowoli budowlanej nie mają znaczenia nawet dla podjęcia orzeczenia o rozbiórce, a aspekty społeczne i trudna sytuacja rodzinna nie mogą sankcjonować działania niezgodnego z porządkiem prawnym również w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym.

Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za bezzasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

W uzupełnieniu do tych wywodów należy wskazać, iż poza skarżącym jako zobowiązanym do wykonania nakazu wynikającego z decyzji o rozbiórce wiatrołapu z dnia [...].08.1998r. znak [...] w dacie wydania zaskarżonego oraz poprzedzającego to orzeczenie postanowienia organu pierwszej instancji nie miały statusu stron administracyjnego postępowania egzekucyjnego i nie brały w nim udziału inne podmioty występujące w charakterze stron w administracyjnym postępowaniu rozpoznawczym, w którym wydano tę decyzję, a powyższe z uwagi na treść art. 5 i art. 6 egz.adm.u. w zw. z art. 26 § 4 egz.adm.u. odpowiada prawu. Również w toku postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem nie jest bezczynność organu wierzyciela nie wydano postanowienia w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a i nie zgłaszały w nim udziału inne podmioty , których interesu prawnego maiłby dotyczyć wynik postępowania administracyjnego.