Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 37/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Burmistrza Miasta H. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. M. w dniu 6 lipca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezprawne działanie organu administracji" polegające na odmowie udostępnienia skarżącemu danych osobowych pracownika Urzędu Miejskiego w H.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. jako niedopuszczalną, bowiem, w ocenie Sądu, przedmiotową skargę należało uznać za skargę powszechną, o której mowa w art. 227 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej S. M., postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Naczelny Sądu Administracyjny podniósł, że Sąd I instancji nie poparł swojego rozstrzygnięcia dostateczną analizą zebranego w sprawie materiału, bowiem odmowa udzielenia informacji znanej urzędowo organowi administracji jest czynnością z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec czego na brak działania organu, który nie załatwia sprawy służy skarga na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 190 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Stosowanie do treści art. 37 § 1 k.p.a., w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, wniesienie skargi

Sygn. akt II SAB/Wa 37/07

do Sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.

Poza wszelkimi wątpliwościami pozostaje, co zostało przesądzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] r., że przedmiotem swojej skargi z dnia 6 lipca 2006 r. S. M. uczynił bezczynności organu - Burmistrza Miasta H. - w sprawie udostępnienia danych osobowych pracownika Urzędu Miejskiego w H..

Jak wynika z akt sprawy, S. M. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wniósł żalenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu wyższego stopnia. W myśl art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy gminy na podstawie ustawy.

Skoro skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta H. nie wniósł zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do Wojewody Mazowieckiego, a więc nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.