Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 544/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę kasacyjną bez rozpatrzenia

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Marszałka Województwa D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 37/10 w sprawie ze skargi B. M. na czynność Marszałka Województwa D. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w zakresie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach projektu RPO postanawia: pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 37/10 w sprawie ze skargi B. M. na czynność Marszałka Województwa D. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa D.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że doszło do naruszenia przepisów art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy, stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego i związanego z nim art. 30b ust. 1 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Doszło także do naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy, dopuszczającego możliwość udziału w procesie wyboru projektów ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, a to w celu "zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów". Ponadto Sąd zauważył, iż z zaskarżonego rozstrzygnięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wynikało, że rozpatrując środki odwoławcze instytucja zarządzająca jak i wcześniej instytucja pośrednicząca nie odniosły się do faktu odmiennej oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanie tego samego projektu, zgłoszonego w dwóch naborach - grudzień 2008 r. i maj - czerwiec 2009 r. -poza stwierdzeniem, że sporządzone przez ekspertów oceny wniosków są oceną autonomiczną. Znajdująca się w aktach sprawy ocena merytoryczna przedmiotowego wniosku dokonana przez dwóch ekspertów oceniających projekt nie odniosła się w ogóle do wcześniejszej oceny i zaistniałej w tym kontekście rozbieżności. Tym samym Sąd zgodził się z zarzutem skarżącego, że różnica stanowisk odnośnie oceny kryterium kluczowego, tego samego projektu z tymi samymi wydatkami, dokonywana przez oceniających powołanych przez tą samą instytucję i działających na podstawie tych samych uregulowań, od którego przesądzenia zależało udzielenie wsparcia, nie jest zrozumiała, że jest ona subiektywna. Sąd wyraził pogląd, że te same przypadki nie powinny prowadzić - przy zachowaniu zasad logicznego rozumowania - do tak diametralnie odmiennych ocen.

sygn. akt II GSK 544/10

Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi w dniu 16 kwietnia 2010 r.

Marszałek Województwa D. w dniu 30 kwietnia 2010 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której domagał się uchylenia wyroku WSA i oddalenia skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto organ wniósł o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Do skargi kasacyjnej załączone zostały odpis skargi kasacyjnej, pełnomocnictwo oraz dowód jego opłacenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargami dopuszczalnymi w sytuacjach przewidzianych w omawianej ustawie, pod wieloma względami odmiennie od ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju: "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy".

Zgodnie z art. 30d wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaś przepis art. 30c ust. 2 stosuje się odpowiednio. Z przepisu art. 30c ust. 2 stosowanego odpowiednio do skargi kasacyjnej wynika, iż wnoszący skargę kasacyjną winien do niej dołączyć kompletną dokumentację obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (w świetle którego właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej

sygn. akt II GSK 544/10

w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego).

W niniejszej sprawie wnoszącym skargę kasacyjną jest Zarząd Województwa D., który nie dołączył do niej kompletnej dokumentacji wymienionej w art. 30c ust. 2.

Zgodnie z art. 30c ust. 5, który ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (co wynika z art. 30d ust. 2 zd. 2), wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Zauważyć należy, iż przepis art. 30c ust. 2 stawia jednakowe wymogi dla obu stron postępowania w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem wymogi te odnoszą się nie tylko dla skarżącego wnoszącego skargę do Sądu I instancji, ale również do organu wnoszącego skargę kasacyjną. Nie ma podstaw żeby przyjąć, że dołączenie kompletnej dokumentacji dotyczy jedynie strony wnoszącej skargę. Przeciwnie, biorąc pod uwagę art. 30d ust. 2 zd. 2, wymóg ten stosuje się jednakowo do organu, który wnosi skargę kasacyjną.

Należy podkreślić, iż z akt sprawy wynika, że organowi, któremu doręczono odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, zwrócono również akta administracyjne, w których znajduje się kompletna dokumentacja, o której mowa w art. 30c ust. 2. W konsekwencji organ dysponował tą dokumentacją wnosząc skargę kasacyjną i miał możliwość dołączenia jej do wnoszonej skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 30c ust. 5 w zw. z art. 30d ust. 2 orzekł jak w sentencji.