Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 80/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 września 2022 r., wniesionym drogą elektroniczną, R. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania odwołania. Również w dniu 14 września 2022 r. wpłynęło do organu ponaglenie, datowane na dzień 13 września 2022 r. (pismo zostało nadane w dniu 13 września 2022 r. listem poleconym). Na posiedzeniu w dniu 14 września 2022 r. organ załatwił sprawę przez wydanie decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi (wskazując na niespełnienie przesłanki dopuszczalności skargi z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) względnie o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 11 października 2022 r. skarżąca podtrzymała stanowisko, iż środki zaskarżenia zostały wyczerpane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona.

Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2021 r. (II SAB/Kr 59/21, CBOSA): "Ponaglenie nie może być wniesione w tym samym dniu co sama skarga. Na słuszność takiej tezy wprost wskazuje sfomułowanie »po wniesieniu skargi«, albowiem oznacza ono, że ustawodawca założył pewną sekwencję czasową dokonywania czynności procesowych. Skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie zresztą jak kodeksu postępowania administracyjnego) nie posługują się przy określaniu terminów systemem godzinowym czy minutowym, a odwołują się do dni, tygodni, miesięcy i lat, to należy uznać, że zwrot, że skargę na bezczynność »można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia« należy rozumieć w ten sposób, że skuteczne wniesienie skargi może nastąpić najwcześniej w dniu następnym po wystąpieniu z ponagleniem".

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2022 r. (II OSK 2772/21, CBOSA) podzielił powyższy pogląd. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił przy tym, że: "Wniesienie ponaglenia i skargi w tym samym dniu lub po wniesieniu skargi, należy zakwalifikować jako niezgodne z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wskazany przepis wyraźnie stanowi, że skargę można wnieść »po wyczerpaniu środków zaskarżenia«. Dopuszczenie możliwości jednoczesnego wnoszenia skargi na bezczynność i ponaglenia, podważałoby bowiem racjonalność ustawodawcy, który wprowadzając do k.p.a. instytucję ponaglenia wyposażył stronę w dodatkowy instrument mający na celu dyscyplinowanie organów administracji w zakresie sprawności i szybkości załatwienia sprawy. Nie może to być postrzegane wyłącznie jako środek warunkujący dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy uwzględnić, że ratio legis wprowadzenia wymogu uprzedniego wyczerpania środka w postaci ponaglenia było zapewnienie kontroli terminowości w postępowaniu administracyjnym z jednoczesnym ograniczeniem obciążania sądu sprawami, które mogą być załatwione przez organy administracji. Oczywiście sposób załatwienia ponaglenia przez właściwy organ nie ma żadnego znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi na bezczynność organu".

Dodać należy, że ponaglenie można uznać za wniesione w dniu, w którym wpływa ono do organu. Data jego nadania listem poleconym nie ma tu znaczenia, a w szczególności nie ma w tym zakresie podstaw do odwoływania się do art. 57 § 5 k.p.a., jako że przepis ten jest zrelatywizowany do terminów zawitych.

Niezależenie od powyższego, trzeba zauważyć, że w czasie podpisywania skargi przez skarżącą i w czasie wnoszenia tejże skargi drogą elektroniczną przedmiotowa sprawa niewątpliwie była już załatwiona przez organ odwoławczy – a świadczy o tym znajdująca się w aktach decyzja oraz protokół z posiedzenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Również z tej przyczyny skarga jest niedopuszczalna. "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uchwała NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, CBOSA).

Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.