Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1081/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2014r. A. S., działając przez pełnomocnika r.pr. M. K. złożył do sprawy IV SA/Wa 1081/14, wszczętej z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014r. nr [...], wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na obecnym etapie postępowania strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy pełnomocnik podał, że cudzoziemiec przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Skarżący nie osiąga dochodów, nie posiada oszczędności i papierów wartościowych.

Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2014r. wezwał pełnomocnika skarżącego do udzielenia informacji o stanie środków na rachunku bankowym którego A. S. jest posiadaczem. W toku postępowania administracyjnego, dotyczącego udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie w Polsce na czas oznaczony, na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011r., nr 264, poz. 1573 ze zm.). cudzoziemiec złożył do akt sprawy zaświadczenie o wysokości salda na rachunku bankowym prowadzonym przez Bank Millenium S.A. Z dokumentu tego wynika, że w dniu 30 lipca 2013r. cudzoziemiec dysponował kwotą 7285 zł.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że udzielone mu przez stronę pełnomocnictwo "ogranicza się wyłącznie do reprezentowania [strony] przed organami i sądami, a cudzoziemiec przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców którego nie może opuścić.

Stwierdzono, co następuje :

Wnioskodawca zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz najbliższych członków jego rodziny.

Zgodnie z art. 255 tej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana, złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wyjaśnić należy, że rozpoznając wniosek referendarz nie może prowadzić postępowania poza granice wyznaczone przez art. 255 p.p.s.a. w tym nie może występować do innych organów i instytucji o dostarczenie dokumentów mogących mieć wpływ na ocenę wniosku strony ubiegającej się o prawo pomocy. Postępowanie w tym przedmiocie opiera się na zasadzie kontradyktoryjności o czy świadczy nie tylko art. 255 p.p.s.a. a przede wszystkim art. 246 tej ustawy.

Skierowane do strony wezwanie obligowało do nadesłania wyciągu z rachunku bankowego, którego cudzoziemiec jest posiadaczem. Na podstawie tego dokumentu referendarz sądowy zamierzał ustalić rzeczywistą sytuację majątkową i dochodową strony skarżącej. Nadesłane do WSA pismo pełnomocnika dowodzi, że strona posiada rachunek bankowy jednak dla potrzeb przyznania prawa pomocy nie zamierza przedstawić wyciągów z tego rachunku. W ocenie pełnomocnika nie ma on bowiem pełnomocnictwa do dokonania tej czynności, a jego mocodawca, który przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, wezwania wykonać nie może.

Referendarz stwierdza, że wykonanie tego wezwania nie nastręczało większych trudności. Z ogólnodostępnych informacji znajdujących się na stronie Banku Millenuium S.A. wynika, że wyciąg elektroniczny przesyłany jest przez bank w wersji papierowej na adres wskazany przez posiadacza rachunku. Wyciąg można również pobrać ze strony internetowej banku. Co więcej, pełnomocnik, dysponując stosownym pełnomocnictwem, wyciąg z rachunku bankowego mógł odebrać osobiście (na wykonanie wezwania zakreślono 14 dni).

Zdaniem referendarza wyciąg z rachunku bankowego (zawierający operacje dokonywane na koncie) wystawiony przez bank lub pobrany ze strony internetowej, jest niezbędny dla dokonania oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych strony skarżącej. A. S. nie przedkładając wyciągów z konta, nie wykazał jak kształtuje się jego faktyczna sytuacja majątkowa. Podkreślić trzeba, że okoliczność, że cudzoziemiec obecnie przebywa w strzeżonym ośrodku, nie przesądza sama w sobie o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Ponieważ A. S. nie odpowiedział na skierowane do niego wezwanie referendarza sądowego, to nie spełnił przesłanek przyznania prawa pomocy. Strona (jej pełnomocnik) nie współpracując w wyjaśnianiu swej pozycji majątkowej i osobistej nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Ten sposób oceny wniosku strony, która nie nadesłała żądnych przez sąd dokumentów źródłowych potwierdza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. II GZ 153/11, iż niedostarczenie żądanych przez Sąd danych, a także przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Tym samym, w takiej sytuacji Sąd (referendarz) uprawniony jest do sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony.

Z tych powodów należało odmówić przyznania prawa pomocy w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2, art. 255, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.