Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 868/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wobec możliwości wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła , że na podstawie zaskarżonej decyzji został nałożony na nią obowiązek zwrotu części przyznanego dofinansowania w łącznej wysokości 3 960,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Skarżąca podniosła, że ww. część dofinansowania zwróciła organowi w dwóch transzach. Tym samym uregulowała całą należność, jaką na podstawie decyzji winna była zwrócić.

Wyjaśniła, że dokonując zwrotu części dofinansowania, o której mowa powyżej, nie była świadoma, iż zwracając środki po wyznaczonym terminie 14 dni naraża się na nieodwracalne konsekwencje w postaci wykluczenia z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wpisanie skarżącej do rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich (zgodnie z art. 207 ust. 4 pkt 3 Ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r., Dz.U. z 2013 poz. 885).

Wpisanie zaś skarżącej do ww. rejestru spowoduje jej wykluczenie z możliwości otrzymania środków na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, w których skarżąca jest już beneficjentem, lub w stosunku, do których złożyła, bądź zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie. Taka sytuacja prowadzi do wyrządzenia skarżącej szkody w postaci wstrzymania płatności na rzecz skarżącej, jako beneficjenta programów unijnych, jak również doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci wykluczenia skarżącej z udziału w programach, w ramach których ubiega się lub zamierza ubiegać się o dofinansowanie. Podniosła, że aktualnie jest partnerem w projekcie realizowanym w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, poddziałanie 5.2.1, a także ubiega się o dofinasowanie z działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (w ramach naboru w 2013 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla strony skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu strona skarżąca trafnie wskazała, że zaskarżona decyzja pociąga za sobą skutki zdecydowanie dalej idące aniżeli wyłącznie w zakresie zwrotu części otrzymanego dofinansowania. Otóż zaskarżona decyzja, bez wstrzymania jej wykonania, prowadzić będzie do sytuacji, w której strona skarżąca poprzez wpisanie do rejestru zostanie wykluczona z możliwości otrzymania środków na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, w których jest beneficjentem lub w stosunku do których zgłosiła wniosek o uzyskanie dofinansowania. Taka sytuacja prowadzi więc do wyrządzenia stronie skarżącej szkody w postaci wstrzymania płatności na jej rzecz, jako beneficjenta programów unijnych, jak również doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci wykluczenia strony skarżącej z udziału w programach, w ramach których złożyła wniosek o dofinansowanie lub zamierza aplikować w najbliższym czasie.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Ewentualne bowiem uchylenie w toku postępowania sądowo administracyjnego decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie doprowadzi do sytuacji, w której skarżący zostanie dopuszczony do programów, które zostaną zamknięte przed wydaniem wyroku przez Sąd. Tym samym skutki te będą nieodwracalne dla skarżącego. (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 193/14).

Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.