Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 17/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 6, art. 16
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 12 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Joanna Sekunda- Lenczewska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2019 roku sprawy ze skargi D. C. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat K. B. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. A.B.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Prezes Sądu Apelacyjnego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania D. C. od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r. w sprawie o sygn. [...], odmawiającej D.C. udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w zakresie punktu 6 i 7 wniosku z dnia 28 maja 2018 r., na podstawie art. 16 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej (DZ. U. z 2016 r., poz. 1764) oraz art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej jako k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 28 maja 2018 r. D. C. wniósł o udostępnienie informacji publicznej w postaci udzielenia odpowiedzi na poniższe pytania i przedstawienia następujących dokumentów:

1. które jednostki penitencjarne podlegają nadzorowi sędziego penitencjarnego Sądu Okręgowego w K.?

2. czy w obecnym planie wizytacyjnym były przeprowadzane w tych jednostkach wizytacje?

3. przedstawienia poprzedniego czteroletniego planu wizytacyjnego dot. jednostek penitencjarnych,

4. gdzie znajdują się raporty - protokoły z przeprowadzonych wizytacji przez sędziego penitencjarnego w obecnym i w poprzednim planie wizytacyjnym?

5. które sądy rejonowe znajdują się w okręgu Sądu Okręgowego w K. oraz wskazanie adresów tych sądów,

6. czy Sąd Okręgowy Wydział Karny w K. wykonywał od 1 października 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. czynności administracyjno - techniczne polegające na wydaniu zarządzenia w przedmiocie doprowadzenia podejrzanego - oskarżonego na badanie do biegłego, specjalisty, a następnie poprzez użycie środków przymusu bezpośredniego lub pod groźbą ich użycia przymusowo doprowadzał tę osobę na czynności procesowe?

7. jakie inne czynności administracyjno - techniczne wykonywał Sąd Okręgowy Wydział Karny w K. w zw. z zarządzeniem sędziów w grudniu 2017 r.

Jako uzasadnienie wniosku wskazano przepisy art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Pismem z dnia 18 czerwca 2018 r. Prezes Sądu Okręgowego w K. udzielił wnioskodawcy informacji w zakresie punktów 1, 2, 3, 4 i 5 wniosku. W odniesieniu do pytań zawartych w punktach 6 i 7 wniosku, Prezes Sądu Okręgowego w K. stwierdził, że informacje te mają charakter informacji przetworzonej i w związku z tym wezwał D. C., aby ten w terminie 7 dni wykazał przesłankę do uzyskania dostępu do takich informacji oraz, by wykazał, że informacje te są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nadto, Prezes Sądu Okręgowego w K. zwrócił D.C. pismo z dnia 25 maja 2018 r. adresowane do Dyrektora Zakładu Karnego K., załączone do korespondencji kierowanej do Prezesa Sądu Okręgowego w K.

Wnioskodawca potwierdził odbiór ww. pisma w dniu 22 czerwca 2018 r., jednak nie odpowiedział na wezwanie zawarte w tym piśmie.

Decyzją z dnia [...]r. oznaczoną numerem [...] Prezes Sądu Okręgowego w K. odmówił D. C. udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 6 i 7 wniosku. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że żądane w punktach 6 i 7 informacje nie znajdują się w dyspozycji Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w K., w związku z czym ich udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych oraz, że nie jest możliwe proste wygenerowanie tych informacji z systemu A. Mają one zatem charakter informacji przetworzonej, o której mówi art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji niezbędne było więc wykazanie, że informacje, które miałyby być udostępnione nie dotyczą wyłącznie interesu wnioskodawcy, ale że działa on w interesie publicznym, a udzielenie informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego.

W ocenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. wnioskodawca nie wykazał tej okoliczności zarówno we wniosku, jak również nie odpowiedział na pismo z dnia 18 czerwca 2018 r., mimo potwierdzenia jego odbioru. Wobec powyższego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówiono wnioskodawcy dostępu do żądanej we wniosku informacji publicznej.

Od wskazanej wyżej decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w K., z odwołaniem wystąpił D. C.

Powołaną na wstępie decyzją Prezes Sądu Apelacyjnego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okresowego w K. z dnia [...] r. w sprawie o sygn.[...], odmawiającą udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji, przytaczając treść art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazał, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej, to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią informacje proste, informacją przetworzoną. Informacja przetworzona, to zatem informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 października 2017 r., II SAB/Sz 90/17, Legalis nr 1688919).

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu odwoławczego, słusznie zauważył Prezes Sądu Okręgowego w K., że informacje objęte wnioskiem D. C. mają charakter informacji przetworzonych. Ich udostępnienie wymaga bowiem podjęcia dodatkowych czynności, które połączone są z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowanie do tych czynności określonych środków osobowych. Nie jest też możliwe proste wygenerowanie tych informacji z systemu A.

Za prawidłowe organ II instancji uznał również wezwanie skierowane przez Prezesa Sądu Okręgowego w K. do wnioskodawcy, którym D. C. został wezwany do wykazania w terminie 7 dni przesłanki do uzyskania dostępu do informacji publicznej przetworzonej oraz wykazania, że jej udostępnienie we wskazanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle obowiązującego orzecznictwa, nie budzi bowiem wątpliwości, że wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Wnioskodawca powinien przede wszystkim wykazać, że informacja, której się domaga, jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy wyłącznie jego interesu. Brak jest natomiast podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 marca 2018r., sygn. akt II SA/Go 1197/17, Legalis nr 1742233). Prezes Sądu Apelacyjnego w Łodzi dodał, że przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w założeniu ma doprowadzić do sytuacji, w której nadzwyczajny wysiłek organu związany z realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej, znajduje uzasadnienie w przeważającej nad nim wartości tej informacji dla społeczeństwa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 277/17, Legalis nr 1760934).

Nadto organ odwoławczy uznał, że organ I instancji w sposób prawidłowy wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego. Bowiem, po stwierdzeniu, iż żądana przez wnioskodawcę informacja ma charakter informacji przetworzonej w wyczerpujący sposób uzasadnił, dlaczego dokonał takiej kwalifikacji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 111/17, Legalis nr 1681584).

Organ I instancji dokonał zatem właściwej, zdaniem organu odwoławczego, oceny treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej, skierowanego przez wnioskodawcę, że w przedmiotowej sprawie uzyskanie przez D. C. informacji publicznej przetworzonej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego i wydał słuszną w tym zakresie decyzję odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w zakresie punktów 6 i 7 wniosku. Prezes Sądu Okręgowego w K. wykazał brak istnienia przesłanki ustawowej wskazanej w art. 3 ust, 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem D. C. i, jako wnioskodawca żądający wydania informacji publicznej przetworzonej nie wykazał, że działa w interesie publicznym. Nie wykazał też, że żądane przez niego informacje mogłoby stworzyć możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego.

Na ostateczną decyzję Prezesa Sądu Administracyjnego w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł D. C., zaskarżając ją w całości.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 24 stycznia 2019 r. D. C. uzupełnił skargę, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez jego błędną wykładnię, wynikającą z uznania, że niewykazanie szczególnego interesu publicznego, stanowi przesłankę do odmowy udzielenia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że po pierwsze organ bezpodstawnie odmówił udzielenia informacji, opierając się na argumentacji, iż skarżący nie wykazał interesu publicznego, a po drugie organ nie wykazał w swojej decyzji braku istnienia przesłanki ustawowej wskazanej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Należy w pierwszej kolejności wskazać, że prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne wynika z regulacji art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zdefiniował w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym ustawą. Przepis art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wymienia katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną, nie stanowiąc wyliczenia enumeratywnego, o czym świadczy użyty zwrot "w szczególności". Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w pkt 1 - 5, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3).

W rozpoznawanej sprawie zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej został spełniony. Poza sporem pomiędzy stronami pozostawało, że żądana przez skarżącego od organu informacja miała charakter informacji publicznej, do której udostępnienia był zobowiązany Prezes Sądu Okręgowego w K. Skarżący nie kwestionował również oceny dokonanej przez organ administracyjny, iż pytania zawarte w punktach 6 i 7 wniosku skarżącego, mają charakter informacji przetworzonej. Niewątpliwie zaś organ prawidłowo wywiódł i wskazał, iż w spornym zakresie żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej.

Osią sporu w niniejszej sprawie jest natomiast to, czy skarżący miał obowiązek wykazania, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W świetle art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2), dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Ustawa nie definiuje wprost pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostych, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną. Tym samym informacja przetworzona to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje - to jest nie posiada gotowej informacji podlegającej żądaniu - w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych. Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości, będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagających samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny.

Co istotne, informacja przetworzona jest więc jakościowo nową informacją, powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych, już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W wyroku z dnia 28 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1898/15 Naczelny Sąd Administracyjny także przekonująco argumentował, że informacja przetworzona jest przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją.

O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje w formie decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej ciąży obowiązek wykazania braku istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12 oraz z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, publ. jw.). W rozpoznawanym przypadku organ administracyjny wykazał, że nie zachodzą przesłanki dla udzielenia informacji przetworzonej. Wyjaśniono, że żądane przez skarżącego informacje (pkt 6 i 7 wniosku) nie znajdują się w dyspozycji Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w K., w związku z czym ich udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych. Konieczne byłoby bowiem przeanalizowanie każdej sprawy prowadzonej w III Wydziale Karnym w okresie od 1 października 2017 roku do 31 grudnia 2017 roku w zakresie wydanych zarządzeń i prowadzonych czynności w grudniu 2017 roku. O tym, że jest to informacja przetworzona świadczy także to, iż nie jest ona dostępna wprost z systemu informatycznego czy innych zestawień.

Sąd podziela także pogląd organów, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca musi wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

Występowanie kwalifikowanego istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji nie wynikało z treści wniosku skarżącego. Wobec powyższego zasadne było wezwanie przez organ, pismem z dnia 18 czerwca 2018 r., do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania tego pisma, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W rozpatrywanej sprawie skarżący w ogóle nie odpowiedział na wezwanie organu, nie wyjaśnił też w odwołaniu ani skardze czemu miałyby służyć żądane informacje. Niewątpliwie więc nie spełnił wymogu przewidzianego ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Dodania wymaga również to, że organy obu instancji nie dopatrzyły się, aby żądane informacje mogły posłużyć lepszej ochronie interesu publicznego, bądź przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji. Także z analizy akt sprawy nie sposób wywieść, że pozyskanie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie można więc stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie istnieje szczególny interes publiczny przemawiający za wytworzeniem i udostępnieniem skarżącej informacji publicznej przetworzonej w żądanym przez nią zakresie. Tym samym, w sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do odmowy udzielenia skarżącej żądanej informacji przetworzonej. Należało też zwrócić uwagę na to, że w wyroku z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2129/16 Naczelny Sąd Administracyjny wytłumaczył, że dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05, publ. jw.).

Mając na uwadze stanowisko przedstawione wyżej, stwierdzić należy, że wydanie przez organy decyzji odmownych było uzasadnione. W sprawie nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty zawarte w skardze są chybione, Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

A.B.