Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 59/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 24 a ust. 9-12
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej S. G. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 59/12

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi S. G. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie jako WINGiK) z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] o uwzględnieniu zarzutów S. G. zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], dotyczących klasyfikacji użytków gruntowych na działach nr 1619/3, 1619/4, 1619/5, 1620/1, 1620/2, 1621, 1624, 1625, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1629 i odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], dotyczących ustalenia granic działek nr 1624, 1625, 1621, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1623, 1619/2, 1619/3, 1619/4, 1620/1, 1620/2.

W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, określanej dalej w skrócie jako upgik).

Z decyzji wydanych w sprawie wynika, że Prezydent Miasta informacją z dnia 19 sierpnia 2010 r. ogłosił, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] stała się operatem ewidencji gruntów i budynków (Dziennik Urzędowy Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia 23 sierpnia 2010 r.). W sprawie orzekał już WINGiK, który po rozpoznaniu odwołania S. G. uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...], w sprawie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], dotyczących ustalenia granic działek nr 1624, 1625, 1621, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1623, 1619/2, 1619/3, 1619/4, 1620/1 i 1620/2 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Prezydent Miasta [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w pkt 1 uwzględnił zarzuty zgłoszone do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], dotyczących klasyfikacji użytków gruntowych na działach nr 1619/3, 1619/4, 1619/5, 1620/1, 1620/2, 1621, 1624, 1625, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1629. Tym samym wkreślił na mapę ewidencji gruntów obr. [...] skorygowany stan użytków gruntowych, zgodnie z mapą uzupełniającą włączoną do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 22 marca 2011 r. pod numerem [...] (operat nr [...]), w pkt 2 odrzucił zarzuty zgłoszone do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], dotyczących ustalenia granic działek nr 1624, 1625, 1621, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1623, 1619/2, 1619/3, 1619/4, 1620/1, 1620/2.

W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że zakres żądania S. G. dotyczy ustalenia granic działek nr 1626, 1625, 1628/3, 1621, 1623, 1624 oraz klasyfikacji gruntów na działkach nr 1619/5, 1619/4 i 1619/3, które w części zostały sklasyfikowane jako droga. Nadto wnioskodawczyni do zarzutów dotyczących przebiegu granic działek, dodała zarzut dotyczący niewłaściwej klasyfikacji użytków gruntowych. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ stwierdził, że T. G., będący stroną postępowania – nie żyje i ustalił, że po zmarłym spadek nabyli żona M. G. oraz dzieci R. G. i M. G. W wyniku ponownego rozpatrzenia zarzutów Prezydent stwierdził, że zarzut dotyczący klasyfikacji gruntów jest zasadny i wyjaśnił, że grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są drogą w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie Ewidencji gruntów i budynków i wlicza się je do przyległego do nich użytku gruntowego. Odnosząc się do zarzutu ustalenia granic działek organ wskazał, że granice działek nr 1628/1, 1628/2, 1628/3, zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454 ze zm.), zostały przyjęte na podstawie istniejącej dokumentacji geodezyjnej z podziału działki nr 1628, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 2 września 2008 r. pod numerem [...]. Podział działki nr 1628, zatwierdzony został ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. S. G. była obecna podczas w/w czynności i zaakceptowała ustalenie granic działek. Natomiast granice działek nr 1620/1 i 1620/2 przyjęte zostały na podstawie dokumentacji z podziału działki nr 1620, zaś granice działek nr 1619/2, 1619/3 i 1619/4, przyjęte zostały według dokumentacji z pomiaru kontrolnego i podziału działki nr 1619. Granice pozostałych działek wymienionych w sentencji decyzji, zgodnie z § 37 w/w rozporządzenia, były przedmiotem ustalenia na gruncie w dniu 30 października 2009 r. Ze sporządzonego wówczas protokołu granicznego wynika, że granice działek nr 1624, 1625, 1621, 1623 przyjęte zostały na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. na podstawie dotychczasowej mapy ewidencji gruntów obrębu [...]. Końcowo organ podniósł, że w okresie wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego obrębu [...], które miało miejsce w dniach 24 listopada do 14 grudnia 2009 r., S. G. zgłosiła uwagę dotyczącą ustalenia granic działki nr 1624. Wobec braku zgodnego oświadczenia stron, dotyczącego przebiegu granic między działkami nr 1624, a 1621, 1623 i 1625, w/w granice ponownie przyjęto według danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W odwołaniu od tej decyzji S. G., reprezentowana przez K. U. wniosła o jej uchylenie i zarzuciła, że decyzja nie uwzględnia wszystkich realiów wynikających ze stanu formalno-prawnego nieruchomości. Podniosła, że podział działki nr 1628 nie powinien dokonywać rozgraniczenia pomiędzy działkami nr 1625 i 1624. W jej ocenie granice działek nr 1620/1 i 1620/2 oraz działki nr 1619 powstały z podziału, który w świetle przepisów nie byłby możliwy bez zapewnienia dostępu do drogi publicznej.

Natomiast w odwołaniu od powyższej decyzji A. U. wniosła o jej uchylenie w całości i podniosła, że nie jest rozwiązaniem problemu wracanie do dróg pastwiskowych. Wskazała, że podejmując decyzję o likwidacji drogi należało patrzeć nie tylko na obecny charakter gruntów, ale perspektywicznie. Podniosła, że przystosowanie gruntów do potrzeb związanych z budownictwem będzie wymagało kolejnych kosztów związanych z wyłączeniem z użytkowania i zmianą klasyfikacji. Nadto podała, że w 2005 r. stała się współwłaścicielką działki nr 1618, granica tej działki z działką nr 1621 nie odpowiada stanowi faktycznemu na gruncie

WINGiK decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., opisaną na wstępie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji i wskazał, że wykazanie w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], granic działek nr 1624, 1625, 1621, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1623, 1619/2, 1619/3, 1619/4, 1620/1, 1620/2, jest wynikiem przeprowadzonych czynności administracyjnych i geodezyjnych i ma swoją podstawę w dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z kolei zmiany w klasyfikacji gruntów działek nr 1619/3, 1619/4, 1619/5, 1620/1, 1620/2, 1621, 1624, 1625, 1628/1, 1628/2, 1628/3 i 1629 wprowadzano na podstawie operatu pomiarowego z aktualizacji konturów użytków gruntowych, włączonego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 marca 2011 r. pod numerem [...] (operat [...]). Organ naprowadził, że w przypadku, gdy strony nie akceptują aktualnie istniejącego na gruncie stanu faktycznego i nie dysponują tytułem prawnym przebiegu granicy, dotyczy to w szczególności granic działki nr 1624 z działkami nr 1621, 1623 i 1625, sprawa może być rozstrzygnięta w postępowaniu rozgraniczeniowym, na wniosek i koszt zainteresowanych stron, a właściwym organem w tej sprawie jest wójt (burmistrz, prezydent). Odnosząc się do kwestii granicy działki nr 1621 z działką nr 1618, podniesionej przez A. U. - organ wyjaśnił że granica ta nie była objęta przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, gdyż w tej kwestii nie zostały złożone uwagi do projektu modernizacji ewidencji gruntów przez S. G.

W skardze na tę decyzję S. G., reprezentowana przez córkę K. U. wniosła o uchylenie w całości jej oraz decyzji poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj.:

a) art. 24 upgik poprzez rozstrzygnięcie w sentencji decyzji o odrzuceniu zarzutów dotyczących ustalenia granic działek o nr ewid. 1624, 1625, 1621, 1628/1, 1628/2, 1628/3, 1623, 1619/2, 1619/3, 1619/4, 1620/1 i 1620/2 i potraktowanie zarzutów skarżącej, co do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, a więc złożonych w procesie modernizacji ewidencji, jak wniosek o zmianę danych w ewidencji,

b) § 55 pkt 2 i § 56 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez niewykonanie w sposób kompleksowy modernizacji działań na zasadach i w trybie określonym w w/w rozporządzeniu, co doprowadziło do powielenia błędów, niedokładności i nieprawidłowości w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], zamiast do ich wyeliminowania,

2) naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie czy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...] odpowiadają stanowi faktycznemu na gruncie,

b) art. 8 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności pobieżne odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutów strony i brak właściwego uzasadnienia prawnego i faktycznego,

c) art. 10 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronom w należyty sposób możliwości czynnego udziału w postępowaniu i zapoznania się z aktami sprawy w toku prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów podczas postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji przez organ I i II instancji,

d) art. 64 Konstytucji RP przez organy obu instancji w toku prac związanych z modernizacją ewidencji w części dotyczącej gruntów należących do skarżącej poprzez pomniejszenie gruntów oraz przesunięcie konturów mapy względem starej ewidencji gruntów i względem powierzchni oznaczonej w księdze wieczystej, które stanowi naruszenie stanu posiadania istniejącego w ewidencji gruntów przynajmniej od lat i pozbawienie dotychczas uznawanych granic widniejących na mapach ewidencji gruntów z oznaczonym stanem posiadania działek nie kwestionowanym dotychczas zarówno co do granic, jak i do powierzchni.

WINGiK odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok w oparciu o akta sprawy.

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu.

Dokonując kontroli w wyżej wskazanym zakresie w pierwszej kolejności Sąd jest zobligowany do badania, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta którąś z wad powodujących jej nieważność. Dalsza kontrola – czy występują naruszenia prawa procesowego w zakresie określonym przepisami art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c P.p.s.a., a następnie – prawa materialnego jest możliwa i potrzebna dopiero wówczas, gdy nie zachodzą wady dające podstawę do stwierdzenia nieważności danego aktu.

Zaznaczyć należy, że wyżej wskazanej kontroli Sąd dokonuje niezależnie od treści zarzutów, które to w ocenie strony mogą wydawać się – z jej punktu widzenia – istotniejsze. Może też dojść do zakwestionowania w ten sposób również faktów, które w zasadzie są między stronami bezsporne.

Na wstępie należy więc przytoczyć przepis art. 24 a upgik, który reguluje tzw. modernizację ewidencji gruntów i budynków. Brzmi on następująco:

_@POCZ@__@KON@_1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.

2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.

_@POCZ@__@KON@_4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego.

5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym.

_@POCZ@__@KON@_6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.

_@POCZ@__@KON@_7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.

_@POCZ@__@KON@_8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa.

_@POCZ@__@KON@_9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.

_@POCZ@__@KON@_10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.

11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.

_@POCZ@__@KON@_12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Przytoczenie treści tego przepisu jest istotne z uwagi na okoliczność, że zarzuty zgłoszone przez S. G. zostały rozpatrzone przez organy w trybie określonym w art. 24 a ust. 8 – 11 upgik, mimo że z akt sprawy wynika, że zostały one zgłoszone po upływie terminu 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji Starosty o tym, iż projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków.

Stan faktyczny sprawy niezbędny dla jej rozstrzygnięcia przedstawia się więc następująco;

W Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] pod poz. [...] z dnia 23 sierpnia 2010 r. została ogłoszona informacja Prezydenta Miasta [...] z dnia 19 sierpnia 2010 r. w sprawie projektu ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego nr [...]. Pismem z dnia 22 września 2010 r. S. G. złożyła zarzuty do danych zawartych w w/w operacie. Zarzuty te dotyczyły przebiegu granic określonych działek. Jak wynika z odcisków stempla pocztowego - pismo z zarzutami zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 23 września 2010 r., a do Urzędu Miasta [...] wpłynęło w dniu 27 września 2010 r. (prezentaty z datą wpływu). Zarzuty zostały "sprecyzowane" na wezwanie organu pismem z dnia 4 stycznia 2011 r. i dopiero w tym piśmie zawarte zostało dodatkowe żądanie dotyczące zmiany klasyfikacji użytków.

Z akt sprawy wynika, że S. G. jest właścicielem działek ewidencyjnych nr 1624, 1619/3, 1619/4 i 1619/5, natomiast w oparciu o okazany Sądowi na rozprawie akt małżeństwa Sąd ustalił, że po zawarciu związku małżeńskiego A. U. nosi nazwisko "U. – C.".

Z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie wynika, aby przy obliczaniu terminów ustanowionych w tym akcie prawnym miały zastosowanie jakieś inne zasady niż te, które zostały określone przepisami k.p.a. Jak wynika z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Według § 4 tegoż przepisu, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

Z kalendarza na 2010 rok wynika, że 23 sierpnia tego roku (data opublikowania informacji Prezydenta Miasta [...] w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]) był dniem powszednim. Ze względu na to, iż sierpień ma 31 dni, bieg terminu 30 dni, o którym mowa w art. 24 a ust. 9 upgik zakończył się w dniu 22 września, który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Jak wynika z powyższego nadanie przesyłki z zarzutami w dniu 23 września 2010 r. w urzędzie pocztowym nastąpiło po upływie 30 dniowego terminu. Rozpoznanie więc zarzutów złożonych ewidentnie po upływie 30 dniowego terminu, w tym także tych dotyczących klasyfikacji użytków, które zostały złożone jeszcze później, w postępowaniu przewidzianym dla rozpoznania zarzutów do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków, stanowi rażące naruszenie prawa, a to przepisu art. 24 a ust. 12 upgik, który wyraźnie stanowi, iż zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 tego przepisu traktuje się jak wnioski o zmianę dalszych objętych ewidencją gruntów i budynków. Dla tej oceny nie ma żadnego znaczenia, że uchybienie 30-dniowemu terminowi jest w zasadzie najmniejszym z możliwych. Istotny jest sam fakt złożenia zarzutów po upływie ustawowego terminu i prowadzenie w związku z tym postępowania innego niż w takim wypadku nakazuje ustawa. Powyższe przesądza o zaistnieniu przesłanki przewidzianej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co obligowało Sąd do stwierdzenia nieważności decyzji organów obydwu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wydaną z rażącym naruszeniem prawa także przez to dopuścił do rażącego naruszenia prawa.

Na marginesie jedynie należy dodać, że sprecyzowanie nie może być utożsamiane z możliwością rozszerzenia zarzutów, dodania do nich nowych. Sprecyzowanie to uściślenie, dookreślenie.

Z tych też względów Sąd nie mógł ustosunkować się do zarzutów skargi.

W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.