Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 434/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia : przyznać I. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący złożył pismo z 28 maja 2010r. podnosząc w nim, iż składa zażalenie na zarządzenie o uiszczeniu wpisu sądowego, ponieważ ma bardzo trudną sytuację finansową nie zezwalającą na uiszczenie tej opłaty. Skarżący wezwany do złożenia wyjaśnienia, czy pismo z 28 maja 2010r. jest zażaleniem na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu, czy też wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w terminie nadesłał wyjaśnienie, iż jego pismo z dnia 28 maja 2010r. stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym skarżącego wezwano do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku zakreślając w nim, iż domaga się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Stwierdzić należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykazał on istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i czworgiem niepełnoletnich dzieci. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się wynagrodzenie skarżącego za pracę w wysokości [...] zł oraz zasiłki rodzinne na dzieci w kwocie [...] zł. Według oświadczenia, skarżący oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku. Dodatkowo skarżący podniósł, że do dnia [...] był zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, a od [...], w ramach skierowania przez urząd gminy, wykonuje pracę przy robotach publicznych.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i rodzinną skarżącego wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (niski dochód rodziny, brak oszczędności, a także majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów sądowych), uznać należy, że uiszczenie kosztów sądowych nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny.

Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.