Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1134/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi M. B., D. B., P. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1134/06

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2005 roku znak: [...] wydaną na podstawie art. 54 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 roku nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz art. 104 K.p.a. (Dz.U. z 2000 roku nr 98 poz. 1071 z późn.zm.) zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia zakończenia budowy polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] - przez M. B. i P. B.

M. B., D. B. i P. B. pismem z dnia 16 listopada 2005 roku wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji. Wnioskodawcy jako uzasadnienie wniosku powołują pismo z dnia 22 sierpnia 2005 roku wniesione do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W piśmie tym zgłaszają, że w dniu 10 sierpnia 2005 roku przystąpili do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego przy ul. [...].

Użytkowanie przedmiotowej części obiektu rozpoczęli pomimo wniesienia w dniu 27 lipca 2005 roku sprzeciwu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Skarżący kwestionują uzasadnienie wydanej decyzji z dnia [...] lipca 2005 roku przez organ I instancji, w związku z wniesieniem sprzeciwu.

Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2006 roku nr [...] na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 K.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu organ podał, że analiza zgromadzonych materiałów dowodowych wykazała, iż będąca przedmiotem weryfikacji w postępowaniu nieważnościowym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nie jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność bowiem nie ustalono istnienia przyczyny określonej w art. 156 § 1 K.p.a. i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek stwierdzenia nieważności określonych w art. 156 § 2 K.p.a.

W podstawie prawnej decyzji powołano art. 54 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zaś ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz.U. nr 93, poz. 888) wprowadzono nowe brzmienie tego przepisu. Jednak to uchybienie nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. Zapis art. 54 ust. 1 jak i zapis obecnego art. 54 ustawy Prawo budowlane dają organom podstawę do tożsamych rozstrzygnięć merytorycznych.

Zgodnie z tym przepisem do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie na budowę, można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i 57 ustawy, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu – w drodze decyzji.

Dalej organ wskazuje, iż przepisy Prawo budowlane nie określają jednoznacznie, w jakich przypadkach zgłoszenie sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy jest wymagane. Jeśli zatem organ stwierdził, iż do zawiadomienia nie dołączono wszystkich dokumentów, określonych w art. 57 ust. 1-3 oraz że obiekt wybudowano z odstępstwami – upoważniony był do zgłoszenia sprzeciwu.

Na skutek odwołania od decyzji wniesionego przez M. B., D. B. i P. B. sprawę rozpoznał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 roku znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż działanie organu nadzoru budowlanego nie jest obarczone żadną z wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a, wobec czego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2005 roku, znak: [...].

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 roku znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. B., D. B. i P. B..

W skardze wnosili o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji bądź o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosili, iż organ nadzoru budowlanego nie wskazał podstawy prawnej zakwalifikowania stwierdzonych odstępstw, jako istotne odstępstwa uzasadniające zgłoszenie sprzeciwu uznając natomiast odstępstwa za istotne naruszył art. 36 a ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Ponadto organ naruszył art. 5 ust 4 w/w ustawy, bowiem nie wezwał strony do uzupełnienia złożonej dokumentacji do czego był zobowiązany. Stwierdzone naruszenia mają w ocenie skarżącego charakter rażącego naruszenia prawa i powinny skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga M. B., D. B. i P. B. nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie naruszyła przepisów prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1269), tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2005 roku toczyło się na żądanie inwestorów M. B., D. B. i J. B..

Rzeczą organu I instancji była weryfikacja w/w decyzji w postępowaniu nadzwyczajnym, którego zakres określa art. 156 K.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie w nowej sprawie, w której jednak nie orzekał co do istoty sprawy rozstrzygniętej w weryfikowanej decyzji, lecz badał czy nie zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1-7 K.p.a.

W ocenie skarżących decyzja kontrolowana w trybie nieważnościowym rażąco narusza prawo co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji z art. 156 § 2 pkt 2 K.p.a. W szczególności skarżący podnoszą, że stwierdzone odstępstwa z naruszeniem art. 36 ust. 5 Prawa budowlanego zostały zakwalifikowane przez organy jako istotne. Ponadto według skarżących został rażąco naruszony art. 57 ust 4 ustawy Prawo budowlane, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Jaśle nie wezwał inwestorów do uzupełnienia dokumentów wymienionych w przepisie art. 57 ust. 1-3 w/w ustawy, do czego organ był zobowiązany, jeżeli w wyniku sprawdzenia dokumentów przedłożonych okazało się że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości.

Zarzut pierwszy nie znajduje potwierdzenia. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ujawnione odstępstwa tj. wykonane dodatkowo dojście do tarasu, do suszarni, zmianę układu wejść do łazienki i pokoju, zmianę układu okien w garażu organ zakwalifikował jako odstępstwa nieistotne do których ma zastosowanie art. 57 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Przepis ten stanowi, iż w razie zmian nie odstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót do zawiadomienia należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis.

W takim przypadku oświadczenie kierownika budowy powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony. Przepis art. 57 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowi ustawowy obowiązek inwestora do złożenia w/w dokumentów. Dlatego też właściwy organ nie ma potrzeby orzekania o żądanym uzupełnieniu dokumentów, lecz jedynie powinien na piśmie zwrócić uwagę na wymagające uzupełnienia dokumenty oraz stwierdzone braki i nieścisłości z pouczeniem przewidzianym w art. 64 § 2 K.p.a. Zaniechanie wezwania inwestorów do uzupełnienia dokumentów stanowi naruszenie przez organ przepisów postępowania i może stanowić podstawę uwzględnienia skargi wniesionej na decyzję wydaną przez II instancji w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego w postępowaniu zwykłym. Skarga taka mogła by być uwzględniona z mocy art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli to naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] to uchybienie postępowania nie mogło miało charakteru rażącego naruszenia prawa art. 54 ustawy Prawo budowlane.

Tym bardziej nie stanowiło takiego naruszenia mylne przywołanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] lipca 2005 roku paragrafu 1 art. 54 w/w ustawy w sytuacji gdy, jak to stwierdził trafnie organ I instancji zapis art. 54 ust.1 i zapis art. 54 ustawy Prawo budowlane dają organom podstawę do tożsamych rozstrzygnięć merytorycznych. Organ ten stwierdził, iż przepisy nie określają jednoznacznie w jakich przypadkach zgłoszenie sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy jest wymagane. Zważywszy, że zawiadomienie zawierało szereg braków, w szczególności załączony protokół sprawdzenia instalacji elektrycznej nie zawierał informacji o posiadanych kwalifikacjach osoby, która dokonała sprawdzeń. Poza tym inwestor nie przedłożył protokołu badań i sprawdzeń przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego podpisanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Do zawiadomienia dołączono oświadczenie kierownika budowy, w którym oświadczył on, że budynek wykonano zgodnie z projektem budowlanym i decyzją o pozwoleniu na budowę, jednakże oddzielny wpis kierownika budowy z 16 lipca 2005 roku i oświadczenie w dzienniku budowy informowały o wykonanych odstępstwach nie potwierdzonych przez projektanta,

Te wszystkie okoliczności, a w szczególności ujawnione odstępstwa jak wynika z decyzji Powiatowego Inspektora w Jaśle zadecydowały o zgłoszeniu sprzeciwu i rezygnacji z wzywania inwestora do uzupełnienia braków i nieścisłości do czego zobowiązuje organ dyspozycja art. 57 ust. 4 ustawy Prawo Budowlane.

Postępowanie administracyjne wszczęte na skutek zawiadomienia, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane może zakończyć się jedynie sprzeciwem lub milczeniem organu. W każdym razie wniesienie sprzeciwu jest wyrazem oceny organu odnośnie wskazanego stanu faktycznego i oceny całokształtu okoliczności decydujących o wyrażeniu woli organu.

Oddalając skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności Sąd uznał, iż decyzja ta nie narusza prawa. W szczególności pominięcie wezwania inwestorów do uzupełnienia braków dokumentacji w okolicznościach sprawy stanowiło uchybienie przepisom postępowania, które mogłoby skutkować wzruszeniem decyzji w postępowaniu zwykłym w wyniku wniesienia odwołania od decyzji organu nadzoru budowlanego z [...] lipca 2005 roku. To uchylenie nie może być natomiast uznane za rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji w postępowaniu nadzwyczajnym.

Inwestor po uzupełnieniu dokumentów może ponownie zawiadomić organ o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania.

Z tych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa zaskarżoną decyzją w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.