Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 183/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 274b § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2018r. sprawy ze skargi "T. " Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] [...]. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. wpłynęła deklaracja Spółki dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2017 r.,

w której wykazano kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, z tego kwotę [...]zł do zwrotu na rachunek bankowy podatnika, a kwotę w wysokości [...] zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

W dniu [...] r. Spółka złożyła do Pierwszego Urzędu Skarbowego

w T. korektę deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2017 r.,

w której wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, z tego kwotę [...]zł do zwrotu na rachunek bankowy podatnika, a kwotę w wysokości [...] zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. przedłużył 60 dniowy termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc maj 2017 r. w wysokości [...] zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia przewidując, że nastąpi to w terminie do dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] r. Spółka zaskarżyła ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości, ponieważ w jej ocenie, wydane zostało w oparciu

o nieprawdziwą przesłankę. Spółka podniosła, że przedmiotem wniosku i analizy jest wyłącznie nadwyżka podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2017 r., a do dnia [...] r., tj. do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, ani Pierwszy Urząd Skarbowy w T., ani żaden inny Urząd nie występował o jakiekolwiek dokumenty czy inne informacje w związku ze złożoną deklaracją. Spółka wskazała, że Naczelnik K. Urzędu Celno - Skarbowego w T. w dniu 31 lipca upoważnił swoich pracowników do przeprowadzenia kontroli za okres rozliczeniowy od lipca 2016 r. do maja 2017 r., a w dniu [...] r. wydał kolejne upoważnienie - do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej za okres rozliczeniowy od czerwca do lipca 2017 r. Zdaniem Spółki jednak - zważywszy, że okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy - kontrola celno-skarbowa nie obejmuje miesiąca maja 2017 r. Z tej przyczyny Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T., uzasadniając przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc maj 2017 r., zdaniem Spółki, nie miał podstaw do powoływania się na okoliczność prowadzenia kontroli celno-skarbowej. Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o nieistniejącą przesłankę i jako takie z mocy prawa obarczone jest wadą bezpodstawności, tym samym winno być uchylone. Ponadto, Spółka zarzuciła, że organ nie wystąpił o żadne dokumenty czy inne informacje celem przeprowadzenia weryfikacji w okresie od dnia złożenia deklaracji do dnia sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Jednocześnie podniosła, że weryfikując deklarację za miesiąc kwiecień 2017 r., organ pierwszej instancji uzasadnił przedłużenie terminu zwrotu kwoty różnicy podatku naliczonego nad należnym koniecznością dostarczenia do Urzędu kopii wszelkich dokumentów dotyczących weryfikowanego miesiąca. W przedmiotowej zaś sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Tym samym, zdaniem Spółki, organ pierwszej instancji nie stwierdził takiej potrzeby, a zatem 60 dniowy termin na dokonanie zwrotu był wystarczający.

Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazując na przepis art. 274b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.), dalej jako "O.p." oraz art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 122), dalej ustawa o VAT, wyjaśnił, że przesłanką przedłużenia terminu zwrotu kwoty różnicy podatku naliczonego nad należnym za maj 2017 r., było wszczęcie przez Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. w dniu [...] r. i niezakończenie na dzień wydania zaskarżonego postanowienia kontroli celno-skarbowej w Spółce w zakresie podatku od towarów i usług, obejmującej okresy rozliczeniowe od lipca 2016r. do maja 2017 r. Dyrektor podkreślił, że potwierdzenie powyższego jest znajduje się także w załączonej do zażalenia kserokopii upoważnienia przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej z dnia [...]. w zakresie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca 2016 r. do maja 2017r.

Organ odwoławczy podkreślił, że wbrew zarzutowi zawartemu w zażaleniu, kontrola celno-skarbowa obejmuje również miesiąc maj 2017 r. Stwierdził, że w świetle akt sprawy, w tym i załączonych do zażalenia kserokopii upoważnień do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej niezrozumiałe jest także stanowisko Spółki, że zakresem kontroli celno-skarbowej nie są objęte miesiące listopad 2016 r. i lipiec 2017 r.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie znajduje także uzasadnienia zarzut Spółki, oparty na argumentacji, że organ w okresie od dnia złożenia deklaracji do dnia sporządzenia przedmiotowego zażalenia nie wystąpił

o żadne dokumenty czy inne informacje celem przeprowadzenia weryfikacji rozliczenia za przedmiotowy okres rozliczeniowy a weryfikując miesiąc kwiecień 2017 r. wskazał konieczność dostarczenia wszelkich dokumentów.

Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy podkreślił, że zakres tej konkretnej sprawy obejmuje weryfikację prawidłowości rozliczenia miesiąca maja 2017r., który już jest objęty weryfikacją w trybie kontroli celno-skarbowej wobec Spółki.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podzielił stanowisko Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. zawarte w piśmie z dnia [...]., że brak jest uzasadnienia dla prowadzenia dwóch odrębnych postępowań weryfikacyjnych przez ten organ i Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. za ten sam okres rozliczeniowy tj. miesiąc maj 2017 r.

Ponadto organ dodał, że w wyżej powołanym piśmie podano - wskazując na informacje uzyskane od organu celno-skarbowego z dnia [...]., że kontakt ze Spółką jest utrudniony i do dnia datowania tej informacji Spółka nie przedłożyła kompletu dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli i nie odpowiada na wezwania kontrolujących.

Reasumując, w ocenie organu odwoławczego, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. miał podstawy do przedłużenia zaskarżonym postanowieniem terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc maj 2017 r. do czasu zakończenia jej weryfikacji przewidując ten termin do dnia [...] r.

W skardze do tut. Sądu oraz jej uzupełnieniu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zarzuciła brak rozstrzygnięcia, co do meritum, tj. niewskazanie na podstawie, jakich przepisów organ podatkowy przyjął, iż nie mógł rozstrzygnąć kwestii zwrotu podatku od towarów i usług w przepisanym terminie. Dodatkowo skarżąca podniosła, że wskazany w upoważnieniu do kontroli okres podlegający kontroli nie obejmuje, jej zdaniem, miesiąca maja 2017r., a ponadto podważyła prawo Zastępcy Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego do podpisywania upoważnienia do kontroli. Stwierdziła również, że całkowicie nieprawdziwe i krzywdzące są stwierdzenia organu, że "kontakt ze spółką jest utrudniony" i "nie odpowiada ona na wezwania kontrolujących".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, skarga podlega oddaleniu. Nakreślone kryteria kontroli dotyczą również wydawanych przez organy administracji postanowień rozstrzygających sprawy, co do istoty.

Kontrola sądowa przeprowadzona z uwzględnieniem wskazanych przepisów doprowadziła do uznania, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, co powoduje, że skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Przedmiotem kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc maj 2017r. w kwocie [...]zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, które przewiduje się do dnia [...].

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia i podlegającą w niniejszej sprawie ocenie Sądu jest zasadność przedłużenia terminu zwrotu podatku w świetle przesłanek określonych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z kolei w myśl ust. 2 zdanie pierwsze tego artykułu zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 (dotyczącego 25 dniowego terminu zwrotu) następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika (...) lub na (inny) wskazany przez podatnika rachunek.

W rozpoznawanej sprawie materialną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi zaś przepis art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, według którego jeżeli zasadność zwrotu różnicy podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego.

Z treści powołanego przepisu wynika po pierwsze, że organ ma prawo do weryfikacji rozliczenia podatnika (zbadania zasadności zwrotu podatku) w ramach procedur wymienionych w tym przepisie, a po drugie, że jeżeli taka weryfikacja jest przeprowadzana, to wówczas naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu różnicy podatku. Zakreślając ramy postępowania organu podatkowego, w jakich to badanie ma się odbywać przepis ten wskazuje jednocześnie na różne procedury weryfikacyjne, którymi są: czynności sprawdzające, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa lub postępowanie podatkowe.

W rozpoznawanej sprawie przedłużenie terminu zwrotu podatku nastąpiło na podstawie postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] r. wydanego w związku z wszczęciem przez Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. postępowania kontrolnego w T. Sp. z o.o. z siedzibą w T. w zakresie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca 2016r. do maja 2017r.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż niezależnie od stosowanej przez organy podatkowe procedury weryfikacji rozliczenia podatnika, formę działania organu podatkowego dla rozstrzygnięcia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku narzuca przepis art. 274b § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z jego treścią, jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Innymi słowy, niezależnie od stosowanej wobec podatnika procedury weryfikacyjnej, przedłużenie terminu zwrotu odbywa się zawsze w procedurze czynności sprawdzających na podstawie art. 274b § 1 Ordynacji podatkowej, co oznacza, że formą działania organu jest postanowienie, na które podatnikowi przysługuje zażalenie. Stanowisko to wynika z treści Uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2016 r. o sygn. akt I FPS 2/16; dalej powoływanej w skrócie jako "uchwała NSA I FPS 2/16" (por. pkt 6.9 i 6.16 tej uchwały).

Przechodząc do kwestii materialnych przesłanek przedłużenia terminu zwrotu podatku należy odwołać się do treści przytoczonego wyżej przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT akcentując przy tym część jego hipotezy w brzmieniu "jeżeli zasadność zwrotu różnicy podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania (...)". Wynika z niej, iż przesłankę przedłużenia terminu zwrotu stanowi potrzeba dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu. Nie ma wątpliwości, że zastosowanie przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT opiera się na uznaniu administracyjnym, na co wskazuje użyte w nim określenie "organ może". Nie można też zanegować tezy, iż zawarte w nim sformułowanie "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania", oznacza weryfikację w oparciu, o co najmniej uprawdopodobnione przesłanki. Innymi słowy, chodzi tu o wykazanie, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (por. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. I FSK 610/13; wyrok NSA z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt I FSK 2127/13). Wspomniany warunek zakłada, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu (zdanie pierwsze) podjęte zostały czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, lecz nie dały one jeszcze rezultatu lub jest on niejednoznaczny. Na tym etapie postępowania organ decyduje bowiem wyłącznie o konieczności dalszego badania zasadności zwrotu, a nie o samej zasadności zwrotu. Należy wiec mieć na uwadze, iż czynności organu nie zmierzają do wykazania, że zwrot jest niezasadny ani do wykazania, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. Z tego też względu w postanowieniu przedłużającym termin zwrotu VAT powinnością organu podatkowego jest wskazanie powodów odmowy dokonania zwrotu w ustawowym terminie poprzez przedstawienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości oraz wskazanie ich źródła. Podatnik w tym zakresie powinien otrzymać jasną informację,

z czego wynika powód przedłużenia terminu zwrotu VAT (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt. I FSK 2039/15).

Kontrolowane w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie spełnia te warunki. Po pierwsze, uzasadniając przedłużenie terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym wskazano, że w dniu [...] r. Naczelnik K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. wszczął postępowanie kontrolne w T. Sp. z o.o. z siedzibą w T. w zakresie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca 2016 r. do maja 2017 r., mające na celu działania weryfikacyjne rozliczeń podatkowych za powyższe miesiące. Kontrola celno-skarbowa nie została zakończona do dnia wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu. Po drugie zaznaczono, że zakończenie postępowania weryfikacyjnego przewiduje się do dnia [...]. Stwierdzić zatem należy, że postanowienie zawiera wszelkie prawem przewidziane elementy.

Odnosząc się natomiast do twierdzenia Skarżącej, że postępowanie celno-skarbowe nie obejmuje miesiąca maja 2017 r. stwierdzić należy, że jest ono bezpodstawne. W niniejszej sprawie mamy bowiem do czynienia z "miesięcznym okresem rozliczeniowym". Skoro w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej wskazano, że obejmuje okresy rozliczeniowe od lipca 2016 r. do maja 2017r., to kontroli podlega prawidłowość rozliczenia podatku również za miesiąc maj 2017 r. Okoliczność ta znana była Skarżącej, która do zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji załączyła upoważnienie do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej nr [...], udzielone przez Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. w dniu [...] r. Zakres kontroli celno-skarbowej określono w upoważnieniu do jej przeprowadzenia

w następujący sposób: Podatek od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca 2016 r. do maja 2017 r.

Na marginesie wskazać należy, że Naczelnik K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T. uznał za konieczne przeprowadzenie kontroli celno-skarbowej u Skarżącej za kolejne okresy rozliczeniowe, tj. od czerwca do lipca 2017 r. Zamiarem organu było zatem objęcie kontrolą okresu od lipca 2016 r. do lipca 2017r.

Wobec powyższego nie zasługuje również na uwzględnienie twierdzenie Spółki, że organ pierwszej instancji nie wystąpił o żadne dokumenty czy inne informacje celem przeprowadzenia weryfikacji miesiąca maja 2017 r., a ten sam organ, weryfikując kwestie zwrotu nadwyżki podatku za miesiąc kwiecień 2017 r., jako powód przedłużenia terminu wskazał konieczność dostarczenia kopii wszystkich dokumentów dotyczących właśnie tego weryfikowanego miesiąca. Z powyższego, w ocenie Skarżącej wynika, że organ pierwszej instancji nie stwierdził takiej potrzeby, a zatem 60 dniowy termin na dokonanie zwrotu był wystarczający na przeprowadzenie weryfikacji zasadności wniosku o zwrot nadwyżki VAT. Odpowiadając na ten zarzut podkreślić należy, że skoro weryfikacja prawidłowości rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług u Skarżącej odbywa się w postępowaniu celno-skarbowym, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. prawidłowo nie zwracał się do Skarżącej o przedłożenie dokumentów, a zgromadzoną we własnym zakresie dokumentację przekazał Naczelnikowi K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T.. Brak jest uzasadnienia dla jednoczesnego prowadzenia dwóch odrębnych postępowań weryfikacyjnych przez dwa różne organy Krajowej Administracji Skarbowej za ten sam okres rozliczeniowy, tj. miesiąc maj 2017 r. Wybór trybu czynności weryfikacyjnych rozliczenia podatkowego, w tym zadeklarowanego zwrotu podatku od towarów i usług należy do organu podatkowego i co do tego nie jest wymagana zgoda podatnika.

Z uwagi na powyższe za bezzasadny uznać należy także zarzut Skarżącej, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o nieistniejącą przesłankę i jako takie z mocy prawa obarczone jest wadą bezpodstawności, tym samym winno być uchylone.

Odnosząc się natomiast do argumentacji Skarżącej, która stwierdziła, że nieprawdziwe i krzywdzące jest twierdzenie, iż "kontakt ze spółką jest utrudniony", "nie odpowiada ona na wezwania kontrolujących" wskazać należy na znajdujące się

w aktach sprawy pismo - informację organu celnego-skarbowego z dnia [...] r. (k. nr [...] akt administracyjnych). Z treści tego pisma wynika wprost, że "Kontakt ze Spółką jest bardzo utrudniony. T. Sp. z o. o do dnia dzisiejszego nie przedłożyła kompletu dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, nie odpowiada na wezwania Kontrolujących". W związku z powyższym nieuzasadniony jest zarzut Skarżącej, że "ciągłe wydłużanie terminu i rozszerzanie kontroli na okresy nie mające związku z rozliczeniem podatku za maj 2017 r. ma jedynie na celu odroczenie na jak najdalszy termin zwrot należnego "T." Spółce z o.o. z/s w T. podatku". Ponadto, w ocenie Sądu, ww. okoliczności, zależne wyłącznie od Skarżącej, stanowią kolejny powód uzasadniający przedłużenie terminu zwrotu podatku.

Stwierdzić nadto należy, że chybiony jest zarzut Skarżącej, iż Dyrektor Izby Administracji Skarbowej procedował w niniejszej sprawie ponad 2 miesiące. Wyjaśnić należy, że zażalenie Skarżącej z dnia [...] r. wpłynęło do Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. w dniu [...] r. Organ pierwszej instancji, stosownie do art. 227 § 1 Ordynacji podatkowej, przekazał je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, przy piśmie z dnia [...] r. Zażalenie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Izby Administracji Skarbowej

w B. w dniu [...] r. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu [...] r., a zatem z zachowaniem terminu przewidzianego przepisami prawa.

Odnośnie zarzutu dotyczącego nieuprawnionego działania Zastępcy Naczelnika K.-P. Urzędu Celno-Skarbowego w T., polegającego na podpisaniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej z dnia [...] r., Nr [...]., stwierdzić należy, że nie ma związku

z przedmiotem niniejszej sprawy.

Reasumując, w świetle powyższych okoliczności oraz mając na uwadze powołane przepisy, zdaniem Sądu, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego

w T. był władny przedłużyć termin zwrotu podatku VAT, wskazując na wszczęcie postępowania kontrolnego dotyczącego zasadności zwrotu podatku. Nie budzi zatem wątpliwości, że skoro organ podatkowy wskazał na okoliczności, które uzasadniają wymóg dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu podatku VAT, a wydane przez ten organ postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu zawierało wszystkie wymagane prawem elementy, zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W takich okolicznościach stosownie do postanowień art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) skargę należało oddalić jako bezzasadną.