Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 315/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 31 marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Osiedla A w C. wyznacza tereny zabudowy usługowej i rzemieślniczej, oznaczone na rysunku planu symbolami [...] i [...]. Na terenie tym dopuszczono pozostawienie użytkowania terenu w zakresie usług i rzemiosła o charakterze produkcyjnym pod warunkiem bezwzględnego wyeliminowania działalności powodującej:

- hałas, ponad poziom dopuszczalny określony w przepisach szczegółowych,

- wibracje o natężeniu oddziałującym szkodliwie na środowisko, a zwłaszcza na zdrowie ludzi oraz na otaczające obiekty budowlane,

- powstawanie promieniowania niejonizującego, stwarzającego zagrożenie zdrowia i życia ludzi, uszkodzenie lub zniszczenie środowiska,

- przekroczenie dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu.

Protest do powyższego projektu w zakresie lokalizacji terenów przeznaczonych pod działalność usługowo-rzemieślniczą na terenie działki nr [...], której część oznaczono symbolem [...] złożył, jako właściciel działek nr [...] sąsiadujących z działką nr [...], skarżący, zarzucając, że niezamierzonym efektem towarzyszącym prowadzonej działalności rzemieślniczej (przetwórstwo mięsa) na terenie obszaru [...] mającym wpływ na przyległe otoczenie i środowisko jest:

- duży hałas i wibracje urządzeń wentylacyjnych, oddymiających i chłodniczych – w efekcie zakłócona jest cisza nocna i rekreacja na basenie,

- zanieczyszczenia lotne, stałe i gazowe powietrza powstałe w wyniku spalania drewna dla celów technologicznych związanych z przetwórstwem mięsa, które powodują, że na działce skarżącego bezpośrednio przylegającej do działki [...] osadza się lepka, mażąca sadza.

- fetor odpadów poprodukcyjnych, który przyciąga szczury i owady.

Według skarżącego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 13 maja 1995 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz ocen oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 52 poz. 284), załącznik nr 1 § 3 pkt 6 ppkt g, przetwórstwo mięsa zaliczone jest do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Popełniony błąd polegający na wydaniu wcześniej zgody na prowadzenie przetwórstwa mięsa na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkalną może być naprawiony poprzez zmianę statusu obszaru [...].

Skarżący złożył ponadto zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie dopuszczenia do bezprawnej lokalizacji terenów usługowo-rzemieślniczych na terenie części działki nr [...] przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową. W projekcie część tej działki oznaczono symbolem [...]. Działka ta bezpośrednio przylega do działki skarżącego. Skarżący podniósł, że dopuszczenie do takiej lokalizacji to bierna akceptacja bezprawnego stanu oraz, że nie poinformowano go o zmianie przeznaczenia gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną w okresie przed wyłożeniem planu.

Zaskarżoną uchwałą z dnia 31 marca 2004 r. nr [...] Rada Miejska powołując się na art. 18 ust 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) odrzuciła w całości zarzut skarżącego. W uzasadnieniu stwierdzono, że:

- istniejąca masarnia została zlokalizowana legalnie, zgodnie z pozwoleniem na budowę, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnego z wówczas obowiązującymi przepisami.

- zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. właściciele lub władający nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu, zostają pisemnie zawiadomieni o terminie wyłożenia planu do publicznego wglądu. Ustawa nie przewiduje wcześniejszego informowania zainteresowanych o planowanym przeznaczeniu terenów objętych opracowaniem projektu planu miejscowego.

- działka skarżących została przez nich zakupiona w dniu 26 czerwca 2001 r., czyli po wybudowaniu masarni.

- działalność produkcyjna w masarni funkcjonuje w oparciu o obowiązującą decyzję Wojewody nr [...] ustalającą dopuszczalne emisje substancji zanieczyszczających powietrze oraz postanowienie Inspektora Sanitarnego.

W skardze skarżący zarzucił bezprawność projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegającą na tym, że Rada Miejska:

- nie wzięła pod uwagę faktu, że posadowienie masarni i wędzarni pośrodku kompleksu osiedlowego jest uciążliwa dla sąsiadów,

- nie wzięła pod uwagę rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 13 maja 1995 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz ocen oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 52 poz. 284), załącznik nr 1 § 3 pkt 6 ppkt g, gdzie przetwórstwo mięsa zaliczane jest do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Skarżący podniósł ponadto, że nie uwzględniono protestów i zarzutów wszystkich pozostałych właścicieli działek z posadowionymi na nich domami mieszkalnymi oraz faktu, że poprzez przyjęcie oznaczenia działki [...] symbolem [...] umożliwiono mimo protestów otwarcie tam uciążliwej produkcji dla środowiska i jej kontynuowanie wbrew przepisom i protestom właścicieli sąsiednich parceli. Skarżący stwierdził również, że ustalenia wizji lokalnej przeprowadzonej przez komisję powołaną spośród członków Rady Miasta nie są prawidłowe i miarodajne. W uzasadnieniu uchwały podano także, że masarnia działa w oparciu o decyzje m.in. z 1997r., a więc sprzed kilku lat. Świadczy to o tym, że masarnia działa od kilku lat, a plan zagospodarowania przestrzennego uwzględnia po prostu stan zastany. Natomiast pierwotnym błędem było już w 1997 r. umożliwienie działalności masarni na terenie osiedla domków jednorodzinnych. Nie ma zatem powodów, by błąd ten powielać. Zakład ten powinien być przeniesiony poza obręb zabudowy mieszkalnej. Wpis o pozostawieniu na działce mieszkalno-usługowej masarni jest sprzeczny z samą istotą działania masarni – nigdy nie będzie ona świadczyć usług, lecz produkować.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie w całości na koszt skarżącego. Stwierdzono, że projekt planu przewidywał zatwierdzenie w obrębie działki [...] przeznaczenia terenu według jego faktycznej funkcji, istniejącej od 1992 r. Ze zgromadzonego materiału wynika brak ujemnego wpływu na środowisko i uciążliwości dla gruntów sąsiednich. W chwili zakupu przez skarżącego gruntu przyległa masarnia już istniała. Do chwili wyłożenia projektu planu skarżący nie wnosił żadnych zastrzeżeń w zakresie dotyczącym uciążliwości masarni.

Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżący zarzucił, że Urząd Miejski nie zweryfikował stanu formalnego sprawy z jej stanem rzeczywistym oraz stwierdził, że decyzja Wojewody z dnia 14 października 1997 r. r [...] nie obowiązuje i nie obowiązywała w dniu podjęcia zaskarżonej uchwały, która na nią się powoływała. Skoro Rada Miejska procesowała nad zaskarżoną uchwałą bez wiedzy co do stanu faktycznego i prawnego, to powinna ona być uchylona. Wskutek zmiany przepisów wprowadziła na użytkownika wędzarni obowiązek zgłoszenia instalacji, którego nie dopełniono. Ponadto wskutek skargi do Inspektora Nadzoru Budowlanego sporządzono z kontroli nie podpisany przez skarżącego protokół, do którego wniósł szereg uwag. Ostatecznej wersji protokołu skarżący nie otrzymał.

W odpowiedzi na powyższe pismo Burmistrz stwierdził, że zarzut wygaśnięcia decyzji Wojewody nr [...] przed podjęciem zaskarżonej uchwały jest bezpodstawny, a to na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. W świetle tej ustawy powyższa decyzja wygasła dnia 1 stycznia 2005 r., to jest z dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia (Dz. U nr 283 poz. 2840). Prowadzący instalacje dokonał jej zgłoszenia zgodnie z art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska i zostało ono przyjęte.

Skarżący ustosunkowując się do powyższego pisma podtrzymał zawarte we wcześniejszych pismach twierdzenia oraz oświadczył, że niezasadny jest pogląd, iż decyzja Wojewody nr [...] wygasła dopiero 1 stycznia 2005 r., bowiem przestała ona obowiązywać 1 lipca 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona uchwała nie narusza prawa.

Zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w stanie prawnym kształtowanym przez ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym, której art. 24 ust. 3 w związku z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasadnie przyjęto jako podstawę prawną zaskarżonej uchwały, mógł być wniesiony przez osobę, której interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie ustalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie naruszały interesu prawnego skarżącego.

Na wstępie należy wskazać, że ustalenie przeznaczenia terenu pod określone funkcje należy do właściwości organów gminy, która w tym zakresie wykonuje uprawnienia przysługujące jej z tytułu władztwa planistycznego. Samodzielność w tym zakresie jest ograniczona przez przepisy prawa materialnego, a prawo własności w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym może być ograniczone tylko wtedy, gdy jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, ochronę środowiska, zdrowia i moralności publicznej oraz wolności i praw innych osób.

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, do którego protest oraz zarzut wniósł skarżący, uznać należy za zgodny z prawem. Rada Miejska uchwalając go nie nadużyła swych uprawnień poprzez nieuzasadnioną interesem publicznym ingerencję w prawo własności. Ingerencją taką byłby natomiast, zgodny z żądaniem skarżącego, brak uwzględnienia w planie zastanego stanu wykonywania działalności rzemieślniczej na działce sąsiadującej z działką skarżącego, która to działalność prowadzona była przed przystąpieniem do sporządzenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopuszczenie zatem na terenie części tej działki działalności usługowej i rzemieślniczej mieści się w ramach władztwa planistycznego gminy, która zarazem nie nadużywa przysługujących jej uprawnień wynikających z tegoż władztwa.

Działalność prowadzona na terenie działki sąsiadującej z działką skarżącego jest zgodna z ustaleniami § 11 pkt 2 rozdziału 5 działu II projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym wprowadza się zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących w znaczący sposób oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie bowiem z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej uchwały rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2002 r. Nr 179 poz. 1490), sporządzenia takiego raportu nie wymaga działalność polegająca na prowadzeniu masarni, tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Na marginesie wskazać należy, że w momencie kupna przez skarżącego działki oraz rozpoczęcia przez niego budowy domu mieszkalnego z basenem, na działce nr [...] prowadzona już była działalność polegająca na przetwórstwie mięsa. Skarżący kupując działkę powinien zatem liczyć się z wynikającymi z tego faktu niedogodnościami.

Ustalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które w odniesieniu do działki nr [...] nie wprowadzają żadnych zmian w porównaniu ze stanem dotychczasowym, co przyznaje sam skarżący, nie naruszają tym samym jego interesu prawnego. Uznać zatem należy, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.