Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1386/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 97 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art57 ust 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi D.B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2011 r. o odmowie udzielenia p. D. B. – obywatelce [...] - zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Organ odwoławczy uzasadnił swoje orzeczenie, przywołując następujące okoliczności faktyczne i uwarunkowania prawne sprawy:

- zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.), zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące;

- jak wynika z akt sprawy, poprzednio udzielone Cudzoziemce przez Wojewodę [...] decyzją z [...] października 2009 r. zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony było ważnie do [...] października 2011 r.;

- decyzją z [...] sierpnia 2010 r. Wojewoda [...] orzekł o cofnięciu Cudzoziemce ww. zezwolenia, zobowiązując ją do opuszczenia terytorium RP w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. decyzji; decyzja ta została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony 2 września 2010 r.;

- Cudzoziemka nie odwołała się od ww. rozstrzygnięcia i nie zastosowała się do nakazu opuszczenia terytorium RP pozostając tu nielegalnie;

- w toku postępowania w sprawie udzielenia przedmiotowego zezwolenia, Wojewoda [...] pismem z 13 września 2011 r. wezwał Cudzoziemkę do przedstawienia dokumentów poświadczających jej legalny pobyt na terytorium RP. a ta nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających powyższe;

- w toku postępowania przed organem odwoławczym Cudzoziemka, pismem z 26 stycznia 2012 r., została wezwana do przedstawienia dokumentów potwierdzających opuszczenie przez nią terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 16 września 2010 r., ewentualnie potwierdzających jej legalny pobyt na podstawie ważnego tytułu pobytowego;

- w odpowiedzi na to pismo Cudzoziemka nadesłała kserokopię dokumentu podróży oraz wydaną przez Wojewodę [...] kartę pobytu nr [...], których nie można uznać za dokumenty poświadczające jej legalny pobyt w Polsce, gdyż zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na podstawie którego uzyskała ww. kartę pobytu zostało cofnięte;

- mając na uwadze powyższe, zainteresowana pozostaje na terytorium Polski nielegalnie, czym wyczerpuje obligatoryjną przesłankę do odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określoną w art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach; z uwagi na powyższe ustalenia organ odwoławczy odstąpił od badania, czy Cudzoziemka spełnia przesłanki zawarte w art. 53b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach;

- odnosząc się do zarzutu związanego z przekonaniem Strony, jakoby pełnomocnictwo udzielone p. E. S. na potrzeby toczącego się przez Wojewodą [...] postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wygasło po udzieleniu pozytywnej decyzji w sprawie, oceniono go jako bezzasadny;

- w ocenie organu, bezzasadny był również zarzut związany z brakiem wiedzy na temat faktu odebrania przez p. E. S. jakiejkolwiek korespondencji dotyczącej Cudzoziemki.

W skardze Cudzoziemka przywołała następującą argumentację:

- 1 września 2011 r. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony a 13 września 2011 r. dostała z Urzędu wezwanie do złożenia dokumentu potwierdzającego legalny pobyt na terytorium RP.; z wezwania dowiedziała się, że Wojewoda [...] cofnął posiadane przez nią zezwolenie na zamieszkanie, które było ważne do [...] października 2011 r.; wcześniej nie uzyskała żadnej informacji o tym, że przebywa na terenie Polski nielegalnie i że jej karta pobytu została cofnięta; nie otrzymała żadnej korespondencji w tej sprawie a wszystkie zawiadomienia były kierowane do poprzedniego pełnomocnika;

- Pełnomocnik p. E. S., działając na szkodę Skarżącej, nie poinformowała jej o toczącym się postępowaniu w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie; Pełnomocnik działał na zlecenie i z polecenia poprzedniego pracodawcy firmy [...]; po zakończeniu stosunku pracy w tej firmie p. E. S. nie skontaktowała się ze Skarżącą, pomimo posiadania danych kontaktowych; rażąco i umyślnie zaniedbała obowiązki, jako pełnomocnik;

- p. E. S. za zgodą skarżącej złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; Cudzoziemka została poinformowana, że udzieliła pełnomocnictwa tylko i wyłącznie w sprawie zezwolenia na zamieszkanie; nie złożyła do akt sprawy zrzeczenia się pełnomocnika, ponieważ uważała, że otrzymanie pozytywnej decyzji a co za tym idzie zakończenia procedury jest równoznaczne z wygaśnięciem dotychczasowej zgody na występowanie w jej imieniu; nie została pouczona o obowiązkach i prawach związanych z posiadaniem karty pobytu;

- 29 grudnia 2011 r. Cudzoziemka złożyła wniosek o uchylenie decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt; 27 lutego 2012 dostała pismo od Naczelnika Wydziału Postępowań Odwoławczych, w którym zawarto informację, że według trybu art. 154 § 1 K.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; pismo to było skierowane do Wojewody [...] i do dnia dzisiejszego Cudzoziemka nie dostała decyzji w tej sprawie; w związku z długim terminem oczekiwania na decyzję Wojewody [...] nie była w stanie dostarczyć potwierdzenia legalnego pobytu w Polsce na dzień składania wniosku;

- Wojewoda [...], mając wgląd do postępowań toczących się w sprawie Cudzoziemki, nie zawiesił również postępowania do czasu wydania decyzji przez Wojewodę [...]; miał możliwość dokonać tej czynności na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a.; mimo tego została wydana decyzja negatywna.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym (k. 25-26) Skarżąca poinformowała, że:

- [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] wydał negatywną decyzję w sprawie o uchyleniu decyzji Wojewody [...] o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;

- posiada stałe, stabilne i regularne źródło dochodów (do akt sprawy dołączyła dokumenty potwierdzające);

- chce żyć w Polsce, rozwijać karierę, opłacać podatki; w Polsce ma przyjaciół oraz rodzinę i w tym kraju planuję swoją przyszłość.

W piśmie procesowym (k. 58) Skarżąca sformułowała zarzuty naruszania następujących przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędna interpretację i niewłaściwe zastosowanie:

- art. 7 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu Strony,

- art. 9 K.p.a. – 4 września 2009 r. w chwili składania wniosku o wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie poinformowano Cudzoziemki w sposób wyczerpujący i należyty o jej obowiązkach i prawach obowiązujących na terenie Polski, a w szczególności o obowiązku informowania Urzędu na bieżąco o zmianie miejsca zamieszkania, a także o zmianie pracodawcy i miejsca pracy; gdyby była pouczona o swoich obowiązkach, niezwłocznie po zmianie miejsca zamieszkania jak i pracy przedłożyłaby w Urzędzie odpowiednie pismo;

- art. 77, 80 i 107 § 3 K.p.a. poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego i rozstrzygnięcie sprawy w sposób dowolny;

- art. 10 § 1 K.p.a. mówiącego iż "Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.".

Ponadto poinformowała, iż Szef Urzędu ds. Cudzoziemców - prowadzący równolegle procedurę odwoławczą od decyzji Wojewody [...] o odmowie zmiany decyzji - do nie orzekł dotąd w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa.

W sprawie generalnie niesporne są fakty. Decyzja w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt była ostateczna na dzień wydania zaskarżonej decyzji (z uwagi na jej prawidłowe doręczenie oraz nie wniesienie środków odwoławczych w terminie). Organ trafnie ocenił, mając na uwadze treść udzielonego przez Cudzoziemkę pełnomocnictwa (z dnia 3 września 2009 r., k. 57 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), że obejmuje ono także expressis verbis upoważnienie do reprezentowania Strony w sprawie ewentualnego cofnięcia zezwolenia. Upoważnienie nie zostało skutecznie cofnięte.

Wobec wskazanych okoliczności organ administracji był obowiązany do wydania decyzji odmownej, w związku z treścią w art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach. Bez znaczenia były natomiast podnoszone okoliczności, związane ze spełnieniem innych przesłanek do uzyskania zezwolenia (zatrudnienie, ponoszenia ciężarów publicznoprawnych, związki rodzinne itp.), cze też sama wola pozostania na terenie Polski.

Nie miał wpływu procesowego na toczące się postępowanie w niniejszej sprawie fakt podjęcia przez Stronę określonych kroków w celu wyeliminowania z obrotu decyzji Wojewody [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Do czasu zakończenia się postępowania nadzwyczajnego służącego wyeliminowaniu z obrotu prawnego ostatecznego orzeczenia (czy też nawet szeregu takich postępowań), stan prawny jest oczywisty (wynika z pozostawania w obrocie prawomocnej decyzji o cofnięciu zezwolenia). W takiej sytuacji nie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania, w myśl art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Podnoszone przez Skarżącą okoliczności (brak prawidłowej reprezentacji, nie poinformowanie o prawach i obowiązkach Cudzoziemca itp.) mogą odgrywać określone znacznie w postępowaniach nadzwyczajnych, służących wyeliminowania z obrotu decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt, lecz nie w niniejszym - dotyczącym wydania zezwolenia, mając na uwadze kategoryczne brzmienie w art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach. Wobec wskazanych uwarunkowań nie są trafne zarzuty naruszenia przepisów postępowania, co do właściwego wyjaśnienia sprawy, uzasadnienia orzeczenia, uwzględnienia słusznego interesu Strony. W przedmiotowym postępowaniu były też zachowane prawa strony do udziału w sprawie - miała ona możliwość zajmowania stanowiska w jego toku.

Co do okoliczności przeciągającego się postępowanie odwoławczego, w przedmiocie zmiany decyzji o cofnięciu zezwolenia, należy wskazać, że o ile w jego wyniku decyzja ta zostanie wyeliminowana ostatecznie w obrotu prawnego i doprowadzi to do zmiany sytuacji prawnej Skarżącej, będzie to mogło stanowić przesłankę do wznowienia postępowanie w niniejszej sprawie, w myśl art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Skarżąca może także zwalczać bezczynność bądź przewlekłość postępowania, co do rozpoznania wniesionych środków odwoławczych poprzez wywiedzenie odrębnej skargi (art. 3 §. 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270)

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.