Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 11/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2  w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.G. na Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : przyznać T.G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca w rubryce 10. dochody nie podał jednak żadnej kwoty ani żadnego źródła dochodu z którego się utrzymuje. Wnioskodawca oświadczył jedynie, że został eksmitowany do lokalu socjalnego, za który czynsz opłaca pomoc społeczna, a on dopłaca około 40,00 złotych miesięcznie. Wyjaśnił, że utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych z czego uzyskuje dochód w wysokości kilku złotych dziennie. Dodał, że nikt mu nie pomaga.

Zarządzeniem z dnia 27 października 2011 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie wysokości miesięcznego dochodu jaki obecnie uzyskuje z tytułu zbieractwa surowców wtórnych oraz wyjaśnienia, czy oprócz dochodu uzyskiwanego z tytułu zbieractwa surowców wtórnych uzyskuje jakikolwiek inny dochód np. z tytułu podejmowanych prac dorywczych, sezonowych, umów zlecenia, o dzieło, itp. jeśli tak, należało wskazać wysokość uzyskiwanego dochodu oraz tytuł z którego jest on uzyskiwany. Zwrócono się do wnioskodawcy z zapytaniem czy jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a jeśli tak, to czy ma przyznane prawo do zasiłku dla osób bezrobotnych czy też nie. Wezwano wnioskodawcę do podania jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych oraz jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem lokalu socjalnego w którym zamieszkuje, (np. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz, itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość. Zapytano także wnioskodawcę czy uzyskuje pomoc od rodziny, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. W dniu21 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane dodatkowe wyjaśnienia.

Z nadesłanych do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest dochód uzyskiwany ze zbieractwa surowców wtórnych wynoszący średnio miesięcznie około 150,00 do 200,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna lecz nie posiada prawa do zasiłku jak również żadnego innego źródła dochodu. Wnioskodawca wyjaśnił, że ponosi jedynie koszty związane z opłatami za energię elektryczną w wysokości około 30,00 złotych miesięcznie, gdyż czynsz w który wliczone są także koszty zużycia wody opłaca za niego pomoc społeczna. Oświadczył, że w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany nie ma gazu, nie posiada także telefonu i TV. Wnioskodawca oznajmił, że na bieżące potrzeby życia codziennego pozostaje mu kwota w wysokości około 120,00 złotych miesięcznie i jest ona w całości przeznaczana na wyżywienie. Dodał, iż nie kupuje artykułów chemicznych oraz odzieży, gdyż posiada ich zapas, który otrzymał od krewnych.

W niniejszej sprawie zważono co następuje :

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Ze względu na zwolnienie wnioskodawcy od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych w sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2011 r. wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Wniosku nie rozpoznawano w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. został już zwolniony od kosztów sądowych w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.