Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2324/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2324/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r. oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.

W związku z powyższym pismem z dnia 8 marca 2016 r. skierowano do strony skarżącej wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i nadesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 18 marca 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił do Sądu. Zarządzeniem referendarza sądowego z 12 kwietnia 2016 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Następnie skarżąca pismem z 28 kwietnia 2016 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączyła wypełnionego formularza stwierdzając, że żadnego formularza o przyznanie prawa pomocy nie otrzymała. Postanowieniem Sądu z dnia 13 maja 2016 r., pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła w terminie otwartym zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W argumentacji wniosku, jako przyczynę uchybienia terminu, podała brak znajomości prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 24 maja 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżąca wnosi, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 października 2009 r., o sygn. akt II FZ 421/09, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślenia wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanej jednostki redakcyjnej jednoznacznie wynika zatem, że strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną sytuacją, kiedy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego doznaje ograniczenia, jest sytuacja, w której wniosek taki złożony jest po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W takim bowiem wypadku pozostaje on bez wpływu na wezwanie do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1003/10, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze.

W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 24 maja 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, a tym samym podlega on odrzuceniu.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że powyższa okoliczność nie ma żadnego wpływu na prawo skarżącej do złożenia w niniejszej sprawie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. Należy mieć również na uwagę fakt, że w sprawie nadal nie został ostatecznie rozpoznany wcześniej złożony wniosek skarżącej w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.