Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 635/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 60
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w Opolu na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu z dnia 17 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A Spółka Akcyjna w Opolu (dalej: Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu z dnia 17 października 2016 r., nr [...], w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Skarga ta, zawarta w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r., została podpisana przez pełnomocnika – adw. P. K., legitymującego się pełnomocnictwem udzielonym przez Prezesa Spółki – M. S. i Wiceprezesa Spółki – B. M. Do skargi dołączono dowód wpłaty kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 grudnia 2016 r., Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, stosownie do art. 29 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), że osoba podpisująca pełnomocnictwo załączone do skargi jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie, np. odpisu KRS.

Powyższe wezwanie, zawierające pouczenie o siedmiodniowym terminie jego wykonania oraz rygorze odrzucenia skargi w razie niedopełnienia tego obowiązku, zostało przesłane na podany w skardze adres Kancelarii pełnomocnika Spółki i doręczone adresatowi w dniu 4 stycznia 2017 r., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 25 akt sądowych).

W piśmie z dnia 29 grudnia 2017 r. pełnomocnik Spółki oświadczył, że cofa skargę z dnia 14 listopada 2016 r.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie został złożony wymagany dokument określający umocowanie osób podpisujących pełnomocnictwo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie wskazać przyjdzie, że postępowanie sądowoadministracyjne może zostać zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe określone w P.p.s.a. W świetle przepisów tej ustawy, bezwzględnymi przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są przede wszystkim wymogi formalne, jakim powinna odpowiadać skarga. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy, w której skargę wniosła Spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zauważyć należy, że w myśl z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast na zasadzie art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Na tle tego przepisu w literaturze przedmiotu wskazuje się, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę. Art. 29 P.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 170). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, o przedstawienie którego został wezwany pełnomocnik Spółki, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS.

Zgodzić należy się z poglądem, że ogłoszenie dokonanego wpisu do KRS w trybie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1203, z późn. zm.) nie zwalnia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na przewodniczącego (na etapie kontroli warunków formalnych skargi) bądź na sąd - na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (por. postanowienia NSA: z 11 lutego 2016 r., II GZ 96/16; z 28 maja 2015 r., I FSK 823/15 oraz z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nieprzedstawienie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., tj. na wezwanie przewodniczącego wydziału, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jeśli w ustawowym terminie nie dojdzie do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż wezwanie do uzupełniania braków formalnych skargi m.in. poprzez przedłożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentowania strony skarżącej, zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi Spółki w dniu 4 stycznia 2017 r. W wezwaniu tym wskazano, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. W związku z tym zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku skargi rozpoczął bieg w dniu 5 stycznia 2017 r. i upłynął z dniem 11 stycznia 2017 r. (środa).

Pomimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o rygorze niezastosowania się do żądania Sądu, przez pełnomocnika nie został złożony wskazywany w wezwaniu dokument stwierdzający, że Prezes oraz Wiceprezes Spółki są osobami uprawnionymi jednoosobowo lub łącznie do udzielenia pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki.

W tych okolicznościach należało uznać, że w ustawowym terminie nie doszło do wykonania wezwania Sądu, stąd wniesiona skarga niewątpliwie dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Odnośnie zawartego w piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. oświadczenia o cofnięciu skargi, wyjaśnienia wymaga, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, skierowane do Sądu na podstawie art. 60 P.p.s.a., jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy skarga została skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 P.p.s.a., czyli m.in. nie zawiera braków formalnych. W konsekwencji powyższego, oświadczenie o cofnięciu skargi nie może zostać rozpatrzone, gdyż zostało złożone nieskutecznie, tzn. przez pełnomocnika, który pomimo wezwania Sądu nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie przedłożył dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.