Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 241/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Z. na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Gmina Z. (dalej jako "skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] dotyczącej zwrotu części dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w wysokości 115.043,96 zł wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji skarżącej grozi znacznym pogorszeniem sytuacji finansowej i zagraża powstaniem znacznej szkody. W budżecie Gminy nie zaplanowano zapłaty kwoty 115.043,96 zł powiększonej o odsetki. Ponadto, zapłata tej kwoty może spowodować wstrzymanie finansowania ważnych zadań, m.in. utrzymania szkół, przedszkoli czy bibliotek. Podkreślono, że Gmina Z. jest małą, wiejską gminą, dlatego zapłata w/w kwoty grozi powstaniem znacznej szkody polegającej na perturbacjach finansowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Jednocześnie wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda", wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Skarżąca powołując się na jedną ze wskazanych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. przesłanek, nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie, że znajduje się w takiej sytuacji, w której wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowić dla niej znaczną szkodę, tj. taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Nie wykazała również okoliczności mogących świadczyć o istnieniu drugiej wskazanej w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. przesłanki – zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków.

O istnieniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, nie może decydować fakt nie zaplanowania w budżecie gminy kwoty objętej obowiązkiem zwrotu dofinansowania, skoro zarówno przepisy ustawy z 8 września 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U 2013. 594 j.t.) oraz ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2009. 157, 1240) przewidują tak dla organu stanowiącego jak i wykonawczego gminy możliwość dokonywania zmian w budżecie jednostki samorządu terytorialnego (art. 257, art. 258 i art. 259 ustawy). Ponadto wniosek, poza ogólnikowym stwierdzeniem, nie zawiera żadnej argumentacji wskazującej, że dochody gminy, w relacji do orzeczonej kwoty zwrotu dofinansowania, nie pozwolą na zabezpieczenie spłaty a konieczność przesunięć budżetowych będzie odbywać się kosztem finansowania zadań własnych prowadząc do wstrzymania utrzymania szkół, przedszkoli czy bibliotek.

W orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, Lex nr 563508), wskazuje się, że twierdzenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony skarżącej, zmierzającymi do wykazania istnienia przesłanek. W związku zatem z brakiem wyczerpującej informacji ze strony Gminy na temat jej sytuacji finansowej i płatniczej niemożliwe było ustalenie przez Sąd czy i w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie może natomiast tych okoliczności domniemywać.

Podsumowując należy podkreślić, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winna przekonać Sąd o tym, że jej wykonanie bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.