Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 104/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ: Kurator Oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus ( spr ) Sędzia WSA Maciej Dybowski Protokolant referent Tatiana Gajdzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego ; I. zobowiązuje [...] Kuratora Oświaty w Poznaniu do wydania w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku aktu kończącego postępowanie administracyjne II. zasądza od [...] Kuratora Oświaty w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. tytułem zwrotu kosztów sądowych /-/ M.Dybowski /-/ R.Batorowicz /-/ E.Makosz-Frymus TG


UZASADNIENIE

J.K. w dniu [...] r. złożył wniosek o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego w celu nadania mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

Po rozpatrzeniu tego wniosku [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] r. nr WN/71/2001, na podstawie art. 9 "b" ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. nr 56 poz. 357 ze zm.) odmówił J.K. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

W uzasadnieniu decyzji podano, że J.K., na podstawie decyzji Starosty Obornickiego z dnia 5 października 2000 r. nr OK. 4338-145/2000, uzyskał stopień nauczyciela mianowanego i w związku z tym spełnił warunki określone w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19 poz. 1194 ze zm.). Stwierdzono też, że J.K. posiada kwalifikacje, o których mowa w art. 9 b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. nr 56 poz. 357 ze zm.). Natomiast nie uzyskał on akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej powołanej przez [...]ego Kuratora Oświaty pismem dnia [...] r. nr [...] i z tego powodu nie spełnił wszystkich przesłanek koniecznych do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

Od decyzji tej J.K. odwołał się do Ministra Edukacji Narodowej kwestionując rozstrzygnięcie [...]ego Kuratora Oświaty.

Minister Edukacji Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa w związku z art. 9 "b" ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 sierpnia 1982 r. – Karta Nauczyciela i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19 poz. 239 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...]r.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, powołując się na przepisy art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw i art. 9 "b" ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela, że warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego dyrektorowi szkoły jest posiadanie kwalifikacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Zgodnie zaś z art. 9 "b" ust. 6 w związku z art. 9 "b" ust. 1 i ust. 4 pkt 3 Karty Nauczyciela dyrektorowi, który nie spełnia powyższych warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.

Decyzję organu I instancji uzasadniono brakiem akceptacji komisji kwalifikacyjnej, a postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz.U. nr 70 poz. 825).

Na powyższą decyzję J.K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu skargi J.K., wyrokiem z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie II SA 3381/01 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Sąd stwierdził, że komisja kwalifikacyjna, wzywając zasadnie skarżącego do uzupełnienia braków w załączonej dokumentacji, wyznaczyła zbyt krótki termin do ich uzupełnienia, co w sposób oczywisty naruszyło przepis § 8 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. W związku z tym Minister Edukacji Narodowej, jako organ sprawujący nadzór nad postępowaniem kwalifikacyjnym, był zobowiązany w trybie art. 9 "h" ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Karty Nauczyciela, stwierdzić nieważność czynności przeprowadzonych przez komisję kwalifikacyjną.

Jak wynika z pisma Kuratorium Oświaty w P. z dnia [...]r. kierowanego do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu J.K. w [...] i [...] r. w rozmowach telefonicznych domagał się wydania aktu nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego na podstawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W dniu [...] r. skarżący odpowiadając na pismo Kuratorium poinformował, że nie będzie składał ponownego wniosku, takiej samej odpowiedzi udzielił skarżący na pismo Kuratorium z dnia [...] r. i domagał się wydania pozytywnej decyzji po ponownym rozpoznaniu wniosku z dnia [...] r.

Zdaniem Kuratorium J.K. zmienił zdanie i [...] r. złożył nowy wniosek, wraz z dokumentacją, o nadanie mu stopnia nauczyciela dyplomowanego.

W związku z tym w dniu [...] r. komisja kwalifikacyjna podjęła postępowanie na stopień nauczyciela dyplomowanego. Stwierdzając braki formalne złożonego wniosku z dnia [...] r. wezwano J.K. do ich uzupełnienia i poinformowano, że jeśli braki nie zostaną uzupełnione wniosek pozostanie bez rozpoznania. Ponieważ J.K. nie uzupełnił wskazanych braków komisja kwalifikacyjna skierowała do niego kolejne pisma. Odpowiadając na kolejne wezwania komisji kwalifikacyjnej J.K. w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, że przedstawiona przez niego dokumentacja jest wystarczającym potwierdzeniem spełnienia wymagań, a w piśmie z dnia [...] r. wezwał [...]e Kuratorium Oświaty do zakończenia postępowania kwalifikacyjnego. W dniu [...] r. komisja kwalifikacyjna poinformowała J.K., że w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi jego wniosek pozostanie bez rozpoznania.

Wobec braku merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku J.K. z dnia [...] r. skierował on do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność [...]ego Kuratora Oświaty w P..

[...] Kurator Oświaty w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Tryb nadawania stopnia awansu zawodowego nauczycieli ustawodawca uregulował w rozdziale 3 a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. nr 56 poz. 357 ze zm.). Z przepisów tego rozdziału wynika, że postępowanie to ma cechy dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego lub odmowie nadania takiego stopnia (art. 9 "b" ust. 6 cytowanej ustawy).

W myśl art. 9 "b" ust. 6 w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego dyrektor szkoły lub właściwy organ wydaje decyzję o odmowie nadania takiego stopnia. W przypadku wniosku o nadanie nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego organem tym jest organ sprawujący nadzór pedagogiczny.

J.K. w dniu [...] r. wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego na nauczyciela dyplomowanego.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Kurator Oświaty odmówił J.K. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z powodu braku akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej, a Minister Edukacji Narodowej i Sportu, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. utrzymał powyższą decyzję w mocy.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie II SA 3381/01 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję [...]ego Kuratora Oświaty z dnia [...] r.

Kasacyjny charakter wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wyeliminował z obrotu obie decyzje co skutkowało powrót do sytuacji sprzed wydania decyzji przez organ I i II instancji.

Tym samym organ I instancji został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem stanowiska prawnego wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ zobligowany jest wydać stosowne orzeczenie.

Jeżeli zaś organ, po zwróceniu mu akt z Sądu wraz z wyrokiem pozostaje w bezczynności i nie podejmuje działań zmierzających do merytorycznego rozpoznania sprawy w terminach ustawowych, określonych w art. 35 i nast. kpa, stronie służy skarga do Sądu na bezczynność organu.

Wbrew stanowisku [...]ego Kuratora Oświaty należy stwierdzić, że organ ten do chwili obecnej nie rozstrzygnął merytorycznie wniosku J.K. z dnia [...] r. o nadanie mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

Podjęte w dniu [...] r. przez Komisję Kwalifikacyjną czynności spowodowane zostały pismem skarżącego z dnia [...] r., które zostało potraktowane jako nowy wniosek o przyznanie mu stopnia nauczyciela dyplomowanego (w aktach administracyjnych brak tego pisma).

Bierna postawa skarżącego co do uzupełnienia braków formalnych wniosku z [...] r. w ostateczności spowodowała pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania. Takie załatwienie wniosku z [...] r. nie jest równoznaczne z ponownym rozpatrzeniem i rozstrzygnięciem wniosku skarżącego z dnia [...] r.

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 czerwca 2002 r. wskazał na okoliczności, które spowodowały naruszenie prawa, a co za tym idzie konieczność uchylenia decyzji organów I i II instancji. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji winien uwzględnić wyrażone przez Sąd stanowisko prawne i wydać właściwe orzeczenie.

Skoro więc do chwili obecnej nie zostało zakończone w sposób właściwy postępowanie wszczęte z wniosku J.K. z [...] r. to uzasadniony jest zarzut o bezczynności organu w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.

/-/ M.Dybowski /-/ R.Batorowicz /-/ E.Makosz-Frymus

TG