Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1955/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz -Frymus (spr.) Sędziowie sędzia WSA Bożena Popowska sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005r sprawy ze skargi G. H. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją nakaz Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2003r. nr [...], 2. zasądza od Okręgowego Inspektora Pracy na rzecz skarżącej G.H. Sp. z o.o. z siedzibą w O. 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów sądowych /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/B.Popowska MB


UZASADNIENIE

4/II SA/Po 1955/03

UZASADNIENIE

Inspektor Pracy, na podstawie art. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 1985 r. nr 54 poz. 276), nakazem nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nakazał G. H. Sp.zo.o. w O. zapewnić w pomieszczeniach zakładu-pomieszczeniach pracy wymaganą minimalną temperaturę nie niższą niż 14 o C.

Jako podstawę prawną wydanego nakazu wskazano art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy ( Dz.U. z 1985 r. 54 poz. 276 ze zm.), art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy ( Dz.U. z 1998 r. nr 21 poz. 94) oraz § 15 i § 30 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. nr 129 poz. 844).

Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 kpa.

W odwołaniu od nakazu pełnomocnik pracodawcy zarzucił naruszenie przepisów art. 9 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy poprzez nie wskazanie dodatkowego terminu do usunięcia uchybień; błędne wydanie rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 108 kpa w sytuacji gdy nie istniały przesłanki do wydania takiego nakazu, a ponadto zdaniem odwołującego się, podstawę nadania rygoru natychmiastowej wykonalności stanowią przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy i jej przepisy wykonawcze. W odwołaniu zarzucono także naruszenie art. 21 "a" i art. 19 "i" pkt 7 i ust. 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy w związku z art. 107 § 1 kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, tj. nie wskazanie rzeczywistej temperatury w poszczególnych kontrolowanych pomieszczeniach będących podstawą wydania nakazu i nie wskazanie naruszenia konkretnego przepisu.

Zdaniem odwołującego się pomiar temperatury został przeprowadzony w sposób bardzo wybiórczy i jednostronny, tuż przy drzwiach hali produkcyjnej, a protokół pomiaru nie wskazuje w jakim konkretnym pomieszczeniu przeprowadzono ten pomiar; czy okna były otwarte czy nie, jaka była temperatura na zewnątrz, jakie stanowiska były mierzone. Ponadto, zdaniem odwołującego się, Inspektor Pracy, mimo żądania właściciela kontrolowanej spółki, nie okazał aktualnej homologacji, bądź atestu urządzenia, którym wykonano pomiar temperatury.

Zarzucono także, że wystawiony w dniu [...]lutego 2003 r. przez Inspektora Pracy nakaz był przygotowany wcześniej, przed dokonaniem pomiaru temperatury, ponieważ zaraz po zakończeniu tego pomiaru został stronie wręczony bez możliwości ustosunkowania się do treści protokołu w ciągu 7 dni, zgodnie z ust. 5 art. 19 "i" ustawy.

Okręgowy Inspektor Pracy, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...]postanowił uchylić pkt 2 art. 9 ustawy z dnia 6 marca 1981 o Państwowej Inspekcji Pracy, przytoczony w podstawie prawnej nakazu Inspektora Pracy i utrzymać w mocy zaskarżony nakaz w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zaskarżony nakaz wydany został w związku z § 30 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. nr 129 poz. 844 ze zm.), który nakłada na pracodawcę obowiązek zapewnienia w pomieszczeniu pracy temperatury powietrza nie niższej niż 14 o C. Inspektor Pracy uzyskał potwierdzenie swoich subiektywnych odczuć dotyczących temperatury powietrza w pomieszczeniach pracy na podstawie wyników pomiarów przeprowadzonych przez pracownika Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P., a zawartych w dokumencie "Wyniki pomiarów mikroklimatu przeprowadzonych w Z. "G. H." Sp.Zo.o. ZPChr. [...]", nr [...], sporządzonym w dniu [...] lutego 2003 r. W związku z tym nakazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Organ II instancji, uwzględniając zarzut zgłoszony w odwołaniu, uchylił pkt 2 art. 9 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy z uwagi na brak przesłanek do jego zastosowania przy wydaniu zaskarżonego nakazu.

Wyjaśnił też organ II instancji, że zgodnie z art. 21 "a" pkt 2 cytowanej ustawy nakaz nie wymaga uzasadnienia faktycznego i w tym zakresie nie mają zastosowania przepisy kpa. Ponadto podano, że stosując art. 9 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy może zastosować nadany rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 kpa, a stosując art. 9 pkt 2 tej ustawy jest obowiązany na mocy tego przepisu nadać rygor natychmiastowej wykonalności.

Wnosząc skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2003 r. pełnomocnik "G. H." Sp.zo.o. w O. podniósł ponownie zarzuty zgłoszone w odwołaniu, a ponadto zarzucił brak aktualnego dokumentu homologacji na urządzenie MM-01, którym dokonano pomiaru prób powietrza oraz nieważności postępowania, (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), prowadzonego przez Inspektora Pracy z uwagi na brak wskazania podstawy faktycznej-brak w dniu wydania nakazu wyniku pobranych prób, a tym samym brak oparcia tego naruszenia prawa w konkretnej podstawie prawnej. Zarzucono także organom Inspekcji Pracy naruszenie przepisu art. 77 kpa z uwagi na brak zebrania w sprawie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz brak spełnienia wymogów formalnych protokołu kontroli określonych w art. 68 kpa.

W związku z podniesionymi zarzutami pełnomocnik skarżącej wniósł o " stwierdzenie nieważności lub niezgodności z prawem" zaskarżonej decyzji.

Okręgowy Inspektor Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 9 pkt 1 i art. 21 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy ( Dz. U. z 2001 r. nr 124 poz. 1362 ze zm.) właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy w razie stwierdzenia naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy są upoważnione do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.

Art. 10 cytowanej ustawy stanowi, ze w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Nie znajdują uzasadnienia zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów art. 21 "a" ust.2 i art. 9 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.

W myśl art. 21 "a" ust. 2 nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień, wydany na podstawie art. 9 pkt 1 tej ustawy, musi zawierać, oprócz treści, określenie podstawy prawnej, termin realizacji i pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych. Przepis ten nie nakłada obowiązku uzasadnienia nakazu. Wydany w dniu 14 lutego 2003 r. nakaz wszystkie wyżej wymienione elementy zawiera i pod względem formalnym nie narusza prawa. Spełnieniem wymogu określenia terminu realizacji nakazu jest nie tylko wyznaczenie konkretnej daty, ale także nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności. W związku z treścią wydanego nakazu organ I instancji był więc uprawniony, na podstawie art. 108 kpa w związku z art. 10 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, do nadania temu nakazowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Art. 108 § 1 kpa upoważnia organy administracyjne do nadania decyzji ( nakazowi) rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy jest to niezbędne, między innymi, ze względu na ochronę zdrowia.

Dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji- nakazu z dnia [...] lutego 2003 r. Sąd dopatrzył się naruszeń prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim skarżąca kwestionowała zarówno w odwołaniu jak i w skardze sposób dokonania pomiaru ciepła w hali produkcyjnej, a także sposób sporządzenia protokołu z tego pomiaru. Zdaniem skarżącej w zakładzie pracy są dwie hale produkcyjne, a z protokołu pomiaru nie wynika, w której hali dokonano pobrania prób powietrza. Sąd nie miał możliwości zapoznania się z protokołem pomiaru ponieważ w aktach administracyjnych brak tego dokumentu. Co prawda skarżący załączył do skargi małoczytelne kserokopie protokołów, ale bez potwierdzenia ich zgodności z oryginałem.

Skarżąca zarzuciła także, że mimo żądania właściciela firmy "G. H.", nie okazano bądź to homologacji, bądź też atestu urządzenia MM-01, którym dokonywano pomiaru ciepła.

Strona skarżąca podniosła także, że nakaz z dnia [...] lutego 2003 r. został jej wręczony zaraz po zakończeniu pomiaru temperatury, bez wyników pomiaru, bez możliwości zapoznania się z treścią protokołu, co świadczyło o tym, że dokument ten musiał być już przygotowany przez Inspektora Pracy wcześniej.

Do żadnych z wyżej wymienionych zarzutów organ II instancji w zaskarżonej decyzji nie ustosunkował się, naruszając tym samym przepis art. 107 § 3 kpa w związku z art. 140 kpa i uniemożliwiając Sądowi należytą kontrolę legalności postępowania.

Wątpliwości Sądu budzi także postępowanie I instancji z tego względu, że mimo braku wyników pomiaru temperatury oraz nie okazania świadectwa sprawdzenie miernika MM-01, wydany został natychmiast po pobraniu prób powietrza kwestionowany nakaz. Postępowaniem takim naruszono przepisy art. 77 i art. 80 kpa.

Z pisma Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2003 r. (k. 53 akt sądowych), stanowiącego odpowiedź na zażalenie firmy "G. H." Sp.Zo.o., doręczonego skarżącej firmie i Państwowemu Inspektorowi Sanitarnemu wynika, że nie wiadomo czy w trakcie kontroli w dniu [...] lutego 2003 r. prowadzonej na terenie skarżącej miernik MM-01 posiadał aktualne świadectwo sprawdzenia. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że niezrozumiałym jest dlaczego nie przekazano skarżącej kopii świadectwa sprawdzenia. Ponadto w piśmie tym Główny Inspektor Sanitarny poinformował, że Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w P. powołuje się na nieobowiązujące przepisy dotyczące określenia przyrządów pomiarowych podlegających legalizacji, warunków i trybu zgłaszania tych przyrządów do legalizacji oraz określenia wzorów cech legalizacyjnych, a także określenie przyrządów pomiarowych podlegających obowiązkowi uwierzytelnienia.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organów administracyjnych będzie ustosunkowanie się do wyżej przytoczonych uchybień i rzetelne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy co umożliwi wydanie decyzji zgodnej z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit " a" i "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.

/-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/B.Popowska

MB