Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 997/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie WSA Beata Machcińska (spr.), Bożena Suleja-Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2016 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

K. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: "organ") z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] uznające za bezzasadny zarzut na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r. o nr [...] oraz o nr [...], obejmujące obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty parkingowej w strefie płatnego parkowania miasta B. na kwotę [...] zł.

Skarga wniesiona została przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu.

Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Organ zaznaczył, że w obowiązującym stanie prawnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, w tym za pośrednictwem organu administracji publicznej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2015 r. wyjaśniono skarżącemu, że pismo przesłane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej nie spełnia wymogu formalnego z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie jest ono własnoręcznie podpisane. Podkreślono przy tym, że w ustawie tej nie przewidziano możliwości wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem elektronicznym.

Na podstawie powyższego zarządzenia skarżący wezwany został jednocześnie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi oraz złożenie odpisu skargi w celu doręczenia uczestnikowi postępowania.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2015 r. wezwano również skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Braki formalne skargi skarżący uzupełnił w terminie, uiścił także w terminie wpis od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Na podstawie zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Sąd stwierdził, że skarga w rozpatrywanej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu i w związku z tym podlega ona odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 25 czerwca 2015 r. (karta nr 16a akt administracyjnych). Termin przewidziany na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 27 lipca 2015 r. (poniedziałek), bowiem trzydziesty dzień terminu przypadał na sobotę 25 lipca 2015 r. a zgodnie z regulacją przewidzianą w art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Skargę wniesiono do elektronicznej skrzynki podawczej organu za pośrednictwem platformy e-PUAP. Wysłanie skargi drogą elektroniczną miało miejsce w dniu 27 lipca 2015 r., skarga wpłynęła do organu o godz. 19:46, co wynika z Urzędowego Poświadczenia Odbioru (karta nr 8 akt sądowych). Natomiast wydrukowanie skargi i opatrzenie jej prezentatą organu miało miejsce w dniu 28 lipca 2015 r. (karta nr 2 akt sądowych).

Należy w związku z tym zaznaczyć, że co do zasady, za datę wniesienia skargi do sądu uznaje się datę jej złożenia bezpośrednio w organie bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu. Natomiast w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przewidziano możliwości wniesienia pisma drogą elektroniczną. Dokonanie tej czynności w takiej formie skutkuje koniecznością doprowadzenia do sytuacji, w której wniesionej skardze może zostać nadany bieg zgodnie z przepisami p.p.s.a. W powołanej ustawie przewidziano możliwość złożenia przez stronę pisma procesowego spełniającego między innymi opisane w art. 46 p.p.s.a wymogi formalne (w tym obowiązek złożenia na nim podpisu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika) jedynie w "zmaterializowanej" formie. Organ, za pośrednictwem którego skarga jest składana, w przypadku nadesłania skargi droga elektroniczną, zobowiązany jest do nadania jej właściwej formy pisma tradycyjnego poprzez wydrukowanie. Tylko wówczas jest możliwe przekazanie skargi (za pośrednictwem operatora pocztowego bądź poprzez osobiste złożenie) do sądu wraz z pisemną odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, zgodnie z wymogami określonymi w p.p.s.a.

W orzecznictwie przyjmuje się w związku z tym, że za najwcześniejszą datę wpływu pisma (skargi) złożonego w formie dokumentu elektronicznego należy uznać dzień jego pierwszego wydrukowania. Wówczas dopiero pismo uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem miejsca, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników. Miarodajny jest bowiem rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną, tj. tradycyjną i papierową formę (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r., sygn. III CZP 9/12). Stanowisko to znajduje swoje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, zgodnie z którą w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W rozpatrywanej sprawie "zmaterializowanie skargi" (wydrukowanie przez pracownika organu i opatrzenie prezentatą) nastąpiło w dniu 28 lipca 2015 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego na wniesienie skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, jest to data wniesienia skargi do Sądu. W związku z tym, Sąd obowiązany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W związku z tym, o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.

Sąd wskazuje, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, wobec tego niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jednakże jako termin procesowy, w razie jego uchybienia, może on zostać przywrócony na ogólnych zasadach, stosownie do przepisów rozdziału 6 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.