Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 92/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 oraz art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia NSA Monika Nowicka, Sędzia del. WSA Jacek Jaśkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy G. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy G. a Prezydentem m. st. Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku D. B. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. .


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 29 kwietnia 2016 r. Wójt Gminy G., reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem m. st. Warszawy, reprezentowanym przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Praga-Północ m. st. Warszawy, w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku D. B. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent m. st. Warszawy, reprezentowany przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Praga-Północ m. st. Warszawy, uznał swoją właściwość w przedmiocie rozpoznania sprawy D. B. oraz wniósł o umorzenie postępowania i przekazanie akt celem rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny), i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2013 r. I OW 132/13, z 16 grudnia 2010 r. I OW 168/10 oraz z 29 kwietnia 2010 r. I OW 26/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaistniały między Wójtem Gminy G. a Prezydentem m. st. Warszawy spór o właściwość w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku D. B. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej dotyczącego przyznania zasiłku okresowego, przestał być aktualny. Z odpowiedzi na wniosek z 21 czerwca 2016 r. wynika bowiem, że Prezydent m. st. Warszawy uznał swoją właściwość w sprawie.

Skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 15 § 2 oraz w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.