Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 454/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Wyższej Szkoły [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 953/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wyższej Szkoły [...] w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty niewykorzystanej dotacji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 953/18 w sprawie ze skargi A. w W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty niewykorzystanej dotacji.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżącą, w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie przedstawiła jego uzasadnienia, a zatem brak było możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wniosła o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniła, że w chwili obecnej, tj. we wrześniu 2018 r. na Uczelni studiuje 30 studentów. Jedynymi przychodami Uczelni są opłaty za studia. Przy uwzględnieniu liczby studentów półroczny przychód Uczelni wynosi około 45 000 zł, przy założeniu, że wszyscy studenci wpłacają czesne regularnie, bez opóźnień. Jednocześnie uczelnia, na podstawie umowy o pracę zatrudnia około 15 pracowników dydaktycznych i 3 pracowników administracyjnych. Obowiązek zapłaty 48 600 zł grozi skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody w postaci braku możliwości realizowania podstawowych zadań Uczelni, czyli kształcenia studentów, a co za tym idzie jej likwidacją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co zasługuje na szczególne podkreślenie w sprawie, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W judykaturze dominuje stanowisko, które NSA w niniejszej sprawie podziela, kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r. o sygn. akt II FZ 106/11; z dnia 9 września 2011 r. o sygn. akt II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r. o sygn. akt I FZ 219/11; z dnia 26 listopada 2007 r. o sygn. akt II FZ 338/07). Skoro postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r. o sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 18 maja 2004 r. o sygn. akt FZ 65/04).

Sąd I instancji nie uznał zasadności złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, ponieważ skarżąca nie przywołała okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca dopiero na etapie zażalenia wskazała, że na moment jego składania, tj. wrzesień 2018 r. zatrudnia w sumie 18 pracowników, a jej półroczny przychód wynosi około 45000 zł i powstaje z uiszczania opłaty czesnego 30 studentów. Do zażalenia dołączyła jedynie zestawienie pracowników Uczelni oraz zestawienie studentów.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego samo oświadczenie skarżącej wskazujące, że obowiązek zapłaty kwoty 48600 zł stanowi wyrządzenie jej znacznej szkody w postaci braku możliwości realizowania podstawowych zadań Uczelni - kształcenia studentów - grozi jej likwidacją, nie stanowi wykazania przesłanych o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wskazano na sytuację majątkową która odzwierciedlałaby szczegółowo zakres aktywów i pasywów Uczelni.

W tym stanie rzeczy Sądowi I instancji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle przedstawionej wyżej wykładni tego przepisu brak wykazania okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - stanowi przeszkodę dla jego uwzględnienia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji