Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 323/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1, art. 112, art. 154
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. i A.D. na bezczynność Wójta Gminy po wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II SO/Go 4/12 w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II SO/Go 4/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na wniosek W.D. oraz A.D. wymierzył Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 4000 zł za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi W.D. i A.D. z dnia 2 marca 2010 r.

Ponadto Sąd postanowieniem tym zasądził od Wójta Gminy na rzecz W.D. i A.D. solidarnie kwotę 100 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 11 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie p.p.s.a.) z tytułu niewykonania postanowienia tego Sądu z dnia 23 maja 2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zaznaczyć należy, że poddanie wykonywania działalności administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie p.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.

Podkreślić należy, że w istocie skarga nie może dotyczyć jakiegokolwiek aktu lub bezczynności organu w sferze jego administracyjnoprawnej działalności, lecz jedynie takiego, który zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny pozostając w granicach ustrojowej właściwości szczególnej może badać, co wynika jednoznacznie z zakresu kompetencji wyznaczonych przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Oznacza to, że sądy mogą podejmować jedynie takie czynności procesowe, które przewidziane zostały przepisami prawa.

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy po wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II SO/Go 4/12 w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy.

Wymierzenie organowi grzywny może mieć miejsce tylko wtedy, gdy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn od niego zależnych (por. wyrok NSA z dnia 3 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1177/11).

Wyjaśnić zatem przyjdzie, iż koniecznym warunkiem wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. za niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, jest uprzednie wydanie przez ten sąd wyroku w sprawie, i to wyroku uwzględniającego skargę w powyższym zakresie. W niniejszej sprawie nie została spełniona ta przesłanka, bowiem żądanie strony dotyczy postanowienia Sądu z dnia 23 maja 2012 r. o wymierzeniu Wójtowi Gminy grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi.

Nadto wskazana skarga nie może również zostać rozpatrzona w oparciu o przepis art. 112 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Dotyczy on wyłącznie postanowień wydawanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś postanowienia, które kończyło postępowanie tego sądu.

W zakresie żądania wykonania tego postanowienia, tj. wpłacenia orzeczonej grzywny, stronie nie przysługuje również przymiot strony. Uiszczenie tej należności nie dotyczy bowiem jej interesu prawnego.

Na marginesie Sąd wskazuje, że organ wykonał nałożone na niego obowiązki. Jak wynika z ustaleń Sadu, grzywna została uiszczona przez Wójta Gminy w dniu 14 listopada 2012 r. Z wyjaśnień organu oraz załączonych do odpowiedzi na skargę dokumentów wynika również, że organ uiścił na rzecz skarżących orzeczone w w/w postanowieniu koszy postępowania sądowoadministracyjnego.

Tym samym skargę W.D. oraz A.D., jako nie podlegającą rozpatrzeniu w trybie określonym przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało znać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.