Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 912/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić M. G. reprezentowanemu przez radcę prawnego P. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 500 (pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odstąpienie od nałożenia obowiązków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z zrządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 maja 2017 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 15 maja 2017 r. W wyznaczonym terminie został uiszczony wpis oraz został złożony druk pełnomocnictwa, jednakże nie podpisany przez skarżącego.

Zgodnie z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Również o obowiązku podpisania pełnomocnictwa mówi art. 38 ppsa, zgodnie z którym, za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Z powyższych przepisów wynika, że dla ważności pełnomocnictwa konieczne jest jego podpisanie. Zatem pismo, z którego wynika upoważnienie do reprezentowania strony, a nie podpisane, nie spełnia warunku niezbędnego dla ważności pełnomocnictwa, co w konsekwencji oznacza, że skarga została wniesiona bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku. Należy bowiem mieć na uwadze, że czym innym jest udzielenie pełnomocnictwa określonej osobie, a czym innym pełnomocnictwo dołączone do akt sprawy jako dokument potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa.

Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność strony skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.