Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 417/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.tp.


UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Z. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, złożenie 7 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru opisane wezwania skarżący odebrał w dniu 14 czerwca 2016 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z kilkoma podstawami uzasadniającymi jej odrzucenie.

Po pierwsze, stosownie do przepisu art. 46 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.

Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Z tych też względów podpis ten powinien być własnoręczny. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że nie stanowi podpisu mechaniczne jego odbicie, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. 2 LexisNexis, W-wa 2008r., str. 231).

Złożona w niniejszej sprawie skarga jest wydrukiem komputerowym i nie zawiera oryginalnego podpisu strony skarżącej. Ustalenie to skutkowało wezwaniem skarżącego do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza. Zgodnie bowiem z art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie w tym zakresie skarżący pozostawił bez odpowiedzi.

Po wtóre, stosownie do przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Po myśli art. 47 p.p.s.a. do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe. I w tym zakresie skarżący pozostawił wezwanie Sądu bez odpowiedzi.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Czyniąc zadość przywołanej regulacji, skarżący został wezwany do usunięcia opisanego braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednakże i to wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi.

Reasumując, mimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia opisanych braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi oraz zawartego w nich pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonych obowiązków, skarżący pozostawił wezwania bez odpowiedzi, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.

a.tp.