Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 217/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka komandytowa w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka komandytowa w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka komandytowa w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie z wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało umorzyć.

Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U 2012 r. poz. 1265) dalej też ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012 r., na podstawie art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 244, poz. 1454) decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:

1) odrzucenia skargi,

2) cofnięcia skargi, lub

3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.

Decyzja ostateczna w rozumieniu art. 93 ust. 2 ustawy, to także decyzja wydana w trybie art. 92a ust. 1 ustawy.

Dlatego, jeżeli w rozpoznawanej sprawie wniesiono do sądu administracyjnego skargę na decyzję ostateczną z dnia 22 lutego 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, to z mocy art. 93 ust. 2 ustawy wykonalność tej decyzji ulega wstrzymaniu z mocy prawa do daty wystąpienia jednego ze zdarzeń w nim wymienionych.

Wstrzymanie z mocy prawa zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 grudnia 2012 r., nr [...] , odnosi skutek także względem decyzji organu I instancji.

Zgodnie z prezentowanymi w literaturze przedmiotu poglądami co do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w wypadku, gdy wstrzymanie to następuje z mocy prawa, uważa się, że zgłoszenie takiego wniosku jest bezprzedmiotowe i postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie powinno ulec umorzeniu. (por. Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2012 r., Wydanie 5, s. 233). Podobnie w myśl art. 6 ust. 4 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, wniesienie przez zainteresowanego skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów o odwołaniu ze stanowiska prezesa samorządowego kolegium odwoławczego wstrzymuje odwołanie go ze stanowiska. Jest to konstrukcja wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej ex lege i nie jest potrzebne wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania przez ten organ, ani przez sąd. W konsekwencji, w przypadku wniesienia wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, postępowanie sądowe wszczęte wskutek wniesienia takiego wniosku powinno na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 zostać umorzone, jako bezprzedmiotowe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009 r., Wydanie 4, s. 394). Dlatego w sytuacji, gdy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w razie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego następuje już mocy prawa, zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 P.p.s.a., które to inne przyczyny w sprawie nie występują.

W konsekwencji powyższego postępowanie sądowoadministracyjne z wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której wykonanie podlega wstrzymaniu z mocy samego prawa, to jest z mocy art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym należało umorzyć, o czym orzeczono jak w postanowieniu.