Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 8/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.

SENTENCJA

Dnia 15 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 8/08

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z dnia [...] r. nr [...], ustalającą firmie A. Spółka z o.o. (dalej: Spółka) dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 6.880 zł., stanowiące 30% zawyżenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za listopad 2006 r.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez pełnomocnika Spółki.

Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego zgodności z przepisami unijnymi art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 54 z późn. zm.).

Pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", na zgodny wniosek stron Sąd może zawiesić postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie.

Używając w powołanym przepisie sformułowania "może" ustawodawca pozostawił Sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie.

Wnioski o zawieszenie postępowania sądowego związane są z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 1062/06, którym NSA, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym:

1) czy art. 2 ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy w zakresie czy wyłącza on możliwość nałożenia przez państwa członkowskie obowiązku zapłaty przez podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT, w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku VAT w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?;

2) czy "środki specjalne", o których mowa wart. 27 ust. 1 VI Dyrektywy z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia obiektywnego faktu zadeklarowania przez podatnika zaniżonej kwoty zobowiązania podatkowego lub zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?;

3) czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT?

Zdaniem składu orzekającego wydanie powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz skierowanie sprawy do ETS, uzasadnia zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie

W tej sytuacji na podstawie art. 126 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

t.n.