Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1697/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2012 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót skargę oddala.


UZASADNIENIE

wyroku z dnia 1 marca 2012r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] lutego 2011r., znak: [...] po przeprowadzeniu postępowania z urzędu w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w g. nakazał zarządcy obiektu budowlanego Spółdzielni Mieszkaniowej [...] - w terminie do dnia 30 września 2011 roku - zamontowanie w oknach i drzwiach balkonowych PCW mieszkań nr: [...] ,[...] [...], [...] [...] ITP... w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w G. nawiewników powietrza, zgodnie z ekspertyzą techniczną z lipca 2010 r. opracowaną przez mgr inż. M.S. .

Z powyższą decyzją nie zgodziła się Spółdzielnia Mieszkaniowa w G. [...] i w ustawowym terminie wniosła odwołanie.

i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] września 2011r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB w G. z dnia 3 lutego 2011r.

W uzasadnieniu napisano, że w ocenie organu odwoławczego, zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wskazano, iż postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego przy ul. [...] w G. toczyło się w oparciu o przepisy Rozdziału VI ustawy - Prawo budowlane. W świetle niekwestionowanych przez organ odwoławczy, prawidłowo ustalonych i przytoczonych powyżej okoliczności faktycznych w sprawie, zastosowanie przepisów tego rozdziału było uzasadnione, ponieważ zawarte w nim normy mają na celu zapewnienie właściwego użytkowania oraz utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym.

Następnie podniesiono, że dostarczona ocena techniczna opracowana przez M.S. (nr upr. [...]- decyzja Wojewody z dnia 7 kwietnia 2000r.) zawierała informacje o "(...) braku prawidłowego funkcjonowania wentylacji grawitacyjnej w budynku mieszkaniowym wielorodzinnym (brak wentylacji lub wsteczny ciąg kominowy), stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia mieszkańców". W konsekwencji autor ekspertyzy stwierdził, iż "(...) prawidłowe działanie wentylacji grawitacyjnej uzyskać można poprzez zainstalowanie w oknach ciśnieniowych nawiewników powietrza". Organ odwoławczy zaznaczył, że wymóg ten podyktowany został koniecznością zapewnienia dopływu wymaganej ilości powietrza do mieszkań, którego brak mógł prowadzić do nieprawidłowego działania instalacji wentylacyjnej, co z kolei miało bezpośredni wpływ na działanie instalacji gazowej. W konsekwencji taki stan mógł stanowić zagrożenie dla całego budynku.

W opinii WINB w K. ujawniony stan faktyczny wskazywał na konieczność wykonania określonych ekspertyzą techniczną robót budowlanych w poszczególnych lokalach, celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wentylacji grawitacyjnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, czyli na zapewnieniu właściwego stanu technicznego całego obiektu budowlanego.

Dalej organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że:

• Spółdzielnia Mieszkaniowa w G. (dalej jako: SM G. ) posiadała przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, ponieważ zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003r., Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.) w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), była zarządcą budynku, w którym stwierdzono nieprawidłowe funkcjonowanie wentylacji grawitacyjnej. SM G. , jako strona postępowania została zawiadomiona o wszczęciu postępowania, brała udziału w przeprowadzeniu środków dowodowych, jak również przed zakończeniem postępowania dowodowego mogła się wypowiedzieć odnośnie zgromadzonych dowodów, z którego to prawa skorzystała. W ocenie organu odwoławczego, w toku postępowania zostały zagwarantowane jej wszystkie przysługujące jako stronie uprawnienia procesowe. Dodatkowo wskazano także, iż w związku z informacjami SM G. , organ I instancji zweryfikował krąg stron postępowania, umożliwiając pozostałym stronom udział w toczącym się postępowaniu,

• prawidłowo SM G. wskazała, iż zgodnie z art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego, to zarówno na właścicielu, jak i zarządcy obiektu budowlanego (SM G. była zarówno współwłaścicielem obiektu, jak i jego zarządcą) ciąży obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego ("Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7"). Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku postępowania dowodowego w niniejszej sprawie ustalono, iż stwierdzone nieprawidłowości (nieprawidłowo funkcjonująca wentylacja grawitacyjna w budynku) dotyczyły funkcjonowania całego budynku mieszkalnego. Nieprawidłowo działająca wentylacja grawitacyjna w związku z funkcjonowaniem sieci gazowej w budynku, nie stanowiła tylko wady poszczególnych lokali, lecz stanowiła o użytkowaniu budynku w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, a także mogła być przyczyną powstania szkód w mieniu w całym budynku,

• wyjaśniono również, iż orzeczony nakaz wykonania określonych robót nie dotyczył nieprawidłowego stanu technicznego okien bądź drzwi w poszczególnych lokalach, lecz związany był z nieprawidłowo funkcjonującą wentylacją grawitacyjną w budynku, której wadliwe działanie zostało stwierdzone w części lokali w budynku.

Następnie WINB w K. podzielił w pełni stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Kr 151/11 cytując jego uzasadnienie.

W podsumowaniu organ II instancji stwierdził, że nałożony na SM G. obowiązek nie był obarczony wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. (niewykonalność decyzji administracyjnej).

Z powyższą decyzją WINB w K. z dnia [...] września 2011r., znak: [...] nie zgodziła się Spółdzielnia Mieszkaniowa w G. , ul. [...] i w dniu 26 września 2011r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 28 k.p.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, art. 61 § 4 k.p.a. polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu oraz art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. wskutek wydania decyzji, która jest niewykonalna i niewykonalność ta ma charakter trwały.

Wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji WINB w K. z dnia 9 września 2011r. oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w G. z dnia [...] lutego 2011r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że SM w G. nie była stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, a zatem toczyło się ono z naruszeniem art. 28 k.p.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 61 § 4 k.p.a.

W ocenie Spółdzielni stronami przedmiotowego postępowania powinny być osoby mające tytuły prawne do lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku przy ul. [...] a nie Spółdzielnia. Zdaniem strony skarżącej wynikało to z faktu, że zapewnienie prawidłowej wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu jest obowiązkiem osoby mającej tytuł prawny do lokalu, a nie Spółdzielni.

Dalej podniesiono, że w ocenie strony skarżącej przy ustaleniu adresata decyzji wydanej w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane należało uwzględnić istniejące w budynku przy ul.[...] stosunki własnościowe. Lokatorzy tego budynku posiadali prawo odrębnej własności lokali oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokali mieszkalnych. Zaznaczono przy tym, że mieszkania funkcjonujące na zasadach spółdzielczych własnościowych praw do lokalu w formie prawnej są zbliżone do własności, a mieszkania wyodrębnione jako lokale są w sensie prawnym odrębnymi nieruchomościami.

Dalej wskazano, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu administracji, jakoby nieprawidłowa wentylacja grawitacyjna w lokalach mieszkalnych dotyczyła funkcjonowania budynku mieszkalnego, albowiem w związku z funkcjonowaniem sieci gazowej w budynku, nieprawidłowe działanie wentylacji w lokalach stanowi o użytkowaniu budynku w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, a także może być przyczyną szkód w mieniu. Zdaniem SM w G. powyższe twierdzenia organu miały charakter gołosłowny i nie zostały poparte żadnymi dowodami.

Dodano, iż nieprawidłowo działająca wentylacja w lokalu była kwestią dotyczącą tylko i wyłącznie tego konkretnego lokalu a nie całego budynku. Zdaniem Spółdzielni nieprawidłowo działająca wentylacja w mieszkaniu nie zagrażała budynkowi jako całości.

Następnie strona skarżąca podniosła, że mając na uwadze treść art. 66 i art. 61 Prawa budowlanego, adresatem obowiązku montażu nawiewników na oknach powinny być osoby posiadające tytuł do lokali, a nie Spółdzielnia. Zdaniem strony skarżącej stwierdzone nieprawidłowości nie dotyczyły bowiem części wspólnych budynku, ale poszczególnych lokali. Wyjaśniono również, że z obowiązującego w Spółdzielni regulaminu porządku domowego wynika, że do obowiązków członka Spółdzielni należy dokonywanie konserwacji bądź wymiany m.in. okien i drzwi. Ponadto, zdaniem SM w G. , skoro okno stanowi część lokalu, która służy wyłącznie do użytku właściciela określonego lokalu to nie wchodzi w skład części wspólnych budynku. Obowiązek utrzymania w należytym stanie okien i drzwi, a także zapewnienie odpowiedniej wentylacji w lokalu mieszkalnym obciąża osobę mającą tytuł prawny do lokalu co potwierdza zdaniem strony skarżącej ponadto art. 6b ust. 2 pkt. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów.

W końcowej części skargi podniesiono, że Zarząd Spółdzielni nie ma możliwości wyegzekwowania postanowień decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego zakresie. Spółdzielnia bowiem jest władna do wykonania takich obowiązków, które dotyczą części wspólnych budynku, za których stan nie ponosi odpowiedzialności właściciel lokalu (osoba posiadająca spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu), a zatem w opinii Spółdzielni w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki nieważności określone w art. 156 § 1 pkt 4 i pkt 5 k.p.a. Dodano, że strona skarżąca nie dysponuje środkami prawnymi pozwalającymi jej na wejście do lokali stanowiących przedmiot praw innych osób oraz montaż nawiewników.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9 lipca 2008r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2011r., znak: [...] wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Przepis ten został zamieszczony w rozdziale 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, zawierającym przepisy mające na celu zapewnienie właściwego użytkowania oraz utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym.

W myśl art. 66 ust. 1 w/w ustawy, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Konstrukcja zacytowanej normy prawnej wskazuje, że decyzje podejmowane na podstawie art. 66 prawa budowlanego mają charakter związany. W praktyce oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w ust. 1 tego przepisu, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony ale i obowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Przytoczony powyżej przepis, odnosi się do obiektów budowlanych, a nie do lokali znajdujących się w tych obiektach. Przez obiekt budowlany zgodnie z art. 3 ust. 1 Prawa budowlanego należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Zwrócić należy również uwagę, że przepis art.66 Prawa budowlanego nie wyklucza nakazania wykonania określonych czynności również w lokalu położonym w obiekcie budowlanym, w sytuacji, gdy niewłaściwy stan techniczny lokalu oddziałuje na cały obiekt budowlany, a nakazane czynności mają na celu utrzymanie w należytym stanie całego obiektu. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 lutego 1998r. sygn. IV SA 757/96, z dnia 5 lutego 2009r. sygn. II OSK 985/08, LEX nr 516064).

Zwrócić uwagę należy również na fakt, że organ administracyjny wydając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie bada przyczyn z powodu, których obiekt może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, ani kto ponosi za to odpowiedzialność. Natomiast ustalenie określonych okoliczności faktycznych ujawniających, że stan obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów, jest wystarczające do nałożenia przez organ na właściciela obiektu lub jego zarządcę określonych obowiązków, których zakres będzie zależeć od stwierdzonych nieprawidłowości. (zob. wyrok NSA z dnia 26 września 2008 r., sygn. II OSK 1102/07, LEX nr 508470, wyrok z dnia 3 października 2006 r., sygn. II OSK 1163/05, LEX nr 289077).

Sąd biorąc pod uwagę okoliczności sprawy stwierdził, że obowiązek wykonania określonych czynności prawidłowo został skierowany do Spółdzielni Mieszkaniowej ul. [...] w G. . Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 61 ustawy Prawo budowlane obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, obciążają właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Obowiązki te wynikają z mocy prawa, a związane są z właściwym zapewnieniem użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem oraz wymaganiami ochrony środowiska. Użytkowany obiekt budowlany powinien być utrzymywany w należytym stanie technicznym i estetycznym, celem niedopuszczenia do nadmiernego pogorszenia się jego właściwości technicznej, zwłaszcza w zakresie spełniania wymagań stawianych obiektowi. Obowiązki właściciela lub zarządcy polegają głównie na przeprowadzaniu, w czasie użytkowania obiektu, okresowych przeglądów oraz ocen jego stanu technicznego oraz podejmowaniu działań związanych z wykonywaniem niezbędnych robót zapewniających utrzymanie właściwego stanu technicznego i bezpieczeństwa eksploatowanego obiektu budowlanego.

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy wskazać należy po pierwsze, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 28 k.p.a. w związku z art.66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez nakazanie zarządcy budynku dokonania czynności w zakresie przekraczającym części wspólne budynku, albowiem zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003r., Nr 119, poz.1116), spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków. Ponadto podkreślić należy, że osobom zamieszkującym w lokalach wymienionych w decyzji przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a zatem ograniczone prawo rzeczowe (k. 59 a.s.).

Po drugie, nie sposób zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, że nie dysponuje ona środkami prawnymi umożliwiającymi jej wejście do lokali i zamontowanie tam nawiewników. W/w niezasadność podniesionej kwestii wynika z treści art.13 ust. 2 u.w.l., który znajduje zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Mianowicie właściciel lokalu jest bowiem zobowiązany zezwalać na wstęp do lokalu na żądanie zarządu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia konserwacji, remontu albo usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej, a także w celu wyposażenia budynku, jego części lub innych lokali w dodatkowe instalacje.

Niewłaściwy stan techniczny obiektu budowlanego, zwłaszcza w zakresie nieprawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej został przez organ odwoławczy prawidłowo ustalony na podstawie dowodów przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji WINB w K. z dnia[...] września 2011r. W szczególności z protokołu kontroli użytkowania i utrzymania obiektu budowlanego mieszczącego się przy ul. [...] w G. przeprowadzonej przez PINB w G. w dniu 26 sierpnia 2009r., w którym zapisano, że "Wymienione w mieszkaniach okna drewniane na stolarkę zewnętrzną z PCV nie są wyposażone w nawiewniki. W protokołach z indywidualnego przeglądu wentylacji mieszkań widnieje zapis: rozszczelnić mieszkanie." Dodatkowo należy podnieść, że stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły funkcjonowania całego budynku mieszkalnego, gdyż źle działająca wentylacja grawitacyjna przy istnieniu czynnej instalacji gazowej w nie dotyczyła tylko poszczególnych lokali, ale całego budynku w sposób istotny zagrażając tym samym zdrowiu i życiu ludzi.

Nie budzi wątpliwości, że sprawne działanie instalacji wentylacyjnych wpływa na prawidłowe funkcjonowanie całego obiektu budowlanego. Kominy i przewody instalacji wentylacji grawitacyjnej należą do części wspólnych budynku i żaden właściciel wyodrębnionego lokalu mieszkalnego oraz posiadający spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, co również ma miejsce w niniejszej sprawie, nie ma indywidualnego tytułu prawnego do komina czy kanału kominowego. Sam fakt korzystania z takiego komina czy kanału kominowego przez właścicieli lokali mieszkalnych nie przesądza o przynależności do tego lokalu w znaczeniu prawnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 752/04, opubl. w Lex nr 168052). Dlatego też w opinii Sądu nakazanie Spółdzielni Mieszkaniowej w G. jako zarządcy wykonania określonych czynności w budynku przy ul. [...] w G. , zmierzających do zapewnienia prawidłowego działania instalacji wspólnych, było zgodne z prawem.

Biorąc pod uwagę dotychczasowe rozważania, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja WINB w K. z dnia [...] września 2011r., znak: [...] jest zgodna z prawem i z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.