Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1941/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W.i T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji w sprawie ze skargi K. W. i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] ustalającą solidarnie od skarżących od dnia [...] lutego 2013 r. do [...] marca 2013 r. opłatę za pobyt córki P. S. w pieczy zastępczej w wysokości [...] zł miesięcznie oraz od dnia [...] kwietnia 2013 r. do czasu opuszczenia przez ww. placówki - kwotę [...] zł miesięcznie.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli K. W. i T. S.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organów I i II instancji, wskazując, że ich wykonanie może narazić ich na poważne trudności finansowe. Skarżący podali, że ich sytuacja materialna uległa znacznemu pogorszeniu w stosunku do okresu, który brany był pod uwagę w dniu wydania decyzji. Skarżąca od dnia [...] września 2013 r. uznana została za osobę bezrobotną i z tego tytułu pobiera zasiłek, jak również dochody jej męża (prowadzącego działalność gospodarczą) obniżyły się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", i ma on charakter zamknięty.

Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z powołanego przepisu wynika, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu, przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja skarżących, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zdaniem Sądu, słusznym się wydaje, że wykonanie na tym etapie postępowania zaskarżonych decyzji może spowodować nieodwracalny uszczerbek w majątku skarżących, w sytuacji późniejszego (ewentualnego) wzruszenia zaskarżonych decyzji przez sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.