Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 74/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26
journal: Dz.U. 2015 poz 349
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
article: § 4 ust. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 370
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. (Dz. U. poz. 370  z późn. zm.).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do sądu decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej "organem"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2137), po rozpatrzeniu odwołania "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia 21 czerwca 2017 r. w sprawie odmowy przyznania płatności ekologicznej PRO W 2014-2020 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ stwierdza, że z dniem 15 marca 2015 r. [....] spółka z o.o. (zwana dalej "spółką", "stroną") przystąpiła do realizacji zobowiązania ekologicznego na użytkach rolnych o powierzchni 68,95 ha, położonych na działce ewidencyjnej o numerze [...].

W dniu 15 czerwca 2016 r. ww. spółka wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z wnioskiem z dnia 1 czerwca 2016 r. o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020), w którym zadeklarowała realizację pakietu 2 Uprawy warzywne w okresie konwersji na działkach rolnych o łącznej powierzchni 72,10 ha, położonych na działkach ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...], [...] oraz [...]. Ponadto strona wniosła o przyznanie kosztów transakcyjnych.

Do wniosku załączono umowę dotyczącą przejęcia zobowiązań rolnośrodowiskowych i ONW w ramach PROW 2014-2020 wraz z protokołem przekazania gruntów, zawartą w dniu 15 marca 2016 r. pomiędzy firmą "B" Sp. z o.o. z siedzibą [...], a spółką [...]. Z treści umowy wynika, iż z dniem jej zawarcia strona przekazuje firmie "B" Sp. z o. o działkę ewidencyjną o numerze [...] o powierzchni 68,95 ha, na której spółka realizowała zobowiązanie ekologiczne podjęte w dniu 15 marca 2015 r.. W umowie zapisano również, iż firma "B" Sp. z o.o przejmuje przekazane grunty w użytkowanie i zobowiązuje się do kontynuowania zobowiązania ekologicznego do dnia 14 marca 2020 r..

Ponadto w dniu 15 czerwca 2016 r., w odrębnej przesyłce pocztowej strona dostarczyła materiał graficzny z dnia 1 czerwca 2016 r. zawierający szkice deklarowanych działek rolnych.

We wniosku z dnia 17 października 2016 r. o wpis do ewidencji producentów złożonym do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 18 października 2016 r. (data stempla-pocztowego) strona wskazała na zmianę danych w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, która polegała m.in. na zmianie nazwy spółki na "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz jej siedziby na adres G., ul. [...], [...] G., jak i na zmianie osoby uprawnionej do reprezentacji spółki.

Z uwagi na zmianę właściwości miejscowej w dniu 11 czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] zawiadomieniem przekazał wniosek spółki o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do rozpatrzenia Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR [...].

Pismem z 27 kwietnia 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał stronę do złożenia wyjaśnień, wskazując, iż do wniosku nie zostały dołączone dokumenty potwierdzające przejęcie zobowiązania ekologicznego, podjętego przez spółkę. Wezwanie doręczono w dniu 4 maja 2017 r..

W odpowiedzi na ww. wezwanie w piśmie wniesionym dnia 11 maja 2017 r. (data stempla pocztowego) strona wskazała, iż na podstawie umowy z dnia 15 marca 2016 r. zobowiązanie ekologiczne zostało przejęte przez firmę "B" Sp. z o.o. do dnia 14 marca 2020 r., co wynika z treści tej umowy. Ponadto spółka wyjaśniła, iż nie jest w posiadaniu innego oświadczenia przejmującego dotyczącego kontynuowania realizacji zobowiązania ekologicznego.

Decyzją z dnia 21 czerwca 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania stronie wszystkich płatności ekologicznych PROW 2014-2020, o których przyznanie ubiegała się spółka.

W uzasadnieniu decyzji organ m.in. wskazał, iż spółka podjęła w dniu 15 marca 2015 r. zobowiązanie ekologiczne w ramach wariantu 1.1 na powierzchni 68,95 ha na użytkach rolnych przekazanych spółce "B" Sp. z o.o., która stosownie do treści umowy zobowiązała się do kontynuacji realizacji tego zobowiązania.

W tym zakresie organ wyjaśnił, iż zgodnie z przepisami prawa krajowego, nowy posiadacz gruntów winien był złożyć wniosek o przyznanie płatności ekologicznej w terminie 7 miesięcy od dnia przeniesienia ich posiadania, załączając do niego m.in. oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania ekologicznego (symbol dokumentu [...]), co jednak nie nastąpiło. Organ stwierdził zatem, iż przejęcie zobowiązania ekologicznego przez spółkę "B" Sp. z o.o. było nieskuteczne.

Konsekwencją powyższego było uznanie, iż strona zaprzestała realizacji zobowiązania ekologicznego, a wobec tego, w okresie kiedy spółka winna realizować to zobowiązanie nie może ona podjąć nowego zobowiązania ekologicznego, na skutek czego nastąpiła odmowa przyznania płatności ekologicznej. Decyzję doręczono w dniu 27 czerwca 2017 r..

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik "A" Sp. z o.o., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- § 26 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez sankcjonowanie strony za brak dopełnienia ustawowych obowiązków przez nowego nabywcę gruntów;

- § 29 ww. rozporządzenia wobec braku ustalenia, czy zobowiązanie ekologiczne jest faktycznie realizowane;

a także dokonanie błędu w ustaleniach faktycznych wobec przyjęcia, że zobowiązanie ekologiczne nie jest kontynuowane wyłącznie dlatego, iż nowy nabywca nie złożył do organu oświadczenia o kontynuowania realizacji zobowiązania.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca wskazała, iż stosownie do § 26 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku przekazania posiadania gruntów objętych zobowiązaniem, obowiązek złożenia oświadczenia o przejęciu zobowiązania spoczywa na nowym posiadaczu nieruchomości. Strona podniosła, iż nie ma ona możliwości wyegzekwowania od nabywcy gruntów, aby złożył on do organu przedmiotowe oświadczenie.

Zatem skarżąca nie powinna być obciążona negatywnymi skutkami braku dopełnienia obowiązków po stronie nowego posiadacza nieruchomości.

Ponadto strona podniosła, iż organ błędnie ustalił, iż w sprawie nastąpiło zaniechanie kontynuacji realizacji zobowiązania ekologicznego, wyłącznie w oparciu o fakt braku złożenia stosownego oświadczenia. W ocenie skarżącej, organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego na okoliczność ustalenia, czy nowy nabywca gruntów faktycznie realizuje zobowiązanie ekologiczne, co ma stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Organ odwoławczy nie znajduje podstaw do uwzględnienia odwołania podkreśla, że przedmiotem weryfikacji w niniejszej sprawie jest wniosek o przyznanie płatności ekologicznej złożony przez "A" Sp. z o.o..

W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż z dniem 15 marca 2015 roku spółka "A" Sp. z o.o. rozpoczęła realizację 5-letniego zobowiązania ekologicznego, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach pakietu 1 uprawy rolnicze w okresie konwersji na powierzchni 68,95 ha. Z akt sprawy wynika bowiem, iż w dniu 15 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2015, po rozpatrzeniu którego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, decyzją nr [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r. ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym, jak wykazano powyżej.

Zobowiązanie to realizowane było na gruntach rolnych położonych na działce ewidencyjnej o numerze [...] usytuowanej w województwie dolnośląskim, powiecie [...], gminie J., obręb G.

W kolejnym wniosku o przyznanie płatności ekologicznej, złożonym w dniu 15 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca nie zadeklarowała gruntów rolnych na powyższej działce ewidencyjnej. Strona wykazała natomiast realizację pakietu 2 uprawy warzywne w okresie konwersji na powierzchni 72,10 ha, na działkach ewidencyjnych, które nie były przedmiotem deklaracji w pierwszym roku realizacji programu położonych w województwie [...], powiecie [...], gminie T., obręb K. (numery działek: [...], [...] , [...], [...]).

Jednocześnie, z umowy z dnia 15 marca 2016 r. zawartej pomiędzy spółką, a firmą "B" Sp. z o.o. wynika wprost, iż z dniem jej zawarcia inny podmiot przejął posiadanie gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, zobowiązując się do jego kontynuowania do dnia 14 maja 2020 r.. Powyższe, zdaniem organu pozwala stwierdzić, iż w chwili doręczenia stronie decyzji nr [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r. ustalającej obszar zobowiązania na działce ewidencyjnej nr [...] na powierzchni 68,95 ha, skarżąca nie była w posiadaniu przedmiotowych gruntów.

Organ wyjaśnił, iż stosownie do § 26 ust. 6 i 7 w zw. z § 23 ust. 3-7 rozporządzenia, w takim przypadku nowy posiadacz winien był wystąpić z wnioskiem o wstąpienie na miejsce strony do toczącego się postępowania w sprawie o przyznanie płatności za rok 2015. Wniosek taki należało złożyć w nieprzywracalnym terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia posiadania gruntów, jednocześnie składając na formularzu udostępnionym przez ARiMR oświadczenie zawierające zobowiązanie do kontynuowania realizacji zobowiązania ekologicznego oraz do zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności ekologicznej uzyskanej przez skarżącą, gdyby zaistniała konieczność zwrotu.

Zatem, w opinii organu doszło do skutecznego przejęcia zobowiązania ekologicznego, niewystarczający jest zapis zawarty w § 2 umowy z dnia 15 marca 2016 r.. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby firma "B" Sp. z o.o. złożyła dokumenty, o których mowa w akapicie powyżej, a złożenie których w odpowiednim terminie materialnoprawnym warunkuje skuteczność przekazania zobowiązania.

Co więcej, organ zauważa, że z akt sprawy wniosku o przyznanie płatności na rok 2016, której podmiotem jest "B" Sp. z o.o. wynika, iż spółka ta nie realizuje żadnego pakietu lub wariantu płatności ekologicznej na działce ewidencyjnej nr [...]. We wniosku złożonym w dniu 15 czerwca 2016 r. podmiot ten zadeklarował przedmiotowe grunty jedynie do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz płatności ONW. Ustaleń tych dokonano w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 136 Kodeksu postępowania odwoławczego, przeprowadzonego przez organ drugiej instancji. Pozwala to stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie występuje błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie kontynuacji realizacji zobowiązania ekologicznego na działce nr [...].

Uzasadnienia nie znajduje również, zdaniem organu zarzut naruszenia § 26 ust. 2 rozporządzenia, który ma zastosowanie wtedy, gdy przeniesienie posiadania gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym podjętym przez rolnika nastąpiło po doręczeniu decyzji w sprawie o przyznanie płatności ekologicznej za poprzedni rok. W niniejszej sprawie cesja posiadania nieruchomości nastąpiła w dniu 15 marca 2016 r., tj. przed doręczeniem stronie decyzji nr [...] z 22 kwietnia 2016 r., tj. decyzji w sprawie przyznania pierwszej płatności ekologicznej, co nastąpiło w dniu 29 kwietnia 2016 r.. Należy zwrócić uwagę, iż do dnia 15 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) strona w żaden sposób nie poinformowała organu ARiMR o utracie posiadania gruntów, co do których przyznano jej płatność na mocy powyższej decyzji.

Nie może ostać się również, zdaniem organu zarzut naruszenia § 29 rozporządzenia, bowiem przepis ten ma zastosowanie w przypadku spadkodawców oraz spadkobierców gruntów rolnych objętych zobowiązaniem ekologicznym.

Nadto organ wskazał, iż postanowienia umowy zawartej dobrowolnie pomiędzy spółkami w zakresie przejęcia zobowiązania ekologicznego mają dla organu ARiMR znaczenie drugorzędne. W kontekście postępowania w sprawie przyznania płatności nieistotnym pozostaje fakt, iż zgodnie § 2 ww. umowy firma "B" Sp. z o.o. zobowiązała się do kontynuacji realizacji programu, bowiem jego przedmiotem nie jest orzekanie o winie bądź braku winy tejże spółki w zakresie zaniechania realizacji zobowiązania. Rozważania w tej materii mogą mieć jedynie znaczenie w postępowaniu cywilnoprawnym prowadzonym przed sądem w przypadku dochodzenia roszczeń pomiędzy stronami umowy z dnia 15 marca 2016 r..

Badając, czy stronie przysługuje płatność ekologiczna do pakietu 2 zadeklarowanego w 2016 roku na użytkach rolnych, które nie zostały wykazane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej, organ podkreśla, że § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi wprost, iż zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r.

Zatem w przypadku strony, zobowiązanie to obejmowało powierzchnię 68,95 ha w wariancie 1.1 na działce ewidencyjnej nr [...], zgodnie z obszarem ustalonym w decyzji nr [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r..

W 2016 roku spółka "A" zadeklarowała natomiast wariant 2.1 na gruntach innych niż powyższe, położonych w odrębnym województwie. Co do zasady, stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, rolnik może realizować jednocześnie więcej niż jedno zobowiązanie ekologiczne jeżeli takie zobowiązania zostały podjęte w tym samym roku lub w roku następnym. W niniejszej sprawie obszar 72,10 ha zadeklarowany w wariancie 2.1 zlokalizowany na innych gruntach niż wykazane w pierwszym wniosku nie może jednak stanowić nowego zobowiązania ekologicznego strony.

W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego wobec zaprzestania przez stronę realizacji zobowiązania ekologicznego na działce [...], stosownie do § 4 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, "A" Sp. z o.o. nie może bowiem podjąć zobowiązania ekologicznego do dnia 15 marca 2020 r., tj. do dnia kiedy powinno być realizowane pierwotne zobowiązanie. Tym samym, skarżącej nie przysługuje płatność ekologiczna do gruntów wykazanych we wniosku na 2016 rok, gdyż w świetle przepisów prawa, nie może podjąć zobowiązania ekologicznego na tych gruntach.

Ponadto, w myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia, stronie nie przysługuje również kwota przeznaczona na refundacje kosztów transakcyjnych, bowiem w sprawie nie zostały spełnione warunki przyznania płatności ekologiczne) w ramach wariantu 2.1..

W rezultacie, w opinii organu odwoławczego rozstrzygnięcie wydane przez organ pierwszej instancji zawarte w zaskarżonej decyzji z dnia 21 czerwca 2017 r. w sprawie odmowy przyznania płatności ekologicznej PROW 2014-2020 jest prawidłowe, stąd na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura ARiMR.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, pełnomocnik skarżącej Spółki zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. nieważność na podstawie art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. tj. zaskarżona decyzja nie zawiera podpisu z imienia i nazwiska osoby upoważnionej do jej wydania, co czyni decyzję nieważną, ewentualnie zarzucam

2. naruszenie § 26 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie szczegółowych warunków i tryby przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez nałożenie na skarżącą sankcji za nie dopełnienie obowiązków ustawowych przez nowego nabywcę gruntów

3. naruszenie § 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie szczegółowych warunków i tryby przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez brak ustalenia, czy zobowiązanie ekologiczne jest faktycznie realizowane,

4. błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że zobowiązanie ekologiczne nie jest kontynuowane tylko na tej podstawie, że nowy nabywca nie złożył do organu oświadczenia o kontynuowaniu realizacji zobowiązania ekologicznego.

Na tej podstawie, wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Działając w imieniu oraz na rzecz skarżącej, pełnomocnik nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją na wstępie przede wszystkim stwierdził, że co do zasady brak jednego z podstawowych elementów decyzji administracyjnej oznacza, że wydana decyzja w sposób rażący narusza prawo tj. art. 107 § 1 k.p.a., a to stosownie do treści art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. uzasadnia wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.

W orzecznictwie przyjmuje się, że rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., stanowi podstawę stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być akceptowana, jako akt wydany przez organ praworządnego państwa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1056/10).

Sytuacja taka ma miejsce, zdaniem pełnomocnika w rozpoznawanej sprawie, bowiem brak podpisu pod zaskarżoną decyzją z imienia i nazwiska wydającego powoduje, że nie ma możliwości zweryfikowania uprawnienia do wydania decyzji, wobec czego następują skutki takie, jakby decyzję podpisała osoba nieupoważniona. Decyzji zawierającej tego rodzaju uchybienia nie można uznać za akt wydany przez organ praworządnego państwa, a to uzasadnia uznanie, że powyższe naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. ma charakter rażący i wystąpiła przesłanka stwierdzenia nieważności z art.156 § 1 pkt 2 k.p.a..

Z ostrożności procesowej na wypadek gdyby Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji pełnomocnik podniósł, że organ pierwszej instancji jako uzasadnienie do zaskarżonej części decyzji, powołał się na okoliczność, że po zmianie posiadacza nieruchomości co do której zostało zaciągnięte zobowiązanie ekologiczne, nie zostało złożone odrębne oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania ekologicznego. Organ za niewystarczające uznał przy tym oświadczenie nowego posiadacza gruntów, zawarte w umowie z dnia 15 marca 2016 r. złożonej do akt sprawy, o przejęciu zobowiązania ekologicznego.

Skarżąca nie zgadza się z zaskarżoną decyzją z tej przyczyny, że organ przy odmowie przyznania płatności ekologicznych na 2016 rok na rzecz skarżącej nie uwzględnił okoliczności, że na podstawie § 26 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r., obowiązek złożenia oświadczenia o przejęciu zobowiązania ekologicznego w przypadku zmiany właściciela nieruchomości, co do której zaciągnięto zobowiązanie ekologiczne, spoczywa na nowym właścicielu nieruchomości a nie na skarżącej.

Skarżąca poza złożoną do akt sprawy umową z dnia 15 marca 2016 r., w której treści nowy właściciel nieruchomości zobowiązał się do przejęcia zobowiązania ekologicznego, nie ma możliwości wyegzekwowania od nowego nabywcy nieruchomości tego, żeby nabywca nieruchomości złożył do organu oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania ekologicznego.

Skarżąca zatem, nie powinna zostać obciążana negatywnymi skutkami nie dopełnienia obowiązków przez nowego nabywcę nieruchomości.

Nadto, zarzuca organowi pierwszej instancji dopuszczenie się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie o nie kontynuowaniu zobowiązania ekologicznego tylko na tej podstawie, że do akt sprawy nie zostało złożone oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania ekologicznego.

Organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego na okoliczność ustalenia, czy zobowiązanie ekologiczne jest faktycznie realizowane przez nowego nabywcę nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Ustosunkowując się do złożonej skargi w pierwszej kolejności wskazać należy, że do skargi z dnia 21 grudnia 2017 r.. Skarżąca nie dołączyła zaskarżonego rozstrzygnięcia, tym samym trudno jest odnieść się do sformułowanego zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. bowiem nie wiadomo, czy decyzja doręczona stronie w ogóle nie zawiera podpisu pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, czy też jedynie podpis zamieszczony na decyzji jest nieczytelny i omyłkowo nie został opatrzony imienną pieczątką składającego podpis.

Niewątpliwie prawidłowe podpisanie decyzji ma znaczenie dla strony postępowania, bowiem fakt ten potwierdza wyrażoną w rozstrzygnięciu wolę organu.

Jak wynika z akt sprawy decyzja nr [...] z dnia 27 listopada 2017r. została podpisana przez Zastępcę Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Ł. K. – L. działającego na podstawie upoważnienia z dnia 23 października 2017 r. nr [...] udzielonego przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. Nawet jeżeli doręczona skarżącej decyzja nie zawierała czytelnego podpisu, czy też tylko imiennej pieczęci identyfikującej przedstawiciela organu administracji, to trudno uznać, aby stanowiła tylko projekt decyzji, bowiem art. 107 § 1 k.p.a. nie wprowadza obowiązku złożenia czytelnego podpisu.

W pełni podzielić należy tezy przywołanych przez organ w odpowiedzi na skargę wyroków NSA w tym w szczególności tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z którą doręczenie skarżącemu podpisanej decyzji bez zamieszczenia pieczęci imiennej jest uchybieniem formalnym, ale nie stanowi elementu konstytutywnego decyzji administracyjnej i nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji i jej ważności" (teza druga wyroku NSA z 16 lipca 1997 r., SA/Sz 1153/96, LEX nr 30840).

Również w pełni należy się zgodzić ze stanowiskiem, w myśl którego niewyraźnie odciśnięta pieczęć i nie w pełni czytelny lub nieczytelny podpis osoby widniejące pod treścią doręczonej stronie decyzji nie stanowią o wadzie, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II GSK 1394/11, publ. LEX nr 1233980).

Za bezzasadne uznać należy również pozostałe zarzuty skargi.

W niniejszym postępowaniu zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 370 ze zm. z 2015 r. poz. 983 oraz z 2016 r. poz. 343. 610 oraz 1270), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f) rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym";

4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

W myśl § 4 ust. 6 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia, w przypadku gdy rolnik zaprzestał realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, to w okresie, w którym powinien realizować te zobowiązania, nie może podjąć zobowiązania ekologicznego.

Zgodnie z § 6 rozporządzenia:

1. Zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UEL 181 z 20 czerwca 2014 r., str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", a w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014 - użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014.

2. Rolnik realizuje zobowiązanie ekologiczne od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej.

3. Jeżeli nie są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej:

1) zobowiązanie ekologiczne wygasa;

2) uznaje się, że rolnik zaprzestał realizacji zobowiązania ekologicznego

- w zakresie, w jakim nie są spełnione te warunki, chyba że niespełnienie tych warunków jest skutkiem działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013.

Zgodnie z art. 23 ust. 1-5 rozporządzenia:

1. W przypadku przeniesienia, w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, posiadania gruntów objętych wnioskiem o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej złożonym przez rolnika w okresie od dnia złożenia tego wniosku do dnia doręczenia decyzji w sprawie o przyznanie tej płatności, nowy posiadacz tych gruntów może wstąpić do toczącego się postępowania w sprawie o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej na miejsce tego rolnika.

2. Nowy posiadacz gruntów, o których mowa w ust. 1. wstępuje do toczącego się postępowania w sprawie o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej na miejsce rolnika na wniosek złożony w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia posiadania tych gruntów.

3. Termin, o którym mowa w ust. 2. nie podlega przywróceniu.

4. Nowy posiadacz gruntów, o których mowa w ust. 1, podaje we wniosku, o którym mowa w ust. 2, swój numer identyfikacyjny albo dołącza do tego wniosku kopię wniosku o nadanie takiego numeru.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, nowy posiadacz gruntów, o których mowa w ust. 1, dołącza umowę sprzedaży, dzierżawy lub inną umowę, w wyniku której zostało na niego przeniesione posiadanie tych gruntów, albo kopię tej umowy poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo potwierdzona za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika Agencji, a w przypadku, o którym mowa w § 9 ust. 5 pkt 1 - również pisemną zgodę, o której mowa w § 9 ust. 5 pkt 2.

§ 26 ust. 1 - 7 rozporządzenia stanowi, iż:

1. W przypadku przeniesienia, w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, posiadania gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym podjętym przez rolnika, które nastąpiło po doręczeniu decyzji w sprawie o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej, nowemu posiadaczowi tych gruntów mogą być przyznane kolejne płatności ekologiczne, jeżeli są spełnione warunki określone w art. 43 ust. 2 ustawy.

2. Jeżeli przeniesienie posiadania gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym podjętym przez rolnika nastąpiło po doręczeniu decyzji w sprawie o przyznanie płatności ekologicznej za poprzedni rok, lecz zanim rolnik ten złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej za dany rok, nowy posiadacz tych gruntów składa wniosek o przyznanie tej płatności w terminie 7 miesięcy od dnia przeniesienia posiadania tych gruntów. (...)

Mając na uwadze niespornie ustalony w sprawie stan faktyczny w świetle przywołanego prawidłowo stanu prawnego za bezzasadny uznać należy ponowiony w skardze zarzut naruszenia § 26 ust. 2 i § 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie przeniesienie posiadania gruntów rolnych nastąpiło w dniu 15 marca 2016 r. tj. przed doręczeniem stronie decyzji nr [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie przyznania pierwszej płatności ekologicznej, co miało miejsce w dniu 29 kwietnia 2016 r.. Istotne jest również to, że strona nie poinformowała organu o utracie posiadania gruntów objętych zobowiązaniem. Stąd, nie zaistniała przesłanka, o której mowa w § 26 ust. 2 wspomnianego powyżej rozporządzenia, dając możliwość zastosowania tego właśnie przepisu. Również bezpodstawny jest zarzut naruszenia § 29 rozporządzenia, który nie ma zastosowania w omawianej sprawie.

W niniejszej sprawie organ prawidłowo uznał, iż nie doszło do skutecznego przejęcia zobowiązania ekologicznego. W kontekście tego, trudno zgodzić się z zarzutem dopuszczenia się po stronie organu błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że zobowiązanie ekologiczne nie jest kontynuowane. Podkreślić należy, że w toku przeprowadzonego uzupełniającego postępowania dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że "B" Sp. z o.o. nie realizuje żadnego pakietu lub wariantu płatności ekologicznej na działce ewidencyjnej nr [...]. Wspomniany podmiot grunty rolne zadeklarował tylko do płatności w ramach systemów wparcia bezpośredniego oraz płatności ONW.

Reasumując, w świetle § 4 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, skarżącej spółce nie przysługuje płatność ekologiczna do gruntów wskazanych we wniosku na 2016 rok.

Organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie był związany przepisami prawa, a nie wyłącznie interesem strony, stąd argumentację przedstawioną w decyzji, uznać należy za w pełni zasadną.

Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), orzeczono jak w wyroku.