Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1521/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/ Kr 1521/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Grażyna Firek ( spr. ) WSA Krystyna Daniel Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1521/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. znak: [...] na podstawie art. 51 ust. l pkt 2 w zw. z art. 51 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 98 poz.1071) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nałożył na: J. P., R. P. i J. P., obowiązek wykonania w terminie do dnia [...] września 2003r. czynności mających na celu doprowadzenie robót budowlanych wykonywanych przy dobudowie do istniejącego budynku mieszkalnego obiektu gospodarczego zlokalizowanego na działce położonej w miejscowości G. [...] do stanu zgodnego z prawem, polegających na przedłożeniu projektu zagospodarowania działki zawierającego część opisową i rysunkową sporządzonego na kopiach mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, inwentaryzacji budowlanej obiektu, oceny technicznej obiektu opracowanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, oceny technicznej wykonanej wewnętrznej instalacji elektrycznej opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, ze wskazaniem , że w przypadku stwierdzenia, iż wybudowany obiekt narusza przepisy techniczne obowiązujące w dacie budowy, opracowanie winno zawierać również zakres zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami obecnie obowiązującymi.

W jej uzasadnieniu organ wskazał, że na w/w działce do istniejącego budynku mieszkalnego dwukondygnacyjnego o konstrukcji murowanej dobudowano w poziomie przyziemia od strony wschodniej obiekt o wymiarach 5,0 x 10,0m., że wykonany on został w technologii tradycyjnej, że ściany są murowane, a strop typu Kleina, że od strony budynku mieszkalnego obiekt ten nie posiada odrębnej ściany (wykorzystano ścianę budynku mieszkalnego), że dach wykonano jednospadowy o konstrukcji drewnianej, kryty papą, wewnątrz obiektu wykonano kanał rewizyjny, a ponadto obiekt posiada instalację elektryczną i komunikacyjnie połączony został z istniejącym budynkiem mieszkalnym.

Organ I instancji wskazał również, że zgłoszenie z dnia [...] kwietnia 1996 r. dotyczące zamiaru budowy budynku gospodarczego o wymiarach 4,80 x 7,0 m podpisane przez J. P. wpłynęło do Urzędu Rejonowego w O. i na zgłoszenie to organ nie wniósł sprzeciwu.

Organ wskazał także, iż wprawdzie J. P. zaprzeczał, by podpisał przedmiotowe zgłoszenie, ale twierdzenie to organ uznał za niewiarygodne skoro J. P. wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] grudnia 2000r., uznany został winnym składania w dniu [...] kwietnia 1999r. zeznań niezgodnych z prawdą przed Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż w dniu [...] kwietnia 1996 r. nie dokonał zgłoszenia budowy w Urzędzie Miasta i Gminy w Ć. i nie składał podpisu na druku zgłoszenia, a ponadto badania grafologiczne potwierdziły własnoręczny podpis J. P. na przedmiotowym zgłoszeniu.

W związku z powyższym organ I instancji uznał, że inwestorami oprócz i J. P. i R. P., był również J. P., a budowa przedmiotowego obiektu gospodarczego wykonana została w 1996r. po wcześniejszym dokonaniu zgłoszenia, na które to zgłoszenie organ nie wniósł sprzeciwu, jednakże inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków zgłoszenia i zamiast o wymiarach 4,80 x 7,00m wybudowali obiekt o wymiarach 5,0 x 10,0 m oraz zmienili jego funkcję. W tej sytuacji określenie czynności , jakie należy wykonać celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, zd. organu, było całkowicie uzasadnione.

Od decyzji powyższej odwołał się J. P., który wniósł o jej uchylenie oraz o nieobciążanie go obowiązkami przeprowadzenia dodatkowych prac w przypadku uznania, iż należy je przeprowadzić , skoro dąży do rozbiórki dobudowy. Odwołujący się zarzucił wadliwe rozpoznanie sprawy i pominięcie uwag organu odwoławczego. Podniósł także, iż wymiary istniejącej dobudowy znacznie odbiegają od zgłoszonych wymiarów.

Decyzją z dnia 12 czerwca 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. ) po rozpatrzeniu powyższego odwołania J. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

W jej uzasadnieniu organ II instancji stwierdził , że analizując akta przedmiotowej sprawy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wskazał także, iż zgodnie z powołanym w zaskarżonej decyzji art. 51 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Pomimo zatem , że został zgłoszony zamiar budowy budynku gospodarczego, na które organ nie wniósł sprzeciwu, to jednak odstąpiono w sposób istotny od warunków zgłoszenia, powiększając znacznie wymiary obiektu i dlatego nałożenie obowiązków na podstawie wskazane przepisu było uzasadnione, a przedłożenie inwentaryzacji wraz z oceną techniczną wszystkich robót wykonanych przy przedmiotowej dobudowie pozwoli określić zakres ewentualnych zmian i przeróbek celem doprowadzenia tej części budynku do zgodności z prawem.

Organ odwoławczy podkreślił również, że zarówno przeprowadzone postępowanie administracyjne , jak i sądowe wyjaśniły wszystkie istotne wątpliwości w sprawie dotyczące zgłoszenia zamiaru budowy i nie istniała potrzeba przeprowadzenia dodatkowej rozprawy, celem przesłuchania pracownika z Urzędu w O., wskazanego przez odwołującego się w piśmie złożonym w postępowaniu odwoławczym z dnia [...] maja 2003 r..

W skardze od powyższej decyzji wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie J. P. domagał się jej uchylenia jako niezgodnej z prawem. Skarżący zarzucił, że organ II instancji nie rozpoznał istoty sprawy, jak też naruszył przepisy kpa poprzez przyjęcie za podstawę sprzecznych ze sobą ustaleń. Podniósł również, iż był przeciwny jakiejkolwiek budowie, wnosił o nakazanie rozbiórki przedmiotowego budynku, a zatem kierowanie w stosunku do jego osoby polecenia dokonania jakichkolwiek prac jest sprzeczne ze wskazaniami wiedzy i logicznego rozumowania. Niezależnie od tego , zd. skarżącego, skoro przekroczono warunki pozwolenia to już sama ta okoliczność przesądzić powinna o konieczności rozbiórki.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

Skarga jest bezzasadna , albowiem zarzuty w niej zgłoszone są nieuzasadnione.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że organy obu instancji po przeprowadzeniu postępowania odpowiadającego zasadom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, a następnie zastosowały właściwą regułę prawa materialnego tj. przepis art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. z 2000 r. nr 106 poz.1126 ze zm./ w wersji obowiązującej w dacie wydania decyzji.

W okolicznościach nin. sprawy nie może budzić wątpliwości, że przedmiotowy budynek gospodarczy został wybudowany po zgłoszeniu tej budowy w piśmie z dnia [...] kwietnia 1996 r. podpisanym przez samego skarżącego, na które organ nie zgłosił sprzeciwu. Twierdzenia skarżącego sprowadzające się do kwestionowania tej okoliczności , a szczególnie podpisania zgłoszenia jest niewiarygodne w świetle treści wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] grudnia 2000 r. sygn. [...], którym skarżący został uznany winnym złożenia fałszywych zeznań przed Inspektorem Nadzoru Budowlanego , iż w dniu [...] kwietnia 1996 r. nie dokonał zgłoszenia przedmiotowej budowy w Urzędzie Miasta i Gminy w Ć. oraz nie składał podpisu na druku zgłoszenia.

Istotnie jednak przedmiotowy budynek gospodarczy swoimi rozmiarami i przeznaczeniem nie odpowiada warunkom określonym w przedmiotowym zgłoszeniu, a to musiało skutkować nałożeniem obowiązków wykonania określonych czynności w trybie wskazanego przepisu art. 51 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy. Brak natomiast było jakichkolwiek podstaw do nakazania rozbiórki w trybie art. 48 cyt. ustawy, który ma zastosowanie do obiektów wybudowanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, co w nin. sprawie nie miało miejsca.

Stosownie do treści art. 52 cyt. ustawy Prawo budowlane czynności nakazanych w trybie art. 51 ustawy obowiązany jest dokonać na swój koszt inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, a zatem skoro w sposób nie budzący wątpliwości zostało ustalone, że skarżący był jednym z inwestorów przedmiotowego obiektu to prawidłowo z pozostałymi inwestorami został obciążony nałożonymi obowiązkami , a okoliczność że skarżący domagał się nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu w świetle cyt. przepisu pozostaje bez znaczenia .

Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.