Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 45/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 art. 141 par. 3 w zw z  art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego postanawia: I. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; II. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 45/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.

Pismem z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z prośbą o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 14 maja 2014 r.

Skarżąca jednocześnie wskazała, że nie mogła złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ze względu na chorobę przebytą w tym czasie każdego z członków jej rodziny. Podniosła, że w dniach 9 -15 maja 2014 r. cała rodzina chorowała na grypę jelitową i nie mieli możliwości "ogarnięcia wszystkich spraw". W dniu 15 maja skarżąca dowiedziała się telefonicznie o wyniku rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku (§ 2). Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Stosownie zaś do brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przy czym, zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skoro bowiem wyrok został ogłoszony w dniu 14 maja 2014 r., to upływ 7-dniowego terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpił z upływem dnia 21 maja 2014 r. Wniosek ten natomiast został złożony do Sądu dopiero w dniu 27 maja 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 24). Nadto wskazać należy, że wprawdzie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (15 maja 2014 r. – dzień ustąpienia choroby), 27 maja 2014 r. – data nadania pisma w urzędzie pocztowym) i dopełniono jednocześnie czynności, dla której określony był termin, to jednak – w ocenie Sądu - strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpiło bez jej winy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).

Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, uznać należało, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca wskazała bowiem jedynie, że w okresie 9-15 maja 2014 r. cała jej rodzina chorowała na grypę jelitową.

Sad jednak zwraca uwagę, że choroba rodziny skończyła się w dniu 15 maja

2014 r., a termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał w dniu 21 maja 2014 r. Oznacza to, że skarżąca miała jeszcze sześć dni po zakończeniu choroby na złożenie przedmiotowego wniosku. Nie można zatem stwierdzić braku winy skarżącej w nieterminowym złożeniu takiego wniosku, tym bardziej w sytuacji, gdy sama skarżąca zainicjowała wszczęcie postępowania sądowego, a zatem miała wiedzę o toczącym się postępowaniu w niniejszej sprawie, w tym o terminie publikacji wyroku, a także o konieczności zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7-dniowym, jako niezbędnego warunku zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić należy, że skarżąca w dniu 7 kwietnia 2014 r. odebrała z Sądu przesyłkę zawierającą zawiadomienie o terminie rozprawy i stosowne pouczenia. Miała zatem pełną świadomość, że w dniu 14 maja 2014 r. odbędzie się posiedzenie, na którym zostanie rozpoznana sprawa zainicjowana jej skargą oraz, że w przypadku ogłoszenia wyroku oddalającego jej skargę będzie miała 7 dni na wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. Tymczasem skarżąca nie przedsięwzięła żadnych działań ani środków, które umożliwiłyby jej zachowanie terminu do zgłoszenia przedmiotowego wniosku, wstrzymując się z jego złożeniem po zakończeniu choroby. Co więcej, dowiadując się drogą telefoniczną w dniu 15 maja 2014 r. o wyniku rozprawy skarżąca mogła jednocześnie zasięgnąć stosownych informacji odnośnie sposobu i terminu złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skoro skarżąca nie uwiarygodniła istotnej dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, że przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w zakreślonym terminie była obiektywna, od niej niezależna, to tym samym zachodzi podstawa do uznania, że skarżąca nie wykazała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a zatem ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt II orzeczenia znajduje oparcie w art. 141 § 3 w związku art. 141 § 2 p.p.s.a.