Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2239/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3 i par 3; art. 37 par 1; art. 28 par 1; art. 232 par 1 pkt 1 i par 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. sp. j. A. i R. M. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – M. D. sp. j. A. i R. M. z siedzibą w G., kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca – [...] sp. j. [...] z siedzibą w [...], reprezentowana przez adwokata, w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na nią karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Wraz ze skargą został uiszczony wpis w kwocie 100 złotych.

Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił braki formalne skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz odpisu z jej KRS. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej, na adres jego kancelarii wskazany w skardze, 8 listopada 2019 r.

Dnia 15 listopada 2019 r. w Sądzie złożono udzielone przez Skarżącą dnia 24 maja 2019 r., adwokatowi który wniósł skargę, pełnomocnictwo do zastępowania jej przed sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach w sprawach dotyczących naruszenia obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej oraz odpis z KRS Skarżącej aktualny na dzień 8 listopada 2019 r., z ostatnią zmianą z 9 lipca 2019 r., w formie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik, przy pierwszej czynności, obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania.

Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa.

Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08).

W rozpoznawanym przypadku pełnomocnik Skarżącej, będąc adwokatem, złożył skargę nie przedkładając jednocześnie dokumentów, z których wynikałoby dla niego umocowanie do wniesienia tej skargi oraz do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi. W związku z tym Sąd, pod rygorem odrzucenia skargi, wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu z KRS Skarżącej ("potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa - wydanego przez Centralną Informację KRS pełnego odpisu z KRS") oraz pełnomocnictwa, obejmującego swym zakresem przedmiotowym postępowanie przed sądami administracyjnymi.

Sąd stwierdza, że powyższe wezwanie pełnomocnikowi Skarżącej doręczono skutecznie 8 listopada 2019 r., zatem termin na jego wykonanie upłynął 15 listopada 2019 r.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej dnia 15 listopada 2019 r. złożył w Sądzie pełnomocnictwo, udzielone mu 24 maja 2019 r. przez Skarżącą, do występowania w jej imieniu w rozpoznawanej sprawie oraz aktualny na dzień 8 listopada 2019 r. odpis z KRS Skarżącej z uwidocznioną w nim ostatnią zmianą z 9 lipca 2019 r.

Sąd, mając na względzie treść wezwania, jakie przesłano pełnomocnikowi Skarżącej i badając złożone przez niego 15 listopada 2019 r. dokumenty, stwierdza, że nie wykazano nimi, jakoby na dzień udzielenia pełnomocnictwa (24 maja 2019 r.) osoba, która je adwokatowi udzieliła, była do tego upoważniona. Pełnomocnictwo pochodzi wszak z 24 maja 2019 r., zaś w załączeniu jego przedłożony odpis z KRS z 8 listopada 2019 r., z ostatnią zmianą z 9 lipca 2019 r. Powyższe powoduje, że w oparciu o ów odpis z KRS Sąd nie był w stanie ustalić, czy osoba, która udzieliła 24 maja 2019 r. ww. pełnomocnictwa, na tamtą chwilę, była do tego upoważniona i to jednoosobowo. Z nadesłanych do akt dokumentów nie wynika wszak czego dotyczyła zmiana z 9 lipca 2019 r.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.