Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 297/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 par. 2, art. 33 par. 1, art124 par. 1.
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po rozpoznaniu zażalenia S. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., znak: [...] w sprawie zarzutów zobowiązanego, rozpatrzonych w trybie art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przez wierzyciela w rozumieniu art. 1a ust. 13 powołanej ustawy,

W zażaleniu podniósł, że nie może zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez wierzyciela i wniósł o przeprowadzenie postępowania dowodowego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z analizy akt sprawy wynika, że w trakcie prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania administracyjnego znak: [...], dotyczącego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w B., przy ulicy G. 5, oraz postępowania administracyjnego, znak: [...], dotyczącego budynku gospodarczego, zlokalizowanego w B., przy ulicy G. 5, będących własnością zobowiązanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał następujące postanowienia, nakładające na S. S. grzywny: postanowienie z dnia [...] r. znak: [...], postanowienie z dnia [...] r., znak: [...], postanowienie z dnia [...] r., znak: [...], postanowienie z dnia [...]r., znak: [...], postanowienie z dnia [...] r., znak: [...], postanowienie z [...] r., znak: [...].

W dniu 2 października 2013 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wystawił upomnienia - doręczone zobowiązanemu w dniu 7 października 2013 r. - wzywające go do uiszczenia nałożonej grzywny nr:

- [...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 50 zł, z dnia 12 kwietnia 2010 r.;

- [...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 200 zł, z dnia 28 lutego 2011 r.;

- [...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 200 zł, z dnia 2 kwietnia 2012 r.;

- [...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 50 zł, z dnia 4 kwietnia 2011 r.;

- [;...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 200 zł, z dnia 4 kwietnia 2011 r.;

- [...], wzywające do uiszczenia grzywny w wysokości 200 zł, z dnia 4 kwietnia 2012 r.

W dniu 8 listopada 2013 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec S. S. na podstawie wystawionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. tytułów wykonawczych: nr [...], [...]., nr 5[...]., nr [...]., nr [...]., nr [...]. Pismem z dnia 8 listopada 2013 r. S. S. wniósł zarzuty. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego zarzutów zobowiązanego wniesionych w związku ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym, przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. - jako organ egzekucyjny, uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione. Na powyższe postanowienie zobowiązany wniósł zażalenie.

W ocenie organu w treści zażalenia S. S. nie ujawnił żadnych zarzutów określonych w art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odnosząc się do kwestii podnoszonej przez zobowiązanego, na którą wskazuje w piśmie z dnia 2 maja 2013 r., dotyczącą nieotrzymania postanowień Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., nakładających na zobowiązanego kary grzywny, organ stwierdził, że jest chybiony. Wbrew twierdzeniu strony, w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru przedmiotowych postanowień, opatrzone jego podpisem. Okoliczność ta została udowodniona w postępowaniu przed organem I instancji, wobec powyższego uważa się ją za bezsporną. W zakresie, w jakim zażalenie dotyczy żądania przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazać należy, że kwestia ta dotyczy postępowania administracyjnego, zakończonego postanowieniami, nakładającymi na zobowiązanego kary grzywny, będące podstawą do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie podkreślił, że organ egzekucyjny nie ma uprawnień do weryfikacji i zmiany ostatecznych postanowień i decyzji administracyjnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S. S. wniósł o rozpatrzenie zasadności podnoszonych zarzutów na podstawie "pełnego, ostatecznie skompletowanego materiału dowodowego" W tym celu wniósł o ustalenie, że PINB w B. miał możliwość ustalenia stanu faktycznego przez kontrolę zabudowy jego nieruchomości na podstawie przepisów ustawy prawo budowlane. Skarżący wskazał, że organ podejmował próby przeprowadzenia oględzin, jednak nie spełniały one wymogów określonych w przepisach k.p.a., w tym przede wszystkim zasady dwuinstancyjności. Wniósł o ustalenie, czy powinien uczestniczyć w czynnościach pracowników PINB. W ocenie skarżącego postępowanie prowadzone w sprawie jest w sposób "jawnie bezprawny", co uniemożliwia mu kwestionowanie tych praktyk. Dodał, że jego zabudowa, jako jedyna na osiedlu jest "zgodna z warunkami pozwolenia na budowę". Poza tym wniósł o zobowiązanie WINB do przekazania do WSA "pełnych akt przedmiotowych postepowań", do przeprowadzenia postępowania dowodowego z jego udziałem, jak i do rozpatrzenia i ustosunkowania się do jego zarzutów wielokrotnie powoływanych w zażaleniach i w wezwaniach do usunięcia naruszenia prawa. Zakwestionował przy tym także, że nie zostały mu doręczone postanowienia o wymierzeniu grzywny.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko uzasadnienia skarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności zaskarżonego postanowienia z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Sąd kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia dokonuje oceny zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydania tego rozstrzygnięcia. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., znak: [...] w sprawie zajęcia przez wierzyciela stanowiska w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego S. S. do organu egzekucyjnego.

Sąd może zatem badać kwestię zgodności z prawem tylko tego postanowienia, a nie wszystkich innych rozstrzygnięć organów administracji, kwestionowanych przez skarżącego.

Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a zatem zarzutów skargi nie można uznać za zasadne.

W niniejszej sprawie ostatecznymi postanowieniami:

1. z dnia [...] r. znak: [...] uznającym za bezzasadną odmowę okazania do oględzin budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. 43, położonej w B. przy ul. G., przez S. S. i nakładające na zobowiązanego grzywnę w wysokości 50 zł. Pomimo braku zwrotnego potwierdzenia doręczenia ww. postanowienia, należy uznać, iż brak ten nie miał negatywnego wpływu na sytuację skarżącego, bowiem jak wynika z akt sprawy w ustawowym terminie złożył skutecznie zażalenie od tego postanowienia. LWINB w L. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] nie uwzględniło zażalenia i utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Poza tym w kwestii przedmiotowego postanowienia wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt. II SA/Lu 522/10, oddalając skargę w przedmiocie ukarania grzywną;

2. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...] uznające za bezzasadną odmowę okazania do oględzin budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. 43 ark. m. 51, położonej w B. przy ul. G., przez S. S. i nakładające na zobowiązanego grzywnę w wysokości 200 zł; doręczone zobowiązanemu w dniu 4 marca 2011 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19, tom III akt administracyjnych)

3. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...] uznające za bezzasadną odmowę okazania do oględzin budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 43, położonej w B. przy ul. G., przez S. S. i nakładające na niego grzywnę w wysokości 200 zł, doręczone zobowiązanemu w dniu 7 kwietnia 2011 r., k. 32a, Tom III akt administracyjnych,

4. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...], nakładające na zobowiązanego grzywnę w wysokości 50 zł; uznające za bezzasadną odmowę okazania do oględzin budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ewid. 43 ark. m. 51, położonej w B. przy ul. G., przez p. S. S. i nakładające na p. S. S. grzywnę w wysokości 200 zł, doręczone zobowiązanemu w dniu 7 kwietnia 2011 r., k. 32a, Tom III akt administracyjnych;

5. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...] uznające za nieusprawiedliwione niestawiennictwo S. S. w dniu 13 marca 2012 r., na działce nr ewid. 43 ark. m. 51, położonej w B. przy ul. G. celem uczestnictwa w oględzinach i okazania do oględzin budynku mieszkalnego i nakładające na p. S. S. karę grzywny w wysokości 200 zł, doręczone zobowiązanemu w dniu 4 kwietnia 2012 r., k. 104, Tom III akt administracyjnych;

6. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...] uznające za nieusprawiedliwione niestawiennictwo p. S. S. w dniu 13 marca 2012 r., na działce nr ewid. 43 ark. m. 51, położonej w B. przy ul. G. celem uczestnictwa w oględzinach i okazania do oględzin budynku gospodarczego zlokalizowanego na ww. działce oraz nakładające na S. S. karę grzywny w wysokości 200 zł., doręczone w dniu 4 kwietnia 2012 r., k. 104, Tom III akt administracyjnych.

Bezspornym jest, że skarżący nie wykonał powyższych postanowień.

Wobec tego prawidłowo organy administracji podjęły czynności zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. z 2014 poz. 1619 ze zm.), dalej: "ustawa", w tej sytuacji na Powiatowym Inspektorze Nadzoru Budowlanego, będącym wierzycielem w rozumieniu ustawy, spoczywał obowiązek podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.

Zgodnie z art. 124 § 1 ustawy nałożone grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji należności pieniężnych, określonym w ustawie. Stosownie zaś do art. 19 § 1 ustawy, organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych jest naczelnik urzędu skarbowego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., działający jako organ egzekucyjny w tej sprawie, zobowiązany był w myśl przepisu art. 34 § 1 ustawy do uzyskania – przed wydaniem postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów – wypowiedzi wierzyciela, co do zgłoszonych przez S. S. zarzutów.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] r zajął stanowisko w sprawie zgłoszonych zarzutów, uznając je za nieuzasadnione. Zaskarżonym postanowieniem organ drugiej instancji utrzymał w mocy to postanowienie.

Stanowisko organów obu instancji orzekających w sprawie prawa nie narusza. Organy administracji były w świetle powołanych przepisów zobligowane do podjęcia czynności zmierzającej do wyegzekwowania grzywien nałożonych powołanymi wyżej prawomocnymi postanowieniami, zaś ocena zarzutów skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej jako niezasadnych, znajduje w ocenie Sądu oparcie w przepisach prawa oraz w ustalonym przez organy stanie sprawy.

Przepisy ustawy w sposób wyczerpujący określają okoliczności, które zobowiązany może podnosić jako podstawę zarzutu egzekucyjnego. W świetle art. 33 pkt 6 i 7 ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być w szczególności niedopuszczalność egzekucji administracyjnej oraz brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy. Organy obu instancji odniosły się do zarzutów skarżącego opartych na wyżej wymienionych podstawach, uznając je za nieuzasadnione. Organy te nie były natomiast zobowiązane wypowiadać się co do pozostałych zarzutów skarżącego, nie znajdujących oparcia w powołanym przepisie.

Należy bowiem podkreślić, iż skarżący zarówno w skardze, jak i w pismach procesowych, w istocie zwalcza nie zaskarżone postanowienie, lecz wskazane wyżej postanowienia nakładające na zobowiązanego grzywnę za nie wykonanie określonych czynności procesowych polegających na okazaniu do oględzin budynku gospodarczego oraz nieusprawiedliwionym niestawiennictwie na oględzinach i nie okazaniu do oględzin także budynku mieszkalnego. Nie ulega jednak wątpliwości, iż wymienione postanowienia są prawomocne i dopóki pozostają w obrocie prawnym, mogą być podstawą prowadzenia egzekucji ze środków pieniężnych.

Z tych względów i na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.