Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 19/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55  par. 1 i  art. 54  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2013 r. z wniosku Miasta [...] w przedmiocie wymierzenia Staroście Powiatu [...] grzywny w trybie art. 55 par. 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Miasto W. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Staroście Powiatu L grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - z powodu niezastosowania się organu do obowiązku przekazania w ustawowym terminie sądowi skargi z dnia 15 maja 2012 r. na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przyczyną wniesienia przedmiotowej skargi była bezzasadna, zdaniem skarżącego, odmowa zawarcia przez Powiat L. porozumienia w sprawie ponoszenia wydatków na małoletnich K., D., I., W. oraz O. K., umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej na terenie W. Skarżący wskazał ponadto, iż obowiązek ponoszenia wydatków oraz zawarcia odpowiedniego porozumienia wynika z przepisów prawa, a skarżony Powiat uchyla się od wypełnienia tego obowiązku.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Powiat L. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowy wniosek jest bezzasadny, bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność organu Starosty L. Zdaniem organu zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny i prawny nie stanowi naruszenia prawa, bowiem Starosta L. od początku wszczęcia przedmiotowej sprawy uznał się za organ niewłaściwy, gdyż miejscem zamieszkania dzieci B. S w dniu ich umieszczenia w placówce opiekuńczo-wychowawczej była W.. Starosta L. wyjaśnił poza tym, iż podejmował działania zmierzające do ustalenia właściwego organu w sprawie załatwienia niniejszej sprawy - efektem czego było wystąpienie o zbadanie sporu kompetencyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. akt [...] odrzucił wniosek i nie rozstrzygnął co właściwości organu w przedmiotowej sprawie. Wskazał ponadto, że podejmował działania w celu wyjaśnienia przedmiotowej sprawy i wielokrotnie były podejmowane rozmowy w celu rozwiązania tej sytuacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność złożonego wniosku.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

W tym miejscy wyjaśnić należy, że postępowanie sądowe dotyczące wymierzenia organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym sąd nie rozstrzyga zatem o zasadności skargi strony, która nie została przekazana sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 ppsa. Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi ma być środkiem dyscyplinującym i kompensującym, prowadzącym do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku. Z powołanego powyżej art. 55 § 1 powołanej ustawy wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Takie sformułowanie przepisu oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż organ którego bezczynność była przedmiotem skargi rzeczywiście uchybił obowiązkom określonym w przepisie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga na bezczynność tego organu wpłynęła do organu w dniu 18 maja 2012 r. (data prezentaty Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w L.). Organ przekazał zaś akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 22 października 2012 r. Jednakże - co Sąd orzekający wziął pod uwagę - z wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi wynika, że Starosta L. uznał się organem niewłaściwym w niniejszej sprawie, a w okresie od dnia wpływu skargi na bezczynność do dnia przekazania jej do Sądu, podejmował czynności zmierzające do ustalenia właściwego organu do załatwienia tej sprawy.

W tym miejscu podnieść ponadto należy, iż powyższa skarga na bezczynność Starosty powiatu L. została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 485/12 - w którym Sąd wyraził pogląd, że jeżeli sprawa pokrywania kosztów umieszczenia i pobytu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej załatwiana jest w formie porozumienia (umowy) pomiędzy powiatami, to znaczy, iż w tym przypadku nie jest to sprawa administracyjna i brak jest materialno-prawnej podstawy do wydania przez organy decyzji administracyjnej.

Wobec powyższego, mając na uwadze wyjaśnia organu, okoliczności sprawy oraz treść ww. postanowienia WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. uznać należało, że wymierzenie organowi grzywny nie jest zasadne. Przy czym ponownie podkreślić wypada, iż wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu administracji wykonanie obowiązków określonych w powołanym wyżej art. 54 § 2. Wobec tego wymierzenie organowi grzywny może być w okolicznościach danej sprawy niecelowe nawet w przypadku potwierdzenia zarzutu uchybienia ustawowego terminu - co znajduje swoje bezpośrednie uzasadnienie w treści art. 55 § 1 powołanej ustawy, w którym nie zawarto kategorycznego zwrotu nakazującego wymierzenie organowi grzywny, ale posłużono się osłabiającą partykułą "może".

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.