Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 145/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii [...] postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata wskazując, że partycypuje w kosztach utrzymania małoletniego syna i opiekuje się rodzicami w podeszłym wieku (około 80 lat), z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Rodzice otrzymują emerytury po 900 zł, z kolei wnioskodawca uzyskuje około 500 zł miesięcznie z prac dorywczych.

Wezwanie z dnia 9 kwietnia 2013 r. do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących stanu finansowego wnioskodawcy i jego rodziców, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), nie zostało podjęte w terminie przez adresata i w rezultacie zostało włączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 25 kwietnia 2013 r.

W związku z tym do rozpoznania przedmiotowego wniosku przyjęto dane wynikające z akt administracyjnych sprawy. Wynika z nich, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny względem syna ur. w 2009 r. W konsekwencji zalegania w tym względzie z płatnościami, odebrano mu prawo jazdy i zgłoszono wniosek o ściganie przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. (uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego). Wnioskodawca jest bezrobotny, niezarejestrowany w Urzędzie Pracy, od 20 lat choruje na nerwicę wegetatywną, chorobę wątroby i nadciśnienie, co pozwala mu na podjęcie wyłącznie pracy dorywczej.

Mając na uwadze powyższe dane, wniosek należało ocenić jako uzasadniony.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżący powyższe wykazał. Jedynymi stałymi i pewnymi dochodami 3-osobowej rodziny są emerytury rodziców, których wysokość być może wystarcza na utrzymanie gospodarstwa domowego i leczenie, jednak z pewnością nie pozwala na poczynienie jakichkolwiek dodatkowych oszczędności. Nadto rodzice wymagają stałej opieki ze strony wnioskodawcy. Jeśli chodzi o dochody z pracy dorywczej, to należy mieć na uwadze, iż w pierwszej kolejności muszą być przeznaczone na opłacenie alimentów.

Poza tym brak majątku, z którego mogłyby zostać pozyskane środki na opłacenie kosztów postępowania, w tym na wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika.

Końcowo wskazać należy, iż skarżący w żądaniu wniosku wskazał adwokata i radcę prawnego, jednakże w ramach prawa pomocy może zostać ustanowiony tylko jeden z tych pełnomocników. W związku z tym wyboru dokonał rozpoznający wniosek referendarz sądowy w granicach zakreślonych przez wnioskodawcę.

W związku z tym, uznając przedmiotowy wniosek za zasadny, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.