Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 244/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie postanawia odmówić J.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzje Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr[...].


UZASADNIENIE

IISA/Rz 244/08

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzję, określoną w części wstępnej postanowienia doręczono skarżącej w dniu 17.10.2007r. skargę na wskazaną decyzję (opatrzoną datą 25.03.2008r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...]r. (data nadania skargi w placówce pocztowej), czyli z uchybieniem terminu z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a. W powołanej decyzji zamieszczono prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi.

W skardze skarżąca między innymi zamieściła następujący zwrot:

"Po otrzymaniu negatywnej odpowiedzi ze strony Kierownika do Spraw Kombatantów, nie byłam w stanie zwrócić się do Sądu w odpowiednim terminie byłam chora i przebywałam w szpitalu". Treść zacytowanego wyrażenia Sąd potraktował jako wniosek zawarty w skardze o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę, Kierownik Urzędu wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu, zaś w przypadku przywrócenia terminu o oddalenie skargi.

Wniosek zamieszczony w skardze, nie zawierał informacji związanych z treścią art. 87 § 2 P.p.s.a., zatem Sąd pismem z dnia 14.05.2008r. wezwał skarżącą o uzupełnienie wniosku przez podanie w jakim okresie chorowała, w tym w jakim czasie była hospitalizowana, z dodaniem, że na wskazaną okoliczność powinna przedłożyć stosowne zaświadczenie lekarskie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że brak winy w uchybieniu terminu nie jest uprawdopodobniony.

W piśmie z dnia 19.05.2008r., skarżąca wyjaśniła, że w IV kwartale 2007r. jej stan zdrowia znacznie się pogorszył, wystąpił stan zapalny w okolicy blizny pooperacyjnej stawu biodrowego, ma chore stawy biodrowe i porusza się po mieszkaniu z pomocą "balkonika" i osoby drugiej, która ją podtrzymuje. Do pisma dołączyła kartę informacyjną z leczenia szpitalnego. Z karty tej wynika, że skarżąca przebywała w Szpitalu Miejskim- Oddziale Urazowo- Ortopedycznym w R. w okresie 10.12.2007-21.12.2007r. z powodu nacieku zapalnego w okolicy blizny pooperacyjnej po protezoplastyce stawu biodrowego prawego. Kserokopie pisma skarżącej z dnia 19.05.2008r. wraz z kartą informacyjną leczenia szpitalnego doręczono Kierownikowi Urzędu w dniu 26.05.2008r.

W kolejnym piśmie z dnia 18.06.2008r. skarżąca wyjaśniła, że w okresie 15.11.2007r-25.03.2008r. opiekowali się nią do końca listopada 2007r. wnuczka, opieka doraźna-kilka godzin dziennie, od 21.12.2007r. r. przebywała u córki.

Doręczyła dwie karty z leczenia szpitalnego (Szpital Rejonowy -Oddział Neurologiczny- Pododdział Udarowy w P.), z których wynika, że była hospitalizowana w okresach 13.04.2008r.-24.04.2008r. i 3.06.2008r.-13.06.2008r. Skarżąca ma 84 lat (ur. 18.10.1923r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. stanowią, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzje w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie i takie pouczenie było zmieszczone w zaskarżonej decyzji.

Z poczynionych ustaleń Sądu wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 17.10.2007r. więc 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16.11.2007r.(piątek). Skarga została wniesiona w dniu 25.03.2008r., czyli z ponad 4 miesięcznym przekroczeniem ustawowego terminu.

Z art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 87 § 1-4 P.p.s.a. wynika, ze Sąd przywraca uchybiony termin, jeżeli zostaną łącznie spełnione n/w przesłanki:

1. Strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,

2. Wniosek zostanie złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia,

3. Jednocześnie z wnioskiem dopełniona zostanie czynność dla której określony był termin

4. Wnioskodawca uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

5. Uchybienie terminu pociąga za sobą ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Przesłanki wskazane w ad. 1, 3 i 5 zostały przez skarżącą spełnione w sposób nie budzący wątpliwości i z tej racji nie wymagają szerszego objaśnienia. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został zamieszczony w skardze czyli jednocześnie zostały spełnione dwie czynności tj. wniosek o przywrócenie terminu czynność procesowa dla której określony był termin. Uchybienie terminu powoduje dla skarżącej ujemne skutki procesowe, bo pozbawia ją możliwości skutecznego wniesienia skargi i tym samym prowadzi do uprawomocnienia się decyzji odmawiającej przyznania uprawnień wdowy po kombatancie.

Oceniając przesłankę określoną w ad. 4, należy wyjaśnić, że uprawdopodobnienie danej okoliczności można wykazać za pomocą różnych środków, między innymi oświadczeniami osób trzecich, a nawet oświadczeniem samej strony. Tego rodzaju środki podlegają jednak ocenie Sądu w zakresie czy i w jakim stopniu określona informacja uwiarygodnia dana okoliczność.

Okoliczności świadczące o braku winy strony mogą być również wykazywane dowodami w znaczeniu ścisłym (np. z dokumentów urzędowych).

Z ustaleń Sądu wynika, że skarżąca jest osobą niedołężną, porusza się po mieszkaniu za pomocą "balkonika", lub osób drugich ma założoną protezę stawu biodrowego prawego i z powodu nacieku zapalnego w okolicy blizny pooperacyjnej przebywała w szpitalu w okresie 10.12.-21.12.2007r. zaś po wyjściu ze szpitala przebywała u córki która zamieszkuje w tej samej miejscowości co skarżąca. Zdaniem Sądu, są to okoliczności udowodnione , które również z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego przemawiają za wiarygodnością oświadczenia skarżącej zawartego w jej piśmie z dnia 19.05.2008r. (k. 26 akt sądowych), że w okresie IV kwartału 2007r. jej stan zdrowia uniemożliwiał sporządzenie skargi.

Natomiast skarżąca nie uprawdopodobniła, ze nie miała możliwości sporządzenia skargi w dalszym okresie czasu, czyli od dnia 1.01.2008r.

W aktach administracyjnych znajduje się pismo skarżącej, opatrzone datą 16.01.2008r., skierowane do Kierownika Urzędu, zawierające prośbę o przyznanie uprawnień wdowy po kombatancie. Pismo to wpłynęło do organu w dniu 21.01.2008r. Treść tego pisma za wyjątkiem adresata i pierwszego zdania jest taka sama co skargi z dnia 25.03.2008r. Sporządzenie i nadanie tego pisma w placówce pocztowej świadczy zdaniem sądu o tym, ze skarżąca w tym czasie miała również realną możliwość sporządzenia skargi i nadanie jej w placówce pocztowej przez córkę u której przebywała. Pismo skarżącej z dnia 16.01.2008r. jednocześnie wskazuje, że skarżąca nie zwróciła uwagi na pouczenie zamieszczone w decyzji co do sposobu i terminu wniesienia skargi.

Wszystko to sprawia, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności, skutkiem czego skargę i wniosek o przywrócenie terminu wniosła dopiero w dniu 25.03.2008t.

Hospitalizacja skarżącej w kwietniu i w czerwcu 2008r., nie ma już istotnego w sprawie znaczenia, bo skarga była wniesiona wcześniej.

Z przedstawionych względów i na podstawie art. 86 § 1, art. 87 § 2 , Sąd orzekła jak w sentencji postanowienia.