Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 828/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art.3 §2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi PUP "P" na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 z dnia [...] nr [...] oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Usługowo - produkcyjne "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] w dniu 25 kwietnia 2016 r. złożyło wniosek

(nr [...]) o dofinansowanie projektu pt.: "Zwiększenie zatrudnienia oraz potencjału produkcyjnego i podniesienie konkurencyjności [...] [...] Sp. z o.o. w [...] poprzez zakupy sprzętowe i prace remontowe w zakładzie" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 dla Działania 1.6 Tworzenie nowych miejsc pracy

na obszarze SSW. We wniosku strona wskazała, że prowadzi przedsiębiorstwo świadczące usługi w zakresie produkcji i sprzedaży maszyn rolniczych

(wozy asenizacyjne, rozsiewacze, kontenery). Krótko opisując projekt, wnioskodawca wskazał, że przedmiotem projektu jest zakup nowych maszyn i urządzeń dla spółki [...] (nowoczesna wyoblarka, prasa krawędziowa, przecinarka plazmowa, nożyce gilotynowe, zwijarka do blachy, robot spawalniczy) oraz przeprowadzenie prac remontowych w hali produkcyjnej (termomodemizacja dachu i podłużnej ściany hali kontenerów oraz remont posadzki w tej hali), adaptacja pomieszczenia malarskiego,

a także zakup i montaż hali namiotowej, która pełnić będzie rolę magazynu podzespołów i wyrobów gotowych dla nowowyprodukowanych maszyn. Wnioskodawca dodał, że wskazane powyżej elementy w powiązaniu z zatrudnieniem nowych 11 osób oraz wdrożeniem zintegrowanego systemu informatycznego [...] ma wpłynąć zarówno na zmniejszenie bezrobocia na obszarze gminy i powiatu [...] jak

i na wprowadzenie na rynek nowych produktów.

Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014 – 2020 w piśmie z dnia 3 czerwca 2016 r. poinformowała wnioskodawcę, że jego wniosek został oceniony negatywnie i nie podlega dalszej ocenie ze względu na niespełnienie kryteriów oceny merytorycznej I stopnia: 3.1 Zgodność z przepisami prawa krajowego i unijnego (kryterium wykonalności).

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z informacjami zawartymi w dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawca zakwalifikował swoje działanie grupy IV przedsięwzięć, przed realizacją których nie jest wymagane uzyskanie decyzji środowiskowej.

Odnosząc się do danych zawartych we wniosku i w planie biznesowym Instytucja Zarządzająca wskazała, że informacje zawarte w dokumentacji aplikacyjnej świadczyły o tym, że zgodnie z zasadami OOŚ projekt należało - w jej ocenie - zakwalifikować

do grupy II jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać

na środowisko. Konsekwencją nieprawidłowej kwalifikacji przedsięwzięcia było także nieprzedłożenie na etapie wniosku o dofinansowanie obowiązkowych załączników,

tj. załącznika 3d postanowienie o braku obowiązku przeprowadzenia OOŚ wraz

z niezbędnymi postanowieniami opiniującymi lub załącznika 3e postanowienie

w sprawie obowiązku przeprowadzenia OOŚ i zakresie raportu wraz z niezbędnymi postanowieniami opiniującymi.

Wobec powyższego organ stwierdził, że skoro wnioskodawca zakwalifikował przedsięwzięcie do niewłaściwej grupy środowiskowej i w konsekwencji nie załączył do wniosku o dofinansowanie wymaganych zapisami regulaminu konkursu dokumentów, to wniosek podlegał negatywnej jako niespełniający kryterium 3.1. Zgodność z przepisami prawa krajowego i unijnego.

Wnioskodawca w piśmie z dnia 20 czerwca 2016 r. złożył protest, wnosząc o:

– uchylenie decyzji dotyczącej negatywnej oceny wniosku,

– ponowne sprawdzenie zgodności ww. wniosku z kryteriami wyboru projektów, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 dla Działania 1.6 Tworzenie nowych miejsc pracy na obszarze SSW

oraz o:

– przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści protestu.

W ocenie wnioskodawcy aplikacja spełnia kryteria wyboru projektów i została nieprawidłowo oceniona przez Instytucję Zarządzającą. Jako kryteria wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca wskazał kryterium: L.p. 3.1. Nazwa kryterium: Zgodność z przepisami prawa krajowego i unijnego, definicja kryterium: ocenie podlega stan przygotowania projektu do realizacji w istniejącym otoczeniu prawnym. Posiadanie niezbędnych pozwoleń i decyzji w celu osiągnięcia produktów lub usług, które mają być dostarczone w ramach projektu, osiągnięcia ich w wymaganym planie finansowym oraz zgodnie z wymaganym terminem realizacji.

Uwzględnienie m. in.:

1) kwestii postępowania OOŚ w przygotowaniu i realizacji projektu,

2) kwestii związanych z uwarunkowaniami wynikającymi z procedur prawa budowlanego i zagospodarowania przestrzennego,

3) posiadania ewentualnych koncesji, jeśli projekt zakłada realizację projektów ich wymagających.

Zarząd Województwa [...] w wydanym rozstrzygnięciu z dnia 20 lipca 2016 r. znak [...] nie uwzględnił protestu. Uzasadniając swoje stanowisko, organ zauważył, że w przedłożonej dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawca wskazał, iż planowane przez niego przedsięwzięcie zaliczone jest do tzw. IV grupy przedsięwzięć, czyli nie jest wymienione w żadnym

z załączników dyrektywy Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko 2011/92/UE (Dz. Urz. UE L 26 z 28 stycznia 2012 r., str. 1 ze zm. - zwana dalej: Dyrektywą 2011/92/UE, lub Dyrektywą OOŚ), ani w polskim rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71 - zwanym dalej: rozporządzeniem OOŚ). W związku z tym wnioskodawca nie załączył do wniosku dokumentacji związanej

z oceną oddziaływania na środowisko.

Oceniając przedstawiony do dofinansowania projekt, organ uznał jednak,

że planowane przedsięwzięcie należy do grupy II, ponieważ jest wymienione w § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia OOŚ (instalacje do produkcji lub montowania pojazdów, sprzętu mechanicznego lub produkcji silników, przy czym za sprzęt mechaniczny uznaje się urządzenia inne niż pojazdy wyposażone w silnik). Konsekwencją nieprawidłowej kwalifikacji przedsięwzięcia było także nieprzedłożenie na etapie wniosku

o dofinansowanie obowiązkowych załączników stosownie do postanowień rozdziału

5 pkt 4 regulaminu konkursu, a także z treści zasad ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353, dalej ustawa OOŚ) stanowiących załącznik nr 6 do regulaminu konkursu. Na tej podstawie projekt został oceniony negatywnie, jako niespełniający kryterium zgodności z przepisami prawa krajowego i unijnego.

Po przeanalizowaniu protestu wnioskodawcy, wniosku aplikacyjnego wraz

z załącznikami i wyniku oceny merytorycznej I stopnia, Zarząd Województwa [...] stwierdził, że wbrew temu co stwierdził wnioskodawca

w proteście, planowane przez niego zamierzenie jest "przedsięwzięciem" w rozumieniu Dyrektywy 2011/92/UE (dawniej Dyrektywy 85/337/EWG) oraz ustawy OOŚ. Powołując się na ustawową definicję terminu "przedsięwzięcie", organ wskazał,

że "inną ingerencją" (czy "interwencją") w środowisko jest także taka zmiana zrealizowanego przedsięwzięcia, która może spowodować zmianę jego oddziaływania na środowisko - np. polegającą na tym, że rozszerzona zostanie prowadzona w danym obiekcie działalność. W przedmiotowej sprawie takie rozszerzenie nastąpi, gdyż realizacja projektu pozwolić ma na zwiększenie produkcji (wprowadzenie na rynek nowych produktów, zwiększenie ilości produkowanych wozów asenizacyjnych).

Zdaniem Zarządu Województwa [...] rozszerzenie działalności (czy zmiany dokonywane w zakładzie, który sam w sobie niewątpliwie jest zrealizowanym już przedsięwzięciem), jest "interwencją" w środowisku, o której mowa

w Dyrektywie 2011/92/UE. Następuje bowiem - lub może nastąpić - zmiana oddziaływania istniejącego przedsięwzięcia na środowisko, mamy więc do czynienia

z ingerencją. W niniejszej sprawie wprowadzenie na rynek nowych produktów

i zwiększenie ilości produkowanych wozów asenizacyjnych może potencjalnie spowodować zmianę powodowanego przez przedsiębiorstwo oddziaływania

na środowisko. Przyjęcie interpretacji przeciwnej (tj. uznanie, że zmiany istniejącej instalacji niewymagające robót budowlanych nie są przedsięwzięciem) prowadziłoby

do tego, że część zamierzeń mających oddziaływanie na środowisko umknęłoby wymaganiom związanym z ocenami oddziaływania na środowisko - a to byłoby niezgodne z ww. Dyrektywą i (powołanym w rozstrzygnięciu organu) orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczącym terminu przedsięwzięcia.

Zarząd wskazał również, że w przypadku gdy dany zakład jest przedsięwzięciem wymienionym w ww. rozporządzeniu OOŚ, to należy przyjąć, że także rozszerzenie

(w analizowanym przypadku zwiększenie potencjału produkcyjnego) tej działalności musi podlegać przepisom o ocenach oddziaływania na środowisko, a więc co najmniej procedurze selekcji (zgodnie z art. 63-65 ustawy OOŚ).

Ponadto, Zarząd podkreślił, że przedstawiane przez wnioskodawców projekty,

w których wnioskował o środki, jakie mają być przeznaczone na sfinansowanie zakupu określonych maszyn czy urządzeń, w rzeczywistości nie polegają na samym zakupie tych urządzeń, ale na doprowadzeniu do tego, że maszyny te zaczną funkcjonować w zakładzie i rozpoczną produkcję, przy czym uruchomienie to nie musi wymagać prac budowalnych, ani skomplikowanych prac instalacyjnych. W związku

Instytucja rozpatrywała planowane przez wnioskodawcę działanie jako całość, jako montaż instalacji, która ma w konsekwencji doprowadzić do zwiększenia produkcji zakładu.

Zdaniem organu o istocie projektu i jego oddziaływaniu na środowisko przesądza to, że kupowane maszyny i urządzenia będą używane w zakładzie, a nie sam fakt ich zakupu. Ponadto projekt pozwolić ma na przyspieszenie procesu produkcji, zmniejszenie kosztów produkcji, poprawę jakości oferowanych produktów i w konsekwencji -zwiększenie produkcji. W związku z tym może też zmienić się oddziaływanie tego przedsięwzięcia na środowisko.

W konsekwencji uznania, że przedmiotowe zamierzenie jest przedsięwzięciem

w rozumieniu Dyrektywy i interpretowanej zgodnie z nią ustawy OOŚ organ uznał, że kwalifikacja przedsięwzięcia dokonana przez KOP była prawidłowa.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe rozstrzygnięcie o nieuwzględnieniu przez Zarząd Województwa [...] protestu dotyczącego negatywnej oceny wniosku

o dofinansowanie projektu. Zaskarżonemu w całości rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1) art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko polegające na dokonaniu błędnej jego wykładni prowadzącej do przyjęcia, iż Skarżący planuje wykonanie "przedsięwzięcia" w rozumieniu Ustawy OOŚ oraz w postanowieniach przepisów prawa wspólnotowego;

2) § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko polegające na błędnej jego wykładni prowadzącej do przyjęcia, iż Skarżący składa wniosek o dofinansowanie instalacji do produkcji lub montowania pojazdów, sprzętu mechanicznego lub produkcji silników;

3) § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia OOŚ polegające na błędnej jego wykładni prowadzącej do przyjęcia, iż projekt strony skarżącej objęty wnioskiem o dofinasowanie stanowi przebudowę, rozbudowę lub montaż przedsięwzięcia polegającego na instalacji w rozumieniu obowiązujących przepisów;

Mając powyższe na względzie strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi

i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazując sprawy

do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a także zasądzenie na rzecz strony od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto, strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści skargi oraz w treści protestu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 si[...]nia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną

w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2016r. poz. 217) – jak dotychczas "ustawa wdrożeniowa".

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w tej ustawie zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2 ustawy wdrożeniowej). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (ar. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą (IZ), którą jest w przypadku regionalnego programu operacyjnego zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) lub pośrednicząca, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 ustawy wdrożeniowej). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W ten sposób wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje zatem ocenę projektu dokonaną w toku konkursu.

Zdaniem Sądu, mimo braku wskazania w art. 64 ustawy wdrożeniowej przepisów ustawy ustrojowej (ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, j. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 ustawy p.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności

z prawem.

Ponadto wskazać należy, że kontrola legalności stanowiska Instytucji Zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez skarżącą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, czyli przepisów wspomnianej wyżej ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020. Kontrola ta musi odbywać się także z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych, gdyż ustawa wdrożeniowa realizuje postanowienia rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym

w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187/1 z 26 czerwca 2014r.) - dalej "rozporządzenie nr 651/2014" i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności

i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320) – dalej – "rozporządzenie ogólne". Ponadto, w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska Instytucji Zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez skarżącą odbywać się musi z uwzględnieniem zapisów Regulaminu konkursu [...] (dalej: "Regulamin konkursu"), stanowiącego swoisty rodzaj procedury obowiązującej w ramach konkursów. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie.

Spór między stronami sprowadza się do oceny prawidłowości zakwalifikowania przedsięwzięcia wnioskodawcy do przedsięwzięć, przed realizacją których jest wymagane uzyskanie oceny odziaływania na środowisko, tak jak uważa Instytucja Zarządzająca, czy też przed realizacją planowanego przedsięwzięcia uzyskanie takiej decyzji nie jest wymagane, tak jak uważa strona. W sytuacji bowiem gdy wymagane jest uzyskanie takiej decyzji do wniosku należało załączyć dodatkowe dokumenty dotyczące oddziaływania na środowisko.

Jak zauważono powyżej zasady dotyczące przeprowadzania konkursu zostały przez Instytucję Zarządzającą szczegółowo wskazane Regulaminie konkursu.

W rozdziale 5 zatytułowanym: Wniosek o dofinansowanie w punkcie 4 podpunkt 2 wśród obowiązkowych załączników do wniosku, które mogą zostać uzupełnione na etapie przed podpisaniem umowy o dofinasowanie, został wymieniony załącznik nr 3: Dokumenty dotyczące oddziaływania na środowisko. Natomiast w sposób szczegółowy obowiązki wnioskodawców w odniesieniu do oddziaływania na środowisko zostały przedstawione w załączniku Nr 6 do regulaminu zatytułowanym: Zasady dla Wnioskodawców Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 Ocena oddziaływania na środowisko. Dokument ten w wykazie aktów prawnych wymienia na pierwszym miejscu dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko

(Dz. Urz. UE L 26 z 28.1.2012, str. 1 ze zm.), dalej – dyrektywa 2011/92/UE, natomiast wśród aktów prawa krajowego zostały wymienione: ustawa z dnia 3 października

2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

W odwołaniu do powyższych aktów prawnych w Zasadach dla Wnioskodawców zostały przedstawione dwie definicje "przedsięwzięcia". Pierwsza w oparciu o przepisy ustawy OOŚ, gdzie w art. 3 ust. 1 pkt 13 wskazano, że przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Druga

definicja w oparciu o regulacje dyrektywy OOŚ, gdzie w art. 1 ust. 2 lit. a i b wskazano,

że przedsięwzięcie, to wykonanie prac budowlanych lub innych instalacji lub systemów; inne interwencje w otoczeniu naturalnym i krajobrazie, włącznie z wydobywaniem zasobów mineralnych.

W Zasadach dla Wnioskodawców wskazano także, że w związku z tym,

że definicja przedsięwzięcia zawarta w prawie polskim transponuje odpowiedni przepis dyrektywy OOŚ, należy ją interpretować w świetle tej dyrektywy i dotyczącego jej orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Cel i zakres dyrektywy należy interpretpwać szeroko, aby dla żadnego przedsięwzięcia, które może znacząco oddziaływać na środowisko nie została pominięta ocena OOŚ.

Zasady dla Wnioskodawców zawarły także wskazania, gdzie sprawdzić czy planowane do realizacji przedsięwzięcie wymaga lub może wymagać przeprowadzenia OOŚ, i w tym zakresie wskazano, że podstawowym aktem prawnym regulującym zagadnienie OOŚ w prawie unijnym jest dyrektywa OOŚ, gdzie w załączniku nr I zostały wymienione rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, natomiast w załączniku nr 2 zostały wymienione rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wśród przedsięwzięć wymienionych w załączniku nr 2 w podpunkcie 4 zatytułowanym produkcja

i przetwarzanie metali pod literą f została wymieniona: produkcja i montowanie pojazdów mechanicznych oraz produkcja silników.

W Zasadach dla Wnioskodawców wskazano także, że podstawowym aktem prawnym regulującym zagadnienie OOŚ w prawie polskim jest ustawa z dnia

3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz, że rozporządzeniu OOŚ wskazane zostały:

a) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (grupa I);

b) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (grupa II);

c) przypadki, w których zmiany dokonywane poprzez rozbudowę, przebudowę lub montaż realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia są kwalifikowane jako przedsięwzięcia z grupy I albo II. W rozporządzeniu tym w § 3 ust. 1 pkt 17 wymienione zostały instalacje do produkcji lub montowania pojazdów, sprzętu mechanicznego lub produkcji silników, przy czym za sprzęt mechaniczny uznaje się inne niż pojazdy wyposażone w silnik.

Podkreślenia wymaga, że ocena organu czy konkretne zamierzenie wnioskodawcy jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, czy też nie dokonywana jest w oparciu o analizę projektu. Analiza ta może się odbyć tylko i wyłącznie na podstawie złożonego przez wnioskodawcę wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami.

We wniosku aplikacyjnym strona wskazała, że: przedmiotem projektu jest zakup nowych maszyn i urządzeń: nowoczesna wyoblarka, prasa krawędziowa, przecinarka plazmowa, nożyce gilotynowe, zwijarka do blachy, robot spawalniczy oraz dokonanie prac remontowych w hali produkcyjnej. Następnie wskazano, że powyższe elementy

w powiązaniu z zatrudnieniem nowych osób oraz wdrożeniem zintegrowanego systemu informatycznego [...] mają wpłynąć zarówno na zmniejszenie bezrobocia na obszarze Gminy i powiatu [...] jak i wprowadzenie na rynek nowych następujących produktów:

- wóz asenizacyjny z przeznaczeniem do przewozu różnych środków używanych powszechnie w rolnictwie np. RSM, woda amoniakalna ze zbiornikiem z tworzywa sztucznego o różnych kształtach i pojemnościach, będzie to innowacja na poziomie kraju;

- rozsiewacz wapna, nawozów, piasku i soli – skrzynia ładunkowa wykonana ze stali nierdzewnej, będzie to innowacja na poziomie kraju;

- naczepy do samochodów ciężarowych przeznaczone do transportu gnojownicy ze zbiornikami z tworzywa sztucznego o różnych kształtach, będzie to innowacja na poziomie kraju.

Dalej we wniosku, w części: harmonogram i budżet projektu, wnioskodawca wskazał, że różnice pomiędzy posiadanym sprzętem, a tym, który planuje się zakupić są elementami nieporównywalnymi, bez posiadania nowego planowanego do zakupu sprzętu bowiem nie będzie możliwe produkowanie nowych maszyn i urządzeń, posiadany sprzęt nie posiada odpowiednich parametrów oraz możliwości aby wdrażać innowacyjne produkty na rynek.

Z treści zatem wniosku jednoznacznie wynika, że urządzenia jakie zamierza zakupić wnioskodawca mają służyć do produkcji pojazdów mechanicznych. Co więcej nowoprodukowane pojazdy będą miały w skali kraju charakter innowacyjny, a ich produkcja przy użyciu dotychczasowego sprzętu byłaby niemożliwa. Zatem w ramach projektu zakupione mają być nowe urządzenia, które będą służyły do produkcji nowych – dotychczas nieprodukowanych pojazdów mechanicznych. Słusznie zatem organ uznał, że wypełniona została przesłanka z art. 4 ust. 2 dyrektywy OOŚ, skoro projekt wnioskodawcy prowadzi do produkcji pojazdów mechanicznych, a produkcja

i montowanie pojazdów mechanicznych zostały wprost wymienione w punkcie 4 litera f załącznika II dyrektywy OOŚ. Ponadto spełnione zostały przesłanki z przepisów krajowych odnoszących się do przedsięwzięć mogąco znacząco oddziaływać na środowisko, skoro w rozporządzeniu OOŚ wymienione zostały instalacje do produkcji lub montowania pojazdów i sprzętu mechanicznego. Wbrew odmiennym twierdzeniom zawartym w skardze nie sposób uznać, że urządzenia, jakie zamierza zakupić wnioskodawca nie będą stanowiły instalacji, skoro dzięki ich wykorzystaniu

w określonym procesie technologicznym powstaną nowe produkty w postaci pojazdów

i części takich pojazdów. Słusznie organ podkreślił, że zakup maszyn nie jest celem samym w sobie, celem jest bowiem umożliwienie produkcji pojazdów. Maszyny te zostaną bowiem włączone w istniejący ciąg technologiczny i służyć będą w łączności z istniejącym parkiem maszynowym do produkcji nowych pojazdów i nowych części do pojazdów – dotychczas nieprodukowanych o innowacyjnym charakterze. Niewątpliwie zatem działalność wnioskodawcy będzie wpływała na środowisko w inny sposób aniżeli dotychczas.

W ocenie Sądu nie sposób zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w skardze co do tego, że zamierzenia wnioskodawcy nie można zakwalifikować jako przedsięwzięcia w rozumieniu ustawy OOŚ. Skoro bowiem ustawa OOŚ jako przedsięwzięcie rozumie ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie wykorzystywania terenu, a wnioskodawca zamierza prowadzić nową produkcję i produkcja ta ma być innowacyjna na poziomie kraju, to jego działanie powinno być ocenione jako zmiana wykorzystywania terenu. Dotychczas bowiem taka produkcja nie była prowadzona, czyli teren na którym była ona prowadzona będzie wykorzystywany w inny sposób. Tym samym zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy OOŚ należało uznać za niezasadny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia OOŚ polegającego na błędnym przyjęciu przez organ, że zadanie jakie zamierza zrealizować wnioskodawca polega na nie na wykonaniu nowej instalacji do produkcji pojazdów a jedynie na modernizacji istniejącej, wskazać należy, że jak wynika z przedstawionej powyżej treści samego wniosku, zadanie strony polega na tak daleko idącej ingerencji w istniejącą instalację do produkcji pojazdów, że na jej skutek będą produkowane nowe pojazdy i części do pojazdów, używane będą zupełnie nowe materiały. Powstała w wyniku tej ingerencji instalacja będzie inną instalacją od dotychczasowej. Tym samym zdaniem sądu nie może być tu mowy jedynie o modernizacji dotychczasowej linii produkcyjnej, a o znaczącej innowacji, skoro nowowytwarzane produkty w skali kraju będą innowacyjne.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia OOŚ wskazać należy, że przepis ten dotyczy zmian wprowadzanych w przedsięwzięciach zawsze oddziaływujących na środowisko o jakich mowa w § 2 ust. 1 tego rozporządzenia i aktywności polegające na rozbudowie, przebudowie czy montażu kwalifikuje jako przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis ten zatem nie ma zastosowania do przedsięwzięć o jakich mowa w § 3, a do przedsięwzięć wymienionych w § 2. Zdaniem sądu z regulacji tej nie można wyprowadzić wniosku, że przebudowa czy rozbudowa instalacji uznanej za przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko nie wymaga oceny odziaływania na środowisko.

Marginalnie wskazać należy, że pewien potencjalny wpływ zamierzonego działania na środowisko został przez wnioskodawcę zauważony, skoro twierdzi w skardze, że działania przez niego podjęte będą korzystniejsze dla środowiska od dotychczasowych. Podkreślić jednak należy, że w tym przedmiocie powinny wypowiedzieć się organy wskazane w ustawie OOŚ.

Wobec niezakwestionowania przez Instytucję Zarządzającą wniosku w zakresie dotyczącym zakupu i montażu hali magazynowej, uwagi zawarte w skardze, a dotyczące tego przedmiotu należało uznać za bezprzedmiotowe.

Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną