Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 27/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

B. K. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do rozpatrzenia tego wniosku i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a".

Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 p.p.s.a. pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, kiedy nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oczywistym też jest, że uprawdopodobnienie jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskującym, który chce na tej podstawie uzyskać korzystne dla siebie skutki prawne, a wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie aktu, który jest przedmiotem skargi i nadaje się do wykonania.

Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która jest decyzją nadającą się do wykonania i podlegającą wykonaniu.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy zważyć należy, iż skarżąca nie próbowała nawet wykazać, uprawdopodobnić, iż wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. We wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej skarżąca nie przedstawiła żadnej okoliczności przemawiającej za takim rozstrzygnięciem. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, w sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, to na nim właśnie spoczywa obowiązek wykazania konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazania, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia.

Ponadto wskazać stronie należy, iż gdyby okazało się - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd - iż zaskarżona decyzja istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności.

W tych okolicznościach działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.