Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 125/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] ustalającą warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pn.: "zjazd z drogi publicznej na części działek nr 1206 i 299 obr. 224 położonych przy ul. [...] w R." w granicach określonych na załączniku graficznym do decyzji, dla F. K., w imieniu którego działa pełnomocnik U. B.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie złożyła K. S.. Wraz ze skargą wyżej wymieniona wniosła

o wstrzymanie jej wykonania. Wniosku tego nie uzasadniła w żaden sposób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli

w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wskazała konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że w stosunku do niej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zakwestionowała jedynie zasadność wydanej przez organ I i II instancji decyzji. Zatem skarżąca składając wniosek nie wykazała ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Nadto podkreślenia wymaga, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezcelowym postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Stąd też istotne znaczenie ma okoliczność czy zaskarżony akt posiada wyżej wymienioną cechę.

Wniosek skarżącej K. S. o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Rzeszowa wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jej przedmiot. Stwierdza ona autorytatywnie o zgodności zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania – (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz – J.P.Tarno, LexisNexis, Warszawa 2006r., str. 187).

Na podstawie decyzji ustalającej dla F. K. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne, strona skarżąca nie jest obciążona obowiązkiem, ani nie uzyskuje uprawnienia podlegającego wykonaniu. Przedmiotowa decyzja pozbawiona jest cechy wykonalności, stąd też wobec braku przesłanek wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegać musi oddaleniu.

W świetle poczynionych wcześniej uwag, wskazać należy, że przedmiotowa decyzja nie wymaga wykonania, ani nie podlega wykonaniu. Nie rodzi bowiem po stronie podmiotu, do którego jest kierowana żadnego obowiązku, ani też uprawnienia. Dopiero decyzja zezwalająca na realizację zamierzenia inwestycyjnego, w tym wypadku – pozwolenia na budowę zjazdu, mogłaby ewentualnie podlegać wstrzymaniu przy pozytywnym uwzględnieniu wniosku.

Równocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak

w sentencji postanowienia.