Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 666/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. d, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149,  art. 200 i art. 209
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi Komitetu [...] na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Radę Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku Komitetu [...] z dnia [...] maja 2021 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Rady Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Rady Gminy [...] na rzecz Komitetu [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Komitet [...] (zwany dalej "Skarżącym") wystąpił [...] maja 2021r., na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020r., poz. 2176, zwana dalej "u.d.i.p.") do Urzędu Gminy [...] (zwany dalej "Urzędem Gminy") z wnioskiem o:

a) udostępnienie kopii opinii prawnej prof. Uniwersytetu [...] K. J., na którą powoływał się Przewodniczący Rady Gminy [...] H. K. (zwany dalej: "Przewodniczącym Rady Gminy") podczas obrad [...] sesji Rady Gminy [...] (zwana dalej "Radą Gminy") – dokładnie w: 2 godzinie 6 minucie i 3 godzinie 8 minucie, zgodnie z nagraniem ww. sesji Rady Gminy;

b) wskazanie czy opinia ta była sporządzona na zamówienie ww. Gminy;

c) wskazanie, jeśli to ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na jaką kwotę opiewała umowa zawarta z jej wykonawcą;

d) wskazanie, jeśli to nie ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na czyje zlecenie została ona wykonana, by mógł ją przywołać Przewodniczący Rady Gminy podczas ww. sesji Rady Gminy i kto za nią zapłacił.

2. Wójt Gminy [...] (zwany dalej "Wójtem") w odpowiedzi z 24 maja 2021r. poinformował Skarżącego, że nie posiada wnioskowanych informacji i że przekazał ww. wniosek Przewodniczącemu Rady ww. Gminy, z prośbą o ustosunkowanie się do podniesionych w nim kwestii. Wójt wskazał też, że jest równie żywo zainteresowany uzyskaniem dostępu do treści opinii, o której mowa we wniosku i niezwłocznie przekaże wszystkie informacje i dokumenty po uzyskaniu odpowiedzi od Przewodniczącego Rady Gminy.

3. Wójt 25 maja 2021r. przekazał Przewodniczącemu Rady Gminy ww. wniosek Skarżącego o udzielenie informacji publicznej [...] maja 2021r. wraz z pismem przewodnim.

4. Skarżącego 28 maja 2021r., drogą mailową, poinformowano, że Przewodniczący Rady Gminy otrzymał ww. wniosek [...] maja 2021r., zapoznał się z nim 26 maja 2021r. i przedstawił na sesji Rady Gminy 27 maja 2021r. w sprawozdaniu o działalności w okresie międzysesyjnym.

5. Rada Gminy pismem z 31 maja 2021r. poinformowała Wójta, że Przewodniczący Rady Gminy nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, załączając "uwagi dr. K. J.", odnoszące się do wątpliwości co do ewentualnego ograniczenia możliwości powstania innej zabudowy, w przypadku lokalizacji w planie znaczącej inwestycji usługowo – mieszkaniowej, które Przewodniczący Rady Gminy prezentował na sesji Rady Gminy [...] kwietnia 2021r.

Pismo to przekazano do wiadomości Skarżącemu, drogą mailową 1 czerwca 2021r.

6. Skarżący w piśmie z 2 czerwca 2021r., wysłanym drogą mailową, podziękował za otrzymane informacje, wnosząc o uzupełnienie odpowiedzi z 31 maja 2021r. Podkreślił, że wnioskował o udostępnienie opinii prawnej, a uzyskał pismo nazwane przez Przewodniczącego Rady Gminy "uwagami", podpisane przez dr J.. W związku z tym poprosił o wyjaśnienie rozbieżności.

Skarżący podniósł też, że w ww. odpowiedzi nie udzielono informacji, kto wystąpił o sporządzenie opinii i jaki był jej koszt, kto ewentualnie go poniósł, w jakim trybie wystąpiono o opinię prawną, celem jej przedstawienia Radnym Gminy, którzy głosowali za przyjęciem lub odrzuceniem uchwały. Skarżący w związku z tym ponowił prośbę o udzielenie ww. informacji.

7. Rada Gminy w odpowiedzi z 24 czerwca 2021r. "na pismo dotyczące uwag dr K. J., które prezentowałem na [...] sesji Rady Gminy" [...] kwietnia 2021r. poinformowała, że Przewodniczący Rady Gminy:

- nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej,

- nie wykonuje budżetu gminy, wykonywanie i dysponowanie budżetem należy do zadań wójta;

- nie występował do Wójta Gminy z wnioskiem o pokrycie z budżetu Gminy kosztów sporządzenia ww. dokumentu.

8. Skarżący w piśmie z 20 lipca 2021r. (data wpływu do Urzędu Gminy 26 sierpnia 2021r.) wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, związanej z wnioskiem Skarżącego złożonym [...] maja 2021r. w kancelarii ogólnej Urzędu Gminy, zarzucając naruszenie:

a) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskiwania informacji publicznej - przez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

b) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku - przez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego załatwienia wniosku, zasądzenie od Organu kosztów postępowania według norm przepisanych, wymierzenie Organowi grzywny.

Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 11a ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020r., poz. 713 ze zm., zwana dalej "u.s.g."), organami gminy są rada gminy i wójt, zaś zgodnie z art. 19 u.s.g., Rada gminy wybiera ze swego grona przewodniczącego. Dziwi więc twierdzenie Przewodniczącego Rady Gminy, który w imieniu Gminy odpowiedział, Przewodniczący Rady Gminy nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, gdy pytania zawarte w ww. wniosku z [...] maja 2021r. dotyczyły wprost działań wykonywanych przez Gminę i jej organy, tj. związanych bezpośrednio z podejmowaną przez Radę Gminy decyzją, nie zaś działań Przewodniczącego Rady Gminy.

9. Rada Gminy w odpowiedzi na skargę z 23 września 2021r. wniosła o jej oddalenie. Po przedstawieniu stanu sprawy związanego z ww. wnioskiem Skarżącego z [...] maja 2021r., wskazała, że do Rady Gminy, do dnia złożenia ww. skargi nie wpłynął wniosek o udzielenie informacji publicznej.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. skarga zasługuje na uwzględnienie.

2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r., poz. 329 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."). Przedmiotem skargi była bowiem bezczynność Rady Gminy, w imieniu której działa Przewodniczący Rady Gminy, w związku z wniesionym, na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p., do Urzędu Gminy ww. wnioskiem Skarżącego z [...] maja 2021r. o:

a) udostępnienie kopii opinii prawnej prof. Uniwersytetu [...] K. J. , na którą powoływał się Przewodniczący Rady Gminy podczas obrad [...] sesji Rady Gminy – dokładnie w: 2 godzinie 6 minucie i 3 godzinie 8 minucie, zgodnie z nagraniem ww. sesji Rady Gminy;

b) wskazanie czy opinia ta była sporządzona na zamówienie ww. Gminy;

c) wskazanie, jeśli to ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na jaką kwotę opiewała umowa zawarta z jej wykonawcą;

d) wskazanie, jeśli to nie ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na czyje zlecenie została ona wykonana, by mógł ją przywołać Przewodniczący Rady Gminy podczas ww. sesji Rady Gminy i kto za nią zapłacił.

Sąd wskazuje ponadto, że Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz.137 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.

W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W myśl art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z 24 lipca 2015r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.U. z 2015r., poz. 1240) oraz partie polityczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności podmioty reprezentujące:

- państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.),

- inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).

Z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wynika, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., będące w posiadaniu takich informacji.

Sąd zauważa ponadto, że przepisy u.d.i.p. nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:

1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

4. Sąd, mając powyższe okoliczności na uwadze, podkreśla, że w toku oceny zasadności skargi na bezczynność w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, zobowiązany jest przede wszystkim ustalić, czy podmiot, do którego Skarżący wystąpił z wnioskiem był zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji publicznej, jak również, czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w ramach u.d.i.p. Dopiero przesądzenie ww. kwestii umożliwia dalsze procedowanie w sprawie.

Sąd w związku z tym stwierdza, że ustawodawca zarówno w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., który wskazuje podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, jak również w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. d) u.d.i.p., który określa zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej, posłużył się – zgodnie z regułami prawidłowej legislacji – katalogiem otwartym, używając pojęcia "w szczególności", które przesądza o niepełnym charakterze zawartego w tych przepisach wyszczególnienia.

Tym samym Rada Gminy, mogła być uznana - w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. - za podmiot, który był zobowiązany do udzielenia żądanej przez Skarżącego informacji publicznej, z uwagi na treść powołanego wyżej art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Rada Gminy jest bowiem podmiotem – organem samorządu terytorialnego (Art. 11a u.s.g.) - który dysponuje majątkiem publicznym. Stosownie ponadto do art. 19 ust. 1 i 2 u.s.g. Rada gminy bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym wybiera ze swego grona m.in. przewodniczącego, którego zadaniem jest wyłącznie (podkreślenie Sądu) organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady. Powyższa kompetencja Przewodniczący Rady Gminy, wynikająca z przepisu ustawowego – art. 19 ust. 1 i 2 u.s.g. - zobowiązywała tegoż przewodniczącego do przekazanie Radzie Gminy wniosku Skarżącego z [...] maja 2021r., który wiązał się z pracami Rady Gminy i działalnością w ich toku Przewodniczącego Rady Gminy.

Sąd wskazuje ponadto, że informacje, o udostępnienie, których wnosił Skarżący w ww. wniosku o udzielenie informacji publicznej, wiązały się z gospodarowaniem majątkiem, którym dysponuje podmiot, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) i pkt 5 lit. d) u.d.i.p.). W judykaturze i piśmiennictwie wielokrotnie przyjmowano, że w razie wątpliwości czy żądana informacja mieści się w przedmiocie uregulowanym u.d.i.p., należy – respektując zasadę powszechnego dostępu do informacji publicznej – interpretować przepisy na korzyść wykonującego prawo do takiej informacji (por. wyroki NSA z: 5 grudnia 2002r. sygn. akt II SA/Wr 1600/02, 2 lipca 2003r. sygn. akt II SA 837/03, MoP 2003/17/770; R. Stefanicki, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego, PiP 2004/z.2/s.98). I. Kamińska M. Rozbicka-Ostrowska w Komentarzu do Ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazała, że niedopuszczalne jest stanowisko, że informacja, która nie została wymieniona w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., nie jest informacją publiczną (WoltersKluwer, Warszawa 2016r., wyd. 3, s. 130).

5. Sąd stwierdza, że skoro na podstawie powyższych rozważań należało uznać, że w sprawie miały zastosowanie ww. przepisy u.d.i.p., dotyczące informacji publicznej, skarga na bezczynność Rady Gminy była dopuszczalna, co umożliwiało Sądowi przejście do drugiego etapu kontroli – do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność. W tym zakresie Sąd administracyjny ocenia, czy organ podjął jakiekolwiek działanie, czy dokonał tego w prawem wymaganej formie, a jeśli udzielił żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni i w terminie, a więc, czy wykonany został obowiązek działań przewidzianych w przepisach u.d.i.p.

Zasadnicze sposoby (tryby) udzielania informacji publicznej, a także ograniczenia w jej udostępnianiu, normują przepisy u.d.i.p. I tak przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną – "zwykłym" pismem. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) – czyli, gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

W świetle art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

6. Sąd, mając powyższe przepisy na względzie, jak również stan faktyczny sprawy, stwierdza, że z akt administracyjnych sprawy – wiadomości mailowej z 28 maja 2021r., skierowanej do Skarżącego – wynika, że Przewodniczący Rady Gminy przedstawił ww. wniosek Skarżącego o udzielenie informacji publicznej z [...] maja 2021r., na sesji Rady Gminy [...] maja 2021r. w sprawozdaniu o działalności w okresie międzysesyjnym. Dodatkowo wskazać należy, że z akt administracyjnych wynika, że wniosek złożono w Urzędzie Gminy, co potwierdza pismo Wójta z 24 maja 2021r., które Przewodniczący Rady Gminy otrzymał 25 maja 2021r., wraz z wnioskiem Skarżącego z [...] maja 2021r.

Niezrozumiałe jest więc wskazanie w odpowiedzi na skargę, że do Rady Gminy, do dnia złożenia ww. skargi na bezczynność nie wpłynął wniosek o udzielenie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że Rada Gminy już od 27 maja 2021r. wiedziała o złożonym przez Skarżącego ww. wniosku o udzielenie informacji publicznej z [...] maja 2021r. Dodatkowo wskazać też należy, że wniosek był znany Przewodniczącemu Rady Gminy, najpóźniej 26 maja 2021r. i w związku z tym powinien podjąć działania, tak aby możliwe było zrealizowanie przez Radę Gminy terminów wynikających z u.d.i.p.

Sąd wskazuje ponadto, że Rada Gminy w pismach kierowanych do Skarżącego (podpisanych przez Przewodniczącego Rady Gminy) nie powoływała się, że nie dysponuje żądanym dokumentem (kopią ww. opinii prawnej, na którą powoływał się Przewodniczący Rady Gminy na [...] sesji Rady Gminy [...] kwietnia 2021r. - punkt pierwszy wniosku Skarżącego z [...] maja 2021r.) i informacjami, o udzielenie których wnosił Skarżący pkt 2-4 ww. wniosku (czy opinia ta była sporządzona na zamówienie ww. Gminy; jeśli to ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na jaką kwotę opiewała umowa zawarta z jej wykonawcą; jeśli to nie ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na czyje zlecenie została ona wykonana, by mógł ją przywołać Przewodniczący Rady Gminy podczas ww. sesji Rady Gminy i kto za nią zapłacił). Rada Gminy w toku postępowania wszczętego ww. wnioskiem o udzielenie informacji publicznej nie wskazała więc, że zaszła przesłanka z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

7. Sąd w związku z tym podnosi, że skoro wniosek Skarżącego z [...] maja 2021r., w którym zwrócono się o udzielenie informacji publicznych, dotarł 27 maja 2021r. do organu jednostki samorządu terytorialnego (Rady Gminy), zobowiązanego do udzielenie informacji publicznej na mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. oraz żądane w ww. wniosku informacje wiązały się z gospodarowaniem majątkiem, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) i pkt 5 lit. d) u.d.i.p., a Przewodniczący Rady Gminy, jako podmiot zobowiązany, na mocy art. 19 ust. 2 u.s.g. do organizowania pracy Rady Gminy, wiedział o ww. wniosku od 26 maja 2021r. i nie wskazywał w pismach kierowanych do Skarżącego, że Rada Gminy nie posiada żądanych przez Skarżącego informacji, to nieprawidłowe i niewystarczające było udzielenie Skarżącemu informacji w pismach z: 31 maja 2021r. (że Przewodniczący Rady Gminy nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej); 24 czerwca 2021r. (że Przewodniczący Rady Gminy nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, nie wykonuje budżetu gminy, nie występował do Wójta o pokrycie z budżetu gminy kosztów sporządzenia uwag dr. K. J.).

Dodatkowo stwierdzić też należy, że podane w piśmie z 24 czerwca 2021r. informacje w żadnej mierze nie odnosiły się do tych informacji, o udzielenie, których wystąpił Skarżący (udostępnienie kopii opinii prawnej prof. Uniwersytetu [...], na którą powoływał się Przewodniczący Rady Gminy podczas obrad [...] sesji Rady Gminy – dokładnie w: 2 godzinie 6 minucie i 3 godzinie 8 minucie, zgodnie z nagraniem ww. sesji Rady Gminy – pkt 1 wniosku; wskazanie czy opinia ta była sporządzona na zamówienie ww. Gminy – pkt 2 wniosku; wskazanie, jeśli to ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na jaką kwotę opiewała umowa zawarta z jej wykonawcą - pkt 3 wniosku; wskazanie, jeśli to nie ww. Gmina zamówiła ww. opinię, na czyje zlecenie została ona wykonana, by mógł ją przywołać Przewodniczący Rady Gminy podczas ww. sesji Rady Gminy i kto za nią zapłacił - pkt 4 wniosku).

Tym samym Rady Gminy, jako podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. w związku z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) i pkt 5 lit. d) u.d.i.p.), pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia przez Skarżącego skargi do WSA w Warszawie i bezczynność ta nie ustała, więc zasadne było wydanie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Zdaniem Sądu brak było natomiast podstaw do stwierdzenia, że bezczynność Spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a.), co uzasadniało wydanie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim sentencji wyroku. Z rażącym charakterem bezczynności mamy do czynienia, np. gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. Istotą rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Jak zasadnie wskazuje się w orzecznictwie, rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 675/12, dostępny na www.nsa.gov.pl). Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest więc zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie, gdyż Rady Gminy z zachowaniem terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. kierowała do Skarżącego odpowiedzi, choć nie udzieliła w nich żądanych informacji. Warto jednak wskazać, że zagadnienia związane z udzieleniem informacji publicznej, z uwagi na otwarty katalog przedmiotu u.d.i.p., jak również jedynie przykładowy zakres pojęcia informacji publicznej budzą szereg wątpliwości, także w samym orzecznictwie i piśmiennictwie.

Sąd o kosztach postępowania sądowego (punkt czwarty sentencji) postanowił na mocy art. 200 i art. 209 P.p.s.a., wskazując, że jedynym poniesionym przez Skarżącego kosztem w sprawie był wpis sądowy w wysokości 100 zł.

8. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie ww. przepisów, orzekł, jak w sentencji.