Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 659/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 2 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik - Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2006 roku sprawy ze skargi Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżących Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych A w Ł. nr [...] kwotę złotych 500 (pięćset) tytułem zwrotu kosztów sądowych, 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku


UZASADNIENIE

III SA/Łd 659/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe A z siedzibą w Ł. przy ulicy A Nr [...], od decyzji nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł., z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., w sprawie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami), art. 103 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 1808, poz. 980), art. 73 ust. 1, ust. 3, ust. 5, ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż decyzją nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...], Kierownik Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł. wykreślił z dniem 18 maja 2005 r. Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe A z siedzibą w Ł. przy ulicy A Nr [...], zwane dalej Warsztatami bądź stroną, z rejestru działalności regulowanej

przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców na terenie Miasta Ł., wpisane do tego rejestru pod numerem [...].

Od decyzji powyższej Warsztaty wniosły odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżący wskazał, iż jest jednostką samofinansującą i wykonuje usługi o profilu motoryzacyjnym oraz w zakresie regulowanej działalności gospodarczej i prowadzi dwie stacje kontroli pojazdów oraz ośrodek szkolenia kierowców kategorii B na podstawie bezterminowego zezwolenia nr [...]. Zdaniem Warsztatów organ I instancji nie uznał faktu, iż są one jednostką organizacyjną, która nie jest osobą prawną, lecz której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zaś obowiązujące normy prawa nie uniemożliwiają dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, ani w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Organ I instancji przesyłając akta sprawy wraz z odwołaniem Warsztatów wskazał, że nie znalazł podstaw do zastosowania normy zawartej w art. 132kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując powyższe odwołanie uznało, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie z następujących przyczyn:

Organ I instancji udzielił Warsztatom w dniu [...] decyzją nr [...], zezwolenia nr [...] na prowadzenie szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych w zakresie prawa jazdy kategorii B. Decyzja powyższa stała się decyzją ostateczną.

Zgodnie z zasadą zawartą w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, póz. 1808), zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone.

Zezwolenie nie było udzielone Warsztatom na określony termin, zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało, iż norma ta nie może mieć żadnego znaczenia w niniejszej sprawie zwłaszcza, że w. w. ustawa określa wprost wyjątki od zasady określonej w ust. 1 tej normy.

Warsztaty zostały przez organ I instancji, zważywszy posiadane zezwolenie, wpisane z mocy prawa do rejestru działalności regulowanej, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1808 ), w której stanowi się, iż przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54, 61-63, wpisuje się z urzędu rejestru działalności regulowanej(...).

Posiadane uprzednio przez skarżącego zezwolenie wygasło, więc zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, póz. 1808), organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, może wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin ten zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu.

Dane objęte wpisem zostały określone w art. 103 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 980). Organ I instancji pismem z dnia 8 lutego 2005 r. wezwał stronę do uzupełnienia danych objętych wpisem, a więc decyzji potwierdzającej nadanie numeru identyfikacji podatkowej NIP oraz numeru w rejestrze przedsiębiorców, wskazując, że wpis zawiera numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej, w ustawowym terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 lutego 2005 roku i pozostało bezskuteczne, bowiem brak ten nie został usunięty, zaś akta sprawy nie zawierają numeru w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej.

Organ I instancji wydał więc decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż w takiej sytuacji wykreślenie przez organ I instancji decyzją z dnia [...], nr [...], Warsztatów z rejestru działalności regulowanej, nie narusza prawa, zaś zarzuty zawarte w odwołaniu nie mogą być w żaden sposób skuteczne, a Warsztaty w swym odwołaniu wskazują na okoliczności, które nie mają żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało za słuszne fakt, iż organ I instancji wzywał do uzupełnienia danych o numer w rejestrze przedsiębiorców, bowiem wpis do ewidencji działalności gospodarczej, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, póz. 1178 z późniejszymi zmianami), dotyczyć może wyłącznie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, nie zaś jednostek organizacyjnych jakimi są gospodarstwa pomocnicze, oraz podzieliło pogląd organu I instancji, iż norma zawarta w art. 73 ust. 1 ustawy z dni a 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808) nie mają w niniejszej sprawie zastosowania, bowiem w tym przypadku ma zastosowanie wyjątek określony w art. 73 ust. 3 tej normy. Uprawnienie Warsztatów wynikające z zezwolenia, zostało skonsumowane dokonaniem przez ten organ wpisu do rejestru działalności regulowanej. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, powoływanie się na zezwolenie wydane przez organ I instancji w obecnym stanie prawnym nie może być skuteczne, bowiem zezwolenie to nie wywołuje już żadnych skutków prawnych, poza już wywołanym w postaci wpisu i doręczenia stosownego zaświadczenia o wpisie, art. 73 ust. 3 w związku z ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808).

Zarzuty zawarte w odwołaniu, a dotyczące kwestii natury ekonomicznej, posiadania szkoły nauki jazdy, podobnej sytuacji stacji kontroli pojazdów, utraty płynności finansowej, bardzo dobrego zaplecza do nauczania przedmiotu, doświadczonej kadry instruktorskiej, w sytuacji, gdy wykreślenie z rejestru działalności regulowanej nie jest pozostawione uznaniu organu administracji, a jest wyłącznie konsekwencją bezskutecznego upływu ustawowego terminu do uzupełnienia danych w tym rejestrze nie mogą być w żaden sposób skuteczne, bowiem nie mają one żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Zgodnie z normą zawartą w art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami) organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, a te nie dają podstaw do wydania innego rozstrzygnięcia w sytuacji bezskutecznego upływu ustawowego terminu do uzupełnienia danych, niż to które podjął organ I instancji.

Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł., z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz wyjaśniając, że Warsztaty są gospodarstwem pomocniczym powołanym decyzją Dyrektora A w Ł., na podstawie art. 20 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U z 2003 r. nr 15, poz. 148. z późn. zm.) i nie są przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173 , poz. 1807), więc brak było podstaw prawnych do wezwania ich do uzupełnienia danych objętych wpisem jak również do wykreślenia z rejestru. Strona skarżąca załączyła plik dokumentów, w tym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które w takiej samej sprawie uchyliło decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Podkreślono także, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie podziela poglądu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym strona skarżąca poparła skargę. Do akt sądowych złożono plik dokumentów zawierających stanowisko poszczególnych Ministerstw oraz interpelację poselską w sprawie prowadzenia przez szkoły ( w tym stronę skarżącą ) ośrodka szkolenia kierowców po zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także do naruszenia przepisów postępowania, które mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny i nie budzi wątpliwości.

Strona skarżąca wykazała, iż na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 maja 1991 roku w sprawie gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych (Dz. U. Nr 42, poz. 185) nadano takim jednostkom zdolność prawną, zaś Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] utworzył Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe A, a Rada Miejska w Ł. uchwałą Nr [...], podjęła decyzję o utworzeniu Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych A. Strona skarżąca jest jednostką samofinansującą i wykonuje usługi o profilu motoryzacyjnym oraz prowadzi dwie stacje kontroli pojazdów i ośrodek szkolenia kierowców kategorii B. Działalność tę strona skarżąca prowadziła na podstawie bezterminowego zezwolenia nr [...].

Pismem z dnia 21 września 2004 r. Prezydent Miasta Ł. ( Wydział Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów) zawiadomił skarżącą o tym, że z dniem 21 sierpnia 2004 r weszła w życie ustawa z dnia 2 lipca 2004 r .i zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. W piśmie tym poinformowano o treści innych przepisów i zażądano dostarczenia kserokopii numeru NIP pod rygorem nie wpisania do rejestru działalności regulowanej, co z kolei – w ocenie organu byłoby równoznaczne z koniecznością zaprzestania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Bezsporne jest, iż żądana kserokopia numeru NIP została doręczona.

Pismem z dnia 8 lutego 2005 r. zwanym wezwaniem ten sam organ zawiadomił stronę skarżącą, iż dnia 20 grudnia 2004 r. strona skarżąca została z urzędu wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców. Wezwano stronę skarżącą do dostarczenia kserokopii odpisu z rejestru przedsiębiorców ( KRS) w ustawowym terminie 90 dni od otrzymania pisma z zagrożeniem, iż po bezskutecznym upływie tego terminu organ wyda decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej. Przesłano również zaświadczenie o dokonaniu takiego wpisu.

Bezsporne jest, iż z dniem dokonania wpisu do rejestru działalności regulowanej wygasło udzielone uprzednio stronie skarżącej zezwolenie z dnia [...] nr [...] na prowadzenie szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych.

Bezsporne jest także pomiędzy stronami, iż strona skarżąca nie przedstawiła w terminie 90 dni kserokopii odpisu z rejestru przedsiębiorców.

Organ I instancji decyzją z [...] wykreślił stronę skarżącą z rejestru działalności regulowanej z dniem 18 maja 2005 r., a organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy.

Przechodząc do rozważań podkreślić należy, iż nie budzi wątpliwości Sądu w tym składzie, że strona skarżąca nie powinna być wpisana do rejestru działalności regulowanej przede wszystkim dlatego, że nie jest przedsiębiorcą.

Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe A z siedzibą w Ł. działały na podstawie wydanego w dniu [...] zezwolenia bezterminowego i działalność tę strona skarżąca mogła kontynuować nadal na podstawie tego zezwolenia. Z tego także powodu strona skarżąca nie powinna być wpisana do rejestru działalności regulowanej.

Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego brak określenia terminu w udzielonym zezwoleniu nie stał na przeszkodzie w prowadzeniu nadal tej działalności w oparciu o udzielone zezwolenie.

Z treści bowiem art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, póz. 1808) wynika, iż zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone.

Skoro w przypadku strony skarżącej zezwolenie na prowadzenie działalności nie określało terminu na który zostało udzielone, to oznacza, iż obowiązuje nadal bezterminowo, chyba że wyraźna norma prawna ograniczy ten termin.

Podkreślenia jednocześnie wymaga, iż wpisania strony do rejestru działalności regulowanej dokonano z urzędu. Działanie organu było w tym zakresie niezgodne z prawem i naruszało normę art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 ).

Sprawa wpisu do rejestru jest jednak poza granicą sprawy, której dotyczy skarga, a zatem mając na uwadze treść art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) Sąd nie może zastosować środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do tej czynności.

Gdyby tego wpisu nie dokonano – jak wyżej wskazano - strona skarżąca mogłaby nadal prowadzić swoją działalność. Wpisanie do rejestru spowodowało wygaśnięcie dotychczasowego zezwolenia.

Inna jest jednak sytuacja prawna strony, która zostaje najpierw wpisana do rejestru, a potem wykreślona z rejestru na skutek nie wykonania żądania organu – po wykreśleniu z tego rejestru nie może już działać na podstawie poprzedniego zezwolenia, a ponadto może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej ( art. 72 ustawy z dnia z dnia 6 sierpnia 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej Dz. U. z 2004 r nr 173 poz. 1807 ze zm. ).

Nie budzi wątpliwości, iż strona skarżąca działała zgodnie z prawem, wiedzą i wolą organów administracji. Realizowała w ten sposób program, który pozwalał na szkolenie uczniów i uzyskanie przez nich kwalifikacji w ramach nauki w szkole, bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów w szkołach prywatnych.

Działania organu I instancji – dokonanie wpisu wbrew obowiązującemu prawu, a następnie żądanie niemożliwej do wykonania czynności powoduje, iż strona skarżąca, która dotąd działała zgodnie z prawem – została z winy organów pozbawiona możliwości działania, a w konsekwencji uczniowie, którzy skończą taką szkołę nie będą mieli pełnych kwalifikacji.

Te okoliczności nie były w ogóle brane pod uwagę przez organy obu instancji.

Zdaniem Sądu w tym składzie działania takie naruszają ogólną zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli ( art.7 kpa ), a także zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa ( art. 8 kpa).

W przedmiotowej sprawie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego i miało to wpływ na wynik sprawy.

Organ I instancji jako podstawę wykreślenia strony skarżącej z rejestru działalności regulowanej powołał art. 73 ust. 3 oraz ust. 6 –8 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 ) , a organ odwoławczy - art. 73 ust. 1, ust. 3, ust. 5, ust. 6 i ust. 7 tej ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu prawa wynika iż :

Art. 73. 1. Zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone.

3. Przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54, 61-63, wpisuje się z urzędu do rejestru działalności regulowanej, określonego w tych ustawach zgodnie z zakresem zezwoleń, o ile z przepisów ustawy nie wynika szerszy zakres wykonywania działalności.

5. Do dnia doręczenia przedsiębiorcy zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej zachowują moc zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej wydane na podstawie ustaw, o których mowa w ust. 3.

6. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej może wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania.

7. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej.

Należy jednak zwrócić uwagę na to, iż przepis art. 73 ust. 6 i 7 tej ustawy pozwala na wykreślenie z rejestru działalności regulowanej wyłącznie przedsiębiorcy, którym strona skarżąca nie jest. Strona skarżąca nie stała się bowiem przedsiębiorcą z momentem wpisania jej do tego rejestru, gdyż nigdy tym przedsiębiorcą nie była.

Skoro zatem organy administracji wadliwie interpretowały powoływane przepisy prawa, które w rzeczywistości nie pozwalały na wykreślenie z rejestru działalności regulowanej strony nie będącej przedsiębiorcą – stwierdzić należy iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. art. 73 ust. 6 i 7 cyt. wyżej ustawy i miało to wpływ na wynik sprawy.

Odrębną natomiast sprawą jest dokonanie wpisu do tego rejestru, ale jak wskazano na wstępie pozostaje to poza granicą sprawy, której dotyczy skarga.

Sąd zatem nie może zastosować środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do tej czynności, ani dokonać wskazań co do dalszego postępowania w tym przedmiocie.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt.1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 tej ustawy.

Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.