Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 84/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 64a, art. 64b par. 1, art. 64c par. 1, art. 64d par. 1, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 409/21 o odrzuceniu sprzeciwu J. W. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie modernizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] uchylił decyzję Starosty K. z [...] lipca 2020 r. o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do modernizacji ewidencji gruntów i budynków i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi J. W. w dniu 27 stycznia 2021 r.

Sprzeciw od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wniosła za pośrednictwem organu w dniu 28 czerwca 2021 r. Wraz ze sprzeciwem strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Postanowieniem z 8 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, III SA/Lu 409/21, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniesione na to postanowienie zażalenie skarżącej zostało oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2021 r., I OZ 494/21.

Postanowieniem z 15 grudnia 2021 r., III SA/Lu 409/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił powyższy sprzeciw. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, z akt sprawy wynika, że decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 stycznia 2021 r., a więc termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 10 lutego 2021 r. Natomiast sprzeciw od decyzji został wniesiony dopiero w dniu 28 czerwca 2021 r., a zatem z uchybieniem terminu wskazanego w art. 64c § 1 p.p.s.a. O przysługującym stronie sprzeciwie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie oraz o terminie jego wniesienia skarżąca została pouczona w treści zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę oraz zarzucając, że nie została zawiadomiona o rozprawie, a sąd na posiedzeniu niejawnym postanowił odrzucić sprzeciw. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że złożyła "odwołanie" od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z opóźnieniem, gdyż zrozumiała, że zarówno [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starosta K. ukrywają urzędową kradzież części działki [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, którą organ odwoławczy uchyla decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści tej decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie zaś do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji (art. 64d § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie, albowiem decyzję organu odwoławczego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 stycznia 2021 r. Podkreślenia wymaga również, że decyzja organu odwoławczego zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, a także o terminie i sposobie jego wniesienia. Okoliczności tych skarżąca nie kwestionuje. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem 10 lutego 2021 r., zaś sprzeciw od decyzji został wniesiony dopiero w dniu 28 czerwca 2021 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do zarzutu zażalenia, że skarżąca nie została zawiadomiona o rozprawie, a sąd na posiedzeniu niejawnym odrzucił sprzeciw Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że jest on nieuzasadniony, albowiem co do zasady Sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. Skierowanie sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenie rozprawy w sytuacji, gdy sprawa co do zasady podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 2 p.p.s.a.) jest jedynie uprawnieniem dyskrecjonalnym sądu, nie jest zaś obligatoryjną formą rozpoznawania takiego środka zaskarżenia.

Pozostała przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie.

W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu Sądu I instancji była wadliwą.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.