Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 117/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. C. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 292,80 /dwieście dziewięćdziesiąt dwa/ złotych, w tym 52,80 /pięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt/ złotych należnego podatku VAT oraz kwotę 17 /siedemnaście/ złotych tytułem zwrotu wydatków.


UZASADNIENIE

Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie decyzją z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołania E. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej z siedzibą w L. przy ul. D., zarządcy nieruchomością wspólną wykonanie niżej wymienionych robót budowlanych:

1. dobudowanie dwóch przewodów wentylacyjnych obsługujących kuchnię i pokój mieszkania nr 1 w budynku mieszkalnym 50 D w L. w terminie do 20 grudnia 2008r.;

2. wykucie forsztu (przepony) pomiędzy przewodami kominowymi w przewodzie kominowym nr 3 /komin nr 1/ w terminie do 20 grudnia 2008r.;

3. wyremontowanie kominów ponad dachem poprzez ich otynkowanie, pomalowanie i doprowadzenie do właściwego stanu obróbki blacharskie w terminie do 30 kwietnia 2009r.;

- uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania robót nakazanych w pkt 1 i 2, ustalając termin ich wykonania na 10 lutego 2009r.; w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustalił, że postępowanie administracyjne wszczęte zostało na wniosek E. J. w sprawie utrzymania i użytkowania kanałów dymowych i wentylacyjnych w budynku mieszkalnym przy ul. D. w L.

W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 18 października 2007r. stwierdzono brak protokołów okresowej kontroli stanu technicznego budynku, w tym protokołu kominiarskiego. Ponadto stwierdzono brak wentylacji w kuchni mieszkania nr 1. Brak wentylacji w kuchni i pokoju przy jednoczesnym funkcjonowaniu kuchni węglowej i pieca węglowego stwarzało zagrożenie życia i zdrowia mieszkańców.

W związku z tym organ I instancji decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej przeprowadzenie okresowych przeglądów stanu technicznego budynku.

Z przedłożonych dokumentów, w tym protokołu kominiarskiego z dnia 22 października 2008r. sporządzonego przez mistrza kominiarskiego S. M. wynika, że przewód kominowy nr 3 w kominie nr 1 jest podzielony forsztem grubości 5 cm na dwa przewody.

Przegroda kończy się ok. 1,5 m od czapki kominowej. Do komina tego są podłączone kuchnia węglowa i wentylacja kuchni z mieszkania nr 1 na parterze. Aby pozostawić takie podłączenie kuchni węglowej należy wykuć przegrodę pomiędzy przewodami kominowymi, by zwiększyć wymiar przewodu dymowego (14 x 28 cm), zaś w celu zapewnienia wentylacji pomieszczeń konieczna jest dobudowa dwóch dodatkowych przewodów wentylacyjnych, które będą obsługiwały kuchnię i pokój mieszkania. Należy je wykonać z izolowanej termicznie rury dwupłaszczowej. Ponadto z przedłożonych protokołów kontroli okresowej wynika konieczność remontu kominów ponad dachem.

Mając na uwadze powyższe zalecenia, organ I instancji decyzją z dnia [...] nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej budynku z siedzibą przy ul. D. w L. wykonanie wskazanych robót budowlanych.

Odwołanie od tej decyzji złożył E. J., który nie zgadzał się z nakazem dobudowania dwóch przewodów wentylacyjnych. Twierdził, że właściciel mieszkania nr 3 podłączył się do kanałów należących do jego mieszkania nr 1, pozostawiając wolne trzy kanały. Uważa, że do jego mieszkania zgodnie z dokumentacją należą kanały nr 1, 2, 4, 6 w kominie nr I, natomiast kanały nr 3, 5 w kominie nr II przynależą do mieszkania na piętrze.

Ponadto zakwestionował podane w protokole wymiary przekroju kanałów kominowych. Uważa, że kanałów jest więcej niż potrzeba, tylko nie są podłączone do mieszkań zgodnie z dokumentacją.

Rozpoznając wniesione odwołanie organ odwoławczy zauważył, że nakazanie usunięcia stwierdzonych przez uprawnionego mistrza kominiarskiego nieprawidłowości zagrażających zdrowiu lub życiu ludzi było obowiązkiem organu nadzoru budowlanego.

Oceny tych nieprawidłowości oraz wskazanie sposobu ich usunięcia dokonała osoba posiadająca wymagane uprawnienia i kwalifikacje. W sprawie brak podstaw do ich zakwestionowania.

Decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego pozwoli na usunięcie stwierdzonych zagrożeń dla mieszkańców.

Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, dokonał jedynie zmiany w części dotyczącej określenia terminu jej wykonania – do dnia 10 lutego 2009r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. J., nie precyzując wniosków, przedstawił swoją opinię na temat funkcjonowania kanałów kominowych i wentylacyjnych w budynku i ich prawidłowego podłączenia do poszczególnych lokali, a także dokonał negatywnej oceny pracy kominiarzy. Wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu kominiarstwa dla wydania ekspertyzy oraz sporządzenia inwentaryzacji kominów. Jednocześnie wskazał, że postanowieniem z dnia 13 października 2008r. wydanym przez Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w L. zakazano mu palenia ognia w kuchni oraz piecu kaflowym w pokoju.

Do obszernej skargi E. J. dołączył kserokopię decyzji administracyjnych, wyroków sądowych, postanowień i pism procesowych, a także protokołów zgromadzonych w toku trwającego postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z przepisami prawa, do czego sąd administracyjny jest uprawniony, stwierdzić należy, że decyzja ta prawa nie narusza.

Podstawą materialnoprawną decyzji jest przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stanowiący, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu, mienia lub środowisku – właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Bezsporne jest w sprawie, a potwierdzają to dowody z protokołów kontroli przeprowadzonych przez organ I instancji, a także opinie uprawnionego mistrza kominiarskiego S. M. z dnia 5 października 2007r. i 22 października 2008r., że stan techniczny przewodu kominowego, do którego podłączona jest kuchnia węglowa z lokalu nr 1 oraz brak przewodów wentylacyjnych w tym lokalu stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Skarżącemu E. J. właścicielowi lokalu nr 1 w dniu 13 października 2008r. uprawniony funkcjonariusz Państwowej Straży Pożarnej Komendy Miejskiej w L. wydał zakaz palenia ognia w kuchni oraz piecu kaflowym w pokoju – do czasu udrożnienia i uszczelnienia przewodów kominowych i wentylacyjnych (postanowienie, k.33)

Nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowaniu został prawidłowo skierowany do Wspólnoty Mieszkaniowej budynku jako zarządcy obiektu budowlanego będącego nieruchomością obejmującą lokale poszczególnych właścicieli.

Skarżący E. J. jest właścicielem lokalu nr 1, w którego użytkowaniu pozostaje część obiektu budowlanego będąca w nieodpowiednim stanie technicznym, dlatego zdaniem Sądu, ma on przymiot strony w niniejszym postępowaniu, wszczętym na jego wniosek.

Odnosząc się do zarzutów zgłoszonych przez skarżącego nie można uznać ich za zasadne.

Skarżący kwestionuje określony w decyzji sposób usunięcia stwierdzonych przez organ nieprawidłowości w użytkowaniu części budynku zawnioskowany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia (mistrza kominiarskiego).

Skarżący nie przedstawił innego dowodu, z którego wynikałby odmienny sposób likwidowania tychże nieprawidłowości. Przedstawia jedynie swój pogląd na ten temat sprowadzający się do kwestionowania sposobu użytkowania części wspólnej budynku (przewodów kominowych i wentylacyjnych) przez właścicieli poszczególnych lokali. Organ nadzoru budowlanego nie jest powołany do oceny i rozstrzygania o sposobie korzystania z nieruchomości wspólnej (w tym kanałów kominowych i wentylacyjnych), bowiem właściwy w tym zakresie jest sąd powszechny orzekający na podstawie przepisów kodeksu cywilnego.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)

O wynagrodzeniu ustanowionego z urzędu radcy prawnego orzeczono na podstawie art. 250 cyt. ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1349 ze zm.)