Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1022/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154, art. 152 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ) po rozpatrzeniu odwołania J. K. (skarżącego w niniejszej sprawie) od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ([...]OW NFZ) z dnia [...] lutego 2011 r. nieuwzględniającej odwołania skarżącego od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej utrzymał ww. decyzję w mocy.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

[...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w R. (dalej [...]OW NFZ) w dniu [...] stycznia 2011 r. ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] marca 2011 r. do [...] grudnia 2012 r. na obszarze: [...] – [...], powiat [...] z L., [...], N. i O. w rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób – ryczałt miesięczny. Wartość zamówienia została określona na nie większą niż 1060866,00 zł na okres rozliczeniowy od [...] marca 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. Ogłoszenie określało wymagania Prezesa NFZ, które winni spełniać oferenci przystępujący do konkursu ofert oraz wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, wskazywało przepisaną formę oferty i ostateczny termin złożenia ofert.

W przedmiotowym postępowaniu zostały złożone cztery oferty, w tym oferta skarżącego.

W części jawnej postępowania komisja konkursowa, na podstawie art. 142 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. nr 164 poz. 1027 z 2008 r. ze zm.; dalej ustawa o świadczeniach), stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. W dniu [...] lutego 2011 r. przewodniczący komisji konkursowej wezwał wszystkich oferentów do przedłożenia dokumentów potwierdzających zatrudnienie wskazanego w formularzu ofertowym personelu, a skarżącego również do wyjaśnienia elementów spornych harmonogramu personelu do dnia [...] lutego 2011 r. pod rygorem odrzucenia oferty. J. K. poinformował komisję, że wymieniony w załączniku wezwania [...] personel będzie zatrudniony na podstawie umowy zlecenia, a harmonogram pracy będzie dostosowany do osób zatrudnionych.

W dniu [...] lutego 2011 r. komisja konkursowa przyjęła do dalszego postępowania 3 oferty, w tym ofertę skarżącego oraz przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania.

Na skutek przeprowadzonych negocjacji ze skarżącym ustalono ostatecznie wartość ryczałtu w wysokości 80103,51 oraz liczbę planowanych świadczeń, wyrażonych w jednostkach rozliczeniowych równą 10. Następnie komisja konkursowa dokonała oceny ofert i sporządziła ranking końcowy, zawierający dane po przeprowadzonych negocjacjach ze wszystkimi oferentami, gdzie oferta skarżącego została oceniona według jednolitych dla wszystkich oferentów kryteriów oceny określonych w zarządzeniu nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej ([...]).

W dniu [...] lutego 2011 r. komisja konkursowa dokonała rozstrzygnięcia postępowania. Oferta skarżącego nie została wybrana ze względu na zbyt małą liczbę punktów jaką uzyskała, wynoszącą łącznie 88,806, podczas gdy oferta zajmująca 1 pozycję w rankingu końcowym uzyskała 89,403 punktów i tylko ta oferta została wybrana.

Skarżący wniósł odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia.

Dyrektor [...]OW NFZ decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] na podstawie art. 152 w zw. z art. 154 ust. 1 i 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz art. 104, art. 107 i art. 108 § 1 kpa oddalił w całości odwołanie J. K. i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Organ I instancji wskazał, że w toku postępowania nie zostały naruszone obowiązujące zasady przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie przedmiotowych świadczeń opieki zdrowotnej, a działanie komisji konkursowej było zgodne z prawem. Stwierdził, że w stosunku do wszystkich oferentów stosowano te same kryteria i zasady postępowania, a w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego się. Odnosząc się do przebiegu negocjacji wskazał, że J. K. telefonicznie negocjował wysokość oferty cenowej, którą obniżył, co jednak nie wpłynęło na zmianę uzyskanych punktów w rankingu końcowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił Dyrektorowi [...]OW NFZ naruszenie art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez celowe działania członków komisji uniemożliwiające skarżącemu osobiste stawiennictwo w Oddziale NFZ, art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, gdyż wybrana w konkursie oferta nie spełniała warunków koniecznych konkursu. Wskazał, że Z. Sp. z o. o. w L. nie miała prawnej możliwości udziału w kwestionowanym postępowaniu, jako że nie ma zdolności udzielania przedmiotowych świadczeń. Zarzucił również zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Prezes NFZ na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Prezes NFZ wskazał, że przedmiotem postępowania odwoławczego jest badanie naruszenia interesu prawnego skarżącego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, co oznacza, że organy nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności.

W ocenie Prezesa NFZ postępowanie konkursowe było przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach i przepisach obowiązujących. Niezasadny jest zarzut jakoby skarżący został wprowadzony w błąd przez pracowników [...]OW NFZ poprzez poinformowanie go o braku konieczności osobistego stawiennictwa w siedzibie Oddziału NFZ w dniu [...] lutego 2011 r. Organ podkreślił, że w dniu [...] lutego 2011 r. skarżący osobiście brał udział w negocjacjach, w wyniku których strony podpisały protokół zbieżności. Dodał, że w tym dniu z uwagi na problemy techniczne oprogramowania komputerowego negocjacje z pozostałymi oferentami nie zostały zakończone i zostały przełożone na dzień [...] lutego 2011 r., o czym wszyscy oferenci, w tym odwołujący zostali poinformowani. Skarżący zdecydował się w tym dniu na dalsze, telefoniczne kontynuowanie negocjacji, w toku których obniżył swoją ofertę cenową, co jednak nie wpłynęło na liczbę punktów w rankingu końcowym, gdyż wszyscy oferenci uzyskali w tym kryterium maksymalną liczbę punktów. Zaproszenie na negocjacje organ wysłał najpierw faxem do wszystkich oferentów, a następnie drogą pocztową.

Organ uznał, że wybrana oferta Z. Sp. z o.o. w L. spełniała warunki w zakresie dostępu dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Wskazując na art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 podkreślił, że istnieje możliwość przeprowadzenia kontroli udzielania świadczeń świadczeniobiorcom, a w przypadku stwierdzenia, że świadczeniodawca przedstawił fałszywe dane w swojej ofercie, umowa może zostać w części albo w całości rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia.

W konkluzji Prezes NFZ podniósł, że postępowanie było prowadzone w sposób gwarantujący wszystkim oferentom równe ich traktowanie, ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa, a Prezes NFZ był uprawniony do określenia kryteriów oceny ofert, które były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Ponadto dodał, że kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku trwania przedmiotowego postępowania. Uznał, że nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów od momentu ogłoszenia postępowania aż do momentu jego rozstrzygnięcia i tym samym nie stwierdzono naruszenia interesu prawnego odwołującego.

W skardze na powyższą decyzję Prezesa NFZ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił jej rażące naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 32 Konstytucji RP, a ponadto art. 142 ust. 5, art. 148 pkt 1 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy o świadczeniach, art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach w związku z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) oraz zasad wskazanych w rozporządzeniach Ministra Zdrowia i zarządzeniach Prezesa NFZ, co w ocenie skarżącego bezsprzecznie doprowadziło do naruszenia jego interesu prawnego.

Skarżący zarzucił ponadto Prezesowi NFZ oraz organowi I instancji rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i § 4, art. 78 § 1, 107 § 1 i § 3 oraz art. 136 kpa poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, niedokonanie należytej weryfikacji informacji przekazanych przez skarżącego, niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sposób zgodny z rzeczywistością i załatwienia sprawy, nieuzupełnienie postępowania dowodowego i materiałów w sprawie oraz niedostateczne odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów podniesionych w odwołaniu.

Mając na uwadze podniesione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez uwzględnienie odwołania i przeprowadzenie ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone wadliwie, a w jego toku doszło do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, przez co został naruszony interes prawny skarżącego. W jego ocenie wybrana oferta nie spełniała warunków koniecznych zastrzeżonych w treści załącznika nr 1 do zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] grudnia 2010 r. w zakresie dostępu dla osób niepełnosprawnych ruchowo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. VI SA/Wa 1758/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w R. z dnia [...] lutego 2011 r., uznając że prawo strony do zapoznania się z pełnymi aktami postępowania konkursowego zostało naruszone. Sąd uznał, że przedłożenie wyników rankingu początkowego, końcowego i wyniku negocjacji nie stanowi wystarczającej dokumentacji pozwalającej na dokonanie oceny legalności rozstrzygnięć administracyjnych podjętych w sprawie. Sąd uznał brak analizy pozostałych ofert, w szczególności oferty, która wygrała, w świetle wymagań określonych stosownymi przepisami ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, rozporządzeń i zarządzeń Prezesa Funduszu, a także zarzutów wnoszącego odwołanie za naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez organ, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II GSK 999/12, uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Zdaniem NSA określone w szczególności w art. 134, 140 i 152 ustawy o świadczeniach zasady prowadzenia postępowania w sprawie zawierania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, których naruszenie może być podstawą wnoszonych środków odwoławczych oraz skargi, zakreślają jednocześnie ramy postępowania dowodowego.

Prowadząc postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przestrzegając zasad tego postępowania, NFZ przede wszystkim musi działać na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 164. poz. 1027) i w granicach wyznaczonych przez przepisy tej ustawy, a przy tym nie może naruszać reguł wynikających z innych ustaw, w tym z ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Ograniczenia wynikające z powyższych ustaw w zakresie przestrzegania norm w nich zawartych obowiązują w postępowaniu odwoławczym prowadzonym według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a ich przestrzeganie obejmuje również kontrola sądowoadministracyjna.

Nie można zatem, zdaniem NSA, uznać za trafne stanowiska Sądu I instancji, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy w sposób nieograniczony podlega ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Nie podlegają bowiem ujawnieniu zawarte w ofercie dane objęte m.in. tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe.

W konsekwencji jako uzasadniony NSA uznał podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut błędnej wykładni art. 152 ustawy o świadczeniach poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że aktami postępowania administracyjnego, zainicjowanego odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert, są wszystkie dokumenty oraz informacje składane przez wszystkich oferentów (świadczeniodawców) uczestniczących w postępowaniu konkursowym.

Rozpoznanie odwołania wniesionego na podstawie art. 154 w związku z art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest ograniczone wyłącznie do zbadania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy (oferenta), zaś w granicach tego postępowania nie mieści się ponowna ocena złożonych ofert, w tym badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie. Regulowane przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postępowanie odwoławcze nie ma charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców (oferentów) i powtórzenia w tym zakresie czynności postępowania konkursowego, a jest jedynie postępowaniem weryfikującym, czy w postępowaniu konkursowym przestrzegane były zasady wynikające z przepisów tejże ustawy, w szczególności określona w art. 134 ust. 1 zasada równego traktowania stron i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

NSA podkreślił, że wykazanie naruszenia określonych w przedmiotowej ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych "zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", o których mowa w art. 152, nie będzie wymagało odwoływania się do oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy. Wskazanie bowiem przez stronę odwołującą się lub skarżącą, że NFZ nie zapewnił "równego traktowania" wszystkich świadczeniodawców i "prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji", zmienił kryteria oceny ofert, bądź warunki wymagane od świadczeniodawców, bądź ich nie ujawnił albo je zmienił w trakcie postępowania, nie wymaga posługiwania się (tzn. merytorycznego badania i porównywania z ofertą konkurencyjnego świadczeniodawcy).

NSA stwierdził nadto, że co najmniej nieprecyzyjne jest twierdzenie Sądu I instancji, że strona była pozbawiona wglądu do akt sprawy. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że były one udostępniane stronie, aczkolwiek w aktach tych nie znajdowały się oferty wszystkich (pozostałych) oferentów w tym tego oferenta, który wygrał przetarg. W istocie nie chodzi zatem o to, że organ nie udostępnił stronie akt (jak to przyjął WSA. powołując się na art. 73 k.p.a.), ale o to, co akta administracyjne powinny zawierać, tzn. czy powinny one zawierać wszystkie oferty wszystkich uczestniczących w konkursie oferentów ("... ze szczególnym uwzględnieniem oferty wygrywającej" - jak to przyjął WSA), czy też nie.

Orzekając w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł się w zasadzie wyłącznie na zasadach ogólnych postępowania administracyjnego zawartych w przepisach k.p.a. (przywołując art. 8. art. 10, art. 77 § 1, art. 80. art. 107 § 3 k.p.a.). abstrahując od szczególnych zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej uregulowanych przepisami ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. WSA jednocześnie zaniechał oceny podnoszonej przez skarżącego okoliczności związanej z utrudnieniem, czy wręcz uniemożliwieniem mu udziału w negocjacjach. Zbadanie tej okoliczności i dokonanie jej oceny z punktu widzenia sformułowanych w ustawie o świadczeniach zasad "równego traktowania" wszystkich świadczeniodawców i "prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji", nie wymagało sięgania do ofert wszystkich uczestniczących w konkursie oferentów, w tym "oferty wygrywającej" i porównywania ich zawartości.

Ponownie rozpoznając sprawę WSA winien zatem poddać analizie zastosowane przez organy przepisy, zwracając szczególną uwagę na wzajemne relacje pomiędzy zasadami ogólnymi postępowania określonymi przepisami k.p.a., a tymi zasadami, które ustanowione zostały w przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a następnie dokonać ponownej oceny prawidłowości działania organów NFZ w tej sprawie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd

Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę ponownie związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA.

Kontrolując zatem zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem z uwzględnieniem wskazań i wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w ww. wyroku Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja nie nosi bowiem znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 ppsa.

Granice postępowania wszczętego na skutek odwołania w trybie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wyznacza, co podkreślił NSA w ww. wyroku materialnoprawna norma zawarta w art. 152 ust. 1 tej ustawy przy czym podjęciu decyzji wskutek takiego odwołania nie poprzedza ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego. W ramach postępowania odwoławczego organ bada jedynie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta, w szczególności czy postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo.

Z powyższego wynika, iż rozpoznanie odwołania wniesionego w powyższym trybie jest ograniczone wyłącznie do zbadania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy (oferenta) zaś, jak wskazał NSA w ww. wyroku w granicach tego postępowania nie mieści się ponowna ocena złożonych ofert, w tym badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie. Postępowanie odwoławcze nie ma bowiem charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich oferentów i powtórzenia w tym zakresie czynności postępowania konkursowego, a jedynie sprowadza się do weryfikacji, czy w postępowaniu konkursowym przestrzegane były zasady określone w powołanej ustawie. Zdaniem NSA wykazanie ew. naruszenia tych zasad nie wymaga odwoływania się do ofert złożonych w postępowaniu konkursowym przez pozostałych oferentów.

Pamiętać przy tym należy, iż sądowa kontrola takich decyzji odbywa się wyłącznie w oparciu o kryterium legalności. Sądy administracyjne nie są bowiem uprawnione do rozstrzygania o trafności merytorycznej oceny ofert, która odbywa się z uwzględnieniem również elementów medycznych i ekonomicznych. Kontrolując zatem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż Prezes NFZ ograniczając zakres rozpoznania sprawy do zbadania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania skutkującego uszczerbkiem w interesie prawnym skarżącego działał z zachowaniem granic postępowania odwoławczego wyznaczonych ww. przepisami i przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy zasadnie uznając, iż podstawy do uwzględnienia odwołania nie zachodzą w świetle ww. wyroku NSA, niezasadne są zarzuty skarżącego co do nieudostępnienia skarżącemu ofert pozostałych oferentów, jak również te, które wiążą się z wątpliwościami skarżącego co do prawidłowości wyboru oferenta, którego oferta została wybrana. W tym zatem zakresie Sąd odstąpił od szczegółowego uzasadnienia stanowiska w tym względzie. Wbrew przekonaniu strony nie doszło do naruszenia reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo, a skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu. Wprawdzie skarżący zarzuca, iż został celowo wprowadzony w błąd przez pracowników [...]OW NFZ przez niepoinformowanie go o braku konieczności osobistego stawiennictwa w siedzibie Funduszu w dniu [...] lutego 2011 r. celem odbycia negocjacji. Jednakże okoliczności, w jakich negocjacje przeprowadzono i ich skutek nie dają podstaw do tego, by zarzucić organowi wadliwość w prowadzeniu postępowania konkursowego skutkującą negatywnym wpływem na ocenę oferty skarżącego.

Z ustaleń organu znajdujących potwierdzenie w materiale dowodowym wynika, że w dniu [...] lutego 2011 r. odwołujący osobiście brał udział w negocjacjach, w wyniku których strony podpisały protokół zbieżności. Ze względu na problemy techniczne oprogramowania komputerowego, które wystąpiły w dniu [...] lutego 2011 r. negocjacje z pozostałymi oferentami nie zostały zakończone i zostały przeniesione na dzień [...] lutego 2011 r. O konieczności przedłużenia terminu negocjacji komisja konkursowa poinformowała wszystkich oferentów w tym również skarżącego, który zdecydował się w tym dniu na dalsze, telefoniczne kontynuowanie negocjacji. W spotkaniach negocjacyjnych brali udział kolejni, poszczególni oferenci oraz członkowie komisji konkursowej.

W trakcie odbytych negocjacji, skarżący obniżył swoją ofertę cenową. Nie wpłynęło to jednak na liczbę punktów w rankingu końcowym, gdyż wszyscy oferenci uzyskali w tym kryterium maksymalną liczbę punktów i dalsze obniżanie wartości ryczałtu, poniżej ceny minimalnej nie miało wpływu na ocenę oferty cenowej. Zaproszenie skarżącego na ponowne negocjacje w dniu [...] lutego 2011 r., mimo podpisania zbieżnego protokołu z negocjacji w dniu [...] lutego 2011 r. nie było naruszeniem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a sposób ich przeprowadzenia nie miał wpływu na ostateczną pozycję rankingową oferty skarżącego.

Zarzuty Skarżącego iż Fundusz złamał powyższe zasady poprzez uprzywilejowane traktowanie w ramach postępowania konkursowego wybranych świadczeniodawców są również chybione i nie znajdują potwierdzenia w świetle dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż postępowanie konkursowe, co trafnie wskazał Prezes NFZ zostało przeprowadzone prawidłowo, bez naruszenia zasad postępowania określonych w powołanej ustawie, a zatem brak jest podstaw, by przyjąć, jak uznaje skarżący, iż interes prawny skarżącego doznał uszczerbku.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.