Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 689/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie -art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 i art. 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 13 marca 2017 r. w sprawie ze ze skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej "[...]" na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

P. M. (dalej: "skarżący", "strona") wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został uzupełniony poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu PPF.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada działki o łącznej pow. [...]ha, ale zostały one zajęte w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, a także "udziały w spółkach cywilnych i prawa handlowego o łącznej rzeczywistej wartości do [...]PLN". Skarżący nie wykazał innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazał, że osiąga miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości: [...]zł, [...]zł i [...]zł (łącznie: [...]zł netto). W uzasadnieniu podniósł, że jego sytuacja majątkowa jest bardzo zła, bowiem popadł w "spiralę zadłużenia", a nadto od kilku lat prowadzi spory z ARiMR o należne mu płatności. Wskazał także, że przeciwko niemu prowadzonych jest kilkanaście postępowań egzekucyjnych, jest zadłużony z tytułu czynszu w spółdzielni mieszkaniowej, został "zmuszony" do zakończenia działalności rolniczej, zaś jego bieżące dochody "nie są w pełni wystarczające na pokrycie skromnych kosztów utrzymania". Wnioskodawca przedstawił także swoje miesięczne zobowiązania i stałe wydatki, do których zaliczył: czynsz – [...]zł, prąd – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, opłaty za media – [...] zł oraz środki czystości i lekarstwa – [...] zł.

Skarżący przedstawił kserokopie: pisma Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia [...].06.2016 r. informującego o zmianach w opłatach za użytkowanie lokali oraz o ujemnym saldzie opłat za użytkowanie lokalu na dzień [...].05.2016 r., faktury VAT z dnia [...].05.2016 r. za energię elektryczną, wydruk z internetowej obsługi rachunku bankowego, jak również kserokopie zeznania podatkowego PIT-36 za rok 2015, zawiadomień wystawionych przez komorników sądowych o zajęciach wierzytelności, rachunków bankowych i wynagrodzeń za pracę, planu podziału wierzytelności z dnia [...].07.2013 r. sporządzonego przez komornika sądowego oraz nieczytelne kserokopie zaświadczeń z dnia [...].10.2016 r. oraz z dnia [...].10.2016 r. dotyczące zatrudnienia skarżącego.

W związku z tym, że złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2017 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.

Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. skarżący wyjaśnił, że jest zatrudniony w trzech podmiotach na podstawie umów o pracę, nie osiąga innych dochodów aniżeli wymienione w formularzu PPF, ostatnie dochody z tytułu najmu i dzierżawy uzyskał w roku 2015 i przeznaczył je na spłatę wymagalnych długów. Wskazał również, że mieszka w służbowym lokalu należącym do jednego z jego pracodawców – [...] Spółka z o.o. w W. i zgodnie z porozumieniem z pracodawcą ponosi wszystkie wydatki i opłaty związane z mieszkaniem. Wnioskodawca oświadczył również, że nie pozostaje w związku małżeńskim, a jego dorosłe dzieci prowadzą samodzielne gospodarstwa domowe. Oświadczył również, że posiada akcje w spółce akcyjnej [...]oraz udziały spółce z ograniczoną odpowiedzialnością [...]. Rynkowa wartość akcji i udziałów stanowi kwotę [...] tysiąca złotych (z uwagi na krytyczną sytuację majątkową spółek). Skarżący dodał, że "w ostatnich miesiącach" uiścił tytułem wpisów sądowych kwotę [...] zł, natomiast ciąży na nim obowiązek zapłaty wpisów w łącznej wysokości "około" [...]zł. Dodatkowo wskazał, że zadłużenie z tytułu nieuiszczonych czynszów dzierżawnych wynosi ponad [...]zł. Łączne zadłużenie z tytułu zobowiązań publicznoprawnych i cywilnoprawnych przekracza [...]zł.

Do pisma załączył wydruk z internetowej obsługi rachunku bankowego, kserokopie decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. ustalającej wysokość podatku rolnego na 2014 r. oraz decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego na 2014 r. pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, oświadczenie spółki [...] stwierdzające, że lokal mieszkalny w B. stanowiący własność spółki stanowi przedmiot użyczenia pracownikowi spółki – P. M., który ponosi koszty jego utrzymania i eksploatacji, w tym opłaty za media oraz opłaty do spółdzielni mieszkaniowej. Wyjaśnił, że nie może przedstawić umów o pracę, ponieważ są kontrolowane i zostały zabezpieczone przez CBŚP w R.. Wyjaśnił, że wynagrodzenie jest wypłacane w gotówce z opóźnieniem. Wbrew złożonemu oświadczeniu do pisma nie załączył zaświadczenia o wysokości dochodów w roku 2016.

Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie referendarza informacje zawarte w treści formularza oraz pismach uzupełniających mimo obszerności danych są jednak niewystarczające do obiektywnej oceny wniosku, wnioskodawca nie przedstawił bowiem swojej sytuacji o stanie materialnym i życiowym całościowo i wnikliwie.

W złożonym sprzeciwie od tego postanowienia P. M. zarzucił wyraźny brak koniecznej równowagi w zapewnieniu stronie prawa do Sądu, przesuniętej w stronę wyjątkowości instytucji zwolnienia z kosztów sądowych i "nadmierną formalizację", przy braku właściwej oceny przedstawionych dokumentów. Wyjaśnił, że złożył rzetelne i zgodne z prawdą oświadczenie we wniosku PPF oraz, że orzeczenie referendarza zawiera wskazanie na okoliczności, o wyjaśnienie których nie był wzywany, m.in. piastowanie funkcji członka zarządu w spółkach prawa handlowego i uzyskiwanie z tego tytułu dochodów. Podał, że na jedynym rachunku bankowym stan konta jest [...]zł ale równocześnie kwota dostępnych środków minus prawie [...] tysięcy złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy jest przeznaczona dla osób znajdujących się w stanie ubóstwa, dla których poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych jest niemożliwe, bowiem wiązałoby się z niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych ich rodzin. W związku z tym, że w przypadku przyznania prawa pomocy koszty udzielonej pomocy pokrywane są z budżetu państwa, korzystanie z tej instytucji powinno mieć miejsce jedynie w wypadkach szczególnie uzasadnionych, ograniczonych do sytuacji, gdy strona skarżąca nie ma jakichkolwiek możliwości pokrycia tych kosztów z posiadanych dochodów lub z dochodów możliwych do osiągnięcia.

Jednocześnie w sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy lub budzi wątpliwości, referendarz sądowy – na podstawie art. 255 p.p.s.a. – ma prawo wezwania takiej osoby do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Zdaniem Sądu, oceniając złożone przez wnioskodawcę oświadczenia dotyczące stanu majątkowego należy uznać, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Analizując złożone przez wnioskodawcę oświadczenia nie sposób dokonać rzetelnej oceny możliwości ponoszenia przez niego kosztów sądowych. Składane wyjaśnienia są nieprecyzyjne, wybiórcze i mało wiarygodne. Podkreślić należy, że skarżący składając kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w sprawach zarejestrowanych w tut. Sądzie podnosi w istocie tożsame argumenty, modyfikując jedynie swoje oświadczenie w zakresie sytuacji majątkowej i uzyskiwanych dochodów.

Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że łączny miesięczny dochód skarżącego wynosi [...]zł. netto. Natomiast miesięczne wydatki jakie skarżący ponosi kształtują się na poziomie [...]zł. Okoliczność ta wzbudza poważne wątpliwości, co do prawdziwości przedstawionych informacji. Wydatki skarżącego przewyższają bowiem kwotę osiąganych dochodów. Natomiast wątpliwości tych nie można było wyjaśnić na podstawie dokumentów, o które wezwał starszy referendarz sądowy. Skarżący był zobowiązany do przesłania wyciągów z rachunku bankowego za ostatnie trzy miesiące, jednakże ich nie nadesłał. Z dokumentów (PIT- 36) wynika ponadto, że w 2015 r. skarżący uzyskał także przychód z najmu lub dzierżawy w wysokości [...]zł.

Wyjaśnić przy tym należy, że instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 p.p.s.a., zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Jest to zatem swoista forma dotowania strony przez Państwo, poprzez zapewnienie jej bezpłatnego udziału w tym postępowaniu. Stąd też – jak również z uwagi na nieostre kryteria sformułowane w art. 246 § 1 p.p.s.a. - szczególnie istotne jest możliwie najbardziej dokładne ustalenie rzeczywistej kondycji finansowej strony (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2007 r., II FZ 214/07, niepubl.). W tym celu strona zobligowana jest przedstawić Sądowi (referendarzowi sądowemu) nie tylko subiektywny opis zaistniałych faktów, ale przede wszystkim obiektywne dowody na ich potwierdzenie.

Innymi słowy fakty te powinny być uwiarygodnione (a najlepiej udokumentowane), tak aby Sąd miał przekonanie (a najlepiej pewność), co do trafności swojej oceny możliwości finansowych strony.

Na obecnym etapie postępowania kwota wpisu od skargi jest jedynym kosztem do którego skarżący jest zobowiązany. Podniesione okoliczności natomiast, przemawiają za odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie zgromadzić środków na poniesienie kosztów sądowych – wpisu od skargi.

Dodatkowo, jak słusznie zauważył starszy referendarz sądowy kwestia zajęcia rachunków bankowych oraz złożone wyjaśniania wnioskodawcy o niemożliwości przedstawienia zaświadczenia bankowego w tym zakresie, jak również wyciągów z tych rachunków również budzi poważne wątpliwości. Wskazać bowiem trzeba, że skarżący nie podał przy tym ile rachunków bankowych posiadał i czy również zostały zajęte. Ponadto wnioskodawca zaznaczył, że rachunki zostały zajęte, co przemawia za przyjęciem, że okoliczność ta winna być potwierdzona dokumentem bankowym wydanym właścicielowi rachunku bez dodatkowych opłat. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 728 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), bank jest obowiązany przesyłać posiadaczowi co najmniej raz w miesiącu bezpłatnie wyciąg z rachunku z informacją o zmianach stanu rachunku i ustaleniem salda, chyba że posiadacz wyraził pisemnie zgodę na inny sposób informowania o zmianach stanu rachunku i ustaleniu salda. Zatem to, że skarżący nie posiada ani wyciągów z rachunku bankowego, ani innych dokumentów bankowych, którymi winien dysponować przy założeniu należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, stanowi okoliczność negatywnie wpływającą na rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanych już postanowieniach wielokrotnie odnosił się do twierdzeń dotyczących rachunków bankowych. W postanowieniu z 12 stycznia 2016 r. o sygn. akt I GZ 884/15 podniesiono, iż nie można podzielić argumentacji skarżącego, że skoro zostały zamknięte posiadane przez skarżącego rachunki bankowe, to dla oceny jego sytuacji materialnej nie ma znaczenia przedstawienie dokumentu potwierdzającego ten fakt oraz historii rachunku. Nie budzi bowiem wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że odmowa przedstawienia ww. dokumentów uniemożliwiła dokonanie przez Sąd I instancji rzeczywistej oceny sytuacji majątkowej skarżącego. Należy bowiem podkreślić, że to strona domagająca się przyznania prawa pomocy powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. także postanowienia NSA: z 16 listopada 2015 r. o sygn. akt I GZ 726/15; z 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt I GZ 868/15).

Reasumując, uznać należy, że skarżący nie wykazał, iż ustawowa przesłanka przyznania prawa pomocy w odniesieniu do jego osoby wystąpiła. Brak udzielenia pełnej odpowiedzi na postawione pytania (w formularzu i dodatkowym wezwaniu), uniemożliwił dokonanie pełnej oceny możliwości ponoszenia przez niego kosztów sądowych. Oświadczenie skarżącego należało uznać za budzące wątpliwości, a zatem niewiarygodne, aby na jego podstawie dokonać właściwej oceny sytuacji materialnej, w jakiej znajduje się skarżący. Podkreślenia wymaga fakt, że to do skarżącego jako osoby zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy należało wykazanie, że zachodzą wobec niego ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 § 1 p.p.s.a., Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego orzekając, jak w sentencji postanowienia.