Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1070/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 641/07 w sprawie ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy umorzenia podatku od towarów i usług oraz rozłożenia na raty zaległości w tym podatku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

I FSK 1070/07

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 maja 2007 roku, sygnatura akt III SA/Wa 641/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 grudnia 2006 roku w przedmiocie odmowy umorzenia podatku od towarów i usług oraz rozłożenia na raty zaległości w tym podatku.

Uzasadniając odrzucenie skargi, WSA w Warszawie podniósł, że skarżąca spółka, pomimo wezwania (pod rygorem odrzucenia skargi) pismem z dnia 20 marca 2007 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie uczyniła tego. Skarżąca, jak utrzymuje Sąd I instancji, została wezwana wspomnianym pismem do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie strona zarzuciła naruszenie - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na przebieg postępowania – art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzasadniając ten zarzut strona stwierdza, że w dniu 28 marca 2007 r. otrzymała wyłącznie pismo zatytułowane "DORĘCZENIE ODPISU ZARZĄDZENIA O WEZWANIU DO UISZCZENIA WPISU" (datowane na dzień 20 marca 2007 r.) oraz załączony odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (z dnia 7 marca 2007 r.). Strona utrzymuje, że żadnych innych pism (w szczególności wezwania do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi) nie otrzymała.

Z powyższych względów skarżąca podnosi, że skoro nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych, to nieuzupełnienie ich nie może być podstawą odrzucenia skargi, a co za tym idzie – Sąd I instancji dokonał błędu subsumcji, bowiem niewłaściwie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. uznając, że stan faktyczny odpowiada stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej.

Mając na uwadze powyższe, Strona zaskarżyła postanowienie WSA w całości, wnosząc o jego uchylenie i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z powyższych przepisów wyraźnie wynika, że odrzucenie skargi z powodu braków formalnych może nastąpić dopiero po wcześniejszym wezwaniu strony do ich uzupełnienia. Tym samym, jeżeli przewodniczący nie wystosował takiego wezwania, to odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych jest przedwczesne i nieuzasadnione.

Z przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy wynika, że Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wydał dwa zarządzenia z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 641/07 (karta nr 1-3)::

- o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu;

- o wezwaniu strony do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.

Z kolei na dzień 20 marca 2003 r. datowane są dwa pisma (sygnatury jak wyżej):

- pismo sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o doręczeniu ww. wezwania przewodniczącego do uiszczenia wpisu,

- wezwanie sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w wykonaniu ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione przez WSA w Warszawie akta sprawy nie wskazują jednoznacznie, że skarżąca spółka została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podpisane i opatrzone pieczęcią skarżącej spółki potwierdzenie odbioru (data otrzymania przesyłki z WSA wskazana na potwierdzeniu to 28 marca 2007 r.) nie dowodzi, że adresatowi doręczono – obok wezwania do uiszczenia wpisu – również wezwanie do złożenia wymaganych dokumentów w sprawie pełnomocnictwa. Należy bowiem uznać, że w rozpatrywanej sprawie potwierdzenie odbioru powinno wyraźnie wskazywać, iż przedmiotem doręczenia są dwa odrębne pisma. Inaczej niemożliwe staje się ustalenie, które z nich zostało stronie doręczone. Tymczasem potwierdzenie odbioru jest jedynie lakonicznie oznaczone "20.03.2007r., III SA/Wa 641/07, "Braki+wpis", co uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie, czy oba wyżej wskazane wezwania zostały stronie doręczone.

W tej sytuacji należy dać wiarę twierdzeniu strony, że nie otrzymała ona wezwania do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.

Biorąc zatem pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny – stosownie do art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.