Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 705/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2008 roku sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...) w przedmiocie udzielenia upomnienia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. Główny Geodeta Kraju, po rozpoznaniu wniosku M. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zmienił decyzję własną z dnia (...) kwietnia 2005 r. zawieszającą wykonywanie uprawnień zawodowych M. B. na okres jednego roku w ten sposób, iż na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) postanowił udzielić w/w upomnienia.

W uzasadnieniu swojej decyzji Główny Geodeta Kraju wskazał, że zgromadzone w sprawie dowody pozwalają na stwierdzenie, iż działalność zawodowa geodety M. B. jest obciążona nieprawidłowościami w zakresie stosowania art. 12 wymienionej wyżej ustawy oraz § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjowania systemów przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837). W ocenie organu geodeta z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 omawianej ustawy w zakresie wykonywania prac geodezyjnych z należytą starannością oraz obowiązującymi przepisami prawa, jednakże biorąc pod uwagę, iż jest to pierwsze naruszenie przepisów prawa uznano za zasadne złagodzenie nałożonej decyzją z dnia (...) kwietnia 2005 r. kary dyscyplinarnej.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie M. B., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 61 § 4 kpa poprzez nie zawiadomienie o wszczęciu postępowania, art. 10 kpa poprzez nie zapewnienie czynnego udziału w postępowaniu, art. 6, art.7 art. 8 art. 9 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego a także przepisów prawa materialnego tj. art. 48 ust 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W uzasadnieniu skargi przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w sprawie i podkreślił, iż nie jest zgodne ze stanem faktycznym stwierdzenie, że nie przestrzega wskazanych w zaskarżonej decyzji przepisów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia

W rozpatrywanej sprawie w stosunku do skarżącego toczyło się postępowanie dyscyplinarne dotyczące odpowiedzialności zawodowej, o której mowa w art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), prowadzone w oparciu o przepisy kpa.

Zgodnie z treścią art. 10 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Postępowanie administracyjne, co do zasady wszczyna złożenie przez stronę pisma zawierającego żądanie wszczęcia takiego postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Wniosek (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia (...) marca 2005 r. skierowany do Głównego Geodety Kraju w trybie art. 46 ust. 2 w/w ustawy uznać należy za dokument obligujący Głównego Geodetę Kraju do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego z urzędu. Wniosek ten został poprzedzony przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego, o wszczęciu, którego skarżący został powiadomiony postanowieniem z dnia (...) lipca 2004 r. Jednocześnie organ wezwał skarżącego do złożenia w sprawie wyjaśnień jednakże skarżący w piśmie z dnia (...) listopada 2004 r. oświadczył, iż kategorycznie odmawia udziału we wszczętym postępowaniu. Pismami z dnia (...) września 2004 r. i z dnia (...) października 2004 r. organ ponownie zwrócił się do skarżącego o udzielenie wyjaśnień natomiast o uprawnieniach wynikających z treści omówionego wyżej art. 10 kpa organ zawiadomił skarżącego pismem z dnia (...) listopada 2004 r.

Zgodnie z treścią art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Główny Geodeta Kraju miał więc obowiązek powiadomić skarżącego o wszczęciu przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego. Przepisy prawa nie przewidują wprawdzie wyraźnego obowiązku doręczania stronom postępowania dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie postępowania, jednakże Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2007 r. sygn akt IV SA/Wa 1560/07 LEX nr 340483, iż wraz z

zawiadomieniem o wszczęciu postępowania kopia takiego wniosku powinna być skarżącemu doręczona. Postępowanie dyscyplinarne prowadzone jest przeciwko osobie, zaś wniosek o wszczęcie postępowania pełni rolę swoistego aktu oskarżenia. Zapoznanie się z treścią wniosku umożliwia stronie postępowania dyscyplinarnego poznanie stawianych jej zarzutów i stwarza możliwość odniesienia się do nich, jak również ewentualnego zgłoszenia wniosków dowodowych.

Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że organ temu obowiązkowi, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie uchybił. Jak wynika, bowiem z pisma skarżącego z dnia (...) kwietnia 2004 r., w którym skarżący wnosi o zawieszenie postępowania, otrzymał on wniosek (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia (...) marca 2005 r. skierowany do Głównego Geodety Kraju w trybie art. 46 ust. 2 cyt. ustawy.

W konkluzji należy stwierdzić, iż podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego tj. art. 10 oraz art. 61 § 4 kpa są niezasadne.

Nie trafnym jest także zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa albowiem wydane w sprawie rozstrzygnięcia zarówno organu I instancji jak i organu odwoławczego zawierają uzasadnienie określające zarówno stan faktyczny jak i podstawy materialnoprawne Podkreślić należy, iż ustalenia poczynione przez organ znajdują oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i dają podstawy do stwierdzenia, iż działalność zawodowa skarżącego jest obciążona nieprawidłowościami w zakresie stosowania art. 12 wymienionej wyżej ustawy oraz § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjowania systemów przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837). Trafne także są ustalenia organu, iż skarżący z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 omawianej ustawy w zakresie wykonywania prac geodezyjnych z należytą starannością oraz obowiązującymi przepisami prawa, a takie ustalenia dają podstawę do nałożenia kary dyscyplinarnej

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 6, 7, 8, 9, kpa stwierdzić należy, iż skarżący nie wskazał, na czym naruszenie przytoczonych wyżej norm postępowania miałoby polegać. Niemniej jednak, Sąd nie będąc związany granicami wniosków i podstaw prawnych zawartych w skardze, nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów zaskarżonym rozstrzygnięciem.

Niezrozumiały jest natomiast zarzut naruszenia art. 48 ust. 2 omawianej ustawy. Jak już wskazano na wstępie, w stosunku do skarżącego toczyło się postępowanie dotyczące jedynie odpowiedzialności zawodowej. Postępowanie to należy zaś odróżnić od postępowania prowadzonego w oparciu o art., 48 które to postępowanie jest odrębnym postępowaniem w sprawach o wykroczenia.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.