Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1719/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1-2, art. 246 par. 3, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić A. B. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W..


UZASADNIENIE

A. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.

Ze złożonego wniosku z dnia 4 października 2011 r. oraz nadesłanych wraz z nim dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca jest osobą samotną. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1.055,58 zł netto.

Na koszty utrzymania prowadzonego przez wnioskodawczynię gospodarstwa domowego składają się opłaty za energię elektryczną, gaz, telefon, wodę, kanalizację, wywóz śmieci oraz ubezpieczenie domu. Łączna kwota miesięcznych obciążeń z tych tytułów wynosi około 600 zł. Skarżąca cierpi na liczne schorzenia. W związku z tym na zakup niezbędnych leków przeznacza ponad 500 zł miesięcznie. Dodatkowo ponosi koszty dojazdów na konsultacje i badania do ośrodków zdrowia poza miejscem zamieszkania.

A. B. jest właścicielką domu o powierzchni 48 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,64 ha wraz budynkami gospodarczymi. Gospodarstwo rolne prowadzi córka skarżącej, ponosząc wszelkie wydatki związane z jego utrzymaniem. Skarżąca nie ma wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:

Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.

Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej opisany we wniosku z dnia 4 października 2011 r. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Należy mieć na uwadze, iż jedynym dochodem skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.055,58 zł netto zł miesięcznie. Dochód ten w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania domu, leczenia oraz bieżących wydatków. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi z wysokością środków finansowych, którymi skarżąca dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że spełnia ona przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Uiszczenie przez skarżącą kosztów sądowych oraz kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mając na uwadze wysokość uzyskiwanych przez nią dochodów, wobec ponoszonych kosztów utrzymania oraz stałego leczenia, mogłoby skutkować brakiem możliwości zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych.

Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.