Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1094/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w pkt II wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 28 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1094/17 w ten sposób, że wyrażenie "697 zł (tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych)" zastąpić wyrażeniem "697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych)."


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1094/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, oraz zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarżącego J. W. koszty postępowania - 697 zł (tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), o czym orzekł w pkt II wyroku.

Motywując rozstrzygnięcie o kosztach sądowych na stronie 40 uzasadnienia Sąd wskazał jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: P.p.s.a.)

W piśmie z dnia 7 lutego 2018 r. Skarżący wniósł o sprostowanie wyroku, wskazując, ze kwoty zapisane liczbowo i słownie nie są tożsame.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 156 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1).

Analiza ww. przepisu prowadzi do wniosku, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania.

Z kolei stosownie do art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sądowych wynika niewątpliwie, że Skarżący był w sprawie wzywany na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, ze zm.), o uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł (k. 24 akt sądowych) i w takiej wysokości wpis uiścił (k. 27).

Na kwotę kosztów sądowych składają się uiszczony przez Skarżącego wpis, a także koszt zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł - wynagrodzenie pełnomocnika (adwokata), określony w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800, ze zm.) oraz 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Łącznie powyższa suma odpowiada wpisanej liczbowo kwocie w pkt II ww. wyroku.

Z powyższego wynika, że opisanie słownie kwoty jako tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską. Sprostowanie to nie prowadzi do zmiany wydanych przez Sąd rozstrzygnięć.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.