Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 114/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art.124
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art.7,77,80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Waldemar Michaldo Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi G. C. i A. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [....] Starosta T. , na podstawie art. 124 i art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) orzekł:

- w pkt 1 o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej położonej w P. gm. S. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [....] o pow. 0,57 ha, stanowiącej własność A.C. i G.C. na prawach wspólności ustawowej majątkowej, dla której Sąd Rejonowy w T. Wydział VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [....] , na okres 360 dni od 1.01.2014 r. do 31.12.2017 r., przez zezwolenie Operatorowi Gazociągów Przesyłowych [....] S.A. w W. na założenie i przeprowadzenie przez wyżej opisaną nieruchomość podziemnego gazociągu wysokiego ciśnienia DN700 o średnicy 711 mm wraz z infrastrukturą towarzyszącą o minimalnym przykryciu 1,2 m pod powierzchnią terenu o długości 56,6 m. Wyznaczony pas budowlano-montażowy, ma zajmować powierzchnię działki równą 1131,8 m2 zgodnie z załącznikiem graficznym (kopia projektu budowlanego opracowanego przez [....] S.A.), który stanowi integralną część decyzji. Wzdłuż gazociągu zostanie wyznaczona strefa kontrolowana o szerokości 12 m (po 6 m od osi gazociągu), na której nie wolno będzie wznosić budynków, urządzać trwałych składów, sadzić drzew itp. Obszary rolne nadal pełnić będą swoją dotychczasową funkcję. Na terenach leśnych wylesieniu podlegać będzie pas szerokości 4 m (po 2 m od osi gazociągu). Powierzchnia tej strefy dla przedmiotowej nieruchomości wynosi 675,8 m2;

- w pkt. 2 o zobowiązaniu Operatora Gazociągów Przesyłowych [....] S.A. w W. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po założeniu i przeprowadzeniu odcinka sieci, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowało nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania właścicielowi nieruchomości. Odszkodowanie przysługuje za szkody powstałe wskutek realizacji inwestycji i może być dochodzone w odrębnym postępowaniu administracyjnym;

- w pkt. 3 o zobowiązaniu Operatora Gazociągów Przesyłowych [....] S.A. w W. do inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań prowadzonych na podstawie decyzji administracyjnej w formie protokolarnego ich opisu, dokonanego z udziałem rzeczoznawcy majątkowego i strony postępowania oraz przedłożenia Staroście T. protokołu w terminie 1 miesiąca od zakończenia prac na nieruchomości wraz z opinią rzeczoznawcy majątkowego określającą wartość poniesionych szkód i zmniejszenia się wartości nieruchomości;

- w pkt. 4 o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Orzekając w w/w sposób organ I instancji wskazał, iż w jego ocenie zachodzą przesłanki do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, ponieważ planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy S. Nr XX/195/05 z 22 marca 2005 r. /Dz. Urz. Woj. ...Nr 262, poz. 1841/ zmienionego uchwałą Rady Gminy S. Nr ....z dnia 30 grudnia 2010 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. /Dz. Urz. Woj. ...Nr 46, póz. 3797. uchwałą Rady Gminy S. Nr VII/69/11 z dnia 27 czerwca 2011r. w sprawie częściowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. /Dz. Urz. Woj. ....Nr 400, poz. 3639/, uchwałą Rady Gminy S. Nr 1X794/11 z dnia 16 września 2011 r. w sprawie częściowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. /Dz. Urz. Woj. ....... Nr 496, poz. 4810/, a rokowania przeprowadzone przez inwestora z właścicielem nieruchomości nie doprowadziły do zawarcia umowy.

Odwołanie od w/w decyzji złożył G.C. , zarzucając rażące naruszenie przepisów: art. 7, 9 i 11 kpa w związku z art. 107 § 3 tej ustawy, art. 21 i art. 64 Konstytucji RP oraz art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 108 kpa. Jednocześnie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę nr [....] , względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz o uchylenie lub wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego zaskarżonej decyzji.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [....] , decyzją z dnia 13 listopada 2013r. nr [....] , na podstawie art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż znajdująca się w aktach dokumentacja potwierdza, spełnienie ustawowego obowiązku przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, a zatem nie ma podstaw do ich kwestionowania, jako niezgodnych z przepisami prawa. Równocześnie jako uzasadnione uznał organ nadanie, wydanej przez Starostę T. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności stosownie do treści art. 108 § 1 kpa. Wnioskodawca wykazał, iż nadanie tego rygoru jest niezbędne dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami oraz ze względu na ważny interes społeczny. W piśmie z dnia 13 maja 2013 r. Operator Gazociągów Przesyłowych [....] S.A. w W. wskazał, iż przedmiotowa inwestycja obejmie budowę 98 km gazociągu wysokiego ciśnienia DN 700 na terenie dwunastu gmin leżących w granicach ośmiu powiatów województwa małopolskiego i podkarpackiego i będzie pierwszym etapem modernizacji mocno wyeksploatowanej południowej magistrali gazowej służącej do przesyłu gazu z granicy wschodniej w rejon [....] i [....] , gwarantując nieprzerwany odbiór gazu z importu, a jej realizacja umożliwi zmniejszenie kosztów eksploatacyjnych, płynne zwiększenie pojemności rozbudowywanego Podziemnego Magazynu Gazu [....] , stworzy nowe zdolności przesyłowe i transportowe gazu ziemnego, zapewni skrócenie drogi transportu gazu oraz zwiększy stabilność dostaw gazu. Przedsięwzięcie to ma priorytetowe znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego Polski zmniejszając ryzyko zagrożenia przerwaniem dostaw gazu ziemnego. Omawiana inwestycja ma charakter inwestycji celi publicznego i leży ona w interesie społecznym ze względu na strategiczne znaczenie z punktu widzenia rozwoju gospodarczego kraju i zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego Polski, realizując przesłanki art. 108 kpa, uzasadniające nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Tym samym brak jest uzasadnienia dla podniesionego w treści odwołania zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 108 kpa, poprzez zawarcie rozstrzygnięcia w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności w decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1, mimo, że jego ustęp 1a wymaga wydania odrębnej decyzji, a nadto nadanie tego rygoru mimo niestwierdzenia przesłanek do takiego rozstrzygnięcia, o jakich mowa w art. 108 kpa. W przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami regulujących kwestie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości brak jest mowy o zakazie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przewidzianego w art. 108 kpa, a konieczności stosowania tylko trybu z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Ustosunkowując się do dalszych zarzutów odwołującego, zwłaszcza co do zakresu ograniczenia korzystania z części nieruchomości organ podał, iż ust. 5 art. 124 przyznaje właścicielowi prawo domagania się nabycia własności, jeśli umieszczenie ciągów, przewodów i urządzeń uniemożliwia dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem. Roszczenie to może być dochodzone dopiero po wydaniu decyzji o tzw. "małym wywłaszczeniu", czyli w trybie art. 124 oraz po fizycznym posadowieniu urządzeń w przestrzeni nieruchomości. Zgodnie z art. 124 ust. 4 w przypadku gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego okaże się niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, w takiej sytuacji odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 128 ust. 4, zgodnie z którym odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli zaś wskutek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Nadto przedmiotem decyzji o czasowym zajęciu nieruchomości jest jedynie udzielenie zezwolenia na wybudowanie urządzeń infrastruktury technicznej, a sama decyzja służy uzyskaniu czasowego tytułu prawnego do władania nieruchomością na cele budowlane dla wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej oraz dla pozostawienia tych urządzeń po ich wybudowaniu na nieruchomości. Po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej i upływie terminu, na który udzielono zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości, zajęta dotychczas nieruchomość powinna być przywrócona do stanu poprzedniego, o czym mowa powyżej. Wszelkie roszczenia przysługujące właścicielowi nieruchomości, w tym roszczenie odszkodowawcze o naprawienie szkód wynikłych z nieprzywrócenia tego stanu będą miały zatem charakter wtórny względem decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, której istotą jest jedynie umożliwienie inwestorowi urządzeń infrastrukturalnych korzystania z cudzej nieruchomości przez określony czas, pozostawienie wybudowanych na nieruchomości urządzeń oraz zobowiązanie inwestora do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Sprawa odszkodowania za ewentualne szkody poniesione przez właścicieli nieruchomości będzie mogła być rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu po zakończeniu inwestycji. Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 oraz art. 21 i 64 Konstytucji RP poprzez nieposzanowanie w jednakowym stopniu interesów wszystkich podmiotów uczestniczących w omawianym postępowaniu. Ustalony przebieg gazociągu przez działkę nr [....] stanowi część większego przedsięwzięcia obejmującego ok. 98 km gazociągu wysokiego ciśnienia DN 700 na terenie dwunastu gmin leżących w granicach ośmiu powiatów województwa [....] i [....] , a jego przebieg ma na celu zapewnienie jak najlepszych warunków przesyłu gazu z granicy wschodniej w rejon [....] i Dolnego [....] .

W ocenie organu uzasadniony interes właściciela nieruchomości wymaga, aby przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum, co zostało w zaskarżonej decyzji spełnione, ponieważ Starosta T. wskazał precyzyjnie zakres ograniczenia korzystania z nieruchomości (w aspekcie czasowym jak i zajmowanej powierzchni) zarówno poprzez wyczerpujący opis sposobu i obszaru zajęcia pod omawianą inwestycję jak i przez odesłanie do stosownego załącznika do decyzji - kopii projektu budowy inwestycji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli A.C. i G.C. zarzucając naruszenie:

- art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 kpa, poprzez przyjęcie, że decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności, podczas gdy art. 124 ust. 1a stanowi lex specialis w stosunku do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i wyklucza stosowanie kodeksowego trybu nadawania decyzjom o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości natychmiastowej wykonalności,

- art. 7 kpa, oraz art. 21 i 64 Konstytucji RP poprzez nieposzanowanie w równym stopniu interesów wszystkich podmiotów uczestniczących w omawianym postępowaniu, oraz nie zastosowanie zasady jak najmniejszej ingerencji w prawo własności, oraz przepisu art. 11 kpa, poprzez lakoniczne jedynie odniesienie się w treści zaskarżonej decyzji do zarzutów dotyczących nieuwzględnienia w pełni interesów skarżących i odwołanie się jedynie do korzyści płynących z lokalizacji i budowy rurociągu gazowego na terenach [....] , z pominięciem interesu skarżących oraz z pominięciem analizy sposobu wykorzystania nieruchomości sąsiednich.

W uzasadnieniu skargi podano, iż natychmiastowe wykonanie decyzji o ograniczeniu prawa własności nieruchomości dokonane być może jedynie poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, której to dopiero nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Zastosowanie przez organ pierwszej instancji trybu przewidzianego w art. 108 kpa, stanowi ominięcie regulacji zawartej w art. 124 ust. 1a ugn. Uchybienie to zostało powielone przez organ odwoławczy, który je zmarginalizował, odwołując się jedynie do kwestii związanych ze znaczeniem inwestycji dla państwa i jego bezpieczeństwa. Takie szczytne cele nie uzasadniają naruszeń prawa i to o charakterze rażącym. Skarżący odnieśli się również do samej inwestycji kwestionując jej przebieg przez sam środek ich nieruchomości i wprowadzenie pasa ochronnego gazociągu o szerokości łącznie 12 m, po 6 m z każdej strony, co powoduje w ich ocenie, że działki nie da się zagospodarować pod planowana budowę, ani nawet wykorzystywać rekreacyjnie. Wedle ich wiedzy sąsiadujące z ich działką nieruchomości są wykorzystywane rolniczo, mają daleko większą powierzchnię, w związku z czym poprowadzenie gazociągu przez nieruchomości sąsiednie nie spowoduje dla nich aż tak dużego uszczerbku. Organ odwoławczy nie wyjaśnił nadto, dlaczego uznał zarzut naruszenia art. 7 kpa i przepisów Konstytucji za nieuzasadniony jedynie lakonicznie odwołując się do kwestii nadrzędnych celów inwestycji.

Skarżący wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, gdyż narusza art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, wobec utrzymania w mocy nieprawidłowego rozstrzygnięcia Starosty T. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, w zakresie dotyczącym wskazania czasu tego ograniczenia tj. 360 dni w okresie od 1.01.2014 r. do 31.12.2017 r., co miało wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowi art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stosownie do którego starosta wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie przewodów i urządzeń, o których mowa w tym przepisie, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyrazi na to zgody. Takie ograniczenie może nastąpić jedynie zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości w celu uzyskania zgody na wykonanie prac wymienionych w ust. 1 art. 124 w/w ustawy. Decyzja wydana na podstawie powołanego przepisu prowadzi jednak do ograniczenia prawa własności nieruchomości i z tego względu ma charakter wyjątkowy. Sama decyzja musi zatem ściśle określać zakres ograniczenia prawa własności, tj. w sposób jasny musi z niej wynikać, nie tylko jednoznaczny przebieg inwestycji, ale i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadniony interes właściciela nieruchomości wymaga by zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony był do niezbędnego minimum (por. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. I OSK 23/06).

W kontrolowanej sprawie wyznaczenie tak długiego czasookresu możliwej ingerencji tj. 4 lata (od 1.01.2014r. do 31.12.2017r.) przy nieprecyzyjnym ograniczeniu tego okresu poprzez wskazanie 360 dni w tym okresie, bez określenia konkretnych dni lub miesięcy, powoduje zgodę na nieuzasadnioną ingerencję w prawo własności skarżących. Rozstrzygniecie takie również narusza zasadę pogłębiania zaufanie obywateli do organów praworządnego państwa, poprzez brak rozważenia interesu skarżących, których prawo własności zostało ograniczone, i skupienie się wyłącznie na interesie inwestora i wywodzącym się z niego interesie społecznym, ponieważ niewątpliwie planowana inwestycja będzie służyła szerszemu gronu podmiotów, w tym interesowi gospodarczemu Państwa. Skarżony organ nie dokonał zatem właściwej analizy jak najmniejszej uciążliwości dla właściciela nieruchomości w zakresie wyznaczenia okresu ograniczenia, skupiając się na analizie interesu inwestora i jego stanowiska w tym zakresie.

Nie zasługują natomiast na uwzględnienie zarzuty w zakresie zarówno co do podnoszonego przez skarżących braku podstaw do wydania decyzji o ograniczeniu prawa korzystania z nieruchomości, jak i nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.

Jak już wyżej wskazano art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami umożliwia ograniczenie w drodze decyzji sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nie wyrazi na to zgody. Takie ograniczenie może nastąpić jedynie zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do ust. 3 udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem. Wymogi określone w tym przepisie zostały spełnione, gdyż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego tj. Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S. , szczegółowo określonego w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Zarzut braku rozważenia innej lokalizacji inwestycji nie znajduje przy tym uzasadnienia, gdyż winien zostać złożony w toku uchwalania planu miejscowego, a zatem w toku postępowania poprzedzającego uchwalenie planu. Przeprowadzone zostały także przez inwestora rokowania z właścicielem nieruchomości, które nie doprowadziły do zawarcia umowy, co wynika z protokołów zawartych w aktach administracyjnych.

Również co do podstaw prawnych do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności organy uczyniły zadość przepisom prawa, gdyż oparły się w tym względzie na art. 108 kpa, a nie na art. 124 ust. 1a zdanie drugie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organy szczegółowo uzasadniły przesłanki do nadania tego rygoru poprzez wskazanie na zabezpieczenia gospodarstwa interesu społecznego, wobec przedmiotu inwestycji obejmującej budowę 98 km gazociągu wysokiego ciśnienia na znacznym terenie Państwa celem modernizacji mocno wyeksploatowanej południowej magistrali gazowej służącej do przesyłu gazu z granicy wschodniej w rejon [....] i [....] , gwarantując nieprzerwany odbiór gazu z importu. Powyższe służy także zapobieżeniu stratom w celu zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych, płynnego zwiększenia pojemności rozbudowywanego Podziemnego Magazynu Gazu S. , a także stworzeniu nowych zdolności przesyłowych i transportowych gazu ziemnego, w tym zapewnieniu skrócenia drogi transportu gazu oraz stabilności dostaw. Nie może budzić zatem wątpliwości, iż przedsięwzięcie to ma priorytetowe znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego Polski.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ precyzyjnie określi czasokres ograniczenia w sposobie korzystania z przedmiotowej nieruchomości, uwzględniając interesy obu stron postepowania. Wskazać należy, że czasokres ten może być obiektywnie długi, jeżeli wynika to z uzasadnionego interesu inwestora, jednakże musi być oznaczony tak aby właściciel nieruchomości konkretnie wiedział, kiedy planowane działania inwestycyjne będą realizowane.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.