Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 189/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 53 par 1, art 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 414/20 odrzucające skargę w sprawie ze skargi H.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 414/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 14 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie doręczono skarżącemu 17 grudnia 2019 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 16 stycznia 2020 r. (czwartek). Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej 17 stycznia 2020 r., a więc z uchybieniem terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazując na art. 220 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") nie zarzucił naruszenia jakiegokolwiek artykułu. Wniósł natomiast o rozpoznanie złożonego do organu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do WSA; na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA z uwagi na oczywistą zasadność środka zaskarżenia lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przejęcie do rozpoznania skargi; zawieszenia postępowania zażaleniowego do czasu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; rozpoznanie zażalenia na rozprawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że zażalenie jest prawidłowym środkiem zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę, a także że złożony wniosek o przywrócenie terminu zawiera wszystkie istotne dla sprawy okoliczności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga strony została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ma wątpliwości co do ustalenia, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 17 grudnia 2019 r. (karta 29 akt administracyjnych), wobec czego termin do wniesienia skargi upływał 16 stycznia 2020 r. Natomiast data stempla pocztowego na kopercie wskazuje, że skargę nadano dopiero 17 stycznia 2020 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Wyraźna data na kopercie, w której nadano skargę w zupełności wystarcza do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że pełnomocnik skarżącego w złożonym zażaleniu nie wskazał na jakiekolwiek przepisy, które w jego ocenie naruszył Sąd pierwszej instancji. W zażaleniu zawarto jedynie zdanie "Skarżonemu postanowieniu na podstawie art. 220 § 1 pkt 1a P.p.s.a. zarzucam". W uzasadnieniu zażalenia również próżno szukać dlaczego pełnomocnik skarżącego nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje także na brak jednostki redakcyjnej w postaci pkt 1a w art. 220 § 1 powoływanej ustawy. Argumentacja uzasadnienia odnosząca się do poprawności wniesienia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę zamiast skargi kasacyjnej jest zupełnie zbędna, bowiem kwestia ta nie stanowiła w niniejszej sprawie zagadnienia. Wskazanie, że we wniosku o przywrócenie terminu zawarto istotne dla sprawy okoliczności również w żaden sposób nie podważa stanowiska Sądu pierwszej instancji w kwestii uznania, że skarga na decyzję organu została wniesiona po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.