Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 212/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24a
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: § 36; § 37; § 39; § 47; § 55
journal: Dz.U. 2019 poz 393
law: Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Strzelec, Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 września 2022 r. sprawy ze skargi P. J. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 marca 2022 r., nr [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. po rozpatrzeniu odwołania P. J. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 30 grudnia 2021 r. o odrzuceniu zarzutu M. J. i P. J. zgłoszonego do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, dotyczącego oznaczenia (numeracji) i pola powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...] K., jednostka ewidencyjna [...]_5 [...]-obszar wiejski.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja wydana została w następujących okolicznościach. Starosta Z. (dalej "organ I instancji", "Starosta") działając na podstawie art. 24a, w związku z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 7d pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 z późn. zm.) wydał zarządzenie z dnia 11 czerwca 2018 r., nr [...] o przeprowadzeniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla gminy S., powiat zamojski, województwo lubelskie, w tym obrębu ewidencyjnego [...] K.. Z prac modernizacyjnych wykonawca prac geodezyjnych sporządził projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków, który podlegał wyłożeniu do wglądu osób zainteresowanych na okres 15 dni roboczych, w terminie od 30 grudnia 2019 r. do 14 stycznia 2020 r., w siedzibie Starostwa Powiatowego w Z.. Informacja o terminie i miejscu wyłożenia projektu była wywieszona na tablicy ogłoszeń Starostwa, właściwego Urzędu Gminy oraz została podana w prasie o zasięgu krajowym, a także opublikowana na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego.

M. J. zgłosił uwagi odnośnie przebiegu granic działki nr [...] z działkami nr [...], [...], [...] oraz pola powierzchni działki nr [...]. Twierdził, że jest właścicielem działki nr [...] i zachodniej części działki nr [...].

W sprawie przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi rozstrzygnięto o przyjęciu uwagi. Natomiast w kwestii własności działki nr [...] rozstrzygnięto o odrzuceniu zgłoszonej uwagi.

Po upływie terminu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego oraz rozpatrzeniu zgłoszonych uwag do projektu, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informacja o tym została ogłoszona w dniu [...] Województwa L. pod pozycją [...].

Pismem z dnia 27 lutego 2020 r. M. J. i P. J. złożyli zarzut do danych ewidencyjnych w zakresie numeracji oraz powierzchni działek nr [...] i [...]. Dołączyli kopie: aktów własności ziemi, protokołu z ustalenia stanu władania działką nr [...], umowy przyrzeczenia kupna-sprzedaży gruntu z 1971 r., wyrysu z mapy ewidencyjnej i aktu notarialnego nr [...] z 1991 r.

Pismem z dnia 25 czerwca 2020 r. Starosta poinformował M. J., że nie posiada on przymiotu strony w sprawie dotyczącej działki nr [...] (nie jest już jej właścicielem). Na wezwanie organu, P. J. (dalej "skarżący") wyjaśnił, że złożony przez niego zarzut dotyczy zmiany numeracji działek ewidencyjnych nr [...] i [...] oraz zmiany ich powierzchni. W ocenie skarżącego działka, nr [...] powinna mieć powierzchnię 38 arów i powinna być ujawniona na mapie w miejscu działki [...], natomiast działka nr [...] powinna mieć powierzchnię 1 ha i powinna być usytuowana w miejscu działki nr [...].

Decyzją z dnia 30 grudnia 2021 r. Starosta Z. odrzucił zarzut M. J. i P. J.. W uzasadnieniu wskazano, że w ramach prowadzonego postępowania dokonano analizy dokumentacji obejmującej m.in. operat techniczny nr [...] z pomiaru do ewidencji gruntów wsi K., w tym zarys pomiarowy ark. 1 oraz operat techniczny nr [...] z pomiaru do uwłaszczeń wsi K.. Organ wskazał, że w operacie z pomiaru do ewidencji nr [...] brak jest szkiców polowych z pomiaru stanu władania, natomiast na zarysie pomiarowym ark. 1 wpisanym do państwowego zasobu również pod nr [...], widnieją linie pomiarowe w obszarze działki o nr [...], na których opisano miary bieżące ustalone podczas pomiaru stanu władania. W treści operatu nr [...] znajdują się także dzienniki z obliczeń pól powierzchni działki nr [...], w których wykazano pole powierzchni przedmiotowej działki równe 1,73 ha. W operacie nr [...] z pomiaru do uwłaszczeń wsi K. znajduje się szkic polowy z podziału działki nr [...] na działki [...] i [...], wraz z miarami bieżącymi. W treści przedmiotowego operatu zawarte są również obliczenia pól powierzchni działek [...] i [...], gdzie odpowiednio dla działki [...] wykazano pole powierzchni równe 0,73 ha, a dla działki [...] – 1 ha. W rejestrze pomiarowo klasyfikacyjnym z 1991 r. również wykazane zostały działki o nr: [...] (o pow. 0,73 ha) i [...] (1 ha).

Oznaczenie (numerację) przedmiotowych działek wykazano zgodnie z treścią szkicu polowego zawartego w operacie z uwłaszczeń nr [...] oraz dokumentem "Opis i mapa" zawartym w księdze wieczystej nr [...] Treść aktów własności ziemi nr [...] [...]/[...]/[...] i [...] [...]/[...]/[...] oraz protokołów z ustalenia stanu władania wydanych odpowiednio dla działek nr [...] i [...] potwierdza, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,73 ha, zaś działki nr [...] -1 ha.

Decyzją z dnia 18 marca 2022 r. organ drugiej instancji utrzymał w mocy skontrolowaną decyzję. Wskazał, że pismo M. J. i P. J. z dnia 27 lutego 2020 r., zawierające zarzuty do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego zostało złożone przed datą ogłoszenie informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa L. (tj. 11 marca 2020 r.), lecz już po dacie pozwalającej na zgłaszanie uwag. W tej sytuacji organ I instancji postanowił rozstrzygnąć sprawę w rozumieniu art. 24a ust. 9-10 ustawy p.g.k., czyli w drodze decyzji traktując żądania strony jako zarzut do projektu modernizacji.

Organ odwoławczy zaznaczył, że zarzuty do danych zawartych w operacie opisowo - kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczyły przede wszystkim oznaczenia (numeracji) działki nr [...]. Skarżący zakwestionował nie tyle przebieg granic tej działki, a jej oznaczenie (numerację), a w związku z tym również powierzchnię.

W ocenie organu drugiej instancji, odrzucenie zarzutów przez Starostę Zamojskiego było czynnością prawidłową. Przeprowadzona analiza dokumentów wykazała, że podczas procedury uwłaszczenia gruntów wsi K. wykonawca prac błędnie obliczył powierzchnie poszczególnych działek, niezgodnie z opisem szkicu polowego sporządzonego na gruncie. Szkic z uwłaszczenia gruntów nie jest zbieżny z obliczeniami pól powierzchni dla działek objętych postępowaniem. Rozbieżności wynikają z faktu, że geodeta, zapisujący obliczenia w zakresie powierzchni działek nr [...] i [...] dokonał obliczeń pól powierzchni odpowiednio – dla działki [...], korzystając z miar czołowych działki nr [...], a dla [...] korzystając z miar czołowych działki [...]. Ze szkicu polowego wynika, że wschodnia miara czołowa działki nr [...] powinna wynosić w przybliżeniu 37,90 m, a do obliczeń, wchodzących w skład operatu z uwłaszczenia, przyjęto miarę wynoszącą 28,70 m, czyli tyle co wschodnia miara czołowa działki nr [...] wykazana na szkicu polowym z uwłaszczenia. Powyższe niedopatrzenie doprowadziło do tego, że zgodnie z wykazem obliczeniowym powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,73 ha, a powierzchnia działki [...] - 1,00 ha, co jest sprzeczne z powyższym szkicem polowym sporządzonym w ramach uwłaszczeń wsi K.. Podstawę do wykazania przebiegu granic działek podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków stanowi szkic polowy z uwłaszczenia wsi sporządzony w październiku 1976 r. Wykonawca prac geodezyjnych, sporządzający późniejsze opracowania techniczne w zakresie działek nr [...] i [...] odwzorował przebieg ich granic na podstawie wcześniejszych dokumentów w oparciu o szkice polowe oraz o miary czołowe ujawnione na takich szkicach. Dokument ten jest dokumentem wyjściowym i z tego powodu przebieg granic działek [...] i [...], jak również ich usytuowanie w terenie zostały wykazane prawidłowo, zgodnie ze szkicem polowym pochodzącym z uwłaszczenia wsi, gdzie działka nr [...] jest bardziej wysunięta na północ niż działka nr [...]. Taki stan wykazany jest obecnie w ewidencji gruntów i budynków.

Nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącego, ponieważ przebieg granic działek nr [...] i [...] jest zgodny z dokumentacją archiwalną, tj. operatem z uwłaszczenia gruntów wsi K.. Zmiana powierzchni działki skarżącego podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków wynika z ponownego jej obliczenia i jest pochodną danych opisujących przebieg granic.

P. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Z treści skargi wynikało m.in., że:

-organ dokonał błędnej oceny zgromadzonych dowodów dotyczących oznaczenia działek [...] i [...] na mapie;

-akt własności ziemi nr [...] [...]/[...]/[...] (wydany na rzecz J. H. i jego żony [...]) dotyczy działki nr [...] o pow. 1 ha gruntu ornego;

-w protokole ze stanu władania widoczna jest odręczna poprawka z "[...]/1 na [...]";

- na mapie ewidencyjnej "opisano" działkę nr [...] w innym położeniu niż na "gruncie";

- działkę nr [...] nabyli M. i M. małż. J.;

-na podstawie aktu notarialnego nr Rep. A. [...] działkę tę przekazano P. J.;

w trakcie prac modernizacyjnych okazało się, że oznaczenie tych działek na mapie nie jest zgodne ze stanem faktycznym;

-w Sądzie Rejonowym w Z. toczy się postępowanie w przedmiocie zasiedzenia działki o powierzchni 0,73 ha (sprawa o sygn. I Ns [...]).

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności). W oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd analizuje, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującym w dacie jej podjęcia przepisom prawa materialnego, określającym prawa i obowiązki stron oraz przepisom procedury administracyjnej, normującym zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. w przedmiocie odrzucenia zarzutu skarżącego w zakresie oznaczenia (numeracji) i pola powierzchni działki ewidencyjnej nr [...].

Z uwagi na charakter sporu wymaga wyjaśnienia w pierwszej kolejności, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków zarządzana przez starostę na podstawie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 z późn. zm.), dalej jako "p.g.k." jest zespołem działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r., poz. 1390 z późn. zm.), a także w celu modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Z § 47 cyt. rozporządzenia wynika, że do prac geodezyjnych zgłoszonych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. W niniejszej sprawie zastosowanie miało rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. 2019 r., poz. 393 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków".

Zgodnie z art. 24a ust. 1 p.g.k. starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (art. 24a ust. 2). Zgodnie z art. 24a ust. 3 p.g.k. informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego. Z art. 24a ust 4 p.g.k. wynika, że projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (art. 24a ust. 5 p.g.k.). Z treści art. 24a ust. 6 p.g.k. wynika, że każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (art. 24a ust. 7). Według art. 24a ust. 8 p.g.k. po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 p.g.k.). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (art. 24a ust. 10 p.g.k.). Stosownie do art. 24a ust. 11 p.g.k. do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (art. 24a ust. 11 p.g.k).

Rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków z 2001 r. w § 55 określa, że modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:

1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia;

2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu.

Z treści § 36 rozporządzenia wynika, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym;

2) w celu podziału nieruchomości;

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów;

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości;

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej;

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków;

7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji;

8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.

W przypadku braku takiej dokumentacji (wymienionej w § 36 pkt 1-8) lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic (§ 37 ust. 1 rozporządzenia). Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic (§ 37 ust. 2 rozporządzenia).

W myśl § 39 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że odrzucenie zarzutu skarżącego jest czynnością prawidłową w świetle art. 24a ust. 10 p.g.k. oraz przepisów rozporządzenia z 2001 r. określającego zarówno cele modernizacji ewidencji, jak i szczegółowe zasady ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych.

Decyzją Starosty [...] z dnia 30 grudnia 2021 r. rozstrzygnięto o odrzuceniu zarzutów M. J. i P. J.. Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione tylko przez skarżącego P. J. (k.[...] akt adm. Tom II).

Decyzją organu odwoławczego – wydaną w trybie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymano w mocy skontrolowane rozstrzygnięcie.

Skarżący bezpodstawnie zarzuca błędną ocenę materiału dowodowego. Należy zauważyć, że organ odwoławczy w szczegółowym uzasadnieniu decyzji odniósł się do wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów i wyjaśnił m.in., że szkic polowy z uwłaszczenia wsi K., sporządzony 1976 r. (będący najważniejszym dokumentem) zawierał informacje dotyczące zarówno podziału działki oznaczonej numerem [...], jak i miar czołowych poszczególnych odcinków granicznych działek, stanowiących podstawę do wykazywania przebiegu granic działek w kolejnej (nowszej) dokumentacji geodezyjno-kartograficznej. Powyższe oznacza, że późniejsze opracowania techniczne dotyczące działek [...] i [...] odzwierciedlały przebieg granic tych nieruchomości na podstawie wcześniejszych dokumentów w oparciu o szkice polowe oraz o miary czołowe. Organ podniósł też, że w czasie procedury uwłaszczenia gruntów wsi K. wykonawca błędnie obliczył powierzchnię poszczególnych działek, niezgodnie ze szkicem polowym. W efekcie szkic z uwłaszczenia gruntów wsi K. jest niezgodny z obliczeniami pól powierzchni dla działek. Niezgodność powstała z tego powodu, że geodeta dokonał obliczeń powierzchni dla działki nr [...], korzystając przy tym z miar czołowych dla działki nr [...], a dla działki nr [...] - z miar czołowych działki nr [...].

Skarżący podniósł w piśmie z dnia 9 września 2021 (k. [...] akt adm. Tom I), że działki te zostały zamienione na mapie ewidencyjnej. Wbrew stanowisku skarżącego, nie można mówić o nieprawidłowym przebiegu granic działek nr [...] i [...] oraz o ich niewłaściwym usytuowaniu na mapie ewidencyjnej.

Wypada przypomnieć, że sygnalizowana wcześniej uwaga M. J. dotycząca "przesunięcia działki nr [...] na działkę nr [...]" nie została uwzględniona przez organ, czego dowodzi jego pismo z dnia 24 lutego 2020 r. (k. [...] akt adm.). Operat techniczny (przyjęty do właściwego zasobu geodezyjno – kartograficznego w dniu 14 grudnia 2021 r.) wyjaśnia w tej materii, że organ odrzucił uwagę M. J. zgłoszoną w kwestii "częściowej własności do działki (...) nr [...] oraz działki (...) nr [...]". W świetle analizy materiałów źródłowych (k. [...] akt adm. Tom I) sporządzonej przez wykonawcę, przebieg granicy działki nr [...] z wszystkimi działkami sąsiednimi został zaakceptowany przez właściciela.

Z akt sprawy wynika, że był nim poprzednio M. J.. Obecnie - od dnia 15 listopada 2019 r. - właścicielem tej działki jest skarżący.

Wniosek skarżącego o doprowadzenie zgodności mapy ewidencyjnej oraz danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oznacza, że żądanie strony w tej materii dotyczące w istocie uprawnień właścicielskich do nieruchomości, przekraczało ramy prawne postępowania modernizacyjnego, wdrożonego na podstawie zarządzenia Starosty [...] z dnia 11 czerwca 2018 r. (k. [...] akt adm. Tom I). Celem tego postępowania była modyfikacja i uzupełnienie bazy danych ewidencyjnych.

Organ odwoławczy ma rację, że ewidencja gruntów i budynków jest zbiorem danych o gruntach i budynkach, że wpis do ewidencji potwierdza jedynie istniejący stan prawny nieruchomości, że ewidencja ta jest rejestrem zaistniałych zmian i w tych warunkach, rzeczą organu ewidencyjnego nie jest rozstrzyganie sporów na tle komu przysługują uprawnienia właścicielskie do nieruchomości. Organ prawidłowo wskazał, że kwestionowanie dokumentów stanowiących podstawę wpisów w ewidencji gruntów i budynków dopuszczalne jest w odrębnym trybie.

Skarżący twierdzi, że nie miał wiedzy o błędzie w ewidencji gruntów i budynków aż do czasu modernizacji. Okoliczność ta nie ma wpływu na legalności zaskarżonej decyzji. Akt własności ziemi nr [...] [...]/[...]/77 nie został podważony przez J. H. i jego żonę. Osoba uwłaszczona miała prawo do odwołania się do organu wyższego stopnia (Wojewódzkiej Komisji Uwłaszczeniowej). Z akt sprawy nie wynika, aby J. i K. małż. Hołowińscy zakwestionowali wydany aktu, czy też, aby zanegowali zarówno prawidłowość protokołu ze stanu władania w związku z odręczną zmianą numeru działki (k. [...] akt administracyjnych), jak i mapy ewidencyjnej ilustrującej lokalizację nabytej nieruchomości (działki nr [...] wymienionej w akcie własności ziemi). Zgłoszone przez skarżącego - na etapie zarządzonej przez Starostę Zamojskiego modernizacji ewidencji gruntów i budynków – zarzuty z dnia 2 marca 2020 r. do danych ewidencyjnych, ujawnionych w operacie opisowo – kartograficznym, w zakresie oznaczenia i numeracji i pola powierzchni działki nr [...], musiały być odrzucone. Uwzględnienie ich ingerowałoby w prawo własności działki nr [...], którą nabyli na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych – S. K. i jego żona G. , co potwierdzał akt własności ziemi nr [...] [...]/[...]/7.

Ostateczny akt własności ziemi stanowił podstawę do ujawnienia nowego stanu własności w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów.

Na mocy art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. 1982 r. Nr 11, poz. 81) uchylona została ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 i z 1975 r. Nr 16, poz. 91). Według powołanego przepisu (art. 4), pozostaje w mocy nabyta na podstawie uchylonej ustawy własność nieruchomości. Rozpoznawanie spraw o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności tych nieruchomości przekazano sądom.

Zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2022 r., poz. 514 z późn. zm.), do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 i z 1975 r. Nr 16, poz. 91) nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji.

Jak wynika z akt sprawy, ojciec skarżącego, M. J. podjął działania porządkujące kwestie własnościowe o czym świadczy wniosek z dnia 3 lutego 2020 r. skierowany do Sądu Rejonowego w Z. o stwierdzenie nabycia nieruchomości rolnej (k. 18 akt sąd.). W skardze podniesiono, że w Sądzie Rejonowym w Z. toczy się postępowanie w przedmiocie zasiedzenia działki o powierzchni 0,73 ha (sprawa o sygn. I Ns [...]) i sprawa ta została zawieszona do czasu prawidłowego oznaczenia działki i określenia jej powierzchni oraz przedłożenia mapy wraz z wypisem z rejestru gruntów.

W orzecznictwie przyjmuje się, że samoistny posiadacz nabywa własność nieruchomości w takich granicach, w jakich faktycznie wykonywał swe władztwo w stosunku do posiadanej nieruchomości w dniu wejścia w życie ustawy uwłaszczeniowej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 lipca 2019 r., sygn. akt II CSK 61/19; postanowienie Sądu Okręgowego w N. Sączu z 20 listopada 2018 r., sygn. akt [...] [...]).

Okoliczność, że działka nr [...] o powierzchni 1,00 ha była użytkowana od czasu uwłaszczenia przez J. H. i pozostawała w dyspozycji jego następców prawnych, nie świadczy o wadliwości zaskarżonej decyzji z dnia 18 marca 2022 r. Podobnie trzeba ocenić fakt, że informacje zawarte w księdze wieczystej nr [...] wskazują, że skarżący jest właścicielem działki nr [...].

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy administracji w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. Skarżącemu zapewniono czynny udział w postępowaniu. Stan faktyczny ustalono zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Rozstrzygnięcie oparto rozstrzygnięcia na prawidłowo zebranym materiale dowodowym. Dokonano jego wszechstronnej oceny. Swoje stanowisko organ zaprezentował w sposób wymagany przez art. 107 § 3 k.p.a. odnosząc się sposób wyczerpujący do podniesionej przez skarżącego argumentacji.

Z tych względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.