Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 221/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. M. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: uchylenia w całości oraz ustalenia solidarnego zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać S. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S. M. i M. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawie uchylenia w całości oraz ustalenia solidarnego zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 4 kwietnia 2018 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 446 zł.

W dniu 12 kwietnia 2018 r., tj. w terminie do uiszczenia powyższej opłaty sądowej S. M. złożyła pismo zawierające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Podała, że jest osobą schorowaną ze stwierdzonym guzem nadnercza. Oświadczyła, że opiekuje się córką, która jest niepełnosprawna od urodzenia i porusza się na wózku.

Miesięczne koszty leczenia i pielęgnacji ran i odleżyn córki oraz koszty leczenia skarżącej i koszty utrzymania mieszkania często przekraczają budżet domowy.

We wniosku złożonym na formularzu PPF skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym razem z córką. Posiada dwie nieruchomości niezabudowane o powierzchni 15.000 i 2.700 m2. Nie posiada innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.

Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 1.226 zł, natomiast jej córka rentę

w wysokości 1.840 zł.

Skarżąca wskazała następujące zobowiązania i wydatki stałe: mieszkanie – 500 zł, kredyt – 500 zł, media 150 zł, leki – 500 zł, środki higieny, pampersy, maści i kremy – 600 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym

i majątkowym.

W ocenie referendarza wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wraz z córką utrzymują się z emerytury i renty w łącznej wysokości 3.066 zł. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną ze zdiagnozowanym guzem nadnercza. Opiekuje się córką, która jest osobą niepełnosprawną.

Wszystkie wydatki wymienione we wniosku mają charakter wydatków koniecznych. Znaczna ich część, to wydatki na leki i środki higieniczne (łącznie ponad 1.000 zł). Porównanie wysokości wymienionych we wniosku wydatków z dochodami skarżącej i córki prowadzi do wniosku, że skarżąca nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi ani innych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Ake.