Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1335/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 5 ust.1 pkt 1), art. 8 ust.1, art. 41 ust.1 i art. 146a pkt 1)
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 250 i art. 258 par.1 i par.2 pkt 8)
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1)lit.c i pkt 2 )lit. b
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku radcy prawnego T. S. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia przyznać radcy prawnemu T.S. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 120 (słownie: sto dwadzieścia 00/100) złotych, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 (słownie: dwadzieścia siedem 60/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

W sprawie, postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego T. S.

Ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 12 września 2013 r. wyroku oddalającego skargę na wyżej oznaczoną decyzję. W punkcie II. tego orzeczenia Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł.

W dniu 30 października 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zawierający oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Załącznik do tego pisma stanowi egzemplarz sporządzonej przez wyznaczonego pełnomocnika procesowego opinii prawnej w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 12 września 2013 r. oraz potwierdzenie nadania na adres A. S. listu poleconego.

W piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2013 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik procesowy nawiązując do uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2013 r. sygn. II FPS 1/13 zawarł oświadczenie, wedle którego pomocy prawnej w sprawie udzielił z urzędu w ramach działalności zawodowej w formie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6) lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 490 – dalej Rozporządzenie). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z uwagi na fakt, że w sprawie radca prawny, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, występował postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla drugiej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w Rozporządzeniu.

Sprawa ze skargi na decyzję w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości zaliczana jest do kategorii spraw określonych w przepisie lit. c pkt 1) ust. 2 § 14 Rozporządzenia przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240 zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi w sprawie 120 zł (50% kwoty 240 zł).

W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi zatem 50 % stawki minimalnej, tj. 120 zł (50% z kwoty 240 zł).

Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 27,60 zł (23% kwoty 120 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 120 zł oraz podatek od towarów i usług – 27,60 zł.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.