Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1336/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant asystent sędziego Monika Michnik-Misterek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji waloryzacyjnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., w związku z prawomocnym wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt [...]), dotyczącego przekazania do rozpoznania Ministrowi Obrony Narodowej odwołania J. B. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej wydanych po 1 stycznia 1999 r., postanowił umorzyć postępowanie w sprawie rozpoznania odwołania J. B. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

J. B. złożył wniosek do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W., domagając się:

← stwierdzenia na podstawie art. 156 k.p.a. nieważności decyzji waloryzacyjnych wydanych przez wojskowy organ emerytalny po 1 stycznia 1999 r., jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, poprzez bezzasadne zastosowanie waloryzacji emerytury w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

← ponownego ustalenia wysokości świadczeń emerytalnych wypłacanych przez wojskowy organ emerytalny po 1 stycznia 1999 r.;

← wypłacenia wraz z odsetkami kwot wynikających z różnicy między świadczeniami należnymi a wypłacanymi na podstawie decyzji waloryzacyjnych od 1 stycznia 1999 r.

Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w W. w dniu [...] stycznia 2009 r. wydał dwie decyzje. W jednej odmówił ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego i wypłaty odsetek, natomiast drugą, odmówił wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r.

W uzasadnieniu tej ostatniej decyzji organ, powołując się na treść art. 32 ust. 2 wojskowej ustawy emerytalnej wskazał, iż przepis ten stanowi samodzielną podstawę prawną do unieważnienia przez organ decyzji z urzędu. Weryfikacja decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r. nie prowadzi jednak do ustalenia podstaw do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Tym samym brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności tych decyzji z urzędu. Przyjęty sposób waloryzacji świadczenia emerytalnego jest bowiem właściwy, a zatem nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa, które jest przesłanką do zastosowania art. 156 k.p.a. i nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności tych decyzji z urzędu.

Zgodnie z zawartym w powyższych decyzjach pouczeniem, J. B. odwołał się od nich do Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych.

W odwołaniu zarzucił organowi naruszenie norm prawa materialnego, tj.:

← art. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, w jego brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 1999 r., a tym samym uznanie, iż zasady waloryzacji wojskowej emerytury w nim określone znajdują zastosowanie także w stosunku do osób, które pobierały emeryturę po dniu 1 stycznia 1999 r. pomimo braku wyraźnego zapisu ustawowego w tym przedmiocie;

← niewłaściwą wykładnię art. 159 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w jego brzmieniu na dzień 1 stycznia 1999 r., polegającą na przyjęciu, iż wprowadzona na jego podstawie pośrednio zmiana zasad waloryzacji emerytur mundurowych obejmuje także te osoby, które pobierały emeryturę mundurową po dniu 1 stycznia 1999 r.

W uzasadnieniu odwołania podkreślił, że podstawowe znaczenie dla uznania zasadności jego wniosków ma art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż przepis ten jednoznacznie stwierdza, że ustawa dotyczy funkcjonariuszy, którzy w dniu jej wejścia w życie pozostawali w służbie. Nie dotyczy tym samym byłych "funkcjonariuszy" będących już na emeryturze.

Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt [...]), po rozpoznaniu sprawy z odwołania J. B. od decyzji Dyrektora WBE w W. o odmowie ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego i wypłaty odsetek oraz o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r.:

1. odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego i wypłaty odsetek oddalił;

2. odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r. przekazał Ministrowi Obrony Narodowej celem rozpoznania.

Minister Obrony Narodowej, będąc związany rozstrzygnięciem zawartym w pkt 2 wyroku Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., w związku z prawomocnym wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych, dotyczącego przekazania do rozpoznania Ministrowi Obrony Narodowej odwołania J. B. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r., postanowił umorzyć postępowanie w sprawie rozpoznania odwołania J. B. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Minister Obrony Narodowej związany jest pkt 2 wyroku i zobligowany jest do rozpatrzenia sprawy odwołania od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r. Z uwagi, że zainteresowany nie złożył odwołania od wskazanej decyzji, organ nie miał możliwości wykonania pkt 2 powołanego wyżej wyroku prawomocnego wyroku. W ocenie organu, powyższy wyrok jest niewykonalny, a próby jego ewentualnego wykonania spowodowałyby wydanie przez Ministra Obrony Narodowej decyzji dotkniętej wadą nieważności, ponieważ z akt sprawy wynika, że zainteresowany złożył odwołanie wyłącznie od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego i wypłaty odsetek, natomiast nie złożył odwołania od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r. Zatem postępowanie w sprawie odwołania zainteresowanego od wskazanej wyżej decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności, które nakazał w powołanym wyroku Sąd Okręgowy jest bezprzedmiotowe, ponieważ zainteresowany takiego odwołania nie złożył.

Dalej organ wskazał, że Minister Obrony Narodowej nie jest organem odwoławczym w sprawach ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin, od decyzji wojskowego organu rentowego zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, zatem odwołanie takie przysługuje do właściwego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, w przedmiocie nieważności decyzji przysługuje odwołanie do właściwego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.

W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że wniósł o uchylenie dwóch decyzji. Zarzucił, że Minister Obrony Narodowej nie wykonał postanowienia sądu. Sąd Okręgowy rozpoznając sprawę, uznał że zostało złożone wymagane odwołanie i organ nie dokonał analizy przesłanek wskazanych w odwołaniu.

Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga J. B. zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Obrony Narodowej narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia.

Minister Obrony Narodowej przyznał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż związany jest prawomocnym wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt [...]), przekazującym do rozpoznania odwołanie J. B. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r.

W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że J. B. nie złożył odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r., ponieważ złożone przez J. B. odwołanie zawiera jednocześnie odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego i wypłaty odsetek, a także odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po 1 stycznia 1999 r. Takiej właśnie oceny dokonał Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych, przekazując odwołanie Ministrowi Obrony Narodowej celem rozpoznania i tym przekazaniem związał organ – Ministra Obrony Narodowej.

Jeżeli Minister Obrony Narodowej miał wątpliwości co do treści odwołania (podania), to powinien w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwać skarżącego – J. B. do uzupełnienia tych braków, przez złożenie wyjaśnienia.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ – Minister Obrony Narodowej winien te okoliczności wyjaśnić i wydać stosowne rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 152 i art. 132 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.