Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 413/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i  par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. M. – C. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...]w przedmiocie zasiłku stałego.

Pismem z dnia [...]skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. tutejszy Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Na skutek zażalenia skarżącego na wyżej przywołane postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r. uchylił skarżone rozstrzygnięcie i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. radca prawny A. M. – C. pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. r. złożyła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu składając oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości.

Postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2096/10 oddalił skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.

W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść [...]zł (75 % z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %, co łącznie stanowi kwotę [...]zł.

W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.