Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 72/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezawiadomienia o przekazaniu odwołania od decyzji [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. złożył do Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu jego odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych. Jednocześnie skarżący zwrócił się o "pomoc prawną".

Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne (pkt 1);

- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2);

- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3);

- inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4);

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych wyżej (pkt 8).

Przedmiotem skargi jest bezczynność organu pierwszej instancji polegająca na niezawiadomieniu Z. W., jako wnoszącego odwołanie od decyzji tego organu, o przekazaniu odwołania organowi odwoławczemu.

Żaden przepis prawa nie nakłada na organ pierwszej instancji obowiązku zawiadomienia wnoszącego odwołanie o przekazaniu tego odwołania organowi odwoławczemu.

Obowiązek taki nie wynika w szczególności z art. 131 K.p.a., który obliguje organ pierwszej instancji do zawiadomienia stron o wniesieniu odwołania. Celem tej regulacji jest bowiem powiadomienie innych niż odwołujący się stron i uczestników postępowania o wniesionym odwołaniu i tym samym umożliwienie im obrony swoich praw w postępowaniu odwoławczym.

Skoro zatem na organie, który wydał decyzję, nie spoczywa obowiązek zawiadomienia wnoszącego odwołanie o przekazaniu odwołania organowi drugiej instancji, wyłączona jest możliwość składania skargi na bezczynność w tym przedmiocie.

Skargę należało więc odrzucić jako niedopuszczalną w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, iż sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości tego sądu.

Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.