Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 207/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. U. i W. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt III SO/Łd 11/09 oddalające wniosek J. U. i W. U. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt III SO/Łd 11/09 oddalił wniosek J. U. i W. U. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 28 lipca 2009 r. J. i W. U. złożyli w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]. W tym samym dniu skargę o tożsamej treści złożyli w Urzędzie Miasta Ł. w Biurze Rady Miejskiej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 lipca 2009 r. skargę J. i W. U. przesłano do Rady Miejskiej w Ł., która została doręczona do organu przez pracownika Sądu w dniu 4 sierpnia 2009 r. W dniu 27 sierpnia 2009 r. skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została złożona w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 427/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. i W. U. z uwagi na uchybienie ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

W świetle powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że Rada Miejska w Łodzi nie uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a Wniesiona bezpośrednio do sądu skarga J. i W. U. została doręczona Radzie Miejskiej w Ł. w dniu 4 sierpnia 2009 r. Zatem trzydziestodniowy termin do przekazania skargi rozpoczął swój bieg w dniu 5 sierpnia 2009 r. i upłynął w dniu 3 września 2009 r. Przesyłka zawierająca skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została doręczona Sądowi w dniu 27 sierpnia 2009 r., a więc przed upływem terminu zakreślonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do kwestii podniesionych przez wnioskodawców Sąd wskazał, że sami skarżący stworzyli dla siebie niekorzystną sytuację procesową wnosząc dwutorowo - jednocześnie do sądu i do organu administracji publicznej - skargę o tożsamej treści, naruszając zasadę pośredniego trybu wnoszenia skargi, o której stanowi przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. Następstwem powyżej opisanego nieprawidłowego działania skarżących było wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. U. i W. U. złożyli tożsamej treści zażalenia, zarzucając naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a. przez przyjęcie, iż organ administracji wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., podczas gdy do dnia rozstrzygnięcia organ nie przekazał do Sądu skargi złożonej przez skarżących w dniu 28 lipca 2009 r. za jego pośrednictwem.

Powołując się na te zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i wymierzenie Radzie Miejskiej w Ł. grzywny, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi I instancji. Ponadto wnieśli o załączenie akt WSA w Łodzi o sygn. akt III SA/Łd 427/09.

W uzasadnieniu zażaleń J. U. i W. U. wskazali, że Sąd nieprawidłowo ocenił działania i uchybienia Rady Miejskiej w Ł., bowiem na organie przekazującym akta sprawy ciąży obowiązek skompletowania całości posiadanych dokumentów. Przez przekazanie akt sprawy wraz ze skargą w rozumieniu art. 54 § 2 P.p.s.a. należy uznać przekazanie wszystkich zgromadzonych w sprawie dokumentów. W niniejszym postępowaniu Rada Miejska Ł. nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku i wbrew twierdzeniom Sądu uchybiła terminowi zakreślonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a., gdyż do dnia rozstrzygnięcia nie przekazała Sądowi skargi, która wpłynęła bezpośrednio do organu z zachowaniem terminu.

Na uwagę zasługuje również fakt, że niedopełnienie obowiązku przez Radę Miejską Ł. przez nieprzesłanie skargi, która wpłynęła do organu z zachowaniem terminu miało negatywne skutki prawne dla skarżących, gdyż spowodowało odrzucenie ich skargi. Ponadto wyjaśnienie organu, które cytuje Sąd w zaskarżanym postanowieniu przemawia na niekorzyść organu, bowiem ocena i wybór dokumentów nie należy w żadnym wypadku do Rady Miasta Ł. ani jej pracowników, a takie postępowanie jest przejawem samowoli i ignorancji wobec obowiązujących przepisów, co uzasadnia zastosowanie kary grzywny.

W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 P.p.s.a.). Przepisy te przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na zastosowanie środka przewidzianego w art. 55 P.p.s.a., tj. stwierdzenie uchybienia przez organ obowiązkowi przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.

W przedmiotowej sprawie jest niewątpliwym, że w dniu 28 lipca 2009 r. J. U. i W. U. złożyli w Urzędzie Miasta Ł. w Biurze Rady Miejskiej skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] (doręczoną im w dniu 4 lipca 2009 r.). Drugi egzemplarz skargi w tym samym dniu skarżący złożyli w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. termin na przekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 27 sierpnia 2009 r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w ww. terminie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przesyłka zawierająca akta sprawy z odpowiedzią na skargę oraz egzemplarzem skargi złożonym w WSA w Łodzi, który w dniu 4 sierpnia 2009 r. Sąd ten przekazał Radzie Miejskiej w Ł.

Przesłanie Sądowi przez Radę Miejską w Ł. akt sprawy bez dołączenia skargi wniesionej prawidłowo, tj. do organu, którego akt administracyjny zaskarżono i z dochowaniem ustawowego terminu, nie stanowi wypełnienia przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.

Należy zwrócić uwagę, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., może być wymierzona przez sąd w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., a nie – jak przyjął Sąd I instancji – za samo uchybienie 30 dniowemu terminowi przewidzianemu w tym przepisie.

Skoro okolicznością bezsporną jest niedołączenie skargi J. i W. U. do przesłanych Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, to uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi błędnie przyjął, iż sam fakt zachowania przez Radę Miejską w Ł. 30 dniowego terminu pozbawia zasadności wniosek skarżących o wymierzenie organowi grzywny.

Nie można przy tym nie dostrzec skutków zaniedbania przez organ obowiązku nałożonego przepisem art. 54 § 1 P.p.s.a., którym było wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowienia o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. Trudno więc odmówić racji twierdzeniu skarżących, że zaistniała sytuacja pozbawiła ich konstytucyjnego prawa do sądu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.