Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 496/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5, art. 6, art. 24
journal: Dz.U. 2017 poz 278
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - teskt jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 181 poz 48 art. 19, art. 23 ust. 2
law: Rozporzadzenie Delegowane Komisji UE Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013  w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych  mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 oddala skargę. .


UZASADNIENIE

Skarżący R.J. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany również Dyrektor OR ARiMR lub organ odwoławczy) z [...] października 2016 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego również Kierownik BP lub organ pierwszej instancji) z [...] września 2017 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 r.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 5-6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017 r. poz. 278), zwanej dalej "ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego", art. 19a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia Rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UEL 181 z 20.06.2014 r., str. 48) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) zwanej dalej "Kpa", odmówił przyznania skarżącemu: Jednolitej Płatność Obszarowej na 2016 r., płatności za zazielenienie na 2016 oraz płatności redystrybucyjnej.

Uzasadniając swoje stanowisko organ pierwszej instancji przypomniał, że skarżący w dniu 15 marca 2016 r. złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2016, zgłoszone zostały działki rolne (leżące na działce ewidencyjnej nr [...]) o łącznej powierzchni 16,29 ha. Podczas kontroli administracyjnej sprawy, stwierdzono nieprawidłowości w zakresie działki ewidencyjnej o numerze [...], a mianowicie:

- stwierdzono, że działka została zadeklarowana do płatności przez innego producenta, a łączna powierzchnia zadeklarowana w obu wnioskach przekracza maksymalny kwalifikowany obszar (PEG) tzw. "konflikt kontroli krzyżowej",

- nie potwierdzono posiadania tytułu prawnego do działki znajdującej się w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa. W związku z powyższym w dniu 17-10-2016, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystosował do Wnioskodawcy wezwanie nr [...], do złożenia wyjaśnień.

Odpowiadając na wezwanie organu (do wykazania tytułu prawnego do działki [...]) skarżący oświadczył, że od 2007 r. do chwili obecnej uprawia działkę na podstawie ustnych umów i prowadzi prawidłową gospodarkę rolna. Nigdy nie władał dokumentem stwierdzającym, że jest dzierżawcą wskazanego gruntu.

Mając na uwadze zaistniałe okoliczności oraz wnioski dowodowe złożone przez drugą ze stron zaistniałego konfliktu kontroli krzyżowej – L.S.-J., organ pierwszej instancji zdecydował o konieczności przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, zgodnie z art. 89 § 1 KPA.

Organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, że dzierżawcą spornej działki ewidencyjnej o numerze [...] znajdującej się w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa, jest L.S.-J. wraz z siostrą – M.J.. Wszelkie zabiegi agrotechniczne oraz prace polowe na wskazanej działce wykonywane były przez J.K., na podstawie pisemnego zlecenia L.S.-J. oraz M.J. z dnia [...] października 2015, co zostało potwierdzone w trakcie przesłuchania świadka – J.K..

Skarżący w swoich pismach oraz zeznaniach, podkreślał niejednokrotnie że od 2007 do 2015 roku to on uprawiał grunty, w tym działkę [...] - z racji faktu, iż był kuratorem spadku (wobec nieuregulowanego stanu prawnego masy spadkowej). Po zakończeniu sprawy spadkowej użytkował grunty na podstawie ustnych ustaleń z L.S.- J. oraz M.J.. Jednak, jak zeznał podczas rozprawy administracyjnej, w 2016 roku nie wykonywał żadnych prac polowych na spornej działce. Potwierdził także, że J.K. świadczył usługi na rzecz L.S.-J.. W 2016 r. osoba wykonującą zabiegi na spornej działce był J.K..

W ocenie organu w odniesieniu do płatności za rok 2016 skarżący miał świadomość, że nie posiada tytułu prawnego do spornej działki, nie uprawiał osobiście gruntu, a także nie zlecał wykonania usług innym osobom, gdyż jak sam stwierdził podczas rozprawy administracyjnej – J.K. odmówił mu wykonania prac polowych w 2016 r. z uwagi na umowę z L.S.- J..

Z tych też przyczyn organ stwierdził, że skarżący nie spełnia przesłanek umożliwiających przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2016 rok.

Dalej organ stwierdził, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku jest nie mniejsza niż 1 ha lub w przypadku niespełnienia powyższego warunku, jeżeli rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz łączna kwota płatności bezpośrednich wynosi, co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro przed zastosowaniem kar, o których mowa w art. 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, ze zm.). Natomiast stosownie do art. 18 ust. 4 ww. ustawy - w przypadku gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, płatności przysługują temu rolnikowi, który na dzień 31 maja danego roku, ma do tej działki tytuł prawny.

Przyznanie zatem przyznanie płatności jest uzależnione m.in. od okoliczności "posiadania", zdefiniowanego w art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, ze zm.) - "Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca łub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)".

Organ podkreślił, że w orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, iż pojęcie "posiadania gruntów rolnych" w rozumieniu ustawy o płatnościach bezpośrednich, należy rozumieć jako faktyczne użytkowanie gruntów rolnych, za czym przemawia to, że celem płatności jest dofinansowanie do produkcji rolnej i pomoc rolnikom, .którzy faktycznie użytkują będące w ich posiadaniu grunty rolne, a nie są tylko formalnymi posiadaczami gruntów, co do których wnioskują o dopłaty. Zatem, aby zostać beneficjentem pomocy w ramach przedmiotowej płatności nie wystarczy być posiadaczem (dzierżawcą, właścicielem) działek rolnych w rozumieniu kodeksu cywilnego, ale należy je również faktycznie rolniczo użytkować. Zatem warunkiem koniecznym do uzyskania płatności jest posiadanie gruntów w znaczeniu ich rolniczego użytkowania, obejmującego m.in. dokonywanie zasiewów, wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych, utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej, w tym także nawożenia i zbierania plonów.

Ostatecznie organ pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa jest przyznawana, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. W przypadku niespełnienia powyższego warunku, zgodnie z art. 7 ust 2 tejże ustawy, jednolita płatność obszarowa może zostać przyznana, jeżeli rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz łączna kwota płatności bezpośrednich wynosi, co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro przed zastosowaniem kar administracyjnych, o których mowa w art. 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, ze zm.).

Jednolita płatność obszarowa jest przyznawana jeżeli rolnik spełnia warunki wynikające z art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, ze zm.), tj. rolnik został zakwalifikowany jako aktywny zawodowo. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 16,29 ha. Powierzchnia deklarowana działek rolnych stwierdzona w toku postepowania administracyjnego wynosiła 0,00 ha.

Skarżący odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości i ponowne rozpoznanie sprawy z udziałem Prokuratury Rejonowej na okoliczność "...wyprzedzających informacji możliwości popełnienia przestępstwa przez L.S.-J. przywłaszczenia i oszustwa wyłudzenia dopłat za rok 2016 ..."

Podkreślił, że L.S.-J. "...nie wypowiedziała mu ustnej umowy zaprzestania uprawy spornej działki [...]...".

Organ odwoławczy decyzją z [...] października 2016 r. utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji, podzielając jego argumentacje.

Decyzja powyższa została zaskarżona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o:

- wydanie pełnej dokumentacji na podstawie, której wydano zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacyjnego nr [...] z [...].04.2009 r. w ocenie skarżącego z dokumentacji tej wynika, że skarżący i jego była żona M.J. posiadali tytuł prawny do działki nr [...] na dzień [...].05.2016 r. i są tym samym uprawnieni do złożenia wniosku o dopłaty bezpośrednie i ONW;

- zawieszenie w czynnościach służbowych osób wskazanych w skardze z uwagi na przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postepowania, a także udział "... w grupie przestępczej tworzenia dokumentacji procesowej...";

- unieważnienie dwóch decyzji: Dyrektor OR ARiMR z [...].10.2017 r. oraz Kierownik BP z [...].09.2017 r. na okoliczność "tworzenia fałszywych faktów i dowodów po 31 maja 2016 r. i udziału w zorganizowanej grupie przestępczej..." wskazanych w skardze osób;

- wydanie przez L.S.-J., M.J. i J.K. wszystkich umów zawartych w na piśmie w sprawie spornej działki;

- "nałożenie grzywny za wprowadzanie organów ściągania przez..." osoby wskazane w skardze;

- wypłaty należnych dopłat z tytułu przewlekłego, biurokratycznego prowadzenia czynności wyjaśniających.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi; przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze; czyni to w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach kognicji, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Podkreślić należy, że postepowanie w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego opiera się na oświadczeniu wnioskodawcy zawartym we wniosku, że spełnia on ustawowe warunki do przyznania płatności. Jeżeli organ poweźmie wątpliwości, np. co do osoby uprawnionego do płatności organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.

Wbrew twierdzeniom skarżącego ustalony przez organy stan faktyczny sprawy nie jest sporny.

Przypomnieć tylko należy, że w związku z tym, iż działka nr [...], zadeklarowana przez skarżącego do płatności na rok 2016, została zadeklarowane również we wniosku przez innego rolnika, organ miał uzasadnione wątpliwości w tym zakresie. Dlatego też przeprowadzone zostało postępowanie wyjaśniające, przesłuchane zostały strony i świadkowie, przeprowadzono rozprawę administracyjną.

Analiza przeprowadzonych dowodów doprowadziła organy do zasadnego wniosku, iż skarżący w 2016 r. nie spełniał warunków określonych w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 4 ust. 1 lit. c Rozporządzenia nr 1307/2013, to znaczy nie był w dniu 31 maja 2016 r. (czyli roku w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności) w posiadaniu działek rolnych A i B położonych na działce ewidencyjnej nr [...].

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności.

Zasadnie przyjęły organy, że ustawodawca posługuje się pojęciem posiadania w znaczeniu cywilistycznym (art. 336 Kodeksu Cywilnego). Z art. 336 KC wynika, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Przyjąć należy, na co wskazywały również organy, że odwołanie w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do posiadania (w wyżej wskazanym znaczeniu) przez rolnika działek rolnych, skutkuje tym, iż płatności bezpośrednich dotyczy pomocy finansowej udzielanej tym podmiotom, które są faktycznymi użytkownikami gruntów rolnych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek.

Dla przyznania płatności istotne jest to, czy wnioskodawca faktycznie włada (posiada) zadeklarowanymi działkami, przy spełnieniu innych wymogów kwalifikacyjnych określonych w ustawie i przepisach szczególnych. Wnioskodawca musi zatem wykazać, że faktycznie użytkuje rolniczo w dniu 31 maja deklarowane grunty rolne i utrzymuje je zgodnie z normami określonymi w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i innych przepisach szczególnych.

Przypomnieć należy, że organ pierwszej instancji przeprowadził kontrolę administracyjną wniosku skarżącego, łącznie z kontrolą krzyżową, pozwalająca na wykrycie niezgodności, w oparciu o przepisy art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 809/2014. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że skarżący nie prowadził na działce nr [...] w roku 2016 działalności rolniczej. Skarżący zgłaszając działkę nr [...] do płatności na rok 2016 miał świadomość, że jest ona użytkowana przez innego rolnika, zeznał bowiem podczas rozprawy administracyjnej w dniu [...].04.2017 r., że J.K. odmówił mu wykonania na działce nr [...] zabiegów agrotechnicznych z uwagi na to, iż będzie wykonywał takie prace na wskazanej działce na rzecz L.S.-J.. Skarżący zeznaje również, że w roku 2016 nie wykonywał na tej działce żadnych zabiegów agrotechnicznych, ani też nie podejmował decyzji zarządczych związanych z prowadzeniem działalności rolniczej. Tym samym skarżący nie był w posiadaniu wskazanych działek w dniu 31 maja roku, czyli w roku w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. Z tych też przyczyn organy zasadnie wykluczyły skarżącego z płatności na rok 2016 działki rolne A i B położone na działce ewidencyjnej nr [...].

Ponieważ procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (16,29 ha), a stwierdzoną (0,00 ha) dla płatności przekracza 100% organ zasadnie zastosował w niniejszej sprawie art. 19a ust. 1 i ust. 4 Rozporządzenia nr 640/2014, który stanowi, że jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1 obszar zgłoszony do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III rozdział 1, 2, 4 i 5 oraz tytule V Rozporządzenia nr 1307/2013 oraz środków wsparcia, o których w art. 30 i 31 Rozporządzenia nr 1305/2013, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18 niniejszego Rozporządzenia, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 razy większą od stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% zatwierdzonego obszaru lub dwa hektary. Kara administracyjna nie przekracza 100% wartości kwot obliczonych w oparciu o zgłoszony obszar.

Prawidłowe było również stanowisko organu w kwestii odmowy płatności za zazielenienie. W tym zakresie należało uwzględnić regulację zawartą w art. 23 ust. 2 akapit pierwszy Rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którą bez uszczerbku dla kar administracyjnych stosowanych zgodnie z art. 28, jeżeli obszar zgłoszony w pojedynczym wniosku o płatność podstawową lub jednolitą płatność obszarową przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie stosuje się obszar zatwierdzony.

Przypomnieć należy, że od roku 2016 płatności bezpośrednie oraz płatności obszarowe realizowane w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich do gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługują rolnikom, którzy na dzień 31 maja 2016 r. mają do takiego gruntu (działki rolnej) tytuł prawny, tzn. zawarli z Agencją Nieruchomości Rolnych umowę dzierżawy lub wieczystego użytkowania lub dożywotniego użytkowania lub użyczenia albo została wydana decyzja o przekazaniu gruntu w trwały zarząd. Płatności przysługują również rolnikom, którzy posiadają te grunty na podstawie innego tytułu prawnego - art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jednak rolnik, który ubiega się o płatności bezpośrednie do gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, powinien do dnia 31 sierpnia 2016 r. złożyć do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR oświadczenie, że posiada tytuł prawny do działki rolnej wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa i wskazać, z czego wywodzi ten tytuł prawny. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2017 r. poz. 562) jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, to taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny.

Ostatecznie stwierdzić należy, że przeprowadzone przez organy postepowanie doprowadziło do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Podniesione w skardze zarzuty okazały się całkowicie nieuzasadnione.

Uzasadnienie decyzji spełnia kryteria określone w art. 107 § 3 kpa, czyli zawiera wskazanie faktów uznanych za udowodnione, dowodów, na których się organ oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Z tych też powodów oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.