Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 128/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Skarbimierz z dnia 26 października 2011r., Nr XI/67/2011 w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną pod inwestycję drogową umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Gminy Skarbimierz z dnia 26 października 2011r., nr XI/67/2011 w sprawie rezygnacji z odszkodowania za przejęty na rzecz Województwa Dolnośląskiego, grunt stanowiący własność Gminy Skarbimierz na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa drogi wojewódzkiej nr 403 na terenie województwa dolnośląskiego od km 0+063,86 do km 1+105,00". W skardze tej zarzucając zaskarżonej uchwale istotne naruszenie prawa, wniósł o stwierdzenie jej nieważności, a także o zasądzenie od Gminy na rzecz Wojewody Opolskiego kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł. Podniósł, że wskazane w podstawie prawnej przepisy nie zawierają delegacji dla rady gminy do podjęcia uchwały w sprawie. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), a także ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Wojewoda wskazał, że rada gminy jest upoważniona do podejmowania uchwał związanych z gospodarowaniem komunalnym wyłącznie w przypadkach wskazanych w art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym, a wśród nich brak jest dokonywania czynności z zakresu zwykłego zarządu. Ta kompetencja należy, w ocenie organu, wyłącznie do wójta, w myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę Gmina Skarbimierz wniosła o umorzenie postępowania sądowego, albowiem zaskarżona uchwała została uchylona uchwałą Rady Gminy Skarbimierz z dnia 19 marca 2012r., Nr XV/105/2012, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Pismem procesowym z dnia 5 kwietnia 2012r., stanowiącym odpowiedź na wniosek o umorzenie postępowania, pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, wskazując na skuteczne wyeliminowanie przez Gminę zaskarżonej uchwały. Pełnomocnik dodał, że podjęta przez Radę Gminy Skarbimierz uchwała uchylająca, jest w ocenie organu nadzoru zgodna z przepisami prawa, stąd podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie podlega umorzeniu.

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., skarżący może zrezygnować z sądowej kontroli, poprzez cofnięcie skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne uznaje się cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do wskazanych przepisów, dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi, uznać należało za skuteczne. W piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2012r. reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik oświadczył, że cofa wniesioną skargę, bowiem Rada Gminy Skarbimierz skutecznie usunęła zaskarżoną uchwałę.

W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości. W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi było w pełni dopuszczalne. Z kolei, wobec skutecznego cofnięcia skargi stwierdzić należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania wskazana w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Odnośnie wniosku Wojewody Opolskiego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 200 ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio (art. 201 § 1 i § 2).

Powyższe przepisy nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem postępowanie umorzono z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.