Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 555/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej Uchwała).

Pismem z dnia 7 lipca 2010 r., doręczonym Skarżącemu dnia 12 lipca 2010 r., Skarżący został wezwany do udokumentowania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi na Uchwałę Rady Miejskiej w Ch. do usunięcia naruszenia prawa, łącznie ze wskazaniem, czy na wezwanie została udzielona Skarżącemu odpowiedź (k. 19 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. poinformował, że wezwał Radę Miejską do szczegółowego uzasadnienia Uchwały. W załączeniu Skarżący przesłał również pisma z dnia: [...] grudnia 2009 r., [...]czerwca 2009 r., [...]grudnia 2009 r., [...] grudnia 2009 r., [...] grudnia 2009 r. i [...] lutego 2010 r. (k. 22-37 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawą prawną do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( j.t. Dz.U. 142/01/1591 ze zm., dalej usg), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przepis ten będący szczególną regulacją w stosunku do art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), określa warunki jakie muszą zostać spełnione, by można było mówić o skutecznym wniesieniu skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy. Jednym z nich jest uprzednie - a więc mające miejsce przed wniesieniem skargi - wezwanie właściwego organu będącego autorem zaskarżonego aktu, do usunięcia naruszenia prawa.

Z nadesłanej do Sądu dokumentacji wynika, że skarga na Uchwałę Rady nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust.1 usg.

W szczególności za wezwanie o którym mowa w art. 101 ust. 1 usg nie może być uznane nadesłanie przez Skarżącego do akt sprawy pismo z dnia [...]grudnia 2009 r., ponieważ Skarżący w piśmie tym powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) zażądał udostępnienia określonych informacji, a nie wezwał organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (k. 24 akt sądowych). Również pism z dnia [...] czerwca 2009 r., [...] grudnia 2009 r., [...] grudnia 2009 r., nie można uznać za wezwanie o którym mowa wyżej, ponieważ zostały złożone przed podjęciem Uchwały, a nadto są adresowane do innych organów niż Rada Miejska w C. (k. 26-27, 30-33 akt sądowych). Za wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego nie można również uznać pisma z dnia [...] lutego 2010 r., ponieważ jego adresatem jest Wojewoda, a nadto we wniosku tym Skarżący wyraźnie zwraca się do Wojewody jako organu nadzoru o skontrolowanie zaskarżonej uchwały w innym trybie, niż art. 101 ust. 1 i 2a usg (k. 35-36 akt sądowych).

Wobec powyższego uznać należy, że w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek niezbędny do merytorycznego rozpoznania skargi.

W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

MZ