Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 594/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, par 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, par 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A.Z. i L.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potrącenia należności podatkowych z wierzytelności wobec Skarbu Państwa postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A.Z. i L.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy potrącenia należności podatkowych z wierzytelności wobec Skarbu Państwa.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu L.Z. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata M.K.

Pełnomocnik skarżącej z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku i wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2013 r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia tej opinii, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone na jego rzecz w całości.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej p z urzędu (Dz.U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.), wynagrodzenie adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o której mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.

Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.