Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1266/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej P od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 429/07 o odrzuceniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2007 r. odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej P w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 [...]. w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. W uzasadnieniu podał, że złożona w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej skarga podpisana została przez Przewodniczącą Wspólnoty J. G.. W dniu 16 marca 2007 r. WSA w Warszawie wezwał J. G. do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Wspólnoty, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia 26 marca 2007 r. J. G.przedłożyła w Sądzie podpisane przez siebie pełnomocnictwo procesowe dla K. G. Ponieważ z nadesłanego dokumentu nie wynikało, iż J. G.jest uprawniona do reprezentacji Wspólnoty, dnia 4 kwietnia 2007 r. Sąd I instancji ponownie wezwał ją do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, zgodnego z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie K. G. złożył uchwałę właścicieli lokali przy ulicy [...] w Warszawie nr 1103/10/01 z dnia 23 października 2001 r. o powołaniu z dniem 23 października 2001 r. Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w składzie: J. G., J. G., M. M.. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali, zarząd reprezentuje wspólnotę na zewnątrz. W myśl art. 21 ust. 2 cyt. ustawy, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli składają przynajmniej dwaj członkowie. Przedłożone dokumenty wskazują na istnienie trzyosobowego Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej P, nie stwierdzają natomiast odmiennego od określonego w ustawie sposobu reprezentacji. W tej sytuacji Sąd uznał, że J. G.nie wykazała, że jest uprawniona do jednoosobowego składania oświadczeń woli w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, a zatem nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, w związku z czym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.).

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła Wspólnota Mieszkaniowa P w [...], reprezentowana przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

1) naruszenie przepisu postępowania: art. 6 ustawy P.p.s.a., poprzez niezamieszczenie w wezwaniach z dnia 16 marca 2007 r. oraz 4 kwietnia 2007 r. w sposób precyzyjny wymogów, które winny być spełnione stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, aby skarga mogła być uznana za wniesioną przez osobę mającą umocowanie do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej,

2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 209 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm. – dalej kc), poprzez nierozważenie, że w związku z zaistnieniem okoliczności upoważniających J. G.do podjęcia działań procesowych w trybie czynności zachowawczej, skarga wniesiona przez nią winna zostać potraktowana jako skarga jednego z właścicieli lokali wniesiona w imieniu własnym i Wspólnoty Mieszkaniowej.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podkreślił, że wezwania do nadesłania dokumentów określających umocowanie do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej nie wskazywały precyzyjnie jakiego rodzaju mają to być dokumenty. Takie wskazanie było natomiast obowiązkiem Sądu, stosownie do art. 6 ustawy P.p.s.a., gdyż dla J. G.nie było oczywiste, jakie dokumenty stanowiłyby wykonanie wezwania Sądu. Ponadto, w czasie otrzymania wezwań Przewodnicząca Wspólnoty musiała działać samodzielnie, gdyż pozostali dwaj członkowie Zarządu byli nieobecni i nie było możliwości skontaktowania się z nimi. Na potwierdzenie powyższego przedłożone zostały oświadczenia J. G. oraz M. M., w których zawarte zostało także potwierdzenie czynności procesowych dokonanych przez J. G.. J. G. oświadczył ponadto, że upoważnił J. G.do działania w jego imieniu w sprawach Wspólnoty. Pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej stwierdził ponadto, że prawo J. G.do samodzielnego działania wynika wprost z art. 209 kc, który przyznaje współwłaścicielowi prawo do dokonywania wszelkich czynności zachowawczych, mających na celu ochronę wspólnego prawa do przedmiotu współwłasności. Fakt istnienia Zarządu Wspólnoty nie wyklucza prawa właściciela lokalu do podjęcia działań w powyższym trybie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 cyt. ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak wykazania umocowania stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu, stosownie do art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie J. G., występując jako Przewodnicząca Wspólnoty Mieszkaniowej, nie wykazała, iż posiada umocowanie do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty. Pismem z dnia 16 marca 2007 r. Sąd I instancji wezwał ją zatem do "złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej P w [...]. Ponieważ J. G.nie zastosowała się do wezwania, pismem z dnia 4 kwietnia 2007 r. Sąd kolejny raz wezwał ją "do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej P w [...], zgodnego z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali". Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powyższe wezwania sformułowane zostały w sposób niejasny, a ponadto nieprawidłowy w świetle treści skargi, co stanowiło naruszenie art. 6 ustawy P.p.s.a., stanowiącego, iż sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać je o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżącym w niniejszej sprawie jest Wspólnota Mieszkaniowa P w [...], co jasno wynika ze sformułowania wniesionej skargi: "tutejsza Wspólnota Mieszkaniowa zaskarża ...". Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali, wspólnotę mieszkaniową reprezentuje jej zarząd. Należy zatem uznać, że przedkładając, po otrzymaniu drugiego wezwania, uchwałę w sprawie powołania trzyosobowego Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej P w [...], J. G. zastosowała się do wezwania o przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, którą w niniejszej sprawie jest Wspólnota Mieszkaniowa. Odrębną kwestią jest wykazanie przez J. G., iż jest ona uprawniona do jednoosobowego składania oświadczeń woli w imieniu Zarządu skarżącej Wspólnoty. Sąd I instancji nie wezwał jednak J. G.do wykazania takiego umocowania, wadliwie formułując treść wcześniejszych wezwań. Odrzucenie skargi na tym etapie sprawy było zatem przedwczesne.

NSA nie podziela natomiast poglądu autora skargi kasacyjnej, jakoby Sąd I instancji naruszył art. 209 kc, nie uznając, że J. G.podjęła działania procesowe w trybie czynności zachowawczej, zaś skarga wniesiona przez nią stanowi skargę jednego z właścicieli lokali wniesioną w imieniu własnym i Wspólnoty Mieszkaniowej. Zgodnie z ustawą o własności lokali, jeżeli wspólnota mieszkaniowa posiada zarząd, reprezentowana jest przez ten organ, z wyłączeniem możliwości występowania w imieniu wspólnoty przez poszczególnych właścicieli. Ponadto, skoro w skardze wskazano, iż jest ona wnoszona w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej P w [...], sąd administracyjny nie mógł samodzielnie przyjąć, że skarżącym jest J. G.jako osoba fizyczna. To wnoszący skargę określa, kto jest stroną skarżącą w danej sprawie, zaś jakiekolwiek korekty sądu w tym zakresie są nieuprawnione.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.