Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 107/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt 1, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1270/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1270/10, zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Sąd pierwszej instancji podał w uzasadnieniu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt: II SA/Po 549/10, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o treści: "Czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych, odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r., dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych?". Zdaniem Sądu pierwszej instancji, odpowiedź na to pytanie prawne ma wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych stanowił materialno-prawną podstawę decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia.

Dyrektor Izby Celnej w T. złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Organ zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wnoszący zażalenie stwierdził, że brak było podstaw prawnych do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego przez Sąd pierwszej instancji. Jego zdaniem, WSA w B. był w stanie samodzielnie dokonać oceny prawnej koniecznej do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Dodatkowo organ przedstawił argumentację, która według niego przemawia za niezasadnością pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez WSA w P.

W odpowiedzi na zażalenie E. Sp. z o.o. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.

Zauważyć należy, że przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. została ujęta bardzo szeroko. W doktrynie przyjmuje się, że praktycznie każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 401). Praktyka sądowa również opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Pogląd ten należy zaaprobować.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Celnej w T. odmawiająca zmiany decyzji zezwalającej na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca urządzania tych gier. Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie uznał, że wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy będzie miało udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10.

Sąd pierwszej instancji, zawieszając postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stwierdził, że okoliczność ta ma bezwzględny wpływ na wynik sprawy; tym samym podzielił wątpliwość tego Sądu pytającego co do konstytucyjności zakwestionowanego przepisu. Na marginesie należy zauważyć, że sprawa będąca następstwem powyższego pytania do Trybunału Konstytucyjnego została w nim zarejestrowana pod sygn. akt P 4/11.

Zarzuty sformułowane w zażaleniu organu opierają się na twierdzeniu, że zadane pytanie do Trybunału Konstytucyjnego, którego rozstrzygnięcie ma mieć wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, nie było konieczne ze względu na konstytucyjność przepisów ustawy o grach hazardowych. Odnosząc się do tego argumentu należy przede wszystkim wskazać, że wyłączną kompetencję w zakresie decydowania o zgodności aktów normatywnych z Konstytucją ma Trybunał Konstytucyjny (art. 188 Konstytucji RP). Mając uzasadnione wątpliwości co do zgodności ustawy z Konstytucją, każdy sąd na podstawie art. 193 Konstytucji RP może zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z odpowiednim pytaniem prawnym. Wobec powyższego kwestionowanie zasadności zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie może zostać oparte na podniesionej w zażaleniu niezasadności badania konstytucyjności przepisu mającego zastosowanie w sprawie. W związku z tym, zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należy uznać za niezasadny, jako dotyczący w istocie konstytucyjności art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. podzielił wątpliwości Sądu pytającego, uzasadniało przyjęcie, że wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie i zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.