Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3246/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5, art. 190, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, iż kapitał własny skarżącej nie pokryje nałożonych kar, a co za tym idzie doprowadzi do upadłości Spółki, natomiast sama tylko utrata płynności finansowej w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto w ocenie Skarżącej z uwagi na coraz bardziej powszechne i jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych w analogicznych postępowaniach wysoce prawdopodobne jest uchylenie zaskarżonej decyzji.

W dalszej części wniosku skarżąca opisując sytuację finansową wyjaśniła również, że w roku 2014 spółka poniosła stratę w wysokości 449 827,15 zł. Na dzień 31 grudnia 2013r. przychód ze sprzedaży wyniósł 10 920 054,73 zł, koszty działalności operacyjnej wyniosły 11 519 648,66 zł, natomiast łączna strata ze sprzedaży 599 593,93 zł. Z kolei łączna strata z działalności operacyjnej wyniosła 443 739,33 zł, a łączna strata z działalności gospodarczej 449 827,15 zł. Zdaniem Skarżącej powyższe zestawienia finansowe świadczą o jej niestabilnej sytuacji finansowej. Do wniosku załączono bilans oraz rachunek zysków i strat Spółki za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r.

Postanowieniem z 18 września 2015r. tut. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji wskazując w uzasadnieniu, że wykonanie tej decyzji może łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz.U. poz. 270 ze zm.).

Sąd uznał, że skarżąca przedstawiła sytuację ekonomiczną oraz zagrożenia mogące w stosunku do niej zaistnieć w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, co zostało odzwierciedlone zdaniem Sądu w nadesłanych dokumentach. Sąd podzielił argumentację strony skarżącej dotyczącą groźby utraty płynności finansowej i obaw o upadłość podmiotu.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie organ wskazał, że Sąd nie zbadał sytuacji finansowej spółki i nie wie jakim majątkiem ona dysponuje (np. papiery wartościowe, obligacje, środki pieniężne dostępne na rachunkach bankowych, czy nieruchomości). Organ podkreślił, że dopiero ocena sytuacji majątkowej, wysokość uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędności czy ponoszonych przez Spółkę wydatków pozwoli na zbadanie ustalonej kwoty nałożonych kar pieniężnych i ich wpływu na kondycje finansową skarżącej.

Postanowieniem z 15 stycznia 2016r. (sygn. akt II GZ 948/15) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji nie zbadał dokładnie sytuacji finansowej Spółki, odniósł się tylko do wyniku finansowego (straty z działalności operacyjnej i gospodarczej) Skarżącej nie biorąc pod uwagę posiadanego przez Spółkę majątku, w szczególności wykazanych w bilansie środków trwałych i inwestycji krótkoterminowych. Ponadto, jak podkreślił Sąd odwoławczy zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony w dniu 6 lipca 2015 r. (k. 32 akt WSA), a przedstawione dokumenty (wstępny bilans na dzień 31 grudnia 2014 oraz wstępny rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. oraz za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.) obrazują stan majątkowy Spółki na koniec 2013 r. i 2014 r. Oznacza to, że w aktach sądowych nie ma dokumentów obrazujących aktualną sytuację majątkową Spółki (od stycznia do czerwca 2015r.), w konsekwencji czego tut. Sąd nie mógł ich przeanalizować w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając sprawę ponownie stwierdzić należy, że załączone w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumenty nie obrazują aktualnej sytuacji finansowej spółki. Istotnie, przedstawienie wyłącznie kondycji finansowej i majątkowej spółki w latach 2013-2014 nie obrazuje okresu poprzedzającego bezpośrednio datę wniesienia wniosku. Brak jest bowiem jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na stan finansowy skarżącej od stycznia do czerwca 2015r. Nie jest zatem wiadome jaki wpływ na działalność skarżącej może mieć wykonanie zarówno zaskarżonej w tej sprawie decyzji, jak również innych decyzji, mocą których nałożono na nią kary pieniężne w związku z działalnością w zakresie gier na automatach. Zauważyć również należy, że sam wniosek spółki, jaki i jego uzasadnienie nie odnoszą się do jej realnych możliwości finansowych w 2013r. i 2014r. Spółka jedynie wskazała, że "w kolejnych latach notuje coraz większe straty", jednak pomimo takiego argumentu, nie przedstawiła żadnego dokumentu wskazującego, że rzeczywiście w okresie od stycznia do czerwca 2015r. zysk spółki był niższy niż w latach ubiegłych.

Z tego względu nie była, wobec tak istotnej rozbieżności w zobrazowaniu aktualnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni, możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet w kontekście wysokości potencjalnie grożących spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. oraz art. 190 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.