Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 245/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na działanie Urzędu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem dnia 5 czerwca 2012 r. S. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Urząd Miasta [...], Biuro Gospodarki Nieruchomościami, Wydział Nieruchomości Skarbu Państwa w przedmiocie braku wydania decyzji o przyznaniu mu odszkodowania w związku z zajęciem pod drogę publiczną ulicy [...] w [...] działki ewidencyjnej nr [...]z obrębu [...], o powierzchni [...] m2.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2012 r. skarżący, na wezwanie Sądu do sprecyzowania swojej skargi wskazał, że jego skarga jest skargą na działanie Urzędu w wyniku, którego pozbawiono go "odzyskania własności rodziców lub nawet otrzymania odszkodowania za ta własność".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) – dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest w istocie skarga złożona w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te składa się natomiast do właściwych organów (art. 228 kpa). Organy właściwe do rozpatrywania tych spraw wymienione zostały natomiast w przepisie art. 229 kodeksu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie został wymieniony w tym przepisie jako "organ" właściwy do rozpatrywania takich skarg. Ponadto przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu skarg wymienionych w przytoczonym wyżej przepisie art. 3 § 1 i 2 ppsa. Skoro zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie dotyczy żadnego z przypadków określonych w w/w przepisie, uznać należało, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji