Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1520/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175  par. 1 i 3,  art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Wr 1520/15 oddalającego skargę w całości w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2011 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę D. P. na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

Pełnomocnik skarżącego - adw. A. T., złożyła dnia 23 lutego 2016 r. wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem.

Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 kwietnia 2016 r. W terminie przewidzianym do złożenia skargi kasacyjnej skarżący wniósł sporządzone przez siebie pismo zatytułowane "wniosek o kasację", w którym zażądał wznowienia postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków o których w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).

W świetle przytoczonego przepisu art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a. i jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot inny, niż wymieniony w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2013 r. sygn. akt I OZ 902/13, publ: www.cbois.nsa.gov.pl).

Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w art. 175 p.p.s.a., z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów, jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia.

W realiach niniejszej sprawy, wskazany powyżej warunek nie został spełniony. Skarga kasacyjna została bowiem sporządzona przez samego skarżącego, który nie należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a Tym samym, skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot nieuprawniony, a zatem jest ona niedopuszczalna i wobec tego - nie jest możliwe jej merytoryczne rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Zastosowanie w sprawie znalazł więc art. 178 p.p.s.a., wedle którego wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.