Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 429/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 i par. 5
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. w M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] września 2011 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną w sprawie przyznania A. Sp. z o.o. w N. (dalej również jako: "skarżąca Spółka") płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. W ramach zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji przyznał stronie uzupełniającą płatność obszarową w pomniejszonej wysokości.

Potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji, Dyrektor Oddziału ARiMR wskazał, że zasady przyznawania płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz, reguluje między innymi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326 ze zm., dalej powoływane w skrócie jako: "rozporządzenie z dnia 9 marca 2009 r."). Zgodnie z § 5 powołanego rozporządzenia płatność uzupełniająca do powierzchni upraw traw

na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy przysługuje

do powierzchni uprawy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005

z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. Urz. UE. L z 8 marca 2005, nr 61, str. 4 z późn. zm. dalej powoływane jako: "rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2005").

Organ odwoławczy zauważył, że umowy i deklaracje dostaw wskazane w § 5 rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. oprócz elementów wymienionych w art. 14

i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 powinny spełniać pozostałe wymogi określone w Rozdziale 3. Umowy i deklaracje dostaw tego aktu, tj. zawarte

w art. 16 i art. 17 tego aktu. Organ zwrócił także uwagę, iż art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 nakłada obowiązek sporządzenia na piśmie umów lub deklaracji dostaw, na co najmniej dwa dni robocze przed datą dostawy, z tym zastrzeżeniem, że Państwa Członkowskie mogą wprowadzić wymagany termin

od 2 do 8 dni roboczych przed datą dostawy. Innym wymogiem jest określony

w art. 17 tego rozporządzenia wymóg przekazywania, przez przedsiębiorstwa przetwórcze i nabywców pasz przeznaczonych do suszenia i/lub rozdrabniania, list indykatywnych umów zawartych w poprzednim miesiącu i deklaracji dostaw sporządzonych w poprzednim miesiącu, zawierających dane wymienione w punktach a, b ,c, d artykułu 17, właściwym władzom (Prezesowi Agencji Rynku Rolnego) najpóźniej do 15 dnia każdego miesiąca.

W związku z powyższym Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że brak umów lub deklaracji dostaw na listach indykatywnych podlegających przekazaniu Prezesowi Agencji Rynku Rolnego powoduje, że umowa czy deklaracja dostaw nie spełnia wszystkich wymogów określonych w Rozdziale 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 i w związku z tym nie jest umową lub deklaracją dostawy,

na podstawie której można przyznać płatność o której mowa w § 5 rozporządzenia

z 9 marca 2009 r.

W skardze złożonej do Sądu pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości, zarzucając naruszenie § 5 rozporządzenia

z 9 marca 2009 r. poprzez przyjęcie, iż skarżąca Spółka w ramach wniosku

o przyznanie płatności objęta była obowiązkiem przewidzianym w art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, w szczególności winna była wykazać,

że umowy, które zawarła z przedsiębiorstwem przetwarzającym zielonkę na susz, zostały przez to przedsiębiorstwo objęte listą indykatywną.

Autor skargi podniósł, że przywołane przez § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009 r. przepisy art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, określają wymogi (z wymienieniem elementów, które muszą być zawarte obligatoryjnie) dla umów i deklaracji dostaw. Umowa

z producentem suszu była przez skarżącą Spółkę sporządzona na piśmie zgodnie

z wymogami art. 15 i 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, co zostało stwierdzone w czasie postępowania dowodowego. Zatem spełniony jest warunek

z § 5 rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. i do powierzchni upraw, z których pochodzą pasze objęte przedłożonymi deklaracjami dostaw, przysługuje płatność uzupełniająca.

Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że obowiązek wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 ciąży na podmiocie, który ubiega się

o dopłaty do suszu, a nie wówczas, gdy podmiot ubiega się o dopłaty do upraw przeznaczonych na susz, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Ani rozporządzenie z dnia 9 marca 2009 r., ani rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2005 nie uzależnia przyznania pomocy, o którą wnosi skarżąca (dopłat do upraw przeznaczonych

na susz), od przekazania "Listy umów zawartych z producentami paszy i deklaracji dostaw" w trybie art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Od spełnienia tego obowiązku uzależnione jest nabycie prawa do dopłat do wytworzonego suszu (tzw. "płatności suszowej"), a więc zupełnie innego rodzaju pomocy, o którą skarżąca wcale się nie ubiega.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł

o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Spór w sprawie dotyczy warunków, jakie musi spełnić wnioskodawca ubiegający się o przyznanie płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw

na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, o której mowa

w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. Zdaniem strony skarżącej obowiązek wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 ciąży

na podmiocie, który ubiega się o dopłaty do suszu, a nie wówczas, gdy podmiot ubiega się o dopłaty do upraw przeznaczonych na susz.

W tym miejscu przypomnieć należy, że płatność uzupełniająca w ramach wsparcia bezpośredniego może być przyznana jedynie do roślin uprawianych

w plonie głównym, wymienionych w § 2 rozporządzenia z 9 marca 2009 r.,

w tym m.in. do: powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy (§ 2 ust. 1 pkt 12, w skrócie "TUZ") oraz powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę z wyłączeniem roślin, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 (§ 2 ust. 2, tzw. "płatność zwierzęca"). Są to więc dwie różne płatności uzupełniające. Płatność zwierzęca przyznawana jest rolnikowi spełniającemu warunki określone w § 6 - § 12a rozporządzenia z 9 marca 2009 r.,

do innych niż trawy upraw roślin przeznaczonych na paszę. Natomiast płatność,

o której mowa § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., stanowi pomoc

z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego przyznawaną przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora

i przysługuje jedynie do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, z której pochodzą pasze objęte umowami

lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 (umowy) i art. 15 (deklaracje dostaw) rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 (§ 5).

Przepisy prawa wspólnotowego, do których odsyła § 5 rozporządzenia

z 9 marca 2009 r. określają wymogi formalne umów i deklaracji dostaw na podstawie, których przyznawana jest pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora. Przepisy te nie regulują jednak procedury sporządzania

przez przedsiębiorstwa, umów i deklaracji dostaw oraz trybu ich przekazywania właściwym władzom, bowiem termin sporządzania, zakres danych oraz tryb ich przekazywania właściwym władzom uregulowano w art. 16 i 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2005 regulujące szczegółowo zasady organizacji rynku suszu paszowego, jest aktem bezpośrednio stosowanym w każdym państwie członkowskim i wywiera skutki bezpośrednie w stosunku do jednostek,

bez potrzeby jego implementowania do krajowego porządku prawnego, dlatego też nie było potrzeby transpozycji do porządku krajowego jego przepisów regulujących procedury przekazywania danych właściwym władzom. I tak na mocy art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, przedsiębiorstwa przetwórcze i nabywcy pasz przeznaczonych do suszenia i/lub rozdrabniania, zobowiązane zostały

do przekazywania właściwym władzom, tu Prezesowi Agencji Rynku Rolnego (art. 37 ust.1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw, rynku cukru, rynku suszu paszowego oraz rynków cukru i konopi uprawianych na włókno, Dz.U z 2008 r.,

Nr 11, poz. 70 ze zm.), najpóźniej do 15 dnia każdego miesiąca, list indykatywnych umów zawartych w poprzednim miesiącu a w przypadku przedsiębiorstw,

które przetworzyły swoje zbiory - deklaracji dostaw sporządzonych w poprzednim miesiącu.

Nie budzi wątpliwości, że dopłaty, o których mowa w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., stanowią pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego, przyznawaną przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora, o których mowa w art. 86 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z 22 października 2007 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych oraz przepisów szczegółowych dotyczących niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku", do którego odsyła art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005). Dlatego też nie można zgodzić się

z autorem skargi, że wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 obowiązek przekazywania danych właściwym władzom, nie dotyczył skarżącej Spółki, która jak wynika z wniosku o przyznanie płatności na 2010 r., oprócz upraw

na gruntach ornych zadeklarowała także działki rolne do uzupełniającej płatności podstawowej do powierzchni upraw traw przeznaczonych na susz paszowy. Okolicznością nie bez znaczenia w sprawie jest również i to, że do wniosku skarżąca Spółka dołączyła oświadczenia, z których wynika, że trawy na trwałych użytkach zielonych, uprawiane na działkach rolnych, wymienionych w tych oświadczeniach, zostaną przeznaczone na susz paszowy, zgodnie z umowami lub deklaracjami dostaw (2 szt., k. 28 – 29 wniosku).

Tym samym jednym z warunków przyznania skarżącej Spółce płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych, przeznaczonych na paszę pochodzących z jej własnych zbiorów, było złożenie Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, w terminie wynikającym z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, list indykatywnych "deklaracji dostawy zielonki przeznaczonej na produkcje suszu paszowego".

Okolicznością niesporną w sprawie jest, że skarżąca Spółka nie przekazała Prezesowi Agencji Rynku Rolnego list indykatywnych umów zawartych

a w przypadku przetworzenia własnych zbiorów - deklaracji dostaw. Tym samym należało uznać, że nie zostały spełnione warunki pozwalające na przyznanie płatności uzupełniającej na 2010 r., o której mowa w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r.

Wobec niezasadności skargi orzeczono o jej oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).