Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1 oraz art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w K. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy znak: [...] w dniu 5 listopada 2010 r. postanawia wymierzyć Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w K. grzywnę w wysokości 5.000 zł (pięć tysięcy).


UZASADNIENIE

S. P. w piśmie opatrzonym datą 26 maja 2010r. złożył wniosek na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o ukaranie Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. grzywną w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok 2009. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że organ nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dwóch skarg na czynności kontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. prowadzone pod znakami [...] oraz [...]. Wnioskodawca wskazał, że obydwie skargi wpłynęły do organu 8 marca 2010r., a organ nie przekazał ich sądowi i uzasadnił to tym, że w jego ocenie skargi te są niedopuszczalne w świetle Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem wnioskodawcy takie postępowanie organu stanowi wyraźne przekroczenie jego kompetencji i uniemożliwia sądowi dokonanie kontroli działań tego organu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie wniosek S. P. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi dotyczący postępowania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. prowadzonego pod znakiem [...] zarejestrowano pod sygnaturą akt II SO/Kr 16/10, zaś w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi dotyczący postępowania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. prowadzonego pod znakiem [...].

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. wniósł o oddalenie wniosku. Organ przyznał, że opisane wyżej skargi S. P. wpłynęły do organu 8 marca 2010r., lecz organ ustosunkował się do nich pismem z dnia 30 marca 2010r., uznając skargi te za niedopuszczalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego zdaniem organu nie był on obowiązany do przekazywania skarg do WSA w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. nie przekazał skargi i akt sprawy WSA w Krakowie.

Należy podkreślić, że organy administracji, do których wpływa pismo, z którego treści wynika, że jest to skarga do sądu administracyjnego, mają obowiązek przekazać tą skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na to, czy w ocenie danego organu skarga ta jest dopuszczalna. Organ ma prawo wyrazić swoje stanowisko co do dopuszczalności skargi, lecz powinien to uczynić w odpowiedzi na skargę, np. wnioskując o jej odrzucenie przez sąd. Jednak tylko wojewódzki sąd administracyjny jest uprawniony do orzekania o dopuszczalności skargi. Powierzenie organom administracji uprawnienia do rozstrzygania o dopuszczalności skargi na ich własne działania stanowiłoby zagrożenie prawa obywateli do poddawania działań administracji publicznej kontroli ze strony sądów administracyjnych. Zatem w niniejszej sprawie należało uznać, że nieprzekazanie sądowi przez WIOŚ w K. skargi S. P. z powołaniem się na niedopuszczalność tej skargi, stanowiło wyraźne naruszenie art. 54 § 2 ppsa, co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny.

Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ppsa, wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ po wniesieniu skargi wykonał ciążące na nim obowiązki. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2010r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2009r. ogłoszone obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 9 lutego 2010r. (M. P. Nr 7, poz. 67). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2009r. wyniosło 3.102,96 zł.

Ustalając wysokość grzywny, Sąd uznał, że naruszenie obowiązku przekazania przedmiotowej skargi nie wynikało z celowego działania organu zmierzającego do uniemożliwienia kontroli swoich działań przez sąd ani też nie było umyślnym przewlekaniem postępowania, a wynikało z niewłaściwej wykładni ww. przepisów ppsa. Ponieważ organ w sposób wyraźny naruszył przepisy prawa regulujące tryb i termin przekazywania skarg do sądu administracyjnego uzasadnionym było wymierzenie organowi grzywny w wyżej wymienionej wysokości.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 §6 ppsa.