Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 735/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2008 roku wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" G. K.i Spółki Jawnej w A o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "A" G. K. Spółki Jawnej w A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ustalającej prawidłową wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia[...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w Ł. z dnia[...] odmawiającą Przedsiębiorstwu Produkcyjno – Handlowemu – Usługowemu "A." G. K. Spółce Jawnej w A. uchylenia decyzji Urzędu Skarbowego w Z. z dnia[...] ustalającej prawidłową wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.

Na powyższą decyzję spółka w dniu 9 maja 2008 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 czerwca 2008 roku strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez G.K.. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 czerwca 2008 r. Wpis od skargi został uiszczony 24 czerwca 2008 r., natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 czerwca 2008 r.

W dniu 4 lipca 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, do którego dołączono odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż obecnie przed WSA w Łodzi toczy się ok. 90 postępowań ze skargi spółki P.P.H.U. "A.", co powoduje komplikacje organizacyjne dla pełnomocnika spółki G.K., który, jak podniósł dodatkowo znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji rodzinnej. Jest to spowodowane chorobą nowotworową żony, a co za tym idzie koniecznością przeprowadzenia niezbędnych badań, które poprzedziły wyznaczenie terminu operacji. G.K. stwierdził, iż powyższe wydarzenia są dla niego źródłem stresu, co z kolei uniemożliwiło mu poświęcenie odpowiedniej ilości czasu sprawom spółki. Wskazał dodatkowo, iż sam jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku, a zaistniała sytuacja spowodowała pogorszenie się zarówno jego stanu fizycznego, jak i psychicznego. W związku z tym nie bywał ostatnio w spółce codziennie, nie był w stanie kontrolować bezpośrednio jej działalności. Stwierdził też, że nie widział osobiście pism z Sądu i został jedynie poinformowany przez pracowników, że istnieje konieczność dokonania wpłat z tytułu wpisu sądowego, co też polecił zrobić swoim podwładnym, natomiast nie miał świadomości, że braki formalne obejmują również żądanie złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Z treścią wezwań sądowych zapoznał się osobiście dopiero w dniu 3 lipca 2008 r., wtedy jednak termin do uzupełnienia braków skargi już upłynął.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie uchybienia przez stronę terminu procesowego, stronie przysługuje prawo do wnioskowania o przywrócenie takiego terminu, o ile wniosek złoży w terminie 7 dni od dnia ustania przeszkody, wykonując jednocześnie czynność, której uchybiła, a przyczyny uchybienia terminu były niezawinione.

Należy uznać, iż strona w niniejszej sprawie uczyniła zadość warunkom dopuszczalności wniosku, ponieważ złożyła go z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego żądania. Dopełniła również czynności, której przekroczony termin dotyczy, składając żądany przez Sąd odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Spełnione zatem zostały warunki formalne. Natomiast w ocenie Sądu okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają braku winy strony w uchybieniu terminu.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. O braku zawinienia strony w uchybieniu terminu można mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zaznaczyć przy tym należy, iż należytą staranność rozumie się jako użycie wszystkich niezbędnych sił i środków do obrony procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002/23/1059). Jeżeli nadto strona jest przedsiębiorcą, obrona ta musi być wykonywana z dozą profesjonalizmu przynależnego każdemu prowadzącemu działalność gospodarczą. W sytuacji, gdy przedsiębiorca zatrudnia pracowników dla uprawdopodobnienia braku zawinienia w uchybieniu terminu nie wystarczy wskazać, że występowała niemożliwość samodzielnego działania, ale również że wykonanie pochodzącego od Sądu zarządzenia nie było możliwe poprzez posłużenie się innymi osobami (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001 roku, sygn. akt I SA/Wr 676/99, niepubl.).

W niniejszej sprawie strona powołuje, jako okoliczności mające świadczyć o braku zawinienia w uchybieniu terminu fakt ciężkiej choroby żony wspólnika uprawnionego do reprezentacji spółki oraz związane z tym stres i konieczność wykonania długotrwałych badań, własne problemy zdrowotne, a także braki organizacyjne wynikające z dużej liczby prowadzonych postępowań sądowoadministracyjnych i nieświadomość zakresu wystosowanego przez Sąd wezwania.

W ocenie Sądu całkowicie nieuzasadnione są twierdzenia G.K. odnoszące się do braku świadomości o konieczności uzupełnienia braku skargi polegającego na złożeniu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Zauważyć bowiem należy, iż G.K. odebrał wezwanie do uzupełnienia braków skargi osobiście. Świadczy o tym własnoręczny podpis wspólnika złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania. W tej sytuacji nie można uznać argumentów G.K., iż nie mógł poznać wcześniej treści wezwania, skoro otrzymał je do rąk własnych. To zaś oznacza, iż miał możliwość zapoznania się z pismem sądowym, a należyta dbałość o sprawy spółki bezsprzecznie takiego postępowania wspólnika wymagała,

Nie zasługują na uwzględnienie również argumenty dotyczące stanu zdrowia G.K.. Wspólnik nie podał żadnych konkretnych okoliczności świadczących o niemożności samodzielnego działania wskutek choroby w okresie objętym wnioskiem. Wprawdzie w postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu nie wymaga się od strony udowodnienia podawanych okoliczności, to jednak ogólnikowe twierdzenia wnioskodawcy nie mogą same w sobie prowadzić do uwzględnienia wniosku. Strona winna bowiem zmierzać do uprawdopodobnienia zaistniałej sytuacji faktycznej. Z tego obowiązku G.K. nie wywiązał się. Nie wskazał na żadne zindywidualizowane problemy zdrowotne, które mogły prowadzić do zahamowania podejmowanych przez niego czynności.

Odnosząc się z kolei do choroby żony G.K. trzeba podkreślić, iż nie jest to okoliczność dotycząca osoby wspólnika, choć bezsprzecznie choroba osoby bliskiej powoduje stres, zdenerwowanie. Sytuacja ta jednak nie może usprawiedliwiać strony skarżącej. Choroba żony nie wyłączała przecież G.K. możliwości funkcjonowania. Nawet, jeżeli utrudniała swobodne działanie, to nie stanowiła leżącej po stronie wspólnika przeszkody tamującej prowadzenie działalności. W szczególności zaś nie zwalniała z obowiązku dbałości o sprawy spółki. Co więcej, z uzasadnienia wniosku wynika, że okoliczności dotyczące choroby żony wspólnika nie były nagłymi, lecz związane były z długotrwałym, planowanym w czasie leczeniem.

Ponadto, istotne jest także to, iż spółka stanowi przedsiębiorstwo. Z treści wniosku wynika, że spółka zatrudnia pracowników. Nie jest przedsiębiorcą jednoosobowym. Pomimo problemów prywatnych skarżącego spółka zachowała ciągłość działania. Wobec tego przyjąć należy, iż G.K., nawet jeżeli przejściowo zajęty był innymi sprawami, miał z pewnością do dyspozycji pracowników, którymi mógł się posłużyć dla wykonania wezwania Sądu w zakreślonym terminie. Przesłanie do Sądu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie stanowiło przy tym czynności wymagającej osobistego działania wspólnika. Warto zaznaczyć, że drugi z wymienionych w wezwaniu braków został przez stronę uzupełniony. Świadczy to zatem o tym, iż istniały realne możliwości po stronie skarżącej spółki do niezakłóconego działania, a w konsekwencji także i wywiązania się z obowiązków procesowych.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

P.Pie.