Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1383/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 220 § 1-3, art. 230 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1816/18 o odrzuceniu skargi A. P. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1816/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Sąd wskazał, iż zgodnie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W tej sprawie skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana i została uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 29 sierpnia 2018 r. Termin siedmiodniowy na uiszczenie wpisu upłynął 5 września 2018 r. Skarżąca nie wykonała wezwania w tym terminie.

Zażalenie na to postanowienie wniosła A. P., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca wskazała, iż nie otrzymała żadnej przesyłki z Sądu z wezwaniem do uiszczenia wpisu, ani żadnego awizo takiej przesyłki. W związku z tym złożyła w urzędzie pocztowym pismo z dnia 16 października 2018 r. z prośbą o wyjaśnienie tej sytuacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W tej sprawie odpis zarządzenia z dnia 3 sierpnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został przesłany na adres skarżącej, lecz z powodu nieobecności adresata przesyłka była awizowana w dniu 22 sierpnia 2018 r. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 30 sierpnia 2018 r. i w dniu 7 września 2018 r. zwrócono do Sądu z uwagi na niepojęcie jej przez adresata w terminie. Procedura doręczenia tej przesyłki sądowej była zgodna z art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W tej sprawie doręczenie zastępcze przesyłki nastąpiło w dniu 5 września 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 12 września 2018 r. (a nie jak omyłkowo wskazał Sąd w dniu 5 września 2018 r.).

Skarżąca nie wykonała jednak wezwania do uiszczenia wpisu, twierdząc, iż nie otrzymała ani wezwania z Sądu, ani awizo. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, iż doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi było nieprawidłowe. W aktach sprawy znajduje się przesyłka, na której urzędowo potwierdzono podwójne jej awizowanie we wskazanych w ustawie terminach. Wprawdzie skarżąca do zażalenia załączyła pismo z dnia 16 października 2018 r. skierowane do Filii Urzędu Pocztowego w M. w miejscowości D. z prośbą o wyjaśnienie tej sytuacji, lecz samo to pismo nie obala domniemania prawidłowości doręczenia zastępczego przedmiotowej przesyłki. Skarżąca nie przedłożyła pisma z urzędu pocztowego stanowiącego odpowiedź na jej skargę, z którego wynikałoby, iż zaszły jakieś nieprawidłowości w doręczenia jej tej przesyłki sądowej.

W związku z tym, że skarżąca nie usunęła braków fiskalnych skargi, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.