Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 658/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że utrzymuje się wyłącznie ze świadczenia rentowego, które po potrąceniach egzekucyjnych wynosi 1.460 zł. Z działalności gospodarczej strona uzyskuje niewielki dochód. Jest przewlekle chora i musi pokrywać koszty leczenia.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca (ur. w [...]r.) podała, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, ma mieszkanie własnościowe o powierzchni 40 m2, obciążone hipoteką na rzecz banku, poza tym nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jej źródłem dochodów jest renta i działalność gospodarcza, z której dochód za cały rok wyniósł 2.655,05 zł.

Jako zobowiązania i stałe wydatki strona wymieniła: ratę kredytu 1.400 zł, czynsz 360 zł – w obu opłatach strona ma zadłużenie, prąd 60 zł, gaz 70 zł, telefon 45 zł, telewizja 30 zł, wyżywienie, odzież i leki około 1.000 zł.

Z dokumentów złożonych na wezwanie wynika, że w 2015 r. strona uzyskała przychody ze świadczenia rentowego i z działalności gospodarczej w łącznej wysokości 52.235,76 zł, w 2016 r. przychód z działalności gospodarczej wyniósł 24.307,98 zł, a dochód 2.665,05 zł. W 2017 r do końca lipca strona odnotowała przychód w kwocie 18.447 zł i dochód – 8.919,62 zł.

Strona oświadczyła, że mieszka sama, posiada konto kredytowe w A, za pośrednictwem którego spłaca raty za mieszkanie. Posiada samochód osobowy marki M. o wartości 2.000 zł, który służy do działalności gospodarczej.

Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wyznaczony został na kwotę 100 zł.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek należało ocenić jako zasadny.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższe zostało wykazane. Za uwzględnieniem żądania wniosku przemawia to, iż niemal cała kwota renty, którą strona otrzymuje, zostaje przeznaczona na spłatę raty kredytu zaciągniętego na mieszkanie. Z kolei niewielkie środki uzyskiwane z działalności gospodarczej muszą zostać przeznaczone na własne utrzymanie, a przede wszystkim na leczenie. W związku z tym jako wiarygodne należało ocenić oświadczenia dotyczące trudności w dokonywaniu bieżących opłat, zadłużeń w spłacie kredytu i wobec wspólnoty mieszkaniowej.

Powyższe zaś prowadzi do wniosku, iż strona nie była i nie jest w stanie zgromadzić środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Nie posiada też majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki pieniężne z powodu zajęć w prowadzonym wobec niej postępowaniu egzekucyjnym, w którym wydane zostało postanowienie będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.

Mając zatem na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.