Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2795/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 246 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w S., Francja na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Urząd Patentowy, U.P.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lipca 2012 r. sprawy o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny TDS nr [...] udzielonego na rzecz T. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. "T." w L., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez T. z siedzibą w S., F. (dalej: skarżący), na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 z późn. zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 pwp – oddalił sprzeciw.

Jak wynika z akt, w dniu 28 maja 2010 r. wpłynął do Urzędu Patentowego RP sprzeciw spółki [...] T. z siedzibą w S. wobec decyzji UP RP o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny TDS o nr [...] na rzecz T. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. "T." z siedzibą w L. w zakresie wszystkich towarów zawartych w klasie 25 tj. odzieży z tworzyw naturalnych i sztucznych, bielizny, nakryć głowy, obuwia oraz następujących usług w klasie 35: reklama wyrobów, zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów branży odzieżowej oraz dodatków do odzieży pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w sklepie i/lub hurtowni oraz na stronach internetowych, pomoc handlowa i techniczna w zakresie organizowania i prowadzenia przedsiębiorstwa świadczona w ramach umowy franchisingowej to jest sprzedaży przez inne firmy towarów branży odzieżowej z marka T., organizacja wystaw w celach handlowych lub reklamowych.

Skarżąca podniosła w sprzeciwie, iż znak towarowy TDS jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do zarejestrowanego na jego rzecz z pierwszeństwem od dnia 1 maja 2004 r. znaku towarowego TBS CTM nr [...] przeznaczonego do oznaczania w klasie 25 m. in. następujących towarów: ubrań, obuwia włączając kozaki, buty i pantofle. Sporny znak jest również podobny do innego znaku wnoszącego sprzeciw - międzynarodowego znaku towarowego słowno-graficznego TBS o nr [...] z pierwszeństwem od dnia 25 maja 2001 r. przeznaczonego do oznaczania w klasie 18 następujących towarów: torby, sportowe torby, walizeczki i kufry bagażowe oraz w klasie 25: odzieży, obuwia, nakryć głowy.

Zdaniem skarżącego znaki towarowe TBS nr CTM [...] oraz TDS nr [...] przeznaczone są do oznaczania identycznych lub podobnych towarów w klasie 25. Także usługi w klasie 35 spornego znaku TDS należy uznać za podobne do towarów w klasie 25 znaku przeciwstawionego.

Porównywane znaki są w ocenie skarżącej do siebie podobne zarówno w warstwie wizualnej jak i fonetycznej. Znaki towarowe przeciwstawione TBS jak i znak sporny TDS są znakami słowno-graficznymi, w którym jedyny element słowny odpowiednio TBS i TDS został zapisany grubym, stylizowanym i lekko pochyłym krojem czcionki. Nad elementem słownym TDS znajduje się element graficzny, jednakże, zgodnie z doktryną i orzecznictwem element słowny pełni rolę dominującą w znakach słowno-graficznych. Elementy słowne TBS i TDS zawierają identyczną liczbę liter, a ponadto zaczynają się i kończą takimi samymi literami: "T" i "S". Podobieństwo w warstwie fonetycznej wynika z podobnej wymowy obu oznaczeń TE - BE - ES oraz TE - BE - DE. Znaki są na tyle podobne do siebie, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co do rzeczywistego pochodzenia towarów i usług wyróżnianych tymi oznaczeniami.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] października 2010 r., uprawniony ze spornego prawa nie zgodził się z zarzutami sprzeciwu podnosząc, że sprzeciw "pozbawiony jest przedmiotowości podniesionych zarzutów". Stwierdził ponadto, że znaki towarowe TDS i TBS nie są do siebie podobne, znak uprawnionego jest bowiem odpowiednio stylizowany nad elementem słownym TDS znajduje się element graficzny symbolizujący głowę z uniesionymi rękami skierowanymi ku zamknięciu.

W piśmie z dnia [...] września 2011 r. uprawniony do spornego prawa uzupełnił swoje stanowisko wnosząc o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uprawniony stwierdził, że nie kwestionuje jednorodzajowości towarów z klasy 25 oraz pewnego stopnia podobieństwa towarów z klasy 25 do usług z klasy 35 znaku spornego. Podkreślił, że brak podobieństwa porównywanych znaków towarowych wyklucza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług. Podniósł, że porównywane znaki są oznaczeniami trzyliterowymi różniącymi się od siebie środkowymi literami B - D. Zgodnie natomiast z dotychczasowym orzecznictwem różnica jednej litery w oznaczeniach krótkich jest wystarczająca do uznania porównywanych znaków za niepodobne. Uprawniony podkreślił, że w znakach bardzo krótkich, trzyliterowych odbiorcy zwracają uwagę na każdą z liter. Znak uprawnionego składa się z fantazyjnej grafiki znajdującej się nad wyrazem TDS. Grafika ta stanowiąc integralną część znaku przedstawia imitację człowieka z uniesionymi rękami. Porównywane znaki nie są do siebie podobne ani wizualnie, ani też fonetycznie w stopniu mogącym wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Uprawniony wskazał, że zarówno w bazie znaków wspólnotowych, międzynarodowych oraz znaków krajowych istnieje wiele trzyliterowych znaków towarowych zarejestrowanych dla towarów w klasach 18 i/lub 25, w których pierwsza i ostania litera to odpowiednio "T" i "S". Dla przykładu wskazał m. in. znak towarowy krajowy TNS nr [...] (ochrona w klasach 9,18, 20 i 25), znak towarowy międzynarodowy TRS nr [...] (ochrona w klasach 18, 24 i 25), znak towarowy wspólnotowy TRS nr [...] (ochrona w klasach 18, 24 i 25).

Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wskazując, że uprawniony w swoim stanowisku zawartym w piśmie z dnia [...] września 2011 r. oświadczył, że nie kwestionuje jednorodzajowości towarów z klasy 25 oraz pewnego stopnia podobieństwa towarów z klasy 25 do usług z klasy 35. W związku z tym, zdaniem wnoszącego sprzeciw, dokonując całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd należy mieć na uwadze to, że niski stopień podobieństwa oznaczonych towarów lub usług może być kompensowany wysokim stopniem podobieństwa znaków towarowych i odwrotnie. Wnoszący sprzeciw na potwierdzenie intensywnego używania znaków TBS w Polsce i reklamy w prasie do pisma z dnia [...] listopada 2011 r. załączył przykładowe faktury z lat 2006 - 2007 mające potwierdzać sprzedaż towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami TBS na rynek polski przed datą zgłoszenia spornego znaku TDS do ochrony (zał. 1-8), katalogi obrazujące sposób nakładania znaków TBS na towary, jak również wskazujące na nazwy modeli i numery katalogowe ujęte w fakturach (zał. 9-15), kopie przykładowych magazynów sportowych z lat 2004-2008 wskazujące na sposób reklamy znaków TBS (zał. 16-18), ulotki reklamowe przedstawiające sposób reklamy znaków TBS przez dystrybutora w Polsce – S. towarów wnoszącego sprzeciw (zał. 19-21).

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. uprawniony podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko podkreślając, że porównywane znaki towarowe różnią się wizualnie z uwagi na różną środkową literę B - D oraz inna czcionkę. Litera "D", zdaniem uprawnionego, w znaku TDS została tak zapisana, iż część odbiorców może odczytać ją jako "O". Fantazyjny element graficzny znajdujący się nad elementem słownym TDS stanowi integralną część znaku. Ze względu na grafikę znak będzie łatwiej zapadał w pamięci odbiorcy. Dla jednej grupy odbiorców grafika przedstawia wizerunek człowieka z uniesionymi rękami, inni dostrzegą wznoszące się płomienie. Uprawniony podkreślił, że aspekt wizualny odgrywa większą rolę w ogólnej ocenie wprowadzania w błąd, gdyż wybór produktów odzieżowych i ich zakup odbywa się po uprzednim ich obejrzeniu. Odzież, obuwie nakrycia głowy są towarami, których zakup poprzedzony jest choćby chwilową analizą. Poziom uwagi odbiorców takich towarów jest ponadprzeciętnie wysoki, dlatego też nie istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd.

Uprawniony wskazał na szereg decyzji (m. in. OVI/OXI nr B1542979 z dnia 27 września 2010 r., DJC/DIC nr 1 525982 z dnia 13 sierpnia 2010 r., XLC/XTC nr 1 123 837 z dnia 31 października 2008 r.), w których OHIM stwierdził, iż różne środkowe litery są wystarczające do uznania znaków za niepodobne i wykluczył istnienie ryzyka wprowadzenia w błąd.

W piśmie z dnia [...] maja 2012 r. wnoszący sprzeciw podkreślił, że uprawniony przyznał identyczność towarów w klasie 25 znaków porównywanych oraz podobieństwo kwestionowanej części usług w klasie 35 znaku spornego z towarami z klasy 25 znaku towarowego TBS. Przywołał orzecznictwo OHIM w sprawie krótkich znaków towarowych na potwierdzenie podobieństwa znaków m. in. HTC/HDC, UPS/UTS, OBI/ORI.

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2012 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Uprawniony wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w podwójnej wysokości. Stwierdził ponadto, że przedłożone przez wnoszącego sprzeciw materiały, świadczące o intensywnym używaniu znaków przeciwstawionych na terytorium Polski oznaczają, że znak TBS będzie trudniejszy do pomylenia ze znakiem spornym.

Urząd Patentowy swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie oddalenia sprzeciwu oparł o przekonanie, iż wbrew stanowisku skarżącego – brak jest podobieństwa porównywanych znaków w stopniu uzasadniającym unieważnienie prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Organ wskazał, iż wspólnotowy znak towarowy wnoszącego sprzeciw TBS o nr CTM – [...] chroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r. przeznaczony jest do oznaczania w klasie 18 następujących towarów: torby sportowe wszelkiego rodzaju, w klasie 25 następujących towarów: ubrania, obuwie w tym botki, buty i pantofle, w klasie 28 następujących towarów: artykuły sportowe i gimnastyczne z wyjątkiem odzieży, obuwia i mat. Drugi przeciwstawiony znak towarowy międzynarodowy słowno - graficzny TBS o nr [...] chroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 25 maja 2001 r. przeznaczony jest do oznaczania w klasie 18 następujących towarów: torby, sportowe torby, walizeczki i kufry bagażowe oraz w klasie 25 następujących towarów: odzież, obuwie, nakrycia głowy. Natomiast sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania w klasie 25 następujących towarów: odzież z tworzyw naturalnych i sztucznych, bielizna, nakrycia głowy, obuwie oraz w klasie 35 następujących usług, dla których unieważnienia domaga się wnoszący sprzeciw: reklama wyrobów, zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów branży odzieżowej oraz dodatków do odzieży pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w sklepie i/lub hurtowni oraz na stronach internetowych, pomoc handlowa i techniczna w zakresie organizowania i prowadzenia przedsiębiorstwa świadczona w ramach umowy franchisingowej to jest sprzedaży przez inne firmy towarów branży odzieżowej z marka TDS, organizacja wystaw w celach handlowych lub reklamowych.

Kolegium Orzekające ustaliło - co jest bezsporne między stronami, że towary do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki z klasy 25 są identyczne. Towary do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe funkcjonalnie skierowane są tych samych celów, oferowane w takich samych punktach sprzedaży oraz kierowane są do tej samej grupy odbiorców. Kwestionowana część usług w klasie 35 spornego znaku TDS jest podobna do towarów z klasy 25 znaku TBS. Towary z klasy 25 przeciwstawionych znaków towarowych należy uznać za komplementarne w stosunku do usług z klasy 35 mają to samo przeznaczenie, a mianowicie zaspokojenie potrzeb rynku odzieżowego.

Zgodnie z ugruntowaną praktyką oraz orzecznictwem porównanie znaków towarowych powinno być dokonane przez ocenę ogólnego wrażenia jakie znaki te wywołują oceniane jako całość (wyrok SN z dnia 11 marca 1999 r., sygn. akt III RN 136/98, OSNAPiUS 2001/1, poz. 2). Również zgodnie z poglądami utrwalonymi w orzecznictwie Trybunału Wspólnot Europejskich (wyrok ETS z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL BV przeciwko PUMA AG Rudolf Dassler Sport) ocena podobieństwa znaków towarowych powinna uwzględniać całościowe oddziaływanie znaków na przeciętnego konsumenta. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przeciętny konsument zazwyczaj nie analizuje szczegółowo elementów znaku, lecz odbiera znak na podstawie ogólnego wrażenia jakie na nim wywołuje. Przy czym całościowa ocena podobieństwa w warstwie fonetycznej, warstwie znaczeniowej oraz w warstwie wizualnej powinna uwzględniać stopień uwagi przeciętnego konsumenta traktowanego jako osoba uważna, rozsądna i należycie poinformowana.

Dokonując całościowej oceny znaku towarowego należy zwrócić na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, ich rozmiar i miejsce w znaku.

W ocenie Kolegium Orzekającego porównywane znaki towarowe nie są podobne w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego używanie spornego znaku TDS mogłoby wprowadzić odbiorców w błąd, co do pochodzenia wskazanych towarów i usług polegający w szczególności na skojarzeniu między znakami.

Organ ocenił, iż analiza porównawcza oznaczeń prowadzi do wniosku, iż obydwa są oznaczeniami trzyliterowymi różniącymi się jednak od siebie środkowymi literami B - D. Zgodnie z orzecznictwem sądowo - administracyjnym oraz doktryną w znakach krótkich do 5 liter włącznie wystarcza na ogół różnica jednej litery, by wyłączyć podobieństwo. Przy znakach krótkich odbiorcy zwracają uwagę na każdą z liter. Porównywane znaki pisane są różną czcionką - znak sporny cienką, znaki przeciwstawione grubszą. Znak sporny posiada element graficzny znajdujący się nad elementem słownym w postaci imitacji człowieka z uniesionymi rękami lub wznoszących się płomieni. Wrażenie jakie wywołują porównywane znaki są całkowicie odmienne z uwagi na fakt, że znaki przeciwstawione są znakami słowno-graficznymi z zupełnie odmienną grafiką. Zdaniem Kolegium różne środkowe litery B-D oraz dodatkowe elementy graficzne w znakach przeciwstawionych pozwalają jednoznacznie odróżniać porównywane znaki i wykluczają ich wizualne podobieństwo. Grafika znaku spornego jest na tyle charakterystyczna, że całościowe wrażenie wywoływane przez znak TDS różni się od wrażenia wywoływanego przez znaki wnoszącego sprzeciw TBS. Z uwagi na fakt, że porównywane znaki przeznaczone są do oznaczania towarów z klasy 25 m. in. ubrań, obuwia, nakryć głowy tj. towarów nabywanych po ich obejrzeniu uznać należy, iż w tym kontekście aspekt wizualny odgrywa większą rolę przy ocenie ryzyka wprowadzania w błąd.

Znaki różnią się także w warstwie fonetycznej z uwagi na różne środkowe litery B - D. Występująca różnica jednej litery B/D (TBS/TDS) wyraźnie różnicuje porównywane oznaczenia w warstwie fonetycznej. Podobieństwo fonetyczne odgrywa mniejsze znaczenie w przypadku towarów wprowadzanych do obrotu w ten sposób, że nabywcy/konsumenci postrzegają oznaczony nimi znak towarowy wizualnie. Towary z klasy 25 do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe wprowadzane są do sprzedaży przez różnego rodzaju sklepy, w tym internetowe. W związku z powyższym przed dokonaniem zakupu nabywca ma możliwość obejrzenia nabywanego towaru i zazwyczaj to czyni.

Jeżeli chodzi o warstwę znaczeniową, należy zauważyć, że elementy słowne porównywanych znaków nie mają określonego znaczenia i z tego względu nie można dokonać oceny ich podobieństwa na tej płaszczyźnie. Porównywane znaki są znakami fantazyjnymi dla towarów i usług nimi oznaczanych.

Organ zaznaczył nadto, iż znak TDS stanowi jeden z elementów firmy (nazwy) uprawnionego.

W świetle powyższego uznać należy, iż porównywane znaki oceniane jako całość są tak od siebie różne, że na odbiorcy wywołują odmienne wrażenie. Różnice te w zwykłych warunkach obrotu nie wprowadzają odbiorcy w błąd polegający na skojarzeniu między znakami. Nabywcy towarów oznaczonych znakami towarowymi TDS nr [...], TBS CTM nr [...] oraz TBS nr [...] nie będą mieli żadnych problemów z ich identyfikacją i odróżnianiem. Z tego powodu brak jest prawdopodobieństwa, że wybierając pomiędzy produktami oznaczonymi znakami towarowymi TDS i TBS konsument uzna, że ma do czynienia z jednym i tym samym produktem, czy też uzna, że towary pochodzą od jednego producenta lub też od podmiotów powiązanych ze sobą.

Na powyższą decyzję uprawniony do znaków towarowych TBS wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, że Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, "że sporny znak towarowy TDS nie jest podobny do znaków towarowych skarżącego TBS". Ponadto skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - art. 7, 8 i art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez m. in. brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także art. 107 § 3 k.p.a. m. in. przez brak pogłębionej analizy porównywanych oznaczeń z punktu widzenia płaszczyzny wizualnej i fonetycznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona uzasadnionych podstaw. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana po wnikliwym rozpatrzeniu wszystkich zgromadzonych w sprawie elementów, z poszanowaniem praw stron postępowania zagwarantowanym przepisami kpa.

Prawidłowa była też w ocenie Sądu subsumpcja mającego w sprawie zastosowanie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. prowadząca do wniosku o braku konfuzyjnego podobieństwa porównywanych znaków, co stanowiłoby przesłankę unieważnienia znaku spornego.

Zgodnie z art. 246 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu 6 miesięcy od publikacji w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle powyżej powołanego przepisu sprzeciw służy każdej osobie, która składając go nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu postępowania. Zgodnie natomiast z art. 247 ust. 2 p.w.p. jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny Urząd Patentowy rozpatruje w trybie postępowania spornego.

W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znak ten jest identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, który jest podobny do znaku zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem. Przy ocenie takiego podobieństwa rozstrzyga się na podstawie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Niebezpieczeństwo to polega na samej potencjalnej możliwości nie odpowiadającej rzeczywistości uznaniu przez przeciętnego odbiorcę, że towary oznaczone znakiem towarowym pochodzą od innego przedsiębiorcy niż uprawniony do znaku. Niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów jest wynikiem podobieństwa towarów i oznaczeń.

W myśl przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

• identyczność lub podobieństwo towarów i/lub usług do oznaczenia których znaki te są przeznaczone,

• identyczność lub podobieństwo przeciwstawionych znaków towarowych.

Podobieństwo znaków musiałoby być kwalifikowane, tj. które potencjalnie może wprowadzić odbiorcę w błąd, co do pochodzenia towarów i usług.

Urząd Patentowy przed podjęciem zaskarżonej decyzji porównał oba znaki towarowe na wszystkich trzech płaszczyznach postrzegania i stwierdził, że porównywane znaki są na tyle zróżnicowane, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd. Sporny znak słowno-graficzny TDS składający się elementu słownego TDS oraz elementu graficznego w postaci imitacji człowieka z uniesionymi rękami lub wznoszących się płomieni nie jest podobny do znaków wnoszącego sprzeciw TBS (treść i wizerunek przeciwstawionych znaków patrz k. 335, tom II str. 8 zaskarżonej decyzji) ze względu na różnicę jednej litery B/D (TBS/TDS) oraz zupełnie odmienna grafikę. Powyższa ocena zgodna jest utrwalonym poglądem doktryny (str. 9 uzasadnienia decyzji, karta 334, tom II). Urząd w zaskarżonej decyzji podkreślał, że różne środkowe litery B-D oraz dodatkowe elementy graficzne w znakach przeciwstawionych pozwalają jednoznacznie odróżniać porównywane znaki i wykluczają ich podobieństwo. Grafika znaku spornego jest na tyle odmienna, ze całościowe wrażenie wywoływane przez sporny znak różni się od wrażenia wywoływanego przez znaki wnoszącego sprzeciw. Urząd podkreślił również, że towary z klasy 25 m. in. ubrania, obuwie, nakrycia głowy, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki są towarami nabywanymi po uprzednim obejrzeniu. Z tego względu aspekt wizualny odgrywa większą rolę przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd, niż aspekt fonetyczny. Konsument przed nabyciem towarów z klasy 25 ma możliwość obejrzenia nabywanego towaru i zazwyczaj to czyni. W warstwie fonetycznej z uwagi na różne środkowe litery B-D występujące w porównywanych znakach również nie zachodzi podobieństwo, które może wprowadzić odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów. Brak podobieństwa znaku spornego do znaku przeciwstawionego TBS o nr CTM [...] oznacza, że tym bardziej takie podobieństwo nie występuje pomiędzy znakiem spornym a znakiem TBS o nr [...]. Urząd wskazał, że aspekt wizualny w niniejszej sprawie odgrywa większą rolę podkreślając przy tym, że porównywane znaki towarowe mają zupełnie odmienną grafikę.

Nabywcy towarów oznaczanych porównywanymi znakami nie będą mieli problemów z ich identyfikacją i odróżnianiem. Nie występuje ryzyko, że konsument wybierając pomiędzy towarami oznaczonymi znakami towarowymi TDS i TBS uzna, że to jeden i ten sam produkt pochodzący od jednego producenta, czy też podmiotów powiązanych ze sobą.

Na marginesie można zauważyć, iż w opisanej sytuacji konstatacja organu, iż sporny znak TDS stanowi jeden z elementów firmy (nazwy) uprawnionego – nie ma w sprawie zasadniczego znaczenia, gdyż nie stanowi elementu stanu faktycznego odnoszącego się do podstawy unieważnienia znaku wskazanej w sprzeciwie.

Prawidłowo Urząd Patentowy zważył, iż materiał dowodowy przedłożony do akt sprawy oraz stanowiska stron nie pozwalały unieważnić prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny TDS o nr [...] z powodu naruszenia przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Zdaniem Sądu zarzuty skarżącego zostały poddane analizie w zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym zarzuty skarżącego o naruszeniu norm prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy należy uznać za bezpodstawne.

Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.