Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 814/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1  art. 147 ust. 1, art. 181 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 23 ust. 2, art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29 ust. 1, art. 201 ust. 1 a
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Dnia 24 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.) Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Łd 814/07

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr: [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (tj. Dz.U. Nr 8 poz. 60 z 2005r. ze zm.), art. 73 ust. 1 Prawa celnego - ustawy z dnia 19 marca 2004r. (Dz.U. Nr 68, poz. 622), art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. a, art. 214 ust. 1, ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE seria L Nr 302 ze zm.), art. 147 ust. 1, art. 181 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.WE L 253 z 11 października 1993r. ze zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne - 2004, rozdz.2, t. 6, str. 3 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej w Ł., w związku z odwołaniem z dnia [...]. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...]r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w dniu [...]. Z. P., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A w H. zgłosiła na dokumencie nr [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar opisany jako tkanina: art. 1185.922 Stripe Strecz 143 cm w ilości 14 425,2 m. Do zgłoszenia celnego załączono dokumenty tj.: fakturę nr [...]., specyfikację, Certificat of Origin. Towar uprzednio objęty był procedurą składu celnego na podstawie dokumentu SAD nr [...]. Wartość celną towaru zadeklarowano na kwotę [...] USD. W wyniku przeprowadzonej w dniu [...]. weryfikacji zgłoszenia celnego Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. stwierdził rozbieżność między ceną jednostkową tkaniny w wysokości [...] USD/m, wskazaną w fakturze handlowej nr [...], a ceną jednostkową tkaniny w wysokości [...] USD za 1 mb, wskazaną w specyfikacji załączonej do ww. zgłoszenia celnego. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...]. określił kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości [...] PLN i powiadomił o zaksięgowaniu ww. kwoty. Wartość celną towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] ustalił na podstawie art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. a WKC - w wysokości [...] USD, stanowiącej równowartość kwoty [...] PLN. Powyższą wartość ustalono pomniejszając wartość towaru tj. [...] USD, obliczoną w oparciu o cenę jednostkową [...] USD/mb, wskazaną w fakturze nr [...] o kwotę [...] USD stanowiącą 4,19% wartości celnej. Z. P. złożyła odwołanie od decyzji, wnosząc o jej uchylenie, umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa oraz ze względu na ważny interes strony.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że zadeklarowanie ceny jednostkowej w kwocie [...] USD za 1mb przedmiotowej tkaniny, zamiast ceny [...] USD/mb, wynikającej z ww. faktury, zgłaszający w piśmie z dnia [...]. uzasadnił tym, iż zakupiony towar jest bezwartościowy i w całości nie nadaje się do dalszej sprzedaży. Dodatkowo, tkanina zalega w magazynie dłuższy okres czasu i jest tkaniną zleżałą. Powyższe, potwierdził rzeczoznawca Towaroznawstwa Włókienniczego M. M. w ekspertyzie z dnia [...]. dotyczącej oceny jakości prób tkanin art. 1010.922-55 Cross Tela Stretch (nr szt. 33029 T1230921 06) oraz art. 1185.922-43 Stripe Denim Stretch (nr szt. 33027 T1228452 59) pobranych z kontenera nr [...] w porcie w Gdyni [...]. Z. P. wyjaśniła, że nie posiada faktur korygujących wystawionych przez dostawcę, potwierdzających cenę jednostkową tkaniny w wysokości [...] EUR/mb., nie mogąc liczyć na jakąkolwiek pomoc ze strony dostawcy, sprawę skierowała na drogę sądową, z uwagi na fakt, iż dostawca tkaniny zlikwidował swoją działalność odpowiedzialność następcy została ograniczona do kapitału zakładowego, została zawarta ugoda, na podstawie której żądania dwóch polskich podmiotów zostały ograniczone do kwoty 2 x [...] USD, posiada ewentualnego odbiorcę towaru w innym kraju unijnym, który odkupuje stare i zleżałe tkaniny w cenie [...] EUR/mb, na potwierdzenie czego przedstawiła fakturę dotyczącą wcześniejszych transakcji.

Ponadto organ II instancji wskazał, iż za zakupioną na podstawie faktury importowej nr [...]. tkaninę w ilości 39 631,30 mb Z. P. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A dokonała na rzecz sprzedającego - B w dniu [...]. płatności kwoty [...] USD i w dniu [...]. kwoty [...] USD, jako całkowitej płatności, tj. w wysokości [...] USD. Dokonanie całkowitej płatności z tytułu ww. faktury handlowej stanowi - w świetle art. 29 ust. 1 i ust.3 lit. a Wspólnotowego Kodeksu Celnego - wartość transakcyjną, tj. cenę faktycznie zapłaconą za towar sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty.

Organ wyjaśnił, że z opinii z dnia [...] biegłego M. M. sporządzonej na zlecenie Z. P., wynika, iż wszystkie wymienione wady ocenianych tkanin czynią je nieprzydatne do konfekcjonowania na odzież, a za błędy te jest odpowiedzialny przede wszystkim producent, jako że w prawidłowo przeprowadzonym procesie wykończeniowym można ich uniknąć.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, w odniesieniu do ww. opinii, że przedmiotem badania były próby dwóch tkanin, w tym tożsamej ze zgłoszoną w dniu [...]. Ocena jakości przedmiotowej tkaniny sprowadzająca się do uznania jej jako niepełnowartościowej (nieprzydatnej) do konfekcjonowania, potwierdzała zasadność roszczeń strony względem producenta tejże tkaniny. W aktach sprawy znajduje się również ekspertyza nr [...]. wykonana na zlecenie importera przez M.M., dotycząca określenia wartości handlowej na rynku polskim towarów dla tkanin znajdujących się w składzie celnym firmy A, w tym także tkaniny art. 1185.922 Stripe Denim Strech, zakupionej na podstawie faktury nr [...]. Podsumowując biegły wskazał, że tkaniny te stanowią grupę tkanin stokowych o zaniżonej jakości i obniżenie ceny tych tkanin może być nawet na poziomie 60%, a nawet i więcej ustalonej ceny I gatunku. Przemawia za tym kilkuletnie składowanie, co zgodnie z Kodeksem Cywilnym pozbawiło ich rękojmi za wady oraz badania i ocena organoleptyczna ww. tkanin. O cenach tkanin w takich przypadkach zgodnie z zarządzeniem Ministra Finansów z 1993 roku decydują strony sprzedająca i kupująca i nikt nie może im nic w takich sprawach narzucać (zasady wolnego rynku ). W uzupełnieniu z dnia [...]. ww. opinii rzeczoznawca poinformował, iż przedział cenowy badanych tkanin kształtował się na poziomie od [...] PLN i obejmował okres przeprowadzonych badań na koniec [...]. Hurtownie C oraz D wyprzedawały tkaniny pochodzenia [...] na poziomie [...] PLN. Wskazał także, że na wady tkanin wymienione w ekspertyzie nie miało wpływu jej przechowywanie, błędy wymienione w ekspertyzie są błędami produkcyjnymi i w dużym stopniu obniżają jej jakość, a co za tym idzie również jej wartość dając podstawę do reklamacji. Biegły w uzupełnieniu wyjaśnił, że cena hurtowa na poziomie [...] PLN za metr wskazana w ekspertyzie zawiera podatek VAT i cło i jest określona na dzień badania towarów [...] i nie zawiera ubytku wartości z tytułu złej jakości jak i okresu przechowywania. W opinii z dnia [...]. szczegółowemu badaniu poddana została tkanina o nazwie "Stripe Denim Stretch, (punkt 2, pozycja 7), zakupiona na podstawie faktury nr [...]., która posiadała wady dyskwalifikujące ją jako przydatną do konfekcjonowania.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że w związku z tym, iż towar opisany w opinii (punkt 2, pozycja 7) jest towarem o tej samej nazwie, co towar będący przedmiotem postępowania, zakup towaru na podstawie faktury nr [...] oraz faktury nr [...] nastąpił w zbliżonym okresie oraz obie transakcje dokonane zostały przez A. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. przyjął, iż ustalenie biegłego zawarte w ekspertyzie, może stanowić dowód w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał na rozbieżności pomiędzy treścią opinii z [...]., a jej uzupełnieniem w kwestii analizy porównawczej tkanin importowanych znajdujących się w hurtowniach zajmujących się sprzedażą tego rodzaju tkanin, bowiem, cena wskazana w opinii, tj. cena hurtowa ustalona dla jakości pierwszej tkanin tego rodzaju na poziomie [...] PLN za metr nie zawiera podatku VAT, a jedynie cło. Natomiast, w uzupełnieniu biegły podał, że cena hurtowa na poziomie [...] PLN za metr wskazana w punkcie 6 ekspertyzy zawiera tym razem podatek VAT i cło i jest określona na dzień badania towarów [...]. Ponadto w opinii z dnia [...]. w pkt 4 dotyczącym materiałów i informacji wykorzystanych do opracowania ekspertyzy rzeczoznawca M. M. wskazał min. na "informacje cenowe uzyskane w hurtowniach tego rodzaju tkanin z Azji oraz krajów Europy Zachodniej", natomiast przedmiotowa tkanina jest pochodzenia [...] i sprowadzona była z firmy B, względem której strona wystąpiła z roszczeniami odszkodowawczymi. Do akt przedmiotowej sprawy strona załączyła pozew z dnia [...]. przeciwko firmie E wraz z decyzją nr [...] z dnia [...]. Sądu Handlowego Kantonu Zurych. Firma A i Spółka z o.o. F wystąpiły z pozwem przeciwko firmie E ( poprzednio B ), dotyczącym zapłacenia wraz z odsetkami firmie A kwoty [...] USD i Spółce F kwoty [...] USD. Do pozwu załączono zestawienie 10 transakcji firmy A z firmą B objętych postępowaniem reklamacyjnym na kwotę [...] USD, w tym faktury nr [...] z dnia [...]. obejmującej przedmiotową tkaninę. Z decyzji nr [...] z dnia [...]. Sądu Handlowego Kantonu Zurych wynika ponadto że, w dniu [...]. strony zawarły ugodę, na mocy której pozwana firma E będąca następcą prawnym firmy B zobowiązała się do wypłacenia każdej powódce (A i Spółka F) kwoty [...] USD, co stanowi łącznie kwotę [...]USD. Na potwierdzenie faktu odzyskania kwoty objętej ugodą, strona przedstawiła wyciąg bankowy z dnia [...]. Z analizy treści ugody nie wynika wprost, których transakcji ona dotyczy. Bowiem, wskazuje jedynie wysokość kwoty odzyskanej, tj. [...] USD. Mając na uwadze dokumenty przedstawione przez stronę, z których wynika, że do pozwu załączono ww. zestawienie faktur, organ uznał, iż kwota ugody dotyczy również transakcji przedmiotowej tkaniny na podstawie ww. faktury.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, że zasadnym jest pomniejszenie kwoty [...] USD, wynikającej z zestawienia zakupu niepełnowartościowych tkanin od firmy B o kwotę rekompensaty, tj. [...] USD. Zatem, kwota [...] USD stanowi 4,19% ww. sumy wszystkich dziesięciu transakcji objętych ugodą. Przy zgłaszaniu towaru do procedury dopuszczenia do obrotu uprzednio objętego procedurą składu celnego (wg dokumentu SAD Nr [...]) zgłaszający deklarował w okresie od [...]. do [...]., tj. w przypadku 3 zgłoszeń - wartość transakcyjną wynikającą z faktury nr [...] z dnia [...]. w cenie [...] USD za 1mb tkaniny, a jedynie w przedmiotowym zgłoszeniu z dnia [...]. zadeklarował cenę [...] USD/mb .Brak jest podstaw do przyjęcia wnioskowanej ceny jednostkowej w wysokości [...] USD/mb, czy też podnoszonej w odwołaniu - w wysokości [...] PLN. Zgodnie z art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartość celną towaru w ilości 14 425,2 mb ustalono na kwotę [...] USD (tj. [...] PLN). Wartość transakcyjną wynikającą z faktury załączonej do zgłoszenia celnego, czyli kwotę [...]USD pomniejszono o kwotę [...] USD, stanowiącą 4,19% ww. wartości. Kwota długu celnego przy zastosowaniu stawki celnej 8% wynosi [...] PLN.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, iż wartość celną tkaniny Stripe Denim Stretch ustalono w oparciu o jej wartość transakcyjną tj. w oparciu o udokumentowaną całkowitą płatność za przedmiotowy towar. W aktach bowiem znajduje się płatność za fakturę oraz potwierdzenie odzyskania kwoty odszkodowania z tytułu zakupu wadliwej tkaniny.

Zdaniem organu odwoławczego zarzut naruszenia art. 120, 121 §1, art. 122 Ordynacji podatkowej jest niezasadny. Podnoszenie w odwołaniu zarzutu, że organ powinien kierować się w zaliczeniu odpowiedniej części kwoty rekompensaty na sporną fakturę realnie do obniżenia wartości towaru objętego tą fakturą, bez wskazania konkretnie jakiej części (jako odpowiedniej) kwoty ma to dotyczyć - jest nieuzasadnione i nie znajduje oparcia w przepisach prawa. W omawianej sprawie, wartość celną towaru ustalono zgodnie z podstawową zasadą ustalania wartości celnej określoną w art. 29 ust. 1 WKC, tzw. metodą wartości transakcyjnej, polegającą na ustaleniu wartości celnej na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar wtedy, gdy został on sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty.

Organ II instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. podjął wszelkie kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy i tym samym w sposób wyczerpujący rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu za wartość transakcyjną – wartości ustalonej poprzez pomniejszenie wartości transakcyjnej towaru, będącego przedmiotem zgłoszenia w oparciu o przyjęty przez organ współczynnik wspólny dla wszystkich transakcji, pomimo iż organ zobligowany był do dokonania ustaleń i przyporządkowania określonych kwot wynikających z ugody do poszczególnych faktur. Naruszenie art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu za wartość transakcyjną – wartości ustalonej w oparciu o poniesioną przez importera cenę, skorygowaną następnie w oparciu o kwotę wynikającą z ugody zawartej pomiędzy stroną a następcą prawnym producenta, przy jednoczesnym zaniechaniu ustalenia realnej wartości transakcyjnej, której skorygowanie winno zostać dokonane nie tylko w oparciu o dokument ugody, lecz również w oparciu o rzeczywistą utratę wartości, której nie rekompensuje kwota ugody, będącej rezultatem ograniczonej odpowiedzialności producenta tkanin. Nadto strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 23 ust. 2 Prawa celnego poprzez określenie stronie kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie błędnie przyjętej wartości transakcyjnej. Wskazała też na naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych przez posługiwanie się przez organ podatkowy argumentami mającymi potwierdzać stanowisko najkorzystniejsze z fiskalnego punktu widzenia oraz świadome pomijanie i nieustosunkowanie się do podniesionych przez stronę argumentów. W sprawie nastąpiło przekroczenie tym samym zasad działania organów podatkowych, naruszenie zasady prawdy materialnej nakładającej na organ podatkowy obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym przede wszystkim okoliczności ograniczonej odpowiedzialności następcy prawnego producenta towaru i jej wpływu na możliwość obniżenia ceny transakcyjnej, która winna podlegać wyjaśnieniu w oparciu o podjęte z inicjatywy organu podatkowego środki dowodowe. Nadto strona zarzuciła brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie rzeczywistej kwoty wartości transakcyjnej, która winna stanowić podstawę ustaleń organu podatkowego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Ocena ta dokonana została w sposób dowolny, pozwalający uznać, iż organ nie rozważył w należytym stopniu okoliczności wskazanych przez stronę, wyjaśniających zasadność przyjętej wartości transakcyjnej. Naruszono wymóg wnikliwego przeprowadzenia postępowania podatkowego, w szczególności w zakresie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, celem wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego prawu. Zaskarżona decyzja nie została w sposób należyty uzasadniona. Uzasadnienie to w przeważającej mierze ma charakter wyłącznie sprawozdawczy i ograniczony do przytoczenia okoliczności faktycznych sprawy, przy jednoczesnym pominięciu i nierozważeniu kwestii ograniczonej odpowiedzialności następcy prawnego producenta, której ustalenie ma kluczowe znaczenie pod względem możliwości określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego w prawidłowej wysokości. Decyzja nie zawiera pełnego uzasadnienia prawnego. Zostało ono ograniczone do przytoczenia przepisów, które pozwalają na wydanie negatywnego dla strony rozstrzygnięcia przez organ podatkowy. W ocenie strony podane przez nią naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że towar objęty przedmiotową fakturą utracił na każdym mb po [...] USD. Powyższa strata stanowi wartość o jaką organ powinien pomniejszyć wartość transakcyjną spornej faktury. Zdaniem skarżącej organ powinien obliczyć wartość celną na podstawie rzeczywistej wartości towaru uzyskanej poprzez pomniejszenie jego wartości transakcyjnej o kwotę poniesionej przez nią realnej szkody. Z okoliczności sprawy wynika, że towar przed wprowadzeniem do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego uległ uszkodzeniu, co uniemożliwia przyjęcie jako wartości celnej wartości transakcyjnej. W ocenie skarżącej tak ustalona wartość transakcyjna nie może odnosić się do towarów, które zostały uszkodzone, w przypadku zaś częściowego uszkodzenia, winna zostać uwzględniona wartość rzeczywistej szkody, którą można ustalić w oparciu o specjalistyczne opinie biegłych. O konieczności przeprowadzenia takich dodatkowych ustaleń świadczy również niemożność wystąpienia przez stronę z uzupełniającymi roszczeniami odszkodowawczymi względem kontrahenta z uwagi na ograniczoną odpowiedzialność następcy prawnego B – tj. E. Skarżąca podniosła, że z uwagi na niemożność znalezienia kontrahenta do zakupu przedmiotowych tkanin, znalazła tylko jednego odbiorcę spoza krajów unijnych, chętnego do zakupu tkanin za cenę [...] EUR/mb, wskazana kwota stanowi rzeczywistą wartość transakcyjną, która winna zostać przyjęta za podstawę ustaleń organów podatkowych. Powyższa kwota pozwala również ustalić dokładną wartość roszczeń powódki, która w sposób istotny została ograniczona w wyniku zawartej ugody z następcą prawnym dostawcy wadliwych tkanin. Zdaniem skarżącej powyższe okoliczności świadczą o tym, że przedmiotowy towar należy uznać za uszkodzony, który został uszkodzony przed dopuszczeniem go do obrotu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumenty wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia.

W niniejszej sprawie kwestią sporną jest ustalona przez organy celne wartość celna towaru opisanego jako tkanina: art. 1185.922 Stripe Strecz 143 cm w ilości 14 425,2 m będącego przedmiotem zgłoszenia z dnia [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, dalej WKC (Dz. Urz. WE seria L nr 302 z 19.10.1992r. ze zm.), wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33, pod warunkiem że:

a) nie istnieją ograniczenia w dysponowaniu lub użytkowaniu towarów przez kupującego inne niż ograniczenia, które:

– są nakładane lub wymagane przez prawo bądź przez władze publiczne we Wspólnocie,

– ograniczają obszar geograficzny, na którym towary mogą być odsprzedane, lub

– nie mają istotnego wpływu na wartość towarów;

b) sprzedaż lub cena nie są uzależnione od warunków lub świadczeń, których wartość, w odniesieniu do towarów, dla których ustalana jest wartość celna, nie może zostać ustalona;

c) jakakolwiek część dochodu z odsprzedaży, dyspozycji lub późniejszego użytkowania towarów przez nabywcę nie przypada bezpośrednio lub pośrednio sprzedającemu, chyba że zgodnie z art. 32 może zostać dokonana odpowiednia korekta, i

d) kupujący i sprzedawca nie są ze sobą powiązani lub też, w przypadkach gdy są powiązani, wartość transakcyjna może, zgodnie z ust. 2, być zaakceptowana na potrzeby celne.

W świetle zaś ust. 3 tegoż artykułu ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedającego. Płatność niekoniecznie musi zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego. Płatność może być dokonana za pomocą akredytyw lub zbywalnych instrumentów płatniczych i może zostać dokonana bezpośrednio lub pośrednio.

W niniejszej sprawie, organy celne prawidłowo przyjęły, że ceną faktycznie zapłaconą, a więc wartością transakcyjną jest kwota wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...] r., załączonej do zgłoszenia celnego z dnia [...] r., za towar pochodzenia [...] w cenie [...] USD za 1 mb. Potwierdzeniem powyższego jest bankowy dowód zapłaty potwierdzający dokonanie operacji przekazania wynikającej z faktury kwoty na rachunek sprzedającego – firmy B. Organy celne ustalając wartość celną przedmiotowego towaru działały na korzyść strony i pomniejszyły jego wartość transakcyjną biorąc pod uwagę kwotę odszkodowania jaką strona skarżąca uzyskała na mocy decyzji z dnia [...] r. Sądu Handlowego Kantonu w Zurychu, przyjmując do wyliczenia, że kwota odszkodowania – [...] USD stanowi 4,19 % sumy wszystkich dziesięciu transakcji objętych ugodą zawartą przez Sądem w Zurychu. Zarzut skargi, że wartość transakcyjna została ustalona przy zaniechaniu ustalenia realnej wartości transakcyjnej, której skorygowanie winno zostać dokonane nie tylko w oparciu o dokument ugody, lecz również w oparciu o rzeczywistą utratę wartości, której nie rekompensuje kwota ugody, będącej rezultatem ograniczonej odpowiedzialności producenta tkanin jest wobec ustalonego w sprawie stanu prawnego i faktycznego bezpodstawny.

Ekspertyzy rzeczoznawcy jednoznacznie wskazują, że wady (nie uszkodzenia) sprowadzonej tkaniny są wadami produkcyjnymi. Oznacza to, że opisane wady powstały w toku produkcji tkaniny, a więc nie są efektem zdarzeń mających miejsce po wyprodukowaniu towaru, a przed jego dopuszczeniem do obrotu na polskim obszarze celnym. Nawet jeśli strona zakupując towar nie wiedziała, że zapłacona cena nie odzwierciedla jakości, a co za tym idzie rzeczywistej wartości towaru, w świetle brzmienia art. 29 ust. 1 i ust. 3 WKC nie może tej okoliczności powoływać jako przesłanki skorygowania wartości transakcyjnej towaru. Uwzględnienie reklamacji jakościowej i dostarczenie organom celnym dokumentów korygujących wartość transakcyjną mogło być podstawą żądania strony. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z art. 181 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, dalej RWKC (Dz.Urz. WE L 253 z 11.10.1993r. ze zm.) osoba określona w art. 178 ust. 2 dostarcza organom celnym kopię faktury, na podstawie której zgłaszana jest wartość celna przywożonych towarów. Gdy wartość celna zgłaszana jest na piśmie, to kopia ta przechowywana jest przez organy celne. W przedmiotowej sprawie strona załączyła do zgłoszenia celnego fakturę określająca wartość transakcyjna towaru oraz decyzję z dnia [...] r. Sądu Handlowego Kantonu w Zurychu i w okolicznościach przedmiotowej sprawy te dokumenty były podstawą ustalenia wartości celnej towaru.

Zawarcie nieudanej transakcji nie może mieć wpływu na zasadne stanowisko organów celnych, które w swoich działaniach są zobowiązane do stosowania obowiązujących przepisów. Metoda wartości transakcyjnej jest podstawową metodą ustalania wartości celnej importowanych towarów. Organy celne nie mają możliwości swobodnego wyboru metody ustalania wartości celnej spośród wszystkich metod wyszczególnionych w WKC. Odstąpienie od metody wartości transakcyjnej jest możliwe tylko w uzasadnionych przypadkach takich jak np. brak sprzedaży towaru (dostawa bezpłatna, darowizna, wynajem), czy też wystąpienie jednej z przesłanek wymieniony w art. 29 ust. 1 lit. a-d WKC. Art. 30 WKC określa metody, które należy zastosować w tych przypadkach, w których metoda wartości transakcyjnej nie może zostać zastosowana. Metody te muszą być stosowane w podanej kolejności, z wyjątkiem metod opisanych w punkcie c i d, które mogą zostać zastosowane na wniosek zgłaszającego w odwrotnej kolejności.

W przedmiotowej sprawie nie było podstaw do odstąpienia od zastosowania wartości transakcyjnej jako metody ustalenia wartości celnej sprowadzonych towarów. Niewątpliwie miała miejsce sprzedaż towarów, bowiem prawo własności do towaru zostało przeniesione na partnera umowy we Wspólnocie za wynagrodzeniem. Miała miejsce sprzedaż towarów na eksport do Wspólnoty. Zgodnie bowiem z art. 147 ust. 1 RWKC, jeżeli towary zostają zgłoszone o dopuszczenie ich do obrotu we Wspólnocie, uważa się to za wystarczającą przesłankę tego, że zostały sprzedane na eksport. Z treści złożonej deklaracji wartości celnej wynika, że nie miała miejsca żadna z okoliczności opisanych w art. 29 ust. 1 lit. a-d WKC. Do zgłoszenia celnego załączono fakturę zawierającą uzgodnioną ceną za sprzedaż towarów. Wynikająca z faktury cena ma charakter ceny faktycznie zapłaconej, bowiem w chwili zgłoszenia celnego została już uiszczona. Wartość transakcyjna towarów sprowadzonych na obszar celny Wspólnoty jest wynikiem zasady swobodnego zawierania umów handlowych, a jej podstawą, w konkretnym przypadku jest wynegocjowana między stronami umowy cena sprzedaży w ramach transakcji kupno-sprzedaż. Odzwierciedleniem tych negocjacji jest cena zapisana w fakturze sprzedaży towaru. W przedmiotowej sprawie strona bezpodstawnie, z pominięciem ceny faktycznie zapłaconej, wynikającej z faktury sprzedaży, zadeklarowała inną wartość celną sprowadzonej tkaniny.

Usprawiedliwieniem takiego działania strony był fakt gorszej jakości towaru utożsamiany przez stronę z jego uszkodzeniem. Skarżąca nie udowodniła jednak, że wynegocjowana cena dotyczyła towaru pierwszej jakości. W fakturze handlowej nie ma żadnego odniesienia do jakości towaru. Strona nie uprawdopodobniła, że zawierając transakcję kupna tkaniny uzgodniona cena dotyczyła towaru pierwszego gatunku, wolnego od wad. Skarżąca dochodziła swoich roszczeń przed właściwym sądem, a postępowanie sądowe było postępowaniem ugodowym po zastosowaniu zgodnych regulacji dotyczących kosztów oraz odszkodowań, a jego wynik został uwzględniony przez organy celne. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że przeprowadzone postępowanie dowodowe oparte w znacznej mierze na dokumentach przedstawionych przez stronę oraz złożonych wyjaśnieniach strony wykazało, że w przedmiotowej sprawie nie miało miejsce uszkodzenie towarów przed ich dopuszczeniem do swobodnego obrotu.

Wady towaru opisane w ekspertyzach rzeczoznawców nie są bowiem efektem uszkodzenia towaru, ale wynikiem wadliwego procesu produkcyjnego. Również, co wynika z ekspertyzy biegłego, fakt długiego zalegania towaru w magazynie nie spowodował opisanych wad towaru. W ocenie Sądu o uszkodzeniu towaru można mówić w sytuacji, gdy na skutek zdarzeń lub działań zewnętrznych dochodzi do zniszczenia towaru. Natomiast w tych kategoriach nie można rozważać wad produkcyjnych, które wpływają na jakość towaru. Stwierdzenia zawarte w opiniach biegłego odnoszą się niewątpliwie do wad produkcyjnych sprowadzonej tkaniny. Wnioskowanie na tej podstawie, że towar był więc uszkodzony przed jego wprowadzeniem do obrotu jest w ocenie Sądu nieuprawnione.

.Zauważyć należy, że ryzyko związane z zawieraniem (nieudanych) transakcji handlowych obciąża stronę, która w swoim dobrze pojętym interesie winna wykazać dbałość o takie zabezpieczenie zawieranych umów handlowych, które zagwarantuje jej opłacalność zawieranych kontraktów lub zrekompensuje ewentualne niekorzystne skutki.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy zgodnie z art. 23 ust. 2 Prawa celnego – ustawy z dnia 19 marca 2004r. (Dz.U. Nr 68 poz. 622), organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym zadeklarował nieprawidłowe dane, mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowaną procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym (art. 201 ust. 1 a WKC). Z wyjątkiem przypadków, w których szczególne przepisy niniejszego Kodeksu stanowią inaczej i bez uszczerbku dla ust. 2, kwota należności celnych przywozowych lub należności celnych wywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 ust. 1 WKC).

W świetle art. 76 WKC, jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne. Podstawę stosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą objęte są towary, stanowią wyniki dokonanej weryfikacji zgłoszenia (art. 71 ust. 1 WKC) .

Na tle tak ukształtowanego stanu prawnego i wobec trafnej oceny stanu faktycznego sprawy, Dyrektor Izby Celnej w Ł. podjął zaskarżoną decyzję nie naruszając prawa. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że skarżąca sprowadziła towar, którego jakość nie odpowiadała jej oczekiwaniom. Uruchomiła procedurę reklamacyjną, ale uiściła producentowi tkaniny będącej przedmiotem odprawy w niniejszej sprawie pełną kwotę wg ceny jednostkowej wynoszącej [...] USD/mb, co potwierdzają przedstawione dokumenty bankowe. Fakt ten w kontekście przepisu zobowiązującego importera do przedłożenia faktury, jako dowodu dokumentującego wartość celną towaru oraz wobec treści przepisu definiującego pojęcie wartości celnej towaru z jednej strony, a z drugiej strony z uwagi na brak przepisów umożliwiających korektę wartości celnej na podstawie złożonych przez stronę dokumentów i wyjaśnień, wskazuje na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Kwota jaką strona uzyskała w wyniku odszkodowania została uwzględniona przez organy celne przy ustaleniu wartości celnej przedmiotowego towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] r., poprzez jej pomniejszenie o prawidłowo ustalony wskaźnik.

Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego (art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne - Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622 ze zm.).

W skardze skierowanej do Sądu skarżąca zarzuciła naruszenia zasad postępowania, w szczególności art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 187 § 1 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu zarzut ten nie jest uzasadniony. Strona skarżąca podnosiła przede wszystkim, że nie zostały ustalone okoliczności związane z ograniczoną odpowiedzialnością następcy prawnego producenta towaru i jej wpływu na możliwość obniżenia ceny transakcyjnej, która winna podlegać wyjaśnieniu w oparciu o podjęte z inicjatywy organu podatkowego środki dowodowe. Nadto strona zarzuciła brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie rzeczywistej kwoty wartości transakcyjnej, która winna stanowić podstawę ustaleń organu podatkowego.

W ocenie Sądu, organy celne dokonując weryfikacji zgłoszenia celnego z dnia [...]r. w zakresie zadeklarowanej wartości celnej sprowadzonej tkaniny w sposób wyczerpujący zebrały i prawidłowo oceniły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. To, że kwota ugody nie rekompensuje rzeczywistej utraty wartości, będącej rezultatem ograniczonej odpowiedzialności następcy prawnego firmy B, nie oznacza, że organy celne nieprawidłowo ustaliły wartość celną towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Bezsporne jest, że dokonany przez skarżącą zakup nie był udaną transakcją, oraz że pozyskała odbiorcę towaru w innym kraju Unii Europejskiej, który odkupuje tego typu tkaniny w cenie [...] EUR/mb, nie oznacza to jednak, że powyższe ma decydujący wpływ na ustalenie wartości celnej towaru.

W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący, a jego analiza dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Wnioski załączonych ekspertyz oraz wyjaśnienia samej skarżącej nie pozostawiają wątpliwości, że przedmiotem transakcji między skarżącą , a [...] firmą był towar, którego stan odzwierciedlają przedstawione ekspertyzy rzeczoznawcy, a więc że była to tkanina o obniżonej jakości, mająca wady produkcyjne i w dużym stopniu obniżają jej jakość, a co za tym idzie również wartość dającą podstawę do wystąpienia na drogę sądową o odszkodowanie. Zdaniem Sądu, cena wynikająca z faktury, pomniejszona o wyliczony przez organ celny współczynnik obliczony w odniesieniu do kwoty odszkodowania uzyskanej na podstawie ugody, mimo iż w odczuciu strony nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru, jest jednak ceną transakcyjną w rozumieniu przepisów WKC.

Reasumując, w ocenie Sądu ustalony przez organy celne stan faktyczny nie budzi wątpliwości, a poczynione ustalenia były wystarczającą podstawą określenia prawidłowej wartości celnej towaru i wydania decyzji z uwzględnieniem właściwych w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego elementów kalkulacyjnych. W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Izby Celnej w Ł. ustosunkował się do całego zgromadzonego w sprawie materiału oraz do zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą. Organ obszernie wyjaśnił zasady i kryteria ustalania wartości celnej towarów oraz wymagane dokumenty będące podstawą tych ustaleń. W niniejszej sprawie zarówno ocena materiału, jak i wykładnia zastosowanych przepisów prawa materialnego została dokonana prawidłowo. Wobec powyższego zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów nie znajduje więc uzasadnienia.

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

T.P.