Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1114/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 85a ust. 1, 2 pkt 1 lit. b, art. 86 ust. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2005 nr 228 poz 1947
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jednolity
article: Art. 75, 84
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Bożenna Blitek Protokolant Agnieszka Sotnicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 08 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego W. K. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 1560,- zł (słownie: tysiąc pięćset sześćdziesiąt złotych)


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8.09.2008r. znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 85a ust. 1, 2 pkt 1 lit. b, art. 86 ust. 1, art. 87 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Starosty z dnia [...] 2007r. znak [...] utrzymało ją

w mocy.

Decyzja powyższa zapadła na tle następującego stanu faktycznego:

Starosta decyzją z dnia [...] 2006r. znak [...] ustalił dla W. K. opłatę eksploatacyjną w wysokości 77 988,20 zł za wydobywanie kruszywa naturalnego, bez wymaganej prawem koncesji na terenie działki nr 12 w miejscowości W., gmina B., powiat [...], województwo [...]. Decyzja ta została uchylona, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2006r. znak [...]. Wydana w następstwie decyzja Starosty z [...] 2007r. znak [...] ustalająca dla W. K. opłatę eksploatacyjną również została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2007r. znak [...] uchylona w całości.

Wydana wskutek powyższego decyzja Starosty z [...] 2007r. znak [...] na podstawie art. 85a ust. 1 i 2 pkt 1b, art. 86 ust. 1, 87, 101 pkt 3 i 103 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze i na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001r. w sprawie stawek opłat eksploatacyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1746) i 104 Kpa ustaliła dla W. K. opłatę eksploatacyjną w wysokości 77 988,20 zł za wydobywanie kruszywa naturalnego, bez wymaganej prawem koncesji, na terenie działki nr 12 w miejscowości W., gmina B., zobowiązując go do wpłacenia kwoty 31 195,30 zł na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej a kwoty 46 792,90 zł na rachunek Urzędu Gminy.

Podstawą faktyczną decyzji było uzyskanie przez Starostę w dniu 26.04.2006r. informacji, że na terenie w/w działki odbywa się nielegalna eksploatacja kruszywa. Została w tym dniu przeprowadzona wizja w terenie, w wyniku której ustalono fakt prowadzenia działalności polegającej na wydobywaniu kruszywa naturalnego bez wymaganej prawem koncesji z terenu tej działki własności W. K. Wyrobisko poeksploatacyjne stwierdzono na działce nr [...], w jej wschodniej części. Występujące przekształcenie terenu działki nr 12, w stosunku do ukształtowania terenu działki nr 13, gdzie w ramach koncesji odbywała się eksploatacja kruszywa naturalnego, jednoznacznie wskazywało na powstałe po wydobyciu kruszywa naturalnego wyrobisko. Ponadto okoliczność, że teren wschodniej działki 12 (wyrobisko poeksploatacyjne) jest zarośnięte roślinnością świadczy o tym, że powierzchnia terenu została przekształcona przed uzyskaniem koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego przez skarżącego. Koncesja została mu udzielona bowiem 10.01.2007r. Co do stwierdzonej ilości wydobytego kruszywa na podstawie pomiaru geodezyjnego dokonanego przez uprawnionego geodetę w dniu 28.08.2006r., w świetle informacji dotyczącej opłaty eksploatacyjnej za wydobytą kopalinę ze złoża W. 3 (obejmujący obszar działki 12 i 13) w pierwszym kwartale 2007r. wskazującej na brak wydobycia w tym okresie a wskazującej na eksploatację na dzień wydania decyzji na obszarze działki 11 i częściowo 12, ale nie na jej wschodniej części – należy uznać za ilość odpowiadającą rzeczywistemu wydobyciu.

W trakcie postępowania zwrócono się do Sądu Rejonowego

o udostępnienie akt sprawy postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Policję wobec skarżącego w związku z podjętymi czynnościami służbowymi Policji w dniu 11.08.2006r. w momencie wywożenia kruszywa naturalnego z terenu działki. Wynika z nich, że W. K. przyznał się do zarzutu dotyczącego wydobywania kruszywa naturalnego bez wymaganej koncesji z terenu działki nr 12 a wyrokiem nakazowym z dnia 10.11.2006r. Sąd Rejonowy Wydział Grodzki uznał skarżącego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył karę grzywny. Organ podkreślił, że co prawda wskazane postępowanie nie wiąże go jako organu administracyjnego, jednak jest to dowód, że skarżący wydobywał kruszywo naturalne bez wymaganej koncesji. Wykorzystywał je gospodarczo poprzez sprzedaż innym podmiotom (na co wskazują zeznania R. K. i R. S..

W związku z powyższym organ uznał, że działalność W. K. naruszyła przepis art. 15 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy Prawa geologicznego i górniczego w zakresie konieczności posiadania koncesji. Opłatę eksploatacyjną ustalono zgodnie z art. 85a ust.1 w/w ustawy w ten sposób, że pomnożono stawkę opłaty eksploatacyjnej dla piasku i żwiru przez 80 i ilość wydobytej kopaliny. W wyniku pomiarów geodezyjnych ustalono, że ilość wydobytego kruszywa naturalnego ze złoża wynosząca 1 320,94 m (3) w przeliczeniu na tony wynosi 2 377,69, stosując parametr przeliczeniowy – gęstość nasypową w stanie zagęszczonym dla kruszywa naturalnego – piasku i żwiru 1,8 t/m(3). Przy obliczeniach ilości kopaliny został odjęty nakład, który stanowi warstwa gleby humusu i namułu o grubości 0,45 m. Do obliczeń przyjęto stawkę opłaty eksploatacyjnej w wysokości 0,41 zł z a1 tonę piasku i żwiru. Opłata wynosi zatem 80x0,41 zł/t x 2377,69 t=77 988,20 zł.

W odwołaniu od w/w decyzji W. K. zarzucił organowi błędne ustalenia faktyczne i nielogiczność wywodów w uzasadnieniu decyzji, w pierwszej kolejności zauważając, że przekształcenie terenu polegające na zmianie ukształtowania terenu związane jest ze zdjęciem nakładu, które objęte jest decyzją Starosty z [...] 2006r., która nakazała mu wstrzymanie wydobycia kruszywa naturalnego na działce 12 oraz doprowadzenie środowiska do stanu właściwego. Decyzją tą nie ustalono opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kruszywa naturalnego bez wymaganej prawem koncesji. Ponadto zauważył, że niezasadnie organ uznał pomiar geodety W. P. za dowód w sprawie, gdyż pominięta została procedura powołania biegłego zgodnie z przepisami kpa. Akta sprawy uzyskane z Sadu Rejonowego zostały zinterpretowane wybiórczo. Wyjaśnił, nie podważając faktu wydania wyroku nakazowego przez Sąd Rejonowy, że pobór kruszywa objęty ustaleniami Sądu był w zasadzie efektem pomyłki, gdyż faktycznie podpisał umowę na dostarczenie kruszywa nie z działki nr 12. lecz z legalnych żwirowni, które znajdują się około 40 metrów dalej i posiada na nie koncesje. Ponieważ dz. ew. 12 przylega do legalnej żwirowni sąsiada i zdjęty był na niej nakład to odbiorca pomyślał, że jest to jego żwirowisko i w ten sposób doszło do pomyłki. Czując się za nią odpowiedzialny, przyznał się do pobrania nielegalnie żwiru, ale w okolicznościach wyżej wskazanych. Następnie skarżący odniósł się do ustalonej przez organ ilości wydobytej kopaliny, zauważając, że odbiorcy wydobyli faktycznie jedynie 40 ton, i ta ilość powinna być wzięta pod uwagę przy obliczaniu opłaty eksploatacyjnej.

Na koniec wniósł by w postępowaniu odwoławczym organ pierwszej instancji udowodnił stosownym certyfikatem, aprobatą lub licencją uzyskaną od geodety, że zastosowany przez niego program [...] służy do obliczania wydobycia kopaliny lub co najmniej pozwala na jakiekolwiek obliczenie kopalin, jednocześnie domagając się by geodeta M. P. złożył oświadczenie, że wykonany operat pomiarowy na zlecenie Starosty został wykonany zgodnie z jego uprawnieniami zawodowymi nadanymi przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia 8.09.2008r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, że organ pierwszej instancji prawidłowo wbrew twierdzeniom skarżącego przeprowadził postępowanie wyjaśniające, a strony tego postępowania miały zapewniony w nim czynny udział.

Organ ten podzielił ustalenie, że W. K. w okresie objętym postępowaniem, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji wydobywał na terenie działki nr 12 w miejscowości W. kruszywo naturalne bez wymaganej prawem koncesji. Wskazują na to dowody, w szczególności wyrok Sądu Rejonowego, Wydział Grodzki z 10.11.2006r. i wyjaśnienia skarżącego zawarte w protokole przesłuchania. W związku z tym twierdzenia, że sprawa wydobycia jest sprawą pomyłki nie zasługują na uwzględnienie. Zwłaszcza, że od w/w wyroku nie został wniesiony sprzeciw, w którym skarżący pomyłkę tę by wyjaśniał. Czynienie tego na etapie postępowania administracyjnego powoduje, że te wyjaśnienia nie są wiarygodne. Co do ilości wydobytej nielegalnie kopaliny organ podkreślił, że jedynym źródłem wiedzy w tym przedmiocie może być obmiar geodezyjny, w niniejszej sprawie wykonany przez uprawnionego geodetę zgodnie z uprawnieniami zawodowymi nadanymi przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa nr [...]. Numer świadectwa posiadany prze M. P. obejmuje zakres uprawnień: nr 891 – geodezyjne pomiary sytuacyjno – wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne, nr 892 – rozgraniczanie, podziały i szacowanie nieruchomości i sporządzanie dokumentacji do celów prawnych i 894 – geodezyjna obsługa inwestycji. Zakres pierwszy obejmuje zgodnie z wykładnią Głównego Geodety Kraju również powykonawcze pomiary inwentaryzacyjne obiektów budowlanych innych niż wymienione w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz.U. Nr 138, poz. 1554). Wynika z tego, że geodeta M. P. posiada uprawnienia do wykonywania pomiarów geodezyjnych. Zastosowany przez niego program [...] ma zastosowanie w obliczeniach tzw. geodezyjnej metody pomiarów służących do obliczania ilości wydobytej kopaliny.

Organ zauważył, że nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii, w tym przypadku operatu pomiarowego uprawnionego geodety, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi. Zauważył też, że skarżący nie przedstawił opinii alternatywnej. Wysokość opłaty eksploatacyjnej zdaniem organu odwoławczego ustalona została zatem na właściwym poziomie tj. na poziomie kwoty 77 988,20 zł.

Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Podniósł w niej, że trzykrotnie Starosta wydawał decyzję, naliczającą opłatę za nielegalne wydobycie kruszywa naturalnego. Dwukrotnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylało decyzje pierwszej instancji. Pomimo wydania kolejnej decyzji z [...] 2007r. przez Starostę na praktycznie identycznym materiale dowodowym, decyzją z 8.09.2008r. SKO utrzymało w mocy decyzję pierwszej instancji. Jedyną zmianą jest powołanie się na wyrok Sądu Rejonowego, który ukarał go w postępowaniu nakazowym grzywną w związku z nie wykonaniem decyzji z [...] 2006r., która nakazywała wstrzymanie działalności polegającej na pozyskaniu kruszywa bez wymaganej koncesji oraz doprowadzenie środowiska do właściwego stanu. Skarżący zaznaczył, że w ocenie organu odwoławczego wyrok ten jest potwierdzeniem nielegalnej eksploatacji, podczas gdy z dowodów zgromadzonych przez Sąd jednoznacznie wynika, że przedmiotem tej nielegalnej eksploatacji są jedynie cztery samochody tj. 40 ton kruszywa, co ilościowo nie odpowiada ustaleniom organu administracyjnego. Zdaniem skarżącego całkowicie zignorowano fakt, że przyznał się i potwierdził pobór żwiru w ilości 4 samochodów, a zatem wyjaśniania pomyłki dotyczącej czterech samochodów, które faktycznie firma zewnętrzna pobrała jest zbędne. Zaznaczył, że geodezyjny obmiar wyrobiska jest tylko i wyłącznie odwzorowaniem sytuacji terenu – morfologii i transformacji do płaskiego układu – mapy terenu. Żaden pomiar lub obmiar wyrobiska nie jest i nigdy nie może być utożsamiany z ilością wydobytej kopaliny, gdyż pojęcie kopaliny jest określone inną ustawą tj. ustawą Prawo geologiczne i górnicze. Ustawa ta określa sposoby ustalania zasobów złoża kopalin. Stwierdził też, że organ pominął przy ustalaniu zakresu uprawnień geodety M. P. uprawnienia, które nadaje główny Geolog Kraju w zakresie dokumentowania, ustalania i zmian zasobów kopalin. Zaznaczył, że nie kwestionuje w ogóle uprawnień tej osoby jako geodety, jedynie uprawnienie nr 894, które w żaden sposób nie daje mu prawa do wykonywania obliczeń w zakresie kopalin – złoża kopalin. Szczególnego znaczenia nabiera fakt, że operat geodezyjny nie wykonał M. P., ale E. K. Po raz kolejny zaznaczył, że osoby te nie występowały w przedmiotowym postępowaniu jako biegli w rozumieniu art. 84 kpa oraz, że program [...] nie ma zastosowania do geodezyjnych metod pomiarów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie

z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przedmiotowej sprawie opłata eksploatacyjna została ustalona na podstawie art. 85a ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze. Przepis art. 85a ustawy stanowi, w razie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji lub z rażącym naruszeniem jej warunków, właściwe organy ustalają w drodze decyzji, prowadzącemu taką działalność, opłatę eksploatacyjną w wysokości osiemdziesięciokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny, stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania. W rozpoznawanej sprawie – zgodnie z powołanym art. 85a ustawy - ustalenia zatem wymagały dwie przesłanki. Pierwsza przesłanka dotyczy ustalenia, czy miało miejsce wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji, a druga przesłanka to ustalenie ilości wydobytej kopaliny niezbędnej dla ustalenia wysokości opłaty eksploatacyjnej. Odnośnie pierwszej z przesłanek tj wydobywania przez skarżącego bez wymaganej koncesji kopaliny z działki nr 12 zebrany materiał dowodowy i ustalenia poczynione przez organy administracyjne w sposób bezsporny potwierdzają jej spełnienie. Ustalenia te zostały oparte o takie dowody jak: zeznania świadków, skarżącego, wyrok nakazowy Sądu Rejonowego z dnia 10 listopada 2006r. sygn. akt. [...] w którym Sąd uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 126c pkt 1 i art.119 ustawy prawo geologiczne i górnicze. Tym samym zdaniem Sądu w sposób bezsporny spełniona została dyspozycja art. 85a ustawy, czyli wydobywanie przez skarżącego bez wymaganej koncesji kopaliny z działki nr 12. W takich okolicznościach koniecznym stało się ustalenie ilości wydobytej kopaliny. Ustalenie tego elementu stanu faktycznego niewątpliwie należy do najbardziej trudnych, a zarazem spornych zagadnień. Celem ustalenia ilości pobranej kopaliny, organ I instancji zwrócił się do uprawnionego geodety M. P. o wykonanie pomiaru kontrolnego wyrobiska znajdującego się na działce nr 12 obręb W. i na podstawie zawartej umowy zlecenia został sporządzony operat pomiarowy z dnia 29 sierpnia 2006r. W przedmiotowym operacie ustalono dane dotyczące: objętości wyrobiska wraz z warstwą humusu tj 2199.58m3, powierzchnię wyrobiska 1952.54m2, objętość warstwy humusu przy założonej grubości 45 cm tj 878.64m3 i objętość pozyskanego kruszywa po odjęciu objętości humusu tj. 1320.94m3. Ta ostatnia wielkość tj. objętość pozyskanego kruszywa czyli 1320.94m3 stanowiła podstawę do ustalenia wysokości opłat eksploatacyjnych. Organy przyjęły tym samym dane wynikające z operatu pomiarowego jako podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Tym samym zasadne staje się pytanie jaki jest charakter prawny przedmiotowego operatu, a w szczególności czy operat ten stanowi dowód w sprawie. Zgodnie z art. 75 § 1 kpa Jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Ten wskazany katalog środków dowodowych nie ma charakteru zamkniętego. Operat pomiarowy sporządzony przez uprawnionego geodetę na zlecenie organu I instancji co do zasady mógłby być zaliczony w poczet środków dowodowych jako dowód w postaci opinii biegłego. O tym, które z środków uzyskają status dowodu w prowadzonym postępowaniu administracyjnym decyduje organ wydając stosowne postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu. Jak stanowi art. 77 § 2 kpa, organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu. Postanowienie w sprawie przeprowadzenia dowodu jest postanowieniem w rozumieniu art. 123 i n. kpa, z tym że na postanowienie to nie służy zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 75 § 1 kpa jednym z środków dowodowych może być opinia biegłego. Przepis art. 84 § 1 kpa stanowi, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Biegły podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonym w art.24. Poza tym do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków. Tym samym biegłym w znaczeniu potocznym jest osoba posiadająca wiedzę fachową w danej dziedzinie (znawca, rzeczoznawca, ekspert). Biegłym w znaczeniu proceduralnym jest natomiast osoba powołana na biegłego przez organ orzekający. W postanowieniu o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego organ administracji powinien szczegółowo i precyzyjnie określić zakres i przedmiot opinii. Przepisy kpa nie ustanawiają żadnych wymagań co do formy i koniecznych elementów opinii biegłego. Z uwagi jednak na szczególny charakter tego środka dowodowego należy przyjąć, że opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie, bowiem brak w opinii fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia prawidłową ocenę jej mocy dowodowej. W wyroku NSA z dnia 15.06.1999r. IV SA 1061/97 wyrażono pogląd, że "Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie, które pozwoliłoby dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Nie może zatem sprowadzać się tylko zdania biegłego, ale musi przekonywać jako logiczna całość. Biegły winien zatem wskazać i wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji. Brak fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia ocenę jej mocy dowodowej". Organ administracji publicznej nie jest związany opinią biegłego, opinia biegłego jest dla organu tylko materiałem, który powinien mu pomóc w rozstrzygnięciu kwestii faktycznej, ale musi on tę kwestię rozstrzygnąć sam, we własnym imieniu. Art. 80 kpa stwierdza, że organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, co oznacza, że dany dowód nie ma mocy wiążącej, takiej mocy wiążącej nie ma również opinia wydana w trybie art. 84 § 1 kpa. , opinia biegłego podlega bowiem ocenie przez organ administracyjny. Stąd też tak istotne jest uzasadnienie zawarte w opinii, a szczególnie uzasadnienie wniosków końcowych, organ nie może ograniczyć się do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz obowiązany jest sprawdzić na jakich podstawach biegły oparł konkluzję i skontrolować prawidłowość rozumowania biegłego. W rozpoznawanej sprawie organ oparł rozstrzygnięcie na podstawie operatu pomiarowego z dnia 29 sierpnia 2006r. traktując go jako opinię biegłego w sytuacji gdy brak w aktach postanowienia o dopuszczeniu takiego dowodu. Nadto sporządzony operat nie zawiera uzasadnienia w tym brak również uzasadnienia wniosków końcowych, co powoduje brak możliwości oceny i odniesienia się do przedstawionych w opinii kwestii. Wskazane powyżej uchybienia powodują, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast zdaniem Sądu nie zasadne są zarzuty skarżącego dotyczące czy to kwalifikacji osoby sporządzającej operat pomiarowy jak również użytego programu [...]. Program ten zawiera bowiem moduł niwelacja i obliczanie mas ziemi. Funkcja "obliczanie mas ziemi" pozwala na obliczenie objętości mas ziemi na zadanym obszarze na podstawie pewnej ilości punktów o znanych wysokościach.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c, w związku z art.134, art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 1270 / uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, albowiem wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pkt II Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.