Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 455/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia i zabezpieczenia na majątku podatnika przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy od maja 2021 r. do grudnia 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz ustalenie i zabezpieczenie przybliżonej kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego za poszczególne okresy od maja 2021 r. do grudnia 2021 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2022 r. P. sp. z o.o. (skarżąca, spółka) wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2022 r.. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 61 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: P.p.s.a.).

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, iż wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki w zakresie wydolności finansowe skarżącej. Wysokość zaległości ustalona przez organ w niniejszej sprawie, tj. kwota 186.859,00 zł, a także w analogicznym postępowaniu - kwota 2.093.739,00 zł. Zapłata wskazanych kwot może doprowadzić do utraty płynności finansowej skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części skarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przyznanie takiej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi zatem odstępstwo od ogólnej reguły, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu i objęte jest zakresem uznania Sądu, iż w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania takiej ochrony.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji w przedmiocie określenia przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego oraz zabezpieczenia na majątku podatnika ww. zobowiązania. Dokonanie zabezpieczenia na majątku np. poprzez zajęcie ruchomości/nieruchomości czy też blokadę środków na rachunku bankowym prowadzi do ograniczenia praw majątkowych podatnika. Celem decyzji będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest nie tyle pobór podatku, ile zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie zobowiązań podatkowych. Decyzja taka upada wraz z doręczeniem decyzji określającej stronie wysokość zobowiązania podatkowego.

Zatem wniosek strony winien być ukierunkowany na wykazaniu, że mające miejsce ograniczenie jej uprawnień do dysponowania majątkiem wypełnia przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Takiej argumentacji we wniosku strony zabrakło. Zauważyć bowiem należy, że w okresie zabezpieczenia mogą być np. dokonywane za zgodą organu egzekucyjnego wypłaty z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego zobowiązanego, po przedstawieniu przez niego wiarygodnych dokumentów świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania działalności gospodarczej (art. 166a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2022 r. poz. 479). Ponadto przewidywana przez wnioskodawcę utrata płynności finansowej, nawet jeżeli wystąpi, może mieć charakter przejściowy i nie jest równoznaczna z wyrządzeniem znacznej szkody czy trudnymi do odwrócenia skutkami. Ponadto uchylenie takiej decyzji przez Sąd lub, jak wspomniano, doręczenie decyzji określającej wysokość zobowiązania, skutkować będzie wygaśnięciem zabezpieczenia.

Zatem mimo częściowego przedstawienia swojego majątku i sytuacji finansowej w postępowaniu dotyczącym prawa pomocy (prowadzonym pod sygnaturą akt I SPP 91/22), Skarżąca uzasadniając swój wniosek nie połączyła tych informacji z przedmiotem zaskarżonej decyzji oraz przewidzianymi w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyjątkami od zakazu rozporządzania przez zobowiązanego składnikiem majątku zajętym w celu zabezpieczenia. Brak ten uniemożliwia ocenę czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.