Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 106/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Koła Łowieckiego [...] na decyzję Nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkody łowieckie postanawia: odrzucić skargę /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz


UZASADNIENIE

Koło Łowieckie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe [...] (dalej Nadleśniczy Nadleśnictwa) z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...]

Decyzją tą, wydaną na skutek wniesionego odwołania od szacowania ostatecznego, na podstawie art. art. 46e ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2020 poz. 1683, dalej "prawo łowieckie") - ustalił wysokość odszkodowania należnego od Koła Łowieckiego [...] w wysokości [...] zł za szkody wyrządzone przez zwierzynę łowną w uprawie rolnej kukurydzy na ziarno zlokalizowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] obr. [...]

W pouczeniu wskazano, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie trzech miesięcy od doręczenia wnieść powództwo do sądu rejonowego jako właściwego do jego rozpoznania ze względu na miejsce wyrządzenia szkody.

Nadleśniczy Nadleśnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, bowiem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu 30 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329ze z.) - dalej jako p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W świetle przywołanych wyżej przepisów wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd musi zbadać najpierw, czy skarga jest dopuszczalna.

Zgodnie z art. 46e ust. 1 Prawa Łowieckiego Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. W myśl natomiast art. 46e ust. 4 ww. ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Z powyższego wynika, że właściwym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (por. post. WSA w Szczecinie z dnia 15 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 121/19, post. WSA w Szczecinie z 18 października 2019 r. sygn. akt II SAB/Sz 89/19 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tej sytuacji bez znaczenia w sprawie okazały się argumenty o naruszeniu terminu do wniesienia skargi zaprezentowane przez Nadleśniczego Nadleśnictwa.

Z uwagi na cywilnoprawny charakter sporu w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.

/-/ A. Kiersnowska-Tylewicz