Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 2696/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie NSA Krystyna Chustecka, Bogdan Lubiński (spr.), Protokolant Artur Kot, po rozpoznaniu w dniu 08.06.2004 sprawy ze skargi G.K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...]września 2002 Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia , po wznowieniu postępowania , decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych -oddala skargę-


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...].11.2001 r. znak: [...] Urząd Skarbowy w O. określił Panu G. K. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1995 w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w kwocie [...] zł, odsetki od zaległości na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł oraz odsetki od niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy w kwocie [...] zł. Organ pierwszej instancji stwierdził zaniżenie przychodu wynikającego z prowadzonej przez podatnika w 1995r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów, o kwotę [...] zł. Zaniżenie przychodu wynikało z niezaksięgowania faktury VAT Nr [...] z dnia [...].07.1995r.

Izba Skarbowa w O. decyzją z dnia [...].03.2002r. znak: [...] utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...].11.2001r. znak: [...].

Pismem z dnia [...].03.2002r. Pan G. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania uznając, że zaistniały przesłanki wskazane w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

We wniosku podatnik podnosił szereg zarzutów związanych z prowadzonym w jego sprawie postępowaniem egzekucyjnym. Zdaniem strony koniecznym było wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, gdyż Urząd Skarbowy w O. niewłaściwie określił zaległoś podatkową za 1995r.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...].09.2002r. Nr [...]Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...].06.2002r. Nr [...] odmawiającą uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w O.z dnia [...].03.2002r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...].11.200 Ir. znak: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż stosownie do art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Ministra Finansów przedstawione przez podatnika we wniosku o wznowienie

postępowania oraz w odwołaniu kserokopie dokumentów dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego i podnoszone w ich oparciu zarzuty nie stanowią nowych okoliczności faktycznych ani nowych dowodów istotnych dla sprawy w rozumieniu art. 240 § 11 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Wymienione zarzuty nie stanowią istotnych dowodów i okoliczności faktycznych mających wpływ na obniżenie wysokości, określonej przez organy podatkowe, zaległości w podatku dochodowym za 1995r.

Zarzuty dotyczące braków decyzji Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...]. 11.2001r. znak: [...] co do merytorycznego uzasadnienia nie dotyczą niniejszego postępowania, którego przedmiotem jest ocena istnienia przesłanek do wznowienia postępowania w sprawie. Zarzuty te mogły być podniesione przez stronę w odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego w O.

Wysokość zobowiązania podatkowego za 1995r. Pan G. K. zakwestionował po raz pierwszy w odwołaniu z dnia [...].06.2002r. Korekta Urzędu na kwotę [...] zł, nie zmniejsza zobowiązania podatkowego za 1995r. o kwotę tę Urząd pomniejszył egzekwowaną zaległość z tytułu niewpłaconej w terminie zaliczki za miesiąc wrzesień 1995r.

Za zasadne należy również uznać wyjaśnienia Izby Skarbowej w O. zawarte w zaskarżonej decyzji, a dotyczące opóźnienia w przekazaniu przez Urząd Skarbowy w O. pisma strony z dnia [...].03.2002r. Pismo to nie wnosi istotnych dla sprawy nowych dowodów ani nowych okoliczności w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Co do odmowy wydania stronie przez Urząd Skarbowy w O. dokumentów dotyczących decyzji z dnia [...].11.2001r. Minister napisał, że Izba Skarbowa w O. pismem z dnia [...].04.2002r. Nr [...] oraz pismem z dnia [...].05.2002r. Nr [...] informowała Pana G. K., że z całym materiałem dowodowym zebranym w sprawie może zapoznać się w siedzibie Izby Skarbowej. W związku z tym, chcąc zapoznać się w trakcie postępowania wznowieniowego z aktami sprawy, czy też uzyskać kopie interesujących go dokumentów powinien zwrócić się do Izby Skarbowej, a nie do Urzędu Skarbowego, który nie dysponował w tym czasie aktami podatkowymi. Również w kwestii rozliczenia straty za miesiąc maj 1995r. w wysokości [...] zł Izba Skarbowa w O. w uzasadnieniu decyzji z dnia[...].06.2002r. udzieliła wyczerpujących wyjaśnień, które należy uznać za zasadne.

Ponadto Minister Finansów wyjaśnił, że pismo z dnia [...].03.1996r. Urzędu Kontroli Skarbowej zatytułowane "Ustalenia" stanowiące załącznik do pisma z dnia [...].08.2002r., przekazanego do Ministerstwa Finansów jako uzupełnienie do odwołania z dnia [...].06.2002r., było znane organom skarbowym wydającym decyzję, gdyż znajduje się w aktach niniejszej sprawy.

Kwota podatku zapłaconego od początku roku w wysokości [...] zł wymieniona na str. 3 poz. f) "Ustaleń" nie stanowi istotnego dla sprawy nowego dowodu, ani nowej okoliczności faktycznej nie znanej organowi, który wydał decyzję w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, gdyż wynika z PIT- 5 za miesiąc lipiec 1995r, który również znajduje się w aktach niniejszej sprawy.

Podniósł, że "istnieją dwie różne i niezależne od siebie decyzje ustalające podatek dochodowy za ten sam okres: Izby Skarbowej ([...] zł) oraz "Wynik Kontroli" ([...] zł), różnica [...] zł". Stwierdził, że rozliczenia zawarte w "Wyniku Kontroli" nie zastały przyjęte w zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia[...].09.2002r. Ponadto podniósł szereg zarzutów dotyczących dokonanych przez organy podatkowe rozliczeń oraz prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Między innymi napisał, że prosił Izbę Skarbową i Ministerstwo Finansów o "rozliczenie w pełni kwoty [...] zł". Zarzucił, że Minister Finansów decyzję potraktował pryncypialnie, nie wdając się w wyjaśnienia oraz nie udzielając odpowiedzi na postawione pytania.

Skarżący nie zgodził się także z wyjaśnieniem Ministra Finansów dotyczącym nie udostępnienia akt w Urzędzie Skarbowym w O.

Nadto podniósł, że "trzecią decyzją mającą wpływ na wysokość jego zadłużenia jest decyzja Urzędu Skarbowego w O.z dnia [...].05.1995r. [...]" oraz przedstawił kolejne zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego. Podatnik stwierdził również, że naruszony został art. 62 Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony przedstawione rozliczenia "dowodzą nierzetelnego naliczenia, które w konsekwencji ma wpływ na ustalenie właściwej zaległości".

W piśmie procesowym z dnia [...].10.2002r. skarżący ponownie przytoczył sposób rozliczania korekty podatku za 1995r. Podniósł, że choć rozliczenie to jest uwzględnione w zbiorowym zestawieniu tytułów wykonawczym, to Urząd Skarbowy pominął tę kwestię przy rozpatrywaniu sprawy, a co jest sprzeczne z art. 21 i 22 ustawy o rachunkowości.

W piśmie procesowym z dnia [...].04.2003r. stanowiącym "rozszerzenie skargi" skarżący powołuje się na art. 68 i 70 Ordynacji podatkowej. Ponownie dokonał rozliczenia kwoty podatku za niektóre miesiące 1995r. Z kolei w piśmie procesowym z [...].12.2003r. skarżący załączając wiele dokumentów stwierdził, że stan faktyczny udało mu się dopiero ustalić po uzyskaniu odpowiedzi z Urzędu Skarbowego w O. w dniu [...].10.2003r., a co w jego ocenie stanowi uzupełnienie skargi o nowe dowody.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W punkcie wyjścia należało stwierdzić, że w myśl art. 165 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. A więc skoro wszczęcie postępowania nastąpiło na wniosek strony i strona wskazała na zakres tego żądania, tym samym wyznaczony został przedmiot postępowania podatkowego. Wokół tego żądania powinno koncentrować się postępowanie podatkowe i jego powinno dotyczyć rozstrzygnięcie.

Rozstrzygnięcie powinno więc dotyczyć ustalenia czy w sprawie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

A zatem należało ustalić czy wskazane we wniosku dotyczącym wznowienia postępowania zarzuty merytoryczne przeciw decyzji wymiarowej oraz dotyczące postępowania egzekucyjnego stanowią nowe dowody mogące stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

W myśl art. 240 § 1 pkt 5 ustawy podstawą wznowienia postępowania jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji.

Pod pojęciem dowodu należy rozumieć środek dowodowy, a więc pozwalający na przekonanie się o istnieniu lub nieistnieniu oznaczonych faktów mających znaczenie prawne. Przez nowy dowód istotny dla sprawy należy rozumieć taki dowód, który mógł mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy.

Oznacza powyższe, że odmienne wyliczenie przez podatnika kwoty podatku w oparciu o ten sam materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a stanowiący podstawę do wydania decyzji wymiarowej przez organ podatkowy, nie stanowi nowego dowodu. Kwestie związane z prawidłowością wyliczenia kwoty podatku mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu zwykłym, a nie nadzwyczajnym, jakim jest postępowanie prowadzone w trybie art. 240 Ordynacji podatkowej.

A zatem nawet gdyby okazało się, iż przedstawione przez podatnika wyliczenie kwoty podatku jest prawidłowe, to wzruszenie ostatecznej decyzji wymiarowej w trybie wznowienia postępowania byłoby niedopuszczalne, bowiem taka okoliczność nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Również zarzuty dotyczące wadliwie, w ocenie skarżącego, prowadzonego postępowania egzekucyjnego z przyczyn podanych przez skarżącego nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia żądania podatnika.

Ewentualnie wymienione zarzuty mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia w trybie przepisów, o których mowa w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Również nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia skargi argumenty skarżącego podniesione w piśmie procesowym z dnia [...].12.2003r. nazwanym "uzupełnieniem skargi o nowe dowody", jak również w piśmie procesowym z dnia [...].05.2004r., bowiem nie można wznowić postępowania w świetle treści art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w wyniku wystąpienia nowych okoliczności faktycznych i dowodów, które powstały po wydaniu decyzji ostatecznej.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.