Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 698/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia z urzędu wpisu dotyczącego działalności gospodarczej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2008 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący wystąpił ponownie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go z tej opłaty sądowej wskazując w uzasadnieniu, iż nie posiada dochodu z wykonywanej pracy na rzecz spółki (jako Prezes Zarządu i jedyny udziałowiec), nie posiada dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej i z posiadanych nieruchomości, za to przeciwko niemu prowadzone są liczne egzekucje komornicze. Dodał, iż utrzymuje się z "nieregularnych źródeł osobowych, a uzyskiwane w ten sposób środki wystarczają tylko na zaspokojenie jego niezbędnych potrzeb". Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił dom o pow. 300 m2 znajdujący się na działce o pow. 1245 m2.

W piśmie z dnia 5 września 2008 r. skarżący podniósł, że nie posiada rachunków osobistych, a konto firmowe zostało zajęte przez K... który to komornik prowadzi również przeciwko niemu egzekucje z innych tytułów i posiada w związku z tym całą dokumentację. Dodał, iż wspomniane "źródła osobowe" to jego znajomi; koszty utrzymania to przede wszystkim żywność, a w sezonie letnim koszty utrzymania domu są praktycznie zerowe, a gdyby posiadał 200 zł to przeznaczyłby je na żywność. Poinformował, iż w celu sprzedaży ww. nieruchomości podpisał ok. 10 umów z agencjami nieruchomości, a decyzją Prezydenta W. prowadzona przez niego działalność gospodarcza została wykreślona z ewidencji. Skarżący oświadczył, iż jest w stanie zapłacić wpis sądowy od skargi w wysokości 1 zł.

Na wstępie wskazać należy, iż przesłanką do uwzględnienia kolejnego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy może być tylko stwierdzenie, iż od chwili wydania poprzedniego orzeczenia w tym przedmiocie uległa zmianie (na niekorzyść) sytuacja materialna skarżącego. To na wnioskodawcy ciążył obowiązek wskazania takich zmienionych okoliczności i wykazania, że te zmienione okoliczności uzasadniałyby obecnie przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony, bowiem przedstawione we wniosku okoliczności istniały już w trakcie rozpoznania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy (obecnie może zostały tylko trochę bardziej uszczegółowione) a nadto- fakty wymienione w obecnym wniosku nadal- pomimo wezwania- nie zostały przez wnioskodawcę udokumentowane. Skarżący nadal nie

Sygn. akt III SA/Wr 698/07

określił wysokości uzyskiwanego (choćby od "źródeł osobowych") dochodu; nie przedstawił i nie udokumentował struktury swoich wydatków; nie przedłożył żadnego dokumentu obrazującego sytuację finansową prowadzonej działalności gospodarczej (w tym wyciągów z rachunków bankowych) C. i C. sp. z o.o.; nie udowodnił, że przeciwko jego osobie (posiadanym przez niego składnikom majątkowym) prowadzone są postępowania egzekucyjne; wnioskodawca nie wykazał także swoich twierdzeń, iż czyni starania aby skutecznie zbyć posiadaną nieruchomość zabudowaną znajdującą się w W. oraz że np. z wynajmu tej nieruchomości nie czerpie korzyści; nie wyjaśnił dlaczego ta nieruchomość nie może być przedmiotem kredytu hipotecznego. Z treści wniosku wynika, iż wnioskodawca zamieszkuje u osób trzecich, nie ma nikogo na utrzymaniu i nie jest zobowiązana do ponoszenia innych wydatków oprócz kosztów żywności (zresztą skarżący nie podaje wysokości tych kosztów). Pamiętać należy, iż koszty postępowania należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Istotne znaczenie ma również fakt, iż na obecnym etapie skarżący nie jest zobowiązany do poniesienia żadnych innych kosztów poza wpisem od skargi wynoszącym 200 zł, na którego poczet - zgodnie z deklaracją przeznaczania 1 zł na ten cel- mógł od stycznia 2008 r. (data złożenia pierwszego wniosku) zgromadzić już pewną kwotę. Do oceny możliwości uiszczenia przez skarżącego kosztów postępowania nie jest istotne źródło, z którego czerpie ona środki na koszty swego utrzymania (może to być m.in. wsparcie finansowe najbliższej rodziny czy pożyczka od osób trzecich np. znajomych). Podkreślić należy, iż warunkiem przyznania wnioskodawcy prawa pomocy jest taka sytuacja, w której z przyczyn od strony nienależnych (niezawinionych), nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. W tym kontekście Sąd badając zasadność wniosku oceniał m.in. możliwości zarobkowe wnioskodawcy. Mając na uwadze aktualny niedobór pracowników we Wrocławiu (w każdej niemal dziedzinie) niezrozumiała jest postawa skarżącego, który nie podejmuje prób uzyskania stałego zatrudnienia ale oświadcza tylko, że czeka, aż prowadzona działalność gospodarcza zacznie w przyszłości przynosić zysk (choć od dłuższego już czasu nie przynosi ona nawet przychodu).

Mając na uwadze, iż skarżący nie wykazał należycie spełnienia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.