Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 288/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant - sekr. sądowy Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2020 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [....] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. Sp. z o.o. z siedzibą we W (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") jest stanowisko Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej: "Minister", "Organ") z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyniku oceny formalnej wniosku o dofinansowanie nr [...] pn. "Dostawa autobusów elektrycznych wraz z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej dla M. Sp. z o.o. we W." złożonego w ramach Konkursu nr POIiŚ.6.1/1/18 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko w Priorytecie VI "Rozwój niskoemisyjnego transportu zbiorowego w miastach" w Działaniu 6.1 "Rozwój publicznego transportu zbiorowego w miastach".

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

W odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków o dofinansowanie projektów, w

którym Centrum Unijnych Projektów Transportowych pełniło funkcję instytucji

organizującej konkurs (IOK, CUPT), Spółka w dniu [...] stycznia 2019 r. złożyła wniosek

o dofinansowanie projektu pn. "Dostawa autobusów elektrycznych wraz z wykonaniem

niezbędnej infrastruktury technicznej dla M. Sp. z o.o.".

W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], IOK

zawarła informację o negatywnej ocenie projektu z uwagi na niespełnienie kryterium

formalnego nr 4: "Wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w

rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa". W ocenie IOK Strona

jest podmiotem w trudnej sytuacji, o którym mowa w pkt 20 lit. a Komunikatu KE -

Wytycznych z 31 lipca 2014 r. dotyczących pomocy państwa na ratowanie i

restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji

(dalej: Wytyczne KE) (Dz. Urz. UE 2014/C 249/01).

IOK wskazała również, że w kryteriach merytorycznych pierwszego stopnia projekt

Strony otrzymał 53 pkt na 65 możliwych do zdobycia (tj. 81,54%) - zatem przekroczył

minimalny próg punktowy, określony w Regulaminie konkursu na poziomie 60%

maksymalnej punktacji.

W proteście od powyższej oceny Strona wskazała, że IOK przeanalizowała

spełnienie kryterium formalnego nr 4 w oparciu o sprawozdania finansowe za lata 2015,

2016, 2017 i 2018 oraz oświadczenie Strony. Jednocześnie Spółka podkreśliła, że od czasu złożenia wniosku o

dofinansowanie projektu jej sytuacja finansowa uległa

znacznej poprawie:

- na dzień 31 października 2019 r. kapitał podstawowy wyniósł 318.184.875,00 zł;

- na dzień 31 października 2019 r. M. Sp. z o.o. we W. nie posiadała

innych kapitałów:

- strata z lat ubiegłych na dzień 31 października 2019 r. wynosiła 142.858.444,01 zł:

- strata na koniec bieżącego okresu rozliczeniowego (na dzień 31 października 2019

r.) wynosiła 13.206.401,43 zł:

Spółka podkreśliła, że powyższe oznacza, iż:

- na dzień 31 października 2019 r. skumulowane straty wyniosły 156.064.845,44 zł i

zmniejszyły się o 26.792.748,57 zł w stosunku do stanu na dzień 31 grudnia 2018 r.;

- skumulowane straty na dzień 31 października 2019 r. nie przekroczyły połowy

kapitału podstawowego (159.092.437,50 zł).

Tym samym Strona od września 2019 r. nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w

rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa (o czym IOK została

powiadomiona pismem z dnia 16 października 2019) i spełnia Kryterium formalne nr 4.

Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. Minister Funduszy i Polityki Regionalnej

poinformował Stronę o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia

wskazano, że spełnienie zakwestionowanego kryterium formalnego nr 4 jest zależne od

negatywnej odpowiedzi na pytanie, czy podmiot ubiegający się o wsparcie jest

przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych KE. W analizowanej

sprawie zastosowanie znajduje pkt 20 lit. a Wytycznych KE, zgodnie z którym

przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli (w przypadku

spółki charakteryzującej się ograniczoną odpowiedzialnością wspólników) więcej niż

połowę subskrybowanego kapitału podstawowego utracono wskutek poniesionych strat.

Ma to miejsce w przypadku, gdy odliczenie poniesionych strat z kapitałów

rezerwowych (i z wszystkich innych elementów ogólnie uznawanych za część funduszy

własnych spółki) prowadzi do ujemnego wyniku przekraczającego połowę

subskrybowanego kapitału podstawowego.

Wskazówki na temat dokumentów, które powinny zostać wzięte pod uwagę przy

ocenie w ramach ww. kryterium, zostały zawarte w załączniku nr 10 do Regulaminu

konkursu. Wymieniono w nim dwa wymagane od wnioskodawców dokumenty, w

oparciu o które weryfikowane będzie spełnienie kryterium formalnego nr 4:

- informację w załączniku nr 8 do wniosku o dofinansowanie (pkt 5),

- załącznik nr 9 do wniosku o dofinansowanie.

Minister wskazał następnie, że Strona w proteście nie kwestionuje tego, że IOK

prawidłowo ustaliła stan faktyczny w zakresie wysokości kapitałów i skumulowanej

straty wykazanych w sprawozdaniach finansowych za lata: 2015, 2016, 2017 i 2018,

oraz oświadczenia stanowiącego załącznik nr 8 do wniosku o dofinansowanie. Jest

zatem bezsporne i oczywiste to, że według stanu na 31 grudnia 2018 r. odliczenie

poniesionych strat Spółki z jej kapitałów rezerwowych (i z wszystkich innych elementów

ogólnie uznawanych za część funduszy własnych Spółki) prowadziło do ujemnego

wyniku, przekraczającego połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. W

konsekwencji – biorąc pod uwagę sytuację finansową Spółki na koniec 2018 r. –

należało ją uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, co oznaczało

brak spełnienia kryterium formalnego nr 4.

Kwestię sporną stanowi natomiast to, czy przy ocenie ww. kryterium należało

uwzględnić sytuację Strony zaistniałą już po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie,

co oznaczałoby, że w toku oceny powinny zostać uwzględnione informacje wynikające

ze sprawozdań za trzy pierwsze kwartały 2019 r. (wskazane w piśmie Strony z 16

października 2019 r.) lub za 10 pierwszych miesięcy 2019 r. (wskazane w proteście).

Zdaniem Ministra sposób oceny kryterium formalnego nr 4 oraz wymagane w tym

zakresie dokumenty były jednoznacznie określone w Regulaminie konkursu. Zgodnie z

wzorem oświadczenia (załącznik nr 8 do Regulaminu) oraz listą załączników (załącznik

nr 9 do Regulaminu) wszystkie oświadczenia powinny zostać złożone przez

wnioskodawców według stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, ponadto do

dokumentacji aplikacyjnej należało dołączyć sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek

zysków i strat, sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych), sporządzone zgodnie

z ustawą o rachunkowości, wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez

biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe.

Tym samym już z samej treści przytoczonych postanowień załączników do

Regulaminu konkursu wynika jednoznacznie, że ocenie podlegać będzie stan na dzień

złożenia wniosku oraz że stan ten zostanie ustalony na podstawie oświadczenia samej

Strony oraz dokumentów opisujących jej sytuację finansową za ostatnie 3 lata

obrachunkowe.

Minister dodał przy tym, że – w myśl art. 3 ust. 1 pkt 9 zd. 1 ustawy o rachunkowości

– rok obrachunkowy (obrotowy) to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12

kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów

podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie

której utworzono daną jednostkę.

W przedmiotowej sprawie wniosek o dofinansowanie został złożony 30 stycznia

2019 r., natomiast – zgodnie z § 29 Aktu Założycielskiego Spółki – rokiem obrotowym

Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy.

W związku z tym, zgodnie z cytowanymi postanowieniami Regulaminu konkursu,

ocenie podlegać powinny dokumenty finansowe za pełne lata kalendarzowe,

zakończone przed 30 stycznia 2019 r. Uwzględnienie dokumentów opisujących okres

po złożeniu wniosku o dofinansowanie oraz dokumentów nie dotyczących pełnych lat

kalendarzowych byłoby oczywiście sprzeczne z wymaganiami Regulaminu konkursu - a

zatem niedopuszczalne.

Tym samym, jeżeli na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca

pozostawał przedsiębiorcą w trudnej sytuacji finansowej (co w analizowanej sprawie

zostało stwierdzone za pomocą odpowiednich dokumentów), a sytuacja ta uległa

poprawie w toku oceny projektu, to zgodnie z informacją zawartą we wzorze

oświadczenia Wnioskodawcy w związku z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach

POliŚ 2014-2020, zgodnie z którą wszystkie oświadczenia składane są wg stanu na

dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, okoliczność ta nie mogła być wzięta pod

uwagę.

Minister podkreślił również, że żaden z wymienionych w proteście dokumentów,

dotyczących okresu od 30 stycznia 2019 r. (data złożenia wniosku o dofinansowanie) do

16 grudnia 2019 r. (data sporządzenia protestu) - obejmujących sprawozdania,

oświadczenia, uchwały - nie stanowi i nie może stanowić dokumentu wymaganego

zgodnie z pkt 9 listy załączników do wniosku o dofinansowanie, tj. sprawozdania

finansowego, sporządzonego zgodnie z ustawa o rachunkowości, wraz z opinią i

raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata

obrachunkowe. Wszystkie bowiem przedstawione dokumenty dotyczyły niezamkniętego

roku obrotowego.

Podsumowując Minister wskazał, że oceniając kondycję finansową Spółki na

podstawie złożonych przez nią dokumentów księgowych, obrazujących dane finansowe

za 2018 r. (tj. bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych)

– oraz biorąc pod uwagę dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia przedłożone w wyniku

kierowanych przez IOK wezwań – należało potwierdzić, iż więcej niż połowę

subskrybowanego kapitału podstawowego utracono wskutek poniesionych strat, a tym

samym Spółka jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej,

zgodnie z pkt 20 lit. a Wytycznych KE.

W skardze Strona zarzuciła Ministrowi przeprowadzenie oceny projektu w

sposób naruszający prawo, które miało istotny wpływ na wynik oceny. Zdaniem

Skarżącej Minister dopuścił się naruszenia:

1) unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa, tj. pkt 20. lit. a) Wytycznych

KE, poprzez przyjęcie, że Skarżąca jako podmiot ubiegający się o wsparcie jest

przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych KE, wskutek czego

miało to wpływ na treść rozstrzygnięcia;

2) naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7) ustawy wdrożeniowej poprzez niesprecyzowanie w

Regulaminie Konkursu, jasnych wymogów spełnienia kryterium nr 4 opisanego w

załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu, przez co organ w sposób dowolny uznał

Skarżącą za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji biorąc pod uwagę

sprawozdanie finansowe za kolejny, czwarty rok obrachunkowy, tj. za 2018 r., pomimo

wymagania sprawozdania finansowego sporządzonego zgodnie z ustawą o

rachunkowości wraz z opinią i raportem z biegłego rewidenta za ostatnie trzy lata

obrachunkowe na dzień złożenia Wniosku o dofinansowanie.

W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że IOK w ramach weryfikacji spełnienia

kryterium formalnego nr 4 dokonała oceny sprawozdań finansowych za lata 2015-2018,

przy czym rozstrzygające okazało się sprawozdanie za 2018 r., które zdaniem Strony

nie powinno być brane pod uwagę, ponieważ - zgodnie z Regulaminem konkursu - w jej

przypadku ocenie powinny podlegać wyłącznie dokumenty finansowe za ostatniej trzy

lata obrachunkowe, tj. za lata 2015-2017. Wnioski wypływające z tych sprawozdań nie

pozwalają natomiast na uznanie, że Spółka znajdowała się w trudnej sytuacji

finansowej, a tym samym złożone przez nią oświadczenie, stanowiące załącznik nr 8 do

dokumentacji aplikacyjnej, należy uznać za prawidłowe. Tym samym bezzasadne było

wezwanie Strony przez IOK do złożenia wyjaśnień i poprawy dokumentacji oraz do

przekazania sprawozdania finansowego za 2018 r., jak również dokonanie oceny jej

projektu na podstawie tego sprawozdania. Jeżeli organ wezwał do uzupełnienia

sprawozdania za dalszy okres, to powinien również uwzględnić wyjaśnienia w zakresie

poprawy sytuacji finansowej w 2019 r.

Jednocześnie Skarżąca podniosła, że dokonanie oceny w oparciu o sprawozdanie

za 2018 r. prowadzi do wniosku że kryterium formalne nr 4 nie zostało opisane zgodnie

z art. 41 ust 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, gdyż nie było sprecyzowane w sposób jasny i

jednakowy dla wszystkich uczestników naboru. Jeżeli z Regulaminu konkursu wynikał

obowiązek złożenia sprawozdań za ostatnie trzy lata obrachunkowe, to dodatkowe

wezwanie do złożenia sprawozdania za kolejny (czwarty) rok obrachunkowy prowadzi

do różnego traktowania wnioskodawców i dowolnej oceny spełniania ww. kryterium.

Ponadto, przytaczając treść pkt 20 lit. a Wytycznych KE, Skarżąca stwierdziła, że

organ - dokonując oceny ww. kryterium - ograniczył się wyłącznie do zbadania

wysokości straty w odniesieniu do kapitału Spółki, pomijając zupełnie podstawowe

kryterium do uznania przedsiębiorstwa za znajdujące się w trudnej sytuacji,

obejmującego założenie, że bez interwencji państwa prawie na pewno przedsiębiorstwo

będzie skazane na "zniknięcie" z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej.

Zdaniem Strony organ w oparciu o sprawozdania finansowe powinien dokonać oceny

tej właśnie okoliczności, a skoro strata przekraczająca połowę kapitału wystąpiła tylko w

2015 r., ale już nie w latach kolejnych (2016 i 2017), to na dzień złożenia wniosku nie

istniało ryzyko, że Skarżąca "zniknie" z rynku we wskazanej perspektywie krótko, co

oznacza, że nie była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji. Zatem

złożone oświadczenie Strony skarżącej w zakresie przesłanek określonych w pkt 20 lit.

a Wytycznych KE było prawidłowe, gdyż nie pozostawało w sprzeczności ze

sprawozdaniami finansowymi za lata 2015, 2016 i 2017.

Poza tym Skarżąca wskazała, że nawet gdyby przyjąć stanowisko organu, że do

weryfikacji kryterium formalnego nr 4 służy wyłącznie ocena wysokości straty w

stosunku do kapitału Spółki, to i tak z Regulaminu konkursu nie wynika, że wymóg ten

miał być spełniony w każdym roku obrachunkowym z ostatnich trzech lat (przed rokiem

złożenia wniosku o dofinansowanie).

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi podtrzymując

stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie

wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w

zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz.

U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.) - dalej: ustawa

wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) -

dalej: p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny

legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego,

skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia,

że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to

miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego

rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę

do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1.

Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium

"naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do

postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania

na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących

wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to

weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka

sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy

wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się,

w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie -

postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami

prawa powszechnie obowiązującego.

Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest

legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu

realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra, jak

również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które

znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają

one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Organu z

prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z cyt. ustawą o zasadach

realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie

finansowej 2014 – 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w

szczególności Regulaminem konkursu nr PO liŚ.6.1/1/18 - ogłoszonego w ramach

Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Priorytet VI "Rozwój

niskoemisyjnego transportu zbiorowego w miastach", Działanie 6.1 "Rozwój

publicznego transportu zbiorowego w miastach" , zwanym dalej: Regulaminem

konkursu.

Sąd przede wszystkim – odnosząc się do regulacji zawartych w ustawie

wdrożeniowej – ma za zadanie skontrolowanie, czy podczas oceny projektów nie doszło

do nierównego traktowania Wnioskodawcy, co można określić jako naruszenie art. 37

ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej.

Sąd dokonując tej weryfikacji uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia

art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności

stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje

żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w

Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie

trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5

ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa

ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych.

Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do

informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co

najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie

toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na

stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym

znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem.

W ramach konkursu Organ na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze

komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz

udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców.

Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z

ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co

najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów,

które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie

przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie

zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o

negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności

uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub

wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej.

Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku

oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które

przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi

rzetelności określone w Wytycznych.

Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i

wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy

czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie

Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych.

Projekt Skarżącej oceniono zgodnie z Regulaminem konkursu, w tym w

szczególności zgodnie z § 4 pkt 10 Regulaminu, tzn. ocena została dokonana pod

względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, obowiązujących w dniu ogłoszenia

konkursu, które zostały przyjęte przez Komitet Monitorujący PO IiŚ i stanowią załącznik

nr 4 do Regulaminu.

Projekty oceniane były w oparciu o:

a) horyzontalne kryteria formalne w ocenie formalnej;

b) kryteria merytoryczne I stopnia (w tym właściwe kryteria horyzontalne) w ocenie

merytorycznej I stopnia;

c) horyzontalne i dodatkowe kryteria merytoryczne II stopnia w ocenie

merytorycznej II stopnia,

przy czym ocena projektu winna być przeprowadzona w oparciu o informacje zawarte w

poprawionej wersji wniosku oraz wyjaśnieniach udzielonych przez Wnioskodawcę.

Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą : wniosku,

oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z

organem, iż brak jest podstaw do dokonania innej oceny projektu.

Przechodząc zaś do zarzutów skargi - w szczególności odnoszących się do

naruszenia unijnych przepisy dotyczących pomocy państwa, tj. pkt 20 lit. a Komunikatu

Komisji Europejskiej (KE) pn. Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i

restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji

(Dz. Urz. UE 2014/C 249/01) - poprzez przyjęcie, że Strona skarżąca - jako

Wnioskodawca, czyli jako podmiot ubiegający się o wsparcie unijne - jest

przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu ww. Wytycznych KE oraz

naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej - poprzez brak sprecyzowania w

Regulaminie konkursu jasnych wymogów w zakresie spełniania kryterium formalnego nr

4, opisanego w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu, w konsekwencji czego organ

w sposób dowolny uznał Skarżącą za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej

sytuacji, biorąc pod uwagę sprawozdanie finansowe za kolejny (czwarty) rok

obrachunkowy, tj. za 2018 r., pomimo wymagania sprawozdania finansowego

sporządzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości wraz z opinią i raportem biegłego

rewidenta za ostatnie trzy lata obrachunkowe na dzień złożenia wniosku o

dofinansowanie – należy uznać, że organy nie dokonały oceny wniosku z ich

naruszeniem.

Podstawą sporu jest rozstrzygnięcie, które z lat obrachunkowych należy brać pod

uwagę w ocenie spełniania przez Skarżącą kryterium formalnego Nr 4 tj. czy lata 2015,

2016 i 2017 – jak chce Strona skarżąca, czy też lata 2016, 2017 i 2018, na podstawie

których dokonał oceny IOK a Minister podtrzymał to stanowisko.

Jak na to wskazano w rozstrzygnięciu protestu, oceny projektu dokonano w oparciu o

zapisy wniosku, do czego szczegółowo odniósł się organ w zaskarżonym piśmie, Sąd w

uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie zatem przytoczył obszerne

stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie

sposobu oceny organu.

Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach

prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je

opisując i odpowiadając na nie.

Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku,

albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w

danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i

szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest

dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58

ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w

Regulaminie konkursu.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał tym samym, iż

Minister w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w

proteście.

Odnośnie zakwestionowanego Kryterium nr 4 organ wskazał, że argumentacja

Wnioskodawcy podniesiona w sprzeciwie nie jest zasadna.

Minister podtrzymał ocenę IOK, wskazując, że Strona skarżąca wraz z pierwotną wersją

wniosku o dofinansowanie złożyła sprawozdania finansowe za ostatnie trzy lata

obrachunkowe, tj. za lata 2015, 2016 i 2017, oraz oświadczenie, że nie jest

przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących

pomocy państwa, co było zgodne z Regulaminem konkursu. Na dzień złożenia wniosku

o dofinansowanie z bilansu, rachunku zysków i strat oraz sprawozdania z przepływów

środków pieniężnych, sporządzonych zgodnie z ustawą o rachunkowości, wraz z opinią

i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata

obrachunkowe, tj. 2015, 2016 i 2017, wynikało, że jedynie w 2015 r. Skarżąca

odnotowała straty przekraczające połowę wartości kapitałów. W dwóch kolejnych latach,

tj. 2016 i 2017, strata nie przekraczała już połowy wartości kapitałów. Na potwierdzenie

tej okoliczności Strona skarżąca przedstawiła tabelę obrazującą wysokość kapitałów i

strat w latach 2015-2017.

Strona złożyła swój wniosek 30 stycznia 2019 r., została więc wezwana do

przedłożenia wyniku finansowego za 2018 rok. Zgodnie z wyjaśnieniem Skarżącej

spółki, przekazanym w piśmie z 24 lipca 2019 r. oraz załączonym do niego

sprawozdaniem finansowym za 2018 r., na koniec 2018 roku wystąpiła okoliczność

wskazana w Wytycznych KE, tj. łączna wartość niepokrytych strat z lat ubiegłych

przewyższyła sumę kapitału zapasowego i rezerwowego oraz połowę kapitału

zakładowego, dlatego też zaistniała konieczność dokonania zmiany w oświadczeniu

Wnioskodawcy. Jednak Strona skarżąca wykazała, że na dzień składania tego pisma i

uzupełnionej dokumentacji aplikacyjnej jej sytuacja finansowa uległa znacznej

poprawie, wskutek czego w tym czasie nie była już ona przedsiębiorstwem w trudnej

sytuacji, co znalazło swoje potwierdzenie w przesłanych sprawozdaniach finansowych,

sporządzonych na 30 września 2019 r.

CUPT, jak to wynika z akt sprawy i oceny wniosku, w ramach weryfikacji

spełnienia kryterium formalnego nr 4 dokonał oceny sprawozdań finansowych za lata

2015-2018, przy czym rozstrzygające okazało się sprawozdanie za 2018 r.

Z Regulaminu konkursu wynika, że projekty można było składać od 14 listopada 2018 r.

do 31 stycznia 2019 r. Skarżąca złożyła wniosek 30 stycznia 2019 r., a tym samym

sprawozdania za lata 2015-2017 były niewystarczające do potwierdzenia spełniania

przedmiotowego kryterium, a tym samym zasadne było wezwanie Wnioskodawcy przez

CUPT do złożenia wyjaśnień i poprawy dokumentacji oraz do przekazania

sprawozdania finansowego za 2018 r., jak również dokonanie oceny jego projektu na

podstawie tego sprawozdania.

Sąd pragnie przy tym wskazać, że Skarżąca mogła złożyć wniosek do końca 2018 r.,

wtedy – zgodnie z treścią Regulaminu konkursu - CUPT dokonywałby oceny

sprawozdań finansowych za lata 2015-2017, czyli tak, jak na to wskazuje Spółka w

treści protestu i skargi.

Jednakże skoro Skarżąca złożyła wniosek w 2019 roku, winna była, zgodnie z

dokumentacją konkursową, przedłożyć sprawozdanie za 2018 r., jako jeden z trzech

ostatnich lat przed złożeniem wniosku, a tym samym ocenie podlegał okres 2016 –

2018.

Zatem nie można – w ocenie Sądu – zgodzić się ze Skarżącą, że 2018 rok nie

powinien być brany pod uwagę, ponieważ - zgodnie z Regulaminem konkursu - w jej

przypadku ocenie powinny podlegać wyłącznie dokumenty finansowe za ostatnie trzy

lata obrachunkowe, tj. za lata 2015-2017.

Tak jak na to wskazywał Organ, w treści załącznika nr 10 do Regulaminu

konkursu pn. Przyporządkowanie informacji i dokumentów związanych z oceną

projektów do poszczególnych kryteriów (tzw. mapowanie kryteriów) jednoznacznie

podano, że weryfikacja spełnienia kryterium formalnego nr 4 odbędzie się w oparciu o

informację zawartą w załącznikach do wniosku o dofinansowanie: nr 8 (pkt 5) oraz nr 9.

Ponadto zgodnie z wzorem oświadczenia i listą załączników, stanowiącymi załączniki nr

8 i 9 do Regulaminu konkursu, wszystkie oświadczenia powinny zostać złożone przez

wnioskodawców według stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Z zapisów

Regulaminu wynika też, że do dokumentacji aplikacyjnej należało dołączyć

sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat oraz sprawozdanie z

przepływów środków pieniężnych), sporządzone zgodnie z ustawą o rachunkowości,

wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie

3 lata obrachunkowe.

Wynika to wprost z załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu, tj. ze szczegółowej listy

załączników do wniosku o dofinansowanie:

1) w pkt 8 listy wymagane jest oświadczenie Wnioskodawcy w związku z

ubieganiem się o dofinansowanie w ramach PO liŚ 2014-2020, obejmujące m. in.

deklarację, że nie podlega on wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania

zgodnie z art. 37 ust. 3 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, w tym także w zakresie tego, że nie

jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących

pomocy państwa (tj. Wytycznych KE), które zawiera w nagłówku wskazanie, że:

wszystkie oświadczenia składane są według stanu na dzień złożenia wniosku o

dofinansowanie (...),

2) w pkt 9 listy wymagane jest dołączenie - jako obowiązkowego załącznika dla

podmiotów przygotowujących standardowe sprawozdania finansowe (do których zalicza

się Wnioskodawca) - w celu potwierdzenia kondycji finansowej: sprawozdanie

finansowe (bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przepływów środków

pieniężnych), sporządzone zgodnie z ustawa o rachunkowości wraz z opinią i raportem

z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe.

Trzeba zatem zgodzić się z Organem, że już z samej treści postanowień Regulaminu

konkursu, cytowanych również w rozstrzygnięciu protestu, wynika jednoznacznie, że

ocenie w ramach kryterium formalnego nr 4 powinien podlegać stan na dzień złożenia

wniosku o dofinansowanie, który zostanie ustalony na podstawie oświadczenia samego

Wnioskodawcy oraz dokumentów opisujących jego sytuację finansową za ostatnie 3

lata obrachunkowe. Jednocześnie zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (co

też wynika z aktu założycielskiego Strony) rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy.

W związku z tym prawidłowo w ocenie Sądu i zgodnie z Regulaminem konkursu, CUPT

dokonywał oceny wniosku w oparciu o dokumenty finansowe za pełne lata

kalendarzowe, zakończone bezpośrednio przed rokiem, w którym został złożony

wniosek o dofinansowanie, tj. w przedmiotowym przypadku - przed 30 stycznia 2019 r.

Trzeba zgodzić się w tym względzie z Ministrem, że skoro wniosek o dofinansowanie

Strony skarżącej został złożony w tej dacie, to sformułowanie "ostatnie 3 lata

obrachunkowe" oznacza w tej konkretnej sytuacji trzy lata kalendarzowe bezpośrednio

przed 2019 r., czyli wprost lata 2016-2018, a nie - jak twierdzi Strona skarżąca - lata

2015-2017.

Jednocześnie wnioski wypływające z tych sprawozdań nie pozwalają na uznanie,

że Spółka nie znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. Tym samym złożone przez

nią oświadczenie, stanowiące załącznik nr 8 do dokumentacji aplikacyjnej, należy uznać

za prawidłowe, zatem na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, tj. 30 stycznia 2019

r., zostały spełnione przesłanki do uznania Wnioskodawcy za przedsiębiorstwo w

trudnej sytuacji finansowej.

W ocenie Sądu nie można zatem za zasadny uznać podniesiony w skardze

zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7) ustawy wdrożeniowej poprzez niesprecyzowanie

w Regulaminie Konkursu, jasnych wymogów spełnienia kryterium nr 4 opisanego w

załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu.

Tym samym - dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem

konkretnych zarzutów podniesionych w skardze - należy wskazać, że prawidłowo w

ocenie Sądu IOK oraz Minister stwierdzili, Skarżąca spółka jest podmiotem w trudnej

sytuacji, o którym jest mowa w pkt 20 lit. a Komunikatu KE - Wytycznych z 31 lipca

2014 r. dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw

niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji.

Z uwagi na powyższe należy uznać, że Minister - rozpatrując protest Skarżącej -

działał z poszanowaniem zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz

zgodnie z Regulaminem konkursu.

W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie

IOK oraz Ministra, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu,

organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku

zasadności. Ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania

określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz

załączników).

Powyższe ma na celu dochowanie zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Wniosek o dofinansowanie wraz z uzupełnieniami powinien być kompletny co do treści i

odpowiadać na kryteria wyboru projektów, przeciwne zaś działanie podważa zasadność

i celowość organizacji oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o złożoną

dokumentację aplikacyjną opracowaną przez poszczególnych wnioskodawców na

podstawie dokumentacji konkursowej.

Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika,

jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy

zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy

ocenione.

Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu

zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi

jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania

unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument

niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II

GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie

powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń

Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl).

Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego

konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por.

wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11, dostępny tamże).

Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać

jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób.

Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych

działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych

zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji

aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak

podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać

oceniony negatywnie.

Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który

stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w

sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp

do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich

beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych

postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany

był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II

GSK 2322/13, dostępny tamże).

Odnosząc się do poprawności oceny projektu należy wskazać, że w tym zakresie

możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została

sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności

odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie

Sądu takich błędów organy nie popełniły. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona

ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska

oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma

informującego o negatywnej ocenie, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na

protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody

negatywnej oceny wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i

uzasadnienie negatywnej oceny. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie

prawidłowości dokonanej oceny.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.