Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 209/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. i T. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy T. K. p o s t a n a w i a przyznać T. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Z. K. działając jako pełnomocnik T. K. w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia wniosku, jak i skargi do WSA wynika, że pełnomocnik skarżącego wnosi o przyznanie prawa pomocy skarżącego w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Pełnomocnik skarżącego zwróciła się do sądu o zwolnienie T. K. od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy. Należy wskazać, że co do zasady instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obwarowana przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, podlega ścisłej interpretacji, co oznacza stosowanie owej instytucji w sytuacjach wyjątkowych, szczególnie trudnych (post. SN z dnia 28 stycznia 1981 r., sygn. akt IV PZ 5/81).

Jak wynika z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną i trojgiem dzieci. Jest właścicielem domu o powierzchni 80 m² oraz posiada działkę rolną o powierzchni 3,1831 ha fizyczne (1,9426 ha przeliczeniowe). Na dochód rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym składa się dochód skarżącego i jego żony z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w wysokości 439 zł (zaświadczenie Urzędu Gminy z dnia 18 marca 2013r., k. 31 akt sądowych). W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał również, że nie posiada żadnych oszczędności, a na jego i jego rodziny koszty utrzymania składają się m.in. wydatki na opał w sezonie zimowym w kwocie 1500 zł oraz na energię elektryczną w wysokości 300zł (co dwa miesiące).

Przedstawiona przez pełnomocnika T. K. – Z. K. trudna sytuacja materialna skarżącego (wydatki związane z kosztami utrzymania, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania i ustanowienie pełnomocnika), uprawnia do stwierdzenia, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uzasadnia to wobec tego przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.

Z tych względów działając na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.