Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 948/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.F., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi Z.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17.05.2016r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej, postanawia: przyznać adwokatowi M.F., wykonującemu zawód w ramach Kancelarii "F", znajdującej się w K przy ul. G., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Referendarz Sądowy WSA w Krakowie dnia 01.09.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 12.09.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.F.. Ten przedłożył do akt stosowne upoważnienie do zastępowania go w przedmiotowej sprawie dla aplikanta radcowskiej M. W.

W dniu 10.11.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. W rozprawie uczestniczył wskazany aplikant, który wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które zostały pokryte w całości ani w części.

Dnia 17.11.2016r. do tut. Sądu wpłynął wniosek adwokata M.F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przepisanych zawierający oświadczenie , że koszty te nie zostały opłacone przez Skarżącego w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym . Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.

Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801) oraz w zw. z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714)

Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Aktywność pełnomocnika w w/w sprawie miała jednak charakter czynności wpisujących się w kanon normalnych obowiązków związanych z reprezentowaniem strony. Stąd też nie ma podstaw aby za nakład pracy adwokata ustalić wynagrodzenie na poziomie wyższym od przeciętnego, określonego w § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.

Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).