Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 514/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
Powołane przepisy: article: art.  161  par.  1  pkt  3,  art.  245  par.  2 i  art.  246  par.  1  pkt  1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika, na którego go nie stać. Zwrócił uwagę, ze jego sytuacja finansowa i majątkowa nie uległa zmianie od czasu przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2008 r. Na urzędowym formularzu wniosku powołał się na dowody i informacje podane we wniosku rozpoznanym wymienionym wyżej orzeczeniem. Zgodnie zatem ze wskazanymi danymi, skarżący pozostaje bez jakichkolwiek dochodów od ponad 6 lat, jest bezrobotny bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Pozostaje na utrzymaniu syna zamieszkałego we W. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, skarżący wskazał, że nieruchomość położona pod jego adresem zamieszkania jest własnością syna zamieszkującego we W., który opłaca wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i przeznacza na utrzymanie ojca miesięcznie około 800 zł. Skarżący nie posiada rachunku bankowego, nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego. Od lutego 2001 r. jest wdowcem. Przedłożony został też dokument potwierdzając wysokość czynszu za mieszkanie zajmowane przez wnioskodawcę, odpis aktu zgonu jego małżonki karta wizyt bezrobotnego z wykazem przedkładanych propozycji pracy (szkoleń), z której wynika, że strona po zgłoszeniu się u wskazanego przez Urząd Pracy pracodawcy w 2006 r. nie została zatrudniona z uwagi na brak znajomości języka angielskiego. Jak skarżący oświadczył, po 29 sierpnia 2006 r. zaprzestał wizyt w Urzędzie Pracy.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżący z pewnością nie jest w stanie ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Należało tu mieć na względzie, że nie posiada żadnego źródła dochodu poza pomocą finansową syna, która zapewnia mu zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że wnioskodawca skończy w tym roku 59 lat (ur. w 1949 r.), w związku z tym ma małe możliwości podjęcia pracy zarobkowej. Nie dysponuje też żadnym majątkiem, który mógłby spieniężyć na potrzeby pokrycia kosztów sądowych.

Powyższe uzasadnia zatem przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednakże należy zwrócić uwagę, ze na postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2008 r. nie wniesiono sprzeciwu, w związku z czym, na podstawie art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie to ma skutek orzeczenia prawomocnego. W konsekwencji, w wyniku rozpoznania niniejszego wniosku, nie jest możliwe ponowne zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych, gdyż w tym zakresie prawo pomocy zostało mu już prawomocnie przyznane.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie I sentencji, a na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie przyznania prawa pomocy.