Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 34/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W..K. na bezczynność Prezydenta Miasta W.Ś. w przedmiocie rozliczenia udziałów i wkładu budowlanego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W.Ś. w przedmiocie rozliczenia udziałów z tytułu członkowstwa w Spółdzielni Mieszkaniowej A w W.Ś. oraz wkładu budowlanego jaki wniósł do tej Spółdzielni za lokal M-[...]. Uzasadniając skargę wskazał, że członek spółdzielni mieszkaniowej ma obowiązek, w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia rozliczenia, przenieść udziały i wkład budowlany do dowolnie wybranej spółdzielni mieszkaniowej na terenie kraju, a także wybiałkować i zdać mieszkanie spółdzielni. Natomiast rozliczenie udziałów i wkładu powinno być sporządzone najpóźniej w dniu wygaśnięcia prawa do mieszkania własnościowego. Skarżący dodał, że nie otrzymał takiego rozliczenia, przy czym podniósł, że Naczelnik Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta W.Ś. odmówił mu pismem z dnia [...] Nr [...] dokonania tego rozliczenia. Pozostałe okoliczności podniesione przez skarżącego w uzasadnieniu skargi pozostają bez związku ze sprawą.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W.Ś. wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że sprawa zwrotu udziałów i wkładu budowlanego wniesionych przez skarżącego do Spółdzielni Mieszkaniowej A w W.Ś. nie jest sprawą administracyjną, a Prezydent Miasta nie jest organem kompetentnym do wydania jakiejkolwiek decyzji w tym zakresie. Jednocześnie organ wyjaśnił, że przywołane w treści skargi pismo Naczelnika Wydziału Sprawa Obywatelskich Urzędu Miasta W.Ś. z dnia [...] nr [...] dotyczy sprawy przydziału skarżącemu lokalu socjalnego. Skarżący złożył bowiem w dniu [...] wniosek o najem takiego mieszkania. Jego wniosek został zaopiniowany pozytywnie, a sprawa ta nie ma również charakteru administracyjnego i nie wymaga wydania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kognicji tych sądów został uregulowany przepisami art. 3 § 2 i § 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przyjdzie podkreślić w tym miejscu, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w sprawach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty i czynności określone w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Zatem skarga taka może być wniesiona w sprawach, w wyniku rozpoznania których konieczne jest wydanie decyzji, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty oraz postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie lub innego aktu bądź dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a organ nie podjął stosownego działania. Właściwość Sądu dotyczy, zatem niepodejmowania przez organy administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Po myśli art. 4 tej ustawy, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Z kolei art. 5 p.p.s.a. określa katalog spraw, w których sądy administracyjne nie są właściwe. Do nich należą sprawy wynikające z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej (pkt. 1), wynikające z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi (pkt 2) oraz wynikające z odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa (pkt 3).

Przyjdzie wskazać, że obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie czy nie zachodzi jedna z przesłanek prowadzących do odrzucenia skargi. Katalog tych przesłanek został ustanowiony w art. 58 § 1 p.p.s.a., a są nimi: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie do jej wniesienia (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej jednej ze stron lub brak zdolności procesowej skarżącego, gdy nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5) niedopuszczalność wniesienia skargi z innych przyczyn (pkt 6).

W odniesieniu do przesłanki z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. chodzi o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W.Ś. w przedmiocie rozliczenia udziałów i wkładu budowlanego wniesionych przez niego do Spółdzielni Mieszkaniowej A w W.Ś.

Tymczasem sprawy dotyczące rozliczenia oraz zwrotu udziałów i wkładu budowlanego wniesionego przez członków do spółdzielni mieszkaniowej uregulowane zostały przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.). Organami podejmującymi decyzje w tym przedmiocie są organy spółdzielni, nie zaś organy administracji publicznej, a wszelkie spory mogące wyniknąć na tym tle należą do właściwości sądów powszechnych.

W ocenie Sądu skarga została wniesiona w sprawie poddanej właściwości sądów powszechnych i jako taka nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zapaść może na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.