Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4099/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do października 2013r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący R.M. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] października 2017r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do października 2013r. złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazał głównie na wysokość zaległości podatkowej, do uregulowania, której został zobowiązany, oraz na odsetki od tej zaległości, co łącznie daje kwotę ponad 100 tysięcy złotych. Podkreślił, że bez kredytu bądź pożyczki nie jest w stanie spłacić takiej kwoty.

Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.413,38 zł netto, zgodnie umową o pracę. Z kolei jako swoje miesięczne wydatki wskazał: kredyt mieszkaniowy (rata) 1.704,31 zł, utrzymanie mieszkania 400 zł, własne koszty utrzymania 800 zł, koszty leczenia 300 zł. Do swojego majątku Skarżący zaliczył mieszkanie w P. o pow. 49 m². Z uzupełnienia wniosku wynika zaś, że Skarżący uzyskiwał w 2017r. dochody z różnych źródeł, w tym z umowy o pracę oraz z działalności jako biegły sądowy. Skarżący uzyskał w 2015r. dochód ze sprzedaży akcji P. S.A., w wysokości około 40.000 zł. Z pieniędzy tych, które Skarżący trzyma w gotówce, pokrywane są niektóre zobowiązania i wydatki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.- dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, że Skarżący nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty zaległego podatku bez uszczerbku dla bieżącego utrzymania, w tym spłaty wymagalnego zobowiązania z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Wprawdzie nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne to w ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości. Przed Sądem zawisło pięć spraw Skarżącego, z których wynika, że na Skarżącym łącznie ciąży kwota zaległości podatkowej w wysokości przekraczającej 200 tysięcy złotych, a do tej kwoty należy jeszcze doliczyć odsetki.

W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącego, że z zestawienia kwoty wymaganego zobowiązania podatkowego Skarżącego z ogólną sytuacją majątkową przedstawioną przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym wysokością środków finansowych, którymi może dysponować, wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie zbadana jej legalność, doprowadzić może do nieodwracalnych skutków. Tym samym uznać należało, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia mu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.