Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 170/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6093 Spółki wodne i związki wałowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2020 r. sprawy ze skargi D. F. na uchwałę Zarządu Spółki [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie zwrotu wkładu członkowskiego lub jego przejęcia na fundusz statutowy I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Zarządu Firma A na rzecz D. F. kwotę 1650 zł (jeden tysiąc sześćset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2019 r. Zarząd Spółki Wodnej [...] "wraz członkami Komisji Rewizyjnej na posiedzeniu wspólnym" podjął uchwałę "o zwrocie wkładu członkowskiego w wysokości [...] zł , który to wkład finansowy zostanie przekazany na wskazane konto przez panią D. F. lub przesłane przekazem pocztowym na adres zamieszkania pani D. F.. W przypadku niewskazania numeru kota przez D. F. lub nie przyjęcia zwrotu wkładu przez przekaz pocztowy, pieniądze staną się własnością Spółki Wodnej". Wykonanie uchwały powierzono Przewodniczącemu Spółki Wodnej.

Jak wynika z protokołu posiedzenia zarządu w tym dniu powodem podjęcia uchwały było ustalenie, że D. F. zam. w [...] ul. [...] - mimo otrzymania warunków z dnia 26 lipca 2016 r. (podpisanych przez obydwie strony) oraz dokonania wpłaty do Spółki w wysokości [...] zł - nie podłączyła ww. nieruchomości do wodociągu głównego. Warunki były ważne do dnia 6 sierpnia 2017 r.

W dniu 27 maja 2019 r. D. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną na wstępie uchwałę Zarządu Spółki [...] z dnia 6 kwietnia 2019 r. Skarżąca domagała się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. podjęcie tej uchwały bez podstawy prawnej oraz bez uprzedniego pozbawienia skarżącej członkostwa w spółce wodnej, a więc próbę faktycznego wykluczenia skarżącej ze spółki bez zachowania procedury opisanej w § 10 ust. 3 Statutu Spółki w wyniku zwrotu wkładu członkowskiego nie poprzedzonego wykluczeniem, a także § 24 Statutu Spółki poprzez podjęcie uchwały o przejęciu na majątek Spółki wkładu członkowskiego skarżącej z przekroczeniem kompetencji wskazanych w tym przepisie, to jest z naruszeniem art. 452 ustawy Prawo wodne oraz § 10 ust. 3 Statutu Spółki.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Statut Spółki wodnej w § 4 ust. 1 wskazuje, że celem Spółki jest zapewnienie wody dla ludności członków Spółki na terenie działania Spółki. Terenem działania Spółki zgodnie z pierwszym nienumerowanym przepisem Statutu jest wieś O. i Ź.. Skarżąca mieszka we wsi O.. Skarżąca jest członkiem Spółki i nigdy nie została z niej wykluczona.

W ocenie skarżącej zaskarżona uchwała jest rażąco sprzeczna z § 10 ust. 3 Statutu Spółki poprzez próbę faktycznego wykluczenia jej ze Spółki bez zachowania procedury opisanej w tym paragrafie w wyniku zwrotu wkładu członkowskiego nie poprzedzonego wykluczeniem. Żaden przepis Statutu Spółki, a w szczególności jego art. 24, nie przyznaje Zarządowi Spółki uprawnienia do przejmowania na majątek Spółki wkładu członkowskiego członka. Taki zapis znalazł się w zaskarżonej uchwale. Zaskarżona uchwała narusza wszystkie wymienione przepisy i prowadzi de facto do zaboru mienia skarżącej w postaci jej wkładu członkowskiego. Zaskarżona uchwała również narusza prawa członkowskie skarżącej, gdyż usiłuje sprawić wrażenie, że skarżąca nie jest już dalej członkiem Spółki i nie przysługuje jej prawo do zaopatrzenia w wodę.

W ocenie skarżącej, podane w zaskarżonej uchwale powody jej podjęcia są sprzeczne z prawem, gdyż Spółka usiłowała zmusić skarżącą do wykonania 210 metrowego fragmentu sieci głównej na jej własny koszt nazywając go przyłączem. Ten 210 metrowy odcinek wodociągu nie był przyłączem, gdyż biegł po wielu działkach osób trzecich, w tym po działce należącej do Gminy A.. Zatem zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu w wodę ten odcinek sieci aż do granicy działki skarżącej powinna wykonać Spółka Wodna jako dostawca wody, gdyż jest to element sieci głównej służącej do zaopatrzenia w wodę wielu nieruchomości. Faktyczny przyłącz na działce należącej do skarżącej miałby maksymalnie kilkanaście metrów długości.

Skarżąca nadmieniła, że po otrzymaniu wyciągu z protokołu z posiedzenia Zarządu Spółki Wodnej z dnia 6 kwietnia 2019 r. wezwała Spółkę Wodną do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r. Do chwili wniesienia skargi nie otrzymała żadnej odpowiedzi od Zarządu Spółki Wodnej.

Spółka Wodna [...] wniosła o oddalenie skargi w całości.

Spółka przyznała, że pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r. skarżąca, działając w trybie art. 460 ust. 10 ustawy - Prawo wodne, wezwała Spółkę do usunięcia naruszenia prawa, poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwej i nieważnej uchwały, dotyczącej usunięcia jej z grona członków oraz zwrotu na jej rzecz uiszczonego wkładu. Do wezwania tego Spółka Wodna się nie zastosowała.

Spółka stanęła na stanowisku, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka powinna ulec odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na uzasadnienie powyższego wywodziła, że podstawę prawną dopuszczalności zaskarżenia uchwały Spółki wodnej do sądu administracyjnego stanowi art. 462 ust. 10 ustawy - Prawo wodne. Z treści przepisu wynika wprost, że cecha zaskarżalności dotyczy jedynie ściśle określonej kategorii uchwał organów Spółki wodnej, a mianowicie tych, które podjęte zostały w zakresie działalności wskazanej w art. 441 ust. 1 i 3 ustawy tj. mającej na celu zaspokajanie wskazanych przepisami ustawy potrzeb w zakresie gospodarowania wodami. Wskazana norma wprowadza zatem - na podobieństwo rozwiązania znanego z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym - wyraźne rozróżnienie na dwie kategorie uchwał organów spółek wodnych. Pierwsza z nich, odnosząca się sfery zaspokajania potrzeb o charakterze ogólnym, z racji kształtowania praw, a więc i towarzyszącego jej ryzyka naruszenia interesów innych osób, na wzór aktów z zakresu administracji publicznej poddana została kontroli sądowoadministracyjnej. Nie dotyczy to natomiast kategorii drugiej, obejmującej uchwały odnoszące się do spraw spoza zakresu działalności wskazanej w art. 441 ust. 1 i 3, należących do z tzw. sfery wewnętrznej, związanej z samym funkcjonowaniem korporacyjnej osoby prawnej, jaką jest spółka wodna, w tym zarządu jej majątkiem czy sporów na tle stosunku członkostwa. Organ zaznaczył, że kryterium zewnętrznego bądź wewnętrznego charakteru sprawy uznaje się za miarodajne z punktu widzenia istnienia bądź braku zaskarżalności uchwał także na tle art. 101 u.s.g., wyraźnie wyłączając spod kognicji sądów administracyjnych akty organów gminy dotyczące sfery prywatnoprawnej, jako podlegające jurysdykcji sądów powszechnych (tak: A. Matan w B. Dolnicki /red./, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. II, WKP 2018, art. 101).

Podział uchwał spółki wodnej na różne kategorie ze względu na ich przedmiot w kontekście sankcji towarzyszącej naruszeniu prawa lub statutu występuje konsekwentnie także w innych jednostkach redakcyjnych art. 462 ustawy - Prawo wodne. Wprawdzie art. 462 ust. 3 wprowadza w takim wypadku jednolity skutek w postaci ich nieważności, zarazem jednak sposób jego urzeczywistnienia uzależnia od przedmiotu uchwały, przyznając kompetencje kontrolne staroście jedynie w odniesieniu do uchwał dotyczących spraw, o których mowa w art. 441 ust. 1 i 3 (art. 462 ust. 4). Wynika stąd, że podobnie jak w przypadku zakresu kognicji sądów administracyjnych, nieważność uchwał niespełniających tego kryterium wyłączona została spod jego właściwości. W rzeczywistości mamy tu bowiem do czynienia ze specyficzną kategorią czynności prawnych, których ocena pod kątem ewentualnej sankcji nieważności należy do drogi procesu cywilnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy organ wskazał, że przedmiotem zakwestionowanej skargą uchwały nie jest w rzeczywistości sprawa z zakresu działalności Spółki Wodnej, wskazanej w art. 441 ust. 1 i 3 ustawy, lecz spór na tle istnienia bądź braku stosunku członkostwa między Spółką a skarżącą oraz będących jego konsekwencją rozliczeń pieniężnych z tytułu wkładu. Ma on charakter typowego sporu cywilnoprawnego, podlegającego kognicji sądów powszechnych, nie zaś sądów administracyjnych.

Ponadto, w ocenie Spółki, skarga jest również merytorycznie bezzasadna. Wbrew stanowisku skarżącej, niepodobna w niej upatrywać intencji pozbawienia strony członkostwa w spółce wodnej, bowiem w rzeczywistości stosunek taki nigdy nie powstał. Otóż zarówno postanowienia Statutu Spółki, jak i obowiązujące przepisy prawa przyjmują w zakresie jej spraw domniemanie kompetencyjne zarządu. Zgodnie z art. 460 ust. 4 ustawy - Prawo wodne, do jego właściwości należą sprawy niezastrzeżone dla innych organów spółki wodnej. Zważywszy, że zarówno art. 457 ustawy, jak i § 19 Statutu nie przewiduje kompetencji walnego zgromadzenia w odniesieniu do przyjmowania do Spółki nowych członków, sprawy te należą do właściwości zarządu, na co wskazuje wprost § 10 ust. 2 Statutu. Skoro natomiast nigdy nie podjął on uchwały w kwestii przyjęcia skarżącej w poczet członków, to na chwilę obecną nie jest ona członkiem Spółki, a co za tym idzie uiszczona przez nią kwota wkładu członkowskiego podlega zwrotowi jako świadczenie nienależne. Powyższego nie zmienia wyrażenie przez skarżącą zamiaru przystąpienia do Spółki podczas walnego zgromadzenia mającego miejsce w dniu 2 kwietnia 2017 r., albowiem jednostronne oświadczenie woli zainteresowanego złożone wobec niewłaściwego organu nie może rodzić skutku prawnego w postaci nawiązania stosunku członkostwa między taką osobą a spółką.

Postanowieniem z dnia 12 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę D. F. na uchwałę Zarządu Spółki Wodnej [...] w miejscowości [...] z dnia 6 kwietnia 2019 r. w przedmiocie zwrotu wkładu członkowskiego lub jego przejęcia na fundusz statutowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona uchwała nie należy do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Dopuszczalność sądowoadministracyjnej kontroli nie została też ustanowiona przepisami ustaw szczególnych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. II OSK 148/20, uchylił opisane wyżej postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygniecie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji nie wyjaśnił, z jakiego powodu uznał, że taka treść uchwały nie mieści się w zakresie działalności Spółki Wodnej określonym w art. 441 ust. 3 pkt 1 Prawa wodnego. Sąd I instancji poprzestał na zacytowaniu przepisów art. 462 ust. 10 i art. 441 ust. 1 i 3 Prawa wodnego oraz lakonicznym stwierdzeniu, że uchwała nie dotyczy ani zaspokajania potrzeb w zakresie gospodarowania wodami ani wykonywania, utrzymywania eksploatacji urządzeń, wymienionych art. 441 ust. 3 w pkt 1-5 Prawa wodnego. Tego rodzaju ocena – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – jest niewystarczająca, uwzględniając, że zwrot wkładu członkowskiego jest bezpośrednim skutkiem niewykonania przez skarżącą czynności związanych z podłączeniem posesji do wodociągu głównego, co miało umożliwić Spółce wykonanie podłączenia wodociągowego, a zatem realizację celów, dla których została powołana. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty naruszenia art. 462 ust. 10 oraz art. 441 ust. 1 i 3 Prawa wodnego są uzasadnione, ponieważ stanowisko Sądu I instancji wyrażone w tym zakresie jest niepełne i wymaga uzupełnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a., jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Niniejsza sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. II OSK 148/20 wydanym na skutek skargi kasacyjnej skarżącej od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 12 września 2019 r.

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Artykuł ten znajduje zastosowanie, gdy doszło do orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1 p.p.s.a., a mianowicie, gdy zaszła konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. Ta sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Sąd I instancji rozpoznający sprawę ponownie nie może dokonać interpretacji przepisów w sposób odmienny niż wynikająca z orzeczenia wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, nie może też ocenić prawidłowości rozstrzygnięcia sądu odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II GSK 808/09). Związanie wykładnią prawną dotyczy zarówno sądu rozpoznającego sprawę ponownie, jak również organu administracyjnego, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego, powodująca, że pogląd prawny Naczelnego Sądu Administracyjnego staje się nieaktualny. W tej sytuacji Sąd nie mógł rozpoznawać sprawy z pominięciem oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany był ponownie zbadać, przy uwzględnieniu stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, czy przedmiotowa skarga na uchwałę Zarządu Spółki Wodnej [...] jest dopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takie szczególne uregulowanie zostało przewidziane w art. 462 ust. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2018, poz. 2268 ze zm.) który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą organu spółki wodnej podjętą w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3, może - po bezskutecznym wezwaniu spółki wodnej do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, chyba że w sprawie orzekał już na podstawie ust. 8 sąd administracyjny i skargę oddalił. Jednocześnie w art. 462 ust. 3 ustawy Prawo wodne wskazano, że uchwały organów spółki wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne. W świetle powołanej wyżej regulacji stwierdzić należy, że zaskarżalność uchwał organów spółki wodnej została ograniczona do ustalonej kategorii uchwał, przez odesłanie do zakresu działalności spółek wodnych określonego w art. 441 ust. 1 i 3 Prawo wodnego. I tak, art. 441 ust. 1 ustawy Prawo wodne stanowi, że Spółki wodne oraz związki wałowe są niepublicznymi formami organizacyjnymi, które nie działają w celu osiągnięcia zysku, zrzeszają osoby fizyczne lub prawne na zasadzie dobrowolności i mają na celu zaspokajanie wskazanych przepisami ustawy potrzeb w zakresie gospodarowania wodami. Z kolei w myśl art. 441 ust. 3 Spółki wodne mogą być tworzone w szczególności do wykonywania, utrzymywania oraz eksploatacji urządzeń, w tym urządzeń wodnych, służących do: 1) zapewnienia wody dla ludności, w tym uzdatniania i dostarczania wody; 2) ochrony wód przed zanieczyszczeniem, w tym odprowadzania i oczyszczania ścieków; 3) melioracji wodnych oraz prowadzenia racjonalnej gospodarki na zmeliorowanych gruntach; 4) ochrony przed powodzią; 5) odwadniania gruntów zabudowanych lub zurbanizowanych. W nawiązaniu do powyższego Spółka Wodna [...] jako cel swojego działania wskazała w § 4 Statutu: "zapewnienie wody dla ludności - członków spółki na terenie działania spółki" oraz "wykorzystanie wody do celów przeciwpożarowych, a także utrzymanie i eksploatację urządzeń wodociągowych (...)".

W protokole z posiedzenia Zarządu Spółki nr [...] sporządzonym w dniu 6 kwietnia 2019 r. podano, że "celem posiedzenia Zarządu oraz Komisji Rewizyjnej jest omówienie sprawy podłączenia (niewykonanego) przez panią D. F. zamieszkałą O. ulica [...]". W protokole podano również, że "Zarząd jak również członkowie Komisji Rewizyjnej ustalili (...) niepodłączenie się w/w/ posesji do wodociągu głównego, po otrzymaniu warunków z dnia 26.07.2016 r. (...). Warunki jakie przyjęła p. D. F. zawarte są w podpisanym piśmie z w/w dnia i czas w jakim warunki są ważne oraz czas wykonania. [...] ten wygasł 26.07.2017 r."

Zaskarżona uchwała została zatem podjęta z powodu niepodłączenia przez skarżącą posesji do wodociągu głównego, mimo uprzedniego otrzymania warunków tego przyłączenia. Stan faktyczny – w ocenie organów spółki – uzasadniał podjęcie uchwały o zwrocie wkładu członkowskiego w wysokości [...] zł, względnie - w razie niemożności dokonania zwrotu - pozostawienia sumy pieniężnej w majątku spółki. Uchwała pozostaje więc w bezpośrednim związku z zadaniami realizowanymi przez spółkę. Spółka została powołana dla zapewnienia wody dla ludności, w tym utrzymania i eksploatacji urządzeń wodociągowych na terenie wsi O. i Ź., a skarżąca jest właścicielem nieruchomości we wsi O. i w efekcie uchwały, została pozbawiona możliwości podłączenia nieruchomości do wodociągu głównego, zatem korzystania z infrastruktury pozostającej w zarządzie spółki wodnej. Zdaniem sądu uchwałę podjętą w opisanych okolicznościach sprawy należy uznać za uchwałę w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy. Działania spółki w sposób oczywisty naruszały uprawnienia skarżącej w rozumieniu art. 462 ust. 10 ustawy Prawo wodne.

Ponadto, wskazać należy, że skarżąca przed wniesieniem skargi wezwała spółkę do usunięcia naruszenia prawa, a więc spełniła warunki formalne wniesienia skargi. Powyższe obliguje Sąd do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi.

Jak już wynika z wcześniejszych uwag instytucja spółki wodnej została uregulowana w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (art. 441 i nast.). Zarówno na gruncie obecnie obowiązujących przepisów, jak i przepisów obowiązujących w dacie utworzenia Spółki Wodnej [...] (spółka nabyła osobowość prawną w dniu 6 stycznia 1994 r. stosownie do przepisu art. 110 ustawy z dnia 30 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. z 1974, Nr 38, poz. 230 ze zm.)) zasady funkcjonowania spółki wodnej określa statut. Rozdział IV Statutu Spółki Wodnej [...] zawiera postanowienia dotyczące organów spółki. W § 20 Statutu wskazano więc, że zarząd jest organem wykonawczym spółki, kieruje jej działalnością i reprezentuje na zewnątrz. W § 22 Statutu określono zasady zwoływania zebrań zarządu, prowadzenia obrad i podejmowania uchwał, i tak w ust. 3 wskazano, że uchwały zapadają zwykłą większością głosów; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego posiedzenia, a w ust. 4 nakazano sporządzenie protokołu z posiedzenia zarządu podpisanego przez protokolanta i przewodniczącego posiedzenia. Dalsze postanowienia tego rozdziału statutu poświęcone zostały Komisji Rewizyjnej. Analiza statutu nie pozostawia wątpliwości, że nie przewidziano w nim ewentualności podjęcia przez Zarząd Spółki Wodnej i jej Komisję Rewizyjną wspólnej uchwały. Unormowania takiego nie przewidziano również w przepisach ustawy Prawo wodne. Tymczasem w protokole nr [...] sporządzonym w dniu 6 kwietnia 2019 r. podano, że zaskarżona uchwała została podjęta przez "Zarząd Spółki Wodnej wraz z członkami Komisji Rewizyjnej na posiedzeniu wspólnym". Wydanie zaskarżonej uchwały przez współdziałające w tym zakresie dwa organy spółki wodnej jako sprzeczne z prawem i statutem obligują Sąd do stwierdzenia jej nieważności.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutu skargi, że zaskarżona uchwała, bez zachowania procedury opisanej w § 10 ust.3 statutu, faktycznie pozbawiła skarżącą członkostwa w spółce wodnej. Stosownie do §10 ust.2 statutu "przyjęcie do spółki nowego członka następuje na jego wniosek w drodze uchwały zarządu spółki, po opłaceniu wkładu członkowskiego". Jak wynika z protokołu walnego zgromadzenia spółki z dnia 2.04.2017 r. skarżąca "wyraziła chęć przystąpienia w poczet członków spółki i wpłacić kwotę [...]zł wkładu członkowskiego. Kwota ta została przyjęta na KP [...] r." Tak więc został spełniony warunek uprzedniości opłaceniu wkładu członkowskiego, ale nie została podjęta uchwała Zarządu w tej sprawie. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest danych o podjęciu przez Zarząd uchwały o przyjęciu skarżącej w charakterze członka do spółki. Również przedstawione pisma Starosty [...] (któremu w myśl art.462 ust.2 ustawy Prawo wodne Zarząd przedkłada uchwały organów spółki wodnej w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia) nie wskazują, aby uchwała taka była mu przedstawiona. Należało zatem przyjąć, że D. F. nie była członkiem spółki wodnej.

Natomiast rację przyznać należy skarżącej, że żaden przepis ustawy Prawo wodne ani Statut Spółki nie przyznaje Zarządowi Spółki uprawnienia do przejmowania na majątek Spółki wkładu członkowskiego, co powoduje, że uchwała jako podjęta bez podstawy prawnej jest nieważna.Stosownie bowiem do art.462 ust.3 ustawy Prawo wodne uchwały organów spółki wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 462 ust. 3 w związku z art.462 ust.10 ustawy Prawo wodne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w punkcie I wyroku.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składają się: 150 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, 300 zł tytułem wpisu od skargi oraz wynagrodzenie radcy prawnego według stawki minimalnej za udział w postępowaniu przez sądem I instancji – 2 x 480 zł oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 240 zł (§ 14 ust.1 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2) lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – DZ.U.2018.265 tekst jednolity).