Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 452/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. a art. 246 par. 1  pkt 1 pkt 2 art. 262 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości; postanawia 1. ustanowić dla T. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P., 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. /-/ S.Michalski


UZASADNIENIE

Skarżący T. F., na etapie skargi kasacyjnej, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.

Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W postępowaniu sądowoadministracyjnym skargę opatrzono symbolem "6320" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej.

W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.

Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów czy oszczędności. Utrzymuje się ze świadczeń rentowych w wysokości 762,77zł brutto miesięcznie. Świadczenie jest obciążone z tytułu egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Miesięczne potrącenia wynoszą 308,20zł.

Sytuacja majątkowa i rodzinna Wnioskodawcy uzasadniają ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wedle zasad doświadczenia życiowego, wysokość środków finansowych pozostawionych do swobodnej dyspozycji Wnioskodawcy (353,15zł) nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Zatem odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit a oraz art. 262, a także na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ S.Michalski