Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 959/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 22
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 5, § 28 ust. 1, § 36 ust. 1, § 37, § 44, § 46 ust. 1, § 47 ust. 3,
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. J. i Z. J. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) maja 2013 r. znak: (...) Starosta (...) rozpoznał wniosek A i B (...) i odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu (...), jednostka ewidencyjna (...), polegającej na wykazaniu drogi dojazdowej, jako odrębnej działki ewidencyjnej pomiędzy działką nr (...), a działkami nr (...).

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że :

- treść mapy ewidencyjnej obrębu (...) w części dotyczącej ewentualnej drogi od czasu założenia ewidencji gruntów nie uległa zmianom;

- operat podziału nieruchomości z dnia (...) grudnia 1993 r. (podziału działki nr (...) na działki (...)) nie wykazał istnienia drogi pomiędzy działkami nr (...);

- na mapie podziału działki nr (...) nie ma opisanej działki będącej drogą;

- na szkicu przebiegu granicy do protokołu granicznego z dnia 4 grudnia 1993 r. nie ma uwidocznionej żadnej działki pomiędzy działkami nr (...);

- opis istniejących granic do w/w protokółu granicznego wspomina o granicy biegnącej pomiędzy działką nr (...) i nr (...) wzdłuż wschodniej krawędzi drogi gruntowej;

- dokumentacja z podziału nieruchomości (działek nr (...) i nr (...)) przyjęta w dniu 28 stycznia 1999 r. do zasobu geodezyjnego w postaci protokołu odszukania znaków granicznych z dnia 27 listopada 1998 r. oraz szkicu, opisuje granicę pomiędzy działką nr (...) jako wschodni brzeg drogi; rysunek szkicu przedstawia drogę wyrysowaną na działce nr (...), zaś na mapach podziału wykreślono linią przerywaną przestrzeń opisana symbolem dr – droga;

- dokumentacja z podziału nieruchomości (działki nr (...)) przyjęta w dniu 29 sierpnia 2011 r. do zasobu geodezyjnego w postaci protokołu ustalenia i przyjęcia granic z dnia 7 czerwca 2011 r. oraz szkicu granicznego przedstawia "przestrzeń" wykazaną w działce nr (...) jako część składową tejże działki, od wschodu ogrodzonej;

- w świetle obowiązujących przepisów, omawiana "przestrzeń" nie jest odrębną działką, nie jest to obszar jednorodny pod względem prawnym, nie jest wydzielony (czy też wykazany pomiędzy sąsiednimi działkami) liniami granicznymi;

- wręcz przeciwnie "przestrzeń" jest częścią działki nr (...);

- oceny tej nie zmieniają przedstawione przez wnioskodawców dokumenty (kopia mapy sporządzonej w dniu 28 lutego 1953 r. przez Mierniczego Powiatowego (...) oraz kopia aktu notarialnego Nr 1982 z dnia 25 marca 1953 r.); których analiza wskazuje, że ustanowiono służebność gruntową (prawo do korzystania z drogi o szerokości trzech metrów);

- akty własności ziemi nr (...) i nr (...) z dnia (...) stycznia 1975 r. dotyczące odpowiednio działki nr (...) oraz działki nr (...) – poprzedniczki (...) nie wskazują, aby działka nr (...) była obciążona prawem korzystania z drogi czy też służebnością gruntową na rzecz działki nr (...), ani też, aby ta ostatnia działka posiadała prawo korzystania z drogi czy służebności gruntowej w działce nr (...);

- skoro C nie miała przypisanej służebności gruntowej, czy też prawa do korzystania z drogi, o której mowa w akcie notarialnym z 1953 r. , to takiego prawa nie mogła przenieść na rzecz A i B, co odzwierciedla treść aktu notarialnego z dnia (...) listopada 1993 r. (umowy darowizny);

- księgi wieczyste dotyczące działek nr (...) nie wskazują na istnienie prawa opisanego w § 3 aktu notarialnego z 1953 r., to jest prawa korzystania wspólnie ze sprzedawcą z drogi o szerokości trzech metrów wykazanej na planie.

Po rozpatrzeniu odwołania A i B, podnoszących między innymi, że niezgodne z prawdą jest – w świetle nowej mapy numerycznej - stwierdzenie Starosty, że treść mapy ewidencyjnej w zakresie ewentualnej drogi położonej na wschód od działki nr (...), od czasu założenia ewidencji gruntów i budynków do chwili obecnej nie uległa zmianie, że powierzchnia tej działki jest większa o ponad 7 arów od powierzchni ewidencyjnej, że (...) nie użytkowali spornej drogi, że Starostwo nie ustosunkowuje się wielu istotnych spraw, w tym zakupu przedmiotowej drogi, (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (...) decyzją z dnia (...) października 2013 r. znak: (...) - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy argumentował, że sporna droga jest częścią działki nr (...). Drogi tej nie wykazuje aktualna mapa ewidencyjna opracowana w formie numerycznej (na podstawie danych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym) i żadna ze stron nie udostępniła dokumentów będących podstawą do wykazania drogi w operacie ewidencji gruntów i budynków.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A i B zarzucili, że pominięto składane przez nich pisemne wyjaśnienia, podobnie jak i "bezprawność aktu notarialnego z 1953 roku", rzutującą na obecną sytuację skarżących. Wprowadzona do ewidencji w 2010 r. nowa mapa numeryczna świadczy o tym, że nieuwłaszczoną drogę dojazdową (istniejącą od ponad 50 – ciu lat) objęto niesłusznie granicami działki nr 69, nie zwiększając powierzchni tej działki. Fakt istnienia drogi jest udowodniony w świetle wyjaśnień złożonych przez świadków (...) w sprawie o naruszenie posiadania sygn. akt I C 1164/11, czego dowodem jest protokół z rozprawy (...).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżoną decyzją odmówiono wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, polegającej na wykazaniu drogi dojazdowej, jako odrębnej działki ewidencyjnej pomiędzy działką nr (...) (stanowiącą własność C), a sąsiednimi działkami nr (...) (D), działką nr 70/3 (stanowiącą własność E), działkami nr (...) (należącymi do F) oraz działką nr (...) (będącą własnością skarżących). Rozstrzygnięcie to - wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków – nie narusza prawa.

Jak wynika z art. 2 pkt 8 w/w ustawy, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Stosownie do art. 22 cyt. ustawy, ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie (ust. 1). Osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, są obowiązane zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów (ust. 2). Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków (ust. 3). Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewidencja obejmuje informacje dotyczące gruntów – ich położenia, granic i powierzchni.

W myśl § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jednostkami powierzchniowymi podziału kraju dla celów ewidencji są: 1/jednostka ewidencyjna, 2/obręb ewidencyjny, 3/ działka ewidencyjna. Zgodnie z § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia, działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Zmiana danych ewidencyjnych polegająca na ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków, odrębnej nieruchomości (działki gruntu) jest dopuszczalna jeśli dostępne są dane, o których mowa w § 28 ust. 1. Z przepisu tego wynika, że treść mapy ewidencyjnej stanowią takie elementy jak - granice działek (pkt 1), oznaczenia punktów granicznych (pkt 2), numery działek ewidencyjnych (pkt 6). Przebieg granic działek ewidencyjnych (w myśl § 36 ust. 1) wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,

2) w celu podziału nieruchomości,

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów,

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości,

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.

W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). Ustalenia przebiegu granic na gruncie dokonuje się w trybie określonym w § 38.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy, że sporna droga nie spełniała kryteriów do zakwalifikowania jej jako odrębnej działki ewidencyjnej w rozumieniu w/w przepisów, podlegającej ujawnieniu (wykazaniu) w operacie ewidencji gruntów. Nie była wydzielona z otoczenia za pomocą linii granicznych, co jest wymogiem koniecznym w myśl § 9 ust. 1. Nie posiadała numeru ewidencyjnego, o którym mowa w § 28 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia. Nie toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe celem ustalenia przebiegu granic spornej drogi dojazdowej. Brak jest dokumentacji z podziału nieruchomości, w wyniku którego nastąpiło wydzielenie drogi dojazdowej jako odrębnego pasa gruntu stanowiącego działkę ewidencyjną. W tych okolicznościach nie można zarzucać, że odmowa wprowadzenia wnioskowanej drogi dojazdowej do ewidencji gruntów i budynków, narusza prawo. Szczegółowe zasad wymiany danych ewidencyjnych określono w przepisach § § 44, 45, 46 i 47 omawianego rozporządzenia. Stosownie do dyspozycji § 44, do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy:

1) utrzymywanie systemu informatycznego obsługującego bazy danych ewidencyjnych w ciągłej gotowości operacyjnej,

2) utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi,

3) archiwizacja wycofanych danych ewidencyjnych,

4) udostępnianie danych ewidencyjnych,

5) ochrona danych ewidencyjnych przed ich utratą, zniszczeniem, niepożądaną modyfikacją, nieuprawnionym do nich dostępem i ujawnieniem,

6) okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych,

7) sporządzanie powiatowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją,

8) modernizacja ewidencji.

Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1). Przepis ten w ust. 2 stanowi, że do aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 stosuje się odpowiednio.

Dane zawarte w ewidencji podlegają – zgodnie z § 46 ust. 1 - aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11.

Powołany przepis w ust. 2. określa, że z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z:

1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych,

2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych,

3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej,

4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.

Aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez

starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych (§ 47 ust.1). W myśl § 47 ust. 3, w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy

Z akt sprawy wynika, że skarżący są właścicielami nieruchomości, która nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Są zainteresowani wykazaniem w ewidencji gruntów i budynków, drogi umożliwiającej im niezakłócony i swobodny dojazd do ich działki nr (...), oddzielonej od ogólnodostępnej drogi, sąsiadującymi ze sobą nieruchomościami.

Zgodnie z prawidłowo poczynionymi ustaleniami Starosty (...), sporna droga dojazdowa jako "przestrzeń" jest częścią działki nr (...) i nie jest ogólnodostępną drogą, a jedynie gruntem zajętym pod wewnętrzną komunikację. Wynika to między innymi z protokołu z czynności ustalenia i przyjęcia granic nieruchomości działki nr (...), szkicu granicznego, opisu granic, opisu i mapy projektu podziału, szkicu wyznaczenia projektowanych działek po podziale działki nr (...), wstępnego projektu podziału – korekty granicy pomiędzy działkami nr (...), szkicu podstawowego (dokumenty te stanowią odpowiednio - k. 81, 82, 83, 85, 86, 87, 90 akt adm.). Stanowiska, że sporna droga dojazdowa jest odrębną działką ewidencyjną podlegającą ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów, nie potwierdzają takie dokumenty jak : protokół odszukania znaków granicznych (k. 91 - 92 akt. adm.), opis i mapa projektu podziału działki nr (...) (k. 93 akt adm.), opis i mapa podziału działki nr (...) (k. 94 akt adm.), decyzje zatwierdzające geodezyjny projekt podziału działki nr (...) (k. 95 i 97 akt adm.), szkic wyznaczenia projektowanych działek nr (...) (k. 99 akt adm.), szkic podstawowy (k. 100 akt adm.) oraz protokół z ustalenia granicy działki nr (...) z działkami sąsiednimi nr (...) z dnia (...) grudnia 1993 r. (k. 101 – 102 akt adm.). Przedmiotowy protokół został podpisany między innymi przez (...). Punkt B. protokołu "Opis nowych granic" zawiera własnoręczne podpisy (...) oraz skarżącej (...) (k. 102 akt adm.). Stąd bezpodstawne są zarzuty skargi, że zaskarżona decyzja jest wadliwa ponieważ "Państwo (...) oraz inni sąsiedzi nie byli obecni podczas podziału działki nr (...) w 1993 r." Stroną protokółu z odszukania granic z dnia 27 listopada 1998 r. nie byli właściciele działki nr (...), co nie oznacza, że zamieszczony w pkt 11 protokółu szkic dowodzi, że pomiędzy działką nr (...) (należącą do (...)), działką nr (...) (należącą do A i B), a działką nr (...), występuje wyodrębniona nieruchomość jako droga dojazdowa o szerokości trzech metrów. Podobnie należy ocenić decyzje o podziale nieruchomości (k.95 – 98 akt adm.) oraz sporządzony przez geodetę (...) opis i mapa projektu podziału działki nr (...) (k. 93 akt adm.) oraz działki nr (...) (k. 94 akt adm.), wykazujący pas gruntu "dr 3,0" , wyznaczony od strony działek nr (...) – linią ciągłą, zaś od strony działki nr (...) – linią przerywaną. Na mapach dołączonych do akt sprawy jako karty 178,179 i 180 nie jest również wykazywana przedmiotowa droga jako samodzielna nieruchomość. Nic nie wspomina o niej protokół z ustalenia stanu władania gruntami z 1963 r. (k. 129 – 139 akt adm.), podobnie jaki i figurujące w aktach sprawy akty notarialne (k. 116 i 113 akt adm.) – umowy darowizny z dnia 16 sierpnia 1990 r. i z dnia 25 listopada 1993 r. (pierwsza z nich dotyczy darowizny nieruchomości nr (...) o łącznej powierzchni 0,56 ha na rzecz (...), druga – darowizny działki nr (...) o powierzchni 0,12 ha na rzecz A i B). O drodze o szerokości trzech metrów jest mowa w akcie notarialnym z dnia (...) marca 1953 r. (k. 44 – 47 akt adm.) dotyczącym sprzedaży przez (...) nieruchomości oznaczonej nr (...) o powierzchni 0,56 ha. Według § 3 w/w umowy, kupujący (...) nabył prawo własności tej nieruchomości wraz z prawem do korzystania wspólnie ze sprzedawcą z drogi o szerokości trzech metrów wykazanej na planie sporządzonym przez mierniczego powiatowego (...). Kopia wyrysu (planu) sporządzonego w dniu (...) lutego 1953 r. do w/w aktu notarialnego ilustruje przebieg drogi (k.43 akt adm.). Oba te dowody - świadczące ustanowieniu służebności gruntowej (prawa do korzystania z drogi o szerokości trzech metrów) - ze względu na ich archiwalny charakter nie mogły stanowić podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji skoro orzekające organy dysponowały nowszymi dokumentami, które wykazały, że pas gruntu służący skarżącym za dojazd do posesji, znajdujący się między działką nr (...) i działkami o numerach (...), jest częścią działki nr (...). Akt własności ziemi nr (...) (k.119 akt adm.) oraz nr (...) (k. 122 akt adm.) z dnia (...) stycznia 1975 r. stwierdzający odpowiednio nabycie na własność działki nr (...) przez (...) i działki nr (...) przez (...), nie jest dowodem występowania w obrocie prawnym odrębnej nieruchomości (drogi dojazdowej) położonej pomiędzy uwłaszczanymi działkami. Treść aktu notarialnego z dnia (...) listopada 1993r. (umowy darowizny na rzecz A i B - k. 113 akt adm.) nie nawiązuje w żaden sposób do aktu notarialnego z 1953 r. a to prowadzi do wniosku, że opisana w § 3 przez obie strony umowy, droga nie stanowiła wydzielonej nieruchomości (działki) podlegającej wówczas zaewidencjonowaniu we właściwym rejestrze. W tych warunkach organy prawidłowo odmówiły wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków wnioskowanej przez skarżących zmiany.

Dołączony do akt sprawy szkic wytyczenia geodezyjnego budynku mieszkalnego na działce nr (...) przez geodetę (...) (szkic wykazujący sporną drogę dojazdową poprzez adnotację "od szosy – droga dojazdowa") nie stanowi dokumentu, o którym mowa w § 46 ust. 2 rozporządzenia z 2001 r. podobnie zresztą, jak i plan zagospodarowania działek z naniesionym pasem gruntu oznaczonym jako "droga polna do szosy" oraz decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (nr (...), nr (...)) oraz decyzja (pozwolenie na budowę z dnia (...) sierpnia 1998 r.). Załączniki graficzne do ostatnich tych dwóch decyzji wykazują pas gruntu "przestrzeń", ale bez oznaczenia jako odrębna nieruchomość (działka), wydzielona od otoczenia liniami granicznymi oraz posiadająca własny numer ewidencyjny. Protokół z czynności ustalenia i przyjęcia granic nieruchomości działki nr (...)) i szkic graniczny z 2011 r. nie wykazuje spornej drogi dojazdowej jako odrębnej nieruchomości. Odnosząc się do stanowiska skarżących, że fakt istnienia drogi jest udowodniony w świetle wyjaśnień złożonych przez świadków (...) oraz (...) w sprawie o naruszenie posiadania (sygn. akt I C 1164/11), należy wyjaśnić, że protokół z rozprawy przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie I Wydział Cywilny z dnia 24 lipca 2012 r. (załącznik nr 8 do skargi) oddający treść zeznań tych świadków nie jest dokumentem – w świetle analizowanych przepisów - upoważniającym starostę do wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i wykazania w tej ewidencji spornej drogi dojazdowej. Okoliczności podnoszone w piśmie procesowym z dnia 6 stycznia 2014 r. A – nawiązującym do odpowiedzi na skargę – i wyrażającym stanowisko, że organ dowolnie interpretuje nie tylko dane wynikające z dokumentów źródłowych, ale i przepisy prawne oraz wybiórczo traktuje "materiał dowodowy" nie podważają legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Poruszona w/w piśmie przykładowo kwestia, dlaczego (...) została uwłaszczona działką o powierzchni mniejszej niż 4 ary (bez drogi dojazdowej) może świadczyć jedynie o wadliwości aktu uwłaszczenia z 1975 r., a nie o naruszeniu prawa przez organ (Starostę (...)) odmawiającego wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Dołączone do przedmiotowego pisma z dnia (...) stycznia 2014 r. wyjaśnienie Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno – Kartograficznego w (...) z dnia (...) listopada 2010 r. odnoszące się do wykonanej przez to Przedsiębiorstwo modernizacji ewidencji gruntów zleconej przez Starostwo Powiatowe w (...) wskazuje w zakresie dojazdu do działki nr (...), że część nieruchomości stanowiących dojazd nie stanowiła i nie stanowi oddzielnej działki według ewidencji gruntów.

Jak wyżej wykazano podstawę wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji jest prawomocne orzeczenie sądowe lub ostateczna decyzja administracyjna (w myśl § 36 ust. 1 rozporządzenia). W aktach sprawy brak jest takiej decyzji kończącej postępowanie na przykład w przedmiocie rozgraniczenia, podziału nieruchomości, czy wymiany gruntów - w zakresie odnoszącym się do spornej drogi dojazdowej. Postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga ono sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W przypadku regulacji dotyczących ewidencji gruntów chodzi o wprowadzenie do ewidencji prawidłowych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji wynikających z odpowiedniej dokumentacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, LEX nr 41305). Uwzględniając przedstawianą wyżej specyfikę postępowania ewidencyjnego stwierdzić należy, że starosta jako organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie posiada uprawnień do rozstrzygania poprzez wpisy do danych ewidencji gruntów o prawie własności nieruchomości. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach dotyczących ewidencji gruntów i budynków wynika, że zapisy w tej ewidencji mają wyłącznie charakter techniczno - deklaratoryjny, co oznacza, że nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Organy ewidencyjne nie mogą zatem samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością (zob. wyroki NSA: z dnia 17 lutego 1993 r., sygn. akt II SA 1155/92, opubl. ONSA 1994/2/61; z dnia 16 kwietnia 1998 r., sygn. akt II SA 258/98, Lex 41288; z dnia 20 sierpnia 1988 r., sygn. akt II SA 766/98, Lex 82005).

Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

-----------------------

8