Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 79/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2011r. sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 15 [...] znak: [...], po wstępnym rozpoznaniu odwołania K. P. od decyzji wydanej z up. Prezydenta Miasta O. znak: [...] z dnia [...] przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w przedmiocie odmówienia K. P. przyznania dodatku mieszkaniowego do zajmowanego mieszkania, na podstawie art. 134, w zw. z art. 129 § 2 i art. 59 § 2 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że wyżej opisana decyzja została wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania doręczona dorosłemu domownikowi, żonie K. P. - T. P. w dniu 10 sierpnia 2010r., zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu uprawniającego do wniesienia odwołania upłynął w dniu 24 sierpnia 2010r. Tymczasem K. P. odwołanie wniósł za pośrednictwem organu I instancji w dniu 6 września 2010r. Dalej organ odwoławczy zauważył, że odwołanie to nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jak też nie wyjaśniało powodów powstałej zwłoki. Kolegium powołało wyrok NSA z dnia 21 marca 1997r. sygn. akt SA/Łd 2990/95, w którym Sąd ten wskazał, że w razie uchybienia terminu organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, przewidzianego w art. 134 kpa. Powyższe, zdaniem organu II instancji oznacza, że złożone po terminie odwołanie nie może być rozpatrzone.

W skardze na powyższe postanowienie do WSA w Kielcach K. P. wskazał, że po otrzymaniu decyzji MOPS z dnia [...], złożył od niej odwołanie w dniu 26 marca 2010r., w którym zarzucił, że decyzja ta powinna zostać mu doręczona do dnia 11 lutego 2010r., a została doręczona w dniu 15 marca 2010r. SKO nie odniosło się jednak do tego zarzutu. Ponadto podał, że nie był w stanie dotrzeć do publikacji wyroku NSA, na które powołało się Kolegium w swoim uzasadnieniu, gdyby znał treść tego wyroku to mógłby ustosunkować się do popełnionego przez siebie uchybienia.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że niniejsza sprawa dotyczy zgodności

z prawem postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 15 [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...] W związku z tym zarzuty dotyczące postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] nie mogą mieć żadnego wpływu na rozstrzygniecie tej sprawy.

Zgodnie z art.129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji administracyjnej. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa ( wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060, wyrok NSA z 29 stycznia 1997r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004).

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w tym dokładne zbadanie daty doręczenia orzeczenia organu I instancji i skuteczności tego doręczenia, daty wniesienia środka zaskarżenia oraz czy odwołanie nie zawiera takich okoliczności, które mogłyby zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Z akt administracyjnych wynika, że organ trafnie ustalił powyższe okoliczności. Bezsporny w niniejszej sprawie pozostaje fakt, iż zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o terminie jego zaskarżenia, zostało prawidłowo doręczone, w trybie art. 43 kpa, dorosłemu domownikowi tj. żonie skarżącego T. P. w dniu 10 sierpnia 2010r., co potwierdziła ona własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 24 sierpnia 2010r., tymczasem K. P. wniósł je w dniu 6 września 2010r., czyli z 13 - dniowym przekroczeniem ustawowego terminu.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego braku możliwości odnalezienia orzeczenia NSA, na które powołał się organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, to stwierdzić należy, że faktycznie SKO powinno wskazać publikator tego orzeczenia. Podkreślić jednak należy, że organ odwoławczy przytoczył tezę przedmiotowego wyroku jedynie celem wzmocnienia trafności swojego stanowiska, dlatego też brak podania publikatora nie mógł mieć żadnego wpływu na treść zaskarżonego postanowienia, które odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).