Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata adw. Ł.O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia .... w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wpisu do ewidencji producentów postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. Ł. O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 146,40 (słownie: sto czterdzieści sześć 40/100) złotych.


UZASADNIENIE

W postępowaniu przed tutejszym Sądem, postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych praz ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika S. D. został wyznaczonym adwokat Ł. O., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy we wszystkich instancjach. Pełnomocnikowi z urzędu, wyrokiem z dnia 17 września 2008 r. zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej za udział przed sądem I instancji. Wyrok ten został uchylony w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej przez uczestnika postępowania. Zgodnie z protokołem rozprawy przed Sądem kasacyjnym z dnia 21 października 2009 r. (sygn. akt II GSK133/09), na rozprawę nie stawił się nikt. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 16 czerwca 2010 r., zasądzone zostały wnioskodawcy koszty nieopłaconej pomocy prawnej za udział przed sądem I instancji. Po tym wyroku adw. Ł. O. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za udział pełnomocnika w sprawie przed NSA (sygn. akt II GSK 133/09), oświadczając, że koszty te nie zostały mu opłacone w całości ani w części. Jednocześnie przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o zasądzenie kosztów za jej sporządzenie składając stosowne oświadczenie jak wyżej.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Z przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wynika, że za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokatowi, który prowadził sprawę w I instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, nie mniej niż 120 zł.

Z regulacji tej zatem wynika, że wynagrodzenie przysługuje tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy pełnomocnik z urzędu faktycznie brał udział w rozprawie. W protokole rozprawy przed Sądem II instancji natomiast odnotowano nieobecność stron, które zostały prawidłowo zawiadomione. Tym samym wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należy uznać za nieuzasadniony. W istocie w postępowaniu w II instancji pełnomocnik z urzędu dokonał czynności poprzez wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, niemniej powołane wyżej rozporządzenie nie daje podstaw do zasądzenia kosztów w tym zakresie. Przepis § 18 w punkcie 2 dokładnie wymienia czynności dokonane w II instancji, za które adwokatowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie według stawek minimalnych. Są to: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie (lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej lub sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia (lit. b), udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (lit. c) oraz postępowanie zażaleniowe (lit. d).

Wynagrodzenie wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należy natomiast przyznać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które wynosi – stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia – 50 % stawki minimalnej, jeżeli prowadził on sprawę w I instancji, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.

W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należy przyznać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług – 26,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.