Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 793/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 37 § 1, art. 46 § 2 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1976/22 o odrzuceniu skargi A. w G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 12 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. w G. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 12 lipca 2022 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 21 września 2022 r. wezwano skarżącego, na adres ustanowionego pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru REGON skarżącego albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, bądź numeru identyfikacji podatkowej, ewentualnie złożenie oświadczenia, że skarżący nie podlega wpisowi do żadnego rejestru lub ewidencji. Ponadto wezwano do nadesłania oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego 29 września 2022 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, w związku z czym Sąd I instancji odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Skarga powinna w szczególności powinna zawierać podpis strony lub jej pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), przy czym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Ponadto w skardze należy podać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania (art. 46 § 2 pkt 1 lit. 3 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany wezwać stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, zgodnie z wezwaniem Sądu. Oznacza to, że Sąd I instancji był zobowiązany odrzucić skargę. Skarżący nie kwestionuje zasadności wezwania do uzupełnienia braków, natomiast zarzuca, że Sąd I instancji nie wyjaśnił, kto odebrał przesyłkę w imieniu pełnomocnika skarżącego oraz wyjaśnia, że kancelaria pełnomocnika od 1 października 2022 r. zmieniała siedzibę i w związku z tym 29 września 2022 r. "biuro było zamknięte dla Klientów i co do zasady Kancelaria nie prowadziła działalności". Argumenty te nie mogły odnieść zamierzonego skutku z następujących powodów. Po pierwsze, ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przedmiotowe wezwanie zostało odebrane 29 września 2022 r. przez upoważnionego pracownika kancelarii N.K. Odbiór wezwania został pokwitowany czytelnym podpisem pracownika oraz pieczątką kancelarii. Wbrew zatem twierdzeniom pełnomocnika, 29 września 2022 r. w kancelarii odbierane były przesyłki pocztowe. Po drugie, obowiązek zapewnienia prawidłowego odbioru korespondencji w trakcie zmiany siedziby spoczywa na profesjonalnym pełnomocniku, który powinien w tym zakresie dochować należytej staranności w prowadzeniu spraw swojego mocodawcy. Po trzecie, pełnomocnik jest zobowiązany powiadomić Sąd o zmianie swojej siedziby lub adresu do doręczeń, co jednak w tej sprawie ma drugorzędne znaczenie, ponieważ jak przyznaje sam pełnomocnik zmiana siedziby nastąpiła dopiero 1 października 2022 r., a więc już po doręczeniu przedmiotowego wezwania. Powyższe oznacza, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi, co uzasadniało jej odrzucenie.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.