Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1230/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 99 ust. 12
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi L. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania L. J. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2012 r. – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jako podstawę prawna jej wydania wskazał m.in. art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej O.p.), art. 99 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Tj. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz.1054, w skrócie ustawa VAT).

W uzasadnieniu organ odwołał się do ustalonego stanu faktycznego sprawy i wskazał, że w okresie od lipca 2013 r. do marca 2014 r. przeprowadzone zostały u L. J., prowadzącego działalność gospodarczą jako Firma Handlowa "A" z siedzibą w Z. kontrole podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku VAT oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych zrealizowanych od [...] do [...] r. W związku z ustaleniami kontroli podatkowej wszczęte zostało postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług, w tym za lipiec za 2012 r.

Decyzją z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z., działając na podstawie art. 99 ust. 12 ustawy VAT określił zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2012 r. w kwocie [...] zł.

Jak wynika z uzasadnienia wydanej decyzji w trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie sprzedaży oraz rozliczenia podatku należnego ani w zakresie zakupów oraz podatku naliczonego za ten miesiąc ale kwota rozliczenia wynikająca z deklaracji uległa zmianie , gdyż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. określił decyzją z [...] r. zobowiązanie w podatku VAT za czerwiec 2012 r., a tym samym zmniejszył kwotę nadwyżki podatku naliczonego na należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy ([...] zł) określoną w deklaracji podatnika. Powyższe skutkowało koniecznością określenia decyzją zobowiązania w podatku VAT za lipiec 2011 r., gdyż w miejsce deklarowanej kwoty do przeniesienia [...] zł podatnik winien uiścić podatek w kwocie [...] zł. Dodatkowo organ wyjaśnił, odnosząc się do pisma z [...] r. i przedstawionych w nim wyjaśnień dotyczących okoliczności współpracy L. J. z firmą "B", z którą przeprowadził łącznie [...] transakcji wewnątrzwspólnotowych na kwotę [...] zł i osiągnął zysk w kwocie [...] zł, co miesiąc występował o zwrot podatku VAT, który otrzymywał, chociaż organ prowadził kontrolę jego zasadności, że brak zastrzeżeń w trakcie kontroli zasadności zwrotu nie oznacza, że kontrolowana transakcja została rozliczona prawidłowo. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, gdyż wyszły na jaw nowe okoliczności, z których wynika, że towar objęty fakturami dostaw wewnątrzwspólnotowych na rzecz spółki "B" nie został do niej dostarczony. Nie potwierdziła ona współpracy ze skarżącym i nie rozliczyła tych transakcji, co wynika z odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej z [...] r.

Dyrektor Izby Skarbowej w K., nie podzielił zasadności argumentów wniesionego przez L. J. odwołania i zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] r.

W uzasadnieniu wskazał, że postawione organowi zarzuty, co do wadliwego zastosowania art. 42 ust. 1 ustawy VAT i zakwestionowanie prawa podatnika do skorzystania ze stawki VAT 0% w stosunku do transakcji ze spółka "B" nie znajdują zastosowania, gdyż dokonując rozliczenia podatku VAT za miesiąc lipiec 2012 r. organ nie dokonywał oceny transakcji wewnątrzwspólnotowych ze spółką "B" w tym miesiącu bo takowych nie było i nie były rozliczane. Przeprowadzona kontrola dotycząca prawidłowości rozliczeń podatku VAT za sporny miesiąc nie wykazała nieprawidłowości a konieczność wydania decyzji określającej podatek VAT za lipiec 2012 r. wynikał z wyłącznie z określenia zobowiązania w podatku VAT za miesiąc czerwiec w kwocie innej niż wynikała z deklaracji podatnika, który wykazał nadwyżkę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy a organ określił za ten miesiąc zobowiązanie do zapłaty na konto urzędu skarbowego.

Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na to rozstrzygnięcie z powodu rażącego naruszenia prawa.

Zaskarżonej decyzji autor skargi zarzucił naruszenie:

1. art. art. 122, 187 § 1 oraz 191 O.p. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i dokonanie błędnej oceny dowodów skutkujące uznaniem, iż skarżący w lipcu 2012 r. nie pozostawał w dobrej wierze co do statusu podatkowego odbiorcy świadczonych przez skarżącego usług (jak sprostował organ w odpowiedzi na skargę - właściwie dostaw – przyp. Sądu) oraz, że nie dochował należytej staranności w ustaleniu tegoż statusu,

2. przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 42 ust. 1 ustawy VAT poprzez uznanie, iż transakcje sprzedaży towarów w przedmiotowej sprawie, na rzecz spółki "B" spol. s.r.o. nie stanowią wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w przypadku gdy nabywcą towarów był podmiot posiadający stosowny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie Unii Europejskiej właściwe dla tego nabywcy, a numer ten został wskazany na fakturach dokumentujących przedmiotowe transakcje, zaś skarżący wystarczająco wykazał, iż towar opuścił terytorium RP,

3. przepisów postępowania, tj. art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a tym samym niewystarczające jego wyjaśnienie, a także art. art. 180 i 187 tej ustawy poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania Nguyen van Diem oraz Nguyen Xuan Ninh, tj. osób reprezentujących spółkę "B" w kontaktach handlowych ze skarżącym, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z [...] r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ oraz o wstrzymanie jej wykonania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 2 marca 206 r. pełnomocnik organu wniósł o odroczenie terminu rozpoznania sprawy, gdyż decyzja dotycząca podatku Vat za lipiec, zawisła przed tut. Sądem pod sygn. akt III SA/GL 1229/15 i będzie przedmiotem kontroli sądowej w dniu [...] r. Zaskarżona decyzja dotycząca rozliczenia podatku VAT za lipiec 2012 r., jest konsekwencją decyzji dotyczącej rozliczenia za czerwiec 2012 r. i celowym wydaje się orzekanie zgodnie z zachowaniem kolejności roliczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Natomiast badanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wyżej wskazanego kryterium jej legalności wskazuje, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Spór w przedmiotowej sprawie nie dotyczy zasadności zastosowania przez stronę skarżącą stawki VAT 0% do transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dokonanej na rzecz podatnika czeskiego tj. "B" s.r.o. widniejącego na fakturze czy też na rzecz nieustalonego odbiorcy, gdyż w lipcu 2012 r. L. J. nie realizował ani nie rozliczał transakcji wewnątrzwspólnotowych. Okoliczność ta nie jest sporna, gdyż skarżący jej nie neguje, ale stawia zarzuty, które w tej konkretnej sprawie, rozliczenia podatku Vat za lipiec 2012 r. nie mogły być skuteczne.

Ja wskazano wyżej dokonując rozliczenia podatku VAT za lipiec 2012 r. skarżący, który zgodnie z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji nr [...] prowadzi działalność gospodarczą od [...] r. jako Firma handlowa "A" L. J.. Od [...] r. jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a od [...] r. podatnikiem VAT-R/UE, złożył [...] r. deklarację VAT-7, w której wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] zł. W rozliczeniu natomiast uwzględnił kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości [...] zł.

Ponieważ organ podatkowy zakwestionował prawidłowość rozliczenia podatku VAT za czerwiec 2012 r. i decyzją z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. określił za ten miesiąc kwotę zobowiązania do zapłaty, tym samym kwota do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł nie podlega ujęciu w rozliczeniu. Skutkowało to za lipiec określeniem zobowiązania w kwocie [...] zł i konieczność rozliczenia kolejne miesiąca z racji, że ujęta w deklaracji kwota [...] zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy takiemu rozliczeniu nie podlega.

Powyższe rozstrzygniecie znajduje umocowanie w art. 21 § 3 O.p., który stanowi, że jeżeli w postepowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił podatku w całości lub części, nie złożył deklaracji albo ze wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie natomiast z art. 99 ust. 12 ustawy VAT zobowiązanie podatkowe, kwota zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy VAT przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. Bo chociaż w toku kontroli podatkowej w zakresie podatku VAT za lipiec 2012 r. nie stwierdzono nieprawidłowości dotyczących tego miesiąca, to rozliczenie za ten miesiąc wymagało wydania decyzji z racji określenia decyzją rozliczenia za czerwiec 2012 r., które wymagało korekty rozliczenia za lipiec 2012 r. Należy wskazać, że decyzja dotycząca miesiąca czerwca 2012 r. posiadała przymiot ostatecznej, gdyż pomimo zaskarżenia została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] nr [...], [...]. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nieprawomocnie oddalił skargę wniesioną od tej decyzji wyrokiem z 9 marca 2016 r. sygn. akt III SA/GL 1229/15.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.