Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 795/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 sierpnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji p o s t a n a w i a: przyznać W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania podatnika od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz załączonych do niego dokumentów wynika, że W. S. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest renta chorobowa jego żony w wysokości 914 zł miesięcznie. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W 2007 roku zmuszony był zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych z uwagi na jej nieopłacalność oraz konieczność opieki nad chorą żoną, która cierpi na stwardnienie rozsiane, jest inwalidą I grupy całkowicie niezdolnym do samodzielnej egzystencji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. S. wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej renta chorobowa w wysokości 914 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W 2007 roku zmuszony był zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych z uwagi na jej nieopłacalność i chorobę żony, która cierpi na stwardnienie rozsiane, jest inwalidą I grupy całkowicie niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.