Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1507/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Lech sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz M. K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] orzekającą o udzieleniu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami M. K. kary dyscyplinarnej w postaci nagany z wpisem do centralnego rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2004 r.

W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia 17 marca 2003 r. zwrócił się do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej z wnioskiem o wszczęcie postępowania wyjaśniającego wobec pośrednika w obrocie nieruchomościami M. K., w związku ze skargą A. i W. W., którzy jako kupujący, zarzucili pośrednikowi M. K. reprezentującemu sprzedających, wprowadzenie ich w błąd co do stanu prawnego nieruchomości, działanie na szkodę klientów oraz doprowadzenie do sytuacji, w której pośrednik sam był stroną kupującą.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po zapoznaniu się z wynikami postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej, przychylił się do wniosku Komisji i decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. orzekł o udzieleniu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami M. K. kary dyscyplinarnej w postaci nagany z wpisem do centralnego rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami.

Po rozpatrzeniu wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., uznając, iż nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Po zapoznaniu się ze skargą M. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. oraz orzekł o uchyleniu decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym zbadaniu sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. ponownie orzekł o udzieleniu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami M. K. kary dyscyplinarnej w postaci nagany z wpisem do centralnego rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami. M. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której decyzja została wydana dnia [...] sierpnia 2004 r.

Z ustaleń organu wynika, że pośrednik w obrocie nieruchomościami M. K. swym postępowaniem naruszył art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.) przez nie dochowanie szczególnej staranności właściwej dla zawodowego charakteru czynności pośrednictwa oraz z powodu braku ochrony interesu osób, na rzecz których były wykonywane czynności, a także naruszył § 2, 4, 7 i 8 Kodeksu Etyki oraz § 8, 10 i 27 Standardów Zawodowych.

Ponadto, zdaniem organu, wydanie decyzji w sprawie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej.

Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. K. , zarzucając naruszenie art. 7, 8, 78 § 1 i 2, 80 kpa, art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543) oraz powołanych w zaskarżonej decyzji przepisów Kodeksu Etyki i Standardów Zawodowych.

Skarżący podniósł również, że osoby składające na niego skargę legitymują się interesem faktycznym, a nie prawnym w rozumieniu art. 28 kpa oraz zarzucił, że nie działał na niczyją niekorzyść.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest zasadna, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest utrzymanie w mocy decyzji orzekającej o udzieleniu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami M. K. kary dyscyplinarnej w postaci nagany z wpisem do centralnego rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami.

Dnia 11 października 2002 r. "Umową pośrednictwa – sprzedaż na wyłączność" E. J. i I. J. powierzyli skarżącemu M. K. "pośrednictwo w wyszukaniu Klienta na zgłoszony obiekt" - budynek mieszkalno – użytkowy.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2003 r. do Przewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej o wszczęcie postępowania wyjaśniającego wobec M. K. – pośrednika w obrocie nieruchomościami, w związku ze skargą A. i W. W. We wniosku tym organ wskazał, że w postępowaniu wyjaśniającym należy zbadać, czy M. K., wykonując czynności pośrednictwa działał zgodnie z art. 181 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543).

Szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania postępowania wyjaśniającego z tytułu odpowiedzialności zawodowej oraz stosowania kar dyscyplinarnych wobec rzeczoznawców majątkowych, uregulowane są w rozdziale 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. Nr 115, poz. 745). Z § 39 tego rozporządzenia wynika, że Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, kierując do Przewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego – we wniosku wskazuje zarzuty, które powinny być zbadane w postępowaniu wyjaśniającym, dotyczące niewypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 175, 181 i 186 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 z późn. zm.).

Znajdujący się w aktach administracyjnych wniosek Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast skierowany do Przewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej z dnia [...] marca 2003 r. [...] w sprawie skarżącego M. K. nie spełnia wymogów § 39 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r., ponieważ brzmi następująco: "Zgodnie z przepisem § 39 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. Nr 115, poz. 745) proszę o wszczęcie przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej postępowania wyjaśniającego wobec następujących pośredników w obrocie nieruchomościami: 1. M. K., licencja nr [...], w związku ze skargą złożoną przez A. i W. W.; ... ." Wprawdzie w cytowanym piśmie brak jest jakiejkolwiek informacji, czy do wniosku dołączona jest skarga, która spowodowała wszczęcie postępowania wyjaśniającego, jednakże należy zauważyć, że § 39 jest jednoznaczny – we wniosku Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ma obowiązek wskazać zarzuty, które powinny zostać zbadane przez Komisję. Zarzuty te, wraz z podstawą wszczęcia postępowania, wymienione zostaną w protokole z postępowania wyjaśniającego, nie mniej jednak, nie rolą Komisji jest je formułować – Komisja ma obowiązek zarzuty zbadać zgodnie z § 44 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r., i rozstrzygnąć o nich. W sprawie skarżącego, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie wskazał zarzutów, które miały zostać zbadane przez Komisję.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że powyższe uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.