Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2976/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 58-60;  art. 127 par. 3;  art. 129 par. 2;  art. 57 par. 5 pkt 2; art. 154 par. 1 i  art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - asesor WSA - Andrzej Kania po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. S.P. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia ... października 2007 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 26 listopada 2007 r. wniesionej przez J. S. P. (powoływany dalej jako: ,,Skarżący--) jest postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z ... października 2007 r., Nr ..., o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z ... lipca 2007 r. Nr ....

Zaskarżone orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z 1 czerwca 2007 r. Skarżący wystąpił do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.], powoływanej dalej jako: k.p.a., odmawiającej przyznania uprawnień kombatanckich.

Decyzją z ... lipca 2007 r., Nr ..., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie wszczęte powyższym wnioskiem. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że decyzją Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w C. z ... października 1984 r. utrzymana została w mocy decyzja tego organu z ... stycznia 1984 r. o odmowie przyznania stronie uprawnień kombatanckich. Podał także, że decyzją z ... czerwca 2006 r., utrzymaną w mocy decyzją z ... sierpnia 2006 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił uchylenia na podstawie art. 154 k.p.a. decyzji o odmowie przyznania stronie uprawnień kombatanckich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 9 stycznia 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1572/06 oddalił skargę strony na decyzję Kierownika Urzędu z ... sierpnia 2006 r. Przedstawiając powyższe organ stwierdził, że kolejna decyzja podjęta przez Kierownika Urzędu w trybie art. 154 § 1 k.p.a. w niniejszej sprawie byłaby obarczona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. polegającą na ponownym rozstrzygnięciu sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż organ wydając kolejną decyzję na wniosek strony w trybie art. 154 k.p.a. orzekłby po raz drugi (w tym samym trybie) w tej samej sprawie administracyjnej, tj. orzekł w sprawie zakończonej ostateczną i prawomocną decyzją Kierownika Urzędu z dnia ...08.2006 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia ... czerwca 2006 r. o odmowie uchylenia decyzji. W ocenie organu w tej sytuacji, postępowanie w trybie art. 154 k.p.a., jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Zaskarżonym postanowieniem Kierownik Urzędu stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji z ... lipca 2007 r. Powołał w podstawie prawnej przepis art. 134 k.p.a. w związku z art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 371 ze zm.]. W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający podkreślił, że strona w decyzji z ... lipca 2007 r. prawidłowo pouczona została o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Kierownika Urzędu, w terminie 14 dni od otrzymania decyzji. Natomiast decyzja ta doręczona została stronie w dniu 30 lipca 2007 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany został w Urzędzie Pocztowym M. 1 w dniu 14 sierpnia 2007 r. a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął dzień wcześniej. Zauważył nadto, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Na powyższą decyzję Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił niezastosowanie przepisów prawa procesowego, stanowiące naruszenie interesu prawnego Skarżącego jak również interesu społecznego, w szczególności poprzez nie zastosowanie art. 154 § 1 k.p.a., pomimo wszystkich racjonalnych przesłanek i powodów. Wniósł jednocześnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia a także o przywrócenie terminu na dokonanie czynności, której uchybienie nie było przez Skarżącego zawinione. W uzasadnieniu skargi poniósł, że organ orzekający w decyzji z ... lipca 2007 r. nie zajął stanowiska co do okoliczności, na podstawie których wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie spawy. Podkreślił że przypadkowe odnalezienie świadka, który dokładnie pamięta udział Skarżącego w walce przeciwko nazistom to bardzo ważna, nieznana wcześniej okoliczność, która w toku postępowania administracyjnego winna zostać uwzględniona. Powołał się następnie na zły stan swojego zdrowia i utratę przytomności w dniu 13 sierpnia 2007 r. Końcowo zaznaczył, że zebrane w sprawie dowody w sposób bezsprzeczny wskazują na działanie w ruchu oporu oraz bezpośrednią walkę z okupantem.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie, o charakterze formalnym, odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Mając na względzie powyższe, tj. dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia wydanego przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, a więc badając zaskarżone orzeczenie przede wszystkim pod względem jego zgodności z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

Pismem z 1 czerwca 2007 r. Skarżący wystąpił do Kierownika Urzędu o uchylenie decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. Wydana w następstwie rozpatrzenia powyższego wniosku decyzja Kierownika Urzędu z ... lipca 2007 r., doręczona została Skarżącemu w dniu 30 lipca 2007 r. (vide: wypełniony blankiet zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, K- 161 akt administracyjnych). Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie jej zaskarżenia. Skarżący, zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 129 § 2 k.p.a., pouczony został o prawie zwrócenia się do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (vide: decyzja z ... lipca 2007 r., K-162 akt administracyjnych). Natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony został z jednodniowym uchybieniem wskazanego terminu prawnego, gdyż nadany został - jak trafnie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - w dniu 14 sierpnia 2007 r. w Urzędzie Pocztowym M. 1 (vide: koperta z odciskiem stempla pocztowego, K- 163 akt administracyjnych). Warto w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. o zachowaniu terminu do wniesienia takiego wniosku decyduje data jego nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Również sam Skarżący w skardze potwierdza fakt uchybienia terminu w powyższym zakresie.

Istotne jest to - na co zwrócił uwagę organ wydający zaskarżone postanowienie - że Skarżący w swoim środku odwoławczym nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia a który w razie jego złożenia podlegałby ocenie Kierownika Urzędu. Instytucja przywracania terminów uchybionych w postępowaniu administracyjnym przewidziana została w art. 58-60 k.p.a. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania (w tym także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań) postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia takiego wniosku (art. 58 § 2 k.p.a.). Zatem sąd administracyjny nie jest władny do przywrócenia terminu uchybionego przez Skarżącego w postępowaniu administracyjnym i z tych powodów nie może uwzględnić prośby zawartej w skardze o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niezależnie od przyczyn uchybienia temu terminowi.

Reasumując należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu a Kierownik Urzędu w sposób prawidłowy zastosował w sprawie przepis zawarty w art. 134 k.p.a. i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z powyższych względów i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.