Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 797/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par 13v ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej w związku z powstaniem szkód w gospodarstwie rolnym w 2019 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w C. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego P. S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w C. nr [...]

o odmowie przyznania P. S. pomocy finansowej, w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

W dniu [...] r. do Biura Powiatowego ARiMR w C. wpłynął wniosek P. S. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu,

w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi. Rolnik wnioskował o udzielenie pomocy publicznej do:

- powierzchni upraw rolnych (z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych) na której wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 70 % danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy - 2 ha;

- powierzchni upraw rolnych (z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych) na której wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 30 % danej uprawy na powierzchni tej uprawy i mniej niż 70 % danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy -117,75 ha;

- powierzchni wieloletnich użytków zielonych, na której wystąpiły szkody

w wysokości co najmniej 30% danej uprawy na powierzchni tej uprawy i nie mniej niż

70 % danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy - [...] ha.

Wraz z wnioskiem rolnik złożył protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód

w gospodarstwie sporządzony przez właściwą Komisję; oświadczenie o liczbie posiadanych w dniu szacowania szkód przez komisję, zwierząt z gatunku bydło, owce, kozy lub konie; polisy ubezpieczeniowe oraz potwierdzenie opłat.

Pismem z dnia [...] r. organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień odnośnie braku wystąpienia suszy na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] oraz [...], na powierzchni [...] ha.

W piśmie z dnia [...] r. (nadesłanym mailem), stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, rolnik podał, że skutki suszy w jego gospodarstwie były ewidentne i obejmowały całe gospodarstwo rolne.

W dniu [...] r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania ww. pomocy.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przytoczył stosowne przepisy i wskazał, że straty w uprawie rolnika oszacowane przez Komisję nie mogły zostać uznane jako straty wywołane przez zjawisko suszy. Wskazał, że dla stwierdzenia suszy najważniejsze znaczenie mają dane pochodzące z Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa

w P. (IUNG), a te nie wykazały zaistnienia suszy na części działek rolnika, objętych wnioskiem.

Rolnik złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie pomocy zgodnie z wnioskiem lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony zawartym w odwołaniu, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przytoczył treść § 13v ust.1 rozporządzania Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015 r., poz.187 ze zm.), dalej "rozporządzenie RM" i wskazał, że definicję suszy zawiera art. 3 ust. 2 pkt. 10 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 477 ze zm.), dalej "ustawa ubezpieczeniowa". Na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy ubezpieczeniowej Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza w drodze obwieszczenia we właściwym dzienniku urzędowym oraz Biuletynie Informacji Publicznej wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych roślin uprawnych i gleb z podziałem na województwa na postawie danych IUNG. Obwieszczenie obowiązujące w niniejszej sprawie wydano 4 października 2019 r. za okres od 1 sierpnia do 30 września 2019 r., które zawierało dane w formie tabelarycznej z podziałem na gminy. Organ odwoławczy podał, że działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] były obsiane pszenicą ozimą. Przedmiotowe działki zostały przez IUNG zakwalifikowane są do kategorii gleb III i IV, przy czym na działce nr [...] występował również obszar niesklasyfikowany do kategorii gleb.

Organ odwoławczy podał, że na podstawie danych IUNG, na działkach rolnika (kategoria gleby III) nie stwierdzono w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 21 marca do dnia 30 września spadku klimatycznego bilansu wodnego (KBW), poniżej wartości określonej dla zboża ozimego i jarego. W gminie C. stwierdzono jedynie wystąpienie suszy na glebach kategorii I - na zbożach ozimych w miesiącach

maj - sierpień oraz kategorii II - na zbożach ozimych w miesiącach maj - lipiec. Na glebach kategorii III oraz IV na zbożach ozimych nie wystąpiło zjawisko suszy.

W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo odmówił stronie przyznania płatności, ponieważ weryfikacja czy dla danych upraw wystąpiła lub nie wystąpiła susza, w rozumieniu przepisów ustawy ubezpieczeniowej, może nastąpić jedynie na podstawie danych KBW, udostępnianych przez IUNG.

Organ odwoławczy wskazał, że tak jak organ I instancji, odmówił mocy dowodowej protokołowi szacowania szkód, który stanowił załącznik do wniosku o przyznanie pomocy.

Organ odwoławczy podał, że Komisja powołana przez Wojewodę, która szacowała szkody w gospodarstwach z uwagi na susze w 2019 r., również w niniejszej sprawie, dokonała ustaleń niezgodnie z przepisami i wytycznymi. Komisja winna uznać powstałe szkody z powodu suszy w sytuacji, gdy dla upraw zgłaszanych przez rolnika na kategorii gleby, na której znajdowały się dane uprawy w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 21 marca do dnia 30 września, wystąpił spadek klimatycznego bilansu wodnego poniżej wartości określonej dla tych roślin uprawnych

i dla tych gleb zgodnie z KBW. Organ odwoławczy podał, że na przedmiotowych działkach susza nie wystąpiła w rozumieniu przepisów ustawy ubezpieczeniowej

i rozporządzenia RM. Organ odwoławczy wskazał, że mapy kategorii glebowych dostępne na stronie IUNG, określają kategorię gleb dla każdej działki ewidencyjnej położonej w danym obrębie gminy, zatem są bardzo dokładne, zaś przepisy zobowiązują zarówno organy ARiMR jak i Komisję do korzystania danych

z IUNG.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji,

a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzucił organowi naruszenie art. 76 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej: "K.p.a.", przez podważenie wiarygodności dokumentu urzędowego - protokołu [...] sporządzonego przez Komisję, powołaną zarządzeniem Wojewody Z., pomimo braku przeprowadzenia dowodu przeciwko treści

ww. dokumentu.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do odmiennej oceny przez organy administracji i rolnika możliwości przyznania mu pomocy finansowej w związku

z powstanie w jego gospodarstwie szkody w wyniku wystąpienia w 2019 r. suszy.

Zdaniem organów, na działkach o nr ewidencyjnych [...], [...] oraz [...], wchodzących w skład gospodarstwa rolnego skarżącego, nie powstała susza zgodnie

z definicją zawartą w art. 3 ust. 2 pkt 10 ustawy ubezpieczeniowej, do której to odsyła

§ 13v ust. 1 rozporządzenia RM. Organy zakwestionowały powierzchnię 3,58 ha.

W ocenie skarżącego, organy niezasadnie podważyły prawidłowość protokołu Komisji, która dokonała szacowania szkód w jego gospodarstwie.

Przystępując do rozważenia przedstawionego sporu, wskazać należało, że podstawę materialnoprawną w sprawie stanowiły przepisy aktów prawa krajowego, jak

i prawa unijnego, określające przesłanki, których spełnienie jest niezbędne przy ubieganiu się o przyznanie pomocy z tytułu wystąpienia suszy.

Na wstępie wskazać należało, że zgodnie z art. 4 i następne ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), dalej "ustawa o ARiMR"), podmiotem właściwym w sprawach szeroko rozumianego wpierania rolnictwa i obszarów wiejskich jest Agencja Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa (Agencja). W art. 4 ust. 6 ustawy o ARiMR, prawodawca krajowy zawarł delegację ustawową stosownie do której szczegółowe zasady realizacji powierzonych Agencji zadań, dookreślają przepisy wydanego przez Radę Ministrów rozporządzenia.

Korzystając z powyższej delegacji Rada Ministrów wydała w dniu 27 stycznia 2015 r. rozporządzenie RM (opisane powyżej). Zgodnie z § 13v ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia RM, w 2019 i 2020 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi,

o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,

w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych

i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy i jednocześnie będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014.

Stosownie do § 13v ust. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa

w ust. 1, jest udzielana na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia nr 702/2014 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej :

- w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję,

o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej

w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji, albo zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1408/2013 oraz przepisami o postępowaniu

w sprawach dotyczących pomocy publicznej,

- w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej, o której mowa w pkt 1.

Zgodnie natomiast z § 13v ust. 4 rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa

w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej.

W § 13v ust. 5 rozporządzenia RM wskazane zostały wymogi jakie ma spełniać wniosek producenta rolnego o przyznanie pomocy, zaś w ust. 6 pkt 1 § 13 rozporządzenia wskazano, że do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami,

o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 16 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z dnia 25 czerwca 2014 r. (Dz. Urz. UE L Nr 193, str. 1), do którego odwołuje się przytoczony powyżej § 13v ust. 2 rozporządzenia RM: "niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej" oznacza niekorzystne warunki pogodowe, takie jak: mróz, burza i grad, lód, ulewny lub długotrwały deszcz lub poważna susza, które niszczą ponad 30 % średniej produkcji wyliczonej na podstawie:

a) produkcji z ubiegłych trzech lat; lub

b) średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej.

Zgodnie z § 13v ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM w zw. z art. 3 ust. pkt 10 ustawy ubezpieczeniowej (opisana powyżej), szkody powodowane przez suszę - oznaczają szkody spowodowane wystąpieniem, w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 21 marca do dnia 30 września, spadku klimatycznego bilansu wodnego poniżej wartości określonej dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb. Określenie wartości wymienionych w powyższym przepisie następuje stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy ubezpieczeniowej, z którego wynika, że minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa, w okresie od dnia 21 maja do dnia 20 października, w terminie do 10 dni po zakończeniu sześciodekadowego okresu, wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb, z podziałem na województwa, na podstawie danych przekazanych przez IUNG.

Zgodzić należy się zatem z organami, że suszą w rozumieniu ustawy ubezpieczeniowej jest tylko stan ustalony w oparciu o dane IUNG.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że pomoc finansowa z tytułu wystąpienia szkód spowodowanych suszą przysługuje, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1) w gospodarstwie rolnym wystąpiła poważna susza, która zniszczyła ponad 30% średniej produkcji wyliczonej na podstawie produkcji z ubiegłych trzech lat lub średniej

z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej

i najniższej - warunek wynikający z art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/1014;

2) wystąpienie suszy dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb na określonym terenie zostało ogłoszone w drodze obwieszczenia w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej BIP urzędu obsługującego tego ministra - warunek wynikający z § 13c ust. 1 rozporządzenia RM

w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 10 i ust. 5 ustawy ubezpieczeniowej;

3) ubiegający się o przyznanie pomocy złożył wniosek zawierający elementy określone w § 13c ust. 5 rozporządzenia RM z dołączoną kopią protokołu sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód - warunek wynikający z § 13c ust. 4, 5 i 6 pkt 1 w zw. z § 5 ust. 5 rozporządzenia RM.

Zdaniem Sądu, ww. przepisy nie przewidują sytuacji, że aby organ mógł przyznać rolnikowi ww. pomoc, to susza winna wystąpić na wszystkich działkach rolnych, objętych wnioskiem o pomoc finansową. Wręcz przeciwnie lektura treści formularza protokołu szacowania szkód prowadzi do konstatacji, że wniosek

o przyznanie pomocy może dotyczyć całości bądź części gospodarstwa rolnego, ustalenie zatem, że na części gospodarstwa producenta susza nie wystąpiła nie prowadzi do pozbawienia możliwości przyznania mu pomocy do tej części gospodarstwa, na której susza wystąpiła.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że poza sporem pozostaje, iż skarżący zgłosił do pomocy powierzchnię [...] ha upraw dotkniętych zjawiskiem suszy, zgodnie z oszacowaniem przez Komisję, wynikającym z protokołu z dnia [...] r.

Natomiast w odniesieniu do działek o numerze ewidencyjnym [...], [...] oraz [...] o powierzchni [...] ha, na której zadeklarowana została uprawa – pszenica ozima na podstawie danych KBW, udostępnionych przez IUNG, dla tej uprawy w okresie raportowania susza nie wystąpiła. W istocie zatem w odniesieniu do tej powierzchni działek protokół szacowania szkód z dnia [...] r. w zakresie w jakim uznano w nim wystąpienie suszy na tej działce mógłby być uznany za wadliwy. Tym samym w tym zakresie nie został spełniony jeden z warunków przyznania pomocy.

W odniesieniu do pozostałej powierzchni zadeklarowanych działek ([...] ha – [...] ha), organy nie wniosły zastrzeżeń, należy przyjąć, zatem , że w okresie raportowania susza na pozostałych działkach wystąpiła. Tym samym wobec tych działek zostały spełnione wszystkie ww. warunki przyznania pomocy.

Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy na części działek, objętych wnioskiem o pomoc, nie występuje susza, zaś na pozostałych działkach jest ona stwierdzona zgodnie z ww. przepisami, organ winien wydać jedną decyzję, w sentencji której wyraźnie wskaże, iż przedmiotowa pomoc została przyznana, co do których działek, o jakiej powierzchni

i w jakiej kwocie oraz odmówi przyznania pomocy co do jakich działek i o jakiej powierzchni. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. winno wyjaśnić w sposób jasny i zrozumiały motywy jakimi kierował się organ przy podjęciu decyzji. Organ powinien dokładnie opisać jakie działki i o jakiej powierzchni spełniają przesłanki przyznania pomocy, a jakie działki ich nie spełniają ze wskazaniem przyczyn podjęcia decyzji odmawiającej pomocy.

W tym miejscu wskazać należało, że postępowanie przed organami Agencji regulowane jest w art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR. Stosownie do którego, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.

Zasadniczo zatem w postępowaniu organy Agencji nie stosują tych przepisów K.p.a., które nakładają na nie obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. W postępowaniach tych inicjatywa dowodowa pozostawiona jest co do zasady stronie.

Zastosowanie jednak w pełni znajduje przepis art. 80 K.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Zdaniem Sądu, organy w rozpoznawanej sprawie uznając, za niewiarygodny

w całości protokół Komisji z dnia [...] r., naruszyły art. 80 K.p.a. Zgodzić należy się z organami, że protokół ten jako dokument podlegał ocenie organów łącznie z całym zebranym materiałem dowodowym w sprawie i zaistniały podstawy do podważenia ustaleń Komisji co do działek o numerze ewidencyjnym [...], [...] oraz [...] z uwagi, że nie wystąpiła na nich susza według danych IUNG. Jednakże,

w ocenie Sądu, organy popełniły błąd, kwestionując zapisy protokołu co do zaistnienia suszy na pozostałych działkach skarżącego, objętych wnioskiem.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w żadnej procedurze, czy to regulującej postępowanie administracyjne, postępowanie karne, czy też cywilne nie ma przepisów, które uniemożliwiałyby uznanie za wiarygodny dowód w części. Zarówno dowód

w postaci zeznań świadka, strony, czy dokumentu może w części nie zasługiwać na danie mu wiary, a w części może to być dowód wiarygodny.

Jeżeli organy uważają za konieczne, aby Komisja poprawiła swój protokół, gdyż to jest niezbędne do załatwienia wniosku strony, to winny mieć na względzie art. 7b K.p.a. Zgodnie z którym, w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Przepis ten reguluje zasadę współdziałania organów administracji publicznej i nakłada na te organy obowiązek współdziałania w takim zakresie jaki jest niezbędny zarówno do wyjaśnienia stanu faktycznego jak i stanu prawego sprawy. Jednocześnie owo współdziałanie przy wyjaśnieniu stanu sprawy jest ograniczone interesem społecznym i słusznym interesem obywateli a także sprawnością postępowania i użyciem adekwatnych środków do konkretnej sprawy. Innymi słowy jeżeli do wyjaśnienia konkretnej sprawy niezbędne jest podjęcie przez organy administracji publicznej współdziałania to organy współdziałanie to co do zasady powinny podjąć chyba, że interes społeczny lub interes obywateli stoją takiemu współdziałaniu na przeszkodzie, bądź podjęcie współdziałania wiązałoby się

z koniecznością użycia nadmiernych środków.

Wówczas organy powinny podjąć współpracę z Komisją, celem usunięcia zaistniałej nieprawidłowości, bądź skierować do strony (producenta rolnego) wezwanie o przedłożenie poprawionego protokołu ze wskazaniem odpowiedniego rygoru, w razie niewykonania zobowiązania. Zaznaczyć należy, że zasady przyznawania pomocy określone są w regulacjach, które są organom i Komisji znane, tj. w art. 25 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 702/2014, a także w wytycznych z dnia 20 maja 2019 r. dla Komisji powołanych przez Wojewodę dotyczących ogólnych zasad szacowania szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę.

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 135 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), uchylił decyzje organów obu instancji, wobec naruszenia ww. przepisów, które mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę przedstawione powyżej zastrzeżenia dotyczące oceny dowodu w postaci protokołu Komisji i wyda rozstrzygnięcie przy ich uwzględnieniu na podstawie ww. przepisów.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie do art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na rzecz skarżącego zasądzono od organu odwoławczego kwotę [...]zł, na którą składa się [...] zł tytułem wpisu, [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika i [...] zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.