Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1128/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
article: par. 32 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
article: par. 16
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi D. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1128/06

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] 2006r. Nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G. uznała D. B. za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej dokonując jego kwalifikacji do kategorii zdrowia "N".

Odwołując się od powyższego orzeczenia D. B. podniósł,

iż rozpoznane u niego schorzenie jest wynikiem wypadku, któremu uległ w dniu 14 grudnia 2005r. na terenie macierzystej jednostki. Ponadto, powołując się na opinię lekarzy prowadzących oraz rehabilitantów wskazał, że jego schorzenie jest możliwe do wyleczenia.

Orzeczeniem z dnia [...] 2006r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. uchyliła zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazała, iż na podstawie przeprowadzonych badań ortopedycznych i neurologicznych stwierdzono przewlekły zespół bólowy kręgosłupa L - S z objawami ubytkowymi w zakresie korzenia S1 po stronie lewej, ruchomość kręgosłupa dobrą, objawy rozciągowe po stronie lewej dodatnie. Ponadto, jak wynika z dokumentacji i dotychczasowego leczenia odwołujący z powodu dolegliwości w obrębie kręgosłupa L - S poddany został badaniu TK kręgosłupa L - S, na podstawie którego stwierdzono między innymi centralno - lewoboczną dokanałową przepuklinę elementów krążka L5 - S1 na głębokość do 7mm z uciśnięciem worka oponowego początkowego odcinka lewego korzenia S1, dyskretne zmiany zwyrodnieniowe w stawach między kręgowych. W ocenie Komisji stwierdzone zaburzenia są następstwem zaostrzenia procesu zwyrodnieniowego kręgosłupa L - S, a nie skutkiem urazu.

Ponownie rozpoznając sprawę, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G. orzeczeniem z dnia [...] 2006r. Nr [...] stwierdziła rozpoznanie u D. B. schorzeń w postaci :

1. przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa L-S z rwą kulszową lewostronną na podłożu zmian zwyrodnieniowych i przepukliną jądra, miażdżystego L4/L5, L5/S 1 ( § 34 p. 3 i § 62 p. 3, załącznika do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133, poz. 1422), zmienionego rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2005 r. (Dz. U. nr 253, poz. 2130),

2.pourazowego zaostrzenia zespołu bólowego korzeniowego lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu przewlekłego zespołu bólowego L-S na podłożu dyskopatii i przepukliny jądra miażdżystego L4/L5, L5/S1(§ 62 p.2 w/w załącznika)

3. otyłości I stopnia (§ 1 p.7 załącznika) i w konsekwencji uznała go za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (kategoria zdrowia "N").

Jednocześnie wyżej wymieniona Komisja stwierdziła, że schorzenie wymienione w pkt 2 pozostaje w związku ze służbą wojskową, zaś pozostałe schorzenia nie pozostają w związku z tą służbą.

Kwestionując stanowisko organu D. B. w odwołaniu podniósł, iż rozpoznane u niego schorzenia są nieadekwatne do jego stanu zdrowia. Podkreślił, że przebyte leczenie oraz długotrwała rehabilitacja spowodowały poprawę stanu jego zdrowia w stopniu pozwalającym na uznanie go za zdolnego do służby wojskowej.

Orzeczeniem z dnia [...] 2006r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Powołując się na zgromadzoną w sprawie dokumentację orzeczniczo - lekarską, w tym badania TK i MRJ kręgosłupa oraz badania neurologiczne wskazała, że zmiany kręgosłupa mają charakter trwały i powodują objawy neurologiczne o charakterze ubytkowym. W ocenie organu odwoławczego, okresowej remisji nie można uznać za wystarczającą przesłankę do zmiany kategorii zdrowia, gdyż rozpoznane schorzenie stanowi przeciwwskazanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Ponadto, za zajęciem takiego stanowiska w przypadku D. B. przemawiał zdaniem Komisji również wynik obserwacji i leczenia szpitalnego w Oddziale Neurologicznym [...], gdzie z epikryzy wypisowej wynika, że silne dolegliwości bólowe kończyny dolnej lewej nasilają się podczas stania i chodzenia.

Orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej D. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając naruszenie norm prawa procesowego polegające na uchybieniu przepisom zawartym w art. 7, art. 77 § 1, oraz art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Wskazał na brak uzasadnienia prawnego i faktycznego orzeczenia jak również brak rozważenia wszelkich okoliczności i dowodów mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ponadto podkreślił, iż organ nie podał konkretnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Skarżący wywodził, że orzeczenie organu I instancji wydane zostało bez przeprowadzenia dodatkowych badań, co uniemożliwiło prawidłową ocenę jego stanu zdrowia oraz realizację wytycznych zawartych w orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz wywodząc, że przedstawiona wraz ze skargą dokumentacja medyczna potwierdza prawidłowość rozpoznania i kwalifikacji orzeczniczej rozpoznanych przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską schorzeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za niezasadną.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tak pojętej kontroli sądowej m. in. aktów organów administracji wojskowej sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to Komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie. O ile organ administracji nie naruszy zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art.80 k.p.a. oraz innych przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności traktujących o obowiązku dokładnego wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i wyczerpującego zebrania całokształtu materiału dowodowego, to brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu żołnierza za zdolnego do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się więc do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności żołnierza do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Skarżący musiałby zatem skutecznie zakwestionować przede wszystkim dokonane przez wojskową komisję lekarską rozpoznanie lub przyporządkowanie rozpoznanych chorób do określonego paragrafu i punktu wykazu chorób i ułomności oraz w konsekwencji tego do określonej kategorii zdrowia.

Zgodnie z § 23 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133, poz. 1422, zm. Dz. U. z 2005 r. nr 253, poz. 2130) oraz art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. nr 179, poz. 1750) orzeczenie o zaliczeniu osoby do kategorii zdrowia zdolny (Z) lub niezdolny (N) do zawodowej służby wojskowej właściwe wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności do służby, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych oraz przedłożonej dokumentacji medycznej, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej.

Z kolei jak wynika z § 32 ust. 2 rozporządzenia wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatrując odwołanie orzeka w zasadzie na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, lecz w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, skierować na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

Wykaz chorób i ułomności, które przy ocenie zdolności do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie obligowane są brać pod uwagę, zawiera załącznik nr 2 do cyt. rozporządzenia (§ 16 rozporządzenia).

Jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych dokumentacji, przed wydaniem przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską w G. orzeczenia o niezdolności do służby wojskowej skarżący dwukrotnie t.j.: 29.05.2006r. i 29.08.2006r. odbył badania specjalistyczne ortopedyczne, w tym rentgenologiczne, neurologiczne, psychiatryczne i laryngologiczne. Wymieniona Komisja zapoznała się także z dokumentacją z dotychczasowego leczenia w Poradni Neurologicznej przy Szpitalu w K. oraz w [...] Szpitalu [...]. Rozpoznane schorzenia zakwalifikowano do odpowiednich paragrafów załącznika nr 2 rozporządzenia z dnia 10 maja 2004 r. (z uwzględnieniem zmiany opublikowanej w Dz. U. z 2005 r. nr 253, poz. 2130) i uwzględniając ich stopień zaliczono je do grupy uzasadniającej ustalenie kategorii zdrowia "N".

Powyższa dokumentacja lekarska została ponownie przeanalizowana przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w trakcie rozpatrywania odwołania i w efekcie Komisja ta nie znalazła podstaw do zmiany orzeczenia organu I instancji. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, jako organ odwoławczy, jak wyżej wskazano nie ma obowiązku przeprowadzenia przed wydaniem rozstrzygnięcia dodatkowych badań we własnym zakresie bądź skierowania żołnierza do specjalisty w określonej dziedzinie. Brak takich czynności ze strony tejże Komisji mógłby stanowić naruszenie obowiązujących ją przepisów procedury administracyjnej jedynie wówczas, gdyby rodzaj i wyniki badań podległej komisji oraz badań przeprowadzonych przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w dniu 29.08.2006r. rzutujące na przyjętą kwalifikację (zdolny bądź nie zdolny do służby) budziły jakiekolwiek wątpliwości i były niewystarczające do wydania przez nią rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. miała pełne podstawy do oparcia swego orzeczenia wyłącznie na dokumentacji zawartej w aktach tym bardziej, że skarżący w odwołaniu nie podniósł żadnych okoliczności mogących wpłynąć na zmianę rozpoznania, a do przedstawionych przez skarżącego zaświadczeń o przebiegu rehabilitacji organ odwoławczy ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Zajęte przez organ odwoławczy stanowisko zostało przy tym wystarczająco umotywowane w uzasadnieniu orzeczenia.

Skarżący nie kwestionuje ustalonego podczas badań rozpoznania lekarskiego, nie zgadza się jedynie z zakwalifikowaniem go do kategorii "N". Jak już wyżej wspomniano, aby móc podważyć prawidłowość orzeczenia skarżący musiałby skutecznie zakwestionować przede wszystkim dokonane przez wojskową komisję lekarską rozpoznanie lub przyporządkowanie rozpoznanych chorób do określonego paragrafu i punktu wykazu chorób i ułomności oraz w konsekwencji tego do określonej kategorii zdrowia. Wywodu takiego skarżący nie przeprowadził. Zarzuty skargi sprowadzają się do kwestionowania ustaleń dokonanych przez organy orzekające w sprawie oraz wskazania na naruszenie zasad procedury administracyjnej. Tak sformułowane zarzuty nie mogą skutecznie podważyć zaskarżonego orzeczenia, w którym szczegółowo wskazano, na czym oparto ustalenia dokonane w postępowaniu administracyjnym

Ponieważ skarżący wraz z odwołaniem nie przedłożył żadnej dokumentacji z leczenia świadczącej o innym stopniu nasilenia rozpoznanego schorzenia, co implikowałoby konieczność ponowienia badań lekarskich i uzupełnienia w ten sposób materiału w sprawie, to należy uznać, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. nie dopuściła się naruszenia przepisów postępowania przez to, że przeprowadzone dwukrotnie badania skarżącego uznała za wystarczające dla ustalenia jego stanu zdrowia. Subiektywne przekonanie skarżącego o zdolności do służby wojskowej także nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi.

Nadto należy podnieść, że nie jest zasadny zarzut skargi dotyczący uchybienia przez organ przepisom postępowania administracyjnego przez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia. W ocenie Sądu wydane ono zostało zgodnie z przepisami procedury administracyjnej, a w szczególności art.107§3 kpa obligującego organ administracji do uzasadnienia decyzji ze wskazaniem faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a nadto wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W zaskarżonym orzeczeniu organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, wyczerpująco wyjaśnił przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia i powołał przepisy prawa będące podstawą uznania skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

Z powyższych względów nie znajdując przesłanek do uwzględnienia skargi Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.).