Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 223/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2020 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić S. D. kwotę 1.382 (jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt dwa) złote uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi, zaksięgowaną w dniu 19 lutego 2020 r., pod poz. 649.


UZASADNIENIE

S. D., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] wydane w przedmiocie zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór. Do skargi strona załączyła dowód uiszczenia kwoty 1.382 zł, tytułem należnego wpisu sądowego.

Zarządzeniem z dnia 25 marca 2020 r. Przewodniczący Wydziału III określił wpis od skargi na kwotę 1.500 zł i wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi S. D. w kwocie 118 zł. Ponadto zarządzeniem z dnia 25 marca 2020 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do wskazania numeru PESEL skarżącej. Obu zarządzeniom z dnia 25 marca 2020 r. nadano rygor odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 kwietnia 2020 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony uzupełnił jedynie braki formalne skargi składając do akt sprawy, w dniu 5 maja 2020 r. odpis pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz wskazując numer PESEL skarżącej. Strona nie uzupełniła natomiast braku fiskalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano S. D. wnosząc przedmiotową skargę dokonała jednocześnie wpłaty kwoty 1.382 zł tytułem wpisu sądowego. Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z dnia 25 marca 2020 r. określił należny wpis od skargi S. D. na kwotę 1.500 zł i w związku z tym wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia brakującej części wpisu w kwocie 118 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 28 kwietnia 2020 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi.

Dla oceny, kiedy upłynął termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi mają znaczenie zmiany stanu prawnego wprowadzone ustawą z dnia 31 marca 2020 r. zmieniającą ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568 ) związane epidemią wywołaną przez wirus COVID-19.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 dodanym od 31 marca 2020 r. do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) (dalej ustawa o COVID -19), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 20 marca 2020 r. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego wprowadzony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 430). Natomiast od dnia 20 marca 2020 r., po uprzednim uchyleniu powyżej powołanego rozporządzenia, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązuje do odwołania stan epidemii wprowadzony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz.491).

W ocenie Sądu, obowiązujący od 31 marca 2020 r. art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID – 19 ma z woli ustawodawcy zastosowanie do oceny zachowania terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sadowoadministracyjnych, już od 14 marca 2020 r., a nie dopiero od wejścia w życie ustawy zmieniającej , więc działa z mocą wsteczną. Wynika to jednoznacznie z treści art. 15 zzs, który odwołuje się wprost do ogłoszonego wcześniej przez Ministra Zdrowia stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii.

Powyższe oznacza, iż zakreślony pełnomocnikowi strony, w niniejszej sprawie 7 dniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, stosownie do art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy (w związku ogłoszeniem stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii), nie rozpoczął swojego biegu od dnia następującego po dacie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu zarządzenia z dnia 25 marca 2020 r., to jest od dnia 29 kwietnia 2020 r. i nie upłynął w dniu 5 maja 2020 r.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 15 zzs ust. 7 tej ustawy czynności dokonane w okresie, o którym mowa w ust. 1 w postępowaniach i kontrolach, o których mowa w ust. 1 są skuteczne. Tym samym dokonane przez stronę skarżącą w dniu 5 maja 2020 r., a więc w okresie zawieszenia biegu terminów sądowych i procesowych, uzupełnienie braków formalnych wniesionej skargi wywołuje skutek prawny.

Dalej wskazać należy, że powyżej powołany art. 15 zzs ustawy o COVID -19 został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875) z dniem 16 maja 2020 r. Z tym, że jak wynika z treści art. 68 ust. 6 i ust. 7 powołanej ustawy, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 , których bieg nie rozpoczął się lub uległ zawieszeniu, odpowiednio rozpoczynają się lub biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. (co miało miejsce w dniu 16 maja 2020 r). Dopiero zatem od tej daty rozpoczął bieg zakreślony pełnomocnikowi skarżącej 7 dniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi.

Przyjmując, że zakreślony S. D. 7 dniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu uzupełniającego w kwocie 118 zł rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r. to upłynął on bezskutecznie w dniu 1 czerwca 2020 r. ( z uwzględnieniem treści art. 82 § 2 p.p.s.a.).

Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieją dwa rozbieżne stanowiska, co do daty początkowej biegu terminów procesowych i sądowych, wynikającej z powołanego wyżej art. 68 ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2.

Zgodnie z pierwszym stanowiskiem, obliczając 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 65 ust. 6 i ust. 7 uwzględnić należy dzień wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r (16 maja 2020 r)., co skutkuje uznaniem, że rozpoczęcie biegu terminów nie rozpoczętych lub dalszy bieg terminów zawieszonych na mocy art. 15 zzs ustawy o COVID-19 następuje z dniem 23 maja 2020 r. (por. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2020 r., I SA/Kr 169/20; z dnia 9 czerwca 2020 r., II SAB/Kr 27/20; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Natomiast w myśl drugiego z reprezentowanych w orzecznictwie poglądów wymieniony w art. 68 ust. 6 i ust. 7 ustawy termin należy liczyć od dnia następnego po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r., co oznacza, iż dalszy bieg terminów procesowych i sądowych, wstrzymanych lub odpowiednio zawieszonych na mocy art. 15zzs ustawy o COVID-19, następuje od dnia 24 maja 2020 r. (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2020 r., II SA/Go 181/20; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2020 r., I SA/Rz 258/20; www.orzeczenia.nsa.gov.p).

Odnosząc powyższe rozbieżności do stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd uznał jednak, iż pozostają one bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wskazać bowiem należy, iż niezależnie od tego, którą datę przyjąć jako początek biegu 7 dniowego terminu zakreślonego skarżącej do uzupełnienia braku fiskalnego skargi (czy 23 maja 2020 r., czy też 24 maja 2020 r.), bezspornym pozostaje, że na dzień wydania przedmiotowego orzeczenia skarżąca nie uzupełniła należnej kwoty wpisu sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a skargę odrzucił.

O zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonej kwoty 1.382 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

e.o.