Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 555/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r.nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o nakazaniu doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. M.K. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. o wstrzymanie decyzji PINB w L. z dnia [...] r. nr [...] nakazującej mu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji podając w uzasadnieniu brak przesłanek uzasadniających wstrzymanie, w tym fakt ostateczności decyzji, która w myśl wniosku strony miałaby podlegać wstrzymaniu. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie podnosząc, iż jego zdaniem wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki prawne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do przytoczonego przepisu skarga na wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie jest zatem dopuszczalna jedynie w przypadku gdy na postanowienie to służy zażalenie albo gdy postanowienie kończy postępowanie bądź rozstrzyga sprawę co do istoty, a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie

W niniejszej sprawie M.K. wniósł skargę na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nakazującej przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego. Postanowienie to nie rozstrzyga jednak sprawy administracyjnej co do istoty (została ona rozstrzygnięta przedmiotową decyzją), nie kończy postępowania w sprawie, w świetle art. 135 k.p.a. nie przysługuje nań zażalenie.

W konsekwencji wniesiona skarga jest niedopuszczalna, a oceny tej nie może zmienić fakt błędnego pouczenia strony o możliwości wniesienia skargi. Pouczenie takie nie może bowiem stworzyć uprawnienia do zaskarżenia postanowienia w sytuacji, w której brak jest normy prawa pozytywnego dopuszczającej zaskarżenie.

Tym samym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.