Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 646/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 oraz art. 61 par 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

A. U., reprezentowany przez pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o wymierzeniu skarżącemu kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry – w wysokości [...] zł.

W treści skargi skarżący zawarł wniosek – sprecyzowany pismem z dnia [...] r. - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do chwili uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że nie jest w stanie uregulować kwoty nałożonej na niego kary bez uszczerbku dla siebie oraz swoich najbliższych. Żeby zapłacić wspomnianą karę będzie zmuszony zaciągnąć na ten cel pożyczkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. Lex Polonica nr 402376). Powyższe należy rozumieć jako konieczność spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu.

W tym miejscu zauważyć należy, że niewątpliwie nałożenie kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry wywołuje negatywne konsekwencje finansowe dla skarżącego. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym przepisie.

Tymczasem wnioskodawca, sformułował jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia do chwili rozpoznania skargi, uzasadniając go brakiem środków na uiszczenie nałożonej na niego kary, jednakże nie przedstawiając na potwierdzenie tej okoliczności żadnych dowodów ani nie opisując swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku, jak również nie wskazał danych i materiałów źródłowych, które umożliwiłyby poczynienie ustaleń w omawianym zakresie.

Z tych względów orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.