Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 292/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 232 par1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda - Ossowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2007 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ". na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2006 r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu - "M." kwotę 700 zł (siedemset złotych) tytułem uiszczonych kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 09 marca 2007 r. (data stempla pocztowego) adwokat M. Z. działając w imieniu "M." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...]2007r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2006 r. Pełnomocnik uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca podatnikowi rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2006 r. A zatem bezspornie należy przyjąć, że dotyczy ona zobowiązań podatkowych.

Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wnosi się wpis stały w wysokości 500 zł.

Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma be rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty wyjątek przewidziany jest w art. 221 ww. ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W pierwotnym tekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia

2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony

w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 07 marca 2006 r. § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia uznany został za niezgodny z art. 221 ustawy p.p.s.a oraz art. 2 Konstytucji. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 332) i z tym dniem § 5

ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi utracił moc obowiązującą.

Art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres

i wysokość opłat stałych – wpisów w wysokości stałej – powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania.

Mając na uwadze, że niniejsza skarga została nienależycie opłacona przez skarżącego, reprezentowanego przez adwokata, Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji, zarządzając jednocześnie o kosztach sądowych na podstawie art. 232 § 1 lit a powołanej ustawy.