Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 287/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 04 lipca 2007r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby, o d d a l a s k a r g ę /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Komendant Miejski Policji w K. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 5 pkt 2 lit. a i § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg oraz § 9 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatku do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego zwolnił K.K. ze służby w Policji z dniem [...] października 2004 r. Na podstawie art. 108 § 1 kpa decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...]stycznia 2004 r. przeciwko K.K. zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne o to, że w dniu [...] stycznia 2004 r. w Ś. w związku z pełnieniem funkcji publicznej zażądał a następnie przyjął korzyść majątkową w postaci pieniędzy w zamian za zwrot zatrzymanego wcześniej prawa jazdy, tj. o czyn z art. 288 § 1 kk i art. 231 § 2 kk. Orzeczeniem nr [...]Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] stycznia 2004 r. został uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej i ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Od powyższego orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w K. K.K. złożył odwołanie do organu II instancji. Komendant Wojewódzki Policji w P. zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. Na orzeczenie ostateczne K.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. Komendant Wojewódzki Policji wznowił postępowanie dyscyplinarne i orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. odmówił uchylenia swojego orzeczenia nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. Na powyższe orzeczenie K.K. złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który orzeczeniem nr [...] z dnia [...] września 2004 roku zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy stwierdzając, iż stawiane zarzuty przez wymienionego nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 132 ust. 4 ustawy o Policji czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne, wypełniający jednocześnie znamiona przestępstwa podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie od odpowiedzialności karnej. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu [...] października 2004 roku po zapoznaniu z nim wyżej wymienionego.

Na podstawie art. 124 ust. 2 wyżej cytowanej ustawy o Policji K.K. nie otrzymuje zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia.

Zgodnie z § 5 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. nagroda roczna nie przysługuje w przypadku wymierzenia policjantowi prawomocnej kary wydalenia ze służby.

Na podstawie § 9 ust. 6 pkt 1 dodatek służbowy cofa się w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono karę wydalenia ze służby.

Rygor natychmiastowej wykonalności nadaje się z uwagi na ważny interes społeczny polegający na tym, że służbę w Policji może pełnić obywatel o nieposzlakowanej opinii, nie karany oraz przestrzegający zasad określonych w rocie ślubowania.

K.K. odwołał się od powyższego rozkazu wnosząc o jego uchylenie. Jego zdaniem decyzja ta narusza art. 41 ust 1 pkt 3, art. 58 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy o Policji w związku z art. 42 ust 3 Konstytucji RP - ponieważ karę dyscyplinarną wydalenia ze służby wydano z naruszaniem art. 42 ust 3 Konstytucji RP gwarantującej domniemanie niewinności do czasu prawomocnego wyroku Sądu uznającego go winnym przestępstwa. W jego przypadku to przełożeni zastąpili Sąd i orzekli o winie za przestępstwo. Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej i w przypadku kolizji z nią powinno stosować się Konstytucję.

Nadto decyzji zarzuca naruszenie art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 75 § 1 kpa i art. 80 kpa - ponieważ nie rozpatrywano jego sprawy wszechstronnie mając na względzie słuszny interes społeczny i interes policjanta.

Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2000 roku nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, ze Komendant Miejski Policji w K. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 roku wymierzył K.K. karę dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Od powyższego orzeczenia policjant złożył odwołanie.

Komendant Wojewódzki Policji odwołania tego nie uwzględnił i decyzją - orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2004 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Na ostateczne orzeczenie o ukaraniu policjant złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Komendant Miejski Policji w K. Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. zwolnił K.K. ze służby w Policji z dniem [...]marca 2004 r.

Policjant od rozkazu zwalniającego go ze służby w Policji złożył odwołanie, a Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji Decyzją nr [...] z dnia [...]maja 2004 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Komendant Wojewódzki Policji Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. wznowił postępowanie dyscyplinarne, a następnie Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. odmówił uchylenia swojego Orzeczenia nr [...] z dnia [...] marca 2004 r.

K.K. na powyższe orzeczenie złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] września 2004 roku zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy .

Organ II instancji w pouczeniu wskazał, że od niniejszego orzeczenia odwołanie nie przysługuje i podlega ono wykonaniu, a obwiniony może zaskarżyć je za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W świetle powyższego, Komendant Miejski Policji w K. będąc związany decyzją ostateczną i uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 06 kwietnia o Policji, Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] października 2004 roku zwolnił K.K. ze służby w Policji z dniem [...] października 2004 roku. Jednocześnie cofnął policjantowi dodatek służbowy w wysokości [...],-- złotych miesięcznie, a także określił, że nagroda roczna za rok 2004 - nie przysługuje. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 06 kwietnia o Policji. Wskazaną w uzasadnieniu podstawą faktyczną było prawomocne Orzeczenie nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]stycznia 2004 roku o wymierzeniu wymienionemu kary wydalenia ze służby.

Przedmiotowej decyzji Komendant Miejski Policji w K. na podstawie art. 108 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadnił go ważnym interesem społecznym polegającym na tym, że służbę w Policji może pełnić obywatel o nieposzlakowanej opinii, nie karany oraz przestrzegający zasad określonych rocie ślubowania.

Zgodnie z dyspozycja art. 15 i 16 kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne i podlegają wykonaniu. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie. Decyzje te mogą być, na zasadach i w trybie określonym w kodeksie, zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem.

Wyrażona w art. 16 kpa zasada ogólna trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, ustanawia ochronę takich decyzji, przyznając im cechę trwałości. Jest to nie tylko decyzja, od której nie można wnosić odwołania, ale przede wszystkim ostatecznie załatwia sprawę administracyjną.

Podstawę rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowi przepis art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji, zgodnie z którym, policjanta zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

Oznacza to, że w przypadku takim występuje obligatoryjność zwolnienia.

Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.

W oparciu o prawomocne orzeczenie o wymierzeniu kary wydalenia ze służby, jak również wykonując dyspozycję art. 41 ust. 1 pkt 3 cyt. Ustawy. Komendant Miejski Policji w K. Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] października 2004 r. zwolnił K.K. ze służby w Policji.

Wskazać należy, ze podnoszone przez policjanta w odwołaniu zarzuty były już przedmiotem postępowania odwoławczego zakończonego Orzeczeniem nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2004 r.

Nie zasługują również na uwzględnienie pozostałe zarzuty naruszenia przepisów prawa, albowiem sprawa ta została rozpatrzona wszechstronnie, mając na względzie zarówno słuszny interes społeczny, jak i interes strony.

K.K. złożył skargę na powyższą decyzję wnosząc o uchylenie jej w całości. W uzasadnieniu stwierdził, że to postępowanie narusza art. 135g ustawy o Policji oraz art. 75 § 1 kpa. Zdaniem Skarżącego świadczy to o próbie poniżenia go jako policjanta oraz naruszeniu konstytucyjnego prawa do równego traktowania przez władzę publiczną. Skarżący uważa, iż naruszono przepis art. 135 g ustawy o Policji, art. 75 § 1 kpa oraz art. 32 Konstytucji RP. Z uwagi na nie rozpatrzenie wszechstronne jego sprawy, nie uwzględniono słusznego interesu społecznego oraz interesu policjanta.

W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej ppsa. Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - obowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.

W dniu [...] stycznia 2004 r. przeciwko Skarżącemu zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne oto że w dniu [...] stycznia 2004 r. w Ś. w związku z pełnieniem funkcji publicznej zażądał, a następnie przyjął korzyść majątkową w postaci pieniędzy w zamian za zwrot zatrzymanego wcześniej prawa jazdy, tj. o czyn z art. 228 § 1 kk i art. 231 § 2 kk.

Orzeczeniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] stycznia 2004 r. K.K. został uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej i ukarany został karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. K.K. odwołał się od tego orzeczenia. Komendant Wojewódzki Policji w P. w dniu [...] marca 2004 r. zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy. Na to orzeczenie K.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. - nr [...]Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 135 r ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 135r ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. 7/02/58 ze zm.) wznowił postępowanie dyscyplinarne przeciwko sierż. Szt. K.K. z uwagi na naruszenie obowiązujących przepisów w postaci nie powołania komisji do zbadania zaskarżonego orzeczenia (art. 135 m ust. 1 ustawy), co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.

Orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]Komendant Wojewódzki Policji odmówił uchylenia orzeczenia nr [...] z dnia [...]marca 2004 r. Orzeczeniem z dnia [...] września 2004 r. - nr [...] Komendant Główny Policji na podstawie art. 135 s ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz.U. 7/02/58 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. K.K. wywiódł skargę od tego orzeczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2005 r. - sygn. [...] oddalił skargę na orzeczenie z dnia [...] września 2004 r. - nr [...] Komendanta Głównego Policji.

Prawomocnym wyrokiem z dnia [...]maja 2006 r. - sygn. [...]Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2005 r. - [...] `.

Ustawodawca utrzymał możność weryfikacji decyzji na drodze administracyjnej i na drodze sądowadministracyjnej na zasadzie konkurencyjności, pozostawiając podmiotom legitymowanym do wniesienia żądania wznowienia postępowania i skargi wybór drogi weryfikacji decyzji. Ustawodawca przyznał prymat drodze administracyjnej stanowiąc, ze uruchomienie jednego z trybów administracyjnych weryfikacji decyzji powoduje zawieszenie postępowania (art. 56 ppsa; B.Adamiak w: "Kpa- komentarz" CH BECK 2006 s.633 nb. 7; J.P. Tarno " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" W.Pr. 2006 s. 169 uw. 2; postanowienie SN z 6.7.2001 - III RN 121/00 - OSNAP 3/02/71).

Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lipca 2004 r. - IV SA/Po 578/045 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 56 ppsa zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, do czasu ostatecznego zakończenia postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Żadna ze stron nie zaskarżyła tego postanowienia zażaleniem. Postanowieniem z dnia 12 października 2004 r. - IV SA/Po 578/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ppsa podjął postępowanie w sprawie, bowiem decyzją z dnia [...] września 2004 r. - nr [...] Komendant Główny Policji ostatecznie zakończył postępowanie w wyniku wznowienia postępowania w sprawie, w której zapadła zaskarżona decyzja.

Z chwilą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie [...] przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, zaistniała sytuacja, w której rozstrzygnięcie w sprawy IV SA/Po 578/04 zależało od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (art. 125 § 1 pkt 1 ppsa). W doktrynie jednoznacznie wskazuje się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W szczególności wniesienie skargi o wznowienie toczącego się wcześniej postępowania może uzasadniać zawieszenie postępowania w prowadzonej później sprawie ( M. Romańska w: " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" W/Pr. 2005 s. 400-402 uw.2,6). Kognicja Sądu Administracyjnego z uwagi na art. 134 ppsa jest szeroka i zbieg drogi administracyjnego postępowania nadzwyczajnego i drogi kontroli sądowej nakazuje szczególna rozwagę - w szczególności koniecznym jest uwzględnienie możliwości odwołania decyzji I instancji wydanej w postępowaniu toczącym się na podstawie przepisów rodziału 12 działu kpa, a następnie skargi do Sądu Administracyjnego ( T.Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" W.Pr. 2005 s.263-268 uw. 4, 6-7, 17).

W sprawie IV SA/Po 578/04 rozstrzygnięcie zależało od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w wyniku rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej K.K. na ów wyrok. Celowym było zatem zawieszenie postępowania w sprawie IV SA/Po 578/04, skoro w postępowaniu ze skargi kasacyjnej dojść mogło do weryfikacji decyzji zapadłej w wyniku wznowienia postępowania w sprawie, w której zapadła zaskarżona w postępowaniu IV SA/Po 578/04 decyzja. Wobec powyższego prawomocnym postanowieniem z dnia 16 marca 2006 r. - sygn. IV SA/PO 578/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie zawiesił. Żadna ze stron nie zaskarżyła owego postanowienia .

Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ppsa podjął z urzędu zawieszone postępowanie.

W przedmiotowej sprawie IV SA/Po 102/05 K.K. skarży decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji. nr [...] utrzymująca w mocy rozkaz personalny z dnia [...]października 2004 r. na mocy, którego został on zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] października 2004 r. Wynik postępowania w przedmiotowej sprawie zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie IV SA/PO 578/04.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ppsa podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie IV SA/Po 102/05.

W myśl art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. 2002r. nr 7, poz. 58 ze zm. zwanej dalej ustawą) policjanta zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

Orzeczeniem Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2004 r. utrzymano w mocy orzeczenie z dnia [...] czerwca 2004 r.

W związku z tym Komendant Miejski Policji wykonując dyspozycję art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy zwolnił Skarżącego ze służby.

Zasadnie również na podstawie § 5 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg orzekł, iż nagroda roczna nie przysługuje albowiem zgodnie z tym przepisem nagroda roczna nie przysługuje w przypadku wymierzenia policjantowi prawomocnej kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

W myśl § 9 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz o ustalaniu wysługi lat dodatek służbowy cofa się w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono karę wydalenia ze służby.

Rygor natychmiastowej wykonalności nadaje się z uwagi na ważny interes społeczny. Służbę w Policji może bowiem pełnić obywatel o nieposzlakowanej opinii, nie karany oraz przestrzegający zasad określonych w rocie ślubowania.

Skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie art. 41 ust. 1 pkt 3, art. 58 ust. 1 i art. 27 ust. 1, art. 135g ustawy o Policji oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji RP.

Brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zostały naruszone wyżej wymienione przepisy.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 75 § 1 i art. 80 kpa.

Artykuł 7 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela.

W artykule 8 kpa zawarta jest zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

Podstawowym celem zasady wyrażonej w art. 11 kpa jest wyjaśnienie stronom przesłanek jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy.

Artykuł 75 § 1 kpa stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie w żaden sposób nie naruszyło wyżej cytowanych przepisów.

Sąd nie podziela także zarzutów Skarżącego co do naruszenia art. 42 ust. 3 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia [...] października 2005 r. - sygn. [...] Sądu Rejonowego w K. w sprawie z oskarżenia publicznego K.K. uznany został winnym: 1. przestępstwa z art. 228 § 1 kk, popełnionego w ten sposób, że w okresie od [...] października 2003 r. do [...] grudnia 2003 r. w S. i K. jako funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji w K. - Komisariatu Policji w S., w związku z pełnieniem funkcji publicznej zażądał, a w dniu [...] stycznia 2004 r. przyjął od S.W. korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie [...] zł i za to na podstawie art. 228 § 1 kk skazał Go na karę [...]pozbawienia wolności; 2. przestępstwa z art. 230 § 1 kk popełnionego w ten sposób, że w okresie od [...] października 2003 r. do [...] stycznia 2004 r. w S. i K., powołując się na wpływy w Prokuraturze Rejonowej w K., podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na zwrocie zatrzymanego od S.W. prawa jazdy, w zamian za korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie [...]zł i za to na podstawie art. 230 § 1 kk skazał Go na karę [...] pozbawienia wolności; 3. na podstawie art. 85 kk w zw. z art. 86 § 1 kk łączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze [...]; 4. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres [...]t; 5. na podstawie art. 71 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w liczbie 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych w wysokości po [...] (dziesięć) złotych każda; 6. na podstawie art. 41 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu pracy w policji na okres 4 (czterech) lat; 7. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia [...]stycznia 2004 r. do dnia [...] stycznia 2004 r., przy czym określił, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwu dziennym stawkom grzywny i karę grzywny uznał za wykonaną do wysokości [...] stawek. Wyrokiem z dnia [...]r. - Sygn. [...] Sąd Okręgowy w K. na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] października 2005 r. - syg. [...]i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sprawa karna nie została dotychczas prawomocnie zakończona.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić.

/-/I.Kucznerowicz /-/M.Dybowski /-/D.Rzyminiak-Owczarczak

KP