Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 670/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie w części zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 239 par. 1  pkt 1, 249a, 245 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 kwietnia 2018 r. , nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia 1. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla wnioskodawczyni radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych .


UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Podobną treści deklaracją złożyła wobec córki.

Jako miesięczne dochody gospodarstwa domowego podała kwotę 2688,52 zł stanowiąca rentę męża.

Uzasadniając swoje starania podniosła, że nie zna się na przepisach ani sporządzaniu pism do sądu. Podała, że jest chora wskazując na konkretne, liczne schorzenia, a nadto, że jej mąż jest rencistą l grupy i jest niewidomy, oraz leczy się na inne poważne schorzenia, co powoduje konieczność wyjazdów do K i K i jest kosztowne. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wpisała czynsz za wynajmowane mieszkanie 1 500,-zł, prąd 120 zł, gaz 130 zł, telefon 130,-zł, W + Internet 106,-zł, leki 200,- zł. Załączyła kopie : umowy najmu lokalu mieszkalnego, kart historii chorób swojej i męża, zaświadczeń lekarskich i rehabilitanta, przelewów opłat za media, oraz decyzji Prezydenta z dnia [...] 2018 r. przyznającej mężowi pomoc w formie zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na pokrycie zaległości za czynsz i energię elektryczną. Z przedstawionych przez organ wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że wnioskodawczyni pozostawała w zatrudnieniu od 16 marca 2015 r. do 15 czerwca 2017 r.: zaś w okresie od 22 sierpnia 2017 r. do 17 lutego 2018 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Wnioskodawczyni legitymuje się orzeczeniem zaliczającym ją do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności, natomiast mąż orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 pkt. 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm.) dalej p.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji uznania, że strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - rozpoznanie wniosku z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w pkt. 1 sentencji działając na zasadzie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 p.p.s.a.

Powyższe pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest bowiem związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest w stanie. ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).

W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 p.p.s.a. Oświadczenie to uzupełnione informacjami zawartymi w aktach administracyjnych jest wystarczające do oceny jej aktualnych możliwości finansowych. Wnioskodawczyni nie ma majątku. Pozostaje w leczeniu z powodu licznych schorzeń, w leczeniu takim pozostaje także mąż wnioskodawczyni, będący osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. W bieżącym roku mąż został objęty pomocą przewidzianą w art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. 2017.1769). Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług, a także przy uwzględnieniu istniejącego po stronie wnioskodawczyni jak i jej męża obciążenia licznymi poważnymi schorzeniami, środki jakie mają do dyspozycji wnioskodawczyni wraz z mężem z trudem wystarczają na opłacenie wykazanych kosztów bieżącego utrzymania i poniesienie niezbędnych kosztów leczenia oraz dojazdów do placówek służby zdrowia. W tych okolicznościach zdaniem Sądu wnioskodawczyni nie ma możliwości wygospodarowania środków na pełnomocnika z wyboru i nie jest ona w stanie ich ponieść, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i męża. Biorąc powyższe pod uwagę udzielono wnioskodawczyni pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 245 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.