Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 490/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2017 r. sprawy ze skarg P. K. i I. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 490/17

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2017 r. znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań od decyzji Starosty W. z [...] lipca 2016 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą P. pozwolenia na budowę farmy wiatrowej W. na działce nr [...] w W., gm. D., uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Ww. decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą P., pozwolenia na budowę farmy wiatrowej W. na działce nr [...] w W., gm. D.

Od ww. decyzji odwołanie wnieśli Z. Z., R. C. i W. H. W odwołaniach podniesiono, że w decyzji o warunkach zabudowy znak [...] z dnia [...] marca 2016 r. brakuje podpisu i pieczątki Wójta Gminy. Nadto zarzucono, że planowana inwestycja naruszy interesy związane z budową budynku mieszkalnego jednego z odwołujących, co wywiedzione zostało z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Odwołujący wskazywali również na toczące się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowania w przedmiocie: wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy D. z [...] marca 2016 r. znak: [...] o warunkach zabudowy; stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...]; wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy z [...] grudnia 2015 r. znak: [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa jednej turbiny wiatrowej o mocy do 2 MW wraz z drogami dojazdowymi, przyłączem do krajowej sieci elektroenergetycznej i elementami infrastruktury technicznej, zlokalizowanej na terenie działki nr [...], obręb W."; stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z [...] grudnia 2015 r. znak: [...].

Wojewoda [...] zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie wypełnił rubryki "H" wniosku, dotyczącej kompletności złożonego wniosku o pozwolenie na budowę.

Organ odwoławczy podniósł, że nie jest zasadny zarzut odwołujących, iż decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] nie jest podpisana. Na decyzji tej widnieje podpis i pieczęć Wójta Gminy D.

Odnosząc się natomiast do zarzutu R. C., iż planowana inwestycja naruszy jego interesy związane z budową budynku mieszkalnego, organ wskazał, że decyzja Starosty W. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej została wydana dnia [...] lipca 2016 r., natomiast ustawa o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych weszła w życie dnia 16 lipca 2016 r. Przepis art. 13 ust. 3 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych stanowi zaś, że postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. W związku z czym ponownie rozpatrując sprawę Starosta weźmie pod rozwagę przepisy ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Odnośnie zaś wskazania odwołujących co do toczących się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowań nadzwyczajnych organ wskazał, że nie mają znaczenia w sprawie. Jak wynika z ustaleń organu decyzja Wójta Gminy D. z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] o warunkach zabudowy, jak i decyzja Wójta Gminy D. z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach są ostateczne i pozostają w obrocie prawnym. Sam fakt zainicjowania postępowania nadzwyczajnego, wznowieniowego czy też nieważnościowego nie stanowi przesłanki zastosowania zawieszenia postępowania, a tym samym nie stanowi podstawy do przedłużania postępowania.

Ponadto, organ wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien zawierać, w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Stosownie do § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. poz. 463, dalej: rozporządzenie), geotechniczne warunki posadowienia przedstawia się w formie: opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego, projektu geotechnicznego. W niniejszej sprawie projektant w projekcie budowlanym zakwalifikował planowaną inwestycję wg kryteriów podanych w rozporządzeniu do drugiej kategorii geotechnicznej. Zgodnie z § 7 tego aktu, w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. Stosownie do treści § 7 ust. 2 rozporządzania, w przypadku obiektów budowlanych drugiej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Natomiast w przypadku obiektów budowlanych drugiej kategorii w złożonych warunkach gruntowych wykonuje się dodatkowo dokumentację geologiczno - inżynierską. W aktach sprawy brak jednak opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego, wymaganych wskazanymi wyżej przepisami prawa. W sprawie, z wyników badań geologiczno-inżynierskich wynika, iż "podłoże gruntowe terenu badań (...) charakteryzują proste i złożone warunki gruntowo -wodne." Organ zacytował § 4 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi o kategoriach geotechnicznych obiektów budowlanych. W związku z powyższym organ wskazał, że projektant kwalifikując inwestycje do drugiej kategorii geotechnicznej nie dookreślił w jakich warunkach gruntowych znajduje się przedmiotowa inwestycja. Organy natomiast nie posiadają uprawnień do przyjęcia we własnym zakresie, że inwestycje należy zakwalifikować do drugiej kategorii geotechnicznej w prostych czy też w złożonych warunkach gruntowych.

Nadto, organ przywołał brzmienie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i wskazał, że organ administracji architektoniczno - budowlanej w ograniczonym zakresie sprawdza projekt budowlany. Za cały projekt odpowiada przede wszystkim projektant. W przedmiotowej sprawie, w ocenie organu II instancji, w przypadku gdyby projektant wskazał jedną z kategorii przewidzianych w § 4 ust. 3 rozporządzenia organ winien przyjąć tą informację i jedynie ustalić, jakie dokumenty należy jeszcze przedłożyć. Jednakże, gdy projektant wskazuje na kategorię geotechniczną nieprzewidzianą przepisami prawa organ winien dokładnie wyjaśnić daną kwestie.

W konsekwencji powyższego, mając na uwadze fakt, iż decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, należało decyzję uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożyli P. K. i I. T.

W swojej skardze, P. K. wskazał na naruszenie:

-art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia kwestii przyjętych jako budzące wątpliwości przy jednoczesnym niezrozumieniu i pominięciu części treści projektu i w konsekwencji przyjęcie, że rozstrzygniecie merytoryczne nie jest możliwe;

-art. 11 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu przyczyn, przesłanek i dowodów na których oparto twierdzenie o niemożliwości rozstrzygnięcia i dlaczego nie wzięto pod uwagę ustaleń zawartych w projekcie;

-zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 k.p.a. poprzez zaniechania rozpoznania merytorycznie przedmiotowej sprawy;

-art. 138 § 2 k.p.a. przez wydanie decyzji kasacyjnej przy braku podstaw do jej wydania. W konsekwencji naruszeń skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Wojewoda w zaskarżonej decyzji uchylenie decyzji organu I instancji oparł na założeniu, iż projekt nie dookreślał warunków gruntowych. W ocenie skarżącego organ II instancji nie tylko nie próbował wyjaśnić wątpliwości poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego lub wezwania do złożenia wyjaśnień, ale także pominął treść projektu.

W swojej skardze, I. T. wskazał, że zgadza się z decyzją Wojewody lecz, w jego ocenie, nie jest ona w pełni satysfakcjonująca.

Skarżący wniósł o jej częściowe uchylenie, zaskarżając fragment uzasadnienia, w którym Wojewoda odrzuca zarzut dotyczący braku podpisu i pieczęci na decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] . Skarżący powtórzył zarzut, że na decyzji tej brakuje podpisu.

Skarżący wniósł o uchylenie części uzasadnienia przedmiotowej decyzji, która dotyczy odrzucenia zarzutu braku podpisu i pieczęci na decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016 r. znak: j.w.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nakłada to na sąd obowiązek oceny zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, jak i przepisami postępowania administracyjnego, a w razie stwierdzenia naruszenia przepisów, dokonania oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Ustalenia te sąd przeprowadza wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu i w ich toku nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną w niej podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji w całości lub w części następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, natomiast jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja kasacyjna Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. uchylająca w całości decyzję Starosty W. z dnia [...] lipca 2016 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi – P. K. pozwolenia na budowę opisanej na wstępie farmy wiatrowej oraz przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Biorąc pod uwagę kasacyjny charakter zaskarżonej decyzji oraz zakres podniesionych przez skarżącego w tym zakresie zarzutów, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że kontrola sądowa tego typu rozstrzygnięć sprowadza się do oceny, czy zaistniały podstawy do zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Oznacza to, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ I instancji w istocie nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Co prawda zwrot "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy" będący podstawą zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. jest zwrotem ocennym, to przyjąć należy, iż jest on równoznaczny z brakiem przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwiać ma rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. By naprawić błąd organu pierwszej instancji organ odwoławczy musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości albo w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony. Zgodnie, bowiem z postanowieniami art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić tylko uzupełniające postępowanie dowodowe. Żadne inne wady postępowania ani wady decyzji podjętej w pierwszej instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej tego typu. Ten rodzaj decyzji organu odwoławczego jest dopuszczony wyjątkowo, stanowiąc wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy (por. wyroki NSA z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2653/14, z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2846/12 oraz z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2958/14 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Wydanie decyzji kasacyjnej w sytuacji braku przesłanek do jej wydania może stanowić nie tylko naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., ale również art. 15 k.p.a. statuującego zasadę dwuinstancyjnego postępowania. Istotą dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego jest dwukrotne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie przez dwa różne organy tej samej sprawy. Dlatego też właściwe zapewnienie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez stosowne organy, ale konieczne jest aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego, tak by dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie argumenty (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 672/10, dostępnym w CBSA).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w kontekście przestawionych wyżej przesłanek Sąd doszedł do przekonania, że Wojewoda zasadnie zastosował w przedmiotowym postępowaniu tryb kasacyjny biorąc pod uwagę charakter dostrzeżonych naruszeń zarówno prawa procesowego jak i materialnego.

Obie wniesione skargi Sąd uznał za niezasadne.

Odnosząc się do zarzutów skargi wniesionej przez P. K., Sąd stwierdza, że argumentem przemawiającym za zasadnością wydanej decyzji kasacyjnej była niekompletność złożonego projektu budowlanego. W myśl bowiem Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Według spisu zawartości projektu budowlanego wykonanego przez [...] posiadającego uprawnienia budowlane nr [...] w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, legitymującego się zaświadczeniem [...] Okręgowej Stacji Inżynierów Budownictwa o numerze [...] w projekcie zostały zawarte na stronie 17 wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia. W punkcie 4 projektu (str. 17) zawarto: "Wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia". Wskazano, że w celu określenia modelu posadowienia projektowanych stóp fundamentowych na gruncie zalecono wykonanie badania podłoża gruntowego przez uprawnionego geologa. W projekcie powołano autorów opracowania badań geologicznych: mgr [...] - geolog górniczy (t-811) – autor opracowania raportu badań uprawnienia geologiczne i mgr [...] – prace terenowe. Wyniki badań zawarte zostały w krótkiej charakterystyce. Wskazano, że: "Podłoże gruntowe terenu badań, w trzech punktach do głębokości 18,00 m ppt, charakteryzują proste i złożone warunki gruntowo-wodne". Wnioski z przeprowadzonych badań podłoża gruntowego w formie profili i tabeli parametrów podłoża gruntowego zawarte zostały w pkt 3.1 projektu. Tak więc wyniki badań geologiczno- inżynierskich zostały ujęte w projekcie. Nie ma natomiast w aktach sprawy ustalenia geotechnicznych warunków (art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego). Należy jednak zauważyć, że wymóg załączenia do projektu wspomnianych wyników badań oraz geotechnicznych warunków nie ma charakteru bezwzględnego lecz, jak wyraźnie zastrzeżono w treści analizowanego przepisu, aktualizuje się tyko "w zależności od potrzeb". W orzecznictwie, dokumentacja w postaci wyników badań geodezyjno-inżynierskich i geotechnicznych warunków posadowienia budynku powinna być opracowana tylko wówczas, gdy uzna to za konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego, przy braku dostatecznych danych o strukturze gruntu i strumieniach wodnych. Tak więc projektant konstrukcji obiektu budowlanego decyduje o tym, czy w danej sprawie występuje potrzeba przeprowadzenia badań geologiczno - inżynierskich, a jeżeli taka potrzeba istnieje, wyniki tych badań dołączane są do projektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 910/14).

Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. poz. 463) - zwane dalej: "rozporządzeniem", ustalanie geotechnicznych warunków posadawiania polega na zaliczeniu obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej. Zakres czynności wykonywanych przy ustalaniu geotechnicznych warunków posadawiania powinien być uzależniony od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej (ust. 2). Geotechniczne warunki posadowienia przedstawia się w formie:

1. opinii geotechnicznej;

2. dokumentacji badań podłoża gruntowego;

3. projektu geotechnicznego.

Forma przedstawienia geotechnicznych warunków posadawiania oraz zakres niezbędnych badań powinny być uzależnione od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia kategorię geotechniczną ustala się w opinii geotechnicznej w zależności od stopnia skomplikowania warunków gruntowych oraz konstrukcji obiektu budowlanego, charakteryzujących możliwości przenoszenia odkształceń i drgań, stopnia złożoności oddziaływań, stopnia zagrożenia życia i mienia awarią konstrukcji, jak również od wartości zabytkowej lub technicznej obiektu budowlanego i możliwości znaczącego oddziaływania tego obiektu na środowisko.

2. Warunki gruntowe w zależności od stopnia ich skomplikowania dzieli się na:

1) proste - występujące w przypadku warstw gruntów jednorodnych genetycznie i litologicznie, zalegających poziomo, nieobejmujących mineralnych gruntów słabonośnych, gruntów organicznych i nasypów niekontrolowanych, przy zwierciadle wody poniżej projektowanego poziomu posadowienia oraz braku występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych;

2) złożone - występujące w przypadku warstw gruntów niejednorodnych, nieciągłych, zmiennych genetycznie i litologicznie, obejmujących mineralne grunty słabonośne, grunty organiczne i nasypy niekontrolowane, przy zwierciadle wód gruntowych w poziomie projektowanego posadawiania i powyżej tego poziomu oraz przy braku występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych;

3) skomplikowane - występujące w przypadku warstw gruntów objętych występowaniem niekorzystnych zjawisk geologicznych, zwłaszcza zjawisk i form krasowych, osuwiskowych, sufozyjnych, kurzawkowych, glacitektonicznych, gruntów ekspansywnych i zapadowych, na obszarach szkód górniczych, przy możliwych nieciągłych deformacjach górotworu, w obszarach dolin i delt rzek oraz na obszarach morskich.

3. Rozróżnia się następujące kategorie geotechniczne obiektu budowlanego:

1) pierwsza kategoria geotechniczna, która obejmuje posadawianie niewielkich obiektów budowlanych, o statycznie wyznaczalnym schemacie obliczeniowym w prostych warunkach gruntowych, w przypadku których możliwe jest zapewnienie minimalnych wymagań na podstawie doświadczeń i jakościowych badań geotechnicznych, takich jak:

a) 1- lub 2-kondygnacyjne budynki mieszkalne i gospodarcze,

b) ściany oporowe i rozparcia wykopów, jeżeli różnica poziomów nie przekracza 2,0 m,

c) wykopy do głębokości 1,2 m i nasypy budowlane do wysokości 3,0 m wykonywane w szczególności przy budowie dróg, pracach drenażowych oraz układaniu rurociągów;

2) druga kategoria geotechniczna, która obejmuje obiekty budowlane posadawiane w prostych i złożonych warunkach gruntowych, wymagające ilościowej i jakościowej oceny danych geotechnicznych i ich analizy, takie jak:

a) fundamenty bezpośrednie lub głębokie,

b) ściany oporowe lub inne konstrukcje oporowe, z zastrzeżeniem pkt 1 lit. b, utrzymujące grunt lub wodę,

c) wykopy, nasypy budowlane, z zastrzeżeniem pkt 1 lit. c, oraz inne budowle ziemne,

d) przyczółki i filary mostowe oraz nabrzeża,

e) kotwy gruntowe i inne systemy kotwiące;

3) trzecia kategoria geotechniczna, która obejmuje:

a) obiekty budowlane posadawiane w skomplikowanych warunkach gruntowych,

b) nietypowe obiekty budowlane niezależnie od stopnia skomplikowania warunków gruntowych, których wykonanie lub użytkowanie może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników, takie jak: obiekty energetyki, rafinerie, zakłady chemiczne, zapory wodne i inne budowle hydrotechniczne o wysokości piętrzenia powyżej 5,0 m, budowle stoczniowe, wyspy morskie i platformy wiertnicze oraz inne skomplikowane budowle morskie, lub których projekty budowlane zawierają nieznajdujące podstaw w przepisach nowe niesprawdzone w krajowej praktyce rozwiązania techniczne,

c) obiekty budowlane zaliczane do inwestycji mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397),

d) budynki wysokościowe projektowane w istniejącej zabudowie miejskiej,

e) obiekty wysokie, których głębokość posadawiania bezpośredniego przekracza 5,0 m lub które zawierają więcej niż jedną kondygnację zagłębioną w gruncie,

f) tunele w twardych i niespękanych skałach, w warunkach niewymagających specjalnej szczelności,

g) obiekty infrastruktury krytycznej,

h) obiekty zabytkowe i monumentalne.

4. Kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych.

5. Po stwierdzeniu innych od przyjętych w badaniach warunków geotechnicznych gruntu projektant obiektu budowlanego zmienia jego kategorię geotechniczną.

Według § 5 ww. rozporządzenia geotechniczne warunki posadawiania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę i ocenę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno-inżynierskiej i hydrogeologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia. Natomiast stosownie do § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia zakres badań geotechnicznych gruntu ustala się w zależności od kategorii geotechnicznej obiektu budowlanego. Dla obiektów budowlanych pierwszej kategorii geotechnicznej zakres badań geotechnicznych może być ograniczony do wierceń i sondowań oraz określenia rodzaju gruntu na podstawie analizy makroskopowej. Wartości parametrów geotechnicznych można określać przy wykorzystaniu lokalnych zależności korelacyjnych (ust. 2). Według ust. 3 dla obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej zakres badań, poza badaniami, o których mowa w ust. 2, powinien być zależny od przewidywanego stopnia skomplikowania warunków gruntowych oraz specyfiki i charakteru obiektu budowlanego lub rodzaju planowanych robót geotechnicznych oraz określać:

1) rodzaj gruntów;

2) fizyczne i mechaniczne parametry gruntu takie jak: kąt tarcia wewnętrznego, spójność, wytrzymałość na ścinanie bez odpływu, moduł ściśliwości lub odkształcenia, uzyskane w badaniach laboratoryjnych lub w terenie, w szczególności za pomocą takich metod jak:

a) sondowania statyczne i dynamiczne,

b) badania presjometryczne i dylatometryczne,

c) badania sondą krzyżakową,

d) badania próbnych obciążeń gruntu;

3) w zależności od potrzeb fizykochemicznych - właściwość wód gruntowych.

W świetlej przytoczonych przepisów szczególną uwagę należy zwrócić na § 7 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. W przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny (ust. 2).

Ma rację Skarżący, że przepis art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego stanowi, że projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. W przedmiotowej sprawie w pkt 4 projektu zawarte zostały wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia. Oznacza to, że projektant uznał za potrzebne ujęcie w projekcie budowlanym wymogu z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego w zakresie kompletności projektu budowlanego. Tym samym projektant zadecydował o konieczności poddania się rygorowi zastosowania się do wymogów ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, uwzględniając przydatność gruntu na potrzeby projektowanego obiektu i jego charakteru oraz zakwalifikowania go do odpowiedniej kategorii geotechnicznej. Określenie kategorii geotechnicznej całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części należy do wyłącznych kompetencji projektanta obiektu budowlanego i odbywa się na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia projektant z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych (§ 4 ust. 4 rozporządzenia).

W ocenie Sądu, określenie kategorii geotechnicznej powinno być wyraźne, a nie dorozumiane, ponieważ klasyfikacja ta ma bezpośredni wpływ na warunki gruntowe (proste, złożone, skomplikowane) i możliwość posadawiania na tych warunkach gruntowych odpowiednich obiektów budowlanych.

Wyróżnia się pierwszą, drugą i trzecią kategorię geotechniczną obiektu budowlanego (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Zaliczenie natomiast obiektu do określonej kategorii przez projektanta ma wpływ na zakres badań geotechnicznych gruntu, który ustala się w zależności od kategorii geotechnicznej obiektu budowlanego (§ 6 ust. 1 rozporządzenia). Poza tym przypisanie obiektu do określonej kategorii geotechnicznej wiąże się z koniecznością opracowania opinii geotechnicznej, ponieważ w świetle § 7 ust. 1 w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. Rodzaj natomiast kategorii ma dalszy wpływ na sporządzenie dokumentacji wymaganej przez przepisy prawa. I tak w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny (§ 7 ust. 2), w przypadku obiektów budowlanych trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych drugiej kategorii wykonuje się dodatkowo dokumentację geologiczno-inżynierską, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981), patrz (§ 7 ust. 3).

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że określenie przez projektanta kategorii geotechnicznej obiektu budowlanego w projekcie budowlanym jest istotne, gdy projektant uznał za potrzebne na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego ujęcie w projekcie budowlanym wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych.

Projekt budowlany obarczony brakiem określenia kategorii geotechnicznej uniemożliwia organowi architektoniczno- budowlanemu przeprowadzenie jego weryfikacji pod względem kompletności na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W przypadku określenia kategorii geotechnicznej organ architektoniczno-budowlany powinien zawsze wezwać inwestora o uzupełnienie projektu o opinię geotechniczną w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych. W przypadku natomiast obiektów budowlanych drugiej kategorii dodatkowo o dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny.

Brak określenia kategorii przez projektanta poskutkował tym, że organ I instancji w ogóle nie weryfikował projektu budowlanego w powyższym zakresie.

W ocenie Sądu na podstawie projektu budowlanego można jedynie przypuszczać, że projektant zakwalifikował planowaną inwestycję wg kryteriów podanych w rozporządzeniu do drugiej kategorii geotechnicznej (§ 4 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia). Potwierdza to stanowisko projektanta, że podłoże gruntowe terenu badań charakteryzują proste i złożone warunki gruntowo-wodne. Zgodnie z treścią § 7 rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. Stosownie do treści § 7 ust. 2 rozporządzania, w przypadku obiektów budowlanych drugiej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Natomiast w przypadku obiektów budowlanych trzeciej kategorii w złożonych warunkach gruntowych wykonuje się dodatkowo dokumentację geologiczno - inżynierską.

W aktach niniejszej sprawy brak jednak opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego, wymaganych wskazanymi wyżej przepisami prawa.

W projekcie budowlanym na str. 17 ujęte zostały jedynie wyniki badań geologiczno- inżynierskich, z których wynika, iż "podłoże gruntowe terenu badań (...) charakteryzują proste i złożone warunki gruntowo -wodne." W ten sposób opisane warunki podłoża uzasadniałyby przypisanie im drugiej kategorii warunków geotechnicznych. Wynika to z § 4 ust. 3 rozporządzenia, który rozróżnia następujące kategorie geotechniczne obiektów budowlanych: pierwsza kategoria geotechniczna w prostych warunkach gruntowych; druga kategoria geotechniczna w prostych i złożonych warunkach gruntowych; trzecia kategoria geotechniczna. Z uwagi na powyższe należy wskazać, iż projektant w wynikach badań geologicznych określił, że podłoże gruntowe charakteryzują proste i złożone warunki gruntowo wodne, jednak nie stwierdził wprost w treści projektu kwalifikacji inwestycji do drugiej kategorii geotechnicznej. Należy w związku z powyższym podzielić stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że organy architektoniczno-budowlane nie posiadają uprawnień do przyjęcia we własnym zakresie, że inwestycje należy zakwalifikować do drugiej kategorii geotechnicznej w prostych czy też w złożonych warunkach gruntowych. Również Sąd nie posiada takich uprawnień.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu -lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Wobec powyższego organ administracji architektoniczno - budowlanej w ograniczonym zakresie sprawdza projekt budowlany. Za cały projekt odpowiada przede wszystkim projektant. Jak wynika z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W przedmiotowej sprawie, w ocenie organu II instancji, w przypadku gdyby projektant wskazał jedną z kategorii przewidzianych w § 4 ust. 3 rozporządzenia organ winien przyjąć tą informację i jedynie ustalić na podstawie rozporządzenia, jakie dokumenty należy jeszcze przedłożyć. Jednakże, gdy projektant nie wskazuje na kategorię geotechniczną, a mimo to określa warunki gruntowe jako proste i złożone, zamieszcza w projekcie budowlanym wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia i w celu określenia modelu posadowienia projektowanych stóp fundamentowych na gruncie wskazuje, że zalecono wykonanie badanie podłoża gruntowego przez uprawnionego geologa, to należy uznać że w jego ocenie istniała potrzeba na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego załączenia do projektu wspomnianych wyników badań oraz geotechnicznych warunków. Przemawia również za tym stanowiskiem to, że w projekcie powołano autorów opracowania badań geologicznych: mgr [...] - geolog górniczy (t-811) – autor opracowania raportu badań uprawnienia geologiczne i mgr [...] – prace terenowe. Brak wskazania przez projektanta kategorii geotechnicznej przewidzianej przepisami prawa uniemożliwiło organowi I instancji dokonanie prawidłowej oceny, czy zostały przedłożone wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty.

W takiej sytuacji organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygniecie. "Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnego materialnego lub procesowego" (tak wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2010 r. II SA/Wr 433/10 teza I). Przeprowadzenie pełnego postępowania wyjaśniającego tj. ustalenie kategorii geotechnicznej obiektu, jest istotne do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia.

Zdaniem strony skarżącej z punktu 2.1 treści projektu wynika, że obiekt został zaliczony do drugiej kategorii geotechnicznej.

Sąd wnikliwie przeanalizował treść projektu we wskazanym zakresie i nie dopatrzył się potwierdzenia stanowiska zaprezentowanego w skardze.

Stanowisko strony skarżącej zawarte w skardze, że: "W 4 dziale projektu konstrukcyjnego opisującego wyniki badań podłoża gruntowego określono iż: warstwa geotechniczna III C (tj. twardoplastyczna zwięzła glina piaszczysta zwięzła, bez występowania wody gruntowej) jest nośna i nadają się do posadowienia bezpośredniego. W prawdzie jednocześnie w treści wprowadzającej pkt 4 określono jakość struktury gruntu jako warunki proste i złożone (w zależności od głębokości występowania poszczególnych warstw gruntu). Ponieważ w zależności od głębokości posadowienia itp. mogą wystąpić warunki złożone, niemniej ta kwestia jest wyjaśniona w pkt. 3.1 (który błędnie został określony winien być 4.1) w której to mowa jest: "Grunty warstwy geotechnicznej III C są nośne i nadają się do posadowienia bezpośredniego. Informacje te jednoznacznie potwierdzają, że mamy do czynienia z kategorią geotechniczną II oraz że posadowienie jest bezpośrednie na występujących warunkach prostych. Potwierdzeniem tego jest także przyjęty model obliczeniowy oraz forma i rodzaj konstrukcji fundamentu" nie zastąpią braku stanowiska projektanta w projekcie budowlanym odnośnie kwalifikacji kategorii geotechnicznej.

Podniesione uchybienia były, zdaniem Sądu, na tyle istotne, że dawały organowi odwoławczemu prawo do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., tj. uchylenia decyzji Starosty W. z zaleceniem przeprowadzenia przez organ I instancji ponownego postępowania wyjaśniającego. Zatem bezzasadny okazał się zarzut skarżącego, że doszło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie merytoryczne sprawy. Organ odwoławczy orzekając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie rozstrzyga o meritum sprawy, nie przeprowadza też merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, gdyż wydając decyzję kasacyjną wskazuje właśnie na konieczność przeprowadzenia w określonym zakresie lub w całości postępowania wyjaśniającego, celem poczynienia ustaleń niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Wydanie w takich okolicznościach decyzji merytorycznej stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania.

Sąd nie podziela stanowiska autora skargi o możliwości uzupełnienia przez organ odwoławczy dowodów na podstawie art. 136 k.p.a., ponieważ zajęcie stanowiska przez organ II instancji w zakresie określenia przez projektanta kategorii geotechnicznej oraz w związku z tym potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania.

Odnosząc się do skargi I. T. należy stwierdzić, że również i ona nie zasługuje ona na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w skardze skarżący kwestionuje decyzję organu II instancji jedynie w zakresie dotyczącym części uzasadnienia, co wyraźnie akcentuje: "(...) zgadzam się z decyzją Wojewody, lecz nie jest ona w pełni satysfakcjonująca. Wnoszę o częściowe uchylenie przedmiotowej decyzji, zaskarżając fragment uzasadnienia, w którym Wojewoda odrzuca zarzut dotyczący braku podpisu i pieczęci na decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016r., znak: [...]. Podtrzymuję zarzut, że na decyzji tej brakuje podpisu (...)". W tej sytuacji wskazać należy, że w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego, co stwierdził także WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 580/11 a skład Sądu w niniejszej sprawie podziela w całości ten pogląd, "dopuszczalne jest zaskarżenie samego uzasadnienia decyzji administracyjnej, gdy narusza ono swą treścią prawo (por. wyroki NSA z dnia 28 czerwca 1982 r., sygn. akt I SA 47/82; z dnia 30 czerwca 1983 r., sygn. akt I SA 178/83; z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA 1896/97). Należy jednocześnie podkreślić, że z uwagi na to, że uzasadnienie stanowi integralną część decyzji, a więc w istocie jest elementem nierozerwalnie związanym z rozstrzygnięciem, to w przypadku wniesienia skargi na uzasadnienie w istocie mamy do czynienia ze skargą na "całą" decyzję (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. I FSK 892/09). Uzasadnienie decyzji nie funkcjonuje bowiem samodzielnie w obrocie prawnym, nie może więc być wyeliminowane z tego obrotu przez sąd administracyjny bez jednoczesnego wyeliminowania "sentencji" rozstrzygnięcia. Za takim stanowiskiem przemawia art. 134 § 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - niezwiązanie sądu granicami skargi oznacza więc również niezwiązanie sądu jej zakresem." Skutkuje to tym, że pomimo podniesienia w skardze zarzutów dotyczących wyłącznie części uzasadnienia, przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd jest "cała" decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r.

Podstawą jej wydania był jak już wyżej wskazano przepis art. 138 § 2 k.p.a. Przepis został powyżej zacytowany przez Sąd oraz przesłanki wydania decyzji na jego podstawie zostały już omówione. W ocenie Sądu nie ma potrzeby jeszcze raz odniesienia się do powyższej kwestii. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się (patrz wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1351/12, że: "Użycie w art. 138 § 2 k.p.a. spójnika "a" oznacza, że samo stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, chociaż jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą; konieczne jest bowiem dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Określenie "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" jest określeniem niejasnym i nieprecyzyjnym. Należy przyjąć, że stwierdzenie "koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy" jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego." Z poglądem tym należy się zgodzić.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uznać należy - wbrew zarzutom skargi - że zapadłe rozstrzygnięcie Wojewody jest w pełni zasadne.

Odnosząc się do zarzutu skargi nakierowanego na wadliwość decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na brak podpisania jej przez osobę uprawnioną, należy stwierdzić, że prawidłowość tej decyzji może być oceniana w odrębnym postępowaniu, a nie w postępowaniu o pozwoleniu na budowę. Dopóki decyzja o warunkach zabudowy nie zostanie usunięta z obrotu prawnego będzie ona wywoływała skutki prawne.

W aktach rozpoznawanej sprawy znajduje się kopia decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016r., znak: [...], która jest podpisana przez Wójta Gminy D. i opatrzona pieczęcią. W skardze skarżący wskazał, że w stosunku do powyższej decyzji o warunkach zabudowy przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie o znaku: [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy, której kluczowym elementem jest stwierdzenie braku podpisu na przedmiotowej decyzji. Dopiero wynik tego postępowania prowadzony w trybie nadzwyczajnym przewidzianym do wzruszenia decyzji ostatecznej będzie miał wpływ na wynik sprawy. Póki nie będzie rozstrzygnięcia ostatecznego w tym zakresie decyzja o warunkach zabudowy ma wpływ na decyzję o pozwoleniu na budowę.

Sąd jedynie potwierdza na podstawie akt sprawy, że kopia decyzji o warunkach zabudowy wydana przez Wójta Gminy D. z dnia [...].03.2016 r., znak [...] załączona do projektu budowlanego, która została poświadczona za zgodność z oryginałem przez mgr inż. [...], jako sporządzającego projekt budowlany Farmy Wiatrowej W. jest niepodpisana przez Wójta Gminy D. W nadesłanych natomiast przez Starostwo aktach postępowania dotyczących warunków zabudowy znajduje się kopia decyzji podpisanej. Wątpliwości co do prawidłowości tej decyzji mogą zostać wyjaśnione jedynie w odrębnym postępowaniu.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji o oddaleniu skarg jako niezasadnych.