Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 218/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, par. 6 pkt 5 i par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 07 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego U. A. G. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi F. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2012 roku p o s t a n a w i a - przyznać radcy prawnemu U. A. G. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku przyznał F. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy U. A. G. (k. 134).

Radca prawny U. A. G. sporządziła opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 października 2013 r. oddalającego skargę F. S. (k. 138 - 151), wnosząc jednocześnie

o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które to nie zostały opłacone ani

w całości ani w części (k. 137).

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, tekst jednolity) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 490, tekst jednolity) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 30.094 zł (k. 37),

w związku z tym zgodnie z treścią § 6 pkt 5 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 2.400 zł. Zatem stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 1.800 zł (75 % stawki minimalnej). Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje 2.214 zł.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy należy uznać, że kwota 2.214 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, § 6 pkt 5

i § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.