Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1091/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 9 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Protokolant Małgorzata Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania się za organ niewłaściwy do załatwienia sprawy 1. oddala skargę; 2. nakazuje wypłacić adwokatowi J. W., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł., Pl. A z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 zł ( dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta P., na podstawie art.65 kpa, uznał się za niewłaściwy rzeczowo do rozpatrzenia skargi T. S. z dnia [...] i przekazał sprawę do rozpatrzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż sprawy dotyczące realizacji zadań wykonywanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie są prowadzone ani nadzorowane przez Prezydenta Miasta P. Organem właściwym do rozpatrzenia sprawy związanej z decyzją Inspektoratu ZUS w P. jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. jako organ wyższego stopnia. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na wymienione postanowienie zażalenie wniosła T. S.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art.138 § 1 pkt.1 w związku z art.65 § 1 kpa oraz art.1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych(Dz.U. nr 79 z 2001r. poz.856 z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art.1 pkt.1 kodeksu postępowania administracyjnego kodeks ten normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W myśl zaś art.19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Sprawa T. S. zawarta we wniosku z dnia [...] nie jest sprawą do której załatwienia właściwy jest Prezydent Miasta P. Właściwym organem jest tutaj Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. Organ administracji I instancji prawidłowo przekazał zatem sprawę do rozpatrzenia temu organowi. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Na wymienione postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła T. S. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. Skarżąca nie posiada wiedzy prawniczej ani nie zna kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z czym nie jest w stanie sprawdzić czy organem właściwym do załatwienia jej sprawy jest Prezydent Miasta P. czy ZUS Oddział w Ł. W konkluzji skarżąca wnosiła o ponowne rozpoznanie jej sprawy.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga T. S. nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Jak wynika z treści pisma T. S. z dnia [...] złożyła ona skargę do Prezydenta Miasta P. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Inspektorat w P., który nie przekazał na konto bankowe świadczeń przysługujących synowi skarżącej w postaci renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego. Posiadaczami konta na które nie wpłynęły świadczenia jest T. S. oraz jej syn J.

Zgodnie z treścią art.1 pkt.1 kodeksu postępowania administracyjnego przepisy kodeksu normują postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W myśl zaś art.20 kpa właściwość rzeczową organ administracji ustala według przepisów o zakresie jego działania.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji obu instancji słusznie uznały, iż Prezydent Miasta P. nie jest właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy będącej przedmiotem skargi z dnia [...]. Kwestię właściwości rzeczowej prezydenta miasta regulują przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art.30 ust.1 wymienionej ustawy prezydent miasta wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. Zakres działania gminy został natomiast uregulowany w przepisach art.6 i 7 ustawy z 8 marca 1990r. Z wymienionych przepisów nie wynika aby prezydent miasta był właściwy w sprawach dotyczących wypłaty renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego. Prezydent miasta nie realizuje ani nie nadzoruje spraw dotyczących wypłaty wymienionych świadczeń a tym samym nie jest organem właściwym do rozpoznania skargi T. S. z dnia [...].

Organem właściwym w sprawach wypłaty renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wynika to z treści art.12 ust.1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej(Dz.U. nr 135 poz.1268 z późn. zm.) oraz art.48 ust.2 pkt.2d.) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych(Dz.U. nr 228 poz.2255 z późn. zm.). Skoro zatem skarga z dnia [...] dotyczy nie przekazania przez Inspektorat ZUS w P. na konto bankowe renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego to organem właściwym do jej rozpatrzenia jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. jako organ wyższego stopnia nad Inspektoratem w P. Należy zaznaczyć, iż organy administracji publicznej są z urzędu zobowiązane do przestrzegania swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. W rozpoznawanej sprawie organy administracji słusznie więc uznały się niewłaściwe w sprawie skargi T. S. i przekazały tę sprawę do rozpatrzenia ZUS Oddział w Ł. jako organowi właściwemu.

Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd oddalił skargę T. S.

Na podstawie art.250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w związku z § 19 pkt.1 i § 18 ust.1 pkt.1c.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. nr 163 poz.1348 z późn. zm.) sąd przyznał adwokatowi J. W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.