Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 345/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 197 par. 2 i art. 178 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. - Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 sierpnia 2018 r. – utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. – pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznania prawa pomocy stronie skarżącej w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Strona skarżąca pismem z dnia 9 sierpnia 2018 r. wniosła sprzeciw od wskazanego zarządzenia z dnia 13 lipca 2018 r.

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r.

Pismem z dnia 27 września 2018 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Lublinie zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a"), stronie przysługiwało prawo wniesienia sprzeciwu od zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznania prawa pomocy stronie skarżącej. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 sierpnia 2018 r. – utrzymane zostało w mocy.

Z przepisu art. 259 § 3 p.p.s.a. wynika, że zarządzenie referendarza sądowego ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu, jeżeli wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony. W świetle art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie, tj.:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;

1b) umorzenie postępowania;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) (uchylony);

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Z art. 260 p.p.s.a. wynika, że orzeczenie sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania. Oznacza to, że nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.

W związku z powyższym, zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a.