Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 730/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia dotyczącego wniosku o przyznanie  prawa pomocy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2014 r.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął nadesłany przez skarżącą Z. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

W niniejszej sprawie wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy w ww. zakresie był rozpatrywany na wcześniejszym etapie sprawy. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od obowiązku uiszczenia części wpisu sądowego) oraz ustanowił radcę prawnego, w zakresie innych kosztów sądowych wniosek został oddalony. Na postanowienie to skarżący nie złożył zażalenia, stąd stało się ono prawomocne.

Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy – z dnia 26 lutego 2015 r. – Sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 8 lipca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 8 lipca 2015 r. jest postanowieniem niekończącym postępowanie, które na podstawie art. 165 p.p.s.a., może być uchylone lub zmienione, jedynie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć m.in. wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż poprzednio wydane, przy czym wnioskodawca winien przedstawić dodatkowe dokumenty, świadczące o zmianie sytuacji materialnej w sprawie o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenie.nsa.gov.pl) wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy.

Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 8 lipca 2014 r.

Wskazać należy, że z treści pierwotnie złożonego formularza PPF wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona. Z. P. wskazał, że posiada stary drewniany dom, który przekazał dzieciom, mieszkanie o powierzchni 47 m2 i nieruchomość rolną (1,12 ha). Skarżący oświadczył, że utrzymuje się wraz z żoną z emerytur w łącznej wysokości 2624 zł miesięcznie. Z. P. do swych wydatków zaliczył: ratę pożyczki za telewizor – 118 zł, w Eurobanku – 120 zł, czynsz i opłatę za internet – 440 zł, opłaty za energię elektryczną – 100 zł, za gaz – 70 zł, za telefon – 52 zł, wydatki na leki – 200 zł, na środki czystości – 100 zł, na leczenie zębów i protezy – 900 zł, na paliwo – 300 zł, zakup odzieży – 200 zł, na bieżące remonty – 150 zł. Podniósł ponadto, że córka skarżącego ma dwoje małych dzieci i nie pracuje, skarżący zmuszony jest jej pomagać, gdy dzieci chorują.

W formularzu PPF złożonym ponownie wnioskodawca wskazał, identyczne dane majątkowe, prawie identyczne wydatki (jedyna różnica to wydatki na leki zamiast 250 zł. wnioskodawca obecnie wskazał 200 zł), wyższe dochody (różnica 2566 zł w poprzednim wniosku, obecnie 2624 zł.), takie same uzasadnienie wniosku.

Zatem w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 8 lipca 2014 r. Sytuacja materialna strony jest praktycznie taka sama, a to uzasadnia odmowę zmiany wcześniejszego postanowienia. Pamiętać także należy, że w sprawie stronie został ustanowiony zawodowy pełnomocnik, który również na obecnym etapie sprawy działa w imieniu skarżącego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 8 lipca 2014 r. Przykładowo można wskazać, że dopiero utrata stałego źródła dochodu, bądź pojawienie się nowych stałych i zarazem koniecznych wydatków, mogłoby wpłynąć na zmianę sytuacji majątkowej strony w takim stopniu, że uzasadniło by to zmianę postanowienia Sądu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.