Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1038/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 255, art. 245 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku dotyczącego nadmiernej emisji hałasu emitowanego do środowiska p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

I. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy K. i umarzającą postępowanie w przedmiocie nadmiernej emisji hałasu emitowanego do środowiska.

Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek oświadczyła, że jedynym dochodem rodziny jest jej emerytura w kwocie 580,17 zł netto miesięcznie, ponieważ mąż ma zatrudnienie sezonowo i dochody z tego tytułu są przeznaczone na spłatę długów zaciągniętych w okresie posezonowym, a emerytura nie wystarcza na światło, gaz, wodę, ogrzanie domu, telefon i podatek od nieruchomości. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jedynym jej majątkiem jest dom o pow. 176 m2, nie ma żadnych oszczędności, spłaca kredyt zaciągnięty w 2007 r. na kupno samochodu, a opłacanie składek ZUS w kwocie 700 zł miesięcznie pomimo braku przychodu w firmie w okresie posezonowym, powoduje dalsze zadłużanie się. Wskazała, że zaciągnęła kredyt konsumpcyjny w kwocie 15 600 zł na regularne spłaty rat kredytu oraz na inne opłaty domowe i wydatki. Do wniosku dołączyła decyzję ZUS o przyznaniu emerytury z dnia 13 czerwca 2007 r., kserokopię umowy kredytu z dnia 28 września 2007 r. na zakup samochodu osobowego marki Toyota Corolla na kwotę 38 823,76 zł (cena pojazdu 42 500,01 zł), oraz kserokopię umowy kredytu gotówkowego z dnia 22 października 2007 r. na kwotę 15 600 zł.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Od tego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw w ustawowym 7 dniowym terminie, wskutek czego postanowienie to utraciło moc na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W sprzeciwie skarżąca wskazała, że otrzymuje emeryturę w kwocie 580,17 zł miesięcznie i posiada kąt do zamieszkania, a odmowa udzielenia prawa pomocy na podstawie stanu majątkowego męża jest nieuzasadniona i niekonstytucyjna.

Pismem z dnia 18 grudnia 2007 r. Sąd zobowiązał wnioskodawczynię do przedłożenia, na podstawie art. 255 P.p.s.a. następujących dokumentów:

- wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- zaświadczenia o zatrudnieniu i dochodach męża, ewentualnie zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego status osoby bezrobotnej,

- zaświadczenia dotyczącego korzystania z pomocy opieki społecznej,

- odpisu rocznego zeznania podatkowego za 2006 r. skarżącej i jej męża, wraz z potwierdzeniem ich złożenia w urzędzie skarbowym,

- wykazu ponoszonych miesięcznych wydatków na utrzymanie domu oraz dowodów potwierdzających ich ponoszenie z okresu ostatnich trzech miesięcy.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca oświadczyła, że dokumenty z 2006 r. nie odzwierciedlają jej aktualnej sytuacji finansowej, bowiem to w 2007 r. sytuacja pogorszyła się, na co złożyło się wiele przyczyn m. in. to, że prowadzona przez męża Baza Zabiegowa w ośrodku wczasowym czynnym od kwietnia do października nie ma zbyt dużych obrotów, dlatego od grudnia 2007 r. mąż podjął pracę w innej firmie w zamian za płacę minimalną, gdyż nie stać go było na opłacanie składek ZUS w okresie przestoju jego firmy. Wnioskodawczyni nie przedłożyła odpisów zeznań podatkowych, wyciągów z jej rachunku bankowego ani zaświadczenia dotyczącego korzystania z pomocy opieki społecznej. Przedłożyła natomiast dowody dotyczące spłacanych kredytów i wydatków ponoszonych na utrzymanie domu, decyzję dotyczącą podatku od nieruchomości za 2007 r. oraz umowę o pracę męża skarżącej zawartą w dniu 1 grudnia 2007 r.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 cyt. artykułu). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Określenie, "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

W ocenie Sądu oświadczenie skarżącej o sytuacji majątkowej i dochodach nie jest pełne i nie odzwierciedla jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni oświadczyła, że jedynym dochodem rodziny jest jej emerytura w kwocie 580,17 zł miesięcznie, ponieważ mąż prowadzi działalność w ośrodku wczasowym czynnym od kwietnia do października i obecnie nie uzyskuje dochodów. Jednakże z dokumentów przesłanych przez wnioskodawczynię m. in. z decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości, wyciągu z konta bankowego męża skarżącej, faktur za dostawę energii elektrycznej, wody i wywóz nieczystości stałych itp. wynika, że mąż skarżącej prowadzi Bazę Zabiegową Odnowy Biologicznej w D. przy ul. [...] tj. w domu stanowiącym własność skarżącej i jej męża. Z decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości wynika, że K. C. jest właścicielem budynku związanego z działalnością gospodarczą o pow. 32,15 m2 i gruntu związanego z działalnością gospodarczą o pow. 143 m2. Także wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie domu oraz operacje na koncie męża skarżącej wskazują na to, że jego działalność nie ma charakteru okresowego. Pomimo deklarowanego dochodu wynoszącego 580,17 zł miesięcznie, skarżąca i jej mąż udokumentowali następujące comiesięczne wydatki: 1207 zł rata za samochód, 450,14 zł rata kredytu konsumpcyjnego, 764,51 zł składka ZUS, wydatki na utrzymanie domu, telefon stacjonarny i dwa telefony komórkowe ok. 1200 zł miesięcznie. Zatem comiesięczne wydatki, bez kosztów wyżywienia, wynoszą ok. 3600 zł i wielokrotnie przekraczają wykazywane dochody. Ponadto, z umowy o pracę zawartej pomiędzy mężem skarżącej a F.H.U. [...] w dniu 1 grudnia 2007 r. wynika, że siedziba pracodawcy zatrudniającego męża skarżącej znajduje się w domu skarżącej i jej męża. W oświadczeniu o dochodach wnioskodawczyni nie wskazała jednak, by uzyskiwała jakiekolwiek dochody z tytułu udostępnienia części domu innym osobom.

Powyższe ustalenia czynią oświadczenie skarżącej mało wiarygodnym, dlatego należy uznać, że skarżąca nie wykazała w sposób przekonujący, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów postępowania w sprawie w zakresie całkowitym lub częściowym. Z tego względu wniosek podlega oddaleniu na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 1 P.p.s.a.