Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1014/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 40 § 2; art. 46 § 1; art. 57 § 5; art. 129 § 2; art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.) Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M.K. (zwanego dalej: "Skarżącym") jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (zwanego dalej: "Ministrem") z dnia [...] marca 2016 r. o numerze [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r. Skarżący wystąpił do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej: "Prezesem ARiMR") o umorzenie należności z tytułu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Wniosek został sporządzony i podpisany przez pełnomocnika Skarżącego – adwokata J.F. Do wniosku załączono dokument pełnomocnictwa z dnia [...] czerwca 2015 r., upoważniającego pełnomocnika do reprezentowania Skarżącego w sprawie z wniosku o umorzenie przedmiotowych należności.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. o numerze [...] Prezes ARiMR odmówił Skarżącemu umorzenia kwoty nienależnie pobranych płatności, ustalonych na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] w W., w wysokości [...] zł, powiększonej o odsetki.

Decyzja została przesłana pełnomocnikowi Skarżącego, na adres wskazany we wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. i doręczona do rąk pełnomocnika w dniu [...] lutego 2016 r.

Pełnomocnik Skarżącego sporządził w dniu [...] lutego 2016 r. odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., które przesłał na adres Prezesa ARiMR przesyłka listową poleconą, nadaną w placówce pocztowej w tym samym dniu, tj. [...] lutego 2016 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Minister stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2016 r.

W uzasadnieniu wskazał, iż decyzja będąca przedmiotem odwołania została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] lutego 2016 r., natomiast odwołanie zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu [...] lutego 2016 r., zatem po upływie czternastodniowego terminu, określonego w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a."). Minister wskazał, iż ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] lutego 2016 r., co sprawia, że zgodnie z art. 134 k.p.a., należało stwierdzić uchybienie terminu w drodze postanowienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia Ministra z dnia [...] marca 2016 r. w całości. W uzasadnieniu podniósł, iż Skarżący odebrał decyzję Prezesa ARiMR w dniu [...] lutego 2016 r., a nie – jak twierdzi organ – w dniu [...] lutego 2016 r., wobec czego odwołanie zostało złożone w ustawowym terminie. Wskazał przy tym, iż co prawda Minister powołuje się na fakt odebrania decyzji w dniu [...] lutego 2016 r., jednak nie przedstawia na tę okoliczność dowodów w postaci zwrotnych potwierdzeń odbioru z podpisem pełnomocnika skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wskazane wyżej akty prawne, ich skierowanie do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

W niniejszej sprawie poza przedmiotem sporu pozostaje okoliczność, że Skarżący był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokat J.F. – na mocy pełnomocnictwa, udzielonego przez Skarżącego w dniu [...] czerwca 2015 r. Nie jest również sporne to, że odwołanie od decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2016 r. zostało sporządzone przez pełnomocnika Skarżącego i przesłane do organu za pośrednictwem poczty, przesyłką listową poleconą (nr [...]), nadaną w UP [...] w dniu [...] lutego 2016 r.

Przedmiotem sporu jest natomiast data doręczenia decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2016 r. o numerze [...]. Zdaniem Ministra, przedmiotowa decyzja została doręczona do rąk pełnomocnika Skarżącego w dniu [...] lutego 2016 r. Natomiast autor skargi wywodzi, że została ona doręczona Skarżącemu w dniu [...] lutego 2016 r.

W ocenie Sądu, w tak zaistniałym sporze, rację należy przyznać organowi.

Przede wszystkim wskazać należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia potwierdzenia odbioru przesyłki listowej o numerze [...], obejmującej decyzję z dnia [...] stycznia 2016 r. o numerze [...]. Jak wynika z tego dokumentu, przesyłka została zaadresowana na adres pełnomocnika Skarżącego – adwokat J.F., ul. [...] – i odebrana osobiście przez pełnomocnika w dniu [...] lutego 2016 r., o czym świadczy własnoręczny podpis J.F. Z potwierdzenia tego wynika nadto, iż przedmiotowa przesyła była uprzednio dwukrotnie awizowana – w dniach: [...] i [...] stycznia 2016 r., po czym wydana adresatowi w dniu [...] lutego 2016 r.

Niezależnie od powyższego wskazać również należy, iż potwierdzenie doręczenia w dniu [...] lutego 2016 r. przesyłki o numerze [...] – obejmującej decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2016 r. – wynika także z informacji ujawnionych w internetowym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. Przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu [...] stycznia 2016 r. w UP [...] i przekazana do doręczenia w UP [...] w dniu [...] stycznia 2016 r. Pierwsze awizo pozostawiono u adresata w dniu [...] stycznia 2016 r., zaś powtórne w dniu [...] stycznia 2016 r. Przesyłka została następnie odebrana w placówce UP [...] w dniu [...] lutego 2016 r. o godz. [...].

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że o doręczeniu przesyłki w dacie [...] lutego 2016 r. świadczy zarówno data wskazana przez odbierającego ją pełnomocnika Skarżącego, jak również data umieszczona przez doręczającego wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do rąk adresata.

Zgodnie z art. 46 § 1 k.p.a., odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Należy także zaznaczyć, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki sądowej jest dokumentem urzędowym potwierdzającym fakt i datę doręczenia. Służy mu więc domniemanie prawdziwości i autentyczności, które może zostać obalone przez stronę.

W niniejszej sprawie Skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego autorem skargi – w żaden sposób nie obalił domniemania skuteczności doręczenia mu przesyłki w dniu [...] lutego 2016 r. Podniesione w skardze, niczym niepoparte twierdzenia, są tym bardziej niezrozumiałe, że okoliczność posiadania przez organ potwierdzenia odbioru przesyłki listowej o numerze [...], nie może budzić wątpliwości.

W tym stanie rzeczy, wobec braku jakichkolwiek dowodów przeciwnych uznać należało, że złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w miejscu przeznaczonym do potwierdzenia odbioru przez odbierającego pismo obok wskazanej tam daty jest potwierdzeniem odebrania pisma w tej dacie.

Stosowanie do treści art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jednocześnie, w myśl art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Z kolei, zgodnie z art. 57 § 5 k.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2016 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] lutego 2016 r. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu następnym i upłynął w dniu [...] lutego 2016 r. Odwołanie zostało nadane w UP [...] w dniu [...] lutego 2016 r., zatem po upływie terminu.

W ocenie Sądu, Minister prawidłowo zatem wydał zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, do czego zobowiązywał go przepis art. 134 k.p.a.

Niezależnie od tego, iż pełnomocnik Skarżącego nie wskazał w skardze naruszenia konkretnych przepisów prawa, Sąd – rozstrzygając sprawę zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. – nie stwierdził, by organ odwoławczy naruszył jakiekolwiek przepisy postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił, o czym orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., w sentencji wyroku.