Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1208/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Łd 1181/05 w zakresie odrzucenia skargi C. G. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o przyznanie uprawnień kombatanckich postanawia: 1) oddalić skargę kasacyjną 2) przyznać adwokatowi W. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt), płatną z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w tym 22 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę C. G. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o przyznanie uprawnień kombatanckich.

W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2005 r., doręczonym w dniu 23 grudnia 2005 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 30 grudnia 2005 roku stronie skarżącej upłynął bezskutecznie zakreślony termin, wskutek czego na podstawie art. 220 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., została ona odrzucona przez Sąd.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia reprezentujący skarżącego pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 219, 220 i 243 oraz 257 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wobec nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo nierozstrzygnięcia wniosku skarżącego z dnia 25 stycznia 2006 r. o udzielenie prawa pomocy.

W związku z powyższym, pomijając pozytywnie rozpatrzony przez Sąd I instancji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, strona skarżąca wniosła o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia

- przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona. Skarżący nie wykazał żadnego naruszenia przepisów art. 219, 243 i 257 p.p.s.a., które to przepisy nie miały w ogóle zastosowania przy wydaniu zaskarżonego postanowienia. Postanowienie to zostało oparte natomiast na prawidłowo zastosowanym przepisie art. 220 § 3 tej ustawy. Stanowi on, że skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarżący został w dniu 23 grudnia 2005 r. wezwany przez Sąd, zgodnie z przepisem art. 220 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od wezwania pod rygorem jej odrzucenia. We wskazanym terminie nie uiścił wpisu i nie wystąpił o prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił dopiero w dniu 25 stycznia 2006 r. a więc 26 dni po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowym jest utrwalony pogląd, iż tylko złożenie wniosku o prawo pomocy w terminie zakreślonym do uiszczenia opłaty sądowej czyni niebyłym wcześniejsze wezwanie do zapłaty. Po rozstrzygnięciu wniosku o prawo pomocy, w zależności od treści tego rozstrzygnięcia, ponowne wzywanie może okazać się bezprzedmiotowe (przy zwolnieniu strony od kosztów) albo sąd musi ponownie wezwać do tego stronę (przy odmowie przyznania tej formy prawa pomocy), gdyż wcześniejsze wezwanie uznaje się za niebyłe. Inna jest natomiast sytuacja, gdy strona nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w ustawowym terminie 7 dni od daty wezwania jej do uiszczenia wpisu od skargi czy innego środka procesowego wymienionego w art. 220 § 2 p.p.s.a. W takiej sytuacji spóźniony wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów, jako bezskuteczny, nie może przerwać biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. uwagi 5 i 6 do art. 221 w Komentarzu "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" pod red. Tadeusza Wosia Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r. str. 606 i 607 i wskazane tam orzecznictwo sądowe).

Skoro więc skarżący w terminie do uiszczenia wpisu od skargi nie opłacił żądanej kwoty i nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy, to odrzucenie skargi znajdowało uzasadnienia w przepisie art. 220 § 3 p.p.s.a. a skarga kasacyjna na postanowienie Sądu I instancji jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 185 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a..

Na podstawie art. 250 wymienionej ostatnio ustawy Sąd przyznał pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną.