Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 742/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie specjalistycznego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a przyznać Z.W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Z.W. w skardze z dnia 20 sierpnia 2007 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data na prezentacie) skarżący złożył wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 12 października 2007 r. błędnie wezwano skarżącego do usunięcia w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania brak złożonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego własnoręczne podpisanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Na wstępie podnieść należy, że ze względu na to, iż wezwanie z dnia 12 października 2007 r. było wynikiem błędu w ocenie spełnienia przez skarżącego wymogów formalnych urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy jego niewykonanie nie wywołuje skutków prawnych w nim przewidzianych. Tym samym nie zachodzą przesłanki uniemożliwiające merytoryczne rozpoznanie złożonego przez skarżącego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Przechodząc do merytorycznej oceny złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy.

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania skarżącego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia skarżącego oraz dokumentu źródłowego (dołączona do akt sprawy potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia zaświadczenia z dnia [...] lipca 2007 r. – k. 13) wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z renty (rodzaj świadczenia ustalono na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] znajdującej się w aktach administracyjnych organu I instancji dołączonych do sprawy o sygn. akt II SA/Lu 760/07) w kwocie [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania nie jest w stanie uiścić minimalnej stawki wynagrodzenia radcy prawnego. Łączny miesięczny dochód skarżącego wynosi [...] złotych. Po uiszczeniu przez skarżącego minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego w kwocie brutto do jego dyspozycji na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania pozostałaby kwota [...] złotych. Na gruncie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2006 r. Nr 135, poz. 950) przyjmuje się, że kwota zapewniająca w stopniu minimalnym pokrycie koniecznych kosztów utrzymania osoby samotnie gospodarującej wynosi 477 złotych. Skoro kwota, która pozostałaby do dyspozycji skarżącego na pokrycie koniecznych dla niego kosztów utrzymania po uiszczeniu kwoty brutto minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego byłaby niższa od kwoty z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej przyjąć należy, że opłacenie wynagrodzenia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w koniecznych skarżącemu kosztach utrzymania, niezależnie od wysokości tych kosztów. Dlatego referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.