Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3194/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, w którym podkreślono, że pociąga ona za sobą prawdopodobieństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu tegoż wniosku wskazano, że do czasu rozpatrzenia skarg przez sąd, wykonanie przedmiotowej decyzji negatywnie wpłynie na kondycję finansową skarżącego. Łączna kwota nałożonych ostatecznymi decyzji kar administracyjnych wynosi ... zł. Uiszczenie tych kwot naraziłoby skarżącego na znaczna szkodę, kilkakrotnie przewyższającą wysokość dochodów skarżącego z 2015 r., a także niemożliwe do odwrócenia skutki, albowiem wymagałoby sprzedaży majątku osobistego skarżącego i pozbawieniem jego oraz jego rodziny środków pozwalających na ich bieżące utrzymanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, a na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.)

Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji przy jego sytuacji finansowej, może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Do wniosku nie zostały przedłożone żadne dokumenty obrazujące sytuację majątkową skarżącego, poza formularzem PIT-36 za 2015 r. Natomiast dane przedstawione przez pełnomocnika zostały przedstawione w sposób hasłowy i ogólnikowy, co uniemożliwia dokonanie realnej oceny skutku, jaki może wystąpić w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.

Tymczasem podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przemawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Samo przekonanie skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, nie jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony.

Ponadto, w przekonaniu Sądu, fakt zapłaty lub wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej w wysokości ... zł nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi wskazana zaskarżoną decyzją należność zostanie skarżącemu zwrócona.

W uzasadnieniu powołano się także na okoliczności wskazane w treści skargi, odnoszące się w istocie do ewentualnego merytorycznego zakończenia postępowania przed sądem. Sąd podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o słuszności zarzutów skargi, powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Stąd argumenty dotyczące samego rozstrzygnięcia nie mogą być skutecznie podnoszone przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie jego wykonania.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.