Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 826/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1, art. 126
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. A. W. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi B. A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia

[...] października 2008 r., którą odmówiono B. W. ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na małoletniego M. W.

Skargę na powyższą decyzję złożyła do tutejszego sądu B. W. wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do czasu rozstrzygnięcia przez NSA skargi kasacyjnej wniesionej przez w/w od wyroku tutejszego sądu z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 823/07, którym oddalono skargę B. W. na decyzję SKO w Ł. z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na w/w małoletniego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 06 lutego 2009 r. przychyliło się do powyższego wniosku o zawieszenie postępowania (k. 40).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek na innej podstawie, niż wskazała skarżąca.

B. W. podała jako podstawę zawieszenia postępowania przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść.

Sytuacja taka nie ma miejsca w sprawie niniejszej, bowiem oczekiwanie na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej

w innej sprawie, ale tego samego rodzaju (opartej na podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych), nie stanowi prejudykatu w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O słuszności powyższego stanowiska przesądził NSA w uchwale 7 sędziów

z dnia 24 listopada 2008 r. w sprawie sygn. akt FPS 4/08, Lex nr 462305. Sąd ten wskazał, że "Artykuł 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju,

w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do NSA".

W sprawie niniejszej zaistniała natomiast podstawa do zawieszenia postępowania sądowego w oparciu o art. 126 p.p.s.a, stosownie do którego sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W piśmiennictwie prawniczym wskazuje się, że zgodny wniosek stron

o zawieszenie postępowania jest samoistną przesłanką jego zawieszenia, z tym,

że w razie zaistnienia jednocześnie innej podstawy takiego rozstrzygnięcia, tylko wyraźne jej wyeliminowanie pozwala oprzeć się na przedmiotowym wniosku. Podkreśla się, że postanowienie na podstawie art. 126 p.p.s.a. sąd wydaje, gdy uzna to za celowe oraz stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 404).

W ocenie sądu w sprawie niniejszej zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron do czasu rozstrzygnięcia przez NSA o słuszności skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego sądu w innej, ale tożsamej rodzajowo sprawie, należy uznać za uzasadnione z uwagi na przedmiot sprawy i szczególną sytuację rodziny skarżącej oraz przede wszystkim dlatego, że po stronie obydwu występujących w sprawie stron istnieje zgodna wola co do zawieszenia, bowiem SKO bez zastrzeżeń przychyliło się do wniosku skarżącej. Dalej wskazać trzeba, że skarżąca podnosi wobec przepisów będących podstawą niekorzystnego dla niej orzeczenia administracyjnego zarzuty

o znacznym ciężarze gatunkowym, w tym ich niekonstytucyjność. Identyczne zarzuty postawione zostały w sprawie II SA/Bk 823/07, w której skarga kasacyjna oczekuje na rozstrzygnięcie przez NSA. Dotyczą one istotnych praw obywateli, w szczególności realizacji zasady równości wobec prawa w przyznawaniu pomocy państwowej osobom potrzebującym, znajdującym się z w trudnej sytuacji życiowej, zatem wypowiedź co do zasadności tych zarzutów przez Naczelny Sąd Administracyjny jest ważna z punktu widzenia stosowania i interpretacji przepisów regulujących przedmiotową materię. Jak również stanowisko NSA przyczynić się może do ujednolicenia orzecznictwa sądowego w tym zakresie.

Uzupełniająco można tylko dodać, że w piśmiennictwie prawniczym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym strony nie muszą podawać jakichkolwiek przyczyn zawieszenia, natomiast sąd jest zobowiązany do zbadania jego zasadności, jednak oddalenie wniosku powinno nastąpić w zasadzie wówczas, gdy zmierza on do obejścia prawa (vide B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008,

s. 210).

W sprawie niniejszej sąd nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na to,

że zgłoszony wniosek o zawieszenie postępowania zmierza do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 126 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Postępowanie zostanie podjęte po zasygnalizowaniu sądowi woli podjęcia przez którąkolwiek ze stron, po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie zawisłej obecnie przed NSA.