Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1212/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Teza: Nienależnym świadczeniem jest m.in. zasiłek wypłacony bezrobotnemu za okres, za który nabył on prawo do renty inwalidzkiej, jeżeli organ rentowy, który przyznał to świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia.

Zwrot "nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29" /art. 28 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ oznacza, że organ rentowy w ogóle nie dokonał pomniejszenia wypłaconego świadczenia i to niezależnie z jakich powodów, natomiast nie odnosi się do przypadków, w których organ ten dokonał pomniejszenia w wysokości niższej niż by to wynikało z kwoty pobranych zasiłków.

TEZY

Nienależnym świadczeniem jest m.in. zasiłek wypłacony bezrobotnemu za okres, za który nabył on prawo do renty inwalidzkiej, jeżeli organ rentowy, który przyznał to świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia.

Zwrot "nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29" /art. 28 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ oznacza, że organ rentowy w ogóle nie dokonał pomniejszenia wypłaconego świadczenia i to niezależnie z jakich powodów, natomiast nie odnosi się do przypadków, w których organ ten dokonał pomniejszenia w wysokości niższej niż by to wynikało z kwoty pobranych zasiłków.


UZASADNIENIE

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w decyzją z dnia 6 lipca 1998 r., na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./, art. 127 par. 2 i art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa po rozpoznaniu odwołania Antoniego J. od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 22 maja 1998 r. - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że Antoni J. został zarejestrowany w Rejonowym Urzędzie Pracy w W. jako bezrobotny dnia 18 lutego 1997 r. i od dnia 27 lutego 1997 r. do dnia 26 lutego 1998 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Kierownik RUP powziął wiadomość, że Antoni J. nabył z dniem 1 grudnia 1997 r. prawo do renty inwalidzkiej i orzekł o obowiązku zwrotu przez niego nienależnie pobranego zasiłku za okres od 1 grudnia 1997 r. do dnia 26 lutego 1998 r. w kwocie 973,60 zł brutto.

Od decyzji orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia Antoni J. złożył odwołanie, w którym domagał się jej uchylenia i odstąpienia od żądania wyżej wspomnianej kwoty argumentując, że o fakcie przyznania renty inwalidzkiej dowiedział się dopiero w marcu br. /tj. po wyczerpaniu przysługującego mu z mocy prawa okresu zasiłkowego/.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego zważył, co następuje:

Stosownie do art. 28 ust. 1 cyt. ustawy osoba, która pobrała nienależne świadczenie /tj. świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania/ obowiązana jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Z dokumentacji sprawy wynika, że Antoni J. z dniem 1 grudnia 1997 r. nabył prawo do renty inwalidzkiej; stosownie zaś do uwarunkowań wynikających z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "c" statusu bezrobotnego nie może zachować osoba, która nabyła prawo do renty inwalidzkiej. Z powyższych względów Dyrektor uznał, iż zaskarżona decyzja orzekająca o obowiązku zwrotu przez Antoniego J. nienależnie pobranego zasiłku za ww. okres nie narusza prawa i nie może być zmieniona.

Z treści skargi wniesionej do sądu przez Antoniego J. wynika, że domaga się on uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Skarżący twierdzi, że zaistniała sytuacja powstała nie z jego złej woli, lecz ze zbyt późnego powiadomienia rejonowego urzędu pracy przez pracowników ZUS. Ponadto, iż został poinformowany, że ZUS zwróci kwotę 973,60 zł Rejonowemu Urzędowi Pracy w W.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydawania. Jeżeli zaskarżona decyzja nie narusza prawa, sąd obowiązany jest skargę oddalić. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Bezspornym jest, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał skarżącemu rentę inwalidzką według trzeciej grupy od dnia 1 grudnia 1997 r.

Zatem podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowią przepisy art. 28 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. Przepisy te mają następujące brzmienie: "Bezrobotny, który pobrał nienależne świadczenie pieniężne, obowiązany jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji" /ust. 1/.

"Za nienależne pobranie świadczenia w rozumieniu ust. 1 uważa się: zasiłek, dodatek szkoleniowy, stypendia, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub inne świadczenia pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29". Z treści cytowanego przepisu art. 28 ust. 2 pkt 3 wynika, iż nienależnym świadczeniem jest m.in. zasiłek wypłacony bezrobotnemu za okres, za który nabył on prawo do renty inwalidzkiej, jeżeli organ rentowy, który przyznał to świadczenie nie dokonał jego pomniejszenia.

Zwrot "nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29" oznacza, że organ rentowy w ogóle nie dokonał pomniejszenia wypłaconego świadczenia i to niezależnie z jakich powodów, natomiast nie odnosi się do przypadków, w których organ ten dokonał pomniejszenia w niższej niż by to wynikało z kwoty pobranych zasiłków wysokości.

Z akt sprawy, co również potwierdza skarżący, wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie pomniejszył wypłaconej renty o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych Panu Antoniemu J. zasiłku za okres od 1 grudnia 1997 r. do 26 lutego 1998 r., a w związku z tym nie przekazał żadnych kwot na konto Funduszu Pracy właściwego rejonowego urzędu pracy. Oznacza to, że skarżący obowiązany jest zwrócić pobrane za okres od 1 grudnia 1997 r. do 26 lutego 1998 r. zasiłki w kwocie 973,60 zł brutto, jako niezasadnie pobrane świadczenie.

Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji prawa nie naruszają.

Wobec tego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - skargę należało oddalić.