Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1696/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c), art. 134, art. 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 9 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 73 poz 657
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie   działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 31 poz 264
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), Sędzia WSA - Danuta Dopierała, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2007r. nr [...] 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. O. kwotę 100;- zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] maja 2008r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] września 2007r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, uzyskanych na mocy ostatecznej decyzji z [...] stycznia 2005r., nr [...], wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K., w wysokości 293,04 zł., powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych naliczonych od dnia doręczenia niniejszej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

M. O. w dniu [...] czerwca 2004 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w K. wniosek o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 rok. We wniosku wnioskodawca zadeklarował powierzchnię 1,11 ha działek rolnych.

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Kierownik Biura Powiatowego w K. przyznał M. O. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania do podanych we wniosku gruntów rolnych w pełnej wysokości 293,04 zł. Płatność została przekazana na rachunek bankowy producenta rolnego.

W dniu [...] maja 2005 r. M. O. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w K. wniosek o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok. Powierzchnia zgłoszona do dopłat na rok 2005 była taka sama jak w roku 2004 i wynosiła 1,11 ha.

W dniu 3 sierpnia 2005 roku w gospodarstwie producenta przeprowadzono kontrolę na miejscu. Na podstawie protokołu z czynności kontrolnych ustalono, że ogólna powierzchnia gospodarstwa wynosi 0,93 ha, a nie jak deklarował we wnioskach 1,11 ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. wydał w dniu [...] maja 2006 r. decyzję Nr [...], odmawiającą przyznania M. O. płatności z tytułu ONW na rok 2005.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r. wszczęte zostało przez Prezesa ARiMR postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW przyznanych M. O. na mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2005r., wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego w K. na 2004r.

Następnie, dnia [...] września 2007 r., Prezes ARiMR wydał decyzję Nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ONW za 2004r., na kwotę 293,04 zł.

Od powyższej decyzji M. O. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując ustalenia dotyczące pomiaru przedmiotowych gruntów.

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008r., Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.),w związku z art. 11 ust. 7 ustawy z 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2005r., nr 31, poz. 264 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2007 r.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 11 ust. 4 w/w ustawy Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustala kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków:

1). pochodzących z funduszy Unii Europejskiej,

2). krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie,

3).krajowych, przeznaczonych na udzielanie dopłat.

Wypłacone nienależnie M. O. środki finansowe za rok 2004 z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania pochodzą ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt l i pkt 2 ww.ustawy.

Na podstawie art. 11 ust. 6 ww. ustawy, Prezes ARiMR, może upoważniać pracowników Agencji do wydawania decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 4. zaskarżona decyzja Nr [...] z dnia [...] września 2007 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, została wydana z upoważnienia Prezesa ARiMR przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K.

Organ wskazał, ze płatność ONW przysługuje na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz 657 ze zm) -zwanego dalej rozporządzeniem ONW, które określają zasady udzielania, wstrzymywania, zmniejszania i zwracania pomocy finansowej na wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Wyliczenie płatności ONW następuje w oparciu o powierzchnie zadeklarowanych i położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (obszary ONW) działek położonych, użytkowanych jako grunty orne, sady, łąki i pastwiska trwałe (zgodnie z § 4 ust. l i 2 rozporządzenia). Przepisy te określają m.in. wymóg prowadzenia działalności rolniczej na zgłoszonych do płatności działkach rolnych, a działalność ta jest prowadzona z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art.14 ust. 2 rozporządzenia Rady Wspólnot Europejskich 1257/1999/WE.

Organ zaznaczył, że płatności z tytułu ONW przysługują osobie fizycznej, zwanej "producentem rolnym", który prowadzi działalność rolniczą zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej pod warunkiem, że jest ona posiadaczem działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż l ha, które kwalifikują się do objęcia tymi płatnościami.

Organ stwierdził, iż płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004, przyznane M. O. decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K., zostały zrealizowane i przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku. Tak, więc z dniem otrzymania w/w decyzji przez stronę rozpoczęte zostało pięcioletnie zobowiązanie prowadzenia działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej na działkach rolnych położonych na obszarze ONW o łącznej powierzchni 1,11 ha. Wnioskodawca w złożonym w 2004 roku wniosku o przyznanie płatności z tytułu ONW, zobowiązał się do prowadzenia działalności rolniczej na powierzchni 1,11 ha. We wniosku złożonym na rok 2005 strona wnioskowała o przyznanie płatności z tytułu ONW do powierzchni 1,11 ha, lecz w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 3 sierpnia 2005r., w obecności Pana M. O., powierzchnia stwierdzona wyniosła 0,93 ha. W tych okolicznościach producent rolny nie spełnił warunku prowadzenia na powierzchni deklarowanej do płatności z tytułu ONW działalności rolniczej przez okres 5 lat począwszy od 2004 r., do której zobowiązał się składając wniosek o przyznanie tych płatności. Wskutek czego przyznana płatność ma charakter płatności nienależnej. Dalej organ powołał § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku zaniechania działalności rolniczej na działkach rolnych położonych na obszarze ONW w okresie objętym zobowiązaniem producent rolny zwraca całość płatności ONW, za cały okres jej pobierania, jeżeli zaniechanie to nastąpiło, m.in. na wszystkich działkach rolnych położonych na obszarze ONW, czy też na części działek rolnych położonych na obszarze ONW, a łączna powierzchnia działek rolnych, na których nadal jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi mniej niż hektar.

W konsekwencji, w ocenie organu, kwota nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW przez M. O. wynosi 293,04 zł. wraz z odsetkami naliczonymi od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności.

Organ podkreślił, ze zgodnie z art. 71 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), w przypadku zaistnienia nienależnych płatności, indywidualny beneficjent środka rozwoju obszarów wiejskich jest zobowiązany do zwrotu kwoty zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. Urz. WE L 327 z 12.12.2001). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 ma zastosowanie do okresów premiowych rozpoczynających się przed l stycznia 2005 r. Zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 oraz zgodnie z art. 73 ust. l rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3, odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem, a obowiązkiem rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem. Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadku zwrotu kwot pieniężnych.

Organ wskazał ponadto, iż na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do kwot nienależnie pobranych płatności ustalonych decyzją z 29 stycznia 2008r., stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2005r., nr 8, poz. 60), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty.

W dniu 15 maja 2008r. M. O. reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] maja 2008r.

Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich oraz naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia i dokonanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym sprawy. Skarżący w szczególności zakwestionował sposób przeprowadzenia i wyniki kontroli gruntowej

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa).

Zgodnie natomiast z treścią art. 134 ppsa, sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do § 2 wymienionego przepisu sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W takim przypadku sąd uwzględnia skargę, mimo że wydane orzeczenie pogorszy sytuację skarżącego.

Należy też zauważyć, iż na podstawie art. 135 ppsa, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] września 2007r., w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie - także przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu niezależnie od jej treści.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2007 r. stanowił art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Zgodnie z tym przepisem Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków pochodzących z funduszy: Unii Europejskiej, krajowych - przeznaczonych na współfinansowanie; lub krajowych -przeznaczonych na udzielanie dopłat.

Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 11 ust. 4 ustawy jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w przepisie funduszy.

Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków zachodzi wtedy, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego.

Zaznaczyć jednakże należy, iż w takim przypadku zadaniem Prezesa Agencji jest jedynie ustalenie, czy decyzja przyznająca środki została wyeliminowana z obrotu prawnego oraz czy wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki jest prawnie skuteczne (to jest, czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną).

Powyższy warunek nie został spełniony w niniejszej sprawie, bowiem decyzja Kierownika BP ARiMR w K. z dnia [...] stycznia 2005 r. pozostaje nadal w obrocie.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. przyznał skarżącemu płatność ONW na rok 2004 w łącznej wysokości 293,04 złotych. Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna. W dniu 18 kwietnia 2005r. nastąpił przelew środków finansowych na rachunek bankowy strony w wykonaniu w/w decyzji.

Ostateczność i prawomocność decyzji dotyczącej przyznania skarżącemu płatności oznacza, że jest ona wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej tak długo, jak długo nie zostanie ona z obrotu prawnego wyeliminowana w sposób prawem przewidziany ( art. 16 §1 kpa).

Przepis art. 16 § 1 k.p.a. ustanawia ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Zgodnie z nią decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w wypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Zasada ogólna trwałości ostatecznych decyzji ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji stosunków prawnych. Służy realizacji takich wartości, jak: ochrona porządku prawnego, ochrona praw nabytych, pewność, stabilność i bezpieczeństwo obrotu prawnego, zaufanie do organów państwa, zaufanie do prawa . Szczególne znaczenie tej zasady przejawia się w sferze ochrony praw słusznie nabytych. Trwałość decyzji ostatecznych powoduje, że nie mogą być one zmieniane lub uchylane dowolnie, lecz tylko w trybie i w przypadkach wprost określonych w kpa lub w przepisach szczególnych, do których kodeks odsyła w art. 163.

Decyzja o przyznaniu skarżącemu płatności ONW za 2004r. jest zatem, stosownie do powołanej zasady trwałości decyzji administracyjnych, wiążąca dla stron i dopóki nie zostanie wzruszona w trybie nadzwyczajnym, brak podstaw do wydania decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności, nie został bowiem prawomocnie stwierdzony fakt nienależnego pobrania płatności ( poprzez wydanie stosownej decyzji eliminującej z obrotu decyzję przyznającą płatności).

Wbrew stanowisku organu, podstawy do wydania decyzji w trybie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie może stanowić sam fakt odmowy przyznania skarżącemu płatności ONW za ten sam wnioskowany obszar w 2005r. decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z 29 maja 2006r. Decyzja ta bowiem odnosi się do wniosku producenta rolnego o przyznanie płatności za inny okres (2005r.) i mogłaby ewentualnie stanowić jedynie podstawę do wzruszenia w trybie nadzwyczajnym prawomocnej i ostatecznej decyzji Kierownika BP ARiMR w K. z dnia [...] stycznia 2005r. przyznającej płatności za 2004r.

Kwestia zasadności przyznania dopłat za dany okres nie może być przedmiotem postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 4 ustawy z 1993r., powinna być rozpatrywana wyłącznie w postępowaniu zmierzającym do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej płatności, w którym producent rolny będzie miał możliwość podnoszenia wszelkich zarzutów co do ustaleń organu dotyczących przesłanek przyznania płatności.

Wzruszenia prawomocnej decyzji przyznającej skarżącemu płatności ONW za 2004r. nie może stanowić również ustalenie przez prezesa ARiMR w zaskarżonej decyzji, że "skarżący nie spełnił warunku prowadzenia na powierzchni deklarowanej do płatności z tytułu ONW działalności rolniczej przez okres 5 lat począwszy od 2004 r., do której zobowiązał się składając wniosek o przyznanie tych płatności. Wskutek czego przyznana płatność ma charakter płatności nienależnej." Przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku zaniechania działalności rolniczej na działkach rolnych położonych na obszarze ONW w okresie objętym zobowiązaniem producent rolny zwraca całość płatności ONW, za cały okres jej pobierania, jeżeli zaniechanie to nastąpiło, m.in. na wszystkich działkach rolnych położonych na obszarze ONW, czy też na części działek rolnych położonych na obszarze ONW, a łączna powierzchnia działek rolnych, na których nadal jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi mniej niż hektar, nie stanowi samoistnej podstawy zwrotu płatności, w sytuacji, gdy decyzja przyznająca płatności nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i skarżący nadal posiada tytuł prawny do płatności.

Dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania dotyczącego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej płatności za dany okres następuje utrata przez producenta rolnego tytułu prawnego do płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i podstawa do ustalenia kwoty nienależnie pobranych przez tego producenta płatności ONW .

W konsekwencji Sąd uznał, iż Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydając w warunkach wskazanych powyżej decyzję z dnia [...] maja 2008 r., i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] września 2007r. dopuścił się istotnej obrazy przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 16 § 1 kpa oraz przepisu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co miało wpływ na wynik sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit.c) w zw. z art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał na podstawie art. 152 p.p.s.a.