Wyrok NSA, sygn. akt III SA 1919/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 9
journal: Dz.U. 1989 nr 4 poz. 23
law: Ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej.
Teza: Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych związany jest przede wszystkim z własnością środka transportowego, a ustawa podatkowa szczegółowo określa początek i koniec obowiązku podatkowego w tym podatku.

TEZY

Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych związany jest przede wszystkim z własnością środka transportowego, a ustawa podatkowa szczegółowo określa początek i koniec obowiązku podatkowego w tym podatku.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zbigniewa B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie podatku od środków transportowych - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzjami Prezydenta Miasta S. skierowanymi do Zbigniewa B.

- z 16.03.2001 r. i 29.03.2001 r. (...) określono wysokość zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za pojazdy o nr (...) w wysokości (...).

Z uzasadnienia decyzji wynika, że pojazdy o wskazanych numerach rejestracyjnych zostały zarejestrowane w Referacie Komunikacji Urzędu Miasta S. odpowiednio w dniach 16.01.2001 r., 16.01.2001 r. i 15.02.2001 r.

Po otrzymaniu decyzji określających wysokość zaległości podatkowej w dniu 23.03.2001 r. Zbigniew B. złożył w Wydziale Komunikacji zawiadomienie o czasowym wywozie za granicę na okres 5 lat przedmiotowych pojazdów i dołączył kserokopie umowy dzierżawy. Pojazdy te nie zostały wyrejestrowane - nie zdano tablic rejestracyjnych, dowodu rejestracyjnego ani nie zgłoszono pojazdy do wyrejestrowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania Zbigniewa B., decyzjami z dnia 1.06.2001 r. utrzymało zaskarżone decyzje w mocy.

W uzasadnieniach wskazano, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych /art. 9 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./. Obowiązek ten powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Natomiast obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu /wyrejestrowany/ lub zbyty. Do zawiadomienia o czasowym wywozie pojazdów marki "Scania" na Białoruś na okres 5 lat Zbigniew B. dołączył kserokopię umowy dzierżawy pojazdów. Pojazdy te nie zostały wyrejestrowane. Podniesiono, że brak możliwości faktycznego korzystania z zarejestrowanego pojazdu nie zwalnia z obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych spoczywa na właścicielu pojazdu, a nie na posiadaczu zależnym. Umowy o charakterze cywilnoprawnym /leasingu, dzierżawy, najmu bądź użyczenia/ nie stanowią podstawy do przeniesienia obowiązku podatkowego np. z wydzierżawiającego na dzierżawcę. Umowa dzierżawy jak również dokumenty celne, na które powołano się w odwołaniu nie mogą stanowić podstawy do usunięcia pojazdu z ewidencji podatkowej i odstąpienia od egzekwowania zaległości podatkowej. Pojazdy te nadal stanowią własność podatnika i dlatego ciąży na nich z tego tytułu obowiązek podatkowy.

W skargach na powyższe decyzje podatnik podkreśla, że pojazdy zostały wyeksportowane do Białorusi na podstawie dokumentów celnych SAD, pojazdy te zostały zarejestrowane w Białorusi i posiadają, białoruskie numery rejestracyjne, jako pojazd zagraniczny przy przejazdach przez Polskę traktowany jest na równi z innymi pojazdami zagranicznymi, to znaczy opłacana jest opłata graniczna i opłata za każdy dzień pobytu na terenie Polski.

W przekonaniu strony skarżącej zostały naruszone przepisy art. 9 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ w związku z art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ oraz par. 15 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 1998 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów /Dz.U. nr 57 poz. 365 ze zm./ a także przepisy art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek właściciela, jeżeli został wywieziony za granicę i tam zarejestrowany lub zbyty. Ciągniki siodłowe marki SCANIA zostały wyeksportowane za granicę i tam zarejestrowane. W związku z tym została wypełniona dyspozycja cyt. wyżej przepisu aby pojazd wyrejestrować. Skarżący przedstawił dokumenty potwierdzające zarejestrowanie pojazdów za granicą i okoliczność ta powinna być wzięta pod uwagę przy rozpoznawaniu sprawy. Ocena materiału dowodowego jest dowolna, naruszająca przepisy art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa. W związku z zarejestrowaniem pojazdu za granicą obowiązek podatkowy wygasł. W przypadku wywozu pojazdu z kraju dokumentem potrzebnym do wyrejestrowania jest dokument potwierdzający zbycie lub zarejestrowanie pojazdu za granicą. Przedstawienie jednego z tych dwóch dokumentów jest wystarczające do wyrejestrowania pojazdu bez potrzeby zdawania dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Ciągniki siodłowe marki SCANIA zostały wywiezione z kraju i zarejestrowane na Białorusi co jednoznacznie wskazuje na zasadność skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Ze względu na tożsamość spraw Sąd połączył sprawy do wspólnego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Ze względu na treść skargi w dużej części poświęconej problematyce wyrejestrowania pojazdu należy w pierwszej kolejności podnieść, że przedmiotem zaskarżonych decyzji była kwestia zaległości w podatku od środków transportowych, a nie decyzja o wyrejestrowaniu pojazdu.

Obowiązki podatkowe określają ustawy /art. 217 Konstytucji RP/.

Podatek od środków transportowych uregulowany jest w rozdziale III ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na osobach fizycznych i prawnych, będących właścicielami środków transportowych. W wypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności.

Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty, natomiast wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu /wyrejestrowany/ lub zbyty.

Z powyższego wynika, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych związany jest przede wszystkim z własnością środka transportowego, a ustawa podatkowa szczegółowo określa początek i koniec obowiązku podatkowego w tym podatku.

Z nie budzących wątpliwości ustaleń faktycznych wynika, że właścicielem ciągników siodłowych marki SCANIA jest Zbigniew B. Ustalenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że na nim spoczywa obowiązek podatkowy od środków transportowych nie narusza prawa. Podatek ten jest bowiem związany z prawem własności.

Sytuacji tej nie zmienia umowa dzierżawy zawarta z Przedsiębiorstwem Transportowo-Handlowym "T." B. Zbigniew a Zagranicznym Zespolonym Prywatno-Transportowo-Spedycyjnym Przedsiębiorstwem "PZ T." z siedzibą w B. Umowa dzierżawy nie powoduje wyzbycia się prawa własności.

Wygaśnięcie obowiązku podatkowego od środków transportowych ustawa wiąże ze zbyciem pojazdu albo z wycofaniem go z ruchu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie oceniło, że żadna z tych okoliczności nie występuje w sprawie.

Pojazd nie został bowiem zbyty ani wycofany z ruchu. Dlatego nie można podzielić poglądu zawartego w skardze, że wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 9 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./.

Wyrejestrowanie pojazdu pozostawione jest inicjatywie właściciela pojazdu. Postępowanie administracyjne w tej sprawie wszczynane jest na wniosek /par. 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 1998 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów - Dz.U. nr 57 poz. 365 ze zm./. Skarga podnosi, że ciągniki siodłowe zostały wyeksportowane i zarejestrowane za granicą. W związku z tym została spełniona przesłanka zawarta w art. 79 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1991 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, zgodnie z którym pojazd podlega wyrejestrowaniu, na wniosek jego właściciela, w przypadku wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą, lub zbyty za granicą.

Jednakże z materiału dowodowego sprawy nie wynika, aby pojazdy zostały wyrejestrowane na wniosek jego właściciela. Na okoliczność tanie powołuje się także skarga.

W tej sytuacji należy uznać, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa i tym samym skarga, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podlega oddaleniu.