Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1696/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący M. S., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów postępowania oraz o ustanowienie adwokata nie uzasadniając swojego żądania.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, posiada budynek gospodarczy z częścią mieszkalną o powierzchni 32 m² oraz 11,12 ha nieruchomości rolnej, której nie uprawia od 1990 r. i nie czerpie żadnych korzyści. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnego innego majątku. Wskazał, że utrzymuje się z emerytury otrzymywanej w kwocie 825 zł, z której opłaca: wyżywienie, leki, opał, energię elektryczną, wodę, gaz, telefon, przejazdy, listy oraz wiele innych wydatków. Skarżący nie wskazał jednak w jakiej wysokości ponosi miesięczne koszty.

Na wezwanie referendarza sądowego o nadesłanie dodatkowych dokumentów i oświadczeń tj. zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące, oświadczenia w przedmiocie korzystania z pomocy społecznej, udokumentowania, ewentualnie wyliczenia wysokości kosztów miesięcznego utrzymania oraz dokumentów świadczących o posiadanych zobowiązaniach – Skarżący nadesłał jedynie odcinek emerytury.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie.

Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów, z wyjątkiem odcinka emerytury - koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwił on dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji materialnej.

W tej sytuacji nie sposób – opierając się na samych tylko oświadczeniach Skarżącego - stwierdzić, że istotnie koszt zainicjowanego przezeń postępowania jest obciążeniem przekraczającym jego możliwości finansowe.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.