Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 161/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 23 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 23 stycznia 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, orzekające o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące oraz wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.

Na skutek zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 marca 2014 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 400 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwania zawierały także pouczenia, że nieuiszczenie wpisu od skargi i nieuzpełnienie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wezwania powyższe doręczono skarżącemu osobiście w dniu 7 kwietnia 2014 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdująca się w aktach sądowych sprawy (por.: k-19 akt).

J. D. przesyłką pocztową nadaną w dniu 14 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego), a zaadresowaną do Dyrektora Izby Celnej w Opolu, złożył podpisany egzemplarz skargi oraz wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przesyłka ta wpłynęła do wymienionego organu w dniu 17 kwietnia 2014 r., a następnie przy piśmie z dnia 22 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu przesłał ww. odpis skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy do tut. Sądu. Wymienione dokumenty wpłynęły do tut. Sądu w dniu 22 kwietnia 2014 r., co potwierdza data odciśnięta na prezentacie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika i w niniejszej sprawie wynosi on 400 zł.

Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W przedmiotowej sprawie skarżący nadesłał do tut. Sądu niepodpisaną skargę. W związku z powyższym, koniecznym było usunięcie braku formalnego skargi, a także wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, dokonanie również i tej czynności. O powyższym obowiązku skarżący został poinformowany w wezwaniach do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi przesłanych przez Sąd, a także pouczony o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności.

Wezwania powyższe zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2014 r., który odebrał przesyłkę osobiście. Termin, w którym skarżący był zobligowany do dokonania nałożonych na niego obowiązków, upłynął zatem w dniu 14 kwietnia 2014 r. Egzemplarz skargi opatrzony podpisem skarżącego oraz jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, wpłynęły do tut. Sądu dopiero w dniu 22 kwietnia 2014 r., przy piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z tego samego dnia. Tym samym stan faktyczny sprawy wskazuje na niedochowanie terminu uzupełnienia braku skargi. Zgodnie bowiem z art. 49 § 3 P.p.s.a., będąca pismem w sprawie skarga, wywiera skutki od dnia jej wniesienia, jeżeli jej brak (podpis) został uzupełniony w terminie. Skoro termin ten nie został dotrzymany, to tym samym skargę należy uznać za wadliwie wniesioną i niewywołującą skutków prawnych.

Nie ma przy tym wpływu na zachowanie terminu okoliczność, że strona złożyła skargę opatrzona podpisem za pośrednictwem organu, który nie jest właściwy w sprawie. Sąd ma świadomość prawdopodobnego zasugerowania się przez skarżącego trybem wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego akt został zaskarżony. Wskazuje na to nagłówek pisma przewodniego określający adresata tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Nie może to jednak stanowić powodu przyjęcia, że skarga została uzupełniona w terminie i wywołuje dalsze skutki w postaci wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Wniesienie pisma do organu, a nie do Sądu powoduje, że organ przekaże takie pismo Sądowi, ale datą wpływu takiego pisma do Sądu będzie data rzeczywistego wpływu tego pisma do Sądu (czy też nadania go przez organ w placówce pocztowej na adres Sądu) a nie data wpływu do organu (czy też nadania go przez stronę w placówce pocztowej na adres organu – por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 227/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto zauważyć należy, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12). W niniejszej sprawie, co wywiedziono wyżej, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak jest zatem podstaw prawnych aby uznać tę czynność za prawidłową. Z tych samych przyczyn, brak jest podstaw do uznania za prawidłową czynność skarżącego polegającą na uzupełnieniu braku formalnego skargi, przez jej podpisanie.

Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi na podstawie przywołanych wyżej przepisów art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też Sąd orzekł jak w sentencji.