Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 705/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 5 i 6, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na uchwałę Rady Gminy w Zagnańsku z dnia 12 sierpnia 2010 r. nr 135/10 w przedmiocie okręgów wyborczych, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu wyborczym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W.K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Gminy w Zagnańsku

w sprawie podziału Gminy Zagnańsk na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic

i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu wyborczym

w wyborach do Rady Gminy w Zagnańsku, przede wszystkim z uwagi na naruszenie procedury dotyczącej zwoływania sesji. Ponadto wskazał, że w dniu 29 września 2010 r. wezwał ww. Gminę do usunięcia naruszenia prawa, które jednak nie zostało uwzględnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;

Niniejsze postępowanie dotyczy skargi na uchwałę Rady Gminy w Zagnańsku w przedmiocie podziału na okręgi wyborcze, ustalenie ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu wyborczym. Stwierdzić należy, że co do zasady, działalność uchwałodawcza organów jednostek samorządu terytorialnego związana z działalnością publiczną, poddana jest kontroli sądów administracyjnych. Ta właściwość sądów wynika z art. 184 Konstytucji RP oraz art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl tego ostatniego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na inne akty tych organów, podejmowane

w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z kolei w art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej u.s.g., uregulowano przesłanki umożliwiające zaskarżenie do sądu administracyjnego uchwał lub zarządzeń podjętych przez organy gminy.

Powyższe regulacje nie oznaczają jednak, iż właściwość rzeczowa sądów administracyjnych rozciąga się bezwzględnie na wszelką działalność uchwałodawczą rady gminy i pozostałych organów samorządowych. Przede wszystkim kontrola ta będzie niemożliwa w sprawach nie będących sprawami z zakresu administracji publicznej, a ponadto właściwość rzeczową sądów administracyjnych mogą wyłączać inne ustawy.

Jednym z takich aktów jest ustawa z dnia 16 lipca 1998 r. ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. 10.176.1190 j.t.), która

w art. 1 określa zasady i tryb przeprowadzania wyborów do rad gmin, rad powiatów

i sejmików województw, zgłaszania kandydatów oraz warunki ważności tych wyborów.

Z powołanego przepisu wynika więc, że ordynacja wyborcza zawiera kompleksowe uregulowanie problematyki wyborów samorządowych, obejmując zagadnienia o charakterze materialnoprawnym, ustrojowym i proceduralnym. Ustawa ta w art. 92 – stanowiącym podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały - określa zasady podziału gminy na okręgi wyborcze, ich granice i numery, zasady zmian tych granic oraz tryb i organy właściwe. Z kolei zgodnie z art. 93 ust. 1, 2 i 3, na ustalenia rady gminy w sprawach okręgów wyborczych wyborcom, w liczbie co najmniej 15, przysługuje prawo wniesienia skargi do komisarza wyborczego w terminie 5 dni od daty podania do publicznej wiadomości uchwały, o której mowa w art. 92 ust. 3. Komisarz wyborczy rozpoznaje sprawę w terminie 5 dni i wydaje postanowienie, doręczając je niezwłocznie wnoszącym skargę oraz radzie gminy (ust.1). Od postanowienia komisarza wyborczego przysługuje odwołanie do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 5 dni od daty jego doręczenia. Na orzeczenie Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek zaskarżenia (ust.2). Do zmian w podziale na okręgi wyborcze, o których mowa w art. 92 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 i 2 (ust.3).

Powyższy przepis wyczerpująco reguluje procedurę wnoszenia skarg

w sprawach obwodów głosowania, a przekazując kompetencję do ich rozpatrywania komisarzowi wyborczemu, a następnie Państwowej Komisji Wyborczej, wyłącza właściwość rzeczową sądów administracyjnych. W związku z tym, w tego typu sprawach nie będzie również miał zastosowania art. 101 u.s.g.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela przy tym pogląd wyrażony

w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 1054/10, zgodnie z którym "tryb skargi powszechnej jest w tym wypadku wykluczony, gdyż mógłby prowadzić do różnych ocen tego samego fragmentu działania organów samorządowych. Z uwagi na brak możliwości współistnienia obok siebie dwóch trybów badania legalności uchwał

w sprawach okręgów wyborczych, tj. trybu wyborczego i sądowoadministracyjnego, wyłączność w tym względzie ustawodawca przyznaje komisarzowi wyborczemu oraz Państwowej Komisji Wyborczej".

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a odrzucił skargę.

Na marginesie należy dodać, że błędne pouczenie skarżącego przez Wojewodę Świętokrzyskiego o zaskarżeniu uchwały w trybie art. 101 u.s.g. nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż o dopuszczalności kontroli sądowoadministracyjnej bądź o jej wyłączeniu decydować może wyłącznie przepis prawa.