Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 711/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 , art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem, przesłanym w dniu [...] listopada 2019 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, L. W. wniósł skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarża wymienioną decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w całości. W ocenie skarżącego decyzja jest niesłuszna i pozbawiona podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przesłał skargę organowi administracji celem podjęcia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.").

Przekazując Sądowi skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Organ podniósł, że skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji, a odwołanie wniesione przez stronę od tej decyzji nie zostało dotychczas rozpoznane przez organ wyższego stopnia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Obowiązujące przepisy co do zasady przewidują dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) odd decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1), przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ podatkowy wyższego stopnia (§ 2).

Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.

W świetle powyższego, skoro od zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, wydanej przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało na podstawie art. 220 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej odwołanie do organu wyższego stopnia – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L., to sądowa kontrola legalności decyzji będzie dopuszczalna tylko w razie zaskarżenia decyzji organu wyższej instancji, wydanej po rozpoznaniu odwołania.

W konsekwencji skarga, której przedmiotem jest decyzja organu pierwszej instancji, co w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi, nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Jak wynika przy tym z akt postępowania administracyjnego, L. W. wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego. Po rozpatrzeniu odwołania i wydaniu decyzji przez organ wyższej instancji, skarżącemu będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. W ramach rozpoznania skargi na decyzję organu drugiej instancji sąd, stosownie do art. 135 p.p.s.a., stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.