Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2547/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Skarżąca – N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał, że odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - dostarczona do budynku, w którym znajduje się siedziba Skarżącej (przy ul. [...]) - została odebrana przez pracownika recepcji, który nie był jej pracownikiem. Wyjaśnił również, że po otrzymaniu na posiedzeniu Zarządu 12 lipca 2012 r. pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej wraz z aktami niniejszej sprawy, przystąpił niezwłocznie do sporządzania skargi. Wątpliwość jego wzbudziła jednak data rozpoczęcia biegu terminu do jej wniesienia. Wprawdzie pismo zostało złożone w ww. budynku w dniu 13 czerwca 2012 r., jednak doręczono je adresatowi (dyrektorowi Biura Finansów i Administracji) dopiero 18 czerwca 2012 r.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono również, że Skarżąca - wpisana do rejestru przedsiębiorców 18 sierpnia 2011 r., powstała na mocy porozumienia wspólników P. sp. z o.o. i P. sp. z o.o. Na podstawie umowy najmu Skarżąca korzystała z zajmowanego budynku, w tym obsługi recepcyjnej. Ponadto z uwagi na zmiany restrukturyzacyjne toczące się u wspólników przeciągają się procesy rekrutacyjne Skarżącej, co skutecznie uniemożliwiło powołanie i zorganizowanie komórki kancelaryjnej. Wyjaśniono również, iż dopiero finalizują się regulaminy organizacyjne powołujące działalność kancelarii, będącej wydzieloną i odpowiedzialną komórką w zakresie przyjmowania i wysyłania wszystkich dokumentów, co skutkować będzie pełną odpowiedzialnością osób w niej zatrudnionych i przyczyni się w przyszłości do wyeliminowania takich wątpliwych sytuacji jaka zaszła w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) - dalej jako: "p.p.s.a.", podjęcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania powoduje bezskuteczność owej czynności. W świetle brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a., strona - celem uniknięcia powołanego wyżek skutku - może złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Podlega on uwzględnieniu, gdy strona uprawdopodobni we wniosku, iż terminu nie dotrzymała nie ze swojej winy (87 § 2 p.p.s.a.).

Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi zatem konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

Zgodnie z poglądami doktryny "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (B. Adamiak. J. Borkowski. R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003, UNIMEX Oficyna Wydawnicza, wyd. 1). O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy należy zatem wiązać z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu.

Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu.

Przekładając powyższe uwagi na realia niniejszej sprawy Sąd doszedł do wniosku, iż Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.

Przyczynami, z powodu których Skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia skargi były - jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu – opóźnione przekazanie przez pracownika recepcji budynku, w którym mieści się siedziba Skarżącej przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz brak zorganizowanej komórki kancelaryjnej odpowiedzialnej za przyjmowanie korespondencji.

W ocenie Sądu ww. powody niedochowania terminu do wniesienia skargi z całą pewnością nie wskazują na brak winy w jego uchybieniu, lecz wręcz przeciwnie – świadczą o niedochowaniu przez Skarżącą należytej staranności. Skarżąca z jednej strony wyjaśniła, iż pracownik recepcji, który odebrał korespondencję, nie był jej pracownikiem, z drugiej strony zaś wskazała, iż korzysta z obsługi recepcyjnej znajdującej się w budynku, w którym mieści się jej siedziba. Ponadto podniosła, iż z uwagi na zmiany restrukturyzacyjne toczące się u wspólników i przeciągające się procesy rekrutacyjne nie dysponuje zorganizowaną komórką kancelaryjną.

W ocenie Sądu ww. okoliczności nie można uznać za uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca, jako podmiot profesjonalny, powinna bowiem tak ułożyć swoje struktury organizacyjne, nawet na etapie organizacji, by właściwie zabezpieczyć swoje interesy. Strona należycie dbająca o interesy winna bowiem przewidzieć, iż decydując się na złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie otrzymywała korespondencję, a na wypadek niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia, w celu uzyskania pozytywnego wyniku sprawy, zostanie zobligowana do aktywności i podejmowania stosownych działań zarówno na etapie postępowania administracyjnego, a w dalszej kolejności przed sądem.

Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu nie uszło również uwadze Sądu, iż przesyłka zawierająca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została odebrana przez tę samą osobę, która odbierała wcześniejszą korespondencję (zawierającą interpretację indywidualną). Powyższe w ocenie Sądu przeczy twierdzeniom Skarżącej, iż osoba ta nie była upoważniona do odbioru pism kierowanych pod jej adresem.

W tej sytuacji Sąd przyjął, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek niedochowania należytej staranności przez Skarżącą, której obowiązkiem było zapewnienie takiej organizacji pracy w spółce, by przebieg korespondencji odbywał się w sposób niezakłócony.

Mając na uwadze powyższe uznać należało, iż Skarżący nie uprawdopodobnili, iż nie ponoszą winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.