Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 121/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 878/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. objętym zażaleniem postanowieniem odmówił A. C. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Sąd I instancji przywołując treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący w ogóle nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w tym przepisie. Nie powołał jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać twierdzenie, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie sprawy Sąd I instancji uznał, że niemożliwym była ocena istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zażaleniem A. C. zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu w sprawie, w sytuacji gdy w okolicznościach sprawy zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu administracji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Wniósł o zamianę postanowienia poprzez orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji względnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. określa, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle powołanego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony podniesione we wniosku bądź jego uzasadnieniu. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, tj. że wykonanie decyzji może spowodować realne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Niezasadny jest wobec powołanych uwag zarzut zażalenia o naruszeniu przez Sąd I instancji art. 61 § 3 p.p.s.a., polegający w ocenie skarżącego na jego niewłaściwym zastosowaniu, wobec faktu, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony w sposób pozwalający na dokonanie oceny jego zasadności w aspekcie możliwości wystąpienia przesłanek określonych w tym przepisie, umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji. Skarżący w motywach wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Brak wskazania jakichkolwiek okoliczności uzasadniających możliwości wystąpienia w stosunku do skarżącego w związku z wykonaniem decyzji nakładającej na niego karę pieniężną, niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwiał, co trafnie podniósł Sąd I instancji, dokonanie oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 30 września 2013 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.