Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1320/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżony wyrok
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 93
journal: Dz.U. 2018 poz 121
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity
article: art. 179a, 145, 3, 119
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, 77, 107
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 maja 2019 r. sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1320/18 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 sierpnia 2018 r., znak: SKO [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1320/18; II. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. P. kwotę 677 (słownie: sześćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn.. akt II SA/Kr 1320/18

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz postanowieniem z dnia 2.07.2018 r., na podstawie art. 93 ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) oraz na podstawie art. 123 § 1 i art. 125 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z 29.05.2018 r. złożonego przez M. P., zgodnie ze zmianą miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli "Olkusz – Północ" w Olkuszu, zatwierdzoną uchwałą Nr Xlll/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 33, poz. 830) negatywnie zaopiniował podział nieruchomości, oznaczonej jako działka nr ewid. [...], położonej w Olkuszu.

W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ww. działka nr [...] znajduje się w terenie komunikacji kołowej wraz z urządzeniami pomocniczymi oznaczonych symbolem "1a.KZ"- opisanym jako "ulica klasy Z (miejska zbiorcza)". Nowo projektowana granica podziału działki przebiega w terenie przeznaczonym pod publiczną ulicę klasy zbiorczej - istniejącą ul. [...]. Podział przedmiotowej działki w taki sposób, że nowa granica przecinałaby teren rezerwowany pod ulicę należy uznać za niezgodny z ustaleniami planu, ponieważ zgodnie z założeniami planu ulica "1a.KZ" ma tworzyć jedną całość, a proponowany podział całość tą dzieli.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył M. P., domagając się uchylenia w całości postanowienia i wydania orzeczenia o pozytywnym zaopiniowaniu podziału nieruchomości. Żalący się stwierdził, że na załączonej do postanowienia mapie zasadniczej, zawierającej projekt podziału działki symbol "1a.KZ" został zaznaczony tylko na nieruchomości stanowiącej drogę - ul. [...], a nie na działce nr [...], będącej przedmiotem podziału, w związku z czym nie wiadomo na jakiej podstawie organ I instancji uznał, że powyższym symbolem została oznaczona działka [...]. Na mapie tej nie zostały oznaczone linie rozgraniczające drogę publiczną oznaczoną symbolem "1a.KZ", co uniemożliwia ustalenie prawidłowości zakwalifikowania będącej przedmiotem podziału działki do drogi publicznej. Nawet gdyby przyjąć, że działka będąca przedmiotem podziału stanowi w planie projektowaną drogę publiczną, to proponowany podział nie zmienia zarówno przeznaczenia tego terenu jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu, bowiem proponowany podział dzieli tę działkę w poprzek, a nie wzdłuż. Działka ta nie stanowi jeszcze ulicy, lecz prywatną własność, chronioną przez art. 64 Konstytucji RP. Ulica "1a.KZ" stanowi jedną całość, natomiast działki przylegające do niej nie stanowią jednej całości, bo nie są własnością gminy, lecz należą do różnych właścicieli. Nie ma więc żadnego znaczenia dla zgodności podziału ww. działki z planem zagospodarowania przestrzennego to, że działka ta zostanie podzielona, bo w sytuacji ewentualnego wykonania w przeszłości zapisów planu zarówno co do przeznaczenia jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek jest całkiem obojętne, czy działka ta będzie podzielona czy nie, bo gmina i tak musi ją wykupić. Zatem pogląd powyższy jest całkowicie nieuzasadniony zwłaszcza w obliczu wcześniejszego podziału działki [...] na działki [...] i [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 10.08.2018 r., znak: [...], na podstawie art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z § 34 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 17 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XIII/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. w sprawie zmiany miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli "Olkusz- Północ", oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu.

W omawianej sprawie nie budzi wątpliwości kolegium, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr XIII/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. w sprawie zmiany miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli "Olkusz- Północ", podlegająca podziałowi działka nr [...] stanowiąca własność wnioskodawcy, położona w Olkuszu znajduje się w terenach oznaczonych symbolem "1a.ZK", przeznaczonych pod publiczną ulicę klasy zbiorczej - istniejącej ulicy [...].

Jednocześnie z akt sprawy wynika, że we wstępnym projekcie proponuje się podział działki nr [...] na dwie działki oznaczone lit. A i B. Tymczasem z wypisu z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (§ 7 ust.2 uchwały) wynika, iż tereny położone w obrębie obszarów wydzielonych liniami rozgraniczającymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10 mogą być zagospodarowane wyłącznie na cele zgodne z podstawowym przeznaczeniem, o którym mowa w rozdziale, lub też częściowo na cele przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego, zgodnie z zasadami określonymi w dalszych przepisach planu. Zgodnie z § 16 ust. 1 tekstu planu ustala się linie rozgraniczające ulice i drogi oznaczone między innymi symbolami 1.KZ. Natomiast w § 34 ust. 1 pkt 1 lit. a) miejscowego planu przestrzennego mówi, że ustala się zasady zagospodarowania ulic KZ i KL: ulica 1.KZ ( [...]) szerokość ulicy w liniach rozgraniczających - zgodnie z oznaczeniami na rysunku planu: odcinek 1a.KZ -30m.

W ocenie Kolegium, ustalenia planu zawarte w § 34 uchwały są jednoznaczne. W związku z powyższym, brak jest podstaw do przyjęcia, że przedstawiony w omawianej sprawie projekt podziału działki nr [...] położonej w Olkuszu jest zgodny z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru.

M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie:

- art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami,

- § 7 ust. 2, § 17, § 34 ust. 1 pkt 1 lit a uchwały nr XIII/134/99 Rady Miejskiej w

Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. w sprawie zmiany miejscowego szczegółowego

planu zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli "Olkusz-Północ",

- przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że na załączonej do zaskarżonego postanowienia organu l instancji mapie zasadniczej, zawierającej projekt podziału, symbol "1a.KZ" został zaznaczony tylko na nieruchomości stanowiącej drogę - ulicę [...], a nie na działce nr [...], będącej przedmiotem podziału, w związku z czym nie wiadomo na jakiej podstawie organ I instancji uznał, że powyższym symbolem została oznaczona działka [...]. Poza tym na mapie tej nie zostały oznaczone linie rozgraniczające drogę publiczną oznaczoną symbolem "1a.KZ", ustalone w powołanym w zaskarżonym postanowieniu § 16 ust. 1 planu zagospodarowania przestrzennego, a na graficznym rysunku planu zagospodarowania przestrzennego nie jest zaznaczone, że działka [...] ma stanowić część drogi publicznej o symbolu "1a.KZ", co uniemożliwia ustalenie prawidłowości zakwalifikowania będącej przedmiotem podziału działki do drogi publicznej oznaczonej ww. symbolem. W żadnym z przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest wyraźnie wskazane, że podział działki, która znajduje się w obrębie obszarów wydzielonych liniami rozgraniczającymi ulice i drogi publiczne, oznaczonych symbolami 1.KZ - 2.KZ nie jest możliwy, a wręcz przeciwnie przepis § 7 ust. 2 ww. planu stanowi jedynie, że tereny położone w obrębie obszarów KZ wydzielonych liniami rozgraniczającymi mogą być zagospodarowane wyłącznie na cele zgodne z podstawowym przeznaczeniem lub też częściowo na cele przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego. Celem podstawowym i dopuszczalnym jest zgodnie z ww. § 7 ust. 2 ww. planu układ komunikacyjny z infrastrukturą techniczną oraz wyznaczanie miejsc postojowych, zatem zaopiniowany podział tej działki nie zmieni zarówno przeznaczenia tego terenu jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Planowany podział działki nie jest podziałem działki wzdłuż, który dzieliłby ustalone linie rozgraniczające drogę liczną, a jest podziałem działki w poprzek, który nie powoduje żadnej zmiany w możliwości jej zagospodarowania i zmiany jej przeznaczenia i w żaden sposób nie niweczy planowania przestrzennego i sposobów racjonalnego wykorzystywania gruntów określonych w planie miejscowym. Organ II instancji nie wyjaśnił ponadto w jaki sposób podział działki nr [...] zmieniałby przeznaczenie lub możliwość zagospodarowania działek gruntu powstałych po podziale, co powodowałoby sprzeczność wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ograniczając się jedynie do przytoczenia przepisów ww. planu.

Organ II instancji nie odniósł się również do okoliczności, że przedtem działka nr [...] nie była podzielona, a jej podział na działki nr [...] i [...] został dokonany decyzją Starosty Olkuskiego z dnia 24.02.2012 r. znak [...] na podstawie operatu [...] W dacie wydania tej decyzji obowiązywał już, aktualny również obecnie, ww. plan zagospodarowania przestrzennego i wówczas podział działki, która znajdowała się w terenie opisanym, jak w chwili obecnej, symbolem KZ ulice klasy Z (miejskie zbiorcze), mógł zostać przeprowadzony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu uproszczonym wyrokiem z 21 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1320/18 oddalił skargę. Za chybione uznał bowiem wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego. W uzasadnieniu wyroku WSA przytoczył treść art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm. dalej w skrócie u.g.n.), zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. W wyniku dokonanej oceny zgodności wstępnego projektu podziału działki nr [...] z uregulowania zawartymi w § 7, § 16 i § 34 planu miejscowego przyjętego uchwałą Nr Xlll/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 33, poz. 830) Sąd I instancji uznał, że w analizowanej sprawie proponowany projekt podziału nie jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Tym samym uznał, że organy orzekające w sprawie trafnie negatywnie zaopiniowały wstępny projekt podziału działki nr [...]. Aprobując stanowisko organów podkreślił, że należy się zgodzić z ich stanowiskiem, że podział przedmiotowej działki w ten sposób, iż nowa granica przecinałaby teren rezerwowany pod ulicę oznaczoną symbolem "1a.KZ"- ul. [...] jest niezgodny z ustaleniami ww. planu. Badanie projektu podziału pod względem zgodności z ustaleniami planu dotyczy bowiem zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Sformułowanie "zarówno" wskazuje, że zbadane muszą być obie przesłanki: zgodność przeznaczenia terenu w projekcie podziału z przeznaczeniem terenu ujętym w planie, jak i możliwość zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. W związku z tym nie ma racji również skarżący twierdząc, że z rysunku planu nie wynika, aby działka nr [...] znajdowała się z liniach rozgraniczających drogę publiczną oznaczoną symbolem 1a.KZ. Analiza rysunku stanowiącego załącznik do uchwały znajdującego się w aktach sprawy, jak i materiał pomocniczy w postaci wydruków z wersji elektronicznej w skali 1:500 nie pozostawiają w tym zakresie żadnych wątpliwości. Działka nr [...] w całości znajduje się w obszarze przeznaczonym pod ul. [...]. Nadto wskazał, że poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje ocena prawidłowości podziału działki nr [...] dokonanego decyzją Starosty Olkuskiego z dnia 24.02.2012 r. znak [...] na podstawie operatu [...]

Pismem z dnia 11 kwietnia 2019 r. M. P., działający przez pełnomocnika adwokata P. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1320/18, zaskarżając tenże wyrok w całości.

Skarżący kasacyjnie zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

1. naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), tj. przepisu art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121) oraz przepisów § 7 ust. 2, § 17 i § 34 ust. 1 pkt 1 lit. a) uchwały Nr Xlll/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. w sprawie zmiany m.p.z.p. zespołu osiedli "Olkusz-Północ" (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 33, poz. 830) przez ich błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie;

2. naruszenie przepisów postepowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt. 2 p.p.s.a), tj.: przepisów art. 134 § 1 postępowania i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8 , art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.

Skarżący kasacyjnie wniósł o:

1) zmianę (uchylenie) zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i uwzględnienie wniosków skarżącego zawartych w punkcie 1 i 2 skargi złożonej do WSA w Krakowie, względnie

2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postepowania za obie instancje,

3) nadto wniósł o rozpoznanie sprawy poza kolejnością i oświadczył, że zrzeka się rozprawy.

W uzasadnieniu skargi zarzucił, że przy rozpoznaniu sprawy Sąd nie rozpoznał merytorycznie istoty sprawy ograniczając się do formalnego stwierdzenia, że zgodnie z przepisami obowiązującego m.p.z.p. należy uznać, że organy orzekające w sprawie trafnie negatywnie zaopiniowały wstępny projekt podziału działki nr [...] i należy się zgodzić z ich stanowiskiem, że nowa granica przecinałaby teren zarezerwowany pod ulicę ozn. symb. "1a.KZ" niezgodnie z ustaleniami planu. Podkreślił, że wprawdzie WSA wskazał, że:" badanie projektu podziału pod względem zgodności z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu – jednakże nie podał żadnych merytorycznych argumentów , które by uzasadniały uznanie, że proponowany projekt podziału nie uwzględnia przeznaczenia terenu zagospodarowanie wydzielonych działek określonego w planie miejscowym i uniemożliwia zagospodarowanie działek zgodnie z obowiązującym planem miejscowym. Skarżący w swojej skardze do WSA podniósł, że w żadnym z przepisów planu miejscowego nie jest wyraźnie wskazane, że podział działki, która znajduje się w obrębie obszaru wydzielonego liniami rozgraniczającymi ulice i drogi publiczne oznaczone symbolami 1.KZ – 2. KZ nie jest możliwy, a wręcz przeciwnie przepis § 7 ust. 2, planu miejscowego stanowi, że jedynie tereny położone w obrębie obszaru KZ wydzielone liniami rozgraniczającymi mogą być zagospodarowane wyłącznie na cele zgodne z podstawowym przeznaczeniem lub też częściowo na cele o przeznaczeniu podstawowym i dopuszczalnym. Celem podstawowym i dopuszczalnym zgodnie z § 17 ust. 2 ww. planu jest układ komunikacyjny z infrastrukturą techniczną oraz wyznaczenie miejsc postojowych, zatem proponowany podział działki nie zmieni zarówno przeznaczenia tego terenu jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Planowany podział działki nr [...] nie jest podziałem działki wzdłuż, ale jest podziałem działki w poprzek, który nie powoduje żadnej zmiany w możliwości zagospodarowania i zmiany jej przeznaczenia i w żaden sposób nie niweczy celów planowania przestrzennego i sposobów racjonalnego wykorzystania gruntów określonych w plamie miejscowym. Przyjęcie błędnej wykładni przepisu art. 93 ust. 2 u.g.n. , w ramach której organ dokonuje oceny zgodności podziału z ustaleniami planu miejscowego polegającej na udzieleniu odpowiedzi czy proponowany projekt podziału służy realizacji celu i przeznaczenia określonego w planie miejscowym, stwarzając hipotetyczną możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu określonego w planie po zatwierdzeniu podziału nieruchomości - wraz z błędną wykładnią przepisów planu miejscowego (§ 17 planu miejscowego) doprowadził przez błędne ich zastosowanie do uznania, że projektowany podział działki nr [...] będzie niezgodny z tymi przepisami, a w efekcie do uznania, że podział działki nr [...] zgodnie z proponowanym projektem podziału spowoduje, ze na działkach wydzielonych zgodnie z projektem podziału nie będzie możliwości zagospodarowania ich zgodnie z celem i przeznaczeniem przewidzianym w § 17 ust. 2 planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący zarzucił też, że Sąd nie zapoznał się z operatem [...] celem ustalenia czy tylko działka nr [...] w całości przylega do ul. [...] czy tez w pasie projektowanej ulicy " 1a.KZ" leżą jeszcze inne nieruchomości , które stanowią własność innych osób. Dodatkowo skarżący zaznaczył , że wniósł projekt podziału działki nr [...] w związku z planowaną sprzedażą ww. działki właścicielom działek nr [...] i nr [...] dla zapewnienia tym działkom dostępu do drogi publicznej – ul. [...], a sprawa ma charakter pilny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie udzieliło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Rozpoznając skargę kasacyjną i sprawę sądowoadministracyjną w trybie art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał ją również w postępowaniu uproszczonym gdyż zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 179a o brzmieniu "Jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna." Oczywiście usprawiedliwione podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej występują w sytuacji, gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09).

Analizując zarzuty skargi kasacyjnej skład orzekający doszedł do przekonania, że zaistniała przesłanka uzasadniająca zastosowanie tego przepisu, gdyż podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione.

W toku postępowania międzyinstancyjnego, wszczętego na skutek wniesienia skargi kasacyjnej przez M. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że w niniejszej sprawie oczywiście usprawiedliwiony jest zarzut nieprawidłowej wykładni przepisu art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121, dalej w skrócie u.g.n.) w związku z czym doszło do jego nieprawidłowego zastosowania przez przyjęcie, że planowany podział działki nr [...] jest niezgodny z ustaleniami przepisów § 7 ust. 2, § 34 ust. 1 pkt 1 lit. a) uchwały Nr Xlll/134/99 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25.06.1999 r. w sprawie zmiany m.p.z.p. zespołu osiedli "Olkusz-Północ" (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 33, poz. 830).

Zgodnie z art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Zgodnie zaś z art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tę wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Postanowienia podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n. są częścią (etapem) postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Ponieważ planowana do podziału działka nr [...] jest objęta postanowieniami ww. planu miejscowego dla oceny zgodności wstępnego projektu podziału przedmiotowej działki nr [...] znaczenie mają uregulowania zawarte w § 7, § 17 i § 34 cyt. wyżej uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z treścią i § 7 ust. 1 pkt 8 ppkt a) m.p.z.p. działka nr [...] znajduje się w terenie komunikacji kołowej wraz z urządzeniami pomocniczymi ozn. symb. "1a.KZ" - opisanym jako: "Ulica klasy Z (miejska zbiorcza)". Zgodnie z § 7 ust. 2 tekstu planu tereny położone w obrębie obszarów wydzielonych liniami rozgraniczającymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1) - 10) mogą być zagospodarowane wyłącznie na cele zgodne z podstawowym przeznaczeniem, o którym mowa w niniejszym rozdziale, lub też częściowo na cele przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego, zgodnie z zasadami określonymi w dalszych przepisach planu.

Zgodnie natomiast z § 17ust. 2 pkt 1 i 2 ustala się przeznaczenie terenów, o których mowa w ust. 1:

1) przeznaczenie podstawowe: układ komunikacyjny obszaru objętego planem wraz z infrastrukturą techniczną,

2) przeznaczenie dopuszczalne – z wyjątkiem ulic KDp –wyznaczenie miejsc postojowych dla samochodów, jeśli pozwalają na to parametry poprzeczne ulicy.

Zgodnie z 34 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustala się zasady zagospodarowania ulic KZ i KL:

1) Szerokość ulicy w liniach rozgraniczających – zgodnie z oznaczeniami na rysunku planu: odcinek 1a.KZ – 30m, odcinek 1b.KZ -2—25m;

Mając na uwadze powyższe uregulowania należy się w pełni zgodzić, ze stanowiskiem strony skarżącej wyrażonym zarówno w skardze jak i w skardze kasacyjnej, że podział działki nr [...] proponowany we wstępnym projekcie podziału na działki oznaczone lit. A i lit. B, opracowanym przez uprawnionego geodetę mgr inż. K. B., stanowiący załącznik do postanowienia organu I instancji nie zmieni przeznaczenia tego terenu zgodnego z ww. ustaleniami planu miejscowego. Nie zmieni również możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu z uwzględnieniem postanowień planu. Należy przy tym zauważyć, że planowany podział działki nr [...] nie jest podziałem działki wzdłuż względem ulicy [...] lecz jest to podział działki w poprzek, a zatem nie powoduje on żadnej zmiany w możliwości zagospodarowania i zmiany jej przeznaczenia przewidzianego w obowiązującym planie miejscowym. Tym samym należy uznać, ze proponowany podział działki nr [...] na dwie działki w żaden sposób nie niweczy planowanego przeznaczeni, czy działka nr [...] pozostanie jedną działką geodezyjną czy zostanie podzielona na dwie jednostki geodezyjne (jak planuje strona skarżąca) jej teren będzie mógł być tak samo zagospodarowany tj. pod układ komunikacyjny – ul. miejska klasy Z w obowiązujących dla niej liniach rozgraniczających (przeznaczenie podstawowe) z ewentualnym przeznaczeniem dopuszczalnym (§ 17 ust. 2 pkt 2). W konsekwencji zasadnie zatem zarzucono niewłaściwą interpretację i zastosowanie normy z art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. gdyż nie można uznać że w rozpoznawanej sprawie planowany podział jest niezgodny z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p. tak w zakresie przeznaczenia jak i możliwości zagospodarowania proponowanych do wydzielenia działek. W ocenie Sądu zasadne okazały się zatem także zarzuty naruszenia przepisów postępowania w tym art. 7, 77 i 80 k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe wskazania.

Ponieważ skarga kasacyjna okazała się skuteczna, Sąd pierwszej instancji orzekł, jak w sentencji, czyli uchylił zaskarżony wyrok na podstawie art. 179a p.p.s.a (w trybie autokontroli), a także uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz z dnia 2.07.2018 r., stosując przepis art. 145 §1 pkt 1 lit a) i lit. c) p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 179a w związku z art. na stawie art. 200 i art. 203 pkt. 1, art. 205 § 2 i 209 p.p.s.a. uwzględniając koszty postępowania sądowego związane z wniesieniem skargi, skargi kasacyjnej i wynagrodzenie adwokata.