Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 215/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Muzeum Regionalnego w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2016 r. M. K. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wystąpił ze skargą na bezczynność Dyrektora Muzeum Regionalnego w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Przedmiotową skargę strona wniosła za pośrednictwem poczty elektronicznej nie wskazując jednakże adresu miejsca zamieszkania czy też adresu korespondencyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2016 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżący został wezwany do podania adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń, w terminie 7 dni.

Z uwagi na brak odpowiedzi, w dniu 13 lutego 2017 r., Przewodniczący Wydziału ponowił wezwanie do podania pełnego adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń wskazując jednocześnie, że niezastosowanie się do tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Mimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc m.in. zawierać oznaczenie miejsce zamieszkania lub adresu do doręczeń, co wprost zostało określone w art. 46 § 2 p.p.s.a.

Przy czym, wskazanie elektronicznego adresu do doręczeń – jak uczynił to skarżący – nie stanowi prawidłowego podania adresu. W przepisie art. 46 § 2 p.p.s.a. mowa jest bowiem nie o adresie elektronicznym, lecz o rzeczywistym miejscu zamieszkania lub pocztowym (nieelektronicznym) adresie do doręczeń.

Jak wynika z art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że przepis ustawy stanowi inaczej.

W odniesieniu do szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga, ustawa procesowa przewiduje odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych, aniżeli pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez podanie adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń. Wezwania Sądu w tym zakresie pozostały bez żadnej odpowiedzi.

Tym samym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

Na marginesie dodać jedynie można, że w myśl art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie jeżeli na skutek braku adresu skarżącego nie można nadać sprawie dalszego biegu. W rozważanej sprawie sytuacja tego rodzaju nie miała jednak miejsca. Z uwagi na posiadanie przez Sąd adresu "mailowego" skarżącego poinformowanie go o braku formalnym skargi i wezwanie do jego usunięcia było bowiem możliwe.