Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 81/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-4a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. skargę oddala.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20.07.2009 r., M. B. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie [...]. Powiatowy Inspektor miał przeprowadzić oględziny cyt; "..celem ustalenia w przedmiocie jego bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia, w szczególności w zakresie ochrony przeciwpożarowej...". Sprawa dotyczyła wybudowanego garażu na drodze dojazdowej, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Skarżąca wniosła o:

"1. Nakazanie przeprowadzenia oględzin przedmiotowego budynku (garażu) przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W., zgodnie z pismem z dnia 1 i 27 marca 2001 r. Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K..

2. Ukaranie osób odpowiedzialnych z nadzoru budowlanego l instancji, za brak wykonania nałożonych obowiązków pismem z dnia 1 i 27 marca 2001 r, oraz braku wydania decyzji, od której stronie przysługuje odwołanie".

W uzasadnieniu podniosła, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W. prowadził sprawę rozbiórki, wybudowanego garażu na drodze dojazdowej, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę (znak: [...]). W dniu 1 marca 2001 r., Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie (znak: [...]), w trybie art.136 kpa nakazał PINB w W. celem bezzwłocznego uzupełnienia i ustalenia w przedmiocie bezpieczeństwa przedmiotowego obiektu dla ludzi lub mienia, w szczególności w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Podnosząc iż powyższe wyjaśnienia są konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W., nie podjął uzupełnienia dowodu wyznaczonego pismem z dnia 1 marca 2001 r., przez WINB w K., dlatego ponownie w dniu 27 marca 2001 r., Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. przesłał pismo do PINB W., nakazujące ustalenia w przedmiocie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Dalej podniosła, że w dniu 26.08.2008 r., złożyła zażalenie do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., w trybie art. 37.kpa. zgodnie z Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., z dnia 1.08.2008r znak; [...]. Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K., nie wyznaczył organowi l instancji [terminu] przeprowadzenia uzupełnienia dowodu zgodnie z zażaleniem z dnia 26.08.2009 r., ani też nie wyznaczył innego urzędu do przeprowadzenia czynności nakazanych pismem z dnia 1 i 27 marca 2001 r.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wywiódł, że skarżąca nie wyczerpała trybu postępowania przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, ponieważ nie złożyła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K.. Wobec powyższego nie został zachowany tryb określony w art. 34 ustawy z dnia 11 czerwca 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Gdyby skarga nie została z jakichkolwiek przyczyn odrzucona powinna być oddalona, ponieważ, nie zasługuje ona na uwzględnienie. Akta sprawy [...] zostały przesłane do Prokuratury Rejonowej w W. pismem z dnia 03-04-2007 (karty od nr 1-32,1-236,1-126) w związku z pismem Prokuratury z dnia 25-01-2007 znak: Ds. [...]. Do dnia dzisiejszego akta PINB- [...] nie zostały zwrócone do PINB w związku z prowadzonymi licznymi postępowaniami przez tamt. Prokuraturę. Podniósł także, że sprawę prowadzono merytorycznie właściwie i nie dopuszczono do przewlekania postępowania a ze względu na brak akt organ nie może podejmować kolejnych czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Wniosek organu o odrzucenie skargi jest nieuzasadniony. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 26.08.2008 r., skierowane do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. zawierające zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie. Dla wyczerpania trybu uzasadniającego złożenie skargi wystarczające jest wykazanie, że zażalenie zostało złożone i nie jest konieczne aby ono zostało przez organ wyższego stopnia rozpoznane.

Stan bezczynności organu to taki stan, w którym organ administracji publicznej nie wydaje decyzji, postanowienia zaskarżalnego do NSA lub aktu albo czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4a ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ). W sprawie niniejszej konieczne jest więc stwierdzenie istnienia sprawy administracyjnej. Skarżąca przedmiot sprawy w której organ dopuścił miał się bezczynności oznacza w skardze nr: PINB-[...]. Rzecz w tym, że sprawa ta jest ostatecznie załatwiona. Z akt tut. Sądu sygn. akt II SA/Kr 2058/01, wynika, że decyzją z dnia

2000. R., (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., działając na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz.414 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r. ) odmówił wydania decyzji rozbiórki wiaty garażowej zlokalizowanej na działce nr "1" we wsi S.. Po rozpatrzeniu odwołania M. B., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 103 ust.2 Prawa Budowlanego z 1994 r. i art. 37 ustawy 24.10.1974 r. Prawo Budowlane ( Dz.U. nr 38 poz. 229 z późn.zm) decyzją z dnia 8.06.2001 r. (znak: [...]), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie rozbiórki wiaty garażowej zlokalizowanej we wsi S. na dz.ewid. "1". Skarga M. B. na tę decyzję oddalona została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia 12.12.2000r., w sprawie sygn. akt II SA/Kr 2058/01. Jak wynika z przedłożonej przez organ decyzji Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23.10.2009 r., (znak: [...]) odmówiono skarżącej stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8.06.2001 r., której treść opisano wyżej.

Przedmiot sprawy w której miałaby nastąpić bezczynność nie został także określony przez skarżącą na rozprawie przed Sądem w dniu 14.04.2010 r. Na pytanie Sądu pełnomocnik wyjaśnił, że "nadal nie została wyjaśniona kwestia zagrożeń pożarowych związanych z przedmiotowym obiektem i zdaniem skarżącej w tym zakresie organ pozostaje w bezczynności. Kwestia ta winna być zbadana w ramach postępowania o rozbiórkę tegoż obiektu, a skoro nie została, to winna być zbadana w odrębnym postępowaniu i być przedmiotem odrębnej decyzji. Podkreśla, że treść odpowiedzi na skargę uniemożliwia ocenę co do tożsamości spraw, które zostały już zakończone decyzjami ostatecznymi i tej, której załatwienia domaga się skarżąca". Sama skarżąca na pytanie Sądu oświadczyła, że "po wyroku NSA z dnia 12.12.2001 r. sygnatura akt II SA/Kr 2058/01 składała do organu nadzoru budowlanego wniosek o przeprowadzenie postępowania w zakresie, w jakim opisała to w obecnej skardze. Okazuje dwa pisma z dnia 1.03.2001 r. i 27.03.2001 r., które jej zdaniem świadczą o tym, że taki wniosek składała". Pisma te nie mogły wszczynać innego postępowania bo składane były w toku postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8.06.2001 r. (znak: [...]). Zdaniem skarżącej wyrażonym w czasie rozprawy przed Sądem w dniu 14.04.2010 r., organy nie chcą wszcząć żadnego postępowania, bo powołują się na wyroki sądu administracyjnego, które jej zdaniem zostały wydane z naruszeniem prawa. Z powyższego oświadczenia wynika dość jasno, że skarżąca kwestionuje treść zapadłych w jej sprawie wyroków - ale to jej stanowisko, nie może wskazywać, że organ pozostaje w zwłoce.

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby organ dopuścił się bezczynności na podstawie art. 151 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.