Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1258/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.B. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia 30 kwietnia 2015 r., nr WKM.5430.1.371.2015 w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia [...]


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 471/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A.B. wniósł, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia [...] orzekającej o skierowaniu na badania psychologiczne.

W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że wniosek jest uzasadniony, gdyż przeprowadzenie badań psychologicznych będzie miało postać nieodwracalną. Przeprowadzenia badań nie da się bowiem cofnąć, jak również związanego z tym dyskomfortu psychicznego skarżącego. Skarżący nie zgadza się z zasadnością tych badań, gdyż została mu naliczona błędna liczba punktów karnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynikają dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu (decyzji) jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady, możliwości wstrzymania aktu lub czynności zaskarżonego do sądu, a więc będącego przedmiotem zaskarżenia, co nie wyklucza możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero więc, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (decyzji), sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji.

W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że nie mógł on zostać uwzględniony już z tego tylko względu, że dotyczył wstrzymania wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia [...], a więc decyzji organu I instancji. Z uwagi na to, że wniosek ten został złożony po wniesieniu skargi kasacyjnej przez umocowanego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcę prawnego, nie mógł on zostać także konwalidowany w trybie art. 6 P.p.s.a. W konsekwencji powyższego niemożliwym pozostawała ocena wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wobec tego, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania objęto nie decyzję zaskarżoną lecz decyzję wydaną przez organ I instancji, wniosek ten w związku z treścią art. 61 § 3 w zw. z § 1 P.p.s.a. nie mógł zostać uwzględniony. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. odmówił jego uwzględnienia.