Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 792/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 4, art. 18 ust. 10
journal: Dz.U. 2012 poz 1356
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jednolity
article: art. 156 par. 1 pkt 2 i 7
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, , Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Protokolant sekretarz sądowy Paulina Białkowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]), wydaną z upoważnienia Prezydenta W., Zastępca Dyrektora Wydziału Zdrowia i Spraw Społecznych cofnął M. S. (dalej skarżący) zezwolenie, o numerze [...] z dnia [...] lipca 2012 r., na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej: sklep spożywczy ul. [...] we W.

W uzasadnieniu wskazano, że cofniecie zezwolenia, podjęte na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1356 ze zm., zwanej dalej ustawą), nastąpiło z uwagi na przedstawienie przez skarżącego fałszywych danych w oświadczeniu rocznym o wartość sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu za 2012 rok, o którym mowa w art. 111 ust. 4 ustawy. Organ, po przeprowadzeniu kontroli ustalił, że wartość sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu w wskazanym sklepie wyniosła [...] zł. Tymczasem, w oświadczeniu rocznym z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżący wskazał, iż wartość sprzedaży wymienionej kategorii napojów, wyniosła w 2012 r. [...] zł.

W odwołaniu skarżący podniósł, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niespójne z rozstrzygnięciem. Niespójność ta polega na tym, że w sporządzonym uzasadnieniu organ pierwszej instancji, wpierw powołuje się na wartość sprzedaży napojów alkoholowych w sklepie przy ul. [...] we W. za 2013 r., gdy tymczasem dalsza część uzasadnienia odnosi się do wartości sprzedaży uzyskanej w 2012 roku.

W toku prowadzonego postępowania skarżący wskazywał, że różnica pomiędzy danymi podanymi w rocznym oświadczeniu o wartości sprzedaży napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim, a obliczeniami dokonanymi przez organ pierwszej instancji, wynikła m.in. z tego, że dla własnych obliczeń przyjął inną od organu metodę kalkulacji. Zastosował bowiem dostępną mu, jako prowadzącemu rachunkowość w formie księgi przychodów i rozchodów, metodę proporcji. Z tych względów nie można uznać, aby popełnił fałszerstwo, gdyż nie miał intencji oszukańczych. Co więcej, z porównania wartości sprzedaży takich artykułów jak "wino" i "wódka", podanych przez niego i ustalonych przez organ pierwszej instancji, wynika, iż wskazał on wartości wyższe. Skoro działał na swoją niekorzyść, to nie można uznać, aby popełnił fałszerstwo. Podniósł również, że organ pierwszej instancji nie uwzględnił takich okoliczności jak: dokonywane przesunięcia towaru pomiędzy różnymi prowadzonymi przez niego sklepami, stosowanie upustów cenowych oraz okresów promocyjnych przez sprzedawców hurtowych, niepoprawne fakturowanie towarów przez sprzedawców hurtowych, czy też uwzględnienie faktur pochodzących od sprzedawców hurtowych wystawionych na produkty inne niż napoje alkoholowe.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. ([...]) organ pierwszej instancji, na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostował z urzędu błąd pisarski w zaskarżonej decyzji, poprzez wpisanie na pierwszej stronie decyzji w 13 wierszu uzasadnienia "2012" w miejsce "2013".

Po rozpoznaniu odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., SKO we W. utrzymało w mocy decyzją organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podniesiono, ze zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Natomiast korzystanie z zezwolenia wiąże się z wieloma obowiązkami, których naruszenie lub niewykonanie pociąga za sobą określone skutki prawne.

Z art. 111 ust. 4 ustawy wynika, że przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złożenia do dnia 31 stycznia, pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim. W myśl art. 111 ust. 5 ustawy opłata za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych uzależniona jest od rocznej wartości sprzedaży tych napojów i jest przeznaczana na finansowanie prowadzenia działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych i integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu (art. 11 ust. 1 ustawy). Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 10 ustawy, organ zezwalający cofa zezwolenie m.in. w przypadku przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w 111 ust. 4 ustawy (pkt 5).

W uzasadnieniu, z powołaniem na orzecznictwa NSA stwierdzono, iż podanie przez przedsiębiorcę w oświadczeniu o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim fałszywych danych, obliguje organ właściwy w sprawie, do wydania decyzji cofającej zezwolenie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2012 r., II GSK 91/11).

W tym kontekście podniesiono, że bezspornym jest, że skarżący w oświadczeniu podał kwotę sprzedaży brutto - [...] zł [...] gr. Bezsporny jest również fakt, że organ pierwszej instancji na podstawie przeprowadzonej kontroli dokumentacji księgowej skarżącego i obliczeń z wykorzystaniem danych zawartych w dokumentach źródłowych tj. raportów dokonanych w 2012 r. zakupów napojów alkoholowych uzyskanych od współpracujących ze skarżącym hurtowni alkoholi, spisów z natury napojów alkoholowych sporządzonych na dzień 31 grudnia 2011 r. i na dzień 31 grudnia 2012 r. oraz wyjaśnień strony, dotyczących wysokości uśrednionej procentowej wartości marży na podstawie analizy wysokości ceny sprzedaży napojów alkoholowych w przeciągu roku kalendarzowego, ustalił, że wartość sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu (brutto) wyniosła w 2012 r. [...] zł [...] gr.

Odnosząc się do wykazanej różnicy, z uwagi na zastosowaną metodę obliczenia, wskazano w uzasadnieniu decyzji, że skarżący dokonując obliczenia wartości sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu (brutto), przy zastosowaniu metody tożsamej z tą, którą przyjął organ pierwszej instancji, podał w piśmie z [...] kwietnia 2014 r., iż wyniosła ona (wartość sprzedaży) w roku 2012 - [...] zł [...] gr. Potwierdza to, zdaniem organu, że skarżący, składając w dniu [...] stycznia 2013 r. oświadczenie o rocznej wartości sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, podał w nim fałszywe dane.

Podniesiono, iż ustawodawca posługując się w przepisie art. 111 ust 4. ustawy pojęciem "fałszywe" dane, sankcjonuje nim sytuacje, w których przedsiębiorca podaje w składanym rocznym oświadczeniu dane nieprawdziwe, błędne. Dla stwierdzenia tej okoliczności bez znaczenia pozostaje to, czy strona "popełniła fałszerstwo", czy działała umyślnie. Podniesiono, że słowo "fałszować" oznacza przedstawiać coś niezgodnie z prawdą, zniekształcać". Z kolei przymiotnik "fałszywy" oznacza niezgodny z prawdą, błędny (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. S. Dubisza, tom I, Warszawa 2006 r., str. 877-878). Dlatego organ pierwszej instancji nie miał zatem obowiązku badać, czy skarżący działała umyślnie, bowiem wystarczającą przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych było wyłącznie stwierdzenie, że oświadczenie o wartości sprzedanego alkoholu zawierało fałszywe dane, czyli dane nieprawdziwe.

Podniesiono, że okoliczności, że dane podane w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r. są nieprawdziwe nie kwestionuje sama strona. Skarżący skupiał się na wyjaśnieniu rozbieżności pomiędzy wartościami wskazanymi przez niego, a wartościami przyjętymi przez organ. Niemniej przyjmując zaś metodę obliczenia zaprezentowaną przez organ pierwszej instancji również doszedł do wniosku, że dane podane przez niego w złożonym oświadczeniu są nieprawdziwe. Podniesiono, że bez znaczenia jest przy tym, iż pomiędzy obliczeniami dokonanymi przez skarżącego w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, a obliczeniami dokonanymi przez organ pierwszej instancji pozostają rozbieżności. Istotnym jest bowiem, iż przy przyjęciu którejkolwiek z tych wielkości, dane wskazane w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r. są niezgodne z prawdą. Natomiast na skarżącym jako na profesjonaliście, ciążył obowiązek takiego zorganizowania działalności gospodarczej, aby podawane przez niego wartości sprzedaży nie były błędne.

Powyższe ustalenia, zdaniem organu, przesadzają o konieczności cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

W dalszej części uzasadnieniu wskazano, że w osnowie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji zaistniała nieścisłość w opisie zezwolenia, co do którego rozstrzygano w sprawie, gdyż zgodnie z dokumentacją jest to zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, nie zaś jak zaznaczono "powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) oraz piwa". Faktycznie jednak decyzja dotyczy decyzji o numerze [...] z dnia [...] lipca 2012 r., zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, co ze względu na dalszą treść osnowy i uzasadnienie decyzji oraz zgromadzony materiał dowodowy nie budzi wątpliwości. Tym samym, zdaniem Kolegium, ułomność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w tym zakresie nie powoduje konieczności jego zreformowania przez organ odwoławczy, a ewentualne wątpliwości eliminuje przejrzyste uzasadnienie i osnowa niniejszej decyzji.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w decyzji z dnia [...].06.2014 cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów powyżej 18% zawartości alkoholu, organ pierwszej instancji wskazał błędne zezwolenia Nr [...]. Prostując błąd pisarski na str. 1 wiersz 13 znajdujący się w uzasadnieniu tej decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów powyżej 18% zawartości alkoholu, w postanowieniu z dnia [...].07.2014-r. powołuje się już na zezwolenia Nr [...]. Podniósł, że w związku tym, że zezwolenia Nr [...] został wcześniej powołane przez organ administracyjny w decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (niepoprawnie), dlatego organ administracyjny powinien wcześniej dokonać stosownych sprostowań, czego jednak nie dokonał.

Wskazano, że całe uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów powyżej 18% zawartości alkoholu zawiera dane rachunkowe które dotyczą wartości sprzedaży powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa). Nie jest to niewątpliwie zwykły błąd rachunkowy, lecz należy do błędów istotnych niepodlegających rozstrzygnięciu w trybie art. 113 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżący podniósł także, że nie można uznać w sprawie, że popełnił fałszerstwo, gdyż nie miał intencji oszukańczych. Wartość sprzedaży wyliczył według dostępnych danych, które były ograniczone i nie polegały na ustalenie wysokości zakupu lub sprzedaży każdego artykułu handlowego. Co więcej, z podanych przez niego i ustalonych przez organ pierwszej instancji danych wynika, iż wskazał wartości wyższe.

Wskazał, że działalność handlowa w 2012 r. rozliczana była na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów (uproszczona forma rachunkowości), nie był więc zobligowany żadnymi wymogami do prowadzenia ewidencji magazynowej towaru handlowego pod kątem ilościowym, dokonując zakupu towaru handlowego. Każda faktura zakupu ujmowana była w Księdze w pozycji [...] kwocie netto (bez VAT), a kasa fiskalna która była używana w działalności gospodarczej (do lipca 2012 r.) nie posiadała opcji raportu rodzajowego sprzedaży towaru handlowego za dany okres. Natomiast żadne przepisy nie określały w jaki sposób wyliczyć wartość sprzedaży danego towaru handlowego, w przypadku gdy kasa fiskalna nie posiada takich opcji. Przeto ustalenie wartości sprzedaży napojów alkoholowych (A, B, C) za rok 2012 dokonał metodą proporcji.

Dalej podniósł w uzasadnieniu, że nie wzięto pod uwagę przy wyliczaniu wartości sprzedaży napojów alkoholowych metodą szacunkową - w oparciu o informacje uzyskane z hurtowni 4 hurtowni – że dokonywał zakupów nie tych artykułów ale także napojów gazowanych i innych napojów bezalkoholowych. Nie wzięto także pod uwagę wyjaśnień, że niekoniecznie to co zostało zakupione - zafakturowane na punkt sprzedaży [...] we W. zostało sprzedane przez ten punkt. Bowiem punkt sprzedaży przy ul. [...] we W. jest siedzibą firmy, a zarazem pierwszym punktem sprzedaży, drugi punkt sprzedaży znajduje się na ul. [...] we W. (punkt ten posiada odrębne zezwolenia). W roku 2012 część faktur zakupów artykułów alkoholowych grup A, B, C (hurtowni [...]) - było fakturowane na punkt sprzedaży przy ul. [...], dostawy te jednak zostały zbiorczymi dowodami MM przekazane do punktu sprzedaży na ul. [...] we W.

Skarżący podniósł także w uzasadnieniu, że dokonał sprawdzenia informacji dotyczących wartości zakupów towarów grup A, B, C za 2012 r. podanych przez 4 hurtownie organowi pierwszej instancji, danych które stanowiły podstawę do wyliczenia przez organ pierwszej instancji wartości sprzedaży metodą szacunkową. Okazało się, że obliczone wartości zakupów (z faktur zakupu) pokazują, że prawie w każdym przypadku wartości zakupów różnią się od siebie, a powinny być jednakowe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Podkreślono, że skarżący, składając w dniu [...] stycznia 2013 r. oświadczenie o rocznej wartości sprzedaży brutto napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, podał fałszywe dane. Powyższe wynika z dokonanej przez organ pierwszej instancji kontroli dokumentacji księgowej skarżącego, a także z obliczeń dokonanych w toku postępowania przez skarżącego. Zarówno kalkulacja dokonana przez organ pierwszej instancji, jak i wyliczenia dokonane przez skarżącego, doprowadziły do wskazania wartości innych, niż te wykazane w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r.

Podkreślono, że brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zarówno samych dowodów, na których oparł się organ pierwszej instancji, jak i przydatności zastosowanej przez niego metody obliczeń. Natomiast skarżący, zarówno w toku prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania, jak i w złożonej skardze, skupił się na wyjaśnieniu rozbieżności pomiędzy wartościami wskazanymi przez niego, a wartościami przyjętymi przez organ. Natomiast istotnym jest, że nawet przyjęcie wartości podanych w toku postępowania przez skarżącego prowadzi do wniosku, iż podał on w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r. fałszywe dane.

Podkreślono, że wbrew twierdzeniom skargi w sprawie nie występują rozbieżności pomiędzy rozstrzygnięciem decyzji a jej uzasadnieniem. Z osnowy obu decyzji wynika bowiem wprost, iż dotyczą ona zezwolenia o numerze [...], a zatem ich uzasadnienia zawierają dane rachunkowe, które dotyczą wartości sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu. Tym samym niezasadne jest twierdzenie skargi, iż decyzja organu pierwszej instancji zawiera wady, które na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. powodują jej nieważność z mocy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracyjne w przedmiocie zezwoleń alkoholowych.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Natomiast stwierdzenie nieważności decyzji następuje, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub innych przepisach (art.145 § 1 pkt 2).

W ocenie Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa uzasadniającego jej wyeliminowanie z obrotu.

Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do ustalenia, czy organy rozstrzygajace w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zasadnie uznały, że skarżący podał fałszywych danych w oświadczeniu o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w roku poprzednim.

Zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, według stanu na dzień orzekania organów (Dz. U. 2012 r., poz. 1356 ze zm., zwanej dalej ustawa) przedsiębiorcy, prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złożenia, do dnia 31 stycznia, pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim. Stosownie natomiast do art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych organ zezwalający cofa w przypadku przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 111 ust. 4.

W przedmiotowej sprawie, w oświadczeniu rocznym z dnia [...] stycznia 2013 r., skarżący wskazał, iż wartość sprzedaży wymienionej kategorii napojów, ustalona metodą proporcji, wyniosła w 2012 r. [...] zł. Mając wątpliwości co do prawidłowości złożonego przez stronę oświadczeń, dokonano jego weryfikacji metodą szacunkową. Organ pierwszej instancji, na podstawie przeprowadzonej kontroli dokumentacji księgowej skarżącego i obliczeń z wykorzystaniem danych zawartych w dokumentach źródłowych, tj. raportów dokonanych w 2012 r. zakupów napojów alkoholowych uzyskanych od współpracujących ze skarżącym hurtowni alkoholi, spisów z natury napojów alkoholowych sporządzonych na dzień [...] grudnia 2011 r. i na dzień [...] grudnia 2012 r. oraz wyjaśnień strony, dotyczących wysokości uśrednionej procentowej wartości marży na podstawie analizy wysokości ceny sprzedaży napojów alkoholowych w przeciągu roku kalendarzowego, ustalił, że wartość sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu (brutto) wyniosła w 2012 r. [...] zł [...] gr.

Wskazać należy, że w trakcie postępowania wyjaśniającego, skarżący dokonując obliczenia wartości sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu (brutto), przy zastosowaniu metody tożsamej z tą, którą przyjął organ pierwszej instancji, podał w piśmie z [...] kwietnia 2014 r., iż wyniosła ona (wartość sprzedaży) w roku 2012 - [...] zł [...] gr.(strona nr [...] akt administracyjnych).

Dodatkowo wskazać należy, że również w skardze, kwestionując dokonane wyliczenia przez organ administracji, dokonując stosownych obliczeń wskazał wartości odbiegające do podanych w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r.

Powyższe wskazuje, jak trafnie wskazały organy rozstrzygające, że skarżący, składając w dniu [...] stycznia 2013 r. oświadczenie o rocznej wartości sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, podał w nim fałszywe dane.

Odnosząc się do podnoszonej w skardze argumentu, że nie można uznać w sprawie, że popełnił fałszerstwo, gdyż nie miał intencji oszukańczych, o czym świadczy min. okoliczność, ze podał dane zawyżone, Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że niezasadne jest wywodzenie, że użycie przez ustawodawcę w treści art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy pojęcia "fałszywe dane", a nie dane "błędne" czy "nieprawdziwe" świadczy o założeniu celowego wprowadzenia w błąd organu wydającego zezwolenie (wyrok NSA z dnia 22 maja 2014r., II GSK 407/13).

Organy administracji nie maja obowiązku badać, czy skarżąca działała umyślnie, bo nie mają nawet takiej kompetencji. Wystarczającą przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest wyłącznie stwierdzenie, że oświadczenie o wartości sprzedanego alkoholu zawierało fałszywe dane, czyli dane nieprawdziwe. Natomiast na podmiocie prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych spoczywa obowiązek nie łamania zasad sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie. W konsekwencji w razie wystąpienia złamania którejkolwiek zasady sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie, zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 ustawy jest obligatoryjne niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy.

Bezspornym w sprawie jest, ze skarżący podał nieprawdziwe dane w swoim oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r. Jak juz podniesiono, wskazują na to nie tylko ustalenia organu, ale także wyliczenia skarżącego dokonane w toku postępowania wyjaśniającego metodą zastosowaną przez organ administracji oraz jego wyliczenia uwzględniające rzekome nieprawidłowości organu, a przedstawione w skardze.

Podnieść należy, że bez znaczenia jest, iż pomiędzy obliczeniami dokonanymi przez skarżącego w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, oraz przedstawionymi w skardze, a obliczeniami dokonanymi przez organ pierwszej instancji pozostają rozbieżności, ważne jest, że są inne niż w oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2013 r.

Istotnym jest bowiem, przy przyjęciu którejkolwiek z tych wielkości, że dane wskazane w oświadczeniu strony z dnia [...] stycznia 2013 r. są inne – odbiegają od danych wskazanych przez stronę w toku postepowania wyjaśniającego i przez organ administracji - a więc są niezgodne z prawdą. Natomiast na skarżącym jako na profesjonaliście, ciążył obowiązek takiego zorganizowania działalności gospodarczej, aby podawane przez niego wartości sprzedaży nie były błędne.

Skoro zatem, dane o wartości sprzedaży alkoholu podane przez skarżącego w złożonym przez niego oświadczeniu pozostały w sprzeczności z danymi ustalonymi w wyniku kontroli dokonanej przez organ administracyjny, a skarżący nie przedstawił żadnego dowodu obalającego te ustalenia organu - przedstawił jedynie wyliczenia odbiegające od danych organu, ale także jednocześnie od zawartych w złożonym oświadczeniu - to tym samym dane wskazane w oświadczeniu strony, jak prawidłowo przyjęły organy administracyjne, były fałszywe.

Jak już wskazano, organy administracyjne nie miały obowiązku badać, dlaczego występują rozbieżności pomiędzy zaprezentowanymi danym, czy skarżący działał umyślnie, bowiem przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych było wyłącznie stwierdzenia, że oświadczenie o wartości sprzedanego alkoholu zawierało fałszywe dane. Natomiast w razie wystąpienia złamania tej zasady sprzedaży napojów alkoholowych określonej w ustawie, zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 ustawy z 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jest obligatoryjne, niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy.

Jak wynika z akt sprawy, w osnowie decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. organu pierwszej instancji zaistniała nieścisłość: wskazano, że idzie o sprzedaż napojów powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) oraz piwa; jednocześnie podano numer zezwolenia: [...] z dnia [...].07.2012 r. (na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu).

Jednak treść osnowy decyzji - wskazanie numeru zezwolenia ([...] z dnia [...].07.2012 r. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu) oraz uzasadnienie decyzji - podane wartości sprzedaży napojów alkoholowych (odnośnie napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu), a także zgromadzony materiał dowodowy, wskazują w sposób niebudzący wątpliwości, że decyzja organu pierwszej dotyczy cofnięcia zezwolenia o numerze [...], z dnia [...] lipca 2012 r., zezwalającego na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu. Wskazać należy, że jak wynika z równolegle prowadzony przez Sądem postępowań, skarżącemu cofnięto z tej samej przyczyny pozostałe zezwolenia - kategorii A i B na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym lokalu, co w rozpatrywanej sprawie.

W tym stanie zasadnie Kolegium uznało, że ułomność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w tym zakresie nie powoduje konieczności jego zreformowania przez organ odwoławczy. Tym samym nie można uznać zarzutu skargi, iż decyzja organu pierwszej instancji zawiera wady, które na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. powodują jej nieważność z mocy prawa.

Godzi się także zauważyć, że organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie. W szczególności skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania, a także o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Skarżący w toku postępowania administracyjnego złożył wyjaśnienia.

Mając powyższe na względzie, skoro organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe i ustaliły, że skarżący złożył oświadczenie zawierające fałszywe dane o wartości sprzedanego alkoholu, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.