Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 658/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151, art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Magdalena Karcz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013r. sprawy ze skargi W. G. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie I SA/Kr 2801/02 skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 lutego 2003 r. do sygn. akt I SA/Kr 2801/02 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 kwietnia 2000 r. Nr [...] w przedmiocie składki na ubezpieczenie zdrowotne stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że "przedmiotem orzeczeń organu I i II instancji w niniejszej sprawie jest odmowa zwrotu kwoty potrąconej przez płatnika ze świadczenia pieniężnego jako składek na ubezpieczenie zdrowotne". Mając taki przedmiot sprawy Sąd stwierdził, że nie ma przepisu prawa materialnego, który stanowiłby podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji w takim przedmiocie. W szczególności nie stanowi takiej podstawy ani art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ani art. 30 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani art. 8 pkt 10 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. Sąd zaznaczył, że zaskarżone decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej, albowiem określenie wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne i zwrot płatnikowi składki następują na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, przy czym przepisy te nie dają upoważnienia płatnikowi do rozstrzygania władczego w powyższym zakresie. Sąd podkreślił, że "tryb stwierdzenia nadpłaty w danym podatku w drodze decyzji, ale tylko przez organ podatkowy, uregulowany został w przepisach art. 79 i następne ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 czerwca 2001 r." Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaszła przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia 29 marca 2012 r. W. G. złożył "skargę o ukaranie organu grzywną za niewykonanie wyroku sądu" wskazując jako organ Komendanta Powiatowego Policji. Na uzasadnienie skarżący podał, że pomimo wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 14 lutego 2003 r. do sygn. akt I SA/Kr 2801/02 - jego wniosek o wypłatę świadczenia pieniężnego nie został rozstrzygnięty przez organ I instancji, przy czym – jego zdaniem – wniosek ten powinien być rozstrzygnięty decyzją lub postanowieniem o przekazaniu sprawy Urzędowi Skarbowemu, jako organowi właściwemu, wskazanemu przez Sąd, na podstawie art. 65 § 1 kpa. Skarżący podał, że jeszcze w 2004 r. jego pełnomocnik zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji z wezwaniem do załatwienia sprawy i na to wezwanie otrzymał tylko pisemną odpowiedź radcy prawnego Komendy Wojewódzkiej Policji informującą, że nie jest możliwe przekazanie jego sprawy urzędowi skarbowemu. Zdaniem skarżącego, takie pismo informujące o sposobie załatwienia sprawy nie pochodzi od organu administracji i nie jest formą rozstrzygnięcia przewidziana przez kpa, a zatem jego sprawa do chwili obecnej nie została załatwiona.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie podnosząc, że po zakończonym postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym kwestia składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 279,76 zł stała się przedmiotem skargi skierowanej do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji a przekazanej do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Komendzie Głównej Policji, gdzie pismem [...] z dnia 20 października 2003 r. pouczono skarżącego o konieczności zwrócenia sie w tej sprawie do właściwego miejscowo urzędu skarbowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona. Należy zauważyć, że skarga została oparta o przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który stanowi:

"Art. 154. § 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny."

Zdaniem Sądu, z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 14 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Kr 2801/02 jednoznacznie wynika, że brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do rozstrzygania przez organy administracyjne zgłoszonego pismem żądania W. G. o wypłacenie jemu składki na ubezpieczenie zdrowotne odprowadzonej przez płatnika. Sąd podkreśla, że Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w uzasadnieniu wymienionego wyżej wyroku posługuje się pojęciem płatnika jako zakładu pracy mającego, podobnie jak organy emerytalne, ustawowy obowiązek pobierania i odprowadzania składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Zdaniem Sądu, niniejsza skarga wynika z braku zrozumienia przez skarżącego treści wydanego orzeczenia - wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 14 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Kr 2801/02, co przejawia się domaganiem się przez skarżącego wydania kolejnej decyzji pomimo przesądzenia powyższym wyrokiem braku jakiejkolwiek podstawy do jej wydania.

Brak zrozumienia treści orzeczenia przejawia się także, w alternatywnym do żądania wydania decyzji, wniosku skarżącego o przekazanie sprawy urzędowi skarbowemu. Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej – w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Kr 2801/02 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie nie zawarł polecenia przekazania sprawy organom skarbowym, a jedynie zaznaczył, że "tryb stwierdzenia nadpłaty w danym podatku w drodze decyzji, ale tylko przez organ podatkowy, uregulowany został w przepisach art. 79 i następne ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 czerwca 2001 r." W żadnym razie nie oznacza to, że żądanie skarżącego wypłacenia mu odprowadzonych przez zakład pracy na ubezpieczenie zdrowotne składek w wysokości 279,76 zł zobowiązuje zakład pracy do przekazania tego rodzaju żądania skarżącego innemu organowi, w szczególności organowi skarbowemu. Do takiego przekazania musiałby zobowiązywać konkretny przepis prawa, a taki nie istnieje.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie rozważał jedynie, czy po zwrocie akt administracyjnych organom administracyjnym nie istniał po stronie tych organów prawny obowiązek umorzenia postępowania wywołanego pismem skarżącego domagającego się wypłaty mu odprowadzonych przez zakład pracy składek na ubezpieczenie zdrowotne. Sąd jednak stanął na stanowisku, że wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania sprzeciwia się brak jakiegokolwiek polecenia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lutego 2003 r. do sygn. akt I SA/Kr 2801/02, a także brak istnienia postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie, które ewentualnie obligowałoby organy do formalnego załatwienia postępowania wywołanego takim wszczęciem. Za tak zajętym stanowiskiem Sądu przemawia także przedmiot postępowania, który mieści się – zdaniem Sądu – w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) regulującym tryb postępowania w sprawie skarg i wniosków. Sąd uznał, w ślad za sugestią Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lutego 2003 r. do sygn. akt I SA/Kr 2801/02, że pismo skarżącego o wypłacenie mu kwoty odprowadzonych składek na ubezpieczenie zdrowotne stanowi skargę na "zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy", o czym stanowi art. 227 kpa. W tej sytuacji – zdaniem Sądu - odpowiedź Komendy Głównej Policji z dnia 20 października 2003 r. [...], podpisana przez Naczelnika Wydziału Skarg i Wniosków Biura ds. Ochrony Informacji Niejawnych i Inspekcji KGP, a skierowana do skarżącego, stanowi formę załatwienia sprawy przewidzianą prawem, a konkretnie przepisami Działu VIII kpa.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.