Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 782/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, 5
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: par. 1 pkt 3-4, par. 5 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.
article: art. 61 par. 1, 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu M. B. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu W. K. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu M. B. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]o przyznaniu W. K. dodatku mieszkaniowego w wysokości 300,19 zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia do 30 września 2014 r.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że W. K. wynajmuje lokal mieszkalny nr[...], znajdujący się w Ł., przy ul.A. Lokal ten ma powierzchnię użytkową 43,65 m2. Aktualnie skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w Ł. W dniu 28 lutego 2014 r. pełnomocnik strony, D. K., przesłał adresowane do Centrum Pomocy Socjalnej w Ł. pismo, w którym prosił o wydanie decyzji przyznającej jego bratu dodatek mieszkaniowy na wynajmowane przez niego mieszkanie. Zgodnie z tym pismem niezbędne dokumenty miały zostać wysłane przez wnioskodawcę z Zakładu Karnego w G. Pismo strony wpłynęło do Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. w dniu 3 marca 2014 r.

Wniosek spełniający wymogi formalne wraz z załącznikami wpłynął do organu w dniu 14 marca 2014 r.

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania w dniu 10 kwietnia 2014 r. przyznano stronie dodatek mieszkaniowy w wysokości 300,19 zł na okres od 1 kwietnia do 30 września 2014 r.

Wnioskodawca niezadowolony z podjętego rozstrzygnięcia złożył odwołanie.

Organ II instancji wyjaśnił, że w związku z tym, że zaskarżona decyzja została przez organ I instancji wysłana do strony zwykłym listem (brak zwrotnego potwierdzenia odbioru) przyjęto, że odwołanie zostało złożone w terminie wymaganym przez przepisy.

Organ wskazał, że wydatki mieszkaniowe ponoszone przez wnioskodawcę, potwierdzone przez Administrację Zasobów Komunalnych Ł. – B., wynosiły 534,83 zł. Ponieważ lokal mieszkalny zajmowany przez stronę ma powierzchnię użytkową wynoszącą 43,65 m2, a powierzchnia normatywna dla 1 osoby – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych – wynosi 35 m2, to dla celów obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego – na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy – została przyjęta kwota wydatków mieszkaniowych w wysokości 428,84 zł (wydatki za lokal podzielone przez jego powierzchnię użytkową, a następnie uzyskany w ten sposób wskaźnik pomnożony przez normatywną powierzchnię; 534,83 zł : 43,65 m2 x 35 m2 = 428,84 zł). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami, o których mowa w ust. 3 – 6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15 % dochodów w gospodarstwie 1 – osobowym. W ten sposób dodatek mieszkaniowy dla wnioskodawcy stanowiłby różnicę pomiędzy wydatkami mieszkaniowymi, które – po przeliczeniu na przysługującą stronie powierzchnię normatywną – wynosiły 428,84 zł, a 15 % średniego miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego strony, który w tym przypadku wynosi 0 zł (428,84 zł – 0 zł = 428,84 zł). Jednak – zgodnie z powołanym wyżej art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych – wysokość dodatku mieszkaniowego nie może przekraczać 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny. W związku z tym ustawowym ograniczeniem wysokości dodatku organ I instancji przyznał stronie dodatek mieszkaniowy w wysokości 300,19 zł miesięcznie (428,84 zł/wydatki mieszkaniowe x 70 % = 300,19 zł/dodatek), na okres od 1 kwietnia do 30 września 2014 r. Dodatek mieszkaniowy w rozpatrywanej sprawie można było przyznać na okres od 1 kwietnia do 30 września 2014 r. Pierwszym miesiącem, w którym nastąpiła wypłata dodatku był więc kwiecień 2014 r., czyli miesiąc następujący po miesiącu, w którym został złożony wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami. Wbrew twierdzeniu strony nie można przyjąć, że dniem złożenia wniosku był 28 lutego 2014 r., to jest dzień nadania listu poleconego zawierającego podanie pełnomocnika strony, ponieważ nie można powoływać się na datę nadania, w sytuacji gdy obowiązujące przepisy nie przewidują terminu do złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Podanie pełnomocnika skarżącego wpłynęło do Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. w dniu 3 marca 2014 r. Dopiero w tym dniu mogło rozpocząć się postępowanie administracyjne mające na celu wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego tej sprawy.

W skardze na powyższą decyzję W. K. stwierdził, że zaskarża ją w części dotyczącej okresu, na jaki został przyznany dodatek mieszkaniowy. Skarżący zarzucił organowi administracji błędne przyjęcie, że datą złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego jest data wpływu wniosku do organu administracji, tj. 3 marca 2014 r., a nie data nadania przesyłki poleconej zawierającej wniosek w placówce operatora pocztowego w dniu 28 lutego 2014 r. Zdaniem skarżącego z tego względu dodatek ten winien być przyznany na okres od 1 marca do 31 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej okresu, na jaki został przyznany dodatek mieszkaniowy i przyznanie tego dodatku na okres od 1 marca do 31 sierpnia 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012. 270) – dalej p.p.s.a.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.

Przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] przyznająca W. K. dodatek mieszkaniowy w kwocie 300,19 zł miesięcznie za okres od 1 kwietnia 2014 r. do 30 września 2014 r.

Zasady i tryb przyznawania dodatku mieszkaniowego ustalone zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 71 poz. 734 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 156 poz. 1817 ze zm.).

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 ustawy).

Z kolei rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. określa wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzór deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego (§ 1 pkt 3 i 4). W załączniku nr 1 do rozporządzenia określony został wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia osoba ubiegająca się o przyznanie dodatku mieszkaniowego powinna złożyć w urzędzie gminy wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, według wzoru stanowiącego załącznik do cyt. rozporządzenia.

W rozpoznawanej sprawie skoro skarżący złożył wniosek (pismo) o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego w dniu 3 marca 2014 r., a wniosek spełniający wymogi formalne w dniu 14 marca 2014 r., to dodatek mieszkaniowy nie mógł mu być przyznany za okres wcześniejszy. Tak więc pierwszym miesiącem okresu następującego po miesiącu zgłoszenia wniosku był dzień 1 kwietnia 2014 r., a zatem prawidłowo organ administracji przyznał skarżącemu dodatek mieszkaniowy od dnia 1 kwietnia 2014r.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie określa terminu początkowego, jak i końcowego do złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, określając jedynie skutki, jakie wiążą się ze złożeniem stosownego wniosku w danym dniu. Innymi słowy, data wniesienia stosownego wniosku wyznacza granice konkretnej sprawy, gdyż zgodnie z brzemieniem przepisu art. 7 ust. 5 tejże ustawy dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na dany okres liczony "od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Gd 173/10).

Niewątpliwie więc, zgodnie z art. 61 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, złożenie wniosku spełniającego wszystkie wymogi formalne skutkuje wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1818/07 (CBOSA), wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1338/11).

Zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (§ 3 art. 61 K.p.a.).

Skoro dodatek przyznaje się na wniosek strony, a każdy wniosek w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego wszczyna odrębne postępowanie i obliguje organ do jego załatwienia w formie decyzji administracyjnej, to wszczęcie postępowania administracyjnego następuje z dniem doręczenia wniosku organowi administracji.

Taka regulacja normatywna oznacza, że organy administracji publicznej nie mają w tym zakresie swobody działania. Sąd nie podziela więc poglądu skarżącego, że wniosek został złożony w dniu 28 lutego 2014 r., a zatem dodatek mieszkaniowy winien być przyznany od dnia 1 marca 2014 roku. Wprawdzie skarżący opatrzył wniosek (pismo) datą 28 lutego 2014 r. i w tym dniu nadał go priorytetem, ale istotne znaczenia ma data kiedy wniosek ten został doręczony organowi. Z prezentaty na wniosku i na kopercie wynika, że nastąpiło to w dniu 3 marca 2014 r.

Podkreślić też należy, że złożony przez skarżącego wniosek nie spełniał wymogów formalnych, nie został złożony na urzędowym formularzu. Złożenie wniosku na urzędowym formularzu oraz uzupełnienie jego braków nastąpiło dopiero w dniu 14 marca 2014 r.

Reasumując sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Organy administracji wyczerpująco wyjaśniły stan faktyczny i prawny sprawy oraz prawidłowo ustaliły, że skarżący spełnia wymogi uzasadniające przyznanie mu dodatku mieszkaniowego w wysokości obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych od dnia 1 kwietnia 2014 r. Sąd nie stwierdził więc naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.

k.ż.