Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 33/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Arkadiusz Windak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o stypendium szkolne p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

W dniu [...] r. M. W. zwróciła się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o przyznanie stypendium szkolnego dla dziecka P. P.

Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta , na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wezwał M. W. do uzupełnienia wniosku i przedłożenia określonych dokumentów, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W związku z nieuzupełnieniem we wskazanym terminie wniosku o przyznanie stypendium szkolnego, Prezydent Miasta pismem z dnia [...] r. poinformował M. W. o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie w piśmie zamieszczono pouczenie, że stronie zarzucającej organowi bezczynność przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, którą należy wnieść za pośrednictwem Prezydenta w terminie 30 dni od daty doręczenie niniejszego pisma.

M. W. złożyła na wyżej opisane pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zwracając uwagę, że nie dotarło do niej żadne wezwanie o usunięcie braków wniosku o przyznanie stypendium dla syna. Skarżąca wniosła o zbadanie sprawy i pozytywne rozpatrzenie wniosku.

Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmując orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające

sprawę co do istoty;

Sygn. akt II SA/Sz 33/07 3

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zaskarżone przez M. W. pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r., informujące M. W. o pozostawieniu jej wniosku o przyznanie stypendium szkolnego bez rozpoznania na mocy art. 64 § 2 k.p.a., nie stanowiło orzeczenia (decyzji, postanowienia) będącego rozstrzygnięciem sprawy jak i nie mogło być uznane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z tym, wniesienie skargi na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. było niedopuszczalne. Nie zmienia tego okoliczność błędnego pouczenia przez organ skarżącej zamieszczonego w kwestionowanym piśmie z dnia [...] r.

Sprawy związane z przyznawaniem stypendiów szkolnego załatwia się poprzez wydanie decyzji administracyjnej (art. 90n ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). W postępowaniu tym mając zatem zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przywołany w podstawie prawnej zaskarżonego pisma art. 64 § 2 k.p.a. stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Pozostawienie podania bez rozpoznania nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy. Strona zamierzająca podważyć prawidłowość działania organu pozostawiającego podanie bez rozpoznania, ma możliwość prawnej obrony własnego interesu prawnego. W tym celu może złożyć do organu wyższego stopnia, w trybie art. 37 k.p.a., zażalenie na

Sygn. akt II SA/Sz 33/07 4

bezczynność organu, który w jej ocenie, winien załatwić sprawę w określonej formie procesowej poprzez wydanie orzeczenia rozstrzygającego o istocie sprawy. Dopiero w przypadku nieuwzględnienia zażalenia strona może złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. Wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W takim stanie faktycznym i prawnym złożona przez M. W. skarga na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r., jako niedopuszczalna musiała ulec odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na fakt błędnego pouczenia skarżącej przez organ o możliwości i trybie wniesienia skargi do sądu należy skonstatować, że okoliczność ta nie stanowi przeszkody do skorzystania przez skarżącą z opisanych wyżej i przysługujących jej środków prawnych przewidzianych do zwalczania bezczynności organów.