Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 287/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Aleksandry T. na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty w Poznaniu z dnia 28 maja 2008r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień nauczycielski postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ P. Miładowski


UZASADNIENIE

Odpis wyroku z dnia 18 lutego 2009r. w sprawie sygn. akt IV SA/Po 287/08 oddalającego skargę na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty w Poznaniu nr [...] z dnia 28 maja 2008r. został doręczony skarżącej 13 marca 2009r. (k. 37). W dniu 8 kwietnia 2009r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 1 czerwca 2009r. doręczono r. pr. Patrycji Ć.-K. pismo informujące, że została ona wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu pełnomocnikiem Aleksandry T. w sprawie sygn. akt IV SA/Po 287/08.

Pełnomocnik stawiła się w tutejszym Sądzie osobiście w dniu 12 czerwca 2009r. składając do akt pełnomocnictwo datowane na 3 czerwca 2009r. oraz wniosek o sporządzenie odpisów wskazanych przez siebie kart.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nadano w placówce pocztowej 24 czerwca 2009r. nie dołączając do niego jednak skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje:

Przepis art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) statuuje generalną zasadę o bezskuteczności czynności podjętej przez stronę w postępowaniu sądowym po upływie terminu przewidzianego do jej podjęcia. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie takiego terminu jest możliwe na wniosek strony, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Treść powołanych przepisów, a także art. 87 p.p.s.a. określają, jakie warunki musi spełniać wniosek o przywrócenie terminu. Pismo z takim wnioskiem powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a ponadto należy uprawdopodobnić w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Istotą oceny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest określenie przyczyny uchybienia tego terminu i ustalenie kiedy przyczyna ta ustała. Skoro ten środek zaskarżenia zgodnie z art. 175 p.p.s.a. powinien być sporządzony przez wskazane tam kwalifikowane osoby, a jednocześnie skarżąca podniosła, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla siebie ponieść kosztów postępowania, to za przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Sąd uznał brak profesjonalnego pełnomocnika. Ustanowienie postanowieniem z 5 maja 2009r. radcy prawnego otwierało drogę do umożliwienia skarżącej sporządzenia skargi kasacyjnej, nie powodowało jednak ustania przyczyny uchybienia terminu, który upłynął z dniem 14 kwietnia 2009r.

W ocenie Sądu obiektywnym terminem, od którego należy liczyć 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest w niniejszej sprawie dzień 12 czerwca 2009r. Sąd uznał, że mimo faktu wystawienia pełnomocnictwa w dniu 3 czerwca 2009r., należy wziąć pod rozwagę termin kiedy pełnomocnik wykazujący się należytym umocowaniem miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Należy wskazać, że pismem z 28 maja 2009r. doręczonym w dniu 1 czerwca 2009r. poinformowano pełnomocnik, że w dniu 18 lutego 2009r. zapadł wyrok oddalający skargę, a odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżąca odebrała w dniu 13 marca 2009r. Mimo powyższych okoliczności świadczących o uchybieniu terminu do wywiedzenia skargi kasacyjnej pełnomocnik mimo – jak sam wskazał – otrzymania w dniu 9 czerwca 2009r. podpisanego pełnomocnictwa, stawił się z nim w Sądzie dopiero 12 czerwca 2009r. Wbrew twierdzeniu zwartym we wniosku z 23 czerwca 2009r. upływ trzech dni pomiędzy otrzymaniem pełnomocnictwa, a jego przedłożeniem nie wskazuje na to, że działanie pełnomocnika było niezwłoczne. Mimo to Sąd uznał, że fakt osobistego stawiennictwa siedzibie sądu wraz z wystawionym umocowaniem, jest obiektywną przesłanką do uznania, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dopiero bowiem z tym dniem radca prawny jako osoba kwalifikowana do sporządzenia tego środka zaskarżenia zapoznał się z aktami sprawy legitymując się wymaganym pełnomocnictwem. Złożenie wniosku o sporządzenie kopii wskazanych kart nie może mieć wpływu na ustalanie początku biegu 7-dniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyjęcie że dopiero doręczenie odpisów z akt sprawy powoduje ustanie przyczyny uchybienia terminu, pozostawałoby w sprzeczności z wyjątkowym charakterem instytucji przywrócenia terminu. O ile zrozumiała jest potrzeba korzystania z kopii pism z akt sprawy w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, o tyle Wydział Informacji Sądowej tutejszego Sądu umożliwia fotografowanie akt – co znacznie upraszcza dostęp do nich.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że z dniem 19 czerwca 2009r. upłynął 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik nadał przedmiotowy wniosek obarczony brakami formalnymi (nie dołączono skargi kasacyjnej) w dniu 24 czerwca 2009r., a więc z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Z tego względu na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji uznając wniosek za spóźniony.

/-/ P. Miładowski