Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 79/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA: Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Gminy Strzelce Opolskie z dnia 27 października 2004 r. Nr XXVII/249/04 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. odrzucić zażalenie z dnia 23 lipca 2008 r. E. M. i I. M.


UZASADNIENIE

Skarżący J. M. w dniu 11 stycznia 2008 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę, zawartą w piśmie z dnia 10 marca 2008 r., na uchwałę Rady Miejskiej w Strzelcach Opolskich z dnia 27 października 2004 r., Nr XXVII/249/04, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący w piśmie z dnia 3 marca 2008 r. wniósł ponadto o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. skarga J. M. została odrzucona, jako niedopuszczalna z uwagi na brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W postanowieniu tym zawarto też w pkt 1 rozstrzygnięcie, które ma również formę postanowienia, o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy, o które wniósł w zakresie całkowitym, to jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Odmowę prawa pomocy uzasadniała bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny doręczył postanowienie z dnia 18 lipca 2008 r. do rąk pełnomocnika skarżącego do doręczeń w kraju B. M. w dniu 28 lipca 2008 r., pismami przewodnimi z dnia 21 lipca 2008 r., zawierającymi pouczenia odnośnie sposobu zaskarżenia zawartych w obu punktach postanowienia rozstrzygnięć.

W dniu 30 lipca 2008 r. (data nadania przesyłki w niemieckiej placówce pocztowej) wpłynęło do tut. Sądu pismo z dnia 23 lipca 2008 r. zatytułowane "Zażalenie", podpisane przez J. M. W piśmie z dnia 23 lipca 2008 r., skarżący wskazał, że odnosi się ono do pisma Sądu z dnia 17 lipca 2008 r., a nadto poza sprawą o sygn. akt II SA/Op 79/08, podał też sygnatury 3 innych spraw sądowych, zawisłych z inicjatywy skarżącego przed tut. Sądem.

W piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. skarżący wskazał, że nie rozumie dlaczego Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu Burmistrza [...], architekta K. oraz geodety B. dotyczących odszkodowania oraz zwrotu jego gruntów wywłaszczonych w latach 1980 i 1982 (0,16 ha). Zażądał pisemnego oświadczenia, iż jego rodzina została wypędzona z prywatnej ziemi. Wskazał też, że pragnie zaskarżyć decyzję: Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia 21 października 1972 r., nr [...] i postanowienie architekta K. K., nr [...] z dnia 4 lipca 2007 r., potwierdzone przez Burmistrza [...], Wskazał też, że chce zaskarżyć wszczęcie postępowania E. H. w sprawie geodezyjnego podziału nieruchomości [...] z dnia 20 czerwca 2007 r. potwierdzone przez Burmistrza [...].

Skarżący nie wskazał w piśmie z dnia 23 lipca 2008 r., zatytułowanym "Zażalenie", o co w nim wnosi oraz jakie zastrzeżenia ma do zapadłego rozstrzygnięcia tut. Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Op 79/08. Przesłał nadto tylko jeden egzemplarz tego pisma. Wezwano go zatem w dniu 27 września 2008 r. na adres pełnomocnika do doręczeń, do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jednego jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem, sprecyzowanie wniosków zażalenia i zwięzłe jego uzasadnienie, to jest wskazanie o co skarżący wnosi, który z punktów postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r. kwestionuje i z jakich powodów, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Skarżący w dniu 2 października 2008 r., (data nadania przesyłki w niemieckiej placówce pocztowej), wniósł pismo z dnia 30 września 2008 r. wraz z odpisem zażalenia zawartego w piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. Odpis zażalenia podpisały także jego córki E. M. i I. M., które nie są stronami tego postępowania. W piśmie z dnia 30 lipca 2008 r. napisał, że odnośnie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, chce aby mu wyjaśnić kto i kiedy ze spadkobierców odebrał kwotę 6724,20 zł z tytułu bezprawnie wywłaszczonego 0,16 ha gruntu w 1980 r. i 1982 r. Podniósł też inne kwestie odnośnie wywłaszczonego gruntu. Nie odniósł się natomiast w żaden sposób do wezwania o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, w zakresie sprecyzowania jego treści oraz zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zawierać zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie zastosowanie w tym zakresie znajdzie zatem przepis art. 178 P.p.s.a, stanowiący, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym w terminie. Wskazany przepis art. 178 P.p.s.a, nakazuje też odrzucenie przez Sąd zażalenia w razie nieuzupełnienia przez stronę jego braków formalnych w wyznaczonym w terminie. Takie odpowiednie stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do zażalenia, zostało też zaakceptowane w literaturze przedmiotu i orzecznictwie "Zażalenie jest pismem procesowym, które powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 1997 r., III Apz 3/97, publ. Apel.-Lub. 1998. nr 2, poz. 12, patrz też: T. Woś {w:}, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 r., s. 582).

Zażalenie niespełniające wymagań może ulec konwalidacji w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i 197 § 2 P.p.s.a, (patrz: Jan Paweł Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2004 r., s. 273). Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a, pismo, którego warunków formalnych strona nieuzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania, i rozstrzygnięcie w tym zakresie ma formę zarządzenia przewodniczącego. Odmiennie jednak jest uregulowana kwestia usuwania braków pism stanowiących środki zaskarżenia. Nieuzuzpełnienie braków tego rodzaju kwalifikowanych pism procesowych powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a), skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a), zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a), sprzeciwu w postepowaniu o przyanie prawa pomocy (art. 259 § 2 P.p.s.a), (patrz: T. Woś {w:}, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 r., s. 211).

Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, pomimo zobowiązania Sądu nie wskazał jednoznacznie, które z postanowień, zawartych w jednym orzeczeniu tut. Sądu z dnia 18 lipca 2008 r., zawarte w jego punkcie pierwszym – odnośnie odmowy przyznania mu prawa pomocy, czy zawarte punkcie drugim – odnośnie odrzucenia jego skargi, jest przedmiotem jego niezadowolenia.

Nieusunięcie braków zażalenia uzasadniało zatem jego odrzucenie, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie E. M. i I. M. zostało odrzucone, albowiem córki skarżącego nie zostały określone jako strony postępowania, co jednoznacznie wynika z oświadczenia skarżącego złożonego w piśmie z dnia 3 marca 2008 r. (k-30 a.sąd).

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.