Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 445/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3, art. 31 ust. 1, art. 33, art. 34, art. 85 ust. 3 w zw. z art. 5e, art. 86 ust. 2, art. 88, art. 89
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
Teza: Hipoteza normy przepisu art. 88 u.s.o. nie obejmuje wymagania, aby przed wydaniem przez organ ewidencyjny decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej została uprzednio wydana przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny decyzja na podstawie art. 34 ust. 1 u.s.o., stwierdzająca prowadzenie działalności z naruszeniem ustawy i nakazującą usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Nie ma żadnych podstaw prawnych do stosowania trybu przewidzianego w art. 34 u.s.o. do sprawowania nadzoru pedagogicznego w odniesieniu do szkół niepublicznych, albowiem dotyczy on wyłącznie postępowania wobec szkół publicznych, co wprost wynika z art. 89 u.s.o.  Pisemne stwierdzenie przez kuratora oświaty w formie protokołu pokontrolnego niespełnienia warunków, określonych w art. 7 ust. 3 u.s.o., stanowi o wypełnieniu dyspozycji art. 88 u.s.o., nie wymaga ona formy i trybu decyzyjnego.

TEZY

Hipoteza normy przepisu art. 88 u.s.o. nie obejmuje wymagania, aby przed wydaniem przez organ ewidencyjny decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej została uprzednio wydana przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny decyzja na podstawie art. 34 ust. 1 u.s.o., stwierdzająca prowadzenie działalności z naruszeniem ustawy i nakazującą usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Nie ma żadnych podstaw prawnych do stosowania trybu przewidzianego w art. 34 u.s.o. do sprawowania nadzoru pedagogicznego w odniesieniu do szkół niepublicznych, albowiem dotyczy on wyłącznie postępowania wobec szkół publicznych, co wprost wynika z art. 89 u.s.o.  Pisemne stwierdzenie przez kuratora oświaty w formie protokołu pokontrolnego niespełnienia warunków, określonych w art. 7 ust. 3 u.s.o., stanowi o wypełnieniu dyspozycji art. 88 u.s.o., nie wymaga ona formy i trybu decyzyjnego.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant starszy referent Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Centrum Nauki i Biznesu "[...]" sp. z o.o. w Ł. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej Policealnej Szkole Centrum Nauki i Biznesu "[...]" w L. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...], nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 88 w związku z art. 5e i art.85 ust.3 ustawy z dnia 7 września 1991r. systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 104 i 108 § 1 k.p.a. orzeczono o cofnięciu uprawnienia szkoły publicznej szkole o nazwie - Policealna Szkoła [...] w L. z siedzibą w L., ul. [...], prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł., ul. [...], będącej szkołą policealną dla dorosłych kształcącą w systemie zaocznym w określonych zawodach, wpisanej do ewidencji w dniu 21 lipca 2009 r. - zaświadczenie o wpisie nr [...], (sygn.[...]).

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że Policealna Szkoła w L., została wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Miasta L. jako szkoła ponadgimnazjalna dla dorosłych kształcąca w formie zaocznej o okresie nauczania nie dłuższym niż 2,5 roku, której ukończenie umożliwia osobom posiadającym wykształcenie średnie uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu. Szkoła uzyskała z dniem rozpoczęcia działalności uprawnienia szkoły publicznej, co potwierdza decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] o nadaniu uprawnień szkoły publicznej (sygn.[...]). [...] Sp. z o.o. w Ł. uprawnione jest do otrzymywania dotacji na słuchaczy zapisanych do Policealnej Szkoły [...] w L. na podstawie art. 90 ust. 3 i 3c ustawy o systemie oświaty oraz w trybie określonym przepisami uchwały Nr XLVI/383/09 Rady Miejskiej L. z dnia 26 października 2009 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym oraz publicznym szkołom i placówkom prowadzonym przez osoby prawne i fizyczne, a także trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2009 r., nr 192, poz. 3361 i z 2010 r. nr 246, poz. 4144). Dotacja ta przekazywana jest na podstawie miesięcznych informacji o liczbie słuchaczy w szkole. W dniach 28 maja i 22 czerwca 2010 r. pracownicy Wydziału Oświaty, Kultury i Sportu Urzędu Miasta w L. przeprowadzili kontrolę w Policealnej Szkole [...] w L., w zakresie zgodności liczby słuchaczy wykazywanych w miesięcznych rozliczeniach otrzymywanej dotacji budżetowej ze stanem faktycznym. Podczas kontroli stwierdzono, że sposób prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania decydującej o wysokości przekazywanej z budżetu Miasta L. dotacji uniemożliwia ustalenie faktycznej liczby słuchaczy, na którą przysługuje dotacja budżetowa, gdyż dokumentacja ta zawiera liczne nieprawidłowości. O tej sytuacji poinformowano D. Kuratora Oświaty, przekazując mu pismem z dnia 9 2010r. protokół kontroli, w którym wskazano m.in. na nieprawidłowości w zakresie sposobu prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania decydującej o wysokości przekazywanej z budżetu Miasta L.dotacji.

W związku z powyższym w dniu 28 października 2010 r. wizytatorzy Kuratorium Oświaty we W. przeprowadzili w Policealnej Szkole [...] w L. kontrolę w zakresie spełniania przez szkołę warunków określonych w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 4 ustawy o systemie oświaty. Kontrola potwierdziła istnienie nieprawidłowości, o czym poinformowano Zastępcę Prezydenta Miasta L. pismem z dnia 18 listopada 2010 r.

W dniach 21 i 28 - 30 listopada 2011 r. pracownicy Urzędu Miasta L. przeprowadzili kolejną kontrolę w Policealnej Szkole [...] w L. w zakresie zgodności liczby słuchaczy wykazywanych w miesięcznych rozliczeniach otrzymywanej dotacji budżetowej ze stanem faktycznym, w oparciu o prowadzoną dokumentację organizacyjną i dokumentację przebiegu nauczania. W wyniku kontroli ustalono, że pomimo wydania doraźnych zaleceń w roku 2010 przez D. Kuratora Oświaty, w dalszym ciągu w szkole występuje szereg nieprawidłowości w zakresie spełniania warunków określonych w art.7 ust.3 ustawy o systemie oświaty. Protokół kontroli przekazano pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. D. Kuratorowi Oświaty , zwracając się ponownie o stwierdzenie w trybie nadzoru pedagogicznego stopnia spełniania przez szkołę warunków określonych w art.7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty.

D. Kurator Oświaty przeprowadził w dniach 27 i 28 marca 2012 r. kontrolę w Policealnej Szkoły [...] w L. i przekazał dyrektorowi tej szkoły protokół kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r., zawierający opis ujawnionych nieprawidłowości i uchybień w zakresie objętym kontrolą oraz na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o systemie oświaty wydał 15 zaleceń o następującej treści:

Zalecenie 1 . Zaleca się uzupełnić dokumentację słuchaczy o zaświadczenia lekarskie wydane przez lekarza uprawnionego do wykonywania zadań służby medycyny pracy potwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia i kontynuowania nauki w zawodzie, w którym słuchacz się kształci, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 i art. 6 ust. 1, pkt 2 lit. c ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 125, poz. 1317 ze zm.), § 1 i § 4 ust.4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie badań lekarskich kandydatów do szkół ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych lub wyższych, uczniów tych szkół, studentów i uczestników studiów doktoranckich (Dz. U. nr 55, poz. 1045) - art. 7 ust 3 pkt 1 ustawy. Termin realizacji: 30 dni.

Zalecenie 2. Zaleca się posiadanie przez szkołę dokumentów potwierdzających zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy oraz prawo do dysponowania pomieszczeniami pod adresem ul. [...], L., umożliwiającymi realizację podstawy programowej w zawodzie technik hotelarstwa, zgodnie z podstawą programową dla zawodu technik hotelarstwa symbol cyfrowy 341 [04] w rozporządzeniu MEN z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach [...] technik hotelarstwa [...] (Dz. U. z 2006 r., nr 226, poz. 1650) - art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy. Termin realizacji: 30 dni.

Zalecenie 3. Zaleca się realizowanie zajęć dydaktycznych w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej tego typu, zgodnie z załącznikiem 42 do rozporządzenia MENiS z dnia 12 lutego 2002 w sprawie ramowych planów nauczania [...] (Dz. U. nr 15, poz. 142 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy. Termin realizacji: począwszy od semestru bieżącego.

Zalecenie 4. Zaleca się promowanie wyłącznie słuchaczy, którzy uzyskali semestralne oceny klasyfikacyjne wyższe od oceny niedostatecznej ze wszystkich obowiązkowych zajęć edukacyjnych określonych w szkolnym planie nauczania, w tym praktyki zawodowej, zgodnie z § 20 ust. 3 w związku z § 23 ust. 1 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t.j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy. Termin realizacji: począwszy od klasyfikacji za bieżący semestr.

Zalecenie 5. Zaleca się przestrzegać, w przypadku zwalniania słuchaczy z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu, przepisów określonych w § 30 ust. 1-5 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t.j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy. Termin realizacji: począwszy od klasyfikacji za bieżący semestr.

Zalecenie 6. Zaleca się dopuszczać do egzaminu semestralnego wyłącznie słuchaczy, którzy uczęszczali na obowiązkowe konsultacje, przewidziane w szkolnym planie nauczania, w wymiarze co najmniej 50% czasu przeznaczonego na te konsultacje oraz uzyskali z wymaganych ćwiczeń i prac kontrolnych oceny pozytywne, zgodnie z § 24 ust. 4 i 5 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t.j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy. Termin realizacji: począwszy od klasyfikacji za bieżący semestr.

Zalecenie 7. Zaleca się przeprowadzanie egzaminów semestralnych w formie pisemnej z dwóch przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu zgodnie ż § 25 ust. 3 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t. j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy. Termin realizacji: począwszy od semestru bieżącego.

Zalecenie 8. Zaleca się skreślić słuchaczy, którzy nie spełnili warunków dopuszczenia do egzaminu/ egzaminów semestralnych lub nie otrzymali promocji na semestr programowo wyższy, z listy słuchaczy zgodnie z § 25 a ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t. j. Dz. U. nr 83, poz. 5043 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy.

Zalecenie 9 . Zaleca się wpisywanie wszystkich słuchaczy w księdze słuchaczy, według dat przyjęcia do szkoły, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania [...] (t.j. Dz. U. nr 23, poz. 225 ze zm.) - art. 1 ust. 3 pkt 4 ustawy. Termin realizacji zalecenia: niezwłocznie.

Zalecenie 10. Zaleca się uzupełnienie w dziennikach lekcyjnych brakujących wpisów w zakresie dat i miejsc urodzenia słuchaczy oraz w zakresie ocen uzyskanych przez słuchaczy w poszczególnych zajęciach edukacyjnych, w tym uzyskanych ocen z prac kontrolnych, zgodnie z § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania [...] (t. j. Dz. U. nr 23, poz. 225 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oświaty. Termin realizacji zalecenia: 30 dni.

Zalecenie 11. Zaleca się odnotowywać w dziennikach lekcyjnych obecność słuchaczy na wszystkich obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania [...] (t. j. Dz. U. nr 23, poz. 225 ze zm.), w związku z wymogiem § 24 ust. 4 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t.j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy. Termin realizacji zalecenia: na bieżąco.

Zalecenie 12. Zaleca się dokonywać wpisów w arkuszach ocen słuchaczy na podstawie danych zawartych w księdze słuchaczy, dziennikach lekcyjnych, uchwałach rady pedagogicznej, protokołach z egzaminów, a także innych dokumentach potwierdzających dane podlegające wpisowi (dotyczy wpisywania: danych osobowych słuchaczy, numerów kolejnych z księgi słuchaczy, numeru semestru na który przyjęto słuchacza, numeru kolejnego słuchacza w dzienniku lekcyjnym w danym semestrze, ocen klasyfikacyjnych, daty uchwały rady pedagogicznej, daty i przyczyny opuszczenia szkoły w tym skreślenia z listy słuchaczy), zgodnie z § 12 ust. 1,2,4,7, rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania [...] (tekst jednolity: Dz. U. nr 23, poz. 225 ze zm.) oraz zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 2 pkt 22 do rozporządzenia MEN z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych (Dz. U. nr 97 poz. 624), - art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oświaty. Termin realizacji zalecenia: 30 dni.

Zalecenie 13. Zaleca się założenie ksiąg arkuszy ocen zawierających ułożone w porządku alfabetycznym arkusze ocen słuchaczy, którzy w danym roku szkolnym ukończyli lub opuścili szkołę wraz z zamieszczoną odpowiednią adnotacją na stronach księgi pierwszej i ostatniej, zgodnie z § 13 ust. 1, 3, i 4 pkt 2 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania [...] (tekst jednolity: Dz. U. nr 23, poz. 225 ze zm.) - art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oświaty. Termin realizacji zalecenia:30 dni.

Zalecenie 14. Zaleca się posiadanie przez szkołę dokumentów potwierdzających zatrudnienie nauczycieli wszystkich obowiązkowych zajęć edukacyjnych w Policealnej Szkole [...] w L., zgodnie ź art. 7 ust. 3 pkt 6 ustawy o systemie oświaty. Termin realizacji zalecenia: na bieżąco.

Zalecenie 15. Zaleca się zatrudnić nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych: fotografii reklamowej w zawodzie technik organizacji reklamy, zajęć praktycznych w zawodzie technik BHP, chemii kosmetycznej, pracowni chemii kosmetycznej, pracowni kosmetyki, anatomii i fizjologii oraz fizykoterapii - w zawodzie technik usług kosmetycznych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych, zgodnie z rozporządzeniem MEN z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli mniemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. z 2009 r. nr 50, poz. 400) - art. 7 ust. 3 pkt 6 ustawy. Termin realizacji zalecenia: na bieżąco.

Dyrektor Policealnej Szkoły [...] w L. został poinformowany o prawie zgłoszenia D. Kuratorowi Oświaty w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole. Protokół kontroli został przekazany Policealnej Szkole [...] w L. w dniu 4 kwietnia 2012 r., a jego odbiór potwierdzony w dniu 6 kwietnia przez jej pracownika. W dniu 17 kwietnia 2012r. dyrektor Policealnej Szkoły [...] w L. zgłosił D. Kuratorowi Oświaty umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r. Pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Kuratorium Oświaty poinformowało dyrektora Policealnej Szkoły [...] w L., że nie został przez niego dotrzymany siedmiodniowy termin, przewidziany w § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 października 2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. nr 168 poz. 1324), na zgłoszenie umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r. Kuratorium Oświaty, albowiem pismo dyrektora Policealnej Szkoły [...] w L. zostało nadane w dniu 18 kwietnia 2012 r., natomiast termin do wniesienia zastrzeżeń minął w dniu 13 kwietnia 2012 r.

Pismem z dnia 28 maja 2012 r. dyrektor Policealnej Szkoły [...] w L. poinformował D. Kuratora Oświaty o realizacji zaleceń pokontrolnych wydanych w dniu 4 kwietnia 2012 r., wskazując w nim, że zrealizował wszystkie, czyli 15 wydanych mu zaleceń.

Kuratorium Oświaty pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. poinformowało dyrektora Policealnej Szkoły [...] w L. o terminie planowanej na dzień 27 czerwca 2012 r. kontroli w zakresie realizacji zaleceń wydanych po kontroli przeprowadzonej w szkole w dniach 27 i 28 marca 2012 r.

W dniu 27 czerwca 2012 r. wizytatorzy Kuratorium Oświaty przeprowadzili w Policealnej Szkole [...] w L. kontrolę w zakresie realizacji przez dyrektora szkoły zaleceń z dnia 4 kwietnia 2012 r. W wyniku kontroli stwierdzono, że:

1) Szkoła zrealizowała zalecenia D. Kuratora Oświaty: nr 1, 2, 4, 5, 6, 8, 11;

2) Szkoła nie zrealizowała zaleceń D. Kuratora Oświaty: nr 3, 7, 9, 10, 12,13, 14,15;

3) Szkoła nadal nie spełnia warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2, 3, 4, 6 ustawy o systemie oświaty .

Pismem z dnia 18 lipca 2012 r. Kuratorium Oświaty we W. poinformowało Urząd Miasta w L. o przeprowadzonej w dniu 27 czerwca 2012 r. w Policealnej Szkole [...] w L. kontroli w zakresie realizacji zaleceń wydanych po kontroli przeprowadzonej w dniach 27 i 28 marca 2012 r. , podczas której stwierdzono, że nie zostało zrealizowanych 8 zaleceń z 15 wydanych , których zakres powoduje, że szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust.2 pkt 2,3,4 i 6 ustawy o systemie oświaty , a mianowicie :

1) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 2 tej ustawy, ponieważ realizuje obowiązkowe zajęcia w wymiarze niższym niż określony w ramowym planie nauczania oraz w szkolnym planie nauczania,

2) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 3 tej ustawy, ponieważ przeprowadza egzaminy semestralne, w formie pisemnej z przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu w ilości innej niż dwa, co jest niezgodne z § 25 ust. 3 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowana i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 83, poz. 562 ze zm.),

3) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oświaty, w zakresie: prowadzenia księgi słuchaczy, dzienników lekcyjnych i arkuszy ocen. Ponadto księga arkuszy ocen nadal nie została skompletowana,

4) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 6 ustawy o systemie oświaty, ponieważ nie posiada dokumentów potwierdzających, że zatrudniła w Policealnej Szkole [...] w L., nauczycieli do obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Powyższe okoliczności spowodowały, że 30 lipca 2012 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej Policealnej Szkoły [...] w L. z siedzibą w L., prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.

W dniu 18 września 2012 r. ..... wydał decyzję nr [...] o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej Policealnej Szkole [...] w L. z siedzibą w L., prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł., będącej szkołą policealną dla dorosłych kształcącą w systemie zaocznym w określonych zawodach, wpisanej do ewidencji w dniu 21 lipca 2009 r. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

D. Kurator Oświaty decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie zebrał całości materiału, a co za tym idzie nie uzasadnił właściwie decyzji o cofnięciu uprawnień szkole niepublicznej. W szczególności organ I instancji nie ustalił i nie wskazał w decyzji wystarczającego uzasadnienia faktycznego, co powinno zostać przez niego zweryfikowane i uzupełnione. Organ II instancji wskazał ,że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji zobowiązany jest nie tylko w uzasadnieniu decyzji wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, ale także zobowiązany został do zwrócenia uwagi na konieczność stosowania w postępowaniu przepisów k.p.a., w szczególności mogących mieć wpływ na kształtowanie praw i obowiązków wynikających z zasad ogólnych k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 46/13 oddalił skargę strony na powyższą decyzję organu odwoławczego.

Prezydent Miasta L. wykonując zalecenia organu II instancji wystąpił w dniu 30 listopada 2012 r. do Kuratorium Oświaty we W. o: przekazanie pełnej dokumentacji z przeprowadzanych w Policealnej Szkole [...] w L. czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego oraz o potwierdzenie , czy stan faktyczny w zakresie spraw będących przedmiotem tych czynności nie uległ zmianie.

Kuratorium Oświaty we W. pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. przekazało dokumentację kontroli przeprowadzonych w trybie nadzoru pedagogicznego w Policealnej Szkole [...] w L. w dniu 19 grudnia 2011 r., nr KO.WNP.5533.106.2011, w dniach 27 i 28 marca 2012 r. nr KO.WNP.5533.55.2012 oraz w dniu 27 czerwca 2012 r. nr KO. WNP.5533.55-5.2012. Jednocześnie Kuratorium Oświaty we W. stwierdziło, że stan faktyczny w zakresie spraw będących przedmiotem nadzoru pedagogicznego do dnia 10 grudnia 2012 r. nie uległ zmianie.

Pismem z dnia 31 grudnia 2012 r. zawiadomiono pełnomocnika organu prowadzącego szkołę o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia, co do zgromadzonego materiału w wyznaczonym terminie tj. do dnia 11 stycznia 2013 r.

W dniu 2 stycznia 2013 r. wpłynęło do Urzędu Miasta L. pismo pełnomocnika strony z dnia 28 grudnia 2012 r., w którym pełnomocnik złożył odpis pisma kierowanego do Kuratorium Oświaty we W. z dnia 12 grudnia 2012r. , w którym wniósł o ponowne przeprowadzenie czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego w [...] w L.

Organ I instancji pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. zwrócił do Kuratorium Oświaty z zapytaniem , czy i kiedy przeprowadzono kontrolę w Policealnej Szkole [...] w L. oraz o przesłanie kserokopii protokołów z przeprowadzonych kontroli w związku z wnioskami pełnomocnika z dnia 12 grudnia 2012 r., a w szczególności czy podejmowało czynności zmierzające do ustalenia stanu faktycznego po dniu 10 grudnia 2012 r.

W dniu 18 lutego 2013r. do Urzędu Miasta L. wpłynęło pismo Kuratorium Oświaty we W., w którym organ sprawujący nadzór pedagogiczny potwierdził przeprowadzenie w Policealnej Szkole [...] w L. kontroli w dniach 27-28 marca 2012 r. W ich wyniku zostały stwierdzone nieprawidłowości i wydano dyrektorowi szkoły zalecenia. W dniu 27 czerwca 2012 r. przeprowadzono kontrolę realizacji zaleceń wydanych po kontroli przeprowadzonej w dniach 27-28 marca 2012 r. Wymienione kontrole ustaliły stan faktyczny, co do spełniania przez Policealną Szkołę [...] w L. wymagań art. 7 ust. 3 ustawy, który jest udokumentowany w przekazanych Urzędowi Miasta L. protokołach kontroli będących załącznikiem do pism z dnia 1 grudnia 2012 r. Jednocześnie Kuratorium poinformowało, że od dnia 6 lipca 2012 r. do dnia sporządzenia niniejszego pisma D. Kurator Oświaty nie podejmował w Policealnej Szkole [...] w L. innych czynności wynikających ze sprawowanego nadzoru pedagogicznego.

Na podstawie powyższych ustaleń faktycznych organ I instancji stwierdził ,że w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy art. 5e, art. 7 ust. 3, art. 31 ust. 1 pkt 1, art. 33 ust. 1 i 2, art. 85 ust.3 oraz art. 88 ustawy o systemie oświaty. Organ przywołał brzmienie art. 7 ust. 3 powołanej wyżej ustawy , według którego szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia szkoły publicznej, jeżeli:

1) realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe wymienione w ust. 1 pkt 4 lit. a,

2) realizuje zajęcia edukacyjne w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu,

3) stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, z wyjątkiem egzaminów wstępnych,

4) prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych,

5) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - kształci w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, o której mowa w art. 24 ust. 1, a w przypadku liceum profilowanego - kształci w profilach kształcenia ogólnozawodowego, o których mowa w art. 24 ust. 6,

6) zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 2, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy ust.1a i 1d stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem art. 86.

Dalej organ I instancji wskazał ,że według przepisów art. 31 ust.1 pkt 1 oraz art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty , kurator oświaty, w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami oraz placówkami doskonalenia nauczycieli, w tym nad niepublicznymi placówkami doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym, które znajdują się na obszarze danego województwa. Przy czym nadzór pedagogiczny polega na: 1) ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli; 2) analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek; 3) udzielaniu pomocy szkołom, placówkom i nauczycielom w wykonywaniu ich zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych; 4) inspirowaniu nauczycieli do innowacji pedagogicznych, metodycznych i organizacyjnych.

Nadzorowi pedagogicznemu podlega w szczególności: 1) zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami; 2) realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania; 3) przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki; 4) przestrzeganie statutu szkoły lub placówki; 5) przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach; 6) zapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.

Organ I instancji przytoczył również treść przepisów art.5e w związku z art. 88 ust.3 ustawy o systemie oświaty , zgodnie z którym uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy. Cofnięcie uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej i w przypadku szkoły podstawowej lub gimnazjum jest równoznaczne z ich likwidacją z końcem roku szkolnego, w którym decyzja stała się ostateczna.

Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów organ I instancji stwierdził , że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zasadniczego znaczenia nabiera kwestia, czy Policealna Szkoła [...] w L. o uprawnieniach szkoły publicznej spełnia wymagania określone w art.7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty . Zdaniem organu z zebranej w sprawie dokumentacji wynika , że Policealna Szkoła [...] w L. nie spełnia - w ocenie organu uprawnionego do sprawowania nadzoru pedagogicznego- wymagań określonych w art.7 ust.3 pkt 2, 3,4 i 6 ustawy. Organ I instancji w tym zakresie odwołał się do pisma Kuratorium Oświaty z dnia 18 lipca 2012 r., w którym stwierdzono, że:

1) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy, ponieważ realizuje obowiązkowe zajęcia w wymiarze niższym niż określony w ramowym planie nauczania oraz w szkolnym planie nauczania,

2) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy, ponieważ przeprowadza egzaminy semestralne, w formie pisemnej z przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu w ilości innej niż dwa, co jest niezgodne z § 25 ust. 3 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowana i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (t. j. Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.),

3) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy, w zakresie: prowadzenia księgi słuchaczy, dzienników lekcyjnych i arkuszy ocen. Ponadto księga arkuszy ocen nadal nie została skompletowana,

4) Szkoła nie spełnia wymagań art. 7 ust. 3 pkt 6 ustawy, ponieważ nie posiada dokumentów potwierdzających, że zatrudniła w Policealnej Szkole [...] L., nauczycieli do obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Organ wskazał ,że powyższa ocena została ustalona w oparciu o wyniki przeprowadzonej w dniach 27-28 marca 2012 r. kontroli oraz w oparciu o wyniki kontroli realizacji zaleceń, która miała miejsce w dniu 5 lipca 2013 r. Kontroli dokonywał organ uprawniony do jej przeprowadzenia, czyli D. Kurator Oświaty, co wynika z kompetencji wskazanej w art. 89 ustawy o systemie oświaty. Całą dokumentację z zakresu przeprowadzonych kontroli wraz z protokołami kontroli Kuratorium Oświaty przekazało Prezydentowi Miasta L. W ocenie organu I instancji powyższa dokumentacja w sposób nie budzący wątpliwości wykazuje nieprawidłowości w szkole. Jednocześnie uzyskano potwierdzenie Kuratorium Oświaty we W., że stan faktyczny w tym zakresie nie uległ w międzyczasie zmianie. Według organu dowodom tym nie można odmówić wiarygodności i mocy dowodowej, gdyż oparte są na faktach, które zostały udowodnione w toku sprawowanego nadzoru pedagogicznego.

Jednocześnie organ I instancji nie podzielił stanowiska strony, według którego przeprowadzone przez Kuratorium Oświaty kontrole w Policealnej Szkole [...] w L. wykazały nieistotne uchybienia, które - w ocenie strony- nie miały wpływu na prawidłowe funkcjonowanie szkoły. Strona nie ma bowiem uprawnień do dokonania oceny w obszarze spełniania przez szkołę wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy. Natomiast subiektywna ocena sytuacji szkoły nie poparta żadnymi dowodami nie może stanowić podstawy odstąpienia od wydania decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej Policealne Szkole [...] w L. Za chybiony również uznał organ I instancji zarzut, że czynności dokonywane w ramach nadzoru pedagogicznego miały miejsce w ubiegłym roku szkolnym i nie mogą stanowić podstawy do wydania jakiejkolwiek decyzji w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie organ rozstrzyga w oparciu o określony stan faktyczny i zebrany w toku postępowania materiał dowodowy. Gdyby uznać ten zarzut , to nigdy albo bardzo długo nie doszłoby do zakończenia sprawy. Poza tym organ nadzoru, który jest organem właściwym do oceny spełniania wymagań przez szkołę, jednoznacznie wypowiedział się, że stan faktyczny nie uległ zmianie. Natomiast zebrany w sprawie materiał dowodowy a w szczególności przeprowadzone kontrole przez organ oraz Kuratorium Oświaty potwierdziły niespełnienie tych warunków przez szkołę, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2,3,4 i 6 ustawy o systemie oświaty.

W odwołaniu od decyzji I instancji pełnomocnik Policealnej Szkole [...] w L. wniósł o jej uchylenie , zarzucając naruszenie przepisów :

- art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak w zaskarżonej decyzji prawidłowego i pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego , w szczególności brak odniesienia się do argumentacji faktycznej i prawnej podnoszonej przez pełnomocnika [...] Sp. z o.o. w toku postępowania;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego decyzji, w konsekwencji powyższego uniemożliwienie weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a.;

- art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 §1 k.p.a., poprzez nie podjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a to w konsekwencji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy;

- art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

- art. 11 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek przez organ administracji publicznej, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, a nie powoływać, się na te przesłanki oraz dowody w sposób ogólny, w zasadzie ograniczając się do opisania wymiany korespondencji między stronami;

- art. 33 i art. 34 ustawy o systemie oświaty poprzez błędną interpretację i przyjęcie, że Kurator Oświaty nie musi w pierwszej kolejności w trybie nadzoru nad szkołą wskazać ewentualnych uchybień oraz wyznaczyć termin na ich usunięcie, a dopiero w przypadku ich nie usunięcia stosować należy sankcję w postaci cofnięcia szkole uprawnień szkoły publicznej;

- art. 88 ustawy o systemie oświaty poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że jednorazowe uchybienia mogę być podstawą cofnięcia szkole uprawnień szkoły publicznej, podczas gdy użyty w przepisach zwrot "niespełnianie warunków" wskazuje na to, iż ustawodawca przewiduje sankcję w postaci odebrania uprawnień w sytuacjach, gdy uchybienia te mają charakter rażący, wielokrotny i długotrwały;

- art. 88 ustawy o systemie oświaty przez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, podczas gdy uchybienia powstałe w szkole prowadzonej przez skarżącą nie były rażące, a organ nadzoru zaniechał wezwania do ich usunięcia w trybie nadzoru pedagogicznego (art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty) i od razu, w nieuprawniony i dowolny sposób, bez wyczerpania przewidzianej procedury wskazywania na naruszenia i żądania ich usunięcia, zastosował najdotkliwszy dla strony i uczniów środek;

- art. 34 ust. 1 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty oraz w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię i odmowę zastosowania w sprawie, na skutek przyjęcia, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie jest zobligowany - w oparciu o art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty - do wydania, przed wszczęciem postępowania w przedmiocie wykreślenia szkoły (placówki) niepublicznej z ewidencji, decyzji administracyjnej o prowadzeniu działalności sprzecznie z prawem wraz z wyznaczeniem tej szkole (placówce) terminu na usunięcie dostrzeżonych uchybień, choć takie wymaganie ciążyłoby na nim w przypadku, gdyby zmierzał do odebrania zezwolenia na prowadzenie szkoły publicznej osobie fizycznej lub osobie prawnej niebędącej jednostką samorządu terytorialnego (art. 34 ust. 3 ustawy o systemie oświaty), ze skutkiem w postaci przymusowej likwidacji takiej szkoły.

D. Kurator Oświaty decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach decyzji ostatecznej podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organ I instancji oraz dokonaną przez ten organ ocenę prawną tych ustaleń. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy wykonał dyspozycje zawarte w decyzji D. Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] Zgodnie ze wskazaniem, organ I instancji zebrał całość materiału w przedmiotowej sprawie, występując do organu nadzoru pedagogicznego o przekazanie pełnej dokumentacji z przeprowadzanych czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego oraz potwierdzenie, czy stan faktyczny od dnia zakończenia ostatniej kontroli nie uległ zmianie (pismo nr [...] z dnia 30 listopada 2012 r.). Otrzymana z Kuratorium Oświaty dokumentacja kontroli przeprowadzonych w dniach 19 grudnia 2011 r., 27-28 marca 2012 r. oraz 27 czerwca 2012 r. stała się podstawą analizy dowodowej odnośnie spełniania przez Policealną Szkołę [...] w L. wymagań art. 7 ust. 3 ustawy. W ocenie organu odwoławczego postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami k.p.a., w szczególności mogącymi mieć wpływ na kształtowanie praw i obowiązków strony, wynikających z zasad ogólnych k.p.a.

W ocenie organu odwoławczego prawidłowo organ I instancji w podstawie prawnej przedmiotowej decyzji powołał przepisy art. 88 oraz art. 5e i art. 85 ust. 3 ustawy o systemie oświaty jako przepisy stanowiące dla organu ewidencyjnego podstawę wydania decyzji w sprawie. Przywołując brzmienie przepisów art. 88 , art. 85 ust. 3 , art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty organ II instancji stwierdził ,że przesłanką cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest niespełnianie warunków, na jakich je nadano, czy to w trybie art. 85 ustawy, czy też na podstawie art. 86 ustawy. W trybie nadzoru pedagogicznego działalność szkoły może ocenić jedynie organ sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołą niepubliczną, w tym wypadku kurator oświaty. Takiej kompetencji nie ma organ ewidencyjny. Sformułowanie to nie tylko określa organ kompetentny do poczynienia takich ustaleń, ale także i zakres uchybień, które mogą być w tym trybie stwierdzone. Skoro zatem ustawa wymaga "stwierdzenia" w trybie nadzoru pedagogicznego, to pierwszym etapem postępowania będzie wszczęcie szczególnej procedury przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, polegającej na zgromadzeniu i analizie (zwłaszcza w wyniku kontroli) danych o działalności szkoły niepublicznej, wydaniu zaleceń przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny.

Zdaniem organu odwoławczego strona odwołująca dokonała niewłaściwej interpretacji zapisów ustawy, dowodząc, że organ nadzoru pedagogicznego winien stosować w odniesieniu do szkół niepublicznych zapisy art. 34 ustawy o systemie oświaty . Taka interpretacja nie znajduje potwierdzenia w zapisach ustawy o systemie oświaty , ponieważ art. 34 tej ustawy jako zamieszczony w rozdziale Zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi, a także w swojej treści wymieniający wyłącznie szkoły publiczne jako podlegające wskazanej w nim normie prawnej, nie dotyczy szkół niepublicznych. Potwierdza to również zapis art. 89 ustawy o systemie oświaty . definiujący nadzór pedagogiczny kuratora oświaty nad szkołami niepublicznymi w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów art. 33 (art. 34 nie został tu wymieniony): "Nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami niepublicznymi sprawują właściwi kuratorzy oświaty (...). Przepisy art. 33 stosuje się odpowiednio " . Z kolei kompetencja organu sprawującego nadzór pedagogiczny do wydania decyzji, o której mowa w art. 34 ustawy, wyraźnie dotyczy tylko szkół i placówek publicznych, o czym świadczy także art. 34 ust. 3 ustawy o systemie oświaty . Do tego przepisu celowo nie odsyłają żadne przepisy dotyczące szkół i placówek niepublicznych. Zatem stwierdzenie w trybie nadzoru pedagogicznego, że niepubliczna szkoła prowadzi działalność sprzeczną z prawem lub statutem, nie wymaga wydania decyzji, gdyż następuje to dopiero w razie wykreślania wpisu z ewidencji, do którego prowadzi postępowanie uregulowane w sposób odrębny.

Natomiast przepis art. 88 ustawy nie obejmuje wymagania, aby przed wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej została uprzednio wydana decyzja na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy, stwierdzająca prowadzenie działalności z jej naruszeniem i nakazująca usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Wystarczające jest bowiem stwierdzenie w trybie nadzoru pedagogicznego niespełnienia warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy. Organ sprawujący nadzór może stwierdzić niespełnienie warunków przez wydanie zaleceń i nie jest obowiązany wyznaczyć odpowiednio terminu do usunięcia uchybień.

Niezależnie od powyższego, organ II instancji stwierdził, że przywołana w art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty norma prawna, na którą powołuje się odwołujący , nie dotycząca z zasady szkół niepublicznych, ma charakter fakultatywny również w odniesieniu do szkół publicznych, w tym szkół publicznych prowadzonych przez osobę prawną lub fizyczną inną niż jednostka samorządu terytorialnego i pozostawia organowi nadzoru pedagogicznemu prawo wyboru rodzaju zastosowanych działań nadzorczych. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli szkoła lub placówka albo organ prowadzący prowadzi swoją działalność z naruszeniem przepisów ustawy, organ sprawujący nadzór pedagogiczny może polecić, w drodze decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Zatem norma ta powinna być rozpatrywana w kategorii fakultatywnego uprawnienia organu nadzoru pedagogicznego, z którego ma on możliwość skorzystać, a nie w kategorii-obligatoryjnego obowiązku, jak sugeruje strona skarżąca.

Organ odwoławczy nie zgodził się również z zarzutem, że organ administracyjny w żaden sposób nie zawiadomił organu założycielskiego o stwierdzonych jego zdaniem nieprawidłowościach, a pierwszym zawiadomieniem była decyzja Prezydenta Miasta L. o pozbawieniu szkoły uprawnień. Z akt sprawy wynika, że organ nadzoru pedagogicznego każdorazowo przekazywał organowi prowadzącemu informacje o terminie przeprowadzenia kontroli w szkole (ostatnie kontrole - pismo nr KO.WNP.5533.55.2012 z dnia 20 marca 2012 r. i nr KO.WNP.5533.55-5.2012 z dnia 18 czerwca 2012 r.). Ponadto przy każdej kontroli był obecny przedstawiciel organu prowadzącego, tj. Dyrektor Oddziału [...] Sp. z o.o. w L., który mógł na bieżąco zapoznać się z wynikami kontroli oraz zarzutami sformułowanymi wobec szkoły przez wizytatorów w arkuszach kontroli. Arkusze przeprowadzonych kontroli zostały podpisane przez dyrektora szkoły, a każda ich strona została przez niego zaparafowana. Dyrektor szkoły wniósł również pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. zastrzeżenia do otrzymanego protokołu kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r. (nr KO.WNP.5533.55-1.2012), nie zachowując przy tym ustawowego terminu, wobec czego zastrzeżenia, o których mowa, pozostały bez rozpoznania (pismo nr KO.WNP.5533.2.2012 z dnia 24 czerwca 2012 r.). Następnie, pismem z dnia 7 maja 2012 r., dyrektor wniósł na podstawie art. 58 k.p.a. o przywrócenie terminu złożenia zastrzeżeń, jednak organ nadzoru pedagogicznego w piśmie z dnia 23 maja 2012 r. (nr KO. WNP.5533.55-3.2012) stwierdził na podstawie posiadanej dokumentacji, że brak jest podstaw, aby uwzględnić argumentację dyrektora szkoły odnośnie przywrócenia terminu wniesienia zastrzeżeń. W dniu 4 czerwca 2012 r. strona skarżąca wniosła zażalenie do Ministerstwa Edukacji Narodowej na rozstrzygnięcie D. Kuratora Oświaty zawarte w piśmie z dnia 23 maja 2012 r., nr KO.WNP.5533.55-3.2012, uznając niesłusznie , że ma ono charakter aktu administracyjnego. W wymienionym zażaleniu pełnomocnik przyznał, że w dniu 4 kwietnia 2012 r. zostało nadane do Policealnej Szkoły [...] w L. pismo nr KO.WNP.5533.55- 1.2012 wraz z protokołem kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r., które zostało doręczone w dniu 6 kwietnia 2012 r. W świetle powyższego organ II instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniu strony odwołującej organ prowadzący szkołę skutecznie pozyskał wiedzę o sporządzeniu protokołu kontroli z dnia 4 kwietnia 2012 r. na długo przed wydaniem decyzji Prezydenta L. z dnia [...] cofającej Policealnej Szkole [...] w L. uprawnienia szkoły publicznej, zatem miał możliwość zapoznania się z wymienionymi w jego treści nieprawidłowościami w funkcjonowaniu tej placówki.

Z kolei ustosunkowując się do zarzutu, że uchybienia w działalności szkoły były jednorazowe i nie rażące, a zatem zastosowanie sankcji z art. 88 ustawy jest niewspółmierne do stwierdzonych uchybień, organ odwoławczy stwierdził, że twierdzenie to nie znajduje uzasadnienia w przekazanych aktach sprawy. Podkreślił, że uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać w tym trybie cofnięte tylko w wyniku stwierdzenia przez organ nadzoru pedagogicznego niespełniania warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy. W okresie od października 2010 r. do końca czerwca 2012 r. w zakresie nadzoru pedagogicznego w szkole przeprowadzono cztery kontrole, które ujawniły nieprawidłowości w jej funkcjonowaniu w zakresie spełniania wymagań art. 7 ust. 3 ustawy.

Zdaniem organu II instancji trudno jest zgodzić się z przedstawianym przez stronę skarżącą twierdzeniem, że wskazane w piśmie Kuratora Oświaty z dnia 18 lipca 2012r. (sygn. WNP.5533.55-7.2012) informację, że dyrektor szkoły nie zrealizował ośmiu z piętnastu doraźnych zaleceń wydanych w wyniku kontroli z dnia 27 i 28 marca 2012 r. były nieprawidłowościami jednorazowymi, nie charakteryzującymi się rażącym stopniem i długotrwałością. Według organu ustawodawca uzależnił w art. 88 ustawy o systemie oświaty stosowanie sankcji związanych z ich ujawnieniem samym faktem ich występowania, nie zaś subiektywną oceną mocy naruszenia. Natomiast pomimo stwierdzanych podczas kontroli w trybie nadzoru pedagogicznego uchybień, organ nadzoru pedagogicznego i organ ewidencyjny kilkakrotnie dawały szkole szansę ich usunięcia i dopiero wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach 27 i 28 marca 2012 r. oraz wyniki przeprowadzonej w dniu 27 czerwca 2012 r. kontroli realizacji wydanych zaleceń (potwierdzające brak realizacji ośmiu z piętnastu wydanych zaleceń pokontrolnych) stały się podstawą wszczęcia postępowania w trybie art. 88 ustawy o systemie oświaty.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem strony odwołującej, że decyzja organu I instancji narusza przepisy art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności brak odniesienia do argumentacji faktycznej i prawnej podnoszonej przez stronę skarżącą w toku postępowania. Z akt sprawy wynika, że strona otrzymywała pisemne odniesienie do argumentacji przytaczanej w trakcie postępowania oraz organ ewidencyjny w toku postępowania na bieżąco realizował wszystkie postulaty zgłaszane przez stronę, zapewniając jej możliwość czynnego uczestnictwa w postępowaniu, a zarzut dotyczący braku odniesienia organu I instancji do argumentacji faktycznej i prawnej podnoszonej przez pełnomocnika w toku postępowania jest bezzasadny.

Jako nieuzasadniony ocenił organ odwoławczy również zarzut naruszenia w przedmiotowej decyzji art. 107 § 3 i art. 80 k.p.a. Jego zdaniem organ I instancji przytoczył w uzasadnieniu decyzji właściwe przepisy prawne , stanowiące dla organu ewidencyjnego podstawę wydania decyzji w sprawie (art. 5e, art. 7 ust. 3, art. 31 ust.1 pkt 1, art. 33 ust. 1 i 2, art.85 ust. 3 oraz art. 88 ustawy o systemie oświaty i art. 104 k.p.a.), a także dokonał szczegółowej analizy zawartych w nich norm stanowiących uzasadnienie prawne podjętych działań. Ponadto organ I instancji, w ramach prowadzonego postępowania dowodowego, zgodnie ze wskazaniem D. Kuratora Oświaty zawartym w decyzji nr [...] z dnia [...] zwrócił się do organu nadzoru pedagogicznego pismem z dnia 30 listopada 2012 r. (nr OKS.4423.3.2012.VII) o:

1) przekazanie pełnej dokumentacji z przeprowadzonych w Policealnej Szkole [...] w L. czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego, w tym podejmowanych w grudniu 2011 r., a także dotyczących ponownie wykrytych nieprawidłowości, o czym organ I instancji był poinformowany w piśmie z dnia 20 marca 2012 r.,

2) potwierdzenie, czy stan faktyczny w zakresie spraw będących potwierdzeniem tych czynności nie uległ zmianie.

Kuratorium Oświaty pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. (nr WNP.5533.55-82012) przekazało dokumentację kontroli przeprowadzonych w trybie nadzoru pedagogicznego w Policealnej Szkole [...] w L. w dniu 19 grudnia 2011 r. (nr KO.WNP.5533.106.2011), w dniach 27 i 28 marca 2012r. (nr KO.WNP.5533.55.2012), w dniu 27 czerwca 2012 r. (nr KO.WNP.5533.55-5.2012). Jednocześnie Kuratorium potwierdziło w wymienionym piśmie, że stan faktyczny w zakresie spraw będących przedmiotem nadzoru pedagogicznego do dnia 10 grudnia 2012 r. nie uległ zmianie.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji zebrał całość materiału w przedmiotowej sprawie i na jego podstawie przeprowadził postępowanie dowodowe dotyczące stopnia spełniania przez Policealną Szkołę [...] w L. wymagań art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty , opierające się na szczegółowej analizie treści protokołów kontroli przeprowadzonych w trybie nadzoru pedagogicznego w dniach 27 i 28 marca 2012 r. i 27 czerwca 2012 r., przekazanych przez organ nadzoru pedagogicznego. Zatem nie jest również prawdziwe twierdzenie strony, że organ nie podjął działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, czym naruszył art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, że jedynie kurator oświaty posiada kompetencje prawne do dokonywania oceny spełniania przez szkołę warunków koniecznych do posiadania uprawnień szkoły publicznej wynikające ze sprawowanego nadzoru pedagogicznego, takich kompetencji nie posiada natomiast organ ewidencyjny. Wynika to z zapisanej w ustawie rozdzielności kompetencji organów.

Następnie organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o systemie oświaty osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostką samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. Organy prowadzące ewidencję szkół i placówek niepublicznych posiadają uprawnienia kontrolne wyłącznie w zakresie określonym w art. 90 ustawy o systemie oświaty, tj.:

3e. Organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1a-3b, mogą kontrolować prawidłowość wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetów tych jednostek.

3f. Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli przez organy, o których mowa w ust. 3e, mają prawo wstępu do szkół i placówek oraz wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji organizacyjnej, finansowej i dokumentacji przebiegu nauczania.

3g. Organy, o których mowa w ust. 3e, w związku z przeprowadzaniem kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji przez szkoły i placówki mogą przetwarzać dane osobowe uczniów tych szkół i placówek.

4. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a i 2a-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawą obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, kurator oświaty w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności: 1) sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami oraz placówkami doskonalenia nauczycieli, w tym nad niepublicznymi placówkami doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym, które znajdują się na obszarze danego województwa. Według przepisów art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty, nadzór pedagogiczny polega na:

1) ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkól, placówek i nauczycieli;

2) analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek;

3) udzielaniu pomocy szkołom, placówkom i nauczycielom w wykonywaniu ich zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych;

4) inspirowaniu nauczycieli do innowacji pedagogicznych, metodycznych i organizacyjnych.

W zakresie wymienionym w ust. 1 pkt 1 i 2 nadzorowi podlega w szczególności:

1) zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami;

2) realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania;

3) przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki;

4) przestrzeganie statutu szkoły lub placówki;

5) (uchylony);

6) przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach;

7) zapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.

Jednocześnie na podstawie art. 88 uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2.

W związku z opisaną powyżej, ustaloną w przepisach prawa rozdzielnością zadań organów, organ I instancji, wykonujący zadania ograniczone do spraw związanych z prowadzeniem ewidencji i kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom niepublicznym, musiał oprzeć się, realizując normę art. 88 ustawy o systemie oświaty, na ocenie stopnia spełniania przez szkołę wymagań art. 7 ust. 3 tej ustawy dokonanej w trybie nadzoru pedagogicznego przez kuratora oświaty, jako jedynego organu uprawnionego do dokonywania takich ocen, w tym przypadku zawartych w treści dokumentacji przeprowadzonych kontroli.

Nie można zatem się – według organu odwoławczego zgodzić z twierdzeniem strony odwołującej , że organ I instancji nie zawarł w decyzji uzasadnienia faktycznego (art. 107 ust. 3 k.p.a.). Organ ewidencyjny odniósł się wprost w uzasadnieniu faktycznym do nieprawidłowości wskazanych w protokołach kontroli przeprowadzonych w dniach 27 i 28 marca 2012 r. i 27 czerwca 2012 r., ustalonych w trybie nadzoru pedagogicznego i potwierdzających niespełnienie przez Policealną Szkołę [...] w L. warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty .

W odniesieniu do stanu faktycznego wskazanego przez Kuratora Oświaty, w protokole kontroli przeprowadzonej w dniach 27 i 28 marca 2012 r., w tym ujawnionych nieprawidłowości i uchybień w zakresie objętym kontrolą, organ I instancji zawarł w decyzji 15 zaleceń pokontrolnych wydanych dyrektorowi szkoły w trybie nadzoru pedagogicznego na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy i potwierdzających uchybienia w spełnianiu przez szkołę wymagań art. 7 ust. 3 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 6 ustawy o systemie oświaty, które to organ odwoławczy - w ślad za organem I instancji - szczegółowo przytoczył.

Według organu II instancji w uzasadnieniu faktycznym organ ewidencyjny odniósł się również m.in. do znajdującego się w aktach sprawy pisma dyrektora Policealnej Szkoły [...] w L. z dnia 28 maja 2012 r., w którym poinformował on D. Kuratora Oświaty o realizacji wszystkich piętnastu zaleceń pokontrolnych. Jednak wyniki przeprowadzonej w szkole w trybie nadzoru pedagogicznego w dniu 27 czerwca 2012 r. kontroli realizacji przedmiotowych zaleceń wykazały, że dyrektor nie zrealizował ośmiu z piętnastu wydanych zaleceń, na co dowodem jest protokół z kontroli, o której mowa, a także pismo D. Kuratora Oświaty do organu ewidencyjnego z dnia 18 lipca 2012 r. (nr WNP.5533.55-7.2012), w którym organ nadzoru pedagogicznego jednoznacznie stwierdził nie- spełnianie przez Policealną Szkoły [...] w L. warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy (w zakresie pkt 2, 3, 4 i 6). Organ I instancji podkreślił, że ocena działalności szkoły wyrażona w wymienionym piśmie przez kompetentny organ, poparta całością dokumentacji z zakresu przeprowadzonych kontroli wraz z protokołami kontroli, przekazanymi z Kuratorium Oświaty, stanowi wiarygodny materiał dowodowy w sprawie, z którego wynika ,że :

- szkoła nie spełnia art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy ponieważ realizuje obowiązkowe zajęcia w wymiarze niższym niż określony w ramowym planie nauczania oraz w szkolnym planie nauczania,

- szkoła nie spełnia art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy ponieważ przeprowadza egzaminy semestralne, w formie pisemnej z przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu w ilości innej niż dwa, co jest niezgodne z § 325 ust. 3 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.),

- szkoła nie spełnia wymogów art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy, w zakresie: prowadzenia księgi słuchaczy, dzienników lekcyjnych i arkuszy ocen. Ponadto księga arkuszy ocen nadal nie została skompletowana.

-szkoła nie spełnia wymogów art. 7 ust. 3 pkt 6 ustawy ponieważ nie posiada dokumentów potwierdzających, że zatrudniła w Policealnej Szkole [...] w L., nauczycieli do obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Ponadto wskazał organ odwoławczy ,że organ I instancji przywołał trzy pisma otrzymane z Kuratorium Oświaty we W. (z dnia 10 grudnia 2012 r. nr WNP.5533.57-8.2012, z dnia 11 lutego 2013 r. nr WNP.5533.57-10.2012, WNP.5533.55-11.2012, z dnia 22 lutego 2013 r. nr WNP.5533.57-11.2012, WNP.5533.55-12.2012) potwierdzające, że stan faktyczny w zakresie spraw będących przedmiotem nadzoru pedagogicznego w odniesieniu do Policealnej Szkoły [...] w L. nie uległ w tym czasie zmianie.

W świetle powyższego, w ocenie organu II instancji nie można również uznać za zasadny zarzut strony odwołującej podnoszący , że organ I instancji wydając ponownie decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej ograniczył się jedynie do lakonicznego uzasadnienia poprzez powołanie przepisów prawa oraz opisu wymiany korespondencji między stronami, nie przeprowadzając postępowania dowodowego, które potwierdziłoby, że stan faktyczny w zakresie niespełniania warunków z art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty nie uległ zmianie. Zwrócił uwagę organ II instancji , że w kontekście przepisów prawa określających kompetencje organu ewidencyjnego w odniesieniu do szkół niepublicznych, nie przewidują one przeprowadzania przez ten organ jakiegokolwiek samodzielnego postępowania dowodowego (kontrolnego), które potwierdzałoby, czy stan faktyczny w zakresie spełniania wymagań art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty nie uległ zmianie. W tym zakresie organ ewidencyjny może zwrócić się z pytaniem do organu nadzoru pedagogicznego, co też uczynił i otrzymał odpowiedź.

W tym kontekście organ odwoławczy nie zgodził ze stroną odwołującą , że uzasadnienie faktyczne decyzji nie zawiera faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarogodności i mocy dowodowej. Organ I instancji wskazał na fakty, świadczące o niespełnianiu przez szkołę warunków art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, które uznał za udowodnione, ponieważ zostały one stwierdzone i udowodnione w toku sprawowanego nadzoru pedagogicznego przez upoważniony organ nadzoru pedagogicznego. Są one opisane w wielokrotnie cytowanych w uzasadnieniu decyzji protokołach kontroli przeprowadzonych w dniach 27 i 28 marca 2012 r. i 28 czerwca 2012 r., a także w stanowisku D. Kuratora Oświaty wyrażonym w piśmie z dnia 18 lipca 2012r. (nr WNP.5533.55-7.2012, WNP.5533.56-5.2012, WNP.5533.57-6.2012), stanowiących akta sprawy. Wobec faktu, że organ I instancji nie może rozstrzygać w trybie nadzoru pedagogicznego w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez szkoły niepubliczne warunków art. 7 ust. 3 ustawy, prawidłowo odwołał się on w zakresie ustalenia stanu faktycznego i argumentacji dowodowej do rozstrzygnięcia dokonanego przez upoważniony organ nadzoru pedagogicznego zawartego w przekazanej przez Kuratorium Oświaty dokumentacji, która, w ocenie organu ewidencyjnego, w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje nieprawidłowości w szkole.

W ocenie organu II instancji treść decyzji pierwszo-instancyjnej nie potwierdza również sformułowanego w odwołaniu zarzutu , że organ I instancji nie uzasadnił, a wręcz całkowicie przemilczał kwestie związane z przedstawionymi przez stronę wnioskami o ponowne przeprowadzenie czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego, mających na celu ustalenie aktualnej sytuacji w szkole , w szczególności wyników wdrożenia w niej programu naprawczego. Wskazał , że kwestie związane z wystąpieniami strony odwołującej do Kuratorium Oświaty z wnioskami o przeprowadzenie kolejnej kontroli w Policealnej Szkole [...] w L. zostały szczegółowo, w ujęciu chronologicznym, opisane w przedmiotowej decyzji. Zostało także przedstawione jego stanowisko w tej sprawie zawarte w piśmie z dnia 1 marca 2013 r. skierowanym do organu ewidencyjnego, w którym dowodzono m.in., że z powodu odmowy przeprowadzenia dodatkowych działań kontrolnych przez organ nadzoru pedagogicznego brak jest, jego zdaniem, podstaw do zakończenia postępowania, ponieważ nie został ustalony stan faktyczny na dzień wydania decyzji (kontrole w szkole przeprowadzone zostały w poprzednim roku szkolnym). Jednocześnie organ I instancji odniósł się negatywnie do stanowiska strony , uznając za chybiony zarzut, że czynności dokonywane w ramach nadzoru pedagogicznego miały miejsce w ubiegłym roku szkolnym i nie mogą stanowić podstawy do wydania jakiejkolwiek decyzji w postępowaniu administracyjnym. Według organu ewidencyjnego, w przedmiotowej sprawie organ rozstrzyga w oparciu o określony stan faktyczny i zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, ponadto gdyby uznać ten zarzut, to nigdy albo bardzo długo nie doszłoby do zakończenia sprawy.

Organ II instancji nie podzielił także stanowiska strony ,według którego przedmiotowa decyzja nie uwzględnia wszystkich istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia okoliczności ze względu na zaniechanie dalszych działań kontrolnych w szkole przez organ nadzoru pedagogicznego. Zdaniem organu odwoławczego, gdyby przyjąć argumentację strony, że w aktach sprawy powinna znajdować się informacja o aktualnej na datę wydania decyzji sytuacji i działalności szkoły, należałoby uznać, że decyzja powinna zostać wydana w tym samym dniu, w którym została zakończona kontrola w szkole. Jednocześnie nawet kilkudniowa zwłoka w wydaniu decyzji, spowodowana np. koniecznością zakończenia postępowania, może spowodować, że stan faktyczny w szkole po zakończonej kontroli ulegnie w jakimś obszarze zmianie w sensie pozytywnym lub negatywnym, poprzez działania różnych podmiotów szkoły, czego kontrolujący nie są już w stanie stwierdzić. W tym miejscu organ II instancji przywołał § 16 ust. 1 rozporządzenia MEN z dnia 7 października 2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. nr 168, poz. 1324) , zgodnie z którym dyrektor szkoły w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli może zgłosić do organu sprawującego nadzór pedagogicznego pisemne, umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole kontroli, co w przypadku ich uznania w całości lub w części przez organ nadzoru pedagogicznego może dodatkowo uczynić dynamiczną sytuację w zakresie aktualnego stanu faktycznego w szkole.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że brak jest możliwości zrealizowania postulatu strony , dotyczącego zawarcia w decyzji informacji o aktualnej na datę wydania decyzji sytuacji i działalności szkoły. Gdyby przyjąć taki tok rozumowania, organ nadzoru pedagogicznego musiałby co chwilę, na wniosek strony, wykonywać działania kontrolne w odniesieniu do szkoły, a ich wynik, w przypadku stwierdzenia kolejnych nieprawidłowości, i tak nigdy nie usatysfakcjonowałby strony, ponieważ nie ustaliłby, z powodów wymienionych powyżej, stanu faktycznego aktualnego na datę wydania decyzji. Zatem w praktyce przedmiotowa decyzja nigdy nie mogłaby zostać wydana.

W konsekwencji za bezzasadny uznał także organ II instancji zarzut dotyczący zaniechania dalszych działań kontrolnych w szkole przez organ nadzoru pedagogicznego. Decyzja została wydana po czterokrotnych kontrolach przeprowadzonych w szkole przez organ nadzoru pedagogicznego począwszy od 2010 r. (daty kontroli: 28 października 2010 r., 19 grudnia 2011 r., 27 i 28 marca 2012 r., 27 czerwca 2012 r.), które kolejno potwierdzały nieprawidłowości w spełnianiu przez Policealną Szkołę [...] w L. wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Stwierdzono, że pomimo wykazywanych podczas kolejnych kontroli w trybie nadzoru pedagogicznego uchybień, organ nadzoru pedagogicznego kilkakrotnie dawał szkole szansę ich usunięcia, z czego szkoła wywiązywała się tylko w części. W związku z powyższym, wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach 27 i 28 marca 2012 r. oraz wyniki przeprowadzonej w dniu 27 czerwca 2012 r. kontroli realizacji wydanych zaleceń (potwierdzające brak realizacji ośmiu z piętnastu wydanych zaleceń pokontrolnych) stały się podstawą wszczęcia przez organ I instancji postępowania w trybie art. 88 ustawy o systemie oświaty. Wobec negatywnych wyników czterech kolejnych kontroli przeprowadzonych w szkole (do 27 czerwca 2012 r.) i wyczerpania wszelkich procedur stosowanych w tym zakresie w trybie nadzoru pedagogicznego, mnożenie w nieskończoność dalszych kontroli jest bezzasadne.

Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez [...] z siedzibą w Ł. , która wniosła o uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania w sprawie. Skarga została oparta na zarzutach naruszenia przepisów:

- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie, w sytuacji, gdy w okolicznościach przedmiotowej sprawy zostały spełnione ustawowe przesłanki jego zastosowania i w konsekwencji nie uchylenie decyzji organu I instancji i nie umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie;

- art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak w zaskarżonej decyzji prawidłowego i pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego , w szczególności brak odniesienia się do argumentacji faktycznej i prawnej podnoszonej przez stronę skarżącą w toku postępowania;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego decyzji, w konsekwencji powyższego uniemożliwienie weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a.;

-art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nie podjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a to w konsekwencji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy;

- art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

- art. 11 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek przez organ administracji publicznej, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, a nie powoływanie się na te przesłanki w sposób ogólny;

- art. 33 i art. 34 ustawy o systemie oświaty poprzez błędną interpretację i przyjęcie, że Kurator Oświaty nie musi w pierwszej kolejności w trybie nadzoru nad szkołą wskazać ewentualnych uchybień oraz wyznaczyć termin na ich usunięcie, a dopiero w przypadku ich nie usunięcia stosować należy sankcję w postaci cofnięcia szkole uprawnień szkoły publicznej;

- art. 88 ustawy o systemie oświaty poprzez błędną interpretację i przyjęcie, że jednorazowe uchybienia mogę być podstawą cofnięcia szkole uprawnień szkoły publicznej, podczas gdy użyty w przepisach zwrot "niespełnianie warunków" wskazuje na to, iż ustawodawca przewiduje sankcję w postaci odebrania uprawnień w sytuacjach, gdy uchybienia te mają charakter rażący, wielokrotny i długotrwały;

- art. 88 ustawy o systemie oświaty przez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, podczas gdy uchybienia powstałe w szkole prowadzonej przez skarżącą nie były rażące, a organ nadzoru zaniechał wezwania do ich usunięcia w trybie nadzoru pedagogicznego (art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty) i od razu, w nieuprawniony i dowolny sposób, bez wyczerpania przewidzianej procedury wskazywania na naruszenia i żądania ich usunięcia, zastosował najdotkliwszy dla strony i uczniów środek;

- art. 34 ust. 1 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty oraz w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię i odmowę zastosowania w sprawie, na skutek przyjęcia, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie jest zobligowany - w oparciu o art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty - do wydania, przed wszczęciem postępowania w przedmiocie wykreślenia szkoły (placówki) niepublicznej z ewidencji, decyzji administracyjnej o prowadzeniu działalności sprzecznie z prawem wraz z wyznaczeniem tej szkole (placówce) terminu na usunięcie dostrzeżonych uchybień, choć takie wymaganie ciążyłoby na nim w przypadku, gdyby zmierzał do odebrania zezwolenia na prowadzenie szkoły publicznej osobie fizycznej lub osobie prawnej niebędącej jednostką samorządu terytorialnego (art. 34 ust. 3 ustawy o systemie oświaty), ze skutkiem w postaci przymusowej likwidacji takiej szkoły - tym samym, zdaniem strony skarżącej, uzasadniony jest zarzut, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji wykładnia prawa materialnego godzi w konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP) oraz równej dla wszystkich ochrony własności, praw majątkowych i prawa dziedziczenia (art. 64 ust. 2 Konstytucji RP).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej . Według organu zarzuty jakoby decyzja miała naruszać wskazane w niej przepisy k.p.a., m.in. art. 107 kpa § 1 przez brak prawidłowego i pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, nie zamieszczenie uzasadnienia faktycznego na domiar w stopniu uniemożliwiającym weryfikację czy też brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek decyzji, kłóci się z jej kompletną treścią. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił drobiazgowo kompletny, czytelny opis stanu faktycznego z przywołaniem wszystkich okoliczności faktycznych i dowodów zgromadzonych w sprawie. Opisał tok zdarzeń, w tym także ilość i daty kontroli, cytował treść swoich wszystkich zaleceń, odnosił się szczegółowo do zawartości korespondencji obu organów ze stroną skarżącą , komentując ją drobiazgowo, opisywał i dokumentował bezpośredni udział w sprawie jego jak i Dyrektora Oddziału [...]. W każdym momencie tej relacji przywoływał, wbrew zarzutom strony skarżącej, obowiązujące przepisy, opatrując je wyczerpującym, wspieranym o utrwalone orzecznictwo sądowo-administracyjne komentarzem prawnym. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia Konstytucji RP organ odwoławczy stwierdził , że w żadnym miejscu skarga nie wyjaśnia w jaki sposób decyzja organu II instancji naruszać ma przepisy art. art. 32 i 64 ust.2 Konstytucji RP. Jednocześnie wskazał, że wyrażona w art. 8 ust.2 Konstytucji zasada bezpośredniego stosowania oznacza obowiązek orzekania sądu w zgodzie z priorytetami ustanowionymi w Konstytucji , a proces bezpośredniego stosowania Konstytucji nie może być rozumiany jako możliwość orzekania na podstawie Konstytucji zamiast orzekania na podstawie ustawy.

W odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów ustawy o systemie oświaty organ odwoławczy stwierdził ,że błędnie strona skarżąca wywodzi, jakoby powinnością organu miałoby być, przed wszczęciem postępowania w sprawie wykreślenia szkoły (placówki) z ewidencji, wydanie decyzji o prowadzeniu działalności sprzecznej z prawem wraz z wyznaczeniem szkole terminu na usunięcie uchybień .Przepis art. 34 ustawy o systemie oświaty , na który powołuje się strona skarżąca, dotyczy bowiem wyłącznie szkół publicznych. Czynienie zaś paraleli między art. 39 ust. 2 i 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty jest całkowicie woluntarystyczne , choćby ze względu na całkowicie odrębną, regulowaną przez nie materię. Gdyby takie rozumowanie toczyć konsekwentnie, można by dojść do ostatecznego wniosku, że ustawa nie różnicuje w żadnej mierze warunków funkcjonowania szkół publicznych i niepublicznych, a wyodrębnienie rozdziałami jest tylko, bez funkcji prawnej, zabiegiem formalnym ustawodawcy.

D. Kurator Oświaty nie zgodził się także z tezą strony skarżącej, że systematyczne i de facto, nie usuwane mimo otrzymywanych zaleceń, uchybienia miały być mało istotnymi i tylko o charakterze technicznym. Według strony charakter techniczny, nie rażący, nie oczywisty ma np. realizowanie obowiązkowych zajęć w wymiarze niższym niż określony w ramowym planie nauczania , a nawet w szkolnym planie nauczania czy brak dokumentów potwierdzających, że zatrudniani do obowiązkowych zajęć edukacyjnych nauczyciele mają wymagane, dla nauczycieli szkół publicznych, kwalifikacje. Jeśli strona skarżąca odwołuje się do dobra uczniów, to należałoby przyjąć ,że w ich interesie, dla ich dobra dopuszczano do egzaminów osoby, które - nawet zgodnie z zasadami przyjętymi w szkole (pomijając wymogi powszechne) - uczestniczyły w mniejszej niż wymagane ilości zajęć. Natomiast twierdzenie strony skarżącej o realizowaniu zgłaszanych zaleceń jest z jednej strony sprzeczne z materiałem zgromadzonym w sprawie, a z drugiej strony , zważywszy na element przyznania, sprzeczne z bronioną tezą. Owo przyznanie pozostaje także w oczywistej sprzeczności z kolejnym twierdzeniem strony skarżącej , jakoby organ nadzoru miał nie dać organowi prowadzącemu możliwości usunięcia uchybień, zapobiegnięcia skutkom , skoro już sam okres temu przeczy. Kontrole w zakresie spełniania przez szkołę warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty rozpoczęły się w listopadzie 2010 r. , miały miejsce w 2011 r. , aby zakończyć się - po kolejnej w 2012 r. - w lipcu 2012 r. , przy czym zawsze wskazywały na istotne, nie techniczne, nie drobne uchybienia w prowadzeniu szkoły. Strona skarżąca zaś, jak sama zresztą w innym miejscu skargi przyznaje, korzystała z możliwości odwoływania się i zgłaszania zastrzeżeń. Nawet twierdzi, bez wskazania jednak przedmiotu, że je usuwała. Została także, wbrew zarzutowi, powiadomiona o istnieniu podstawy do wydania decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień. Końcowo D. Kurator Oświaty podniósł , że postępowanie z żadnego z powodów i na żadnej z podstaw nie się bezprzedmiotowe . Wskazał, że umorzenie postępowania w sprawie jest możliwe jedynie gdy postępowanie pierwszo-instancyjne stało się obiektywnie bezprzedmiotowe. Zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 in fine jest możliwe , gdy decyzja organu I instancji została wydana w postępowaniu, które należało uznać za bezprzedmiotowe, została wydana na podstawie przepisu prawa materialnego, który utracił moc obowiązującą, dotyczy sprawy administracyjnej rozstrzygniętej już decyzja ostateczną, kiedy nie istnieje przedmiot, który wszczął postępowanie , a rodzaj sprawy administracyjnej wyklucza wstąpienie w to miejsce następców prawnych. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie przed organem I instancji jeżeli było ono bezprzedmiotowe przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czyli istniały podstawy do jego umorzenia przez organ I instancji. Z bezprzedmiotowością na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przepis ten ma więc zastosowanie tylko gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. W niniejszej sprawie, zdaniem organu odwoławczego nie zachodzi żadna z tych okoliczności. Podobnie nie zachodzą także przesłanki zastosowania art. 105 § k.p.a. czyli umorzenia postępowania na wniosek strony, a więc gdy nie stało się ono obiektywnie bezprzedmiotowe tzn. gdy to strona nie jest zainteresowana kontynuacją postępowania. Żaden z wymogów umorzenia postępowania w tym trybie w niniejszej sprawie również nie zachodzi bowiem brak tego nawet najbardziej podstawowego: wniosku strony. Nie sposób uznać za takowy zarzutu sformułowanego dopiero na etapie skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

Granicę sądowo-administracyjnej kontroli decyzji administracyjnej wyznacza wyłącznie kryterium legalności rozumianej jako zgodność z powszechnie obowiązującym prawem, o czym stanowi art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) i tylko naruszenie tego prawa w procesie wydawania zaskarżonej decyzji uzasadnia jej uchylenie, czyli wycofanie z obrotu prawnego( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: z 2012 r., poz. 270, zwana dalej: p.p.s.a.).Oceniając zatem pod tym względem decyzję będącą przedmiotem skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa kwalifikującego decyzję do wycofania z obrotu prawnego, wydano ją bowiem w poprawnie przeprowadzonym postępowaniu i zastosowano przepisy prawa materialnego zgodnie z przedmiotem sprawy. Z uwagi na fakt, że kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne w pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym określić można prawa i obowiązki strony. W ocenie Sądu podniesione w niniejszej sprawie zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, a w szczególności z zakresu postępowania dowodowego są nieuzasadnione. W myśl art.7 k.p.a. statuującego zasadę prawdy obiektywnej i art. 77 §1 k.p.a. konkretyzującego i rozwijającego tę zasadę - na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek podjęcia niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. To przede wszystkim na organie administracji ciąży obowiązek określenia , jakie dowody są niezbędne dla ustalenia administracyjno-prawnego stanu faktycznego oraz przeprowadzenia z urzędu niezbędnych dowodów i rozpatrzenia materiału dowodowego w całości. W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji w toku prowadzonego postępowania spełniły wymogi wynikające z powołanych wyżej przepisów i poczyniły ustalenia faktyczne w oparciu o wszystkie dowody i dokumenty będące w ich posiadaniu . Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie ma podstaw do uznania , że organy naruszyły obowiązek zebrania wyczerpującego materiału dowodowego. Organy dopełniły obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu koniecznym do rozstrzygnięcia i ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności .Nie sposób również przyjąć , by istniały braki w materiale dowodowym sprawy. W szczególności zgodzić się trzeba z organem odwoławczym , że wobec jednoznacznych w swej treści ustaleń wynikających z protokołów kontroli przeprowadzonych w dniach 27 i 28 marca 2012r. i w dniu 28 czerwca 2012r. oraz stanowiska D. Kuratora Oświaty wyrażonym w piśmie z dnia 18 lipca 2012r. , nie zachodziła potrzeba ustalenia faktu wykonania zaleceń pokontrolnych w ramach ponownej rekontroli . Zważywszy ,że strona nie kwestionowała faktu zaistnienia określonych nieprawidłowości , a jedynie marginalizowała ich znaczenie i charakter . Jak wynika z materiału aktowego sprawy , w protokole z kontroli przeprowadzonej w dniach 27 i 28 marca 2012r. D. Kurator Oświaty sformułował 15 zaleceń , w których określił charakter stwierdzonych przez niego nieprawidłowości i uchybień oraz sposób ich usunięcia z jednoczesnym wskazaniem terminu realizacji każdego zalecenia , określonym dla poszczególnego zalecenia indywidualnie , począwszy od terminu niezwłocznie , na bieżąco, poprzez termin 30 dni , począwszy od semestru bieżącego lub klasyfikacji za bieżący semestr . Z akt sprawy wynika, że dyrektor kontrolowanej szkoły zawiadomił Kuratora oświaty pismem z dnia 28 maja 2012r. o realizacji wszystkich 15 zaleceń pokontrolnych . Kolejna kontrola w zakresie realizacji zaleceń pokontrolnych , przeprowadzona przez D. Kuratora Oświaty w dniu 27 czerwca 2012r. ( o której terminie pismem z dnia 18 czerwca 2012r. poinformowano dyrektora szkoły) wykazała , że nie zrealizowano 8 z 15 wydanych zaleceń , zaś zakres niewykonanych zaleceń oznaczał ,że szkoła nie spełnia wymagań , o których mowa w art.7 ust.2 pkt 2,3,4,6 u.s.o. W takim stanie faktycznym sprawy , skutecznie nie podważonym przez skarżąca spółkę , nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia przez Kuratora oświaty rekontroli. Nie wykonane przez szkołę zalecenia nr 3, 7, 9, 10, 12, 13, 14, 15, miały precyzyjnie określone terminy usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości , a mianowicie : począwszy od semestru bieżącego (zalecenia nr 3,7) , niezwłocznie ( zalecenie nr 9 ) , 30 dni ( zalecenia nr 10, 12, 13) , na bieżąco ( zalecenia nr 14, 15) . Przeprowadzenie ponownej kontroli - jak tego oczekiwała strona skarżąca - po ustaleniu przez organ nadzoru pedagogicznego w ramach uprzedniej kontroli , przeprowadzonej w dniu 27 czerwca 2012r. . nie zrealizowania większości ( ponad połowy ) zaleceń pokontrolnych , czyniłoby wskazane w zaleceniach pokontrolnych terminy w istocie iluzorycznymi . A z drugiej strony wbrew §14 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 października 2009r. w sprawie nadzoru pedagogicznego ( Dz. Nr 168, poz.1324 ze zm.) świadczyłby o tym , że to nie organ nadzoru pedagogicznego , lecz kontrolowana szkoła faktycznie ustalałaby czas i termin realizacji zaleceń pokontrolnych, a organ sprawujący nadzór pedagogiczny musiałby - przez okres dowolnie ustalony przez kontrolowany podmiot – wbrew zaleceniom pokontrolnym , co najmniej tolerować taki stan rzeczy , co byłoby sprzeczne z istotą i celami nadzoru pedagogicznego w rozumieniu art. 33 u.s.o. . Niezależnie od tego to do organu sprawującego nadzór pedagogiczny należy obowiązek opracowania planu nadzoru pedagogicznego na każdy rok szkolny , obejmującego liczbę i tematykę kontroli planowanych w poszczególnych typach szkół i rodzajach placówek , o czym stanowi §18 ust. 1 i ust.2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie nadzoru pedagogicznego. A zatem inicjatywa co do konieczności przeprowadzenia ponownej kontroli nie należy ostatecznie do kontrolowanej szkoły.

W przedmiotowym postępowaniu organy obu instancji zakwestionowały spełnianie przez szkołę , prowadzoną skarżąca spółka , wymagań , o których mowa w art.7 ust.3 ustawy o systemie oświaty. Poczynione w tym zakresie ustalenia poprzedzone zostały dokonaną przez organy orzekające w sprawie analizą sporządzonych przez D. Kuratora Oświaty protokołów kontroli przeprowadzonych w dniach 27 i 28 marca 2012r. i w dniu 28 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny poddał swojej ocenie materiał aktowy , a w szczególności wspomniane wyżej protokoły organu nadzoru pedagogicznego z przeprowadzonych kontroli oraz treść zaleceń przekazywanych dyrektorowi szkoły. Zdaniem Sądu jako niesporny przedstawia się fakt ,że w trakcie przeprowadzonych kontroli ujawnione zostały liczne uchybienia, które świadczyły o braku przestrzegania wymagań , wynikających z art.7 ust.3 pkt 2, 3, 4, 6 ustawy o systemie oświaty . Natomiast stanowisko skarżącej zaprezentowane zarówno w toku postępowania administracyjnego , jak sądowo-administracyjnego potwierdziło jedynie fakt nie spełniania przez nią powyższych wymogów , skoro strona konsekwentnie z jednej strony marginalizowała znaczenie stwierdzonych przez organ nadzoru uchybień , a drugiej strony konsekwentnie domagała się kolejnej rekontroli na poparcie jej twierdzenia o usunięciu wspomnianych nieprawidłowości.

Organ administracji w zakresie więc wystarczającym dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy zebrał materiał dowodowy , przede wszystkim w postaci pełnej dokumentacji z przeprowadzonych w Policealnej Szkole [...] w L. czynności z zakresu nadzoru pedagogicznego , a w szczególności przekazanych przez organ nadzoru pedagogicznego protokołów kontroli przeprowadzonych w trybie nadzoru pedagogicznego w dniach 27 i 28 marca 2012 r. i 27 czerwca 2012 r. , który następnie poddał rzetelnej , całościowej analizie ,wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Okoliczność jednak ,że ocena ta jest dla skarżącej spółki niekorzystna , nie jest równoznaczna z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu proceduralnego. Skoro bowiem organ na podstawie art. 80 k.p.a. korzystający z prawa do swobodnej oceny dowodów , własne ustalenia uczynił podstawą rozstrzygnięcia , a twierdzeniom strony odmówił waloru mocy dowodowej , to uczynił to zgodnie z prawem , zaś ocena tych dowodów nie budzi zastrzeżeń. W ramach owej swobody w niniejszej sprawie organy administracji nie przekroczyły granic dowolności, kierując się przy ocenie zebranych w sprawie dowodów prawidłami logiki i wpływem udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Tym samym nieuprawniony jest zarzut skargi podnoszący naruszenie ogólnych zasad postępowania , wynikających z art. 8 i art. 11 k.p.a. .

Wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja spełnia wszystkie wymogi , o jakich mowa w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. , a mianowicie zawiera podstawę prawną decyzji administracyjnej poprzez wskazanie przepisów zastosowanej ustawy systemie oświaty i przepisów postępowania administracyjnego . Jej uzasadnienie jest wyczerpujące , zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne decyzji ,poza przytoczeniem zastosowanych przepisów prawa , zawiera także wyjaśnienie podające wykładnię tych przepisów odniesioną do ustalonego w sprawie stanu faktycznego . Przy czym organ odwoławczy nie skoncentrował się tylko na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji na zarzutach odwołania , ale również nie uchybił obowiązkowi merytorycznego rozpatrzenia sprawy .

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również innych naruszeń prawa w toku postępowania administracyjnego, a w szczególności zarzucanego naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. Organ odwoławczy może bowiem uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie przed tym organem w sytuacji , w której istniały podstawy do umorzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy nie ma swobody w wyborze tego sposobu zakończenia postępowania odwoławczego. Ograniczenie wypływa z kryterium umorzenia postępowania przed organem I instancji , a zatem tylko do przypadków , gdy to postępowanie było bezprzedmiotowe . Natomiast z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas , gdy nie ma podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Z taką sytuacją jednak nie mamy do czynienia w badanej sprawie.

Konkludując powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego nie znajduje oparcia. Jak wyżej zważono organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów regulujących zasady gromadzenia i rozpatrywania materiału dowodowego, w sposób który mógłby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, a tylko takie wady mogą być podstawą wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. W konsekwencji w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie nie zachodziły podstawy do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w oparciu o przepis art.145§1 pkt1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z kolei odnosząc się do zarzutów nakierowanych na materialną treść rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny również nie stwierdził , aby w sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego. Materialno-prawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 88 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm., dalej: u.s.o.), wedle którego uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2. Cofnięcie uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej i w przypadku szkoły podstawowej lub gimnazjum jest równoznaczne z ich likwidacją z końcem roku szkolnego, w którym decyzja stała się ostateczna. W myśl art. 85 ust. 3 w zw. z art. 5e ustawy o systemie oświaty organem właściwym do nadania niepublicznej szkole policealnej uprawnień szkoły publicznej, a w ślad za tym i do cofnięcia tych uprawnień jest odpowiednio wójt ( burmistrz , prezydent) , starosta lub marszałek województwa.

Użyty w przytoczonym wyżej art. 88 u.s.o. zwrot "uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ" wskazuje na to ,że ustawodawca przewidział kompetencje organu do wydania decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej w ramach tzw. uznania administracyjnego. A zatem ma ona charakter sankcji stosowanej fakultatywnie . Przyjęcie tego rodzaju konstrukcji przez ustawodawcę oznacza wyposażenie organu administracji do ukształtowania w danej sprawie i w danym stanie faktycznym skutków prawnych w ramach pewnej swobody zakreślonej przepisem prawa materialnego oraz w ramach obowiązujących reguł procesowych (zob. wyrok NSA z 3 września 2010 r., II GSK 745/09, Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Decyzje wydane w tym trybie pozostają oczywiście pod kontrolą sądu administracyjnego. Kontrola sądowa zmierza jednak wyłącznie do ustalenia, czy uznanie administracyjne było w ogóle dopuszczalne, czy nie przekroczono jego granic, jak również czy prawidłowo uzasadniono rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 5. wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 486). W związku z tym sądowa kontrola zgodności z prawem decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej polega na zbadaniu , czy organ wydając taką decyzję , nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Innymi słowy należy rozstrzygnąć, czy racje jakie legły u podstaw decyzji organów mają logiczne uzasadnienie w świetle ustalonych faktów. W ocenie Sądu w świetle argumentacji zaprezentowanej w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się przekroczenia granic uznania administracyjnego.

W badanej sprawie zasadniczą dyrektywę wiążącą organ podejmujący decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej , określa ta część przepisu art. 88 u.s.o., która odwołuje się do okoliczności w postaci " niespełniania warunków", o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2 u.s.o. W niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 86 ust. 2 u.s.o., który dotyczy nadawania przez ministra uprawnień szkoły publicznej szkole nie spełniającej warunków określonych w art. 7 ust. 3 u.s.o. Natomiast stosownie do art. 7 ust. 3 u.s.o. szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia szkoły publicznej wymienione w ust. 2, jeżeli:

1) realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe wymienione w ust. 1 pkt 4 lit. a,

2) realizuje zajęcia edukacyjne w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu,

3) stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, z wyjątkiem egzaminów wstępnych,

4) prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych,

5) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - kształci w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, o której mowa w art. 24 ust. 1,

6) zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 2, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy ust. 1a i 1d stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem art.86.

Jak wynika z treści przywołanego wyżej przepisu art. 88 u.s.o. niespełnienie wskazanych wyżej warunków powinno zostać stwierdzone w "trybie nadzoru pedagogicznego" . Nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami niepublicznymi sprawują właściwi kuratorzy oświaty (...) , o czym stanowi dalej art.89 u.s.o. Jak wynika z art. 31 ust. 1 u.s.o. kurator oświaty w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności między innymi:

1) sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami oraz placówkami doskonalenia nauczycieli, w tym nad niepublicznymi placówkami doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym, które znajdują się na obszarze danego województwa;

2) wydaje decyzje administracyjne w sprawach określonych w ustawie

3) współdziała z radami oświatowymi powołanymi na podstawie art. 48 u.s.o.

4) wykonuje zadania organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego:

a) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - w sprawach szkół publicznych, zakładanych i prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne, oraz szkół i placówek niepublicznych,

b) w stosunku do dyrektorów szkół - w sprawach z zakresu obowiązku szkolnego i obowiązku nauki oraz w sprawach skreślenia uczniów z listy uczniów;

5) realizuje politykę oświatową państwa, a także współdziała z organami jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki oświatowej, zgodnych z polityką oświatową państwa (...) ;

Z kolei sprawowany przez Kuratora oświaty tryb i zakres nadzoru pedagogicznego uregulowany został w art. 33 ustawy o systemie oświaty. Jak stanowi art. 33 ust. 1 u.s.o. nadzór pedagogiczny polega na:

1) ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli;

2) analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek;

3) udzielaniu pomocy szkołom, placówkom i nauczycielom w wykonywaniu ich zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych;

4) inspirowaniu nauczycieli do innowacji pedagogicznych, metodycznych i organizacyjnych.

Jak stanowi dalej ust.2 art. 33 u.s.o. w zakresie wymienionym w ust. 1 pkt 1 i 2 nadzorowi podlega w szczególności:

1) zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami;

2) realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania;

3) przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki;

4) przestrzeganie statutu szkoły lub placówki;

5) przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach;

6) zapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki .

Jak wynika z przytoczonej wyżej treści przepisu art. 88 u.s.o. w przypadku szkoły niepublicznej, cofnięcie przyznanych jej uprawnień szkoły publicznej, uzależnione jest wyłącznie od stwierdzenia w trybie nadzoru pedagogicznego niespełniania warunków określonych w art. 7 ust. 3 u.s.o. . A zatem podstawę cofnięcia uprawnień szkoły publicznej stanowi stwierdzenie , w trybie nadzoru pedagogicznego ,że szkoła niepubliczna nie spełnia warunków , o których mowa w art. 7 ust.3 u.s.o. W takim przypadku przepisy art.33 u.s.o. stosuje się odpowiednio , o czym stanowi zd. drugie art. 89 u.s.o.

Wbrew zarzutom skargi w powołanym wyżej przepisie art.88 u.s.o. nie ma mowy o obowiązku uprzedniego wydania decyzji stwierdzającej niespełnianie warunków określonych w art. 7 ust. 3 u.s.o. Hipoteza normy przepisu art. 88 u.s.o. nie obejmuje wymagania , aby przed wydaniem przez organ ewidencyjny decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej została uprzednio wydana przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny decyzja na podstawie art. 34 ust.1 u.s.o. , stwierdzająca prowadzenie działalności z naruszeniem ustawy i nakazującą usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Brak zatem podstaw normatywnych do przyjęcia ,że ustawodawca uzależnił podjęcie decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej, od wcześniejszego podjęcia decyzji w trybie określonym w art. 34 ust. 1 u.s.o., tak jak uczynił to w przypadku szkół publicznych w art. 34 ust. 3 u.s.o., przy cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły. Przypomnieć w tym miejscu należy ,że ustawa o systemie oświaty dzieli szkoły na publiczne i niepubliczne (art. 5 ust. 1 ) i konsekwentnie przewiduje odrębne regulacje zarówno dla szkół publicznych i jak i niepublicznych, a dualizm ten zachowany jest w treści całej ustawy. I tak przepisy art. 33 i art. 34 u.s.o. zostały umieszczone przez prawodawcę w rozdziale 3 ustawy zatytułowanym: "Zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi". Natomiast regulacje dotyczące szkół niepublicznych unormowane zostały w rozdziale 8 ustawy o systemie oświaty , zatytułowanym " Szkoły i placówki niepubliczne", w którym umieszczony został przepis art.88 tej ustawy , stanowiący materialno-prawną podstawę zaskarżonej decyzji. Natomiast przepisy art. 33 i 34 u.s.o. zamieszczone zostały w rozdziale 3 wśród przepisów regulujących tryb i zakres nadzoru pedagogicznego nad szkołami publicznymi . Wobec tego mogą one mieć zastosowanie do szkół niepublicznych tylko w takim zakresie, w jakim przewidują to przepisy ustawy o systemie oświaty dotyczące szkół niepublicznych. Świadczy o tym brzmienie zdania drugiego art. 89 u.s.o. , który zawiera odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów art. 33 u.s.o., określającego na czym polega nadzór pedagogiczny oraz regulującego uprawnienia nauczycieli wykonujących ten nadzór oraz uprawnienia organu nadzorującego. Przepis art. 89 u.s.o. nie zawiera więc generalnego odesłania do przepisów rozdziału 3 komentowanej ustawy, lecz przewiduje tylko tryb i zakres nadzoru pedagogicznego nad szkołami niepublicznymi w sposób w nim określony. Oznacza to ,że do szkół niepublicznych odpowiednio stosuje się wyłącznie przepis art. 33 ustawy o systemie oświaty, jak i te przepisy zawarte w tej ustawie, z których wprost wynika, że mają zastosowanie do szkół niepublicznych (przykładowo art. 35a u.s.o. ). Zatem zarówno wykładnia językowa jak i wykładnia systemowa przepisów ustawy o systemie oświaty nie pozwala na automatyczne stosowanie regulacji dotyczących szkół publicznych do wszelkich typów szkół, o których mowa w tej ustawie .

Przepis art. 34 ust. 1 u.s.o. przewiduje ,że jeżeli szkoła lub placówka albo organ prowadzący prowadzi swoją działalność z naruszeniem przepisów ustawy , organ sprawujący nadzór pedagogiczny może w drodze decyzji polecić usunięcie uchybień w zakreślonym terminie (...) . Wprawdzie wydanie decyzji w tym zakresie nie jest obowiązkowe , to jednak jest ona koniecznym warunkiem w sytuacji zamiaru podjęcia decyzję o cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły publicznej, co wprost wynika z treści przepisu art. 34 ust. 3 u.s.o. , regulującego skutki niewykonania poleceń, o których mowa w art. 34 ust. 1. Przepis art. 34 ust. 3 u.s.o. nie odnosi się do szkół niepublicznych. W przypadku szkół niepublicznych z przyznanymi uprawnieniami szkoły publicznej, naruszenie przepisów ustawy może skutkować wyłącznie pozbawieniem uprawnień szkoły publicznej na podstawie art. 88 u.s.o. Wobec tego nie można zaaprobować poglądu strony skarżącej , że dopiero w przypadku nie usunięcia w wyznaczonym terminie uchybień wytkniętych w trybie określonym w art. 34 u.s.o. możliwe jest cofnięcie uprawnień szkoły publicznej. W przypadku szkoły niepublicznej, cofnięcie przyznanych jej uprawnień szkoły publicznej, uzależnione jest wyłącznie od stwierdzenia w trybie nadzoru pedagogicznego niespełniania warunków określonych w art. 7 ust. 3 u. s.o. Ustawodawca nie uzależnił podjęcia decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej, od wcześniejszego podjęcia decyzji w trybie określonym w art. 34 ust. 1 ustawy, tak jak uczynił to w przypadku szkół publicznych w art. 34 ust. 3 ustawy, przy cofnięcia zezwolenia na założenie szkoły. W związku z tym nie ma racji strona skarżąca , kiedy wywodzi ,że warunkiem koniecznym do wydania decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest uprzednie wydanie decyzji polecającej usunięcie uchybień dostrzeżonych w ramach nadzoru pedagogicznego . Nie ma żadnych podstaw prawnych do stosowania trybu przewidzianego w art. 34 u.s.o. do sprawowania nadzoru pedagogicznego w odniesieniu do szkół niepublicznych , albowiem dotyczy on wyłącznie postępowania wobec szkół publicznych , co wprost wynika z art. 89 u.s.o. Przepisy prawa oświatowego mają w tym zakresie jasną treść i nie wymagają wykładni. Wobec tego pisemne stwierdzenie przez kuratora oświaty w formie protokołu pokontrolnego niespełnienia warunków , określonych w art.7 ust.3 u.s.o. , stanowi o wypełnieniu dyspozycji art.88 u.s.o., nie wymaga ona formy i trybu decyzyjnego.

Wypada w tym miejscu przypomnieć ,że obowiązujący w Rzeczypospolitej Polskiej system oświaty zapewnia między innymi prawo każdego obywatela do kształcenia się (art.1 ust. 1 u.s.o). Prawo to jest realizowane zarówno przy pomocy szkół publicznych ,jak i z wykorzystaniem szkół niepublicznych, uzyskujących status szkół publicznych po spełnieniu warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy. Szkoła niepubliczna z uprawnieniami szkoły publicznej jest uprawniona do wydawania świadectw i dyplomów państwowych, które mają potwierdzać osiągnięty poziom wiedzy. Stąd konieczność realizacji warunków , o jakich mowa w art. 7 ust. 3 u.s.o. Rzecz jasna chodzi o to, aby szkoła niepubliczna z uprawnieniami szkoły niepublicznej spełniała standardy szkoły publicznej w zakresie programów nauczania, wymiaru zajęć edukacyjnych, zasad klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów oraz aby szkoła prowadziła dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych. W związku z tym jakiekolwiek odstępstwa od tych zasad jako prowadzące do podważenia wiarygodności świadectw i dyplomów , mogą stanowić przesłankę cofnięcia szkole niepublicznej uprawnień szkoły publicznej .

Przyjąć zatem należy ,że niespełnianie obowiązujących w wskazanym wyżej zakresie standardów stanowi "niespełnianie warunków", o jakich mowa w art. 88 u.s.o. Tak bowiem jak spełnienie określonych warunków uzasadnia przyznanie szkole niepublicznej uprawnień szkoły publicznej , tak naruszenie warunków, o których mowa w art.7 ust.3 u.s.o. uzasadnia cofnięcie tych uprawnień . Wbrew zarzutom skargi zakres znaczeniowy wyrażenia " niespełnianie warunków" nie ogranicza się wyłącznie do stanów faktycznych o charakterze długotrwałym, ciągłym, ale obejmuje również stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące tak w chwili dokonywania oceny, jak i w przeszłości (zob. wyrok NSA z dnia 29 grudnia 2006 r., I OSK 1469/06, Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie aprobuje zaprezentowanej w skardze wykładni art. 88 u.s.o. . Nie można się bowiem zgodzić z tezą skarżącej spółki ,że użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 88 u.o.s. sformułowania "niespełnianie warunków" powoduje, że tylko i wyłącznie uchybienia o charakterze trwałym, powtarzające się, uprawniają organ do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej. Przy takiej interpretacji omawianego zwrotu, poważne jednorazowe, czy nawet kilkukrotne naruszenie przepisów ustawy, mające miejsce w przeszłości, a wykryte w późniejszym okresie, nie mogłoby stanowić przesłanki zastosowanie sankcji przewidzianej w omawianym przepisie. W każdym bądź razie bagatelizowanie rangi i znaczenia obowiązków szkoły określonych w prawie oświatowym jest niedopuszczalne.

Przechodząc od tych ogólnych uwag na grunt realiów badanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko obu organów orzekających w sprawie , że mamy w niej do czynienia z takim " niespełnianiem warunków" , o których mowa w art.7 ust.3 u.s.o. W piśmie Kuratorium Oświaty we W. z dnia 18 lipca 2012r. adresowanym do organu ewidencyjnego wskazano stwierdzone w trakcie przeprowadzonej w dniu 27 czerwca 2012r. kontroli uchybienia z odniesieniem do konkretnej jednostki redakcyjnej art.7 ust.3 u.s.o. , z której określone warunki (standardy) wynikają. Z wspomnianego pisma wynika, że kontrolowana szkoła nie spełnia następujących wymagań wynikających :

- z art. 7 ust. 3 pkt 2 u.s.o. , albowiem realizuje obowiązkowe zajęcia w wymiarze niższym niż określony w ramowym planie nauczania oraz w szkolnym planie nauczania,

- art. 7 ust. 3 pkt 3 u.s.o. , gdyż przeprowadza egzaminy semestralne, w formie pisemnej z przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu w ilości innej niż dwa, co jest niezgodne z § 25 ust. 3 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.),

- art. 7 ust. 3 pkt 4 u.s.o. , w zakresie: prowadzenia księgi słuchaczy, dzienników lekcyjnych i arkuszy ocen. Ponadto księga arkuszy ocen nadal nie została skompletowana.

- art. 7 ust. 3 pkt 6 u.s.o., ponieważ nie posiada dokumentów potwierdzających zatrudnienie w kontrolowanej szkole nauczycieli do obowiązkowych zajęć edukacyjnych , posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Jak wynika z cytowanego już wyżej art.7 ust.3 u.s.o. warunkiem przyznania uprawnień szkoły publicznej szkole niepublicznej jest realizowanie przez szkołę zajęć edukacyjnych w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu, stosowanie zasad klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów oraz prowadzenie dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych. Swoista sankcja za niespełnianie warunków z art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w postaci cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest wynikiem ustaleń nadzoru pedagogicznego, którego celem jest - o czym była już mowa wyżej- m.in. analizowanie i ocenianie efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek, w tym realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania oraz przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki (art. 33 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 u.s.o.).

Celem sprawdzianów i egzaminów jest weryfikacja wyników kształcenia, a potwierdzeniem wyników działań pedagogicznych są świadectwa i dyplomy państwowe. Wspomniane świadectwa i dyplomy stanowią państwowe potwierdzenie osiągnięcia określonego poziomu wykształcenia, zasady weryfikacji wiedzy i umiejętności nabytych w ramach systemu oświaty publicznej , a zatem powinny być tożsame dla wszystkich uczniów, niezależnie od charakteru szkoły wydającej świadectwo lub dyplom oraz czasu przeprowadzenia egzaminu.

Z tego też względu jakiekolwiek odstępstwo od tych zasad, jako prowadzące do podważenia wiarygodności świadectw i dyplomów, może stanowić przesłankę cofnięcia uprawnień szkoły publicznej Nie można się bowiem zgodzić – jak usiłuje wywodzić to strona skarżąca - z praktyką tolerowania przez organ nadzoru pedagogicznego określonych uchybień do czasu, kiedy uchybienia ta uzyskają status trwałych, rażących czy też uporczywych, wielokrotnych. A zatem również jednorazowe uchybienia i nieprawidłowości , niekoniecznie kwalifikowane jako rażące , w zakresie spełnienia wymogów wynikających z art. 7 ust.3 u.s.o. mogą stanowić podstawę cofnięcia takich uprawnień szkole niepublicznej . Przeciwny punkt widzenia byłby sprzeczny z celem nadzoru pedagogicznego, jakim jest zapewnienie odpowiedniego poziomu kształcenia i weryfikacji działalności dydaktycznej w drodze sprawdzianów i egzaminów oraz wiarygodności uzyskanych w ten sposób świadectw i dyplomów.

W przypadku zatem niepodważonego przez stroną skarżącą ustalenia organu ,że doszło do naruszenia art.7 ust.3 u.s.o. w świetle argumentacji zaskarżonej decyzji nie można - w ocenie Sądu - dopatrzeć się przekroczenia granic uznania administracyjnego , a cofnięcie uprawnień szkoły publicznej nie może być ocenione jako niezgodne z prawem .

Zamierzonego skutku prawnego nie może również odnieść zarzut naruszenia przepisów art. 34 ust. 1 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.o. oraz w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP. Przede wszystkim w badanej sprawie z uwagi na przedmiot sporu ( cofnięcie uprawnień szkoły publicznej , a nie wykreślenie wpisu do ewidencji ) nie mógł mieć zastosowania przepis art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.o określający podstawy uzasadniające wykreślenie szkoły niepublicznej z ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego . A tym samym nie zachodziła potrzeba dokonywania przez organ wykładni tegoż przepisu , jak również przez Sąd w ramach kontroli sądowo-administracyjnej. Natomiast w poczynionych już powyżej rozważaniach wyraźnie zaakcentowano ,że ustawa o systemie oświaty nie zawiera postanowienia pozwalającego na zastosowanie przepisu art. 34 u.s.o. w odniesieniu do szkół niepublicznych , pomimo ,że w wielu przepisach wyraźnie stanowi o stosowaniu określonych przepisów także w stosunku do szkół niepublicznych. Wobec tego nie ma żadnych podstaw prawnych do stosowania trybu przewidzianego w art. 34 u.s.o. w zakresie sprawowania nadzoru pedagogicznego, ponieważ na podstawie art. 89, dotyczy on jedynie postępowania wobec szkół publicznych. Regulacja ta jest wystarczająco precyzyjna i trudno znaleźć uzasadnienie dla różnych prób jej pominięcia i zastąpienia tą , którą przewiduje art. 34 u.s.o.

Wbrew zarzutom skargi taka wykładnia nie narusza ani zasady równości ani art. 64 ust.2 Konstytucji. Prawo - w imię równości ( art. 32 ust. 1 Konstytucji RP) - powinno indywidualizować sytuację różnych podmiotów ze względu na pewne cechy istotne, to jest relewantne. Trybunał Konstytucyjny niejednokrotnie wypowiadał się w tej kwestii podkreślając, że tylko podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu mają być traktowane równo. W wielokrotnie powoływanym orzeczeniu z dnia 9 marca 1988 r. sygn. U 7/87 (OTK z 1988 r., cz. I. pn. 1) Trybunał Konstytucyjny wskazał, że zasada równości "polega na tym, że wszystkie podmioty prawne (adresaci norm prawnych), charakteryzujące się daną cechą istotną (relewantną) w równym stopniu, powinni być traktowani równo. A więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących." Z kolei w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2008 r. sygn. P 27/07 wskazano ,że "punktem wyjścia orzekania o zasadzie równości musi więc zawsze być, ustalenie czy istnieje wspólność cechy relewantnej pomiędzy porównywanymi sytuacjami, a więc, innymi słowy, czy zachodzi "podobieństwo" tych sytuacji (...). Jeżeli więc zostaje stwierdzone, że sytuacje "podobne" zostały przez prawo potraktowane odmiennie, to wskazuje to na możliwość naruszenia zasady równości". Natomiast w wyroku z dnia 15 października 2001 r. (sygn. K 12/01) Trybunał Konstytucyjny wyraził pogląd , że samo odstępstwo od równego traktowania nie prowadzi jeszcze do uznania wprowadzających je przepisów za niekonstytucyjne. Nierówne traktowanie podmiotów nie musi oznaczać dyskryminacji lub uprzywilejowania, a w konsekwencji niezgodności z art. 32 czy też art. 2 Konstytucji RP. Konieczna jest jeszcze ocena kryterium, na podstawie którego dokonano zróżnicowania, bowiem wszelkie odstępstwo od nakazu równego traktowania podmiotów podobnych musi zawsze znajdować podstawę w odpowiednio przekonywujących argumentach.

W związku z powyższym w analizowanej sprawie brak jest podstaw do uznania, że dokonana przez organ orzekający w sprawie wykładnia przepisu art. 34 ust. 1 u.s.o. narusza zasadę równości wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że sytuacja podmiotów prowadzących szkoły niepubliczne (nawet z uprawnieniami szkół publicznych) i podmiotów prowadzących szkoły publiczne nie jest jednakowa i nie wymaga stosowania w stosunku do nich jednakowych rozwiązań prawnych. Szkoły publiczne i szkoły niepubliczne należą do różnych kategorii podmiotów, dlatego też nie sposób mówić w ich przypadku o naruszeniu konstytucyjnej zasady równości wobec odrębnej regulacji zasad ich funkcjonowania. Wobec tego cechą relewantną, różnicującą sytuację prawną szkół publicznych i niepublicznych jest szereg określonych w ustawie rozwiązań ustawowych, odmiennie regulujących powstawanie, funkcjonowanie, finansowanie czy też likwidację tych szkół. Oba te rodzaje szkół różni też zakres nałożonych ustawowo obowiązków, czy też relatywnie większa autonomia szkół niepublicznych w stosunku do szkół publicznych, wynikająca chociażby z unormowania zawartego w art. 7 u.s.o. Z tego również powodu trudno znaleźć uzasadnienie dla zarzutu naruszenia przepisów art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP.

Reasumując powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził ,że zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne, co obligowało go do oddalenia skargi na podstawie art.151 p.p.s.a.