Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1258/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A SA z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia [...] A SA z siedzibą w K. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] nr [...], wydane w przedmiocie odmowy dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym z dnia [...] nr [...].

W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] do skarżącej wystosowano wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dniu od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Na pokwitowaniu odbioru tego wezwania wskazano, że przesyłkę doręczono dnia [...]. Wpis nie został jednak uiszczony.

Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2010 r. wezwano do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, ewentualnie odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie w wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusuniecie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie to doręczono wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, jednak do tej pory nie zostało ono wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, terminowości ich składania, jak i kosztów postępowania oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów.

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Jeżeli chodzi o wymogi formalne skargi dotyczące treści skargi, to należy zaznaczyć, że skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: P.p.s.a. Nadto, w świetle art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Jednym z koniecznych wymogów skutecznego wniesienia skargi jest przedłożenie Sądowi dokumentu z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sadem, innymi słowy do wykazania się legitymacją do wniesienia skargi w imieniu strony skarżącej.

W związku z tym zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego uprawnienie do działania w imieniu osoby prawnej jako jej organ stanowi brak formalny, do którego usunięcia strona winna zostać wezwana w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Przedłożony dokument wskazywać musi na umocowanie organu na dzień złożenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, opubl. w Lex nr 484878). Niewykonanie zaś zarządzenia w ustawowym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA z 2005 r., nr 5, poz. 91).

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wykonała wezwania do usunięcia braku formalnego, czego następstwem powinno być odrzucenie skargi. Stosowanie bowiem do art. 58 § 1 pkt 3 niuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej niedopuszczalnością.

Z kolei w aspekcie kosztów sądowych istotny jest przepis art. 230 P.p.s.a., który stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.

Wysokość wpisu oraz szczegółowe zasady jego pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone braki nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, tj. do dnia [...].

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy).

Przepis ten zawiera obligatoryjną dyspozycję dla Sądu, nie uzależniając rozstrzygnięcia w zakresie uznania skargi za mogącą skutecznie zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne od uznania Sądu lub kierowania się innymi przesłankami, niż stwierdzone braki w zakresie kosztów sądowych. Uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego leży bowiem w dyspozycji strony, która powinna - pod rygorem odrzucenia skargi - spełnić wszystkie wymogi formalne, warunkujące skuteczność tego środka prawnego, w tym obowiązki dotyczące wpisu.

W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.