Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 456/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 13 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na Starostę Powiatowego w P. w przedmiocie wydania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 456/07

UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wznowił postępowanie administracyjne zakończone postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...], dotyczące odmowy wydania zaświadczenia.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. po rozpoznaniu wniosku M. N. o wznowienie postępowania administracyjnego, odmówił uchylenia postanowienia Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia dotyczącego gruntów ornych, leśnych, dróg, wód i nieużytków wchodzących w skład "K. I." lub "H. S.".

Główny Geodeta Kraju po rozpatrzeniu odwołania M. N. od powyższego rozstrzygnięcia, decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] i umorzył postępowanie wszczęte postanowieniem z dnia [...]

Pismem z dnia 2 kwietnia 2007 r. M. N. powołując się na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] zwrócił się do Starosty Powiatowego w P. o przesłanie wyrysów i wypisów gruntów i budynków H. S. z przyległościami oraz dworu "R." w B. z przyległościami.

W odpowiedzi, Starosta Powiatowy w P. w piśmie z dnia 16 kwietnia 2007 r. poinformował wnioskodawcę, iż nie może wydać żądanych wypisów i wyrysów, ponieważ w prowadzonej przez Starostę ewidencji gruntów i budynków dla obszaru powiatu [...] brak jest jednostki ewidencyjnej oraz obrębu ewidencyjnego o nazwie "H. S." oraz "d. R.". Organ zwrócił również uwagę, iż M. N. nie wskazał numerów działek ewidencyjnych, dla których miałby zostać wydany wyrys z operatu ewidencyjnego.

W dniu 23 kwietnia 2007 r. M. N. ponownie zwrócił się do Starosty Powiatowego w P. z prośbą o wydanie wyrysów i wypisów gruntów i budynków H. S. z przyległościami oraz dworu "R." w B. z przyległościami, wskazując nazwy obrębów ewidencyjnych i podając powierzchnie gruntów, których dotyczy wniosek.

Odpowiadając na wskazane pismo, Starosta Powiatowy w P. w dniu 11 maja 2007 r. wyjaśnił, iż wykonanie wypisów i wyrysów nie jest możliwe dopóki wnioskodawca nie wskaże numerów działek ewidencyjnych. W tych okolicznościach organ wezwał M. N. do podania numerów ewidencyjnych działek, których dotyczy jego wniosek i wyjaśnił, iż podanie numerów działek jest również niezbędne dla ustalenia ceny za wykonanie wyrysów i wypisów zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333). Wskazane pismo doręczono wnioskodawcy w dniu 16 maja 2007 r.

W dniu 17 maja 2007 r. M. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zażądał wydania przez Starostę Powiatowego w P. "oczekiwanych dokumentów".

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w P. wniósł o jej odrzucenie w trybie art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Cytowany wyżej przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Sąd rozpoznając skargę M. N. doszedł do przekonania, iż tryb postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie został wyczerpany.

Przede wszystkim, poza sporem jest fakt, iż skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o wydanie wyrysów i wypisów gruntów i budynków H. S. z przyległościami oraz dworu "R." w B. z przyległościami. Pismem z dnia 11 maja 2007 r. Starosta Powiatowy w P. wezwał skarżącego do wskazania numerów ewidencyjnych działek, których dotyczy wniosek. M. N. nie uzupełnił jednak braków formalnych swojego wniosku i od razu wniósł skargę do sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu, pismo z dnia 16 kwietnia 2007 r. i 11 maja 2007 r. należy uznać za wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma w trybie art. 64 § 2 kpa. W postępowaniu administracyjnym skutkiem niewykonania przez skarżącego wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma winno być pozostawienie przez Starostę Powiatowego w P. podania bez rozpoznania. W takiej bowiem sytuacji skarżący mógłby podjąć ewentualną obronę przed bezczynnością Starosty, składając w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero gdyby zażalenie jego nie zostało uwzględnione, M. N. służyłaby skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Tymczasem, w niniejszej sprawie tryb ten nie został wyczerpany, co pozwalało Sądowi uznać skargę M. N. za przedwczesną i w rezultacie za niedopuszczalną.

Skoro zatem skarga M. N. była niedopuszczalna, Sąd zobowiązany był ją odrzucić.

O powyższym orzeczono w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)