Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 632/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27, art. 34 ust. 1 pkt 1, art. 32 ust. 1, art. 37 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. Z. i G. Z. na bezczynność B. M. w przedmiocie nabycia prawa własności. postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

A. i G. Z. (dalej również jako skarżący) złożyli wniosek do Urzędu Miejskiego w M. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonej jako działka nr ew[...] o powierzchni [...] ha położonej przy ulicy [...] [...] w M. w prawo własności.

Pismem z dnia 11 maja 2010 r. nr [...] B. M. poinformował wnioskodawców, że ich wniosek będzie rozpoznany w trybie bezprzetargowym na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Rada Miejska w M.wyraziła zgodę na zbycie w trybie bezprzetargowym ww. nieruchomości oznaczonej jako działka nr ew.[...] o powierzchni [...] ha, po czym B. M. zlecił jej wycenę, a następnie, po sporządzeniu wyceny w dniu 28 grudnia 2010 r. wydał ogłoszenie o przeznaczeniu nieruchomości do sprzedaży w trybie bezprzetargowym.

Pismami z dnia 21 marca 2011 r., 14 czerwca 2011 r. oraz 1 sierpnia 2011 r. A. i G. Z. zgłosili uwagi do dokonanej wyceny.

Ostatecznie strony nie doszły do porozumienia co do ceny opisanej na wstępie nieruchomości.

W dniu 17 października 2011 r. wnioskodawcy wnieśli skargę na bezczynność B., która przez Radę Miejska w M. uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. została uznana za nieuzasadnioną.

Następnie w dniu 21 sierpnia 2014 r. Wnioskodawcy złożyli pismo do Przewodniczącego Rady Miejskiej w M., w którym wezwali do zaniechania naruszania prawa oraz uchylenia ww. uchwały i zakończenia postępowania w sprawie sprzedaży nieruchomości.

Przewodniczący Rady Miejskiej w M. pismem z dnia 2 września 2014 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

A. Z. i G. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność B. M., domagając się nakazania temu organowi wydania aktu administracyjnego umożliwiającego przeniesienie na ich rzecz prawa własności nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę, B. M. wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że w sprawie został wyczerpany tok administracyjny postepowania, a niezakończenie sprawy wynikało z braku akceptacji przez skarżących ceny nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a. ), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych m.in. w pkt 1 (pkt 8), tj. bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej. Z powyższego wynika zatem, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w tym zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.

Niniejsza sprawa dotyczyła sprzedaży nieruchomości oznaczonej jako działka nr ew. [...] o powierzchni [...] ha jej dotychczasowym użytkownikom wieczystym.

Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego (art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2014 r. poz. 518 ze zm.; dalej: ugn). Na mocy art. 37 ust. 2 pkt 1 ugn w zw. z art. 34 ust. 1 pkt 1 ugn oraz art. 32 ust. 1 ugn użytkownicy wieczyści są uprawnieni do nabycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej. Warunki zbycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej ustala się w rokowaniach przeprowadzanych z nabywcą (art. 28 ust. 2 zd. drugie ugn). Protokół z przeprowadzonego przetargu oraz protokół z rokowań przy zbyciu w drodze bezprzetargowej stanowią podstawę do zawarcia umowy (art. 28 ust. 3 ugn).

Z akt sprawy wynika, że organ administracji działając w imieniu właściciela nieruchomości wypełnił wymagane ustawą o gospodarce nieruchomościami obowiązki – została wyrażona przez Radę Miejską w M. zgoda na zbycie przedmiotowej nieruchomości w trybie bezprzetargowym, a następnie zostało zlecone wykonanie operatu szacunkowego celem ustalenia wartości nieruchomości, z uwzględnieniem ciążącego na niej prawa użytkowania wieczystego. Operat został sporządzony, a skarżący zostali poinformowani o wysokości kwoty należnej do zapłaty w celu nabycia prawa własności nieruchomości. Została również wypełniona dyspozycja art. 35 ust. 1 ugn poprzez sporządzenie i podanie do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

W nawiązaniu do uwag poczynionych na wstępie, zauważyć należy, że na obecnym etapie sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, albowiem dotyczy ona sfery wykonywania uprawnień właścicielskich przez jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku do mienia stanowiącego własność gminy i co za tym idzie posiada ona charakter cywilnoprawny.

Uznając zatem, że zaskarżony brak aktywności organów administracyjnych ma miejsce w ramach sfery dominum (a nie imperium), i nie jest objęty zakresem właściwości tut. Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.