Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1500/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art.258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2010 r. po rozpoznaniu wniosku T. R. i E. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. R. i E. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej postanawia: 1. przyznać T. R. i E.R. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz poprzez zwolnienie od ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej, 2. ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynęły formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy E.R. i T.R.,

w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z nadesłanych formularzy wynika, że wnioskodawcy są małżeństwem prowadzącym wspólnie gospodarstwo domowe. Z tego też względu postanowiono złożone wnioski rozpatrzeć wspólnie.

W nadesłanych formularzach wnioskodawcy podali, że utrzymują się z dochodów w wysokości 3.736,00 -3.836,00 złotych netto miesięcznie. Zakreślili, że posiadają dom mieszkalny o pow. 109 m ² oraz część nadbudowaną. Wyszczególnili, że ponoszą miesięcznie następujące koszty: spłaty kredytu w wysokości 210,00 złotych, 450,00 złotych, 900,00 złotych, 148,90 złotych, spłata karty kredytowej w wysokości 300,00 złotych, opłata za energię w wysokości 230,00 złotych, ubezpieczenie 180,00 złotych, opłata za telefon w wysokości 35,00 złotych, ogrzewanie domu 150,00 złotych, opłata za wywóz śmieci 23,00 złotych, wywóz nieczystości płynnych 100,00 złotych, podatek od nieruchomości 20,00 złotych, wydatki na lekarstwa w wysokości 120,00 złotych, koszty dojazdu do pracy w wysokości 400,00 złotych, opłata za internet w wysokości 60,00 złotych, opłata za telefon 68,00 złotych. Po podsumowaniu podali, że wydatki te wynoszą 3.394,90 złotych. Wnioskodawcy zaznaczyli, że bieżące utrzymanie pozostaje im kwota 350,00 - 450,00 złotych miesięcznie, która im nie wystarcza i powiększają przez to kredyt na karcie kredytowej.

Wnioskodawcy oświadczyli, że nie posiadają żadnych oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej we wniosku, tak aby można było jednoznacznie stwierdzić, iż skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Z powyższego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Mając powołane wyżej regulacje prawne jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie sprawy stanowi wpis od skargi w kwocie 1.500,00 złotych oraz stan majątkowy wnioskodawców uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania i ustanowić adwokata z wyboru.

Z danych przedstawionych w formularzu wynika, że miesięczny dochód netto wnioskodawców wynosi 3.736,00 - 3.836,00 złotych, zaś wysokość ponoszonych przez nich wydatków związanych z utrzymaniem domu oraz spłatami kredytów wynosi kwotę 3.394,90 złotych. Z powyższego wynika, że skarżącym na niezbędne potrzeby życia codziennego pozostaje kwota 350,00 - 450,00 złotych miesięcznie.

Z tego też względu, przyznano wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz (w przypadku ewentualnego wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżących) wpisu od skargi kasacyjnej i ustanowiono adwokata z urzędu, bowiem uznano, że poniesienie tych wydatków wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawców.

W odniesieniu zaś do pozostałych kosztów (np. wpis od zażalenia, opłata kancelaryjna ) oceniono, iż skarżący będą w stanie je ponieść samodzielnie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.