Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 902/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika K. E. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. Nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W rozdzielniku osób, którym decyzję doręczano, był pełnomocnik strony skarżącej – W. E.. Na karcie akt administracyjnych nr [...] znajduje się koperta, w której decyzje wysłano, z adnotacją poczty, iż po podwójnym awizowaniu nie podjęta przesyłka została w dniu [...] r. zwrócona do adresata – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

Pismem wniesionym w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wskazaną decyzję Kolegium. Do wniosku załączył przedmiotową skargę.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż skargę wniósł po terminie, bowiem nie została mu doręczona decyzja Kolegium, stąd nie miał wiedzy o jej wydaniu oraz treści decyzji. Wyjaśnił, iż o wydaniu decyzji dowiedział się w dniu [...] r., a w dniu [....] r. skarżąca osobiście była w siedzibie Kolegium, gdzie uzyskała informację, iż doręczenie decyzji jej pełnomocnikowi nastąpiło w dniu [...] r. Wyjaśnił, iż w okresie od [...] do [...] r. przebywał na leczeniu sanatoryjnym w I. Z., stąd w związku z koniecznością dojazdu do sanatorium w miejscu zamieszkania nie było go od dnia [...] do [...] r. Wyjaśnił także, że w związku z obowiązkami zawodowymi często wyjeżdża, a na przełomie lipca i sierpnia przebywał na urlopie wypoczynkowym za granicą. Wskazał, iż jest tłumaczem przysięgłym i z tego tytułu występuje przed sądami, zobligowany jest wykonywać czynności urzędowe z zachowaniem terminów, stąd z tych powodów pod jego nieobecność przesyłki polecone adresowane do niego nie są odbierane przez dorosłych domowników. Wskazał nadto, że zaskarżona decyzja została wydana w pośpiechu, bowiem w dniu [...] r. skarżącej doręczono postanowienie o sprostowaniu oczywistej pomyłki w decyzji organu I instancji, na które to postanowienie skarżąca w dniu [...] r. wniosła zażalenie. Zażalenie to nie zostało rozpatrzone, stąd nie mógł zakładać, że Kolegium w pierwszej kolejności rozpatrzy odwołanie od decyzji organu I instancji. Podniósł, iż wniosek o przywrócenie terminu złożył z zachowaniem terminu siedmiodniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę wniosło o odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a w treści wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

W odniesieniu o niniejszej sprawy wskazać należy, iż przedmiotowy wniosek wniesiony został w terminie siedmiu dni od dnia wskazanego przez stronę jako dzień powzięcia informacji o wydaniu decyzji. Wraz z wnioskiem strona dokonała czynności, której uchybienie dotyczyło.

Oceniając natomiast podane przez pełnomocnika strony okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Powołane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powołane przyczyny uchybienia terminu, to jest pobyt w sanatorium na przełomie maja i czerwca, późniejszy wyjazd na wypoczynek za granicą, częste wyjazdy służbowe w związku z pracą tłumacza przysięgłego oraz przekonanie o niemożności wydania decyzji wobec zaskarżenia postanowienia organu I instancji, nie stanowią nadzwyczajnych przeszkód, które uniemożliwiałby zachowanie terminu do wniesienia skargi. Wymóg dochowania należytej staranności w odniesieniu do osoby dbającej o swoje interesy nakazywał pełnomocnikowi strony w tych okolicznościach co najmniej poczynienie ustaleń przed kolejnym dłuższym wyjazdem na okoliczność wyznaczenia przez Kolegium terminu posiedzenia, na którym odwołanie strony miało być rozpatrzone, chociażby poprzez wykonanie telefonu do sekretariatu Kolegium. Wskazać przy tym należy, iż o przekazaniu odwołania do organu odwoławczego strona skarżąca została przez organ I instancji powiadomiona pismem z dnia [...] r. (karta nr [...] akt administracyjnych). Nie do zaakceptowania jest także podnoszona we wniosku okoliczność nie odbierania przesyłek poleconych przez dorosłych domowników w okresie, gdy przebywa miejscem zamieszkania. Zdaniem Sądu osoba dbająca o swoje sprawy w takiej sytuacji powinna liczyć się z negatywnymi skutkami nie odebrania korespondencji w dłuższym okresie czasu, a uwaga ta w szczególności dotyczy osoby, która tak jak wnioskodawca, jest obeznana z przepisami prawa i ma styczność z procedurą administracyjną i sądową. W ocenie Sądu w tym przypadku wymóg dochowania należytej staranności nie został przez pełnomocnika strony skarżącej zachowany.

Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 §1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak