Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 493/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 272, art. 278
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

I SA/Go 493/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gorzowie Wlkp. z dnia 19 sierpnia 2008r., sygn. akt I SA/Go 640/08 wydanym ze skargi W.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I SA/Go 493/13

Uzasadnienie

Skarżąca W.C. pismem z [...] września 2013 r. złożonym osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 19 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Go 640/08 oddalającego skargę W.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lutego 2006r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", w myśl którego można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżąca podniosła, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 18 lipca 2013 sygn. akt SK 18/09 podważył zgodność z Konstytucją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lutego 2006r.oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tejże ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Sąd zgodnie z art. 280 § 1 ww. ustawy bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Stosownie do postanowień art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Jak wynika z art. 272 § 2 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania opartą na ww. podstawie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu.

Według art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z powołanych regulacji wynika, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 272 § 2 p.p.s.a. określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie określonej w art. 272 § 1 p.p.s.a. Natomiast art. 278 p.p.s.a. określa termin do którego w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na treści art. 272 § 1 p.p.s.a. Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SA/Go 640/08 wyrok z dnia 19 sierpnia 2008r., którego skarga o wznowienie postępowania dotyczy, uprawomocnił się 19 września 2008 roku. Zatem pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem upłynął 19 września 2013 r. Skarga o wznowienie postępowania jako wniesiona po upływie tego terminu ( wniesiona została 24 września 2013r.) w świetle art. 278 p.p.s.a. jest niedopuszczalna.

Z uwagi na powyższe skarga o wznowienie postępowania w kontrolowanej sprawie jako wniesiona z naruszeniem art. 278 p.p.s.a. – podlega, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. odrzuceniu bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanej w niej podstaw.