Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 477/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant ref. staż. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skarg K. B., A. B. i P. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej skargi oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku z dnia 8 października 2014 r. A. i K. B. oraz P. K., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2014 r., wydaną z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działek nr [...]i nr [...]położonych w miejscowości G., gmina P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 12 lutego 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2013 r., K. B. i P.K. wystąpili o wydanie zezwolenia na lokalizację wspólnego zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działek o nr [...] i nr [...] położonych w miejscowości G., gm. P. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Zastępca Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, działając z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. która odmówił wydania zezwolenia na lokalizację przedmiotowego zjazdu.

Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. organ odwoławczy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolejnym wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2014 r. K. B., A. B. i P. K. ponownie wystąpili o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu z drogi krajowej nr [...] do działek nr [...] i [...] w G.

Wobec ustalenia, że wniosek z dnia 6 sierpnia 2014 r. dotyczy sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. i pochodzi od tych samych stron organ uznał, że brak jest podstaw do wydania kolejnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w związku z czym konieczne było umorzenie wszczętego postępowania.

Jednocześnie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wyjaśnił, iż w sprawie nie ma znaczenia fakt, że w postępowaniu zakończonym poprzednią decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., inicjatorem postępowania był P. K. i K. B. a nie także A. B.(jak ma to miejsce obecnie), gdyż oboje na podstawie małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej są właścicielami działki nr [...], a tym samym, stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych przysługuje im przymiot strony w postępowaniu o zezwolenia na lokalizację przedmiotowego zjazdu.

Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2015 r. wnieśli A. B., K. B. a także P. K.

W obu skargach wskazano, że pismami z dnia 5 maja 2014 r. i 6 sierpnia 2014 r. skarżący zwrócili się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] o wydanie decyzji uzgadniającej projekt obsługi działek [...] i [...]w G. oraz o wydanie opinii "o warunkach wykonania projektu drogowego zjazdu(budowlanego, technologicznego i wykonawczego) i realizacji poprzez wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] na wymienione działki".

Organ wydając zaskarżoną decyzję całkowicie pominął treść ich wniosków i orzekł w innej sprawie. Podkreślili, ze wbrew twierdzeniu organu decyzja z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie jest tożsama przedmiotowo z ich wnioskami, gdyż nie dotyczyła ona zezwolenia na lokalizację zjazdu lecz wydania decyzji "(...) uzgadniającej projekt obsługi i opinii o warunkach wykonania projektu drogowego zjazdu".

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. Wyjaśnił jednocześnie, ze wobec niejasnej treści żądań skarżących sformułowanych w pismach z dnia 5 maja 2014 r. i 6 sierpnia 2014 r. wystąpił o sprecyzowanie wniosku pod rygorem przyjęcia, że dotyczą one lokalizacji zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do przedmiotowych działek. Pomimo dwukrotnego żądania organu odpowiedzi nie zostały precyzyjnie udzielone.

Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skargi podlegają oddaleniu.

Zaskarżoną decyzja z dnia [...] stycznia 2015 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2014 r. umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem K. B. i A. B. oraz P. K. o zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi krajowej nr [...] do działek nr ewid. [...] i [...]w G.gm. P.

Decyzja wydana została w oparciu o at. 105 § 1 kpa, w związku z tym na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne wszczyna się z urzędu lub na żądanie strony, która w swym podaniu wskazuje zazwyczaj przedmiot i zakres postępowania administracyjnego. Decyzja organu, zgodnie z art. 104 k.p.a., rozstrzyga sprawę co do istoty w granicach żądania określonego przez stronę. W tych granicach należy także ocenić decyzję o umorzeniu postępowania odnosząc ją do ustalonego w sprawie przedmiotu i zakresu postępowania administracyjnego.

Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

W nauce prawa administracyjnego przyjęto, ze bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi się w art. 105 § 1 kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego , a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać będzie z kilku różnych przyczyn, które można podzielić na podmiotowe i przedmiotowe. Przyczyny te mogą powstać na skutek faktów naturalnych lub na skutek zdarzeń prawnych. Chodzić tu będzie przykładowo o śmierć osoby fizycznej, zmianę tytułu własności rzeczy, zniesienie uprawnień lub obowiązków lub też rozstrzygniecie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy ostateczną decyzją administracyjną pozostająca w obrocie prawnym.

Jak ustalił organ w toku niniejszego postępowania wniosek skarżących o lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działek nr [...] i [...] w G. został rozstrzygnięty ostateczną decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2013 r., którą odmówiono zezwolenia na lokalizację zjazdu.

Kolejnym wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2014 r. K. B., A. B. i P. K. wystąpili o "(...)wydanie decyzji uzgadniającej projekt obsługi działek nr [...] i [...] w G. (...) oraz wydanie opinii o warunkach wykonania projektu drogowego zjazdu (budowlanego, technologicznego i wykonawczego) i realizacji poprzez wykonanie zjazdu z drogi krajowego nr [...] na ww działki".

Wobec niejasnej treści wniosku organ dwukrotnie pismami z dnia 24 listopada 2014 r. i z dnia 8 grudnia 2014 r. występował do wnioskodawców o sprecyzowanie żądania. W odpowiedzi zarówno P. K. (k- 16), jak i małżonkowie B. (k-15) wyjaśnili, że ich oświadczenie woli dotyczyło wniosku o lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do działek [...] i [...] w G.

W tych okolicznościach organ niewadliwie uznał, iż wobec pozostawienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. rozstrzygającej o żądaniu skarżących wszczęte na wniosek tych samych stron kolejne postępowanie o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi krajowej nr [...] do działek nr [...] i [...] w G. jest bezprzedmiotowe.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.