Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 266/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. i J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę. 2


UZASADNIENIE

U. K. i J. K. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którą uchylono w całości decyzję Burmistrza Olesna z dnia [...], nr [...], orzekającą o odmowie ustalenia na rzecz H. J. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie budynku gospodarczego dla potrzeb rolniczej spółdzielni produkcyjnej o zakres inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek magazynowo – biurowo – mieszkalny dla części działek nr A i B k.m. [...]obręb S. przy ul. [...] w S. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 22 kwietnia 2010 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie czterech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w sprawie warunków zabudowy terenu, albowiem złożone pełnomocnictwo z dnia 21 października 2009 r. dotyczy prowadzenia spraw związanych z pozwoleniem na budowie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik pismem z dnia 10 maja 2010 r. przesłał w załączeniu cztery egzemplarze skargi i poinformował, iż z uwagi na zamieszkiwanie mandantów w Niemczech nie jest on w stanie w zakreślonym przez Sąd terminie przedłożyć pełnomocnictwa o żądanej treści. Jednocześnie wskazał także, iż mając na uwadze, iż decyzja administracyjna "w sprawie warunków zabudowy" jest jednym z elementów postępowania związanego z wydaniem "pozwolenia na budowę", znajdujące się w aktach pełnomocnictwo udzielone "...do prowadzenia spraw związanych z pozwoleniem na budowę...", w jego ocenie, upoważnia go do reprezentowania strony w niniejszym postępowaniu.

Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 11 maja 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, że skarga - poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym - winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei z art. 47 § 1 P.p.s.a. wynika obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 37 § 1 P.p.s.a. zobowiązuje pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Dodatkowo wskazuje, iż adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa.

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II., str. 99).

Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym i pełnomocnik nie dysponuje drugim egzemplarzem pełnomocnictwa. W przypadku gdy natomiast sąd administracyjny, stwierdza brak dołączonego do skargi pełnomocnictwa, ale jednocześnie ma wiedzę, że w aktach sprawy administracyjnej znajduje się pełnomocnictwo obejmujące możliwość występowania pełnomocnika w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym, powinien uwzględnić ten fakt z urzędu i wezwać pełnomocnika o uwierzytelniony odpis tego pełnomocnictwa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1551/04).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, że pełnomocnik wnosząc skargę do sądu administracyjnego – pierwsze pismo w sprawie – nie dołączył pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżących, powołał się natomiast na znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pełnomocnictwo.

W tym miejscu zauważyć należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajdują się dwa pełnomocnictwa udzielone pełnomocnikowi w dniu 21 października 2009 r., złożone przed organem I oraz II instancji. Na uwagę zasługuje jednakże, iż tylko jedno z nich, przedłożone w dniu 26 października 2009 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu upoważnia pełnomocnika do występowania przed sądem administracyjnym. Na marginesie wskazać należy, iż przedłożone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu pełnomocnictwo stanowi jedynie kserokopię ustanowionego pełnomocnictwa, albowiem nie zostało ono przez pełnomocnika poświadczone za zgodność z oryginałem.

Ponadto z treści złożonego Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu pełnomocnictwa wynika, iż stanowi ono umocowanie do prowadzenia przez pełnomocnika spraw związanych z pozwoleniem budowlanym na nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], przed wszystkimi organami administracji samorządowej oraz sądami administracyjnymi (...).

Mając na uwadze w/w zakres udzielonego umocowania podkreślić należy, iż pełnomocnictwo to jest pełnomocnictwem rodzajowym, określonym w art. 36 pkt 2 P.p.s.a. – do prowadzenia poszczególnych spraw. Zakres umocowania obejmuje bowiem dokonywanie w imieniu mocodawcy czynności prawnych należących do określonej ich kategorii, tj. spraw związanych z pozwoleniem budowlanym.

Wskazać należy, iż rozpoznawana przed tut. Sądem sprawa związana jest z ustaleniem warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie budynku gospodarczego rolniczej spółdzielni produkcyjnej o zakres inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek magazynowo – biurowo – mieszkalny dla części działek nr A i B k.m. [...] obręb S. przy ul. [...] w S. Przedmiotem toczącej się sprawy nie jest natomiast postępowanie związane z uzyskaniem pozwolenia budowlanego na w/w nieruchomości.

Wprawdzie sprawy dotyczące warunków zabudowy terenu łączą się z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem w przypadku braku planu miejscowego, inwestor powinien uzyskać decyzję ustalającą warunki zabudowy. Natomiast nie ulega wątpliwości Sądu, że są to dwa odrębne postępowania, inny jest bowiem ich cel jak również ich uregulowanie prawne. Decyzja o warunkach zabudowy, wydawana jest w przypadku zmiany zagospodarowania terenu polegającego na budowie obiektu budowlanego lub wykonywaniu innych robót budowlanych niebędącymi inwestycjami celu publicznego, nawet wtedy gdy nie wymagają pozwolenia na budowę, oraz w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, a także zmiany sposobu zagospodarowania terenu niewymagającej w ogóle podejmowania robót budowlanych.

Z powyższego wynika, iż decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest nie tylko w przypadkach przedsięwzięć polegających na wykonywaniu robót budowlanych w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, ale również w przypadku wszystkich innych działań, pod warunkiem, że polegają na zmianie użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Decyzja o pozwoleniu na budowę zezwala natomiast jedynie na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych Zakres postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest zatem szerszy od postępowania związanego z wydaniem pozwolenia na budowę. Nie można także wskazywać na tożsamość tych postępowań.

Wbrew zatem wyrażonej w odpowiedzi na wezwanie ocenie pełnomocnika należy zauważyć, że znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo upoważniające do prowadzenia spraw związanych z pozwoleniem budowlanym nie jest pełnomocnictwem w oparciu, o które można uznać, że pełnomocnik był prawidłowo umocowany do działania w imieniu skarżących w postępowaniu sądowym.

Mając na uwadze powyższe skonstatować należy, iż sformułowane wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa w sprawie warunków zabudowy terenu były jak najbardziej uzasadnione, a wobec tego, że brak skargi nie został usunięty w zakreślonym terminie, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

-----------------------

4