Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1046/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 148, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 11 ust. 2 pkt 5, ust. 3, art. 39 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 14 poz 89
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 o zakładach opieki zdrowotnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej M. C. sprawy ze skargi Rady Miasta Krakowa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 1 lipca 2009 r. Nr : LXXVIII/997/09 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie zatwierdzenia zmian w Statucie Specjalistycznego Szpitala Miejskiego im. G. Narutowicza w Krakowie s k a r g ę o d d a l a .


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 marca 2010r.

W dniu 1 lipca 2009r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę Nr LXXVIII/997/09 w sprawie zatwierdzenia zmian w Statucie Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie. Została ona podjęta na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), art. 12 pkt 11 i art. 92 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) oraz art. 39 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.).

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 6 sierpnia 2009r. nr PN.II.0911-165-09, wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), Wojewoda Małopolski stwierdził nieważność powyższej uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 1 lipca 2009r. Nr LXXVIII/997/09 w całości. W ocenie organu nadzoru przedmiotowa uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.). Organ nadzoru stwierdził, iż Rada Miasta Krakowa podejmując przedmiotową uchwałę w sposób nieuprawniony postanowiła o przekazaniu uprawnienia do określenia struktury organizacyjnej Szpitala na rzecz jego Dyrektora. W § 1 pkt 2 uchwały Rada Miasta Krakowa postanowiła bowiem o dokonaniu zmiany dotychczasowej treści § 8 ust. 2 Statutu. W myśl przywołanego przepisu postanowiono, iż "szczegółową organizację wewnętrzną, zasady podległości oraz zakresy działalności komórek organizacyjnych i samodzielnych stanowisk pracy określa regulamin organizacyjny ustalony przez Dyrektora Szpitala". W ocenie organu nadzoru brak określenia w uchwale podjętej przez organ stanowiący gminy struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej w istocie prowadzi do cesji kompetencji w tym zakresie na rzecz organu tego zakładu, tj. jego Dyrektora. Zdaniem Wojewody Małopolskiego, jest to niedopuszczalne tak w świetle przepisu art. 11 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy, jak i na gruncie aktualnie obowiązującego porządku prawnego i stanowi o istotnym naruszeniu prawa. Organ nadzoru zaznaczył przy tym, iż aktualnie obowiązujący zapis § 8 ust 1 Statutu Szpitala stanowiący, iż strukturę organizacyjną tworzą wymienione w tym przepisie "piony organizacyjne" (pion Dyrektora Szpitala; pion Zastępcy Dyrektora ds. Lecznictwa; pion Zastępcy Dyrektora ds. Pielęgniarstwa i Zarządzania Jakością; pion Zastępcy Dyrektora ds. Administracyjno-Technicznych; pion Głównego Księgowego; pion Głównego Specjalisty ds. Organizacji i Zarządzania Informacją), w jego ocenie nie wyczerpuje dyspozycji wyżej cytowanego przepisu ustawy, która obliguje organ założycielski do określenia struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej. Przywołany zapis § 8 ust. 1 uchwały w ocenie organu nadzoru nie określa struktury organizacyjnej Szpitala, a jedynie w sposób ogólny wskazuje "piony organizacyjne", w ramach których w rzeczywistości Dyrektor Szpitala będzie mógł dowolnie kształtować strukturę organizacyjną zakładu. W ocenie organu nadzoru poprzez zmianę zapisu § 8 ust. 2 Statutu Rada Miasta Krakowa doprowadziła do nieuprawnionego przekazania kompetencji ustawowo przypisanej organowi założycielskiemu zakładu opieki zdrowotnej, na rzecz jego Dyrektora.

Wojewoda Małopolski podkreślił, iż wyrażona w art. 7 Konstytucji RP zasada legalności zobowiązuje organy władzy publicznej, a więc także organy samorządu terytorialnego, do działania na podstawie i w granicach prawa. W świetle powyższej zasady obowiązkiem Rady Miasta jest respektowanie zakresu przedmiotowego ustawy wyznaczonego w przedmiotowej sprawie przepisem art. 11 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Pominięcie obligatoryjnego elementu statutu skutkuje brakiem pełnej realizacji upoważnienia ustawowego, bowiem nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego przekazanego przez ustawodawcę do uregulowania przez gminę, tym bardziej że brak ten dotyczy jednego z najbardziej istotnych elementów.

Organ nadzoru zaznaczył przy tym, iż rozważano zdelegalizowanie wyłącznie części przedmiotowej uchwały, niemniej jednak mając na uwadze powyższą argumentację, jak również okoliczność, iż ewentualne stwierdzenie nieważności uchwały w części (tj. jedynie w zakresie wskazującym na nieuprawnioną cesję kompetencji) mogłoby przyczynić się do stworzenia złudnego wrażenia, co do dopuszczalności sanowania przez organ nadzoru tworzenia aktów normatywnych z pominięciem istotnych elementów objętych upoważnieniem ustawowym, uznano, iż w przedmiotowej sprawie stwierdzenie nieważności uchwały w całości jest nie tylko celowe, ale też konieczne. Mając powyższe na względzie organ nadzoru stwierdził, iż w jego ocenie kwestionowana uchwała w sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny, a powyżej podniesione argumenty czynią zasadnym wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego, stwierdzającego nieważność powołanej uchwały Rady Miasta Krakowa.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 6 sierpnia 2009r. nr PN.II.0911-165-09 wniosła Rada Miasta Krakowa, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu Rada Miasta Krakowa zarzuciła błędną wykładnię art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.), a także § 1 pkt 2 uchwały Nr LXXVIII/997/09 z dnia 1 lipca 2009r. W ocenie Rady Miasta Krakowa, zmiany wprowadzone uchwałą Nr 15/2009 z dnia 5 maja 2009r. przez Radę Społeczną Szpitala w rozdziale III Statutu Szpitala polegające na zmianie zapisów w § 8 ust. 2 oraz na dodaniu do § 8 ustępu 3, zatwierdzone uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr LXXVIII/997/09 z dnia 1 lipca 2009r., nie powodują przekazania Dyrektorowi Szpitala kompetencji do samodzielnego określania struktury organizacyjnej tej jednostki. Rada Miasta Krakowa nie podzieliła również opinii Wojewody Małopolskiego wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, że zapis § 8 ust. 1 uchylonej uchwały nie określa struktury organizacyjnej Szpitala. Rada Miasta Krakowa podniosła, iż wprowadzenie regulaminu organizacyjnego zakładu opieki zdrowotnej, który określa szczegółową organizację wewnętrzną oraz zakres zadań poszczególnych jednostek, komórek organizacyjnych i samodzielnych stanowisk pracy, a więc strukturę organizacyjną jest zgodny z art. 11 ust. 2 pkt 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z tym przepisem, statut zakładu określa organizację wewnętrzną (a więc strukturę organizacyjną) oraz organy zakładu. Zakład opieki zdrowotnej, niezależnie od swojego prawnego statusu, tj. publicznego czy niepublicznego, składa się z jednostek i komórek organizacyjnych. Poza regulacjami ustawowymi, które przesądzają między innymi o zasadach gospodarowania mieniem czy zasadach gospodarki finansowej w zakładzie, a także o szczegółowych wymaganiach wobec osób sprawujących określone stanowiska – podstawowym aktem prawnym określającym ustrój zakładu opieki zdrowotnej jest jego statut (art. 11 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej).

Strona skarżąca stwierdziła, że jednostki i komórki organizacyjne oraz samodzielne stanowiska pracy tworzą strukturę organizacyjną zakładu. Z przepisów prawa wynika, że jednostki organizacyjne zakładu muszą być wskazane właśnie w statucie. Zgodnie z § 2 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 169, poz. 1781), jednostką organizacyjną jest wyodrębniona w statucie część zakładu (§ 2 pkt 4 rozporządzenia). Natomiast komórka organizacyjna jest częścią jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w statucie lub regulaminie (§ 2 pkt 5). Jednocześnie Rada Miasta Krakowa wskazała, że treść przedmiotowego rozporządzenia nie określa, o jaki regulamin chodzi. Zasadniczo powinien być to regulamin porządkowy zakładu, ale może być to również regulamin organizacyjny, o ile statut taki przewiduje. Zgodnie z art. 18a ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, regulamin porządkowy ustala kierownik zakładu opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 46 pkt 4. Z regulacji art. 46 pkt 4 wynika, iż do zadań rady społecznej zakładu należy zatwierdzanie regulaminu porządkowego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Podobnie w przypadku, jeżeli statut zakładu opieki zdrowotnej przewiduje funkcjonowanie zakładu również w oparciu o regulamin organizacyjny, z tą jednak różnicą, że nie zatwierdza go rada społeczna. Zatem w sytuacji, gdy komórki organizacyjne zakładu mają być określone w regulaminie, to kierownik zakładu zmieniając go, przesądza również o wyodrębnianiu komórek organizacyjnych. Zdaniem Rady Miasta Krakowa, powyższy stan prawny powoduje, że komórki organizacyjne zakładu opieki zdrowotnej mogą być określone w: 1) statucie, jak i w regulaminie; 2) jedynie w statucie; 3) jedynie w regulaminie.

W ocenie strony skarżącej z powyższego wynika, że statut zakładu opieki zdrowotnej może zawierać postanowienie upoważniające wprost kierownika zakładu do tworzenia, łączenia, przekształcania albo likwidacji poszczególnych komórek organizacyjnych. Wymaga to podjęcia przez radę społeczną stosownej uchwały i zatwierdzenia przez organ, który utworzył zakład. Jednak zmiana struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej (w tym komórek organizacyjnych) nie może powodować zmiany rodzajów i zakresu udzielanych przez zakład świadczeń zdrowotnych, albowiem zgodnie z art. 11 ust. 2 pkt 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej – w statucie zakładu opieki zdrowotnej określa się w szczególności – rodzaje i zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych. Oczywiście w przypadku publicznego zakładu opieki zdrowotnej, podjęcie powyższej decyzji wiązałoby się z przekształceniem zakładu, co w myśl regulacji wynikającej z art. 36 i art. 43 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, należy do wyłącznej kompetencji organu, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej. Zgodnie z § 9 ust. 2 Statutu Zakładu, organizację i porządek procesu udzielanych świadczeń zdrowotnych w Zakładzie określa regulamin porządkowy Zakładu, zatwierdzony na wniosek Dyrektora przez Radę Społeczną Zakładu. W opinii Rady Miasta Krakowa, nie można więc zastosować sankcji nieważności uchwały na podstawie naruszenia przepisu prawa, który nie miał zastosowania przy uchwalaniu zmian w Statucie Zakładu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi. Organ nadzoru nie zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej wyrażonym w skardze, a w szczególności z twierdzeniem, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze oparte jest na błędnej wykładni art. 11 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W ocenie organu nadzoru w/w przepis ustawy stanowi wprost, iż w statucie zakładu opieki zdrowotnej obligatoryjnie należy określić m.in. organy zakładu oraz jego strukturę organizacyjną. Przy czym przez strukturę organizacyjną należy rozumieć układ stanowisk i składających się z nich komórek organizacyjnych. Tym samym, zdaniem Wojewody Małopolskiego, ograniczenie się jedynie do określenia "pionów organizacyjnych" nie spełnia dyspozycji w/w przepisu ustawy. Organ nadzoru podkreślił przy tym, zwracając równocześnie uwagę, że wskazała na to również w skardze strona skarżąca, iż to właśnie statut zakładu jest podstawowym aktem prawnym określającym ustrój zakładu opieki zdrowotnej (art. 11 ust. 1 ustawy) W świetle powyższego za niedopuszczalne Wojewoda Małopolski uznał przekazanie w tym względzie kompetencji do samodzielnego określania struktury organizacyjnej Szpitala na rzecz Dyrektora tegoż zakładu.

Organ nadzoru wskazał, iż brak określenia w uchwale szczegółowej struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej, poprzez sprecyzowanie poszczególnych komórek organizacyjnych oraz występujących w zakładzie stanowisk pracy, w istocie prowadzi do przeniesienia kompetencji w tym zakresie na rzecz organu tego zakładu, tj. jego Dyrektora. Powyższe w ocenie organu nadzoru potwierdza zmienione brzmienie § 8 ust. 3 Statutu. Tego rodzaju działanie, w odczuciu organu nadzoru, stanowi istotne naruszenie przepisów prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały w całości.

Wojewoda Małopolski podniósł również, iż zakwestionowana przez niego uchwała Rady Miasta Krakowa pozostaje w sprzeczności z normą ujętą w art. 11 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Ponadto rażąco narusza ona zasadę demokratycznego państwa prawa wyrażoną w art. 2 Konstytucji oraz zasadę legalizmu z art. 7, wedle których organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych, sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd ocenił, że nie doszło w niej do naruszenia przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego, które uzasadniałyby uchylenie aktu nadzoru zgodnie z treścią art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotowe postępowanie toczyło się w ramach postępowania nadzorczego sprawowanego przez wojewodę nad działalnością samorządu gminnego. Wojewoda w ramach swych kompetencji nadzorczych wydał rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzając nieważność uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie zatwierdzenia zmian w Statucie Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie, polegające w szczególności na zmianie treści §8 ust. 2 poprzez wprowadzenie zapisu, że "szczegółową organizację wewnętrzną, zasady podległości oraz zakresy działalności komórek organizacyjnych i samodzielnych stanowisk pracy określa regulamin organizacyjny ustalany przez Dyrektora Szpitala".

W ocenie Sądu argumenty wskazane przez Wojewodę w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym były słuszne i uzasadniały stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. Zmiany wprowadzone zakwestionowaną uchwałą w istocie bowiem sprowadzały się do obejścia art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.). Przepis ten wymienia elementy ustroju zakładu opieki zdrowotnej, które mają być regulowane w statucie zakładu, wskazując między innymi w punkcie 5, że przedmiotem regulacji statutowej mają być organy tego zakładu i struktura organizacyjna. Ustawodawca w sposób wyraźny i jednoznaczny przesądził zatem o tym, że o strukturze organizacyjnej zakładu decydować należy w statucie tego zakładu, a zatem kompetencje w tym zakresie mają organy właściwe do uchwalenia statutu, a więc podmiot, który utworzył zakład (art. 11 ust. 3 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej).

Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela pogląd organu nadzoru, iż zmiany dokonane zakwestionowaną przez organ nadzoru uchwałą w istocie oznaczają brak określenia w uchwale o zatwierdzeniu Statutu jednego z obligatoryjnych jego elementów, to jest struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej. Obowiązujący bowiem zapis § 8 ust 1 Statutu Szpitala stanowiący, iż strukturę organizacyjną tworzą wymienione w tym przepisie "piony organizacyjne" (pion Dyrektora Szpitala; pion Zastępcy Dyrektora ds. Lecznictwa; pion Zastępcy Dyrektora ds. Pielęgniarstwa i Zarządzania Jakością; pion Zastępcy Dyrektora ds. Administracyjno-Technicznych; pion Głównego Księgowego; pion Głównego Specjalisty ds. Organizacji i Zarządzania Informacją), nie wyczerpuje dyspozycji wyżej cytowanego art. 11 ust. 2 pkt 5 ustawy, który obliguje organ założycielski do określenia struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej. Określenie struktury organizacyjnej powinno oznaczać określenie układu stanowisk i składających się z nich komórek organizacyjnych oraz ich wzajemne powiązanie. Sąd podziela pogląd organu nadzoru, że tak sformułowana treść § 8 ust. 1 nie określa struktury organizacyjnej Szpitala, a jedynie w sposób ogólny wskazuje "piony organizacyjne", w ramach których, przy uwzględnieniu nowo wprowadzanej zakwestionowaną uchwałą treści §8 ust. 2, w rzeczywistości to Dyrektor Szpitala, a nie organ założycielski, będzie mógł dowolnie kształtować strukturę organizacyjną zakładu. Ograniczenie się w statucie jedynie do określenia "pionów organizacyjnych" nie może być uznane za wystarczające, nie spełnia bowiem ono dyspozycji w/w przepisu ustawy.

Należy zatem ocenić, że Rada Miasta Krakowa podejmując przedmiotową uchwałę, w sposób niedopuszczalny postanowiła o przekazaniu uprawnienia do określenia struktury organizacyjnej szpitala na rzecz jego Dyrektora. Wprowadzając bowiem w § 1 pkt 2 zakwestionowanej zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym uchwały Rada Miasta Krakowa zmiany dotychczasowej treści § 8 ust. 2 Statutu w cytowanym powyżej brzmieniu, a więc ustalając, że "szczegółową organizację wewnętrzną, zasady podległości oraz zakresy działalności komórek organizacyjnych i samodzielnych stanowisk pracy określa regulamin organizacyjny ustalony przez Dyrektora Szpitala", w istocie doprowadziła do przeniesienia na rzecz organu tego zakładu, tj. jego Dyrektora kompetencji w zakresie określenia struktury organizacyjnej zakładu, która z mocy ustawy powierzona została organowi tworzącemu zakład. Poprzez zmianę zapisu § 8 ust. 2 Statutu Rada Miasta Krakowa doprowadziła zatem do nieuprawnionego przekazania kompetencji ustawowo przypisanej organowi założycielskiemu zakładu opieki zdrowotnej, na rzecz jego Dyrektora, co należy uznać za istotne naruszenie art. 11 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej.

Sąd podziela także pogląd organu nadzoru, że pominięcie obligatoryjnego elementu statutu oznacza brak prawidłowej realizacji upoważnienia ustawowego, bowiem nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego przekazanego przez ustawodawcę do uregulowania przez radę gminy jako organ założycielski, i to brak dotyczący jednego z najbardziej istotnych elementów ustroju zakładu opieki zdrowotnej. Tworzenie aktów normatywnych z pominięciem istotnych elementów objętych upoważnieniem ustawowym jest działaniem istotnie naruszającym prawo. Trafnie zatem organ nadzoru ocenił, że uchwała Rady Miasta Krakowa w sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny, co w konsekwencji doprowadziło do zasadnego - w ocenie Sądu - wydania rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność tej uchwały w całości.

W świetle powyższego nie sposób podzielić poglądu Rady Miasta Krakowa, że zapis § 8 ust. 1 uchwały określa strukturę organizacyjną Szpitala, a zmiana zapisów w § 8 ust. 2 nie powoduje przekazania Dyrektorowi Szpitala kompetencji do samodzielnego określania struktury organizacyjnej tej jednostki. Przedstawiona w odpowiedzi na skargę argumentacja odwołująca się do definicji jednostki organizacyjnej i komórki organizacyjnej, zawartych w słowniczku aktu wykonawczego do analizowanej powyżej ustawy, to jest § 2 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 169, poz. 1781), nie może być uznana za wystarczające uzasadnienie ograniczenia się w statucie wyłącznie do wymienienia pionów organizacyjnych, a powierzenia dyrektorowi szpitala ustalenia między innymi zasad podległości organizacyjnej. Sama treść definicji zawartych w słowniczku tego rozporządzenia w żaden sposób nie wpływa bowiem na zmianę treści ustawy, na podstawie której to rozporządzenie zostało wydane, a w szczególności art. 11 ust. 2 pkt 5 tej ustawy. Przyjęta w zaskarżonej uchwale regulacja wyraźnie zaś naruszałaby ten akt nadrzędny, czyli ustawę.

Uznanie, że dopuszczalna jest regulacja przewidziana w zakwestionowanej przez Wojewodę uchwale, czyli że możliwe jest ograniczenie się w statucie wyłącznie do wskazania pionów organizacyjnych, a pozostawienie uregulowania pełnej struktury organizacyjnej (jak przewidziano w zakwestionowanej uchwale: "szczegółowej organizacji wewnętrznej"), a zatem również i wzajemnych zależności pomiędzy poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi dyrektorowi zoz, oznaczałoby w efekcie pozbawienie możliwości kontroli struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej zarówno przez organy nadzoru, jak i sądy administracyjne. Rozstrzygnięcia dyrektora zoz nie podlegają bowiem ingerencji organu nadzoru i Sądu w trybie dopuszczonym przez ustawodawcę dla kontroli treści statutu zoz. A przecież w utrwalonym już orzecznictwie sądowym przyjmuje się dopuszczalność, a wręcz konieczność takiej ingerencji organów nadzoru i sądu w regulacje dotyczące struktury organizacyjnej zakładów opieki zdrowotnej (por. m.in. wyrok NSA z 27 sierpnia 2008r., II OSK 666/08; czy też dotyczący do tego szpitala wyrok WSA w Krakowie z 13 października 2009, III SA/Kr 265/09).

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Radę Miasta Krakowa wyroku NSA z 6 stycznia 2009r. należy zauważyć, że dotyczy on zakresu zastosowania art. 43, a nie art. 11 ust. 2 pkt 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a więc innego zagadnienia, niż będące przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność przedmiotowej uchwały było zgodne z prawem. Dlatego też sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poz. zm.).