Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 969/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 414. art. 545 ust. 7
journal: Dz.U. 2020 poz 310
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2020 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca" czy "[...]") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] marca 2020 r., w której utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] września 2019 r. o odmowie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

[...] S.A. pismem z 18 czerwca 2019 r. wniosła do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] PGWWP o ustalenie na 20 lat kolejnego okresu obowiązywania decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] października 2009 r. udzielającego pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych z odwodnienia drogi gospodarczej pod wiaduktem kolejowym na terenie wsi [...] w km. 86.803 do ziemi.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z [...] września 2019 r. odmówił ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego ww. decyzją na odprowadzanie wód opadowych z odwodnienia drogi gospodarczej pod wiaduktem kolejowych na terenie wsi [...], Gmina [...], Powiat [...] dla potrzeb modernizowanego szlaku kolejowego [...]-[...] w km [...] do ziemi poprzez projektowany wylot [...] do rowu melioracyjnego [...] w km [...]

Od powyższej decyzji odwołała się [...]. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z [...] marca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] września 2019 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w art. 409 ustawy Prawo wodne z 2017 r. rozszerzona została zawartość operatu wodnoprawnego w stosunku do wymagań wynikających z ustawy z 2001 r. Organ doszedł do przekonania, że jeżeli operat – sporządzony na podstawie przepisów uprzednio obowiązującej ustawy – jest niekompletny w świetle przepisów obecnie obowiązujących, nawet jeśli zawarte w nim treści dotyczące prowadzonych przez zakład działań są nadal prawdziwe, to konieczne jest sporządzenie nowego operatu wodnoprawnego i złożenie wniosku o udzielenie nowego pozwolenia wodnoprawnego. Podjęcie decyzji w sprawie ewentualnego przedłużenia terminu obowiązywania pozwolenia na korzystanie z wód musi być poprzedzone szczegółową analizą kompletnej dokumentacji. Organ nie podzielił stanowiska, że konieczność sporządzenia nowego operatu będzie związana z poniesieniem przez wnioskodawcę nieracjonalnych kosztów, gdyż nie oznacza to konieczności przygotowywania tego dokumentu w całości, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie nastąpiły żadne zmiany w sposobie korzystania z wód, a jedynie uzupełnienia go o niezbędne elementy wymienione w obecnie obowiązujących przepisach.

[...] S. A. z siedzibą w [...] w skardze na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] marca 2020 r., rozważenie przez Sąd uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z [...] września 2019 r., zobowiązanie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie do wydania decyzji ustalającej kolejny okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego w terminie 14 dni od daty zwrotu akt i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Skarżąca zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 414 ust. 6 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, polegające na błędnym uznaniu, że brak zachowania wymogów operatu wodnoprawnego wynikających z przepisów nowej ustawy stanowi o braku aktualności informacji zawartych w tym operacie, co doprowadziło do odmowy przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw.

W motywach skargi przedstawiono argumentację uzasadniającą postawiony zarzut.

Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Stosownie do art. 414 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne [(obecnie: Dz. U. z 2020 r., poz. 310) – dalej w skrócie: "u.p.w."] - pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt 1-3 (tj. na usługi wodne, szczególne korzystanie z wód i długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej) nie wygasają, jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (okresu, na który było wydane), złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń. Do wniosku dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność (art. 414 ust. 3 ustawy Prawo wodne). Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest niekompletny, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych wzywa do jego uzupełnienia w terminie 14 dni (art. 414 ust. 4 P.p.s.a.). Obecnie odprowadzanie wód opadowych i roztopowych jest klasyfikowane jako usługa wodna. Przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego jest możliwe tylko w sytuacji, gdy warunki korzystania z wód nie uległy zmianie od momentu wydania poprzedniego pozwolenia. Tylko wówczas można przedłużyć okres jego obowiązywania na dotychczasowych warunkach. Jeżeli zaś w sposobie wykonywania pozwolenia nastąpiły jakiekolwiek zmiany i zostały przez organ opisane w decyzji, to należałoby uznać, że informacje zawarte w operacie wodnoprawnym straciły aktualność i dopiero wtedy są podstawy do odmowy przedłużenia dotychczasowego pozwolenia z uwagi na konieczność wszczęcia postępowania o wydanie nowego pozwolenia wodnoprawnego.

Po pierwsze skarżąca trafnie podniosła, że czym innym jest zmiana warunków świadczenia usługi wodnoprawnej, a czym innym jest zmiana przepisów prawa określających warunki, jakie powinien spełniać operat wodnoprawny. W art. 414 ust. 6 u.p.w. jest mowa o nieaktualności informacji zawartych w operacie wodnoprawnym, nie zaś o jego formie – niedostosowanej do wymogów wynikających z przepisów prawa, a ściślej art. 409 u.p.w. W sytuacji wątpliwej organ powinien wezwać stronę do przedłożenia dodatkowych informacji. Następnie po zbadaniu, że informacje zawarte w operacie wodnoprawnym nie są aktualne czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1 u.p.w., odmówić przedłużenia okresu pozwolenia wodnoprawnego.

Po drugie, organ jako wyspecjalizowany z zakresu prawa wodnego może samodzielnie stwierdzić objęcie terenu np. planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza oraz wynikającymi z tego ograniczeniami i w razie stwierdzenia, że na terenie obowiązują istotne uwarunkowania w tym zakresie, odmówić żądaniu strony.

Po trzecie rację też ma skarżąca, że w sytuacji, gdy informacje w operacie nie są aktualne czy zachodzą okoliczności z art. 399 ust. 1, podstawą rozstrzygnięcia o odmowie przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia jest art. 414 ust. 6 u.p.w., a nie art. 414 ust. 2 u.p.w.

Pomimo powyższego rozstrzygnięcie organu uznano za zgodne z prawem, albowiem w myśl art. 545 ust. 7 u.p.w., umieszczonego w Dziale XIII Zmiany w przepisach, przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe, pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne z 2001 r. zachowują moc. Niemniej, po upływie terminu, na który pozwolenie było wydane, strona winna wystąpić z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego stosownie do uregulowań wynikających z obecnie obowiązującej ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.