Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 214/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.K. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o Nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia : przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie skarżącego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

R.K. wniósł sprzeciw na postanowienie Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 lipca 2008 r. o sygn. jak wyżej, którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, w związku z postępowaniem przed tut. Sądem w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Wobec wniesienia sprzeciwu, na zasadzie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony utraciło moc, zaś sprawa zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego została rozpoznana ponownie.

W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy R.K. zarzucił organowi administracji publicznej szereg naruszeń prawa, które to Jego zdaniem, miały wpływ na zahamowanie rozwoju prowadzonego gospodarstwa rolnego, utratę mienia prywatnego oraz uciążliwe warunki życia. W zakresie stanu majątkowego skarżący podał, iż posiada dom o wielkości 160 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 32,43 ha. Dodał, iż uzyskuje dochód miesięczny brutto w wysokości 457,84 zł, w tym z tytułu dotacji rolnej – 257,84 zł oraz z tytułu specjalnego zasiłku celowego – 200 zł.

W związku z wezwaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 lipca 2008 r. skarżący przedłożył do akt sprawy kserokopie: zaświadczenia Urzędu Skarbowego o nieuzyskiwaniu dochodu w 2007 r., wyciągów z rachunków bankowych prowadzonych przez Bank A i Bank B, ponadto kserokopie zdjęć budynku w K.O. z 1993 r. i 2006 r.. W załączeniu zaś do złożonego sprzeciwu strona skarżąca przedstawiła kserokopie decyzji Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu jej specjalnego zasiłku celowego w okresie grudzień 2007 – lipiec 2008 r. m.in. na zakup żywności, opału, gazu butlowego.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej może nastąpić zakresie całkowitym, bądź też częściowym, przy czym całkowite zwolnienie jest możliwe w sytuacji, gdy skarżący wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie Sądu, powołane wyżej okoliczności oraz ustalenia dotyczące obecnej sytuacji materialnej i finansowej skarżącego, związane w szczególności z przyznaniem przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej za okres od grudnia 2007r. do lipca 2008r. specjalnego zasiłku celowego na zakup żywności i opału, dają podstawy do przyjęcia, że R.K. nie posiada środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania przed sądem. Spełniona została tym samym powołana wyżej przesłanka do przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a..

Odmowa stronie przyznania prawa pomocy, zarówno w postaci zwolnienia z kosztów sądowych, jak i ustanowienia radcy prawnego, powodowałaby w tej sytuacji istotne ograniczenie prawa do sądu i korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, które jest jednym z podstawowych standardów państwa prawa.

Mając zatem na uwadze, iż uzasadnionym jest umożliwienie stronie skarżącej obrony swoich praw poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i udział w postępowaniu zawodowego pełnomocnika, na podstawie powołanych wyżej przepisów, tj. art. 260 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 245 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.