Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 464/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 1 ust. 6  art. 45 ust. 1a pkt 1 art. 39 ust. 3 art. 45b pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 200 par. 1 art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz R. P. kwotę 10.979 zł (słownie: dziesięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. (dalej zwany: DUKS) wszczął w stosunku do R. P. (dalej zwany: Skarżącym) postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, pożyczonych papierów wartościowych (sprzedaż krótka) oraz pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających oraz odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. DUKS określił Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych w wysokości 376.142,00 zł. W uzasadnieniu decyzji DUKS wskazał, iż z danych zawartych w informacjach PIT-8C za 2007 r. wystawionych przez D. S.A. oraz R. S.A. wynika, iż Skarżący uzyskał w 2007 r. przychód z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających w kwocie 5.186.793,01 zł, przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w kwocie 235.954,95 zł, zatem łączny przychód wynikający z w/w Informacji PIT-8C wyniósł 5.422.747,96 zł. Koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających wyniosły 3.189.307,44 zł, koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych 253.744,63 zł, zatem łączne koszty uzyskania przychodu wynikające ze wskazanych wyżej informacji PIT-8C wyniosły 3.443.052,07 zł. W oparciu o powyższe DUKS wyliczył dochód w kwocie 1.979.695,89 zł, a następnie na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej zwana: u.p.d.o.f.) określił podatek należny w wysokości 376.142 zł.

Skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i złożył do Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: DIS) odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości. Decyzji DUKS zarzucił naruszenie: art. 45 ust. 1a pkt 1 w związku z art. 39 ust. 3 oraz art. 45b pkt 4 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2007 r. w zw. z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 2007 r. w sprawie określania wzorów rocznego obliczenia podatku dochodowego oraz zeznań podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. Nr 148, poz. 1044) oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez uznanie, że na Skarżącym spoczywał obowiązek złożenia zeznania rocznego PIT-38 za 2007 r. oraz zapłaty podatku w sytuacji, gdy Skarżący nie otrzymał informacji PIT-8C zawierającej dane źródłowe, na podstawie których jest składane takie zeznanie roczne; art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez przyjęcie, że z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że na Podatniku spoczywa obowiązek zapłaty podatku w wysokości określonej w zakwestionowanej decyzji; art. 30b ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., poprzez przyjęcie w zaskarżonej decyzji, że Skarżący otrzymał w 2007 r. przychód z tytułu sprzedaży pochodnych instrumentów finansowych, a w efekcie tego powstał dochód do opodatkowania.

Skarżący podkreślił, że w niniejszej sprawie istotne jest to, że nigdy nie została mu doręczona informacja PIT-8C z Banku R. Wobec tego, że podstawą do sporządzenia zeznania PIT-38 są dane zawarte w informacji PIT-8C to w przypadku ich nieotrzymania przez podatnika nie można od niego wymagać, żeby złożył zeznanie roczne oraz zapłacił podatek, który deklarowany jest właśnie w zeznaniu rocznym.

Skarżący zwrócił też uwagę na znajdujące się w aktach sprawy wydruki arkuszy excel przesłane przez R. S.A. Wskazał, iż w jego ocenie z przedmiotowych wydruków nie wynika, iż osiągnął przychody i poniósł koszty, które widnieją w informacji PIT-8C, wobec czego kwestionuje on w całości, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza, iż w 2007 r. osiągnął on przychody i poniósł koszty, które uzasadniałyby określenie podatku na poziomie wskazanym w zakwestionowanej decyzji. Skarżący podniósł, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie tylko nie potwierdza, że osiągnął przychody i koszty w przyjętej przez DUKS wysokości, ale wręcz świadczy o tym, że przy jego wyliczeniu były brane pod uwagę dochody opodatkowane na podstawie art. 30a u.p.d.o.f. Oznacza to, że materiał dowodowy nie daje podstaw do wyliczenia dochodu i podatku w kwocie określonej w przedmiotowej decyzji.

Skarżący podkreślił, iż wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonej decyzji, nie otrzymał przychodu z tytułu zbycia pochodnych instrumentów finansowych. Wskazał, iż DUKS nie wyjaśnił, z czego wnioskuje, że Skarżący uzyskał w 2007 r. przychód ze sprzedaży pochodnych instrumentów finansowych. Zaznaczył, iż za pośrednictwem instytucji finansowych zawierał transakcje i inwestował zgromadzone na rachunkach bankowych pieniądze, natomiast reinwestowanie środków finansowych w ciągu transakcyjnym nie pozwala przyjąć na jakim etapie otrzymał przychód, bowiem pieniądze znajdowały się w ciągłym obrocie.

DIS decyzją z [...] grudnia 2013r. utrzymał w mocy decyzję DUKS.

DIS w uzasadnieniu wskazał, iż z materiału dowodowego zgromadzonego przez DUKS, w szczególności z Informacji o przychodach z innych źródeł oraz niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C za 2007 r. wystawionych przez R. S.A. oraz D. S.A wynika, iż Skarżący w roku 2007 r. osiągnął przychody zarówno z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających jak również z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

DIS wyjaśnił, że zgodnie z art. 30b ust. 6 u.p.d.o.f. po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy. Przedmiotowy przepis stanowi o obowiązku podatnika uzyskującego dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających, nie wskazując na możliwość uchylenia przedmiotowego obowiązku w przypadku gdy np. Podatnik nie otrzyma PIT-8C od banku czy właściwej instytucji finansowej.

DIS podkreślił, że Skarżący jako podmiot inwestujący znaczne ilości gotówki, winien mieć świadomość ciążących na nim obowiązkach podatkowych wynikających z odpłatnego zbycia papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz praw z nich wynikających. Jeżeli Skarżący nie otrzymał Informacji PIT-8C to w jego interesie było zwrócenie się do banku o informacje, które pozwalałby mu wywiązać się z obowiązku określonego w art. 30b ust. 6 u.p.d.o.f.

DIS za nieuzasadniony uznał też zarzut naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez przyjęcie, że z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że na Skarżącym spoczywa obowiązek zapłaty podatku w wysokości określonej w zakwestionowanej decyzji. W ocenie DIS, DUKS podjął działania mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, przeanalizował zgromadzone w sprawie dowody. Natomiast ich ocena dokonana była zgodnie z normami prawa procesowego z zachowaniem reguł tej oceny - oparto się na materiale dowodowym zebranym w toku niniejszego postępowania podatkowego, jednocześnie ocena oparta była na analizie zgromadzonego materiału dowodowego.

Skarżący nie zgadzając się z decyzją DIS złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie następujących przepisów prawa materialnego oraz postępowania podatkowego:

- art. 45 ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 39 ust. 3, 45b pkt 4 u.p.d.o.f. obowiązującymi w 2007 r. oraz w zw. z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów z 2 sierpnia 2007 r. w sprawie określenia wzorów rocznego obliczenia podatku oraz zeznań podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 148, poz. 1044) - zwanego dalej "rozporządzeniem Ministra Finansów" oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez uznanie, że na Skarżącym spoczywał obowiązek złożenia zeznania rocznego za 2007 r. PIT- 38 oraz zapłaty podatku w sytuacji, gdy Skarżący nie otrzymał informacji PIT-8C zawierającej dane źródłowe, na podstawie których jest składane takie zeznanie roczne;

- art. 122, 187 § 1 i 191 O.p. poprzez przyjęcie, że z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że na Skarżącym spoczywa obowiązek zapłaty podatku w określonej w zaskarżonej decyzji wysokości;

- art. 30b ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., poprzez przyjęcie w zaskarżonej decyzji, że Skarżący otrzymał przychód w 2007 r. z tytułu sprzedaży pochodnych instrumentów finansowych, a w efekcie tego powstał dochód do opodatkowania; art. 200 § 1 O.p., poprzez ograniczenie uprawnień Skarżącego i nie wyznaczenie ustawowego terminu celem wypowiedzenia się w sprawie.

Treść decyzji w ocenie Skarżącego świadczy o niezrozumieniu przez DIS przebiegu transakcji na instrumentach pochodnych, jaki wystąpił u Skarżącego w 2007 r. Wytłumaczyć to można skąpym, czy wręcz znikomym, materiałem dowodowym, w którym zabrakło podstawowych dokumentów, takich jak umowy, regulaminy i inne dokumenty, na podstawie których możliwe jest odtworzenie sposobu funkcjonowania tego specyficznego rynku.

W niniejszej sprawie najistotniejsze jest to, że Skarżącemu nigdy nie została doręczona informacja PIT-8C z banku R. Okoliczność ta rzutuje na ustalenie zakresu obowiązków spoczywających na Skarżącym w zakresie opodatkowania dochodów ze zbycia pochodnych instrumentów finansowych w 2007 r. Wynika to stąd, że konstrukcja opodatkowania tego typu dochodów opiera się na przepływie informacji pomiędzy instytucją finansową a podatnikiem i organem podatkowym. To właśnie instytucja finansowa (w niniejszej sprawie R. S.A.) była zobowiązana na podstawie art. 39 ust. 3 u.p.d.o.f. do sporządzenia i przekazania do końca lutego 2008 r. Skarżącemu informacji PIT-8C. W informacji tej instytucja finansowa podaje sumaryczne dane, które są obliczane na podstawie cząstkowych transakcji, których może być kilkaset, bądź kilka tysięcy w trakcie roku podatkowego.

Jeżeli więc podstawą do sporządzenia zeznania PIT-38 są dane zawarte w informacji PIT-8C, to w przypadku nieotrzymania przez podatnika tej informacji nie można wymagać od niego, żeby złożył zeznanie roczne. W efekcie tego trudno też od podatnika wymagać, żeby zapłacił podatek, który jest deklarowany właśnie w zeznaniu rocznym.

Skarżący nadmienił, że w efekcie wystąpienia przez DUKS do banku o udzielenie informacji, bank przesłał wydruki arkuszy excel, które zawierają dane liczbowe dla rachunków bankowych prowadzonych dla Skarżącego. Zdaniem Skarżącego z wydruków excel nie wynika, że osiągnął on przychody i poniósł koszty, które widnieją w informacji PIT-8C. Skarżący wskazał, że próbował zweryfikować w oparciu o jaką metodologię, zostały wyliczone przez bank kwoty zawarte w informacji PIT-8C i nie był w stanie potwierdzić prawidłowość wyliczeń banku. Zatem zdaniem Skarżącego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie potwierdza, że Skarżący osiągnął przychody i poniósł koszty w przyjętej przez DUKS wysokości. Jeżeli natomiast organy orzekające w sprawie zweryfikowały w jakiś sposób dane otrzymane w formie wydruków arkuszy excel z banku i na tej podstawie uznały poprawność liczb wpisanych do informacji PIT-8C, to powinny wyjaśnić to w decyzji. Zdaniem Skarżącego reinwestowanie środków finansowych w ciągu transakcyjnym nie pozwala przyjąć, że na jakimś etapie Skarżący otrzymał przychód. Pieniądze znajdowały się, bowiem w ciągłym obrocie.

DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest zasadzana, jednakże nie z powodu wszystkich zarzutów w niej podniesionych.

Za bezzasadny należało uznać zarzut według, którego Skarżący nie miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wskazanych w decyzji organu pierwszej instancji dochodów, o których mowa w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., dlatego że nie otrzymał od banku informacji PIT-8C wykazującej wysokość dochodów podlegających opodatkowaniu na podstawie powołanego przepisu. Zgodnie z art. 30b ust. 6 u.p.d.o.f. po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy. Stosownie do treści art. 45 ust. 1a pkt 1 u.p.d.o.f. w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b u.p.d.o.f. Zgodnie z treścią art. 45 ust. 6 u.p.d.o.f. podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym od dochodów podatnika uzyskanych w roku podatkowym, chyba że właściwy organ podatkowy lub właściwy organ kontroli skarbowej wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, właściwy organ podatkowy lub właściwy organ kontroli skarbowej wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

Z treści powołanych przepisów wynika, że zobowiązanie podatkowe od dochodów, o których mowa w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. jest wskazanym w art. 21 § 1 pkt 1 O.p. zobowiązaniem podatkowym powstającym z mocy prawa z chwilą wystąpienia okoliczności faktycznych, z którymi ustawodawca wiąże skutek w postaci powstania zobowiązania podatkowego. Na powstanie tego zobowiązania mają wyłącznie wpływ okoliczności wymienione w przepisach prawa materialnego tj. w u.p.d.o.f. Zatem mając na uwadze okoliczność, że zobowiązanie to powstaje z mocy prawa należało stwierdzić, że nie mają na nie wpływu niewymienione w przepisach prawa okoliczności takie jak wola podatnika czy zachowania innych podmiotów np. podmiotów zobowiązanych do sporządzenia informacji PIT-8C. W ustawie u.p.d.o.f. brak jest norm, które mogłyby stanowić podstawę do wywodzenia zwolnienia podatnika z obowiązku zapłaty podatku od dochodów wskazanych w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. w sytuacji nieprzekazania przez płatnika podatnikowi informacji PIT-8C, z której wynikałoby, że podatnik uzyskał w roku podatkowym dochód wskazany w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. Wniosku takiego nie można wywodzić z treści załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów z 2 sierpnia 2007 r. w sprawie określenia wzorów rocznego obliczenia podatku oraz zeznań podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 148, poz. 1044). Okoliczność wskazania w treści zeznania PIT-38 obowiązku wykazania w tym zeznaniu przychodów wskazanych w konkretnych częściach informacji PIT-8C należy interpretować, jako wskazówkę o charakterze wyłącznie technicznym, która ma ułatwić podatnikom wypełnienie zeznania PIT-38. Tak samo należało ocenić informacje zawarte w broszurze zawierającej wskazówki o sposobie wypełnienia zeznania. Informacji tych nie można było interpretować w ten sposób, że jeżeli podatnik nie otrzymał informacji PIT-8C to nie ma obowiązku składania zeznania w zakresie przychodów objętych tą informacją. Wniosek taki stoi w oczywistej sprzeczności z treścią powołanych przepisów na mocy, których zobowiązanie podatkowe od dochodów wskazanych w art. 30b ust. 1 u.p.do.f. ma charakter zobowiązania powstającego z mocy prawa.

W rozpoznanej sprawie organ pierwszej instancji wydając decyzję, oprócz informacji PIT-8C orzekał na podstawie informacji o dokonanych przez Skarżącego transakcjach oraz historii rachunku bankowego sporządzonych przez D. S.A. Decyzja została wydana także na podstawie historii rachunków bankowych prowadzonych dla Skarżącego przez R. S.A. z dnia 8 maja 2013 r. Informacja o dokonanych przez Skarżącego transakcjach sporządzona przez D. S.A. wskazywała dokonane przez Skarżącego transakcje ilości papierów, kurs średni, wartość transakcji, ilość, prowizje, daty sesji, numery zlecenie oraz wartości "suma kupionych" i "suma sprzedanych". Sporządzana przez ten bank historia rachunku bankowego zawierała wyszczególnienie chronologiczne transakcji oraz ich wartości. Opisy tych transakcji poza transakcjami przelewu i wpłat, nie wskazują, jakiego rodzaju transakcje powodowały wymienione w tym dokumencie zmiany na rachunku bankowym Skarżącego. Historia rachunków bankowych prowadzonych dla Skarżącego przez R. S.A. zawiera wykaz różnych transakcji dokonywanych za pośrednictwem 6 rachunków. W dokumencie tym wyszczególnione są różne w tym znaczną część zajmują transakcje opisane, jako "transakcje dewizowe, trans. walut. – dep. wstępny, trans. walut. likwid. dep." Po wydaniu decyzji przez DUKS do tego organu wpłynęła informacja z dnia 10 lipca 2013 r. sporządzona przez R. S.A. w której wyjaśniono, że transakcje dewizowe są to transakcje przewalutowania środków Skarżącego na rachunkach bankowym prowadzonych w PLN na rachunki prowadzone w walucie obcej. W dokumencie tym wskazano także te transakcje. DIS pismem z dnia 23 października 2013 r. zwrócił się do R. S.A. o szczegółowe wyjaśnienie transakcji dokonanych wskazanych w pismach przekazanych do organu pierwszej instancji. Bank przesłał do organu drugiej instancji pismo z dnia 23 grudnia 2013 r. zawierające wyjaśnienie do tych transakcji po wydaniu decyzji przez ten organ, co miało miejsce 10 grudnia 2013 r.

W ocenie Sądu wskazane dowody, którymi organy dysponowały wydając decyzje w niniejszej sprawie nie pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie, że Skarżący uzyskał dochody wykazane w informacjach PIT-8C wystawionych przez wymienione banki. Z dokumentów tych nie wynikało, jakich transakcji Skarżący dokonał w roku 2007. Treść tych dokumentów nie pozwalała na stwierdzenie, czy wykazane w tych dokumentach transakcje spowodowały powstanie po stronie Skarżącego przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W decyzjach obydwu instancji nie wykazano tych transakcji i nie wskazano, jakiego rodzaju przychody z nich podatnik uzyskał. Nie wskazano do jakiego źródła przychody te należało kwalifikować na podstawie u.p.d.o.f. Zawarcie w tych decyzjach przytoczenia przepisów art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a i pkt 10 u.p.d.o.f. i art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. nie może zastąpić wykazania przez organ, że podatnik uzyskał przychody wskazane w tych przepisach. W decyzjach brak jest konkluzywnych stwierdzeń w tym zakresie. Samo stwierdzenie przez banki w informacjach PIT-8C, że Skarżący uzyskał przychody wskazane w tych przepisach także nie może zastąpić dowodu potwierdzającego tę okoliczność, zwłaszcza w sytuacji, gdy Skarżący kwestionuje uzyskanie w roku 2007 tych przychodów. Same informacje PIT-8C zawierają informacje zbiorcze o transakcjach i nie mogą być uznane za dowody dokonania tych transakcji przez Skarżącego. Natomiast zestawienia transakcji i historie rachunków bankowych, którymi organy dysponowały przy wydawaniu decyzji są lakoniczne i nie pozwalają na określenie rodzaju transakcji, których dokonał Skarżący oraz kwot przychodów i kosztów związanych z tymi transakcjami. Przesłane przez banki zestawienia transakcji i historie rachunków bankowych, w ocenie Sądu nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie dokonywania przez Skarżącego czynności skutkujących powstaniem po jego stronie przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie przepisów u.p.d.o.f. Zwłaszcza uzyskania przychodów z pochodnych instrumentów finansowych. Załączone przy piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r. zestawienie transakcji dokonanych na zlecenie Skarżącego przez R. S.A. jest niejasne. Na jego podstawie oraz na podstawie tego pisma nie można stwierdzić, dlaczego niektóre wykazane w nim transakcje zostały uznane za powodujące powstanie przychodów lub kosztów. Na podstawie tego zestawienia nie można także ustalić, z jakich operacji miały pochodzić te kwoty. Zatem brak było możliwości uznania przychodów z tych operacji za przychody zaliczone do którejś z kategorii wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 u.p.d.o.f.

Mając na uwadze powyższe konstatacje Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu pozwalającym na ustalenie, czy po stronie Skarżącego powstało w roku 2007 zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. W rozpoznanej sprawie nie uzyskano dowodów potwierdzających tę okoliczność. Okoliczność tę potwierdza również wydanie decyzji przez DIS bez uzyskania odpowiedzi na zapytanie z dnia 23 października 2013 r., którym organ ten starał się uzyskać odpowiedź na pytanie, jakich transakcji dokonał Skarżący w roku 2007 za pośrednictwem rachunku w R. S.A. Zdaniem Sądu, skoro organ przed wydaniem decyzji wystosował do banku żądanie wyjaśnienia tych okoliczności, to świadczy to o tym, że organ zdawał sobie sprawę z braku możliwości dokonania kwalifikacji materialnoprawnej stanu faktycznego występującego w sprawie, na podstawie dowodów, którymi dysponował. Pomimo tego w rozpoznanej sprawie organ wydał zaskarżoną decyzję bez uzyskania wyjaśnień, których żądał pismem z dnia 23 października 2013 r. Ze względu na te okoliczności Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 122 i art. 187 § 1 O.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

O zasadności tego stwierdzenia Sądu orzekającego w niniejszej sprawie świadczy również okoliczność, że w zaskarżonej decyzji organ w jej uzasadnieniu nie wskazał w ogóle, jakiego rodzaju transakcji finansowych dokonywał Skarżący, jaki miały one przebieg i w jaki sposób spowodowały powstanie po jego stronie dochodu podlegającego opodatkowaniu. Okoliczność ta świadczy także o naruszeniu przez DIS art. 210 § 4 O.p. w zakresie obowiązku opatrzenia decyzji uzasadnieniem faktycznym. Naruszenie to ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wskutek jego wystąpienia nie można jednoznacznie stwierdzić czy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji jest zgodne z prawem materialnym.

W sprawie został naruszony art. 200 § 1 O.p., gdyż organ drugiej instancji przed wydaniem decyzji nie wyznaczył Skarżącemu terminu do wypowiedzenia się w sprawie dowodów zebranych w sprawie. Zdaniem Sądu wobec występujących w sprawie przed wydaniem decyzji braków w materiale dowodowym oraz wobec pozyskiwania przez organ dowodów w sprawie po wydaniu decyzji (pismo z R. S.A. z 23 grudnia 20913 r.) należało uznać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu wyznaczenie terminu do wypowiedzenia się przez Skarżącego, w sprawie materiału dowodowego mogło doprowadzić do prawidłowego ustalenia przez organy stanu faktycznego sprawy.

Na obecnym etapie postępowania, z powodu występujących w niniejszej sprawie wad postępowania dowodowego, Sąd nie mógł odnieść się do zawartych w skardze twierdzeń Skarżącego, że przy przyjętym przez niego systemie dokonywania obrotu środkami zgromadzonymi na rachunkach bankowych nie występował po jego stronie dochód z transakcji finansowych. Ze względu na tę okoliczność Sąd nie mógł się odnieść do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 30b ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. przez uznanie, że Skarżący uzyskał dochody ze źródeł wskazanych w tych przepisach.

Prowadząc ponownie postępowanie organ przed dokonaniem w rozpoznanej sprawie wymiaru Skarżącemu zobowiązania podatkowego podejmie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy w sposób uwzględniający ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję. O zakresie, w jakim uchylona decyzja nie może być wykonana orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy. Zwrot kosztów postępowania zasądzona na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 211 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).