Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1103/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 33, art. 57, art. 58  § 1 pkt 3, art. 220 § 1 i § 3, art. 230
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania E.N. z pobytu stałego w lokalu mieszkalnym przy

ul. [...].

W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto na podstawie zarządzenia z tej samej daty skarżący wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza jej odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Na wykonanie powyższego Sąd zakreślił skarżącemu również 7-dniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie ww. braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie.

Odpis zarządzenia z dnia 2 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały doręczono skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego - w dniu 11 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 16 akt sprawy).

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, ani nie usunęła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa", skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym,

a ponadto w związku z art. 47 § 1 ppsa do skargi należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia pozostałym stronom.

Zgodnie z treścią art. 32 ppsa stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis art. 33 ppsa stanowi natomiast, że uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego.

Mając na względzie powyższe przepisy Sąd przyjął na podstawie akt,

że stronami w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, oprócz skarżącego oraz Wojewody jest także E.N..

W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia

2 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego złożonej skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez nadesłanie jednego jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie tego braku formalnego uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i musiało skutkować jej odrzuceniem (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1563/08, Lex nr 515355).

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie art. 220 § 1 ppsa, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 ppsa).

Stosując się do wskazanych przepisów, zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Oba wezwania – do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – odebrała w dniu 11 stycznia 2013 r. siostrzenica skarżącego (dorosły domownik).

Wobec powyższego, w świetle art. 72 § 1 ppsa, według którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, doręczenie w dniu 11 stycznia 2013 r. przesyłki zawierającej wezwania należy uznać za skuteczne. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinien wywiązać się

z nałożonych obowiązków był dzień 18 stycznia 2013 r.

Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego

7-dniowego terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu, ani nie nadesłał brakującego odpisu skargi.

W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ppsa należało orzec, jak w sentencji.