Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3253/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zmieniono postanowienie -art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. W. od postanowienia Referendarza sądowego z 18 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3253/15 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] , [...] przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. postanawia zmienić postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3254/15 i zwolnić J. W. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący – J.W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku ani oszczędności. Ma dwójkę dzieci. Jest po rozwodzie. Dzieci mieszkają z matką. Skarżący osiąga dochód ze stosunku pracy w wysokości 1750 zł netto miesięcznie. Jego miesięczne zobowiązania to alimenty na rzecz dzieci w wysokości 600 zł oraz koszt wynajmu pokoju – 300 zł.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał wyciągi

z rachunku bankowego, zeznanie PIT-37 za 2014 r., zestawienie zaległości podatkowych na dzień 8 grudnia 2015 r.

Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. zwolnił Skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł i odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący złożył sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Zarzucił mu naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a.").

W uzasadnieniu sprzeciwu sprecyzował, że miesięcznie uzyskuje z wynagrodzenia za pracę 1750 zł brutto, co netto daje 1243 zł. Podkreślił, że z wymienionej kwoty dochodu pokrywa koszty wynajmu pokoju i alimenty na dzieci. Z kwoty, która mu pozostaje, nie ma możliwości uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Skarżący wnioskował w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Sąd zauważa, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. osoba fizyczna może domagać się przyznania pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Okoliczności przedstawione przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wynikające z akt, pozwalają uznać, że sytuacja Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych, mimo że na obecnym etapie postępowania jedyny koszt to wpis od skargi w kwocie 500 zł. Jednakże zważyć należało okoliczność, która Sądowi znana jest z urzędu, że przed Sądem toczy się sześć spraw Skarżącego i łączna kwota wpisów w tych sprawach to 3000 zł.

Na podstawie danych zawartych w oświadczeniu Skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentach przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego oraz informacji wynikających ze sprzeciwu ustalono, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, Skarżący ma stałe zatrudnienie i z tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości 1243 zł miesięcznie. Stałe obciążenia finansowe Skarżącego wynoszą 900 zł.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd stwierdził, iż Skarżący wykazał, że obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jedynym stałym źródłem jest wynagrodzenie w wysokości 1243 zł, Skarżący nie posiada oszczędności.

Mając na względzie okoliczności sprawy oraz doświadczenie życiowe stwierdzić należało, iż Skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, wykazał zatem, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.