Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1858/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący I. O. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do powstania nieodwracalnych skutków i znacznej szkody, gdyż będzie musiał zwrócić posiadaną licencję, co uniemożliwi mu prowadzenie działalności gospodarczej, a w konsekwencji spowoduje utratę pracy i źródła utrzymania dla kilkunastu pracowników. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności, powrót do branży, odnowienie kontraktów z klientami oraz kontrahentami korporacyjnymi, będzie praktycznie niemożliwe. Ponadto skarżący dodał, iż zerwanie kontraktów doprowadzi do powstania zadłużenia, którego nie będzie w stanie uregulować, a zwolnionym pracownikom trudno będzie znaleźć zatrudnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi mu prowadzenie działalności gospodarczej, czego konsekwencją będzie zwolnienie zatrudnionych pracowników oraz powstanie zadłużenia, którego nie będzie w stanie uregulować, a w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji powrót do branży będzie praktycznie niemożliwy. Należy podkreślić, że przedstawione powyżej argumenty strony nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób poprzez przedłożenie dokumentów, które potwierdzałyby fakt zatrudniania pracowników i zawarcia umów z kontrahentami korporacyjnymi. Skarżący nie przedstawił też dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację finansową i wskazujących na istniejące zobowiązania. W ocenie Sądu, samo pogorszenie się sytuacji finansowej skarżącego nie świadczy o wywołaniu przez zaskarżony akt niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, a konieczność zwrotu licencji nie sposób uznać za trudny do odwrócenia skutek, albowiem w przypadku uwzględnienia skargi możliwy jest jej zwrot, a tym samym przywrócenie stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.