Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 352/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 29.05.2006r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 06.02.2006r. Nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za umieszczenie reklamy w pasie drogowym postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Decyzją ostateczną z dnia 06.02.2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło zaskarżoną przez T. P. decyzję z dnia 02.11.2005r. nr [...] Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa w części dotyczącej wysokości opłaty z tytułu umieszczenia reklamy w pasie drogowym i orzekło o ustaleniu powyższej opłaty w wysokości 770,88zł (0,96m2 x 2,20 x 365), a w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na decyzję organu II instancji w części uchylającej decyzję w przedmiocie wysokości opłaty za umieszczenie reklamy w pasie drogowym skargę wniósł organ orzekający w I instancji - działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa Zarząd Dróg i Komunikacji w Krakowie wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji jako naruszającej prawo materialne poprzez błędną wykładnię art. 40 ustawy o drogach publicznych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że została wniesiona przez nieuprawniony podmiot, gdyż skarżącemu jako organowi administracyjnemu I instancji nie przysługuje legitymacja strony postępowania uprawniająca do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, póz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Podstawę prawną wydanych przez organy obu instancji decyzji stanowiła: ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r., Nr 204, póz. 2086 z późn. zm.) wraz z przepisami wykonawczymi. Zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 pkt 3 i 4, w zw. z art. 21 oraz art. 38 ust. 3 i art. 40 tej ustawy - uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wysokości opłaty za umieszczenie reklamy w pasie drogowym drogi powiatowej jest zarząd powiatu, a drogi gminnej - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. - w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a art. 50 p.p.s.a. wymienia uprawnionych do wniesienia skargi. Zarówno te przepisy p.p.s.a. jak i art. 28 i 29 kpa definiujące pojęcie strony nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa Zarząd Dróg i Komunikacji w Krakowie. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.07.2001r. I SA398/00 (LEX nr 54728) "gdy obowiązujące prawo powierza jednostce samorządu terytorialnego kompetencję do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach lub obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej, to jednostka ta nie staje się stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy decyzja ta wywołuje określone skutki cywilnoprawne dla tej jednostki samorządu terytorialnego." Podobne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało wyrażone w szeregu orzeczeń wymienionych przez organ II instancji w odpowiedzi na skargę.

Szczególnie dobitnie pogląd ten został zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4/7): w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Ponadto przyznanie organowi orzekającemu statusu strony uprawnionej do złożenia odwołania od własnej decyzji czy złożenia skargi godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się "sędzią we własnej sprawie".

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie na decyzję organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.