Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2062/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2022 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 9 sierpnia 2019 r. znak: DOK.DOK3.9700.14.2019.MM w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej kwotę 300 (trzysta) zł wpisaną 31 sierpnia 2022 r. do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod poz. 24662 – tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

M.K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie ze skargą na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 9 sierpnia 2019 r. znak: DOK.DOK3.9700.14.2019.MM

w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego.

W odpowiedzi na skargę, Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie oraz

o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W piśmie tym wskazano, że przed wniesieniem skargi, M.K. wystąpiła

do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie

(§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul (§ 3).

Z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej M.K. 1 sierpnia 2022 r. Następnie pismem z 18 sierpnia 2022 r. M.K. wystąpiła do organu z wnioskiem

o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei pismem z 30 sierpnia 2022 r. wystąpiła – za pośrednictwem organu – ze skargą na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uzewnętrzniona wola strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowania

w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, sąd administracyjny nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu objętego takim wnioskiem. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 4285/17, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela ten pogląd i przyjmuje go za własny.

O pierwszeństwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przed skargą świadczy nie tylko kolejność złożenia tych środków przez skarżącą, ale wskazuje na to dodatkowo również treść art. 54a p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przepisów art. 54 § 2-4 nie stosuje się, zaś organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę. Również jeżeli po przekazaniu sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy organ niezwłocznie zawiadamia o tym sąd. Sąd niezwłocznie przekazuje skargę wraz

z aktami sprawy temu organowi.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona

o przysługujących jej środkach zaskarżenia. Skoro wybrała jako pierwszy środek

w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – to późniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Ponadto w punkcie 2 postanowienia, Sąd zarządził zwrot uiszczonej opłaty od skargi ponieważ zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Brak jest przy tym podstawy prawnej do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego, jak chciał tego organ.

Mając to na uwadze, Sąd postanowił, jak w sentencji.