Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 577/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 par. 1, art. 33
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w C. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z akt administracyjnych wynika, że S. P. w dniu [...] sierpnia 2010r. występując w roli wierzyciela, po uprzednim doręczeniu upomnienia z [...] marca 2010r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] wobec L. P. (dalej powoływana jako "Skarżąca") obejmujący należności za czynności geodezyjne i kartograficzne w kwocie 7.701,30 zł. i skierował go do egzekucji do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.

Pełnomocnik skarżącej złożyła w Urzędzie Skarbowym w S. zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] sierpnia 2010r.

Zarzut został przekazany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. Staroście P. , celem ustosunkowania się do zarzutów zgłoszonych przez dłużnika.

Starosta P. postanowieniem z [...] listopada 2010r. uznał za niedopuszczalne zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na podstawie ww. tytułu.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik zobowiązanej złożyła zażalenie, w którym wnosiła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie zarzutów podnoszonych przez Skarżącą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. uchyliło zaskarżone postanowienie Starosty P. i orzekło o uznaniu zarzutów za nieuzasadnione.

Na w/w postanowienie SKO w C. L. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 533/11 uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium z [...] stycznia 2011 r. Zdaniem Sądu organ rozpoznający sprawę nie ustosunkował się w sposób dostateczny do wszystkich twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, SKO w C. postanowieniem z [...] października 2011r. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu w/w postanowienia Kolegium wskazało na konieczność odniesienia się przez Wierzyciela do zarzutu podnoszonego przez Zobowiązaną, a mianowicie istnienia lub braku obowiązku ponieważ Zobowiązana stwierdziła, iż nie powinna być obciążona opłatą z tytułu uzyskanych danych oraz wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego z uwagi na treść art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Wierzyciel - Starosta P. postanowieniem z [...] listopada 2011r. uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

SKO w C., po rozparzeniu zażalenia pełnomocnika Zobowiązanej, postanowieniem z [...] grudnia 2011 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że wszelkie dane z posiadanych przez Starostwo Powiatowe w P. rejestrów, ewidencji, a niezbędne do wykonania prac objętych umową, zostały udostępnione Zobowiązanej bezpłatnie, gdyż zgodnie z ust. 4 załącznika nr 5 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, nie pobiera się opłat za wypisy niezbędne do wykonania zgłaszanych prac geodezyjnych i kartograficznych. Natomiast, co podkreślił organ faktura nr [...] z [...] października 2008r. została wystawiona za określone we wniosku L. P. o przyjęcie dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zakładanie ewidencji gruntów i budynków dla 2470 budynków oraz okresową weryfikację danych ewidencyjnych dla 932 działek na podstawie Tabeli III Lp. 1 i 3 Załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia.

Zdaniem SKO w C. nie można przyznać racji Zobowiązanej, iż opłata wynikająca z faktury stanowi nieistniejący obowiązek. Naliczenie opłaty za czynności geodezyjne, jak wskazał organ II instancji nie pozostaje w sprzeczności z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, gdyż Zobowiązana miała zapewniony nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych przez Starostwo Powiatowe w zakresie niezbędnym do realizacji powierzonego jej zadania, które zostało określone umową nr [...].

Na powyższe postanowienie, Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika, wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżonemu rozstrzygnięciu autorka skargi zarzuciła naruszenie:

- art. 15 ust. 1 ustawy z 15 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez skierowanie do skarżącej żądania zapłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne ustalonej przez Starostwo P. w fakturze VAT mimo, że nie przysługuje mu status wierzyciela,

- art. 15 ust. 1 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 64 poz. 565 ze zm.), poprzez jego pominięcie oraz w konsekwencji przyjęcie, iż Skarżąca jako podmiot realizujący zadania publiczne powierzone jej w drodze umowy - wbrew powołanemu wyżej przepisowi - jest zobowiązana do poniesienia opłaty administracyjnej z tytułu czynności geodezyjnych,

- art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez jego pominięcie i w konsekwencji skierowanie do Skarżącej żądania wykonania nieistniejącego obowiązku,

- art. 3 § 1 w zw. z art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez uznanie prowadzonej egzekucji za dopuszczalną mimo braku przesłanek jego uznania za wymagalne,

- art. 2 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez prowadzenie egzekucji administracyjnej w celu wykonania obowiązków, które zarówno w odniesieniu do należności głównej, jak i odsetek za zwłokę nie istnieją,

- art. 27 ustawy z 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu, który nie odpowiada wymogom formalnym określonym w tym przepisie,

- art. 7 § 2 ustawy z 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 33 pkt 8 (t.j. Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez zastosowanie zbyt dolegliwego środka służącego realizacji obowiązku,

- §1 pkt 1 w związku z załącznikiem 1 ust. 3 Tabeli III Ip. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, w zakresie, w jakim organ w sposób całkowicie dowolny i nie odnoszący się do rzeczywiście pobranych przez Skarżącą materiałów nalicza opłaty za czynności geodezyjne według stawek maksymalnych,

- §1 pkt 1 w związku z załącznikiem 1 ust. 3 Tabeli III Ip. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. z dnia 9 marca 2004 r.) poprzez jego zastosowanie mimo jego sprzeczności z powołanymi w treści niniejszego pisma postanowieniami Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz ustawami.

Ponadto pełnomocnik skarżącej wniosła o przedstawienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu i tym samym zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego do czasu uzyskania odpowiedzi na zadane pytania.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wyjaśniła, że w jej ocenie zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo tj.:

- art. 2 § 2 w związku z art. 21 § 2 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, że do spornych opłat za czynności geodezyjne zastosowanie winny znaleźć przepisy Ordynacji Podatkowej, a Starosta winien wydać decyzję w sprawie ustalenia wysokości przedmiotowej należności.

- art. 3 § 1 w zw. z art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez brak wydania akt indywidualnego, z którego wynikałyby dla adresata określone obowiązki.

art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie terminu zapłaty należności pomimo, że taki termin nie jest określony w przepisie.

- art. 40 ust. 5 lit. b w związku z art. 40 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez nieuprawnione przyjęcie przez organ, że przyjęcie zgłoszonej pracy geodezyjnej do zasobu stanowiło czynność odpłatną.

- §1 pkt 1 w związku z załącznikiem 1 ust. 3 Tabeli III Ip. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego w związku z art. 33 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wystawienie tytułu wykonawczego dotyczącego obowiązku, który nie istnieje. Ponadto, jak podkreśliła autorka skargi, brakuje podstawy prawnej do żądania zapłaty przez Skarżącą opłat naliczonych w oparciu o przepisy ww. rozporządzenia. Zdaniem pełnomocnika mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie z kolizją unormowań prawnych dotyczących odpłatności co powoduje, że w zakresie w jakim geodeci wykonują odpłatnie swoje czynności na zlecenie podmiotu publicznego, dostęp do danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków jako rejestrze publicznym, nie podlega odpłatności.

- art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2006r. nr 64, poz. 565) poprzez fakt, że dostęp do danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków jako rejestrze publicznym, nie podlega odpłatności, a zatem wystawiony tytuł wykonawczy dotyczy obowiązku, który nie istnieje.

- art. 2 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez fakt, że brak jest podstawy prawnej do naliczania odsetek za zwłokę, a ponadto przepisy nie przewidują terminu ich zapłaty.

- art. 15 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż zgodnie z dyspozycją tego przepisu upomnienie musi być prawidłowo wystawione i doręczone zobowiązanemu. A ponadto wystawiona przez Starostwo Powiatowe w P. faktura pochodzi od podmiotu, któremu nie przysługuje status wierzyciela. Jak podkreśliła pełnomocnik, strona skarżąca nie korzystała z żadnych usług Starostwa, które wiązałyby się z odpłatnością.

- art. 27 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez fakt, że doręczony skarżącej tytuł nie odpowiada wymogom formalnym.

- art. 7 § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 33 pkt 8 poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego, który służy do prowadzenia rozliczeń w działalności gospodarczej, a nie środków przeznaczonych na pokrycie utrzymania skarżącej. Zatem organ zastosował bardziej dotkliwy dla zobowiązanego środek egzekucyjny pomimo, że jest zobowiązany wybrać środek najmniej uciążliwy dla strony.

Zdaniem pełnomocnika skarżącej wszystkie podniesione zarzuty i argumenty jednoznacznie świadczą o tym, że żądanie spornych opłat jest nieuprawnione, prowadzona egzekucja odnosi się do nieistniejącego obowiązku. Zatem termin realizacji obowiązku jeszcze nie nadszedł i w związku z tym nie on wymagalny.

W odpowiedzi na skargę, SKO w C., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddalaniu.

Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotem skargi jest akceptowane przez organ odwoławczy postanowienie organu - Starosty P., będącego wierzycielem – wydanego na podstawie art. 34 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2005r. nr 229 poz. 1954 ze zm. zwana dalej u.p.e.a.), w przedmiocie zgłoszonych przez Skarżącą, jako zobowiązaną w postępowaniu egzekucyjnym, czterech zarzutów w sprawie prowadzenia przeciwko niej postępowania, opartych na przepisie art. 33 pkt 1, pkt 7, pkt 8 oraz pkt 10 u.p.e.a., tj. nieistnienia egzekwowanego obowiązku, brak uprzedniego doręczenia upomnienia, zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oraz niespełnienia wymogów określonych w art. 27 cytowanej wyżej ustawy.

Z tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzone jest przeciwko Skarżącej postępowanie egzekucyjne, a także z poprzedzającego wszczęcie tego postępowania upomnienia, jakie Skarżącej zostało wcześniej doręczone (pomimo odmiennego zdania pełnomocnika skarżącej) wynika, że przedmiotem egzekucji była należność pieniężna w kwocie 7701,30 zł. za założenie ewidencji gruntów i budynków dla 2470 budynków i okresową weryfikację danych ewidencyjnych dla 932 działek.

W nawiązaniu do tak określonego przedmiotu skargi należy zauważyć, że będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne orzekają też w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, a więc także na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Przedmiotem rozpatrywanej sprawy, wyznaczającym granice w jakich winno zapaść jej rozstrzygnięcie, jest więc ocena zgodności z prawem wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowienia utrzymującego w mocy w postanowienie organu egzekucyjnego z [...] listopada 2011r., w którym uznał on zarzuty L. P. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] sierpnia 2010r. za nieuzasadnione.

Przystępując do oceny legalności zaskarżonego postanowienia na wstępie należy stwierdzić, że obowiązek uiszczania opłat za zakładanie ewidencji gruntów i budynków oraz ich aktualizację wynika z treści § 7 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. nr 78, poz. 837). Powołane rozporządzenie przewiduje ustalenie opłaty za przekazaną do zasobu dokumentację, wysokość opłaty uzależniona jest od ilości jednostek. Opłata została określona w odrębnym akcie prawnym, jakim jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz.U. nr 37, poz. 333).

Zaś obowiązek naliczania opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne wynika wprost z przepisu prawa (art. 40 ust. 3b ustawy - prawo geodezyjne i kartograficzne zwana dalej u.p.g.k., który stanowi, że wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, udzielanie informacji, a takie wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne).

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, obowiązek uiszczenia opłaty za czynności objęte fakturą nr [...] jest rodzajem obowiązku wynikającego z mocy samego prawa, tj. z przepisów ww. regulacji prawnych.

Obowiązek taki powinien być wykonany niezwłocznie po zaistnieniu określonego stanu faktycznego, z wystąpieniem którego ustawa wiąże ten obowiązek (w dniu przyjęcia dokumentacji do zasobu). Datą tą jest [...] października 2008r. gdy została wystawiona faktura, w której został określony termin płatności należności do [...] listopada 2008r. i od [...] listopada 2008r. liczone są odsetki za zwłokę. Ważnym jest podkreślenia, że dla realizacji obowiązku uiszczenia takich opłat nie jest zatem koniecznym jego konkretyzacja w drodze indywidualnego aktu administracyjnego, np. poprzez wydanie decyzji.

Po wykonaniu obowiązków ze strony Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P., Starostwo Powiatowe w P. wystawiło fakturę nr [...], opłata ta jest przychodem funduszu powiatowego, który wchodzi w skład Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym (art. 41 ust. 1 i 3a u.p.g.k.). Fundusz ten jest funduszem celowym, co potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 21.02.2005 r., sygn. akt U 3/04 (OTK-A 2/16 z 2005r.). Przedstawione stanowisko, opowiadające się za objęciem egzekucją administracyjną opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych – m.in. wyroku WSA w Opolu z 26.11.2008 r., I SA/Op 294/08, wyroku WSA we Wrocławiu z 03.09.2008 r., I SA/Wr 701/08, czy wyroku WSA w Białymstoku z 29 stycznia 2009 r., I SA/Bk 501/08 (dostępne w bazie internetowej CBOSA).

Odnosząc te uwagi do okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że prawidłowo organy obu instancji uznały Skarżącą, za osobę zobowiązaną do poniesienia opłat za założenie ewidencji gruntów i budynków dla 2470 budynków i okresową weryfikację danych ewidencyjnych dla 932 działek.

Rozpoznając podniesiony przez pełnomocnika skarżącej zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to Sąd zaznacza, iż on nieuzasadniony. Starostwo Powiatowe w P. zdaniem pełnomocnika skierowało do skarżącej żądanie zapłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne pomimo, że nie przysługuje mu status wierzyciela. Art. 15 ust. 1 ww. ustawy dotyczy jednak innej kwestii, na jego podstawie organ egzekucyjny nie uzyskuje statusu wierzyciela, a jedynie reguluje czynności poprzedzające wszczęcie skutecznego postępowania egzekucyjnego.

Podobnie należy ocenić zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, geodeta czyli skarżąca nie realizuje, jak chciałby pełnomocnik żadnego z zadań publicznych, gdyż ustawa u.p.g.k. nie nakłada żadnych obowiązków w zakresie realizacji zadań publicznych na geodetów. Warunkiem nieodpłatnego dostępu do danych rejestrowych, o których mowa w ustawie o informatyzacji jest tymczasem realizacja powierzonych (wprost przez przepis prawa lub na zasadach określonych na poziomie normatywnym) zadań publicznych.

Warto w tym miejscu odnieść się do funkcji geodety wykonującego zamówienie związane z ewidencją gruntów i budynków. Jak wynika z treści akt administracyjnych L. P. poprzez firmę I., w której sprawuje funkcję dyrektora podjęła się założenia ewidencji budynków z aktualizacją użytków gruntowych terenów zabudowanych obrębów nr: [...] i części obrębu [...] miasta P. na podstawie umowy nr [...] z dnia [...].02.2008 r. L. P. złożyła do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. zgłoszenie pracy geodezyjnej, które zostało zarejestrowane pod nr [...]. W dniu [...] października 2008 roku skarżąca złożyła dokumentację z wykonania prac z wnioskiem o przyjęcie dokumentacji do zasobu, której efektem było założenie ewidencji budynków dla 2470 budynków i okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych dla 932 działek. Dokumentacja została przyjęta do zasobu tego samego dnia i zarejestrowana pod nr [...].

Opracowania sporządzane przez geodetów na zlecenie organów publicznych podlegają przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jako wynik prac geodezyjnych i kartograficznych wykonanych za wynagrodzeniem w wyniku udzielenie zamówienia publicznego, a więc sporządzanie tych opracowań nie stanowi realizacji zadań publicznych tylko jest działaniem wspomagającym w realizacji takich zadań i to działaniem realizowanym w wyniku zamówienia udzielonego na zasadach komercyjnych (rynkowych). Umowa nr [...] została zawarta pomiędzy Powiatem P. (reprezentowanym przez Starostę i Wicestarostę) a wykonawcą robót L. P. z terminem wykonania prac do [...] listopada 2008r. oraz wynagrodzeniem za wykonanie prac w kwocie 147.620,00zł.

Wbrew kolejnemu zarzutowi skargi, do opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, należnych za 2008r., nie mają zastosowania przepisy o.p., w tym art. 21 § 1 pkt 2 o.p. Opłaty te nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 2 § 1 pkt 1 o.p., gdyż nie są one ustalane ani określane przez organy podatkowe. Opłat tych nie można uznać za podatek, ponieważ są to świadczenia wynikające z Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Opłata ta, nie jest również podatkiem w rozumieniu art. 6 o.p., ponieważ nie jest świadczeniem wynikającym z ustawy podatkowej, za taką nie sposób bowiem uznać Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto w odróżnieniu od podatku w rozumieniu art. 6 o.p. nie ma ona charakteru daniny publicznej, gdyż analizowana opłata ma charakter ekwiwalentny (odpłatny), jest bowiem ponoszona za korzystanie z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie bez znaczenia jest także fakt, iż opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne, są dochodem budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a nie budżetu państwa, a tym samym nie może mieć do nich zastosowanie art. 2 § 1 pkt 1 i § 2 o.p.

Podobnie zarzut naruszenia art. 3 § 1 w zw. z art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie może znaleźć uznania Sądu. Treść wskazanych przepisów stanowi, że egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków, gdy wynikają one (...) bezpośrednio z przepisu prawa, zaś w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wskazano powyżej, dla pobierania przedmiotowych należności nie jest wymagane wydanie żadnego aktu administracyjnego, jak wskazano powyżej, obowiązek ich uiszczenia na rzecz funduszu powiatowego wynika wprost z przepisu prawa w określonej przepisami wysokości (art. 3 § 1 ww. ustawy). Skarżąca w dniu 28 listopada 2008r. zwróciła fakturę nr [...] z [...] października 2008r. oraz odmówiła jej zapłaty, organ wystosował upomnienie zawierające wezwanie do wykonaniu obowiązku, a brak wpłaty spowodował wystawienie przez wierzyciela tytułu wykonawczego. Zatem organ administracji działał zgodnie z nałożonymi na niego przez ustawę obowiązkami celem uzyskania opłaty.

Trudno uwzględnić zarzut pełnomocnika skarżącej, że nie istnieje obowiązek uiszczenia spornej opłaty oraz odsetek w sytuacji, gdy opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne są należnościami publicznoprawnymi podlegającymi stosownie do art. 2 § 1 pkt 6 u.p.e.a., egzekucji administracyjnej.

Kolejny zarzut naruszenia art. 27u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji na podstawie tytułu, który w opinii pełnomocnika nie odpowiada wymogom formalnym określonym ww. przepisie, nie znajduje uznania Sądu. Dyspozycja art. 27 u.p.e.a. określa podstawowe wymogi stawiane przez ustawę tytułom wykonawczym, które mogą się stać podstawą wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej. Organ egzekucyjny jest zobowiązany z urzędu badać, czy tytuł zawiera wszystkie treści określone w art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a., a w przypadku niespełnienia tych wymogów organ ten nie przystępuje do egzekucji, zwracając tytuł wierzycielowi. Formalizm postępowania egzekucyjnego ma służyć niewątpliwie z jednej strony zagwarantowaniu praw zobowiązanego bądź osób trzecich, z drugiej zaś zapewnieniu efektywnego przebiegu egzekucji, co w przedmiotowej sprawie nie zostało zaniechane, jak mylnie uważa pełnomocnik skarżącej.

Wskazać należy, że organy obu instancji badając dopuszczalność egzekucji objęły w szczególności ustalenie, czy obowiązek oznaczony w tytule wykonawczym podlega egzekucji administracyjnej, czy tytuł wykonawczy został wystawiony przez uprawniony podmiot i sporządzono go prawidłowo oraz czy doręczone zostało upomnienie. Wobec spełnienia wszystkich wskazanych wymogów organ egzekucyjny przyjął tytuł wykonawczy wierzyciela.

Wbrew kolejnym twierdzeniom skargi, tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...].08.2010 r. został wypełniony prawidłowo, w szczególności wskazano w nim akty normatywne stanowiące podstawę prawną egzekwowanego obowiązku (poz. 29), zaznaczono, że należność powstaje z mocy prawa (poz. 30), wskazano też rodzaj należności (poz. 31) - opłata za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz jej wysokość (poz. 33). Sporny tytuł wykonawczy zawiera również stawkę odsetek za zwłokę, kwotę odsetek naliczonych na dzień wystawienia tytułu wykonawczego i dzień, od którego należy odsetki liczyć. Uznać zatem należało, iż wystawiony tytuł wykonawczy mógł stanowić podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Bezzasadny jest też zarzut dotyczący zastosowania wobec Skarżącej zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, jakim było zajęcie niewłaściwego zdaniem autorki skargi rachunku bankowego. Podkreślić należy, że katalog środków egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych został zawarty w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. Egzekucja z rachunków bankowych została wskazana jako czwarty rodzaj środka egzekucyjnego, organ miał prawo skierować egzekucję do tego rachunku bankowego, co do którego posiadał wiedzę, że jest prowadzony i są dostępne środki finansowe.

Za niezasadny należało także uznać zarzut skargi dotyczący dowolności w ustalaniu opłat za czynności geodezyjne oraz ich niezgodności z postanowieniami Konstytucji i ustawami. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, w załączniku nr 1 wskazane są wysokości stawek, termin płatności i zasad naliczania odsetek za zwłokę. Organy w sposób prawidłowy skorzystały z przyjętych stawek ustalonych w załączniku.

Załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w pkt. 9.7 określa dokładnie termin, mimo odmiennego zdania pełnomocnika skarżącej, w którym opłata powinna być uiszczona: pobranie opłaty następuje odpowiednio w dniu przyjęcia dokumentacji do zasobu albo udostępnienia materiałów. W rozpatrywanej sprawie pobranie opłaty powinno nastąpić w dniu przyjęcia dokumentacji do zasobu, tj. w dniu [...] października 2008r. Z datą [...] października 2008r. została wystawiona faktura, w której został określony termin płatności należności - [...].11.2008 r. i od [...].11.2008 r. liczone są odsetki za zwłokę.

Odnośnie zarzutu niekonstytucyjności rozwiązań przyjętych w ww. rozporządzeniu to wskazać należy, że brak jest wyroku Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 roku w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego.

Odnośnie grupy zarzutów dotyczących rażącego - zdaniem pełnomocnika skarżącej - naruszenia prawa to nie znalazły one uznania Sądu. Zarzut naruszenia art. art. 2 § 2 w związku z art. 21 § 2 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowo, jak już wyżej wskazano do opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, należnych za 2008r., nie mają zastosowania przepisy ordynacji podatkowej.

Trudno także uznać, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego narusza rażąco dyspozycję art. 3 § 1 w zw. z art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pobranie przedmiotowej opłaty następuje w dniu przyjęcia dokumentacji do zasobu. W niniejszej sprawie tą datą jest [...] października 2008 r. i z tą datą została wystawiona stronie skarżącej faktura. Od tejże daty zostały naliczone odsetki za zwłokę. Z uwagi, iż odsetki za zwłokę są ściśle związane z należnością główną, brak było podstaw do uznania zarzutu nieistnienia obowiązku powyższych opłat i naliczania odsetek za zwłokę za niezasadne.

Sąd nie dopatrzył się również by organy uchybiły dyspozycji art. 40 ust. 5 lit. b w związku z art. 40 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jak już wyżej wskazano, wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. założeniem ewidencji gruntów i budynków oraz ich okresową weryfikację jest odpłatne. Wykonawcy umowy (skarżącej) zostały udostępnione bezpłatnie materiały niezbędne do wykonania prac m.in. bazy danych ewidencji gruntów i budynków (część opisowa i graficzna), a także inne materiały takie jak: wykazy współrzędnych punktów osnowy geodezyjnej z opisami topograficznymi. Nie jest więc tak, jak podaje pełnomocnik skarżącej, że została naliczona opłata za udostępnienie danych opisowych ewidencji gruntów i budynków lecz za założenie ewidencji gruntów i budynków i ich aktualizację. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika, skarżąca nie realizowała zadań publicznych, co już wyżej szczegółowo zostało wskazane.

Sąd nie dopatrzył się, jak chciałaby pełnomocnik skarżącej rażącego naruszenia §1 pkt 1 w związku z załącznikiem 1 ust. 3 Tabeli III Ip. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego w związku z art. 33 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że tytuł wykonawczy istnieje. Jak już wyżej wskazano z powołanych tam względów nie może być uwzględniony zarzut nieistnienia obowiązku wniesienia opłaty za wykonane czynności związane z prowadzeniem zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Wskazać ponadto należy, że na dzień wydania postanowienia Starosty P. z [...] listopada 2011r. postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej uległo zakończeniu wskutek wyegzekwowania wszystkich należności objętych tytułem wykonawczym nr [...], na dowód zostały załączone wyciągi z rachunków bankowych nr [...] z [...] września 2010r., nr [...] z [...] września 2010r. oraz nr [...] z [...] listopada 2010r. Zatem prowadzone postępowanie egzekucyjne było skuteczne, a zarzut nieistnienia obowiązku bezzasadny.

Kolejny zarzut rażącego naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, nie można uznać za zasadny. Opłata za czynności geodezyjne i kartograficzne wynikająca z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie odnosi się do pobranych przez skarżącą materiałów, które zostały udostępnione bezpłatnie, lecz opłata ta dotyczy obsługi zgłoszonej pracy geodezyjnej, kontroli pracy geodezyjnej, zaewidencjonowania i włączenia do zasobu.

Nie można przyznać racji pełnomocnikowi skarżącej, że zaskarżone postanowienie narusza dyspozycję art. 2 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż jak już wyżej wskazano opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne są należnościami publicznoprawnymi podlegającymi stosownie do art. 2 § 1 pkt 6 u.p.e.a., egzekucji administracyjnej. Od daty wystawienia faktury zostały naliczone odsetki za zwłokę, które są ściśle związane z należnością główną.

Kolejny podniesiony przez pełnomocnika zarzut dotyczy uchybienia dyspozycji art. 15 ust. 1 u.p.e.a., Sąd jednak nie podziela stanowiska autora skargi. Jak wynika z treści przepisu, istotą upomnienia jest wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Cytowany przepis określa wymogi jakim powinno odpowiadać wymienione w nim upomnienie by, po jego doręczeniu, stanowiło podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Upomnienie to ma być sporządzone przez wierzyciela w formie pisemnej i zawierać w swej treści wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego po upływie 7 dni od dnia jego doręczenia. O ile więc wierzyciel w piśmie, z [...] marca 2010 r. nr [...], przesłanym zobowiązanej wezwał ją do wykonania obowiązku grożąc skierowaniem sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego to tak sformułowane pismo zawiera wszystkie istotne elementy dla uznania, iż stanowi pisemne upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy. Dlatego też twierdzenie, że pisemne upomnienie narusza art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie jest uzasadnione.

Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 27 u.p.e.a., gdyż przedmiotowy tytuł wykonawczy jest prawidłowy, co upoważnia organ egzekucyjny zarówno do wszczęcia, jak i prowadzenia egzekucji administracyjnej. Po ocenie tytułu wykonawczego co do ustawowych wymogów, Sąd nie stwierdził naruszenia art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak chciałby pełnomocnik skarżącej.

Na zakończenie Sąd wyjaśnia iż nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie konstytucyjności zastosowanych w sprawie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wynika to z faktu, że Sąd nie powziął wątpliwości uzasadniających wystąpienie z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.

Z uwagi na powyższe wobec faktu, że w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia zainicjowanej obszerną i szczegółową skargą pełnomocnika, Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że postanowienie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie i dlatego skargę należało oddalić (art. 151 p.p.s.a.).