Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3041/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowa przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J. J. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżący wskazał, że posiada nieruchomości rolne o pow. 3,98 ha, co stanowi 3,10 ha przeliczeniowych i o pow. 2,16 ha, co stanowi 1,30 ha przeliczeniowych oraz dom o pow. 73,7 m.kw. Dom jest pozbawiony wody oraz centralnego ogrzewania. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wskazał, że w bieżącym roku nie uzyskał dochodu ze sprzedaży produktów rolnych (słabe polny). Wyjaśnił, że utrzymuje się ze środków uzyskanych z dopłat rolniczych.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., referendarz sądowy może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W niniejszej sprawie Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w części. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione. Przypomnieć należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych.

Analiza podanych przez Skarżącego okoliczności dokonana w związku z przepisami ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż sytuacja materialna Skarżącego stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z oświadczeń Skarżącego złożonych na druku PPF wynika, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, prowadzi gospodarstwo rolne, które w bieżącym roku nie przynosi dochodów. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się ze środków pieniężnych otrzymanych w poprzednim roku z dopłat rolniczych, nie posiada żadnych zasobów finansowych ani przedmiotów wartościowych.

Skarżący przedstawił kserokopie decyzji Wójta Gminy [...] z [...].12.2013 r. przyznających Skarżącemu specjalny zasiłek celowy na zakup żywności oraz zakup opału w grudniu 2013 r. w łącznej wysokości 300 zł, decyzji z 30.12.2014 r. przyznającej specjalny zasiłek celowy na zakup opału w grudniu 2014 r. w wysokości 150 zł, decyzji z 27.01.2015 r. umarzającej zaległość za 2014 r. z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz decyzji z 28.05.2015 r. umarzającą zaległość I raty za 2015 r. z tytułu tej opłaty. Skarżący przedstawił również decyzje w sprawie umorzenia zaległości podatkowych w podatku rolnym (z tytułu I i II raty podatku rolnego za 2015 r.).

Wskazane okoliczności potwierdzają, iż sytuacja materialna Skarżącego uniemożliwia mu wygenerowanie środków wystarczających na pokrycie pełnych kosztów postępowania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.