Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 662/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1 w zw. z art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2017 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić dopuszczenia R. K. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej.


UZASADNIENIE

R. K., który był pełnomocnikiem skarżącego R. J. w postępowaniu podatkowym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych

w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli tak, to do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni,

pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika strony skarżącej.

Odpowiadając na ww. wezwanie, pismem z 3 sierpnia 2017 r. (data nadania) pełnomocnik wyjaśnił, że stał się pełnomocnikiem strony skarżącej z jej woli na podstawie art. 36 § 2 p.p.s.a. Nadto wskazał, że jeśli Sąd nie akceptuje powyższego wyjaśnienia wnosi o ustanowienie dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu.

Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 11 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej o podanie czy jest on ustanowionym przez Sąd Rodzinny opiekunem prawnym lub kuratorem dla R. J., jeżeli tak to Sąd zobowiązał pełnomocnika do przesłania odpisu postanowienia Sądu Rodzinnego – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że nie jest on ustanowionym przez Sąd Rodzinny opiekunem prawnym ani kuratorem dla skarżącego. Ponadto, Sąd zwrócił się z prośbą o wskazanie przez pełnomocnika, czy wiadomo mu czy inna osoba jest ustanowiona opiekunem prawnym lub kuratorem dla skarżącego, jeżeli tak to zwrócono się z prośbą o wskazanie danych tej osoby i jej miejsca zamieszkania. Powyższe pismo Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 22 sierpnia 2017 r.

W wyznaczonym terminie, ani terminie późniejszym pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat

lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania,

jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.).

Pełnomocnik R. J. nie przedłożył w sprawie pełnomocnictwa podpisanego przez mocodawcę, a z treści złożonych przez niego wyjaśnień

w piśmie z dnia 3 sierpnia 2017 r. wynika, że nie należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Nadto, z uwagi na to, że pełnomocnik nie odpowiedział na wezwanie Sądu do wykazania, że jest on ustanowionym dla skarżącego opiekunem lub kuratorem, należało uznać że nie pełni on żadnej

z wymienionych funkcji. W tych okolicznościach należało stwierdzić, że R. K. nie może skutecznie reprezentować skarżącego R. J. w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 35 § 1 w związku z art. 37 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

W tych okolicznościach Sąd nie mógł również uwzględnić wniosku pełnomocnika o ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, bowiem taki wniosek może złożyć jedynie sam skarżący.