Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2884/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy~Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 6 art. 115-118
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 sierpnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Rady Gminy B. o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Rady Gminy B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2062/14 w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 czerwca 2016 r., sygnatura akt IV SA/Wa 2062/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku ze skargą Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy B. z [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości [...], stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części określonej w punkcie pierwszym tego wyroku, zaś w pozostałym zakresie wskazanym w punkcie drugim wyroku skargę oddalił.

Rada Gminy B. wywiodła skargę kasacyjną od tego wyroku, zaskarżając wyrok w części, w jakim Sąd pierwszej instancji stwierdził nieważność uchwały z [...] maja 2014 r. Następnie pismem z 22 czerwca 2017 r., powołując się na art. 115 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że postępowanie mediacyjne da "szansę na osiągnięcie przez strony porozumienia, które pozwoli na zachowanie w mocy planu miejscowego w części niekwestionowanej przez skarżącego" oraz może doprowadzić "do wypracowania ze skarżącym zarysów zmienionego planu, a następnie mogłoby prowadzić do złożenia wspólnego wniosku o zawieszenie postępowania przed Tutejszym sądem do czasu podjęcia uchwały o planie. Czas zawieszenia postępowania wykorzystany zostałby na prace nad zmianą planu. W konsekwencji czego mogłoby okazać się, iż orzekanie w niniejszej sprawie (...) nie byłoby konieczne.".

Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić z uwagi na fakt, iż w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyłączone jest stosowanie przepisów art. 115 – 118 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) o postępowaniu mediacyjnym.

Wyjaśnić należy, iż w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym brak przepisów szczególnych regulujących postępowanie mediacyjne. Prawdą jest, że w sytuacji, gdy w postępowaniu kasacyjnym nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to na podstawie art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nie oznacza to jednakże, że do postępowania przed Sądem drugiej instancji stosuje się art. 115 i nast. p.p.s.a. Należy mieć bowiem na względzie, że "odpowiednie" stosowanie przepisów może polegać na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2001 r., sygn. akt III ZP 25/01).

Postępowanie mediacyjne charakteryzuje się brakiem związania granicami skargi i możliwością przyjęcia przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia. Takich możliwości w postępowaniu kasacyjnym nie ma, zwłaszcza w świetle związania wynikającego z art. 183 § 1 p.p.s.a. (por. B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2013, s. 641; B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, 2007, s. 464; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2012, s. 523; J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz (w:) R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2015, s. 722; H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009, s. 789). Brak możliwości mediacji co do sposobu załatwienia sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika również z samego charakteru postępowania kasacyjnego, które nie polega na ponownym rozpoznawaniu sprawy w jej istocie, lecz na ocenie pod kątem legalności zaskarżonego orzeczenia Sądu pierwszej instancji. Dlatego, opowiadając się za jednolicie przyjętym w doktrynie stanowiskiem, stwierdzić należy, że na tym etapie postępowania mediacja jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.