Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 79/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi E. D.-L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. z dnia [...] maja 2016 r. E. D. na podstawie art. 3 § 2 pkt 8, art. 50 § 1, art. 52 § 2, art. 54 § 1 oraz art. 149 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "SKO"), zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu, wnosząc o:

1. zobowiązanie SKO do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;

2. dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga;

3. zobowiązanie SKO do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie;

4. orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu - na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011 r., Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

5. wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a;

6. zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca wskazała, że złożyła odwołanie od decyzji Starosty [...] w przedmiocie wymiany dowodu rejestracyjnego oraz dopisania współwłaściciela pojazdu marki S. o numerze rej. C. , natomiast pismem z dnia [...] marca 2016 r. (znak: K. Starosta M. poinformował stronę o przekazaniu odwołania wraz z kompletem dokumentów znajdujących się w aktach sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W związku z nieotrzymaniem stosownego aktu od SKO, pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., jednak organ ten jak dotychczas nie wydał stosownego aktu administracyjnego, tym samym naruszył art. 35 § 3 K.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 K.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 K.p.a.

W tym stanie rzeczy, w ocenie skarżącej skarga jest uzasadniona stosownie do wykładni prawa dokonywanej przez sądy administracyjne, przykładowo w wyroku NSA z dnia [...] kwietnia 2012 r. (sygn. akt II OSK 321/12) oraz innych licznie powołanych przez skarżącego w uzasadnieniu skargi.

Ponadto w przekonaniu skarżącej za uzasadnione w związku z powyższym należy uznać zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 K.p.a.

Skarżąca umocowała jako swojego pełnomocnika M. D. L., który także wystąpił ze skargą na bezczynność tego organu w tej samej sprawie (akta II SA/Bd 78/16). W taki sam sposób zredagowano w obu sprawach wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jak i skargę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Argumentując swoje stanowisko w sprawie strona przeciwna podniosła, że w przedmiocie rejestracji pojazdu marki S. o numerze rejestracyjnym C. R.201, rok produkcji 1983, Kolegium zajęło stanowisko w decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] oraz postanowieniu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] zaskarżonym przez M. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Kolegium podniosło, iż zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o ruchu drogowym, powołując art. 81 ust. 5, okresowe badania techniczne pojazdu, co do zasady przeprowadza się corocznie. Natomiast art. 81 ust. 6-10 ustawy, zawiera wyjątki od tej generalnej zasady wyznaczania terminu. I tak zgodnie z art. 81 ust. 7 okresowe badanie motoroweru przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia badania. Skoro strona nie dostarczyła potwierdzenia opłaty za wymianę dowodu rejestracyjnego w wysokości [...] zł i potwierdzenia wykonania badania technicznego ww. pojazdu - motoroweru marki S. , organ I instancji w ocenie Kolegium prawidłowo odmówił zarejestrowania go na rzecz E. D.-L.. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący nie wykonali wezwania do przeprowadzenia badania technicznego przedmiotowego motoroweru.

Zdaniem SKO skarga na bezczynność jest niezasadna, tym bardziej, że całość akt przedmiotowej sprawy Kolegium wraz z odpowiedzią na skargę, przesłało w dniu [...] marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który jest jedynym dysponentem akt w niniejszej sprawie, a ponadto organ odwoławczy w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. wskazał skarżącemu, że ewentualne czynności w sprawie mogą być podjęte po uprawomocnieniu się orzeczenia Sądu i zwrocie akt do Kolegium( pismo to skierowano do M. D.- L.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej "P.p.s.a."). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Kontrola sądu sprowadza się do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3).

Niniejsza sprawa dotyczy zarzutu bezczynności SKO w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty [...] w przedmiocie wymiany dowodu rejestracyjnego oraz dopisania współwłaściciela pojazdu marki S. o nr rej. C. . Pod pojęciem bezczynności należy bowiem rozumieć niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Środek prawny w postaci skargi, w przypadku bezczynności organu służyć ma usunięciu stanu niezgodnego z prawem i doprowadzeniu do zakończenia postępowania administracyjnego.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy nadmienić, że jest to kolejna skarga na działanie organów w sprawie rejestracji tego pojazdu (rocznik 1983), w związku z nabyciem 7. 09. 2015r. przez E. D.-L. od M. D.- L. 1% udziału we własności .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Bd 338/16 odrzucił skargę M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnione, a postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., sygn. II SAB/Bd 5/16 odrzucił jako niedopuszczalną skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wniosku o zawieszenia przedmiotowego postępowania. W toku jest sprawa ze skargi M. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania do decyzji organu pierwszej instancji (sygn. akt II SAB/Bd 78/16).

M. D. L. zarzucał też bezczynność organu I instancji. Skarga w sprawie bezczynności Starosty [...] została uwzględniona przez Sąd - wyrok w sprawie sygn. akt II SAB 28/16.

Na podstawie akt sprawy sygn. akt II SAB/Bd 28/16 Sąd ustalił, że wnioskiem z [...] września 2015 r. M. D. L. zwrócił się do Starosty [...] wraz ze skarżącą E. D.-L., o wymianę dowodu rejestracyjnego pojazdu marki S. o wskazanym numerze rejestracyjnym, z powodu zmiany danych osobowych właściciela pojazdu oraz dodanie wpisu o współwłaścicielu w przedmiotowym dokumencie. Sąd w tamtym postępowaniu szczegółowo wyjaśnił charakter procedury związanej z wymianą dowodu, a przede wszystkim rejestracją pojazdu.

Decyzją z dnia [...].12.2015 r., nr [...] adresowaną do E. D.-L., po rozpatrzeniu jej wniosku, organ I instancji odmówił zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na rzecz E. D.-L..

W dniu [...].12.2015 r. M. D. - L. złożył odwołanie od powyższej decyzji do SKO w B. oraz [...].12.2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...].01.2016 r. uchylono zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...].12.2015 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...].02.2016 r. wpłynęła do Starosty [...] skarga M. D. skierowana do WSA w Bydgoszczy na bezczynność tego organu przez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy.

W dniu [...].02.2016 r. w postanowieniu SKO w B. nr [...] uznano zażalenie z dnia [...].02.2016 r. na przewlekłość postępowania za nieuzasadnione.

Decyzją Starosty [...] z dnia [...].02.2016 r., K..5410.C.201.2016, odmówiono zarejestrowania na rzecz E. D.-L. przedmiotowego pojazdu (doręczona w dniu [...].03.2016 r.).

W dniu [...].03.2016 r. M. D. - L. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do SKO w B.. Jak podała skarżąca ( tak też podał M. D. L.), otrzymała od organu I instancji informację, że odwołanie zostało przekazane do SKO w B. (pismo z dnia [...].03.2016 r.).

We wniosku stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca nie wskazała, które z odwołań od decyzji Starosty nie zostało rozpatrzone przez SKO. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] maja 2016 r (ustalono na podstawie dołączonej przez skarżącą informacji śledzenia przesyłki na stronie Poczty [...]), natomiast w dniu [...] maja 2016 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia [...] maja 2016 r. (skierowanym do M. D. L.) SKO w B. poinformowało, że organ zajął stanowisko w decyzji z [...] stycznia 2016 r., nr [...] oraz postanowieniu z [...] lutego 2016 r., nr [...], a całość akt wraz z odpowiedzią na skargę przesłano [...] marca 2016 r. do WSA.

Na podstawie analizy akt administracyjnych sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę stwierdzić należy, że organ miał na myśli załatwienie sprawy przez wydanie decyzji z dnia [...].01.2016 r., natomiast jak się okazuje -skarżąca kwestionowała brak wydania decyzji po zaskarżeniu decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Skarżąca (podejmująca tożsame kroki procesowe jak M. D. L.) nie zareagowała na stanowisko organu zawarte w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ale też podkreślenia wymaga przede wszystkim, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie było jednoznacznie sformułowane. Następnie skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu do Sądu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie można zarzucić organowi braku reakcji na złożony wniosek, a fakt nieporozumienia nie wynika z wadliwego działania organu. Tym samym nie można uznać, że organ dopuścił się bezczynności. Można wręcz przyjąć, że skarżąca (wraz z M. D. L.) przez niedopowiedziane i nieprecyzyjne wnioski kreuje sytuacje zmierzające następnie do złożenia wniosku o stwierdzenie bezczynności organu. Nawet w skardze nie wskazuje, w następstwie jakiego aktu organ był zobowiązany do wydania decyzji.

Wbrew zarzutom skargi, Sąd nie dopatrzył się w podejmowanych przez SKO czynnościach, celowego działania zmierzającego do przedłużenia postępowania. Skoro wezwanie nie precyzowało jednoznacznie żądania, nie może to uzasadniać zarzutu bezczynności organu (organ odpowiedział w piśmie z 23. 05. 2016r., że załatwił sprawę nie wiedząc, że w skierowanym wezwaniu chodziło o wydanie decyzji po ponownym rozpatrzeniu sprawy).

Okoliczności sprawy budzą uzasadnione wątpliwości, co do rzeczywistych intencji skarżącej, która wraz z M. D. L. składają nieprecyzyjne pisma, kwestionując wszelkie czynności organów. Nie wskazuje to na dążenie do szybkiego załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem.

Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5). W myśl art. 36 § 1 i § 2 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Obowiązek ten ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu

W przypadku jednak gdy wniosek jest niejednoznaczny lub budzi wątpliwości co do rzeczywistej treści żądania oraz gdy np. dołączone do niego dokumenty, na podstawie obowiązujących norm prawnomaterialnych, nie są wystarczające do pozytywnego rozstrzygnięcia o żądaniu strony, organ administracji publicznej obowiązany jest do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także winien czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udziela im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 K.p.a.). Jak bowiem stanowi art. 8 K.p.a., organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. O ile jednak strona, która żąda od organu rozstrzygnięcia o jej prawach lub obowiązkach, mimo wypełnienia przez organ powyższych zadań uchyla się od współpracy z organem w celu szybkiego załatwienia sprawy np. podejmuje działania nie prowadzące do wyjaśnienia istniejących w sprawie wątpliwości, lecz przez swoje działania doprowadza do mnożenia postępowań a przez to wyłącznie dąży do wydłużenia ich trwania, nie ma podstaw do skutecznego postawienia zarzutu bezczynności.

W rozpoznawanej sprawie organ udzielił odpowiedzi na wezwanie M. Dudek Lewin. Skarżąca podejmuje wszelkie czynności wspólnie z ww. wymienionym, zatem biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, należy uznać że wystąpiło przyczynienie się także przez skarżącą do przedłużenia postępowania przez co stwierdzić należało, że skarżąca niezasadnie zarzuciła organowi bezczynność w przedmiotowej sprawie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) skargę należało oddalić.