Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 100/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par 1 pkt 1 oraz par 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr), Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania pkt. 2 wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do rozpatrzenia pkt. 2 wniosku skarżącego P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia z dnia [...] stycznia 2014 r. za wyjątkiem załącznika nr 1 do upoważnienia udzielonego przez O. z dnia [...] września 2011 r. oraz załącznika nr 1 do pełnomocnictwa udzielonego przez T. z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącego P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 100/16

UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2016 r. P. sp. z o. o., złożył skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie udzielenia informacji publicznej żądanej w pkt 2 wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r tj. treści wszelkiej korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a spółkami O. S.A. (dalej jako "[...]") oraz T. S.A. (dalej jako "T.") w zakresie współkorzystania przez te spółki z częstotliwości z zakresu 900 MHz dla świadczenia usług w technologii UMTS 900, w szczególności w zakresie uzgodnionego wspólnie w 2011 r. modelu współpracy w oparciu o art. 143 ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r., Nr 30, poz. 1800 ze zm.; dalej jako Pt), za wyjątkiem Załącznika nr 1 do upoważnienia udzielonego przez O. z dnia [...] września 2011 r. oraz Załącznika nr 1 do pełnomocnictwa udzielonego przez T. z dnia [...] września 2011 r., co do których Prezes UKE odmówił P. dostępu na mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] (dalej jako "Decyzja").

Wskazał, iż bezczynność Organu w zakresie udzielenia Skarżącej wskazanej wyżej informacji publicznej stanowi o naruszeniu przez Prezesa UKE przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, tj. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1) i ust 2, art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w powiązaniu z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. oraz w zw. z art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej jako "Konstytucja RP"), poprzez bezpodstawne nieudostępnienie informacji publicznej w zakresie treści korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a O. i T., dotyczącej współkorzystania przez te spółki z częstotliwości 900 MHz, a w szczególności zawierającej uzgodnienia Prezesa UKE z tymi przedsiębiorcami co do ich modelu współpracy w tym zakresie.

Na podstawie art. 149 § 1 pkt 1) w zw. z § la, § lb i § 2 p.p.s.a. wniósł o:

I. zobowiązanie Prezesa UKE do udostępnienia P. wskazanej powyżej informacji publicznej, w terminie trzech dni od dnia doręczenia Organowi odpisu prawomocnego wyroku zapadłego w niniejszej sprawie;

ewentualnie - na wypadek nieuwzględnienia przez Sąd wniosku postawionego w punkcie I. - o:

II. zobowiązanie Prezesa UKE do rozpatrzenia Wniosku P., w terminie trzech dni od dnia doręczenia Organowi odpisu prawomocnego wyroku zapadłego w niniejszej sprawie;

oraz - w każdym przypadku - o:

III. stwierdzenie, że bezczynność Prezesa UKE miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

IV. przyznanie na rzecz Skarżącej od Organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz

V. na podstawie art. 200 p.p.s.a., wnoszę o zasądzenie zwrotu kosztów na rzecz P., wedle norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi organ podał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. zwrócił się z wnioskiem do Prezesa UKE o udostępnienie informacji publicznej w postaci:

1) treści umów o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych lub aneksów do umów o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych zawartych pomiędzy spółkami P. sp. z o.o. (oraz spółkami powstałymi w wyniku jej przekształceń lub połączeń, obecnie T.) oraz P. sp. z o.o. (oraz spółkami powstałymi w wyniku jej przekształceń i lub połączeń, obecnie O.), w szczególności umów o przekazanie do współkorzystania przez O. częstotliwości uzyskanych przez T. na podstawie decyzji rezerwacyjnych nr [...] oraz [...]z dnia [...] czerwca 2013 r. (tj. częstotliwości z zakresu 900 MHz);

2) treści wszelkiej korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a ww. spółkami w zakresie współkorzystania przez te spółki z częstotliwości z zakresu 900 MHz dla świadczenia usług w technologii UMTS 900, w szczególności w zakresie uzgodnionego wspólnie w 2011 r. modelu współpracy, o którym mowa w art. 143 ust.4 Pt (tj. w zakresie uzgodnień w tym przedmiocie dokonanych między wspomnianymi spółkami a Prezesem UKE).

W dniu [...] lutego 2014 r została skierowana do P. wiadomość e-mail, w której odniesiono się do żądania wyrażonego w pkt 1) wniosku w ten sposób, że wskazano, po pierwsze, iż dostęp do takich umów przysługuje zainteresowanym podmiotom w trybie określonym w art. 33 ust. 2 Pt i, po drugie, że Prezes UKE "nie jest obecnie w posiadaniu tekstu umowy o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych zawartej pomiędzy O. a T.".

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 Organ wskazał, iż konieczne jest przeprowadzenie postępowania administracyjnego co do odmowy udostępnienia informacji wskazanej w pkt 2 jest konieczne, ze względu na stwierdzenie okoliczności wskazanych w art. 5 u.d.i.p. oraz, że postępowanie to stanowić będzie kontynuację postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z pismem [...] lutego 2015 r., wniosek miał zostać rozpatrzony przez Prezesa UKE do dnia [...] marca 2015 r., podczas gdy kolejne zawiadomienie o "przedłużeniu" terminu rozpoznania sprawy wpłynęło do P. dopiero [...] kwietnia 2015 r.;

Dalej skarżący podał, że decyzja w przedmiotowej sprawie została dopiero wydana w dniu [...] czerwca 2015 r. i stanowiła wyłącznie o odmowie udostępnienia P. Załącznika nr 1 do upoważnienia udzielonego przez O. z dnia [...] września 2011 r. oraz Załącznika nr 1 do pełnomocnictwa udzielonego przez T. z dnia [...] września 2011 r., natomiast nie odnosiła się do pozostałej "materii" wniosku, tj. do innej niż wskazane załączniki korespondencji Organu z O. oraz T. dotyczącej współkorzystania z częstotliwości 900 MHz, a zwłaszcza korespondencji dotyczącej uzgodnionego z Prezesem UKE w 2011 r. modelu współpracy w tym zakresie.

W ocenie skarżącego Organ nie rozstrzygnął w szczególności o:

(i) odmowie udostępnienia P. owej "pozostałej" korespondencji, ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, bądź inne przesłanki określone w art. 5 u.d.i.p., ani

(ii) nie umorzył postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie - innej niż załączniki - korespondencji między Organem a wskazanymi we Wniosku spółkami, stwierdziwszy brak przesłanek do odmowy jej udostępnienia, ani

(iii) nie stwierdził, aby owa "pozostała" korespondencja nie stanowiła informacji publicznej i nie poinformował P. o tym, aby taka "inna" korespondencja nie istniała, czy też, aby Prezes UKE jej nie posiadał.

Z kolei w odpowiedzi na wniosek P. z dnia [...] lipca 2015 r. o uzupełnienie Decyzji, Prezes UKE skierował do Skarżącej pismo z dnia [...] października 2015 r. - stanowiące w istocie (mimo niezachowania odpowiedniej formy) postanowienie o odmowie uzupełnienia Decyzji w rozumieniu art. 111 § 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 1960 r., Nr 30, poz. 168 ze zm.; dalej jako "k.p.a." - w którym wskazał, że w sprawie nie zachodzi konieczność uzupełnienia Decyzji poprzez umorzenie postępowania w części, jako że "umorzenie postępowania o dostęp do informacji publicznej następuje wyłącznie z przypadkach określonych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 15 ust. 2 u.d.i.p.".

Jednocześnie Prezes UKE załączył do powyższego pisma kopię pełnomocnictwa T. z dnia [...] września 2011 r. oraz kopię upoważnienia O. z dnia [...] września 2011 r., przy czym w dalszym ciągu nie wypowiedział się w żaden sposób odnośnie do treści korespondencji między Organem a rzeczonymi spółkami zawierającej uzgodnienia co do ich modelu współpracy w zakresie współkorzystania z częstotliwości 900 MHz (co było objęte przedmiotem Wniosku P.).

Zdaniem P., w powyższych okolicznościach Prezes UKE pozostaje w bezczynności wobec wniosku Skarżącej i uzasadnione jest zobowiązanie Organu do udostępnienia P. żądanych informacji (tj. treści wszelkiej korespondencji między Prezesem UKE a T. oraz O., dotyczącej współkorzystania przez te spółki z częstotliwości z zakresu 900 MHz), bowiem charakter niniejszej sprawy oraz niebudzące wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego świadczą o istnieniu uprawnienia P. do uzyskania dostępu do powyższej korespondencji - zwłaszcza dotyczącej uzgodnionego z Prezesem UKE w 2011 r. modelu współpracy między spółkami w zakresie współkorzystania z częstotliwości 900 MHz.

Podał, że na tle cytowanej ustawy, na gruncie spraw dotyczących bezczynności organów w zakresie udostępniania informacji publicznej, ukształtowało się orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych, z którego wynika, iż podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. pozostaje w bezczynności, o ile nie podejmie on we właściwym terminie żadnej z następujących czynności:

1) nie udostępni w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji publicznej, ani

2) nie wyda decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., to jest, decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania, ze względu na niemożność udostępnienia jej w formie żądanej przez wnioskodawcę, ani

3) nie poinformuje wnioskodawcy, że: (i) taka informacja nie istnieje lub że (ii) nie znajduje się w posiadaniu organu, bądź też, że (iii) żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

Innymi słowy, w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, organ (podmiot zobowiązany), musi: (i) udostępnić tę informację wnioskodawcy (o ile informacja taka istnieje, ma walor informacji publicznej, znajduje się w posiadaniu organu i nie zachodzą przesłanki do ograniczenia prawa wglądu do niej) albo (ii) odmówić udostępnienia informacji - względnie umorzyć postępowanie - w drodze decyzji (jeśli wprawdzie żądania informacja jest informację publiczną, istnieje i jest w posiadaniu organu, jednak zachodzą przesłanki, uzasadniające odmowę w oparciu o art. 5 u.d.i.p., bądź też, jeśli zachodzi podstawa do umorzenia postępowania w sprawie tej odmowy) albo - w każdym innym przypadku - (iii) udzielić informacji, że żądana informacja nie istnieje, bądź też nie stanowi informacji publicznej lub nie znajduje się w posiadaniu organu.

Skarżąca zauważył, że bezczynności Prezesa UKE wobec wniosku P. w szczególności nie usunęło wydanie Decyzji odmawiającej udostępnienia informacji, jako że przedmiotem tej Decyzji były wyłącznie wymienione w jej sentencji załączniki do upoważnienia i pełnomocnictwa udzielonych sobie wzajemnie przez T. oraz O. w dniu [...] września 2011 r. Rozstrzygnięciem Decyzji nie została więc objęta "treść wszelkiej korespondencji" między Prezesem i UKE a tymi spółkami, odnosząca się zwłaszcza do uzgodnień między przedsiębiorcami a organem regulacyjnym co do ich modelu współpracy w zakresie współkorzystania z częstotliwości 900 MHz. Przy czym, jak była wyżej mowa, Prezes UKE nie udzielił P. informacji, aby korespondencja taka nie istniała, bądź, aby nie pozostawała w posiadaniu Organu, a Skarżąca miała podstawy uważać, że jest inaczej, choćby ze względu na treść wspominanego wyżej pisma T. z dnia [...] września 2013 r., opublikowanego na stronie BIP UKE.

Podobnie, bezczynności Prezesa UKE wobec żądania P. nie usuwa udostępnienie Skarżącej w dniu [...] października 2015 r. (wraz z doręczeniem pisma Organu z dnia 12 października 2015 r.) wzmiankowanych wcześniej pełnomocnictw udzielonych przez O. oraz T. w dniu [...] września 2011 r. Bowiem przekazanie Skarżącej tych dokumentów (niezależnie od faktu, że nastąpiło blisko rok i dziewięć miesięcy po złożeniu Wniosku przez P., nie "wyczerpuje" zakresu żądania zawartego w pkt. 2 Wniosku i z pewnością nie może zastąpić udostępnienia przez Prezesa UKE treści korespondencji między organem regulacyjnym a spółkami, zawierającej uzgodnienia tych podmiotów o do ich modelu współpracy w zakresie współkorzystania z częstotliwości 900 MHz.

Tym samym, Zdaniem P., na dzień złożenia niniejszej skargi, Skarżąca wciąż pozostaje w stanie niewiedzy co do treści rzeczonej korespondencji, a zwłaszcza co do treści uzgodnień dokonanych przez - konkurencyjnych wobec P. - przedsiębiorców telekomunikacyjnych z organem regulacyjnym, odnoszących się do współpracy tych spółek w strategicznym obszarze, jakim dla działalności telekomunikacyjnej jest zarządzanie częstotliwościami radiowymi. Bowiem Prezes UKE nie udostępnił P. owej korespondencji, jak również - wyjąwszy załączniki wskazane w sentencji Decyzji - nie odmówił dostępu do niej, ani nie poinformował Skarżącej o tym, aby nie dysponował taką korespondencją.

Taki stan rzeczy, w ocenie P., stanowi nie tylko o bezczynności Organu wobec Wniosku Skarżącej, lecz świadczy także o rażącym naruszeniu art, 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1), art. 4 ust. 1 pkt 1) i art. 10 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieudostępnienie wnioskodawcy informacji publicznej, mimo istnienia takiego obowiązku po stronie Prezesa UKE.

Nie ulega przy tym wątpliwości, iż korespondencja, o której mowa w pkt 2. Wniosku ma walor informacji publicznej, jako że wiąże się z wykonywaniem przez ten Organ powierzonych mu, na podstawie art. 192 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 143 ust. 4 i art. 189 ust. 2 pkt 1) lit. d) Pt, zadań o charakterze publicznym w zakresie kształtowania gospodarki częstotliwościami radiowymi. Bowiem zgodnie z art. 192 ust. 1 pkt 1) Pt, do zakresu działania Prezesa UKE należy w szczególności wykonywanie, przewidzianych ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie, zadań z zakresu gospodarki w zakresie zasobów częstotliwości.

Przepis art. 143 ust. 4 Pt przewiduje natomiast, że podmiot posiadający rezerwację częstotliwości lub podmiot przez niego upoważniony lub podmiot, któremu częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do użytkowania zgodnie z art. 1221 Pt, o ile nie została wydana decyzja, o której mowa w ust. 5 tego artykułu, może żądać wydania pozwolenia dotyczącego wykorzystania zasobu częstotliwości objętego rezerwacją częstotliwości w okresie jej obowiązywania. Z kolei art. 189 ust. 2 Pt wymienia cele polityki regulacyjnej Prezesa UKE, wskazując w punkcie 1. m.in. wspieranie efektywnego zarządzania częstotliwościami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, wskazując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

W ocenie Sądu skarga P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa UKE w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Przepis art. 4 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne

państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że Prezes UKE, będąc centralnym organem administracji rządowej, a zarazem organem regulacyjnym w dziedzinie rynku usług telekomunikacyjnych i pocztowych, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu.

Kwestią zasadniczą, która wymagała rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest to, czy żądana przez P. Sp. z o.o. we wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznym stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Informację publiczną, w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzone, jak i te, które używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. W art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy zamieszczony został zaś przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien zaś powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyrok WSA z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. II SAB/Wa 19/07, Lex nr 368235, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33).

Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Należy jednocześnie podkreślić, że właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy natomiast o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Żądane przez P. informacje we wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r stanowią informacje publiczne

Przypomnieć należy, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. P. zwrócił się z do Prezesa UKE o udostępnienie informacji publicznej w postaci:

1) treści umów o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych lub aneksów do umów o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych zawartych pomiędzy spółkami P. sp. z o.o. (oraz spółkami powstałymi w wyniku jej przekształceń lub połączeń, obecnie T.) oraz P. sp. z o.o. (oraz spółkami powstałymi w wyniku jej przekształceń i lub połączeń, obecnie O.), w szczególności umów o przekazanie do współkorzystania przez O. częstotliwości uzyskanych przez T. na podstawie decyzji rezerwacyjnych nr [...] oraz [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. (tj. częstotliwości z zakresu 900 MHz);

Ioraz

2) treści wszelkiej korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a ww. spółkami w zakresie współkorzystania przez te spółki z częstotliwości z zakresu 900 MHz dla świadczenia usług w technologii UMTS 900, w szczególności w zakresie uzgodnionego wspólnie w 2011 r. modelu współpracy, o którym mowa w art. 143 ust. 4 Pt (tj. w zakresie uzgodnień w tym przedmiocie dokonanych między wspomnianymi spółkami a Prezesem UKE).

W dniu [...] lutego 2014 r. Prezesa UKE, skierował do P. wiadomość e-mail, w której odniesiono się do żądania wyrażonego w pkt 1) Wniosku w ten sposób, że wskazano, po pierwsze, iż dostęp do takich umów przysługuje zainteresowanym podmiotom w trybie określonym w art. 33 ust. 2 Pt i, po drugie, że Prezes UKE "nie jest obecnie w posiadaniu tekstu umowy o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie korzystania z radiowych sieci dostępowych zawartej pomiędzy O. a T.".

Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezes UKE zawiadomił P. o konieczności przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie "wniosku P. o udostępnienie treści wszelkiej korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a O. oraz T. w zakresie współkorzystania przez te spółki z częstotliwości z zakresu 900 MHz dla świadczenia usług w technologii UMTS 900, w szczególności w zakresie uzgodnionego wspólnie w 2011 r. modelu współpracy" - a więc w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wskazanej w pkt. 2 Wniosku w oparciu o art. 5 udip

Ostatecznie, Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2015 r. stanowiła wyłącznie o odmowie udostępnienia P. Załącznika nr 1 do upoważnienia udzielonego przez O. z dnia [...] września 2011 r. oraz Załącznika nr 1 do pełnomocnictwa udzielonego przez T. z dnia [...] września 2011 r., natomiast nie odnosiła się do pozostałej "materii" Wniosku, tj. do innej niż wskazane załączniki korespondencji Organu z O. oraz T. dotyczącej współkorzystania z częstotliwości 900 MHz, a zwłaszcza korespondencji dotyczącej uzgodnionego z Prezesem UKE w 2011 r. modelu współpracy w tym zakresie.

W ocenie Sądu organ nie rozstrzygnął o odmowie udostępnienia P. owej "pozostałej" korespondencji, ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, bądź inne przesłanki określone w art. 5 u.d.i.p., ani nie umorzył postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie - innej niż załączniki - korespondencji między Organem a wskazanymi we Wniosku spółkami, stwierdziwszy brak przesłanek do odmowy jej udostępnienia, ani nie stwierdził, aby owa "pozostała" korespondencja nie stanowiła informacji publicznej, jak również nie poinformował P. o tym, aby taka "inna" korespondencja nie istniała, czy też, aby Prezes UKE jej nie posiadał.

Rozpatrując zatem wniosek P. sp. z o. o., organ mógł albo udostępnić żądaną informację lub też kierując się dyspozycją art. 5 ust 1 ustawy o dostępie do informacji , odmówić w drodze decyzji jej udostępnienia z uwagi na ograniczenia wynikające z przepisów o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych

Przepis art. 13 ust 1 ww. ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku

Mają zatem na względzie treść powyższego przepisu Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność Prezesa UKE, zakreślił organowi termin 14-dniowy do rozpoznania wniosku, liczony od dnia doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stwierdzona bezczynność Prezesa UKE nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wszystkie aspekty sprawy, w tym datę złożenia wniosku, jak również udzieloną skarżącej odpowiedź przez organ. Bezczynność Prezesa UKE w niniejszej sprawie wynikła z błędnego przeświadczenia, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Nie można zatem uznać, że stwierdzona bezczynność organu w sposób rażący uchybia przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 oraz § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.