Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1819/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
658
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Dnia 4 września 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Fundacji F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Po 205/17 w sprawie ze skargi Fundacji F. na bezczynność Marszałka Województwa W. w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SAB/Po 205/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Fundacji [..] na bezczynność Marszałka Województwa W. w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku. Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia 20 marca 2017r. Fundacja [..] (dalej jako "Skarżąca" lub "Fundacja") zwróciła się do Marszałka Województwa W. (dalej jako "Marszałek" lub "Organ") o udostępnienie raportowanych wielkości emisji pyłów, dwutlenków siarki i tlenków azotu (miesięcznych, dobowych i jednogodzinowych) za rok 2016 z instalacji energetycznego spalania paliw o mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Marszałek dnia 7 kwietnia 2017 r. udostępnił raportowane wielkości emisji pyłów, dwutlenków siarki i tlenków azotu za rok 2016 z instalacji energetycznego spalania paliw o mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW - m.in. dla Elektrowni [..]. Udostępnione informacje nie zawierały wykazu raportowanych jednogodzinowych wielkości emisji. W związku z powyższym Skarżąca pismem z dnia 30 maja 2017 r. zwróciła organowi uwagę na ten brak i wniosła ponownie o udostępnienie jednogodzinowych wartości stężeń z pomiarów ciągłych wielkości emisji substancji dla Elektrowni [.].

W odpowiedzi pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. Marszalek wyjaśnił, że dla Elektrowni [..] przekazane raporty zawierają m.in. informację o minimalnych i maksymalnych średnich jednogodzinowych wartościach stężeń substancji. Ponadto, dla Elektrowni [..] - blok biomasowy udostępnione zostały również informacje dotyczące ilości przekroczeń średnich jednogodzinowych wartości stężeń substancji.

Pismem z 23 sierpnia 2017 r. Skarżąca wskazała, że wniosek o udostępnienie raportów jednogodzinowych z 30 maja 2017 r. nie został rozstrzygnięty. Ponownie zawnioskowała o udostępnienie raportów jednogodzinowych wielkości emisji, pyłów, dwutlenku siarki i tlenków azotu.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 4 września 2017 r. Marszałek wskazał, że aktualnie obowiązujące przepisy nie określają wzoru, w oparciu o który należy przekazywać wyniki pomiarów ciągłych emisji substancji do powietrza. Organ podniósł, że przekazane przez prowadzącego instalacje wyniki pomiarów zawierają wszystkie niezbędne dane, jakie potrzebne są w celu dokonania oceny prawidłowości pracy instalacji w odniesieniu do wymagań określonych standardami emisyjnymi. Dlatego też, w ocenie organu, Skarżącej zostały przesłane wszystkie żądane informacje, które organ posiadał.

Pismem z dnia 23 listopada 2017 r. Fundacja [.] z siedzibą w K. wniosła skargę na bezczynność Marszałka Województwa W. w zakresie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. Powołując przepis art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017 r. poz. 1405, dalej: u.i.o.ś.), Fundacja zarzuciła organowi naruszenie art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 pkt. 2, art. 14 ust. 1 u.i.o.ś. poprzez nieudzielenie informacji o środowisku i jego ochronie zgodnie z wnioskiem z dnia 20 marca 2017 r., ponowionym dnia 30 maja 2017 r. oraz dnia 23 sierpnia 2017 r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowanej informacji, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej, zgodnie z art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Fundacja wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów wskazanych w treści pisma.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że standardy emisyjne określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. W świetle § 11 ust. 4 Rozporządzenia zatwierdzone średnie jednogodzinowe wartości stężeń stanowią jedną z kilku podstaw do oceny, czy standardy emisyjne są zachowane. Tym samym Marszałek, jako organ właściwy do oceny, czy instalacja przestrzega warunków pozwolenia zintegrowanego, a tym samym standardów emisyjnych, powinien dysponować danymi niezbędnymi do tej oceny, w tym m.in. zatwierdzonymi średnimi jednogodzinowymi. Skarżąca podniosła również, że wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody. Załącznik nr 1 powołanego Rozporządzenia dotyczy zakresu i metodyki referencyjnej wykonywania ciągłych pomiarów emisji do powietrza dla źródeł spalania paliw i zawiera nazwy substancji emitowanych i jednostki miary. W wyjaśnieniach do tabelki zawartej w tym Załączniku wskazuje się w pkt 7, że zatwierdzone wartości średnie jednogodzinne i średnie dobowe stężeń substancji, w przypadku określonych źródeł spalania paliw, określa się na podstawie ważnych pomiarowych wartości średnich jednogodzinnych po odjęciu wartości przedziału ufności określonego w pkt 6. Zdaniem Fundacji powyższe wskazuje, że podstawą ustalenia, czy standardy emisyjne są przestrzegane, są wartości średnie jednogodzinowe ustalane w wyniku prowadzonych pomiarów. Na ich podstawie ustala się zatwierdzone wartości średnie jednogodzinowe i zatwierdzone wartości średnie dobowe. Wyniki pomiarów, o których mowa w art. 147 ust. 1, 2 i 4, prowadzący instalację i użytkownik urządzenia przedstawiają organowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, jeżeli pomiary te mają szczególne znaczenie ze względu na potrzebę zapewnienia systematycznej kontroli wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska (art. 149 ust. 1 p.o.ś.). Szczegóły w tym zakresie określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008 roku w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji. Zgodnie z § 2 ww. Rozporządzenia właściwym organom ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, przekazuje się wyniki pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia, dla wszystkich instalacji lub urządzeń, na które został nałożony obowiązek ich prowadzenia. Wyniki ciągłych pomiarów emisji substancji do powietrza przekazuje się w układzie obejmującym wyniki pomiarów, bilans ładunków substancji wprowadzonych do powietrza oraz analizę statystyczną wyników, w oparciu o oprogramowanie będące elementem systemu do ciągłego pomiaru emisji, zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy (por. § 3 ust. 1 Rozporządzenie w sprawie przekazania wyników pomiarów). Zdaniem Skarżącej z powołanych przepisów Rozporządzenia wynika, że wszystkie instalacje zobowiązane do prowadzenia pomiarów ciągłych, mają obowiązek przekazywać wyniki tychże pomiarów właściwym organom ochrony środowiska i wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska. Wyniki te powinny obejmować m.in. wyniki pomiarów ciągłych. Skarżąca wskazała, że skoro podstawę do oceny, czy standardy emisyjne są zachowane, stanowią zatwierdzone wartości średnie jednogodzinowe, to wartości te powinny być przekazywane przez operatora instalacji do organu. Ustalenie zatwierdzonych wartości średnich jednogodzinowych następuje w oparciu o wartości średnie jednogodzinne (przed odjęciem przedziału ufności) - te dane również powinny być dostępne dla organu celem potwierdzenia, czy zatwierdzone wartości średnie jednogodzinowe zostały prawidłowo ustalone. Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 8 ust. 1 u.i.o.ś., władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej, a w przypadku sądów i trybunałów - działalności orzeczniczej. Udostępnieniu, o którym mowa w art. 8, podlegają m.in. informacje dotyczące emisji, w tym odpadów promieniotwórczych, a także zanieczyszczeń, które wpływają lub mogą wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1. Informacja przeznaczona dla władz publicznych to informacja, którą w imieniu władz publicznych dysponują osoby trzecie, w tym też informacja, której władze publiczne mają prawo żądać od osób trzecich (art. 3 ust. 1 pkt.2 u.i.o.ś,). Zdaniem Skarżącej w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością Marszałka Województwa W. bowiem wniosek z dnia 20 marca 2017 r., ponowiony dnia 30 maja 2017 r. i dnia 23 sierpnia 2017 r., do chwili obecnej nie został rozstrzygnięty. Skarżąca wskazała, że pismo z dnia 4 września 2017 r. nie zawierało rozstrzygnięcia odmawiającego udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. Pismo to wyłącznie wskazywało, że w ocenie organu wszystkie żądane informacje zostały już skarżącej udostępnione.

Marszałek Województwa W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi Marszałek wyjaśnił, że aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji (Dz.U z 2008 r. Nr 215, poz. 1366) - nie określa wzoru, w oparciu o który należy przekazywać wyniki pomiarów ciągłych emisji substancji do powietrza. Rozporządzenie pozostawia dużą swobodę w sposobie prezentacji wyników pomiarów wskazując, że powinny być one oparte o oprogramowanie będące elementem systemu do ciągłego pomiaru emisji. Prowadzący instalację zobowiązany jest przedstawiać wyniki ciągłych pomiarów odnosząc je do wielkości emisji dopuszczalnej ustalonej w pozwoleniu zintegrowanym, bazującym (w tym zakresie) na przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1546). Standard emisyjny uznaje się za dotrzymany jeżeli spełnione są (łącznie) warunki określone w cytowanym rozporządzeniu. Skarżąca nie zwróciła uwagi, że w przypadku Elektrowni [..] oraz Elektrowni [.] istniejące źródło spalania (instalacji objętych derogacją - Przejściowym Planem Krajowym, zgodnie z art. 146 c ust. 1 p.o.ś. nie ma zastosowania § 11 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych, lecz § 11 ust. 5, w którym nie uwzględnia się średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji. Na potrzeby oceny dotrzymywania określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych emisji dla źródeł spalania paliw objętych derogacjami stosować należy zasady dotychczasowe, tj. kontynuować warunki uznawania wielkości dopuszczalnych emisji za dotrzymane mające odniesienie do tych źródeł w dniu 31 grudnia 2015 r. (wyjaśnienie dotyczące warunków dotrzymywania wielkości dopuszczalnych emisji obowiązujących w okresach derogacji przewidzianych w dyrektywie 2010/75/UE ws. emisji przemysłowych - źródło: www.mos.gov.pl). Zdaniem organu należy zatem stwierdzić, że prowadzący instalację przedkłada wyniki pomiarów ciągłych (tzw. średnich miesięcznych i średnich 48-godzinnych), zgodnie z wymaganiami określonymi w § 11 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra środowiska w sprawie standardów emisyjnych. W przypadku Elektrowni [..] oraz Elektrowni [..] - blok biomasowy zastosowanie mieć będą zasady wskazane w § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych (...), gdyż nie są to już instalacje objęte Przejściowym Planem Krajowym (derogacją), jednak i tutaj należy nie zgodzić się ze skarżącym, gdyż prowadzący instalacje wywiązują się z nałożonych na nich obowiązków ponieważ (poza tzw. średnimi miesięcznymi i średnimi dobowymi) uwzględniają w sprawozdaniach ważne pomiarowe średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji - po odjęciu odpowiedniego przedziału ufności wskazanego w uwadze nr 6 do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r. poz. 1542). Wskazywane średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji obejmują wartości maksymalne i minimalne, jakie rejestrowane są w każdym miesiącu w odniesieniu do dwutlenku siarki, tlenków azotu oraz pyłu. Odnosząc wartość maksymalną średnio godzinną jaka wystąpiła w miesiącu (każdej emitowanej substancji) do wartości dopuszczalnej określonej w pozwoleniu zintegrowanym można w oczywisty sposób stwierdzić, czy nastąpiło przekroczenie standardu emisyjnego. Ponadto w przypadku Elektrowni [..] i Elektrowni [..] - blok biomasowy, informacje dotyczące ilości przekroczeń średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji zawarte są w przedkładanych kartach zatytułowanych: "Kwartalno-roczny raport rozliczeniowy przekroczeń standardów" - w części tabeli zatytułowanej; "Podsumowanie roczne warunków dotrzymania standardów 1-godzinnych". W tabeli wskazana jest ilość średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji w roku, dopuszczalna ilość ewentualnych przekroczeń (wynosząca od 303 do 380 godzin w 2016 roku) oraz ilość przekroczeń ponad dopuszczalną ilość określoną percentylem. Marszałek wyjaśnił, że aktualnie obowiązujące przepisy prawa nie określają wzoru, w oparciu o który należy przekazywać wyniki pomiarów ciągłych emisji substancji do powietrza, a sposób przedstawiania wyników pomiarów średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji, uwzględniający wartości maksymalne i minimalne w danym miesiącu (również dla instalacji objętych derogacjami – gdyż takowe dane są również podawane w sprawozdaniach), nie jest sprzeczny z obowiązującym prawem. Informacje dotyczące ilości przekroczeń średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji (ponad dopuszczalną ilość określoną percentylem) dodatkowo świadczą o właściwym wywiązywaniu się prowadzących instalacje z obowiązków nałożonych na nich rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji, gdyż oprócz wyników pomiarów ciągłych i bilansu ładunków zawierają także analizę statystyczną wyników w oparciu o oprogramowanie będące elementem systemu do ciągłego pomiaru emisji (§3). Podsumowując Marszałek stwierdził, że prowadzący przedmiotowe instalacje przedkładają wyniki pomiarów w sposób pozwalający stwierdzić, czy zachodzą jakiekolwiek nieprawidłowości w pracy instalacji wymagające reakcji ze strony organu ochrony środowiska. Wyniki pomiarów obejmują średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji - maksymalne i minimalne, jakie rejestrowane są w każdym miesiącu w odniesieniu do dwutlenku siarki, tlenków azotu oraz pyłu. Wszystkie wyniki pomiarów, które były w posiadaniu Organu, zostały przekazane Skarżącej. Jednocześnie brak jest podstawy prawnej zobowiązującej organ do pozyskiwania informacji, których nie posiada i nie ma obowiązku posiadać, a których żąda wnioskodawca. Tym samym zarzut bezczynności organu jest bezpodstawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie uwzględnił wniesionej skargi, jednocześnie stwierdził, że Marszałek nie będąc w posiadaniu wnioskowanej dokumentacji udzielił skarżącej Fundacji odpowiedzi, iż nie dysponuje raportami godzinowymi, których kopii się domagała, bowiem nie są one przekazywane przez podmioty zobowiązane do monitorowania emisji do środowiska. W takiej sytuacji odpowiedź organu na wniosek zainteresowanego podmiotu trzeba potraktować jako udzielenie informacji, choć oczywiście takie stanowisko organu może nie zadawalać zainteresowanego. W przeciwnym razie, gdy organ nie ma żądanej informacji, ewentualne orzeczenie sądu zobowiązujące do udzielenia informacji byłoby w ogóle niewykonalne. Nie można bowiem "zmusić" kogoś do udzielenia informacji, której nie posiada. Wskazane okoliczności zdaniem Sądu uprawniają do przyjęcia, iż na dzień wyrokowania stan bezczynności organu nie występuje, bowiem informacja o środowisku określona w treści wniosku z dnia 23 listopada 2017 r. została udzielona, Natomiast w części, w jakiej organ nie dysponował żądaną informacją dotyczącą raportów jednogodzinnych emisji, Fundację poinformowano o tym, aczkolwiek z naruszeniem terminów określonych u.i.o.ś, bo dopiero pismem z dnia 4 września 2017 r. Tym niemniej nastąpiło to przed wniesieniem przedmiotowej skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Fundacja [..] zarzucając zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, a to art. 8 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.i.ś. i oddalenie skargi na bezczynność organu, na skutek niewłaściwej wykładni pojęcia "informacji przeznaczonej dla władz publicznych", a w konsekwencji błędnego przyjęcia, że na dzień wyrokowania stan bezczynności organu nie występował, gdyż organ nie mógł podać żądanych informacji, gdyż ich nie posiadał.

Na tej podstawie skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, jednocześnie zrzekając się przeprowadzenia rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.

Odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej naruszenia przepisów prawa materialnego wskazać należy, że właściwe sformułowanie tej podstawy kasacyjnej w przypadku zaskarżania wyroku WSA powinno sprowadzać się do powołania jako naruszonego art. 145 § 1 pkt 1 lit. a (ewentualnie w powiązaniu z art. 145a bądź art. 146) p.p.s.a. w związku z odpowiednimi przepisami prawa materialnego (zob. wyrok NSA z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II GSK 1211/13, LEX nr 1572635), a także wskazania, w jakiej formie i dlaczego te przepisy zostały naruszone. Skarga kasacyjna zarzuca naruszenie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3 u.i.o.ś., z treści których wynika, że władze publiczne są zobowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych. Przy czym przez informację przeznaczoną dla władz publicznych należy rozumieć informację, którą w imieniu władz publicznych dysponują osoby trzecie, w tym też informację, której władze publiczne mają prawo żądać od osób trzecich. Z kolei przez informację znajdującą się w posiadaniu władz publicznych, należy rozumieć informację znajdującą się w posiadaniu władz publicznych, wytworzoną przez władze publiczne lub otrzymaną przez władze publiczne od osoby trzeciej.

Skarżąca kasacyjnie Fundacja domagała się od Marszałka informacji o jednogodzinowych wartościach stężeń wynikających z pomiarów ciągłych wielkości emisji substancji dla Elektrowni [..]. Przy czym sama wskazała na przepisy regulujące kwestie standardów emisyjnych ( Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r.) oraz wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r.), które w ocenie Fundacji określają, że podstawą ustalenia, czy standardy emisyjne są przestrzegane, są wartości średnie jednogodzinne ustalane w wyniku prowadzonych pomiarów. To bowiem na ich podstawie ustala się zatwierdzone wartości średnie jednogodzinne i zatwierdzone wartości średnie dobowe. Jak słusznie zauważyła skarżąca powołane przepisy odnoszą się do wartości średnich jednogodzinnych, a nie wartości jednogodzinnych. Zatem rację ma Marszałek, że przedkładając skarżącej informację dotyczącą ilości przekroczeń wartości średnich jednogodzinnych stężeń substancji zawartą w dokumencie: "Kwartalno-roczny raport rozliczeniowy przekroczeń standardów" - w części tabeli zatytułowanej; "Podsumowanie roczne warunków dotrzymania standardów 1-godzinnych", udostępnił wszystkie posiadane wyniki pomiarów, spełniając tym samym wymóg wynikający z treści art. 8 ust. 1 u.i.o.ś.

Skarżąca kasacyjnie nie wskazała jednocześnie żadnego przepisu prawa, który nakładałby na Marszałka obowiązek gromadzenia jak to określiła "surowych informacji" na temat jednogodzinnych pomiarów stężeń substancji emitowanych do środowiska, jak również przepisu prawa, który nakładałby obowiązek przedkładania tego typu danych Marszałkowi. Niewątpliwie zadaniem Marszałka jest kontrola, czy nie zachodzą jakiekolwiek nieprawidłowości w pracy instalacji wymagające reakcji ze strony organu ochrony środowiska oraz oceny dotrzymywania przez prowadzącego instalację określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych emisji dla źródeł spalania paliw. W tym celu wskazywane przez prowadzących instalacje średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji obejmują wartości maksymalne i minimalne, jakie rejestrowane są w każdym miesiącu w odniesieniu do dwutlenku siarki, tlenków azotu oraz pyłu. Dlatego zgodzić należy się ze stanowiskiem Marszałka, że odnosząc wartość maksymalną średnio godzinną jaka wystąpiła w miesiącu (każdej emitowanej substancji) do wartości dopuszczalnej określonej w pozwoleniu zintegrowanym, można w oczywisty sposób stwierdzić, czy nastąpiło przekroczenie standardu emisyjnego.

Poza sporem w sprawie pozostają podnoszone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej kwestie związane z obowiązkiem udostępniania przez organy informacji dotyczących emisji zanieczyszczeń do powietrza, czy też prowadzenia przez wskazane podmioty pomiarów ciągłych wielkości emisji i ich przekazywanie do organów. Tym niemniej jak już wyżej wskazano informacje te nie zawierają i nie muszą zawierać danych w postaci jednogodzinnych wartości emisji.

W tej sytuacji wszystkie wyniki pomiarów, które były w posiadaniu Marszałka, zostały przekazane skarżącej Fundacji. Jednocześnie brak jest podstawy prawnej zobowiązującej organ do pozyskiwania informacji, których nie posiada i nie ma obowiązku posiadać, a których żądał wnioskodawca.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.