Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 869/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 czerwca 2012 r. C. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...].

Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II rozdzielił powyższe skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu.

Jak wynika z akt administracyjnych skarżący został prawidłowo pouczony o prawie do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Starosty [...] w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA).

Przed wniesieniem skargi do Sądu należało więc wystąpić

ze wspomnianym odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Co prawda przed organem drugiej instancji toczyło się już postępowanie

w sprawie odwołania C. G. od decyzji będącej przedmiotem skargi, jednak postępowanie to zostało zakończone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Obecnie w tut. Sądzie toczy się sprawa ze skargi C. G. na wskazane postanowienie - sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SA/GL 868/12. Należy jednak zaznaczyć, że C. G. w skardze wyraźnie wskazał, że jego zamiarem jest zaskarżenie również decyzji organu pierwszej instancji,

tj. rozstrzygnięcia Starosty [...] z dnia [...] r.,nr [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu

i rozstrzygnięciu. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.