Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 994/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.S. i W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 sierpnia 2012 roku, sygn. akt II SA/Rz 534/12 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wstrzymał wykonanie decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia 30 grudnia 2011 r. nakazującą dokonanie rozbiórki samowolnie wykonanej płyty balkonowej podpartej słupem, nadmurowanych ścian ganku, wykonanego zadaszenia nad balkonem i nadmurowanym gankiem przy budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...], położonej w J. Sąd wskazał, że w związku z wykonaniem nakazanych robót realnym jest niebezpieczeństwo zniszczenia płyty wejściowej na parterze, barierki, elewacji ściany pod płytą balkonową oraz otworu okiennego i drzwi. Podkreślił, że roboty te będą się wiązać także z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych i spowodują stratę materialną związaną ze zniszczeniem materiałów użytych do rozbudowy budynku. Ponadto powrót do poprzedniego stanu po wykonaniu nakazanej rozbiórki będzie również wymagał znacznego nakładu pracy oraz dodatkowych kosztów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E.S. i W.S. podnosząc, że skarżąca nie wykazała żadnego rzetelnego uzasadnienia, które stanowiłoby przesłankę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając na nią obowiązku ich udowodnienia.

W przedmiotowej sprawie skarżąca, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawiła okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponieważ przedmiotem sprawy jest decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki, jej wykonanie będzie się wiązało z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do jej nakazania, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Należy zatem uznać, że zaskarżone postanowienie Sadu I instancji odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.