Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1262/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.Ć. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R.Ć. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – R.Ć. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. (MSi)


UZASADNIENIE

R.Ć. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.

W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, ze wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie jego pełnomocnikiem z urzędu adwokat A. B-K.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną (opiekunką) T.Ś. Oboje nie posiadają majątku, za wyjątkiem mieszkania w starym budownictwie o pow. 18,44 m2, należącego do konkubiny. Skarżący oświadczył przy tym, że osiąga dochód z tytułu emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 2.273,51 zł. Jego konkubina osiąga także dochód z emerytury w wysokości 2.148,31 zł. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że w 2003 roku przebył rozległy udar mózgu, w następstwie którego doznał poważnego uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Kolejne trzy komisje ZUS uznały go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji. Jednocześnie skarżący określił swoje stałe miesięczne zobowiązania na kwotę 1.612,37 zł. Podkreślił, że po odliczeniu tych wydatków pozostaje mu na życie kwota 661,51 zł. Stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie jakiegokolwiek zatrudnienia, mimo że jest specjalistą trzech dziedzin medycyny.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji. Nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje w mieszkaniu w starym budownictwie o pow. 18,44 m2, należącym do jego konkubiny (opiekunki). Jego dochód z tytułu emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi łącznie 2.273,51 zł brutto. Obciążenie tego dochodu stanowią wydatki skarżącego w łącznej kwocie 1.612,37 zł. Natomiast konkubina skarżącego osiąga dochód z emerytury w wysokości 2.148,31 zł brutto, z którego niewątpliwie pokrywa pozostałe wydatki.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, a także niezdolność skarżącego do samodzielnej egzystencji mającą zasadniczy wpływ na możliwość podjęcia zatrudnienia, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Ponadto odnosząc się do zawartej we wniosku prośby skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat A. B-K. Referendarz sądowy uznał za niezbędne wyjaśnić stronie skarżącej, że zgodnie z wprowadzonym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę prawnego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego adwokat – A. B-K. należeć będzie zatem do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł..

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z

art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)