Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3926/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2016 nr 119 poz 1 art. 58 ust. 1 i 2
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z  przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2022 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wydał w dniu [...] września 2021 r. decyzję nr [...], którą na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 753, ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego na nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych przez Ośrodek Pomocy Społecznej w W. (dalej: "OPS"), polegającego na pozyskaniu, przetwarzaniu i rozpowszechnianiu danych osobowych J. L. (dalej: "Skarżący"), dotyczących stanu jego zdrowia, zawartych w dokumentacji medycznej związanej z kwalifikacją wojskową, umorzył postępowanie.

Wskazana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Skarżącego na nieprawidłowości w przetwarzaniu jego danych osobowych przez OPS, polegające na pozyskaniu, przetwarzaniu i rozpowszechnianiu danych osobowych Skarżącego dotyczących stanu jego zdrowia, zawartych w dokumentacji medycznej związanej z kwalifikacją wojskową.

W złożonej skardze Skarżący wskazał, że ze względu na stan zdrowia starał się o przyznanie stopnia niepełnosprawności. W sporządzeniu przedmiotowego wniosku Skarżącemu pomagał OPS, któremu Skarżący dostarczał dokumenty świadczące o jego aktualnym stanie zdrowia. Jak dalej wskazał Skarżący, podczas posiedzenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zauważył, że w jego aktach znajdują się informacje dotyczące stanu zdrowia z czasów, kiedy stawiał się na komisję wojskową. W ocenie Skarżącego, pracownica OPS sporządziła notatkę dotyczącą jego choroby z tamtego okresu, a o jej treści poinformowała osoby trzecie. Skarżący w złożonej do urzędu skardze wniósł o natychmiastowe usunięcie jego danych osobowych oraz zaprzestanie ich rozpowszechniania i przetwarzania.

Organ ustalił, iż:

1) OPS wyjaśnił, że nie pozyskał żadnych danych o stanie zdrowia Skarżącego związanych z kwalifikacją wojskową jak również, że nie przetwarzał takich danych i ich nie udostępniał. Ponadto, jak wyjaśnił OPS, w aktach Skarżącego, dotyczących zarówno przyznania świadczeń z pomocy społecznej, jak i wniosku o przyznanie stopnia niepełnosprawności nie widniała żadna notatka dotycząca sytuacji zdrowotnej z komisji wojskowej, sporządzona przez któregokolwiek z pracowników socjalnych. Zgromadzona dokumentacja medyczna, jak i notatki o stanie zdrowia Skarżącego dotyczyły jedynie cukrzycy, na którą choruje Skarżący. Jak dalej wynika z wyjaśnień złożonych przez OPS, dokumentacja dotycząca służby wojskowej oraz dane dotyczące stanu zdrowia w niej zawarte nie miała wpływu na pomoc, o którą ubiegał się Skarżący, gdyż jest ona przyznawana na podstawie ustawy o pomocy społecznej. Stan zdrowia ustalany jest na podstawie aktualnych zaświadczeń lekarskich, orzeczeń o niepełnosprawności oraz wypisów ze szpitala.

2) OPS wyjaśnił, że Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. zwrócił się do OPS o wskazanie podstawy prawnej pozyskania jego danych osobowych, tj. informacji o procedurze kwalifikacyjnej do służby wojskowej, w tym przyczyn stwierdzenia niezdolności do pełnienia służby, oraz przetworzenia tych danych przez OPS na potrzeby ubiegania się o przyznanie stopnia niepełnosprawności. Ponadto Skarżący poinformował OPS, że nie wyraził zgody na przetwarzanie tych danych i zażądał natychmiastowego ich usunięcia oraz zaprzestania ich rozpowszechniania. Skarżący w przedmiotowym piśmie wskazał również, że w aktach jego sprawy znajduje się notatka sporządzona przez pracownika OPS dotycząca choroby, która, w ocenie Skarżącego, może być ośmieszająca w oczach opinii publicznej.

3) Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. OPS zwrócił się do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w G. o udzielenie informacji, czy do wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności dla Skarżącego, który został przesłany przez OPS pismem [...] w dniu [...] stycznia 2020 r., została dołączona dokumentacja dotycząca kwalifikacji wojskowej oraz przyczyn niezdolności do jej pełnienia przez Skarżącego.

4) Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Przewodniczący Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w G., w odpowiedzi na pismo OPS z dnia [...] stycznia 2021 r. poinformował, że do wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Skarżącego nie została dołączona dokumentacja dotycząca kwalifikacji wojskowej oraz przyczyn niezdolności do pełnienia przez niego służby wojskowej.

5) Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. OPS poinformował Skarżącego, że nie jest i nie był w posiadaniu jego danych osobowych dotyczących informacji o procedurze kwalifikacyjnej do służby wojskowej, w tym przyczyn stwierdzenia niezdolności do pełnienia przez niego służby wojskowej, w związku z czym niemożliwe było przetwarzanie ww. danych osobowych przez OPS, jak również dołączenie ich w formie notatki pracownika OPS do wniosku o nadanie stopnia niepełnosprawności.

Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] września 2021 r. wydał decyzję administracyjną (znak: [...]), mocą której umorzył postępowanie w sprawie skargi Skarżącego na nieprawidłowości w przetwarzaniu jego danych osobowych przez OSP, polegające na pozyskaniu, przetwarzaniu i rozpowszechnianiu danych osobowych Skarżącego, dotyczących stanu jego zdrowia, zawartych w dokumentacji medycznej, związanej z kwalifikacją wojskową.

Ww. decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 4 października 2021 r.

Pismem z dnia 27 października 2021 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2021 r., nr [...], wnosząc o jej uchylenie w całości.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: błędne ustalenie faktyczne polegające na braku stwierdzenia wystawienia danych osobowych o jego chorobie do publicznej wiadomości, a w konsekwencji poniżenie go w środowisku lokalnym w gminie [...], co naraziło go na utratę zaufania w tym środowisku i poniżyło w jego opinii oraz błędną ocenę dowodów – tj. danie wiary OPS co do tego, iż Ośrodek nie dysponował dokumentacją dotyczącą kwalifikacji wojskowej Skarżącego.

Skarżący wniósł o "wezwanie świadka: – A. T.", a także przyznania mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Skarżący nie zgodził się z treścią zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że dostarczył dokumentację o swoim aktualnym stanie zdrowia (dotyczącej cukrzycy) do komisji lekarskiej w G. Natomiast, podczas posiedzenia komisji zorientował się, że lekarz posiada informację dotyczącą stanu jego zdrowia sprzed lat, kiedy stawał na komisji przedpoborowej. Zdaniem Skarżącego, informacje te zostały potem przekazane innym osobom "po całym Ośrodku Gminy i po całym Urzędzie Gminy".

Skarżący stwierdził, że rozstrzygnięcie organu jest oparte jedynie na twierdzeniach OPS, bez weryfikacji, czy to stanowisko jest prawdziwe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto, w uzasadnieniu organ wskazał, że nie sposób zgodzić się z zarzutami Skarżącego, jak też z jego twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu skargi, jakoby organ oparł swoje rozstrzygnięcie jedynie na twierdzeniach OPS, bez weryfikacji, czy to stanowisko jest prawdziwe. Zdaniem organu podjęto wszystkie niezbędne czynności, które były potrzebne, aby w sposób wszechstronny wyjaśnić stan faktyczny niniejszej sprawy. OPS w swoich wyjaśnieniach wskazał, że w aktach Skarżącego, dotyczących zarówno przyznania świadczeń z pomocy społecznej, jak i wniosku o przyznanie stopnia niepełnosprawności nie widnieje żadna notatka dotycząca sytuacji zdrowotnej z komisji wojskowej sporządzona przez któregokolwiek z pracowników socjalnych. OPS wyjaśnił również, że zgromadzona dokumentacja medyczna, jak i notatki o stanie zdrowia Skarżącego dotyczą jedynie cukrzycy, na którą choruje Skarżący. OPS wskazał nadto, że dokumentacja dotycząca służby wojskowej oraz dane dotyczące stanu zdrowia w niej zawarte nie mają wpływu na pomoc, o którą ubiegał się Skarżący, gdyż jest ona przyznawana na podstawie ustawy o pomocy społecznej. Stan zdrowia ustalany jest na podstawie aktualnych zaświadczeń lekarskich, orzeczeń o niepełnosprawności oraz wypisów ze szpitala.

Organ zaznaczył również, iż przeprowadzone postępowanie nie dostarczyło dowodów, które potwierdzałyby, że OPS przetwarzał dane osobowe Skarżącego w zakresie objętym skargą. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie mógł wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Organ stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym należało je umorzyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwaną dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.).

Jednocześnie, stosownie do art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę sąd, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla jej załatwienia (art. 135 ustawy P.p.s.a.).

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy P.p.s.a.).

Dokonując kontroli w ramach tak zakreślonej kognicji sądów administracyjnych, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i dlatego skarga podlega oddaleniu.

Na wstępie Sąd podnosi, że Skarżący opiera zarzuty skargi na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Ośrodek Pomocy Społecznej w W. podlegająca na pozyskiwaniu, przetwarzaniu i rozpowszechnianiu jego danych osobowych dotyczących stanu zdrowia, zawartych w dokumentacji medycznej związanej z kwalifikacją wojskową.

Autor skargi upatruje wadliwości zaskarżonej decyzji w braku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które legły u podstaw decyzji o umorzeniu zainicjowanego przez niego postępowania.

W ocenie Sądu, przy tak zakreślonym sporze, w działaniu Prezesa Urzędu, jako organu administracji publicznej wydającego zaskarżoną decyzję, nie można jednak dopatrzyć się jakichkolwiek istotnych nieprawidłowości i to zarówno, gdy chodzi o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i co do procesu subsumcji przepisów prawa materialnego będących podstawą rozstrzygnięcia w sprawie.

Analiza tak treści zaskarżonej decyzji, jak i akt sprawy, prowadzi bowiem do wniosku, że Organ wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezesa UODO podane zostały w sposób dostatecznie jasny i przekonywujący motywy jej podjęcia, a przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca i w pełni odnosząca się do ustaleń faktycznych. To, że Skarżący nie przyjmuje tych ustaleń, nie może jednak podważyć ustaleń Organu co do tego, że opisane przez Skarżącego zdarzenia nie mają potwierdzenia w zgromadzonym przez Prezesa UODO materiale dowodowym.

Sąd zwraca uwagę, że z ustaleń tych jednoznacznie wynika, że Prezes UODO zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z żądaniem wyjaśnienia zakresu przetwarzanych danych osobowych Skarżącego. Z udzielonej przez OPS odpowiedzi z dnia [...] maja 2021 r. jednoznacznie wynika, iż Ośrodek w ramach postępowania o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej i stopnia niepełnosprawności przetwarzał jedynie dane o aktualnym stanie zdrowia Skarżącego dotyczące cukrzycy, a nie dane archiwalne związane z jego kwalifikacją wojskową. Ponadto OPS zwrócił się do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w G. z zapytaniem, czy do wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności dołączona została dokumentacja dotycząca kwalifikacji wojskowej oraz przyczyny niezdolności do pełnienia tej służby. Z odpowiedzi Zespołu z dnia [...] stycznia 2021 r. wynika, iż dokumentacja taka nie została dołączona do wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności.

OPS poinformował też Skarżącego, że nie jest i nie był w posiadaniu jego danych osobowych dotyczących informacji o procedurze kwalifikacyjnej do służby wojskowej, w tym przyczyn stwierdzenia niezdolności do pełnienia służby wojskowej (pismo z dnia [...] stycznia 2021 r.).

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego upoważnione były – w ocenie Sądu – ustalenia organu, że OPS nie pozyskał, a także nie udostępnił osobom trzecim danych osobowych Skarżącego dotyczących jego stanu zdrowia zawartych w dokumentacji medycznej związanej z kwalifikacją wojskową, a analiza materiału dowodowego nie wykazała, że doszło do kwestionowanego przez Skarżącego przetwarzania i udostępnienia osobom trzecim przez OPS danych osobowych.

Jednocześnie Sąd zauważa i podkreśla, że Skarżący, poza swoimi twierdzeniami, nie przedstawił dowodów potwierdzających podniesione zarzuty.

W ocenie Sądu, niezasadne są więc zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, gdyż organ dokonał właściwych ustaleń faktycznych, a wydając zaskarżoną decyzję, oparł się na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, który ma pełne oparcie w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym i jest niesporny.

Dlatego też Prezes UODO, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie był zobowiązany do uznania, że nie doszło do kwestionowanych przez Skarżącego zdarzeń. Ustalenie przez Organ, że nie doszło do przetwarzania danych osobowych Skarżącego w kwestionowany przez niego sposób, skutkowało niemożnością wydania w tym zakresie decyzji merytorycznej.

W tym miejscu Sąd dodatkowo i w niezbędnym zakresie wyjaśnia, że zgodnie z art. 58 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych – zwane dalej także: "RODO"; publikowane (w:) Dz .Urz. UE. L 119 z dnia 4 maja 2016 r.), każdemu organowi nadzorczemu przysługują wszystkie następujące uprawnienia w zakresie prowadzonych postępowań:

a) nakazanie administratorowi i podmiotowi przetwarzającemu, a w stosownym przypadku przedstawicielowi administratora lub podmiotu przetwarzającego, dostarczenia wszelkich informacji potrzebnych organowi nadzorczemu do realizacji swoich zadań;

b) prowadzenie postępowań w formie audytów ochrony danych;

c) dokonywanie przeglądu udzielonych certyfikacji na mocy art. 42 ust. 7;

d) zawiadamianie administratora lub podmiotu przetwarzającego o podejrzeniu naruszenia niniejszego rozporządzenia;

e) uzyskiwanie od administratora i podmiotu przetwarzającego dostępu do wszelkich danych osobowych i wszelkich informacji niezbędnych organowi nadzorczemu do realizacji swoich zadań;

f) uzyskiwanie dostępu do wszystkich pomieszczeń administratora i podmiotu przetwarzającego, w tym do sprzętu i środków służących do przetwarzania danych, zgodnie z procedurami określonymi w prawie unijnym lub w prawie państwa członkowskiego.

Każdemu organowi nadzorczemu przysługują wszystkie następujące uprawnienia naprawcze:

a) wydawanie ostrzeżeń administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu dotyczących możliwości naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia poprzez planowane operacje przetwarzania;

b) udzielanie upomnień administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia przez operacje przetwarzania;

c) nakazanie administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu spełnienia żądania osoby, której dane dotyczą, wynikającego z praw przysługujących jej na mocy niniejszego rozporządzenia;

d) nakazanie administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu dostosowania operacji przetwarzania do przepisów niniejszego rozporządzenia, a w stosownych przypadkach wskazanie sposobu i terminu;

e) nakazanie administratorowi zawiadomienia osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych;

f) wprowadzanie czasowego lub całkowitego ograniczenia przetwarzania, w tym zakazu przetwarzania;

g) nakazanie na mocy art. 16, 17 i 18 sprostowania lub usunięcia danych osobowych lub ograniczenia ich przetwarzania oraz nakazanie na mocy art. 17 ust. 2 i art. 19 powiadomienia o tych czynnościach odbiorców, którym dane osobowe ujawniono;

h) cofnięcie certyfikacji lub nakazanie podmiotowi certyfikującemu cofnięcia certyfikacji udzielonej na mocy art. 42 lub 43, lub nakazanie podmiotowi certyfikującemu nieudzielania certyfikacji, jeżeli jej wymogi nie są spełnione lub przestały być spełniane;

i) zastosowanie, oprócz lub zamiast środków, o których mowa w niniejszym ustępie, administracyjnej kary pieniężnej na mocy art. 83, zależnie od okoliczności konkretnej sprawy;

j) nakazanie zawieszenia przepływu danych do odbiorcy w państwie trzecim lub do organizacji międzynarodowej.

Sąd zwraca przy tym uwagę, że od dnia 25 maja 2018 r., bezpośrednie zastosowanie w polskim porządku prawnym mają przepisy rozporządzenia 2016/679. Ponadto w dniu 25 maja 2018 r. weszła w życie ustawa o ochronie danych osobowych, którą to ustawę stosuje się do ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w zakresie określonym w art. 2 i art. 3 RODO (art. 1 ust. 1 u.o.d.o.).

Katalog uprawnień nadzorczych w zakresie prowadzonych przez Prezesa UODO postępowań określony został w art. 58 ust. 1 RODO, natomiast przysługujące Prezesowi UODO uprawnienia naprawcze zostały wymienione w art. 58 ust. 2 RODO i są one dla organu wiążące.

Prezesowi UODO przysługuje uprawnienie naprawcze w postaci prawa do nakazania administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu spełnienia żądania osoby, której dane dotyczą, wynikającego z praw przysługujących jej na mocy przedmiotowego rozporządzenia. Tym żądaniem może być prawo dostępu do danych, prawo do sprostowania danych, prawo do usunięcia danych, prawo do ograniczenia przetwarzania danych, prawo do przenoszenia danych oraz prawo do sprzeciwu i niepodlegania decyzjom opartym na zautomatyzowanym przetwarzaniu. Powyższe przepisy ujmują prawa osób, których dane dotyczą, w sposób wyczerpujący.

Ponieważ na gruncie regulacji zawartych w ustawie o ochronie danych osobowych oraz RODO brak jest przepisu, który dawałby podstawę do wydania decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy organ nie stwierdzi naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, w tym w szczególności brak jest takiego przepisu, który dawałby podstawę do oddalenia skargi czy też odmowy uwzględnienia żądania w nim wyrażonego, w sytuacji gdy nieprawidłowości w ogóle nie wystąpiły – organ był zobowiązany umorzyć postępowanie.

Wobec powyższego Sąd uznał, że Prezes UODO, wydając zaskarżoną decyzję, nie dopuścił się naruszenia zarówno wiążących Polskę przepisów prawa europejskiego, jak i regulacji prawa krajowego, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji.

Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W doktrynie i orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, przyjmującej formę decyzji administracyjnej lub postanowienia, ingerencji organu. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Bezprzedmiotowość może mieć miejsce w szczególności, gdy brak jest przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również w sytuacji, gdy nie istnieje podstawa prawna do wydania aktu administracyjnego w zakresie żądania wnioskodawcy.

Sąd podziela stanowisko Prezesa UODO, że taka właśnie sytuacja zachodzi w stanie faktycznym niniejszej sprawy.

Mając na wglądzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.