Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 48/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. J. wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2009r., sygn. akt II SAB/Łd 48/08 w sprawie ze skargi J.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozbiórki garażu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 48/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozbiórki garażu odrzucił skargę. Odpis orzeczenia w dniu 26 maja 2009r. odebrał wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej.

W dniu 30 czerwca 2009r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą J. J. Jednocześnie wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Przedmiotowe pisma zostały nadane w dniu 29 czerwca 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Przy czym w przypadku, gdy skargę kasacyjną wnosi strona niebędąca podmiotem wymienionym w art. 175 §2 w/w ustawy tj. m.in. prokuratorem, notariuszem, profesorem prawa, skarga kasacyjna winna zostać sporządzona przez wykwalifikowanego pełnomocnika, jakim jest m.in. adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych – art. 175 §1 i §3 p.p.s.a.

W przywołanej regulacji prawnej ustawodawca sformułował tzw. przymus adwokacki, który ma na celu zapewnienie by skarga kasacyjna charakteryzowała się odpowiednim poziomem merytorycznym i formalnym. Od adwokata lub radcy prawnego można bowiem, i należy, wymagać znajomości przepisów prawa obowiązujących w postępowaniu sądowym, w szczególności wysokich wymogów formalnych, które musi spełniać skarga kasacyjna, a których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi bez jej merytorycznego rozpoznania.

Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem "sporządził" pozwala przyjąć, iż przymus adwokacki dotyczy wyłącznie sporządzenia skargi przez jedną z osób wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a., natomiast zgodnie z art. 173 §2 p.ps.a. wniesiona może zostać już przez samą stronę skarżącą.

Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków:

1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.),

2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.),

3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.),

4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.),

5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.) (wyrok NSA z dnia 9 marca 2006r., sygn.akt II OSK 523/05, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 198193).

Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą J. J., zatem bezsprzecznie nie został zachowany określony w przepisie art. 175 §1 p.p.s.a. przymus adwokacki, skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot wykwalifikowany tj. adwokata lub radcę prawnego. Jednocześnie przedmiotowa skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 177 §1 p.p.s.a.

Na marginesie wskazać należy, iż strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym reprezentowana była przez wyznaczonego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2008r. stronie przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w toku postępowania, obecny był na rozprawie, jemu również został doręczony odpis postanowienia z dnia 30 kwietnia 2009r. wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy strona zwróciła się do pełnomocnika o sporządzenie skargi kasacyjnej, jednakże pełnomocnik w pisemnej odpowiedzi oświadczył, iż analiza uzasadnienia postanowienia odrzucającego skargę, nie pozwala na postawienie zarzutów mieszczących się w granicach podstaw skargi kasacyjnej, określonych w art. 174 p.p.s.a.

Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika nie uniemożliwia i nie czyni bezskutecznymi czynności podejmowanych osobiście przez stronę skarżącą. W przypadku jednak czynności, dla których skuteczności wymagane jest zachowanie dodatkowych warunków, jak w przypadku skargi kasacyjnej, która wymaga aby sporządził ją profesjonalny pełnomocnik, osobiste działanie strony nie wywołuje pożądanych przez nią skutków prawnych.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.

ar