Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3036/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 299 poz 1 art. 103 ga
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy  szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku")
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 94 poz 38 art. 6 ust. 2, art. 7, art. 5, art. 10, art. 13
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 288/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)  nr 1234/2007 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw  świeżych i przetworzonych oraz produktów z bananów w ramach programu "Owoce w szkole"
article: art. 19 a
journal: Dz.U. 2011 nr 145 poz 868
law: Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi  uprawianych na włókno - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak Sędziowie: WSA Izabella Janson WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2017 r. sprawy ze skarg Z. L. i G. L. na decyzje Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych oddala skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2013 r. do Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Ł. wpłynął wniosek nr 14 o pomoc z tytułu udostępniania dzieciom w szkołach podstawowych owoców i warzyw w I semestrze roku szkolnego 2012/2013 w ramach programu ""O."" na kwotę 80 899,20 PLN złożony przez Z.L. i G.L. wspólników Spółki Cywilnej "B.L." (dalej także jako "strona" lub "skarżący"). Do wniosku dołączono potwierdzenie dostaw owoców i warzyw do 21 szkół podstawowych w I semestrze roku szkolnego 2012/2013.

Po rozpatrzeniu wniosku Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Ł. (dalej: "Dyrektor OT ARR" lub "organ I instancji") wydał w dniu (...) kwietnia 2013 r. decyzję nr (...) o przyznaniu pomocy z tytułu owoców i warzyw dostarczanych i udostępnionych dzieciom w ramach programu ""O."", na mocy której przyznał stronie pomoc na łączną kwotę 80 899,20 zł. Kwota ta została przelana na rachunek bankowy wnioskodawców w dniu 21 maja 2013 r.

W dniach od 2 września 2014 r. do 17 października 2014 r. Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno Spożywczych w Ł. (dalej "WIJHARS") przeprowadził u skarżących kontrolę ex-post za I semestr roku szkolnego 2012/2013, która obejmowała m.in. wniosek o pomoc nr 14. W trakcie kontroli ustalono m.in., że faktury VAT dotyczące zakupu porcji owoców i warzyw zostały wystawione przez firmę PPHU ""A."", która nie figuruje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz bazie REGON. W dniu 17 października 2014 r. WIJHARS złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do Wydziału do Walki z Przestępczością Zorganizowaną Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł..

W związku z powyższym Dyrektor OT ARR wydał w dniu 6 maja 2015 r. postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją własną z (...)kwietnia 2013 r. Następnie w dniach 8 maja i 16 czerwca 2015 r. organ I instancji wezwał szkoły podstawowe objęte wnioskiem o pomoc nr 14 do przesłania dokumentacji dotyczącej realizacji programu w I semestrze roku szkolnego 2012/2013, tj. kopii ewidencji dostaw owoców i warzyw zawierającej daty i ilości dostaw poszczególnych produktów, kopii dowodów potwierdzających każdą zrealizowaną dostawę, kopii potwierdzenia dostaw wystawionego przez szkoły podstawowe oraz do złożenia dodatkowych wyjaśnień pod rygorem odpowiedzialności karnej. W odpowiedzi na powyższe szkoły podstawowe przesłały wymaganą dokumentację oraz złożyły dodatkowe wyjaśnienia.

W dniu (...)listopada 2015 r. Dyrektor OT ARR wydał decyzję nr (...)na mocy której uchylił decyzję własną z (...)kwietnia 2013 r. o ww. numerze i odmówił Z. L. i G. L. wspólnikom Spółki Cywilnej "B.L." przyznania pomocy w odniesieniu do 67416 porcji owoców i warzyw w kwocie 80 899,20 PLN. Z. L. odwołał się od tej decyzji do Prezesa Agencji Rynku Rolnego (dalej: "Prezes ARR", "organ II instancji" lub "organ odwoławczy").

Po rozpatrzeniu odwołania Prezes ARR wydał w dniu (...)stycznia 2016 r. decyzję nr (...)mocą której uchylił decyzję Dyrektora OT ARR z (...)kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia nakazując przeprowadzenie przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego, tj. sprawdzenie czy OT ARR w Ł. posiada kompletny materiał dowodowy, a następne zweryfikowanie go w oparciu o dowody dostaw będące w posiadaniu dostawcy, na które strona wskazywała w swoim odwołaniu.

Wypełniając wytyczne Prezesa ARR Dyrektor OT ARR pismem z 26 stycznia 2016 r. wezwał skarżących do dostarczenia dowodów dostaw będących w ich posiadaniu, które odpowiadałyby dostawom porcji owoców i warzyw zgodnie z przepisami. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożyli w OT ARR dowody dostaw porcji do szkół podstawowych oraz potwierdzenia zakupu produktów owocowych i warzywnych na potrzeby programu ""O."" oświadczając równocześnie, że ww. dowody sprzedaży zostały sporządzone w okresie od 1 do 29 lutego 2016 r. na podstawie transakcji kupna-sprzedaży dokonanych w czasie od października 2012 r. do lutego 2013 r. oraz, że posiadają ziemię rolną na której prowadzili produkcję częściowo wykorzystywaną do przygotowywania porcji owocowo-warzywnych. Na potwierdzenie tego faktu skarżący dołączyli nakaz płatniczy podatku rolnego za rok 2012 i 2013.

Pismem z 9 marca 2016 r. organ I instancji wezwał stronę do ponownego złożenia wyjaśnień, w tym do wskazania przyczyn braku przedmiotowej dokumentacji zakupu podczas kontroli ex-post przeprowadzonej przez WIJHARS w dniach od 2 września do 17 października 2014 r. oraz podania rodzajów i ilości produkcji wykorzystywanej do sporządzania porcji na potrzeby programu ""O."". Skarżący w piśmie z 23 marca 2016 r. wyjaśnili m.in., że transakcje handlowe na terenie Ł. Centrum Handlowego "Z.", gdzie dokonywali zakupu, mają charakter ustny i dokumentacja została sporządzona przy pomocy dostawców na ich wniosek w okresie późniejszym oraz, że na posiadanej ziemi ornej prowadzili uprawę papryki słodkiej i rzodkiewki spod osłon, z których uzyskali odpowiednio 18.000 i 17.000 porcji o wadze odpowiadającej wymaganiom programu.

Ze względu na skomplikowany charakter sprawy Dyrektor OT ARR zdecydował o przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej i wezwał do złożenia wyjaśnień producentów owoców i warzyw, od których strona na terenie Łódzkiego Centrum Handlowego "Z." kupowała produkty na potrzeby programu ""O."". Zeznania złożyli:

• WŁ.mierz Małachowski, który poświadczył sprzedaż 26.000 kg jabłek (dowód dostawy z dnia 20.10.2012 r., 21.11.2012 r., 10.12.2012 r., 20.01.2013 r. i 28.01.2013 r.) ale nie jest w stanie powiedzieć, czy dokonywał transakcji ze wspólnikami Spółki Cywilnej "B.L.". Pamięta jedynie dwóch braci, którzy kupowali od niego jabłka i gruszki. W sezonie sierpień 2012 r. - luty 2013 r. na teren ŁCH "Z." dostarczył ok. 10-15 ton jabłek i gruszek. Dwa - trzy lata temu tygodniowe dostawy wynosiły ok. 1 tony jabłek i gruszek. Ponadto świadek potwierdził złożony przez siebie podpis na dowodach ww. dostaw. Podpisał je na prośbę pani, z którą handlował 15 lat i nie pamięta, czy widniały tam już podpisy Z. L. i G. L.;

• Jacek Just, który poświadczył sprzedaż 6.000 pęczków rzodkiewki (dowód dostaw z dnia 3.10.2012 r. i 20.10.2012 r.) natomiast nie pamięta kiedy podpisywał przedstawione dokumenty zakupu, gdyż przywiózł je pracownik Pana L.. Codziennie przywozi rzodkiewkę i sałatę w ilości 100 klatek po 30 sztuk w klatce. Ponadto świadek potwierdził złożony przez siebie podpis na dowodach ww. dostaw;

• M. W., który poświadczył sprzedaż 9.000 kg jabłek (dowód dostawy z dnia 28.10.2012 r.) jednak nie pamięta kiedy podpisywał przedstawione dokumenty zakupu. Dostawy odbywał się na podstawie zamówienia telefonicznego, po 1.000 kg, 1.800 kg, co tydzień, dwa tygodnie, w zależności od potrzeb. W ciągu dwóch miesięcy mógł dostarczyć ponad 9.000 kg. Podpisany dowód dostaw jest dokumentem zbiorczym, gdyż obrazuje transakcje przeprowadzone od września 2012 r.;

• R. K. , która poświadczyła sprzedaż 7.000 kg marchwi (dowód dostawy z dnia 10.10.2012 r.) ale nie pamięta kiedy podpisywała przedstawione dokumenty zakupu. Potwierdziła fakt dostarczania marchwi, lecz z uwagi na brak obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży nie potrafi określić jej ilości;

• M. K. , który oświadczył, że z upoważnienia żony złożył podpis na dokumencie zakupu, jednak nie pamięta sprzedanych ilości, gdyż towar zamawiano telefonicznie. Jednorazowo najczęściej zamawiano jedną paletę marchwi (700-800 kg), jeden, dwa razy w tygodniu. Podpisany dowód dostaw obejmuje kilka dostaw;

• S. B., który poświadczył sprzedaż 8.000 kg marchwi (dowód dostawy z dnia 20.10.2012 r.) a przedmiotem transakcji były 2 dostawy po 4 tony każda. Dowód dostawy został podpisany w tym roku;

• P. N., który potwierdził sprzedaż 2.000 kg marchwi (dowód dostawy z dnia 5.10.2012 r.) natomiast dowód dostawy był podpisany w tym roku zimą i dokumentuje kilka dostaw marchwi;

• A. G. (pełnomocnik T. G.), która poświadczyła sprzedaż 4.500 kg jabłek (dowód dostawy z dnia 11.02.2012 r.), a przedmiotem transakcji były dostawy około 1.000 – 1.500 kg tygodniowo. Nie jest w stanie sprecyzować, kiedy produkty były kupowane, zaś dowód zakupu został podpisany w tym roku;

• T. S., który poświadczył sprzedaż 10.000 kg jabłek (dowód sprzedaży z dnia 20.10.2012 r.) a skarżący kupowali od niego produkty owocowe. Dowód zakupu został podpisany w tym roku i jest dokumentem zbiorczym;

• W. M., który poświadczył sprzedaż 10.000 kg jabłek (dowód dostawy z dnia 30.10.2012 r.) natomiast dostawy odbywały się kilkakrotnie, jesienią dwa razy w tygodniu, zimą raz w tygodniu. Do końca października dostarczył 10.000 kg jabłek. Dowód dostawy, który jest dokumentem zbiorczym podpisał na przełomie jesieni 2012 r. i wiosny 2013 r.;

• Z. O., który poświadczył sprzedaż 1.500 kg papryki (dowód dostawy z dnia 2.10.2012 r.) i dostawa ta była transakcją jednorazową. Nie pamięta kiedy podpisał dowód zakupu.

Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego Dyrektor OT ARR wydał w dniu (....) czerwca 2016 r. decyzję nr (....) mocą której uchylił decyzję własną z (...) kwietnia 2013 r. nr (...) i odmówił przyznania skarżącym pomocy do 67416 pełnych porcji owoców i warzyw dostarczonych i udostępnionych dzieciom w ramach programu ""O."" w I semestrze roku szkolnego 2012/2013 w kwocie 80 899,20 zł. Skarżący złożyli odwołanie od tej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżących Prezes ARR wydał w dniu (...)września 2016 r. dwie decyzję: nr (...)odnoszącą się do odwołania Z.L. oraz nr (...)odnoszącą się do odwołania G.L.. Mocą tych decyzji Prezes ARR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OT ARR z (...)czerwca 2016 r. o ww. numerze. Wskazane decyzję Prezesa ARR są tożsame w swej treści (tożsamość rozstrzygnięcia i motywów).

Organ odwoławczy podał, że w odniesieniu do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw świeżych i przetworzonych oraz produktów z bananów w ramach programu ""O."" kwoty widniejące we wniosku o pomoc muszą być oparte na dokumentacji poświadczającej udostępnianej na żądanie właściwym organom. Dokumentacja ta powinna zawierać wyszczególnioną cenę każdego dostarczonego produktu oraz stosowne pokwitowanie lub dowód płatności. Pomoc przyznaje się i wypłaca w wysokości stanowiącej iloczyn zryczałtowanej stawki pomocy na jedną porcję owoców i warzyw wynoszącej 1,20 zł oraz liczby porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom na podstawie umowy określonej w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu zadań realizowanych przez Agencję Rynku Rolnego związanych z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu ""O."" (Dz. U. Nr 168, poz.1012 ze zm.) albo oświadczenia, o którym mowa w § 5 ust. 3a. Ponadto jeżeli niektóre owoce lub warzywa nie znalazły się w składzie żadnej z porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom w danym okresie, pomoc w przeliczeniu na porcje owoców i warzyw udostępnione jednemu dziecku przyznaje się i wypłaca w wysokości pomniejszonej o iloczyn dwukrotności stawki określonej w ust. 1 oraz liczby takich owoców lub warzyw. Jednocześnie jeżeli niektóre owoce lub warzywa znalazły się w składzie tylko jednej z porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom w danym okresie, pomoc w przeliczeniu na porcje owoców i warzyw udostępnione jednemu dziecku przyznaje się i wypłaca w wysokości pomniejszonej o iloczyn stawki pomocy oraz liczby takich owoców lub warzyw.

Prezes ARR podał, że w przedmiotowej sprawie wiadomo, że w dniu złożenia wniosku o pomoc nr 14, jak również podczas kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w dniach 2.09.2014 - 17.10.2014 skarżący nie posiadali faktur, rachunków i innych dokumentów finansowych potwierdzających koszt dostarczonych owoców i warzyw. Do kontroli przedstawili faktury zakupu owoców i warzyw wystawione przez firmę ""A."", która nie figuruje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz bazie REGON. W tej sprawie (sygn. akt VI K 1245/15) Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia VI Wydział Karny wydał w dniu 18 grudnia 2015 r. wyrok orzekając o uznaniu G.L. za winnego tego, że w okresie od marca 2012 r. do stycznia 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu oraz z góry powziętym zamiarem, po uprzednim podrobieniu dokumentów w postaci faktur VAT oraz dowodów dostaw, polegającym na ich własnoręcznym sporządzeniu i przystawieniu pieczątki nieistniejącej firmy PPHU ""A."", użył jako autentycznych i przedstawił podczas kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w Ł.. W związku z tym, że przedłożone dokumenty okazały się podrobione i nie można im przypisać waloru poświadczającego, organ II instancji stwierdził, że nie stanowią one dowodu w oparciu o który można by przyznać pomoc.

Prezes ARR odmówił mocy dowodowej dokumentacji załączonej przez stronę oraz zeznaniom świadków, gdyż uznał, że na ich podstawie nie można ustalić, jakie dokładnie ilości poszczególnych produktów i w jakim czasie zostały zakupione na potrzeby programu. Dowody zostały bowiem sporządzone z pamięci po upływie 4 lat od dokonania transakcji, w oparciu o kilkuletnią współpracę handlową. Nadto nie zostały poparte i nie mają odzwierciedlenia w jakichkolwiek dokumentach pisemnych, jak: ewidencje, rejestry, dokumenty magazynowe. Z tego powodu stan faktyczny ustalono w oparciu o potwierdzenia dostaw złożone przez stronę i pisemne oświadczenia dyrektorów szkół podstawowych, a także przeprowadzonych kontroli w szkołach podstawowych objętych programem. Organ dokonał szczegółowych ustaleń na stronach 6-12 zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy stwierdził, iż z uwagi na to, że zgodnie z ust. 10 załącznika do rozporządzenia MRiRW z 11 sierpnia 2011 r. sok owocowy i sok owocowo-warzywny/owocowo-warzywny nie stanowią porcji, do ewentualnego przyznania pomocy kwalifikuje się 5618 porcji gruszek i soku owocowo-warzywnego. Jednakże, do 5618 porcji gruszek i soku owocowo-warzywnego, dla których istnieją dowody zakupu (faktura zakupu gruszek z 3.02.2013 r. nr 17/2013 i faktura zakupu soku jabłkowo-marchwiowego z 12.09.2012 r. nr F/A12/003491) pomoc nie przysługuje ze względu na konieczność jej pomniejszenia pomocy na podstawie § 11 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia MRiRW.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu dowolności w ocenie dowodów przez organ I instancji, organ II instancji zaznaczył, iż jego zdaniem, postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób wnikliwy i wyczerpujący, co prowadziło do prawidłowego ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie zgodził się z twierdzeniem, iż Dyrektor OT ARR tendencyjnie ocenił zeznania świadków złożone podczas rozpraw administracyjnych. Wręcz przeciwnie dokonał oceny tych zeznań, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, zgodnie z art. 80 k.p.a.

Ustalenia faktyczne z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego potwierdziły tylko przypuszczenia organu, co do nieprawidłowości w realizacji programu. Na stronie w korzystającej z pomocy w ramach programu ""O."" spoczywał obowiązek prowadzenia dokumentacji, w tym magazynowej oraz księgowej dotyczącej działań związanych z realizacją dostaw owoców i warzyw do szkół podstawowych zawierającej m.in.: faktury VAT, rachunki lub inne dokumenty finansowo-księgowe potwierdzające koszt dostarczonych owoców i warzyw. Obowiązek ten wynika z art. 10 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw świeżych i przetworzonych oraz produktów z bananów w ramach programu ""O."" oraz zapisów pkt 27 Warunków uczestnictwa w programie ""O."" w roku szkolnym 2012/2013. Wymienione dokumenty powinny zawierać wyszczególnioną cenę każdego dostarczonego produktu oraz stosowne pokwitowanie lub dowód płatności. Tymczasem dokumenty, które przedstawili skarżący powstały w trakcie przedmiotowego postępowania i zostały oparte na wiedzy i pamięci świadków sprzed kilku lat. Żaden ze świadków nie prowadził ewidencji sprzedaży i w bezsporny sposób nie potwierdził konkretnej transakcji, a jedynie poświadczył fakt wzajemnej współpracy zarówno ze skarżącymi, jak i z jego rodzicami na przestrzeni lat. Ponadto w dniach 30.05.2016, 03.06.2016, 06.06.2016, 08.06.2016 i 09.06.2016 strona złożyła kopie not korygujących do dowodów dostaw, które były przedmiotem rozprawy administracyjnej i zmieniła datę realizacji transakcji na okres dat, w których mogło dojść do transakcji zakupu. Co do oświadczenia z 23 marca 2016 r. dotyczącego posiadania ziemi ornej i prowadzenia uprawy papryki słodkiej i rzodkiewki pod osłonami, Prezes ARR stwierdził, że strona w żaden sposób tego nie udowodniła, a sam fakt posiadania ziemi ornej nie dowodzi prowadzenia na niej upraw. Ustalenia postępowania dowodowego pozwoliły na sformułowanie wniosku, że strona nie dokładała należytej staranności przy realizacji dostaw, gdyż nie była w stanie udokumentować dokładnych ilości dostarczonych porcji. Zdaniem organu II instancji pozwala to na stwierdzenie, iż decyzja z 5 kwietnia 2013 r. przyznająca stronie pomoc w wysokości 80 899,20 zł była nieprawidłowa. Z toku postępowania dowodowego wynikało, że strona nie dokładała należytej staranności przy realizacji dostaw, gdyż nie była w stanie udokumentować dokładnych ilości dostarczonych porcji.

Z. L. oraz G. L. zaskarżyli obie decyzje Prezesa ARR z (...)września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga na decyzję o numerze (...) została zarejestrowana pod sygn. akt V SA/Wa 3036/16, zaś skarga na decyzję u numerze (...) pod sygn. akt V SA/Wa 3037/16. Obie skargi są tożsame w swej treści.

Skarżący zarzucili naruszenie:

1. prawa materialnego tj. art. 11 ust. 1a Rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu dokumentów przedstawionych przez szkoły, biorące udział w programie, tj. Zespół Szkół Społecznych ul. C. w Ł., SP nr (...), SP nr (...), SP nr (...), SP nr (...), SP K., SP nr (...), SP nr (...), SP nr (...), Katolicka SP ul. N., SP nr (...), SP nr (...), SP w A., SP nr (...)w P., ZSS w O., SP nr (...)w O., SP w K., SP ul. L., SP nr (...)w R., SP nr 3 w Ł., SP w P., podczas gdy ze wskazanego przez organ zestawienia wynika, iż organ dysponuje materiałem dowodowym zawierającym potwierdzenia dostaw, dowody dostaw wsparte wyjaśnieniami szkoły, zawierającymi konkretne ilości oraz konkretne produkty,

2. prawa materialnego tj. art. 11 ust. 1a Rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 poprzez uznanie, iż w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty (załączone przez szkoły i uwzględnione w tabeli dostarczonych produktów) oraz wyjaśnienia złożone przez pracowników szkoły w sprawie, nie można ustalić, jakie dokładnie ilości poszczególnych produktów i w jakim czasie zostały zakupione na potrzeby programu, tym samym nieuznanie złożonych do sprawy dokumentów jako pokwitowania w rozumieniu wskazanego przepisu i niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji przyczyn takiego stanowiska,

3. przepisów postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść orzeczenia, tj. niedanie wiary dostawcom, potwierdzającym zarówno ilości, jak i czasookres oraz konkretne towary dostarczane skarżącym z tym uzasadnienie, iż wskazanie i przesłuchaniu w toku rozprawy dostawcy nie posiadali dokumentów źródłowych na okoliczność ewidencjonowania dostaw, podczas gdy zeznania ich były spójne, logiczne i odpowiadały realiom, w jakich dostawcy pracują i dokonują dostaw, a regularność ich pracy potwierdzała jedynie fakty, o których zeznawali, w szczególności przy skonfrontowaniu tych danych z dokumentacją przedstawioną przez szkoły,

4. art. 10 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w dniu 11 kwietnia 2016 r. pomimo wniosku pełnomocnika skarżącego Z.L. (działającego jako pełnomocnik G.L.) o zmianę terminu rozprawy administracyjnej, przeprowadzenie w związku z tym rozprawy pod nieobecność stron, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez uznanie, iż W. M. nie jest w stanie powiedzieć czy dokonywał transakcji ze Z. L. i G. L.

5. art. 7 oraz art. 77 § 1 i 2 k.p.a. poprzez pominięcie części zeznań W. M., iż "gdyby widział twarz obu braci L. to by ich rozpoznał" i dodatkowo zaniechanie ponownego wezwania świadka W. M., w celu ustalenia, czy osoby, z którymi dokonywał transakcji, które potwierdził dowodami dostaw z 20.10.2012, 21.11.2012, 10.12.2012, 20.01.2013 i 28.01.2013 to Z. L. i G. L.,

6. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu faktycznym decyzji, w oparciu o jakie dowody i jakie dane ustalono, iż zaistniała konieczność pomniejszenia pomocy na podstawie § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia MRiRW i tym samym powstanie sprzeczności w związku z danymi zawartymi w uzasadnieniu decyzji (tabela produktów wchodzących w skład porcji) - polegającej na tym, iż z jednej strony z tabeli wynika, iż wszystkie owoce i warzywa zostały dostarczone, z drugiej natomiast strony z uzasadnienia decyzji wynika, iż niektóre owoce lub warzywa nie znalazły się w składzie żadnej porcji bądź uznaniu iż niektóre owoce lub warzywa znalazły się w składzie tylko jednej porcji, dlatego też należało w oparciu o wskazane powyżej przepisy pomniejszyć pomoc.

Skarżący wnieśli o uchylenie obu decyzji i zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargi Prezes ARR wniósł o ich oddalenie.

W toku rozprawy w dniu 19 października 2017 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) połączyć sprawy o sygnaturach akt V SA/Wa 3036/16, oraz V SA/Wa 3037/16 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je dalej pod wspólną sygnaturą akt: V SA/Wa 3036/16.

Przewodnicząca składu orzekającego stwierdziła, że w sprawach o sygn. V SA/Wa 3036/16 oraz V SA/Wa 3037/16 zostały złożone skargi na dwie decyzje o nr (...) oraz (...) w każdej z nich. Wymienione decyzje stanowią rozstrzygnięcia organu II instancji zapadłe w wyniku pojedynczych odwołań złożonych przez Z.L. i G.L. na tę samą decyzję organu I instancji, tj. Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Ł. o nr (...)wydanej w odniesieniu do spółki cywilnej Z. L. i G. L. "B.L." w Ł..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r. poz. 1066 j.t.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 j.t. ze zm., dalej: “p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcia przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżone decyzje Prezesa Agencji Rynku Rolnego z 5 września 2016r., pomimo wady ich podwójnego wydania, ostatecznie odpowiadają prawu.

Przede wszystkim sąd wskazuje, że podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organ i uznaje je za własne. Sąd uznaje również, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. Nieprawidłowością organu odwoławczego było natomiast odrębne rozstrzyganie odwołań wniesionych przez poszczególnych wspólników Spółki Cywilnej "B.L.".

Przypomnieć należy, że prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne miało charakter nadzwyczajny. Prowadzone było w trybie postępowania wznowieniowego, po wydaniu w dniu (...) maja 2015 r. przez Dyrektora OT ARR w Ł. postanowienia o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją własną z 5 kwietnia 2013 r. Weryfikowana w postępowaniu wznowieniowym decyzja Dyrektora OT ARR w Ł. z (...) kwietnia 2013r., nr (...) (dalej "weryfikowana decyzja"), rozstrzygała wniosek Z.L. i G.L. wspólników Spółki Cywilnej "B.L." w przedmiocie przyznaniu pomocy z tytułu owoców i warzyw dostarczanych i udostępnionych dzieciom w ramach programu ""O."", na łączną kwotę 80 899,20 zł. Zatem odnosiła się ona do osób fizycznych prowadzących wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, tj. w oparciu o przepisy prawa cywilnego ( art. 860 – 875 ustawy z 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny Dz. U. z 2017r. poz.459 j.t. ze zm.). Wspólna działalność wymienionych wspólników oznaczała, że prawa i obowiązki stron opierały się na tym samym stanie faktycznym i tej samej podstawie prawnej, co nakazywało stosowanie przepisu 62 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2017r. poz. 1257 j.t., dalej k.p.a.).

Wymieniony przepis stanowi: "W sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony".

Przepis ten miał zastosowanie przy wydaniu weryfikowanej decyzji (wniosek stron był wspólny - o przyznanie płatności), a także miał zastosowanie przy wydaniu decyzji organu I instancji w przedmiotowej sprawie. Zatem powinien mieć też zastosowanie w postępowaniu odwoławczym, tj. odrębnie wniesione przez Z.L. i G.L. odwołania od decyzji I instancji, powinny zostać rozpoznane w jednym postępowaniu odwoławczym i rozstrzygnięte jedną decyzją organu odwoławczego.

Organ odwoławczy tego nie uczynił, nie połączył wniesionych odwołań do wspólnego rozstrzygnięcia, uchybiając ww. przepisowi i art. 8 k.p.a. Uchybienie to, o charakterze proceduralnym, nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, gdyż obie zaskarżone decyzje są tożsame co do rozstrzygnięcia sprawy. Obie decyzje w pełni określają decyzję organu I instancji oraz przedmiot postępowania, jednakowo oceniają, tożsamy materiał dowodowy zgromadzony w tych sprawach. Zatem nie wprowadzają w błąd stron postępowania i nie stwarzają trudności w odczytaniu treści rozstrzygnięcia.

Uznając ww. związek spraw, Sąd, kontrolując wymienione decyzje, dokonał połączenia spraw zawisłych przed nim, na skutek odrębnie wniesionych skarg przez Z.L. i G.L., do łącznego rozpoznania i łącznego rozstrzygania w myśl art. 111 § 2 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny zarzutów wnoszonych przez skarżących, odnoszących się do naruszenia przepisów proceduralnych, sąd stwierdza, że organ nie uchybił przepisom postępowania administracyjnego w zakresie zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sprawach. Wbrew zarzutom skargi, materiał dowodowy, tożsamy w obu sprawach, był wystarczający do dokonania oceny czy skarżący spełnili przesłanki materialne do uzyskania pomocy finansowej, o której stanowi weryfikowana decyzja. Materiał ten upoważniał również do wyciągnięcia wniosków takich jakie przedstawił organ, podając ocenę dowodów zgromadzonych w sprawach. Słusznie organ uznał, że skarżący nie posiadają dokumentów, wymaganych prawem unijnym i krajowym, na potwierdzenie zasadności przyznania pomocy finansowej.

Przypomnieć należy, że skarżący dobrowolnie przystąpili do unijnego programu ""O."", wdrażanego w kraju na podstawie dodatkowej, krajowej strategii określającej środki towarzyszące w celu zagwarantowania skuteczności jego wykonania.

Przede wszystkim program ten stanowił pomoc wspólnotową przeznaczoną na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw świeżych, i przetworzonych oraz produktów z bananów. Był regulowany zarówno przepisami unijnymi, jak i krajowymi. Przy czym pierwszeństwo w zastosowaniu, w myśl ogólnej zasady, miały przepisy unijne. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") – Dz. U UE. L. 2007. 299.1 ze zm., w art. 103ga stanowiło, że "1. Od roku szkolnego 2009-2010 na warunkach określonych przez Komisję przyznaje się pomoc wspólnotową na:

a) dostarczanie dzieciom w instytucjach oświatowych, w tym w żłobkach, innych instytucjach wychowania przedszkolnego, szkołach podstawowych i średnich, produktów pochodzących z sektorów owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz bananów; oraz

b) pokrycie niektórych związanych z tym kosztów logistyki i dystrybucji, sprzętu, komunikacji, monitorowania i oceny.

2. Państwa członkowskie, które chcą wziąć udział w programie na poziomie krajowym lub regionalnym, przygotowują najpierw strategie krajowe lub regionalne dotyczące jego wdrażania, obejmujące w szczególności budżet ich programu wraz z wkładem Wspólnoty i wkładami krajowymi, czas trwania, grupę docelową, kwalifikujące się produkty oraz udział odnośnych zainteresowanych stron. Zapewniają one również środki towarzyszące konieczne, aby program był skuteczny."

Natomiast rozporządzenie Komisji (WE) nr.288/2009 z 7 kwietnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw świeżych i przetworzonych oraz produktów z bananów w ramach programu ""O."" ( Dz. U. UE.L. 2009.94.38 ze zm.) stanowiło w art. 6 ust. 2 , że to państwa członkowskie mogą wybierać wnioskodawców o pomoc m.in. spośród dostawców lub dystrybutorów produktów ( art. 6 ust.2 lit. d ), że wnioskodawcy pomocy powinni być zatwierdzeni po wcześniejszym złożeniu pisemnych zobowiązań wymienionych w tym przepisie oraz zobowiązań określonych przez państwo członkowskie( art.7).

Wśród zobowiązań wskazanych przez prawodawcę unijnego było zobowiązanie do sporządzania dokumentów towarzyszących, do poddania się wszelkim kontrolom, o jakich zadecyduje organ właściwego państwa członkowskiego, w szczególności kontroli rejestrów oraz kontroli fizycznej. Przepis art. 5 wymienionego rozporządzenia określał koszty kwalifikowalne ( kwalifikujące się do objęcia pomocą unijną). Były nimi m.in. koszty zakupu świeżych i przetworzonych owoców i warzyw oraz produktów z bananów objętych programem ""O."", dostarczonych do placówki oświatowej (art. 5 ust.1 lit. a). Nie ulega wątpliwości, iż wykazanie takiego kosztu wiąże się z jego udokumentowaniem, np. dokumentem finansowym, księgowym czy umową nabycia.

Przepis art. 10 ww. rozporządzenia wskazywał, co, jako minimum, powinien zawierać wniosek o przyznanie pomocy złożony przez zatwierdzonego wnioskodawcę. Według ust.4 wymienionego przepisu kwoty widniejące we wniosku musiały być oparte na dokumentacji poświadczającej, udostępnianej na żądanie właściwym organom. Dokumentacja ta powinna zawierać wyszczególnioną cenę każdego dostarczonego produktu oraz stosowne pokwitowanie lub dowód płatności. Sama wypłata pomocy mogła opierać się na jednej z wybranych form dokumentacji (art. 11 rozporządzenia), co nie zwalniało wnioskodawcy pomocy od posiadania dokumentacji , o której mowa w art. 10 ust.4 rozporządzenia nr 288/2009. Państwa członkowskie były uprawnione do monitorowania wykonania programu ""O."" oraz do różnych kontroli, w tym kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu (art. 12 i 13). Według treści art. 13 ust.1 rozporządzenia były one uprawnione podejmować wszelkie środki konieczne do zapewnienia zgodności z tym rozporządzeniem. Środki te obejmowały pełną kontrolę administracyjną wszystkich wniosków o przyznanie pomocy. Przy czym w ramach kontroli administracyjnej należało sprawdzać rejestry, o których mowa w art. 7 omawianego rozporządzenia, w tym dokumenty księgowe, jak faktury zakupu i sprzedaży oraz wyciągi z kont bankowych (art. 13 ust.2 lit. a ).

Nie ulega więc wątpliwości, że uprawnienia kontrolne miały na celu zapewnieniu właściwego stosowania prawa wspólnotowego. To podczas kontroli badano szczegółowo dokumentację księgową odnoszącą się do produktów dostarczanych dzieciom w szkołach w ramach omawianego programu. Jej posiadanie wymuszał art. 10 ust.4 rozporządzenia nr 288/2009, stanowiąc jednocześnie, że dokumentacja ta powinna zawierać wyszczególnioną cenę nabycia każdego dostarczonego produktu oraz stosowne pokwitowanie lub dowód płatności. Mogła natomiast być ona udostępniana na żądanie właściwych organów.

Przepisy unijne zostały uzupełnione regulacją prawną krajową. Stanowiły ją - ustawa z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2011r. nr.145 j.t. poz. 868 ze zm., dalej ustawa o organizacji rynków), wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu zadań realizowanych przez Agencję Rynku Rolnego związanych z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu ""O."" (Dz. U. nr. 168 poz. 1012 ze zm., dalej rozporządzenie wykonawcze) oraz ustawa z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2016 r. poz. 401 j.t. ze zm., obecnie zwaną ustawą o organizacji niektórych rynków rolnych).

Zgodnie z art. 19a ustawy o organizacji rynków to Agencja Rynku Rolnego realizowała zadania i obowiązki państwa członkowskiego lub właściwej władzy państwa członkowskiego związane z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu ""O."" ustanowionego zgodnie z art. 103ga ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007. Dyrektor oddziału terenowego Agencji w drodze decyzji zatwierdzał wnioskodawców, o których mowa w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 oraz w drodze decyzji przyznawał pomoc wspólnotową zgodnie z art. 103ga ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007. Decyzje wydawane były po spełnieniu przesłanek materialnych, według zasad przewidzianych art.7 ustawy o organizacji niektórych rynków rolnych, tj. przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10. Art. 75 § 1 oraz art. 81 ( Dz. U. z 2017r. poz. 1257 j.t., dalej k.p.a.). Wyłączenie wskazanych przepisów k.p.a. oznaczało, że organ orzeka w zasadzie w oparciu o dokumentację dostarczoną przez stronę, że jest zwolniony z podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art.7 k.p.a.), z dopuszczania jako dowód wszystkiego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art.75 § 1 k.p.a.), z obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), z obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art.9 k.p.a.), z obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art.10 k.p.a.) oraz z obowiązku uznania okoliczności faktycznej za udowodnioną tylko w warunkach, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 k.p.a.).

Wskazane wyłączenie przepisów k.p.a. powoduje, że podnoszone w skargach zarzuty ich naruszenia nie znajdują uzasadnienia. Stwierdzić też należy, że organ poprowadził postępowanie dowodowe w sprawach w zakresie o wiele szerszym niż wymagały tego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Organ podjął próbę wykazania transakcji skarżących, nabycia produktów dostarczanych dzieciom w szkołach, poprzez zeznania świadków. Zeznania nie dały podstawy do ustalenia faktów wymaganych prawem unijnym. Zeznania nie precyzują żadnej transakcji. Są bardzo ogólnikowe, odnoszą się do okresu znacznie wcześniejszego niż data wypowiedzi, a ponadto wynikają z potrzeby potwierdzenia okoliczności podpisania wcześniejszych deklaracji na tę okoliczność. Deklaracji podpisywanych głównie na wniosek bliżej nie sprecyzowanych osób. Ponadto skarżący prowadzili działalność gospodarczą w kilku punktach w przedmiocie m.in. sprzedaży hurtowej owoców i warzyw, sprzedaży detalicznej prowadzonej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności , napojów i wyrobów tytoniowych (wynika to z wpisów do rejestru działalności gospodarczej i aneksu do umowy spółki z 14.12.2004 r. - dołączonych do protokołu kontroli), więc nie wiadomo co, gdzie i kiedy nabywali i w jakim celu.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie prowadzili księgowości w zakresie wymaganym przedmiotowym programem i nie gromadzili dokumentacji, do której byli zobowiązani. Nie zmienia tego twierdzenia okoliczność, że posiadają dwa prawidłowe dokumenty zakupu – fakturę zakupu gruszek z 03.02.2013 r. nr (...)i fakturę zakupu soku jabłkowo-marchwiowego z 12.09.2012 r. nr (...).

Nie mogą obecnie oczekiwać, że w formie zastępczej, nie wymaganej prawnej i bliżej nieokreślonej, będą prowadzone czynności aż do oczekiwanego przez nich skutku.

Wskazać należy, że, w ramach prowadzonej działalności w formie spółki cywilnej, skarżący zostali zatwierdzeni do uczestnictwa w programie ""O."" w roku szkolnym 2012/2013. Stanowi o tym, dołączona do protokołu kontroli, decyzja Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w Ł. z 5 kwietnia 2013r., nr (...). Decyzja, jako zgodna z wnioskiem stron, nie zawiera uzasadnienia. Skoro jednak została wydana, to oznacza, że skarżący złożyli przy wniosku stosowne zobowiązania wymagane art. 7 rozporządzenia nr 288/2009, a także wymagane § 5 rozporządzenia wykonawczego.

Według treści § 5 ust. 3 pkt 1 lit a rozporządzenia wykonawczego do wniosku o zatwierdzenie, oprócz zobowiązań i oświadczeń wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a, c-f oraz ust. 3 rozporządzenia nr 288/2009, podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. c, d oraz e pkt i rozporządzenia nr 288/2009, zwane "dostawcami", dołączają oświadczenie zawierające zobowiązanie do:

– składania wniosków o pomoc obejmującą wyłącznie owoce i warzywa dostarczone i udostępnione zgodnie ze sposobem określonym w załączniku do rozporządzenia,

– prowadzenia dokumentacji magazynowej oraz księgowej dotyczącej działań związanych z realizacją dostaw owoców i warzyw do szkół podstawowych w ramach programu.

Zobowiązanie do prowadzenia dokumentacji magazynowej oraz księgowej dotyczącej działań związanych z realizacją dostaw owoców i warzyw do szkół podstawowych w ramach programu, nie pozostawia wątpliwości co do potrzeby posiadania tej dokumentacji, jako poświadczającej wniosek o pomoc, możliwej do okazania na żądanie organu.

Skarżący mieli tego świadomość, o czym świadczy przestępcza próba pokazania na potrzeby kontroli, dokumentacji wystawionej przez fikcyjny podmiot A..

Słusznie organ uznał, że w sprawie zaistniały podstawy do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt.5 k.p.a. Prawidłowo też organ ustalił, iż brak omawianej dokumentacji narusza ww. przepisy prawa materialnego i powoduje, że wniosek o płatność nie zasługuje na uwzględnienie. Dało to podstawę do uchylenia weryfikowanej decyzji i odmowy przyznania płatności w myśl art. 151 k.p.a., przy zastosowaniu również § 11 rozporządzenia wykonawczego.

Wymieniony § 11 stanowi, że :

" § 11. 1. Pomoc przyznaje się i wypłaca w wysokości stanowiącej iloczyn zryczałtowanej stawki pomocy na jedną porcję owoców i warzyw wynoszącej 1,20 zł oraz liczby porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom na podstawie umowy określonej w § 8 ust. 1 albo oświadczenia, o którym mowa w § 5 ust. 3a.

2. Jeżeli niektóre owoce lub warzywa nie znalazły się w składzie żadnej z porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom w danym okresie, pomoc w przeliczeniu na porcje owoców i warzyw udostępnione jednemu dziecku przyznaje się i wypłaca w wysokości pomniejszonej o iloczyn dwukrotności stawki określonej w ust. 1 oraz liczby takich owoców lub warzyw

3. Jeżeli niektóre owoce lub warzywa znalazły się w składzie tylko jednej z porcji owoców i warzyw udostępnionych dzieciom w danym okresie, pomoc w przeliczeniu na porcje owoców i warzyw udostępnione jednemu dziecku przyznaje się i wypłaca w wysokości pomniejszonej o iloczyn stawki określonej w ust. 1 oraz liczby takich owoców lub warzyw."

Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że w sprawach nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy ani przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy.

Z tych względów sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.