Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 241/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1, art. 184 w związku z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04 odrzucające zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04 o odroczeniu rozprawy w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania z powodu niewłaściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz braku możliwości ustalenia organu właściwego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04, odrzucił zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2007 r. o odroczeniu rozprawy, która miała się odbyć się przed tym Sądem w dniu 27 listopada 2007 r., w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania z powodu niewłaściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz braku możliwości ustalenia organu właściwego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że zażalenie podlegało odrzuceniu stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", ponieważ ustawa powyższa nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia odraczającego rozprawę celem uzupełnienia materiału dowodowego.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyli D., M., M. i J. W., reprezentowani przez D. W., wnosząc o jego "uchylenie i zmianę". W uzasadnieniu skarżący podnieśli zarzuty merytoryczne dotyczące sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o odroczeniu rozprawy w związku z koniecznością ustalenia w organie II instancji na jakim etapie jest postępowanie o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...].

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 194 § 1 ppsa ani żaden inny przepis ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie daje możliwości zaskarżenia takiego postanowienia, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.