Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 575/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. i G. W. na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...], Wójt Gminy J. ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia działek o nr [...] i [...] z działkami nr [...]i [...] i zobowiązał do uiszczenia tych kosztów współwłaścicieli działek nr [....] i [...] – J.Ś. i T. L..

Po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] 2014 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] 2014 r., znak: [...], Wójt Gminy J. ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia ww. działek i zobowiązał do uiszczenia tych kosztów właścicieli wszystkich działek biorących udział w rozgraniczeniu: J. Ś., T. L., G. W., M. J. i K. J.

W dniu 7 marca 2014 r. M. J.i G.W.i wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane jako "zażalenie", w którym oświadczyli, iż "wnoszą sprzeciw wobec decyzji SKO w L. wydanej w sprawie [...]".

Kolegium wezwało strony do wyjaśnienia charakteru pisma. W odpowiedzi na wezwanie M. J. i G.W.wnieśli o potraktowanie ich pisma jako skargi do WSA w Lublinie na "decyzję Wójta Gminy J". Kolegium przekazało sprawę do sądu, traktując pismo jako skargę na postanowienie Wójta Gminy J. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego i wnosząc o odrzucenie skargi ze względu na niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2014 r. skarżący zostali wezwani do sprecyzowania przedmiotu skargi. W odpowiedzi na wezwanie udzielonej pismami z 20 maja 2014 r., skarżący wskazali, że przedmiotem skargi jest zarówno postanowienie SKO w L. z dnia [...] 2014 r., jak i postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [...] 2014 r.

W związku z powyższymi wyjaśnieniami skarżących skarga na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [..] 2014 r. została wydzielona do niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżania należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżania, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

Obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej stanowi przesłankę dopuszczalności skargi. Wynika on z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty jest z kolei na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: k.p.a., która sprowadza się do dwukrotnego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym przez organy administracji publicznej.

Zasada dwuinstancyjności postępowania znajduje zastosowanie zarówno przy rozstrzyganiu o istocie sprawy, jak i do rozstrzygania niektórych kwestii wynikających w toku postępowania - w drodze postanowienia. Zgodnie z przepisem art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei w myśl art. 127 § 1 i § 2 w zw. z art. 141 § 1 k.p.a. od postanowienia wydanego w pierwszej instancji stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Skargę do sądu administracyjnego, można zatem wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie zażalenia). Sąd może rozpoznać merytorycznie wyłącznie skargę, która została wniesiona od postanowienia wydanego po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.

Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy postanowienia Wójta Gminy J.z dnia [...] 2014 r., nr [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, wydanego w I instancji. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości jego zakwestionowania w drodze zażalenia, skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie.

Skarżący nie złożyli w tym terminie zażalenia na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [...] 2014 r., lecz pismo nazwane zażaleniem, będące w istocie – jak stwierdzili w piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. - skargą do WSA. W piśmie z dnia 20 maja 2014 r. skarżący potwierdzili, że wnoszą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [...] 2014 r., czyli postanowienie organu pierwszej instancji. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, a tym samym nie została spełniona przesłanka dopuszczalności rozpoznania skargi przez Sąd, o której mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Skargę M. J. i G. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.