Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1859/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. art. 15, art. 16 ust. 1, art. 92 ust. 1,
journal: Dz.U. 2004 nr 204 poz 2088
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego M. J. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lipca 2008r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 6, art. 8, art. 14, art. 87 ust. 4 i art. 92 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. nr 204, poz. 2088 ze zm.) oraz lp. 1.3. załącznika do tej ustawy, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (WITD) z [...] listopada 2006r., nakładającą na M. J. karę pieniężną w kwocie [...] zł za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

Brak tej licencji stwierdzono podczas kontroli drogowej pojazdu [...] nr rej [...] przeprowadzonej w J. w dniu [...] lutego 2006r. M. J. okazał wówczas kontrolującym licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzieloną na pojazd nr rej [...] nr nadwozia [...] w dniu [...] czerwca 2003r. z terminem ważności do [...] czerwca 2053r. Okazana licencja nie odnosiła się zatem do kontrolowanego pojazdu nr rejestr. [...] nr [...].

W dniu 5 kwietnia 2006r. organ I instancji uzyskał informację z Urzędu Miasta J., że zmiana licencji nr [...] została dokonana w dniu [...] marca 2006r. ze względu na zmianę pojazdu, którym wykonywane są usługi Taxi.

W tej sytuacji organ uznał, że w dniu kontroli M. J. świadczył usługi transportowe taksówką bez licencji, albowiem licencja taka udzielona jest przedsiębiorcy na konkretny pojazd.

Organ odwoławczy GITD nie podzielił argumentacji odwołania strony od decyzji pierwszoinstancyjnej, akcentującego w szczególności termin ważności w/w licencji nr [...] określony na dzień [...] czerwca 2053r. a także niewiedzę odwołującego w zakresie konieczności dokonania zmiany licencji w zakresie numeru rejestracyjnego pojazdu, co zdaniem strony, nie ma wpływu na nałożenie kary za brak licencji, gdyż taką licencję posiadał i nadal posiada.

Według GITD M. J. nie posiadał w dniu kontroli licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, gdyż przewozy wykonywał innym pojazdem niż ten na który udzielono mu licencji. Dla organu orzekającego w sprawie istotne znaczenie ma stan faktyczny istniejący w chwili kontroli natomiast licencja na pojazd poddany kontroli udzielona została dopiero z dniem [...] marca 2006r., czyli już po kontroli.

Zdaniem organu odwoławczego, stosownie do wskazanych w decyzji przepisów, w przypadku przewozów osób taksówką, licencja jest udzielona na konkretny pojazd, który jest wskazany w tym dokumencie. Odwołując się do treści art. 8 i 11 ust.1 utd GITD, stwierdził, że zmiana treści licencji o jakiej mowa w art. 14 ust.2 utd nie dotyczy przedmiotowego zakresu wydania licencji, czyli zmiany pojazdu jak również zmiany obszaru wykonywania działalności transportowej taksówką ponieważ taka zmiana powoduje, że przedsiębiorca de facto występuje o nowe uprawnienie

M. J. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie art. 92 ust.1 utd w zw. z l.p. 1.3 załącznika do ww. ustawy poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że zachowanie skarżącego stanowiło naruszenie ww. przepisów, polegające na wykonywaniu transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała argumentację z odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2006r.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Skargę, analizowaną w kontekście podanych wyżej kryteriów kontroli decyzji administracyjnych przez Sąd należało uwzględnić, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego.

Nie jest przedmiotem sporu ustalony przez organy wydające decyzje stan faktyczny sprawy. Jednak – zdaniem Sądu – został on błędnie oceniony w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym, jako wykonywanie przez skarżącego transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

W dniu kontroli skarżący M. J. miał ważną licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzieloną na pojazd nr rej [...] nr nadwozia [...] w dniu [...] czerwca 2003r. Bezsporne jest, iż w dniu kontroli skarżący wykonywał transport drogowy taksówką innym pojazdem niż wpisany do licencji, gdyż nie dokonał jeszcze zmiany wpisu pojazdu do licencji na podstawie art. 14 ust.2 w zw. z art. 8 ust.2 utd. Skarżący wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku i uzyskał w dniu 21 marca 2006r. zmianę treści licencji w zakresie wskazania nowego pojazdu. Zdaniem Sądu, brak zaktualizowanych danych zawartych w licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w zakresie wskazania zmienionego pojazdu nie należy utożsamiać z brakiem licencji w ogóle. Niewątpliwie z przepisu art. 6 ust.4 utd wynika, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony pojazd. Wpisany w treść licencji pojazd jest ważnym elementem licencji. Pomimo to niedokonanie aktualizacji danych zawartych ww. licencji ( art. 14 ust.2 w zw. z art. 8 ust.2 utd) nie przesądza o utracie jej ważności. Przypadki wygaśnięcia licencji zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust.1 utd i omawiany przypadek do nich nie należy. W rozpatrywanej sprawie można mówić o pewnej wadliwości okazanej licencji, gdyż obejmowała ona pojazd inny niż faktycznie używany przez skarżącego, czyli o wykonywaniu transportu niezgodnie z warunkami licencji, ale nie jest to wykonywaniem transportu bez licencji w rozumieniu art. 92 ust 1 utd w zw. z l.p.1.3 załącznika do utd.(tak też: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 maja 2008r. II GSK 98/08 niepubl.).

Sąd nie podziela poglądu, że zmiana treści licencji o jakiej mowa w art. 14 ust. 2 utd nie dotyczy zmiany pojazdu wykorzystywanego do wykonywania działalności transportowej taksówką albowiem taka zmiana, w ocenie GITD, powoduje, że przedsiębiorca de facto występuje o nowe uprawnienie. Zdaniem Sądu, uwzględniając treść art. 6 ust.4 utd który stanowi, że przedmiotowa licencja udzielana jest na określony pojazd i obszar uprawnione jest stwierdzenie, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym że wymienienie tego pojazdu przez wpis w licencji numeru rejestracyjnego i numeru podwozia jest jedynie elementem treści licencji, który sam w sobie nie przesądza o istnieniu licencji w sytuacji, gdy przedsiębiorca zmieni pojazd, jednak wbrew obowiązkowi wynikającemu z w/w art. 14 ust. 2 ustawy nie wystąpi o zmianę treści licencji przez wpisanie danych identyfikujących nowy pojazd przeznaczony do wykonywania działalności, na którą tę licencję otrzymał.

Należy zwrócić uwagę, iż przedstawione stanowisko organu nie uwzględnia również, że przepis art. 14 ust.2 utd odwołuje się do art. 11 utd z którego wynika, że w licencji określa się w szczególności oznaczenie obszaru przewozów w krajowym transporcie drogowym taksówką (art. 11 ust.1 pkt 8 utd). Organ dokonał więc wykładni rozszerzającej przepisu art. 14 ust. 2 utd, która spowodowała zastosowanie sankcji administracyjnej wobec skarżącego przewoźnika. Stojąc na gruncie przestrzegania zasad praworządności trudno zgodzić się z przytoczoną wyżej argumentacją organu.

Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyżej wyroku wyraził pogląd, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie, a mianowicie Pojęcie "brak wymaganej licencji" należy interpretować ściśle i oznacza ono rzeczywisty brak tej licencji a nie wadliwość w postaci braku jej aktualizacji, jeśli nie utraciła ona ważności na podstawie art. 16 ust.1 ustawy o transporcie drogowym, czy też nie została cofnięta na podstawie art. 15 tej ustawy.

Reasumując, skoro okazana w toku przedmiotowej kontroli licencja była ważna i pozostawała w obrocie prawnym nie było podstaw prawnych do nałożenia na skarżącego M. J. kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Posługiwanie się pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji, nie jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, lecz niewątpliwie mogło stanowić naruszenie istotnych jej warunków i ewentualnie skutkować cofnięciem licencji.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 i 2 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.