Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 858/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 września 2014r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem postanawia odrzucić skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 listopada 2014 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku odrzucił skargę S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 września 2014r.

Skarżącego pouczono o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a złożenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony spowoduje jej odrzucenie. Dodatkowo wskazano, że skarżący może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy, które będzie obejmowało ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu.

W dniu 29 grudnia 2014 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Została ona podpisana zarówno przez skarżącego, jak i radcę prawnego A. D.. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi , pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej oraz do wskazania adresu pełnomocnika.

W związku z niewykonaniem ww. zarządzenia, jak i z uwagi na rozbieżność pomiędzy zakresem wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazanym w złożonej skardze kasacyjnej oraz w złożonym formularzu PPF, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2015 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania – co jest przedmiotem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 2 marca 2015 r. skarżący wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym o ustanowienie radcy prawnego wskazanego w formularzu PPF, czyli A. D..

Postanowieniem z dnia 18 marca 2015r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała pismem z dnia 25 marca 2015 r., że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczony został r.pr. A. D..

Z uwagi na brak aktualnego na dzień 17 grudnia 2014r. pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej przez r.pr. A. D. oraz brak wskazania żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia wraz z zakresem żądanego uchylenia lub zmiany, zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2015r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał w/w pełnomocnika do uzupełnienia w/w braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lipca 2015r.

Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W świetle art. 173 § 1 – 2 ww. ustawy od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 – 2 ww. aktu prawnego skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została co prawda podpisana przez radcę prawnego, jednak z uwagi na brak aktualnego na dzień sporządzenia skargi kasacyjnej pełnomocnictwa, należało przyjąć, że skarga została przez skarżącego sporządzona osobiście.

Sąd zwraca uwagę, iż skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi i jego uzasadnieniem. W pouczeniach wskazano także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego.

Z akt sprawy nie wynika natomiast, by skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została również uzupełniona o elementy przewidziane art. 176 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, bowiem została sporządzona przez samą stronę, jak również nie zostały w wyznaczonym terminie uzupełnione jej braki.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.