Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 846/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 41 poz 361
law: Ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy.
article: art. 92 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1998 nr 91 poz 578
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym.
article: art. 40
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. P. na czynność Prezydenta W. w przedmiocie : obciążenia opłatami za czynności geodezyjne p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej L. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną z tytułu wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 maja 2010 r. L. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Prezydenta W. w zakresie obciążenia jej opłatami za czynności geodezyjne na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 lutego (powinno być 19 lutego) 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333 z późn. zm.). W skardze wniesiono o stwierdzenie, iż Prezydent W. nie jest upoważniony na podstawie art. 40 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. do obciążenia uprawnionego geodety opłatami geodezyjnymi w związku z wykonywaniem przez tego geodetę na podstawie umowy cywilnoprawnej zadań publicznych w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, ze zm.).

Skarżąca wniosła również o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o ustalenie zgodności wskazanych w skardze przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. z Konstytucją RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Z akt sprawy wynika, iż skarżąca zobowiązania jej przez Prezydenta W. do uiszczenia opłaty za czynności geodezyjne, upatruje w wystawieniu faktur VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] oraz faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...].

W ww. fakturach wskazano jednak jako sprzedawcę Miasto [...] W. Faktury te nie materializują zatem uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne wynikających z art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (o treści obowiązującej w dniu wystawienia wskazanych faktur) i z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie

wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego.

Zgodnie z art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym należy do zadań starosty. Według zaś art. 40 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, powiatowy zasób wchodzi w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowiącego własność Skarbu Państwa i jest gromadzony w ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej; do starostów należy również gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w części dotyczącej zasobu powiatowego, kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym. Z art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika natomiast, iż wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne.

Powyższe wskazuje zatem, iż opłaty związane z prowadzeniem powiatowego zasobu oraz udostępnianiem zawartych w nim informacji, w tym za czynności geodezyjne, ustala i pobiera starosta, jako organ prowadzący ten zasób. Jest to zatem ustawowe zadanie przynależne wyłącznie staroście. Nie ulega zaś wątpliwości, iż obciążanie uprawnionego geodety opłatami za czynności geodezyjne jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa. Żądanie bowiem przez starostę takich opłat znajduje umocowanie zarówno w art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jak i w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. Skoro zaś wykonanie przez starostę przewidzianego prawem uprawnienia w sferze publicznoprawnej, skutkuje obowiązkiem strony uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia organu administracji publicznej nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu uprawnienie to należy uznać za

czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Taki charakter uprawnienia starosty do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, jako czynności z zakresu administracji publicznej, potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt 533/10 i sygn. akt 535/10.

Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem czynność starosty polegająca na obciążeniu opłatami za czynności geodezyjne, a nie dokument faktury. Faktura ta stanowi jedynie potwierdzenie dokonania takiej czynności przez starostę, materializując wykonanie przez starostę uprawnienia będącego czynnością z zakresu administracji publicznej (por. powołane postanowienia NSA z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt 533/10 i sygn. akt 535/10). [...]

Prezydent W. wykonuje zatem zadania starosty w prowadzeniu powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym jest uprawniony do naliczania i pobierania opłat za czynności geodezyjne, stosownie do art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca zarzuca, iż Prezydent W. nie był uprawniony do obciążenia jej opłatami za czynności geodezyjne określone w fakturach VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] oraz fakturze VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Wskazane faktury nie materializują uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, ponieważ faktury te nie zostały wystawiona przez Prezydenta W. lub przez osobę działającą z jego upoważnienia w wykonywaniu funkcji starosty. Faktury te zostały bowiem wystawione przez miasto [...] W., a więc przez podmiot publicznoprawny będący jednostką samorządu terytorialnego, który nie prowadzi powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie wynika zaś z jakichkolwiek norm powszechnie obowiązującego prawa, aby opłaty za czynności geodezyjne związane z prowadzeniem zasobu

powiatowego mogła naliczać i pobierać gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, a w rozpatrywanej sprawie gmina miasta [...] W.

Skoro więc faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] oraz faktura VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] nie materializują uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, to w rozpatrywanej sprawie nie doszło do wykonania takiego uprawnienia przez Prezydenta W. wykonującego funkcję starosty w prowadzeniu powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W rozpatrywanej sprawie Prezydent W. nie dokonał zatem czynności z zakresu administracji publicznej, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Sąd administracyjny nie jest zaś właściwy do oceny legalności faktur VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] oraz faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], jak również faktury te nie materializują uprawnienia gminy miasta [...] W. do naliczania opłat za czynności geodezyjne, skoro przepisy obowiązującego prawa nie tworzą takiego uprawnienia dla gminy, jako jednostki samorządu terytorialnego. Nie można więc wskazanych faktur uznać za akt potwierdzający dokonanie czynności z zakresu administracji publicznej, skoro dokonywanie takiej czynności przypisane zostało przez ustawodawcę jedynie staroście oraz prezydentowi miasta na prawach powiatu, jako wyodrębnionemu strukturalnie i funkcjonalnie organowi administracji publicznej, a nie jako organowi wykonawczemu gminy.

Z powyższych względów, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie jest zależne od udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne w zakresie oceny konstytucyjności przepisów wskazanych w skardze, dlatego brak jest podstaw faktycznych do uwzględnienia wniosku skarżącej o przedstawienie stosownego pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.

W związku z powyższym, skarga jest niedopuszczalna, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 ppsa.