Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 575/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Miasta Nidzica nr LIII/738/2018 z dnia 24 maja 2018 w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości stanowiącej własność Gminy Nidzica postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 czerwca 2018 r. P. Z. wywiódł skargę na uchwałę nr LIII/738/2018 z dnia 24 maja 2018 w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości stanowiącej własność Gminy Nidzica. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że sprzedaż spornej nieruchomości spowoduje, że "wspólnota A" nie będzie miała gdzie ustawić zgodnie z prawem pojemników do segregacji śmieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 j.t., dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć o ocenę zarówno wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zupełnie nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej uchwały mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania uchwały zawarty w skardze, nie został w żadnym stopniu uzasadniony. Strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów na poparcie swojego wniosku. Skarżący jedynie podniósł, że sprzedaż spornej nieruchomości spowoduje, że "wspólnota A" nie będzie miała gdzie ustawić, zgodnie z prawem, pojemników do segregacji śmieci. Trzeba przy tym mieć na uwadze, że zarzuty dotyczące zaskarżonej uchwały mogą być dopiero oceniane przy rozpoznaniu przez Sąd skargi.

Jeszcze raz trzeba zaś podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Dlatego też, w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie wykonania danego aktu jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13).

Podkreślenia wymaga również, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości takiego aktu (w tym przypadku uchwały).

Reasumując, w ocenie Sądu skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków, na skutek realizacji spornej uchwały.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.