Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 407/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2012 r. wniosku D.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą na decyzję wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia, D.S. (skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że poniesienie wpisu od skargi przekracza jego możliwości majątkowe. W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach skarżący podał, że nie ma oszczędności, a jego jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 37 m. kw. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.500 zł brutto.

Wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów skarżący przedstawił dokument zawierający rozliczenie wynagrodzenia oraz odpisy: rocznego zeznania podatkowego i informacji o zaliczkach na podatek dochodowy za 2011 rok potwierdzające deklarowaną wysokość wynagrodzenia za pracę jak również wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający zerowe saldo na dzień [...] lipca 2012 r. i saldo dodatnie wynoszące 10.007,72 zł na dzień [...] czerwca 2012 r.

W oparciu o treść oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżącego, jego wniosek nie mógł zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje w razie wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca nie wykazał powyższych przesłanek.

Należy bowiem pamiętać, że zasadą jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania. Z przywołanego art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika jednocześnie, że ciężar wykazania przesłanek prawa pomocy spoczywa na osobie, która wystąpiła z wnioskiem o jego przyznanie.

Z oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżącego przesłanki takie nie wynikają. Nie ma wprawdzie podstaw do kwestionowania deklarowanej wysokości wynagrodzenia za pracę (netto 1.111,86 zł), lecz okoliczność ta nie może jednak stanowić samoistnej podstawy do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Treść złożonego przez skarżącego do akt sprawy wyciągu z rachunku bankowego wskazuje bowiem, że rachunek jest uznawany o wpłaty dokonywane przez skarżącego. W lipcu 2012 roku suma tych wpłat wyniosła łącznie 6.400 zł (k. 43-44 akt WSA). Kwoty te nie znajdują pokrycia w deklarowanych we wniosku dochodach i zasobach majątkowych skarżącego. Fakt dokonywania powyższych wpłat rodzi tym samym zasadniczą wątpliwość co do rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego. Należy też zauważyć, że łączna kwota wpłat jest zarazem znacznie wyższa od wpisu od skargi stanowiącego potencjalnie jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania. Ten bowiem z uwagi na taki przedmiot zaskarżonego aktu cały wpis od skargi (choć nie został póki co formalnie ustalony) winien wynieść 500 zł, co wynika z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.).

W tym stanie rzeczy uznano, że skarżący nie wykazał w sposób niewątpliwy, by z uwagi na sytuację materialną nie był w stanie ponieść kosztów sądowych. Dlatego postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy.