Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1561/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1 art. 9 ust. 1
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
journal: Dz.U.UE.L 1977 nr 145 poz 1 art. 4 ust. 1 i 2
law: Szósta Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. Nr 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do  podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...], którą organ ten określił K. J. (J.) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] 2005 r. w wysokości [...] zł i odmówił stwierdzenie nadpłaty tegoż podatku w kwocie [...] zł.

W podstawach prawnych zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., O.p.), art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa VAT).

Decyzja ta, w części odmawiającej stwierdzenia nadpłaty została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Strona skarżąca wniosła o jej uchylenie podnosząc, że pozostając we wspólności majątkowej małżeńskiej, dokonała podziału posiadanej nieruchomości na mniejsze działki, po czym, działając wspólnie z żoną Bożeną sprzedawał działki gruntowe a do ich ceny doliczał podatek VAT. Czynił to na podstawie informacji organu podatkowego, iż czynność ta podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W związku z orzecznictwem [...]podlega opodatkowaniu strona złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT za [...] 2005 r. Przedmiotem sprzedaży były działki wydzielone z nieruchomości rolnej w Zbrosławicach zakupionej przez małżonków wraz małżeństwem M. w [...] 1998 r. Działki były uprawiane rolniczo, ale po wyłączeniu nieruchomości spod produkcji rolnej przez Gminę dokonano podziału na działki budowlane i sukcesywnie sprzedawano. Wniosek o przekształcenie gruntów rolnych złożono 2 listopada 1998 r. Łącznie w latach 2001 - 2007 sprzedano 148 działek budowlanych, w tym 6 zabudowanych. Prócz działek w Z. sprzedawano również działki budowlane, przekształcone z rolnych w R..

Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że kwestią sporną w niniejszej sprawie było to czy K.J. sprzedawał działki w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT – obrót nieruchomościami gruntowymi czy też dokonywał sprzedaży majątku osobistego, która to czynność nie podlega opodatkowaniu. Zdaniem organu skarżący prowadzi działalność gospodarczą opodatkowana stąd takie rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., p.p.s.a.) przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego.

Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 2039/08, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem prejudycjalnym następującej treści:

"Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej?"

Pytanie prejudycjalne dotyczy zgodności art.15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, z odpowiednimi przepisami Dyrektywy 2006/112/WE i Szóstej Dyrektywy a nadto odnosi się także do wykładni użytego w VI Dyrektywie pojęcia "działalność gospodarcza" i zakresu uprawnień Państw Członkowskich, wynikających z treści wskazanych przepisów I i VI Dyrektywy.

W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem, ze względu na badanie prawidłowości decyzji organu odwoławczego w zakresie dotyczącym legalności opodatkowania sprzedaży działek budowlanych wyłączonych z produkcji rolnej, zagadnieniem poddanym kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie, czy sprzedaż ta była dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT i czy jest to zgodne z przepisami unijnymi.

Zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (TSWE) sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, której aspekt prawny jest zbieżny ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będzie miało wpływ także na rozstrzygnięcie w tej sprawie.

Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt I FSK 2039/08 (orzeczenia.nsa.gov.pl), nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której wystąpiono z pytaniem prejudycjalnym, lecz także w innych podobnych sprawach. Dlatego tutejszy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed TSWE .