Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 556/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) po rozpoznaniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. a.tp.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 556/21

UZASADNIENIE

M. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego.

Skarga stanowiła załącznik do dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem i nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem zaufanym.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału stronę wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie podpisanej skargi lub podpisanie skargi podpisem elektronicznym.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres elektroniczny skarżącego i uznane za doręczone 31 lipca 2021 r. (k. 18 akt sądowych).

Skarżący złożył do sądu dokument elektroniczny 10 sierpnia 2021 r. (k. 19-24), przy którym przesłał prawidłowo podpisaną skargę poprzez profil zaufany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jak stanowi art. 12b § 1 ustawy p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a powoływanej ustawy.

W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który sąd podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21).

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do podpisania skargi, zostało przesłane na adres elektroniczny skarżącego.

Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 74a § 1 ustawy p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków:

1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo;

2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny;

3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny.

Zgodnie z art. 74a § 3 ustawy p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:

1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;

2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Stosownie do art. 74a § 5 ustawy p.p.s.a. datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Wreszcie, zgodnie z art. 74a § 8 ustawy p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

W niniejszej sprawie pierwsze zawiadomienie, zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia, nastąpiło 16 lipca 2021 r. (powtórne zawiadomienie: 24 lipca 2021 r.), zatem przesyłka uznana została za doręczoną 31 lipca 2021 r. W tych okolicznościach siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 9 sierpnia 2021 r. (poniedziałek). Powyższe wynika z treści art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Z akt sprawy wynika, że skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie usunął braku skargi w zakreślonym terminie. Uczynił to bowiem dopiero 10 sierpnia 2021 r. (k. 19-24). Jednocześnie należy podkreślić, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, o czym orzekł w postanowieniu.

a.tp.