Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 569/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 9, art.100, art.101 i 102
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 569/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Protokolant: sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r., sprawy ze skargi J.M., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 28 stycznia 2015 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 października 2014 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu – J.M.wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Lexus IS220D, nr nadwozia [...], w kwocie 10 788 zł.

W uzasadnieniu organ podał, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy (dokumenty nadesłane z Komendy Głównej Policji Centralne Biuro Śledcze Wydział d/z Zorganizowanej Przestępczości Ekonomicznej Zarząd w B., dokumenty uzyskane ze Starostwa Powiatowego w K. Wydział Komunikacji Filia w W. tj. dokument nabycia pojazdu, zaświadczenie o przeprowadzanym badaniu technicznym, decyzja o czasowej rejestracji pojazdu, wniosek o rejestrację pojazdu, zagraniczny dowód rejestracyjny wraz z tłumaczeniem, wydruk z systemu Auto VIN z dnia 21 stycznia 2011 r., oświadczenie z dnia 21 stycznia 2011 r., Vat-25, notatka z dnia 19 stycznia 2011 r. oraz protokół oględzin, pismo z firmy T. z o.o., protokół przesłuchania A.T., pisemne wyjaśnienia L.M., wyjaśnienia skarżącego, informacja uzyskana z Polsko - Niemieckiego Centrum Współpracy Służb Granicznych, Policyjnych i Celnych w Ś.) ustalił, że wskazany pojazd należy zakwalifikować do kodu CN 8703, bowiem zasadniczo był przeznaczony do przewozu osób. Świadczą o tym cechy tego pojazdu – rodzaj napędu, silnika, zawieszenie, hamulec, rodzaj i wyposażenie kabiny przystosowanej do posiadania dwóch rzędów siedzeń, przestrzeń bagażowa, wygląd pojazdu i jego osiągi.

Organ podkreślił, że przy klasyfikacji pojazdu do kategorii samochodów bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd jest wykorzystywany. Kluczowe znaczenie ma ustalenie zasadniczego, właściwego przeznaczenia pojazdu, którym w tym wypadku jest przewóz osób. Stąd też pomimo tego, że dokumenty rejestracyjne potwierdzały, że na moment nabycia wewnątrzwspólnotowo, pojazd był zarejestrowany jako pojazd specjalny pomocy drogowej, to jednakże pojazd zachował cechy i wyposażenie związane z przeznaczeniem do przewozu osób. Nie zmieniła się jego fabryczna konstrukcja i przeznaczenie pojazdu do przewozu osób deklarowana przez producenta pojazdu. Osobowy charakter ww. pojazdu potwierdzała również kopia homologacji wskazująca na kategorię M1 czyli osobowy.

W odwołaniu od ww. decyzji skarżący zrzucił naruszenie:

– art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 752), poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w rozpoznawanej sprawie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki T.;

– art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w wyniku czego skarżący został zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego,

– art. 102 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez jego niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie polegające na uznaniu skarżącego za podatnika w rozpoznawanej sprawie,

– art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), Ordynacja podatkowa, poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skarżący wskazywał na zawarcie umowy sprzedaży samochodu w Z., a nie w B. (jak to wynikało z tekstu umowy) i upatrywał braku obowiązku podatkowego w fakcie, ze samochód faktycznie został sprowadzony do Polski przez L. M. i A. T.

Decyzją z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zostały powtórzone ustalenia faktyczne i wykładnia przepisów ustawy o podatku akcyzowym w zakresie charakteru nabytego samochodu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzuty jak w odwołaniu, a nadto zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia przedmiotowej sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pomimo przedstawionych w toku postępowania dowodów świadczących o tym, że nie zawarł umowy sprzedaży w Berlinie, a w Polsce w miejscowości Z., jak również nie sprowadził ww. samochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ określił mu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Skarżący podniósł, że osobą, która wprowadziła samochód na obszar celny był L.M. (pierwotny właściciel), bowiem już sam przywóz pojazdu samochodu, bez koniczności dokonywania jakiejkolwiek czynności podlegał opodatkowaniu akcyzą. Zatem, w ocenie skarżącego, L.M. jako właściciel wskazanego samochodu, a działający przez pełnomocnika A.T., sprowadzając opisany samochód zza granicy dokonał jego importu.

Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie poza sporem była kwestia klasyfikacji ww. samochodu do kodu CN 8703. Istotnym natomiast było ustalenie czy doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego, czy też importu i nabycia na terenie kraju, i w konsekwencji określenia zobowiązanego do uiszczenia podatku.

Nadto skarżący zarzucił, że organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji jedynie lakonicznie odniósł się do toczącego się przed Prokuraturą Rejonową w Z.postępowania przygotowawczego, na skutek wniesionego przez skarżącego zawiadomienia o popełnieniu przez L.M., a właściwie przez A.T., przestępstwa z art. 286 § 1 Kodeks karny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga była niezasadna.

Poza sporem była kwestia klasyfikacji nabytego przez skarżącego samochodu do kodu CN 8703, który, co do zasady, podlegał opodatkowaniu akcyzą w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Skarżący podnosił, że nabył samochód na podstawie umowy zawartej w Polsce (Z), a sam samochód został sprowadzony do Polski, w ramach importu, przez L.M. i jego pełnomocnika A.T..

Odnosząc się do tego typu argumentów należy zauważyć, że w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym czym innym jest import samochodu, a czym innym nabycie wewnątrzwspólnotowe. Zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 7 lit.a powołanej ustawy importem jest przywóz samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju tj. przywóz z terytorium innego niż terytorium Unii Europejskiej (art. 2 ust. 1 pkt 5). Natomiast wewnątrzwspólnotowe nabycie zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 9 to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Powołany przepis należy jednak powiązać z art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Stanowi on, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, powstaje z dniem nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju.

Prawidłowo więc organ odwoławczy wskazując na powyższy przepis uzasadniał, że nie ma istotnego znaczenia fakt zawarcia przez skarżącego umowy w Z. (w Polsce) po przywiezieniu samochodu na teren Polski przez osobę trzecią, skoro to skarżący nabył samochód jak właściciel i dokonał jego pierwszej rejestracji na terenie Polski. Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.

Skarżący w zasadzie nie kwestionował faktu nabycia samochodu jak właściciel oraz zarejestrowania samochodu w Polsce - potwierdzają to zresztą dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Co więcej zeznania skarżącego również potwierdzają, że zdawał sobie sprawę, że kupuje samochód zarejestrowany w Niemczech i że będzie musiał go przerejestrować w Polsce. Nie ma przy tym znaczenia czy L.M. lub A.T. wprowadzili skarżącego w błąd co do faktu niepodlegania opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Sprzedający samochód z dużym prawdopodobieństwem zdawali sobie sprawę, że traktowanie samochodu jako pojazdu specjalnego – pomocy drogowej pozwoli uniknąć opodatkowania akcyzą. Z akt sprawy wynika bowiem, że rejestracja w Niemczech samochodu jako pojazdu pomocy drogowej nastąpiła co najmniej w dziwnych okolicznościach (k. 176 akt administracyjnych). Samochód pierwotnie został wyprodukowany i zarejestrowany jako samochód osobowy (od 13 marca 2007 r. do 26 listopada 2010 r.), a następnie po jego wyrejestrowaniu został dopuszczony do ruchu jako samochód specjalny – pomoc drogowa (od 8 grudnia 2010 r. do 6 stycznia 2011 r.). Skarżący skupiał się jedynie na sprawdzaniu stanu technicznego pojazdu (sprawdzanie miernikiem grubości lakieru, jazda próbna, sprawdzenie samochodu w stacji diagnostycznej), akceptując podpisanie umowy z miejscem jej zawarcia nieodpowiadającym rzeczywistości (Berlin) i rejestracją (pomoc drogowa) w sytuacji gdy samochód miał typowe wyposażenie samochodów osobowych, a nie posiadał żadnego dodatkowego wyposażenia (zeznania świadka P. M. – k. 139).

Wobec powyższego Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi, organy ustaliły w sposób prawidłowy istotne dla sprawy fakty: kto nabył jako właściciel samochód przywieziony do Polski z Niemiec i kto dokonał jego pierwszej rejestracji w Polsce oraz jaki to był typ samochodu. Nie były wiec zasadne zarzuty naruszenia art.122, art. 197 §1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Przy tak ustalonym stanie faktycznym – organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały art. 2 ust.1 pkt 9, art. 101 ust. 2 pkt 2 oraz art. 102 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na zasadzie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.