Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 27/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 124 § 1 pkt 1, § 3; art. 161 § 1 pkt 2; art. 246; art. 251
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Jerzy Marcinowski, WSA Jadwiga Pastusiak, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych J. H., M. M. i A. P.-M. postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 listopada 2014 r. J. H., działając jako pełnomocnik skarżącej M. H., wystąpił o wyłączenie od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w tej sprawie przez referendarzy sądowych J. H., M. M. i A.P. -M.

W uzasadnieniu wniosku J. H. wskazał, że referendarze sądowi "działają razem i w zmowie", a swoje "fałszywe spostrzeżenia przekazują między sobą". Jako przykład podał odkrycie przez referendarzy faktu, że J. H. ukrył fakt posiadania gospodarstwa rolnego.

W dniu 20 listopada 2014 r. referendarz sądowy A. P.-M. złożyła oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przyczyny wyłączenia z mocy ustawy, ani inne okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie. Oświadczyła, że nie zna osobiście skarżącej M. H., ani jej męża J. H.. Osoby te znane są jej jedynie z toczących się postępowań sądowoadministracyjnych. Tego samego dnia oświadczenia o podobnej treści złożyli również referendarze J. H. i M. M..

Ponadto, w dniu 20 listopada 2014 r. do sądu wpłynęło pismo J. H., w którym wnosi o zawieszenie postępowania z powodu zgonu skarżącej M. H..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Postępowanie wpadkowe z wniosku pełnomocnika skarżącej o wyłączenie referendarzy podlega umorzeniu z uwagi na śmierć skarżącej M. H..

Śmierć strony w toku postępowania przed sądem administracyjnym może wywołać dwojakiego rodzaju skutki. Po pierwsze, zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej także jako P.p.s.a., sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (§ 3). W tym przypadku zastosowanie znajduje art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

Z powyższej analizy przepisów wynika, że dla oceny skutków śmierci strony w toku postępowania kluczowa jest ocena charakteru przedmiotu postępowania – czy chodzi o akt dotyczący uprawnień lub obowiązków o charakterze zbywalnym (dziedzicznym), czy też osobistym, nie przechodzących na następców prawnych.

W niniejszej sprawie wniosek o wyłączenie referendarzy został złożony już po odrzuceniu skargi przez sąd (postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r., prawomocnym od dnia 8 sierpnia 2014 r.), na etapie postępowania w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, złożonego przez pełnomocnika skarżącej – J. H.. Niewątpliwie wniosek o wyłączenie referendarzy dotyczy czynności związanych z postępowaniem wpadkowym, w zakresie przyznania prawa pomocy. Należy przy tym zauważyć, że w aktualnym stanie prawnym referendarze w sądach administracyjnych wykonują czynności związane z przyznawaniem prawa pomocy lub w ramach postępowania mediacyjnego. Z oczywistych względów w tym stanie sprawy te ostatnie czynności nie wchodzą w grę.

Prawo pomocy ma charakter osobisty, niezbywalny i niedziedziczny, uzależniony od osobistej sytuacji majątkowej i rodzinnej podmiotu, który ubiega się o nie. Świadczą w o tym w szczególności art. 246 P.p.s.a., określający przesłanki przyznania prawa pomocy oraz art. 251 P.p.s.a., w myśl którego przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała.

Wobec osobistego charakteru prawa pomocy nie ma możliwości dalszego prowadzenia czynności procesowych w tym zakresie po śmierci strony, która o prawo pomocy wnioskowała. Dotyczy to również postępowania wpadkowego w zakresie złożonego wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych.