Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 101/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

W treści skargi z dnia 4 grudnia 2013 r. (data nadania) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] E. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej jako skarżąca) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek skarżąca zwróciła uwagę, iż wykonanie decyzji spowoduje w całości zaspokojenie zobowiązania podatkowego. Wskazała, że podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego i procesowego skutkować będą uchyleniem skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl).

Należy podkreślić, iż jedyną okolicznością wskazaną w treści skargi na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest przekonanie skarżącej o słuszności zarzutów wskazanych w treści skargi.

Zdaniem Sądu, okoliczność powyższa nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 184/05 Naczelny Sąd Administracyjny słusznie zauważył, iż: "Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich – kontrola legalności aktu – jest celem postępowania sądowoadministracyjnego to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę." (orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oparcie zatem wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego i orzeczenie przez Sąd w tym zakresie wyłącznie na tej podstawie czyniłoby bezcelowym kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11 dostępne na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl).

Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04 (dostępne na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl), w którym definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody stwierdzono, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Słuszne jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 182/10 (niepubl.) wyjaśniające istotę drugiej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem NSA trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie E. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] nie wykazała żadnej z ww. przesłanek. Dodatkowo skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby potwierdzić zaistnienie którejś z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Dodatkowo należy zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożony na skarżącą tj. uiszczenie kwoty podatku akcyzowego nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącej kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.