Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2128/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Stefan Babiarz, NSA Jacek Brolik, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. O. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 254/11 w sprawie ze skargi E. O. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 7 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. Sp. z o.o. w S. (dalej: Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 7 lutego 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r.

2. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Wójt Gminy T. decyzją z dnia 28 lipca 2010 r. określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2010 w kwocie 13.993,00 zł. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem opodatkowania objęto: budowle wykazane w deklaracji na podatek od nieruchomości o wartości 80.667,34 zł i budowle wykazane w ewidencji środków trwałych o wartości 618.963,50 zł.

W odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm., dalej u.p.o.l.) wskazując, że słupy oświetleniowe stanowiące jej własność i zlokalizowane na gruntach zajętych pod pasy drogowe dróg publicznych są zwolnione z opodatkowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia 7 lutego 2011r. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Zdaniem organu drugiej instancji jeśli budowla jest usytuowana w pasie drogi publicznej, ale służy prowadzeniu działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych, to podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Z tego powodu znajdujące się w pasach drogowych dróg publicznych na terenie gminy urządzenia oświetleniowe (latarnie), stanowiące własność Spółki nie są wyłączone z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.

3. W skardze na powyższą decyzję Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. W ocenie skarżącej prawidłowo zastosowana ścisła wykładnia językowa art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad. Zwrócono uwagę, że zgodnie § 109 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) droga powinna być oświetlona ze względów bezpieczeństwa ruchu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę wskazał, że przedmiotem sporu jest wykładnia art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. Zdaniem sądu pierwszej instancji zgodnie z tym przepisem, aby dana budowla została wyłączona spod opodatkowania nie może być związana z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Oznacza to, że nawet jeżeli budowla jest usytuowana w pasie drogi publicznej, ale służy prowadzeniu działalności gospodarczej, to powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nie ma przy tym znaczenia, czy przedsiębiorca wykorzystuje przedmiot opodatkowania do prowadzonej działalności gospodarczej, czy też nie. Natomiast w rozpoznawanej sprawie właścicielem słupów oświetleniowych jest będąca przedsiębiorcą strona skarżąca. Samo stwierdzenie, że latarnie stanowią własność przedsiębiorcy, nakazuje traktowanie ich jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych.

5. Od powyższego wyroku pełnomocnik Spółki wywiódł skargę kasacyjną, w której zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. polegające na ustaleniu, że Spółka jest zobowiązana do zapłaty podatku od nieruchomości od stanowiących jej własność słupów oświetleniowych (budowli) zlokalizowanych w pasach drogowych dróg publicznych na terenie Gminy T..

Mając powyższe na uwadze pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi dnia 7 marca 2011r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego poprzez uznanie skargi za zasadną, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji i określenie, iż nie może być wykonana oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA w Gdańsku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

6.1. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. za budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle – z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych.

Z przywołanych regulacji prawnych materialnego prawa podatkowego wynika, co następuje.

1. Budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

2. Stanowiące przesłankę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli: związanie ich z działalnością gospodarczą - uzasadnione jest posiadaniem tych budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

3. Przepis art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. nie wprowadza nieograniczonego przedmiotowo zwolnienia podatkowego z podatku od nieruchomości wszystkich budowli związanych z działalnością gospodarczą.

6.2. Zgodnie z interpretowanym art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. wyłączone z opodatkowania są grunty zajęte na pasy drogowe dróg publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle – z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Zapisany w art. 2 ust. 3 pkt in fine u.p.o.l. związek ze wskazaną w tym przepisie działalnością gospodarczą inną niż prowadzenie płatnych autostrad dotyczy wyłącznie gruntów zajętych pod pasy drogowe dróg publicznych. Jeżeli bowiem zlokalizowana w gruncie zajętym pod pas drogowy budowla nie byłaby związana z prowadzeniem działalności

gospodarczej, to niezależnie od wyłączenia podatkowego z art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. nie podlegałaby opodatkowaniu: wobec niespełnienia przesłanki z art. 2 ust. 1pkt 3 in fine u.p.o.l. Opodatkowaniu podlegają wszak tylko budowle związane z działalnością gospodarczą. Jeżeli więc grunt zajęty pod pas drogowy drogi publicznej nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych – nie podlega on podatkowi od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Jeżeli natomiast w gruncie objętym wyłączeniem z opodatkowania z art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. zlokalizowana jest budowla, to – na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. – podlega ona opodatkowaniu, jeżeli, zgodnie z wymogiem art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., związana jest z prowadzeniem działalności gospodarczej. Szczególna sytuacja zachodzi w przypadku gruntów zajętych na pasy drogowe dróg publicznych oraz zlokalizowanych w nich budowli – związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w postaci eksploatacji autostrad płatnych. W takim przypadku wyłączeniu od opodatkowania podlega grunt zajęty pod pas drogowy, ponieważ nie dotyczy go negatywna przesłanka analizowanego wyłączenia w postaci: związania z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja płatnych autostrad. Nieopodatkowane są również budowle zlokalizowane na tym gruncie z uwagi na to, że objęte są związkiem ze szczególną - wskazaną w statuującym wyłączenie z opodatkowania przepisie w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. - działalnością gospodarczą w postaci eksploatacji autostrad płatnych.

6.3. Reasumując. Budowle związane z działalnością gospodarczą zlokalizowane na gruncie zajętym pod pasy drogowe dróg publicznych podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.), niezależnie od tego, czy grunt na którym się znajdują związany jest z działalnością gospodarczą inną niż eksploatacja płatnych autostrad. Na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. wyłączone z opodatkowania podatkiem od nieruchomości są tylko budowle zlokalizowane na gruntach zajętych na pasy drogowe dróg publicznych związanych z działalnością gospodarczą w postaci eksploatacji autostrad płatnych, jeżeli z działalnością taką są również związane.

6.4. Kierując się przedstawioną powyżej wykładnią prawa, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., rozpoznaną skargę kasacyjną – jako niezasadną – oddalił.