Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1306/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 4 października 2013 r. (data prezentaty), dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, skarżąca "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów (odpisów: sprawozdań finansowych za lata 2011–2012, bilansu oraz rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień 30 czerwca 2013 r.), ustalono, że jej kapitał podstawowy wynosi 300.000 zł, według bilansów sporządzonych za 2012 oraz zgodnie ze stanem na dzień 30 czerwca 2013 r. spółka nie posiada środków trwałych – wykazana przez spółkę jako wartość środków trwałych kwota 326.077,03 zł to wartość prowadzonych przez nią inwestycji długoterminowych w nieruchomościach, w roku 2012 osiągnęła przychody ze sprzedaży w kwocie 10.000 zł (zysk brutto ze sprzedaży wyniósł 6.250 zł) oraz poniosła koszty ogólnego zarządu w wysokości 45.651,32 zł, co spowodowało, że rok 2012 zakończyła stratą netto w wysokości 39.401,32 zł, do dnia 30 czerwca br. spółka nie uzyskała przychodów, poniosła zaś koszty w wysokości 24.366 zł, na dzień 31 grudnia 2012 r. zobowiązania spółki wynosiły 14.332,73 zł, a na koniec czerwca br. wzrosły one do kwoty 35.707,13 zł, spółka nie posiada rachunków bankowych.

Z treści przedłożonego przez spółkę sprawozdania zarządu za rok 2012 wynika, że nie prowadziła ona działalności, której przedmiotem jest budowa lokali mieszanych celem ich odsprzedaży; zrealizowała tylko jedną transakcję. W bieżącym roku, z uwagi na sytuację na rynku nieruchomości i brak ekonomicznego uzasadnienia do kontynuowania działalności deweloperskiej, spółka dążyć będzie wyłącznie do zakończenia sporu z organami podatkowymi związanego z nieruchomością, na której zamierzała wybudować ośrodek wczasowy.

W tak ustalonym stanie sprawy Referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Przeprowadzona ocena możliwości płatniczych spółki prowadzi do wniosku, że nie posiada ona aktualnie środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Spółka nie posiada jakiegokolwiek majątku; faktycznie zaprzestała ona prowadzenia działalności w roku ubiegłym. Zła kondycja finansowa, o której świadczy brak przychodów i majątku, uniemożliwia spółce zaciągnięcie kredytu, czy też pożyczki bankowej celem uzyskania środków na uiszczenie kosztów sądowych.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.