Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 181/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: *Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi B.K.-P. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 61a § 1 kpa, po rozpatrzeniu wniosku B.K.-P., odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek nr 2/13, 3/2, 4/4, 5/4, 6/3, AM3, obręb S..

W uzasadnieniu organ I instancji wywodził, że stroną postępowania w sprawie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencyjnym jest tylko właściciel lub inny podmiot władający konkretną działką. Przymiot strony nie przysługuje natomiast właścicielowi lub współwłaścicielowi sąsiedniej nieruchomości.

Prezydent W. zaznaczył, że wniosek skarżącej nie pochodzi od właściciela wyżej wymienionych nieruchomości (działek nr 2/13, 3/2, 4/4, 5/4, 6/3), ani innych podmiotów, o których mowa w § 10 i 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 542 z późn. zm.). W operacie ewidencji gruntów i budynków B.K.-P. figuruje jako właściciel działki sąsiedniej, nr 5/5.

Zdaniem organu I instancji, wnioskująca nie wykazała ponadto własnego, indywidualnego interesu prawnego w tym zakresie i w związku z powyższym nie posiada ona przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu.

W zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie B.K.-P. wywodziła, że będąc współwłaścicielem działki nr 5/5, na której buduje dom jednorodzinny, ma interes prawny w tym, by wpisy w ewidencji gruntów i budynków dla nr 2/13, 3/2, 4/4, 5/4, 6/3 były aktualne, bowiem przez działki te – przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną – ma zapewnioną prawną obsługę komunikacyjną swojej działki. Działki te z mocy prawa przeszły na własność Gminy W.. Skarżąca podała, że nieprawidłowe wpisy w ewidencji gruntów i budynków dotyczące wspomnianych działek uniemożliwiają jej zgodne z prawem wykorzystanie należącej do niej działki.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że skarżąca jest właścicielką działki sąsiedniej nr 5/5, a działki nr 2/13, 3/2, 4/4, 5/4, 6/3 są własnością innych osób i dlatego jej uczestniczenie w postępowaniu dotyczącym aktualizacji danych ewidencyjnych przedmiotowych działek jest uzależnione od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, skarżąca takiego interesu nie wykazała. Zdaniem organu, wskazywane przez skarżącą ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] co do obsługi komunikacyjnej jej działki nr 5/5 poprzez działki objęte wnioskiem z dnia 11 maja 2015 r., a także wymieniony w odwołaniu art. 140 kc, świadczą jedynie o posiadaniu interesu faktycznego w sprawie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła B.K.-P..

Skarżąca podkreśliła, że jest właścicielem działki nr 5/5, której obsługa komunikacyjna – zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – ma się odbywać poprzez teren, na którym położone są działki nr 2/13, 3/2, 4/4, 5/4, 6/3. Brak zgody osób wpisanych jako właściciele tych działek w ewidencji gruntów i budynków uniemożliwia jej wejście na te działki, zarówno w celu dojazdu, jak i budowy przyłączy. Działki te od kilku lat są własnością Gminy W., a nie osób figurujących w ewidencji gruntów i budynków, ponieważ są położone na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. wniósł o jej odrzucenie ze względu na braki formalne, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem podlegała uwzględnieniu.

W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga w stopniu wystarczającym czyni zadość wymogom formalnym i może zostać rozpatrzona merytorycznie. Z tego względu wniosek o jej odrzucenie nie zasługiwał na uwzględnienie.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 61a 1 kpa, w myśl którego gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, to jest wszczęcia postępowania administracyjnego, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.), w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: 1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku: a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Nie negując stanowiska organów, że uczestniczenie w postępowaniu dotyczącym aktualizacji danych ewidencyjnych konkretnych działek przez osoby nie będące ich właścicielami jest uzależnione od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego, stwierdzić trzeba, że w realiach rozpatrywanej sprawy organy administracyjne obu instancji nieprawidłowo przyjęły, że skarżąca w niniejszej sprawie nie wykazała własnego, indywidualnego interesu prawnego, a wskazywane przez nią okoliczności świadczą jedynie o posiadaniu interesu faktycznego w sprawie.

Wbrew wywodom organów, w rozpatrywanej sprawie skarżąca od samego początku postępowania administracyjnego powoływała się na okoliczności świadczące o posiadaniu przez nią w przedmiotowej sprawie interesu prawnego, a nie tylko interesu faktycznego.

Zauważyć w szczególności wypada, że np. w piśmie z dnia 2 listopada 2015 r. skierowanym do Prezydenta W. skarżąca podała, że potrzeba aktualizacji danych wynika z jej interesu prawnego, gdyż zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...], poprzez działki 2/13, 3/2, 4/4, 5/4 i 6/3 ma się odbywać obsługa komunikacyjna jej działki nr 5/5.

Skarżąca także w zażaleniu podawała, że domaga się aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, gdyż "Nieprawidłowe wpisy w EGIP dla działek 2/13, 3/2, 4/4, 5/4 i 6/3" uniemożliwią jej zgodne z prawem wykorzystanie należącej do niej działki. Do zażalenia tego dołączyła kserokopię postanowienia Prezydenta W. z dnia 1 sierpnia 2008 r. nr [...], nakładającego na nią i jej męża, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. – wówczas Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.; obecnie Dz.U. z 2016 r. poz. 290), obowiązek usunięcia nieprawidłowości w załączonym do wniosku o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym m.in. poprzez doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego z miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego w punkcie dotyczącym "obsługi komunikacyjnej jedynie poprzez ulicę klasy dojazdowej 5KD - § 18 dostawy wody z sieci miejskiej - § 19 pkt 1".

Powyższe wskazywało jednoznacznie na powoływanie się przez skarżącą na interes prawny wynikający z ustawy Prawo budowlane, a zwłaszcza ze wskazanego w postanowieniu Prezydenta W. z dnia 1 sierpnia 2008 r. przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały podjęte z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 61a § 1 kpa, bowiem w niniejszej sprawie nie zachodziły warunki wymienione w tym przepisie.

Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.