Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1061/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]października 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu o od zgłoszenia budowy 1. oddala skargę w całości; 2. przyznaje adwokatowi A. Ś.od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższone o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Starosta P. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 oraz ust.5 i art.35 ust.5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409) zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego obszar oddziaływania mieści się w całości na działce nr ewid. [...] położonej w B. przy ul. S., gmina P.. W uzasadnieniu wskazał, że ze zgłoszeniem zamiaru budowy wystąpił R. P. zamieszkały w P. na [...], w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne mające na celu wyegzekwowanie obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] wystawionym przez PINB w dniu [...].04.2011r. Przedmiotowy obowiązek polega na rozbiórce budynku altany z płyty obornickiej oznaczonego nr 1 na załączniku do protokołu z dnia [...].05.2008r. o wymiarach w planie [...] m, zlokalizowanego na działce nr ewid.... położonej w B. gmina P.. Kontrola przeprowadzona przez PINB w dniu [...].12.2014r. stwierdziła niewykonanie powyższ3ego obowiązku. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest pod sygnaturą [...] i do dnia dzisiejszego nie zostało zakończone. Właściwy organ wydaje decyzję sprzeciwu na zgłoszenie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gdyż na wnioskowanym terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki, znajdują się obiektu budowlane, w stosunku do których orzeczono nakaz rozbiórki. Warunek ten został spełniony w sprawie, gdyż na działce objętej zgłoszeniem zlokalizowany jest jeden obiekt budowlany w stosunku do którego wydano nakaz rozbiórki i tego obowiązku wnioskodawca nie wykonał.

W odwołaniu R.P. zarzucił zastosowanie niewłaściwej podstawy prawnej, która dotyczy pozwolenia na budowę, a nie zgłoszenia. Nadto wskazał, że nie ma na jego działce "budynku altany", bowiem została ona dawno rozebrana, a z jej elementów oraz nowo zakupionych powstało zaplecze budowy. Decyzja rozbiórkowa nosi zaś znamiona pozornej legalności.

Decyzją z dnia [...] października 2015r. nr [...] Wojewoda W. uchylił decyzję organu I instancji w części dyspozytywnej przywołującej podstawę prawną – art.30 ust.6 pkt 2 oraz ust.5, art.35 ust.5 ustawy prawo budowlane i w to miejsce przywołał podstawę prawną tj. art.30 ust.6 pkt 2 Prawa budowlanego. W pozostałej części decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że na omawianym terenie obowiązuje uchwała nr [...] Rady Miejskiej Gminy P. z dnia [...] marca 2014r. w sprawie : uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu B., gmina P. ([...]). Działka, na której inwestor planuje budowę zgłoszonego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. działka nr [...] położona w B., oznaczona jest w planie symbolem 64 MN, tj. tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zgodnie z § 14 pkt 1 tego planu na przedmiotowym terenie ustalono lokalizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej z dopuszczeniem realizacji wyłącznie jednego budynku mieszkalnego na każdej z działek budowlanych. Budowa objęta zgłoszeniem narusza zatem ustalenia planu miejscowego. Plan miejscowy jest aktem obowiązującym, co musiały uwzględnić organy orzekające w nin. sprawie. Nadto organ wskazał, że na mapie zasadniczej załączonej do zgłoszenia przez wnioskodawcę naniesiony jest już budynek mieszkalny jednorodzinny oznaczony literą "m", zlokalizowany we frontowej części działki. Ponadto jak wynika z dokumentacji fotograficznej wykonanej w dniu [...] października 2015r. – w trakcie oględzin przedmiotowej nieruchomości, dom ten jest w trakcie budowy, a jego budowa została rozpoczęta zgodnie z decyzją Starosty P. nr [...] z dnia [...] listopada 2008r. Wobec tego zgłoszenie zamiaru budowy budynku mieszkalnego, który miałby być usytuowany za istniejącym już budynkiem mieszkalnym, który jest w trakcie budowy narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto organ wskazał, że art.35 ust.5 Prawa budowlanego nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji w części dyspozytywnej.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Podniósł, iż nie można stosować uchwały Rady Gminy w miejscu gdzie jest ona zaskarżona i bark jest ostatecznego rozstrzygnięcia sądu. Ponadto jej obowiązywanie i tak nie przeszkadza w zgłoszeniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tym bardziej że na jego działce nie ma budynku mieszkalnego. Z uwagi, że administracja swoim negatywnym działaniem uniemożliwia dokończenie mu dokończenie budowy domu jednorodzinnego, zmuszony więc jest wybudować dom jednorodzinny na zgłoszenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika - adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji orzekające w sprawie nie naruszyły bowiem prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym wpływ na poprawność rozstrzygnięcia, a wyłącznie niezgodność z prawem skarżonej decyzji uzasadniałaby jej eliminację przez sąd administracyjny.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w myśl art. 133 § 1 p.p.s.a, sąd administracyjny wyrokuje na postawie akt sprawy, opierając się o stan faktyczny i prawny, istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że podstawą orzekania jest cały materiał dowodowy sprawy, zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach, zakończonym zaskarżonym aktem. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest, jak wspomniano, ocena z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji (zastosowania) norm prawa materialnego w określonej sytuacji faktycznej. Zadaniem sądu administracyjnego jest więc ocena, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający dla wymaganego przez prawo ustalenia determinanty faktycznej decyzji. Zakres badania stanu faktycznego wyznaczają więc normy prawne, określające determinantę faktyczną rozstrzygnięcia, a nie wnioski procesowe skarżącego lub innych stron postępowania administracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia. Warszawa 2005, str. 424).

Oceniając prawidłowość przeprowadzonego w tym zakresie postępowania wyjaśniającego, Sąd stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż działka nr [...] objęta zgłoszeniem zamiaru jej zabudowy położona jest na obszarze, na którym obowiązuje plan miejscowy uchwalony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej Gminy P.z dnia [...] marca 2014r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu B., gmina P. ([...]). Nadto położona jest na terenie oznaczonym symbolem 64 MN to są tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W przepisie § 14 pkt 1 planu zapisano, że na przedmiotowym terenie ustalono lokalizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej z dopuszczeniem realizacji wyłącznie jednego budynku mieszkalnego na każdej z działek budowlanych. Brak wątpliwości odnośnie położenia działki nr [...] wynika w szczególności z porównania wyrysu z mapy ewidencyjnej dołączonego do zgłoszenia oraz fragmentu załącznika graficznego do planu miejscowego. Na załączniku tym zaznaczono działkę nr [...] stanowiącą teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (teren oznaczony jest w planie symbolem 64 MN). Było wprawdzie uchybieniem procesowym organu niedołączenie fragmentu załącznika graficznego z zaznaczeniem aktualnej numeracji działek i opisem położenia działki nr [...], jednak w tej sytuacji nie miało ono istotnego znaczenia. Wymaga podkreślenia, że skarżący nie kwestionował położenia działki na terenie 64 MN.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1a p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. W sprawie wymagało rozstrzygnięcia, czy obiekt zgłoszony – wolnostojący budynek mieszkalny jednorodzinny posiadał cechy opisane w art. 29 ust. 1 pkt 1a p.b. oraz czy istniały inne podstawy do zgłoszenia sprzeciwu. Przepisy art.29 p.b. stanowią zamknięty katalog budów i robót budowlanych, na realizację których nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 6 p.b. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy obiektów objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (pkt 1 przepisu) lub budowa narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (lub inne wymienione akty – pkt 2 przepisu). W ocenie Sądu budziło wątpliwości, czy działka skarżącego stanowi działkę siedliskową i czy posadowiona jest na niej zabudowa zagrodowa. Jednak z uwagi na brak pełnych ustaleń faktycznych w tym zakresie i pogłębionych ocen organu, należało pozostawić to zagadnienie poza zakresem rozważań, tym bardziej, że stanowiący podstawę art.30 ust.6 pkt 2 p.b. w pełni uzasadniał wniesienie sprzeciwu z tytułu naruszenia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Oceny tej nie mogły zmienić zarzuty podniesione przez skarżącego i jego pełnomocnika z urzędu.

W niniejszej sprawie istotny był ustanowiony w planie miejscowym zakaz lokalizacji więcej niż jednego budynku mieszkalnego na każdej z działek budowlanych objętych w planie symbolem 64 MN. Zakaz nowej zabudowy, gdzie posadowiony jest już budynek mieszkalny nie nasuwał ponadto żadnych zastrzeżeń z punktu widzenia przepisów o planowaniu przestrzennym lub zasad konstytucyjnych. Ustanowienie takiego zakazu było co do zasady dopuszczalne. Skarżący podniósł w skardze, że zaskarżył plan miejscowy do sądu administracyjnego, jednak nie wskazał, że nastąpiło stwierdzenie nieważności planu, lecz jego skarga została oddalona. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż na działce nr [...] naniesiony jest już budynek mieszkalny jednorodzinny, w trakcie budowy oznaczony literą "m" zlokalizowany we frontowej części działki. Ponadto na przedmiotowej działce istnieje jeszcze jeden obiekt budowlany (protokół z oględzin przeprowadzonych przez organ na działce nr [...] z dnia [...].10.2015r.), co do którego na skarżącym ciąży niewykonany nakaz rozbiórki i wszczęte z tego tytułu postępowanie egzekucyjne (sprawy w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia toczyły się w tut. Sądzie pod sygnaturami IV SA/Po 645/14 i IV SA/Po 547/15, a skargi skarżącego zostały oddalone).

Zatem argumentacja skarżącego w toku postępowania administracyjnego nie zawierała konkretnych okoliczności, których sprawdzenie lub ustalenie byłoby powinnością procesową organów, bądź których rozważenie było wymagane dla uzasadnienia rozstrzygnięcia, stąd nie nastąpiło naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 lub art. 107 § 3 k.p.a.).

Dlatego zgodnie z art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie w przepisu art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz.461).