Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 87/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 r, sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione; postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Po 87/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., na podstawie art. 37 § 1 kpa – po rozpoznaniu zażalenia R. C. na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. w rozpoznaniu trzech wniosków z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie zasiłków celowych – uznał zażalenie na bezczynność za nieuzasadnione.

R. C. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. złożył skargę na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. W piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. kurator ustanowiony dla częściowo ubezwłasnowolnionego R. C. w osobie F. Ż. oświadczył, że popiera skargę R. C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Jak wynika z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez Sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w ww. pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w ww. pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ww. pkt 1 - 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują taką kontrolę (art. 3 § 1 - 3 powołanej ustawy).

W przedmiotowej sprawie skargą objęte jest rozstrzygnięcie organu wyższej instancji podjęte wskutek wniesienia przez skarżącego zażalenia w trybie art. 37 kpa na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. w rozpoznaniu trzech wniosków z dnia [...] września 2015 r. o przyznanie zasiłków celowych na wymienione we wspomnianych wnioskach potrzeby.

W tym miejscu zauważyć należy, iż w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ma charakter wpadkowy i na wydane w tym trybie postanowienie nie przysługuje stronie prawo wniesienia zażalenia, a w konsekwencji również skarga do sądu administracyjnego.

Na marginesie należy wyjaśnić, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (wyczerpanie środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Niezależnie od pozytywnego albo negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu lub przewlekłość postępowania, które było przedmiotem zażalenia wniesionego do organu wyższej instancji. To w postępowaniu sądowym ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ niższego stopnia strona może ewentualnie podważać również stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001r., sygn. akt IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.