Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1750/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art. 87 par 1,2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. P. i T. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego postanawia - przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego-


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1750/09 odrzucił skargę Z. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, z powodu nieuiszczenia, pomimo wezwania Sądu z dnia 24 listopada 2009 r., wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Powyższe postanowienie doręczono skarżącym w dniu 6 lutego 2010 r.

W dniu 10 lutego 2010 r. Z. P. i T. P. złożyli osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi. Jednocześnie z wnioskiem uiścili wpis sądowy w wysokości 200 zł. Skarżący wskazali, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało im w ogóle doręczone, choć fakt ten nie pozwala na wzruszenie trybu wskazanego w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to wedle posiadanych przez nich informacji nie otrzymali zawiadomień o awizowaniu przedmiotowej przesyłki pocztowej. W ich ocenie do zaniechania w dostarczeniu zawiadomień doszło z winy Poczty Polskiej. Otóż, w dniu pierwszego awizowania przesyłki poczta w rejonie ich zamieszkania była roznoszona przez pracownika zastępczego, co biorąc pod uwagę chaos związany z numeracją budynków w tej okolicy i faktem, że zamieszkały przez nich budynek nie posiada fizycznego oznaczenia numeru nieruchomości, mogło skutkować nieprawidłowym doręczeniem przesyłki i nieumieszczeniem zawiadomienia o jej awizowaniu w skrzynce oddawczej. Odnosząc się natomiast do okoliczności związanych z powtórnym awizowaniem przesyłki, skarżący wskazali, że doszło do niego w okresie przedświątecznym, kiedy do ich skrzynki pocztowej wrzucane były liczne reklamy, zaś po napełnieniu skrzynki kolejni dostarczyciele reklam usuwali jej dotychczasową zawartość, umieszczając nowe reklamy. Skrzynka pocztowa znajduje się bowiem na płocie i jest ogólnie dostępna. W związku z powyższym, w ocenie skarżących, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, nie byli w stanie uiścić wpisu w terminie z przyczyn od siebie niezależnych.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do udzielenia wyjaśnień w odniesieniu do wskazywanych przez skarżących okoliczności, Zastępca Dyrektora Oddziału Rejonowego Centrum Poczty ds. Sieci i Operacji, pismem z dnia 16 kwietnia 2010 r. poinformował, że w dniu dokonywania doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, przedmiotowy rejon doręczeń nie był obsługiwany przez stałego listonosza, zaś pracownik doręczający miał trudności z odnalezieniem adresu wskazanego przez nadawcę, w związku z czym zmuszony był dopytywać okolicznych mieszkańców. Następnie z uwagi na brak reakcji dzwonka we wskazanym lokalu, umieścił zawiadomienie do skrzynki oddawczej zainstalowanej na furtce. Ponadto przeprowadzone czynności kontrolne wskazały, że do skrzynki oddawczej Z. P. mają dostęp wszyscy operatorzy działający na rynku, zaś otwór wrzutowy pozwala na wyjęcie, przez osoby trzecie, bez użycia kluczyka doręczonej już korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).

Przez brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż przywrócenie terminu do dokonania czynności jest instytucją wyjątkową, to może ona nastąpić tylko wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni ten fakt, a jednocześnie wskaże, że przyczyna ta istniała, aż do chwili wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy wyjaśnić, iż uprawdopodobnienie braku winy nie oznacza udowodnienia, dlatego wystarczy, że daje wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I FZ 135/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oceniając okoliczności podniesione w złożonym wniosku, związane z trudnościami w ustaleniu przez pracownika doręczającego przesyłkę sądową adresu skarżących, a także z możliwością usunięcia korespondencji ze skrzynki pocztowej umieszczonej na furtce zamieszkałego przez nich budynku, Sąd uznał, że skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnili brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wykazali bowiem, że jest prawdopodobne, iż nie otrzymali zarówno pierwszego, jak też drugiego zawiadomienia o awizowaniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu.

Skarżący dochowali siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 cyt. ustawy, który rozpoczął swój bieg od dnia 7 lutego 2010 r., tj. od dnia następnego po dniu, w którym skarżącym doręczono odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu ich skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożony został osobiście w dniu 10 lutego 2010 r. W związku z powyższym należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego został złożony w siedmiodniowym terminie i jest uzasadniony, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.