Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 823/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2023 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 2 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 823/22

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. (dalej jako PINB) decyzją z dnia 15.07.2022 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2021r., poz. 735 ze zm., dalej jako k.p.a.) umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie "legalności oraz zgodności z prawem robót budowlanych polegających na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w miejscowości C." - inwestycja realizowana na podstawie decyzji Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak [...] (sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak [...]), uchylonej w części i zmienionej decyzją Wojewody W. z dn. 28.01.2022 r. znak [...] (dalej jako inwestycja drogowa).

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że pismem z dnia 09.05.2022 r. D. P. (dalej jako skarżący) wniósł żądanie w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie "legalności oraz zgodności z prawem robót budowlanych polegających na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w miejscowości C.". Żądanie to w istocie dotyczyło robót budowlanych realizowanych na podstawie decyzji Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak [...] (sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak [...]), uchylonej w części i zmienionej decyzją Wojewody W. z dn. 28.01.2022 r. znak [...]

Pismem z dnia 18.05.2022 r. zawiadomiono strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie legalności i zgodności z prawem inwestycji drogowej.

Następnie, pismem z dnia 19.05.2022 r. poinformowano strony o terminie planowanej na dzień 30.05.2022 r. kontroli w przedmiotowej sprawie.

W wyniku przeprowadzonej w dniu 30.05.2022 r. kontroli ustalono, że Burmistrz J. realizuje inwestycję drogową na nieruchomościach oznaczonych jako działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości C..

Inwestycja realizowana jest na podstawie decyzji Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dn. 15.03.2021 r. znak [...], sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak [...] Wojewoda W. decyzją z dn. 28.01.2022r. znak [...] uchylił w określonej części w/w decyzję Starosty J. orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej utrzymał decyzję w mocy. Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27.04.2022r. o sygn. IV SA/Po 156/22 oddalono skargę D. P. na w/w decyzję Wojewody W..

Pismem z dnia 28.02.2022 r. inwestor zawiadomił organ o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, dołączając do zawiadomienia wymagane dokumenty tj. oświadczenie kierownika budowy i inspektora nadzoru wraz z kopią nadanych uprawnień i zaświadczeniem o przynależności do izby inżynierów.

Inwestor okazał dziennik budowy oraz datowany na 05.05.2022 r. szkic tyczenia, a także przedłożył plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Teren budowy został zabezpieczony i oznakowany. Ponadto, stwierdzono, że podczas kontroli inwestor nie prowadził robót budowlanych.

Na skutek analizy zebranego w sprawie materiału organ I instancji stwierdził następujące nieprawidłowości:

- plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie nie był zgodny z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;

- zabezpieczenie terenu prowadzenia robót na w/w nieruchomości od strony ogólnodostępnych terenów cmentarnych, w postaci biało-czerwonych słupów ostrzegawczych typu U-21 w kilkumetrowych odstępach, nie zapewnia bezpieczeństwa ludzi i mienia osób znajdujących się na cmentarzu.

Za stwierdzone nieprawidłowości została na inwestora nałożona grzywna. Nieprawidłowości następnie usunięto.

Jednocześnie, w opinii PINB w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm., dalej p.b.), ani też art. 50 p.b., wobec czego nie zaszły przesłanki uzasadniające dalsze prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji organ decyzją z dnia 15.07.2022 r. umorzył postępowanie w sprawie w całości jako bezprzedmiotowe.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł skarżący. W przekonaniu skarżącego decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa, a "przeprowadzenie postępowania naprawczego jest konieczne". W uzasadnieniu odwołania skarżący ponadto zarzucił, że z zaskarżonej decyzji nie wynika, ażeby organ I instancji dokonał oceny przedmiotowej inwestycji w zakresie warunków określonych w punkcie VIII decyzji udzielającej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, w szczególności zaś w zakresie czynności powykonawczych. Jednocześnie skarżący podkreślił, że na etapie postępowania odwoławczego oczekuje dokonania oceny prawidłowości wykonanych robót i czynności w okresach: poprzedzającym rozpoczęcie robót budowlanych, od rozpoczęcia robót do ich zakończenia oraz po zakończeniu robót.

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 02.12.2022 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., występuje wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Jak stwierdził NSA, z klasyczną postacią bezprzedmiotowości mamy do czynienia wówczas, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje (wyrok NSA z dnia 1.03.1984r., sygn. II SA 2085/83, publ. ONSA 1984r., nr 1, poz. 23).

Przechodząc do oceny merytorycznej rozstrzygnięcia, WWINP wskazał, że:

- inwestor na realizację łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w m. C. , uzyskał decyzję Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak: [...] (sprostowaną postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak: [...]), uchyloną w części i zmienioną decyzją Wojewody W. z dnia 28.01.2022r. znak: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27.04.2022 r. o sygn. IV SA/Po 156/22, oddalił skargę D. P. na ww. decyzję Wojewody W.,

- inwestor zawiadomił organ I instancji o terminie rozpoczęcia budowy, pismem z dnia 28.02.2022 r., dołączając wymagane dokumenty (oświadczenie kierownika budowy i inspektora nadzoru wraz z kopią uprawnień i zaświadczeń o przynależności do izby inżynierów),

- dziennik budowy jest prowadzony na bieżąco oraz zawiera zapisy, o których mowa w art. 45 ust. 7 p.b.

- z uwagi na fakt nieprzystąpienia do robót instalacyjnych, inwestor nie ustanowił kierownika tych robót,

- przedłożył plan bioz oraz plan tyczenia inwestycji,

- teren budowy został zabezpieczony oraz oznakowany zgodnie z art. 45a ust. 3a p.b.

Organ II instancji zaznaczył również, że PINB w trakcie przeprowadzonej kontroli ustalił, iż wykonane roboty budowlane nie naruszają zapisów art. 50 p.b., tj. są realizowane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w sposób nie powodujący zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, lub zagrożenia środowiska, bez istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno- budowlanym lub w przepisach.

Ponadto, organ odwoławczy podkreślił, że kierownik budowy w dniu 09.05.2022 r. wpisał w dzienniku budowy, że roboty budowlane wstrzymano z uwagi na brak zgody właściciela działek nr [...] i [...] na wejście na ten teren, a zatem roboty budowlane zostały wstrzymane a nie zakończone. Powołując się na treść art. 37 ust. 1 p.b. organ wyjaśnił, iż przepisy prawa budowlanego dopuszczają możliwość przerwania robót budowlanych, a inwestor nie miał obowiązku wdrożenia procedur związanych z formalnym zakończeniem robót budowlanych.

Mając na uwadze powyższe WWINB wskazał, iż organ I instancji miał podstawy do umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie legalności i zgodności z prawem inwestycji drogowej.

Skargę na powyższą decyzję WWINB w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie jej oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w J. nr [...] z dnia 15.07.2022 r., a także o zasądzenie od WWINB na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. art. 15 k.p.a. przez ich zastosowanie i w konsekwencji wadliwe uznanie, że postepowanie stało się bezprzedmiotowe. Żądaniem skargi objęto również uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono natomiast, że rozpoznanie sprawy w postepowaniu odwoławczym powinno nastąpić w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji przez organ. Zarzucono również, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który - w ocenie skarżącego - powinien skutkować jej uchyleniem, gdyż nie wskazuje jakichkolwiek okoliczności, które wyjaśniałyby wątpliwości skarżącego.

Skarżący zarzucił ponadto, że wniesione przez niego odwołanie nie powinno być rozpatrzone tylko w oparciu stan faktyczny udokumentowany protokołem kontroli z dnia 30.05.2022 r., tj. w fazie rozpoczęcia robót, lecz na podstawie stanu faktycznego po zakończeniu robót z uwzględnieniem między innymi całej:

- dokumentacji budowy (art. 3 pkt 13 p.b.),

- dokumentacji powykonawczej (art. 3 pkt 14 p.b.),

- geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej (art. 3 pkt 14b p.b.).

Wskazano, że w szczególności skarżącemu chodziło o to, że nie jest w stanie np. ocenić granic swojej nieruchomości, gdyż w trakcie robót znaki graniczne "zaginęły".

W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1842 ze zm.).

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 02.12.2022 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia 15.07.2022 r. nr [...] umarzającą w całości postępowanie administracyjne w sprawie "legalności oraz zgodności z prawem robót budowlanych polegających na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w miejscowości C.." - inwestycja realizowana na podstawie decyzji Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak [...] (sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak [...]), uchylonej w części i zmienionej decyzją Wojewody W. z dnia 28.01.2022 r. znak [...]

Należy wskazać, że skarżący pismem z dnia 09.05.2022 r. wniósł do PINB żądanie wszczęcia postępowania w sprawie "legalności oraz zgodności z prawem robót budowlanych polegających na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w miejscowości C.". Żądanie to w istocie dotyczyło inwestycji drogowej, tj. robót budowlanych realizowanych na podstawie decyzji Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak [...] (sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak [...]), uchylonej w części i zmienionej decyzją Wojewody W. z dn. 28.01.2022 r. znak [...]

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm., dalej p.b.).

Głównym zarzutem powoływanym przez skarżącego w skardze jest wydanie decyzji przez organ II instancji w oparciu o nieaktualny stan faktyczny. W ocenie skarżącego organ odwoławczy powinien ponownie ustalić stan faktyczny aktualny na dzień wydania jego decyzji. Jak wynika z odwołania, skarżący oczekiwał od organu odwoławczego dokonania oceny inwestycji w zakresie warunków określonych w punkcie VIII decyzji, w szczególności w zakresie czynności powykonawczych. Wskazano również na konieczność dokonania oceny inwestycji w okresie przed rozpoczęciem robót budowlanych, od ich rozpoczęcia do zakończenia i po ich zakończeniu.

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a., organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji, z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 k.p.a. W konsekwencji, organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega więc na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Artykuł 138 k.p.a. przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a w następstwie do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji bądź uchylenia i zmiany zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy powinien rozpatrzyć sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Organ II instancji rozpoznaje i rozstrzyga ponownie sprawę administracyjną rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. Przy tym ponownie rozpoznając i rozstrzygając sprawę organ odwoławczy obowiązany jest usunąć naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego, których dopuścił się organ pierwszej instancji.

W pierwszej kolejności, należy wskazać, że skarżący ma co do zasady rację, że organ odwoławczy powinien ustalać stan faktyczny na dzień wydania decyzji, niemniej wbrew twierdzeniom skarżącego z akt sprawy nie wynika, żeby stan faktyczny opisany w protokole kontroli z 30.05.2022 r. uległ zmianie do daty wydania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy podkreślić, że prace budowlane zostały wstrzymane w dniu 09.05.2022 r. z uwagi na brak zgody właściciela działek [...] i [...] na wejście na ten teren. Okoliczność ta powoduje, że inwestor nie miał obowiązku tworzenia dokumentacji powykonawczej i geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, ponieważ roboty budowlane nie zostały zakończone a jedynie przerwane. Inwestor wręcz nie mógł takiej dokumentacji stworzyć. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo i dostatecznie zrozumiale wyjaśnił te okoliczności w uzasadnieniu swojej decyzji.

Skarżący wywodzi w skardze, że wnosił o dokonanie oceny spełnienia warunków określonych w punkcie VIII decyzji, jednocześnie podnosząc, że wobec zaginięcia w trakcie robót budowlanych znaków granicznych nie jest w stanie ocenić granic swojej nieruchomości. W ocenie Sądu nie sposób uznać tego zarzutu za zasadny. Organ odwoławczy nie mógł odnieść się do tej kwestii, ponieważ nie została ona w żaden sposób wyartykułowana w odwołaniu. Dopiero w skardze skarżący podniósł kwestię zaginięcia znaków granicznych. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał oceny prawidłowości prowadzonych robót z obowiązującymi przepisami, a przede wszystkim wziął pod uwagę fakt, że roboty budowlane zostały wstrzymane w dniu 09.05.2022 r. Okoliczności sprawy wskazują więc na to, że stan faktyczny sprawy - wbrew twierdzeniom skarżącego - nie uległ zmianie do chwili wydania zaskarżonej deyzji. Jeżeli skarżący na etapie odwołania posiadał informacje o konkretnych nieprawidłowościach, to powinien je wyartykułować w odwołaniu. Tworzenie dopiero na etapie skargi zarzutu w zakresie braku możliwości określenia granic nieruchomości nie może mieć zatem wpływu na ocenę prawidłowości stanu faktycznego dokonanego przez organ odwoławczy. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z ust. 4 punktu VIII decyzji, wskazanej przez skarżącego: "Geodezyjne wyznaczenie obiektu oraz wykonanie inwentaryzacji powykonawczej należy powierzyć uprawnionemu geodecie". Wszelkie kwestie dotyczące ww. okoliczności wraz z ustaleniem granic powinny zostać przez inwestora wykonane po zakończeniu budowy w ramach inwentaryzacji powykonawczej. Zakończenie budowy nie nastąpiło z uwagi na przerwanie prac budowlanych, co uniemożliwia na tym etapie wykonanie inwentaryzacji powykonawczej. Należy też wskazać, że planowana inwestycja została wytyczona przez uprawnionego geodetę.

Należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. wszczęte postępowanie administracyjne musi zostać zakończone załatwieniem sprawy, tj. jej rozstrzygnięciem poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Decyzje administracyjne rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 k.p.a.).

Podstawę umorzenia postępowania administracyjnego stanowi przepis art. 105 § 1 k.p.a., który zezwala organowi administracji publicznej na wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania rozumiana jest jako brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.

Wyjaśnić należy, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy, bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy nie istnieje sprawa administracyjna podlegająca rozpoznaniu w tym postępowaniu. Bezprzedmiotowym może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. Posłużenie się przez ustawodawcę w cytowanym przepisie sformułowaniem "organ (...) wydaje decyzję" oznacza, że wydanie decyzji o umorzeniu postępowania jest obligatoryjne w razie stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Przedstawione uwagi znajdują swoje potwierdzenie w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela (por. np. wyroki WSA: w Gliwicach z dnia 9 maja 2013 roku, II SA/Gl 1474/12; w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2013 roku, II SA/Kr 177/13; we Wrocławiu z dnia 4 marca 2013 roku, II SA/Wr 776/12; w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2013 roku, II SA/Rz 833/12; w Lublinie z dnia 8 listopada 2012 roku, II SA/Lu 725/12; w Warszawie z dnia 18 października 2012 roku, II SA/Wa 442/12 i inne; wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd nadto wskazuje, że zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 28 ust. 1 p.b. "roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31".

Z dotychczas zgromadzonego w trakcie postępowania administracyjnego materiału dowodowego wynika, że:

- inwestor na realizację łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w m. C. , uzyskał decyzję Starosty J. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 15.03.2021 r. znak: [...] (sprostowanej postanowieniem Starosty J. z dnia 07.04.2021 r. znak: [...] uchyloną w części i zmienioną decyzją Wojewody W. z dnia 28.01.2022r. znak: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27.04.2022 r. sygn. IV SA/Po 156/22, oddalił skargę D. P. na ww. decyzję Wojewody W.,

- inwestor zawiadomił organ I instancji o terminie rozpoczęcia budowy, pismem z dnia 28.02.2022 r., dołączając wymagane dokumenty (oświadczenie kierownika budowy i inspektora nadzoru wraz z kopią uprawnień i zaświadczeń o przynależności do izby inżynierów),

- dziennik budowy był prowadzony na bieżąco oraz zawierał zapisy, o których mowa w art. 45 ust. 7 p.b.

- z uwagi na fakt nieprzystąpienia do robót instalacyjnych, inwestor nie ustanowił kierownika tych robót,

- przedłożono plan bioz oraz plan tyczenia inwestycji,

- teren budowy został zabezpieczony oraz oznakowany zgodnie z art. 45a ust. 3a p.b.

- wykonane roboty budowlane nie naruszają zapisów art. 50 p.b., tj. są realizowane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w sposób nie powodujący zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, lub zagrożenia środowiska, bez istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno- budowlanym lub w przepisach.

Z protokołu przeprowadzonej w dniu 30.05.2022 r. kontroli wynika ponadto, że podczas kontroli inwestor nie prowadził robót budowlanych, natomiast datowany na 09.05.2022 r. ostatni zapis w przedłożonym przez inwestora dzienniku budowy wskazuje na wstrzymanie robót z uwagi na brak zgody właściciela działek nr [...] i [...] na wejście na ich teren.

W stanie faktycznym sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności i zgodności z prawem inwestycji drogowej. U podstaw takiego rozstrzygnięcia legło przekonanie organu o bezprzedmiotowości toczącego się postępowania. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pomimo stwierdzonych nieprawidłowości, które następnie zostały przez inwestora usunięte, nie ustalono aby w sprawie doszło do naruszenia innych przepisów prawa materialnego, w szczególności nie naruszono art. 28 p.b. oraz art. 50 p.b. Biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny na dzień wydania decyzji, należy więc uznać, że w niniejszej sprawie organ, uznając postępowanie w sprawie za bezprzedmiotowe, właściwie zastosował art. 105 § 1 k.p.a..

W obliczu wstrzymania robót budowlanych na terenie przedmiotowej inwestycji także decyzja organu II instancji była prawidłowa - jak bowiem ustalił organ odwoławczy na podstawie wpisu w dzienniku budowy z dnia 09.05.2022 r. roboty budowlane zostały wstrzymane, a organ nie powziął informacji, aby ten stan rzeczy uległ zmianie

W ocenie Sądu decyzja organu II instancji nie jest szczególnie rozbudowana, jednak wadliwość ta nie miała wpływu na wynik sprawy. Nie sposób bowiem uznać w okolicznościach sprawy, że zaistniała konieczność ponownego ustalania stanu faktycznego, a właściwie przeprowadzania kolejnej kontroli, ponieważ formalnie roboty budowlane zostały wstrzymane jeszcze przed przeprowadzeniem kontroli przez organ I instancji. Wobec powyższego, kontrola objęła stan faktyczny już po wstrzymaniu robót budowlanych. Podkreślenia wymaga okoliczność, że roboty budowlane nie były kontynuowane do momentu wydania decyzji przez organ II instancji.

Organ odwoławczy co prawda w decyzji nie odniósł się "punkt po punkcie" do warunków wskazanych w punkcie VIII decyzji o pozwoleniu na budowę, niemniej wskazano m.in., że PINB w trakcie przeprowadzonej kontroli ustalił, iż wykonane roboty budowlane są prowadzone bez istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno - budowlanym lub w przepisach, co przy braku jakiejkolwiek konkretyzacji istnienia uchybień przez skarżącego jest w ocenie Sądu wystarczające.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się podczas kontroli zaskarżonej decyzji naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a przez ich zastosowanie. Przeciwnie, organ II instancji prawidłowo oparł się na pierwszym z wymienionych przepisów, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie w sprawie.

W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.