Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 561/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 1, art. 3 usyt. 1, art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2012 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia

[...] 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]2012 r. nr [...]

w sprawie wymiaru J. P. podatku rolnego na 2012 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że stosownie do art. 21 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U.

z 2000 r., nr 100, poz. 1086) dalej zwanej "p.g.k.", podstawę ustalania podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostów. Powołane przepisy obligują zatem organy podatkowe do przyjmowania za podstawę do ustalania podatku takich danych, jakie zapisane są w ewidencji gruntów i budynków, bez prawa do ingerowania w prawidłowość tych zapisów.

Z załączonych do akt sprawy wypisów z rejestru gruntów z dnia 24 lutego 2011 r. wynika, że J. P. jest właścicielem gruntów ornych (klasa IVa, IVb, V, VI) oraz łąk i pastwisk (klasa IV, V, VI) o ogólnej powierzchni 2.1163 ha.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołało przepisy ustawy

z dnia 5 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2006 r., nr 136, poz. 969) dalej "ustawa o podatku rolnym", określające przedmiot, podmiot, podstawę opodatkowania, definicję gospodarstwa rolnego oraz sposób obliczenia podatku

(art. 1, art. 4 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 1). Wskazało ponadto, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione

i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.

W niniejszej sprawie ustalono podstawę opodatkowania wynoszącą 0,6146 ha przeliczeniowych powierzchni gruntów rolnych. Do ustalonej podstawy zastosowano stawkę podatkową wynikającą z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 października 2011 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. (M.P nr 95, poz. 969), po obniżeniu przez Radę Miejską w Pińczowie średniej ceny skupu żyta do 45 zł za 1 q żyta. W związku z powyższym podatek z gruntu o powierzchni przeliczeniowej 0,6146 ha przeliczeniowych wyniósł 69 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że nie ma możliwości przyjęcia do wymiaru podatku odmiennych danych od tych, które wynikają z ewidencji gruntów prowadzonej przez starostwo powiatowe. Organy podatkowe związane są danymi wynikającymi z ewidencji gruntów. Jeżeli skarżąca nie zgadza się z zapisami w ewidencji gruntów, powinna zgłosić swoje wątpliwości do właściwego organu geodezyjnego.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku o przeprowadzenie rozprawy, Kolegium wskazało, że skarżąca, pomimo wezwania nie uzasadniła potrzeby przeprowadzenia rozprawy z jej udziałem oraz nie wskazała jakie okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione i jakie czynności powinny być dokonane na rozprawie. Tym samym nie zostały spełnione okoliczności wskazane w przepisie art. 200a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749) dalej "Ordynacja podatkowa", co skutkowało odmową przeprowadzenia rozprawy z udziałem strony, odrębnym postanowieniem. Kolegium nie stwierdziło też potrzeby przeprowadzenia rozprawy z urzędu.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. J. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

Nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia i nie formułując zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała na wydane w stosunku do niej i M. P. postanowienia i decyzje Kolegium w przedmiocie podatku rolnego

i łącznego zobowiązania pieniężnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniosło

o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności

z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując sprawę w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga

nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie

w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w K. dotycząca wymiaru podatku rolnego na 2012 r.

Organ prawidłowo powołał podstawę rozstrzygnięcia jaką jest ustawa o podatku rolnym. W świetle powołanej ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podatnikami podatku rolnego są m.in. osoby fizyczne nieposiadające osobowości prawnej, będące: właścicielami gruntów, posiadaczami samoistnymi gruntów; użytkownikami wieczystymi gruntów; posiadaczami gruntów. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi natomiast dla gruntów gospodarstw rolnych liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego, a dla pozostałych gruntów liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust.1 ustawy o podatku rolnym).

Z powyższych przepisów wynika istotna w sprawie kwestia, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na znaczenie opisywanej ewidencji w procesie wymiaru podatków wskazuje również

art. 21 ust. 1 p.g.k., na co prawidłowo zwróciło uwagę Kolegium. Zgodnie

z powołanym przepisem podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte

w ewidencji gruntów i budynków. Dane te dotyczą m.in. rodzajów, powierzchni gruntów czyli wskazują na przedmiot opodatkowania. Ewidencja zawiera także dane wskazujące na podmiot zobowiązany do zapłaty podatku. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Dokonując ustaleń w sprawie organ jest związany zarówno zakresem przedmiotowym jak i podmiotowym zapisów zawartych

w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają bowiem walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art.194 Ordynacji podatkowej, stanowią więc dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych

w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte

w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Wyjątkowo tylko organy podatkowe mogą odstąpić od obowiązku uwzględnienia danych z ewidencji gruntów. Sytuacja taka może mieć miejsce tylko wówczas, gdy moc dowodowa ewidencji (dokumentu urzędowego) zostanie podważona w trybie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, więc zostanie wykazane istnienie innego dokumentu, świadczącego o wadliwości zapisów

w ewidencji (zob. wyroki NSA z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 309/10, z dnia 10 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 226/10, z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt

II FSK 690/09 i II FSK 1014/10 oraz z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1243/08; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W przedmiotowej sprawie organy podatkowe ustaliły, że skarżąca jest właścicielem gruntów ornych (klasa IVa, IVb, V, VI) oraz łąk i pastwisk (klasa IV, V, VI)

o ogólnej powierzchni 2,1163 ha fizycznych co stanowi 0,7777 ha przeliczeniowych. Ustaleń tych prawidłowo dokonały w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów. W aktach sprawy znajduje się sporządzony przez administratora systemu

i potwierdzony przez pracownika urzędu gminy wypis z rejestru gruntów z dnia

24 lutego 2012 r.

Z treści skargi nie wynikają konkretne zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji Kolegium. Ze znajdującego się w aktach sprawy odwołania wynika natomiast, że skarżąca nie zgadza się z powierzchnią gospodarstwa przyjętą do wymiaru podatku. Sąd stwierdził, że zarzuty te nie mogą mieć jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia. Przyjęta do opodatkowania powierzchnia gruntów rolnych, ich oznaczenie jest bowiem zgodne ze znajdującym się w aktach sprawy aktualnym wypisem

z ewidencji gruntów. Przyjęcie mniejszej powierzchni gospodarstwa rolnego do opodatkowania, tj. 0,6146 ha przeliczeniowych uzasadnia treść art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zgodnie z którym zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. Z ewidencji gruntów wynika natomiast, że skarżąca jest

m.in. właścicielką gruntów, o których mowa w omawianym przepisie. J. P. nie podważyła natomiast mocy dowodowej zapisów ewidencji. Wymaga podkreślenia związanie organów tymi zapisami.. Organy podatkowe ustalające wysokość zobowiązań w podatku rolnym, nie są uprawnione do dokonywania zmian

w ewidencji gruntów poprzez zmianę ich powierzchni. Sprawy te nie mogą być bowiem przedmiotem oceny w postępowaniu podatkowym, zaś podważenie tych zapisów nastąpić może jedynie w postępowaniu prowadzonym przed właściwym organem administracji państwowej. Organ podatkowy nie jest właściwy do nanoszenia zmian w tej ewidencji.

Podsumowując Sąd stwierdził, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny,

w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i stosując wskazane wyżej przepisy prawa materialnego, prawidłowo ustaliły podatek rolny na 2012 r.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 151 ustawy p.p.s.a., oddalił skargę.