Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 527/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy: article: art. 12  pkt 11
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
article: art. 44 a  ust. 1 i  pkt 2
journal: Dz.U. 1991 nr 91 poz 408
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.
article: par. 2,  par. 3,  par. 4
journal: Dz.U. 1998 nr 115 poz 749
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia i opieki społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na  niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu  przeprowadzania konkursu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi J.W. na uchwałę Zarządu Powiatu w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakładów opieki zdrowotnej 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały 2) zasądza na rzecz skarżącego od Powiatu T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] , działając na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 44a ust.1 pkt 2 i art. 44a ust.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 91, poz. 408 ze zm.) w nawiązaniu do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu (Dz.U. Nr 115, poz.749 ze zm.), Rada Powiatu powołała komisję konkursową do przeprowadzenia konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym im. [...] w T. , dla którego organem założycielskim jest Powiat T.

Powołana Komisja konkursowa w dniu [...] przyjęła ramowy regulamin przeprowadzenia konkursu na przedmiotowe stanowisko oraz potwierdziła treść ogłoszenia o tym konkursie, wskazując [...], jako tytuł prasy codziennej o zasięgu ogólnokrajowym, do zamieszczenia tego ogłoszenia.

W dniu [...] , w wyniku przeprowadzenia w siedzibie Starostwa Powiatowego w T. postępowania konkursowego, Komisja ta wyłoniła kandydata na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym im. [...] w T.

W dniu [...] J. W. , działający przez pełnomocnika, skierował do Zarządu Powiatu T. wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, z uwagi na naruszenie przez Komisję konkursową przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 1998 r. i przeprowadzenie konkursu z oczywistym i rażącym naruszeniem kolejności czynności wymienionych w § 3 ust. 1. Zarzucił on oddanie głosów przez niektórych członków Komisji konkursowej przed rozpatrzeniem wszystkich zgłoszonych kandydatur, gdyż oddali oni swój głos przed wysłuchaniem odpowiedzi kandydata J. W. Dodatkowo wskazał na naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 3 w związku z art. § 3 ust. 1 pkt 4 cytowanego rozporządzenia, poprzez dopuszczenie do pracy w Komisji Konkursowej osoby dr nauk med. A. T. , który jako podwładny skarżącego pozostawał z nim w takim stosunku faktycznym i prawnym, który może budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

Uchwałą nr [...] z [...] Zarząd Powiatu w T. , działając na podstawie art.32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 44a ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 91, poz. 408 ze zm.) w nawiązaniu do § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu (Dz.U. Nr 115, poz.749 ze zm.), odrzucił wniosek J. W. o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa Wielospecjalistycznego Szpitala Powiatowego im. [...] z siedzibą w T., powierzając jej wykonanie Staroście T.

Pismem z dnia [...] działający przez pełnomocnika J. W. , powołując się na art. 53 § 2 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skierował do Zarządu Powiatu T. wezwanie do usunięcia bezprawia, polegającego na zaaprobowaniu wadliwego po względem formalnoprawnym postępowania konkursowego na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym w T. i odrzuceniu w drodze uchwały uzasadnionego wniosku o stwierdzenie jego nieważności. W uzasadnieniu wyjaśniając zgłaszane względem przedmiotowego postępowania konkursowego zastrzeżenia, powtórzył argumenty przemawiające za naruszeniem § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej poprzez naruszenie kolejności czynności – przez fakt oddania głosów przez dwóch członków Komisji konkursowej, przed rozpatrzeniem wszystkich zgłoszonych kandydatur, a także naruszeniem § 4 tego rozporządzenia z uwagi na uczestniczenie w pracach tej Komisji dr nauk med. A. T. , w stosunku, do którego zgłosił zastrzeżenie, co do jego bezstronności z powodu pozostawania w osobistym konflikcie. Uznając swoje stanowisko za zasadne, wnosił jak na wstępie.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia bezprawia Starosta Powiatu T. pismem z dnia [...] (odebranym przez stronę skarżącą w dniu [...] ) poinformował, że Zarząd Powiatu podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uchwale nr [...] z dnia [...] w sprawie odrzucenia wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora ds. lecznictwa w Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym w T. , dla którego organem założycielskim jest Powiat T.

Pismem z dnia [...] , działający przez pełnomocnika, J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Zarządu Powiatu w T. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora ds. lecznictwa Wielospecjalistycznego Szpitala Powiatowego im. [...] z siedzibą w T.

Zarzucając kwestionowanej uchwale naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia [...] w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu konkursu konkursowej oraz ramowego przeprowadzania konkursu, a mianowicie rażącego naruszenia kolejności podejmowania czynności wymienionych w § 3 ust. 1 oraz przeprowadzenie postępowania konkursowego z naruszeniem zasady bezstronności, bowiem w pracach Komisji konkursowej uczestniczył podwładny skarżącego, pozostający z nim w takim stosunku faktycznoprawnym, który mógł budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

W uzasadnieniu swojej skargi w pierwszej kolejności wskazał, iż niniejsza skarga znajduje oparcie w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis wskazuje, iż kontroli sądu administracyjnego pod kątem zgodności prawem podlegają także akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Dalej wyjaśnił, że postępowanie konkursowe uregulowane, w wydanym w oparciu o delegację ustawową zawartą w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej, rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. jest pewnym szczególnym postępowaniem zmierzającym do wyłonienia w drodze normatywnie uregulowanego konkursu, osoby mającej objąć kierownicze stanowisko w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej. Zatem postępowanie to mające zakotwiczenie w konkretnym akcie prawnym, rządzi się określonymi regułami, których niedotrzymanie prowadzi do stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego, a organem właściwym, jak wynika z § 6 ust. 2 wymienionego rozporządzenia, jest organ, który ogłosił konkurs (czyli zgodnie z art. 44a ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej - organ założycielski). Analizując sprawę wskazał, że rozstrzygana sprawa należąc do sfery działalności administracji publicznej, podlega kontroli sądów administracyjnych.

W zakresie merytorycznych zarzutów wyjaśnił, że uchwała odrzucająca wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego przeprowadzonego w dniu [...] zapadła z naruszeniem prawa, a to § 6 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 1998 r. poprzez naruszenie kolejności czynności wymienionej w § 3 – tj. poprzez oddanie głosów przed wysłuchaniem wszystkich kandydatów. Nadto powtórzył drugi z zarzutów, a mianowicie – zarzut naruszenia § 4 – poprzez uczestniczenie w pracach komisji osoby pozostającej z kandydatem w takim stosunku prawym lub faktycznym, który mógł budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Powtórzył zarzuty w stosunku do dr A. T. , z którym pozostawał konflikcie.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi argumentując, iż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych ewentualnie o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.

W pierwszej kolejności stwierdził, że w przedmiotowej sprawie skarga administracyjna nie przysługuje. Błędne, w ocenie organu, jest stanowisko skarżącego prowadzące do stwierdzenia, iż z faktu, że organem założycielskim szpitala jest jednostka samorządu terytorialnego, czyli powiat, to można wnosić, iż niniejsza sprawa - rozstrzygnięcie Zarządu Powiatu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego - należeć będzie do sfery działalności administracji publicznej. Argumentował, że o ile w przypadku szeroko rozumianej ochrony zdrowia można mówić o zadaniach publicznych administracji, to niestety nie można tego powiedzieć o kompetencjach związanych ze sferą zarządzania publicznym zakładem opieki zdrowotnej, czyli m.in. z kwestiach związanych z zawieraniem i rozwiązywaniem przed podmiot założycielski umów o pracę, ogłaszaniem przez ten podmiot konkursu na stanowisko kierownika lub zastępcy kierownika zakładu trudno dopatrzyć się kompetencji z zakresu ochrony i promocji zdrowia.

Nadto pełnomocnik organu przekonywał, że o ile z mocy ustawy (art. 44a ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnych) wynika obowiązek ogłoszenia konkursu na wskazane stanowiska, o tyle trudno uznać by zapis rozporządzenia (§ 6 ust. 2 i ust. 3) był podstawą dla obowiązku stwierdzenia nieważności konkursu postępowania konkursowego. Stojąc na stanowisku, iż w rozporządzeniu, wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 44a cytowanej ustawy, zgodnie z upoważnieniem można było określić tylko zasady przeprowadzania konkursu, składu komisji konkursowej oraz jej ramowego regulaminu, natomiast dalsze czynności wykraczające poza postępowanie konkursowe, a do takich niewątpliwie należy zaliczyć zapisy § 6 rozporządzenia wydane zostały poza delegacją ustawową.

Uzasadniając alternatywne roszczenie o oddalenie wniosku skarżącego, pełnomocnik organu powtórzył swą argumentację dotyczącą braku delegacji ustawowej do takiego uregulowania, a nadto dodał, że zarzut naruszenia kolejności określonej w § 3 nie może być utrzymany. Wskazując na zapisy regulaminu podkreślił, że nie przewidują one obligatoryjnego zadawania pytań kandydatom, zatem trudno w takim przypadku mówić o naruszeniu kolejności czynności wynikającej z § 3 ust. 1 rozporządzenia. Dodał, że z protokołu posiedzenia Komisji konkursowej wynika, iż Komisja przeprowadziła indywidualne rozmowy z kandydatami i dopiero po dodatkowo zadanych pytaniach jednemu z kandydatów, komisja przegłosowała wniosek o wcześniejsze głosowanie dwóch jej członków, przed wysłuchaniem odpowiedzi drugiego z kandydatów. Ostatecznie jednak, w ocenie pełnomocnika organu, nie jest to naruszenie zapisów § 3 rozporządzenia, a nadto jak wynika z § 10 tego rozporządzenia, komisja ta pracowała przy zachowanym kworum.

W odniesieniu do zarzutu udziału w pracach komisji dr A. T. , i podnoszonych wątpliwości co do jego bezstronności, wyjaśnił, że nie został on żaden sposób uzasadniony.

Reasumując, podkreślił, że zarzuty skargi są nie są na tyle zasadne, aby skutkowały stwierdzeniem przez sąd nieważności uchwały odmawiającej stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego.

Na rozprawie pełnomocnik organu potrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269 ze zm. ) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to W materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi powyżej normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga jest zasadna.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga sprawa dopuszczalności skargi i właściwości w sprawie sądu administracyjnego. W myśl art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Paragraf 2 tego przepisu wymienia sprawy podlegające tej kontroli, a wśród nich w pkt 5 - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a w pkt 6 - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Charakter prawny aktów, o których mowa w tym przepisie, jest różnorodny. Wspólną

ich cechą jest to, że podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że sprawy z zakresu administracji publicznej obejmują działania z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (zob: B.Adamiak (w:) B.Adamiak, J.Borkowski, postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, s.376).

W przedmiotowej sprawie postępowanie dotyczy postępowania konkursowego na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym im. [...] w T. , które uregulowane zostało w oparciu o delację ustawową rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu (Dz.U. Nr 115, poz.749 ze zm.). Delegacja ta wynikała z mocy art. 44a ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, który stanowi, że w publicznych zakładach opieki zdrowotnej przeprowadza się konkurs na stanowisko m.in. kierownika i zastępcy kierownika zakładu, a konkurs ogłasza podmiot, który utworzył zakład, czyli w tym przypadku organ samorządu powiatowego. Zauważyć w tym miejscu wypada, że powierzenie funkcji zastępcy kierownika zakładu nie wiąże się tylko z uprawnieniami pracowniczymi (prywatnoprawnymi), ale mieści się w zakresie administracji publicznej. Bowiem sam akt nawiązania stosunku pracy poprzedzony jest w tym przypadku aktami i czynnościami z zakresu administracji publicznej, postępowaniem konkursowym i dlatego nie można mówić w tym zakresie o sprawie z zakresu prawa pracy, gdyż akt ten obejmuje przekazanie zadań o charakterze publicznoprawnym.

W tej sytuacji rozpoznanie niniejszej sprawy na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej kolejności obligowało Sąd do zbadania, czy skarga została wniesiona w trybie i terminie określonym w przepisach powołanej ustawy. Stosownie do art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, czyli zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 powyższej ustawy.

Po myśli art. 53 § 1 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4 wymienionej ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przedmiotowy konkurs przeprowadzony został w oparciu o przepisy, które nie przewidują specjalnych środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 wskazanej ustawy. Zatem w rozpatrywanej sprawie skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu właściwego organu, a jest nim organ ogłaszający konkurs, we wskazanym terminie 14 dni, do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpatrywanej sprawie wymagania powyższe zostały spełnione, gdyż po otrzymaniu kwestionowanej uchwały nr [...] Zarządu Powiatu odrzucającej wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa Wielospecjalistycznego Szpitala Powiatowego w T., skarżący wezwał organ do usunięcia bezprawia. Dopiero po uzyskaniu odmownej odpowiedzi na swoje pismo w ustawowym terminie 30 dni skierował skargę do Sądu.

Przechodząc do oceny kwestionowanego postępowania konkursowego, należy stwierdzić, iż ocena ta nie doprowadziła składu sądzącego do wniosku, iż odpowiada ono prawu.

Zgodnie z zapisem § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu, postępowanie konkursowe obejmuje określoną kolejność czynności. Według tego przepisu w pierwszej kolejności następuje opracowanie i przyjęcie przez komisję regulaminu konkursu, który określa sposób oraz kolejność działania tej komisji. Regulamin taki przedmiotowa komisja przyjęła na swoim posiedzeniu w dniu [...] , co wynika z protokołu sporządzanego podpisanego przez członków Komisji. Z zaaprobowanego wówczas protokołu wynika, że Komisja konkursowa na posiedzeniu otwiera koperty z dokumentami kandydatów, zapoznaje się z dokumentami złożonymi przez kandydatów i po potwierdzeniu ich kompletności uznaje, czy w posiedzeniu konkursowym uczestniczy wymagana liczba kandydatów, co najmniej dwóch (pkt.1), następnie Komisja przeprowadza indywidualne rozmowy z kandydatami. W pierwszej kolejności rozmowy polegają na zadawaniu jednakowych pytań, niezbędnych do ustalenia przydatności na stanowisko objęte konkursem, a następnie członkowie mogą zadawać pytania dodatkowe (pkt.2), po których Komisja konkursowa może odbyć dyskusję we własnym gronie (pkt.3). Kolejny punkt regulaminu dotyczy głosowania, które jest głosowaniem tajnym na jednakowych kartach do głosowania. Skarżący w swojej skardze zarzuca Komisji konkursowej, iż naruszony został określony tym regulaminem porządek postępowania, zagwarantowany także przepisem § 3 rozporządzenia. W jego ocenie nie zagwarantowano jednakowego potraktowania zgłoszonych do konkursu kandydatur, a mianowicie umożliwiono oddanie głosu przez dwóch członków komisji konkursowej przed wnikliwym i jednakowym rozpatrzeniem obu kandydatur.

Niewątpliwie z analizy protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej wynika, że Komisja po wysłuchaniu odpowiedzi jednego z kandydatów na zadawane przez Komisję pytania, następnie z inicjatywny jednego ze swoich członków, wprowadziła zmianę treści przyjętego ramowego regulaminu przeprowadzania tego konkursu, polegającą na wyrażeniu przez Komisję zgody na oddanie głosów przez niektórych członów Komisji na tym etapie postępowania, czyli przed wysłuchaniem odpowiedzi skarżącego – tj. drugiego z kandydatów, na zadawane przez Komisję pytania. W protokole działania Komisji konkursowej zamieszczono informację, ze zgłoszony wniosek poddano pod głosowanie, w wyniku którego większością głosów wyrażono zgodę na wcześniejsze głosowanie niektórych (dokładnie dwóch) członków komisji. Wypada w tym miejscu zastanowić się, czy komisja konkursowa była upoważniona do takiego działania, a zatem czy Komisja, po wcześniejszym przyjęciu na posiedzeniu w dniu [...] regulaminu postępowania konkursowego, mogła wprowadzić do tego regulaminu zmiany. Wydaje się, że w omawianych przepisach brak jest podstawy prawnej dla takiego działania Komisji, nie można zatem przyjąć by Komisja mogła działać wbrew obowiązującym w tym zakresie zapisom. Bezsprzecznie z protokołu posiedzenia konkursowego wynika, że poddano pod głosowanie członków Komisji wniosek o wyrażenie zgody na "wcześniejsze głosowanie" jej niektórych członków, a zatem wyraziła tym samym zgodę na coś, co w normalnym porządku – w regulaminie przyjętym w dniu [...] powinno nastąpić w innym, późniejszym czasie. Należy zatem także zgodzić się z zarzutem skargi, że naruszona została tym samym kolejność przewidziana w § 3 cytowanego rozporządzenia. Podzielić bowiem można w tym zakresie interpretację skarżącego przedstawioną w skardze, że wysłuchanie kandydata i zadawanie mu pytań można podporządkować pod czynności przewidziane w § 3 pkt 3 rozporządzenia, czyli rozpatrzenie zgłoszonych kandydatur, natomiast oddanie głosu na konkretnego kandydata mieściło by się w pkt 4 tego przepisu, a mianowicie – jest wybraniem kandydata na stanowisko objęte konkursem. Zatem trudno w takim przypadku podzielić stanowisko organu, iż postępowanie było prawidłowe, zgodne z obowiązującymi przepisami.

Na marginesie można zauważyć, że w przypadku pominięcia w głosowaniu głosów oddanych wcześniej, z naruszeniem omawianej kolejności czynności, nie wpłynęło by to w żaden sposób na wynik konkursu, gdyż komisja nadal działaby w ustawowym kworum. Jednakże nie uczyniono tego, a postąpiono wbrew ustalonym wcześniej regułom.

Odnosząc się zaś do drugiego z przedstawionych w skardze zarzutów, a mianowicie uczestniczenia w pracach Komisji osoby, z którą skarżący pozostawał w konflikcie, wskutek czego mogą pojawić się uzasadnione wątpliwości co do bezstronności jej działania w takim składzie, to w ocenie składu sądzącego nie można uznać go za zasadny. Ponownie dokonując analizy protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej wypada zauważyć, że pkt 6 zapisano, iż przewodniczący poprosił na posiedzenie Komisji kandydatów, którym przedstawił im jej skład osobowy, dodatkowo pytając, czy kandydaci nie wnoszą na tym etapie postępowania żadnych uwag. Z protokołu tego nie wynika, by skarżący zgłosił w tym momencie jakikolwiek zarzut co do składu komisji, aby przedstawił obecnie zgłaszane zastrzeżenia.

Skoro więc wcześniej, przed rozpoczęciem działania Komisji, skarżący nie zgłosił wniosku co do ewentualnego naruszenia bezstronności Komisji z powodu uczestniczenia w jej pracach skłóconego ze skarżącym dr n. med. A. T. , trudno uznać za zasadny ten zarzut wtedy, kiedy pojawia się on dopiero po ogłoszeniu niekorzystnego dla skarżącego wyniku konkursu. Trzeba także zgodzić się w tym zakresie ze stanowiskiem organu, że zarzut ten nie został w sposób właściwy uzasadniony i wykazany.

Opierając się jednakże na przedstawionej powyżej argumentacji, przyjedzie zgodzić się częściowo ze stanowiskiem zaprezentowanym przez skarżącego, że przedmiotowe postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało z naruszeniem przepisów w tym zakresie obowiązującym, tj. § 3 pkt 3 i pkt 4 cytowanego w sprawie rozporządzenia.

Mając zatem na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały odrzucającej wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa Wielospecjalistycznego Szpitala Powiatowego im. [...] z siedzibą w T.

Jednocześnie biorąc pod uwagę treść rozstrzygnięcia o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 cytowanej ustawy.