Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 513/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art.57 par 1,art. 58 par. 1 pkt 3, art. 184, art. 197 par.2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D., K. D., H. K., Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 201/22 o odrzuceniu skargi H. K. i Z. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 listopada 2021 r., nr 1517/2021 w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 201/22, odrzucił skargę H. K. i Z. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 24 listopada 2021 r., nr 1517/2021.

Sąd wskazał, że W. D., K. D., H. K., Z. K. wnieśli skargę na ww. decyzję WINB. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2022 r. pominięto pełnomocnika skarżących Z. K. i H. K. – A.K., gdyż nie spełnia ona przesłanek z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). W związku z powyższym, skarżący ci zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej. Skarżący otrzymali przesyłkę sądową z tym wezwaniem w dniu 28 kwietnia 2022 r. Przesyłka zawierająca podpisaną przez skarżących skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2022 r. na adres organu II instancji. Pismem z dnia 13 maja 2022 r. (data wpływu do Sądu) WINB poinformował, że przesyła do WSA w Warszawie pismo ww. skarżących wraz z kopertą. Sąd stwierdził, mając na uwadze stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że za datę uzupełnienia braków formalnych skargi należy uznać datę przekazania pisma skarżących przez organ II instancji do Sądu, czyli 13 maja 2022 r. W ocenie Sądu, uzupełnienie braków formalnych skargi przez skarżących Z. K. i H. K. nastąpiło po terminie, który upłynął w dniu 5 maja 2022 r. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli W. i K. D. oraz H. i Z. K., wskazując, że podpisane dokumenty (braki formalne) zostały terminowo przesłane do WINB. Powodem nieterminowego przesłania prawidłowo podpisanych dokumentów była pomyłka. W natłoku przytłaczających obowiązków omyłkowo został nadany list nie na ten adres co prawidłowo powinien. Skarżący zwrócili się z prośbą o przywrócenie terminu i rozpatrzenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie.

Z akt sprawy wynika, że skarżący H. i Z. K. (w wyniku pominięcia ich pełnomocnika) pismami z dnia 22 kwietnia 2022 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2022 r., zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi z dnia 20 grudnia 2021 r. lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone zobowiązanym w dniu 28 kwietnia 2022 r., co oznacza, że termin na ich wykonanie upływał z dniem 5 maja 2022 r. Przesyłka zawierająca podpisaną przez skarżących skargę została wprawdzie nadana w dniu 5 maja 2022 r., jednakże skarżący adresatem przesyłki nie uczynili Sądu I instancji, lecz WINB. Niewadliwie Sąd Wojewódzki wskazał, że w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do sądu, a złożone zostało do organu, najwcześniejszą datą, jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do sądu (zob. postanowienia NSA: z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I OZ 1322/19; z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1042/18). Skoro więc organ w dniu 13 maja 2022 r. przekazał do Sądu podpisany przez skarżących egzemplarz skargi, zasadnie Sąd I instancji przyjął, że skarżący H. i Z. K. uzupełnili brak formalny skargi po terminie, co było podstawą do odrzucenia ich skargi, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.