Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 70/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności
nie stwierdzono że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku J. K. z dnia 28 marca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. nie stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 marca 2011 r. (wpływ do organu w dniu 11 marca 2011 r.) J.K. wystąpiła do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o "wskazanie podstawy faktycznej przyjęcia, iż Wójt Gminy Sułoszowa wywiązał się z obowiązków pożyczki nr [...] w zakresie wzniesienia kanalizacji ściekowej w Sułoszowej II" oraz wydanie kopii dokumentów stwierdzających wykonanie ww. obowiązków.

Pismem z dnia 21 marca 2011 r. Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie, w odpowiedzi na powyższy wniosek, przesłał wnioskodawczyni oświadczenia wójta o osiągnięciu efektu ekologicznego oraz protokół odbioru końcowego. Ponadto Fundusz poinformował, że zgodnie z umową o pożyczkę nr [...]z dnia 9 stycznia 2009 r. Gmina Sułoszowa będąca inwestorem tego zadania zobowiązała się do osiągnięcia efektu ekologicznego polegającego na przyłączeniu do sieci kanalizacyjnej 260 gospodarstw domowych oraz dwa podmioty gospodarcze. Pismem z dnia 29 października 2010 r. inwestor przesłał wykaz podłączonych budynków. W dniu 27 listopada 2009 r. został złożony protokół odbioru końcowego, potwierdzający terminową realizację inwestycji. Wskazano, że zgodnie z umową Fundusz finansował kolektor główny, a termin zakończenia przypadał na 31 października 2009 r., co inwestor potwierdził protokołem odbioru końcowego zadania.

Pismem z dnia 28 marca 2011 r. J.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie z prośbą o wydanie również załącznika do pism Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29.10.2010 r. zawierającego listę zrealizowanych przyłączeń, który to stanowi integralną część pisma, a który nie został jej przesłany wraz z tym pismem. Wniosła też o wyjaśnienie, w jaki sposób organ weryfikował prawdziwość danych podanych przez Wójta Gminy Sułoszowa.

W odpowiedzi na powyższe pismo Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, że nie może wydać wnioskodawczyni żądanego załącznika, gdyż zawiera on dane osobowe osób fizycznych (imiona, nazwiska i adresy), czemu sprzeciwia się ustawa o ochronie danych osobowych.

Nadto podano, że Fundusz każde zadanie weryfikuje na podstawie złożonych przez Gminę oryginalnych faktur i protokołów odbioru robót.

Następnie pismem z dnia 4 maja 2011 r. J.K. wezwała Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie do wydania decyzji o odmowie udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Krakowie pismem z dnia 20 maja 2011 r. stanowiącym odpowiedź na pismo wnioskodawczyni z dnia 4 maja 2011r. wyjaśnił, że jest samorządową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych i nie posiada kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych. Podkreślono, że w związku z powyższym Fundusz nie może zrealizować żądania wnioskodawczyni i wydać decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Natomiast sprawa dotycząca złożenia odwołania od pisma z dnia 11 kwietnia 2011 r. znak [...], rozpatrywana powinna być w oparciu o "Procedurę Udostępniania Informacji Publicznej przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie", której treść znajduje się na stronie internetowej Wojewódzkiego Funduszu /www. wfos.krakow.pl/.

Dodatkowo celem wyjaśnienia ostatniego stanowiska organu odmawiającego przekazania danych osobowych dotyczących osób fizycznych, opartego na orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.11.2000 r. (II SA 1860/2000), że: "danymi osobowymi w rozumieniu ustawy są informacje, pozwalające na określenie tożsamości osoby, czyli: imię, nazwisko, adres, numery PESEL i NIP", organ w załączeniu przekazał fragment komentarza J.B. do ustawy o ochronie danych osobowych, w którym powołane zostało powyższe orzeczenie.

Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. J.K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na bezczynność Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie w zakresie niewydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżąca streściła dotychczasowy przebieg postępowania i podkreśliła, że ustawa z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej w art. 16 nie posługuje się pojęciem organu władzy publicznej, a w zakresie niniejszej sprawy Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie w sposób oczywisty jest organem tej władzy, gdyż zajmuje się sprawami z zakresu ochrony środowiska, w szczególności udzielania pomocy publicznej w tym zakresie. Tym samym przedmiotowo wykonuje on władztwo publiczne i tym samy należy uznać, że stosownie do art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej stosowną decyzję winien wydać. Skarżąca podniosła, że brak wydania takiej decyzji zamyka skarżącej możliwość instancyjnej kontroli działania organu.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie wywodził, że nie jest organem władzy publicznej, a w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych jest samorządową osobą prawną.

Podniesiono, że zdaniem Funduszu, J.K. nie wyczerpała drogi postępowania odwoławczego, ponieważ w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej właściwym do rozparzenia odwołania od decyzji Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Krakowie i Gospodarki Wodnej w Krakowie jest organ nadzorczy Funduszu tj. Rada Nadzorcza Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska w Krakowie i Gospodarki Wodnej w Krakowie, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, gdyż skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 LEX nr 236545).

Przedmiotem rozpoznania była sprawa ze skargi na bezczynność Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej.

Skarżąca w swoim wniosku z dnia 28 marca 2011 r. zwróciła się o udzielenie wyjaśnień w podnoszonych przez nią kwestiach oraz o przekazanie załącznika do pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r. zawierającego listę zrealizowanych przyłączeń, który stanowił integralną część tego pisma.

Odpowiedzią na wniosek skarżącej jest pismo Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2011 r.

Z treści art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego". Ze względu na to, że zgodnie z art. 400 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej są samorządowymi osobami prawnymi, to na podmiocie reprezentującym Wojewódzki Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie, tj. na prezesie zarządu tego funduszu (art. 400j ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska) spoczywał obowiązek udzielenia informacji publicznej.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością podmiotu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym wniesieniem skargi na bezczynność możliwe są różne rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania podmiotu do wydania w określonym terminie aktu lub w innych przypadkach, do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może jednak określić, w jaki sposób powinna być rozpoznana sprawa, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności, nie może bowiem nakazywać temu podmiotowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Z kolei skarga na bezczynność podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku jej bezzasadności.

Prawo do informacji zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną lub innych podmiotów reprezentujących osoby prawne samorządu terytorialnego. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Z kolei pojęcie informacji przetworzonej nie jest wprawdzie zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ale w orzecznictwie sądowym pojęcie to jest w przeważającym zakresie definiowane jako taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona będzie więc informacją, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki). Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r., II SA/Wa 1942/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1258/08, opub. w LEX nr 478697 wskazał, że "przetworzenie" informacji, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na dokonaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią. W tej sytuacji należy przyjąć, że np. tzw. anonimizacja decyzji, polegająca na wykreśleniu z niej niektórych elementów formalnych, dotyczących danych osobowych stron bez naruszenia samego rozstrzygnięcia administracyjnego, nie jest przetworzeniem informacji. Skoro tak, decyzja w ten sposób przygotowana do ujawnienia jest informacją publiczną nieprzetworzoną, która powinna być ujawniona bez żadnych dodatkowych warunków. Na tej podstawie można wskazać, że informacją przetworzoną będzie taka informacja, której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Musi więc istnieć informacja źródłowa, podstawowa (prosta), której wykorzystanie w postaci zestawienia, obliczenia, itd. spowoduje powstanie informacji nowej już niejako "przetworzonej" (tak też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05).

Niewątpliwie wniosek o wyjaśnienie sposobu postępowania Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie w kwestii weryfikowania danych przekazanych Funduszowi przez Gminę Sułoszowa w ramach zadania realizacji kanalizacji ściekowej w Sułoszowej oraz udostępnienie całości pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r., tj. również załącznika do tego pisma obejmującego listę zrealizowanych przyłączy miał charakter wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podmiot zobowiązany wyjaśnił w piśmie z dnia 11 kwietnia 2011 r. sposób postępowania w kwestii weryfikowania danych przekazanych Funduszowi przez Gminę Sułoszowa w ramach zadania realizacji kanalizacji ściekowej w Sułoszowej. Wniosek obejmował jednakże również udostępnienie załącznika do pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r.

Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie odmówił udzielenia tego rodzaju informacji publicznej w formie pisma z dnia 11 kwietnia 2011 r.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio, a wnioskodawca może wystąpić do takiego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro więc, według art. 16 ust. 1 cyt. ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji, to również odmowa udzielenia informacji publicznej przez inny podmiot zobowiązany następuje w drodze decyzji.

Mając na uwadze, że odmowa udzielenia informacji publicznej nie ma cech aktu administracyjnego w jego materialnym rozumieniu, tj. nie stanowi konkretyzacji i indywidualizacji ogólnej i abstrakcyjnej normy materialnej prawa administracyjnego, a jest jedynie negatywną odpowiedzią na wniosek o udzielenie informacji publicznej, dla której ustawodawca przewidział jedynie formę decyzji, należy stanąć na stanowisku, że nie ma podstaw do oceny pisma z dnia 11 kwietnia 2011 r. jako aktu administracyjnego zawierającego cztery jego konstytutywne elementy (oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie i podpis), a zatem będącego decyzją administracyjną. Domniemanie formy decyzji administracyjnej jest konstrukcją służącą ochronie adresata działań organów administracji i nie może być wykorzystywane jako element ograniczający prawa tego adresata. Z tego względu odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna nastąpić w drodze decyzji w jej formalnym rozumieniu z zachowaniem wszystkich jej elementów, o jakich stanowi art. 107 § 1-3 k.p.a.

W sytuacji, w której Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nie przekazał wnioskodawczyni załącznika do pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r., a także nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia tej informacji publicznej stając na błędnym stanowisku, że nie ma tego rodzaju kompetencji i niezasadnie odsyłając wnioskodawczynię na drogę wewnętrznych procedur, należy stwierdzić, że podmiot ten pozostaje w bezczynności w kwestii rozpatrzenia wniosku o udostępnienie załącznika do pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r.

Skoro wniosek skarżącej nie został załatwiony w sposób wskazany w ustawie, zaś bezczynność nie ustała także po wniesieniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), tj. uwzględnił skargę zobowiązując Prezesa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku J.K. z dnia 28 marca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej załącznika do pisma Wójta Gminy Sułoszowa z dnia 29 października 2010 r.

Mając na uwadze okoliczność, że wniosek skarżącej z dnia 28 marca 2011 r. stanowił kontynuację jej wcześniejszego wniosku z dnia 7 marca 2011 r., który to wniosek został przez podmiot zobowiązany rozpatrzony w ustawowym terminie i podmiot ten udostępnił w znacznej części wnioskowaną informację publiczną, a także ustosunkował się w terminie (określonym w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej) do wniosku skarżącej chociaż w wadliwej formie zwykłego pisma z dnia 11 kwietnia 2011, Sąd nie stwierdził, aby bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).