Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 114/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2, art 54, art 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 22
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie : rozpoznania wniosku. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Sądu Administracyjnego z dnia 25.06.2008 r. oraz wyjaśnieniu z dnia 5.08.2008 r. M. S. zarzuciła bezczynność Prezydentowi W., polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków odnośnie należącej do niej nieruchomości, położonej przy ul. [...].

W uzasadnieniu podniosła, iż w ewidencji bezprawnie figuruje podział działki, której jest współwłaścicielką na dwie części, wymuszony liniami rozgraniczającymi planowanej od 32 lat trasy NS. Od lat protestowała przeciw temu podziałowi, jako narzuconemu bez zachowania procedur prawnych. Przyczynił się on także do bezpodstawnego, w jej ocenie, oznakowania tej nieruchomości jako dwóch działek geodezyjnych w księdze wieczystej, czemu starała się przeciwstawić. Mimo jej żądań przywrócenia stanu poprzedniego i wpisu w ewidencji jednej działki geodezyjnej Prezydent W. nie podejmował żadnych działań. Wreszcie w trybie art. 37 Kpa wystosowała do Wojewody [...] pismo z dnia 3.12.2007 r, potraktowane jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wynikającym z Kpa. Wojewoda [...].12.2007 r. nakazał wyjaśnienie sprawy i załatwienie wniosku M. S. w ciągu miesiąca. W efekcie tej interwencji z Urzędu Miasta W., przy pomocy którego Prezydent W. wykonuje swe zadania, otrzymała pismo datowane na 30.05.2008 r. Napisano w nim, że wyodrębnienie działek o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] nastąpiło podczas obowiązywania ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. podczas odnowienia ewidencji gruntów w 1996 r., gdy na części przedmiotowego terenu zaprojektowana była "Trasa NS" (zwana dziś Trasą "S7"). Uzyskana odpowiedź, w ocenie skarżącej nie uwzględniała istoty wniosku. Po wniesieniu skargi na bezczynność do Sądu Administracyjnego z Urzędu Miasta W. Biura Geodezji i Katastru Delegatury w dzielnicy [...] otrzymała zawiadomienie z dnia 5.09.2008 r. o wprowadzonych zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków. W efekcie wykreślono działki o nr ew. [...] i [...] i w ich miejsce dopisano

działkę o nr ew. [...]. Aktualnie w wypisie z rejestru gruntów w miejsce dwóch dotychczasowych działek figuruje jedna o nr ew. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Postępowanie sądowe należało umorzyć, gdyż w dacie orzekania przez Sąd organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Ustawa z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określana dalej P.p.s.a.) w art. 3 § 2 pkt 8 stanowi, iż Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w tym orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów wówczas, gdy te zobowiązane są do wydania :

1. decyzji administracyjnych;

2. postanowień, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a

także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty;

3. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczający;

4. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji

publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów

prawa.

Zatem tylko we wskazanym zakresie spraw można wnosić skargę na bezczynność organu.

Sąd Administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność organu ogranicza się więc do kontroli, czy skarga została wniesiona w jednym z przypadków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 § 1 Kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekroczyła terminy określone w art. 35 Kpa.

Nadto wymaga podkreślenia, że z bezczynnością organu administracji publicznej, w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Przy czym

skarga na bezczynność dopuszczalna jest niezależnie od powodów, dla których dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w szczególności bez względu na to, czy przyczyna tej opieszałości jest zawiniona, czy też nie (por. m. in. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 86).

W niniejszej sprawie Prezydent W., a więc miasta na prawach powiatu, jako pełniący funkcje starosty właściwy jest w rozumieniu art. 22 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., nr 240, poz. 2027 ze zm.) do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Uprawniony jest więc do dokonywania czynności materialnotechnicznych, polegających na wprowadzaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków, a w razie braku podstaw do wprowadzenia zmiany wydaje decyzję odmowną. Jest to zatem kategoria spraw, w których można organowi zarzucić bezczynność.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca już w dniu 8.11.2004 r. wezwała Prezydenta W.do usunięcia naruszenia prawa, nie godząc się na wydzielenie z działki, której jest współwłaścicielką dwóch trójkątnych o nr ew. [...] i [...], poprzez dokonanie takiego zapisu w ewidencji gruntów. Następne jej pisma kierowane na przestrzeni kolejnych lat powtarzają to żądanie. Wyczerpała też wymóg trybu instancyjnego. Wniosła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie art. 37 Kpa. W efekcie Wojewoda [...] [..].12.2007 r. nakazał Urzędowi Miasta W. Biuru Geodezji i Katastru Delegatury w dzielnicy [...] wyjaśnienie sprawy i załatwienie wniosku M. S., zakreślając miesięczny termin.

W następstwie tej interwencji z Urzędu Miasta W, przy pomocy którego Prezydent W. wykonuje swe zadania, skarżąca dopiero w dniu 30.05.2008 r. otrzymała pismo wskazujące okoliczności wydzielenia działek o nr ew. [...] i [...].

Niewątpliwie zatem terminy przewidziane na załatwienie sprawy, wynikające z art. 35 Kpa zostały przekroczone. Przepis § 3 tego artykułu stanowi bowiem, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl art. 36 Kpa o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa należy nadto

zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki oraz wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Podniesienia wymaga, że nadesłana skarżącej odpowiedź, sporządzona nadto z przekroczeniem terminu wyznaczonego przez Wojewodę na wyjaśnienie i załatwienie sprawy nie odnosi się w sposób jednoznaczny do jej żądania.

Dopiero po wniesieniu skargi do Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta W., organ ten załatwił wniosek M. S. obejmujący żądanie dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków i ujawnienia jednej działki w miejsce uprzednio wytyczonych dwóch, o nr ew. [...] i [...].

Należy mieć na względzie, że przedmiot niniejszej skargi na bezczynność stanowiło nierozstrzygnięcie żądania skarżącej wprowadzenia określonej zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Nie jest przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu, czy żądanie to winno być uwzględnione, czy też istniały podstawy do wydania decyzji odmownej. Istotne jest natomiast, że Prezydent W. do dnia złożenia niniejszej skargi do Sądu żądania tego w przepisanej prawem formie i jednoznacznie nie rozstrzygnął pozostając, jak wykazano, w bezczynności.

Sytuacja uległa zmianie po wniesieniu skargi na bezczynność. We wrześniu 2008 r. Prezydent W. wprowadził żądaną przez skarżącą zmianę w ewidencji gruntów i budynków, ujawniając działkę nr [...], w miejsce dotychczasowych [...] i [...].

Jak zostało już wskazane, w niniejszym postępowaniu Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości załatwienia tego żądania skarżącej. Nie rozstrzyga zatem tym bardziej kwestii ewentualnego odszkodowania na rzecz skarżącej z tytułu niedokonania tej zmiany wcześniej. Kwestie odszkodowawcze pozostają we właściwości sądów powszechnych.

W tym stanie rzeczy należy uznać, iż Prezydent W. w myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiło podstawę do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego oraz do zwrotu skarżącej kosztów postępowania sądowego, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. - orzekł jak w pkt. 1 sentencji.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w pkt. 2 sentencji.