Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 157/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1, par 3, par 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 16 października 2017 r. nr [...] o cofnięciu K. W. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.

Wraz ze skargą na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. W. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący opisał swoją sytuację osobistą i majątkową i stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że będzie musiał zrezygnować z wykonywania zawodu diagnosty na okres 5 lat, a jako mechanik, przy obecnych realiach nie będzie mógł znaleźć szybko dobrze płatnej pracy. Wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi więc skarżącego podstawowego i jedynego źródła utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. póz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):

"Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...)

§ 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)"

Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt l FSK 182/12). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie bowiem za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, poprzez pozbawienie go źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania. Cofnięcie skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiązać się będzie bezpośrednio z niemożliwością dalszego wykonywania pracy, a w konsekwencji utratą dotychczasowego źródła utrzymania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r., II GSK 375/08 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) stwierdzając, że wykonanie decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie cofające przyznane wcześniej wnioskodawcy uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiąże się w sposób bezpośredni z niemożnością dalszego wykonywania pracy wymagającej posiadania uprawnień diagnosty, co w konsekwencji skutkować może utratą dotychczasowego źródła utrzymania i zaprzestaniem wykonywania dotychczasowego zawodu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie także w innych postanowieniach NSA z dnia 25 marca 2015 r., II GSK 299/15, z dnia 30 października 2014 r., II GSK 2487/14, z dnia 21 października 2014r., II GSK 2064/14 i z dnia 8 lipca 2014r., II GSK 1474/14.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne, a zatem na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.