Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 265/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Poczty Polskiej S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 6 stycznia 2021 r., K.P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Poczty Polskiej S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji nn. postanowienia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 lutego 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, w piśmie z dnia 25 lutego 2021 r., skarżącą wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL, opatrując wezwanie tożsamym rygorem.

Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz pismo z dnia 25 lutego 2021 r., została doręczona (wydana) skarżącej przez operatora pocztowego w dniu 18 marca 2021 r., po jej dwukrotnej awizacji przez tegoż operatora w dniach 3 i 11 marca 2021 r.

W piśmie z dnia 25 marca 2021 r., które wpłynęło do Sądu w postaci elektronicznej w tym samym dniu, skarżąca usunęła brak formalny skargi oraz sformułowała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Równocześnie, zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.

Po myśli art. 73 § 1-4 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

W oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, Sąd ustalił, że przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz pismo z dnia 25 lutego 2021 r., była dwukrotnie awizowana, wpierw w dniu 3 marca 2021 r., a następnie w dniu 11 marca 2021 r., po czym została wydana skarżącej przez operatora pocztowego w dniu 18 marca 2021 r. Z potwierdzenia odbioru ww. przesyłki (k. 41) wynika, że zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki w placówce operatora pocztowego, zostało pozostawione przez doręczającego w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Treść pisma operatora pocztowego z dnia 13 maja 2021 r. potwierdza ponadto, że doręczono również zawiadomienie powtórne o możliwości odbioru tej przesyłki.

W świetle omówionej wyżej regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 P.p.s.a., przyjąć należało, że skutek doręczenia wzmiankowanej przesyłki nastąpił w dniu 17 marca 2021 r., gdyż z tym dniem upłynął czternastodniowy okres, liczony od daty pierwszej awizacji (3 marca 2021 r.), w którym możliwe było prawidłowe doręczenie przesyłki sądowej, zawierającej m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi. W konsekwencji niezbędnym staje się stwierdzenie, że termin, do którego skarżąca mogła skutecznie uiścić wpis od skargi oraz wskazać swój numer PESEL tj. usunąć brak fiskalny i formalny skargi, upływał z dniem 24 marca 2021 r. (środa).

Z treści Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia pisma zawierającego m. in. wniosek o prawo pomocy oraz nr PESEL skarżącej, wynika natomiast, że pismo to zostało wniesione do sądu w postaci elektronicznej w dniu 25 marca 2021 r. (czwartek).

Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz usunęła brak formalny skargi po terminie przewidzianym przez prawo na dokonanie tych czynności.

Podkreślić w tym miejscu warto, iż Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd prawny wyrażony w doktrynie i orzecznictwie, zgodnie z którym spóźniony wniosek o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na swoją bezskuteczność, w ogóle nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (tak: H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu, s. 720; WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 836/07, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zważywszy, iż złożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został wniesiony po upływie terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu od skargi, stwierdzić należało, że nie mógł on wywołać skutku w postaci przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniesienie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest bowiem z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi bezskuteczne.

Podobnie sytuacja wygląda w odniesieniu do kwestii usunięcia braku formalnego skargi. Odnotować istotnie trzeba, że w piśmie z 25 marca 2021 r. skarżąca podała swój numer PESEL, niemniej jednak dokonała tej czynności już po upływie przewidzianego przez prawo terminu na dokonanie tejże czynności. Przepis art. 85 P.p.s.a. stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skutek wynikający z normy prawnej ukształtowanej przez ten przepis znaleźć musiał zatem zastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym.

Z uwagi na nieusunięcie braku formalnego i fiskalnego skargi w przewidzianym prawem terminie, skargę należało odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.