Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 807/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] przy ul. M. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia wykonania remontu lokalu mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/WA 807/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] Prezydent Miasta W., na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., nr 142 poz. 1592 ze zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszonego przez K. i A. E. zamiaru wykonania remontu lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ulicy M. w W..

W uzasadnieniu podał, iż wobec przedmiotowego budynku Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. w dniu [...] grudnia 1999 r. wszczął postępowanie w sprawie jego wpisania do rejestru zabytków. Prezydent wskazał, iż na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. O ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 r. nr 162, poz. 1568) naruszenie stanu obiektu jest niemożliwe bez pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Zdaniem organu I instancji zakres przedstawionego przez wnioskodawców zamierzenia nie mieści się w kategorii robót, które można wykonać na podstawie zgłoszenia.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania K. i A. E. uchylił decyzję prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2004 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.

Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią przepisu art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego, roboty budowlane polegające na remoncie obiektów nie wpisanych do rejestru zabytków, a także takie, które nie obejmują zmiany konstrukcji obiektu albo instalacji gazowej, nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] wskazał, iż w momencie wydawania decyzji przez organ I instancji budynek przy ulicy M. nie był wpisany do rejestru zabytków, a z oświadczenia złożonego przez inwestorów wynika, iż nie przewidują oni zmian istniejącej instalacji gazowej, tak więc zgodnie z przepisami prawa budowlanego wykonanie zgłoszonych robót budowlanych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Ponadto organ II instancji stwierdził, iż w projekcie przewidziano jedynie zmianę układu ścian działowych. Jak wynika z przedstawionej przez inwestorów "oceny technicznej w zakresie konstrukcyjno-budowlanym, dotyczącej możliwości ścianek działowych w mieszkaniu nr [...] w budynku mieszkalnym w W. przy ulicy M. wykonanej przez inż. L. K. - planowana przebudowa nie będzie wpływała na istniejącą konstrukcję.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "[...]i wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...], a także o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła Wojewodzie [...] naruszenie przepisu art. 7 k.p.a., poprzez zaniedbanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz pominięcie podczas przeprowadzanego postępowania dowodowego orzeczenia technicznego konstrukcyjno-budowlanego na temat możliwości przebudowy ścianek działowych w mieszkaniu nr [...], pięciopiętrowego budynku mieszkalnego przy ulicy M. w W. autorstwa inż. J. Ś. z dnia [...] maja 2003 r.

Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "[...]" podkreśliła, iż Wojewoda [...] wydając decyzję z dnia [...] kwietnia 2005 r. oparł się jedynie na przedstawionej przez inwestorów ocenie technicznej wykonanej przez inż. L. K., pominął natomiast w swych rozważaniach treść zarzutów podnoszonych w pismach przez stronę skarżącą.

Skarżąca Spółdzielnia podniosła, iż orzeczenie inż. J. Ś. było przed nią ukrywane, a z zestawienia opracowań inż. J. Ś. i inż. L. K. wynika, że zachodzą między nimi różnice oraz, że inż. L. K. podał w swym opracowaniu fałszywą treść opinii inż. J. Ś..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7,77 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.).

Nie zostały bowiem wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia.

Na podstawie art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi na stanowisku, iż organ administracji publicznej jest "w szczególności (...) obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy k.p.a." (zob. wyrok NSA z 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45).

Organ administracji publicznej na podstawie art. 80 k.p.a., zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Jest on więc zobowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien dowody te rozpatrywać łącznie. (por. np. wyrok NSA z 28 grudnia 2000 r., I SA 762/00, LEX nr 77604, a także wyrok NSA OZ w Poznaniu z 30 marca 1988 r., SA/Po 1495/87).

W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że swobodna ocena dowodów musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, a więc "przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku (...) wydania decyzji o przekonywującej treści" (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., ISA 1768/99, LEX nr 54171).

Należy zauważyć, iż jakkolwiek ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne, a więc na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne (zob. np. wyrok NSA z 15 listopada 2000 r., III SA 2431/99 - Prz. Podat. 2001, nr 4, poz. 60), to obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r., V SA 948/00 LEX nr 50114).

Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie Wojewoda [...] nie wyjaśnił wszystkich okoliczności, na które powoływała się Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa [...] przy ulicy M." w kierowanych do organu II instancji pismach.

Organ odwoławczy wydając decyzję oparł się jedynie na ocenie technicznej inż. L. K., nie rozpatrzył natomiast argumentów na które wskazywała strona skarżąca. W szczególności organ architektoniczno-budowlany nie rozpatrzył zarzutów spółdzielni dotyczących naruszenia konstrukcji budynku poprzez wyburzenie 90 % ścian wewnętrznych, a nawet fragmentów ścian nośnych, jak również nie zapoznał się z powołaną przez skarżącą Spółdzielnię ekspertyzą inż. J. Ś..

Opierając swoją decyzję jedynie na przedstawionych mu przez inwestorów dokumentach organ II instancji zaniedbał obowiązek wyjaśnienia stanu faktycznego, a także rozpatrzenia całości materiału dowodowego co stanowi naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Przed wydaniem decyzji Wojewoda [...] winien sprawdzić, czy zarzuty skarżącej Spółdzielni mają swoje uzasadnienie i dać temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji, co wynika z treści art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.

Na podstawie art. 152 w/w ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 powołanej wyżej ustawy.