Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1277/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędzia NSA: Marek Kołaczek, Asesor WSA: Barbara Orzepowska-Kyć (sprawozdawca), Protokolant Halina Modliszewska, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( słownie: [...] złote ) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ), art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r., nr [...] oraz nr [...], mocą której w oparciu o art. 10 ust 2 i art. 27 ust. 6 i 8 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) organ ten określił Spółce "A" sp. z o.o. kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. w wysokości [...] zł i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten okres w wysokości [...] zł oraz określił zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności przedstawił dotychczasowy przebieg zdarzeń w sprawie. W tych ramach wyjaśnił, iż "A" Sp. z o.o. w latach 1999 do 2000 dokonując zakupów inwestycyjnych na kwotę netto [...] zł, dotyczących budowy budynku restauracyjno - hotelowego, obniżyła podatek należny w poszczególnych okresach rozliczeniowych o podatek naliczony w łącznej kwocie [...] zł. Przedmiotowej inwestycji dokonywano na gruncie, którego właścicielem był S. S., będący jednocześnie udziałowcem i prokurentem kontrolowanej Spółki. Inwestycji na obcym gruncie Spółka dokonywała w oparciu o umowy dzierżawy, zawarte pomiędzy S. S. występującym w charakterze wydzierżawiającego, a Sp. z o.o. "A" występującą jako dzierżawca.

W dniu [...]2000 r. kontrolowana Spółka zawiązała ze S. S. spółkę komandytową. Na podstawie porozumienia z [...] 2000 r. zawartego pomiędzy "A" Sp. z o.o., a S. S. umowy dzierżawy zostały rozwiązane i od tej chwili na wydzierżawiającym, ciążył obowiązek rozliczenia z dzierżawcą, poniesionych na przedmiot dzierżawy nakładów, w wysokości faktycznych kosztów. W dniu [...] 2000 r., zmieniono umowę spółki komandytowej i "A" Sp. z o.o. wniosła jako wkład niepieniężny o wartości [...] zł, wierzytelność względem S. S. powstałą z tytułu nakładów. Natomiast S. S. wniósł wkład niepieniężny o wartości [...] zł w postaci prawa korzystania i pobierania pożytków przez Spółkę ze zrealizowanej inwestycji budynku restauracyjno - hotelowego oraz parkingów.

Poczyniwszy niniejsze ustalenia Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wydał [...] r. decyzję nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. w wysokości v zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Była to piąta decyzja w sprawie, wydana po dwukrotnym uchyleniu poprzednich decyzji przez organ odwoławczy. W jej uzasadnieniu Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej stwierdził, że skoro czynność zbycia nakładów w zamian za udziały w spółce komandytowej nie była czynnością podlegającą opodatkowaniu, to stronie skarżącej nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z realizacją inwestycji. W świetle powyższego, w miesiącu [...] 2000 r. Spółka powinna dokonać korekty podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne. Zdaniem organu pierwszoinstancyjnego przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, nie określają jednoznacznie sposobu dokonania korekt. Organ kontroli skarbowej uznał, iż w przedmiotowym przypadku dokonanie korekty winno nastąpić w miesiącu [...] 2000 r., jako korzystniejszym z punktu widzenia podatnika. Zawyżenie w [...] 2000 r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc spowodowało zaniżenie w [...] 2000 r. kwoty zobowiązania podatkowego.

W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnych skarżąca Spółka, domagając się ich uchylenia i umorzenia postępowania, zarzuciła rażące naruszenie art. 19 ust. 1 i art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., a ponadto naruszenie art. 120 i art. 54 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa. Podkreśliła, iż dokonane przez nią czynności związane z rozliczeniem nakładów poniesionych na przedmiot dzierżawy, pozostają w zgodzie z regulacjami prawnymi i odpowiadają rozwiązaniom stosowanym w praktyce obrotu. Skarżąca Spółka podniosła również, iż poprawność dokonanych odliczeń podatku VAT, potwierdziły kontrole za okres od [...] do [...] 1999 r. przeprowadzone przez Urząd Skarbowy. Następnie zakwestionowała ustalenie przez organ pierwszej instancji dodatkowego zobowiązania, gdyż zdaniem Spółki podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis, który w momencie powstania zobowiązania nie obowiązywał. Został on bowiem uchylony przez ustawę o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535).

"A" Sp. z o.o. podniosła także zarzut niewłaściwego naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej, z uwagi na niezastosowanie art. 54 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa.

Na zakończenie zarzuciła, że kontrola w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. była przeprowadzona bezpodstawnie, gdyż nie było przedłożone upoważnienie do przeprowadzenia kontroli w tym zakresie.

Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do tych zarzutów w zaskarżonej decyzji z [...] r. generalnie uznał je za pozbawione uzasadnienia, wyrażając zarazem pogląd, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż ustawa w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., co do zasady nie wymagała dla odliczenia podatku naliczonego istnienia bezpośredniego związku między zakupem i sprzedażą tego samego towaru. Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że cechą podatku od towarów i usług jest konieczność istnienia związku podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu z opodatkowanymi czynnościami podatnika. Wskazał, że uzupełnienie treści przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym wyrazami "związanych ze sprzedażą opodatkowaną", które nastąpiło ustawą z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 122, poz. 1324) nie oznacza wcale, że przed wejściem w życie tej ustawy, dopuszczalne było obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, związanych ze sprzedażą nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem bezwynikowych kontroli w podatku od towarów i usług przeprowadzonych przez Pierwszy Urząd Skarbowy w C. za miesiące od [...] do [...] 1999 r., wskazując, że przedmiot kontroli był inny a kontrole przeprowadzone były w okresie, kiedy organy podatkowe nie miały wiedzy o zaniechaniu inwestycji

Przedstawiając swoje stanowisko, co do zarzutu zastosowania dodatkowego zobowiązania wyliczonego na podstawie przepisów, które w momencie powstania tego zobowiązania zdaniem strony skarżącej nie obowiązywały, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że rozstrzygnięcie w podatku od towarów i usług w zakresie tzw. dodatkowego zobowiązania podatkowego, mimo że ma znamiona prawne decyzji ustalającej, podejmowane jest po spełnieniu przesłanek prawnych, określonych w przepisach prawa materialnego, tj. art. 27 ust. 5, 6 lub 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Te z kolei przepisy, jako stanowiące element prawa materialnego należy stosować w brzmieniu obowiązującym w zaistniałym stanie faktycznym, tj. w [...] 2000 r.

Odpowiadając na zarzut naruszenia przepisów ustawy Ordynacja podatkowa dotyczący naliczania odsetek organ odwoławczy wyjaśnił, że zacytowanie w zaskarżonych decyzjach przepisów dotyczących odsetek oraz podanie podstaw prawnych, w zakresie wielkości stawek procentowych, dla wyliczenia odsetek za zwłokę, ma charakter informacyjny i wiąże się z realizacją zasady wyrażonej w art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa.

Odnosząc się do kwestii braku upoważnienia do przeprowadzenia kontroli za miesiąc [...] 2000 r. organ odwoławczy wskazał, iż wydanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej za miesiąc [...] 2000 r. było konsekwencją zmiany rozliczenia za miesiąc [...] 2000 r. w podatku od towarów i usług w zakresie kwoty do przeniesienia na następny miesiąc. Wobec powyższego nie było potrzeby wszczynania postępowania kontrolnego za miesiąc [...] 2000 r., a tym bardziej wystawiania upoważnienia do jego przeprowadzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzających ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Strona skarżąca podtrzymała wcześniej sformułowane zarzuty dotyczące naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., a także art. 120 i 54 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa. Dodatkowo podniosła naruszenie art. 122, art. 123 § 1, art. 128, art. 187 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa.

Uzasadniając skargę Spółka wskazała, że organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji powołał się na istotę podatku VAT, w kontekście wykładni art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., co nie pozwoliło skarżącej spółce odnieść się do ostatecznych konkluzji decyzji. Takie działanie organu zdaniem skarżącej stanowi naruszenie art. 210 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, albowiem nie zawiera uzasadnienia prawnego decyzji.

Z kolei naruszenie art. 128 ustawy Ordynacja podatkowa Spółka uzasadniła zmianą stanowiska organów podatkowych w trakcie prowadzonego postępowania. W poprzedzających zaskarżoną decyzję z [...] r., orzeczeniach organy podatkowe nie powoływały się na istotę podatku VAT, a w decyzji kasacyjnej z [...] r. nakazały sprawdzenie, czy w sprawie ma zastosowanie art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2000 r. Organ pierwszej instancji tego zalecenia nie wykonał, a organ odwoławczy do tej kwestii się nie ustosunkował. Takie działanie spowodowało zdaniem skarżącego naruszenie art. 123 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Strona skarżąca podkreśliła, że organy podatkowe nie wskazały podstawy prawnej, dokonania korekty w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r., czym naruszyły art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa, co spowodowało, że należy domagać się stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o art. 247 § 1 pkt 2.ustawy Ordynacja podatkowa. Uzasadniając ten zarzut Spółka powołała treść art. 26 i art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wskazując, że rozliczenie podatku odbywa się za okresy miesięczne poprzez obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, zaś kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych na fakturach i dokumentach celnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnoszącąc się do zarzutu braku konsekwencji wydanego rozstrzygnięcia, poprzez stwierdzenie, że podatnik nie miał prawa do rozliczenia podatku naliczonego w [...] 2000 r. i nie zakwestionowanie dokonanych rozliczeń za wcześniejsze okresy rozliczeniowe. Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na art. 10 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując iż określenie zaległości podatkowej w podatku VAT za [...] 2000 r. było dla strony korzystniejsze, ze względu na okres naliczania odsetek i uzasadnione tym, że w [...] 2000 r. podatnik mógł stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, iż podatek naliczony przy budowie środka trwałego nie był związany ze sprzedażą opodatkowaną

W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu [...] 2005 r. strona skarżąca podniosła m.in., że wydana przez organ odwoławczy decyzja nie jest rozstrzygnięciem korzystniejszym dla skarżącego. Nie jest bowiem korzystne dla skarżącego określenie obowiązku podatkowego jedynie za miesiąc [...] 2000 r., przy uznaniu, że dokonane odliczenie podatku od towarów i usług, zawartego w prawidłowych fakturach przedstawionych do rozliczenia w latach 1999 - 2000, było wadliwe. Oświadczyła, że korekty odliczonego nieprawidłowo podatku od towarów i usług winno się dokonać poprzez skorygowanie rejestrów VAT i deklaracji VAT-7 za okres rozliczeniowy, w którym nieprawidłowe odliczenie podatku od towarów i usług zostało dokonane. Jeżeli więc podatnik odliczał nieprawidłowo podatek od towarów i usług i przez okres 18 miesięcy, to skorygowane muszą być wszelkie deklaracje złożone w tym okresie. Dodatkowo strona skarżąca podniosła, że organ zakwestionował poprawność dokonywanych odliczeń za okres 18 miesięcy, w tym dokonywanych jeszcze w 1999 r., które uległy przedawnieniu.

Strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, dotyczące zasadności zastosowania art. 27 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, powołując się dodatkowo na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w uchwale z dnia 12 września 2005r. (sygn. akt I FPS 2/05), gdzie jako właściwą podstawę prawną ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego wskazano art. 109 ust. 5 nowej ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazała, że w uzasadnieniu uchwały NSA podniesiono wątpliwość, co do zgodności art. 109 ust. 5 nowej ustawy o podatku od towarów i usług z przepisami prawa unijnego i w związku z tym zażądała skierowania wniosku prejudycjalnego do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w trybie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską z 25 marca 1957 r., z pytaniem, czy przepis ten jest zgodny z prawem unijnym, z zastrzeżeniem jednak, że wniosek taki zasadny będzie tylko w wypadku, gdy Sąd nie zadecyduje o uchyleniu zaskarżonej decyzji z innych powodów.

Skarżąca spółka powołała się na wymienione w skardze wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, wskazując na okoliczności rozwiązania umowy dzierżawy gruntu, na którym realizowała obiekt budowlany, strona skarżąca podkreśliła, iż nie utraciła władztwa nad obiektem, gdyż sprawowała kontrolę nad spółką komandytową, która na bazie przedmiotowej nieruchomości prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto wskazała, że posiada 60% udziałów oraz pozycję komplementariusza, i ma pozycję jednostki holdingowej nad spółką komandytową, w ramach której kontynuowana jest działalności gospodarcza związana bezpośrednio z nabytymi w latach 1999 - 2000 towarami.

W związku z tym wniosła o rozważenie możliwości skorzystania z trybu przewidzianego w art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skargę należało uwzględnić.

Nie ulega wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji zasadnicze znaczenie ma regulacja zawarta w art. 10 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zgodnie z treścią tego przepisu, podatnicy są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług za okresy miesięczne. Zobowiązanie podatkowe lub kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług przyjmuje się w kwocie, wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości. Obowiązek rozliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne, wynika też z art. 26 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, który brzmi: "Podatnicy są obowiązani bez wezwania przez urząd skarbowy do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.(...)". Taki stan prawny wskazuje, że odliczenie podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną od podatku należnego, następuje za poszczególne okresy rozliczeniowe Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego m. in. wyrok NSA z 14 marca 2002 r. sygn. akt III SA 2307/2000, którego teza brzmi: " Zgodnie z art. 10 w związku z art. 26 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podatek od towarów i usług jest rozliczany za poszczególne miesiące. Oznacza to, że każdy miesiąc stanowi zamkniętą całość - odrębny okres rozliczeniowy. Każdego z tych okresów dotyczy odrębna deklaracja podatkowa, zaś podatnicy, o ile nie są zwolnieni od podatku, za każdy z tych okresów są obowiązani obliczać i wpłacać podatek, zaś urząd skarbowy może za każdy z tych okresów wydać decyzję, w której określi zobowiązanie podatkowe, jeżeli zaistnieją ku temu przesłanki. Reasumując w sprawach VAT - owskich zasadą powinno być wydawanie odrębnych decyzji wymiarowych dotyczących poszczególnych miesięcy".

Organy podatkowe naruszyły także art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., który stanowił w § 1 że : "Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług," w § 2, że: "Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 15 ust. 2, (...)", z kolei w § 3 pkt 1 że: " Obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1, następuje: nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny, z zastrzeżeniem pkt 2 i 3, (...)". Treść art. 19 nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że podatnik w pierwszej kolejności określa wysokość podatku należnego, następnie oblicza na podstawie dokumentów księgowych wysokość podatku naliczonego, jeśli taki wystąpił i ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług a rozliczenia tego dokonuje w okresach miesięcznych. Zgodnie z tym przepisem możliwość odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego jest podstawową zasadą podatku od towarów i usług.

Skład orzekający podziela stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 7 czerwca 2004 r. sygn. akt FSK 87/04, powołanym przez stronę skarżącą, który wskazuje na szerokie rozumienie zasady potrącalności podatku od towarów i usług.

Z dotychczasowych spostrzeżeń wynika zatem, że nie można podzielić wykładni celowościowej, przywołanej przez organ podatkowy, dla wyjaśnienia treści art. 19 ustawy. Odniesienie się do istoty podatku VAT, szerokie odwołanie się do orzecznictwa sądowego, celem wyjaśnienia znaczenia określonych terminów prawnych, nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym porządku prawnym. W orzecznictwie i w doktrynie prawa obowiązuje pogląd, że w stosunku do ustaw podatkowych, dla ustalenia znaczenia i zakresu tekstu prawnego, winno dokonywać się wykładni językowej, natomiast stosowanie wykładni celowościowej, gdzie znaczenie ma nie brzmienie słowne ustawy, lecz zawarte w niej dążenie do celu nie powinno mieć miejsca.

Nie można też zaakceptować stanowiska organu odwoławczego, że wykazanie zaległości podatkowej za [...] 2000 r. było dla strony korzystniejsze, ze względu na okres naliczania odsetek i uzasadnione tym, że w [...] 2000 r. podatnik mógł stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, iż podatek naliczony przy budowie środka trwałego nie był związany ze sprzedażą opodatkowaną. Nie może ujść uwadze Sądu, że decyzja organu I instancji została wydana [...] 2005 r., w decyzji tej zakwestionowano wydatki inwestycyjne za okres od 1999 r., a więc zdarzeń podatkowych, co do których upłynął 5 letni okres przedawnienia, określony w art. 68 ustawy ordynacja podatkowa.

Słusznie strona skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego a to art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, albowiem uzasadnienie faktyczne nie wskazuje okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Konstatacja ta wynika z faktu, że organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji, nie wskazał jakie faktury, z jakich dat i jakie kwoty z nich wynikające podlegały zakwestionowaniu. Takiej informacji nie można znaleźć także w żadnej spośród poprzedzających zaskarżoną decyzję, pięciu decyzji organów podatkowych pierwszej i drugiej instancji, które zostały wydane w niniejszej sprawie.

Z kolei zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa okazał się bezpodstawny, albowiem decyzja zawiera uzasadnienie prawne. Oparcie tego uzasadnienia na odmiennej wykładni przepisów prawa podatkowego od tej, jaką czyni skarżący nie może uzasadniać braku uzasadnienia prawnego decyzji. Nie uzasadnia też, żądania stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o art. 247 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

W sytuacji uwzględnienia wskazanych wyżej zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, bezprzedmiotowa jest na tym etapie postępowania sądowego ocena pozostałych zarzutów skargi.

W trakcie ponownego postępowania organ odwoławczy uwzględni wyżej zaprezentowaną ocenę Sądu.

Odnosząc się do wniosku strony skarżącej dotyczącego wystąpienia do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w trybie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską Sąd, nie znalazł przesłanek pozytywnych, do skierowania takiego wniosku, albowiem orzekł o przepisy ustaw, które nie budzą wątpliwości interpretacyjnych, na tle przywołanych przez stronę skarżącą przepisów prawa europejskiego.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego.

Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, działając w oparciu o art. 152 ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi że: "W razie uwzględnienia skargi, sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku".