Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1263/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Protokolant st. ref. Katarzyna Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia "(...)" stycznia 2021 r. nr "(...)" w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia na J. M. i M. W. kary pieniężnej, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie przez spółkę A. S.A. z siedzibą w K. (obecnie A. S.A. w upadłości, dalej "Spółka", "Emitent", "A.") w okresie pełnienia przez nich funkcji członków Zarządu Spółki.

Wszczęcie postępowania stanowiło konsekwencję wydania w dniu [...] lutego 2019 r. przez Komisję decyzji o nr [...] nakładającej A. S.A. w upadłości, na podstawie art. 96 ust. 1e ustawy o ofercie w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej I w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej II, sankcję administracyjną w postaci kary pieniężnej w wysokości [...] zł wobec stwierdzenia, że Spółka:

1.w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r. nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit, a ustawy o ofercie poprzez: (a) nieujawnienie w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, (b) nieujawnienie w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, (c) brak zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r., (d) brak zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r.,

2. w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu rocznego za 2016 rok nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez: (a) nieujawnienie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2016 rok występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, (b) nieprawidłowe dokonanie oceny, czy istnieją jakiekolwiek przesłanki wskazujące na to, że mogła nastąpić utrata wartości nieruchomości, w których Spółka prowadzi działalność oraz odpowiednio niedokonanie odpisu aktualizującego wartość rzeczowych aktywów trwałych

w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2016 rok, (c) brak zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności

w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2016 rok,

3.w związku ze sporządzeniem raportu rocznego za 2016 rok nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez: (a) nieujawnienie w sprawozdaniu finansowym za 2016 rok występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, (b) nieprawidłowe dokonanie oceny, czy istnieją jakiekolwiek przesłanki wskazujące na to, że mogła nastąpić utrata wartości nieruchomości, w których Spółka prowadzi działalność oraz odpowiednio niedokonanie odpisu aktualizującego wartość rzeczowych aktywów trwałych w sprawozdaniu finansowym za 2016 rok, (c) brak zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w sprawozdaniu finansowym za 2016 rok.

Komisja uznała ww. naruszenia za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych.

Od ww. decyzji w imieniu Emitenta wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Syndyk Spółki.

W dniu [...] sierpnia 2020 r. KNF wydała ostateczną decyzją, na podstawie której uchyliła decyzję z dnia [...] lutego 2019 r. w całości oraz nałożyła na Spółkę karę pieniężną w wysokości [...] zł. W toku postępowania prowadzonego

z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komisja potwierdziła zawarte w decyzji

z dnia [...] lutego 2019 r. naruszenia, zaś zmiana wysokości kary pieniężnej była wynikiem uwzględnienia aktualnej sytuacji finansowej Spółki.

W toku postępowania ustalono, że w dniu [...] grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy dla [...] w [...], [...] Wydział Gospodarczy do spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych wydał postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego Spółki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 r. prawo restrukturyzacyjne. Na funkcję zarządcy został wyznaczony doradca restrukturyzacyjny D. S. Spółce zezwolono na wykonywanie zarządu nad całością przedsiębiorstwa w zakresie nieprzekraczającym zwykłego zarządu (raport bieżący Spółki z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]).

Następnie, raportem bieżącym nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Spółka poinformowała, że powzięła wiadomość, iż w dniu [...] lutego 2017 r. ww. sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania sanacyjnego wobec Emitenta.

W dniu [...] listopada 2017 r. sąd upadłościowy wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości A. (o którym Spółka informowała raportem bieżącym nr [...]). Syndykiem masy upadłości A. w upadłości został L. K. W dniu [...] lutego 2018 r. Zarząd Spółki otrzymał postanowienie sądu upadłościowego sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2017r. z klauzulą prawomocności, nadaną w zakresie ogłoszenia upadłości dłużnika A., tj. pkt I-VI i IX-XI ww. postanowienia. Postanowienie jest prawomocne z dniem [...] grudnia 2017 r.

W raporcie bieżącym nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Syndyk masy upadłości A. w upadłości poinformował, iż na podstawie par. 31 ust. 2 pkt 4) Regulaminu [...], w związku z upływem terminu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości A. w upadłości oraz w związku z art. 91 ust. 9 i 10 ustawy o ofercie [...] w [...] S.A. (dalej: "[...]") w dniu [...] maja 2018 r. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie wykluczenia z obrotu giełdowego na [...] akcji A. w upadłości z dniem [...] czerwca 2018 r. Ostatnim dniem obrotu akcjami Spółki na rynku regulowanym był dzień [...] czerwca 2018 r.

Sporządzając skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe i skrócone sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r. oraz skonsolidowane sprawozdanie finansowe i sprawozdanie finansowe za rok obrotowy 2016 Emitent stosował Międzynarodowe Standardy Rachunkowości, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej oraz związane z nimi interpretacje ogłoszone w formie rozporządzeń Komisji Europejskiej (dalej: "MSR").

Emitent jako spółka, której akcje były notowane na ryku regulowanym prowadzonym przez [...], podlegał ustawowym obowiązkom informacyjnym i przekazał do publicznej wiadomości, Komisji oraz spółki prowadzącej rynek regulowany raport okresowy, którego dotyczy niniejsze postępowanie.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. Spółka przekazała do publicznej wiadomości skonsolidowany raport półroczny za I półrocze 2016 r., zawierający skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r. oraz skrócone sprawozdanie finansowe za 1 półrocze 2016 r.. Raport ten został podpisany zarówno przez J. M., jak i przez M. W.

Opinie niezależnego biegłego rewidenta – H. Z. - dokonującej przeglądu w imieniu [...] - dotyczące skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. oraz sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. nie zawierają zastrzeżeń ani objaśnień.

Organ wskazał, że w dniu [...] stycznia 2016 r. Strony pełniły w A. funkcje członków Zarządu. M. W. był Wiceprezesem Zarządu Spółki,

a J. M. Prezesem Zarządu Spółki. M. W. pełnił funkcję Wiceprezesa Zarządu Spółki do dnia [...] września 2016 r. (raport bieżący Spółki nr [...] z dnia [...] września 2016 r., k. 850). Natomiast J. M. przestał pełnić funkcję Prezesa Zarządu Spółki w związku z jego odwołaniem uchwałą nadzwyczajnego walnego zgromadzenia A. zwołanego w dniu [...] listopada 2016 r. (raport bieżący nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. k. 845).

Raport roczny za 2016 r. został opublikowany w dniu [...] marca 2017 r. a skonsolidowany raport roczny za 2016 r. został opublikowany w dniu [...] marca 2016r., a więc w momencie, gdy J. M. i M. W. nie pełnili już funkcji członków Zarządu A., w związku z czym niniejsze postępowanie nie objęło swym zakresem naruszeń związanych z publikacją tych raportów.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. Komisja Nadzoru Finansowego nałożyła na J. M. karę pieniężną w wysokości [...] zł, zaś na M. W. karę pieniężną w wysokości [...] zł w związku z rażącym naruszeniem obowiązków informacyjnych przez Spółkę, w okresie pełnienia przez Strony funkcji członków Zarządu tej Spółki w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r.

W dniu [...] lutego 2020 r. do Urzędu Komisji wpłynął, wniosek M. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. We wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy M. W. podtrzymał wnioski i twierdzenia

z postępowania zakończonego decyzją.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją złożył również J. M.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] Komisja Nadzoru Finansowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "kpa"), art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 2059), po rozpoznaniu wniosków M. W. oraz J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]:

I. uchyliła w całości decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie nałożenia na: J. M. kary pieniężnej w wysokości [...] zł oraz M. W.kary pieniężnej w wysokości [...] zł oraz

II. nałożyła na podstawie art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 208, dalej: "ustawa o ofercie"), w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 724, dalej: "ustawa zmieniająca I") na:

1. J. M. kary pieniężnej w wysokości [...] zł wobec stwierdzenia rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę A. S.A.

w upadłości z siedzibą w K. w okresie, w którym J. M. pełnił funkcję członka zarządu, gdyż spółka ta w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r. nienależycie wykonała obowiązek,

o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 791, dalej: "ustawa zmieniająca II"):

a) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia

w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. z 2014, poz. 133 ze zm., dalej: "Rozporządzenie"), w zw. z par. 25 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 1 (dalej: "MSR 1") stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującego określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie

z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 320 z dnia 29 listopada 2008 r., z późn. zm., dalej: "Rozporządzenie WE Nr 1126/2008"), nie ujawniła w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

b) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 2 oraz § 83 ust. 3 i 4 Rozporządzenia w zw.

z par. 25 MSR 1, nie ujawniła w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

c) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 39 lit. c) Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 7 (dalej: "MSSF 7") przyjętego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008, a także par. 31 i 32A MSSF 7, w związku z par. 15 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 34 (dalej: "MSR 34") przyjętego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008, nie zamieściła rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r.;

d) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 2 oraz § 83 ust. 3 i 4 Rozporządzenia, w zw.

z par. 39 lit. c) MSSF 7, a także par. 31 i 32A MSSF 7, w związku z par. 15 MSR 34, nie zamieściła rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności

w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. oraz

2. M. W. karę pieniężną w wysokości [...] zł wobec stwierdzenia rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę A. S.A.

w upadłości w okresie, w którym M. W. pełnił funkcję członka zarządu, gdyż spółka ta w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r. nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej II:

a) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 25 MSR 1 stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, nie ujawniła w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

b) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 2 oraz § 83 ust. 3 i 4 Rozporządzenia, w zw.

z par. 25 MSR 1, nie ujawniła w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

c) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia,

w zw. z par. 39 lit. c) MSSF 7 przyjętego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008, a także par. 31 i 32A MSSF 7, w związku z par. 15 MSR 34 przyjętego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008, nie zamieściła rzetelnych

i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r.;

d) w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 2 oraz § 83 ust. 3 i 4 Rozporządzenia, w zw.

z par. 39 lit. c) MSSF 7, a także par. 31 i 32A MSSF 7, w związku z par. 15 MSR 34, nie zamieściła rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności

w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie ustalonego stanu faktycznego i prawnego zasadnie nałożono na J. M. oraz M. W. sankcje administracyjne w postaci administracyjnej kary pieniężnej za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez Spółkę, w okresie, kiedy Strony sprawowały funkcję członków Zarządu Spółki, polegające na sporządzeniu skonsolidowanego raportu za I półrocze 2016 r., w sposób nienależyty, tj. niezgodnie z postanowieniami Rozporządzenia oraz MSR.

Po pierwsze, w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji Komisja ustaliła, że decyzją z dnia [...] lutego 2019r. nałożono na Spółkę sankcję w postaci kary pieniężnej w kwocie [...] zł za naruszenie art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w związku ze sporządzeniem m.in. skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r. poprzez: (i) nieujawnienie w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. i skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności oraz (ii) brak zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. oraz w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. Dodatkowo na dzień wydawania niniejszej decyzji w sprawie Spółki została już wydana ostateczna decyzja potwierdzające zaistnienie ww. naruszeń.

Komisja wskazała, iż Emitent w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. oraz w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. ujawnił, że sprawozdania zostały sporządzone w oparciu o zasadę memoriału oraz o założenie, że jednostki w grupie kapitałowej (oraz odpowiednio jednostka) będą kontynuowały działalność w dającej się przewidzieć przyszłości. Jednocześnie w kontekście tego ujawnienia Emitent nie poinformował jednoznacznie o istnieniu niepewności wskazujących na istnienie możliwości przerwania kontynuacji działalności. KNF stoi na stanowisku, że Zarząd Emitenta publikując skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe oraz skrócone sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r. był w posiadaniu informacji wskazujących na występowanie istotnych zagrożeń co do kontynuacji działalności Spółki.

Komisja zaznaczyła, że nie neguje zasadności sporządzenia przez Emitenta skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. przy założeniu kontynuacji działalności, na co wskazywały analizy Emitenta oraz podejmowane działania dotyczące m.in. ograniczania nierentownych placówek handlowych, wydłużenia terminów płatności oraz przedłużenia terminów spłaty kredytów (odpowiedzi Emitenta na wezwanie UKNF z dnia [...] lipca 2017 r. oraz biegłego rewidenta na wezwanie UKNF [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r.). Nie zwalnia to jednak Emitenta z obowiązku ujawnienia istniejących zagrożeń co do kontynuacji działalności.

KNF podkreśliła, że zawarte w dodatkowych notach objaśniających do skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego i skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. informacje odnoszące się do ryzyka płynności, miały charakter ogólny, bez specyficznych ujawnień pozwalających na ocenę sytuacji finansowej Emitenta.

Po drugie, w toku postępowania w przedmiocie nałożenia sankcji na Spółkę, jak i w niniejszym postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji, KNF stwierdziła

i co obecnie potwierdza, iż naruszenia art. 56 ust.1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie dotyczące skonsolidowanego raportu za I półrocze 2016 r. zostały zakwalifikowane jako rażące.

Istota przywołanych powyżej naruszeń, stwierdzonych przez KNF i opisanych jako rażące, sprowadzała się do sporządzenia skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. zawierających informacje, które uniemożliwiały ich użytkownikom zapoznanie się z sytuacją finansową Spółki. Dodatkowo ww. raporty okresowe nie zostały sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny oraz umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową Emitenta (§ 3 ust. 1 i 3 Rozporządzenia). Nadto wymienione wyżej sprawozdania finansowe nie zawierały wszystkich ujawnień i informacji wymaganych przez MSR, co wpływało negatywnie na walory informacyjne ww. sprawozdań finansowych.

Po trzecie, z poczynionych przez Komisję ustaleń wynika również, iż w okresie kiedy miały miejsce zidentyfikowane naruszenia prawa określone jako rażące, tj. w dniu [...] sierpnia 2016 r., Strony sprawowały funkcję członków Zarządu Spółki i to one podpisały się pod skróconym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r. oraz skróconym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r. Dowodzi to posiadania przez zarządzających Spółką wiedzy, co do występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności oraz ryzyk związanych z płynnością, na które narażona była zarówno Spółka jak i jej grupa kapitałowa.

Jednocześnie KNF wskazała, że wobec braku szczegółowego formalnego podziału obowiązków pomiędzy członkami Zarządu (Zarząd dwuosobowy), faktycznie pełnione przez J. M. oraz M. W. obowiązki obejmowały cały zakres spraw Spółki oraz reprezentowanie jej na zewnątrz. Z powyższego wynika zatem, że każdy z członków Zarządu, w tym J. M. oraz M. W., zobligowany był do wypełnienia ciążącego na Spółce obowiązku i zapewnienia należytego wypełnienia obowiązków informacyjnych przez Spółki, tj. prawidłowego sporządzenia i upublicznienia raportu okresowego za I półrocze 2016 r.

Po czwarte, rozważając kwestię odpowiedzialności Stron za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez Spółkę, organ odniósł się do treści

art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, zgodnie z którym wydanie decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie nie może nastąpić później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 96 ust. 1e ustawy o ofercie.

Uchwała w formie decyzji, dotycząca nałożenia kary na Spółkę, została podjęta przez Komisję w dniu [...] lutego 2019 r. Decyzja została doręczona zarówno J. M. jak i M. W. w dniu [...] stycznia 2020 r. zaś termin z art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie upływał w dniu [...] lutego 2020 r. Zatem decyzja została wydana i doręczona każdej ze stron przed upływem terminu 12 miesięcy z art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie.

Reasumując, KNF stwierdziła, że w związku z zaistniałymi rażącymi naruszeniami obowiązków informacyjnych przez Spółkę, w okresie kiedy funkcję członka Zarządu sprawowały Strony, Komisja nałożyła na J. M. oraz M. W., przed upływem terminu z art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, kary pieniężne na podstawie art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie.

Komisja podkreśliła, że przy sporządzaniu skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. oraz skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. bez ujawnienia wskazanych przez KNF informacji, doszło do istotnego naruszenia prawa uczestników rynku kapitałowego do informacji. KNF wskazała, że zapewnienie swobodnego dostępu do pełnej informacji umożliwi ukształtowanie realnego poziomu cen papierów wartościowych, które odzwierciedlać będą rzeczywistą wartość inkorporowanych w tych papierach praw. Przejrzystość rynku jest podstawowym warunkiem uczciwej gry podaży i popytu. Dostęp do informacji stanowi w tym kontekście podstawowy instrument pozwalający na rzetelną wycenę papierów wartościowych na rynku.

Stąd też na Spółce, jako emitencie dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych, ciążył szczególny obowiązek zapewnienia inwestorom dostępu do informacji, w tym przypadku informacji okresowych odnoszących się do sprawozdawczości finansowej.

KNF wskazała, że skrócone sporządzone sprawozdania finansowe za I półrocze 2016 r. w sposób istotny godziły w prawo inwestorów do informacji.

Z perspektywy bowiem uczestnika rynku kapitałowego na dzień [...] sierpnia 2016 r. Emitent przekazał pozytywne informacje, że w jego przedsiębiorstwie nie dzieje się nic złego, co niweczyłoby możliwość prowadzenia dalszej działalności, zaś około miesiąc później ta sama Spółka nie była w stanie regulować terminowo swoich płatności.

KNF uznała, że w sprawie nie zaistniała konieczność zasięgnięcia wiadomości specjalnych niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, w rezultacie niecelowe było powoływanie biegłego. Zakres przedmiotowy rozpatrywanej sprawy dotyczący prawidłowości wykonania obowiązków informacyjnych w zakresie sprawozdawczości finansowej wchodzi w zakres kompetencji KNF - organu wyspecjalizowanego w tym zakresie. Skoro zatem organ orzekający w przedmiotowej sprawie ma charakter wyspecjalizowany, to niewątpliwie jego pracownicy posiadają wiadomości specjalne niezbędne do dokonania wyboru rozstrzygnięcia.

KNF nie znalazła również podstaw do uwzględnienia treści Ekspertyzy. Analiza Ekspertyzy wskazuje, iż jej autorzy kwestionują konieczność ujawnień okoliczności mogących nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, wskazując na zaistniałe polepszenie sytuacji finansowej widoczne w danych finansowych za I półrocze 2016 r. oraz zasadność przyjętej kontynuacji działalności. Autorzy Ekspertyzy podejmują także polemikę z zarzutem braku rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności wskazując po pierwsze na brak zastosowania [...] do śródrocznych sprawozdań jak i na fakt, iż w treści sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r. oraz w sprawozdaniu Zarządu za I półrocze 2016 r. zamieszczono ujawnienia odnoszące się do ryzyk związanych z płynnością. W Ekspertyzie podjęto także polemikę z oceną naruszeń jako rażących.

Komisja uzasadniła również dlaczego brak jest możliwości zastosowania art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej do administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie.

Ustalając wymiar nakładanych na Strony kar pieniężnych Komisja wskazała, że zgodnie z art. 189a § 1 kpa, w sprawach m.in. nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej stosuje się przepisy niniejszego działu (Działu IVA Administracyjne kary pieniężne - przypis [...]). Według zaś art. 189a § 2 pkt 1 kpa, w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się. W przedmiotowej sprawie zachodzi sytuacja określona w art. 189a § 2 pkt 1 kpa, tj. przesłanki wymiaru administracyjnej kary pieniężnej zostały uregulowane w ustawie o ofercie. Stosownie bowiem do treści art. 96 ust. 1h w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej I w zw. z art. 96 ust. 16 ustawy o ofercie, przy wymierzaniu kar pieniężnych, bierze się w szczególności pod uwagę:

1) wagę naruszenia oraz czas jego trwania;

2) przyczyny naruszenia;

3) sytuację finansową podmiotu, na który nakładana jest kara;

4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez podmiot, który dopuścił się naruszenia, lub podmiot, w którego imieniu lub interesie działał podmiot, który dopuścił się naruszenia, o ile można tę skalę ustalić;

5) straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można te straty ustalić;

6) gotowość podmiotu dopuszczającego się naruszenia do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności tego naruszenia;

7) uprzednie naruszenia przepisów ustawy o ofercie popełnione przez podmiot, na który nakładana jest kara.

Nakładając zatem kary pieniężne w wysokościach [...] zł na J. M. oraz [...] zł na M. W. za zaistniałe rażące naruszenia obowiązków informacyjnych przez Spółkę, Komisja dokonała ustalenia ich wysokości w kontekście ww. dyrektyw.

Odnosząc się zatem do przesłanki wagi naruszenia oraz czasu jego trwania, KNF podkreśliła, że zarządzana przez Strony Spółka dopuściła się naruszenia przepisów prawa regulujących obowiązki informacyjne.

KNF wskazała, że zapewnienie swobodnego dostępu do pełnej informacji umożliwi ukształtowanie realnego poziomu cen papierów wartościowych, które odzwierciedlać będą rzeczywistą wartość inkorporowanych w tych papierach praw. Przejrzystość rynku jest podstawowym warunkiem uczciwej gry podaży i popytu. Dostęp do informacji stanowi w tym kontekście podstawowy instrument pozwalający na rzetelną wycenę papierów wartościowych na rynku. Stąd też na Spółce jako emitencie dopuszczonych do obrotu papierów wartościowych ciążył szczególny obowiązek zapewnienia inwestorom dostępu do informacji, w tym przypadku informacji okresowej odnoszącej się do sprawozdawczości finansowej.

Nadto dokonując ustalenia wysokości kar pieniężnych Komisja uwzględniła także okoliczność, iż naruszenie obowiązków przez Spółkę, w okresie kiedy Strony pełniły funkcję członków Zarządu Spółki, miało charakter rażący, gdyż pozostawało w sprzeczności z jednoznacznie brzmiącymi i nie budzącymi wątpliwości przepisami prawa oraz skutkowało pozbawieniem jednego z podstawowych uprawnień chronionych na gruncie ustawy o ofercie, tj. prawa do informacji.

W toku ustalenia wysokości kar pieniężnych nakładanych na Strony KNF uwzględniła również, że niedopełnienie obowiązku przekazywania do publicznej wiadomości kompletnych i rzetelnych informacji okresowych skutkuje powstaniem stanu dezinformacji na rynku. Do dnia złożenia wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego niespełna półtora miesiąca po publikacji sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r., a w kolejności do dnia korekty danych finansowych zawartych w sprawozdaniach finansowych za I półrocze 2017 r. ([...] października 2017 r.) inwestorzy pozbawieni byli cennych informacji.

W związku z czym stan dezinformacji w zakresie występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności Spółki do kontynuowania działalności oraz zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności stanowił poważny uszczerbek informacyjny inwestorów skutkujący tym, że lokowali środki pieniężne bądź podejmowali inne decyzje inwestycyjne na rynku kapitałowym, nie uwzględniając określonych informacji.

W toku ustalania kar pieniężnych nakładanych na Strony, organ uwzględnił również liczbę naruszeń popełnionych przez Spółkę zarządzaną przez Strony. Stwierdzono łącznie cztery naruszenia dotyczące dwóch sprawozdań finansowych, przy czym uwzględniono, iż Emitent dopuścił się dwóch tożsamych naruszeń

w odniesieniu do obu sprawozdań finansowych. Niewątpliwie jednak braki w zakresie ujawnień dotyczą dwóch sprawozdań, jednego odnoszącego się do sytuacji Spółki, zaś drugiego tyczącego się sytuacji całej [...].

Reasumując zatem, organ stwierdził, że rozpatrywana przesłanka wagi naruszenia stanowi okoliczność, która została uwzględniona na niekorzyść J. M. i M. W.

Na niekorzyść Stron zostały również uwzględniony rażący charakter naruszeń; powstały wskutek publikacji sprawozdań finansowych stan dezinformacji oraz wielokrotność naruszeń.

Komisja wskazała również, iż z uwagi na charakter naruszeń, które mają charakter skończony i dokonały się w dniu publikacji sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r., przesłanka czasu naruszenia nie znalazła zastosowania przy ustalaniu wysokości kar. Ewentualny zaś skutek naruszeń w postaci stanu dezinformacji, który trwał po publikacji sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r. został już uwzględniony w procesie wymierzania kar pieniężnych.

Rozważając kwestię przyczyny naruszenia, Komisja na wstępie wskazała,

że pojmuje ją przez pryzmat treści art. 28c ust. 1 lit. b Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/50/UE z dnia 22 października 2013 r. zmieniającej dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (Dz.U.UE.L.2013.294.13), zgodnie z którą jest to stopień odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za naruszenie.

Organ stwierdził, że Strony są w pełni odpowiedzialne za naruszenia, jakie popełnia Spółka. Odwołując się do dotychczasowej argumentacji należy wskazać, iż po pierwsze, Strony pełniły funkcje członków Zarządów, którzy byli odpowiedzialni za prowadzenie spraw Spółki. Po drugie, brak było regulacji statutowych u Emitenta, które to kwestie związane ze sporządzaniem sprawozdań finansowych wyłączały z zakresu kompetencji któregokolwiek z członków Zarządu. Po trzecie, to Strony podpisały sprawozdania finansowe za I półrocze 2016 r., z czego należy wnioskować, iż znały i akceptowały treść tych sprawozdań. Po czwarte, Strony pełniąc funkcję członków Zarządu miały wiedzę o pogarszającej się sytuacji Spółki. Kulminacją ww. było przystąpienie do sporządzania wniosku o wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego 33 dni po publikacji sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r. wskazujących na brak zagrożeń dla kontynuacji działalności.

W związku z powyższym przesłanka przyczyn naruszenia została wzięta przez Komisję pod rozwagę, w stosunku do obu Stron, na ich niekorzyść.

Wymierzając kary pieniężne KNF uwzględniła również sytuację majątkową Stron.

Organ stwierdził, że pomimo niewątpliwie trudnej sytuacji finansowej M. W., wynikającej przede wszystkim z zadłużenia, działalność gospodarcza ukaranego generuje dochody, a ukarany obsługuje swoje zadłużenie.

Z uwagi na charakter dokonanych przez zarządzaną przez Strony Spółkę naruszeń, nie można ustalić skali korzyści uzyskanych lub unikniętych strat

w związku z ww. naruszeniami. To samo odnosi się do określenia strat poniesionych przez osoby trzecie w związku z naruszeniami. W związku z powyższym, Komisja nie mogła ww. przesłanek uwzględnić przy wymiarze kary. W związku z istnieniem wykazanego stanu dezinformacji, inwestorzy nie mieli pełnego obrazu sytuacji istniejącej w Spółce, przez co mogli ponieść szkodę w związku z inwestowaniem w akcje A. bez uwzględniania kompletnych informacji na temat jej sytuacji finansowej.

Odnosząc się do przesłanki gotowości podmiotu dopuszczającego się naruszenia do współpracy z KNF podczas wyjaśniania okoliczności tego naruszenia, KNF wskazała, że Strony przejawiały gotowość do współpracy z organem nadzoru.

W zakresie przesłanki uprzedniego naruszenia przepisów ustawy o ofercie popełnionych przez Strony, KNF wskazała, że zarówno J. M. , jak i M. W. nie uchybili dotychczas przepisom ustawy o ofercie i w związku z tym nie została na nich nałożona kara administracyjna. Stąd też powyższa przesłanka została wzięta przez Komisję pod uwagę na korzyść Stron.

Dokonując miarkowania kar pieniężnych nakładanych na Strony KNF wzięła również pod uwagę funkcje piastowane przez każdego z ukaranych. J. M. pełnił funkcję [...] oraz sprawował bezpośrednie zwierzchnictwo nad Wiceprezesem [...] M. W., jak zostało to już wskazane, pełnił początkowo funkcję Dyrektora Finansowego,

a następnie od kwietnia 2016 r. był również Wiceprezesem Zarządu. Niewątpliwie zatem sfera odpowiedzialności J. M. jako Prezesa Zarządu była szersza niż M. W. i powinien być to czynnik wpływający na rozróżnienie na niekorzyść J. M. wysokości nakładanych kar pieniężnych.

Komisja wskazała, że sankcja nakładana na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie musi także spełniać również wymogi proporcjonalności.

W opinii Komisji, zastosowane środki nadzorcze w postaci kar pieniężnych na J. M. w kwocie [...] zł oraz na M. W. w kwocie [...] zł spełniają wszystkie z ww. wymogów testu proporcjonalności. Nałożone sankcje pieniężne spełniają wymóg przydatności (odpowiedniości) i powinny zapewnić zamierzony przez ustawodawcę cel polegający na zapewnieniu przestrzegania prawa.

KNF stoi również na stanowisku, że nałożone kary pieniężne w wysokości [...] zł na J. M. oraz [...] zł na M. W. spełniają funkcję zarówno prewencyjną, w ujęciu indywidualnym oraz generalnym, jaki i funkcję represyjną.

Pismem z dnia 22 marca 2021 r. M. W. skierował do WSA

w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1.1. art. 84 § 1 w zw. art. 77 § 1 i 78 § 1 oraz art. 7 i 8 § 1 k.p.a. przez ich błędne zastosowanie polegające na oddaleniu wniosku dowodowego o dopuszczenie

i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w zakresie rachunkowości,

z uwzględnieniem znajomości [...], zgłoszonego przez Skarżącego w piśmie dnia [...] września 2019r. na okoliczność prawidłowości wykonania obowiązków informacyjnych w zakresie publikacji informacji okresowych, mimo że:

- do ustalenia okoliczności objętych tezą dowodową, mających kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, niezbędne są posiadane przez biegłego wiadomości specjalne, podczas gdy w takim wypadku organ prowadzący postępowanie jest zobligowany do przeprowadzenia tego dowodu;

- ze znajdującej się w aktach sprawy Ekspertyzy ekonomicznej poświęconej zarzutom KNF odnośnie do skonsolidowanego skróconego sprawdzania finansowego i jednostkowego skróconego sprawozdania finansowego A. S.A. za 6 miesięcy 2016 r. z dnia [...] sierpnia 2019 r. sporządzonej przez dr. hab. D. Z. na potrzeby przedmiotowego postępowania wynikają wnioski dokładnie przeciwne w stosunku do ustaleń poczynionych przez KNF, co w świetle zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz pogłębiania zaufania (art. 8 k.p.a.) winno skutkować przeprowadzeniem dowodu z opinii sporządzonej przez niezależny podmiot, niemający interesu w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy, a jednocześnie posiadającego wiadomości specjalne w tym zakresie biegłego z zakresu rachunkowości;

1.2. art. 89 § 1 i 2 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. przez ich błędne zastosowanie polegające na nieprzeprowadzeniu rozprawy w toku niniejszego postępowania, mimo

że w świetle złożonego oraz skomplikowanego charakteru sprawy - na co wskazywała sama KNF przedłużając kilkukrotnie termin wydania zaskarżonej decyzji - przeprowadzenie rozprawy zapewniłoby przyspieszenie i uproszczenie postępowania, jak również jego przeprowadzenie w sposób budzący zaufanie uczestników do władzy publicznej, z uwzględnieniem czynności dowodowych - których przesłuchanie możliwe jest tylko na rozprawie (przesłuchanie świadków, stron) - zapewniających pełne rozpoznanie istoty sprawy;

1.3. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie, polegające na uchybieniu obowiązkowi wyczerpującego zebrania materiału dowodowego lub wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, albo przez dowolną, zamiast swobodnej, ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, wyrażające się w:

- pominięciu wniosków z Ekspertyzy sporządzonej na potrzeby przedmiotowego postępowania przez dr. hab. D. Z. jako dokumentu stanowiącego w uznaniu KNF stanowisko strony, podczas gdy z uwagi na profesjonalny charakter Ekspertyzy (zakres i autora opracowania), powinna ona zostać poddana wszechstronnej ocenie jako istotny dowód w sprawie i wzięta uwagę przy wydaniu Zaskarżonej decyzji, jako dowód traktujący o materii zasadniczej dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania, a więc prawidłowości (i) skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku, (ii) skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku;

- zaniechanie przesłuchania M. W., co do występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności A. S.A. do kontynuowania działalności, wynikającego z krótkiego okresu pomiędzy ogłoszeniem skonsolidowanego raportu półrocznego spółki A. S.A., t.j. między [...] sierpnia 2016 r. a [...] września 2016r., podczas gdy - jak wynika chociażby z treści Zaskarżonej decyzji - miały one zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;

- dowolną, tendencyjną ocenę dowodów w postaci: (i) skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku (ii) skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku oraz wyjaśnień złożonych przez Skarżącego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. (k. 912) w kontekście spełnienia przez ww. sprawozdania wymogów określonych w par. 39 lit. c) MSSF 7, par. 31 i 32A MSSF 7 oraz par. 15 [...], przejawiającą się m.in. nieuprawnionym przyjęciem domniemania o wiedzy Członków Zarządu A. co do występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności A. S.A. do kontynuowania działalności;

- dowolną ocenę pisemnych wyjaśnień złożonych przez skarżącego w pismach

z dnia [...] lipca 2019 r., [...] września 2019 r., [...] sierpnia 2020 r. oraz [...] października 2020 r. jak również dokumentów złożonych wraz z tymi pismami, przejawiającą się powierzchowną, nierzetelną analizą sytuacji finansowej Skarżącego;

- zaniechanie przesłuchania małżonki skarżącego na okoliczność partycypacji

w kosztach utrzymania rodziny i posłużenie się w tym zakresie jedynie wyobrażeniem Komisji co do stosunków małżeńskich, prowadzące do przyjęcia nieuprawnionych faktograficznie założeń odnośnie do sytuacji majątkowej skarżącego;

1.4. w konsekwencji uchybień wskazanych wyżej w pkt 1.1. - 1.3, zaskarżona decyzja jest obarczona błędnymi ustaleniami faktycznymi w zakresie:

- rzekomej świadomości skarżącego co do występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności A. S.A. do kontynuowania działalności, podczas gdy M. W. nie był świadomy występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności A. S.A. do kontynuowania działalności, w datach sporządzania (i) skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku, (ii) skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku;

- sporządzenia (i) skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku oraz (ii) skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 roku w sposób rażąco niezgodny ze standardami określonymi w par. 39 lit. c) MSSF 7, par. 31 i 32A MSSF 7 oraz par. 15 [...], podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do twierdzenia, że ww. sprawozdania nie zostały sporządzone niezgodnie ze standardami określonymi w par. 39 lit c) MSSF 7, par. 31 i 32A MSSF 7 oraz par. 15 [...],

- możliwości majątkowych M. W., pozwalających mu na uiszczenie kary administracyjnej w kwocie [...] zł, podczas gdy aktualna sytuacja majątkowa Skarżącego nie pozwala mu na uiszczenie kary administracyjnej w kwocie [...] zł,

1.5. art. 7a § 1 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia na korzyść skarżącego wątpliwości związanych z treścią normy prawnej wyrażonej w:

- art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej

i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 sierpnia 2016 r. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim publicznych w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 sierpnia 2016 r. w zw. z par. 39 lit. c) Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 7 oraz par. 31 i 32A MSSF7 w zw. z par. 15 [...];

- art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 2 oraz § 83 ust. 3 i 4 Rozporządzenia w zw. z par. 39 lit. c) MSSF 7 oraz par. 31 i 32A MSSF7 w zw. z par. 15 [...];

podczas gdy par. 43 MSSF 7 ogranicza stosowanie tego standardu jedynie do sprawozdawczości rocznej, a w konsekwencji wątpliwa jest treść ww. norm

w zakresie, w jakim miałyby one obejmować również sprawozdawczość półroczną;

2. naruszenie prawa materialnego, tj.:

2.1. art. 96 ust. 6 pkt 2 Ustawy o ofercie przez jego błędne zastosowanie, wyrażające się w nałożeniu na Skarżącego kary pieniężnej w kwocie [...] zł, podczas gdy, z uwagi na upływ terminów prawa materialnego, odpadła możliwość nałożenia tej kary, a w konsekwencji nie doszło do umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko M. W., co z kolei stanowiło naruszenie przepisów postępowania tj. art. 105 § 1 k.p.a, podczas gdy upływ terminów prawa materialnego wyłącza możliwość wymierzenia kary administracyjnej, zaś postępowanie - jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu;

2.2. art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie przez jego błędną wykładnię polegającą na kwalifikacji opisanego w Zaskarżonej decyzji "nieujawnienia występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności" oraz "braku zamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności" w ramach skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za i półrocze 2016 r. oraz w ramach skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. jako "rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych", podczas gdy kwalifikacja taka jest wykluczona, bowiem:

- M. W. nie był świadomy występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności,

3 Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej nr 7, jak i pozostałe powoływane w Skardze Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (dalej jako: "MSR") oraz Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (dalej jako: "MSSF"") stanowią załączniki do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r., przyjmującego określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz. Urz. UE L 320 z dnia 29 listopada 2008 r. ze zm., dalej jako: "Rozporządzenie WE nr 1126/2008". Brzmienie MSR oraz MSSF (dalej łącznie jako: "Standardy") zostało uwzględnione na dzień [...] sierpnia 2016 r.

- M. W. dołożył należytej staranności przy realizacji ww. obowiązków sprawozdawczych;

- nawet przy założeniu, że do naruszenia doszło, należałoby przyjąć, że nie miało ono charakteru celowego, było jednorazowe, a naruszeniem objęte były normy prawne o niejednoznacznej treści;

2.3. art. 96 ust. 16 w zw. z art. 96 ust. lh Ustawy o ofercie w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieprawidłowe uwzględnienie sytuacji finansowej M. W., a w konsekwencji wymierzenie M. W. kary pieniężnej w wysokości [...] zł, podczas gdy prawidłowe uwzględnienie ww. okoliczności winno prowadzić do wniosku, że tak orzeczona kara jest rażąco wygórowana oraz sprzeczna z zasadą proporcjonalności.

W związku z podniesionymi wyżej zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego przeciwko M. W. (uwzględnienie zarzutu co do przedawnienia lub braku rażącego charakteru naruszenia obowiązków sprawozdawczych), ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.

W obszernym uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r. poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, że w 2016 r., tj. w okresie dopuszczenia się przez Spółkę naruszeń prawa w zakresie informacji okresowej (delikt opisany w art. 96 ust. 1e ustawy o ofercie), podstawę prawną do nałożenia sankcji na członków Zarządu stanowił art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie.

Stosownie do treści ówcześnie obowiązującego art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy

o ofercie, w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w ust. 1e - Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, karę pieniężną do wysokości [...] zł.

Następnie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie uległ modyfikacji wprowadzonej ustawą ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. (Dz.U.2017.724, dalej "ustawa zmieniająca I"). Zgodnie ze zmianą wprowadzoną ustawą zmieniającą I, która weszła w życie

w dniu 6 maja 2017 r., ustawodawca zmienił zasady odpowiedzialności m.in. członków Zarządu spółek publicznych w ten sposób, iż ustawodawca zrezygnował

z kwalifikowanej formy naruszenia obowiązków informacyjnych wymaganej do aktualizacji ich odpowiedzialności.

Stosownie zatem do treści art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie, w brzmieniu przyjętym ustawą zmieniającą I, w przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w ust. 1e - Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, karę pieniężną do wysokości [...] zł. Jednocześnie ustawa zmieniająca I zawiera przepisy intertemporalne zawierające wskazówki, jakie przepisy zastosować do stanów faktycznych zaistniałych przed jej wejściem w życie, które stanowią naruszenie ustawy o ofercie.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej I: za zachowania zaistniałe przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej I stanowiące naruszenie przepisów ustawy o ofercie, w brzmieniu dotychczasowym, sankcję wymierza się według przepisów dotychczasowych, chyba że sankcja wymierzona według przepisów ustawy o ofercie, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą 1, byłaby względniejsza dla strony postępowania.

Jak wyjaśniła KNF w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie, w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej I. Przepis sankcjonujący w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą I przewiduje tożsamy jak dotychczas pułap maksymalnej kary pieniężnej, tj. [...] zł, ale jednocześnie surowsze zasady odpowiedzialności członków Zarządu m.in. spółek publicznych, gdyż zlikwidowano wymóg kwalifikowanego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę publiczną.

A zatem w rozpatrywanej sprawie znajdzie zastosowanie art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej [...], w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa

w ust. 1e - Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, karę pieniężną do wysokości [...] zł. Jak słusznie zauważył bowiem organ ww. ustawa ma charakter względniejszy dla skarżącego w zakresie zasad odpowiedzialności, gdyż wymaga stwierdzenia kwalifikowanego naruszenia obowiązków informacyjnych przez zarządzaną spółkę przy nie zmienionej wysokości maksymalnej sankcji pieniężnej.

Stosownie do treści art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, kara, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, nie może być nałożona, jeżeli od wydania decyzji

w przedmiocie nałożenia kary na emitenta, upłynęło więcej niż 12 miesięcy.

Zgodnie zaś z treścią art. 96 ust. 16 ustawy o ofercie, przy wymierzaniu kar,

o których mowa min. w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, stosuje się art. 96 ust. 1h ustawy o ofercie (przesłanki wymiaru kary pieniężnej). Przywołane przepisy, tj. art. 96 ust. 7 i 16 ustawy o ofercie nie ulegały zmianom w okresie od chwili popełnienia czynu przez Spółkę do dnia wydania niniejszej decyzji.

W przypadku zaś przepisu art. 96 ust. 1h ustawy o ofercie ustawodawca dokonał jednej zmiany, tj. ustawą zmieniającą [...] w dniu [...] maja 2017 r. rozszerzył pkt 7 wskazując, aby organ nadzoru podczas analizy uprzedniej karalności strony postępowania uwzględnił również uprzednie naruszenie przepisów ustawy, bezpośrednio stosowanych aktów prawa Unii Europejskiej, regulujących funkcjonowanie rynku kapitałowego, popełnione przez podmiot, na który jest nakładana kara.

Stosownie do dyspozycji art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej I w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie art. 96 ust. 1h ustawy o ofercie sprzed wejścia

w życie ustawy zmieniającej [...], gdyż nowe brzmienie ww. przepisu art. 96 ust. 1h ustawy o ofercie nie jest względniejsze dla Stron i nie wpływa na złagodzenie ich odpowiedzialności.

W świetle powołanych przepisów, wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na członka zarządu spółki publicznej, na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, musi zostać poprzedzone decyzją Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na emitenta na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie.

Decyzją z dnia z dnia [...] lutego 2019r., znak [...] KNF

na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie nałożyła na spółkę A. S.A.

w upadłości z siedzibą w K. administracyjną karę pieniężną w kwocie [...] zł, za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, określonych w art. 56 ustawy

o ofercie.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., Komisja Nadzoru Finansowego po rozpoznaniu wniosku spółki A. S.A. w upadłości z siedzibą w K.

o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2019r., znak [...] nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w kwocie [...] zł uchyliła w całości decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2019 r. i nałożyła na spółkę A. S.A. w upadłości z siedzibą w K. administracyjną karę pieniężną

w kwocie [...] zł.

Wyrokiem z dnia 27 maja 2021r. sygn. akt VI SA/Wa 2479/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę syndyka spółki A. S.A.

w upadłości z siedzibą w K. wniesioną na decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r. Wyrok jest prawomocny od dnia [...] września 2021r.

Przedmiotowe postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, organ prowadził w oparciu o ustalenia stanu faktycznego w zakresie naruszeń Spółki, które są dokonane w decyzji dotyczącej ww. Spółki.

Zgodnie z treścią art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie warunkiem nałożenia kary administracyjnej na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej jest stwierdzenie, że naruszenia obowiązków informacyjny miało charakter rażący.

W ocenie sądu, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że naruszenia, jakich dopuściła się Spółka zarządzana m.in. przez M. W., miały charakter rażący. Spółka dopuściła się naruszeń, które zostały uznane za kwalifikowane, gdyż przedstawiony obraz sytuacji Spółki i jej grupy kapitałowej nie był prawdziwy, rzetelny i kompletny, nie odzwierciedlał specyfiki opisywanej sytuacji podmiotu, zaś sporządzone raporty finansowe nie umożliwiały oceny wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową

i finansową Spółki.

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy dla [...] w [...], [...] Wydział Gospodarczy do spraw upadłościowych

i restrukturyzacyjnych wydał postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego Spółki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 r. prawo restrukturyzacyjne. Na funkcję zarządcy został wyznaczony doradca restrukturyzacyjny D. S. Spółce zezwolono na wykonywanie zarządu nad całością przedsiębiorstwa w zakresie nieprzekraczającym zwykłego zarządu (raport bieżący Spółki z dnia [...]grudnia 2016 r. nr [...]).

Następnie, raportem bieżącym nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Spółka poinformowała, że powzięła wiadomość, iż w dniu [...] lutego 2017 r. ww. sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania sanacyjnego wobec Emitenta.

W dniu [...] listopada 2017 r. sąd upadłościowy wydał postanowienie

o ogłoszeniu upadłości A. (o którym Spółka informowała raportem bieżącym nr [...]). Syndykiem masy upadłości A. w upadłości został L. K. W dniu [...] lutego 2018 r. Zarząd Spółki otrzymał postanowienie sądu upadłościowego sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2017r. z klauzulą prawomocności, nadaną w zakresie ogłoszenia upadłości dłużnika A., tj. pkt I-VI i IX-XI ww. postanowienia. Postanowienie jest prawomocne z dniem [...] grudnia 2017 r.

W raporcie bieżącym nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Syndyk masy upadłości A. w upadłości poinformował, iż na podstawie par. 31 ust. 2 pkt 4) [...], w związku z upływem terminu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości A. w upadłości oraz w związku z art. 91 ust. 9 i 10 ustawy o ofercie [...] w [...] S.A. (dalej: "[...]") w dniu [...] maja 2018 r. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie wykluczenia z obrotu giełdowego na [...] akcji A. w upadłości z dniem [...] czerwca 2018 r. Ostatnim dniem obrotu akcjami Spółki na rynku regulowanym był dzień [...] czerwca 2018 r.

Emitent jako spółka, której akcje były notowane na ryku regulowanym prowadzonym przez [...], podlegał ustawowym obowiązkom informacyjnym

i przekazał do publicznej wiadomości, Komisji oraz spółki prowadzącej rynek regulowany raport okresowy, którego dotyczy niniejsze postępowanie.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. Spółka przekazała do publicznej wiadomości skonsolidowany raport półroczny za I półrocze 2016 r., zawierający skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r. oraz skrócone sprawozdanie finansowe za 1 półrocze 2016 r.

Raport ten został podpisany zarówno przez J. M. , jak i przez M. W.

Z ustaleń organu wynika, że w dniu [...] stycznia 2016 r. Strony pełniły w A. funkcje członków Zarządu. M. W. był Wiceprezesem Zarządu Spółki i pełnił funkcję Wiceprezesa Zarządu Spółki do dnia [...] września 2016 r. (raport bieżący Spółki nr [...] z dnia [...] września 2016 r., k. 850)..

Raport roczny za 2016 r. został opublikowany w dniu [...] marca 2017 r.

a skonsolidowany raport roczny za 2016 r. został opublikowany w dniu [...] marca 2016r., a więc w momencie, gdy J. M. i M. W. nie pełnili już funkcji członków Zarządu A., w związku z czym niniejsze postępowanie nie objęło swym zakresem naruszeń związanych z publikacją tych raportów.

Emitent w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. oraz w skróconym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2016 r. ujawnił, że sprawozdania zostały sporządzone w oparciu o zasadę memoriału oraz

o założenie, że jednostki w grupie kapitałowej (oraz odpowiednio jednostka) będą kontynuowały działalność w dającej się przewidzieć przyszłości. Jednocześnie w kontekście tego ujawnienia Emitent nie poinformował jednoznacznie o istnieniu niepewności wskazujących na istnienie możliwości przerwania kontynuacji działalności. Nieujawnienie w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i skróconym sprawozdaniu finansowym Emitenta za I półrocze 2016 r. informacji odnośnie zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności Spółki do kontunuowania działalności, stanowiło naruszenie przepisów ustawy o ofercie.

Sąd podziela stanowisko organu, że Zarząd Emitenta publikując skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe oraz skrócone sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r. był w posiadaniu informacji wskazujących na występowanie istotnych zagrożeń co do kontynuacji działalności Spółki.

Powyższe wynikało przede wszystkim z opublikowanych danych finansowych, po pierwsze, pogłębiającej się skonsolidowanej straty netto z działalności kontynuowanej (w przypadku I kwartału 2016 r. była to kwota [...] zł, zaś po I półroczu 2016 r. kwota [...] zł) oraz ujawnionej w skróconych sprawozdaniach finansowych za I półrocze 2016 r. wysokości zobowiązań krótkoterminowych zarówno skonsolidowanych jak i jednostkowych znacznie przekraczających stan krótkoterminowych należności (skonsolidowane zobowiązania krótkoterminowe stanowiły około 293% wartości skonsolidowanych należności krótkoterminowych; natomiast zobowiązania krótkoterminowe stanowiły około 907% wartości należności krótkoterminowych).

Ponadto o świadomości Zarządu Emitenta co do występowania zagrożeń co do kontynuacji działalności Spółki świadczy także podjęcie decyzji o przystąpieniu do sporządzania wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego w ramach procesu wszczęcia restrukturyzacji Spółki 33 dni po przekazaniu do publicznej wiadomości skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 r. a w konsekwencji złożenie wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego 43 dni po opublikowaniu ww. skonsolidowanego raportu półrocznego. Tym bardziej, iż wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego odwoływał się do złej sytuacji finansowej Emitenta.

Wbrew zarzutom skargi, organ nie negował zasadności sporządzenia przez Emitenta skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz skróconego sprawozdania finansowego za I półrocze 2016 r. przy założeniu kontynuacji działalności. Nie zwalniało to jednak Emitenta z obowiązku ujawnienia istniejących zagrożeń co do kontynuacji działalności.

Wobec powyższego zdaniem sądu, opisane powyżej naruszenia uzasadniały zakwalifikowanie ich jako rażące, albowiem sporządzono skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe oraz skrócone sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016r. zawierających informacje, które uniemożliwiały ich użytkownikom zapoznanie się

z sytuacją finansową Spółki.

Dodatkowo ww. raporty okresowe nie zostały sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny oraz umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową Emitenta (§ 3 ust. 1 i 3 Rozporządzenia). Nadto wymienione wyżej sprawozdania finansowe nie zawierały wszystkich ujawnień i informacji wymaganych przez MSR, co wpływało negatywnie na walory informacyjne ww. sprawozdań finansowych.

Nie budzi wątpliwości, że w okresie kiedy miały miejsce zidentyfikowane naruszenia prawa określone jako rażące, tj. w dniu [...] sierpnia 2016 r., Strony sprawowały funkcję członków Zarządu Spółki i to one podpisały się pod skróconym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r. oraz skróconym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, dowodzi to posiadania przez zarządzających Spółką wiedzy, co do występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności oraz ryzyk związanych

z płynnością, na które narażona była zarówno Spółka jak i jej grupa kapitałowa.

Jednocześnie podkreślić należy, że przepisy ustawy o ofercie, będące podstawą odpowiedzialności M. W. nie uzależniają nałożenia kary pieniężnej od wykazania umyślnego działania członka zarządu emitenta. Zatem niezależnie od intencji skarżącego podstawowym obowiązkiem członka zarządu Spółki jest działanie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Ponadto, jak słusznie zauważył organ, członek zarządu podpisując się pod przekazywanym do publicznej wiadomości nierzetelnym skróconym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym oraz skróconym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r., przyjął na siebie odpowiedzialność za jego prawdziwość, rzetelność, kompletność oraz zgodność z przepisami prawa.

W związku z tym, że Spółka opublikowała skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe oraz skrócone sprawozdanie finansowe za I półrocze 2016 r., a z opublikowanych danych finansowych wynikały informacje wskazujące na występowanie istotnych zagrożeń co do kontynuacji działalności Spółki, to m. in. M. W. ponosi odpowiedzialność, bowiem wówczas pełnił funkcję członka zarządu Spółki. Stwierdzone zachowanie stanowi rażące naruszenie obowiązków informacyjnych jakie ciążyły na Spółce w związku z art. 56 ustawy o ofercie.

Niewątpliwie funkcja członka zarządu wiąże się ze szczególnymi obowiązkami do jakich należą m. in. właściwe zarządzanie i organizowanie działalności spółki.

Z powyższego nie zwalnia choćby nieznajomość przepisów prawa, a tym samym nieznajomość obowiązków ciążących na spółce publicznej czy na samym członku zarządu, zwłaszcza w sytuacji, w której członek zarządu podpisuje się pod skróconym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym oraz skróconym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2016 r., przekazując je do publicznej wiadomości.

Konsekwencją stwierdzonych naruszeń uznanych za rażące, było nałożenie na skarżącego kry pieniężnej. Ustalając wymiar w niniejszej sprawie, organ szczegółowo przeanalizował przesłanki wymiaru administracyjnej kary pieniężnej określone w art. 96 ust. 1h ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej I w zw. z art. 96 ust. 16 ustawy o ofercie, biorąc pod uwagę:

1) wagę naruszenia oraz czas jego trwania;

2) przyczyny naruszenia;

3) sytuację finansową podmiotu, na który nakładana jest kara;

4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez podmiot, który dopuścił się naruszenia, lub podmiot, w którego imieniu lub interesie działał podmiot, który dopuścił się naruszenia, o ile można tę skalę ustalić;

5) straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można te straty ustalić;

6) gotowość podmiotu dopuszczającego się naruszenia do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności tego naruszenia;

7) uprzednie naruszenia przepisów ustawy o ofercie popełnione przez podmiot, na który nakładana jest kara.

Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu w tym zakresie. Wbrew twierdzeniu skarżącego, w ocenie sądu, Komisja dokonała wszechstronnej i dokładnej oceny sytuacji finansowej M. W. Komisja

w tym zakresie opierała się na wszystkich dokumentach i zeznaniach złożonych przez skarżącego.

Sąd za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia art. 84 § 1 w zw. art. 77 § 1 i 78 § 1 oraz art. 7 i 8 § i kpa, poprzez ich błędne zastosowanie polegające na oddaleniu wniosku dowodowego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego

w zakresie rachunkowości, z uwzględnieniem znajomości MSR, zgłoszonego przez skarżącego na okoliczność prawidłowości wykonania obowiązków informacyjnych w zakresie publikacji informacji okresowych.

Sąd podziela stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie rachunkowości na okoliczność prawidłowego wykonania obowiązków informacyjnych przez Spółkę. Zakres przedmiotowy rozpatrywanej sprawy dotyczący prawidłowości wykonania obowiązków informacyjnych w zakresie sprawozdawczości finansowej wchodzi

w zakres kompetencji KNF - organu wyspecjalizowanego w tym zakresie. Skoro zatem organ orzekający w przedmiotowej sprawie miał charakter wyspecjalizowany, to niewątpliwie jego pracownicy posiadają wiadomości specjalne niezbędne do dokonania wyboru rozstrzygnięcia.

Podobnie brak podstaw do uwzględnienia treści Ekspertyzy. Analiza Ekspertyzy wskazuje, iż jej autorzy kwestionują konieczność ujawnień okoliczności mogących nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, wskazując na zaistniałe polepszenie sytuacji finansowej widoczne w danych finansowych za I półrocze 2016 r. oraz zasadność przyjętej kontynuacji działalności. Autorzy Ekspertyzy podejmują także polemikę z zarzutem braku rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności wskazując po pierwsze na brak zastosowania MSSF 7 do śródrocznych sprawozdań jak i na fakt, iż w treści sprawozdań finansowych za I półrocze 2016 r. oraz w sprawozdaniu Zarządu za I półrocze 2016 r. zamieszczono ujawnienia odnoszące się do ryzyk związanych z płynnością. W Ekspertyzie podjęto także polemikę z oceną naruszeń jako rażących.

Sąd za niezasadny uznał również zarzut naruszenia art. 89 § 1 i 2 w zw. z art. 8 § i kpa, przez ich błędne zastosowanie polegające na nieprzeprowadzeniu rozprawy w toku niniejszego postępowania, albowiem ewentualne przeprowadzenie rozprawy nie przyczyniłoby się do przyspieszenia lub uproszczenia postępowania. Jak również w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła potrzeba uzgodnienia interesów stron.

Ponadto, wbrew zarzutom skarżącego, Komisja wydając skarżoną decyzję nie dopuściła się naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77§ 1 kpa w zw. z art. 80 kpa oraz art. 7 kpa.

W sprawie zgromadzono obszerny materiał dowodowy, który umożliwił prawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz ocenę działalności Spółki w okresie kiedy m. in. M. W. pełnił funkcję członka zarządu Spółki. Organ dokonał analizy materiału dowodowego, ocenił go zgodnie z treścią art. 80 kpa a następnie wyprowadził prawidłowe wnioski odnośnie do działań Spółki w okresie kiedy M. W. był jej członkiem zarządu.

Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.