Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 950/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł uzasadniając, że wniósł dziewięć skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. Łączna kwota wpisów od skarg w związku z tym wynosi 4.500 zł. Wnioskodawca wskazał, że wpłacenie jednorazowo takiej kwoty w jego sytuacji materialnej jest niemożliwe, a odmowa prawa pomocy we wnioskowanym zakresie doprowadzi do stanu zagrażającego postawieniem w stan ubóstwa. Skarżący zdeklarował, że jest w stanie uiścić bez uszczerbku dla swoich potrzeb bytowych wpis do wysokości 100 zł od każdej skargi.

Na urzędowym formularzu wniosku podał, że jego miesięczne wydatki to: kredyty bankowe 2.500 zł, wyżywienie około 1.000 zł, czynsz i media około 900 zł oraz na lekarstwa (skarżący choruje na cukrzycę) około 500 zł. W gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, z którą posiada własnościowe mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 56 m2 oraz samochód Skoda, rocznik 1999. Poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskują z tytułu umowy o pracę 3.000 zł brutto i z działalności gospodarczej (biuro rachunkowe) 1.800 zł brutto.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostały zeznania podatkowe małżonków za lata 2008 i 2009, zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia żony skarżącego, kopie z księgi przychodów i rozchodów za czerwiec, lipiec i sierpień 2010 r., zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków, kopie wyciągów z rachunku bankowego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wraz z oświadczeniem, że małżonkowie nie posiadają żadnych lokat bankowych, a posiadane karty kredytowe są w całości wykorzystywane i spłacane nieregularnie w kwotach minimalnych oraz umowa kredytu restrukturyzacyjnego.

Z powyższych dokumentów wynika, że z działalności gospodarczej wnioskodawca uzyskał przychód w wysokościach: w 2008 r. 50.214,90 zł (dochód – 5.538,21 zł) i w 2009 r. 47.592,60 zł (dochód – 20.951,65 zł). Jego żona uzyskała w tych latach przychody: w 2008 r. ze stosunku pracy i z działalności wykonywanej osobiście łącznie 50.818,23 zł (dochód – 46.511,46 zł), a w 2009 r. ze stosunku pracy, z działalności wykonywanej osobiście oraz z praw autorskich 50.755,91 (dochód – 45.748,76 zł). Zgodnie z zaświadczeniem z zakładu pracy, wynagrodzenie brutto E. B. wynosi 2.631,20 zł, wnioskodawca natomiast uzyskuje z działalności gospodarczej średnio miesięcznie około 3.200 zł i dochód około 1.800 zł. Od początku roku do sierpnia 2010 r. przychód z działalności wyniósł 29.645,83 zł i poniesiono koszty jego uzyskania w wysokości 11.676,81 zł. Na rachunku bankowym związanym z działalnością gospodarczą saldo jest ujemne i wynosi średnio (-) 2.000 zł. Na wyciągach z rachunku odnotowane są m.in. przelewy wewnętrzne z rachunkiem prywatnym skarżącego. Rata kredytu restrukturyzacyjnego, zaciągniętego w marcu 2010 r. na 10 lat, wynosi 2.327,06 zł. Poza tym, zgodnie z zestawieniem miesięcznie ponoszonych wydatków, skarżący wraz z żoną ponoszą 860 zł na utrzymanie mieszkania, 900-1.000 zł na żywność, 200 zł na środki higieny, 100 zł na ubrania (w tym pralnię) 150-500 zł na lekarstwa. Łącznie około 4.610-5060 zł. Skarżący oświadczył, że jedynym źródłem finansowania tych wydatków są dochody małżonków.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wnioskodawca powyższego nie wykazał.

Przede wszystkim nie zostały przedłożone wszystkie żądane w wezwaniu dokumenty, to jest kopie historii wszystkich posiadanych przez małżonków rachunków bankowych i kart kredytowych. Nie złożono też oświadczenia, że takich małżonkowie nie posiadają. Z przedłożonych wyciągów rachunku związanego z działalnością gospodarczą wynika natomiast, że wnioskodawca jest posiadaczem jeszcze rachunku prywatnego. Ponadto oświadczył, że wraz z żoną mają karty kredytowe w całości wykorzystywane, a i z tych wyciągi nie zostały przedłożone. Z kolei brak wyjaśnień uzasadniających niezastosowanie się do wezwania poddaje w wątpliwość twierdzenia wnioskodawcy o braku środków na opłacenie wpisu sądowego zarówno w niniejszej, jak i w pozostałych ośmiu sprawach.

Należy też zauważyć, że żona wnioskodawcy nie uzyskuje dochodu tylko ze stosunku pracy. Z zeznań podatkowych wynika bowiem, że ma możliwość zarobkowania również poprzez działalność wykonywaną osobiście oraz z tytułu praw autorskich, w kwocie miesięcznej do 1.200 zł brutto.

Poza tym wypada zwrócić uwagę, że zdeklarowane dochody są niższe od wydatków wymienionych w miesięcznym zestawieniu, co wskazuje na uzyskiwanie dodatkowych dochodów, które nie zostały przez wnioskodawcę podane. Tym bardziej, że – mimo, iż z przedłożonych dokumentów oraz oświadczenia wynika, że małżonkowie nie dysponują oszczędnościami – skarżący zdeklarował, że jest w stanie opłacić łącznie 900 zł tytułem wpisów sądowych w dziewięciu sprawach.

W tym stanie rzeczy nie można dać wiary, że skarżący wraz z żoną nie mają oszczędności. Mając z kolei na względzie przedstawione wyżej uwagi, nie jest możliwa weryfikacja jego rzeczywistych możliwości płatniczych.

Tym samym stwierdzić należało, że wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, i dlatego na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.