Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 528/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 5, art. 89 ust. 1a pkt 7, art. 123
journal: Dz.U. 2017 poz 1778
law: Ustawa  z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jedn.
article: art. 59 ust. 9 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 646
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2019 r. znak: [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 528/20

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 roku nr [...]Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego(DZ.U z 2018 roku, poz. 2096 dalej kpa) w związku z art. 59 ust.9 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców( DZ.U z 2018 roku, poz. 646 ze zm. dalej upp) w związku z art. 66 ust.5 oraz art. 123 ustawy z 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych( Dz.U z 2017 roku poz. 1778 dalej jako usus) w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie z dnia [...]stycznia 2019 roku Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...], nr [...]w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.

Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z [...]listopada 2018 roku zostało doręczone płatnikowi składek M. Z. – PPUH ,, [...] ‘’ w dniu 7 stycznia 2019 roku. Płatnik wyraził zgodę na wszczęcie kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. W związku z powyższym w dniu [...]stycznia 2019 roku została przez Oddział ZUS w [...]wszczęta kontrola płatnika składek. Pismem z 10 stycznia 2019 roku inspektor kontroli ZUS wezwał płatnika do przedłożenia w terminie do 18 stycznia 2018 roku – wydruków kosztów wynagrodzeń za lata 2014 – 2018, danych identyfikacyjnych osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych, wydruków informacji PIT- 11 za lata 2014 – 2018, brakujących umów cywilnoprawnych wraz z rachunkami. Płatnik składek 10 stycznia 2019 roku złożył wniosek o przerwanie wykonywania czynności kontrolnych w związku z przygotowaniem dokumentów niezbędnych do prowadzenia kontroli. Pismem z 10 stycznia 2019 roku ZUS poinformował płatnika o przerwaniu kontroli w okresie od 11 do 17 stycznia 2019 roku. Inspektor kontroli w dniu 18 stycznia 2019 roku doręczył płatnikowi składek upoważnienie z dnia 16 stycznia 2019 roku do przeprowadzenia kontroli. Płatnik w dniu 18 stycznia 2019 roku wniósł sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych. Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2019 roku inspektor kontroli ZUS zabezpieczył na czas sprzeciwu dowody mające związek z przedmiotem i zakresem kontroli.

Dyrektor Oddziału ZUS w [...]w dniu [...]stycznia 2019 roku wydał postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Płatnik składek wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

W zażaleniu płatnik składek zarzucał naruszenie przepisów poprzez niewskazanie w zakresie przedmiotowym kontroli jakiego okresu dotyczy kontrola. Ponadto zarzucał naruszenie art. 48 ust.2 upp polegające na wszczęciu kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli.

Zdaniem organu wniesione zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Wskazał, iż zgodnie z art. 92a usus do kontroli płatnika składek będącego przedsiębiorcą stosuje się przepisy rozdziału 5 upp. Kontrola została wszczęta zgodnie z przepisami prawa tj. w dniu doręczenia płatnikowi upoważnienia do przeprowadzenia kontroli po uprzednim doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Zarówno w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli oraz upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli wskazany został zdaniem organu zakres przedmiotowy kontroli. Zakres przedmiotowy obejmował prawidłowość i rzetelność obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek do których pobierania zobowiązany jest ZUS oraz zgłaszanie do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego, ustalanie uprawnień do świadczeń i wypłacanie tych świadczeń oraz dokonywanie rozliczeń z tego tytułu, prawidłowość i terminowość opracowywania wniosków o świadczenia emerytalne i rentowe, wystawianie zaświadczeń lub zgłaszanie danych dla celów ubezpieczeń społecznych.

W ocenie organu zarzut braku wskazania okresu jakiego dotyczy kontrola jest pozbawiony podstaw prawnych.

Zgodnie z art. 48 ust.3 upp zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera oznaczenie organu, datę i miejsce wystawienia, oznaczenie przedsiębiorcy, wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli, imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska. Zgodnie z art. 49 ust.7 upp upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera w szczególności wskazanie podstawy prawnej, oznaczenie organu kontroli, datę i miejsce wystawienia, imię i nazwisko pracownika kontroli upoważnionego do jej przeprowadzenia, jego numer legitymacji służbowej, oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą, określenie zakresu przedmiotowego kontroli, wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywany termin jej zakończenia, imię i nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji, pouczenie o prawach i obowiązkach przedsiębiorcy

W ocenie organu zakres przedmiotowy przeprowadzanej kontroli wynika z przepisów ustawy systemowej. Zgodnie z art. 86 ust.2 usus kontrola może obejmować w szczególności zgłaszanie do ubezpieczeń społecznych i wypłacanie tych świadczeń, prawidłowość i rzetelność obliczania, potrącania i opłacania składek oraz innych składek i wypłat, do których zobowiązany jest ZUS, ustalanie uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i wypłacanie tych świadczeń oraz dokonywanie rozliczeń z tego tytułu, prawidłowość i terminowość opracowywania wniosków o świadczenia emerytalne i rentowe, wystawianie zaświadczeń lub zgłaszanie danych dla celów ubezpieczeniowych, dokonywanie oględzin składników majątku płatników składek zalegających z opłatą należności z tytułu składek.

Zdaniem organu w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli oraz upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli płatnika składek nie ma obowiązku do wskazania za jaki okres przedsiębiorca będzie kontrolowany. Okres za jaki ma być przeprowadzona kontrola wynika z przepisów dotyczących dochodzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Zgodnie z art. 24ust.4 usus należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia wymagalności. Z kolei zgodnie art. 84 ust.3 usus nie można żądać zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych za okres dłuższy niż ostatnie 12 miesięcy, jeżeli osoba pobierająca świadczenie zawiadomiła organ wypłacający świadczenie o zajściu okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczenia albo wstrzymanie ich wypłaty, a mimo to świadczenie nadal było wypłacane, a w pozostałych przypadkach za ostatnie trzy lata.

W ocenie organu również nie doszło do naruszenia przepisu art. 48 ust.2 upp polegającego na wykonywaniu czynności kontrolnych przed upływem 7 dni licząc od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli ponieważ płatnik na to wyraził zgodę.

Skargę na postanowienie organu odwoławczego wniósł M. Z..

Zarzucał naruszenie przepisów postępowania:

- art. 6 kpa poprzez podejmowanie przez organ działań w sposób sprzeczny z przepisami prawa w związku z tym, że nie wskazał w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia postępowania oraz w upoważnieniu okresu za jaki skarżący miał być kontrolowany;

- art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej poprzez niewskazanie okresu za jaki ma być przeprowadzona kontrola;

- art. 138 kpa poprzez utrzymanie błędnego orzeczenia organu pierwszej instancji mimo, że istniały podstawy do jego uchylenia i odstąpienia od czynności kontrolnych.

Naruszenia przepisów prawa materialnego:

- art. 48 ust.3 upp w związku z art. 92a usus poprzez błędną wykładnię i uznanie, że organ kontroli nie był zobowiązany do wskazania w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli w ramach ,, zakresu przedmiotowego kontroli ‘’ – okresu objętego kontrolą, tj. okresu za jaki skarżący miał być kontrolowany;

- art. 49 ust.7 upp w związku z art. 92a usus poprzez błędną wykładnię, iż organ nie był zobowiązany do wskazania w upoważnieniach do przeprowadzenia kontroli w ramach ,, zakresu przedmiotowego kontroli ‘’ – okresu objętego kontrolą, tj. okresu za jaki skarżący miał być kontrolowany;

- § 1 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad i trybu przeprowadzania kontroli płatników składek(DZ.U z 1998 roku, nr 164, poz. 1165 dalej rozporządzenie) w związku z art. 24 ust.4 usus poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez organ, że naruszone przepisy stanowią podstawę ustalenia okresu jaki jest obejmowany kontrolą.

W związku z powyższym skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podnosił, iż organ w toku prowadzonej kontroli zaniechał podania w całości zakresu przedmiotowego kontroli poprzez niewskazanie czasookresu jaki podlega kontroli tj. okresu jaki organ objął kontrolą, ograniczając się jedynie do wskazania ,, merytorycznego’’ zakresu kontroli. Takiej informacji brak zarówno w doręczonym zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli, jak również w każdym z trzech upoważnień do przeprowadzenia kontroli. Samo ustne poinformowanie podmiotu kontrolowanego przez inspektorów o okresie jaki będzie podlegać kontroli nie spełnia wymogów przepisów prawa wskazanych w zarzutach skargi. Ponadto jest to sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

W samym protokole kontroli z dnia 12 marca 2019 roku organ wskazuje różne okresy kontroli. W zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek , do których pobierania zobowiązany jest zakład oraz zgłaszanie do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego kontrolą objęto okres listopad 2015 – październik 2018, w tym zgłaszanie do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego okres styczeń 2014 – październik 2018.

Świadczy to o całkowicie dowolnym i swobodnym podejściu organu do kwestii okresu podlegającego kontroli. W protokole są wątpliwości co do okresu, a tak naprawdę okresów podlegających kontroli. Skarżący wskazywał, że przy pkt 1 zakres kontroli obejmował okres listopad 2015 – październik 2018, natomiast w poszczególnych podpunktach organ rozszerzył okres przedmiotowy kontroli na styczeń 2014 – październik 2018. W związku z tym zdaniem skarżącego nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć za jaki okres kontrolowano w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek do których pobierania zobowiązany jest skarżący.

W ocenie skarżącego błędne jest stanowisko, iż każda kontrola przeprowadzana przez organ u dowolnego przedsiębiorcy obejmuje zawsze maksymalny okres tj. wyznaczony granicami okresu przedawnienia. Przepisy rozporządzenia tej kwestii nie rozstrzygają i nie wyznaczają ani minimalnego, ani maksymalnego okresu za jaki będzie prowadzona kontrola. Ta kompetencja leży po stronie organu lecz winna przez organ uzewnętrzniona w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli i w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli. Brak oznaczenia okresu za jaki przeprowadzana jest kontrola mogłoby doprowadzić do naruszenia przepisu art. 58 ust.1 upp zgodnie z którym zakazane jest przeprowadzanie kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zaprezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2019 roku, syg.a kt VIII SA/Wa 361/19 po rozpoznaniu skargi M. Z. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...]lutego 2019 roku w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych uchylił zaskarżone postanowienie.

W ocenie WSA Prezes ZUS nie rozpoznał zażalenia w terminie 7 dni od jego wniesienia i postanowienie organu pierwszej instancji o kontynuacji czynności kontrolnych z mocy prawa upadło i zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Wynika to wprost z art. 59 ust.10 upp. Tym samym wadliwie było działanie Prezesa ZUS, który po upływie wspomnianego terminu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Prezesa ZUS, wyrokiem z dnia 20 maja 2020 roku uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

NSA wskazał, iż sąd pierwszej instancji pominął regulację art. 132 i 133 kpa, mimo, iż stwierdził, że stosownie do art. 59 ust.16 upp w tym zakresie stosuje się wprost przepisy kpa.

W rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało wniesione za pośrednictwem oddziału ZUS w [...]i zostało przekazane prezesowi ZUS 13 lutego 2019 roku, który je rozpatrzył [...]lutego 2019 roku, a następnie zostało przekazane do wysłania 19 lutego 2019 roku. Zachowany został zatem przez organ odwoławczy 7 dniowy termin do rozstrzygnięcia zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2108 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w zostały w sposób prawidłowy wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy( por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 roku, syg. akt S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby.

Niniejsze postępowanie toczyło się po uchyleniu poprzedniego wyroku WSA wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2020 roku, syg. akt I GSK 1790/19, którym sąd uchylając wyrok sądu pierwszej instancji odniósł się do proceduralnych aspektów sprawy, a mianowicie przesądził, iż zażalenie wniesione na postanowienie organu pierwszej instancji było w terminie, były podstawy aby postępowanie toczyło się trybie uproszczonym.

Naczelny Sąd Administracyjny związany zakresem skargi nie odnosił się do merytorycznych zarzutów skargi.

W ocenie Sądu istotą skargi jest ocena stanowiska organów, iż zarówno w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli, jak i w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli - w pojęciu - wskazanie czy określenie zakresu przedmiotowego kontroli nakłada obowiązek określenia okresu za jaki taka kontrola będzie przeprowadzona. Przepis art. 48 ust.3 pkt 4 upp nakłada w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli obowiązek ,,wskazania zakresu przedmiotowego kontroli ‘’.

Zgodnie z art. 49 ust.7 pkt 6 upp i art. 89 ust.1a pkt 7 usus nakładają obowiązek określenia ,, zakresu przedmiotowego kontroli ‘’. Zakres kontroli został określony w przepisie art. 86 usus. Należy zauważyć, iż przepisy zarówno ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, jak i ustawy z 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców nie wskazują aby organ w zarówno w zawiadomieniu, jak i upoważnieniu precyzował za jaki okres będzie przeprowadzał kontrolę. Jedynie z przepisów art. 49 ust.7 pkt 7 upp wynika, iż organ winien wskazać datę rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli.

W ocenie sądu organ może objąć kontrolą każdy okres w którym przedsiębiorca miał obowiązki związane z szeroko rozumianym pojęciem ubezpieczeń społecznych. Fakt przedawnienia roszczeń będzie skutkował tym, iż nie ma możliwości egzekwowania zaległości. Tak więc racjonalnym wydaje się, że kontrola odnosi się do tych okresów co do których organ mógłby się domagać ich uiszczenia, czy też w przypadku nienależnie pobranych – ich zwrotu. Należy zauważyć, zgodnie z art. 87 ust.1 pkt 1 usus w trakcie przeprowadzania kontroli inspektor kontroli ZUS ma prawo do badania wszelkich ksiąg, dokumentów finansowo – księgowych oraz innych informacji, przy czym muszą one być związane z zakresem kontroli. Inspektorowi kontroli nie przysługuje np. prawo dostępu do dokumentów nie związanych z zakresem kontroli ( np. kontrakty handlowe).

Faktycznie zgodnie z art. 58 ust.1 upp organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzona przez ten sam organ. Ustęp 2 powołanego przepisu wskazuje wyjątek od zasady określonej w ust.1 przepisu. Z przepisu tego w ocenie Sądu nie można wywodzić nakazu określania w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli czy upoważnieniu za jaki okres będzie przeprowadzana kontrola. Ustawodawca nie wymaga określa we wskazanych dokumentach określania za jaki okres będzie przeprowadzana kontrola ponieważ już w trakcie kontroli może okazać się, że zachodzi potrzeba szerszego badania. W związku z tym gdyby istniało ograniczenie czasowe, to za ,, nowy ‘’ okres musiałaby być przeprowadzona kolejna kontrola. Jedyne ograniczenie organu kontrolującego to obowiązek określenia czasu przewidywanej kontroli.

Za niezasadne uznać należało podniesione przez Skarżącego zarzuty natury procesowej. W ocenie Sądu postępowanie organu było prawidłowe. Organ przeprowadził wymagane prawem postępowanie wyjaśniające wystarczające dla ustalenia okoliczności mających podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i dokonania oceny, czy zaszły prawem przewidziane warunki do wydania decyzji. Kluczowe bowiem w postępowaniu wyjaśniającym, toczącym się na podstawie przepisów postępowania administracyjnego, jest przeprowadzenie nie każdego (jakiegokolwiek) dowodu, ale takiego, który dotyczy okoliczności istotnych w sprawie, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Oznacza to, że sytuacji, w której w świetle zebranego materiału dowodowego nie istnieją wątpliwości dla wydania rozstrzygnięcia kończącego, to organ nie jest obowiązany do przeprowadzania kolejnych dowodów, w tym wnioskowanych przez stronę, w szczególności, gdy uzna daną okoliczność za wystarczająco udowodnioną.

Przypomnieć należy, że zgodnie z regułą wyrażoną w art. 80 kpa, organ prowadzący postępowanie według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Oceniając wyniki postępowania dowodowego (wiarygodność i moc dowodów), organ powinien uwzględnić treść wszystkich przeprowadzonych i rozpatrzonych dowodów, wskazując w uzasadnieniu decyzji fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do przyjęcia, że organ dochował powyższych obowiązków i nie naruszył reguł swobodnej oceny dowodów. Odmienna ocena przepisów prawnych dokonana przez organ administracji publicznej nie może być uznana za naruszenie przepisu art. 8 kpa. Jest to uprawnienie organu wynikające z zasady swobodnej oceny dowodów, która w ocenie Sądu nie została w niniejszym postępowaniu naruszona.

Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.