Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1217/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Lu 87/16 w przedmiocie odmowy uchylenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie ze skargi J.H. na bezczynność Starosty Włodawskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Lu 87/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, odmówił J.H. uchylenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2016 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia 25 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: P.p.s.a, oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie, wezwał skarżącego J.H. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na bezczynność Starosty Włodawskiego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 19 lipca 2016 r. skarżący wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia.

Sąd I instancji wskazał, iż skarga na bezczynność organu w sprawach udostępnienia informacji publicznej, wbrew twierdzeniu skarżącego, podlega wpisowi w wysokości 100 zł. Ponadto skarga ta nie podlega ustawowemu zwolnieniu od wpisu, gdyż nie mieści się w katalogu zwolnień od wpisu sądowego zawartym w art. 239 § 1 oraz art. 220 § 4 P.p.s.a.

W tej sytuacji, zdaniem Sądu I instancji, nie było podstaw do uchylenia w trybie art. 165 w zw. z art. 167 P.p.s.a. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2016 r.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie, skarżący zaskarżając ww. zarządzenie w całości, wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że brak jest podstawy do wydania zarządzeń o odpłatności za dostęp do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 165 P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Natomiast w myśl art. 167 P.p.s.a., przepisy rozdziału dotyczącego orzeczeń sądowych, stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Wskazać należy, że przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy", o którym mowa w art. 165 P.p.s.a., należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.

W sprawie niniejszej zasadnie Sąd I instancji uznał, że brak było podstaw do uchylenia zarządzenia z dnia 25 maja 2016 r.

Zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 21, poz. 2193 ze zm.) określa wysokość wpisów w sprawach sądowoadministracyjnych. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia, od skarg na bezczynność organów administracji wpis stały wynosi 100 zł.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Starosty Włodawskiego, a więc należny wpis od skargi w tym przedmiocie wynosi 100 zł.

Zasadnie zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu, gdyż sprawa, w której wniósł skargę, podlega opłacie z racji jej przedmiotu. Nie została bowiem wymieniona w art. 239 P.p.s.a. zawierającym katalog spraw zwolnionych od koszów sądowych. Zaznaczyć przy tym należy, że w sprawie nie wystąpiła zmiana okoliczności, uzasadniająca uchylenie w oparciu o art. 165 P.p.s.a. zarządzenia z dnia 25 maja 2016 r. Przede wszystkich z akt sprawy nie wynika, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Podkreślić należy, że mają to być okoliczności relewantne dla rozpoznawanej kwestii. Okoliczność, że skarżący inaczej ocenia daną kwestię, niż uczynił to Sąd, nie stanowi przesłanki do zmiany prawomocnego rozstrzygnięcia wydanego w tym zakresie. Instytucja przewidziana w art. 165 P.p.s.a. nie służy bowiem do ponownego rozpatrzenia argumentów strony przedstawionych w trakcie rozpoznania wniosku, lecz do umożliwienia zmiany wcześniej wydanego rozstrzygnięcia w przypadku gdy okoliczności sprawy uległy zmianie powodując nieadekwatność poprzednio zapadłego rozstrzygnięcia do zmienionej sytuacji. W przypadku niewykazania przez stronę, że okoliczności sprawy uległy zmianie, art. 165 P.p.s.a. nie znajduje zastosowania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.