Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 659/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. O. oraz P. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie budowy obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 marca 2003 r., nr [...], Starosta zatwierdził projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę garażu na działce nr [...] dla K. T.. Następnie decyzją z dnia 22 sierpnia 2005 r., nr [...], Starosta przeniósł powyższe pozwolenie na nabywcę wskazanej działki H. i D. Ł..

Decyzją z dnia 31 stycznia 2006 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 51 w związku z art. 50 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj.: Dz.U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), orzekł o braku podstaw do rozstrzygnięcia w oparciu o art. 51 w związku z art. 50 ustawy – Prawo budowlane w sprawie budowy garażu przez H. i D. Ł. na działce nr [...] położonej w T. przy ul. [...]. Po przeanalizowaniu dyspozycji art. 50 w zw. z art. 51 ustawy – Prawo budowlane w uzasadnieniu stwierdzono, że brak jest jakichkolwiek podstaw do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Odnosząc się do kwestii wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy – Prawo budowlane rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych, tj. wytyczenie geodezyjne, które nastąpiło w odniesieniu do przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego w dniu 25 maja 2004 r., czyli po upływie okresu dłuższego niż rok od wydania pozwolenia na budowę. Wpisy w dzienniku budowy odzwierciedlają przebieg budowy i dokumentują kolejno podejmowane czynności począwszy od dnia 23 sierpnia 2003 r., kiedy przystąpiono do prac przygotowawczych pod wykop fundamentów, wykonano plantowanie terenu i usunięto krzewy. Podsumowując, organ stanął na stanowisku, że budowa przedmiotowego garażu została rozpoczęta przed upływem dwóch lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli E. i P. O.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że rozpoczęcie budowy ma miejsce wówczas, gdy podjęte zostaną prace przygotowawcze, jednakże prace wymienione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zostały przeprowadzone w ciągu dwóch lat od dnia wydania decyzji. Na terenie budowy garażu do dnia 1 grudnia 2005 r. rosło 30-letnie drzewo i rośnie nadal.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 50, art. 51, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, utrzymał w całości w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją z dnia 14 grudnia 2005 r., nr [...], Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia 7 marca 2003 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę garażu. Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 kwietnia 2006 r., nr [...], stwierdził nieważność wskazanej wyżej decyzji wojewody. Decyzją z dnia 14 czerwca 2006 r., nr [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 21 kwietnia 2006 r. W obrocie prawnym pozostała zatem decyzja udzielająca pozwolenia na budowę garażu oraz decyzja wyrażająca zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę garażu na nowych właścicieli H. i D. Ł.. Wskazując motywy rozstrzygnięcia organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki zastosowania dyspozycji art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane. W odniesieniu do zarzutów odwołania wyjaśniono, iż postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2006 r. Komenda Powiatowa Policji umorzyła śledztwo prowadzone w sprawie podrobienia w dniu 29 maja 2004 r. wpisów do dziennika budowy nr [...] prowadzonego przy budowie garażu przy ul. [...] w T..

W skardze na powyższą decyzję skarżący E. i P. O. wskazali, że z projektu budowlanego przedmiotowego garażu wynika, że jego fundament zlokalizowano bezpośrednio na granicy z działką skarżących i wykracza on poza granice nieruchomości objętej współwłasnością inwestorów, czym zakłóca ich spokojne korzystanie z własności. Planowana inwestycja ograniczy możliwości zagospodarowania działki skarżących. Zdaniem skarżących utwardzenie terenu przed garażem spowoduje, że wszelkie zanieczyszczenia, w tym pochodzące z mycia samochodów, drobnych napraw, jak również hałas lub inne przeznaczenie obiektu ograniczy skarżących w ich możliwościach prawidłowego zagospodarowania działki. W ten sposób został naruszony ich interes majątkowy i moralny. Skarżący oczekują zadośćuczynienia w postaci odszkodowania za poniesione straty. W ocenie skarżących organy administracji architektoniczno – budowlanej i nadzoru budowlanego nienależycie rozważyły okoliczności sprawy i nie podjęły działań, które były adekwatne w zaistniałej sytuacji, a zwłaszcza nie wznowiły postępowania bądź nie stwierdziły nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa.

Wbrew zarzutom skargi organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.

Z punktu widzenia dyspozycji przepisów art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj.: z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którą decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata, kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było ustalenie, czy w okresie dwóch lat od dnia, w którym decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę garażu stała się ostateczna, inwestorzy rozpoczęli budowę. Kwestia precyzyjnego określenia rozpoczęcia budowy jest szczególnie istotna dla oceny prawidłowości i legalności przebiegu procesu budowlanego. Prawo budowlane jednoznacznie stwierdza, że za rozpoczęcie budowy uważa się podjęcie prac przygotowawczych na budowie (art. 41 ust. 1). Jednocześnie w ust. 2 wskazanego artykułu zawarto zamkniętą listę prac uznanych za prace przygotowawcze. Oznacza to, że tylko te prace - w rozumieniu ustawy - można i należy traktować jako prace przygotowawcze. Pracami przygotowawczymi jest wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie, wykonanie niwelacji terenu, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów oraz wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.

Decyzją z dnia 7 marca 2003 r., nr [...], Starosta udzielił pozwolenia na budowę garażu na działce nr [...] dla K. T., którą następnie decyzją z dnia 22 sierpnia 2005 r., nr [...] przeniesiono na nowego nabywcę wskazanej działki H. i D. Ł.. Z ujawnionych w postępowaniu administracyjnym zapisów poczynionych w dzienniku budowy wynika, iż w dniu 23 sierpnia 2003 r. przystąpiono do robót przygotowawczych pod wykop fundamentów. Przeprowadzono plantowanie terenu, usunięto krzewy z terenu pod budowę garażu. Następnie, według kolejnego wpisu z dnia 29 maja 2004 r., wykonano wykop pod fundamenty garażu. W dniu 30 listopada 2005 r. uczyniono zapis, że ponownie usunięto krzewy i wykonano wykop pod fundamenty, albowiem poprzedni wykop uległ zasypaniu. Nadto, wskazać należy, iż na stronie 3 dziennika budowy zawarto oświadczenie, iż w dniu 25 maja 2004 r. wyznaczenia położenia obiektu budowlanego na gruncie zgodnie z planem realizacyjnym dokonał uprawniony geodeta K. S. – M..

Z przytoczonych powyżej zapisów dziennika budowy wynika, iż już w dniu 23 sierpnia 2003 r. rozpoczęto budowę przeprowadzając prace przygotowawcze w postaci niwelacji i plantowania terenu, a w dniu 25 maja 2004 r. dokonano wytyczenia geodezyjnego obiektu w terenie. Nawet, gdyby istniały jakiekolwiek wątpliwości dotyczące niwelacji i plantowania terenu, to nie ma takich wątpliwości w odniesieniu do geodezyjnego wytyczenia położenia obiektu budowlanego na gruncie, którego dokonał uprawniony geodeta, co odzwierciedla zapis w dzienniku budowy.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżących zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i przed sądem, dotyczących kwestii wiarygodności wpisów w dzienniku budowy wskazać należy, iż postępowanie prokuratorskie dotyczące sfałszowania wpisów w dzienniku budowy nr [...] zostało umorzone. Winno to definitywnie zakończyć podważanie wiarygodności dziennika budowy, albowiem w takiej sytuacji brak jest podstaw do kwestionowania zawartych w nim wpisów. Wobec tego mogą one stanowić dowód rozpoczęcia budowy garażu poprzez podjęcie prac przygotowawczych.

Podsumowując tą część rozważań wskazać należy, iż w okresie dwóch lat od dnia, kiedy decyzja o pozwoleniu na budowę garażu stała się ostateczna, czyli przed 7 marca 2005r., inwestor podjął prace przygotowawcze rozpoczynając tym samym budowę garażu. Wobec nieziszczenia się hipotezy normy prawnej zawartej w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę garażu nie wygasła z mocy prawa, ale pozostaje w obrocie prawnym i jako decyzja ostateczna może być podstawą prowadzenia legalnych robót budowlanych. Na marginesie zaznaczyć trzeba, iż bez znaczenia dla prawidłowości prowadzonych robót budowlanych i aktualności decyzji o pozwoleniu na budowę pozostaje fakt przeniesienia pozwolenia na budowę na nowych właścicieli dopiero decyzją z dnia 22 sierpnia 2005 r., czyli ponad dwa lata od dnia wydania decyzji o pozwoleniu na budowę garażu. H. i D. Ł. jako następcy prawni pierwotnego właściciela K. T. weszli w całokształt jego sytuacji prawnej związanej z nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...] w T.. Skutki wszelkich czynności prawnych i faktycznych, w tym prac związanych z realizacją inwestycji w postaci garażu, podejmowanych przez poprzedniego właściciela rozciągają się również na nowych właścicieli.

Tryb postępowania przewidziany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wszczynane jest więc w sytuacji stwierdzenia przez organ stanu z przepisami prawa sprzecznego. W ocenie Sądu organy administracji prawidłowo ustaliły, iż roboty budowlane zmierzające do wybudowania garażu prowadzone były zgodnie z przepisami prawa. Nie ujawniono odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach prawa budowlanego, które uzasadniałaby zastosowanie w pierwszej kolejności dyspozycji art. 50 § 1 Prawa budowlanego, a następnie art. 51 Prawa budowlanego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.