Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1302/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2005 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 kwietnia 2003 r Nr [...] w przedmiocie odmowy anulowani czynności materialno-technicznej zameldowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 kwietnia 2003r. Nr [...] wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r./tj.: Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 z późn.zm./ w związku z art. 47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /tj.: Dz.U. z 2001 r. Nt 87, poz. 960 z późn.zm./ po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2003r. Nr [...] orzekającej o odmowie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] grudnia 2002r. pobytu stałego H. D. w lokalu przy ul. [...] w [...] , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wydanie decyzji powyższej decyzji poprzedziły następujące ustalenia:

R. S. w dniu [...] stycznia 2003r. złożyła wniosek o anulowanie zameldowania H. D. w lokalu przy ul [...] w [...] . We wniosku podała, że w dacie zameldowania tj w dniu [...] grudnia 2002r. H. D. nie mieszkał w przedmiotowym lokalu. Podała również, że H. D. przy składaniu wniosku o zameldowanie posłużył się podrobionym dokumentem oraz poświadczeniem uprawnień do przebywania w lokalu wydanym przez osobę nieuprawnioną.

R. S. na podstawie umowy sprzedaży zawartej dania [...] sierpnia 2002r. jest współwłaścicielem w l/2 nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...] , objętej Kw nr [...]. Drugim współwłaścicielem w 1/2 części przedmiotowej nieruchomości jest A. T.. A. T. w dniu [...] grudnia 2002r. udzielił pełnomocnictwa R. S. do sprawowania zarządu nieruchomością położoną w [...] , przy ul [...] .

H. D. dokonał zameldowania w przedmiotowym lokalu w dniu [...] grudnia 2002r. W wniosku o zgłoszenie pobytu stałego potwierdzenia pobytu dokonał J. S. administrator domu, a data potwierdzenia to [...] czerwiec 2002r.. W aktach sprawy znajduje się umowa najmu przedmiotowego lokalu zawarta w dniu [...] maja 2000r. pomiędzy wynajmującym Zakład [...] "[...]" sp. z o.o., a H. D. jako najemcą.

Organ I instancji po przesłuchaniu stron oraz świadków: H. G. oraz W. M. wydał decyzję z dnia [...] lutego 2003r., w której odmówił anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] grudnia 2002r. pobytu stałego H. D. w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji zajął stanowisko, że w sprawach anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania powinno się brać pod uwagę nie tylko stan istniejący w chwili zameldowania, ale również istniejący w dacie wydania decyzji. A bezspornym w sprawie jest fakt, że obecnie H. D. jest w dyspozycji lokalu i obecnie w nim zamieszkuje.

Odwołanie od decyzji złożyła R. S.. W odwołaniu podała, że z całą pewnością w dniu zgłoszenia zameldowania na pobyt stały H. D. nie mieszkał w przedmiotowym lokalu. Dowodem tego jest sporządzona przez patrol policji notatka w dniu [...] stycznia 2003r. w której H. dziekan oświadcza, że będzie się wprowadzał w dniu [...] stycznia 2003r. podniosła również, że fakt iż chwili obecnej H. D. zamieszkuje lub stwarza takie pozory nie powinien mieć znaczenia gdyż wniosek nie dotyczy wymeldowania, lecz anulowania zameldowania.

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 25 kwietnia 2003r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu i instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że bezspornym w sprawie jest, iż H. D. w dniu [...] maja 2000r. zawarł z Zakładem [...] "[...]" sp. z o.o. umowę najmu przedmiotowego lokalu. Umowa Najmu została zawarta na czas nieokreślony, a najemcę zobowiązano do przeprowadzenia generalnego remontu. W dniu 31 grudnia 2002r. H. D. zgłosił pobyt stały pod wskazanym adresem, a pobyt ten potwierdzony został przez administratora nieruchomości J. S.. Organ II instancji podniósł również, że w świetle zmian prawnych jakie dokonały się po wejściu w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002r. /Dz.U. Nr 78, poz.7167 jedyną przesłanką, jaką organy meldunkowe biorą pod uwagę dokonując zameldowania osoby na pobyt stały pod danym adresem jest faktyczne zamieszkiwanie tej osoby w lokalu w którym ma być zameldowana. Brak jest zatem podstaw, by dokonaną czynność meldunkową uznać za wadliwą.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 kwietnia 2003r. złożyła R. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła: naruszenie prawa materialnego, a to art.10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych w związku z art.6 ustawy -poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki zameldowania na pobyt stały; naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a to art. 7, 10, 77 kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności poprzez przyjęcie, że H. D. w dacie dokonania zameldowania przebywał w lokalu nr 7 przy ul. [...] w K. oraz że zajął legalnie przedmiotowy lokal.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 12717 sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. W przedmiotowej sprawie granice te wyznacza postępowanie o anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały.

Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.

Słuszny jest zarzut skarżącej, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów dotyczących postępowania administracyjnego, a to art. 7, 77 kpa, czyli nie zebraniem pełnego materiału dowodowego i nie dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego. To naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak podnoszono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji po wejściu w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002r., czyli po dniu 19 czerwca 2002r. zmienił się stan prawny dotyczący zameldowania. Jedyną przesłanką, jaką organy meldunkowe biorą pod uwagę dokonując zameldowania na pobyt stały pod danym adresem, jest faktyczne zamieszkiwanie tej osoby w lokalu w którym ma być zameldowana.

Wejście w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego spowodowało, że osoba dokonująca zameldowania na pobyt stały nie musi przedstawiać potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu, w którym ma być zameldowana. Natomiast aktualny pozostał wymóg przedstawienia potwierdzenia pobytu danej osoby w lokalu.

Zasady dotyczące potwierdzenia pobytu danej osoby w lokalu, reguluje przepis zawarty w art.29 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego spowodował, że przepis zawarty w art.29 utracił swą moc w części dotyczącej potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu /tj ust. 1 druga część zdania/ natomiast nadal obowiązywała część przepisu dotycząca potwierdzenia pobytu danej osoby w lokalu /art.29 ust. 1 pierwsza część zdania/. Zgodnie z brzmieniem art.29 ust. 1 ustawy, po wyroku Trybunału i w dacie dokonania zameldowania "Wynajmujący, najemca, osoba, której przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu lub właściciel lokalu jest obowiązany potwierdzić fakt pobytu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące". Natomiast przed wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego konieczne jeszcze było przedstawienie potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu, którego dokonywał właściciel /zarządca/ budynku.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z druku zgłoszenia pobytu stałego, potwierdzenia pobytu H. Dz. w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] dokonał J. S. określony jako administrator nieruchomości, a data potwierdzenia pobytu to [...] czerwiec 2002r. Natomiast data zameldowania H. D. w przedmiotowym lokalu to [...] grudzień 2002r..

Na tle przedstawionego potwierdzenia pobytu wyjaśnienia wymagają dwa zagadnienia: pierwsze zagadnienie dotyczy osoby dokonującej potwierdzenia, a zatem czy potwierdzenia dokonała uprawniona osoba, a drugie zagadnienie to czy w dacie dokonania potwierdzenia pobytu tj [...] czerwca 2002r. H. D. rzeczywiście mieszkał w przedmiotowym lokalu.

Z przeprowadzonego postępowania wynika, że przedmiotem sporu jest ustalenie czy w dacie zameldowania H. D. mieszkał już w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] .

Tym samym przedstawione potwierdzenie pobytu w lokalu z dnia [...] czerwca 2002r. tym bardziej nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym, iż w tej dacie H. D. mieszkał w lokalu, skoro spór dotyczy czy [...] grudnia 2002r. mieszkał już w lokalu.

Kolejne zagadnienie to osoba uprawniona do potwierdzenia pobytu. Z jednej strony nie wyjaśnione zostało czy J. S. był w świetle obowiązującego wówczas stanu prawnego uprawniony do potwierdzenia pobytu, z drugiej zaś strony uzasadnione wątpliwości dotyczą faktu czy w dacie potwierdzenia pobytu H. D. mieszkał w przedmiotowym lokalu. Jeżeli w dacie potwierdzenia pobytu tj [...] czerwca 2002r. H. D. nie mieszkał w przedmiotowym lokalu, to to potwierdzenie nie mogło być podstawą zameldowania na pobyt stały w dniu [...] grudnia 2002r., wówczas należało przedstawić aktualne potwierdzenie pobytu.

Kwestie te są tym bardziej istotne, że w dacie dokonania zameldowania na pobyt stały H. D.iekana zmienił się stan prawny nieruchomości i osoba uprawniona do potwierdzenia pobytu.

Stąd też badając, czy dokonane w dniu [...] grudnia 2002r. zameldowanie na pobyt stały H. D. w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] zostało dokonane zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, nie można pomijać art.29 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych i określonych w nim zasad potwierdzania pobytu. Wyjaśnienia zatem wymaga czy przedstawione potwierdzenie pobytu z dnia [...] czerwca 2002r.dokonane zostało prawidłowo i mogło być przesłanką zameldowania H. D. w dniu [...] grudnia 2002r..

Również poczynione przez organy administracyjne ustalenia dotyczące pobytu H. D. w lokalu w dniu zameldowania na pobyt stały tj. [...] grudnia 2002r. oparte zostały o niejednoznaczny i niepełny materiał dowodowy.

Tym samym zasadny jest zarzut, że zaskarżona decyzja organu II instancji oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 12707 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ja decyzją organu I instancji, albowiem stwierdził naruszenie przepisów postępowania. które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.