Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 825/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika wodnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł zł, A.S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga dochód w kwocie 3.500 zł, posada nieruchomość rolną (9 ha). W uzupełnieniu złożonego wniosku A.S. podała opłaty związane z eksploatacją dom u (gaz 50 zł, podatek 72 zł,), zakupem lekarstw (200 zł) oraz wyżywienia.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Należy wskazać skarżącej, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

W niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby zachodziły okoliczności przemawiające za przyznaniem A.S. prawa pomocy w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. który stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienia pełnych kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie A.S. nie uzupełniła zgodnie z wezwaniem złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie przedłożyła wyciągów z rachunków bankowych, co w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą stanowi istotny element w ocenie ich zdolności płatniczych. Skarżąca nie podała również czy jej mąż

uzyskuje dochód. Tym samym nie jest możliwe dokonanie prawidłowej, wszechstronnej

analizy sytuacji majątkowej skarżącej.

Nie można także tracić z pola widzenia, że A.S. uzyskuje z tytułu

prowadzonej działalności dochód w wysokości 3.500 zł a także na podstawie decyzji

z dnia 14 stycznia 2008 r. otrzymała płatność do gruntów rolnych za rok 2007 r.

w wysokości 4.944,97 zł.

Zwraca się także trafnie uwagę w literaturze, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to

jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z

postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do

sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu

sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).

Z tych względów uznano, iż wniosek A.S. nie zawiera

usprawiedliwionych podstaw.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.