Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 366/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem wniesionym w dniu 6 kwietnia 2011 r. skarżący J. K., reprezentowany przez pełnomocnika adw. M. W., wniósł o wstrzymanie decyzji organu I instancji, utrzymanej następnie w mocy decyzją organu odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że wykonanie decyzji wymierzającej podatek na tym etapie sprawy, grozi wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody i powstaniem trudnych do usunięcia skutków, albowiem zajęciu przez organ uległo świadczenie emerytalne skarżącego, jakie otrzymuje z ZUS w kwocie 1.100 zł miesięcznie. Dalej pełnomocnik wskazał, że taki stan prowadzi do sytuacji, w której skarżący nie będzie mógł pokryć kosztów swojego koniecznego utrzymania w sytuacji, kiedy brak jest pewności, czy zaskarżona decyzja utrzyma się w mocy po postępowaniu przed Sądem.

Do wniosku załączono tytuł wykonawczy z dnia 25 lutego 2011 r., zawiadomienie o zajęciu świadczenia emerytalnego skarżącego z dnia 30 marca 2011 r., wyciąg z rachunku bankowego, na który wpłynęło świadczenie z ZUS w kwocie 1.113,17 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek na uwzględnienie nie zasługuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "upsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 upsa, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku takowych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia. Zaznaczenia również wymaga, iż na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 upsa, wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, iż skarżący nie uprawdopodobnił, by wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, groziło mu wyrządzeniem znacznej szkody i powstaniem trudnych do usunięcia skutków. Należy bowiem zauważyć, iż sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Konieczność zapłaty egzekwowanego w drodze egzekucji świadczenia i związane z tym uszczuplenie majątku stanowi zwykłe następstwo takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty wynikającej z decyzji, wystąpią skutki o jakich mowa w przywołanym unormowaniu. Należy bowiem zauważyć, że egzekwowane roszczenie ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, uiszczone kwoty podlegają zwrotowi. Zaznaczyć trzeba, że każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego. Nie zawsze jednak musi się to wiązać z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Fakt zajęcia świadczenia emerytalnego skarżącego, które w jego ocenie, miałoby uniemożliwić pokrycie kosztów koniecznego utrzymania, nie może zatem przemawiać za zasadnością wniosku. Przede wszystkim wskazać trzeba, że skarżący nie wykazał przez złożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń, że na skutek realizacji zajęcia egzekucyjnego, w wyniku którego potrącana będzie kwota nie większa niż 25 % świadczenia, skarżący nie będzie miał możliwości pokrycia kosztów koniecznego utrzymania. Skarżący nie przedstawił bowiem swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Nie wskazał również jak przedstawia się jego sytuacja życiowa, a zatem czy samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, czy też wspólnie z inną osobą/osobami. Wszystkie te okoliczności mają bowiem istotny wpływ na ocenę, czy udzielenie ochrony tymczasowej wnioskodawcy jest konieczne. Jeszcze raz trzeba bowiem podkreślić, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 upsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (vide: postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208). Tak więc, podniesionej przez skarżącego we wniosku okoliczności zastosowania środka egzekucyjnego w postaci zajęcia świadczenia emerytalnego, nie można w świetle powyższego, uznać za taką, która wywoła skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 upsa.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.