Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1777/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 i 2, art. 19  ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. (dalej w skrócie ARiMR), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. z [...] r., nr [...] w sprawie przyznania P.M. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] r. P. M. złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2010, w którym wniósł o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) i uzupełniającej płatności obszarowej (UPO). We wniosku zadeklarował osiemdziesiąt jeden działek ewidencyjnych zlokalizowanych w województwie [...] , w powiatach: [...] , [...] , M. R., M. M., w gminach: W., J., M. R., M. M., w obrębach: T. , O., D. i zlokalizowane w ich obrębie działki rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych [...]. Do JPO zgłoszona została powierzchnia [...], a do UPO zgłoszono [...]. Z uwagi na zadeklarowane dwie działki rolne - L i O, o powierzchni poniżej minimalnej [...] ha, które nie kwalifikowały się do płatności, przy uwzględnieniu wycofania części wniosku w zakresie powierzchni [...] ha dla działki rolnej L ostateczna powierzchnia deklarowana kwalifikowana do JPO wyniosła [...] ha.

W dniach od [...] do [...] r. gospodarstwo rolne P. M. podane zostało zasadniczej kontroli bez udziału Strony, podczas której stwierdzone zostały nieprawidłowości w zakresie zawyżenia bądź zaniżenia powierzchni działek A/A1, F/F1, N/N 1.

Z uwagi na zastrzeżenia P.M. wniesione do wyników kontroli zasadniczej w dniu [...] r. odbyła się kontrola sprawdzająca, przeprowadzona przez Regionalne Biuro Kontroli na Miejscu ŚIOR ARiMR w C.

Raport z kontroli sprawdzającej stanowił :

- działka A deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] ,

- działka A1 deklarowana powierzchnia [...] UPO - powierzchnia stwierdzona [...] ha UPO,

- działka B deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] nieużytek,

- działka C deklarowana powierzchnia [...] ha JPO - powierzchnia stwierdzona [...] JPO,

- działka CC deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] nieużytek,

- działka D deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] JPO,

- działka DD deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] nieużytek,

- działka E deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] ,

- działka F deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...] JPO,

- działka F1 deklarowana powierzchnia [...] UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO,

- działka G deklarowana powierzchnia [...]JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO;

- działka G1 deklarowana powierzchnia [...]UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO;

- działka H deklarowana powierzchnia [...]JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO;

- działka H1 deklarowana powierzchnia [...]UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO;

- działka I deklarowana powierzchnia [...]JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO;

- działka II deklarowana powierzchnia [...]UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO;

- działka J deklarowana powierzchnia [...]JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO;

- działka J1 deklarowana powierzchnia [...]UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO;

- działka K deklarowana powierzchnia [...]JPO TUZ- powierzchnia stwierdzona [...]nieużytek,

- działka L deklarowana powierzchnia [...]JPO - działka nie podlegała kontroli z uwagi na powierzchnie poniżej [...];

- działka M deklarowana powierzchnia [...]JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO,

- działka M1 deklarowana powierzchnia [...] UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO,

- działka N deklarowana powierzchnia [...] JPO - powierzchnia stwierdzona [...]JPO,

- działka N1 deklarowana powierzchnia [...] UPO - powierzchnia stwierdzona [...]UPO,

- działka O deklarowana powierzchnia [...] JPO - działka nie podlegała kontroli z uwagi na powierzchnie poniżej [...].

Wraz z kontrolą kwalifikowalności powierzchni w dniach od 12 do 13 października 2010 r. przeprowadzono w gospodarstwie P.M. kontrolę w zakresie wzajemnej zgodności, której wynikiem było stwierdzenie niezgodności dla działek rolnych: CC, DD, E, K, L, O, gdzie stwierdzono, że grunt orny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany dla łącznej powierzchni [...].

Niezależnie od powyższego, podczas czynności kontroli administracyjnej z wykorzystaniem bazy Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) wykryte zostały błędy dotyczące działki rolnej I/Il, zlokalizowanej na działkach ewidencyjnych; [1], [2], [3].

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień w przedmiocie stwierdzonych nieprawidłowości.

W odpowiedzi na wezwanie Strona przedłożyła korektę wniosku z dnia [...] r., którą podtrzymała deklarację dla działki rolnej H/H1 ([...] ), a zmniejszyła deklarowaną powierzchnię działki I/ I1 z dotychczasowej [...] do [...].

Wyniki kontroli na miejscu oraz wyniki kontroli administracyjnej stanowiły podstawę do ustalenia przez organ I instancji powierzchni zakwalifikowanej do płatności na rok 2010.

Mając na uwadze powyższe w dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. działając na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, ze zm.), art. 58, art. 71 i 79 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.) w związku z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), art. 23-24 rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzeń (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r" str. 16 ze zm.) oraz art. 104 i art. 105 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania P.M. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, którą umorzył postępowanie w sprawie przyznania JPO w części dotyczącej części działki rolnej L powierzchnia działki [...] oraz przyznał jednolitą płatność obszarową JPO do powierzchni stwierdzonej [...] w wysokości [...] zł, z jednoczesnym pomniejszeniem płatności o kwotę [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości oraz przyznał uzupełniającą płatność obszarową UPO w wysokości [...] zł do powierzchni stwierdzonej [...] , z jednoczesnym pomniejszeniem płatności o kwotę [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał na przedeklarowanie powierzchni wynoszące 6,60% powierzchni stwierdzonej względem JPO oraz wynoszące [...] powierzchni stwierdzonej względem UPO - skutkujące pomniejszeniem przysługującej płatności o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Stwierdzenie nieprawidłowości w zakresie deklarowanej powierzchni podczas weryfikacji danych wniosku skutkowało wykluczeniem zawyżonych powierzchni. Wykluczenie powierzchni na etapie kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu miało wpływ na wysokość płatność i skutkowało nałożeniem sankcji powierzchniowych, w sposób określony w przepisach prawa unijnego

P.M. wniósł odwołanie od decyzji wnosząc o jej uchylenie w zakresie zastosowanych pomniejszeń płatności, wskazując na brak należytych podstaw dowodowych pozwalających rozstrzygnąć o zastosowaniu zmniejszenia. Argumentował przy tym, iż stan faktyczny sprawy nie wynikał z okoliczności należycie udowodnionych. Nadto wskazywał na gołosłowne i dalece nieprecyzyjne wpisy inspektorów w poszczególnych rubrykach raportu pokontrolnego. Podnosił kwestię zdjęć fotograficznych, w oparciu o które organ I instancji dokonał ustaleń. P.M. podkreślał, że nie o każdej kontroli był powiadamiany, a w związku z powyższym nie mógł na bieżąco składać wyjaśnień i dokonywać korekt ustaleń inspektorów. Zdaniem Strony ustalenia kontrolne są niezgodne ze stanem rzeczywistym działek. Ponadto stwierdził, że organ ograniczył się do zatwierdzenia wyników kontroli, natomiast pominął zgłoszone przez Stronę środki dowodowe takie jak zeznania wskazanych świadków.

Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że dane zadeklarowane we wniosku przez rolnika podlegają weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie przy zastosowaniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.- dalej "Kpa") oraz przepisów prawa materialnego krajowego to jest ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, ze zm.) oraz przepisów prawa materialnego unijnego, między innymi Rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z dnia 02.12.2009r. str. 1, ze zm.),Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r. str. 16).

Warunki otrzymania płatności bezpośrednich w roku 2010 określa ustawa z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.- dalej "ustawa").

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 ustawy płatności są przyznawane na wniosek rolnika, natomiast wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się zgodnie z zapisem art. 7 ust. 4 ustawy i jest to iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami, i stawki na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności.

Na podstawie art. 7 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek

o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Natomiast stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw:

1) uchylony,

2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,

3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa)", - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

Organ II instancji podkreślił, iż ARiMR prowadząc postępowanie w sprawie o przyznanie płatności weryfikuje spełnienie warunków, umożliwiających ich uzyskanie. Stwierdzenie w trakcie postępowania nieprawidłowości, w zakresie rodzaju uprawy, wielkości powierzchni, kultury rolnej, stanu i prawa posiadania - skutkuje wykluczeniem powierzchni obarczonych błędem, co niewątpliwie wpływa na wielkość pozytywnie zweryfikowanej powierzchni i wysokość płatności.

Organ wyjaśnił, że dla spraw z roku 2010 zmieniły się zasady przeprowadzania kontroli administracyjnej dla wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa to źródło dokonywania pomiarów powierzchni. Stosowane obecnie zasady weryfikacji powierzchni zgodne są z obowiązującym prawem wspólnotowym. Niniejsze znajduje umocowanie w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31 stycznia 2009 r. str. 16) - system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów i ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (obrazów lotniczych i satelitarnych). Organ wskazał, iż nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Dostępne w momencie wizualizacji w ZSZiK dane graficzne, w tym ortofotomapy, ARiMR winna bezwzględnie wykorzystywać w procesie obsługi i postępowania wyjaśniającego, po kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu, jeśli w danym przypadku miała miejsce.

Dalej organ stwierdził, iż przeprowadzono dwie kontrole - pierwszą tzw. zasadniczą w dniach od [...] r. oraz drugą, tzw. sprawdzającą w dniu [...] r., ponadto odbyła się kontrola w zakresie wzajemnej zgodności w dniach od [...] . Każda z kontroli wykazała nieprawidłowości.

Organ odwoławczy podkreślił, że zadaniem i celem kontroli na miejscu jest weryfikacja stanu faktycznego w stosunku do danych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności. Wyniki kontroli na miejscu w sprawie P.M. nie potwierdziły deklaracji z wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, a wykluczeniu podlega powierzchnia [...] względem grupy upraw JPO i [...] względem grupy upraw UPO - zadeklarowana do płatności na rok 2010, która nie znalazła potwierdzenia w stanie faktycznym na gruncie.

Nadto organ stwierdził, iż przeprowadzone kontrole zgodne są z przepisami art. 30 - art. 31 w związku z art. 35 ustawy. Zgodnie z art. 30 ustawy, Agencja przeprowadza kontrole: administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm. Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ust. 1, jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, określonymi na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 (ust. 2) ustawy. W myśl art. 31 tejże ustawy, czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach Unii Europejskiej, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji (ust.1). Z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 32 i art. 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1122/2009. W przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła.

Organ odwoławczy, korzystając ze stanowiska Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu SIOR ARiMR w C., dokonał szczegółowej analizy dokumentacji pokontrolnej w celu oceny poprawności jej przebiegu i prawidłowości zastosowanych kodów błędu.

Organ dalej podkreślił, iż uwagi na fakt, że kontrole realizowane są przez firmę zewnętrzną podlegają one sprawdzeniu przez ARiMR pod względem formalnym, a zgodnie z art. 7 Kpa organy administracji zobowiązany jest do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Organ zaakcentował, iż w przedmiotowej sprawie odbyły się dwie kontrole na miejscu, pierwsza w dniach od [...] do [...]r. przeprowadzona przez "wykonawcę zewnętrznego" wyłonionego przez Centralę ARiMR do realizacji kontroli metodą inspekcji terenowej w województwie [...] oraz, po zarzutach i wyjaśnieniach Skarżącego względem pierwszej kontroli, druga kontrola przeprowadzona dnia[...]r. przez Regionalne Biuro Kontroli na Miejscu w C.. Jak podkreślił organ, w dniach od [...]do [...]r r. kontroli obowiązkowej podlegało 50% działek rolnych zadeklarowanych do płatności, a stwierdzenia dokonane podczas tej kontroli tj. powierzchnie stwierdzone działek oraz sposób ich użytkowania, nie spowodował rozszerzenia kontroli na pozostałe działki rolne znajdujące się w raporcie. Nadto, Rolnik w dniu [...] r. został wytypowany do kontroli w zakresie wzajemnej zgodności. Podczas czynności kontrolnych w dniach od [...] do [...] r. stwierdzono nieprawidłowości, które wpłynęły na decyzję skontrolowania całego gospodarstwa. Raport z kontroli w zakresie wzajemnej zgodności został przesłany do Strony w dniu [...] r. Wnioskodawca dnia [...] r. złożył zastrzeżenia do raportów z kontroli.

Organ wskazał dalej, iż pomiędzy raportami z kontroli kwalifikowalności powierzchni oraz kontroli w zakresie wzajemnej zgodności zaistniały rozbieżności w związku z tym gospodarstwo P.M. zostało skierowane do kontroli sprawdzającej. Kontrola ta została przeprowadzona przez Inspektorów Terenowych Biura Kontroli na Miejscu w dniu [...] r. i potwierdziła wyniki kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

W wyniku kontroli sprawdzającej stwierdzono, że działka rolna A/A1 jest niespójna, dlatego pomierzona została w dwóch częściach wzdłuż granic terenu użytkowanego rolniczo: A1 o powierzchni [...] oraz A2 o powierzchni [...]. W obrębie części niespójnej oznaczonej jako A1 znajduje się wyłączenie (kępowe zadrzewienie) o powierzchni [...] widoczne na fotografii 13A. Działka rolna A/A1 pomierzona została rozłącznie z uwagi na fragment nieużytkowany rolniczo porośnięty samosiejkami drzew i krzewów oraz wieloletnimi chwastami, który dzieli działkę na dwie części co potwierdza fot. 13AA. Dodatkowo, co podkreślił organ, można stwierdzić "zachodzące" obszary zdegradowane, wyrobiska związane z sąsiedztwem kopalni - na działkę ewidencyjną nr [4], co spowodowało zmniejszenie powierzchni kwalifikującej się do płatności. Z uwagi na fakt, że łączna powierzchnia zmierzona z uwzględnieniem tolerancji pomiaru była mniejsza od zadeklarowanej, jako powierzchnię stwierdzoną przyjęto [...] i zastosowano kod nieprawidłowości DR13+.

Kontrola działki B w ramach kontroli zakresie wzajemnej zgodności wykazała, że jest to młody las. Wykonane fotografie o numerach 2; 2A; 2AB; 2ABC; 2ABCD; 2ABCDE; 12ABCDE potwierdzają, zdaniem organu, że cała działka została wyłączona z produkcji rolniczej, przy czym nie można jednoznacznie stwierdzić czy w całości była użytkowana rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. organ dalej stwierdził, że z fotografii wykonanych podczas kontroli sprawdzającej tj. 14; 14A; 14AA można wywnioskować, że rolnik dokonał na tym terenie zabiegów agrotechnicznych polegających na usunięciu mniejszych drzew, samosiejek oraz wykosił suchą poprzerastaną trawę. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy Terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli sposób użytkowania określony podczas kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

Pomiar powierzchni działki rolnej C wykonany został po faktycznych granicach użytkowania. Łąka znajduje się jedynie na powierzchni [...] (zastosowano kod nieprawidłowości DR13+), natomiast pozostały teren, jak stwierdzono, nie kwalifikuje się do płatności, są to tereny zakrzaczone i zadrzewione, które prawidłowo nie zostały objęte pomiarem. Inspektorzy Terenowi wykonali zdjęcia o numerach 6; 6A; 6AA; 6AAA; 6AAAA; 7; 7A w różnych miejscach przedmiotowej działki rolnej, które w jednoznaczny sposób potwierdzają nieprawidłowości wykazane w raporcie.

Na działkach rolnych CC oraz DD stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej. Z uwagi na brak możliwości wykonania pomiaru (cała działka nie była użytkowana rolniczo, a nie można było wykorzystać danych GIS) Inspektorzy podczas kontroli sprawdzającej nie wypełnili pól dotyczących wyników pomiaru powierzchni, tylko wykonali dokumentację fotograficzną 5; 5A; 5AA; 5AAA; 5AAAA - działka CC; 3; 3A; 3AA; 3AAA - działka DD, obrazującą nieprawidłowości stwierdzone w terenie. Na działkach stwierdzono występowanie licznych chwastów wieloletnich, a także samosiejek drzew i krzewów, co dowodzi, że na działce nie były wykonywane zabiegi koszenia lub wypasu. Dla działek zastosowano kody DR 18 i DR 14 oraz określono niespełnienie normy DKR N.01.1 i przypisano wagi nieprawidłowości względem kryteriów dotkliwości oraz trwałości na poziomie 3. Ocena wagi względem dotkliwości na poziomie 3 oznacza, że stwierdzono brak uprawy, lub ugorowania (ugór czarny) na gruncie ornym w drugim lub trzecim roku. Natomiast ocena wagi względem trwałości na poziomie 3 informuje, że skutki zaniedbania mają charakter odwracalny, a wymagane działania naprawcze wiążą się ze znacznymi nakładami pracy takim jak: usunięcia ewentualnych zadrzewień, zakrzaczeń, skomplikowanych zabiegów agrotechnicznych oraz wykonanie orki i nawożenia.

Organ zauważył nadto, że także podczas kontroli przeprowadzonej w zakresie wzajemnej zgodności ( fot. 8A; 8AB; 8ABC- działka CC oraz 4A; 4AB; 4ABC; 4ABCD - działka DD) Inspektorzy stwierdzili na działkach CC i DD zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, co dodatkowo potwierdza, że klasyfikacja działek dokonana w trakcie kontroli sprawdzająca jest właściwa.

Podczas kontroli w zakresie wzajemnej zgodności Inspektorzy stwierdzili, że działka rolna E stanowi nieużytek i w raporcie kontroli zaznaczyli niespełnienie normy DKR N.01.1 na powierzchni [...] oraz dokonali oceny wag względem kryterium dotkliwości i trwałości na poziomie 3. Na wykonanych zdjęciach 5; 5A; 5ABC; 5ABCD widać, że cała działka poprzerastana jest suchą trawą i występują na niej samosiejki brzozy, dębu, paprocie, jeżyny. Stwierdzona nieprawidłowość, jak podkreślono, ma charakter wieloletni. Kontrola sprawdzająca wykazała, że działka została uporządkowana - wpisano tę informację w Raporcie w polu uwagi dotyczącej tej działki i udokumentowali fotografiami 4; 4A; 4AA; 4AAA. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli wyniki dla tej działki z kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

W kontroli w zakresie wzajemnej zgodności nieużytek na działce K został stwierdzony na całej powierzchni deklarowanej tj. [..]. Z wykonanej dokumentacji fotograficznej ( fot. 3; 3A; 3AB; 3ABC; 3ABCD; 3ABCDE) wynikało, że prawidłowo został określony stan faktyczny na działce. Cały teren działki porośnięty jest samosiejkami drzew, krzakami suchą trawą. Kontrola sprawdzająca wykazała, że działka została uporządkowana - wpisano tę informację w polu uwagi dotyczącej tej działki i udokumentowali fotografiami 1; 1A; 1AA. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy Terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli sposób użytkowania dla tej działki zgodny z kontrolą w zakresie wzajemnej zgodności z tą różnicą że z powierzchni działki wyłączyli teren nie stanowiący gruntu rolnego - las zachodzący na działkę rolną.

Odnosząc się do wyników kontroli działek rolnych F/Fl i M/Ml organ podkreślił, że zarówno podczas kontroli zasadniczej jak i sprawdzającej na działce rolnej F/Fl stwierdzono niedobór powierzchni użytkowanej rolniczo w stosunku do zadeklarowanej we wniosku. W wyniku pomiaru powierzchni wykonanego wzdłuż granic wyznaczonych sposobem użytkowania stwierdzono powierzchnię [...]. Działka rolna M podlegała pomiarowi tylko w trakcie kontroli sprawdzającej i na niej także stwierdzono niedobór powierzchni użytkowanej rolniczo w stosunku do powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności, co odzwierciedla zastosowany w raporcie kod DR 13+. Inspektorzy terenowi wykonali pomiar powierzchni wzdłuż granicy uprawy, a pozostałą część wykluczyli jako nieużytek, ponieważ na pozostałym obszarze nie była prowadzona działalność rolnicza. Organ zauważył, iż działka M/Ml położona jest jednocześnie z działką N/N 1, na której stwierdzono nadwyżkę powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni zadeklarowanej o wielkości [...], na jednej wspólnej działce ewidencyjnej o numerze [5].

Organ odwoławczy po analizie dokumentacji z przeprowadzonych kontroli uznał, iż stwierdzenia dokonane w odniesieniu do zadeklarowanych we wniosku działek rolnych zostały prawidłowo udokumentowane. Pomiary poszczególnych działek rolnych wykonano w oparciu o granice wyznaczone sposobem użytkowania za pomocą odbiornika GPS. Począwszy od kampanii kontrolnej 2010 r. kontrole wykorzystujące do pomiarów techniki globalnego systemu pozycjonowania (GPS) realizowane mogą być tylko z wykorzystaniem odbiorników certyfikowanych lub takich, dla których przeprowadzono testy walidacji w celu wyznaczania dla danego urządzenia pomiarowego wartości współczynnika będącego podstawą od wyboru szerokości strefy buforowej stosowanej do obliczenia tolerancji pomiaru. Organ zauważył, że P.M. dwukrotnie składał zastrzeżenia do wyników przeprowadzonych kontroli, jednak jego wniesione zarzuty zostały uznane jako bezzasadne. Nadto organ podkreślił, że brak opisu w uwagach zastanej sytuacji terenowej nie miał wpływu na poprawność wykonanej kontroli. Sporządzone w dniu kontroli fotografie oraz szkice wykorzystywane są w celu udokumentowania stwierdzonych nieprawidłowości.

Dalej organ podkreślił, iż stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, a dane wniosku winny odwzorowywać stan faktyczny na gruncie, w zakresie użytków rolnych jak i powierzchni wnioskowanej do płatności w ramach działek rolnych. Niniejsze oznacza, że przed złożeniem wniosku o przyznanie płatności na dany rok, rolnik winien dokonać pomiaru powierzchni działki rolnej znajdującej się w obrębie działki ewidencyjnej. Na producencie ciąży odpowiedzialność za treść wniosku przedkładanego przed organem ARiMR, co poświadcza własnoręcznym podpisem w sekcji X pole 21. Podpis na wniosku oznacza tym samym, iż Strona potwierdziła znajomość zasad przepisów określających zasady uzyskania tych płatności i skutki podejmowanych działań oraz zaniedbań - tak pozytywne jak i negatywne obciążają ją samą. Niniejsze stanowisko organu odwoławczego znajduje również odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym. Po analizie dokumentacji z kontroli na miejscu stanowiącej główny dowód w sprawie, organ odwoławczy nie stwierdza uchybień skutkujących skierowaniem raportów do poprawy, a zarzuty Strony uznaje za bezzasadne. Stwierdzenia kontrolne dokonane w odniesieniu do zadeklarowanych we wniosku działek rolnych zostały prawidłowo udokumentowane. Pomiary poszczególnych działek rolnych wykonano w oparciu o granice wyznaczone użytkowaniem z wykorzystaniem danych odbiornika GPS. Brak wskazania przez organ I instancji w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, nie stanowi uchybienia w zakresie uzasadnienia faktycznego, bowiem zdjęcia fotograficzne stanowią integralną cześć raportów z kontroli, w posiadaniu którego Strona pozostaje. Ponadto, Strona ma prawo wglądu do akt sprawy na każdym etapie postępowania i zapoznania się z dokumentacją sprawy oraz wypowiedzeniem się co do zebranego materiału dowodowego sprawy. W związku z powyższym organ uznał, że zarzuty wniesione odwołaniem nie znajdują zatem uzasadnienia.

Organ podkreślił przy tym, że raport sporządzony jest prawidłowo i stanowi odzwierciedlenie zastanej w dniu kontroli sytuacji terenowej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że konsekwencje wynikające z konkretnego stanu faktycznego są określone przez przepisy prawa. Przepis regulujący prawo przyznawania płatności, jak również sankcje mają charakter bezwzględnie obowiązujący, tzn. organ ma obowiązek ich zastosowania przy zaistnieniu określonych przesłanek - ich stosowanie nie jest zależne od uznania organu. Powyższe ma na celu zagwarantowanie wszystkim producentom równego traktowania w takim samym stanie faktycznym.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zarzucił zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej brak należytego uzasadnienia faktycznego decyzji w zakresie w jakim stwierdzono w niej nieprawidłowości dotyczące zadeklarowanych powierzchni, a co za tym idzie naruszenie art. 10, 11, 76 § 3, 77 § 1, 80 oraz art. 107 § 1 k.p.a. oraz oparcie rozstrzygnięcia na niewłaściwych ustaleniach faktycznych.

W uzasadnieniu Skarżący stwierdził, iż decyzja nie została należycie uzasadniona pod względem faktycznym, co również było przedmiotem odwołania. Dalej Skarżący stwierdził, że organ w treści decyzji przytoczył przede wszystkim liczne cytaty z przepisów, z istoty swojej deklarujących jedynie zasady, według których powinno być prowadzone postępowanie, nie stanowiących uzasadnienia dlaczego w odniesieniu do konkretnych kontrolowanych działek ich faktyczny stan oceniony został przez inspektorów terenowych, a następnie na tej podstawie przez organ, w taki a nie inny sposób. Argumentował przy tym, iż kontrolujący nie posiadali odpowiedniej wiedzy rolniczej, co skutkowało błędnymi ocenami odnośnie stanu kontrolowanych działek. Zdaniem Skarżącego fakt powierzenia przez organ zadań kontrolnych podmiotowi zewnętrznemu nie oznacza, że osoby te nie popełniły podczas kontroli błędów lub przeinaczeń. Podkreślił, że ustalenia kontroli są nierzetelne, odmienne od wiedzy Skarżącego i wskazanych przez niego świadków, a brak możliwości wnoszenia uwag na miejscu nie jest zrównoważony przez możliwość złożenia uwag do raportu końcowego z kontroli. Nadto stwierdził, iż oceny kontroli zostały przyjęte przez organ pomimo ich nieprecyzyjności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego ARiMR w C. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] r. Skarżący wnosił i wywodził jak w skardze. Nadto wskazał, że na potrzeby postępowania o przyznanie płatności obszarowych zatrudnił geodetę do pomiaru działek. Z pomiarów tych wynika, że działka oznaczona we wniosku jako "A" faktycznie jest większa od danych wykazanych przez organy orzekające w sprawie i ujawnionych w ewidencji gruntów. Podkreślił, iż wystąpił do Urzędu Miasta w M. o korektę tych wielkości. Skarżący złożył do akt kopię wniosku złożonego do Urzędu Miasta w M. dnia [...] r. oraz wyniki pomiarów geodezyjnych wraz z wydrukiem z mapy ewidencyjnej.

Na pytanie Sądu Skarżący oświadczył, że pomiarów dokonał przed rozpoczęciem postępowania. Informował organy o wynikach tych pomiarów chociaż w samych kontrolach nie uczestniczył, ponieważ nic o nich nie wiedział.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "Ppsa") sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Na wstępie zaznaczyć należy, że zasady i tryb przyznawania płatności bezpośrednich reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy, w postępowaniu w sprawach dotyczących m.in. płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej oraz płatności cukrowej organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności,

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy,

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania,

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 w/w ustawy).

Pierwsza zasada określona w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy jest powtórzeniem zasady praworządności wymienionej w art. 6 Kpa, druga zasada - określona w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy - stanowi odejście od zasady prawdy obiektywnej wymienionej w art. 7 Kpa. Organy ARiMR zostały zobowiązane do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w miejsce wynikającego z Kodeksu postępowania administracyjnego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 Kpa). Ta zmiana zasad i reguł postępowania wyraźnie wskazuje, że zadania organu prowadzącego postępowanie w zakresie obowiązku zgromadzenia, zebrania materiału dowodowego zostały ograniczone w stosunku do ogólnych reguł.

Ogólne zasady postępowania uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego nie regulują problematyki dotyczącej rozłożenia ciężaru dowodu. Ustawa o płatnościach nałożyła na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne ( art. 3 ust. 3). Wprowadzona do postępowań administracyjnych zasada rozłożenia ciężaru dowodu zmieniła dotychczasowe zasady i reguły postępowania administracyjnego. Konsekwencją tej zasady jest konieczność wzmożenia aktywności stron, bowiem postępowanie w sprawach płatności zostało oparte na dowodach, które będzie przedstawiała strona. Organ nie ma obowiązku, tak jak w Kpa, podejmować z urzędu wszelkich środków dowodowych niezbędnych do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań określona w art. 10 § 1 Kpa, w ustawie o płatnościach również została wyraźnie ograniczona. W art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy o płatnościach określono, iż organ prowadzący postępowanie zapewnia stronom na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania, przy czym nie stosuje się art. 81 Kpa ( wyłączono stosowanie tzw. domniemania faktycznego).

Wobec powyższego, zarzuty skargi związane z naruszeniem art. 10, art. 11, art. 76 § 3, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 Kpa są niezasadne.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz.U. nr 170 poz.1051 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 40 poz. 326 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010r. w sprawie minimalnych norm (Dz.U. nr 39 poz.211) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 1 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 18 ust.1 ustawy z 26 stycznia 2007 r. płatności przyznawane są na wniosek rolnika, natomiast wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się zgodnie z przepisem art. 7 ust.4 i jest to iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami i stawki 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności.

Zgodnie z treścią art. 7 ust.1 wymienionej ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W myśl art. 7 ust. 1a cytowanej ustawy jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z 26 stycznia 2007 r. rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw:

1) (uchylony),

2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,

3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa)

- do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

W myśl § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 326) do przyznawania płatności uzupełniającej stosuje się odpowiednio przepisy art. 9, 11, 14, 21-23, 25, 28, 56-58, 60, 73, 75, 78 i 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65, z późn. zm.), z tym że do płatności zwierzęcej, płatności niezwiązanej z produkcją, płatności niezwiązanej do tytoniu oraz płatności niezwiązanej do skrobi nie stosuje się przepisów art. 56-58, 60 i art. 75 ust. 1 tego rozporządzenia.

W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte następujące rodzaje roślin uprawiane w plonie głównym:

1) zboża;

2) rośliny oleiste - rzepak, rzepik, słonecznik i soja;

3) rośliny wysokobiałkowe - bób, bobik, łubin słodki i groch siewny;

4) rośliny strączkowe - wyka siewna, soczewica jadalna i ciecierzyca pospolita;

5) rośliny strączkowe pastewne;

6) (uchylony);

7) len włóknisty i oleisty;

8) konopie na włókno;

9) rośliny przeznaczone na materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

10) rośliny motylkowate drobnonasienne;

11) rośliny okopowe pastewne, z wyłączeniem ziemniaków pastewnych;

12) trawy na trwałych użytkach zielonych przeznaczone na susz paszowy;

13) mieszanki roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami na gruntach rolnych innych niż trwałe użytki zielone.

Zgodnie z treścią § 2 ust. 2 wymienionego rozporządzenia płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, zwaną dalej "płatnością zwierzęcą", są objęte wszystkie rodzaje takich roślin, z wyłączeniem roślin, o których mowa w ust. 1 pkt 12.

W myśl art. 57 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 jeżeli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla przedmiotowej grupy upraw.

Zgodnie z treścią art. 58 wymienionego rozporządzenia jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyłączeniem pomocy z tytułu ziemniaków skrobiowych i nasion, jak przewidziano w tytule IV rozdział 1 sekcje 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru.

W myśl art.73 ust.1 wymienionego rozporządzenia zmniejszeń i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy.

Z wymienionych przepisów wynika, iż wysokość płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego zależy od wielkości powierzchni działek rolnych deklarowanych do płatności w stosunku do działek kwalifikujących się do takich płatności jak również od tego czy na działkach prowadzona jest działalność rolnicza.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż że działka rolna A/A1 jest niespójna, dlatego pomierzona została w dwóch częściach wzdłuż granic terenu użytkowanego rolniczo: A1 o powierzchni [...] oraz A2 o powierzchni [...]. W obrębie części niespójnej oznaczonej jako A1 znajduje się wyłączenie (kępowe zadrzewienie) o powierzchni [...] widoczne na fotografii 13A. Działka rolna A/A1 pomierzona została rozłącznie z uwagi na fragment nieużytkowany rolniczo porośnięty samosiejkami drzew i krzewów oraz wieloletnimi chwastami, który dzieli działkę na dwie części co potwierdza fot. 13AA. Dodatkowo, co podkreślił organ, można stwierdzić "zachodzące" obszary zdegradowane, wyrobiska związane z sąsiedztwem kopalni - na działkę ewidencyjną nr [4] , co spowodowało zmniejszenie powierzchni kwalifikującej się do płatności. Z uwagi na fakt, że łączna powierzchnia zmierzona z uwzględnieniem tolerancji pomiaru była mniejsza od zadeklarowanej, jako powierzchnię stwierdzoną przyjęto [...] i zastosowano kod nieprawidłowości DR13+.

Kontrola działki B w ramach kontroli zakresie wzajemnej zgodności wykazała, że jest to młody las. Wykonane fotografie o numerach 2; 2A; 2AB; 2ABC; 2ABCD; 2ABCDE; 12ABCDE potwierdzają, zdaniem organu, że cała działka została wyłączona z produkcji rolniczej, przy czym nie można jednoznacznie stwierdzić czy w całości była użytkowana rolniczo na dzień [...] r. organ dalej stwierdził, że z fotografii wykonanych podczas kontroli sprawdzającej tj. 14; 14A; 14AA można wywnioskować, że rolnik dokonał na tym terenie zabiegów agrotechnicznych polegających na usunięciu mniejszych drzew, samosiejek oraz wykosił suchą poprzerastaną trawę. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy Terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli sposób użytkowania określony podczas kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

Pomiar powierzchni działki rolnej C wykonany został po faktycznych granicach użytkowania. Łąka znajduje się jedynie na powierzchni [...] (zastosowano kod nieprawidłowości DR13+), natomiast pozostały teren, jak stwierdzono, nie kwalifikuje się do płatności, są to tereny zakrzaczone i zadrzewione, które prawidłowo nie zostały objęte pomiarem. Inspektorzy Terenowi wykonali zdjęcia o numerach 6; 6A; 6AA; 6AAA; 6AAAA; 7; 7A w różnych miejscach przedmiotowej działki rolnej, które w jednoznaczny sposób potwierdzają nieprawidłowości wykazane w raporcie.

Na działkach rolnych CC oraz DD stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej. Z uwagi na brak możliwości wykonania pomiaru (cała działka nie była użytkowana rolniczo, a nie można było wykorzystać danych GIS) Inspektorzy podczas kontroli sprawdzającej nie wypełnili pól dotyczących wyników pomiaru powierzchni, tylko wykonali dokumentację fotograficzną 5; 5A; 5AA; 5AAA; 5AAAA - działka CC; 3; 3A; 3AA; 3AAA - działka DD, obrazującą nieprawidłowości stwierdzone w terenie. Na działkach stwierdzono występowanie licznych chwastów wieloletnich, a także samosiejek drzew i krzewów, co dowodzi, że na działce nie były wykonywane zabiegi koszenia lub wypasu. Dla działek zastosowano kody DR 18 i DR 14 oraz określono niespełnienie normy DKR N.01.1 i przypisano wagi nieprawidłowości względem kryteriów dotkliwości oraz trwałości na poziomie 3. Ocena wagi względem dotkliwości na poziomie 3 oznacza, że stwierdzono brak uprawy, lub ugorowania (ugór czarny) na gruncie ornym w drugim lub trzecim roku. Natomiast ocena wagi względem trwałości na poziomie 3 informuje, że skutki zaniedbania mają charakter odwracalny, a wymagane działania naprawcze wiążą się ze znacznymi nakładami pracy takim jak: usunięcia ewentualnych zadrzewień, zakrzaczeń, skomplikowanych zabiegów agrotechnicznych oraz wykonanie orki i nawożenia.

Organ zauważył nadto, że także podczas kontroli przeprowadzonej w zakresie wzajemnej zgodności ( fot. 8A; 8AB; 8ABC- działka CC oraz 4A; 4AB; 4ABC; 4ABCD - działka DD) Inspektorzy stwierdzili na działkach CC i DD zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, co dodatkowo potwierdza, że klasyfikacja działek dokonana w trakcie kontroli sprawdzająca jest właściwa.

Podczas kontroli w zakresie wzajemnej zgodności Inspektorzy stwierdzili, że działka rolna E stanowi nieużytek i w raporcie kontroli zaznaczyli niespełnienie normy DKR N.01.1 na powierzchni [...] oraz dokonali oceny wag względem kryterium dotkliwości i trwałości na poziomie 3. Na wykonanych zdjęciach 5; 5A; 5ABC; 5ABCD widać, że cała działka poprzerastana jest suchą trawą i występują na niej samosiejki brzozy, dębu, paprocie, jeżyny. Stwierdzona nieprawidłowość, jak podkreślono, ma charakter wieloletni. Kontrola sprawdzająca wykazała, że działka została uporządkowana - wpisano tę informację w Raporcie w polu uwagi dotyczącej tej działki i udokumentowali fotografiami 4; 4A; 4AA; 4AAA. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli wyniki dla tej działki z kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

W kontroli w zakresie wzajemnej zgodności nieużytek na działce K został stwierdzony na całej powierzchni deklarowanej tj. [...]. Z wykonanej dokumentacji fotograficznej ( fot. 3; 3A; 3AB; 3ABC; 3ABCD; 3ABCDE) wynikało, że prawidłowo został określony stan faktyczny na działce. Cały teren działki porośnięty jest samosiejkami drzew, krzakami suchą trawą. Kontrola sprawdzająca wykazała, że działka została uporządkowana - wpisano tę informację w polu uwagi dotyczącej tej działki i udokumentowali fotografiami 1; 1A; 1AA. W związku z zaistniałą sytuacją Inspektorzy Terenowi realizujący kontrolę sprawdzającą przyjęli sposób użytkowania dla tej działki zgodny z kontrolą w zakresie wzajemnej zgodności z tą różnicą że z powierzchni działki wyłączyli teren nie stanowiący gruntu rolnego - las zachodzący na działkę rolną.

Odnosząc się do wyników kontroli działek rolnych F/Fl i M/Ml organ podkreślił, że zarówno podczas kontroli zasadniczej jak i sprawdzającej na działce rolnej F/Fl stwierdzono niedobór powierzchni użytkowanej rolniczo w stosunku do zadeklarowanej we wniosku. W wyniku pomiaru powierzchni wykonanego wzdłuż granic wyznaczonych sposobem użytkowania stwierdzono powierzchnię [...]. Działka rolna M podlegała pomiarowi tylko w trakcie kontroli sprawdzającej i na niej także stwierdzono niedobór powierzchni użytkowanej rolniczo w stosunku do powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności, co odzwierciedla zastosowany w raporcie kod DR 13+. Inspektorzy terenowi wykonali pomiar powierzchni wzdłuż granicy uprawy, a pozostałą część wykluczyli jako nieużytek, ponieważ na pozostałym obszarze nie była prowadzona działalność rolnicza. Organ zauważył, iż działka M/M1 położona jest jednocześnie z działką N/N 1, na której stwierdzono nadwyżkę powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni zadeklarowanej o wielkości [...], na jednej wspólnej działce ewidencyjnej o numerze [5].

Należy zaznaczyć, iż w toku kontroli powierzchna działek deklarowanych przez rolnika jest weryfikowana przy pomocy systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art.17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Zgodnie z treścią tego przepisu system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1 : 10000.

Powierzchnie działek są określane na podstawie ortofotomap cyfrowych tj, zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej. Ortofotomapy służą zatem do wyliczenia powierzchni działek i wchodzą one do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ortofotomapy są obowiązującymi opracowaniami geodezyjnymi i gromadzi się je w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Zaznaczyć należy, iż kopie raportów kontroli zostały doręczone Skarżącemu i zgłosił on zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w tychże raportach.

Nieuzasadniony jest zarzut podniesiony w skardze, iż organ oparł rozstrzygniecie na niewłaściwych ustaleniach faktycznych, gdyż jak stwierdził Skarżący nie zawyżył powierzchni deklarowanych działek gdyż oparł się na danych wynikających z pomiarów geodezyjnych ewidencji gruntów i budynków.

Przede wszystkim wyjaśnienia wymagają pojęcia "działki rolnej" i "działki ewidencyjnej".

Pojęcie "działki rolnej" zostało zdefiniowane w ustawie z 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. nr 10 z 2004r. poz. 76 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art.3 pkt.7 tej ustawy "działką rolną" jest działka rolna w rozumieniu art.2 pkt.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009r., o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha.

Pojęcie "działki ewidencyjnej" zostało natomiast określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38 poz.454). Zgodnie z treścią § 9 ust.1 wymienionego rozporządzenia działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

Obu pojęć (tzn. działki rolnej i działki ewidencyjnej) nie można utożsamiać. Działka rolna służy do identyfikacji konkretnych upraw i przyznania z tego tytułu płatności. Nie jest ona przedmiotem wpisu do ewidencji gruntów lecz jest przedmiotem płatności bezpośrednich. Natomiast działka ewidencyjna służy celom ewidencyjnym i informacyjnym. Są to zatem dwie różne kategorie pojęciowe, których nie można ze sobą utożsamiać (wyrok NSA z 18 listopada 2010r. w spr. II GSK 990/09 – Lex nr 746386).

Relacje pomiędzy działką rolną a działką ewidencyjną mogą się różnie kształtować. Działka rolna może ale nie musi zajmować całej powierzchni działki ewidencyjnej. Może stanowić jedynie część działki ewidencyjnej bądź też może być położona na dwóch lub więcej, graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych. Może być również taka sytuacja, że na jednej działce ewidencyjnej znajdują się dwie lub więcej działki rolne.

Nieuzasadniony jest zatem zarzut Skarżącego, iż nie zawyżył powierzchni gdyż oparł się na danych wynikających z pomiaru działek dokonanych przez zatrudnionego przez niego geodetę na potrzeby postępowania o przyznanie płatności obszarowych. Również nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, iż wystąpił do Urzędu Miasta w M. o korektę wielkości działek ewidencyjnych, gdyż dokonane przez geodetę pomiary działek wskazują na zaniżenie powierzchni niektórych działek ewidencyjnych.

Sąd wskazuje, iż ustalenie uprawnień do płatności bezpośrednich oparte jest na danych przytoczonych przez producentów rolnych, których korygowanie przez nich jest dopuszczalne do dnia przeprowadzenia kontroli bądź w określonym terminie. Dane muszą więc zostać przytoczone prawdziwie bądź niezwłocznie skorygowane, czy to po wykryciu przez producenta omyłki, czy to po nastąpieniu niezależnej od niego ich zmiany, oczywiście w zakresie danych wpływających na wyłączenie lub ograniczenie płatności czy nałożenie sankcji. Istotne jest wykrycie niezgodności między danymi podanymi we wniosku a stanem rzeczywistym, zaś przyczyny tych niezgodności jedynie wyjątkowo mogą mieć znaczenie uwalniające producenta od niekorzystnych następstw ich ujawnienia. Stan rzeczy występujący po dacie kontroli nie ma tutaj znaczenia. Należy nadto podkreślić, iż pojęcie działki ewidencyjnej jest odmienne od powierzchni działki rolnej zgłoszonej celem uzyskania płatności bezpośredniej. Dla uzyskania takiej płatności istotna jest bowiem powierzchnia zgłoszonej działki rolnej a nie powierzchnia działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż przeprowadzono dwie kontrole - pierwszą tzw. zasadniczą w dniach od [...] do [...] r. oraz drugą, tzw. sprawdzającą w dniu [...] r., ponadto odbyła się kontrola w zakresie wzajemnej zgodności w dniach od [...] do [...]r. Każda z kontroli wykazała nieprawidłowości. Na części zgłoszonych działek nie było prowadzona działalność rolnicza. Podczas czynności kontrolnych w dniach od [...] do [...] r. stwierdzono nieprawidłowości, które wpłynęły na decyzję skontrolowania całego gospodarstwa. Raport z kontroli w zakresie wzajemnej zgodności został przesłany do Strony w dniu [...] r. Wnioskodawca dnia [...] r. złożył zastrzeżenia do raportów z kontroli.

Organ wskazał dalej, iż pomiędzy raportami z kontroli kwalifikowalności powierzchni oraz kontroli w zakresie wzajemnej zgodności zaistniały rozbieżności w związku z tym gospodarstwo P.M. zostało skierowane do kontroli sprawdzającej. Kontrola ta została przeprowadzona przez Inspektorów Terenowych Biura Kontroli na Miejscu w dniu [...] r. i potwierdziła wyniki kontroli w zakresie wzajemnej zgodności.

Skarżący ponadto kwestionował ustalenia kontroli w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy odniósł się do wszystkich zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu i w sposób przekonujący i dokładny wyjaśnił dlaczego zarzuty te nie są uzasadnione. Nadto organ wskazał, że zadaniem i celem kontroli na miejscu jest weryfikacja stanu faktycznego w stosunku do danych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności. Wyniki kontroli na miejscu w sprawie P.M. nie potwierdziły deklaracji z wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, a wykluczeniu podlega powierzchnia [...] względem grupy upraw JPO i [...] względem grupy upraw UPO - zadeklarowana do płatności na rok 2010, która nie znalazła potwierdzenia w stanie faktycznym na gruncie.

Sąd podkreśla, iż przeprowadzone kontrole były przeprowadzone zgodnie z art. 30 - art. 31 w związku z art. 35 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, ze zm.). Stwierdzenie zaś nieprawidłowości w zakresie deklarowanej powierzchni podczas weryfikacji danych wniosku skutkowało wykluczeniem zawyżonych powierzchni. Wykluczenie powierzchni na etapie kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu miało wpływ na wysokość płatność i skutkowało nałożeniem sankcji powierzchniowych, w sposób określony w przepisach prawa unijnego.

Podkreślenia wymaga, iż postępowanie przed sądem administracyjnym nie jest kontynuacją postępowania dowodowego prowadzonego przed organami administracji lecz ma na celu ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Trudno bowiem odnieść się przykładowo do zarzutu, iż na jakimś zdjęciu nie widać całej działki. Zarzuty dotyczące wyników przeprowadzonych kontroli strona winna podnosić w postępowaniu administracyjnym co też uczyniła. Organ administracyjny odniósł się do tychże zarzutów uznając je za bezzasadne.

Należy zaznaczyć, iż złożone do akt sprawy dokumenty w postaci kopii wniosku złożonego do Urzędu Miasta w M. dnia [...] r. oraz wyników pomiarów geodezyjnych wraz z wydrukiem z mapy ewidencyjnej nie zostały złożone w okresie w którym składany być wniosek o przyznanie płatności ([...] r.). Nadto, jak już wskazano powyżej pojęcie działki ewidencyjnej nie jest tożsame z pojęciem działki rolnej.

W ocenie sądu zebrany materiał dowodowy nie wskazuje aby Skarżący celowo zawyżał powierzchnię zgłoszonych działek chcąc uzyskać nienależne jej płatności. Nieprawidłowości w jego wniosku, w przekonaniu sądu, wynikają raczej z braku wystarczającej wiedzy dotyczącej przebiegu postępowania o przyznanie płatności. W postępowaniu tym stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ale z modyfikacjami określonymi w art.3 ust. 2 i 3 ustawy z 26 stycznia 2007 r. Modyfikacje te osłabiają pozycję procesową stron postępowania. Przyjęta w art. 3 ust. 3 wymienionej ustawy klauzula ciężaru dowodu nie odbiega od klauzuli ciężaru dowodu uregulowanej w art.6 Kodeksu cywilnego. Ustawa z 26 stycznia 2007r. wprowadziła do prowadzonych postępowań pewne elementy kontradyktoryjności. Procedura taka ma uzasadnienie w tym, iż to strona ubiega się o przyznanie jej płatności obszarowych a więc winna wykazać, że spełnia warunki aby takie płatności otrzymać.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż organy administracji oparły rozstrzygnięcie na niewłaściwych ustaleniach faktycznych. Organy administracji, wbrew twierdzeniom Skarżącego, w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy i dokonały jego oceny w ramach swobodnej oceny dowodów. Przeprowadzone zostały dwie kontrole w dniach od [...] do [...] r. i [...] r. oraz kontrola w zakresie wzajemnej zgodności w dniach od [...] do [...] r. W sposób szczegółowy odniesiono się do zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu zaś w uzasadnieniu decyzji organy dokładnie wyjaśniły motywy wydanego rozstrzygnięcia. Zarzut Skarżącego w tym zakresie nie jest zasadny.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organ działał prawidłowo i nie naruszył prawa. Poczynione przez organ ustalenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z art.80 Kpa, organ na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego ocenia czy dana okoliczność została udowodniona. Oceny tej nie dokonuje "wybiórczo", na podstawie poszczególnych dowodów, a jedynie oceniając wszystkie dowody łącznie. Innymi słowy organ obowiązany jest rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do istotnych różnic w zebranych dowodach. Organ ocenia przy tym wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania. Dokonana przez organy ocena zgromadzonych dowodów w rozpoznanej sprawie, w szczególności dowodów z dokumentów oraz zeznań świadków, nie nosi znamion dowolności. Organy obu instancji wszechstronnie rozważyły zebrany w sprawie materiał i wyprowadziły z niego logiczne wnioski, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które w pełni odpowiada wymogom art. 107 § 1 i § 3 Kpa.

Reasumując sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż powierzchnia części działek zadeklarowanych do płatności jest większa od powierzchni stwierdzonej a na części działek nie była prowadzona działalność rolnicza.

Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Ppsa, sąd oddalił skargę P.M..

| |