Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1115/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za kwiecień 2013 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016 r. o sygn. akt III SA/Wa 1115/15, w ten sposób, że w tenorze powyższego wyroku, w wierszu osiemnastym od góry, w miejsce słów "za kwiecień 2014 r." wpisać słowa "za kwiecień 2013 r.", pozostawiając dalsze brzmienie tenoru powyższego wyroku bez zmian.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r. o sygn. akt III SA/Wa 1115/15, oddalił skargę Skarżącej – Spółdzielni [...] w S., na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za kwiecień 2013 r.

W tenorze powyższego wyroku, w wierszu osiemnastym od góry, Sąd, określając przedmiot zaskarżenia, wskazał, iż niniejsza sprawa dotyczy określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON "za kwiecień 2014 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).

W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Sąd stwierdza bowiem, że jak bezsprzecznie wynika zarówno z akt administracyjnych jak i sądowych sprawy, niniejsze postępowanie sądowo-administracyjne wszczęte zostało wraz z wniesieniem do Sądu skargi Skarżącej na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za kwiecień 2013 r. W sprawie oczywistym jest zatem, że wbrew omyłkowemu wskazaniu zawartemu w prostowanym wyroku, WSA w Warszawie, wydając wyrok z dnia 28 stycznia 2016 r. o sygn. akt III SA/Wa 1115/15, orzekał w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję MPiPS dotyczącą kwietnia 2013 r.

Tylko zatem z uwagi na omyłkowe zawarcie w tenorze wyroku z dnia 28 stycznia 2016 r. wyrażenia nieprawidłowego tj. "za kwiecień 2014 r.", zamiast prawidłowego, tj. "za kwiecień 2013 r.", doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w tenorze wyroku z dnia 28 stycznia 2016 r. omyłkowego oznaczenia roku w przedmiocie sprawy. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o sprostowaniu omyłki.