Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 579/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 299 § 2-3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., P. M. i S. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2018 r. (data nadania – k. 9) J. S., P. M. i S. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w L.. Skargę powyższą podpisała J. S. – w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących.

W związku z tym, że J. S. – pomimo wezwania – nie przedłożyła w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądem administracyjnym pozostałych skarżących (przedłożone pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] r. Rep. A Nr [...] obejmowało umocowanie do reprezentowania skarżących P. M. i S. M. wyłącznie przed urzędami, instytucjami i osobami fizycznymi), Sąd postanowieniem z dnia 19 września 2018 r. odmówił dopuszczenia J. S. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżących P. M. i S. M..

Doręczając skarżącej J. S. odpis powyższego postanowienia Sąd jednocześnie wezwał ją do wskazania adresów zamieszkania pozostałych skarżących. Odpowiadając na to wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 16 października 2018 r. podała aktualne adresy zamieszkania pozostałych skarżących - w obu przypadkach mieszczące się na terytorium [...].

Pismami z dnia 6 listopada 2018 r. Sąd wezwał P. M. i S. M. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, a także poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w postępowaniu przed sądem administracyjnym, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej – w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem dorzucenia skargi. Wezwania te Sąd skierował na adresy zamieszkania P. M. i S. M. w [...], podane przez J. S..

P. M. przedmiotowe wezwanie doręczono skutecznie w dniu 5 grudnia 2018 r. (potwierdzenie odbioru – k. 46). W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 5 lutego 2019 r., skarżący ten nadesłał do Sądu własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi, natomiast nie wykonał obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku wezwania skierowanego do S. M. Sąd dotychczas nie otrzymał zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, niemniej jednak skarżący ten w dniu 29 listopada 2018 r. nadesłał do Sadu podpisany egzemplarz skargi, natomiast również nie wykonał dotychczas wezwania do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga P. M. i S. M. podlegają odrzuceniu.

Zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie zaś do § 3 cytowanego artykułu, w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Powołany na wstępie przepis art. 299 § 2 i 3 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem skarżący P. M. i S. M. nie posiadają aktualnie miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Jak wynika z akt sprawy, aktualne miejsca zamieszkania obu tych skarżących znajdują się w [...]. Jednocześnie skarżący ci nie ustanowili skutecznie pełnomocnika do prowadzenia sprawy, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym stanie rzeczy obowiązkiem skarżących P. M. i S. M. było – stosownie art. 299 § 2 p.p.s.a. - ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący P. M., pomimo skutecznego doręczenia mu w dniu 5 grudnia 2018 r. wezwania do wykonania tego obowiązku w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi – dotychczas obowiązku tego nie wykonał (w odpowiedzi na wezwanie Sądu wykonał bowiem wyłączenie wezwanie do podpisania skargi). Tym samym termin do ustanowienia przez niego pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej,upłynął z dniem 5 lutego 2019 r. bezskutecznie.

Jeżeli zaś chodzi o wezwanie do ustanowienia takiego pełnomocnika, skierowane do skarżącego S. M., stwierdzić należy, że w aktach sprawy brak jest potwierdzenia odbioru tego wezwania. Niemniej jednak w dniu 29 listopada 2018 r. skarżący ten nadał do tutejszego Sądu podpisany egzemplarz skargi, wykonując tym samym wezwanie w tym przedmiocie przesłane mu wraz z wezwaniem do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. To zaś pozwala uznać, że oba te wezwania doręczono skutecznie S. M. najpóźniej w dniu 29 listopada 2018 r., a zatem termin do ich wykonania upływał najpóźniej z dniem 29 stycznia 2019 r. W konsekwencji uzasadnione jest przyjęcie, że najpóźniej z tym dniem termin do ustanowienia przez S. M. pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, upłynął bezskutecznie.

Z tych względów Sąd, działając na art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.