Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1142/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 85 ust. 4
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 7, 75, 77, 78, 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 353(1), art. 734 par. 1, art. 740, art. 750
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 90 poz 631
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. W dniu [...].08.2013r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynął wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. (znak: [...]) o wydanie decyzji w sprawie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym Pani U. S. z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r.

Wnioskodawca podnosił, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że płatnik składek Urząd Gminy G. zawarł umowę cywilnoprawną z Panią U. S., nie dokonał jednak zgłoszenia Pani U. S. do ubezpieczenia zdrowotnego w ww. okresie ponieważ zakwalifikował tę umowę jako umowę o dzieło. Natomiast z analizy wynika, że charakter tej umowy wskazywał na umowę o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Ponadto w ww. piśmie ZUS informuje, iż płatnik został poinformowany o obowiązku zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego Pani U. S., lecz nie zostały złożone dokumenty zgłoszeniowe i rozliczeniowe.

Do przedmiotowego wniosku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. załączył kopię umowy z dnia [...].02.2012r. zawartej pomiędzy Gminą G. a Panią U. S., której przedmiotem było prowadzenie nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M.". Wnioskodawca załączył również kopie dokumentów potwierdzających wypłatę wynagrodzenia z tytułu wykonania ww. umowy. Zakład przedstawił także kopię Aneksu nr 1 do protokołu kontroli płatnika składek - Urzędu Gminy G. znak: [...], w którym ZUS kwestionuje charakter zawartej z Panią U. S. umowy o dzieło wskazując, iż jej charakter wskazuje na umowę o świadczenie usług.

2. W dniu [...] września 2013 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt [...], Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję Nr [...] w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym. Organ w ww. decyzji stwierdził, że uczestniczka postępowania Pani U. S., podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej zawartej z Gminą G. w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r. (na podstawie umowy z dnia [...].02.2012 r.).

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dokonał analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie. W jego ocenie umowa zawarta przez Panią U. S. z Gminą G., pomimo nazwania jej umową o dzieło, z uwagi na jej zakres i charakter nie nosi znamion umowy o dzieło. Podkreślił że zgodnie z art. 627 k.c. w ramach umowy o dzieło przyjmujący zamówienie do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. polega nie tylko na samym prowadzeniu działalności, ale i na doprowadzeń do rezultatu. Rezultat ten powinien być z góry, już w umowie oznaczony. Osiągnięcie takiego rezultatu musi być przez strony uważane za pewne, a nie jedynie prawdopodobne. Zasadnicze znaczenie przy kwalifikacji konkretnej umowy do umów o dzieło ma kryterium rezultatu. Jeżeli przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do osiągnięcia indywidualnie oznaczonego rezultatu, który to rezultat jest samoistny, obiektywnie możliwy a subiektywnie pewny, to mamy do czynienia z umową o dzieło.

W ocenie organu strony w umowach nie określiły w sposób konkretny i jednoznaczny przedmiotu dzieła, ani nie były w stanie przewidzieć precyzyjnie przedmiotu dzieła, zatem nie sposób mówić, iż określiły dokładny rezultat, który zostałby w drodze wykonania umowy osiągnięty. Należy wskazać, że rezultat w postaci dzieła jest zawsze wytworem przyszłej indywidualnej działalności człowieka i może mieć postać materialną bądź niematerialną, dzieło powinno posiadać byt samoistny, niezależny od działania wykonawcy, powinno mieć możliwość oderwania się od jego osoby i uzyskania samodzielnej wartości w obrocie. Takich właściwości nie można przypisać czynnościom polegającym na prowadzeniu nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M.". Wykonywana przez Panią U. S. umowa - wbrew nazwie - nie była umową o dzieło, lecz ukrywała świadczenie usług z zachowaniem staranności i jej istotą było wykonywanie określonych czynności, a nie wykonanie dzieła.

Organ wskazał, iż kwestie prowadzenia badań archeologicznych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej reguluje ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.). Jednakże żaden przepis w/w ustawy nie stanowi, aby wykonywane działania konserwatorskie tudzież archeologiczne włącznie z wynikającymi z decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków miały być wykonywane na podstawie umowy o dzieło.

Wykonywanie nadzoru archeologicznego nie kończy się wymiernym, zmaterializowanym efektem, jak podnosi to Strona w piśmie z dnia [...].08.2013r., znak: [...]. Okoliczność, iż Pani U. S. wykonała "Sprawozdanie z badań archeologicznych w formie nadzoru nad pracami ziemnymi związanymi z zagospodarowaniem terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M." nie może prowadzić do wniosku, iż wykonywana umowa była umową o dzieło. Oceny przedmiotowej umowy należy dokonać w sposób kompleksowy, co prowadzi do wniosku, iż wykonywana umowa była zobowiązaniem starannego działania.

3. Od ww. decyzji, zostało wniesione odwołanie do Prezesa NFZ, w którym zarzucono naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez uznanie, iż Pani U. S., zam. ul. M. [...], [...] B., podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej zawartej z Gminą G. w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r. (na podstawie umowy z dnia [...].02.2012 r.), w sytuacji gdy nie było obowiązku objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym z uwagi na to, że umowa zawarta w dniu [...] lutego 2012 r. pomiędzy Gminą G. a U. S. na przeprowadzenie nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M." jest umową o dzieło.

4. Decyzją o nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. wydaną w sprawie oznaczonej sygn. akt.[...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Organ w uzasadnieniu wskazał m.in., że strony w umowach nie określiły w sposób konkretny i jednoznaczny przedmiotu dzieła, ani nie były w stanie przewidzieć precyzyjnie przedmiotu dzieła, zatem nie sposób mówić, iż określiły dokładny rezultat, który zostałby w drodze wykonania umowy osiągnięty. W związku z powyższym skarżoną decyzję należało utrzymać w mocy.

5. W dniu 3 marca 2014 roku Skarżący wniósł skargę na decyzję nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2014 r., podtrzymującą decyzję nr [...] wydaną przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] września 2013 r., w sprawie stwierdzenia, że Pani U. S. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej zawartej z Gminą G. w okresie od 3 lutego 2012 r. do 30 października 2012 r.

Przedmiotowej decyzji zarzucono:

a) naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj.:

- naruszeniu art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.) poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji a tym samym uznanie, iż uczestnik postępowania U. S., podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej zawartej z Gminą G. w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r. (na podstawie umowy z dnia [...].02.2012 r.), w sytuacji gdy nie było obowiązku objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym z uwagi na to, że umowa zawarta w dniu [...] lutego 2012 r. pomiędzy Gminą G. a U. S. na przeprowadzenie nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M." jest umową o dzieło;

- naruszeniu art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.) poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji a tym samym przyjęcie, że uczestnik postępowania U. S., podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r. (na podstawie umowy z dnia [...].02.2012 r.), w sytuacji gdy nie było obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z uwagi na to, że umowa zawarta w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji pomiędzy Gminą G. a U. S. na przeprowadzenie nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M." jest umową o dzieło;

b) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, polegający na : naruszeniu art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267), poprzez błędną ocenę prawną stanu faktycznego zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi przytoczono szczegółową argumentację do zarzutów w niej podniesionych.

6. W odpowiedzi na skargę, organ wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.

4. Skarżący zarzuca skarżonej decyzji naruszenie art. 66 ust. 1 pkt. 1 lit. e oraz art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), zwana dalej "ustawą o świadczeniach" poprzez uznanie, że Uczestnik postępowania podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej zawartej ze Skarżącym w okresie od dnia 03.02.2012 r. do dnia 30.10.2012 r. w sytuacji, gdy nie było obowiązku objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym z uwagi na to, że umowa na przeprowadzenie nadzoru archeologicznego wraz ze sprawozdaniem z zadania "Zagospodarowanie terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M." jest umową o dzieło oraz art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez błędną ocenę stanu faktycznego rozstrzygnięcia.

5. Przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach stanowi, że obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia lub osobami z nimi współpracującymi. Z kolei art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach przewiduje obowiązek odprowadzania przez zamawiającego składek, który jako płatnik oblicza i pobiera składkę z dochodu ubezpieczonego za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą.

Jednocześnie do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, na podstawie art. 750 k.c. stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo określiły charakter omawianej umowy jako zlecenia. Istotą umowy o dzieło jest osiągnięcie określonego, zindywidualizowanego rezultatu w postaci materialnej lub niematerialnej. Umowa zlecenia jest z kolei umową starannego działania, w której co prawda rezultat może być przedmiotem starań lecz nie daje się z góry przewidzieć, a często nie sposób określić, w jakim stopniu zostanie osiągnięty. Dlatego też w umowie zlecenia rezultat nie został objęty treścią świadczenia. Należy podnieść, że zasadniczo w treści umowy o dzieło istnieje konieczność opisania rezultatu, ponieważ to rezultat kreuje stosunki zobowiązaniowe między stronami tej umowy.

Sąd zauważa, iż w doktrynie przyjmuje się konieczność opisania rezultatu w treści umów o dzieło kreujących stosunki zobowiązaniowe. Jeżeli zapisy umowy stanowią w tym przedmiocie wątpliwości, należy przyjąć, iż strony nie dążyły do objęcia rezultatu obowiązkiem wykonawcy. Innymi słowy, na realizację rezultatu wykonawca nie mógł mieć wystarczającego wpływu i tak rezultat nie został objęty treścią świadczenia. Jeżeli z natury stosunku zobowiązaniowego wynika, że rezultat nie może zostać objęty treścią świadczenia, jakim jest umowa o dzieło, jest ona sprzeczna z naturą tego stosunku zobowiązaniowego. W niniejszej sprawie rezultat, czyli przeegzaminowanie kandydatów na kierowców kat. B oraz sporządzenie dokumentacji zawierającej pisemną ocenę kandydata, nie jest zależny od wykonawcy dzieła. Na osiągnięcie rezultatu składają się w niniejszej umowie czynniki zewnętrzne takie jak ruch na ulicy stres zdającego i jego umiejętności co powoduje, że rezultat nie jest zależny od wykonawcy dzieła. Ma zatem rację organ oceniając, iż przedmiotem rzeczonych umów był ciąg określonych czynności, działań, które nie prowadzą do osiągnięcia konkretnego "dzieła". Elementem przedmiotowo istotnym ww. umowy faktycznie było działanie w celu osiągnięcia skutku, a nie zrealizowanie rezultatu.

Zdaniem Sądu, sporna umowa polegała na zobowiązaniu do dokonania czynności faktycznych. Wprawdzie Kodeks cywilny nie reguluje takiej umowy, jak umowa o świadczenie usług, ale przewiduje szereg umów, które de facto polegają na świadczeniu usług. Najpopularniejsza umowa tego rodzaju to umowa zlecenia. Zakłada ona wykonanie pewnych prac przez jedną stronę umowy na rzecz drugiej. Umowa o świadczenie usług jest zatem umową prawa cywilnego.

Sąd zauważa, iż zgodnie z zasadą wynikającą z art. 3531 k.c. w Polsce obowiązuje swoboda umów. Stosownie do tego przepisu strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Jednakże w orzecznictwie podkreśla się, że swoboda umów doznaje ograniczeń zarówno w zakresie treści, jak i celu umowy. Artykuł 3531 k.c. wprowadza trzy granice tej wolności: ustawę, właściwość (naturę) stosunku prawnego i zasady współżycia społecznego (por. np. wyrok SN z dnia 6 listopada 2003 r., I CKN 1144/2000, M. Praw. 2004, nr 5, s. 233). W doktrynie mówi się z kolei o trzech wskaźnikach delimitujących swobodę umów (por. Z. Radwański, Zobowiązania..., s. 119). Jednakże w piśmiennictwie w celu uzasadnienia sensu ograniczeń zasady swobody umów wskazuje się, że są one podyktowane przede wszystkim koniecznością zakreślenia właściwych ram przysługującej stronom autonomii woli. System prawny nie może bowiem udzielać stronom nieograniczonej kompetencji w zakresie tworzenia stosunków zobowiązaniowych o doniosłości prawnej, a w konsekwencji pozostawić tę kwestię poza kontrolą prawa. Jednocześnie wskazane w treści art. 3531 k.c. ograniczenia zapewniają występującym w obrocie podmiotom najpełniejszą realizację zasady swobody umów (K. Bączyk, Glosa do wyroku SN z dnia 16 lutego 2001 r., IV CKN 244/2000, OSP 2002, z. 3, poz. 149). Ponadto w piśmiennictwie zauważono, że z art. 3531 k.c. wynika nie tylko akceptowanie od strony pozytywnej samej zasady swobody umów, ale również przepis ten zakreśla ograniczenia tej zasady (W. Czachórski, A. Brzozowski, M. Safjan, E. Skowrońska- Bocian, Zobowiązania..., s. 140) - por. Agnieszka Rzetecka-Gil, Komentarz do Kodeksu Cywilnego, Lex. 2011.

6. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, organ dokonał prawidłowej interpretacji charakteru przedmiotowych umów oraz prawidłowo zastosował art. 66. ust. 1 ustawy o świadczeniach uznając, że pracownik podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, jako osoba spełniająca warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, ponieważ wykonywał pracę na podstawie innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

Przepis art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach stanowi, że w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Przy czym, jak wskazano na wstępie za osobę wykonującą pracę na podstawie m.in. umowy o świadczenie usług składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający. Wobec tego, że zamawiający - skarżący obowiązku tego nie dopełnił, zasadnym był wniosek ZUS, skierowany do uprawnionego organu o ustalenie podlegania pracownika obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie objętym zaskarżoną decyzją.

Skarżący nie wskazał dokładnie na czym polega naruszenie ww. przepisów. W uzasadnieniu skargi zawarł jedynie rozważania na temat przedmiotu umowy, skupiając się głównie na tylko jednym jej elemencie tj. sporządzonym sprawozdaniu w wykonanego przez kilka miesięcy nadzoru archeologicznego. Tymczasem jak wskazuje sam Skarżący nadzór archeologiczny składa się z dwóch elementów. Pierwszym z nich jest pobyt w terenie, w skład którego wchodzą: wizja lokalna i dokumentowanie faktów archeologicznych, a drugim elementem praca biurowa - sporządzenie sprawozdania.

7. W tej sprawie praca polegała na wykonaniu szeregu czynności faktycznych, których efektem końcowym było przygotowane z wykonania zadania sprawozdanie. W ocenie Sądu odpowiada to całkowicie charakterowi umowy zlecenia. Zgodnie z art. 734 § 1 k.c. "przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. " W wyniku zawartej umowy Uczestnik postępowania wykonywał szereg takich czynności, a po ich zakończeniu złożył Skarżącemu sprawozdanie z ich wykonania, zgodnie z obowiązkiem związanym z umową zlecenia, wskazanym w art. 740 k.c., który stanowi, że "przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu umowy złożyć mu sprawozdanie."

Zatem, jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy oraz przepisów kodeksu cywilnego obowiązkiem Uczestnika (Zleceniobiorcy) jest po wykonaniu umowy zlecenia wykonanie i złożenie sprawozdania. Wbrew stwierdzeniom zawartym w skardze, wykonane sprawozdanie nie jest dziełem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631 z późn. zm.).

Na powyższe wskazuje sama nazwa sporządzanego sprawozdania, mianowicie: "Sprawozdanie z zadania zagospodarowania terenów zielonych parku w G. w obrębie ulic B. i M.".

Zgodnie z definicją słownikową sprawozdanie to przedstawienie przebiegu jakiejś działalności, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś (www.pwn.pl). Przekładając powyższe na realia rozpatrywanej sprawy sprawozdanie zawierało wskazanie sposobu zagospodarowania terenu zielonego i przebiegu prac przeprowadzonych w powyższym zakresie. Nie zawierało ono żadnych elementów wskazujących na jego twórczy, autorski charakter. Rezultat tej pracy był podporządkowany spełnianiu norm odgórnie ustalonych, a więc niezależnych od osoby nadzorującej. Jej rola sprowadzała się do sprawdzania. Trudno w tym przypadku mówić o indywidualności, gdy ocena przebiega według ściśle określonego schematu.

Pozostaje to w całkowitej zgodności z oświadczeniem złożonym przez Wójta Gminy G., który pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., oświadczył że "przeprowadzony przez Panią U. S. - kierownika badań archeologicznych, zgodnie z Pozwoleniem nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. [...] Konserwatora Zabytków w B. na prowadzenie badań archeologicznych, nadzór archeologiczny doprowadził w rezultacie do konkretnego, indywidualnie oznaczonego rezultatu w postaci precyzyjnej rejestracji, w formie dokumentacji konserwatorskiej, nawarstwień kulturowych. Efektem podsumowującym jest autorskie " Sprawozdanie badań archeologicznych w formie nadzoru nad pracami ziemnymi związanymi z zagospodarowaniem terenów zielonych w parku w G. w obrębie ulic B. i M.".

W ocenie Sądu nie jest to zatem dzieło o charakterze twórczym ale odtwórczym, polegającym na tym, iż Uczestniczka jedynie informowała na piśmie Skarżącego o wyniku swoich 9 - miesięcznych prac.

8. Zgodnie z treścią art. 734 § 1 k.c. przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie, przy czym do umowy o świadczenie usług stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Przedmiotem tych umów jest dokonanie określonej czynności faktycznej bądź zespołu czynności faktycznych, które nie muszą prowadzić do osiągnięcia indywidualnie oznaczonego rezultatu, ale winny zakończyć się sporządzeniem sprawozdania. Wykonywanie przez Panią U. S. umowy było ciągiem określonych czynności starannego działania zmierzającego do przedstawienie ich w postaci sprawowania nadzoru nad zagospodarowaniem terenów zielonych w parku w G. - innymi słowy zawarta umowa była umową o świadczenie usług.

Wobec treści zawartej umowy i charakteru wykonywanych czynności, należy stwierdzić iż przedmiotowa umowa była umową starannego działania. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego daje podstawy do przyjęcia stanowiska, że stosunki prawne łączące strony, pomimo, iż nazwana została umową o dzieło, była umową, do której stosuje się przepisy o świadczenie usług, do których mają zastosowanie przepisy k.c. dotyczące zlecenia.

9. W ocenie Sądu nie są również zasadne zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przez organy przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. W trakcie przeprowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia procedury administracyjnej, w szczególności art. 7, 75, 77, 78 i 80 k p a., które mogłoby uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy sprawy, który pozwolił na ocenę charakteru umów łączących skarżącego z U. S. Dowody w sprawie zostały ocenione rzetelnie a nie dowolnie, zgromadzono je również w sposób prawidłowy.

Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił organowi administracji na stwierdzenie, że uczestnik postępowania U. S. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 3 lutego 2012 r. do 30 października 2012 r. z tytułu zawartej umowy zlecenia z dnia [...] lutego 2012 r.

10. Z powyższych względów, skoro zarzuty skargi okazały się niezasadne, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.