Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2114/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), § 16
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego oraz odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. L-M tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. referendarz sądowych przyznał Skarżącemu W. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz radcę prawnego, którym wyznaczona została A. L-M.

Na rozprawie w dniu 6 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, że ww. koszty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje:

Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490).

Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego oraz odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł.

Jednocześnie stosowanie do treści § 16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że pomoc nie została opłacona ani w części ani w całości na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.