Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 33/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3, § 2, art. 201 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zasądzić od organu – Burmistrza Gminy i Miasta B. na rzecz skarżącego – A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

A. K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że autor skargi przed wystąpieniem ze skargą powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W konkluzji organ wskazał, że udzielił już skarżącemu informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2013 roku skarżący został wezwany do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec udzielenia informacji publicznej popiera skargę.

W piśmie datowanym na dzień 28 kwietnia 2013 roku skarżący oświadczył, iż wnosi o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, bowiem organ po wniesieniu skargi udzielił informacji publicznej, oraz o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania aktu lub wykonania określonej czynności. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Podkreślić należy, że zgodnie z regulacją art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, bądź podjęcie czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy wydanie decyzji lub podjęcie czynności nastąpiło z naruszeniem przewidzianego terminu. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z regulacją art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, iż organ udzielił skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej. Potwierdza to załączone do akt pismo organu z dnia 26 marca 2013 roku oraz oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 28 kwietnia 2013 roku. Nie ulega również wątpliwości, iż skarżący wniósł o umorzenie postępowania wskazując na jego bezprzedmiotowość. Z tych powodów Sąd uznał za uzasadnione umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

W konkluzji wyjaśnić należy, iż wbrew twierdzeniom organu skarga na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzona wezwaniem tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 marca 2012 roku, II SAB/Bk 2/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl ). W tej sytuacji na uwzględnienie nie zasługiwał wniosek organu o odrzucenie skargi z tego powodu, iż skarżący nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

W tej sytuacji postępowanie sądowe, na podstawie art. 54 § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

LS