Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 26/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Magdalena Dobek - Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi W. D. C. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1/ zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpatrzenia wniosku W. D. C. o udostępnienie informacji publicznej, zawartego w piśmie z dnia 15 września 2014 r., w zakresie dotyczącym "wglądu do protokołów pokontrolnych" oraz "wskazania terminu i udostępnienia dokumentacji dotyczącej ewidencji dróg i zjazdów w części związanej w szczególności z ul. [...] w S.", w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2/ oddala skargę w pozostałym zakresie, 3/ stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4/ zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego W. D. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M. C., W. C. i W. D. C. wnieśli w dniu 30 stycznia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta dotyczącą braku wydania decyzji administracyjnej zezwalającej na przebudowę zjazdów oraz skargę w sprawie nieudostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Skargi zostały rozdzielone zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 4 marca 2020 r., przedmiotem niniejszego rozpoznania jest bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej ze skargi W. D. C., bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2020 r. skarga M.C. i W. C. została odrzucona.

W skardze tej skarżący podniósł, że dwukrotnie Dyrektor Zarządu Infrastruktury Miejskiej nie udzielił odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej, wnioski zostały dołączone do skargi. Skarżący wniósł o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte we wnioskach o udostępnienie informacji publicznej, uznanie skargi za zasadną oraz stwierdzenie rażącego naruszenia prawa ze strony dyrektora i o wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego w maksymalnej wysokości przewidzianej prawem.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że na wnioski o udzielenie informacji publicznej, z 14 sierpnia 2014 r. i 15 września 2014 r. udzielona została odpowiedź przez Zarząd Infrastruktury Miejskiej, pismem z dnia 23 lutego 2015 r.

Odnosząc się do tego, w piśmie procesowym z 25 marca 2020 r. ,skarżący stwierdził, że odpowiedź z 25 lutego 2015 r. była udzielona z opóźnieniem, a nadto niepełna. Organ nie odniósł się do wniosku o udostępnienie protokołów z kontroli Zarządu Infrastruktury Miejskiej oraz nie wskazał terminu i nie udostępnił ewidencji dróg i zjazdów w szczególności w części związanej w szczególności z ulicą K. w S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skargę częściowo należało uwzględnić.

W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności (pkt 3).

Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Następnie sąd zauważa, że zasadność skargi na bezczynność ocenia się na dzień jej wniesienia, niemniej uwzględnia się również wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. W niniejszej sprawie podstawą rozpoznania wniosku W. D. C. o udostępnienie informacji publicznej są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), dalej jako u.d.i.p. Bezczynność na jej podstawie polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia takiej informacji nie podejmuje tej czynności bądź nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Natomiast w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie wniosku może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Oceniając, czy podmiot, do którego skierowano żądnie udostępnienia informacji publicznej pozostaje w tak rozumianej bezczynności należy wziąć pod uwagę, że na gruncie przepisów u.d.i.p. realizacja "prawa dostępu do informacji" publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3 u.d.i.p.), wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., po drugie adresatem żądania musi być podmiot obowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p., wreszcie po trzecie żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udostępnienie (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, jak też nie może budzić wątpliwości, że Prezydent Miasta jako organ administracji publicznej realizujący zadania na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, jak też innych ustaw, w szczególności ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1302), czy też ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945), jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Trzeba zauważyć, że wnioski kierowane były do Dyrektora Zarządu Infrastruktury Miejskiej (dalej jako ZIM), podmiotu pozostającego w strukturze organizacyjnej gminy miejskiej jako jednostka budżetowa. Podmiotem zobowiązanym pozostaje więc Prezydent Miasta, co też wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez zastępcę Dyrektora.

Wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, pisma z 14 sierpnia 2014 r. oraz z 15 września 2014 r., skierowane do Dyrektora ZIM, miały następującą treść.

I. "Proszę, o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o

1. aktualne, wynikające z dokumentacji ZIM. parametry istniejących zjazdów z ul. K. na działkę [..] obręb [..],

2. informacji na temat posiadanych przez Pana kwalifikacji, w tym:

- rodzaj ukończonych studiów wyższych oraz tryb (stacjonarny czy zaoczny);

- rok rozpoczęcia i zakończenia studiów;

- uzyskana ocena końcowa na dyplomie;

- uzyskane dodatkowe kwalifikacje do piastowania zajmowanego stanowiska;

- przedstawienie dokonań, potwierdzających posiadanie kwalifikacji do zajmowania funkcji Zastępcy Dyrektora ZIM (np. wskazanie zaprojektowanych przez Pana dróg publicznych w S. itp.).

Dane proszę przesłać w terminie ustawowym, a następnie wskazać termin udostępnienia dokumentacji umożliwiającej weryfikację danych dotyczących parametrów istniejących zjazdów z ul. K. na działkę nr [..] obręb [..], których dokonam w obecności rzeczoznawcy – eksperta inżynierii ruchu".

II "W związku z bulwersującymi doniesieniami prasowymi, dotyczącymi okoliczności budowy drogi w [..], prowadzącej do [..] proszę przygotowanie i udostępnienie, w formie pisemnej, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) o dostępie do informacji publicznej następujących danych dotyczących trybu działania Zarządu Infrastruktury Miejskiej i Pana osobiście w tej sprawie. Chodzi w szczególności o

następujące dane:

czy to Pan zlecił wykonywanie przedmiotowych prac;

czy inwestycja była ujęta w planie zamierzeń inwestycyjnych na 2014 r. (jeżeli nje to kto podjął decyzję o jej rozpoczęciu i na jakiej podstawie);

czy jest prawdą, że inwestycja prowadzona jest bez pozwolenia i projektu;

jakie środki finansowe pochłonie realizowana inwestycja i z jakiej podziałki;

czy wykonawca inwestycji został wyłoniony w publicznym przetargu (jeżeli tak to kiedy odbył się przetarg i ilu było innych uczestników przetargu).

Ponadto proszę o przygotowanie, w ustawowym terminie, pisemnej informacji na temat aktualnego majątku Zarządu Infrastruktury Miejskiej, stanu finansów i ewentualnego zadłużenia ZIM, stanu realizacji Planu Finansowego na 2014 r. oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w okresie, kiedy pełni Pan funkcję Zastępcy Dyrektora Zarządu Infrastruktury Miejskiej (Zarządu Dróg Miejskich) działalność ZIM (ZDM) podlegała kontroli i z jakiego szczebla oraz gdzie i kiedy mogę uzyskać wgląd do protokołów pokontrolnych. Proszę również o wskazanie terminu i udostępnienie dokumentacji, dotyczącej "ewidencji dróg i zjazdów", w części związanej w szczególności z ul. K. w S.."

Na pytania zawarte we wnioskach Dyrektor ZIM udzielił następujących odpowiedzi, pismem z 23 lutego 2015 r.

"Odpowiadając na Pana pisma z dnia 14 sierpnia 2014 r. i 15 września 2014 r. uprzejmie informuję co następuje.

1. Odnośnie parametrów zjazdów z ul. K. na działkę nr [..] obręb [..] (wg załącznika nr 1) dane te przedstawiają się następująco:

zjazd nr 1

a} szerokość zjazdu 5,5 m

długość zjazdu 5,5 m

rodzaj nawierzchni: kostka betonowa 10x20x8 cm koloru szarego

b) zjazd nr 2

szerokość zjazdu 6,1 m

długość zjazdu 4,7 m

rodzaj nawierzchni: kostka betonowa 10x20x8 cm koloru szarego.

Informuję, że na stronie [..], każdy zainteresowany może zapoznać się ze szczegółowym cyfrowym planem miasta, zawierającym pełną mapę zasadniczą Miasta.

1/ W swoim piśmie z 14.08.2014 r. żąda Pan od mgr. J. B. - Zastępcy Dyrektora Zarządu Infrastruktury Miejskiej szeregu informacji dotyczących jego osoby. Uprzejmie informuję, że ukończył [..] [..], a ponadto posiada uprawnienia budowlane do kierowania i nadzorowania robót bez ograniczeń. Pozostałe żądane przez Pana informacje zgodnie z obowiązującym prawem mogłyby być Panu przekazane w wypadku osobistej zgody p. J. B., której na dzień dzisiejszy nie posiadamy.

2/ Droga w [..] prowadząca m. in. do [..] została wyremontowana ze środków zawartych w planie finansowym tut. Zarządu. O powyższym remoncie był informowany ówczesny Prezydent Miasta, który nie zgłosił zastrzeżeń w tym zakresie. Informuję, że nie była to inwestycja w rozumieniu przepisów prawa, lecz jak już wyżej pisaliśmy, standardowy remont polegający na wymianie nawierzchni żużlowej na nawierzchnię z płyt YOMB ułożonych śladowo. Koszt ogólny remontu wyniósł 79.174,37 zł. Wykonawcą remontu była firma [..] w ramach umowy nr [..] z dnia 13 grudnia 2013r. Naprawa i remonty dróg zlokalizowanych w pasach drogowych w granicach administracyjnych Miasta oraz dróg wewnętrznych należących do Miasta - zadanie III - Naprawa dróg o nawierzchniach nieulepszonych, wybrana w trybie przetargu nieograniczonego zgodnie z ustawą. Prawo Zamówień Publicznych.

3/ Zarząd Infrastruktury Miejskiej jako jednostka budżetowa Miasta nie jest właścicielem jakiegokolwiek majątku, jedynie go administruje. Właścicielem majątku jest Miasto. Jako jednostka budżetowa w rozumieniu ustawy o finansach publicznych nie znajdujemy się w stanie zadłużania, ponadto realizujemy wyłącznie inwestycje i remonty zlecane przez Miasto wraz z określoną pulą środków finansowych. Nadzór nad ZIM-em sprawuje Prezydent Miasta.

Niezależnie od powyższego w okresie ostatnich kilku lat (2012 - 2014) naszą jednostkę kontrolowały następujące instytucje:

Wojewoda

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny

Naczelnik Urzędu Skarbowego

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział

Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa

Urząd Kontroli Skarbowej

Urząd Marszałkowski Województwa

Urząd Miejski.

Mając na uwadze tak ustalony zakres wniosków o udostępnienie informacji publicznej i udzielonych odpowiedzi należy zbadać, czy podmiot, do którego skierowano zapytania, i który udzielał odpowiedzi pozostaje w bezczynności. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy zaś mówić, o ile wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który to pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Sąd rozpoznał niniejszą skargę w pełnym zakresie odnoszącym się do treści obu wniosków, z uwagi na fakt, że skarżący mimo zobowiązania z 12 października 2020 r. co do zakresu żądania skargi z uwagi na udzieloną przez organ odpowiedź z 23 lutego 2015 r. nie sprecyzował żądania.

W tych okolicznościach sąd ocenił, że nie wszystkie skierowane do organu pytania stanowiły żądanie udostępnienia informacji o charakterze publicznym. Stwierdzenie to odnosi się do pytań zawartych w pkt. 2 wniosku z 14 sierpnia 2014 r. dotyczących roku rozpoczęcia i zakończenia studiów zastępcy Dyrektora ZIM, uzyskanej przez niego oceny końcowej na dyplomie i przedstawienia dokonań potwierdzających posiadanie kwalifikacji do zajmowanych funkcji (np. zaprojektowanych dróg publicznych). Niewątpliwie, informacje o kierunku studiów lub szkole oraz specjalności, ewentualnie kierunku studiów podyplomowych, ukończonych przez osoby pełniące funkcje publiczne, stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Informacje te odzwierciedlają bowiem poziom kompetencji pracownika sprawującego funkcję publiczną (jego kwalifikacji) i wskazują na poziom jego zdatności do wykonywania władzy publicznej, a zatem są informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. Podobnego wniosku nie sposób jednak wysnuć w odniesieniu do informacji o datach odbywania tych studiów, uzyskanej oceny na dyplomie.

Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, pracownikiem samorządowym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę na kierowniczym stanowisku urzędniczym może być osoba, która jest obywatelem polskim, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 i 3, ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych, posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku, nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe, cieszy się nieposzlakowaną opinią oraz dodatkowo posiada co najmniej trzyletni staż pracy lub wykonywała przez co najmniej 3 lata działalność gospodarczą o charakterze zgodnym z wymaganiami na danym stanowisku i posiada wykształcenie wyższe w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce.

Trzeba też wyjaśnić, że w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej osobą pełniącą funkcję publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej, dlatego też podmiotem pełniącym funkcję publiczną jest także osoba, której przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Chodzi tu o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu funkcji publicznej wyłączone są zaś takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają jedynie charakter usługowy lub techniczny.

Dlatego też nie budzi wątpliwości sądu, że Zastępca Dyrektora ZIM jest osobą pełniącą funkcje publiczną, gdyż jest to stanowisko kierownicze mające wpływ na wykonywanie zadań publicznych związanych z drogami publicznymi na terenie jednostki samorządu terytorialnego.

W związku z tym, o ile informacja o ukończeniu uczelni wyższej, a taką jest [..], której absolwent uzyskuje wykształcenie wyższe, jest informacją publiczną w odniesieniu do kompetencji osoby piastującej stanowisko kierownicze w jednostce budżetowej, to jednak z uwagi na to, że przepisy prawa nie wymagają dla możliwości objęcia takiego stanowiska odbycia takich studiów w konkretnych latach i uzyskania określonej oceny na dyplomie, informacje w tym zakresie nie mogą zostać uznane za informację publiczną. Dla pełnienia tego rodzaju funkcji nie są również konieczne specjalne dokonania, np. zaprojektowanie dróg publicznych, jak wskazano we wniosku. Mogą one stanowić wprawdzie dodatkowy atut dla osoby ubiegającej się o stanowisko kierownicze, lecz co do zasady istotnym wymogiem posiadanie niezbędnego czasu stażu pracy, w czasie którego można oczywiście uzyskać oczywiście dodatkowe kwalifikacje czy przeprowadzić projekty wpływające na poziom kompetencji. Nie zmienia to jednak oceny, że informacje o tym nie mają charakteru publicznego i nie są udostępniane w trybie u.d.i.p.

Z tych względów sąd stwierdził, że rozpoznając wniosek z 14 sierpnia 2014 r. organ rozpoznał go w zakresie, w jakim dotyczył on informacji publicznej, tj. ukończenia studiów wyższych przez osobę pełniąca funkcję Zastępcy Dyrektora ZIM oraz podał dodatkowe kwalifikacje tej osoby, natomiast w odniesieniu do tych informacji, które nie stanowiły informacji publicznej, nie był zobowiązany do ich udostępnienia, zatem zarzut bezczynności nie ma uzasadnionych podstaw.

W pozostałym zaś zakresie omawianego wniosku, tj. dotyczącym parametrów istniejących zjazdów z ul. K. na działkę [..] obręb [..], analiza udzielonej przez organ odpowiedzi prowadzi do wniosku, że parametry te zostały stronie podane, co również nie świadczy o bezczynności Prezydenta co do pkt 1 tego wniosku.

Z tych względów sąd uznał, że skarga w zakresie, w jakim skarżący domaga się rozpoznania wniosku z 14 sierpnia 2014 r. jest niezasadna i podlega oddaleniu, o czym orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Badając dalej stan bezczynności organu w odniesieniu do pisma

z 15 września 2014 r. sąd uznał, że w tym zakresie skarga jest częściowo zasadna.

Mianowicie, jak wskazano, w piśmie tym domagano szeregu informacji dotyczących budowy drogi w [..] i w ocenie sądu organ udzielił wnioskodawcy informacji oznaczonych literami a-e, na co wskazuje analiza treści odpowiedzi organu z dnia 23 lutego 2015 r. w tym zatem zakresie skargę należało uznać za niezasadną, a więc podlegającą oddaleniu.

Jednakże sąd uznał, że organ nie odniósł się do żądania o wgląd do protokołów pokontrolnych oraz wyznaczenia terminu i udostępnienia dokumentacji dotyczącej "ewidencji dróg i zjazdów" w części związanej w szczególności z ul. K. Organ bowiem jedynie podał, że w latach 2012-2014 ZIM podlegało kontroli wskazanych instytucji, lecz nie udostępnił wnioskodawcy protokołów z tych działań w sposób zgodny z wnioskiem.

Odnosząc się do tej kwestii sąd rozważył charakter żądanych informacji. Zdaniem sądu, dane publiczne stanowi treść zawarta w odnoszących się do faktów stanowiskach wyrażonych przez organy władzy publicznej, bez względu na formę wyrazu, miejsce publikacji czy też zakres podmiotów, których dotyczy. Dlatego też protokoły pokontrolne, w których posiadaniu niewątpliwie jest jednostka podlegająca kontroli, dotyczące działania organu publicznego, zawierają informacje publiczne, co skutkuje koniecznością stosowania procedury u.d.i.p. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt II SAB/Gd 110/18, dostępny w CBOSA). Natomiast prawo do informacji publicznej niewątpliwie obejmuje także prawo wglądu do dokumentu, jako podstawowego nośnika informacji, poprzez zapoznanie się z jego treścią, co wnioskodawca może zrealizować poprzez stawienie się w siedzibie organu w wyznaczonym terminie, czego zresztą żądano przedmiotowym wnioskiem.

Podobnie z informacją publiczną mamy do czynienia w sytuacji żądania udostępnienia dokumentacji dotyczącej ewidencji dróg i zjazdów. Zgodnie bowiem z art. 20 pkt 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 470), dalej jako u.d.p., zarządca drogi winien w szczególności prowadzić ewidencję dróg. Natomiast zarządcami dróg gminnych są wójtowie, burmistrzowie lub prezydenci miast. W związku z tym, prowadzenie takiej ewidencji jest obowiązkiem organu administracji publicznej, natomiast sprawy związane z gminnymi drogami, ulicami stanowią w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), dalej jaki u.s.g., zadanie własne gmin, których organem wykonawczym jest właśnie prezydent miasta. Z tego względu wnioskowana ewidencja, która dotyczy spraw publicznych związanych z drogami publicznymi, których budowa i utrzymywanie jest realizowane ze środków publicznych, stanowi informację publiczną, udostępnianą w trybie u.d.i.p. na żądanie zainteresowanego podmiotu.

Nie ma dowodów, że taki dokument został udostępniony wnioskodawcy, w szczególności w sposób wskazany przez niego we wniosku, temu zaś zaprzeczył skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę..

Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Tym obowiązkom, w ocenie sądu, skarżony organ nie sprostał w odniesieniu do omówionych żądań wniosku z 15 września 2014 r., co uzasadnia zarzut o jego bezczynności w tym zakresie.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., uprawniony był do nałożenia na Prezydenta obowiązku rozpoznania wniosku W. D. C. zawartego w piśmie z dnia 15 września 2014 r. w zakresie dotyczącym "wglądu do protokołów pokontrolnych" oraz "wskazania terminu i udostępnienia dokumentacji dotyczącej ewidencji dróg i zjazdów w części związanej w szczególności z ul. K. w S.", w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności.

Jednocześnie sąd zobowiązany był do rozważenia charakteru naruszenia prawa, do jakiego niewątpliwie doszło na tle niniejszej sprawy. Dokonując tej oceny sąd uwzględnił znacznie przekroczenie ustawowego terminu rozpoznania wniosków, albowiem odpowiedzi udzielono pół roku po złożeniu pierwszego wniosku, jak również to, że odpowiedź ta nie czyniła zadość wszystkim żądaniom wnioskodawcy. Przez ten czas organ też nie informował strony o tym, że jego wnioski nie zostaną rozpoznane w terminie. Taki sposób procedowania jest w ocenie sądu niedopuszczalny w świetle konstytucyjnego prawa obywateli do uzyskiwania informacji o sprawach publicznych, a przy tym nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy związanych np. z przetworzonym charakterem żądanych informacji czy obszernością i trudnością tematyki poruszanej we wnioskach bądź wynika z przyczyn niezależnych od organu. Z tych względów sąd wojewódzki, że działanie Prezydenta nie może zostać zaakceptowane i ma ono charakter rażącego naruszenia prawa, co skutkowało orzeczeniem, jak w pkt 3 wyroku, którego podstawę stanowił art. 149 § 1a p.p.s.a.

Mimo tej oceny sąd nie uwzględnił wniosku skargi o wymierzenie temu organowi grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej. Środki te, przewidziane

w art. 149 § 2 p.p.s.a., są środkami dyscyplinująco-represyjnymi o charakterze dodatkowym, które powinny być stosowane z rozwagą, a więc w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Odnosić je należy do sytuacji, gdy oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że działania te noszą znamiona celowego unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tej dodatkowej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Takich cech, zdaniem organu, nie można przypisać działaniu organu w niniejszej sprawie. W szczególności należało uwzględnić, że organ nie uchylił się zupełnie od rozpoznania wniosków z dnia 14 sierpnia 2014 r. i 15 września 2014 r., natomiast sam skarżący przez cały czas bezczynności organu nie dążył do zdyscyplinowania Prezydenta w tym zakresie, akceptując taki stan przez okres około 5 lat. Prowadzi to do wniosku, że brak rozpoznania żądań o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym prawem nie stanowiło dla skarżącego szkody, która winna zostać naprawiona poprzez przyznanie mu sumy pieniężnej, jak domagano się tego w skardze. Ponadto analiza akt sprawy, przede wszystkim treść skargi ukazująca tło konfliktu rodziny skarżącego z Prezydentem Miasta, a także wiedza posiadana przez sąd z urzędu, wskazują, że przedmiotowe wnioski służyły stronie głównie do celów osobistych i są związane z toczącą się sprawą przebudowy zjazdów ul. K. (na wniosek M. i W. C.), która też była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Gdańsku w sprawie bezczynności tego samego organu, i zakończona wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Gd 20/20. Powyższe, choć nie uprawniało organu do odmowy udostępnienia na żądanie informacji publicznej, to jednak zdaniem sądu nadużywanie przez obywatela prawa do uzyskiwania informacji o sprawach publicznych dla celów prywatnych może mieć wpływ na dokonywaną ocenę zasadności zastosowania środków opisanych w art. 149 § 2 p.p.s.a.

Z tego względu sąd oddalił skargę również w zakresie zgłoszonego żądania wymierzenia grzywny i przyznania stronie sumy pieniężnej, z przyczyn wskazanych powyższej.

O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt 4 na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od Prezydenta na rzecz skarżącego zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.