Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 496/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rektora Akademii [...] w S. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie z urzędu adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Akademii [...] w S. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...] w przedmiocie skreślenia go z listy studentów studiów stacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku [...].

W skardze zmieścił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. referendarz sądowy przyznał M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast odmówił uwzględnienia wniosku w zakresie obejmującym przyznanie mu profesjonalnego pełnomocnika.

W dniu 19 czerwca 2009 r. M.K. złożył do Sądu sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego domagając się przyznania mu również adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest niepełnosprawny, ma bardzo ciężką sytuację materialną i życiową. Nie może liczyć na niczyją pomoc gdyż ojciec jest bezrobotny i podobnie jak on choruje.

Jak wynika z oświadczenia strony złożonego na urzędowym formularzu M. K. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem, który jest bezrobotny, uzyskuje dochód z tytułu renty socjalnej w wysokości [...] zł. M.K. ujawnił, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).

Badając sytuację majątkową M. K. stwierdzić należało, że jest ona na tyle trudna, iż uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w całości. Skoro jedynym źródłem strony jest wykazany dochód, ponadto skoro nie mogąc liczyć na pomoc najbliższej rodziny jest on zdany wyłącznie na siebie, mając na uwadze również to, że wnioskodawca jest niepełnosprawny, jest osobą słabowidzącą, co siłą rzeczy utrudnia mu zarobkowanie, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.