Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1099/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po wszczęciu postępowania z urzędu nakazał M. W. zlikwidowanie w terminie do dnia [...] r., pięciu otworów okiennych o wymiarach 0[...] m, znajdujących się w ścianie budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...], usytuowanej od strony granicy z działką nr ewid.[...], w miejscowości W. D.., której właścicielką jest K. C.. Zdaniem organu otwory wykonane zostały samowolnie, z uchybieniem zapisów pozwolenia na budowę, a ich usytuowanie w odległości 1,20 m od granicy sąsiedniej działki budowlanej jest niedopuszczalne zarówno w świetle obowiązującego w dacie realizacji budynku § 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, jak i obecnie obowiązującego § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Istnienie tych otworów, zdaniem organu, stanowi o nieodpowiednim stanie technicznym budynku w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i uzasadnia wydanie nakazu ich usunięcia. Decyzją z dnia [...] r. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Z kolei Wojewódzki sąd Administracyjny w L. wyrokiem z 25 sierpnia 2011r. ( II SA/Lu 248/11 ) uchylił decyzję organu odwoławczego dowodząc, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 50 ust.1 i 51 ust.1 i 3 prawa budowlanego. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji, po uchyleniu jego decyzji przez organ odwoławczy, decyzją z dnia [...]. ponownie nakazał stronie zamurowanie wspomnianych otworów okiennych. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Inspektor Nadzoru Budowlanego, a skarga M. W. została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ( II SA/Lu 593/12 ). Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2014r. ( II OSK 290/13 ) uchylił wyrok sądu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Sad odwoławczy podzielił stanowisko, według którego budynek posadowiony na działce nr [...] wzniesiony został na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]. do użytkowania został przyjęty na podstawie zgłoszenia inwestora, po przeprowadzeniu oględzin w dniu [...] r. Budynek wzniesiony został z istotnym odstępstwem od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, ponieważ wbrew postanowieniom decyzji w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego wykonano pięć otworów okiennych. Porównując § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. Nr 17, poz. 62 ze zm.) oraz obecnie obowiązującego § 12 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690) sąd wskazał, że odległości budynku określone w rozporządzeniu z dnia [...] r. odnoszą się do granicy z działką sąsiednią, która jest działką budowlaną. Takiego ograniczenia nie zawierał przytoczony powyżej przepis § 12 rozporządzenia z dnia [...] r. Przy tym uznał, że okoliczność ta może mieć w analizowanej sprawie znaczenie, bowiem działka o numerze ewidencyjnym [...] jest działką rolną. Wobec powyższego, w analizowanej sprawie, ze względu na treść § 12 ust. 1 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r., istotną okoliczność stanowi przeznaczenie działki nr [...]. Ustalenie, że dana nieruchomość nie jest przeznaczona pod zabudowę (nie jest działką budowlaną), oznaczać będzie, że wymieniony powyżej przepis w danym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania. Zagadnienie to ma kluczowe znaczenie dla prowadzonego postępowania legalizacyjnego. Odpowiednie postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla danego terenu, o ile akt taki obowiązuje, mogą mieć także znaczenie w sprawie. Powołując się na związanie wspomnianą oceną prawną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 20 listopada 2014r. ( II SA/Lu 902/14 ) uchylił zarówno decyzję Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego jak i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w B.. Ponownie rozpoznając sprawę ten ostatni decyzją z [...]. jeszcze raz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane nakazał M. W. zamurowanie materiałem niepalnym o klasie odporności ogniowej E 30 opisanych wcześniej pięciu otworów okiennych. Organ wyjaśnił, że podczas ponownych oględzin nieruchomości, jakie miały miejsce [...]. stwierdzono, że działka o nr ewid.[...] jest nadal niezabudowana. Według oświadczenia M. W. w toku jest sprawa o rozgraniczenie nieruchomości. Dla terenu, na którym położone są działki nie ma ustalonego obecnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto nie została wydana ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczo- garażowego na terenie działek nr ewid.[...] i [...]. W dacie wykonania spornych okien obowiązywał Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia [...] roku, w którym działka o nr ewid.[...] położona w W. D. przeznaczona była pod zabudowę mieszkaniowo - usługową. Plan ten został uchylony na podstawie art. 87 pkt 1 ustawy z dnia [...] roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i stracił ważność z dniem [...] roku. Zgodnie z Miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy B. zatwierdzonym uchwałą Gminnej Rady N. Nr [...] z dnia [...] r. działka ta przeznaczona była pod zabudowę zagrodową. Obecnie działka ta zgodnie z pismem Wójta Gminy B. z dnia [...] r. położona jest w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w B. z dnia [...] roku na terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. Organ zaznaczył, że zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z 1980 roku. obowiązujących w dacie wykonania spornych okien, budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta mogła być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Przepisy te nie wymagały, aby sąsiednia działka była działką budowlaną. Z powyższych ustaleń faktycznych i prawnych wynika, że sporne otwory okienne zostały wykonane z naruszeniem prawa obowiązującego w dacie ich wykonania, a także niezgodnie z decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...] roku, o pozwolenie na budowę, która w pkt 2 stanowi, że od strony granicy działki nr ewid.[...]) należy wykonać ścianę oddzielenia p. poż. (bez otworów). W rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych z 2002 roku został zmieniony zapis dotyczący odległości od sąsiedniej działki, zawężając go do działki budowlanej, podczas, gdy w rozporządzeniu z 1980 roku jest mowa tylko o działce. Działka o nr ewid.[...] w dacie wykonania spornych okien była działką budowlaną, co wynikało z powołanych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Organ zwrócił uwagę, że przepisy ustawy Prawo budowlanego, a także przepisy wykonawcze do tej ustawy nie określają zasad klasyfikacji terenu niezabudowanego. Z doktryny oraz z utrwalonego orzecznictwa sądowego wynika, że jeżeli w akcie prawnym brak jest definicji legalnej danego pojęcia lub odesłania do definicji zawartej w innym akcie prawnym, to należy posiłkować się definicją zawartą w akcie prawnym z danej dziedziny prawa, dając jej pierwszeństwo przed znaczeniem ustalonym na gruncie reguł języka potocznego. W tym przypadku należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U z 2015r. , poz. 520 ze zmianami ), który w art. 21 ust. 1 stanowi, że podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomości oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków oraz do art. 154 ust. 2 ustawy z [...]. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U z 2015r. poz. 1774 ), zgodnie z którym w przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepisy wykonawcze do Prawa geodezyjnego i kartograficznego zawarte w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku (t.j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 542) w § 9 ust. 2 pkt 2 określają, że działki ewidencyjne są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Organ uznał, że ustalenie statusu działki o której mowa w § 12 warunków technicznych z 2002 roku. w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W tym stanie działka o nr ewid.[...] będzie miała charakter działki budowlanej. Art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku określa zasadę stosowania przepisów ustawy - nowej (obowiązującej w dacie orzekania) lub ustawy starej (obowiązującej w dacie wznoszenia obiektu) w zależności od ustalonego stanu faktycznego. Istnienie w ścianie omawianego budynku, usytuowanej przy granicy z działką sąsiednią, otworów okiennych narusza przepisy obowiązujące w dacie budowy obiektu, jak i obecnie obowiązujące. Ponadto takie usytuowanie otworów okiennych uniemożliwi przyszłą zabudowę działki nr ewid.[...] w sposób zgodny z przepisami warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Po rozpoznaniu odwołania M. W. Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...]. Prawo budowlane nakazał inwestorce w terminie do [...]. wypełnienie materiałem niepalnym o klasie odporności ogniowej [...] wspomnianych pięciu otworów okiennych. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do zasadności nakazania zamurowania otworów okiennych, zaznaczył natomiast, że w decyzji nie określono terminu jego wykonania, co też naprawiono. Ponadto, stosownie do obowiązujących w niniejszej sprawie przepisów techniczno- budowlanych, organ II instancji uznał za zasadne skorygowanie wymogów materiału, którym należy wypełnić przedmiotowe otwory okienne, o izolacyjność ogniową. Zgodnie z § 216 warunków technicznych z 2002r., ściana zewnętrzna budynku o klasie odporności pożarowej "D" ( budynek niski (N) zaliczany do kategorii ZL IV ) powinna posiadać klasę odporności ogniowej E I 30.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. W. zarzuciła decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zastosowanie się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2014r. W jej ocenie usiłowanie przypisania charakteru budowlanego działce nr [...] w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy jest niedopuszczalne. Pomimo że nie przemawiały za tym żadne przesłanki, organy opierając się na dowolnej i wybiórczej interpretacji studium uwarunkowań, nieobowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami, wywiodły taki charakter działki nr [...]. Zdaniem skarżącej okoliczność, że działka nr [...] położona jest w planowanych terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych nie pozwala przypisać jej charakteru działki budowlanej. Jest to niedopuszczalna interpretacja Studium. Nie bez znaczenie jest fakt, że jej właściciele wystąpili do właściwego organu o ustalenie warunków zabudowy, a zatem Studium nie jest dokumentem wiążącym, na podstawie którego można określić charakter działki. Niedopuszczalne jest także powołanie się na nieobowiązujący Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy B. zatwierdzony uchwałą Gminnej Rady N. nr [...] z dnia [...] r. Skarżąca wskazała ponadto, że uzasadnienie zaskarżonej decyzja nie zawiera własnych rozważań organu II instancji, lecz stanowi powielenie treści uzasadnienia decyzji organu ł instancji, co oznacza brak przeprowadzenia własnej analizy sprawy. Według skarżącej organy wprawdzie prawidłowo przyjęły, że w sprawie mają zastosowanie przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, niezasadnie jednak zastosowano jego przepis § 12 ust. 1 z uwagi na budowlany charakter działki nr [...]. Skarżąca przekonywała, że przeznaczenie działki nie może wynikać z domniemania opartego na treści przepisów innych ustaw (Prawo geodezyjne i kartograficzne lub ustawa o gospodarce nieruchomościami), lecz winna wynikać wprost z postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla obszaru, na którym położona jest przedmiotowa działka. W innym przypadku nie można takiej działce przypisać charakteru działki budowlanej, a tym samym wadliwe jest przyjęcie przez organ I instancji, że doszło do naruszenia przepisów § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez niezachowanie odległości od granicy sąsiedniej działki, określonej dla ściany budynku z otworami okiennymi od strony granicy z działką budowlaną. W takim przypadku niedopuszczalne było zastosowanie przepisów art. 51 ustawy Prawo budowlane, gdyż w tej sytuacji brak jest podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji określającej obowiązki właściciela nieruchomości nr geod. [...].

Odpowiadając na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją argumentację i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić bowiem należy się ze skarżącą, według której nie wyjaśniono kluczowej, jak należy sądzić na podstawie wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2014r. ( II OSK 290/13 ) i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 20 listopada 2014r. ( II SA/Lu 902/14 ), kwestii dotyczącej przeznaczenia działki [...] Zgodnie z wyrażonym w nich stanowisku, skoro odległości budynku od granicy z działką sąsiednią określone w rozporządzeniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) odnoszą się do granicy z działką sąsiednią, która jest działką budowlaną, to wykazanie, że nie ma ona takiego charakteru nie pozwala na zastosowanie przepisów wspomnianego rozporządzenia. W tym przypadku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że działka o numerze ewidencyjnym [...] jest działką rolną i nakazał przeprowadzenie odpowiedniego postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli taki obowiązuje. Organy rozpoznające sprawę ustaliły z kolei, że teren na jakim wspomniana działka się znajduje nie jest objęty planem miejscowym, natomiast w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w B. z dnia [...] r. położona jest na terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. Organ uznał, że status działki o której mowa w § 12 warunków technicznych z 2002 r., w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy jednoczesnym braku definicji działki budowlanej w przepisach prawa budowlanego, ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W tym stanie działka o nr ewid.[...] będzie miała charakter działki budowlanej. Należy zauważyć, że również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 kwietnia 2016r. ( II OSK 1996/14 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ) zwracając uwagę na brak legalnej definicji pojęcia "działka budowlana", zarówno we wspomnianym rozporządzeniu w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji, jak i w ustawie - Prawo budowlane, uznał za dopuszczalne posłużenie się dla ustalenia jego znaczenia definicjami tego pojęcia przyjętymi w innych aktach prawnych zawierających regulacje o charakterze publicznoprawnym. Pojęcie to zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Jednak zdaniem sądu mając na uwadze przyjęty na gruncie tych aktów prawnych zakres znaczenia tego pojęcia, właściwe jest posłużenie się na gruncie niniejszej sprawy (z zakresu prawa budowlanego) definicją sformułowaną w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przyjąć zatem należy, że "działka budowlana" w rozumieniu § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia to każda nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego (por. wyroki NSA z 19 grudnia 2007 r., II OSK 1718/06 i 29 września 2016r.II OSK 3197/14 opubl. w CBOSA). Sąd zwrócił jednocześnie uwagę, że dokonując oceny zgodności usytuowania budynku z wymogami określonymi w tym przepisie w każdym przypadku należy mieć na uwadze indywidualne warunki rozpoznawanej sprawy. Zasadniczo przepis ten rozumieć bowiem należy zgodnie z jego praktycznym przeznaczeniem i intencją prawodawcy. W wyroku z dnia 13 stycznia 2006 r., (II OSK 1275/05 opubl. w CBOSA), Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że ograniczenia wynikające z tego przepisu podyktowane są przesłankami dwojakiej natury. Po pierwsze, otwory okienne lub drzwiowe w ścianie budynku usytuowanej w odległości mniejszej od 4 m od granicy działki naruszałyby intymność i spokój właściciela sąsiedniej działki. Po drugie zaś, ograniczenia te wynikają z bezpieczeństwa pożarowego i zagrożenia z tym związanego dla obiektów budowlanych znajdujących się na sąsiedniej działce. W konsekwencji przeznaczenie sąsiadującej działki budowlanej, a tym samym istniejący lub też możliwy sposób jej zabudowy, ma w każdym przypadku istotne znaczenie dla oceny, czy planowane usytuowanie budynku na działce budowlanej jest w warunkach określonej sprawy dopuszczalne, ewentualnie, czy usytuowanie na działce już istniejącego budynku można uznać za rażąco sprzeczne z tym przepisem. Jeśli zatem na działce o nr [...] możliwe jest wzniesienie obiektu budowlanego zgodnie z planem miejscowym lub przepisami techniczno-budowlanymi, to oczywiste jest, że będzie ona miała charakter działki budowlanej. W świetle powyższego nie ma podstaw dla ustalenia tej okoliczności na podstawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B.. Stosownie do art. 9 ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Studium nie jest bowiem aktem prawa miejscowego, określa natomiast założenia lokalnej polityki przestrzennej oraz zawiera ustalenia wiążące przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji organ powinien samodzielnie ustalić, w świetle powołanego art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czy działka nr [...] ma charakter budowlany. Uzyskane dane mogą uzasadniać stanowisko jak dotychczas prezentowane przez organy, pozwoli to jednak na usunięcie wątpliwości, wyartykułowanych także w samej skardze.

Z tych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zmianami ) należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 i § 14 ust.1 pkt.1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w spawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U z 2015r. poz. 1804 ze zmianami ).