Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 101/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 156  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA - Adam Lipiński, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

A. S. skierował do Przewodniczącego Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., a do wiadomości Przewodniczącego Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., pismo z dnia 3 sierpnia 2007 r., w którym zażądał wyjaśnienia, dlaczego w orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...]w sprawie określenia jego zdolności do służby wojskowej doszło do ujawnienia tajemnicy lekarskiej dotyczącej stanu jego zdrowia, osobom do tego nieupoważnionym, naruszenia prawa pacjenta oraz naruszenia jego godności osobistej. W piśmie ww. zwrócił się również do Przewodniczącego Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., jako komisji wyższego stopnia w stosunku do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, o zbadanie jego sprawy w trybie nadzoru.

Przewodniczący Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, działając na podstawie § 35 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 z późn. zm.), w dniu [...] września 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił uchylenia orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...]. Uzasadniając decyzję, organ stwierdził m.in., że kwestionowane orzeczenie jest prawidłowe.

Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z § 35 ust. 1 określonego powyżej rozporządzenia, w dniu [...] listopada 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy stwierdził m.in., że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, a zatem powinna zostać utrzymana w mocy.

Decyzja Ministra Obrony Narodowej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 5 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) oraz § 13 ust. 1, § 16 i § 23 przedmiotowego rozporządzenia oraz z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 6 - 11, art. 15, art. 75, art. 77, art. 80 i art. 127 Kpa. Ponadto wskazał, że organ naruszył ustawę z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.).

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z przytoczonego przepisu wynika, że Sąd może uwzględnić skargę z powodów innych niż te, które zostały podane w skardze.

Zgodnie z § 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 z późn. zm.), Minister Obrony Narodowej może w trybie nadzoru uchylić każde orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również Przewodniczącemu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W.

Z treści przytoczonego przepisu wynika, że właściwy organ, w trybie nadzoru, może wydać jedynie decyzję o uchyleniu orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej sprzecznego z prawem lub wydanego z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych.

W niniejszej sprawie, organ pierwszej instancji, wydał decyzję o odmowie uchylenia orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej. Oznacza to, że decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa). Organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję wydaną bez podstawy prawnej, rażąco naruszył prawo (art. 138 § 1 pkt 1 Kpa).

Wobec powyższego, Sąd odstąpił od badania zasadności podniesionych

w skardze zarzutów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 132 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.