Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 954/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

D. K. w skardze na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014r. nr [...] wniosła o zwolnienie z kosztów sądowych. Oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w wysokość 780 zł. miesięcznie. Wnioskodawczyni ponadto podała, że jest osobą samotną; nie posiada dodatkowych źródeł dochodu.

Stwierdzono, co następuje :

Wniosek jest uzasadniony,

Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z powyższym przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od oceny możliwości finansowych osoby wnioskującej, z uwzględnieniem wydatków jakie ponosi na zaspokojenie swoich niezbędnych potrzeb życiowych (w przypadku jeżeli dana osoba pozostaje z innymi we wspólnym gospodarstwie domowym, uwzględnia się dochody i konieczne wydatki wszystkich domowników).

Skarżąca zamieszkuje samotnie i jedynym źródłem jej utrzymania jest pobierane przez nią emerytura. Mimo że skarżąca nie określiła wysokości wydatków przeznaczanych przez siebie m.in. na zakup leków i żywności oraz utrzymanie mieszkania (opłaty), a więc na swoje podstawowe i najważniejsze wydatki, zasady doświadczenia życiowego wskazują, że po ich opłaceniu nie będzie ona w stanie nawet częściowo partycypować w związanych ze sprawą kosztach sądowych bez powodowania istotnego uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Chociaż wymagany na obecnym etapie postępowania wpis od skargi (100 zł.) nie jest wygórowany, to jednak w jej przypadku jego opłacenie należy uznać za praktycznie niemożliwe i niosące zbyt duże obciążenie dla domowego budżetu.

Dotyczy to także pozostałych kosztów sądowych, które mogą po jej stronie wystąpić w przyszłości, na poczet których skarżąca nie będzie w stanie poczynić żadnych oszczędności. W tym zakresie wiarygodne wydaje się jej twierdzenie, że niejednokrotnie brakuje jej środków na pokrycie wszystkich wydatków.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia, D. K. nie dysponuje także żadnymi składnikami majątkowymi przynoszącymi dochód lub które mogłyby być spieniężone z przeznaczeniem na opłacenie kosztów związanych z jej udziałem w sprawie.

Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.