Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 274/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 539/09 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej na postanowienie tegoż Sądu z 16 listopada 2009 r. w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 19 grudnia 2008 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 22 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 539/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 19 grudnia 2008 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną podatnika na postanowienie tegoż Sądu z 16 listopada 2009 r. odrzucające skargę na wymienioną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.

Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. WSA stwierdził bowiem, iż skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu, o co został wezwany pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił mu naruszenie art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. i wzniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając zażalenie, skarżący podniósł, że 26 stycznia 2010 r. wpłynęły do kancelarii jego pełnomocnika jedynie pisma odnoszące się do wezwania do uiszczenia wpisu – pismo przewodnie i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z 21 stycznia 2010 r. Pisma te nie zawierają wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci jej odpisu. Z tego względu odpis nie został wysłany do WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że skarżący co prawda prawidłowo podał sygnaturę akt i datę zaskarżonego postanowienia, ale błędnie wskazał, że dotyczyło ono odrzucenia skargi, podczas gdy WSA zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną. Jako że skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie na podstawie art. 178 p.p.s.a., to nie można uznać, że WSA naruszył art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. – odnoszących się do pism, które nie zostały należycie opłacone, Sąd pierwszej instancji nie stosował bowiem tych przepisów. Ponadto – w związku z tym, iż skarga kasacyjna została prawidłowo i w terminie opłacona - nie było w ogóle konieczności odwoływania się do tych regulacji.

Uzasadniając skargę kasacyjną strona próbuje dowieść, że pismo z wezwaniem do uzupełnienia braków nie zostało dołączone do przesyłki zawierającej również wezwanie do uiszczenia wpisu. Odnosząc się do tej argumentacji stwierdzić trzeba jednak, że z akt sprawy wynika, iż po pierwsze – pracownik sądu wysłał Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej 21 stycznia 2010 r. (vide adnotacje na karcie 89 i karcie 91 akt WSA). Z pisma tego wyraźnie wynika, iż pełnomocnik strony został wezwany do usunięcia wspomnianego braku w terminie 7 dni o daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Po drugie – stanowisku skarżącego przeczy też znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej przez pełnomocnika strony (vide karta 94 akt WSA), na którym wyraźnie, choć skrótowo, opisano rodzaj przesyłki "o braki + o wpis". Doręczenie tej przesyłki poświadczył swoim podpisem sam pełnomocnik strony – doradca podatkowy J. B. Na skuteczność tego doręczenia wskazuje również fakt, że strona wywiązała się z wezwania Sądu pierwszej instancji w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej i nie kwestionowała prawidłowości doręczenia tej przesyłki. Skoro z akt sądowych wynika, że sporne wezwanie znajdowało się w wysłanej do pełnomocnika przesyłce, to należy przyjąć, że w ramach tej przesyłki strona otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, czego jednak nie wypełniła. Słusznie zatem w świetle cytowanego już art. 178 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.