Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 428/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 78 § 1, art. 77 § 1, art. 7, art. 8, art. 107 § 3, art. 76 § 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 743
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności,  oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom
article: art. 31 ust. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 181 poz 48 art. 39 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 38 ust. 2, art. 38 ust. 3, art. 38 ust. 4
law: Rozporzadzenie Delegowane Komisji UE Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013  w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych  mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 227 poz 69 art. 72 ust. 3
law: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu  Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich  oraz zasady wzajemnej zgodności.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 549 art. 97 ust 1, art. 97 ust. 4
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,  zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr  814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008(1)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Renata Kryńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2019 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...].04.2021 r. o numerze [...], 2. zasądza od Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącego W. D. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

1. W. D. (dalej również jako: Skarżący) w dniu [...] maja 2019 r. złożył za pomocą formularza udostępnionego na stronie internetowej Agencji wniosek o przyznanie płatności na 2019 r., w którym ubiegał się o przyznanie dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2019 rok.

2. W dniu [...] listopada 2019 r. w gospodarstwie W. D. została przeprowadzona kontrola w zakresie wymogów wzajemnej zgodności, której wynik miał wpływ na wysokość przyznanych płatności. Protokół z czynności kontrolnych w siedzibie stada został przekazany do Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...] stycznia 2020 r.

3. Po rozpatrzeniu wniosku w dniu [...] lutego 2020 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...], na mocy której przyznał Skarżącemu żądane płatności w pomniejszonej wysokości.

Od powyższej decyzji w dniu [...] lutego 2020 r. W. D. złożył odwołanie do Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. (dalej jako: Dyrektor POR ARiMR), w którym nie zgadzał się z rozstrzygnięciem organu I instancji.

Organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał W. D. do złożenia wyjaśnień. W dniu [...] maja 2020 r. Skarżący złożył wyjaśniania w sprawie.

4. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] czerwca 2020 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której przyznał Skarżącemu żądane płatności w pomniejszonej wysokości.

Od powyższej decyzji w dniu [...] lipca 2020 r. W. D. złożył odwołanie. Organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W dniu [...] listopada 2020 r. Kierownik BP ARiMR wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z dokumentów, a także zwrócił się do Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. o udzielenie informacji w zakresie oceny wagi wykrytych naruszeń. W dniu [...] grudnia 2020 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęła odpowiedź na przedmiotowe pismo.

W dniu [...] grudnia 2020 r. organ I instancji zawiadomił Skarżącego o prawie wglądu w akta sprawy i zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy.

5. W dniu [...] grudnia 2020 r. Kierownik BP ARiMR wydał decyzję nr [...], na mocy której przyznał Skarżącemu żądane płatności w pomniejszonej wysokości.

Od powyższej decyzji w dniu [...] stycznia 2021 r. W. D. złożył odwołanie do Dyrektora POR ARiMR.

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], ponownie uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W dniu [...] marca 2021 r. Kierownik BP ARiMR wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z dokumentów, o które wnioskował odwołujący, tj. formularzy zgłoszeniowych kolczykowania bydła z masowej akcji kolczykowania z dnia [...] marca 2003 r. oraz z dnia [...] maja 2003 r. Organ pouczył też Skarżącego co do okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zawiadomił go o prawie wglądu w akta sprawy i zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy.

W dniu [...] marca 2021 r. W. D. złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu.

6. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik BP ARiMR w B. w dniu [...] kwietnia 2021 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której przyznał Skarżącemu żądane płatności w pomniejszonej wysokości.

Od powyższej decyzji w dniu [...] kwietnia 2021 r. W. D. złożył odwołanie.

W dniu [...] czerwca 2021 r. Dyrektor POR ARiMR w Ł. pouczył Skarżącego co do okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zawiadomił go o prawie wglądu w akta sprawy i zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy.

7. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Dyrektor POR ARiMR, po przytoczeniu stosownych przepisów prawa, stwierdził, że organ II instancji ustalając stan faktyczny przedmiotowej sprawy oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu administracyjnym i ustalił, że w trakcie kontroli na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności przeprowadzonej w gospodarstwie W. D. stwierdzono, że Skarżący nie zgłasza faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego Agencji w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia. Powołując się na odpowiednie normy prawne organ wskazał, że wszyscy posiadacze bydła zobowiązani są do prowadzenia aktualnego rejestru oraz zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w terminie 7 dni od dnia zdarzenia.

Dyrektor POR ARiMR w tabelach przedstawił: (1) wykaz zwierząt, których Powiatowy Lekarz Weterynarii nie stwierdził w siedzibie stada W. D. i jednocześnie dla tych zwierząt W. D. nie dokonał zgłoszenia przemieszczenia "z siedziby stada", (2) wykaz zwierząt, dla których W. D. nie dokonał zgłoszeń, o których mowa w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 w terminie 7 dni od dnia zdarzenia, a także (3) analizę zarzutu stwierdzonych nieprawidłowości w 2019 r. wobec dowodów z księgi rejestracji bydła na okoliczność sprzedaży zwierząt w latach 2003-2010.

Organ podkreślił, że za nieprawidłowość należy uznać każdą stwierdzoną nieprawidłowość w przestrzeganiu zasad wzajemnej zgodności w danym roku kalendarzowym, co oznacza, że dla wniosków złożonych w 2019 r. badanym okresem jest okres 1 stycznia 2019 r. – 31 grudnia 2019 r. i nie ma znaczenia "data zdarzenia".

Dyrektor POR ARiMR zaznaczył ponadto, że trakcie przedmiotowej kontroli stwierdzono również, iż pomieszczenia, w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt, nie są czyszczone i odkażane.

Po przytoczeniu stosownych przepisów prawa organ wskazał, że stwierdzone w gospodarstwie Skarżącego naruszenie w zakresie SMR 7 (nieprawidłowość oznaczona kodem BW 4.1) zostało ocenione wg kryteriów: zasięg - 5 pkt, dotkliwość - 3 pkt, trwałość

5 pkt (suma: 13 pkt), a naruszenie w zakresie SMR 11 (nieprawidłowość oznaczona kodem DBS 11.16.1): zasięg - 3 pkt, dotkliwość - 3 pkt, trwałość - 1 pkt (suma: 7 pkt). Wobec stwierdzenia więcej niż jednego naruszenia w ramach jednej niezgodności (aktu prawnego, normy), stwierdzonej niezgodności przypisano liczbę punktów przypisaną naruszeniu, któremu przypisano najwyższą liczbę punktów, tj. 13 pkt. Organ podkreślił, że naruszenie w zakresie SMR 11 nie ma wpływu na zmniejszenie płatności w 2019 r. W związku ze stwierdzeniem powtarzającej się niezgodności - naruszenie tej samej normy (BW 4.1) w 2018 r. i w 2019 r. zastosowano zmniejszenie płatności zgodnie z algorytmem powtarzalności, tj. 3 x 5% = 15%.

Dyrektor POR ARiMR podkreślił, że trakcie kontroli na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącego stwierdzono, że rolnik nie zgłasza faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia, a pomieszczenia, w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są czyszczone i odkażane. Ponadto organ II instancji nie znalazł podstaw do podważenia wyników kontroli na miejscu w niniejszej sprawie. w razie przeprowadzenia kontroli to właśnie protokół z kontroli jest podstawowym dowodem na okoliczność zgodności z warunkami przyznania pomocy.

8. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do tut. Sądu w dniu 5 sierpnia 2021 r. Zaskarżonej decyzji na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zarzucił:

1) Naruszenie przepisów postępowania, które niewątpliwie miały wpływ na treść wydanej decyzji, tj.:

a) art. 78 § 1 w związku z art. 77 § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021 poz. 735, dalej jako: k.p.a.) przez zaniechanie przeprowadzenia na żądanie Skarżącego dowodu mającego znaczenie dla sprawy, tj:

- dowodu z zeznań świadka M. K., I. D., Z. C., K. D. i Ł. D. na okoliczności wskazane w treści wniosków o przeprowadzenie dowodu z zeznań tych osób;

- oględzin z udziałem strony dot. dokumentów znajdujących się w posiadaniu ARiMR, a dotyczących odbioru padliny wydanych przez ZU i złożonych tut. organowi w latach 2003-20 i dokumentów pochodzących od zakładów utylizacyjnych a dotyczących zgłoszeń utylizacji w latach 2003-2010 bydła z gospodarstwa Skarżącego,

- zobowiązania Powiatowego Lekarza Weterynarii do przedstawienia będących w jego posiadaniu dokumentów, fotografii, innych środków dowodowych potwierdzających wystąpienie w trakcie kontroli nieprawidłowości [DBS 11.16.1], której przypisano wagi o zasięgu 3 pkt; dotkliwości 3 pkt i trwałości 1 pkt, uznając, że w gospodarstwie beneficjenta pomieszczenia, w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są czyszczone i odkażane;

- dowodu z dokumentu stanowiącego listę zdarzeń dla siedziby stada nr [...] sporządzona za okres 1 stycznia 2019 – 28 listopada 2019;

- dowodu z dokumentu stanowiącego listę zwierząt znakowanych indywidualnie dot. sztuk bydła o numerach kolczyka [...];

- dowodu z dokumentu stanowiącego raport z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności nr [...] sporządzony za rok kalendarzowy 2018 — lit od "d" do "f’ na fakt, iż zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018 r., jak również zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018, i zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018, a zatem ww. zdarzenia nie wystąpiły w ciągu danego (2019) roku kalendarzowego (roku kontroli);

b) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do zastosowania art. 97 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE nr L 347/549 z 20 grudnia 2013 r.) (dalej jako: "rozporządzenie (UE) nr 1306/2013") i nałożenia kary administracyjnej przewidzianej w art. 91 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z:

- stwierdzeniem nieprawidłowości [DBS 11.16.1] o zasięgu 3 pkt; dotkliwości 3 pkt i trwałości 1 pkt, uznając, że w gospodarstwie beneficjenta pomieszczenia ,w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są czyszczone i odkażane,

— w sytuacji gdy powodem przypisania tej niezgodności była okoliczność tego rodzaju, że w jednym z kojców koryto było ubrudzone odchodami zwierzęcia [co jest naturalne przy hodowli i może się wydarzyć, a stan ten został usunięty w tym samym dniu o czym świadczy wpisana waga 1 pkt w zakresie trwałości, a więc nieprawidłowość określana jako "odwracalna krótkotrwała"], a zatem nie sposób uznać, że jest to nieprawidłowość [DBS 11.16.1], która polega na tym, że zarówno pomieszczenia, wyposażenie jak i sprzęt - a więc wszystkie łącznie nie są czyszczone i odkażane, a z protokołu IW 86/28.11.19/2002-4/1a/19-IRZ w zakresie wymogów wzajemnej zgodności - dobrostan zwierząt, wynika, że nie stwierdzono, aby (1) [DBS 11.4.1] pomieszczenia, w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są wykonane z materiałów nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz nadających się do czyszczenia i odkażania; (2) [DBS 11.7.1] wyposażenie pomieszczeń, w których są utrzymywane cielęta, i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są sprawdzane co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki nie są niezwłocznie usuwane; (3) [DBS 11.11.1] cielęta nie są doglądane co najmniej: 1) raz dziennie w przypadku cieląt utrzymywanych w systemie otwartym; 2) dwa razy dziennie w przypadku cieląt utrzymywanych w pomieszczeniach; (4) [DBS 11.17.1] odchody cieląt oraz niezjedzone resztki paszy nie są usuwane z pomieszczeń, w których są utrzymywane cielęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni; (5) [DBS 11.25.1] cielęta nie są karmione co najmniej dwa razy dziennie; (6) [DBS 11.28.1] wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia cieląt nie są umieszczone w taki sposób, aby zminimalizować możliwość zanieczyszczenia paszy lub wody;

- stwierdzeniem nieprawidłowości [BW 4.1] dotyczącej sztuk bydła o numerze kolczyka [...],

— gdy tymczasem zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018 r., zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce również w dniu [...] grudnia 2018, i zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce także w dniu [...] grudnia 2018, a zatem ww. zdarzenia nie wystąpiły w ciągu danego roku kalendarzowego, tj. 2019 (roku kontroli), nadto zostały już uprzednio ujęte w raporcie czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności nr [...] sporządzonym za rok 2018. Toteż ujęcie ich w aktualnie wydanej decyzji podważa jej rzetelność i bezbłędność, a nadto powoduje wrażenie zamierzonego działania Organu, celem stwierdzenia powtarzającej się niezgodności skutkującej zastosowaniem zwiększonej sankcji jako iloczyn współczynnika 3 oraz procentowej wartości obniżki ustalonej dla danej niezgodności w roku bieżącym;

- stwierdzeniem nieprawidłowości [BW 4.1] dotyczącej sztuk bydła o numerze kolczyka [...],

— gdy tymczasem wszystkie ww. sztuki bydła zostały sprzedane lub zgłoszono ich padnięcie w latach 2003 - 2010, toteż nie tylko nie mogły one wystąpić w ciągu danego roku kalendarzowego, ale też nie występowały podczas kontroli przeprowadzonej już w roku 2018. Nie sposób zatem uznać, aby do nieprzestrzegania zasad wzajemnej zgodności w ogóle doszło, tym bardziej w roku 2019. Powyższe podważa rzetelność i bezbłędność sporządzonych raportów w roku 2018 i 2019, a w konsekwencji i wydanych w tych latach decyzji;

- stwierdzeniem nieprawidłowości [BW 4.1] dotyczącej sztuk bydła o numerze kolczyka [...], uznając, iż doszło do nieprzestrzegania zasad wzajemnej zgodności w ciągu danego roku kalendarzowego,

— w sytuacji gdy zgłoszenie urodzeń ww. sztuk było nieuzasadnione i polegające na złożeniu wniosku pomimo, iż do tych zdarzeń faktycznie nie doszło. Innymi słowy nigdy nie wystąpiło zdarzenie polegające na urodzeniu sztuk bydła o numerze kolczyka [...], zaś ich zgłoszenie wynikło z błędnego zakomunikowania ilości zdarzeń - urodzeń do jednoczesnego zgłoszenia i błędnym przypisaniem matek jednocześnie do tych sztuk;

c) art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dokładnego wskazania w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a w szczególności:

- niczym nieuzasadnione stwierdzenie, że oświadczenie M. K. nie jest istotne dla sprawy;

- brak wskazania dowodów, na których oparł się organ I instancji stwierdzając, że okoliczność tego rodzaju, "że w jednym z kojców koryto było ubrudzone odchodami zwierzęcia" to nie jedyny powód, który "został niby usunięty przy kontroli";

- brak oceny dokumentów handlowych (8 szt.) stosowanych przy przewozie, wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi lub produktów pochodnych dot. sztuk bydła o numerach kolczyka [...] i nie rozpoznanie znaczenia tych dokumentów w zakresie wagi zastosowanej oceny z uwagi na zasięg zdarzenia ograniczony wyłącznie do gospodarstwa rolnego beneficjenta, a także posiadanie stosownych dokumentów dotyczących tych zwierząt co rzutuje na wagę stwierdzonej niezgodności według kryterium trwałości.

Skarżący dodał w przypisie, iż nie sposób uznać za prawidłowe zastosowanie 5 pkt w zakresie oceny wagi stwierdzonej niezgodności według kryterium zasięgu, tj. jako nieprawidłowość "wykraczająca poza gospodarstwo rolne". Wskazał też, że cena wagi stwierdzonej niezgodności według kryterium trwałości otrzymuje 5 pkt w przypadku, gdy niezgodność jest nieodwracalna lub nie jest możliwa identyfikacja zwierzęcia oraz rolnik nie posiada stosownych dokumentów dotyczących zwierzęcia.

d) art. 76 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że nieskorzystanie przez rolnika z sposobu podważania raportu z kontroli uregulowanego w ustawie o płatnościach bezpośrednich pozbawia rolnika "możliwości późniejszego zarzucenia, iż protokół nie odzwierciedla stanu faktycznego oraz, że ustalenia organu oparte w protokole są wadliwe"

— w sytuacji gdy przepis art. 76 § 3 dopuszcza obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści (osnowie) takiego dokumentu, a odwołujący się już dostatecznie wykazał, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, a sama kontrola została wykonana nierzetelnie - o czym dobitnie świadczy danie wiary przez organ I instancji przedstawionym przez Skarżącego oświadczeniom i dokumentom, które wskazują na to, że sztuka [...], sztuka [...] i sztuka [...] dzień kontroli bądź były w gospodarstwie i nie powinny być odnotowane w protokole z czynności kontrolnych, bądź zdarzenie dotyczące danego zwierzęcia zostało zgłoszone prawidłowo czyli w terminie 7 dni.

2) Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść wydanej decyzji, tj.:

a) § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r., poz. 743, z poźn. zm.), poprzez stwierdzenie nieprawidłowości [BW 4.1] dotyczącej sztuk bydła o numerze kolczyka [...], uznając, iż doszło do nieprzestrzegania zasad wzajemnej zgodności w ciągu danego roku kalendarzowego, waga stwierdzonej niezgodności według kryterium zasięgu "wykracza poza gospodarstwo rolne beneficjenta", a trwałość stwierdzonej niezgodności jest nieodwracalna lub niemożliwa jest identyfikacja zwierzęcia oraz rolnik nie posiada stosownych dokumentów dotyczących zwierzęcia"

— w sytuacji gdy zasięg stwierdzonego naruszenia [BW 4.1] ograniczony jest do gospodarstwa rolnego beneficjenta, a rolnik posiada stosowne dokumenty dotyczące zwierzęcia i dzięki tym dokumentom możliwa jest identyfikacja tych zwierząt;

b) art. 39 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 640/2014 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.181.48 z dnia 20 czerwca 2014 r.) (dalej jako "rozporządzenie (UE) nr 640/2014") w zw. z art. 38 ust. 1-4 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r., poz. 743, z poźn. zm.), poprzez niezastosowanie zmniejszenia do 1% w związku z reasumpcją oceny ważności niezgodności, dokonanej przez właściwy organ kontrolny, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 38 ust. 1-4 rozporządzenia (UE) nr 640/2014;

c) art. 72 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiający zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69 z dnia 31 lipca 2014 r.) (dalej jako "rozporządzenie (UE) nr 809/2014") w zw. z art. 99 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) 1306/2013 poprzez niezastosowanie systemu wczesnego ostrzegania;

d) art. 31 ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 z poźn. zm.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na niewystarczającym i nienależytym poinformowaniu Skarżącego o przysługującym prawie do złożenia zastrzeżeń do raportu kontroli;

e) art. 97 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 1306/2013 poprzez stwierdzeniem nieprawidłowości [BW 4.1] dotyczącej sztuk bydła o numerze kolczyka [...] — w sytuacji gdy zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018 r., zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018, i zdarzenie dotyczące bydła o numerze kolczyka [...] miało miejsce w dniu [...] grudnia 2018, a zatem ww. zdarzenia nie wystąpiły w ciągu danego, tj. 2019 roku kalendarzowego (roku kontroli), a zostały już uprzednio ujęte w raporcie czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności nr [...] sporządzonym za rok 2018.

Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz uchylenie w zaskarżonej części poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B.

9. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Przy czym, jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie.

Przy czym, jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

2. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów, należy uznać, że skarga jest zasadna. W konsekwencji zaszła konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji Dyrektora POR ARiMR oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Kierownika BP ARiMR z dnia [...] kwietnia 2021 r.

3. W sprawie zawisłej przed tut. Sądem organ I instancji po ponownym, czwartym rozpatrzeniu sprawy, przyznał Skarżącemu płatności ONW na rok 2019 pomniejszone ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie z tego tytułu zmniejszenia, a także ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Decyzja została utrzymana przed organ odwoławczy. W uzasadnieniu decyzji Agencja wskazała, że w dniu [...] listopada 2019 r. została przeprowadzona w gospodarstwie beneficjenta kontrola CC IRZ wykonana przez Powiatowego Inspektora Weterynarii, z której to kontroli sporządzono protokół IW [...]. W jej wyniku zostały stwierdzone nieprawidłowości skutkując pomniejszeniem płatności - DBS 11.16.1 oraz BW 4.1.

4. Zakreślając ramy prawne rozstrzygnięcia wskazać należy, że w myśl art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 217), w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79 a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 364 ze zm.), dalej jako: rozporządzenie ONW.

W świetle § 2 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia ONW, płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1307/2013", którego gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013";

2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych:

1) na których jest:

a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1306/2013", o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwana dalej "działką rolną";

b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013;

2) położonych na obszarach ONW.

Płatność ONW przysługuje do powierzchni użytków rolnych, o których mowa w ust. 2, będących w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 75 ha, a w przypadku rolnika realizującego 5-letnie zobowiązanie, o którym mowa w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 329) (w brzmieniu z dnia 15 marca 2010 r., Dz. U. poz. 219), zwane dalej "5-letnim zobowiązaniem", wynoszącej nie więcej niż 300 ha.

Odpowiednio do § 3 ust. 1, 2, 3 i 4 omawianego aktu prawnego, wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha użytków rolnych i powierzchni użytków rolnych, do których przysługuje płatność ONW, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Płatność ONW jest przyznawana rolnikowi w wysokości:

1) 179 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy I,

2) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu z ograniczeniami naturalnymi: strefy II,

3) 179 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu specyficznego strefy I, I

3a) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu specyficznego strefy II,

Płatność ONW jest przyznawana w wysokości:

1) 100% stawki podstawowej - za powierzchnię do 25 ha;

2) 50% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 25 ha do 50 ha;

3) 25% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 75 ha. r

Stosownie do § 4 ust 1 rozporządzenia kwotę płatności ONW oblicza się, biorąc pod uwagę użytki rolne położone na obszarach ONW, dla których obowiązują stawki podstawowe - w kolejności od najwyższej do najniższej

Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 69), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 809/2014", kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację:

a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji;

b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków;

c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności.

W myśl art. 25 akapit pierwszy rozporządzenia nr 809/2014, kontrole na miejscu mogą zostać zapowiedziane, pod warunkiem, że nie koliduje to z ich celem lub skutecznością. Zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum i nie przekracza 14 dni. Zgodnie z art. 26 ust. 3 omawianego aktu prawnego kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami wynikającymi z tych systemów pomocy lub środków wsparcia, dla których dany beneficjent został wybrany zgodnie z art. 34. Czas trwania kontroli na miejscu jest ściśle ograniczony do niezbędnego minimum.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o płatnościach Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu w zakresie płatności bezpośrednich, określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 - 3 i 6 - 13 omawianego aktu prawnego powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę rolnika, jako organ kontroli, o którym mowa w art. 67 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 809/2014, jest właściwy do przeprowadzania kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przestrzegania wymogów wskazanych w załączniku II do rozporządzenia nr 1306/2013, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 13. Czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej "kontrolą wymogów", są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w ust. 1. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, miejsce i zakres tych czynności oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

Przed przystąpieniem do wykonania czynności kontrolnych w ramach kontroli wymogów osoba upoważniona do ich wykonania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie do wykonania czynności kontrolnych rolnikowi, jeżeli jest on obecny podczas kontroli. Czynności kontrolne w ramach kontroli wymogów mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika także wówczas, gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli zgodnie z art. 25 rozporządzenia nr 809/2014.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych w ramach kontroli wymogów mają prawo do: 1) wstępu na teren gospodarstwa rolnego, w tym do pomieszczeń i miejsc związanych z utrzymywaniem lub przebywaniem zwierząt; 2) dostępu do zwierząt; 3) pobierania próbek do badań; 4) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli; 5) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów; 6) żądania okazywania i udostępniania danych informatycznych. Rolnik jest obowiązany zapewnić niezbędną pomoc przy wykonywaniu czynności kontrolnych.

Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, sporządza raport zgodnie z art. 72 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 809/2014, a w przypadku stwierdzenia drobnej niezgodności, o której mowa w art. 99 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 1306/2013, w tym raporcie umieszcza również informację, o której mowa w art. 72 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 809/2014, oraz termin usunięcia tej niezgodności, ustalony zgodnie z art. 39 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014, i przekazuje ten raport kierownikowi biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie, płatności dla młodego rolnika, płatności dodatkowej, płatności związanych do powierzchni upraw lub płatności związanych do zwierząt.

W przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia, na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych powiatowemu lekarzowi weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która wykonywała czynności kontrolne. Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zgłoszone zastrzeżenia, uzupełnia ustalenia zawarte w raporcie. W przypadku nieuwzględnienia zgłoszonych zastrzeżeń powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przekazuje zgłoszone zastrzeżenia, wraz ze swoim stanowiskiem do tych zastrzeżeń i raportem, do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymogi wskazane w załączniku II do rozporządzenia nr 1306/2013, do których kontroli jest właściwy powiatowy lekarz weterynarii, oraz rodzaj przeprowadzanych kontroli, z uwzględnieniem kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu, mając na uwadze zapewnienie prawidłowego przeprowadzania tych kontroli.

Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 maja 2015 r. w sprawie wymogów, do których kontroli jest właściwy powiatowy lekarz weterynarii, oraz rodzajów tej kontroli (Dz. U. z 2015 r., poz. 692), zwanego dalej "rozporządzeniem", powiatowy lekarz weterynarii jest właściwy do przeprowadzania kontroli wymogów podstawowych w zakresie zarządzania (SMR) wskazanych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.) w obszarze zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin SMR 6-8 oraz dobrostan zwierząt w zakresie SMR 11 - 13.

Stosownie do § 2 rozporządzenia powiatowy lekarz weterynarii jest właściwy do przeprowadzania kontroli, o której mowa w § 1 ust. 1: 1) pkt 1 lit. c, w ramach kontroli na miejscu; 2) pkt 1 lit. a, b, d oraz pkt 2, w ramach kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu.

Zasady dotyczące wzajemnej zgodności regulują przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1306/2013".

Zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1306/2013, w przypadku gdy beneficjent, o którym mowa w art. 92, nie przestrzega przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności, ustanowionych w art. 93, nakłada się na niego karę administracyjną.

Karę administracyjną, o której mowa w ust. 1, stosuje się jedynie w przypadku gdy niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać danemu beneficjentowi; oraz w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków dodatkowych, lub obydwa: a) niezgodność związana jest z działalnością rolniczą beneficjenta; b) dotyczy ona obszaru gospodarstwa rolnego beneficjenta.

Zgodnie z art. 92 akapit pierwszy omawianego aktu prawnego, art. 91 stosuje się do beneficjentów otrzymujących płatności bezpośrednie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatności na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz roczne premie na podstawie art. 21 ust. 1 lit. a) i b), art. 28 - 31, art. 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

W świetle art. 93 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, przepisy dotyczące zasady wzajemnej zgodności obejmują podstawowe wymogi w zakresie zarządzania wynikające z prawa unijnego oraz normy utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, ustanowione na poziomie krajowym i wymienione w załączniku II, i odnoszące się do następujących obszarów: a) środowisko, zmiana klimatu oraz utrzymanie gruntów w dobrej kulturze rolnej; b) zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin; c) dobrostan zwierząt.

Stosownie do art. 96 ust. 3 omawianego aktu prawnego państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu w celu zweryfikowania, czy beneficjent wywiązuje się z obowiązków określonych w niniejszym tytule.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 1306/2013, karę administracyjną przewidzianą w art. 91 nakłada się w przypadku nieprzestrzegania zasady wzajemnej zgodności w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego ("dany rok kalendarzowy"), oraz w przypadku gdy taką niezgodność można bezpośrednio przypisać beneficjentowi, który złożył w danym roku kalendarzowym wniosek o przyznanie pomocy łub wniosek o płatność.

Akapit pierwszy stosuje się odpowiednio do beneficjentów, w przypadku których stwierdzono nieprzestrzeganie zasady wzajemnej zgodności, w jakimkolwiek momencie w okresie trzech lat od dnia 1 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, w którym przyznano pierwszą płatność w ramach programów wsparcia w zakresie restrukturyzacji i przekształcenia, lub w jakimkolwiek momencie w ciągu jednego roku od dnia 1 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, w którym przyznano płatność w ramach programów wsparcia w zakresie zielonych zbiorów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 ("dane lata").

Nałożenie kary administracyjnej nie ma wpływu na zgodność z prawem i prawidłowość płatności, do których się stosuje.

W świetle art. 99 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1306/2013, karę administracyjną przewidzianą w art. 91 stosuje się w drodze zmniejszenia całkowitej kwoty płatności lub wykluczenia z płatności wymienionych w art. 92, które zostały lub mają zostać przyznane danemu beneficjentowi w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy, które złożył lub złoży w roku kalendarzowym, w którym stwierdzono nieprawidłowość.

W celu obliczenia zmniejszeń i wykluczeń uwzględnia się dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność stwierdzonej niezgodności, jak również kryteria określone w ust. 2,3 i 4. W przypadku niezgodności wynikającej z zaniedbania wielkość procentowa zmniejszenia nie może przekraczać 5%, a w przypadku powtarzalności - 15%. W świetle art. 42 ust. 1 - 3 ustawy oceny wagi stwierdzonej niezgodności, o której mowa w art. 72 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 809/2014, dokonuje się w raporcie, przypisując tej niezgodności odpowiednią liczbę punktów, a w przypadku stwierdzenia celowej niezgodności, o której mowa w art. 40 rozporządzenia nr 640/2014 i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014, oceny wagi tej niezgodności dokonuje się w tym raporcie odrębnie, przypisując jej odpowiednią liczbę punktów.

Liczba punktów przypisana stwierdzonym niezgodnościom w raporcie jest uwzględniana przy dokonywaniu zmniejszeń lub wykluczeń, o których mowa w art. 73 ust. 2 - 5, art. 74 ust. 1 i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014 oraz w art. 39 ust. 1, 3 i 4 i art. 40 rozporządzenia nr 640/2014.

Ocena wagi stwierdzonej niezgodności, o której mowa w art. 72 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 809/2014, dokonana w raporcie, jest uwzględniana w postępowaniach w sprawach dotyczących pomocy finansowej w ramach działań objętych programem rozwoju obszarów wiejskich, określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w których warunkiem przyznania tej pomocy w pełnej wysokości jest spełnianie wymogów lub norm przez rolnika będącego wnioskodawcą lub beneficjentem tej pomocy..

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2001 ze zm.), dalej jako: ustawa o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 w terminie 7 dni - w przypadku bydła.

Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, zgłoszeń bydła, owiec, kóz i świń dokonuje się w formie: 1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo 2) elektronicznej: a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób określony przez Agencję albo b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych.

Przepis art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. U. UE L z dnia 11 sierpnia 2000 r.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1760/20000", stanowi, że z wyjątkiem przewoźników posiadacze zwierząt zobowiązani są do zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w maksymalnym terminie określonym przez dane państwo członkowskie; ten maksymalny termin wynosi co najmniej trzy dni i nie przekracza siedmiu dni od dnia jednego z tych zdarzeń; państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o przedłużenie maksymalnego siedmiodniowego terminu.

Stosownie do § 7 ust. 1, 2, 3, 4 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2010 r., poz. 344 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich", pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt: 1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania; 2) czyści się i odkaża. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować możliwość zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1 sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska.

Zgodnie z § 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r., poz. 743, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie liczby punktów", liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, w tym niezgodności celowej, w ramach oceny wagi, o której mowa w art. 72 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 809/2014, w zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia, w obszarze zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin - w zakresie SMR 4 - 10 jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia, a w obszarze dobrostan zwierząt - w zakresie SMR 11 - 13 jest określona w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Zgodnie z § 4 rozporządzenia w sprawie liczby punktów w przypadku stwierdzenia więcej niż jednego naruszenia w ramach jednej niezgodności, niezgodności tej przypisuje się liczbę punktów przypisaną naruszeniu, któremu przypisano najwyższą liczbę punktów, a w przypadku równej liczby punktów - liczbę punktów przypisaną jednemu ź tych naruszeń.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, co najmniej jedno z naruszeń zostało uznane za celowe, niezgodności przypisuje się taką liczbę punktów, jaką przypisano naruszeniu celowemu z najwyższą liczbą punktów, a w przypadku równej liczby punktów - liczbę punktów przypisaną jednemu z tych naruszeń.

W świetle § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie liczby punktów wyrażona w procentach wielkość kary administracyjnej ustalona w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonej niezgodności jest określona w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

5. Spór w sprawie niniejszej koncentruje się wokół tego, czy rozstrzygnięcie organu oparte zostało oparte na wyczerpująco zebranym i rozpatrzonym materiale dowodowym. Przedmiotem sporu było też to, czy kontrola na miejscu przeprowadzona u Skarżącego w dniu 28 listopada 2019 r. była dokonana w sposób prawidłowy, a zatem czy oparte na niej ustalenia organu są zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. W konsekwencji sporne jest, czy przyjęcie takich ustaleń mogło skutkować pomniejszeniem Skarżącemu płatności ONW na 2019 r.

Przystępując do rozstrzygnięcia tak zarysowanej kwestii, w pierwszej kolejności na uwagę Sądu zwróciły uchybienia proceduralne organu odwoławczego, rozpoznającego przedmiotową sprawę, które skutkowałoby tym, że ustalenie stanu faktycznego sprawy, przyporządkowanie do niego właściwych przepisów prawa oraz uzasadnienie dokonanego rozstrzygnięcia, tak w zakresie faktycznym, jak i prawnym - musiałby przejąć na siebie sąd administracyjny. Tymczasem, zasadą tego postępowania jest to, że Sąd nie ma kognicji do merytorycznego rozpatrywania sprawy administracyjnej i formułowania uzasadnienia rozstrzygnięcia. Jego rolą jest kontrola prawidłowości działań organu, na podstawie kryterium legalności. Zgodnie z treścią art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji przyporządkowanej do ustalonego stanu faktycznego, z przytoczeniem treści przepisów prawa.

6. Przechodząc do oceny zarzutów skargi przede wszystkim zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do zastosowania art. 97 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i nałożenia kary administracyjnej przewidzianej w art. 91 tegoż aktu prawnego. Wynikająca z art. 78 k.p.a. możliwość składania wniosków dowodowych stanowi uprawnienie strony postępowania administracyjnego. Organy administracji publicznej nie mogą ignorować aktywności strony w dążeniu do ustalenia stanu faktycznego, szczególnie gdy przedstawia dowody, które w jej ocenie podważają dotychczasowe ustalenia poczynione w toku postępowania. Obowiązkiem organu jest ustosunkowanie się do przedstawionych przez stronę dowodów i wyczerpujące wyjaśnienie pojawiających się na tym tle wątpliwości. W niniejszej sprawie powodem przypisania niezgodności DBS 11.16.1 (ocenionej: zasięg 3 pkt; dotkliwość 3 pkt i trwałość 1 pkt) była okoliczność tego rodzaju, że w jednym z kojców koryto było ubrudzone odchodami zwierzęcia. Zdaniem Sądu organy zaniechały dopuszczenia licznych zgłaszanych przez Skarżącego dowodów na okoliczność obalenia twierdzeń zawartych w protokole kontroli w zakresie tego, czy w gospodarstwie beneficjenta pomieszczenia, w których są utrzymywane cielęta, wyposażenie tych pomieszczeń i sprzęt używany przy utrzymywaniu cieląt nie są czyszczone i odkażane. Skarżący nieskutecznie domagał się dopuszczenia m.in. dowodu z zeznań i oświadczeń różnych osób (zwłaszcza M. K.) oraz zobowiązania Powiatowego Lekarza Weterynarii do przedstawienia będących w jego posiadaniu dokumentów, fotografii, innych środków dowodowych potwierdzających wystąpienie w trakcie kontroli nieprawidłowości. Brak przeprowadzenia wnioskowanych dowodów uniemożliwił Skarżącemu dokonania próby podważenia protokołu kontroli, a w konsekwencji nie było możliwe prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu przedmiotem wnioskowanych dowodów niewątpliwie jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, albowiem Skarżący przy ich pomocy zmierza do ustalenia, czy stwierdzona nieprawidłowość DBS 11.16.1 miała rzeczywiście miejsce.

7. Zarzut nieuwzględnienia wniosków dowodowych trafny jest również w odniesieniu do stwierdzonej nieprawidłowości BW 4.1, zwłaszcza w zakresie nieprzeprowadzenia dowodów z dokumentów znajdujących się w posiadaniu Agencji od roku 2003. Skarżący domagał się przeprowadzenia tego dowodu na okoliczność nieodnotowywania przez Agencję wszystkich zgłaszanych zdarzeń odnoszących się do sztuk znajdujących się w posiadaniu Skarżącego, braku uaktualniania zdarzeń, braku możliwości wystąpienia zdarzenia z udziałem niektórych sztuk bydła w 2018 i 2019 r., a także dotyczących wszystkich sztuk bydła Skarżącego – na okoliczność jednolitego wpisu w systemie urodzeń, nieadekwatność danych, brak uaktualniania zdarzeń oraz braku możliwości wystąpienia zdarzenia z udziałem wskazywanego bydła, zarówno w 2018 jak i 2019 r. (zob. wniosek o przeprowadzenie dowodu, karta 841 akt administracyjnych). Zgodzić się należy ze Skarżącym, że nieprzeprowadzenie tych i innych dowodów uniemożliwiło Skarżącemu podważenie ustaleń kontroli na miejscu, a organowi wydającemu decyzję ustalenie rzeczywistego stanu inwentarza. W tym kontekście zastanawiająca jest zwłaszcza teza organu, co trafnie wytknął Skarżący, że najstarsze sztuki (wszystkie miałyby w 2019 r.ponad lub około 20 lat) z numerami kolczyków: [...], dożyły i zmarły w tym samym 2019 r.

8. Ponadto wątpliwości budzi podniesiona przez Skarżącego na rozprawie przed Sądem okoliczność, jak w praktyce możliwe było rzetelne sprawdzenie stada Skarżącego liczącego ponad 300 sztuk zwierząt (zwłaszcza pod kątem prawidłowego okolczykowania), a także obszernej dokumentacji, przez jednego kontrolującego, w czasie kontroli trwającej ok. 3 godzin. Dlatego też zdaniem Sądu prawidłowość przeprowadzenia kontroli przez inspekcję weterynaryjną i w efekcie jej ewentualnie nieuwzględnienie przez Agencje przy wydawaniu decyzji byłaby możliwa dopiero po przesłuchaniu wskazywanych przez Skarżącego świadków – Z. C., K. D. oraz Ł. D., o co również nieskutecznie wnosił Skarżący w toku postępowania administracyjnego. Jest to niezwykle istotne, ponieważ wyniki przedmiotowej kontroli miały bezpośredni wpływ na pomniejszenie jednolitej płatności obszarowej o kwotę 35.792,64 zł, płatności za zazielenienie o kwotę 24.002,14 zł, płatności redystrybucyjnej o kwotę 738,65 zł, płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno o kwotę 4.182,56 zł, płatności do bydła o kwotę w wysokości 895,55 zł, płatności do krów o kwotę 916,44 zł i kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej o 912,13 zł.

9. Stwierdzić należy za autorem skargi, iż przepis art. 78 § 6 k.p.a. dopuszcza obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści (osnowie) takiego dokumentu. W ocenie Sądu Skarżący uprawdopodobnił, że część zawartych w nim stwierdzeń jest niezgodnych z rzeczywistością, a sama kontrola na miejscu nie została wykonana w wystarczająco rzetelny sposób. Podkreślić należy, że Skarżący skutecznie wzruszył domniemanie prawidłowości dokumentu urzędowego. Dowodzi temu chociażby podnoszona w skardze okoliczność, że organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę wskazał, iż odnośnie sztuki bydła o numerze [...] i [...] dał wiary przedstawionym przez skarżącego oświadczeniom i dokumentom, które wskazują na to, że każda ww. sztuka nie powinna być uznana za sztukę, do której stwierdzono nieprawidłowość BW 4.1. Również w zakresie sztuki bydła o numerze [...] organ w decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. uwzględnił przedstawione przez Skarżącego oświadczenia i dokumenty, które wskazują na to, że ww. sztuka na dzień kontroli w dniu [...] listopada 2019 r. była w gospodarstwie i nie powinna być odnotowana w protokole z czynności kontrolnych jako sztuka nie stwierdzona w stadzie. Dodać należy, że już w decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. organ nie dał wiary przedstawionym dokumentom i oświadczeniom – co, jak zasadnie podnosi Skarżący, podważa jego zaufanie do organu, a zatem art. 8 k.p.a. Co istotne, przepis art. 8 k.p.a., zawierający zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, jest nie tylko postulatem ustawodawcy wobec organów, ale także przesłanką oceny ich działania, w wyniku której może dojść do uchylenia decyzji administracyjnej, nawet jeśli w toku postępowania nie naruszono innych przepisów postępowania (por. wyrok NSA z 26 marca 2002 r., III SA 3390, z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt II FSK 2015/13, z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FSK 761/14, z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FSK 1514/14).

10. Rację ma również Skarżący, iż prawidłowa wykładnia opisu nieprawidłowości DBS 11.16 prowadzi do wniosku, że, aby ją stwierdzić, kontrolujący musi ustalić, że zarówno pomieszczenia, wyposażenie jak i sprzęt - a więc wszystkie łącznie - nie są czyszczone i odkażane. Przekonuje o tym użyty w opisie tej niezgodności spójnik "oraz", a nie "lub", używany do opisu innych niezgodności w zakresie dobrostanu zwierząt (zob. Opis znaczenia symboli dot. niezgodności wymogów wzajemnej zgodności – dobrostan zwierząt, k. 100 akt administracyjnych). W niniejszej sprawie nie doszło zatem do łącznego spełnienia w sposób kumulatywny wszystkich przesłanek do stwierdzenia nieprawidłowości DBS 11.16. Świadczy o tym zwłaszcza brak nieprawidłowości w zakresie wymogów wzajemnej zgodności - dobrostan zwierząt [DBS 11.4.1, DBS 11.11.1, DBS 11.17.1, DBS 11.25.1, DBS 11.28.1].

11. Zasadna jest też argumentacja Skarżącego odnosząca się do niewystarczającego i nienależytego poinformowania go o przysługującym mu prawie do złożenia zastrzeżeń do raportu kontroli. Stwierdzić należy, że przepis art. 37 ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (w skardze zapewne omyłkowo wskazano art. 31 ust. 7) - poprzez danie rolnikowi, który był obecny podczas kontroli, uprawnienia do złożenia bezpośrednio po zakończeniu kontroli umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która go sporządziła – wymaga dla swojej skuteczności, aby rolnik został w wyczerpujący sposób poinformowany przez osobę kontrolującą o stwierdzonych nieprawidłowościach oraz pouczony o możliwości niezwłocznego złożenia zastrzeżeń do protokołu. Za niedopuszczalną należy uznać sytuację, w której protokół jest jedynie "podkładany" kontrolowanemu do podpisu przez inspektora weterynaryjnego, zwłaszcza przy towarzyszącej tej czynności presji czasowej. Taka sytuacja wystąpiła w trakcie kontroli z [...] listopada 2019 r. – w tym zakresie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom Skarżącego złożonym podczas rozprawy w dniu [...] października 2021 r. Dlatego też nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organu odnosząca się do spóźnionego kwestionowania przez Skarżącego protokołu kontroli.

12. Mając to wszystko na uwadze, twierdzenie organu odwoławczego, że stan faktyczny został ustalony prawidłowo należy uznać, zdaniem Sądu, za nieuprawniony. Już samo naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przełożyło się w konsekwencji na naruszenie przepisów prawa materialnego, wskazanych w pkt 2 skargi, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

13. Z tych względów Sąd ocenił kontrolowaną decyzję za wadliwą, wydaną przedwcześnie, z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, których naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uwzględnić ocenę prawną, wskazania co do dalszego postępowania, zwłaszcza w zakresie postępowania dowodowego (uwzględnienia wniosków dowodowych), a także rozważyć pominięcie niektórych ustaleń zawartych w przeprowadzonej kontroli na miejscu i w konsekwencji przeanalizować możliwość odstąpienia od pomniejszenia przyznanych Skarżącemu przedmiotowych płatności (art. 153 p.p.s.a.).

14. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.