Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 977/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego zażaleniem postanowienia

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1048/21 w sprawie ze skargi D.K. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do zagospodarowania odpadu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1048/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D.K. (skarżący) na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do zagospodarowania odpadu.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący i wywiódł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na argumenty przedstawione w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Wyjaśnił, że wykonanie postanowienia wiąże się w rzeczywistości ze zniszczeniem przedmiotów, a brak wstrzymania wykonania postanowienia spowoduje nieodwracalne skutki. Ponadto narazi skarżącego na powstanie szkody, z uwagi na konieczność poniesienia kosztów związanych ze zniszczeniem przedmiotów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z cytowanego przepisu wynika zatem, że to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały zawarte w nim przesłanki. Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Podkreślić trzeba, że przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W judykaturze przyjęto, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. np. postanowienie NSA z 5 października 2006r., sygn. akt I OZ 1381/06,). Tymczasem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień w całości w zasadzie nie został uzasadniony, podczas gdy to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólne stwierdzenie, że istnieje podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowień z uwagi na znaczną szkodę w majątku skarżącego nie przemawia za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu i powołanie się na szkodę majątkową a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. np. postanowienia NSA z: 18 maja 2004 r., FZ 65/04; z dnia 3 października 2007 r., I OZ 707/07 i z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 )

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro to na stronie spoczywa ciężar wykazania, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący zobowiązany jest przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest konieczne (por. m.in. postanowienie NSA z 30 lipca 2019 r., sygn. akt II OZ 615/19 i powołane tam orzecznictwo). We winsoku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uczyniono zadość wskazanym powyżej wymogom. Poza ogólnymi stwierdzeniami nie wskazano jakie konkretnie okoliczności przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.