Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 85/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Po 824/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r. o sygn. I SA/Po 824/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę D. O. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 18 lipca 2018 r. o nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 25 października 2018 r. Do chwili wydania zaskarżonego postanowienia wpis nie został uiszczony. Odrzucając skargę WSA w Poznaniu stwierdził, że nieusunięcie w terminie ustawowym braków formalnych skargi obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia.

3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

3.1. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu, w którym sformułowała wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu argumentowała, że w dniu 25 października 2018 r. otrzymała przesyłkę z WSA w Poznaniu, w której znajdował się jedynie odpis odpowiedzi na skargę. W kopercie, zdaniem skarżącej, nie było pisma Sądu w przedmiocie ustalenia kosztów sądowych lub innego wezwania do zapłaty kosztów.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi.

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W rozpatrywanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, a odpis tego zarządzenia doręczono stronie w dniu 25 października 2018 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, podpisanym przez skarżącą, jako rodzaj przesyłki podano: "odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie wpis". Należy zaznaczyć, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1360 ze zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 189). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. np. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09). Domniemanie zgodności z prawdą może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające. Obalenie domniemania nie może nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenie strony, że analiza korespondencji wykazała, iż w otrzymanej przesyłce w dniu 25 października 2018 r. znajdował się jedynie odpis odpowiedzi na skargę.

Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną (zob. np. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., II FSK 2265/12).

Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. postanowienia NSA: z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10; z dnia 15 stycznia 2019 r. II FZ 808/18). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić przez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" pism stanowiących zawartość przesyłki, co w sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienia NSA: z dnia 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09; z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Podejmując próbę obalenia domniemania, należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. Za taki wiarygodny środek dowodowy nie mogą być uznane twierdzenia przedstawione w uzasadnieniu zażalenia.

4.2. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.