Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1876/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1876/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza K. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] zawieszające z urzędu prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku pensjonatowo - mieszkalnego z garażem wbudowanym, przewidzianej do realizacji na terenie działki nr ew. [...], z obrębu [...] o powierzchni 1673 m2 położonej w K. przy ul. [...] róg ul. [...].

Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Burmistrz Gminy K. zawiesił postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji przewidzianej do realizacji na działce nr ew. [...] w K. do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Postanowienie to zostało doręczone inwestorowi – K. P. w dniu 29 grudnia 2005 r. (zwrotne poświadczenie odbioru).

Zażalenie natomiast zostało sporządzone i nadane w dniu 6 stycznia 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, który upłynął w dniu 5 stycznia 2006 r.

Jak wskazał organ odwoławczy termin do złożenia odwołania (zażalenia) jest terminem zawitym. Czynność procesowa dokonana po upływie takiego terminu jest z mocy prawa bezskuteczna, wobec czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. było zobligowane do wydania rozstrzygnięcia o powołanej treści.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. P. reprezentowany przez pełnomocnika wnosząc o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. 134 kpa w związku z art. 46 kpa.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż z kserokopii potwierdzenia odbioru przesyłki kierowanej do skarżącego K. P. jednoznacznie wynika, że data odbioru (nieczytelna) została napisana innym charakterem pisma i innym długopisem lub piórem niż podpis złożony przez odbiorcę przesyłki. Z treści art. 46 kpa wynika, iż podpis i data doręczenia przesyłki winna być potwierdzona przez

IV SA/Wa 1876/06

odbierającego tę przesyłkę. Wobec tego, iż podpis i data zostały złożone przez dwie różne osoby niezasadne jest twierdzenie, że termin na złożenie zażalenia upłynął w dniu 5 stycznia 2006 r. S. S. - żona skarżącego, której podpis widnieje na zwrotnym poświadczeniu odbioru, zaprzecza jakoby odebrała korespondencję w tej dacie lub przed dniem 29 grudnia 2005r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Stosownie do treści art. 141 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, które wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Termin do wniesienia odwołania jest zawity co oznacza, że jego przekroczenie niezależnie od przyczyn, które to spowodowały powoduje konieczność stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Termin ten może być przywrócony w trybie i na zasadach określonych w art. 58 kpa.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, rozstrzygnięcie Burmistrza Gminy K. zostało doręczone

IV SA/Wa 1876/06

skarżącemu K. P. w dniu 29 grudnia 2005 r. Siedmiodniowy zatem termin upłynął w dniu 5 stycznia 2006 r., gdy tymczasem zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 6 stycznia 2006 r.

Skarżący w skardze do Sądu podnosi, że skoro data odebrania przesyłki i podpis naniesione są innym charakterem pisma, przez różne osoby, to niezasadne jest twierdzenie, że termin złożenia zażalenia upłynął 5 stycznia 2006r. Podniesiona przez K. P. okoliczność nie uzasadnia jego tezy o nieprawidłowości rozstrzygnięcia organu. Zgodnie z treścią art. 46 §1 kpa odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Ustawodawca w §2 tego przepisu wskazał natomiast, że jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego zrobić doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz osobę, która odebrała pismo i przyczynę braku jej podpisu.

W orzecznictwie zwraca się uwagę na to, że podpis adresata jest przesłanką uznania skuteczności doręczenia niezależnie od tego czy wpisano datę jego doręczenia (tak Borkowski w Adamiak/Borkowski, KPA, Komentarz 6 wyd. Warszawa 2004 art. 46 Nb1, oraz wyrok NSA z 25.03.1994r. SA/Lu 212/93 (nie publ.). Wprawdzie cyt. orzeczenie zostało wydane przed zmianami przepisów dotyczących sądownictwa administracyjnego jednakże biorąc pod uwagę, że treść przepisów art. 46 kpa nie uległa zmianie przedstawione stanowisko NSA jest nadal aktualne a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił reprezentowany tam pogląd.

W konsekwencji za nietrafny należało uznać zarzut, że skoro podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji oraz data odbioru przesyłki nie naniesiona jest przez tę samą osobę (okoliczności tej organ nie kwestionuje) to doręczenie to jest nieskuteczne.

Reasumując - stosownie do treści art. 43 kpa - w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, z tym jednak zastrzeżeniem, że o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe w drzwiach mieszkania. A zatem odebranie korespondencji zawierającej postanowienie Burmistrza Gminy K. w dniu 29 grudnia 2005 r. przez żonę skarżącego (zgodnie z tym co widnieje na zwrotnym

IV SA/Wa 1876/06

poświadczeniu odbioru) należy uznać za prawidłowe doręczenie dokonane w dniu 29 grudnia 2005r.

W tym stanie rzeczy organ odwoławczy zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wniesionego w dniu 6 stycznia 2006 r., stosownie do treści art. 134 kpa.

Na marginesie jedynie wskazać należy, że skarżący oparł swoją skargę do sądu administracyjnego jedynie na zarzucie wskazanym wyżej. Nie uprawdopodobnił nawet okoliczności, że data doręczenia była inna niż na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Wobec powyższego nie można czynić organowi - Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu zarzutu, że nienależycie wyjaśnił sprawę. Nadto skarżący nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia tj. złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w którym mógłby wykazać brak winy w jego uchybieniu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, nie stwierdził również naruszenia prawa, które miałyby wpływ na treść rozstrzygnięcia a zatem skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.