Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 871/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. – K., H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 735/07 odrzucające w punkcie pierwszym skargę kasacyjną L. K. – K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2008 r. i zwracające L. K. – K. w punkcie drugim ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 150 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L. K. – K., H. K. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Kopanino postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 735/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił w punkcie pierwszym skargę kasacyjną L. K. – K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2008 r. i zwrócił L. K. – K. w punkcie drugim ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 150 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L. K. – K., H. K. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Kopanino. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem a w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji (141 § 2 p.p.s.a.). Sąd podał, że w niniejszej sprawie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wystąpił H. K., któremu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku odwoławczym został doręczony w dniu 26 marca 2008 r., natomiast skargę kasacyjną złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika L. K. –K.. Wskazano dalej, że niezłożenie przez L. K. – K. wniosku o uzasadnienie orzeczenia oddalającego skargę powoduje, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w ogóle w stosunku do niej nie rozpoczyna biegu. W takiej sytuacji zaś wniesiona przez nią skarga jest niedopuszczalna z ,,innych przyczyn" i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. wskazano, że każdy ze skarżących korzysta osobno z przysługujących mu środków odwoławczych, a tym samym terminu do ich wniesienia liczone są osobno dla każdego z nich.

W zażaleniu na powyższe postanowienie działający przez profesjonalnego pełnomocnika L. K. – K. i H. K. zarzucili Sądowi I instancji naruszenie art. 178 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie powyższych przepisów, a w związku z tym poprzez niewyczerpanie procedury usuwania braków formalnych skargi kasacyjnej oraz naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez nadmierny rygoryzm prawny, powodujący ograniczenie prawa do sądu. Podali, że zgodnie z treścią przepisu art. 35 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być również małżonek. Z akt postępowania jednoznacznie wynika, że L. K. – K. i H. K. aż do zakończenia sprawy w WSA w Bydgoszczy konsekwentnie występowali razem i wszelkie decyzje, które w toku postępowania zapadały traktowali jako akty dotykające ich wspólnych interesów. Wskazano, że udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną, polegającą na złożeniu odpowiedniego oświadczenia woli przez mocodawcę i może nastąpić w dowolnej formie, a w tym nawet w sposób dorozumiany. Odmienna kwestią jest udokumentowanie tego pełnomocnictwa i przedstawienie go Sądowi przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Nieuczynienie zadość temu wymogowi jest usuwalnym brakiem formalnym, a wezwanie do wykazania stosownych pełnomocnictw powinno być skierowane do pełnomocnika. W tej sprawie już na etapie rodzącego się projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w związku z częstymi wyjazdami za granicę H. K. - małżonkowie L. K. – K. i H. K. sporządzili nawzajem dla siebie dokumenty takich pełnomocnictw. Gdyby zatem WSA zastosował się był do wskazanych przepisów postępowania i wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych to skarga skierowana byłaby do rozpoznania. Funkcjonowanie "przymusu adwokackiego oznacza jedynie bowiem, że skarga do NSA winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, nie wpływa natomiast na zasady udzielania pełnomocnictwa i krąg podmiotów upoważnionych do umocowania pełnomocników. Dodano, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wskazuje ponadto na daleko idący rygoryzm formalny, który godzi w konstytucyjną zasadę prawa do sądu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zarzut naruszenia art. 178 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. jest niezasadny. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej

W skardze kasacyjnej jako osoba skarżąca została wskazana L. K. – K., która wraz z mężem była stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, iż L. K. – K. była osobą uprawnioną do występowania ze skargą kasacyjną jako strona postępowania, nie można stwierdzić, iż błędnym było niewezwanie jej do uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez nią skargi kasacyjnej w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., albowiem w skardze kasacyjnej został wskazany skarżący i była nim strona. Zatem skarga kasacyjna wniesiona przez L. K. – K. nie miała żadnych braków formalnych. Niemniej jednak wniesiona przez nią skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Z brzmienia art. 177 § 1 p.p.s a. wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła. Skoro nie dokonała powyższej czynności to w stosunku do niej w ogóle nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który otwiera się w dniu doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku z uzasadnieniem. Skoro zaś termin ten nie rozpoczął w stosunku do skarżącej biegu to wniesiona przez nią skarga kasacyjna była przedwczesna, co oznacza iż była ona niedopuszczalna. W takim stanie rzeczy zasadnie Sąd Wojewódzki odrzucił wniesioną przez L. K. – K. skargę kasacyjną.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.