Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1090/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 października 2017 r. adwokat A. P., działając w imieniu K. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody Śląskiego, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu. W dacie wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej wystąpił z osobnym pismem procesowym, w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Do obu tych pism nie zostało załączone pełnomocnictwo procesowe upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi.

W świetle tych okoliczności, po przekazaniu Sądowi skargi Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącej m.in. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie powyższego pełnomocnictwa w terminie 7 dni. W tym terminie pełnomocnik nie uzupełnił jednak braku formalnego skargi, lecz nadał na adres Sądu pismo z dnia 12 grudnia 2017 r., w którym złożył oświadczenie o cofnięciu złożonej skargi.

Z uwagi na powyższe Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia

29 grudnia 2017 r. zobowiązał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 12 grudnia 2017 r. poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi.

W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem pozostawienia w/w pisma bez rozpoznania. Jednocześnie wskazano, że brak dokumentu pełnomocnictwa jest również brakiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz samej skargi i jego nieuzupełnienie w powyższym terminie skutkować będzie pozostawieniem w/w wniosku bez rozpoznania oraz odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 9 stycznia 2018 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego wskazanych pism upłynął jednak bezskutecznie.

Tymczasem, zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przy czym pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 Ppsa).

Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie w/w regulacji, orzekł jak w sentencji.

Na marginesie podkreślić należy, że fakt istnienia w aktach administracyjnych sprawy pełnomocnictwa, które obejmowałoby postępowanie przed sądami administracyjny nie zwalnia pełnomocnika strony z obowiązku wskazanego w art. 37 § 1 Ppsa. Postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem w stosunku do postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 46 § 3 Ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Okoliczność taka skutkuje jedynie tym, że pełnomocnik może wywiązać się z nałożonego obowiązku również poprzez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu tego dokumentu (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II GSK 241/15, LEX nr 2106602).