Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1388/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2016 r. nr: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

T. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2016 r. nr: [...] w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 12.000 zł. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku podano, że przyczyną, dla której skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji jest fakt, że jej wykonanie naraziłoby ją na niepowetowaną szkodę majątkową, albowiem pozbawiłoby możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, co skutkowałoby koniecznością ogłoszenia upadłości. Tymczasem, jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r. V SA/Wa 2641/15 wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Przechodząc do konkretnych danych, wskazano, że wobec skarżącej wydano dwie decyzje o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2, w łącznej wysokości 36.000, a skarżąca musi mieć przecież możliwość zaspokajania swoich życiowych potrzeb, a nie tylko sfinansowania kosztów działalności gospodarczej. Prawidłowa wykładnia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. nakazuje mieć na względzie również fakt, że akt, którego dotyczy skarga, nie jest jedynym obciążeniem, należy brać pod uwagę całokształt okoliczności i łączne obciążenie finansowe skarżącego. W związku z podniesionymi argumentami podkreślono, że skarżąca zatrudnia pracowników i w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie byłaby w stanie regulować zobowiązań z tytułu wynagrodzeń i składek, skutki wykonania zaskarżonej decyzji wykraczałyby zatem poza skarżącą, pozbawiając równocześnie jej pracowników źródła utrzymania.

W piśmie z dnia 17 października 2016 r. skarżąca uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez złożenie dokumentów rachunkowych i finansowych skarżącej (PIT-36 za rok 2015, bilans na 20 czerwca 2016 r.) oraz dokumentacji medycznej małżonka skarżącej. Wskazała, że jak wynika z załączonych dokumentów, skarżąca w poprzednim roku nie wypracowała zysku z prowadzonej działalności gospodarczej, a wręcz przeciwnie, rok zakończył się stratą w wysokości 16.801,88 zł. Również w bieżącym roku obrotowym skarżąca uzyskuje słabe wyniki z prowadzonej działalności (dochód w wysokości 3.232,46 zł wg stanu na czerwiec 2016 roku). Tymczasem w stosunku do skarżącej wydano 2 decyzje o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w łącznej wysokości 36.000 zł. Wysokość każdej z nałożonych kar przekracza kilkakrotnie uzyskiwane przez skarżącą dochody. W tej sytuacji już wykonanie jednej tylko zaskarżonej decyzji groziłoby pozbawieniem skarżącej możliwości regulowania jakichkolwiek innych zobowiązań zarówno tych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, jak i zobowiązań związanych z zaspokajaniem chociażby podstawowych potrzeb rodziny. Wykonanie obu decyzji jedynie zwiększa prawdopodobieństwo takiej sytuacji. W konsekwencji zachodzi poważne ryzyko, że w wyniku wykonania zaskarżonych decyzji skarżąca utraci płynność finansową i będzie zmuszona zakończyć prowadzoną działalność oraz wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji istotną okolicznością jest również fakt, iż mąż skarżącej M. W. cierpi na nowotwór złośliwy żołądka z przerzutami. Stan zdrowia męża skarżącej uniemożliwia uzyskiwanie przez niego dochodów pozwalających na utrzymanie rodziny, cały ciężar z tym związany spoczywa na skarżącej i utrzymanie rodziny opiera się na jej niewysokich i zmiennych dochodach. Równocześnie leczenie wiąże się z koniecznością ponoszenia dodatkowych wydatków, które w sposób oczywisty mają charakter priorytetowy przed innymi zobowiązaniami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zaznaczyć trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2012, s. 224).

Jak wskazuje się w orzecznictwie, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 714/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2012 r. sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do sytuacji materialnej strony jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez uwzględnienia pozostałych, toczących się spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 2014 r. sygn. akt II GZ 275/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przy czym na względzie należy mieć, że art. 61 § 3 P.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia wystąpienia przesłanek wymienionych w tym przepisie, na co wskazuje użyty zwrot "zachodzi niebezpieczeństwo", czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy 2005, nr 14, s. 677). Chodzi więc o skutki o charakterze potencjalnym, dotyczące zdarzeń przyszłych, będące spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja, wymierzająca skarżącej spółce karę pieniężną w kwocie 12.000zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, podlega wykonaniu i możliwe jest wstrzymanie jej wykonania.

Uzasadniając złożony wniosek skarżąca, akcentując fakt nieosiągania zysków oraz obciążenie karami w łącznej kwocie 36.000 zł, wskazała na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie przedłożone przez skarżącą dokumenty, odnoszące się do jej aktualnego stanu finansowego i majątkowego wskazują, że strata na zakończenie poprzedniego roku obrotowego wyniosła 16.801,88 zł. Ponadto w bieżącym roku obrotowym skarżąca uzyskała dochód w wysokości 3.232,46 zł wg stanu na czerwiec 2016 r.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co świadczy o wystąpieniu przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że jakkolwiek kara nałożona na spółkę w kontrolowanym postępowaniu opiewa na kwotę 24 000 zł, to jednak wobec skarżącej toczą się dwa postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, a łączna suma kar pieniężnych w tych sprawach opiewa na kwotę 36.000 zł. Sąd uznał za uzasadnione stanowisko skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w połączeniu z pozostałymi karami, nałożonymi w innych postępowaniach, o których Sądowi wiadomym jest z urzędu, rzutować będzie w sposób istotny na sytuację ekonomiczną skarżącej, co w konsekwencji może doprowadzić do utraty przez nią płynności finansowej i spowodować niemożliwość kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.