Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 78/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-03-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243-245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1, 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 marca 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2004r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 22 stycznia 2010r. w wysokości 100zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2004r. Z. P. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z córką w wieku 16 lat i synem w wieku 13 lat. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje dwa auta ciężarowe SCANIA rok prod. 1997 i 1996 o wartości 34000zł i 23000zł oraz dwa auta osobowe VW passat rok prod 2002 o wartości 19000zł i daewo lanos rok prod. 2000 o wartości 6000zł. Skarżący oświadcza, że auta ciężarowe są w zastawie bankowym, ponadto wszystkie auta są zajęte RKS 236/08. Skarżący zamieszkuje razem z babcią w wieku 91 lat, która wymaga opieki. Skarżący nie osiąga dochodu z prowadzonej działalności, z wynagrodzenia za pracę uzyskuje miesięcznie dochód w kwocie 1317zł brutto, babcia skarżącego uzyskuje dochód w kwocie 835zł, z czego 500zł stanowią wydatki na leki. Dom w którym skarżący mieszka również częściowo utrzymuje babcia. Skarżący oświadcza, że spłaca kredyt na zaciągnięte zobowiązania.

Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Analiza złożonego przez Z. P. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.

Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów oraz fakt że skarżący nie może swobodnie dysponować posiadanym majątkiem należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając niniejszy wniosek uwzględniono również, iż w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach w chwili obecnej Z. P. jest skarżącym w 16 sprawach, co powoduje wzrost kosztów sądowych, a co za tym idzie wzrost obciążenia finansowego dla skarżącego. Z. P. wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie złożył we wszystkich skarżonych sprawach tak więc łączna suma ciążących na nim wpisów sądowych stanowiła punkt odniesienia, przy rozpoznawaniu wniosku.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).