Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 186/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław dnia 10 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K.W.(dalej jako: skarżąca) zawarła w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej

z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zachodzi w stosunku do jej osoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek możliwości wyegzekwowania przez Naczelnika Urzędu Celnego we W. nałożonej na nią kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł. Jej trudną sytuację rodzinną i finansową ma obrazować załączony do skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz

z mężem i dwójką małoletnich dzieci (wiek przedszkolny). Rodzina w marcu 2016 r. osiągała dochód miesięczny brutto w kwocie [...] zł. Wszyscy zamieszkują

w nieruchomości będącej własnością ojca skarżącej - koszty jej utrzymania wynoszą około 1 000 zł. Dodatkowo rodzina ponosi wydatki na dojazdy do pracy skarżącej

i jej męża - około 700 zł i wydatki związane z obsługą kredytu w wysokości 604,27 zł miesięcznie. Do tego doliczyć trzeba około 100 zł na leki dla starszego syna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.

W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca wykazała groźbę niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody - dla utrzymania jej samej i rodziny. Już proste zestawienie zarobków rodziny skarżącej z wysokością nałożonej na nią samą kary wykazuje duże dysproporcje, a wyegzekwowanie tej kwoty odbije się

w sposób oczywisty negatywnie na dobrostanie jej domowników.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.