Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1341/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 15, art. 138, art. 146 parr. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3, pkt 30, art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na częściową rozbiórkę budynku uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta, po ponownym rozpatrzeniu uzupełnionego wniosku inwestorów: R.W. prowadzącego działalność – [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na częściową rozbiórkę budynku mieszkalno-usługowego z pozostawieniem części istniejącej serwerowni należącej do Spółki A; budowę pawilonu handlowo-usługowego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej i energii elektrycznej oraz budowy wewnętrznej instalacji gazu ziemnego do szafki na ścianie zewnętrznej budynku; budowę odcinków przyłączy: wody, kanalizacji sanitarnej i energii elektrycznej; budowę instalacji deszczowej z separatorem; budowę placu manewrowego z miejscami postojowymi i przejść pieszych; budowę oświetlenia terenu; budowę miejsca na odpady stałe; budowę konstrukcji wsporczej na reklamę z podświetleniem - roboty tylko w obrębie działek inwestora o nr [...] w obrębie geodezyjnym D. gm. D. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2013r. poz.267, ze zm.) zwanej dalej: pr. bud. oraz art. 104 Kodeksu postepowania administracyjnego.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że postanowieniem z dnia [...] wezwano inwestora do uzupełnienia dokumentów złożonego wniosku, a skoro w wyznaczonym i przedłużonym terminie nie zostały uzupełnione materiały tej sprawy decyzją z dnia [...] organ odmówił wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Na skutek odwołania inwestorów, Wojewoda decyzją z dnia [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Po rozpoznaniu sprawy organ stwierdził, że spełnione zostały wymagania wynikające z art. 35 ust. 1 pr. bud., wniosek jest kompletny, a inwestorzy złożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto wskazano, że Wójt Gminy w toku postępowania złożył wniosek o zawieszenie postępowania wobec wystąpienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności własnej decyzji z dnia [...] zezwalającej na lokalizację zjazdu z drogi gminnej nr [...] na działki [...], jednak nie uznano tej okoliczności za zagadnienie wstępne, uzasadniające zawieszenie postępowania.

Od tej decyzji odwołanie wniósł Wójt Gminy zarzucając jej naruszenie: - art. 33 ust. 1 pr. bud. poprzez brak sprawdzenia projektu budowlanego z punktu widzenia zasad prawa budowlanego, a w szczególności czy skarżone pozwolenie na budowę obejmuje całość zamierzenia budowlanego, - art. 5 ust. 1 pkt 9 pr. bud. poprzez nie sprawdzenie projektu budowlanego z punktu widzenia zasad prawa budowlanego wyrażonych art. 5 ust. 1 pkt 9, a w szczególności nie zbadanie czy na skutek wydania pozwolenia nie dojdzie do naruszenia interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania projektowanego pawilonu handlowo-usługowego, w szczególności dostępu do drogi publicznej. Nadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 7 k.p.a. poprzez pominięcie słusznego interesu strony, - art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wszechstronny i wyczerpujący całości materiału dowodowego oraz jego błędną ocenę. Podniesiono, że już w toku postępowania wyjaśniającego w tej sprawie Wójt Gminy podnosił, że nie może być dokonana w centrum D. budowa pawilonu handlowo-usługowego bez rozwiązania kwestii komunikacyjnej oraz infrastruktury technicznej, zaś projekt budowalny winien zawierać budowę sieci oraz przebudowę drogi gminnej ul. [...] wraz z włączeniem w drogę krajową nr [...]. Mimo uwag zatwierdzony projekt budowlany nie zawiera rozwiązania dotyczącego przebudowy drogi gminnej oraz budowy sieci. Wskazano, że pozwolenie na budowę winno dotyczyć całego zamierzenia inwestycyjnego, co oznacza, że w przypadku budowy obiektu budowlanego pozwolenie na budowę winno objąć całe zamierzenie, w tym budowę instalacji i urządzeń budowlanych zapewniających możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. W tej sprawie aby obiekt mógł funkcjonować, zgodnie z przeznaczeniem, wymagane jest odprowadzenie wód opadowych z całego terenu inwestycyjnego. Problem ten miał być rozwiązany poprzez podłączenie do sieci kanalizacji deszczowej na podstawie odrębnego pozwolenia na budowę zainicjowanego przez Gminę D., jednakże mimo przygotowania dokumentacji projektowej sieci właściciel działki nr [...] obr. D. nie wyraził zgody na wejście na swój teren. Oznacza to, że Gmina nie może wystąpić z wnioskiem o pozwolenie na budowę (zgłoszenie), co skutkuje, że w tej sprawie nie ma możliwości technicznego podłączenia do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej projektowanego pawilonu. Obecna sieć jest przeciążona, ma zbyt małe średnice przewodów, co powoduje blokowanie przepływu ścieków deszczowych, a w efekcie dochodzi do degradacji nawierzchni ulic: [...]. Utwardzenie dużej powierzchni działek inwestora spowoduje dalsze znaczne pogorszenie warunków gruntowych.

Zarzucono także, że inwestorom udzielono pozwolenia na budowę bez dokonania wszechstronnej analizy zamierzenia inwestycyjnego pod względem jego zgodności z art. 5 ust. 1 pkt 9 pr. bud. nakazującego zapewnić przy projektowaniu i budowie obiektu budowlanego ochronę interesów osób trzecich, w szczególności dostępu do drogi publicznej. Organ nie ocenił, jaki wpływ na sąsiednie nieruchomości będzie miała lokalizacja takiego obiektu, przy czym jak wynika z uzasadnienia decyzji jako strony postepowania zostali uznani jedynie właściciele nieruchomości bezpośrednio sąsiadujący z terenem inwestycji, natomiast nie uwzględniono faktu, że inwestycja będzie oddziaływać także na innych właścicieli działek, którzy dostęp do nieruchomości posiadają poprzez działkę o nr [...] stanowiącą drogę ul. [...]. Realizacja pawilonu zdecydowanie pogorszy i nasili istniejący ruch w obrębie tej drogi, a także dróg lokalnych całkowicie nieprzygotowanych do obsługi takiego obiektu. Doprowadzi to do zagrożenia na drodze krajowej nr [...]. Załączono do odwołania kopie: koncepcji przebudowy skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z ulicą [...] uzgodnioną z Generalna Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w O., koncepcję usprawnień geometrii i organizacji ruchu na wybranych ulicach w D. oraz analizę ruchowa do założeń inwestycyjnych związanych z przebudową skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z ul. [...] w D. w odniesieniu do planowanej budowy obiektu handlowego.

Pismem z dnia 15 września 2015r. pp. A. i J.F. wystąpili z protestem przeciw planowanej inwestycji wobec znacznego zwiększenia ruchu pojazdów w obrębie ulicy [...], która nie jest przygotowana do przyjęcia zwiększonego natężenia pojazdów tak osobowych, jak i ciężarowych.

Pismami z dnia 16 i 17 września 2015r. mieszkańcy gminy D. zamieszkali przy ul. [...] pp. R.P., T. i A. Ż., B.D., J.S., S. i R.R., B. i R.M., P.N., J.T., D.T. wystąpili z wnioskami o dopuszczenie na prawach strony do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania pozwolenia na budowę na podstawie art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 pr. bud.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 35 pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień oraz pozwoleń. Wskazano, że wobec spełnienia określonych wyżej wymagań oraz wymagań zawartych w art. 32 ust. 4 pr. bud. organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślono, że wskazana decyzja nie obejmuje przebudowy istniejącej linii napowietrznej kolidującej z inwestycją, budowy sieci i przyłączy poza obszarem wyznaczonym przez działki inwestora i budowy zjazdu z drogi gminnej oraz przebudowy istniejącej sieci telekomunikacyjnej kolidującej z nową inwestycją, elementy te będą objęte oddzielnym pozwoleniem. Wyjaśniono, że teren inwestycji objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy z [...], z którego wynika, że teren inwestycji oznaczony został w planie jako 2U i jest przeznaczony pod usługi nieuciążliwe. Teren nie jest objęty formami ochrony przyrody, ani ochrony konserwatorskiej. W tym względzie należało zatem uznać, ze projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ww. planu miejscowego.

Odnośnie ustaleń dotyczących komunikacji terenów to zawarte zostały one w § 10 planu, gdzie w ust. 1 lit. c zapisano, że obsługa komunikacyjna terenu prowadzona będzie poprzez istniejące i projektowane drogi gminne klasy dojazdowej oraz drogi wewnętrzne. Teren inwestycyjny jest położony bezpośrednio przy ul. [...] - działka nr [...]. Z załączonego projektu zagospodarowania terenu wynika, że droga (ul. [...]) stanowi drogę gminną, co wynika z uchwały nr [...] RG z dnia [...], wobec czego stosownie do zapisu art. 1 i art. 2 ustawy o drogach publicznych stanowi drogę publiczną. Działki inwestora posiadają dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd, przy czym do projektu budowlanego załączono decyzję Wójta Gminy z dnia [...] zezwalającą na lokalizację na czas nieokreślony zjazdu publicznego o szerokości 12m na tę drogę. W świetle ustaleń organ stwierdził, że spełniona została przesłanka dostępności do drogi publicznej. Odnośnie zapisów dotyczących odprowadzenia ścieków deszczowych z terenu planowanej inwestycji wyjaśniono, że stosownie do zapisów planu zagospodarowania przestrzennego gminy § 10 ust. 2 lit. d ścieki deszczowe z dróg, parkingów i placów utwardzonych należy wprowadzać poprzez sieć kanalizacji deszczowej w ramach systemu gminnego; wody deszczowe zagospodarować na terenie działki własnej. Z przedłożonej do projektu dokumentacji technicznej wynika, że przedstawiono warunki przyłączenia budynków handlowo-usługowych i jednego budynku zaplecza technicznego do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej (str. 301-303), co oznacza, że przedstawione przez inwestorów rozwiązania są zgodne z wymaganiami planu miejscowego.

Dodatkowo podniesiono, że organ rozpoznający sprawę nie mógł samodzielnie modyfikować wniosku strony, gdyż jest on wiążący dla organów rozpoznających sprawę. Odnośnie kolejnego zarzutu dotyczącego naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 pr. bud. poprzez niezbadanie czy rozwiązania planistyczne nie naruszają uzasadnionego interesu osób trzecich w zakresie oddziaływania obiektu w sytuacji, gdy realizacja pawilonu handlowo - usługowego pogorszy i nasili ruch w obrębie drogi gminnej ul. [...] nieprzygotowanej do obsługi nowego powstałego obciążenia pojazdami, wyjaśniono, że zarzut taki wydaje się być skierowany do niewłaściwego organu, skoro kształtowanie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do zadań własnych gminy, poprzez uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. To rada gminy przystępując do uchwalenia planu winna takie aspekty rozwiązań komunikacyjnych uwzględnić i przygotować.

W kwestii konieczności uzależnienia decyzji o pozwoleniu na budowę od uwzględnienia w tej decyzji zakresu przebudowy drogi gminnej na odcinku od zjazdu na działkę inwestora do skrzyżowania drogi gminnej (ul. [...]) z drogą krajową nr [...] włącznie należy przywołać zapis § 10 planu miejscowego, który nie określa takiego obowiązku, który powinien być nałożony na inwestora. Ustalenia zawarte w planie mają znaczenie jedynie w przypadku przyszłej przebudowy tej drogi. Natomiast brak jest wskazania aby jakakolwiek budowa przy ul. [...] warunkowała konieczność przebudowy tej drogi przez inwestora, tym bardziej przebudowy skrzyżowania z drogą krajową nr [...].

Na tę decyzję Wójt Gminy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 33 ust. 1 pr. bud. poprzez udzielenie pozwolenia na budowę obejmującego jedynie część całego zamierzenia budowlanego;

- art. 35 ust. 2 i 3 pr. bud. poprzez udzielenie pozwolenia na budowę pomimo braku zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także błędną interpretację zapisów planu w zakresie powiązania komunikacyjnego planowanego obiektu handlowo-usługowego z droga krajowa nr [...];

-art. 5 ust.1 pkt9 pr. bud. poprzez udzielenie pozwolenia na budowę z pominięciem ustaleń dotyczących naruszenia interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, w szczególności polegającego na zapewnieniu dostępu do drogi publicznej;

- art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm.) zwanej dalej: kpa., poprzez pominięcie uwzględnienia słusznego interesu stron postepowania;

- art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie przez organ I instancji w sposób wszechstronny i wyczerpujący całości materiału dowodowego oraz jego błędna ocenę.

W uzasadnieniu skarżący ponowił argumenty i wyartykułował zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu złożonym do Wojewody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wyjaśnił, że łącznie z decyzją przekazuje dziewięć wniosków o dopuszczenie na prawach strony do udziału w toczącym się postępowaniu. Wnioski te wpłynęły do Starosty w daniach 17 i 18 września 2015r. w trakcie trwania postępowania odwoławczego. Organ I instancji nie przekazał ich organowi odwoławczemu tylko rozpoznał je we własnym zakresie wydając w dniu [...] decyzje umarzające poszczególne postępowania z uwagi na ich bezprzedmiotowość skoro w dniu [...] Wojewoda wydał skarżoną decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę. Od tych decyzji strony te zostały wniesione odwołania wraz z wnioskami, które zostały rozpoznane decyzjami z dnia [...] o uchyleniu decyzji Starosty i umorzeniu postępowania. Wobec braku jednolitości w judykaturze Wojewoda przekazał do Sądu wnioski o dopuszczenie do udziału na prawach strony w toczącym się postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014r. poz. 1647) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa.

Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ustawy ppsa. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego.

Sąd poddawszy kontroli skarżoną decyzję stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż w niej wskazano.

W rozpoznawanej sprawie Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy wobec i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy ppsa. uchylił skarżoną decyzję .

W rzeczonej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na częściową rozbiórkę budynku mieszkalno-usługowego z pozostawieniem części istniejącej serwerowni oraz budowę pawilonu handlowo-usługowego wraz z instalacjami w obrębie działek inwestora o nr [...] w obrębie geodezyjnym D. gm. D.

Jak już wskazano wyżej Sąd przystępując do merytorycznego rozpoznania tej sprawy stwierdził istotne naruszenie zasad postępowania administracyjnego tj. art. 138 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. Jak wskazał Wojewoda w odpowiedzi na skargę, w tej sprawie na etapie postępowania odwoławczego pismami z dnia 16 i 17 września 2015r. mieszkańcy sąsiadujących nieruchomości z działkami inwestorów wystąpili z wnioskami o dopuszczenie ich do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydawanego pozwolenia na budowę. Jako podstawę prawną swojego działania przywołali art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 30 ustawy Prawo budowlane. Wprawdzie, organ odwoławczy nie otrzymał wskazanych wniosków do rozpoznania, gdyż organ I instancji rozpoznał je we własnym zakresie nie będąc do tego upoważnionym z uwagi na etap postepowania administracyjnego, które w momencie złożenia wniosków toczyło się przed organem odwoławczym lecz nie ulega żadnej wątpliwości Sądu, że to właśnie Wojewoda winien w toku postępowania odwoławczego ustalić, czy faktycznie osobom tym przysługuje przymiot strony w toczącym się postępowaniu, a następnie w sytuacji uznania za stronę postępowania umożliwić im zapoznanie się z aktami sprawy oraz przedstawienie swojego stanowiska.

Jak wynika bowiem z wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego aby zasada ta została zrealizowana, nie wystarczy stwierdzić, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni, konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Zasada ta znajduje konkretyzację w treści art. 138 k.p.a., z którego wynika, że organ odwoławczy rozpatrując sprawę ponownie zobowiązany jest do kompleksowego jej wyjaśnienia i merytorycznego rozstrzygnięcia oraz odniesienia się do zarzutów strony odwołującej, jak również zobowiązany jest do uwzględnienia zmiany stanu faktycznego i prawnego sprawy, jeśliby taki zaistniał po wydaniu zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W rzeczonej sprawie doszło właśnie do takiej zmiany stanu faktycznego, skoro z wnioskami o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony wystąpiły inne jeszcze osoby będące właścicielami nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji, zatem obowiązkiem organu rozpoznającego tę sprawę ponownie było dokonać oceny, czy faktycznie taki przymiot strony osobom tym przysługuje w oparciu o powołaną podstawę prawną z art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 pr. bud. .

Jak już wskazano wyżej brak takiego ustosunkowania się w decyzji organu odwoławczego nie nastąpił wprawdzie z winy tego organu lecz wadliwego postępowania organu I instancji, który sam rozpoznał złożone wnioski i umorzył postępowanie w tym zakresie, lecz okoliczność ta nie ma wpływu na ocenę prawną takiego działania, gdzie mimo wystąpienia z wnioskami o dopuszczenie do udziału w sprawie nie zostały one rozpoznane na etapie postępowania odwoławczego przez Wojewodę. Działanie takie pozbawiło tych zainteresowanych możliwości skorzystania z przysługującego im prawa, jeśliby uznano te osoby za stronę postępowania.

Okoliczność powyższa stosownie do zapisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może znacząco wpływać na bieg tej sprawy, skoro zgodnie z przywołanym zapisem strona, która bez własnej winy nie brała udziału w sprawie może wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania. Warunkiem jednakże skuteczności takiego wniosku jest wykazanie, iż bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz spełnienie przesłanek określonych w art. 148 Kpa.

Stosownie zaś do art. 145 § 1 ust. 1 lit b ustawy p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z analizy tego przepisu wynika jednoznacznie, że podstawami do wznowienia postępowania są przesłanki określone w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a., chyba że zachodzą okoliczności przewidziane w art. 146 § l lub § 2 Kpa (patrz T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Komentarz, str. 458). W § 1 tego przepisu uregulowano terminy po upływie których nie może nastąpić uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, zaś z § 2 art. 146 Kpa wynika, że nie uchyla się decyzji, także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Zatem w tej sprawie z uwagi na okoliczności dające podstawę do wznowienia postępowania wobec braku rozstrzygnięcia kwestii posiadania przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym wydanego pozwolenia na budowę, pomimo zgłoszenia się wyżej wskazanych osób do udziału w postepowaniu na etapie postepowania odwoławczego, organ odwoławczy zobowiązany będzie ponownie rozpoznać sprawę, przy czym w toku postepowania winien ocenić czy wnioskującym przysługuje przymiot strony oraz umożliwić ewentualny udział w postępowaniu. Dopiero po rozpoznaniu tej kwestii możliwe jest wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielonego pozwolenia na budowę.

Wobec powyższego przedwczesnym byłoby wypowiadanie się merytorycznie przez Sąd w zakresie zgłoszonych zarzutów Gminy, bowiem wcześniej Wojewoda winien ustalić czy wnioskodawcom przysługuje przymiot strony postępowania administracyjnego z uwagi na podnoszone naruszenie ich uzasadnionego interesu. Sąd nie przesądzając przyszłego rozstrzygnięcia organu odwoławczego zobowiązany był jednakże z urzędu stwierdzić w okolicznościach tej sprawy naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.