Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 532/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243-246 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 252 par. 2,  art. 258 par. 1, 2 pkt 7,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę oraz rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. Ż. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 8 grudnia 2009r. od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]roku znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę oraz rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym M. Ż. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 16 września 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku oraz w piśmie z dnia 8 grudnia 2009r. skarżący oświadcza, iż utrzymuje się z renty w wysokości 850,75zł netto miesięcznie, korzysta z pomocy MOPS – ostatnio otrzymał kwotę 200zł na leki. Skarżący jest inwalidą II grupy – leczy się na kilka chorób. Skarżący szacuje całe swoje zadłużenie w bankach i urzędzie skarbowym na łączna kwotę ok. 50000zł. Jako miesięczne wydatki skarżący wskazuje alimenty na kwotę 400zł oraz raty w łącznej kwocie 511,50zł. Wniosek o ustanowienie adwokata skarżący uzasadnia kłopotami ze zdrowiem psychicznym. M. Ż. sam pozostaje w gospodarstwie domowym, w skład jego majątku wchodzi mieszkanie lokatorskie wielkości 69,75m². Cennych ruchomości ani oszczędności skarżący nie wykazuje.

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego, przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów, stan zdrowia oraz posiadane zadłużenie we wskazanej wysokości należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.