Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1374/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz  art. 258 §1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: - ustanowić dla F. C. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.

Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym dotyczącym w niniejszej sprawie ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

W nadesłanym do Sądu w dniu 15 listopada 2010 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni oświadczyła, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 840 zł miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że oprócz mieszkania o pow. 15 m2, nie posiada żadnego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając przedmiotowy wniosek F. C. wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku (87 lat), dlatego też ma utrudnioną możliwość osobistego uczestnictwa w niniejszym postępowaniu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzono, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez nią kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż miesięczny dochód wnioskodawczyni w wysokości 840 zł służy do pokrycia nie tylko kosztów utrzymania mieszkania oraz bieżącego utrzymania, ale jak można przypuszczać, ze względu na podeszły wiek wnioskodawczyni (87 lat), również kosztów zakupów niezbędnych lekarstw i ewentualnej pomocy osób trzecich. Powyższe okoliczności dają podstawę aby przypuszczać, iż F. C. ze względu na swój wiek oraz stan zdrowia ma ograniczone możliwości w uzyskaniu dodatkowego źródła dochodu. Aktualny natomiast dochód, jak wskazano powyżej, wystarcza jedynie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego w tym kosztów leczenia.

Oceniając wniosek o ustanowienie pełnomocnika stwierdzić zatem należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.