Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 862/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, 220 § 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/05 w przedmiocie odrzucenia zażalenie w sprawie ze skargi G. B. i W. R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] nr [...] w przedmiocie mienia pozostawionego poza granicami kraju postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2007 r. odrzucił zażalenie złożone przez pełnomocnika W. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 3 sierpnia 2007 r. w przedmiocie odrzucenia jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 kwietnia 2006 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca na posiedzeniu bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik W. R., wnosząc w jej imieniu, zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 3 sierpnia 2007r. nie uiścił wymaganego od zażalenia wpisu w kwocie 100 zł, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.

Pełnomocnik W. R. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 września 2005 r. zwolnił skarżącą od uiszczenia wpisu w kwocie 50 zł. Postanowienie to nie zostało w dalszym toku postępowania ani uchylone, ani zmienione. Ponadto w dniu 20 kwietnia 2007 r. R. K. wpłacił w imieniu W. R. na konto Sądu I instancji kwotę 100 zł., oznaczając ten przelew: ,,za zażalenie". Pełnomocnik skarżącej wskazał dodatkowo, że wnosząc w dniu 26 czerwca 2007 r. wniosek o przywrócenie terminu wraz z załączoną skargą kasacyjną dokonał wpłaty wpisu w kwocie 100 zł. Tym samym, w ocenie pełnomocnika W. R., zaskarżone postanowienie Sądu I instancji zostało wydane z obrazą art. 220 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. regulacja powyższa ma zastosowanie także do zażaleń.

Za nietrafne uznać należy zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżącej w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Regulacja, na którą powołuje się pełnomocnik skarżącej, czyli art. 220 § 4 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tego przepisu, jest wolne od wpisu. Owymi środkami prawnymi, jak wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Przepis ten nie ma zastosowania do postanowienia sądu o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z treścią art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na względzie, iż w rozpoznawanej sprawie zażalenie złożone w imieniu W. R., przez jej pełnomocnika, podlegało opłacie stałej, powinno być ono opłacone bez wezwania w terminie do jego wniesienia do Sądu.

Argument pełnomocnika skarżącej, że uiścił on wpis w kwocie 100 zł, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2006 r. jest również niezasadny, ponieważ jak wynika z treści przelewu załączonego do wspomnianych pism, był to wpis od złożonej skargi kasacyjnej, a nie od zażalenia. Uznania Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mógł zyskać również podniesiony w zażaleniu argument dotyczący opłacenia przedmiotowego zażalenia w imieniu W. R. przez R. K. w dniu 20 kwietnia 2007 r. Zauważyć bowiem należy, że postanowienie, na które złożył zażalenie pełnomocnik W. R. i które jako nieopłacone zostało odrzucone postanowieniem Sądu I instancji z dnia 14 września 2007r., zostało wydane w dniu 3 sierpnia 2007 r. Nie ma zatem podstaw do zaliczenia uiszczonej w dniu 20 kwietnia 2007 r. kwoty 100 zł na poczet wydanego w późniejszym okresie postanowienia. Zwolnienie zaś W. R. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 września 2005 r. z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 50 zł nie oznacza, że skarżąca została zwolniona od ponoszenia innych powstałych w trakcie toczącego się postępowania opłat sądowych, w tym wpisów od składanych zażaleń, ponieważ w pozostałym zakresie, powołanym postanowieniem, Sąd odmówił jej przyznania prawa pomocy, co jednoznacznie wynika z treści owego postanowienia.

W świetle powyższego zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznać należało za prawidłowe, zażalenie zaś jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw oddalić, co orzeczono na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.