Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1074/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12b ust. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: par. 79 ust. 2, par. 82 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 263 poz 1572
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania  geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu  geodezyjnego i kartograficznego.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi G spółki z o.o. Sp. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta - decyzją z [...] września 2016 r. nr [...] - odmówił przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego z [...] kwietnia 2016 r., sporządzonego przez G sp. z o.o. sp. k.

Uzasadniając decyzję organ pierwszej instancji, powołując się na treść § 79 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2011 r., nr 263, poz.1572, dalej: rozp. MSWiA), uznał, że obowiązek aktualizacji użytków gruntowych istnieje na obszarze obejmującym teren kubaturowej inwestycji budowlanej, natomiast nie istnieje na obszarze przyległym (tzw. kołnierzu) jak i dla obszaru objętego tzw. inwestycją liniową. Skoro więc wykonawca w sprawozdaniu technicznym nie określił celu oraz zakresu rzeczowego i terytorialnego wykonanych prac geodezyjnych, organ pierwszej instancji założył, że w sprawie mamy do czynienia z planowaną inwestycją kubaturową. Dlatego też przyjął, że wykonawca nie był wyłączony z obowiązku aktualizacji użytków gruntowych.

Organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z § 82 ust. 2 pkt. 2 rozp. MSWiA, w zależności od rodzaju i wielkości inwestycji mapę do celów projektowych sporządza się w układzie jednostkowym (w jednym arkuszu) - w tym przypadku na mapie należy zaznaczyć zasięg arkusza na szkicu orientacyjnym zorientowanym do północy. W rozpoznanej sprawie mapa dołączona do zgłoszenia, zawarta w jednym pliku formatu dxf, zawiera jedną część obejmującą treść mapy, na której brak jest granic oraz opisu sekcji mapy, a także zawiera jedną część opisową, co w sposób oczywisty oznacza, że została opracowana w celu jej wydrukowania na jednym arkuszu mapy. Na mapie powinien być więc zaznaczony zasięg arkusza na szkicu orientacyjnym zorientowanym do północy. A tego przedłożona mapa nie zawiera.

Organ pierwszej instancji uznał także, że skoro w rozpoznanej sprawie mamy do czynienia ze zmianą danych ewidencyjnych poprzez zmianę rodzaju użytku gruntowego, bądź/i zmianę oznaczenia funkcji użytkowej budynków, wykonawca powinien porównać treść materiałów PZGiK ze stanem faktycznym (co przewiduje § 7 ust. 1 pkt 2 rozp. MSWiA). Tego jednak wykonawca nie uczynił.

W odwołaniu od ww. decyzji G sp. z o.o. sp. k., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyjęcie operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wskazała, że pod względem kompletności przekazanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych, zarzut braku dokumentacji na zmianę oznaczenia użytku gruntowego na działce nr [...] jest bezzasadny. Odwołująca się spółka zwróciła uwagę, że mapę ewidencyjną otrzymała z PODGiK. Jeżeli Starosta ma natomiast podejrzenie niezgodności oznaczenia rodzaju użytku gruntowego ze stanem faktycznym, powinien szukać wyjaśnienia u właściciela działki. Odwołujący się zaznaczył, że §79 rozp. MSWiA "Geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe" zawiera wyłączenia.

Ponadto w odwołaniu wskazano, że mapa do celów projektowych została sporządzona w formie pliku elektronicznego formatu dxf, z opisaniem współrzędnych krzyży siatki, a nie jak podano w protokole jako arkusz. PODGiK przekazując materiały niestety nie podaje numeru i zasięgu mapy zasadniczej.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] października 2016r. nr [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: K.p.a.) – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z planowaną inwestycją kubaturową. Uznał on, iż skoro wykonawca nie określił celu wykonywanych prac, czyli celu dla jakiego opracował mapę do celów projektowych, to nie można było zakładać – jak uczynił to organ pierwszej instancji - iż mamy do czynienia z planowaną inwestycją kubaturową. W związku z tym organ odwoławczy zarzut braku dokumentacji na zmianę oznaczenia użytku gruntowego, zawarty w protokole weryfikacji, uznał za nieuzasadniony.

W pozostałym zakresie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G sp. z o.o. sp. k. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. art. 7, 8, 9, 77 § 1 i 80 K.p.a., poprzez wydanie decyzji bez gruntownego zbadania wszystkich okoliczności sprawy,

2. art. 12b ust. 7 i 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1629 ze zm., dalej: P.g.k), poprzez nieuwzględnienie stanowiska skarżącej i wydanie decyzji odmownej,

3. § 79 ust. 2 rozp. MSWiA, poprzez uznanie, że wykonawca ma obowiązek dokonać aktualizacji użytków gruntowych, w sytuacji, gdy przedmiotowy przepis nakłada obowiązek aktualizacyjny na organ,

4. § 82 ust. 1 i 2 rozp. MSWiA, poprzez uznanie, że wykonawca ma obowiązek sporządzić mapę do celów projektowych w formie arkuszu A-4, w sytuacji, gdy rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie krajowych ram interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych z dnia 12 kwietnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 526, dalej: rozp. RM) uprawnia stosowanie elektronicznych dokumentów w formacie dxf,

5. § 19 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2028, dalej: rozp. MAiC), poprzez uznanie, że to wykonawca ma nanieść na mapę do celów projektowych określone oznaczenia, w sytuacji, gdy to mapa zasadnicza uzyskana z zasobów powinna zawierać wskazane oznaczenia.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając zarzut naruszenia § 79 rozp. MSWiA skarżąca wskazała, że nie rozumie na jakiej podstawie organ uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym mamy do czynienia z planowaną inwestycją kubaturową i w związku z tym istnieje obowiązek aktualizacyjny.

Uzasadniając z kolei zarzut naruszenia § 82 ust. 1 i 2 rozp. MSWiA, skarżąca wskazała, że skoro rozp. RM uprawnia do stosowania elektronicznych dokumentów w formacie dxf, to również możliwe jest złożenie mapy w tym formacie. Błędne jest zatem stanowisko organów odmawiające przyjęcia mapy sporządzonej w formie elektronicznej dxf i uznania jej za mapę sporządzoną w układzie jednostkowym.

W zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia § 19 rozp. MAiC skarżąca wskazała, że organ bezpodstawnie przerzuca na wykonawcę obowiązek naniesienia na mapę do celów projektowych określonych oznaczeń, tj. zasięg sekcji mapy, godła map oraz krzyże i współrzędne krzyży siatki. Zgodnie bowiem z treścią § 19 rozp. MAiC to na organie spoczywa obowiązek wydania (wygenerowania) mapy zasadniczej, będącej podstawą do sporządzenia mapy do celów projektowych, zawierającej wskazane oznaczenia.

Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia § 79 ust. 2 rozp. MSWiA jest nieuzasadniony. Skarżąca spółka nie zwróciła bowiem uwagi na to, że organ odwoławczy podzielił jej stanowisko zaprezentowane w odwołaniu, iż skoro wykonawca nie określił celu wykonywanych prac, czyli celu dla jakiego opracował mapę do celów projektowych, to nie można było zakładać - jak uczynił to organ pierwszej instancji - iż mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie z planowaną inwestycją kubaturową. W związku z tym organ odwoławczy zarzut braku dokumentacji na zmianę oznaczenia użytku gruntowego, zawarty w protokole weryfikacji, uznał za nieuzasadniony.

Całkowicie chybiony, wręcz niezrozumiały w realiach niniejszej sprawy jest zarzut naruszenia § 19 rozp. MAiC. Przepis ten nie stanowił bowiem bezpośredniej podstawy odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez skarżącą.

Nieuzasadniony okazał się także zarzut naruszenia § 82 rozp. MSWiA. Zgodnie z jego treścią, mapę do celów projektowych edytuje się na arkuszu formatu A4 lub jego wielokrotności (ust. 1). W zależności od rodzaju i wielkości inwestycji mapę sporządza się w układzie: 1) sekcyjnym - w tym przypadku na mapie należy zaznaczyć i podać właściwy numer sekcji; 2) jednostkowym (w jednym arkuszu) - w tym przypadku na mapie należy zaznaczyć zasięg arkusza na szkicu orientacyjnym zorientowanym do północy; 3) wieloarkuszowym - w tym przypadku na mapie należy podać numer arkusza i w nawiasie ogólną liczbę arkuszy, z zaznaczeniem właściwego arkusza na szkicu orientacyjnym, zorientowanym do północy, i przedstawieniem arkuszy sąsiednich (ust. 2).

W rozpoznawanej sprawie - jak słusznie wskazał organ odwoławczy - mapa dołączona do zgłoszenia zawarta w jednym pliku formatu dxf, zawiera jedną część obejmującą treść mapy, na której brak jest granic oraz opisu sekcji mapy, a także zawiera jedną część opisową. Zasadnie zatem uznały organy, że mapa ta została opracowana w celu jej wydrukowania na jednym arkuszu mapy jako mapy w układzie jednostkowym. W takim przypadku, zgodnie z treścią § 82 ust. 2 pkt 2 rozp. MSWiA, na mapie powinien być zaznaczony zasięg arkusza na szkicu orientacyjnym zorientowanym do północy. Skoro przesłana organowi mapa nie spełnia ww. wymogów, organ pierwszej instancji zasadnie - na podstawie art. 12b ust. 2 pkt 8 P.g.k. - wydał decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez skarżącą. Przewidziana natomiast w rozp. RM możliwość przekazania w operacie technicznym dokumentu elektronicznego w postaci pliku formatu dxf, nie zwalnia - jak słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę - wykonawcy ze stosowania pozostałych przepisów prawa, w tym § 82 rozp. MSWiA.

Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie zaktualizowała się żadna z przesłanek uwzględnienia skargi o których mowa w art. 145 § 1 w zw. z § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Z uwagi na powyższe skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić w oparciu o art. 151 ww. ustawy.