Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1158/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na pismo Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...] nr rej. [...] postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] roku J. S. zwrócił się do Prezydenta Miasta T. z wnioskiem wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji samochodu marki [...] nr rejestracyjnym [...] i o zwrot zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu, w kwocie [...], - złotych, jaką uiścił w związku z rejestracją tego pojazdu.

W uzasadnieniu swojego wniosku powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego uznające za niekonstytucyjne rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu.

W odpowiedzi na ten wniosek Prezydent Miasta T., w piśmie z dnia [...] r. nr [...] stwierdził, że nie znajduje podstaw do pozytywnego ustosunkowania się do żądań wniosku i odmówił zwrotu dochodzonej kwoty. Nadmienił, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania administracyjny tryb rozpatrzenia jego wniosku, a zwrot opłaty pobranej zgodnie z obowiązującymi w czasie rejestracji powołanego pojazdu przepisami może być prowadzony w drodze postępowania przed sądem administracyjnym na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W dniu [...] r. . S., za pośrednictwem Urzędu Miasta T., złożył skargę na pismo Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...]. Zdaniem skarżącego, skoro Trybunał Konstytucyjny orzekł, że pobrana opłata za wydanie karty pojazdu jest niezgodna z Konstytucja RP, to żądanie zwrotu zawyżonej opłaty w wysokości [...],- zł jest w pełni uzasadnione i daje podstawę do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji powołanego pojazdu na podstawie art. 145 a Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Prezydent Miasta T. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie przywołał argumentację zawartą w odpowiedzi udzielonej skarżącemu i wyjaśnił, że zgodnie z wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04 przepis § 1.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. z 2003 r., Nr 137, poz. 1310) stracił moc prawną z dniem 15 kwietnia 2006 r. Zatem opłaty za karty pojazdów wydane na podstawie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 roku, nr 108, poz. 908, ze zm.) i w oparciu o przepisy wykonawcze powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. obowiązywały w dacie rejestracji pojazdu skarżącego. Nadto, organ rejestrujący przy wydaniu karty pojazdu nie miał obowiązku sporządzenia w tym zakresie decyzji, bowiem pobranie opłaty i wydanie karty pojazdu stanowi czynność materialno-techniczną. Tym samym podtrzymał zajęte wcześniej stanowisko w sprawie i uznał się za nieuprawnionego do ustalenia zwrotu opłaty za kartę pojazdu pobranej od skarżącego.

Wezwaniem tut. Sądu z dnia [...] r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie, że przed wniesieniem skargi wezwał organ administracji do usunięcia naruszenia prawa.

W wezwaniu tym pouczono skarżącego o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru (k-[...] akt sądowych).

W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r. (poniedziałek) skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, pomimo stosownego wezwania Sądu.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze treść skargi oraz podjęte przez Sąd działania, wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia, określone w art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), co orzeczono w sentencji postanowienia.