Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2186/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2013 r., znak nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

Z uwagi na nie uiszczenie przez skarżącą w wyznaczonym terminie wpisu od skargi Sąd postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., jej skargę odrzucił. Przesyłka zawierająca powyższe orzeczenie została doręczona skarżącej w trybie przepisu art. 73 § 2 p.p.s.a. z dniem 1 października 2013 r.

W dniu 12 listopada 2013 r., (data nadania pisma w urzędzie pocztowym

w K.) I. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając swój wniosek strona podała, że jest osobą w starszym wieku i zamieszkuje sama. W terminie od 15 września 2013 r., do 4 listopada 2013 r. nie przebywała pod swoim adresem zamieszkania. Od 16 września do 31 października 2013 r., przebywała na urlopie wypoczynkowym poza swoim miejscem zamieszkania na wyjeździe wypoczynkowym w B. Strona dodała, że z uwagi na swój wiek i stan zdrowia często bierze udział w wyjazdach o charakterze wypoczynkowo – leczniczym. W dniach od 4 do 6 października 2013 r. skarżąca przebywała na D., a później wyjechała na zaplanowaną wycieczkę na W., gdzie przebywała do dnia 22 października 2013 r. Z wycieczki wróciła dopiero w późnych godzinach wieczornych udając się bezpośrednio poza K. na groby swoich bliskich w związku z świętem przypadającym na 1 listopada. Powołane wyżej okoliczności,

w ocenie skarżącej, wskazują, że oczywistym jest, iż nie miała ona możliwości podjęcia awizowanych przesyłek, bowiem zarówno w terminie pierwszego awiza – 16 września 2013 r. jak i przez kolejnych 7 dni, oraz w terminie następnego awiza z dnia 24 września 2013 r. i przez kolejnych 7 dni I. M. nie była obecna w miejscu zamieszkania. Dlatego też awiza odnalazła w swojej skrzynce pocztowej dopiero w dniu 4 listopada 2013 r., kiedy to udała się na pocztę. Jednak okazało się, że awizowanych przesyłek już tam nie ma. W ocenie skarżącej przedstawione okoliczności w pełni uzasadniają wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uchybiony termin (w tym również do uiszczenia wpisu od skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin - w tym wypadku złoży wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona należy wydać orzeczenie odmowne.

W ocenie Sądu I. M. nie wykazała, że spełniła przesłanki wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że obok warunków formalnych, które wnioskodawca musi spełnić (zachowanie terminu, dokonanie czynności, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu) konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, iż przy badaniu czy strona dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową, Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Doktryna i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza zdarzenia nagłe, nieprzewidywalne, których strona nie mogła przewidzieć np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie terminu nie jest również dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07).

W świetle powyższych wywodów nie można uznać, że powołane we wniosku zdarzenia (urlop wypoczynkowy, wyjazd na dużo wcześniej zaplanowaną wycieczkę na W.) stanowią okoliczności nagłe, uniemożliwiające skarżącej uiszczenie wpisu. W szczególności nie można uznać, że okoliczności te mogłaby stanowić nadzwyczajne przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności, w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych I. M. nie mogła przezwyciężyć.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.