Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 372/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 419
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jedn.
article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Ewa Marcinkowska (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2018 r. sprawy ze skargi Kancelarii Radców Prawnych [...] sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2017 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz Kancelarii Radców Prawnych [...] sp. j. z siedzibą w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 oraz art. 115 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2217), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej Kancelarii Radców prawnych [...] spółka jawna.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2017 r. Kancelaria Radców Prawnych [...] spółka jawna (dalej "Spółka"), powołując się na art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnienie informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, z późn. zm.), dalej u.d.i.p.", wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej "[...]WIF") o udostępnienie "wszystkich informacji publicznych" związanych z prowadzonym przez [...]WIF postępowaniem (lub postępowaniami) dotyczącymi udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w W. przy ul. [...], w tym w szczególności (ale nie wyłącznie):

dokumentów ze wszystkimi załącznikami (włączając w to elektroniczne formy dokumentów) ze wszystkich przeprowadzonych w przedmiotowym lokalu, przeznaczonym na aptekę ogólnodostępną, czynności w tym w szczególności: badań, pomiarów, oględzin, w szczególności w postaci: protokołów, sprawozdań, dokumentacji fotograficznej, video i innych form, (dokumentów z czynności wykonanych przez organ ale także dokumentów które organ uzyskał w związku z ww. postępowaniem/ postępowaniami),

wszystkich załączników do protokołu pokontrolnego z oględzin lokalu z dnia [...] czerwca 2017 r. w tym w szczególności dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin (wykonanych przez organ 189 zdjęć),

informacji o wszystkich osobach, które uczestniczyły w imieniu organu w podejmowaniu czynności w związku z postępowaniem/postępowaniami dotyczącymi lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną w budynku przy ul. [...] w W.,

metryki sprawy o której mowa w art. 66a K.p.a. (włączając w to elektroniczną metrykę o ile w takiej formie była sporządzana).

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. [...]WIF udostępnił Spółce, kopię protokołu z oględzin lokalu przeznaczonego na przedmiotową aptekę wraz z załącznikami tj. kopią upoważnień osób przeprowadzających oględziny i kopią zawiadomienia dotyczącego numeru administracyjnego, kopię części dokumentacji fotograficznej - 33 zdjęcia, kopię metryki postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Ponadto [...]WIF poinformował o osobach uczestniczących w imieniu organu w podejmowaniu czynności w związku z postępowaniem dotyczącym lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną. Jednocześnie pismem z dnia [...] listopada 2017 r. [...]WIF zawiadomił Spółkę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w postaci części dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin lokalu oraz załączników do protokołu: kopii faktur zakupu i pomiaru wydajności wentylacji dotyczących apteki ogólnodostępnej w W. przy ul. [...].

Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., [...]WIF odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci załączników nr 2, tj. kopii faktur zakupu i nr 4, tj. pomiaru wydajności wentylacji do protokołu pokontrolnego z oględzin lokalu przy ul. [...] w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz części dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin tego lokalu w dniu [...] czerwca 2017 r.

W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 2 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. oraz wskazał, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". Organ wyjaśnił, że zarówno orzecznictwo jak i doktryna odwołują się do definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa" zawartej w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. , Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Organ podał także, że pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", o której mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz "tajemnica przedsiębiorstwa" wskazana w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane są z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności.

Organ wskazał, że wnioskowane dokumenty tj. kopie faktur zakupu i dokument pomiaru wydajności wentylacji stanowiące informację wewnętrzną [...] sp. z o.o., nie są dokumentami ogólnodostępnymi, ujawnianymi do wiadomości publicznej, a [...]WIF otrzymał je w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, w ramach oględzin lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną. Również dokumentację fotograficzną opiniowanego obiektu [...]WIF uzyskał w związku i na potrzeby prowadzonego postępowania.

Dokumenty te zawierają szczegółowe dane techniczne i organizacyjne dotyczące miejsca świadczenia usług farmaceutycznych tj. lokalu apteki, w tym dotyczące rozplanowania i wyposażenia pomieszczeń apteki, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki (Dz. U. z 2002 r., Nr 161, poz. 1338 z późn. zm.), w sposób zapewniający prawidłową organizację pracy i bezpieczeństwo przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych, z zachowaniem ustalonych dla nich wymagań jakościowych.

Dalej organ podał, że [...] sp. z o.o. działa na rynku aptecznym, na którym funkcjonują również inne podmioty prowadzące działalność konkurencyjną. Dokumenty, których udostępnienia żąda wnioskodawca są ważne z punktu widzenia interesów spółki, dają osobom zainteresowanym wiedzę na temat funkcjonowania apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w W. przy ulicy [...] w zakresie stosowanych tam rozwiązań organizacyjnych, co, zdaniem organu, jest wiedzą cenną ze względu na fakt, iż powzięcie takiej wiedzy może mieć dla uczestników rynku wymierną i konkretną wartość.

Ponadto organ wyjaśnił, że w toku postępowania o udostępnienie informacji publicznej ustalił, iż kilka spośród 189 zdjęć, o udostępnienie których wnioskowała Spółka, zawiera wizerunek osób nie będących pracownikami organu. Zaznaczył jednocześnie, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej ustawodawca nie wskazał, co rozumie pod pojęciem "prywatności osoby fizycznej" co oznacza, że należy poszukiwać rozumienia tej przesłanki na gruncie innych aktów ustawowych. Organ stwierdził, że ustawodawca zaakceptował - gdy chodzi o wykładnię przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej - że to przez pryzmat prywatności jako kategorii składającej się na sferę prawną osoby fizycznej i określonej w ustawie o ochronie danych osobowych należy analizować regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim odnoszą się one do kategorii prywatności osoby fizycznej. Odwołując się do orzecznictwa NSA [...]WIF wskazał, że dane osobowe to zespół wiadomości (komunikatów) o konkretnym człowieku na tyle zintegrowany, że pozwala na jego zindywidualizowanie. Obejmuje co najmniej informacje niezbędne do identyfikacji (imię, nazwisko, miejsce zamieszkania), jednakże do tego się nie ogranicza, bowiem mieszczą się w nim również dalsze informacje, wzmacniające stopień identyfikacji. Zdaniem organu do informacji takich z pewnością należą zdjęcia osoby fizycznej, chociażby wykonane w przeszłości, umożliwiające jej identyfikację.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania organ stwierdził, że zdjęcia zawierające wizerunek osób nie będących pracownikami organu, w związku z tym nie pełniących funkcji publicznych oraz nie mających związku z ich pełnieniem, nie podlegają udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej. [...]WIF uznał więc, że w niniejszej sprawie występuje przesłanka ograniczenia dostępu do informacji publicznej w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 u.d.i.p., co implikuje konieczność wydania decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej.

Od decyzji tej Spółka wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W odwołaniu Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

W uzasadnieniu Spółka podniosła, że dokumenty, których udostępnienia jej odmówiono nie zawierają informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i nie są dokumentami objętymi tą ochroną. Zarzuciła, że z treści zaskarżonej decyzji nie można wywieść na jakich konkretnych przesłankach oparł się [...]WIF w odniesieniu do konkretnych elementów decyzji. Spółka podniosła także, że w analogicznej sprawie, w której [...]WIF wydał decyzję zawierającą takie samo uzasadnienie faktyczne i prawne, GIF uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Odwołując się do orzecznictwa NSA Spółka wskazała, że organ badając sprawę w tego typu sprawach powinien ocenić jaki jest zakres poufności, jakie zostały podjęte przez przedsiębiorcę działania mające na celu zachowanie poufności, która część żądania udzielenia informacji może narazić przedsiębiorcę na szkodę i na czym to narażenie miałoby polegać. W zaskarżonej decyzji brak jest natomiast takich ustaleń. Ponadto Spółka zwróciła uwagę, że poufność danych musi być przez przedsiębiorcę zamanifestowana, a z decyzji organu I instancji nie wynika, aby [...] Sp. z o.o. w jakikolwiek sposób zamanifestowała poufność danych.

W dalszej części odwołania Spółka wskazała, że protokół pomiaru wentylacji z całą pewnością nie zawiera informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorcy. Nie zawiera on bowiem żadnych informacji technologicznych organizacyjnych, czy też takich, które posiadałby określoną wartość. Spółka zarzuciła także, że organ nie rozważył, czy poprzez udostępnienie zdjęcia z wizerunkiem danej osoby fizycznej dochodzi do naruszenia prywatności osoby fizycznej. Zdaniem Spółki "prywatność osoby fizycznej" oraz "wizerunek osoby fizycznej" nie są pojęciami tożsamymi. Nie każde ujawnienie wizerunku, w ocenie Spółki, będzie stanowiło naruszenie prywatności, w sytuacji bowiem, gdy jest widoczny wizerunek osoby fizycznej ale nie jest możliwe określenie jej tożsamości, nie dojdzie do naruszenia prywatności. Spółka zarzuciła także, że organ nie rozważył w ogóle możliwości zanonimizowania wizerunku danej osoby, w ten sposób by nie była ona możliwa do identyfikacji.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. GIF utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji GIF podtrzymał argumentację zawartą w decyzji organu I instancji. Dodatkowo podał, że w toku postępowania odwoławczego od decyzji [...]WIF z dniu [...] grudnia 2017 r. (znak: [...]) nie posiada kompetencji do analizowania rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie uchylenia decyzji [...]WIF z dnia [...] listopada 2017 r. Postępowanie odwoławcze prowadzone przez GIF zakończone rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. dotyczyło bowiem odrębnego postępowania o udostępnienie informacji publicznej prowadzonego przez [...]WIF i pozostaje bez związku z rozstrzyganą sprawą.

Organ odwoławczy podniósł także, że dla odmówienia udostępnienia danej informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione muszą być przesłanki formalne i materialne. Przesłanka formalna wyraża się w zamanifestowaniu woli konkretnego przedsiębiorcy utajnienia danych informacji. Z kolei przesłanka materialna polega na tym, że informacje objęte tajemnicą przedsiębiorcy powinny stanowić informacje, których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na jego sytuację ekonomiczną, jakkolwiek nie muszą mieć same w sobie wartości gospodarczej. GIF wskazał, że informacje będące przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie zawierają dane dotyczące miejsca świadczenia usług farmaceutycznych, tj. dane dotyczące rozplanowania i wyposażenia pomieszczeń apteki, służące prowadzeniu działalności gospodarczej regulowanej zgodnie z przepisami ustawy - Prawo farmaceutyczne. Dane te zostały udostępnione organowi I instancji przez przedsiębiorcę do przetwarzania w postępowaniu regulowanym. Dane dotyczące obrotu spółki (dane organizacyjne) oraz dane techniczne i technologiczne lokalu dotyczą przedsiębiorcy i zostały zweryfikowane w postępowaniu regulowanym przed organem nadzoru farmaceutycznego. Dane te posiadają wartość, a ich nieuprawnione przetwarzanie może mieć wpływ na sytuację przedsiębiorcy. GIF wskazał, że z uwagi na powyższe uznaje kwalifikację organu I instancji za prawidłową. Każda nieujawniona do wiadomości publicznej informacja techniczna, technologiczna, organizacyjna przedsiębiorstwa lub inna informacja posiadająca wartość gospodarczą, co do której przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności powinna być - przed jej udostępnieniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej - indywidualnie oceniona pod kątem zakwalifikowania jej jako tajemnicy przedsiębiorcy.

Ponadto GIF podniósł, że dokumentacja fotograficzna zawiera wizerunki osób niebędących funkcjonariuszami publicznymi - osób fizycznych - osób prywatnych - biorących udział w oględzinach lokalu. W opinii GIF, w rozpatrywanej sprawie, kluczowym przy odmowie udostępnienia informacji o osobie, której dane dotyczą, bez względu w jakiej formie dane te zostały utrwalone (dokumentacja fotograficzna) i jaki jest to zakres danych osobowych (wizerunek), jest, czy osoby, których dane są przedmiotem żądania wnioskodawcy są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Dostęp do informacji publicznej może zostać ograniczony przez organ zobowiązany do jej udostępnienia z powołaniem się na ochronę prywatności jedynie w sytuacji, gdy informacja dotyczy osób niepełniących funkcji publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną powinno odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne, co zostało wykluczone przez organ I instancji. Z treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że ograniczenie w dostępie do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji.

W końcowej części uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do poszczególnych zarzutów sformułowanych w odwołaniu wskazując, że są one niezasadne.

Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 14 u.d.i.p. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i w konsekwencji odmówienie udostępnienia informacji publicznej, pomimo iż wnioskowane przez Spółkę informacje są informacjami publicznymi;

art. 5 ust 2 u.d.i.p. poprzez błędne zastosowanie, pomimo, iż wnioskowane przez Spółkę informacje tj. faktury VAT zakupu i dokument pomiaru wydajności wentylacji nie podlegają ograniczeniu ze względu tajemnicę przedsiębiorcy, a wizerunki osób fizycznych znajdujących się w dokumentacji fotograficznej mogą zostać zanonimizowane w skutek czego udostępnienie dokumentacji fotograficznej nie naruszy prywatności osób fizycznych.

W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że kopie faktur zakupu oraz dokument pomiaru wydajności wentylacji w lokalu nie zawierają informacji stanowiących tajemnicy przedsiębiorcy i nie są objęte tą ochroną, lecz stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione. Natomiast dokumentacja fotograficzna, zdaniem Spółki, powinna zostać wydana, po uprzednim zanonimizowaniu - maskowaniu danych osobowych znajdujących się w niej osób fizycznych, niebędących pracownikami organu, jako informacja publiczna.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne Spółka wskazała, że informację publiczną stanowi całość akt postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej - w tym zarówno dokumenty wytworzone, jak i posiadane przez organ w związku z konkretną sprawą. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ograniczają prawa do informacji wyłącznie do dokumentów urzędowych. Co do zasady zatem udostępnieniu podlegać będzie wszystko, co znajduje się w aktach postępowania, niezależnie od tego, czy będzie to dokument urzędowy, czy prywatny.

Spółka ponownie wskazała, że aby dana tajemnica przedsiębiorcy podlegała ochronie na podstawie przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji) musi zostać spełniona przesłanka formalna, jak i materialna tegoż przepisu. Przesłanka materialna oznacza, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą ze swej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. Organ badając sprawę o dostęp do informacji publicznej powinien zbadać jaki jest zakres poufności, jakie zostały podjęte przez przedsiębiorcę działania mające na celu zachowanie poufności, która część żądania udzielenia informacji może narazić przedsiębiorcę na szkodę i na czym to narażenie miałoby polegać. Spółka zarzuciła, że z zaskarżonej decyzji GIF nie wynika jaki jest zakres poufności tajemnicy przedsiębiorcy, na czym to narażenie na szkodę miałoby polegać. Nie wystarczy bowiem ogólnikowe stwierdzenie, że na skutek ujawnienia informacji przedsiębiorca będzie potencjalnie narażony na szkodę. Należy wyraźnie wskazać, które konkretnie dane żądane przez wnioskodawcę mogą narazić przedsiębiorcę na szkodę i na czym to narażenie miałoby polegać. Spółka zaznaczyła, że objęcie poufnością wymaga by informacja ta przedstawiała wartość gospodarczą. Spółka wskazała, że wedle jej wiedzy kopie faktur zakupu i dokument pomiaru wydajności wentylacji nie posiadają wartości gospodarczej, która nakazywałaby traktować je jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto Spółka podniosła, że z zaskarżonej decyzji nie wynika w jakikolwiek sposób została zamanifestowana poufność danych przez przedsiębiorcę.

Dodatkowo Spółka wskazała, że również dokumentacja fotograficzna, na której znajdują się osoby niebędące pracownikami Inspektoratu podlega udostępnieniu jako informacja publiczna, ale po uprzednim zanonimizowaniu przedstawionych osób, aby zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych zapobiec naruszeniu danych osobowych osób znajdujących się na zdjęciach. Konieczność dokonania anonimizacji nie może być przy tym utożsamiana z odmową udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych.

GIF w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do argumentu strony skarżącej, że całość akt postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ administracji publicznej bez względu na fakt, czy dokumenty w nich zgromadzone stanowią dokumenty urzędowe, czy też prywatne, wytworzone lub nie wytworzone przez dany organ jest informacją publiczną, organ wskazał, że odmowa dostępu do informacji publicznej dotyczyła zidentyfikowania tajemnic prawnie chronionych, nie zaś dyskursu ze stroną skarżącą, w zakresie czy akta postępowania administracyjnego są lub nie są informacjami publicznymi, bo tego organy nie negowały w wydanych rozstrzygnięciach. Organy wydając rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji publicznej miały na celu tylko i wyłącznie ochronę praw osób, których dane dotyczą znajdujących się w aktach postępowania o wydanie zezwolenia prowadzonego przez organ właściwy wskazany w ustawie - Prawo farmaceutyczne, tj.: [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym owo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W sprawie niniejszej nie było kwestią sporną, że wniosek strony skarżącej został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. – [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego oraz, że żądana w tym wniosku informacja w postaci załączników nr 2, tj. kopii faktur zakupu i nr 4, tj. pomiaru wydajności wentylacji do protokołu pokontrolnego z oględzin lokalu przy ul. [...] w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz części dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin tego lokalu w dniu [...] czerwca 2017 r., ma charakter informacji publicznej.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest natomiast kwestia zasadności odmowy udostępnienia części żądanej informacji publicznej, z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy [...] Sp. z o.o. oraz prywatność osób fizycznych.

W myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Stosownie natomiast do ust. 2 wymienionego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepisy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko (por. wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 678/11 – publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy wymaga zatem po pierwsze odniesienia się do definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, następnie zbadania treści żądanej informacji w świetle przesłanek zamieszczonych w tej definicji, a dopiero w następstwie tego wykazanie, że zaistniały wszystkie wymienione w niej przesłanki, niezbędne dla wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej na podstawie powyższego przepisu.

Tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa, o której stanowi art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 poz. 419), dalej "u.z.n.k." i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej.

Dane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki - 1) są to informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, 2) są to informacje poufne, tzn. nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, 3) przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji. Brak spełnienia choćby jednej z nich dyskwalifikuje daną informację jako tajemnicę przedsiębiorstwa (por. M. Filipek, Zaświadczenie z KRK jako tajemnica przedsiębiorstwa, Zam. PubI. 2010/9/20-23).

Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. (por wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 511/13, publ. LEX nr 1368966).

W doktrynie przyjmuje się, że ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji. (E. Nowińska, M. Du Vail, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2013 r.). Informację poufną można zatem uznać za tajemnicę, kiedy przedsiębiorca ma wolę, by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów, wola ta dla innych osób musi być rozpoznawalna. Ustawodawca nie przesądził przy tym, jakie to mianowicie mają być działania. Wydaje się więc, że każdy sposób działania, który wskazuje, że określone informacje są traktowane jako poufne, będzie stanowić realizację omawianego zalecenia ustawowego. Z tego względu ustawowe wymaganie podjęcia niezbędnych działań spełni także podjęcie pewnych czynności konkludentnych, jak np. zastrzeżenie poufności informacji i dopuszczenie do informacji jedynie wąskiego kręgu pracowników.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a także decyzji organu I instancji, nie wynika aby [...] Sp. z o.o. w jakikolwiek sposób wyraziła wolę utajnienia załączników nr 2 i nr 4 do protokołu pokontrolnego z oględzin lokalu przy ul. [...] w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. Okoliczność taka nie wynika z treści dokumentów będących przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W aktach sprawy brak jest też jakichkolwiek dokumentów, które by potwierdzały, że [...]WIF występował w tej sprawie do [...] Sp. z o.o. Kwestia ta była podnoszona przez stronę skarżącą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jednakże GIF w swojej decyzji nie odniósł się do tego zarzutu w żaden sposób.

Organ nie wykazał zatem, że w sprawie występuje element formalny konieczny do uznania załączników nr 2 i nr 4 do przedmiotowego protokołu pokontrolnego za informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy. Art. 5 ust. 2 u.d.i.p. został tym samym zastosowany przedwcześnie, albowiem organ nie podjął działań w celu ustalenia tej kwestii, np. poprzez zwrócenie się w tej sprawie do [...] Sp. z o.o. o zajęcie stanowiska.

Zaznaczyć przy tym należy, że nawet gdyby [...] Sp. z o.o. zastrzegł, że informacje, których udostępnienia domaga się strona skarżąca, stanowią tajemnice przedsiębiorcy, to organ winien to zastrzeżenie poddać ocenie i dopiero w dalszej kolejności, ewentualnie, odmówić ich udostępnienia.

W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że interpretacja dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorcy informacji publicznej na podstawie arbitralnej decyzji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą. Dla pozbawienia dostępu do szerokiego kręgu informacji wystarczającym byłoby bowiem formalne i niepodlegające jakiejkolwiek kontroli zadeklarowane przez przedsiębiorcę zastrzeżenie, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Konsekwentnie zatem należy przyjąć, że złożone przez przedsiębiorcę zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia, po przeprowadzeniu stosownego badania, zgodnie z obowiązującym prawem przesądzi, że zastrzeżone przez niego informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Jeżeli natomiast w wyniku sądowej kontroli okaże się, że zastrzeżona informacja, nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (por. w szczególności wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1483/12, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 321/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Łd 50/14 – publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wątpliwości Sądu budzi również to, czy w niniejszej sprawie występuje element materialny pozwalający na stwierdzenie, że dokumenty, których udostępnienia odmówiono na podstawie zaskarżonej decyzji zawierają tajemnicę przedsiębiorcy.

[...]WIF w swojej decyzji wskazał, że dokumenty te zwierają szczegółowe dane techniczne i organizacyjne dotyczące miejsca świadczenia usług farmaceutycznych, tj. lokalu apteki, w tym dotyczące rozplanowania i wyposażenia pomieszczeń apteki w sposób zapewniający prawidłową organizację pracy i bezpieczeństwo przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych z zachowaniem ustalonych dla nich wymagań jakościowych.

W tym miejscu należy przypomnieć, że powyższe stwierdzenia organu odnoszą się do załączników do protokołu pokontrolnego z oględzin lokalu przy ul. [...] w W. z dnia [...] czerwca 2017 r., tj. załącznika nr 2 - kopii faktur zakupu dokonywanych przez przedsiębiorcę na potrzeby organizacji apteki i załącznika nr 4, tj. protokołu pomiaru wydajności wentylacji lokalu przedsiębiorcy.

O ile kopie faktur, z których wynika jakie wyposażenie, w tym jakiego rodzaju aparatura, jaka technologia, jest wykorzystywana przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności w przedmiotowym lokalu, a także jaką kwotę przedsiębiorca przeznaczył na to wyposażenie, może mieć dla niego wartość gospodarczą, to w ocenie Sądu, cech takich trudno doszukać się w protokole pomiaru wydajności wentylacji lokalu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano jaką wartość gospodarczą może mieć ta informacja i w jaki sposób jej ujawnienie mogłoby narazić przedsiębiorcę na szkodę. Dokument ten istotnie wskazuje ilość, kubaturę oraz rodzaj pomieszczeń wynajmowanych przez [...] Sp. z o.o. na potrzeby prowadzenia apteki, jednakże nie jest jasne jaką wartość gospodarczą mogą informacje te posiadać. Niewystarczające, w ocenie Sądu, jest stwierdzenie organu I instancji, że tego rodzaju informacje "dają osobom zainteresowanym wiedzę na temat funkcjonowania apteki ogólnodostępnej (...) w zakresie stosowanych tam rozwiązań organizacyjnych, co jest wiedzą cenną ze względu na fakt, iż powzięcie takiej wiedzy może mieć dla uczestników rynku wymierną i konkretną wartość". Z kolei w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GIF stwierdził jedynie, że informacje te mają wartość oraz, że ich nieuprawnione przetwarzanie może mieć wpływ na przedsiębiorcę.

Pokreślić w tym miejscu należy, iż aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa, informacje posiadające choćby minimalną wartość gospodarczą, np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 2112/13, publ. LEX nr 1456979).

Zauważyć ponadto należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkami przewidzianymi w pkt 1 - 2 (ust. 2). Z powyższego wynika, że organ wydając ww. rozstrzygnięcie ma obowiązek w sposób wyczerpujący rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy (art. 7 i 77 § 1 K.p.a.), a także należycie umotywować swoje stanowisko w sprawie. Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej winna zawierać elementy wymienione w art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 11 K.p.a., w tym prawne i faktyczne uzasadnienie. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, w ocenie Sądu, tych wymogów nie spełnia. Zarówno organ I, jak i II instancji nie wyjaśniły w sposób należyty i przekonujący, że kopie faktur zakupu oraz protokół pomiaru wydajności wentylacji lokalu, w której przedsiębiorca [...] Sp. z o.o. będzie prowadził aptekę ogólnodostępną, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy.

Odnośnie natomiast odmowy udostępnienia części dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin lokalu przeznaczonego na aptekę przypomnieć należy, że zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Z kolei według art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922, z późn. zm.), której przepisy w pełnym zakresie obowiązywały w dniu wydania zaskarżonej decyzji, za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.

Na podkreślenie zasługuje, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej jest obowiązkiem podmiotów wykonujących zadania publiczne wynikającym z przepisów prawa, w tym zwłaszcza z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 u.d.i.p. i publicznym prawem podmiotowym wynikającym z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 2 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie jednak z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, każdy ma prawo do ochrony dotyczących go danych osobowych, a według art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 tej ustawy przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, a także gdy jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego, co oznacza, że zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych, udostępnianie informacji, w tym informacji publicznej jest dopuszczalne według zasad określonych w tej ustawie, tj. z poszanowaniem konstytucyjnego prawa do prywatności. Jednocześnie art. 5 ust. 2 zdanie 1 u.d.i.p. stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu m. in. ze względu na prywatność osoby fizycznej. Pierwszeństwo prawa do prywatności wobec prawa dostępu do informacji publicznej wynika zatem z obydwu wskazanych wyżej ustaw.

Treść art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. należy odczytywać w związku z treścią art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie z którym ograniczenie prawa do uzyskiwania informacji publicznej, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może mieć w tym kontekście charakter wyjątkowy, znajdujący uzasadnienie w regulacji rangi ustawowej, a zakres wskazanych w Konstytucji wartości uzasadniających ograniczenie dostępu do informacji publicznej precyzuje ustawodawca w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Ustawodawca połączył pojęcie "prywatności" z prawną kategorią osoby fizycznej. "Prywatność osoby fizycznej" jest zatem pewną sytuacją prawną konkretnego człowieka. Jest to pewna korzystna sytuacja prawna podlegająca ochronie chociażby przez to, że informacje mieszczące się w zakresie pojęcia prywatności nie mogą być co do zasady udostępniane (poza wyjątkami ustawowo określonymi) nawet w ramach realizacji publicznego prawa podmiotowego innego podmiotu do uzyskania informacji publicznej. W zakresie pojęcia "prywatności" mieszczą się również dane osobowe. W orzecznictwie podkreśla się, że celem ustawy o ochronie danych osobowych jest ochrona prywatności w rozumieniu art. 47 Konstytucji RP (wyrok NSA z 30 marca 2006 r., I OSK 628/05, LEX nr 198299; wyrok NSA w składzie 7 sędziów z 6 czerwca 2005 r., I OPS 2/05, LEX nr 157167), zgodnie z którym każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Skoro zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej, tj. osoby, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne, to nie ulega wątpliwości, że nie tylko takie dane, jak imię i nazwisko osoby fizycznej są danymi osobowymi i dotyczą sfery prywatności tej osoby (por. wyrok NSA z 18 listopada 2009 r., I OSK 667/09, LEX nr 588798; wyrok NSA z 28 stycznia 2008 r., I OSK 1365/06, LEX nr 453453).

Należy zgodzić się z poglądem, że jeżeli w treści informacji publicznej zawarte są dane umożliwiające proste ustalenie (bezpośrednio lub pośrednio) danych osobowych konkretnych osób fizycznych, to prawo do informacji publicznej w takim przypadku podlega ograniczeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 6 ust. 1-3 ustawy o ochronie danych osobowych (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2013 r., II SA/Wa 1373/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W interesie osób fizycznych leży udostępnianie tych danych o tyle, o ile taka jest ich wola, chyba że ustawodawca realizując inne jeszcze wartości przesądza o udostępnianiu tych danych niezależnie od woli tych osób, stanowiąc tym samym w konkretnym przypadku o pierwszeństwie wartości związanych z interesem publicznym nad wartościami powiązanymi z interesami indywidualnymi.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w ocenie Sądu, co do zasady wizerunek osób fizycznych niepełniących funkcji publicznych, zawarty dokumentach stanowiących informację publiczną, winien podlegać ochronie ze względu na prywatność tych osób.

Nie sposób jednak przychylić się do stanowiska organu, że żądana przez stronę skarżącą dokumentacja fotograficzna nie może być w żadnym zakresie udostępniona na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ powinien bowiem rozważyć, czy anonimizacja fotografii poprzez usunięcie wizerunku znajdujących się na nich osób nie będzie wystarczającym środkiem ochrony prywatności tych osób. W ocenie Sądu anonimizacja nie jest w tym przypadku niemożliwa i nie pozbawi tych fotografii ich zasadniczych cech jako źródła informacji publicznej.

W świetle powyższego Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, zastały wydane z naruszeniem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie oraz naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpatrujący sprawę, organ winien uwzględnić ocenę prawną, którą Sąd przedstawił w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia, jak również uwzględnić wskazania, w zakresie obowiązku organu przedstawienia pełnej i skonkretyzowanej oceny wystąpienia przesłanek umożliwiających lub sprzeciwiających się udostępnieniu żądanych dokumentów. Organ winien przede wszystkim zbadać, czy w przypadku żądanych przez stronę skarżącą dokumentów występuje element formalny i materialny konieczny do uznania załączników nr 2 i nr 4 do przedmiotowego protokołu pokontrolnego za informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto organ winien rozważyć możliwość udostępnienia żądanej przez stronę skarżącą dokumentacji fotograficznej po jej wcześniejszym zanonimizowaniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy, wynagrodzenie pełnomocnika oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 ww. ustawy.