Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 20/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art 149 par. 1a ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i 1a, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 14 ust. 2,
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 64 par. 2, art. 63
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Jacek Kuza, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w D. na bezczynność Wójta Gminy Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdza, że Wójt Gminy Ł. dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy Ł. na rzecz [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 27 stycznia 2021 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 w zw.

z art. 6 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1-2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez brak realizacji wniosku w terminie ustawowym oraz biurokratyczne prowadzenie postępowania, mające cechy rażącego naruszenia prawa.

Skarżące Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 7 września 2020 r. dotyczącego informacji o nagrodach, premiach i dodatkach w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, stwierdzenie, czy organ dopuścił się bezczynności i czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 7 września 2020 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wystosował wniosek o udostępnienie informacji publicznej do Wójta Gminy Ł. dotyczący wysokości nagród, premii, dodatków przyznanych pracownikom samorządowym za lata 2019 r. i 2020 r.

W piśmie z 21 września 2020 r. organ wskazał, że treść wniosku jest niezrozumiała i wymaga doprecyzowania. Wójt stwierdził, że nie rozumie których pracowników ma dotyczyć wniosek, informując jednocześnie, iż po sprecyzowaniu wniosku możliwe będzie dalsze procedowanie. Wójt wyznaczył również termin udostępnienia informacji do 7 listopada 2020 r.

Po blisko dwóch miesiącach i kilkakrotnej wymianie korespondencji, 6 listopada 2020 r., organ udzielił odpowiedzi, że nie posiada listy pracowników, którzy otrzymali nagrody, premie i dodatki, gdyż lista taka nie została wytworzona. Wójt wskazał również, że nie może odpowiedzieć w zakresie punktów pozostałych (b i c), czyli udzielić odpowiedzi na pytania, czy w stosunku do osób, które otrzymały premie, nagrody, dodatki wpływały skargi lub osoby dopuściły się naruszenia prawa.

Pomimo udzielenia organowi kolejnych wyjaśnień i m.in. uzupełnienia braku wniosku wskazanego przez organ, do dnia wniesienia skargi wniosek ten nie został rozpatrzony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Organ zauważył, że skarżący wnosi o zobowiązanie do załatwienia wniosku z 7 września 2020 r., co nastąpiło pismem z 6 listopada 2020 r. Poinformowano w nim wnioskodawcę, że informacja publiczna wskazana w tym wniosku, tj. lista pracowników samorządowych, nie znajduje się w posiadaniu organu. W związku z tym, że nie została wytworzona informacja publiczna, nie mogła ona zostać udostępniona.

Niemożliwym było więc podanie, czy w stosunku do pracowników samorządowych, którzy otrzymali nagrody w 2020 r. i 2019 r., wpływały do organu skargi lub nagrodzone osoby dopuściły się naruszenia prawa.

Organ podniósł, że nie może domyślać się intencji zawartych w treści pytania. Tym bardziej, że wystąpił do wnioskodawcy o sprecyzowanie wniosku.

Następnie w dniu 9 listopada 2020 r. został wysłany przez skarżące Stowarzyszenie e-mail, który został potraktowany przez organ jako nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Zdaniem organu, zasadnym było zwrócenie się do wnioskodawcy o wykazanie zakresu, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, albowiem żądana informacja dotyczy informacji przetworzonej. Organ musi bowiem na podstawie sumy informacji prostych, przy zaangażowaniu grupy pracowników, na podstawie posiadanych różnych źródeł, w których mogą być zawarte żądane informacje, w pierwszej kolejności zweryfikować, czy takowe informacje istnieją, wydobyć poszczególne informacje cząstkowe i przygotować na potrzeby wnioskodawcy.

W związku z brakiem odpowiedzi w zakresie wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego, organ samodzielnie dokonał oceny, czy udostępnienie informacji wskazanych w pkt a) i c) wniosku spełnia kwalifikowane kryterium szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wymóg ten nie został spełniony, w związku z czym organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej.

Zdaniem organu, wniosek z 7 września 2020 r. został załatwiony pismem z 6 listopada 2020 r. informującym, że żądana informacja nie została wytworzona. Natomiast kolejny wniosek z 9 listopada 2020 r. został załatwiony przez wydanie decyzji z 11 lutego 2021 r. Tym samym organ nie pozostaje w bezczynności, albowiem wszystkie wnioski i pisma z nimi związane zostały załatwione zgodnie z przepisami ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wynika z przedstawionej Sądowi dokumentacji, w dniu 7 września 2020 r. skarżące Stowarzyszenie wysłało drogą elektroniczną do Wójta Gminy Ł. , na adres e-mail Gminy Ł. , wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

a) udostępnienia listy imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w 2019 oraz 2020 r. otrzymali nagrodę/nagrody oraz wysokość tej nagrody/tych nagród w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników samorządowych, oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody/tych nagród – w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego,

b) podanie, czy w stosunku do pracowników samorządowych, którzy (dot. pkt a) otrzymali nagrody w 2020 r. wpływały do organu skargi lub nagrodzone osoby dopuściły się naruszeń prawa, w tym nieuprawnionego udostępnienia danych osobowych,

c) podanie, czy w stosunku do pracowników samorządowych, którzy (dot. pkt a) otrzymali nagrody w 2019 r. wpływały do organu skargi lub nagrodzone osoby dopuściły się naruszeń prawa, w tym nieuprawnionego udostępnienia danych osobowych.

Dalsza wymiana korespondencji pomiędzy stronami zakończyła się wydaniem decyzji z 11 lutego 2021 r., znak: [...], którą Wójt Gminy Ł. odmówił udostępnienia informacji publicznej, sprecyzowanej przez wnioskodawcę w mailu z 9 listopada 2020 r.

Wyjaśnienia wymaga, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Przedmiotem sądowej kontroli w tego typu sprawach nie jest więc określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Uwzględniając skargę na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy Ł. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądane informacje stanowiły informację publiczną. Wójt jest bowiem organem władzy publicznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), zwanej dalej ustawą.

Nie ma również sporu co do tego, że żądane przez Stowarzyszenie informacje dotyczące wysokości nagród wypłaconych pracownikom samorządowym zatrudnionym w Urzędzie Gminy Ł. stanowią – co do zasady - informację publiczną. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy stanowi bowiem, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie do treści art. 6 ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f). Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Każda informacja o środkach wydatkowanych przez organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne stanowi więc informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy.

Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej i został skierowany do właściwego podmiotu, to odpowiedź powinna być udzielona na zasadach i w trybie określonych w ustawie, a mianowicie:

- udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy);

- w przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). W tej ostatniej sytuacji podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy);

- jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. W takiej sytuacji podmiot ten, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 1 i 2 );

- odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy).

W tym miejscu podkreślić należy, że bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot ten nie reaguje na wniosek o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym w ustawie, tj. nie podejmuje czynności przewidzianych w art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2 lub art. 16 i nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji odmownej w tym zakresie.

Analizując czy w niniejszej sprawie doszło do zarzucanego przez skarżącego stanu bezczynności oraz dokonując oceny jego charakteru, Sąd miał na uwadze stan faktyczny sprawy w dacie własnego orzekania. Nie można bowiem zobowiązać organu do określonego działania, jeśli zostało ono przed dniem orzekania już podjęte (por. przykładowo wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1789/16, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego został ostatecznie rozpatrzony w całości przez wydanie decyzji z 11 lutego 2021 r. odmawiającej udostępnienia informacji publicznej w pełnym zakresie określonym we wniosku. Tym samym zawarte w skardze żądanie dotyczące zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym Sąd orzekł o umorzeniu postępowania w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt I wyroku).

Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nosi cechy rażącego naruszenia prawa, o czym orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. z następujących powodów.

Bezczynność o charakterze rażącym ma miejsce wtedy, gdy w sposób znaczący i jednoznaczny doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające w jakimkolwiek zakresie winę organu za tę bezczynność. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych obowiązków, czyli terminów do załatwienia sprawy. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa.

Istotnym w tym miejscu pozostaje, że wniosek skarżącego Stowarzyszenia wpłynął do organu w dniu 7 września 2020 r. Zasadnym jest również przedstawienie przebiegu postępowania w sprawie tego wniosku i kolejnych, podejmowanych przez organ czynności.

W piśmie z 21 września 2020 r. organ wskazał, że wniosek powyższy w zakresie punktu a) nie został precyzyjnie sformułowany i nie można ustalić treści żądania. Wnioskodawca winien sprecyzować, czy wniosek dotyczy wszystkich osób zatrudnionych na terenie Gminy Ł. , które posiadają status pracowników samorządowych, czy też wnioskodawca domaga się informacji w innym zakresie, a jeśli tak to w jakim.

W odpowiedzi z 22 września 2020 r. skarżące Stowarzyszenie podniosło, że w rozumieniu przepisów "każdy z pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowiskach urzędniczych zaliczany jest do funkcjonariuszy publicznych".

Odnosząc się do powyższego, pismem z 24 września 2020 r. organ ponownie zarzucił, że wniosek nie został precyzyjnie sformułowany i raz jeszcze zażądał sprecyzowania okoliczności, o których była mowa w piśmie z 21 września 2020 r. Podniósł ponadto, że wniosek skierowany został do Gminy Ł. , a w mailu z 22 września 2020 r. wnioskodawca wskazuje, że pytania zostały skierowane do "Wójta Gminy Ł. ", co z wniosku z 7 września 2020 r. nie wynika.

W mailu z 29 września 2020 r. strona skarżąca wskazała, że zakres pytania zawartego we wniosku dotyczył pracowników samorządowych podległych Wójtowi Gminy Ł. , co do których Wójt ma kompetencje do przyznania premii, nagrody, dodatku.

Pismem z 6 listopada 2020 r. organ poinformował, że informacja publiczna wskazana we wniosku, w postaci "listy imion i nazwisk oraz stanowisk pracowników samorządowych, którzy w 2019 oraz 2020 r. otrzymali nagrody, premie, dodatki oraz wysokości kwotowe w odniesieniu do każdego z pracowników oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody, premii dodatku – w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego", nie znajduje się w posiadaniu organu, albowiem informacja taka nie została wytworzona. W związku z powyższym nie jest też możliwe udzielenie odpowiedzi na pkt b i c wniosku.

W wiadomości mailowej z 9 listopada 2020 r. Stowarzyszenie zarzuciło, że działania organu mają znamiona działań obstrukcyjnych. Sformułowało też ostateczne wezwanie do podania informacji

a) kto z imienia i nazwiska oraz stanowiska w 2019 oraz 2020 r. otrzymał nagrodę/nagrody, premię/premie, dodatek/dodatki oraz wysokości kwotowe w odniesieniu do każdego z pracowników oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody/nagród, premii, dodatku/dodatków – w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego,

b) podanie, czy w stosunku do pracowników samorządowych, którzy (dot. pkt a) otrzymali nagrody w 2020 r. wpływały do organu skargi lub nagrodzone osoby dopuściły się naruszeń prawa,

c) podanie, czy w stosunku do pracowników samorządowych, którzy (dot. pkt a) otrzymali nagrody w 2019 r. wpływały do organu skargi lub nagrodzone osoby dopuściły się naruszeń prawa.

Stowarzyszenie wezwało do realizacji wniosku do 13 listopada 2020 r. informując, że po tym terminie zostanie skierowana skarga do WSA.

13 listopada 2020 r. organ skierował do strony skarżącej pismo, w którym wskazał, że wniosek z 7 września 2020 r. został załatwiony zgodnie z przepisami ustawy tj. poinformowano wnioskodawcę, że żądana informacja nie została wytworzona. Natomiast pismo (e-mail) z 10 listopada 2020 r. (data wpływu do Urzędu Gminy Ł. na podstawie pieczęci) zawiera, zdaniem organu, nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, o czym świadczy treść przedstawionego żądania, które jest w swoim literalnym brzmieniu odmienne od tego zawartego we wniosku z 7 września. Organ ponownie wezwał o doprecyzowanie, czy chodzi

o wszystkich pracowników samorządowych zatrudnionych na terenie Gminy Ł. , tj. we wszystkich jednostkach organizacyjnych Gminy, czy jedynie zatrudnionych w konkretnych podmiotach, a jeżeli tak to w jakich. Organ wyznaczył też, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy, nowy termin na rozpatrzenie wniosku tj. 8 stycznia 2021 r. wskazując na konieczność weryfikacji znacznej ilości danych. Wezwał również o wykazanie zakresu, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, albowiem "już tylko ze wstępnej analizy treści wniosku wynika, iż dotyczy on informacji przetworzonej".

W wiadomości mailowej z 23 listopada 2020 r. Stowarzyszenie podniosło, że przyjęcie, że wnioskowane informacje nie są tożsame z informacjami, jakie chciało pozyskać, ma na celu przeciągnięcie w czasie udzielenia odpowiedzi.

Odnosząc się do wezwania do wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego wnioskodawca wskazał, że dokonywanie prostych czynności technicznych nie powoduje przekształcenia informacji w informację przetworzoną. Organ nie wskazał, jakie szczególne czynności musiałby podjąć, aby udzielić odpowiedzi, kto oraz w jakiej wysokości premie, nagrody, dodatki otrzymał we wskazanym we wniosku okresie. Ponadto szczególny interes publiczny został jasno określony w art. 61 Konstytucji.

W piśmie z 26 listopada 2020 r. organ podniósł, że dopiero przedstawione wyjaśnienie pozwala na określenie "kręgu podmiotowego" osób, co do których można podjąć czynności wynikające z przepisów ustawy. Ponownie wezwał też o wykazanie zakresu, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Następnie pismem z 7 stycznia 2021 r. (doręczonym wnioskodawcy w formie papierowej 11 stycznia 2021 r.) Wójt, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał do usunięcia braku formalnego wniesionego podania poprzez jego własnoręczne podpisanie, imieniem i nazwiskiem, przez organ uprawniony do reprezentacji Stowarzyszenia.

W dniu 20 stycznia 2021 r. do organu wpłynęła korespondencja zawierająca podpisany wniosek (mail z 9 listopada 2020 r.).

Decyzją z 11 lutego 2021 r. organ odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

W ocenie Sądu, opisane powyżej okoliczności nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że w sprawie nie tylko doszło do przekroczenia ustawowych terminów załatwienia wniosku strony skarżącej, ale również do jawnego natężenia braku woli organu do załatwienia sprawy, co przekłada się na ocenę, że zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

O ile sformułowane w mailu z 21 września 2020 r. wezwanie o sprecyzowanie wniosku może zostać uznane za zasadne, albowiem określenie zakresu podmiotowego wniosku jako "pracowników samorządowych" nie pozwalało na precyzyjne wskazanie, o jakie dane Stowarzyszenie wnioskowało (zwłaszcza w kontekście zastosowania art. 5 ust. 2 ustawy), to już udzielenie stosownych wyjaśnień w korespondencji mailowej z 9 listopada 2020 r. pozwalało na rozstrzygnięcie wniosku.

Podkreślić jednocześnie należy, że przyjęcie przez organ w piśmie z 6 listopada 2020 r., że nie została wytworzona informacja publiczna w postaci "listy imion i nazwisk oraz stanowisk pracowników samorządowych..." i co za tym idzie organ nie jest w jej posiadaniu, nie może zostać uznane za skuteczne załatwienie wniosku z 7 września 2020 r., jak twierdzi Wójt Gminy Ł. w odpowiedzi na skargę, gdyż wnioskodawca faktycznie żądał wskazania imion i nazwisk pracowników, a nie ich "listy" w ścisłym tego słowa znaczeniu. Udzielenie informacji tego rodzaju zazwyczaj ma postać listy, ale przecież nie forma udostępnienia informacji była istotą tego wniosku, lecz jego zawartość merytoryczna, dotycząca wskazania osób, którym udzielono określonych gratyfikacji finansowych ze środków publicznych w 2019 i 2020 r.

W związku z powyższym przyjęcie, że wiadomość e-mail z 9 listopada 2020 r. stanowi nowy wniosek, albowiem wnioskodawca inaczej sformułował swoje żądanie, tj. nie użył słowa "lista", a sformułowania "kto z imienia i nazwiska oraz stanowiska...", nie może powodować, że terminy do rozstrzygnięcia wniosku Stowarzyszenia otworzyły się na nowo. Przedmiotem postępowania wciąż pozostawał wniosek z 7 września 2020 r.

Szczególnie istotne pozostaje, że po skierowaniu do wnioskodawcy pisma z 26 listopada 2020 r. o ponowne wykazanie zakresu, w jakim wnioskowane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ do 7 stycznia 2021 r. nie podejmował żadnych czynności w sprawie, po czym wezwał Stowarzyszenie do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jego własnoręczne podpisanie.

Zauważyć w tym miejscu należy, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest uproszczone. Wniosek składany w trybie ustawy nie musi zatem odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym. Nie stanowi on podania w rozumieniu art. 63 k.p.a., gdyż na tym etapie postępowania nie stosuje się przepisów k.p.a. Minimalne wymogi odnośnie takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Wr 450/20, LEX 3156336). Brak więc było podstaw do wzywania Stowarzyszenia do podpisania wniosku na podstawie art. 63 § 3 k.p.a., skoro wniosek został złożony za pośrednictwem poczty e-mail, a nie w formie pisemnej, a wniosek o udzielenie informacji publicznej może przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 595/18, LEX 2779610). Ponadto przez 4 miesiące brak podpisu pod wnioskiem nie stanowił dla organu przeszkody do prowadzenia mailowej korespondencji z wnioskodawcą. Dopiero po 4 miesiącach od złożenia wniosku organ skierował tego rodzaju, niezasadne zresztą wezwanie, przedłużając w sposób nieuprawniony termin załatwienia sprawy.

Pomimo braku stosownego obowiązku skarżące Stowarzyszenia nadesłało wniosek podpisany własnoręcznie przez P. K. Korespondencja wpłynęła do organu 20 stycznia 2021 r., zaś decyzja w przedmiocie odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej zapadła w dniu 11 lutego 2021 r., a więc po 21 dniach i ponad miesiąc od wyznaczonej przez sam organ pismem z 13 listopada 2020 r. dacie 8 stycznia 2021 r. jako termin załatwienia sprawy.

W ocenie Sądu, nie było także niezbędne dla rozstrzygnięcia wniosku, ponowne wzywanie Stowarzyszenia do wykazania, w jakim zakresie pozyskanie danych ma istotne znaczenie dla interesu publicznego (pismo z 26 listopada 2020 r.), połączone z polemiką wobec stanowiska wyrażonego przez wnioskodawcę w mailu z 23 listopada 2020 r. Wystarczającym dla rozpoznania sprawy było bowiem jedno wezwanie w tym zakresie, zawarte w piśmie z 13 listopada 2020 r.

Wskazane wyżej okoliczności w sposób jednoznaczny prowadzą do wniosku, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Kierowana do strony skarżącej korespondencja nosi charakter czynności pozornych, mających na celu nie tylko próbę odwleczenia załatwienia sprawy, ale także zniechęcenie wnioskodawcy. Zauważyć należy, że decyzję z 11 lutego 2021 r. organ wydał w oparciu o informacje, które posiadał już w listopadzie 2021 r.

O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto w pkt III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Zasądzoną kwotę stanowi uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.