Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 158/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanowił: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej określany jako "Dyrektor Oddziału ZUS") jako organ egzekucyjny prowadził egzekucję administracyjną przeciwko S.K. (Zobowiązanej) na podstawie wystawionych przez siebie tytułów wykonawczych nr [...].

Pismem z dnia [...] lipca 2016r. Zobowiązana wniosła "skargę na czynności egzekucyjne". Dyrektor Oddziału ZUS postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] oddalił ww. skargę. Na skutek zażalenia Zobowiązanej Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] października 2016r. nr [...], uchylił postanowienie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę Dyrektorowi ZUS do ponownego rozpoznania.

Wydanym w następstwie ponownego postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Dyrektor Oddziału ZUS odmówił Zobowiązanej przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów, odmówił również uwzględnienia zarzutów oraz odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Zobowiązana wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, a Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., opisanym szczegółowo w sentencji postanowienia, uchylił postanowienie Dyrektora ZUS z [...] grudnia 2016 r.

Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (w skrócie: "ZUS") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2017 r. domagając się jego uchylenia.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (następca Dyrektora Izby Skarbowej) wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).

Podstawę legitymacji procesowej strony (jej własnego interesu prawnego) musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (zob. np.: post. NSA z dnia 22 listopada wyr. NSA z dnia 20 maja 2016 r. I OSK 94/15, post. NSA z dnia 27 stycznia 2011 r. II FSK 2500/10 i post. WSA w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2013 r. IV SA/Po 755/13; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie: "CBOSA").

W niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału ZUS (będący zarazem organem ZUS) działał, na podstawie art. 19 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.), jako organ egzekucyjny w sprawie, który właściwy jest do rozpoznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że organ powołany do wydania decyzji (postanowienia) w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania reprezentującą w nim własne interesy.

Niedopuszczalna jest sytuacja kiedy stroną skarżącą postanowienie organu odwoławczego jest organ egzekucyjny, który wydał postanowienie w pierwszej instancji, ponieważ nie przysługuje mu interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Stanowisko takie legło u podstaw licznych orzeczeń zapadłych właśnie w sprawach, w których ZUS wnosił skargi na postanowienia dyrektorów izb skarbowych uchylające postanowienia ZUS także w sprawach zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (zob. np. post. NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. II FSK 2947/12 czy post. NSA z dnia 26 października 2011 r. II GSK 1070/10 - opubl. w CBOSA).

Reasumując, Sąd stwierdził, że skoro ZUS był organem pierwszej instancji w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji, to nie przysługiwała mu legitymacja skargowa na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę ZUS jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Orzeczenie takie wydał po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym - zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a.