Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1172/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie z art. 179a ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 179a, art. 203, art. 204, art. 269 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 45, art. 46 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I.-U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1172/15, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi I.-U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania certyfikatu postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1172/15


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi z [...] marca 2015 r. I.-U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania certyfikatu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję 12 lutego 2015 r., w związku z czym trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał 16 marca 2015 r., podczas gdy Spółka złożyła skargę bezpośrednio w organie dopiero 24 marca 2015 r., tj. z uchybieniem ustawowo określonego terminu.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że Sąd oparł swoje ustalenia w zakresie terminu doręczenia zaskarżonej decyzji na przedstawionym przez organ duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru wystawionym przez operatora pocztowego dla przesyłki poleconej o pocztowym numerze nadawczym 00 45900773411857127. Pełnomocnik Spółki wskazał jednocześnie, że przedstawiony przez organ dowód doręczenia dotyczy potwierdzenia odbioru pisma Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] lutego 2015 r., nr [...] nadanego [...] lutego 2015 r. przesyłką poleconą pod numerem nadawczym 00 459007734118571273 i odebranego 12 lutego 2015 r. przez A.C. niebędącą pracownikiem Spółki, podczas gdy zaskarżona decyzją została nadana 9 lutego 2015 r. przesyłką poleconą nr 00 459007734118577701 awizowaną 12 lutego 2015 r. i odebraną 26 lutego 2015 r. przez upoważnionego pracownika w filii Urzędu Pocztowego nr 42.

Na potwierdzenie sformułowanych twierdzeń pełnomocnik skarżącej do skargi kasacyjnej załączył m.in. kopię koperty przesyłki nr 00 459007734118577701 z naniesioną odręcznie adnotacją: "[...]" (vide: kopia koperty – karta nr 103 akt sądowych sprawy), kopię awiza z 12 lutego 2015 r. dotyczącego tej przesyłki (vide: kopia awiza – karta nr 104 akt sądowych sprawy) oraz wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 z 16 września 2015 r. dotyczące odbioru powyższej przesyłki (vide: pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 – karta nr 107 akt sądowych sprawy).

Pismem z 30 listopada 2015 r. pełnomocnik Urzędu Lotnictwa Cywilnego złożył odpowiedź na powyższą skargę kasacyjną, w której wniósł o odrzucenie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny lub Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na niedopuszczalność skargi bądź oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sad Administracyjny. W uzasadnieniu odpowiedzi pełnomocnik organu zakwestionował wiarygodność dowodów przedstawionych przez Spółkę wraz ze skargą kasacyjną, wniósł o ich oddalenie oraz przedstawił własne dowody potwierdzające odbiór zaskarżonej decyzji 12 lutego 2015 r. Organ wskazał m.in., że A.C. odbierając pismo nr [...] posłużyła się pieczęcią Spółki, co zdaniem Urzędu Lotnictwa Cywilnego oznacza, iż była osobą uprawnioną do odbioru pism. Na potwierdzenie sformułowanych twierdzeń pełnomocnik organu przedstawił m.in. kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...] podpisanego 12 lutego 2015 r. przez A.C. i odciskiem tuszowym pieczęci Spółki (vide: kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta nr 142 i 143 akt sądowych sprawy) oraz wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 z 23 października 2015 r. (vide: pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 – karta nr 147 akt sądowych sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie. Jednocześnie w myśl art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) przepisy p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.

Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak przypadku istotne jest to, by zasadność skargi kasacyjnej była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji i data jej odebrania musi zostać ustalona na podstawie innych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że w aktach administracyjnych sprawy wprawdzie znajduje się elektroniczna reklamacja organu dotycząca pisma nadanego przesyłką nr 00 45900773411857127 oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. dotyczącego przesyłki nr 00 459007734118571273 wskazujący na fakt jej odebrania 12 lutego 2015 r., ale brak jest możliwości powiązania na podstawie akt administracyjnych tych informacji z zaskarżoną decyzją. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że z wyjaśnień stron oraz nadesłanych przez nie dokumentów wynika, że 12 lutego 2015 r. A.C. pracownik I.-I. posługując się pieczęcią firmową Spółki, odebrała za zgodą prezesa Spółki pismo Urzędu Lotnictwa Cywilnego nr [...], tj. pismo niebędące decyzją organu z [...] lutego 2015 r. nr [...] (vide: złożone pod rygorem art. 233 k.k. wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 – karta 147 i 148 akt sądowych – oraz zwrotne potwierdzenie odbioru pisma nr [...] – karta 142 i 143 akt sądowych). Jednocześnie z wyjaśnień Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 wynika, że przesyłki skierowane na adres lokalu Spółki, z uwagi na odległy rejon oraz dużą liczbę przesyłek, doręczane są w dwóch obchodach rewiru, przy czym przesyłka nr 00 459007734118571273 została doręczona 12 lutego 2015 r. w pierwszym obchodzie rewiru i odebrana za zgodą prezesa Spółki przez pracownika I.-I. Z przedmiotowych wyjaśnień wynika również, że 12 lutego 2015 r. podczas drugiego obchodu rewiru podjęta została próba doręczenia przesyłki nr 00 459007734118577701, jednakże na skutek nieobecności pracowników Spółki znajdująca się w lokalu pracownik I.-I. odmówiła przyjęcia przesyłki i zwróciła się o jej awizację. Przesyłka ta, zgodnie z wyjaśnieniami Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42, została wydana po dwukrotnej awizacji upoważnionemu pracownikowi Spółki 26 lutego 2015 r. (vide: złożone pod rygorem art. 233 k.k. wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 – karta 147 i 148 akt sądowych).

Mając powyższe na uwadze, zauważyć należy, że duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym oparł się Sąd, wydając postanowienie z 26 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi (karta nr 62 akt sądowych), zawiera informacje zbieżne z informacjami dotyczącymi doręczenia pisma Urzędu Lotnictwa Cywilnego nr [...], tj. pisma niebędącego zaskarżoną decyzją. Jednocześnie dokumenty nadesłane przez organ wraz z odpowiedzią na skargę kasacyjną, a zwłaszcza wezwanie do złożenia wyjaśnień w zakresie doręczenia przesyłki poleconej nr 00 459007734118577701 (karta nr 144-146 akt sądowych) oraz wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 (karta nr 147 i 148 akt sądowych) pozwalają przyjąć, że zaskarżona decyzja została przesłana Spółce przesyłką poleconą nr 00 459007734118577701.

W tym miejscu wskazać należy, że organ kwestionuje prawidłowość doręczenia Spółce decyzji w trybie opisanym w wyjaśnieniach Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42, wskazując, iż 12 lutego 2015 r. przesyłka nr 00 459007734118577701 została doręczona do rąk upoważnionej osoby, która odmówiła jej przyjęcia, w związku z czym za datę doręczenia decyzji należy uznać 12 lutego 2015 r. Organ wskazuje przy tym, że osoba, która odmówiła przyjęcia przedmiotowej przesyłki, tego samego dnia odebrała, posługując się pieczęcią Spółki, przesyłkę zawierającą pismo nr [...]. Zdaniem Sądu argument ten należy uznać za nietrafny. Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 42 pismo Urzędu Lotnictwa Cywilnego nr [...] zostało odebrane na podstawie zgody prezesa Spółki. Z tych samych wyjaśnień wynika, że podczas próby doręczenia przesyłki nr 00 459007734118577701 w lokalu nie było pracowników Spółki. Zdaniem Sądu udzielona w toku doręczania pierwszej przesyłki zgoda na potwierdzenie odbioru była zgodą uprawniającą pracownika I.-I. wyłącznie do tej jednorazowej czynności i nie może świadczyć o generalnym umocowaniu tej osoby do odbierania korespondencji kierowanej do Spółki. Tym samym pracownik I.-I. w związku z niemożliwością uzyskania zgody na odebranie przesyłki nr 00 459007734118577701 nie może w ocenie Sądu być traktowany jako osoba uprawniona do odbioru pism w rozumieniu art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), dalej: "k.p.a.". W związku z powyższym pracownik poczty zdaniem Sądu prawidłowo odstąpił od dokonania czynności przewidzianych w art. 46 § 2 k.p.a. i dokonał awizacji przesyłki.

Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu decyzję z [...] lutego 2015 r., nr [...], należy uznać za doręczoną z dniem wydania pisma osobie uprawnionej, tj. 26 lutego 2015 r. Powyższe oznacza, że termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję upływał w poniedziałek 30 marca 2015 r., a strona składając 24 marca 2015 r. skargę bezpośrednio w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego, wniosła ją z zachowaniem ustawowego terminu.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 179a p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.

Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii postanowień należy niewątpliwie zaliczyć postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Koszty jakie wiązały się z wniesieniem skargi kasacyjnej były kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie będą podlegać rozliczeniu w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.