Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1739/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 47, art. 49, art. 176, 183 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 842/08 wydanego w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 26 maja 2009 r. o sygn. I SA/Gd 842/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) - oddalił skargę Z. P. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 września 2008 r., nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.

2. Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego), zaskarżając tenże wyrok w całości.

3. Odpowiadając na skargę kasacyjną, Dyrektor IS (reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego) wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W art. 176 p.p.s.a. ustawodawca przewidział dwa rodzaje warunków, jakie winna spełniać skarga kasacyjna jako środek odwoławczy. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 p.p.s.a., winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczyć rodzaj sądu, zamieścić osnowę skargi kasacyjnej, podpis jej autora, wymienić załączniki, oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla tego rodzaju środka odwoławczego, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna nie spełnia warunków określonych w art. 176 p.p.s.a., gdyż nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że o ile niespełnienie wymogów przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może być uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a., o tyle niespełnienie wymogów stawianych przez przepis art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji. Są to bowiem wymagania konstrukcyjne, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny (poza przypadkami nieważności postępowania) rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i może uwzględnić taką skargę kasacyjną jedynie w ramach zwartego w niej wniosku: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak tychże elementów czyni art. 183 § 1 p.p.s.a. niewykonalnym (por. postanowienia NSA: z dnia 16 marca 2004 r. o sygn. FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13; z dnia 13 maja 2009 r. o sygn. II FSK 747/09; niepubl.). Stąd też brak w.w. wniosku powoduje, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

4. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku Dyrektora IS o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia prawnego. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej.