Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 28/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henry Ożóg, Sędzia NSA Julia Szczygielska, , po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w J. na bezczynność Wójta Gminy D. K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdza, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy D. K. na rzecz Stowarzyszenia [...] w J. kwotę 580 ( słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 października 2016 r. Stowarzyszenie Obrona Zwierząt w J. zwróciło się do Urzędu Gminy w D. K. o udostępnienie informacji publicznej:

1) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2015 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzieliła doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt?

2) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2015 r. umowy albo komu (imię, nazwisko, lub nazwa, adres) udzieliła doraźnych zleceń zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom?

3) ilu bezdomnym zwierzętom (z podziałem na psy i koty) zapewniono opiekę na koszt gminy w 2015? (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich),

4) jaki był w 2015 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne)?

5) ponadto prosimy o udostępnienie treści i postaci umowy/umów (wraz z załącznikami) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2015 r.

Jako podstawę prawną prośby wskazano ustawę o dostępie do informacji publicznej.

Stowarzyszenie Obrona Zwierząt w J. pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. wniosło do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy D. K..

Wniosło o:

1) zobowiązanie strony przeciwnej do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 3 października 2016 r.,

2) stwierdzenie, że bezczynność Wójta Gminy D. K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podało, że od lat uczestniczy w projekcie polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W ramach tego projektu prowadzony jest monitoring działalności schronisk dla bezdomnych zwierząt, hycli oraz polityki gmin i urzędów. Uzyskana w ten sposób informacja z całego kraju publikowana jest zbiorczo (...).

W związku z powyższym, w dniu 3 października 2016 r. skarżący złożył drogą elektroniczną – za pośrednictwem ePUAP do Urzędu Gminy w D. K. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie sposobu i skutków wykonywania przez gminę zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami – ich wyłapywaniem" przewidzianego ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

Doręczenie wniosku z dnia 3 października 2016 r. potwierdzone zostało Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia. Pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy do dnia złożenia skargi podmiot zobowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację, ani nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu podano, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi okoliczność uzasadniająca twierdzenia skarżącego, że organ działał z rażącym naruszeniem prawa.

Przyznał, że omawiany wniosek został wysłany przez aplikację ePUAP. Na skutek wadliwości działającej aplikacji ePUAP uruchomiło się potwierdzenie otrzymania wniosku natomiast tekst wniosku nie wygenerował się na stanowisku w urzędzie gminy.

Po otrzymaniu informacji o wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ niezwłocznie taką informację przygotował i wysłał przez aplikację ePUAP w dniu 21 stycznia 2017 r.

Ponieważ Wójt Gminy nie otrzymał potwierdzenia informacji wysłanej przez aplikację ePUAP – została ona przesłana dodatkowo zwykłą pocztą elektroniczną w dniu 26 stycznia 2017 r. Jednocześnie informacja wraz z załącznikiem została przesłana za pośrednictwem Urzędu Pocztowego za zwrotnym dowodem doręczenia. Dodano, że na chwilę obecną Urząd dysponuje potwierdzeniem wysłania informacji przez Urząd Pocztowy w dniu 30 stycznia 2017 r.

Z akt administracyjnych dołączonych przez organ wynika że odpowiedź na wniosek z dnia 3 października 2016 r. została sporządzona w dniu 20 stycznia 2017 r. i przesłana w dniu 24 stycznia 2017 r.

Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. poinformowano wnioskodawcę, że w związku z brakiem potwierdzenia otrzymania informacji wysłanej w dniu wczorajszym przez ePUAP, przesyłają informację zwykłą pocztą elektroniczną.

W aktach administracyjnych znajduje się również dowód potwierdzenia wysłania w dniu 30 stycznia 2017 r. pocztą korespondencji adresowanej do wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 1270 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.

W literaturze przyjmuje się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności /T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis", Warszawa 2005, str. 86/. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu /J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "Lexis - Nexis", Warszawa 2006, str. 37/. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm./. Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Jednocześnie ustawa w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego – dalej k.p.a. – stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy k.p.a. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnoszące się do tych podmiotów.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącego z dnia 3 października 2016 r. powinien być rozpatrzony na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczy bowiem wykonywania zadań własnych gminy w zakresie opieki nad zwierzętami, przewidzianych ustawą z dnia 21 sierpnia 1987 r. o ochronie zwierząt (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 856).

Art. 13 tej ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Wniosek został przez skarżącego wniesiony w dniu 3 października 2016 r. wnioskowane zaś dokumenty przesłane w dniu 30 stycznia 2017 r.

Zatem na dzień wniesienia skargi do Urzędu Gminy, to jest 23 stycznia 2017 r. (wpływ pisma do organu), organ pozostawał w bezczynności.

Na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 1270 ze zm.). Sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1).

Takiego zobowiązania Sąd w dacie wyrokowania nie mógł nałożyć albowiem wniosek został zrealizowany. W związku z powyższym mając na uwadze, treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało postępowanie w sprawie bezczynności umorzyć (pkt I wyroku).

Mając na uwadze treść art. 149 § 1a p.p.s.a. zobowiązującego do stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Sąd orzekł jak w pkt II wyroku. W ocenie Sądu bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Bezczynność organu wyniosła 2,5 miesiąca. Ponadto, choć to nie zwalnia od odpowiedzialności skarżonego, z jego wyjaśnień wynika, że to nie na skutek złej jego woli ale w wyniku wadliwego działania systemu informatycznego wystąpiły problemy z uzyskaniem tekstu wniosku a następnie z jego przesłaniem do skarżącego.

Niewątpliwie skutki niewłaściwie funkcjonującego systemu informatycznego obciążają organ.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.