Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1020/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40 § 2, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Marta Laskowska, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. sprawy ze skargi Z.w W. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia (...) kwietnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2008 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, na podstawie art. 134 oraz 144 k.p.a., ze względu na uchybienie terminu wniesienia zażalenia stwierdził niedopuszczalność zażalenia z dnia 29 stycznia 2008 r. wniesionego przez W. - Z. na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. z dnia (...) grudnia 2007 r., dotyczącego odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie drogi -połączenia ul. (...) z W. i budowie miejsc postojowych przy W. - na części działek ewidencyjnych nr (...) w obrębie ewidencyjnym (...) w Dzielnicy B. miasta W.

W uzasadnieniu organ podał, iż z akt sprawy wynika, że postanowienie Dyrektora Regionalnego Lasów Państwowych w W. z dnia (...) grudnia 2007r. zostało doręczone na adres widniejący we wniosku Urzędu W. Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z dnia 12 października 2007 r. Wskazane pismo wysłano zatem na adres pełnomocnika W. – F. C. B. "M.". Organ ustalił, iż potwierdzenie odbioru postanowienia zostało podpisane - wraz z podbiciem pieczątki B. "M." - w dniu 27 grudnia 2007 r., zatem termin do wniesienia zażalenia na postanowienia z dnia (...) grudnia 2007 r. upłynął w dniu 3 stycznia 2008 r. W ocenie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych sposób przekazywania korespondencji wewnątrz struktur organizacyjnych W. nie ma znaczenia dla sprawy i nie może być podstawą do przyjęcia zażalenia.

Organ potwierdził, iż W. – Z. - reprezentowane przez pełnomocnika A. P. - jest wymieniony jako uczestnik postępowania przy wydawaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wraz z F. C., B."M.". Organ wskazał jednak, iż postępowanie uzgodnieniowe jest odrębnym postępowaniem, do którego Urząd W. Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Delegatura w Dzielnicy B. wskazał jako pełnomocnika tylko F. C.

1

W ocenie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, organ I instancji dopełnił obowiązku przesłania rozstrzygnięcia stronie postępowania, przekazując postanowienie z dnia (...) grudnia 2007 r. Urzędowi W. Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Delegatura w Dzielnicy B. oraz pełnomocnikowi W. – F.C. Organ ustalił również, iż załączone zostały przez W. kopie pełnomocnictw do postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, dla pełnomocników wymienionych w projekcie decyzji F. C. B. "M." oraz A. P., p.o. Naczelnika Dyrektora Z. Organ ocenił, iż F.C. działał z upoważnienia W. – Z., a nie ma informacji, aby wskazane pełnomocnictwo było odwołane.

W skardze na powyższe postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w W. z dnia (...) kwietnia 2008 r. Z. w W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 28, art. 29, art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez ich nieuwzględnienie oraz niewłaściwą interpetację. Ponadto zarzucono naruszenie art. 32 i art. 40 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że stronę postępowania reprezentował pełnomocnik ustanowiony zgodnie ze wskazanymi przepisami. Skarżący podniósł również zarzut naruszenia art. 42 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż ustanowionemu pełnomocnikowi doręczono zaskarżone postanowienie, art. 134 w zw. z art. 141 § 1 k.p.a., polegające na nierozpatrzeniu zażalenia złożonego przez stronę postępowania w ustawowym terminie oraz art. 7 i art. 136 w zw. z art. 144 k. p . a.

poprzez ich nieuwzględnienie i błędną interpetację.

W uzasadnieniu skarżący podał, iż stanowisko Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych jest nieprawidłowe, gdyż obowiązkiem organu administracji jest doręczanie swoich rozstrzygnięć stronom postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego organy I i II instancji nie wyjaśniły, kto jest wnioskodawcą,

a w konsekwencji stroną postępowania oraz adresatem wydanego postanowienia. Skarżący, powołując się na § 2 pkt. 1 i 2 statutu Z., nadanego uchwałą nr (...) Rady W. z dnia (...) grudnia 2004 r. (Dz. Urzęd. Woj. (...) nr (...), poz. (...)) - wskazał, iż Z. jest jednostką organizacyjną W.

2

nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzonej w formie jednostki budżetowej, przy pomocy której Prezydent W. wykonuje swoje obowiązki jako zarządca dróg publicznych krajowych - z wyjątkiem ekspresowych i autostrad - dróg wojewódzkich i powiatowych. Organ wskazał, iż stosownie do § 7 pkt. 1 powołanego statusu pracą Z. kieruje Naczelny Dyrektor, z którym Prezydent W. nawiązuje i rozwiązuje stosunek pracy oraz udziela niezbędnych pełnomocnictw i upoważnień.

Skarżący Z. wskazał, iż jest on stroną postępowania, a tymczasem z akt sprawy wynika, że wniosek o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego został złożony przez Z. poprzez F. C., pracownika B. "M.". Skarżący podniósł, iż nie do przyjęcia jest stanowisko organu, że stroną w postępowaniu był pełnomocnik W. F. C., co wynika z pisma Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych z dnia (...) lutego 2008 r.

Skarżący zarzucił również, iż F. C. wykonywał na rzecz Z. czynności przygotowawcze i techniczne związane z uzyskaniem orzeczeń administracyjnych, a powyższe umocowanie nie oznaczało, iż został on ustanowiony pełnomocnikiem. Skarżący wskazał, iż postanowienie zostało doręczone stronie postępowania – Z. w dniu 22 stycznia 2008 r. i było zaskarżone w terminie wskazanym w art. 141 § 2 k.p.a. Dodatkowo skarżący podniósł, iż zaskarżone postanowienie narusza również art. 7 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ podał również, iż pełnomocnik W. – F.C. z B."M." w W. brał czynny udział w postępowaniu, odbierał korespondencję, udzielał wyjaśnień i prowadził rozmowy. Na adres tego pełnomocnika wysłane zostało postanowienie Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych z dnia (...) grudnia 2007 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 3 stycznia 2008 r. W ocenie organu, wniesienie zażalenia przez Z. w dniu 29 styczna 2008 r., nastąpiło po upływie przeszło 1 miesiąca od doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia (...) grudnia 2007 r.

Organ wskazał również, iż wzywał skarżącego do złożenia wyjaśnień i nadesłania odpowiednich pełnomocnictw. Skarżący w piśmie z dnia 25 lutego 2008 r. poinformował, iż jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k. p. a., ale nie

3

przedstawił w tym zakresie żadnego uzasadnienia. Organ ustalił natomiast,

iż wszystkie pełnomocnictwa są udzielone wprost lub są pełnomocnictwami substytucyjnymi, pochodzącymi od Prezydenta W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy

czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższego postanowienia.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ze zm. -zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przyjąć, iż zasadnie Dyrektor Generalny Lasów Państwowych przyjął, że wniesienie zażalenia przez W. – Z. nastąpiło po upływie terminu.

W niniejszej sprawie decydujące dla rozstrzygnięcia kwestii obliczenia terminu do wniesienia zażalenia było ustalenie, czy doręczenie przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych postanowienia z dnia (...) grudnia na adres F. C. B. "M." - było doręczeniem skutecznym.

Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w trybie art. 53 ust. 4 pkt. 6 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r., Nr 80,

poz. 717 ze zm.). W piśmie z dnia 18 października 2007 r. Urząd W. Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Delegatura w Dzielnicy B. organ prowadzący postępowanie o wydanie decyzji o ustaleniu warunków

4

i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy - tj. Prezydent

W. - zwrócił się do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w odniesieniu do określonych działek, stanowiących w części grunty leśne, w granicach których znajduje się teren inwestycji. W piśmie z dnia 18 października 2007 r. wskazano, iż zostało ono wysłane do wiadomości m.in. "pełnomocnika W. F.C. B."M.".

Ze znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa z dnia 1 marca 2007 r. udzielonego przez p.o. Naczelnego Dyrektora Z. F. C. wynika, iż uzyskał on upoważnienie do reprezentowania W. – Z. w zakresie uzyskiwania informacji, opinii, wystąpień, uzgodnień, decyzji i pozwoleń oraz odbioru dokumentów związanych z opracowaniem dokumentacji projektowej dla zadania "Wykonanie połączenia ul. (...) z W. i zapewnienie miejsc postojowych przy W.".

Z analizy dokumentów wynikają następujące wnioski. Należy stwierdzić,

iż w postępowaniu uzgodnieniowym stroną postępowania jest m.in. W. – Z. W toku postępowania strona była reprezentowana przez pełnomocnika, któremu prawidłowo organ doręczał korespondencję. Stosownie bowiem do art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracji prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych,

w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r. , sygn. akt II SA/Wa 888/06, LEX nr 303133). Ze znajdującego się

w postępowaniu "głównym" pełnomocnictwa wynika, iż obejmuje ono swoim działaniem nie tylko - jak twierdzi skarżący - wykonywanie przez F.C. czynności przygotowawczych i technicznych związanych z uzyskaniem orzeczeń administracyjnych, ale również do "uzyskiwania" wszelkich informacji, opinii, wystąpień, uzgodnień, decyzji i pozwoleń oraz odbioru

dokumentów. Użyte w upoważnieniu sformułowania nie świadczą jedynie

5

o umocowaniu do działań czysto technicznych, ale również do pełnego reprezentowania skarżącego, w tym odbioru wszelkiej korespondencji. O tym,

iż pełnomocnictwo ma szeroki zakres działania, świadczy również wyraźnie zawarte ograniczenie, iż nie upoważnia ono do zaciągania zobowiązań finansowych

w imieniu W. - Z. A contrario należy przyjąć, iż obejmuje ono umocowanie do pozostałych, wymienionych w pełnomocnictwie czynności. Trzeba zauważyć, iż w upoważnieniu wprost podano, że uprawnia ono do uzyskiwania "uzgodnień". Tego rodzaju sformułowanie w pełni uprawniało organ prowadzący postępowanie główne - o wydanie decyzji o ustaleniu warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, do podania adresu F. C. jako pełnomocnika W. Z. Pełnomocnictwo to upoważniało wprost F. C. do reprezentowania W. – Z. m. in. w zakresie uzgodnień dla przedmiotowego zadania inwestycyjnego. Upoważnienie to w zakresie uzgodnień nie ograniczało F. C. do podejmowania jedynie określonych czynności, a więc upoważniony był on także do odbioru postanowienia uzgodnieniowego. Należy także stwierdzić, iż pełnomocnik ten brał udział również w toku postępowania uzgodnieniowego. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się własnoręcznie napisane pismo F. C. z dnia 13 grudnia 2007 r. , w którym - jako pełnomocnik W. - oświadczył on, iż zapoznał się z aktami sprawy dotyczącymi inwestycji celu publicznego. Z oświadczenia wynika również, iż udzielił on odpowiedzi ustanej na postawione pytania wraz z określeniami celu, jakiemu będzie służyła inwestycja. Z powyższego wynika, iż pełnomocnik ten brał udział w postępowaniu uzgodnieniowym oraz odbierał korespondencję.

W tym stanie rzeczy nie można podzielić zarzutów skarżącego co

do naruszenia powołanych przez niego w skardze przepisów prawa. Dotyczą one rozstrzygnięcia w istocie jednej i tej samej materii - tj. ustalenia, czy F.C. był pełnomocnikiem W. w postępowaniu uzgodnieniowym. Skoro, jak wykazano powyżej, pełnomocnictwo udzielone F. C. obejmowało również reprezentowanie w sprawach "uzgodnień" -zarzutów skarżącego nie sposób podzielić. Pełnomocnictwo zostało podpisane przez A. P., p.o. Naczelnika Z.. Była to zatem osoba upoważniona do skutecznego udzielenia pełnomocnictwa.

6

Wobec powyższych okoliczności nie sposób przyjąć, iż F. C.

nie był upoważniony do reprezentowania W. – Z. w postępowaniu. W tej sytuacji Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. prawidłowo wysłał odpis postanowienia z dnia (...) grudnia 2007 r. na adres tej osoby, jako upoważnionej do reprezentowania skarżącego. Skoro odpis postanowienia został doręczony w dniu 27 grudnia 2007 r., zatem upływ terminu do wniesienia zażalenia upływał w dniu 3 stycznia 2008 r. Wniesienie przez skarżącego zażalenia w dniu 29 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego widniejąca na kopercie, w której umieszczone zostało zażalenie skarżącego) nastąpiło z upływem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a. W tej sytuacji organ II instancji zasadnie orzekł na podstawie art. 143 k .p. a.

o niedopuszczalności zażalenia ze względu na uchybienie terminu wniesienia zażalenia.

Wobec powyższego skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.