Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1039/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 16 stycznia 2018 r. w sprawie ze skargi T. B. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. B. czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza, wskazując, że w zakreślonym terminie skarżący nie usunął braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.

Odpis postanowienia wraz uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 5 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. skarżący wniósł m.in. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w czasie biegu terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, zaczął obawiać się, że w sytuacji gdy skarga okaże się niezasadna, zostanie rozwiązania z nim umowa o pracę. Do wniosku skarżący załączył podpisaną skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wskazać w pierwszej kolejności należy, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Przy czym stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym.

Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

W tych ramach należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bardzo rygorystyczne kryteria oceny postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie (por. poglądy przytoczone przez B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8 wydanie, Warszawa 2006, s. 334 i n.). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy jej dokonywaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Palestra 2004, nr 1, s. 225). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00, niepubl.; por. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30748). Kryteria oceny braku winy są zatem sformułowane surowo. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (...) W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, wydanie IV, Warszawa 1970, s. 136; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 r., nr 23, s.1059). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Do okoliczności tych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Twierdzenia skarżącego o jego obawie o negatywne konsekwencje ze strony pracodawcy, w tym rozwiązanie z nim umowę o pracę, nie uzasadniają, w ocenie Sądu, przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.