Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 235/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 6 ust. 2, art. 13
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2015 r sprawy ze skargi Ł. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Komendanta Powiatowego Policji w L. do rozpatrzenia wniosku skarżącego Ł. J. z dnia 28 lipca 2015 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem w części dotyczącej udostępnienia kserokopii lub skanów protokołów kontrolnych dotyczących ustawienia urządzenia do pomiaru prędkości, a także pomiaru wpływu zakłóceń fal radiowych elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonany w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3, km 376, słupek 6 w godz. 15:30 – 16.00 oraz kopii lub skanu dokumentu potwierdzającego przeszkolenie funkcjonariuszy obsługujących to urządzenie: II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. na rzecz skarżącego Ł. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

Ł. J., dalej skarżący, wniósł w dniu 19 sierpnia 2015 r. skargę w niniejszej sprawie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L., dalej także organ, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r., zarzucając organowi rażące naruszenie art.10 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., poprzez nieudostępnienie żądanej informacji w terminie 14 dni.

Powołując się na powyższe, wniósł o zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w L. do rozpoznania wniosku w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podał, że pismem z dnia 28 lipca 2015 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w L. o udzielenie następujących informacji w formie pisemnej dotyczącej kontroli ruchu drogowego przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6 w godzinach 15:30 - 16:00:

imiona i nazwiska, stopnie służbowe oraz numery legitymacji służbowych funkcjonariuszy przeprowadzających pomiar prędkości pojazdów w w/w miejscu,

typ, rodzaj i numery seryjne wszystkich komponentów układu do pomiaru prędkości pojazdów zamontowanego w radiowozie w/w funkcjonariuszy przeprowadzających kontrolę w w/w miejscu,

kserokopię lub skan świadectwa legalizacji urządzenia do pomiaru prędkości pojazdów użytego w w/w miejscu,

kserokopię lub skan protokołu kontrolnego potwierdzającego prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości w w/w miejscu oraz czasie,

kserokopię lub skan protokołu kontrolnego pomiaru wpływu zakłóceń fal radiowych elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym w w/w miejscu i czasie trwania kontroli prędkości,

- kserokopię lub skan dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w w/w miejscu i czasie oraz aspektów wpływających na pomiar prędkości wynikających z konstrukcji urządzenia, metody pomiarowej oraz wszystkich czynników zewnętrznych;

w związku ze złożeniem przez KPP w L. do Sądu Rejonowego w L. wniosku o ukaranie skarżącego i postawieniem zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 92a kw, udostępnienie kopii lub skanu fotografii wykonanej w momencie wykonania pomiaru prędkości samochodu marki Ford Mondeo w dniu 4 lipca 2015 r. o godz. 15:45 na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6, będącego własnością skarżącego.

Powyższy wniosek wpłynął do Komendy Powiatowej Policji w L. w dniu 31 lipca 2015 r., co wynika z odcisku datownika na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Skarżący podał, że w dniu 18 sierpnia 2015 r. otrzymał odpowiedź zawierającą jedynie dane funkcjonariuszy Policji Wydziału Ruchu Drogowego KPP w L. razem z numerami odznak oraz kserokopie świadectw legalizacji urządzeń VIDEORAPID 2A oraz ISKRA-1. Jednocześnie poinformowano go, że w przedmiotowej sprawie w dniu 8

lipca 2015 r. został skierowany wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w L., w związku z czym uzyskanie informacji z postępowania sądowego, a w szczególności wydanie zawnioskowanych kopii dokumentów z akt sprawy winno nastąpić na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenie i Kodeksu postępowania karnego, tj. na podstawie art. 38 § 1 kpw w zw. z art. 156 § 1-4 kpk, z czym – jak podał skarżący – w pełni się zgadza.

Skarżący podniósł, że Komendantowi Powiatowemu Policji w L. należy zarzucić bezczynność bowiem w odpowiedzi na jego wniosek zabrakło informacji o:

- dokumencie potwierdzającym prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości,

- dokumencie potwierdzającym pomiary wpływu zakłóceń fal radiowych i elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym urządzeniem ISKRA-1,

- dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w w/w miejscu i czasie.

W tej sytuacji skarżący złożył skargę do tut. Sądu na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w powyższym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w L. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że w dniu 16 lipca 2015 r. do Komendy Powiatowej Policji w L. wpłynął od skarżącego wniosek o dostęp do informacji publicznej. We wniosku tym skarżący zwrócił się o przesłanie dokumentacji dotyczących kontroli drogowej pojazdu, którym skarżący kierował w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3 km.336 słupek 6.

W dniu 17 lipca 2015 r. pismem l.dz. R-0151-824/2015 udzielono skarżącemu odpowiedzi informując go, że 336,6 km drogi krajowej nr 3 to odcinek drogi przebiegający przez teren powiatu polkowickiego (gmina G.), nadzorowany przez funkcjonariuszy z Komendy Powiatowej Policji w P. i z takim wnioskiem należy zwrócić się do właściwej jednostki

W dniu 31 lipca 2015 r. do Komendy Powiatowej Policji w L. ponownie wpłynął od skarżącego wniosek o dostęp do informacji publicznej, w którym skarżący zwrócił się o udzielenie informacji dotyczącej kontroli drogowej z dnia 4 lipca 2015 r., mającej miejsce na drodze krajowej nr 3 , 376,6 km.

We wniosku tym skarżący wnioskował o podanie:

imion i nazwisk funkcjonariuszy, którzy w dniu 4 lipca 2015 r. dokonali pomiaru prędkości pojazdu, którym kierował skarżący, ich stopni służbowych, numerów legitymacji służbowych,

typu, rodzaju i numerów seryjnych urządzenia do pomiaru prędkości,

kserokopię lub skan świadectwa legalizacji tego urządzenia,

kserokopię lub skan protokołu kontrolnego potwierdzającego prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości w miejscu i czasie, w którym kontrolowano skarżącego,

kserokopię lub skan protokołu kontrolnego pomiaru wpływu zakłóceń fal radiowych elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym w w/w miejscu i czasie trwania kontroli prędkości,

kserokopię lub skan dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy

w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w w/w miejscu i czasie oraz aspektów wpływających na pomiar prędkości wynikających z konstrukcji urządzenia metody pomiarowej oraz wszystkich czynników zewnętrznych.

Organ podał, że w dniu 10 sierpnia 2015 r. udzielono skarżącemu pisemnej odpowiedzi za l.dz. D-0151-298/2015, podając dane funkcjonariuszy Policji, którzy w dniu 4 lipca 2015 r. dokonywali pomiaru prędkości, podano nazwę urządzeń do pomiaru prędkości, którymi posługiwali się policjanci oraz dołączyli kserokopie świadectwa legalizacji w/w urządzeń.

Ponadto poinformowano skarżącego, że w dniu 8 lipca 2015 r. do Sądu Rejonowego w L. "został skierowany wniosek o ukaranie, w których znajdują się pozostałe wnioskowane dokumenty."

W ocenie organu, udostępnienie skarżącemu informacji publicznej nastąpiło bez zbędnej zwłoki zgodnie z terminem, o jakim mowa w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po dniu 15 sierpnia 2015 r. i została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie rozstrzygania sprawy przez Sąd, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Istotną kwestią z punktu widzenia tego rodzaju skargi jest zatem przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu sprowadzającej się w tym przypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W razie pozytywnego ustalenia w tym zakresie, stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a.,

sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym stanowi § 1a art. 149 . Zgodnie z § 1b art. 149, sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Przepis ten w § 2 stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Materialnoprawną podstawą żądania zawartego we wniosku skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r. są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej także u.d.i.p.

Wskazać należy, że z bezczynnością organu na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy organ obowiązany do udzielenia informacji publicznej nie udziela takiej informacji, ani nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wniosek o udzielenie informacji publicznej winien być przy tym skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej, a przedmiotem wniosku winna być informacja publiczna. Dla stwierdzenia stanu bezczynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w tym również kwestia zawinienia organu. Aby można było stwierdzić, że dany podmiot nie pozostaje w bezczynności, udzielenie informacji powinno nastąpić we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie lub też podmiot obowiązany winien powiadomić o przyczynach zwłoki i o wyznaczeniu terminu udostępnienia informacji, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do podjęcia przez podmiot zobowiązany właściwych działań określonych w przepisach prawa. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej winno zakończyć się przewidzianymi prawem czynnościami zmierzającymi do załatwienia wniosku. Organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej w pierwszej kolejności powinien rozważyć możliwość udostępnienia informacji w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.). W razie stwierdzenia, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, nie pozwalają na udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, należy powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W przypadku, gdy wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, organ jest zobowiązany postępowanie umorzyć (art. 14 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy żądana informacja publiczna nie może być udzielona ze względu na ograniczenia przewidziane w art. 5 u.d.i.p., w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, organ odmawia udzielenia informacji w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Także w sytuacji, gdy żądana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca nie wykaże, że uzyskanie ww. informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W sytuacji zaś, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ winien poinformować wnioskodawcę pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Forma decyzji administracyjnej jest przewidziana wyłącznie dla rozstrzygnięć dotyczących informacji publicznych, bowiem tylko do takich informacji znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

W wyroku z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III SAB/Łd 34/14 (Lex nr 1562788) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że: "Wniesienie skargi na bezczynność jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności."

Rozważając kwestię, czy Komendant Powiatowy Policji w L. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz, czy żądane przez skarżącego wnioskiem z dnia 28 lipca 2015 r. informacje, na które nie uzyskał odpowiedzi, stanowią informacje publiczne, Sąd miał na uwadze art. 4 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zdania publiczne. Przepis ten w punktach od 1 do 5 zawiera przykładowe wyliczenie podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega w ocenie Sądu wątpliwości, że Komendant Powiatowy Policji w L. jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a zatem podmiotem o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, skoro jest organem Policji, która zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r o Policji (j.t.: Dz. U. z 2015 r., poz. 355), jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Komendant powiatowy (miejski) Policji jest, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, organem administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1, to jest w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Rozważając zaś kwestię, czy żądana przez skarżącego w skardze informacja jest informacją publiczną wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w u.d.i.p. Przykładowe wyliczenie informacji publicznych podlegających udostępnieniu w trybie u.d.i.p. zawiera art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o statusie prawnym lub formie prawnej, organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, majątku, którym dysponują. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (...). Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy, o czym stanowi art. 6 w ust. 2 u.d.i.p.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowią zatem dokumenty bezpośrednio wytworzone przez organ oraz niepochodzące wprost od organu, wykorzystywane przy realizacji przewidzianych prawem zadań (por. np. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Rz 48/12 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl, dalej: cbois).

W niniejszej sprawie skarżący złożył w dniu 31 lipca 2015 r. w Komendzie Powiatowej Policji w L. wniosek z dnia 28 lipca 2015 r. o udostępnienie "następujących informacji w formie pisemnej dotyczącej kontroli ruchu drogowego przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6 w godzinach 15:30 - 16:00:

- imiona i nazwiska, stopnie służbowe oraz numery legitymacji służbowych funkcjonariuszy przeprowadzających pomiar prędkości pojazdów w w/w miejscu,

- typ, rodzaj i numery seryjne wszystkich komponentów układu do pomiaru prędkości pojazdów zamontowanego w radiowozie w/w funkcjonariuszy przeprowadzających kontrolę w w/w miejscu,

- kserokopię lub skan świadectwa legalizacji urządzenia do pomiaru prędkości pojazdów użytego w w/w miejscu,

- kserokopię lub skan protokołu kontrolnego potwierdzającego prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości w w/w miejscu oraz czasie,

- kserokopię lub skan protokołu kontrolnego pomiaru wpływu zakłóceń fal radiowych elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym w w/w miejscu i czasie trwania kontroli prędkości,

- kserokopię lub skan dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w w/w miejscu i czasie oraz aspektów wpływających na pomiar prędkości wynikających z konstrukcji urządzenia, metody pomiarowej oraz wszystkich czynników zewnętrznych;"

w związku ze złożeniem przez KPP w L. do Sądu Rejonowego w L. wniosku o ukaranie skarżącego i postawieniem zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 92a kw, udostępnienie kopii lub skanu fotografii wykonanej w momencie wykonania pomiaru prędkości samochodu marki Ford Mondeo w dniu 4 lipca 2015 r. o godz. 15:45 na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6, będącego własnością skarżącego.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, Komendant Powiatowy Policji w L. udzielił skarżącemu informacji pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. W piśmie tym podał, odpowiadając na wniosek skarżącego w przedmiocie dostępu do informacji publicznej dotyczącej kontroli ruchu drogowego przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2045 r. w godz. 15.30- 16.00 na drodze krajowej nr 3, km376,6, że: pomiar prędkości przeprowadzali policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego KPP w L.: asp. A. K. [...], sierż.sztab. K. Sz. [...]) przyrządy do pomiaru prędkości w ruchu drogowym zamontowane w pojeździe służbowym, którym poruszali się w/w policjanci to: - prędkościomierz kontrolny do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym o oznaczeniu VIDEORAPID 2A, nr fabryczny 020 (kserokopia świadectwa legalizacji w/w urządzenia w załączeniu); - radarowy przyrząd do prędkości pojazdów w ruchu drogowym, o znaku fabrycznym ISKRA1, nr fabryczny 1626/2013/ kserokopia świadectwa legalizacji w/w urządzenia w załączeniu.

Jednocześnie poinformował skarżącego, że w przedmiotowej sprawie w dniu 8 lipca 2015 r. został skierowany wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w L.

W związku z powyższym uzyskanie informacji z postępowania sądowego, a w szczególności wydanie zawnioskowanych kopii dokumentów z akt sprawy winno nastąpić na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu postępowania karnego, tj:, na podstawie art. 38 § 1 kpow w zw. art.156 § 1-4 kpk. Ponadto poinformował skarżącego, że z dniem 1 lipca 2015 r. weszła w życie nowelizacja Ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247 ), która jest m.in. wykonaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt K19/11, o którym mowa we wniosku.

W tych okolicznościach sprawy skarżący wystąpił do Sądu ze skargą na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 28 lipca 2015 r. w zakresie udostępnienia informacji, co do których organ nie odniósł się w udzielonej odpowiedzi, to jest nie udzielił informacji dotyczącej kontroli ruchu drogowego przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6 w godzinach 15:30 - 16:00, w szczególności o:

- dokumencie potwierdzającym prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości,

- dokumencie potwierdzającym pomiary wpływu zakłóceń fal radiowych i elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym urządzeniem ISKRA-1,

- dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w czasie w/w kontroli ruchu drogowego.

W ocenie Sądu, w świetle tego, co powiedziano wyżej, żądana przez skarżącego w powyższym zakresie informacja, na którą skarżący nie uzyskał odpowiedzi, jest informacją publiczną. Z akt sprawy wynika, że organ nie udzielił skarżącemu informacji w powyższym zakresie na jego wniosek z dnia 28 lipca 2015 r. W skierowanej do skarżącego odpowiedzi z dnia 10 sierpnia 2015 r. na wniosek skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r. podał, że w przedmiotowej sprawie w dniu 8 lipca 2015 r. został skierowany wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w L. W związku z powyższym uzyskanie informacji z postępowania sądowego, a w szczególności wydanie zawnioskowanych kopii dokumentów z akt sprawy winno nastąpić na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu postępowania karnego, tj:, na podstawie art. 38 § 1 kpow w zw. art.156 § 1-4 kpk. Z treści udzielonej skarżącemu odpowiedzi nie wynika jednoznacznie, czy żądane dokumenty znajdują się w aktach sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w L. zainicjowanej skierowanym do tego Sądu wnioskiem o ukaranie skarżącego, czy organ nie dysponuje tymi dokumentami, czy może w ogóle takich dokumentów nie sporządzono. W udzielonej skarżącemu odpowiedzi z dnia 10 sierpnia 2015 r. mowa jest o tym, że uzyskanie informacji z postępowania sądowego, a w szczególności wydanie zawnioskowanych kopii dokumentów z akt sprawy winno nastąpić na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu postępowania karnego. W świetle treści udzielonej informacji nie można w ocenie Sądu przyjąć, jak to organ podaje w odpowiedzi na skargę, że w udzielonej odpowiedzi poinformowano skarżącego, że pozostałe wnioskowane przez skarżącego dokumenty znajdują się w aktach sprawy mającej się toczyć przed Sądem Rejonowym w L. w związku ze skierowanym do tego Sądu wnioskiem o ukaranie skarżącego.

Wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym już w tym względzie orzecznictwem sądów administracyjnych, z bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany (organ) nie podejmuje żadnych działań wobec wniosku o udzielenie informacji publicznej lub odmawia udzielenia takiej informacji w nieprzewidzianej dla tej czynności formie prawnej, względnie nie podejmuje żadnej innej czynności uzasadnionej przepisami u.d.i.p. Na równi z nie podjęciem przez organ określonych czynności względem wniosku o udostępnienie informacji publicznej należy traktować także udzielenie wnioskodawcy informacji innej niż ta, której oczekiwał, a także przedstawienie informacji nie będącej pełną odpowiedzią na wniosek zainteresowanego. (por. np.: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 05.09.2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 20/13, lex nr 1371225).

W wyroku z dnia 05.06.2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 35/13 (lex nr 1352000) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał, że: "Nie można stwierdzić, że organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy wprawdzie odpowiada na wniosek strony, jednakże jego stanowisko zawarte w odpowiedzi, faktycznie nie odnosi się do zakresu wnioskowanej informacji. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza regulację zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p."

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, udzielając odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r. pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r., Komendant Powiatowy Policji w L. nie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w przedmiocie udostępnienia następujących informacji w formie pisemnej dotyczącej kontroli ruchu drogowego przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2015 r. na drodze krajowej nr 3, km 376 słupek 6 w godzinach 15:30 - 16:00:

- kserokopii lub skanu protokołu kontrolnego potwierdzającego prawidłowe ustawienie urządzenia do pomiaru prędkości w w/w miejscu oraz czasie,

- kserokopii lub skanu protokołu kontrolnego pomiaru wpływu zakłóceń fal radiowych elektromagnetycznych na wynik pomiaru prędkości wykonanym w w/w miejscu i czasie trwania kontroli prędkości,

- kserokopii lub skanu dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w/w funkcjonariuszy w zakresie ustawienia i obsługi sprzętu do pomiaru prędkości użytego w w/w miejscu i czasie oraz aspektów wpływających na pomiar prędkości wynikających z konstrukcji urządzenia, metody pomiarowej oraz wszystkich czynników zewnętrznych.

Odpowiedź zawarta w piśmie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia 10 sierpnia 2015 r. jest niepełna i nie jest jednoznaczna, co już wyżej wykazano. Z powyższego wynika, że w dniu orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie Komendant Powiatowy Policji w L. pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r. we wskazanej wyżej części, w związku z czym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji w L. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 28 lipca 2015 r. w w/w części w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem (pkt I wyroku).

Oceniając, w związku z uwzględnieniem skargi na bezczynność organu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, do czego Sąd był zobowiązany w świetle treści art. 149 § 1a p.p.s.a., należy odnieść się do regulacji art. 13 u.d.i.p. Stosownie do wskazanego przepisu prawa, udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). W okolicznościach niniejszej sprawy, mając na względzie z jednej strony termin zakreślony art. 13 u.d.i.p., z drugiej zaś treść pisma organu z dnia 10 sierpnia 2015 r. skierowanego do skarżącego oraz upływ czasu, jaki nastąpił od dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do dnia doręczenia skarżącemu owego pisma, Sąd uznał, że istnieją podstawy do przyjęcia, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. (pkt II wyroku).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt III wyroku).