Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1211/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80  ust. 1,  ust. 2  pkt 2  i  ust. 3  pkt 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 r. sprawy ze skargi D. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia 30 kwietnia 2012 r. Nr [...] określającą D.U. ( dalej: strona, skarżąca) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia 23 stycznia 2012 r. Nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie podatku akcyzowego celem ustalenia czy w związku z nabyciem wewnąrzwspólnotowym samochodu osobowego, marki [...] powstało zobowiązanie w podatku akcyzowym i konieczność zapłaty z tego tytułu należnej akcyzy.

W toku postępowania organ podatkowy I instancji ustalił, że skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. w dniu 26 czerwca 2007 r. dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki [...] nr nadwozia [...]( rok produkcji [...],pojemnośc silnika [...] cm³ ) za kwotę 18.500 euro od firmy B. A.J.G.. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ( dokumenty uzyskane ze Starostwa Powiatowego w S. szczegółowo wymienione na str.1 decyzji, protokół z oględzin pojazdu wraz z dokumentacją fotograficzną, informację od Generalnego Importera samochodów [...] firmy C. ) organ podatkowy I instancji stwierdził, że nabyty samochód jest samochodem osobowym spełniającym kryteria klasyfikacji do kodu CN 8703 i podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Celnego wymienioną na wstępie decyzją z dnia 30 kwietnia 2012r. określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego [...] w wysokości 9.545 zł. Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy: art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art., art. 207 O.p. oraz art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 art., art. 81 ust., art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm. - dalej: u.p.a.) a także rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 ze zm.) oraz art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. z 2011r. Dz. U., nr 108, poz. 257 ze zm. - dalej: ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r.).

Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia 18 lipca 2012r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji podzielając ustalenia faktyczne i ich prawno-podatkową ocenę.

Uzasadniając rozstrzygnięcie przytoczył art. 80 ust. 1, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 3, art. 81 i art. 82 ust. 3 u.p.a. Wskazał, że w myśl art. 3 ust. 2 u.p.a., do celów poboru akcyzy stosuję się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm. - dalej: rozporządzenie w sprawie nomenklatury taryfowej).

Zaznaczył, że ustawa o podatku akcyzowym uznaje za samochody osobowe pojazdy mechaniczne spełniające kryteria określone w poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, stanowiącą załącznik 1 do rozporządzenia w sprawie nomenklatury taryfowej, kod CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast samochody ciężarowe klasyfikowane są do pozycji 8704 Wspólnotowej Taryfy Celnej, która obejmuje pojazdy mechaniczne do transportu towarowego.

Odwołując się do not wyjaśniających zawartych w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Monitor Polski z 2006r., nr 86, poz. 880) wskazał, że dla pozycji CN 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Dowodził, że klasyfikacja pojazdów objęta pozycja CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są raczej przeznaczone do przewozu osób, niż do transportu towarów. Do tej kategorii włączone są pojazdy mechaniczne powszechnie znane, jako pojazdy "wielozadaniowe" (pojazdy typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pic-up). Przedstawił także cechy projektowe zwykle stosowane do pojazdów objętych tym kodem.

Podkreślił, że nie mogą być dowodami przesądzającymi o przeznaczeniu pojazdu, a w konsekwencji określeniu właściwego kodu Taryfy Celnej, świadectwo homologacji, czy badanie techniczne. Homologacja stwierdza zgodność pojazdu, co do przypisanej mu funkcji, budowy itp., natomiast badanie techniczne potwierdza sprawność techniczną pojazdu zgodnie z wymogami ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.). Wydane na tych podstawach dokumenty urzędowe takie jak: badania techniczne, czy dokumenty zagraniczne sporządzone przez uprawnione podmioty państwa obcego, są pełnowartościowym środkiem dowodowym przyjętym w postępowaniu podatkowym, lecz nie są wiążące dla organów w zakresie klasyfikacji pojazdów. Przedmiotowy pojazd klasyfikuje się do kodu CN 8703 zgodnie z zapisami zawartymi we Wspólnej Taryfie Celnej i Notach Wyjaśniających.

Zdaniem organu II instancji kluczowym dowodem w sprawie jest dowód z oględzin pojazdu dokonanych w dniu 5 kwietnia 2012 r. z których wynika, że samochód posiada szereg cech zewnętrznych, które decydują, że powinien on być zaklasyfikowany do pozycji 8703 jako samochód osobowy. Zaznaczył także, że pojazd w momencie zakupu był przystosowany konstrukcyjnie do przewozu pięciu osób. Z odpowiedzi uzyskanej od przedstawiciela marki [...] - firmy "C." Sp. z o.o. wynika również, iż pojazd został wyprodukowany, jako osobowy, 5 miejscowy w dwóch rzędach siedzeń. Wyjaśnił, że o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje jego producent, ponieważ to on tworzy konstrukcję pojazdu. Dokonując natomiast przeróbek wnętrza samochodów w celu przystosowania ich do indywidualnych potrzeb użytkowych nie zmienia się tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów. Strona nie przedłożyła żadnych dokumentów, które uzasadniałyby twierdzenie, że nabyty samochód należy zaliczyć do samochodów innych niż sklasyfikowane do kodu CN 8703. Podniósł, że dokumenty świadczące, iż sporny samochód był pojazdem ciężarowym dotyczą przede wszystkim przepisów związanych z rejestracją pojazdu i nie przesądzają o jego zakwalifikowaniu do kodu CN 8704, bowiem definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Nabyty pojazd należy, zatem zakwalifikować do kodu CN 8703 zgodnie z zapisami zawartymi we Wspólnej Taryfie Celnej, albowiem jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób.

Końcowo stwierdził, że prowadząc postępowanie w I instancji organ zrealizował w pełni zasadę prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 122 O.p. Wyczerpująco zebrał i rozpoznał cały materiał dowodowy, czyniąc zadość regulacji art. 180 oraz 187 O.p., a dokonana przez organ ocena materiału dowodowego odpowiada w pełni zasadzie swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 191 O.p. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości podnosząc zarzut naruszenia :

- art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 100 ust. 4. ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm.) przez niewłaściwe rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego oraz pominięcie istotnych dla sprawy okoliczności, co skutkowało zakwalifikowaniem spornego pojazdu jako samochodu osobowego a w konsekwencji objęcie go obowiązkiem podatkowym w akcyzie;

- art. 120 i art. 122 O.p. w zw. z art. 100 ust. 4 powołanej ustawy przez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do należytego wyjaśnienia sprawy i prowadzenie postępowania w sprzeczności z zasadą praworządności;

- art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy wskutek prowadzenia postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych;

- art. 120 w zw. z art. 187 § 1 O.p. i w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy, art. 122 O.p. w zw. z art. 100 ust. 4 u.p.a. i art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono pominięcie przez organ istotnego dowodu w postaci świadectwa homologacji - dokumentu kwalifikującego pojazd, jako ciężarowy. Zarzucono zaniechanie podjęcia niezbędnych kroków w celu wyjaśnienia sprawy w zakresie dokonanych zmian konstrukcyjnych nabytego pojazdu, co skutkowało nie wyjaśnieniem istotnych okoliczności sprawy. Argumentowano, że zakupiony przez stronę pojazd w dniu jego nabycia spełniał wszelkie normy przewidziane dla samochodu ciężarowego, odznacza się wieloma rozwiązaniami technicznymi, które wskazują, że pojazd jest przeznaczony do przewozu towarów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 24 października 2012 r. strona skarżąca w istocie powieliła stanowisko zawarte w uzasadnieniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) upsa.

Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 upsa, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a w szczególności powołanych w skardze przepisów o postępowaniu.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy samochód marki [...] nr nadwozia [...] ( rok produkcji [...], pojemnośc silnika [...]cm³ )w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób klasyfikowanym do kodu CN 8703, czy tez ciężarowym klasyfikowanym do kodu CN 8704 i tym samym do oceny, czy strona jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu .

Odwołując się do istotnych z punktu widzenia zaskarżonego aktu regulacji prawnych, wskazać na wstępie należy, że organy prawidłowo przyjęły, iż stan faktyczny sprawy uzasadnia stosowanie ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) – dalej: u.p.a. w związku z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3. poz. 11). Stosownie bowiem do ostatniego z powołanych przepisów, jeśli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, w rozumieniu ustawy z dnia 24 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, powstał przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym tj. przed 1 marca 2009 r. i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona zastosowanie mają przepisy ww. ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. W rozpoznawanej sprawie, wobec nie wskazania przez skarżącą daty nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, za datę nabycia przyjęto datę przeprowadzenia badań technicznych samochodu, tj. dzień 24 lipca 2007 r. Stosownie zatem do art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 obowiązującej wówczas ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy w akcyzie powstał przed wejściem w życie przepisów ustawy z 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, a skarżąca nie zapłaciła należnego podatku przed 1 marca 2009r. Nie ma natomiast w sprawie zastosowania powoływany przez Skarżącą art. 100 ustawy w brzmieniu obecnie obowiązującym.

Po myśli art. 80 ust. 1 u.p.a., akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie zaś z ust. 2 tego artykułu, podatnikami akcyzy od samochodów są: 1) podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju; 2) importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. W celu określenia zakresu wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. ustawodawca odwołał się do klasyfikacji statystycznej, tj. Nomenklatury Scalonej (CN) zawartej w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, stanowiącej załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 1 września 1987 r., s. 1 ze zm.). Według poz. 59 załącznika nr 1 do w/w ustawy, towarami akcyzowymi są samochody osobowe klasyfikowane w kodzie CN 8703, z wyjaśnieniem, że pozycja ta obejmuje pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Treść wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że dla zaliczenia danego przedmiotu, jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN. Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Reguły te stosuje się zaś w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz – o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag – zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zakwalifikowanie, zatem towaru do określonej kategorii musi odbywać się według ogólnych, obiektywnych reguł, a nie ze względu tylko na przeznaczenie towaru, którego nie da się z góry przewidzieć, w zależności od uznania ostatecznego nabywcy. Związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów, np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu, jako ciężarowy, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma z tego punktu widzenia, znaczenia. Istotne jest bowiem dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. Obowiązująca na mocy powołanego rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. klasyfikacja CN, pod kodem 8703 wymienia pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Kod CN 8704 obejmuje natomiast pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego.

Z przywołanych uregulowań z zakresu ustawy o podatku akcyzowym, jak i z przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703 wynika jednoznacznie, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Określenie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być bowiem także wykorzystywany do przewożenia towarów, co znajduje potwierdzenie w końcowej części opisu pozycji CN 8703, odnoszącej się do samochodów osobowo – towarowych.

Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Zatem zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569).

Potwierdzają to także wyjaśnienia do Taryfy Celnej, ogłoszone przez Ministra Finansów w formie załącznika do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), w których w odniesieniu do pozycji 8703 stwierdzono, że obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami osobowymi. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Natomiast nota wyjaśniająca odnosząca się do pozycji 8704 wskazuje, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej pozycji jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów, a nie do transportu osób. Chodzi, zatem o związaną z przeznaczeniem pojazdu jego funkcję dominującą. Według tychże wyjaśnień, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu Van, SUV-y i niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej. Organy prawidłowo przyjęły, że zakupiony przez skarżącą - w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia - pojazd posiadał cechy samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Świadczą o tym stwierdzone przez organ cechy tj. jedna zamknięta przestrzeń dla kierowcy, pasażerów i towarów, okna wzdłuż dwubocznych paneli z przyciemnionymi szybami w II rzędzie siedzeń i w części bagażnika, tapicerka skórzana, dywaniki, oświetlenie, popielniczki, podłokietniki, pasy bezpieczeństwa w I i II rzędzie siedzeń, elektrycznie otwierane szyby w przednich i tylnych drzwiach, aluminiowe felgi, uchwyty boczne górne dla pasażerów w I i II rzędzie siedzeń, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera siedzącego obok, brak stałej przegrody, zarówno za I jak i II rzędem siedzeń oddzielającej część pasażerską od części towarowej

Powyższe potwierdza także treść pisma C. Sp. z o.o. Importer [...] (k. 108 akt adm.), z którego wynika, że nabyty przez skarżącą pojazd (o tym samym numerze VIN) został wyprodukowany, jako pojazd osobowy, 5 miejscowy w dwóch rzędach.

Należy, więc zgodzić się z organami, że przedmiotowy samochód nie posiada cech pozwalających na zaklasyfikowanie go do kodu 8704, jako pojazdu przeznaczonego głównie do transportu towarów, a nie osób. Wszystkie wyżej wymienione elementy wyposażenia pojazdu przemawiają za tym, że pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał cechy pozwalające na zaklasyfikowanie tego pojazdu do kodu CN 8703, jako pojazdu osobowego podlegającego obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym.

Podkreślenia wymaga, że organy nie kwestionowały zapisów w belgijskim i polskim dokumencie rejestracyjnym, w których przedmiotowy samochód został określony odpowiednio, jako “furgonetka", “lekka ciężarówka". Zważywszy jednak, że takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa, ów zapis nie mógł, więc automatycznie skutkować przyjęciem– jak domagała się tego strona, – że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym.

Zdaniem Sądu, ustalenia organu podatkowego w zakresie klasyfikacji pojazdu nie pozostają w sprzeczności z przedstawioną przez skarżącą dokumentacją. Dokumenty, na które powoływała się strona, z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia z uwagi na to, że o klasyfikacji danego pojazdu jako osobowego czy ciężarowego decydowała klasyfikacja przyjęta w Nomenklaturze Scalonej i wymienione w niej cechy.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 187 § 1 O.p. albowiem organy podatkowe zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Podjęto niezbędne działania celem należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a zgromadzony w aktach materiał dowodowy jest kompletny i wystarczający do podjęcia ostatecznego rozstrzygnięcia, m. in. stwierdzenia, że sporny pojazd stanowił dla potrzeb opodatkowania akcyzą samochód osobowy. Organy, realizując zasadę z art. 180 O.p., dopuściły jako dowód w sprawie wszelkie dostarczone przez stronę dowody (karta informacyjna pojazdu ( k. 99 akt adm. ), decyzja o rejestracji pojazdu i kopia dowodu rejestracyjnego (k. 98,96,95 akt adm.), decyzja Starosty o czasowej rejestracji pojazdu (k. 100 akt), zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 24 lipca 2007 r. wraz z załącznikiem (k. 102, 103), kopia umowy kupna - sprzedaży pojazdu z dnia 5 września 2007r. (k.112), belgijski dowód rejestracyjnego wraz z tłumaczeniem (k.108,109)) także przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe (dokonał oględzin pojazdu, pozyskał informacje od importera samochodów firmy C.).

Wobec przedłożenia przez stronę świadectwa homologacji samochodu ciężarowego i wywodzenia z tego, że powinien być on klasyfikowany w pozycji CN 8704, należy wskazać, że dokument ten nie może przesądzać o kwalifikacji pojazdu do określonego kodu CN. Dokument ten oczywiście może i powinien - jako jeden z dowodów - być brany pod uwagę przy dokonywaniu klasyfikacji, ale nie ma znaczenia rozstrzygającego. Nie można, zatem – w ocenie Sądu -upatrywać błędu organu w tym, że nie potraktował świadectwa homologacji, czy dowodu rejestracji pojazdu jako dokumentu mającego zasadnicze znaczenie. Dla celów poboru akcyzy istotna jest bowiem tylko klasyfikacja dokonywana w oparciu o przepisy klasyfikacyjne Scalonej Nomenklatury Taryfowej, a takie związanie sposobem klasyfikacji uniemożliwia uwzględniania klasyfikacji tego samego wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych. W samochodzie nie stwierdzono także zmian konstrukcyjnych od momentu jego nabycia do dnia oględzin. Równocześnie obecny właściciel auta, oświadczył, że nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych ani przeróbek technicznych w w/w samochodzie (protokół oględzin pojazdu z dnia 5 kwietnia 2012r.), natomiast strona w toku całego postępowania nie przedstawiła żadnych innych dokumentów świadczących o innym wyglądzie pojazdu i o dokonywanych jakichkolwiek zmianach konstrukcyjnych, które wskazywałaby na zakwalifikowanie ww. pojazdu jako samochodu ciężarowego. Organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że pomimo zarejestrowania spornego pojazdu jako ciężarowy, nadal posiadał on cechy charakterystyczne dla samochodu przeznaczonego do przewozu osób, w związku z czym mieści się on w pozycji 8703 i stosownie do art. 80 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. podlegał akcyzie. Wobec należytego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy oraz zastosowania prawidłowej wykładni i prawidłowego zastosowanie przepisów prawa, chybiony jawił się zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p. Nie stanowi, bowiem naruszenia - wynikającej z 121 § 1 O.p. - zasady zaufania podatnika do organów podatkowych sytuacja, w której organ przeprowadza prawidłowy proces podatkowy i wydaje odpowiadającą prawu decyzję podatkową wyrażając odmienny pogląd, niż oczekuje tego strona. Fakt, że zarówno przeprowadzone w sprawie postępowanie, jak i wydane- w obu instancjach - decyzje znajdują swoje oparcie w przepisach prawa, za nietrafny uznać należało także zarzut naruszenia zasady praworządności, wyrażonej w art. 120 O.p.

W tym stanie rzeczy, po myśli art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), skargę należało oddalić.