Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1144/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Wójt Gminy T. P. (dalej Wójt albo organ I instancji) decyzją z [...] maja 2013 r., nr [...] (dalej decyzja z 24 maja 2013 r.) działając na podstawie art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2013 r., poz. 267, dalej kpa) oraz art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. 2012, poz. 647 ze zm., dalej upzp) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch hal magazynowo-usługowo-biurowych na terenie działek o nr ewid. [...],[...],[...]położonych w miejscowości S.

W uzasadnieniu organ I instancji ustalił, że teren objęty wnioskiem znajduje się na obszarze nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Dnia 1.10.2012r. S. W. (dalej wnioskodawca), złożył podanie o ustalenie warunków zabudowy dla budowy dwóch hal magazynowo-usługowo-biurowych na terenie działek o nr ewid. [...],[...] położonych w miejscowości S., gmina T. P. Następnie w dniach 19.11.2012r. S. W. zmieniał wniosek w ten sposób, iż rozszerzył o działkę nr [...] planując na niej zieleń i zmienił funkcję hal na usługowo-magazynowo-biurowe.

Po przeprowadzeniu analizy stanu faktycznego i prawnego obszaru analizowanego Wójt ustalił, że nie są spełnione warunki art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 upzp. Działki te obejmują użytki gruntowe oznaczone jako grunty orne: działka o nr ewid. [...] (RIIIb - 0,4883 ha) oraz działka o nr ewid[...] (RIIIb - 0,4244 ha), działka o nr [...] (RIIIb- 0,1748ha, RIVa-0,1299 ha). Teren inwestycji obejmuje zatem łącznie 1,0875 ha gruntów klasy III.

Zgodnie z pismem z 12 marca 2013 r., nr [...], Starosta P. stoi na stanowisku, że w przypadku gdy na wnioskowanej nieruchomości występują użytki rolne klas I-III, położone w zwartym kompleksie użytków rolnych klas I-III, a ten zwarty obszar przekracza powierzchnię 0,5 ha, przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne może nastąpić wyłącznie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wydzielone liniami granicznymi działki nie uwzględniają bowiem linii klas bonitacyjnych gleb. Zwarty obszar gruntów klas I-III o powierzchni większej niż 0,5 ha może znajdować się zatem nawet na terenie kilku graniczących ze sobą działek. Art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. 2013, poz. 1205, dalej uogril) naprowadza na rozumienie pojęcia obszaru gruntów rolnych jako miejsca występowania zasięgu użytków rolnych określonej klasy w postaci zwartych ich kompleksów, niezróżnicowanych cechami charakteryzującymi działki geodezyjne lub nieruchomości jako odrębne przedmioty własności bądź ich części. Wspomniane kryterium obszarowe dotyczy nie tylko powierzchni działki lub działek (lub ich części), na których planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego one wchodzą. Inne rozumienie zwartego obszaru niweczyłoby skutki mechanizmów ochronnych gruntów rolnych i umożliwiałoby dokonywanie w sposób nieograniczony zmian przeznaczenia użytków rolnych klas I-III przez wydawanie szeregu indywidualnych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Powierzchnia matematyczna zwartego konturu użytków rolnych RIII wynosi 28,3025 ha i obejmuje swoim zasięgiem działki o nr ewid.: [...],[...],[...],[...]-[...],[...]-[...],[...]-[...],[...]-[...],[...],[...],[...]-[...], obręb S. Dla przedmiotowych działek o nr ewid. [...],[...],[...], obręb S. oraz dla działek wchodzących w skład ww. zwartego konturu RIII nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, a w nieobowiązującym już Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. P. (uchwała nr [...]z dnia [...] grudnia 1992 r.) obszar zajęty przez ww. działki był ujęty jako tereny rolne, w wyniku czego nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Reasumując, na działkach o nr ewid. [...],[...],[...]obręb S., występują grunty klasy RIIIb (łącznie 1,0875 ha) wchodzące w skład kompleksu przekraczającego 0,5 ha. Uwzględniając zapisy art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 uogril, nie został spełniony warunek wynikający z art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp. Niezbędna jest zatem zgoda Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, a zmiany takiej należy dokonać w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Decyzja nie jest zatem zgodna z przepisami odrębnymi (warunek art. 61 ust 1 pkt 5 upzp) - z uogril.

W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca (dalej odwołujący) zarzucił naruszenie:

- prawa materialnego, tj. a) art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003 r., nr 164, poz. 1588, dalej rozporządzenie z 2003 r.) które miało istotny wpływ na wynik postępowania, przez błędną wykładnię tych przepisów, pominięcie zasady dobrego sąsiedztwa, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że w obszarze analizowanym brak jest nieruchomości dostępnych z tej samej drogi publicznej zabudowanych w sposób pozwalający na określenie parametrów dla planowanej zabudowy,

b) art. 61 ust. 1 pkt. 4 upzp w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez organ, że kryterium obszarowe, o którym mowa w ww. przepisie dotyczy nie tylko powierzchni działki lub działek, na których planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego one wchodzą a tym samym przyjęcie przez organ, że teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy nie jest pojęciem tożsamym z ustawowym pojęciem "zwartego obszaru projektowanego",

- prawa procesowego, tj. a) art. 7 i 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy polegające na tym, że Urząd Gminy nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych sprawy zakładając przedwcześnie, że nie został spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 1 i 4 upzp,

b) art. 8 i 107 § 3 w zw. z art. 11 kpa przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie dlaczego organ przyjął, że w obszarze analizowanym brak jest nieruchomości dostępnych z tej samej drogi publicznej zabudowanych w sposób pozwalający na określenie parametrów dla planowanej zabudowy, podczas gdy w obszarze analizowanym znajdują się dostępne z tej samej drogi publicznej nieruchomości o zabudowie magazynowo – biurowej.

Odwołujący wniósł o uchylenie decyzji z [...] maja 2013 r.

Decyzją z [...] września 2013 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] września 2013 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy decyzję z [...] maja 2013 r.

W uzasadnieniu Kolegium dokonując wykładni znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów podkreśliło, że w niniejszej sprawie jest rzeczą bezsporną, że teren inwestycji tj. działki nr [...][...][...] stanowią m.in. grunty orne o klasie bonitacji gleby IIIb i nie były objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 upzp. Zatem w niniejszej sprawie przedmiot postępowania obejmuje grunty, które w oparciu o obecnie obowiązującą uogril dla skutecznej realizacji zamierzonej inwestycji (budowy dwóch hal magazynowo -usługowo - biurowych) wymagałby uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. W konsekwencji zasadnie uznał organ I instancji, że w sprawie nie jest spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp i na tej podstawie odmówił ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy.

Organowi odwoławczemu z urzędu znane było, że odwołujący w imieniu własnym, żony jak i synów wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla bezpośrednio sąsiadujących ze sobą kilkudziesięciu działek położonych w S., gmina T. P. Planowana na tych działkach inwestycja polega każdorazowo na budowie kompleksu hal magazynowo - usługowo - biurowych na tych działkach. W takiej sytuacji za legalne należało uznać postępowanie organu I instancji, który w sytuacji gdy doszedł do przekonania, że przepisy odrębne wykluczają możliwość realizacji zamierzonej inwestycji na danym terenie, przed wydaniem decyzji odmownej zweryfikował prawidłowość swego stanowiska i zasadność wydania decyzji odmownej, przez zwrócenie się do organu wyspecjalizowanego, w którego gestii pozostaje problematyka będąca podstawą odmowy – tj. do Starosty P., który w piśmie z dnia 12 marca 2013 r. wyraził stanowisko co do możliwości realizacji wnioskowanej inwestycji na gruntach stanowiących użytki rolne klasy IIIb. Bowiem to starosta jako organ właściwy do dokonania uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych (art.5 ust.1 u.o.g.r.) mógł rozstrzygnąć, czy w niniejszej sprawie nie został spełniony wymóg, o którym stanowi art.61 ust.1 pkt 4 u.p.z.p.

Poddając analizie treść decyzji z [...] maja 2013 r. Kolegium ustaliło, że za zasadzie zawiera ona wszystkie obowiązkowe elementy wynikające z przepisów upzp oraz uszczegółowione w przepisach wykonawczych z zastosowaniem nazewnictwa określonego przepisami rozporządzenia z 2003 r. Jedynie prawidłowo podniósł odwołujący, iż decyzja organu I instancji i dołączona do niej analiza nie uwzględniają konkretnego rodzaju zabudowy wszystkich działek w obszarze analizowanym, powierzchni zabudowy działek wraz ze średnim wskaźnikiem tej wielkości dla obszaru analizowanego, jednak naruszenie to nie może mieć wpływu na dokonane przez organ I instancji rozstrzygnięcie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z 25 października 2013 r. S.W.(dalej skarżący) zaskarżając decyzję Kolegium z [...] września 2013 r. w całości zarzucił naruszenie:

a) przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril przez jego błędną wykładnię,

b) przepisów postępowania, tj. art. 7 i 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy polegające na tym, że organ II instancji błędnie przyjął, że nie został spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji z [...] września 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] maja 2013 r.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril stanowi wyraźnie, że kryterium obszarowe odnosi się do nowo projektowanego obszaru przewidzianego do zmiany przeznaczenia. Kryterium obszarowe zawarte w art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril dotyczy zatem jedynie obszaru, który ma zmienić swoje przeznaczenie z gruntu rolnego lub leśnego na grunt przeznaczony na inne cele.

Pojęcie "zwartego obszaru projektowanego do przeznaczenia na cele nierolnicze" należy odnosić do terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy (terenu inwestycji), a nie do całego kompleksu rolnego, na obszarze którego leży teren inwestycji. Obowiązkiem organu, do którego podanie zostaje skierowane, a następnie organu odwoławczego (który zobowiązany jest do ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności unormowaną w art. 15 kpa), jest wyjaśnienie rzeczywistej woli strony, pamiętając że jej sprecyzowanie należy wyłącznie do wnioskodawcy. W razie jakichkolwiek niejasności organ stosując się do zasady ogólnej unormowanej w art. 9 kpa, nakładającej na organy administracji publicznej obowiązek udzielania stronom informacji faktycznych i prawnych, czuwania nad tym aby strony uczestniczące w postępowaniu nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości prawa powinien zwrócić się do wnioskodawcy w trybie art. 64 § 2 kpa o sprecyzowanie i jednoznaczne przedstawienie treści podania.

Kolegium utrzymując w mocy decyzję Wójta dopuściło się naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 7 ust. 2 pkt. 1 uogril, co w konsekwencji skutkowało błędnym przyjęciem, że nieruchomości objęte wnioskiem wymagają uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (k. 4-8 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z [...] listopada 2013 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej (k. 10-14 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu pod względem zgodności z prawem była decyzja Kolegium z [...] września 2013 r. oraz poprzedzające jej wydanie czynności organów obu instancji, które zostały zainicjowane przez skarżącego złożeniem podania z dnia 18 lipca 2012 r. o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch hal magazynowo-usługowo-biurowych na terenie działek o nr ewid. [...],[...],[...], położonych w miejscowości S.

Zasadą jest, że określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, jak w sprawie niniejszej, w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 1 i 4 upzp). Wymagania, jakie powinien spełnić wnioskodawca celem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy zostały określone w art. 61 ust. 1 upzp. Z kolei elementy składowe, jakie powinna zawierać analizowana decyzja wymienione zostały przez ustawodawcę w art. 54 upzp, stosowanym odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 64 ust. 1 upzp.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, decyzja o warunkach zabudowy nie jest decyzją uznaniową. Organ właściwy do jej wydania jest zobowiązany do pozytywnego rozstrzygnięcia, jeśli projektowana inwestycja czyni zadość wszystkim wynikającym z prawa warunkom a obowiązek odmowy ma tylko wówczas gdy inwestycja ta nie spełnia choćby jednej ustawowej przesłanki z art. 61 ust. 1 upzp (wyrok NSA z 18.12.2012 r., II OSK 1518/11, lex nr 1367308, wyrok NSA z 12.10.2010 r., II OSK 1542/09, lex nr 746623). Innymi słowy, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w upzp warunków. Oznacza to, że brak spełnienia chociażby jednego z warunków o których stanowi art. 61 ust. 1 upzp jest podstawą do odmowy ustalenia warunków zabudowy.

W rozpoznawanej sprawie Kolegium utrzymało w mocy decyzję z [...] maja 2013 r. wyjaśniając, że decyzja ustalająca warunki zabudowy byłaby sprzeczna z art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 upzp. Regulacja art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp koresponduje z uogril. Należy ją traktować jako przepisy odrębne w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 upzp. Celem tej regulacji jest podkreślenie prawnej ochrony gruntów rolnych i leśnych przed niekontrolowaną zmianą ich przeznaczenia, a nie blokowanie inwestycji służących rolniczemu lub leśnemu wykorzystaniu tych gruntów (red. Z. Niewiadomski, Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2013, s. 522). Art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp przewiduje dwie odrębne sytuacje, kiedy jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dotyczą one, po pierwsze braku wymogu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne oraz po drugie, objęcia terenu zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 1999 r., nr 15, poz. 139). Celem zamieszczenia w art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp sformułowania: "teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1" było to, aby decyzje o warunkach zabudowy, w przypadku braku planów, można było wydawać dla terenów, które zostały objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów, jeżeli zgoda została uwzględniona w planach, które utraciły moc, tj. zmiana przeznaczenia tych gruntów została dokonana w tych planach (uchwała NSA z 29 listopada 2010 r., II OPS 1/10, ONSAiWSA 2013/2/20). W niniejszej sprawie pozostawało rzeczą bezsporną, że działki nr [...],[...],[...]i [...]stanowią grunty orne o klasie bonitacji gleby IIIb i nie były objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele przy sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z 1994 r. Z tego powodu objęte niniejszym postępowaniem grunty wymagałyby uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze.

W ocenie Sądu Kolegium działając w sposób zgodny z prawem wzięło pod uwagę nowelizację uogril dokonaną mocą art. 1 ust. 1 lit. a ustawy z 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. 2012, poz. 503). Weszła ona w życie 26 maja 2013 r., a zatem przed wydaniem decyzji przez Kolegium, co nastąpiło [...] września 2013 r. Wymieniona ustawa nie zawiera przepisów intertemporalnych, co w orzecznictwie sądowym zrównane zostało z tzw. zasadą bezpośredniego działania nowego prawa (uchwała NSA z 25 listopada 2011 r., II OPS 1/13, niepubl.). Skarżący nie ma wobec tego racji wskazując, że w sprawie powinien znajdować zastosowanie stan prawny obowiązujący w dacie złożenia przez niego podania o ustalenie warunków zabudowy. Wprost przeciwnie, w przypadku braku przepisów intertemporalnych, organ powinien uwzględnić stan prawny istniejący w dniu wydania decyzji, a nie w dniu wniesienia podania (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, KPA. Komentarz, Warszawa 2011, s. 427-428). W przeciwnym razie doszłoby do nieakceptowanej z punktu widzenia obowiązywania zasady praworządności sytuacji, w której organ orzekałby na podstawie nie obowiązujących już przepisów prawa. Tak samo organ II instancji rozpoznając po raz drugi co do meritum sprawę administracyjną nie może pomijać okoliczności zmiany stanu prawnego, która w niej zaistniała.

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril, przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Ustawodawca zrezygnował tym samym z wyłączenia spod tego obowiązku w razie gdy zwarty obszar projektowany przekracza 0,5 ha. W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej wskazano, że dokonana zmiana miała na celu zwiększenie przejrzystości dotychczasowych przepisów oraz rozwianie wątpliwości pojawiających się w orzecznictwie sądów administracyjnych przez jednoznaczne określenie podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, uregulowanego w art. 7 ust. 2 ustawy (http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/druk.xsp?nr=688). W konsekwencji jako zasadne należało ocenić stanowisko zaprezentowane przez SKO, że dla rozstrzygnięcia sprawy nieistotna pozostawała kwestia wykładni dotychczas użytego w art. 7 ust. 2 uogril pojęcia "zwartego obszaru projektowanego" do zmiany przeznaczenia gruntu.

Z opisanych powyżej względów w sprawie nie doszło również do uchybienia wskazanym w skardze przepisom prawa procesowego. Art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp stanowi wyraźnie, że niezbędną przesłanką wydania decyzji o warunkach zabudowy jest uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo objęcie terenu zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z 1994 r. Jak przyjął NSA w odniesieniu do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla gruntu przeznaczonego na cele leśne, warunek o którym stanowi art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp nie jest spełniony, gdy dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 uogril. Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne udzielona na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 uogril jest "skuteczna", o ile na jej podstawie w ustaleniach planu rada gminy postanowi o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i tylko w takim zakresie, w jakim w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym dany teren dojdzie do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Przyjęcie stanowiska, że sama decyzja o "odleśnieniu gruntów leśnych" pozwala na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i uprawnia do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, powodowałoby niedopuszczalne ograniczenie kompetencji gminy w zakresie przysługującego jej władztwa planistycznego (uchwała NSA z 29 listopada 2010 r., II OPS 1/10, ONSAiWSA 2013/2/20). Powyższe stanowisko zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę znajduje analogiczne zastosowanie do zgody udzielanej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril. Wspomniane wyżej kryterium obszarowe dotyczy nie tylko powierzchni działek, na których planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego one wchodzą, a który wynosi 28,3025 ha.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270) oddalił skargę.

MZ