Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 568/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27, art. 32 par. 1 pkt 2, art. 122 par. 3, art. 33, art. 18. art. 29
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 6
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.),, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 września 2010r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Inspektor Sanitarny decyzją numer [...] z dnia [...] r. działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851), art. 104 K.p.a., art. 221 § 2 i 229 § 4 Kodeksu pracy, § 29 ust. 1 i 2, § 41 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i ust. 2 oraz § 93 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 169, poz. 1650) oraz § 2 ust. 1 Załącznika nr 1 do rozporządzenia, § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 marca 2003r. w sprawie sposobu oznakowania miejsc, rurociągów oraz pojemników i zbiorników służących do przechowywania lub zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne (Dz.U. Nr 61, poz. 552), § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2005 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. Nr 73, poz. 645) - po rozpatrzeniu protokołów z kontroli sanitarnej z dnia [...] i [...] r. i [...] r. przeprowadzonych w Przedsiębiorstwie A. J. G. – orzekł :

- w pkt 1 o przeprowadzeniu badania i pomiaru czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, tj.:

• hałasu,

• drgań mechanicznych miejscowych,

• drgań mechanicznych ogólnych,

• pyłu całkowitego,

• pyłu respirabilnego.

- w pkt 2 decyzji o obowiązku doprowadzenia do należytego stanu sanitarno

- technicznego pomieszczenia i urządzenia higieniczno -sanitarne tj.

• w umywalni - umywalkę;

• w natrysku zainstalować armaturę sanitarną, udrożnić odpływ ściekowy,

• wydzielić pomieszczenie do spożywania posiłków,

• w pomieszczeniu szatni odnowić ściany, uzupełnić ubytki w podłodze.

- w pkt 3 o obowiązku zapewnienia karty charakterystyki dla stosowanych preparatów niebezpiecznych w działalności zawodowej,

- w pkt 4 o obowiązku właściwego oznakowania miejsca przechowywania preparatów niebezpiecznych,

- w pkt 5 o obowiązku opracowania instrukcji stanowiskowej przy stosowaniu preparatów niebezpiecznych.

- w pkt 6 o obowiązku zapewnienia pracownikowi (wymieniony w pkt [...] protokołu kontroli sprawdzającej Nr [...] z dn. [...]r. na stronie [...]) badania lekarskiego i uzyskania orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku.

Organ ustalił termin wykonania wyżej określonych obowiązków wymienionych w pkt 1, 3 , 4 , 5 ,6 - do dnia [...] r. , w pkt. 2 - do dnia [...] r.

Po przeprowadzonej w dniu [...] r. kontroli w ww. przedsiębiorstwie, Inspektor Sanitarny upomnieniem z dnia [...] r. wezwał J. G. do wykonania obowiązku wynikającego z punktu 2 powyższej decyzji, w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia z pouczeniem, iż niewykonanie obowiązku w tym terminie spowoduje wszczęcie przeciwko zobowiązanemu postępowania egzekucyjnego. Upomnienie zostało doręczone w dniu [...] r.

W dniu [...] r. Inspektor Sanitarny wystawił tytuł wykonawczy o numerze [...], w którym organ stwierdził niewykonanie przez J. G. obowiązku doprowadzenia do należytego stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń i urządzeń higieniczno-sanitarnych w zakresie wydzielenia pomieszczenia do spożywania posiłków oraz określił obowiązek jako wymagalny i podlegający egzekucji administracyjnej. Na podstawie art. 32 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ skierował tytuł wykonawczy do egzekucji administracyjnej. Jednocześnie pouczył zobowiązanego, ze zgodnie z treścią art. 33 § 1 ww. ustawy przysługuje mu prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego tytułu.

W tym samym dniu tj. [...] r. Inspektor Sanitarny postanowieniem numer [...] nałożył na zobowiązanego grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. tytułu wykonawczego.

Tytuł wykonawczy doręczono J. G. w dniu [...] r.

W dniu [...] r. J. G. zgłosił, w oparciu o art. 33 ust. 5 oraz art. 33 ust. 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wnosząc o uchylenie tytułu wykonawczego w całości, umorzenie postępowania w sprawie i wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia niniejszych zarzutów.

Zdaniem zobowiązanego, nałożony obowiązek doprowadzenia do należytego stanu sanitarno - technicznego pomieszczeń i urządzeń higieniczno - sanitarnych,

w zakresie wydzielenia pomieszczenia do spożywania posiłków jest niewykonalny ze względu na konieczność przeprowadzenia w pierwszej kolejności rozbiórki starego budynku.

J. G. wskazał, że pismami z dnia [...] r. oraz z dnia

[...] r. J. G. poinformował Inspektorat Sanitarny o planowanej rozbiórce oraz przedstawił koncepcję projektu budowlanego nowego budynku biurowego i socjalnego oraz wyjaśnił organowi, iż wydzielenie pomieszczenia do spożywania posiłków będzie możliwe niezwłocznie po zakończeniu budowy nowego kompleksu budowlanego.

Według zobowiązanego, z treści pisma Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. wynikało, że organ uznał za zasadne wyodrębnienie wskazanego pomieszczenia dopiero w mającym powstać kompleksie, a w konsekwencji organ zaniechał dalszego wzywania zobowiązanego do wykonania przedmiotowego obowiązku, z uwagi na okoliczność budowy nowego obiektu.

J. G. wyjaśnił, że w sprawie budowy nowego obiektu oczekuje na odpowiednie opinie rzeczoznawców aprobujących przedstawione projekty.

W ocenie strony, wszczęcie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie nie przyniesie skutku z uwagi na niewykonalność orzeczonego obowiązku.

Zobowiązany podniósł dodatkowo, iż wszczęcie egzekucji administracyjnej

i zastosowanie jakichkolwiek środków egzekucyjnych względem jego osoby stanowi zbyt dotkliwe działanie ze strony Inspektora Sanitarnego (art. 33 ust. 8 ustawy). Oświadczył również, że nie uchyla się od realizacji obowiązku nałożonego w pkt [...] decyzji z dnia [...] r., zaś powstałe opóźnienia są niezależne od jego woli (przedłużający się proces budowlany).

Zdaniem J. G., przedstawione okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania egzekucyjnego toczącego się na podstawie niewykonalnego tytułu wykonawczego - zgodnie z art. 59 § 1 pkt 5 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny.

Remont i dostosowywanie pomieszczeń przeznaczonych do rychłej rozbiórki, podczas gdy rozpoczęto realizację inwestycji w wyniku której na terenie przedsiębiorstwa zobowiązanego powstanie zaplecze socjalne dla pracowników, jest bezcelowe i bezprzedmiotowe. Remont wskazanych pomieszczeń sprzeczny jest

z interesem zobowiązanego, który przeznaczył znaczne środki finansowe na budowę nowych pomieszczeń. Ewentualna egzekucja sprawi, że zobowiązany będzie zmuszony przeznaczyć środki finansowe na remont pomieszczeń przeznaczonych do rozbiórki, zamiast na budowę nowych pomieszczeń, przystosowanych do obowiązujących przepisów w tym zakresie, co uniemożliwi wówczas realizację planowanej inwestycji.

Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] r. numer [...] działając na podstawie art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz.1954 z 2005 r. ze zm.) - po rozpatrzeniu zarzutów zobowiązanego J. G. - uznał zarzuty za nieuzasadnione.

Organ I instancji uzasadnił, że na podstawie art. 33 pkt. 5 i 8 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzuty mogą być zgłaszane

w stosunku do prowadzenia egzekucji administracyjnej, a nie do nałożonego obowiązku o charakterze niepieniężnym.

Sprawa merytorycznie została rozstrzygnięta, decyzja z [...] r. stała się prawomocna i jest wykonalna. Zarzuty zobowiązanego nie spełniają przesłanek,

o których mowa w art. 33 powoływanej ustawy, mogą skutkować jedynie - zdaniem organu - zastosowaniem łagodniejszego środka przymusu, bądź umorzeniem postępowania.

Ponadto, organ stwierdził, że nałożona grzywna w wysokości [...] złotych nie jest dolegliwa, bowiem na podstawie art. 121 cyt. ustawy istnieje możliwość nałożenia jej do wysokości 10.000 złotych.

Następnie organ wyjaśnił, że po wszczęciu postępowania administracyjnego

w związku ze stwierdzonymi uchybieniami sanitarno - technicznymi w zakładzie strona zobowiązana poinformowała organ o planowanym w [...] r. remoncie kapitalnym obiektu i dochowaniu w związku z tym parametrów i wyposażeniu pomieszczeń socjalnych oraz sanitarnych załogi, a także o wydzieleniu pomieszczenia jadalni w ramach adaptacji pomieszczeń wewnętrznych.

Jednakże nie potwierdziła tego kontrola sanitarna sprawdzająca, przeprowadzona w dniu [...] r. i organ orzekł w dniu [...] r. wydał decyzję w tym zakresie. W wyniku kolejnej kontroli sanitarnej sprawdzającej ustalono, że pracodawca wydzielił odrębne pomieszczenie do spożywania posiłków pracowników, ale nie spełniało ono wymogów rozporządzenia MP i PS z dnia

26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003r., Nr 169, poz. 1650, § 29, § 34 ust. 2,3,4), wobec czego do zobowiązanego wystosowano upomnienie.

Pismem z [...] r. zobowiązany poinformował organ, iż obecny stan pomieszczeń socjalnych traktuje jako tymczasowy ponieważ realizowany jest projekt rozbudowy zakładu, w którym kompleks socjalny jest zlokalizowany w nowej części projektowanego zakładu; pomieszczenia użytkowane obecnie jako socjalne będą miały inne przeznaczenie, prace projektowe są dalece zaawansowane i realizacja ma się rozpocząć już w bieżącym roku - tj. [...] r. i zwrócił się o przedłużenie terminu wykonania obowiązku zapewnienia wymaganego pomieszczenia do spożywania posiłków do [...] r.

Inspektor Sanitarny przychylił się do wniosku i wydał decyzję ustalającą nowy termin wykonania obowiązków do tego dnia (decyzja Nr [...] z [...] r.). Przeprowadzona w dniu [...] r. kontrola sanitarna sprawdzająca wykazała, że w przedsiębiorstwie zobowiązanego brak jest wydzielonego miejsca do spożywania posiłków przez pracowników. Ustosunkowując się do protokołu przedmiotowej kontroli, zobowiązany zwrócił się o kolejne przedłużenie terminu na wydzielenie pomieszczenia do spożywania posiłków do końca [...] r., deklarując się ostatecznie dopełnić tego terminu. Inspektor Sanitarny uwzględnił wniosek przedłużając termin do [...] r. Kontrola sanitarna przeprowadzana w dniu [...] r. wykazała, że obowiązki o których mowa w przedmiotowej sprawie nie zostały zrealizowane.

Organ I instancji wskazał dalej, że wobec stwierdzenia niewykonania przez stronę obowiązków wynikających z dwukrotnie prolongowanej decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia [...] r. wystosowano do zobowiązanego upomnienie z dnia [...] r., w odpowiedzi na które strona przedstawiła graficzną część projektu nowego budynku biurowego i socjalnego, informując

o planowanej rozbiórce starego budynku na początku [...] r. Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] r. poinformował J. G., iż nadesłana dokumentacja projektowa nie spełnia warunków w celu dokonania właściwej oceny w dalszym prowadzonym postępowaniu. Pismem z dnia [...] r. organ zwrócił się do J. G. o przedstawienie do wglądu dokumentów potwierdzających deklarowane działania w zakresie budowy nowego budynku biurowego i socjalnego oraz rozbiórki starego, potwierdzających przystąpienie do realizacji wskazanego obowiązku. Organ nie otrzymał stosownej dokumentacji.

Organ podkreślił, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów na podjęcie działań mających na celu realizację inwestycji (rozbiórki budynku i budowy nowego budynku) oraz zaznaczył, że w toku prowadzonego postępowania, egzekwuje od strony wykonanie obowiązku polegającego na wydzieleniu dla pracowników pomieszczenia do spożywania posiłków - nie konkretyzując jego lokalizacji

w budynku starym czy nowo budowanym.

Niewykonalność obowiązku nie została udowodniona poprzez wskazanie konkretnych terminów rozbiórki starego obiektu, w związku z prowadzeniem budowy

i realnego terminu zakończenia, oddania do użytku nowego budynku. Stan niezapewnienia pracownikom, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, pomieszczenia do spożywania posiłków, trwa od [...] roku.

Na podstawie art. 33 pkt. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza trwałe, niezależne przyczyny braku możliwości wykonania obowiązku. Przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą być trudności w wyegzekwowaniu należności uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi lub zamierzenie w nieokreślonym czasie wydzielenia dla pracowników jadalni.

J. G. zaskarżył zażaleniem postanowienie Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniom organu, zgodnie

z art. 33 ustawy oraz zgodnie z treścią pouczenia w wystawionym tytule wykonawczym, zobowiązanemu przysługuje uprawnienie wniesienia zarzutów. Zgodnie z treścią art. 26 § 5 ustawy, wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, a nie wcześniej, jak to wynika z twierdzeń organu. A zatem dopiero z tą chwilą po stronie zobowiązanego powstało uprawnienie do wniesienia zarzutów w trybie art. 33 ustawy, w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W ocenie zobowiązanego, dopiero po doręczeniu wystawionego tytułu wykonawczego, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, przysługiwało uprawnienie do wniesienia wspomnianych zarzutów.

Skarżący podniósł dalej, że podstawowym zarzutem zgłoszonym przez niego był zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, tj. art. 33 pkt 5 ustawy, a w sytuacji, gdy obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny, postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu. Uzasadniając wniesiony zarzut wskazywał na treść wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego z dnia [...] r., zgodnie z którym obowiązek o charakterze niepieniężnym jest niewykonalny wówczas, gdy nie istnieją techniczne możliwości jego realizacji. Taka sytuacja zaistniała w sprawie, albowiem z uwagi na przedłużający się stan realizacji inwestycji, polegającej m.in. na wyburzeniu dotychczasowych budynków, a wybudowaniu nowych, z całym zapleczem biurowo - socjalnym o wysokim standardzie, obecny stan realizacji inwestycji uniemożliwia na dzień dzisiejszy wykonanie nałożonych obowiązków, o czym organ został wyczerpująco poinformowany.

Skarżący wyjaśnił, że nie uchyla się od wykonania nałożonych obowiązków, ani nie kwestionuje ich zasadności, co potwierdził m.in. tym, że przez cały czas współdziała z organem. Wydzielił odrębne pomieszczenie do spożywania posiłków dla pracowników już po wydaniu w tym zakresie decyzji zobowiązującej, jednakże nie spełniało ono wymogów rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, co następnie skutkowało wystosowaniem upomnienia do zobowiązanego. Wówczas złożył wyjaśnienia, iż przygotowane pomieszczenia stanowią tylko i wyłącznie rozwiązanie tymczasowe, jako że dotychczasowe budynki z pomieszczeniami socjalnymi mają zostać rozebrane,

a wybudowane mają zostać nowe, z właściwymi już rozwiązaniami dotyczącymi pomieszczeń socjalnych dla pracowników, spełniające wszelkie obowiązujące normy w tym zakresie. Uznając wyjaśnienia zobowiązanego za uzasadnione organ wyraził zgodę na przedłużenie terminu wykonania obowiązków w tym zakresie, po czym na skutek niewykonania określonych obowiązków przez zobowiązanego w nowo wyznaczonym terminie organ wystosował upomnienie. Kolejne upomnienie skutkowało przedstawieniem przez zobowiązanego dokumentacji projektowej nowopowstających budynków wraz z zapleczem biurowo - socjalnym, a także udzieleniem wyczerpującej informacji o planowanej rozbiórce dotychczasowych budynków, przy czym z uwagi przedłużającą się procedurę uzyskania koniecznych uzgodnień i opinii rzeczoznawców, nie był w stanie przedłożyć dokumentów potwierdzających podjęte już działania, gdyż takie działania, z przyczyn niezależnych, nie mogły zostać rozpoczęte. Zapewnił organ, iż niezwłocznie po ich uzyskaniu realizacja inwestycji zostanie niezwłocznie zainicjowana. Z powodu okoliczności, których nie mógł przewidzieć, wyznaczane terminy okazały się niemożliwe do zachowania i do dnia dzisiejszego zobowiązany nie uzyskał wszystkich koniecznych opinii i aprobat rzeczoznawców dotyczących projektów, na podstawie których zaplanowana inwestycja ma być realizowana, a tym samym nie może przystąpić do jej realizacji. Obowiązek zachowania w tym zakresie poszczególnych procedur, jeszcze na etapie projektowania i uzyskiwania odpowiednich zezwoleń, znacznie spowalnia ten proces.

Obecne żądanie organu, aby zobowiązany natychmiast wykonał nałożony na niego obowiązek poprzez pryzmat okoliczności niniejszej sprawy i zapewnień zobowiązanego, iż niezwłocznie, jak to się tylko okaże możliwe, wykona nałożone obowiązki zaraz po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń i uzgodnień, jest sprzeczne z interesem zobowiązanego. Nieuzasadnione byłoby obecnie przerabianie dotychczasowego budynku w celu zapewnienia zgodnych z wymogami przepisów prawa pomieszczeń socjalnych dla pracowników w budynku przeznaczonym do rozbiórki, podczas gdy w niedługim czasie powstaną nowe budynki z zapleczem socjalnym. Koszty dostosowywania pomieszczeń w budynku przeznaczonym do rozbiórki nie pozwolą na pełne sfinansowanie planowanej przez obowiązanego inwestycji, w tym w zakresie pomieszczeń biurowo - socjalnych, gdyż zobowiązany nie posiada wystarczających środków finansowych na jednoczesny remont dotychczasowych pomieszczeń, a następnie ich wyburzenie i stawianie w ich miejscu nowych. Działanie takie niewątpliwie przeczy jednocześnie jakimkolwiek zasadom ekonomii oraz logiki.

Skarżący zaznaczył także, że wśród zgłoszonych zarzutów zobowiązany wskazał ponadto, iż na podstawie art. 33 pkt 8 ustawy zastosowano zbyt uciążliwy środek egzekucyjny, m.in. poprzez nałożenie grzywny w celu przymuszenia, która może być wielokrotnie powtarzana. Jednakże uznając ten zarzut jako nieuzasadniony organ w żaden sposób nie wskazał ku temu jakichkolwiek przyczyn, poza podniesieniem, iż kara ta mogła zostać nałożona w znacznie wyższej wysokości. Uzasadnienia tego nie można uznać za wystarczające, w szczególności w odniesieniu do niewykonalności nałożonego obowiązku przez pewien okres czasu z przyczyn niezależnych od zobowiązanego, co uprawdopodabnia stanowisko, iż tego typu kara grzywny zostanie co najmniej raz jeszcze nałożona, a tym samym nie zostanie zachowany cel, jakiemu ma służyć, tj. przymuszenie do wykonania nałożonego obowiązku, podczas gdy organ posiada informacje, iż do czasu wybudowania nowych pomieszczeń, nałożony obowiązek nie zostanie wykonany.

Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] r. Numer [...] działając na podstawie art. 18 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954 z

późn. zm.), art. 144 w związku z art. 138 § 1 K.p.a. oraz art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy

z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanego J. G. – postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Inspektora Sanitarnego.

Organ II instancji, po przedstawieniu stanu faktycznego i prawnego sprawy

z odniesieniem się do argumentów z zażalenia, wskazał, że zarzut niewykonalności przedmiotowego obowiązku nie podlega uwzględnieniu.

Organ uzasadnił, że skarżący, przywołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r., dokonał jego wybiórczej interpretacji. Z uzasadnienia wyroku (sygn. akt [...]) wynika, że art. 33 pkt 5 ww. ustawy określa niewykonalność faktyczną obowiązku niepieniężnego, która musi mieć charakter obiektywny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet w przypadku uwzględnienia aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. Bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, koszty, a także konieczność zapewnienia lokalu zastępczego. Przedstawione wyżej stanowisko zostało potwierdzone również w doktrynie, w której wskazuje się, że przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą być trudności w wyegzekwowaniu decyzji, wiążące się z niezadowoleniem adresatów decyzji lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy albo uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi, a obowiązek jest niewykonalny w przyczyn faktycznych, jeżeli nie istnieją techniczne możliwości jego realizacji. Stanowisko powyższe podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] r. (syng. akt [...]).

Zdaniem organu II instancji, strona nie wykazała niewykonalności obowiązku nałożonego decyzją Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...]r. Natomiast obowiązek ten jest obiektywnie wykonalny, albowiem istnieją techniczne możliwości jego wykonania.

Ponadto, zobowiązany nie kwestionował jego wykonalności wcześniej

i wnioskował o przedłużenie terminu jego realizacji. Podnosił wówczas, że obecny stan pomieszczeń socjalnych jest tymczasowy, ponieważ planowana jest rozbudowa zakładu, w którym kompleks socjalny zlokalizowany zostanie w nowej części, wskazywał również na zbyt wysokie nakłady finansowe, które musiałby ponieść

w celu realizacji nakazu z decyzji. Zatem nie można mówić w tym wypadku

o obiektywnej niewykonalności.

Organ zwrócił uwagę na fakt, że strona, mając taką możliwość zgodnie

z pouczeniem zawartym w decyzji Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r., nie odwołała się do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, a prośbę o przedłużenie terminu wykonania obowiązku wniosła dopiero po wystawieniu przez Inspektora Sanitarnego upomnienia z dnia [...] r.

W dniu [...] r. Inspektor Sanitarny zwrócił się pismem do strony o przedstawienie do wglądu dokumentów potwierdzających deklarowane działania w zakresie budowy nowego budynku biurowego i socjalnego oraz rozbiórki starego, jednakże powyższe dokumenty nie zostały przedstawione.

Kontrole przeprowadzone przez przedstawiciela Inspektora Sanitarnego w dniu [...] r. i [...] r. wykazały, iż wydzielone w szatni miejsce do spożywania posiłków nie spełnia wymogów określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, brak umywalki i zlewozmywaka z wodą bieżącą ciepłą i zimną. Przeprowadzone kontrole wykazały, iż stan faktyczny stwierdzony w zakładzie odpowiada opisanemu w protokole kontroli z dnia [...]r., która była podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego oraz wydania decyzji nr [...] z dnia [...]r.

Przedstawione okoliczności uzasadniają podjęte rozstrzygnięcie w sprawie.

J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., zarzucając naruszenie, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, następujących przepisów:

- art. 33 pkt 5 i 8 w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji oraz art. 59 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, poprzez uznanie, że nałożony przez organ obowiązek jest obiektywnie wykonalny, nawet przy poniesieniu przez stronę z tego powodu znacznych kosztów, umożliwiających wybudowanie nowego budynku z całym zapleczem socjalnym, podczas gdy obowiązek nałożony przez organ jest niewykonalny trwale i obiektywnie, do czasu wybudowania nowego budynku przez stronę; oraz poprzez niewydanie orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania mimo istnienia ku temu podstaw,

- art. 77 §1 K.p.a. oraz art. 7 K.p.c. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędną ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, w tym dokumentów dostarczonych przez stronę, poprzez uznanie, iż nie zachodzi trwała niemożność wykonania nałożonych na stronę skarżącą obowiązków, podczas, gdy organ żąda stworzenia zaplecza socjalnego

w budynku przeznaczonym do rozbiórki, na którego miejscu ma zostać wybudowany nowy budynek z odpowiednim zapleczem socjalnym dla pracowników, bez uwzględnienia w tym zakresie nie tylko bezpieczeństwa pracowników, którzy musieliby, przy wykonaniu przez stronę nałożonych obowiązków, przebywać w budynku przeznaczonym do rozbiórki i nie spełniającym właściwych warunków bezpieczeństwa, ani interesu strony postępowania, dla której nie znajduje żadnego uzasadnienia ekonomicznego remontowanie pomieszczeń przeznaczonych do rozbiórki, podczas gdy następnie strona nie będzie posiadała środków finansowych na stworzenie pomieszczeń socjalnych w nowo wybudowanym, w miejsce wyburzonego,

- nieuwzględnienie faktu, że długotrwały proces budowlany, zgodnie

z obowiązującymi przepisami, sprawił, iż skarżący nie był w stanie wykonać nałożonych przez organ obowiązków, o czym strona informowała organ, a tym samym, zastosowany środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia, który można ponawiać, podczas gdy wybudowanie nowego budynku nastąpi ze znacznym opóźnieniem w stosunku do dotychczasowych planów strony, sprawi, że nakładane kary grzywny będą miały znaczną wysokość w stosunku do kosztów zagospodarowania pomieszczeń socjalnych dla pracowników,

- art. 6 K.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez brak wskazania, jakie to przepisy regulujące należyty stan sanitarno

- techniczny pomieszczeń i urządzeń higieniczno sanitarnych, w zakresie wydzielenia pomieszczenia do spożywania posiłków naruszył skarżący, i które to przepisy nakazują stworzenie takich pomieszczeń w budynku przeznaczonym do rozbiórki, podczas gdy planowane jest stworzenie rozbudowanego zaplecza socjalnego dla pracowników w nowopowstającym budynku;

Uzasadniając skargę, J. G. powtórzył przebieg postępowania

w niniejszej sprawie, a także ponowił argumenty podnoszone wcześniej już

w uzasadnieniu do zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego

i w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] r., w którym Inspektor Sanitarny uznał zarzuty za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzona na podstawie

art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie zobowiązanemu doręczono tytuł wykonawczy

nr [...] odpowiadający wymogom art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, zwanej w dalszej części ustawą.

Na podstawie art. 32 § 1 pkt 2 ustawy tytuł wykonawczy skierowano do egzekucji administracyjnej.

Zobowiązanemu zgodnie z art. 122 § 3 ustawy służą zróżnicowane środki zaskarżenia, a mianowicie prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 ustawy) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.

W zgłoszonych przez pełnomocnika zarzutach do prowadzonego postępowania egzekucyjnego podniesiono niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5 ustawy) i zarzut ten powtórzono też w skardze do sądu administracyjnego.

Nadto pełnomocnik skarżącego zwrócił też uwagę na naruszenie art. 6 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy przez niewskazanie podstawy prawnej dotyczącej stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń i urządzeń higieniczno-sanitarnych, w zakresie wydzielenia pomieszczenia do spożywania posiłków.

Sąd zauważa, że zgłoszenie tego zarzutu na etapie postępowania egzekucyjnego w administracji jest nieporozumieniem.

Zarzut dotyczy bowiem legalności decyzji Inspektora Sanitarnego nr [...] z [...]r.

W myśl zaś art. 29 ustawy organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności

i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

W przeciwnym razie tryb egzekucyjny zamieniłby się w kolejną instancję odwoławczą od decyzji nakładającej określone obowiązki.

Sąd nie podziela też zarzutów w sprawie braku ustaleń faktycznych dotyczących możliwości wykonania przez stronę skarżącą obowiązków oraz niewydania orzeczenia o umorzeniu postępowania wobec niewykonalności obowiązku, gdyż dopiero wybudowanie nowego budynku umożliwi jego realizację.

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący od czasu wydania decyzji przez organ

I instancji nie kwestionował wykonalności obowiązku, a jedynie wystąpił dwukrotnie

o przełożenie terminu jego wykonania.

Zdaniem Sądu, ocena zebranego materiału dowodowego w sprawie nie wskazuje aby można było określić, że nałożony na skarżącego obowiązek jest obiektywnie niewykonalny, a wobec tego brak jest też podstaw aby umorzyć postępowanie egzekucyjne.

Sąd podziela tu pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...]r. [...], że cyt.: o niewykonalności obowiązku nałożonego decyzją ostateczną można mówić, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym.

Trwała niewykonalność obowiązku zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść tych obowiązków zawartych w decyzji są niewykonalne

z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze.

Dalej Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że trudności ekonomiczne lub techniczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, jak też negatywne stanowisko jej adresatów lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią

o niewykonalności obowiązku.

Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia jak też względy techniczne i ekonomiczne, utrudniające wykonanie decyzji, nie mogą być uznane za przesłankę niewykonalności decyzji.

Sąd uważa, że od dnia wydania decyzji przez Inspektora Sanitarnego minęły już [...] lata, a skarżący w ocenie Sądu chce odwlekać wykonanie obowiązku, przez podawanie kolejnych dat, które nie przynoszą jego realizacji.

Skarżący deklaruje od [...] r. działania, które mają prowadzić do rozebrania dotychczasowego pomieszczenia i wybudowania nowego, ale przedstawione dokumenty nie potwierdzają tych czynności.

Zdaniem Sądu, w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym nie doszło też do naruszenia interesu społecznego, a organy administracji działały też w interesie pracowników Przedsiębiorstwa A.

Postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i brak było podstaw, aby umorzyć postępowanie.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.