Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SO/Lu 1/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Sekretariatu Wydziału III Sądu Rejonowego grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

akt: III SO/Lu 1/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. S. P. zwrócił się z wnioskiem o wymierzenie Kierownikowi Sekretariatu Wydziału III Sądu Rejonowego grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. Jako podstawę prawną wniosku S. P. wskazał art. 55 § 1 oraz art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W uzasadnieniu wniosku S. P. podniósł, że skargę sporządzoną [...] stycznia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Kierownika Sekretariatu Wydziału III Sądu Rejonowego . Skarga dotyczyła niewydania przez tegoż kierownika, mimo złożenia stosownego wniosku, zaświadczenia na podstawie akt sprawy sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu z niżej przytoczonych powodów.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej, stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zakres kontroli sprecyzowany w wymienionym przepisie obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, a ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z art. 54 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 §1 p.p.s.a.). Przepis ten zezwala na wymierzenie grzywny organowi, który nie wywiązał się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, jednakże możliwość ta dotyczy wyłącznie organów administracji publicznej.

Stwierdzić należy, że kierownik sekretariatu wydziału sądu rejonowego, nie jest organem administracji publicznej i nie działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. – Dz. U. z 2000r., Nr Nr98, poz. 1071) . Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), organem sądu w sądzie rejonowym jest prezes sądu i to on pełni czynności z zakresu administracji sądowej (art. 22 § 1 pkt 2). Chociaż prezes sądu rejonowego nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym (należy bowiem do organów władzy sądowniczej), z racji pełnienia pewnych funkcji administracyjnych, w przypadkach wskazanych w obowiązujących przepisach, może działać w formach przewidzianych dla "ustrojowych" organów administracyjnych i wówczas będzie takim organem w znaczeniu funkcjonalnym, z racji wykonywanych przez siebie funkcji (por. wyrok WSA w Lublinie z 1 lipca 2010r., sygn. akt III SA/Lu 127/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z uzasadnienia wniosku o wymierzenie grzywny, S. P. domagał się wydania zaświadczenia na podstawie akt sprawy sądowej prowadzonej w Sądzie Rejom. Kwestie wydawania zaświadczeń reguluje zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz. Urz. MS.03.5.22), wydane na podstawie art. 148 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Zatem kierownik sekretariatu wydziału sądu rejonowego nie może być uznany za organ administracji działający na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z tym działanie (czy bezczynność ) kierownika wydziału sądu nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., co oznacza, że do tego typu wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Zatem wniosek o wymierzenie grzywny organowi, który nie jest organem administracji publicznej, jako nie mieszczący się w zakresie kognicji sądu administracyjnego należy uznać za niedopuszczalny.

Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec o odrzuceniu wniosku.