Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 863/02
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2002-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę oraz decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu są to tzw. decyzje związane, co oznacza, że niezależnie od charakteru i skali zamierzonej inwestycji, kiedy realizacja robót budowlanych wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./, wcześniej będzie musiała być również wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania trenu.

TEZY

Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę oraz decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu są to tzw. decyzje związane, co oznacza, że niezależnie od charakteru i skali zamierzonej inwestycji, kiedy realizacja robót budowlanych wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./, wcześniej będzie musiała być również wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania trenu.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skarg Społem PSS "A." W., Społem "A.-B." sp. z o.o. we W., Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O." W., Spółdzielni Mieszkaniowej "P." W., (...) Stowarzyszenie Ochrony Mieszkańców we W. na decyzję Wojewody D. z dnia 14 marca 2002 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, (...)


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta W. z dnia 21 grudnia 2001 r. (...), wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę Spółce Domy Towarowe "C." S.A. z siedzibą w W. przy ul. P. 427 - dla inwestycji polegającej na budowie centrum handlowo -usługowego /domy handlowe, w rym jeden z parkingiem, hotel, budynek usługowy z parkingiem dla hotelu/ wraz z elementami zagospodarowania terenu i infrastruktury technicznej tj.: sieci i przyłącza wody, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, ogólnospławnej, CO, zasilającej linii kablowej SN i sieci rozdzielczej SN, przełożeniu kanału kanalizacji ogólnospławnej istniejącej, przełożeniu sieci gazowej istniejącej, przełożeniu sieci cieplnej; wewnętrzne instalacje sanitarne w obiektach oraz wewnętrzne instalacje elektryczne oraz wbudowane stacje transformatorowe zostały przewidziane do realizacji przy ul. N. O. G. i ul. H. we W. /obiekty kubaturowe centrum handlowo-usługowego na działkach o numerach: 17/50, 17/51, 17/S 17/53, 17/54, AM-3, obręb: G.-M.; sieci i przyłącza na częścią działek o numerach: 1/2, 5/23, 11/3, 12/2, 14, 17/8, 17/12, 17/5 17/50, 17/51, 17/52, 17/53, 17/54, 17755, 18/2, AM-3, obręb: G.-M./.

W decyzji wskazano szczegółowe uwarunkowania dla inwestycji, wynikające z Prawa budowlanego podając dodatkowo, że inwestor jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji - po zrealizowaniu przebudowy układu komunikacyjnego, co wynika z warunku przyłączenia obiektu do sieci dróg, zawartego w uzgodnieniu ze ZDiK - zarządcy dróg. W uzasadnieniu wskazano, że dnia 25 maja 2001 r. Jerzy Ch., działający w imieniu Spółki Akcyjnej Domy Towarowe "C." z siedzibą w W., wystąpił z wnioskiem w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę centrum handlowo-usługowe elementami zagospodarowania terenu i infrastruktury technicznej, przewidzianych do realizacji przy ul. N. O. G. i ul. H. we W. Mając na uwadze wymóg art. 10 Kpa, w celu zapewnienia stronom, czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym organ powiadomił strony o toczącym się postępowaniu. Ze względu na fakt, że inwestycja planowana w rejonie ulic H. - N. O. G., według klasyfikacji wynikającej z rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska (...) /Dz.U. 1998 nr 93 poz. 589/, należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko -wniosek inwestora zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko /Dz.U. 2000 nr 109 poz. 1157/, w dniu 16 lipca 2001 r. został zamieszczony w publicznie dostępnym wykazie. Organ dodaje, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw, do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. Informacja o powyższym fakcie została podana do publicznej wiadomości, zgodnie z ust. 3 wymienionego art. 13 "w drodze zamieszczenia jej na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu administracji architektoniczno-budowlanej, zamieszczenia jej w Internecie oraz poprzez przesłanie obwieszczenia do Rady Osiedla G. - P. Płd. we W., właściwej terenowo dla przedmiotowego przedsięwzięcia, celem umożliwienia społeczeństwu zapoznania się z planowaną inwestycją oraz raportem jego oddziaływania na środowisko, a także umożliwienia składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości.

W wyniku podania do publicznej wiadomości wskazanej informacji, wpłynęły do Wydziału Architektury, Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej uwagi i wnioski od: (...) Stowarzyszenia Ochrony Praw Mieszkańców, Rady Osiedla G.-P. Płd. oraz przedstawicieli lokalnej społeczności.

Odnosząc się do wniosków, w których poszczególni przedstawiciele wnoszą o uznanie ich za stronę postępowania, należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 17 wyżej powołanej ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie (...) do uwag i wniosków zgłaszanych w postępowaniu z udziałem społeczeństwa przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących skarg i wniosków nie stosuje się.

Kolejny, występujący zarzut dotyczył naruszenia przez organ architektoniczno-budowlany przepisu art. 13 ust. 1 wskazanej ustawy, ze względu na wywieszenie informacji Prezydenta na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miejskim. Jest to zarzut bezpodstawny, w żaden sposób nie wskazujący na ograniczanie udziału społeczeństwa, ponieważ termin 21 dni na składanie uwag i wniosków ma charakter instrukcyjny. Termin ten winien być liczony od daty podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku o wydanie decyzji. Jest to termin ustalony przez ustawodawcę w celu dyscyplinowania czasu przeprowadzenia postępowania, co pozostaje w bezpośrednim związku z wymaganiem przepisu art. 35 par. 1 Kpa, który zobowiązuje organ do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Zamieszczenie informacji w dniu 16 lipca 2001 r. na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu oraz w Internecie spełnia wymóg podania do publicznej wiadomości. Wskazać należy, że termin 21 dni winien być liczony jako kolejne dni kalendarzowe, a nie robocze. Ponadto, organ nie ma wpływu na terminy podejmowania przesyłek przez adresatów, w tym wypadku przez Radę Osiedla G. - P. Płd., która przesyłkę wychodzącą 19 lipca 2001 r. /dokumentuje to stempel urzędowej kancelarii ogólnej/ podjęła 30 lipca 2001 r.

W związku z powyższym organ nie mógł przychylić się do powtarzającego się wielokrotnie żądania o ponowne podanie do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu wniosku w publicznie dostępnym wykazie. Innym z powtarzających się zarzutów była rozbieżność pomiędzy ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a przedłożonym do zatwierdzenia projektem budowlanym. Tutaj organ wyjaśnia, że przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane przewiduje takie sytuacje i obliguje organ architektoniczno-budowlany do wskazania takich nieprawidłowości oraz daje legitymację do wydania postanowienia nakładającego na inwestora obowiązek ich usunięcia w określonym terminie. Także zaprojektowanie mniejszej /nie większej/ ilości miejsc postojowych w stosunku do ilości określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie stanowi naruszenia przepisów prawa zważywszy, że obsługa komunikacyjna projektowanego centrum handlowo-usługowego uzyskała pozytywną opinię Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego W., a co za tym idzie obawy mieszkańców, pozostających w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji, dotyczą parkowania przez klientów planowanego centrum na okolicznych parkingach - były bezpodstawne. Nie jest zasadne zanegowanie stwierdzenia, znajdującego się we wnioskach raportu oddziaływania na środowisko rozwiązań projektowych centrum handlowo-usługowego przy ul. N. O. G. i ul. H., wskazującego na wykonanie pomiarów hałasu spowodowanego wygenerowanym ruchem samochodowym przy ul. H. po zrealizowaniu inwestycji i w razie przekroczenia dopuszczalnych norm na zaprojektowanie działań zaradczych /vide: str. 74 raportu/. Wykonanie takich pomiarów, właśnie na tym etapie procesu inwestycyjnego jest miarodajne i pozwala na zaprojektowanie właściwych rozwiązań, pozwalających na skuteczne wyeliminowanie uciążliwości związanych z hałasem.

W związku z pojawiającym się we wnioskach i uwagach pytaniem, dotyczącym możliwych do zrealizowania środków zaradczych w przypadku wystąpienia przekroczeń hałasu należy wyjaśnić, że w aneksie do raportu oddziaływania inwestycji na środowisko zaproponowano zastosowanie ekranów akustycznych, zmianę sposobu skomunikowania inwestycji z istniejącym układem dróg, wymianę okien w budynkach, w których będą występować przekroczenia poziomu hałasu. Rada Osiedla G.-P. Płd. oraz (...) Stowarzyszenie Ochrony Mieszkańców - wniosły sprzeciw do budowy planowanego centrum handlowo-usługowego, wnioskowały o wydanie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę argumentując swoje stanowisko uciążliwością planowanego przedsięwzięcia ze względu na ewentualne wzmożenie hałasu, pogorszenie warunków zamieszkania w tej części miasta, stworzenie zagrożenia dla środowiska, brak rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla omawianej inwestycji. Zdaniem organu, rozważając powyższe należy stwierdzić, że wymienione przez wnioskujących kwestie nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i obowiązujących przepisach prawa.

I tak, zgodnie z art. 40 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368 ze zm./, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Należy też dodać, że dnia 18 czerwca 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Projekt budowlany obejmujący inwestycję został pozytywnie uzgodniony przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. decyzją (...) z dnia 18 lipca 2001 r. oraz decyzją Dyrektora Wydziału Ochrony i Kształtowania Środowiska U.M. wydaną z upoważnienia Prezydenta W., (...) z dnia 21 sierpnia 2001r. Przychylając się do wniosku inwestora organ odstąpił wówczas od egzekwowania uzgodnienia z Zarządem Dróg i Komunikacji we W. w zakresie geometrii układu komunikacyjnego ze względu na to, że ten zakres zostanie objęty odrębnym opracowaniem i postępowaniem administracyjnym. Natomiast obsługa komunikacyjna projektowanego centrum handlowo usługowego została pozytywnie uzgodniona z Wydziałem Komunikacji Urzędu Miejskiego W. dnia 22 sierpnia 2001 r. W myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ stwierdził zgodność projektu zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Wrocławia uchwalonego przez Miejską Radę Narodową uchwałą nr XXI/104/88 z dnia 10 czerwca 1988 r. oraz wymaganiami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla omawianego zamierzenia inwestycyjnego, a także obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych uzgodnień, zezwoleń i opinii, wykonanie projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor, zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wykazał prawo do dysponowania terenem. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego poprzedniej, korzystnej dla inwestora decyzji z dnia 26 października 2001 r. organ pierwszej instancji, mając na uwadze zachowanie wymagań zapisanych art. 10 par. 1 Kpa, zawiadomił strony o przystąpieniu do ponownego rozpatrzenia sprawy.

W toku prowadzonego postępowania /jak opisze dalej w uzasadnieniu organ pierwszej instancji/ inwestor dokonał szeregu uzupełnień projektu budowlanego i dokumentów formalnoprawnych, eliminując tym samym uchybienia wyszczególnione w decyzji Wojewody D. Dnia 11 grudnia 2001 r. zawiadomiono strony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wniesienia uwag i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów, zapewniając stronom czynny udział w całym postępowaniu. Poddano ponownej analizie projekt budowlany z uzgodnieniami i załącznikami formalnoprawnymi, w szczególności zaś - wykonanie postanowienia (...) z dnia 11 lipca 2001 r., wniesienie uzupełnień spełniających wymogi i wyjaśniających kwestie podniesione w uchylającej decyzji Wojewody D. stwierdzając, iż wszystkie działki położone na terenie objętym inwestycją zostały objęte decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarząd Dróg i Komunikacji we W. w dniu 16 listopada 2001 r. uzgodnił koncepcję obsługi komunikacyjnej obiektu i sformułował wytyczne dla projektu budowlanego dróg dojazdowych. Stanowi to odrębne opracowanie i zostanie objęte odrębnym postępowaniem administracyjnym. Odnośnie terminologii, użytej przez organy "Domy Handlowe", "Hipermarket z galerią handlową" merytorycznie - zdaniem organu pierwszej instancji - nie zmienia ona sposobu użytkowania obiektu, a więc funkcji. Opis programowo-przestrzenny zawarty w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu odpowiada rozwiązaniom zawartym w projekcie budowlanym. Na etapie jego zatwierdzania użyto nazewnictwa przyjętego w języku polskim. Podnoszony sposób rozwiązania parkingu jest kwestią projektową i nie narusza ustaleń DWZiZ d/ Projekt Budowlany wraz z raportem i aneksem do raportu oddziaływania na środowisko został uzgodniony przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją dnia 31 października 2001 r. (...) z zastrzeżeniem, by projektowana inwestycja nie spowodowała wzrostu poziomu hałasu dla pory dziennej, w wyniku ruchu komunikacyjnego, na linii zabudowy przy ul. H., zaś hałas urządzeń na dachu obiektu nie przekroczył 65 dB. Z aneksu do raportu oddziaływania na środowisko wynika, że niewielkie przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu na linii zabudowy przy ul. H. mieści się w granicach błędu obliczeniowego. Rzeczywisty poziom hałasu może zostać określony po zrealizowaniu inwestycji i przebudowie otaczającego układu komunikacyjnego. W razie przekroczenia dopuszczalnych norm inwestor zobligowany jest do podjęcia działań zaradczych. Natomiast z projektu budowlanego wynika, że w efekcie zastosowanych urządzeń wytłumiających, hałas wytwarzany przez urządzenia zamontowane na dachu obiektu nie przekracza 65 dB, a na linii zabudowy wysokości podanych w DWZiZT i obowiązujących norm. Projekt budowlany został uzupełniony o rozwiązanie przyłącza sieci cieplnej, linii kablowej SN wraz z niezbędnymi uzgodnieniami, tak więc pozwolenie na budowę dotyczy obiektów kubaturowych z przyłączami i kompletnymi sieciami infrastruktury technicznej. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej winien wyegzekwować od Inwestora "(...) oświadczenie właściwych jednostek organizacyjnych (...) o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych (...) oraz dróg lądowych".

Inwestor uzyskał uzgodnienie ZDiK o włączeniu projektowanej inwestycji do istniejącego układu dróg zewnętrznych. Dopiero z tego uzgodnienia wynikła potrzeba przebudowy otaczającego układu komunikacyjnego i konieczność rozdzielenia postępowania administracyjnego na postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę tej inwestycji i postępowanie dotyczące przebudowy układu komunikacyjnego. Przebudowa otaczających obiekt dróg i związanego z nimi oświetlenia zewnętrznego stanowi zatem odrębne opracowanie projektowe i przedsięwzięcie inwestycyjne. Na obecnym etapie została zaopiniowana przez ZDiK koncepcja obsługi komunikacyjnej obiektu w nawiązaniu do planowanego układu dróg zewnętrznych. Inwestor przedstawił dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomościami, na których zamierza realizować inwestycję. Dokumentacja zawiera zawiadomienia Sądu Rejonowego odnośnie aktualizacji wpisów do ksiąg wieczystych z dnia 4 grudnia 2001 r., protokoły uzgodnień z dnia 31 sierpnia 2000 r. i 22 listopada 2000 r. w sprawie czasowego zajęcia działek Gminy, potwierdzające prawo do inwestowania w pasie drogowym.

Udostępniono także stronom akta sprawy, co dokumentuje lista zainteresowanych, znajdująca się w posiadaniu Wydziału Architektury.

W trakcie prowadzonego postępowania wpłynęły do Wydziału Architektury, Budownictwa Gospodarki Przestrzennej następujące uwagi i wnioski: Pismo Wydziału Ochrony i Kształtowania Środowiska U.M. z dnia 3 grudnia 2001 r., skierowane do firmy projektowej "I." Sp. z o.o. w sprawie ochrony czarnej sosny znajdującej się w pobliżu planowanej inwestycji, na terenie "A.-B." Sp. z o.o. W tym piśmie stwierdzono, że inwestora obowiązuje warunek zawarły w uzgodnieniu WOiK z dnia 13 lipca 2001 r., który nakazuje zachowanie odległości min. 2,5 m od skrajni pnia drzewa do projektowanego ciągu komunikacyjnego. Rozpatrując tę kwestię organ pierwszej instancji zapoznał się z materiałami dostarczonymi przez inwestora dnia 4 grudnia 2001 r., z których wynika, że sosna została przesadzona przez "A.-B." na przełomie marca i kwietnia br. w miejsce nie odpowiadające wskazaniom WOiKS, w pobliże istniejącego ciepłociągu, tuż przy granicy działki. Ekspertyza dendrologiczna w sprawie oceny żywotności sosny, wykonana w grudniu br. przez prof. dr hab. Jerzego H.-S. rzeczoznawcy z zakresu dendrologii i terenów zielonych, wskazuje jednoznacznie, że drzewko jest obumarłe, nie przedstawia obecnie żadnej wartości biocenotycznej ani plastycznej i powinno być wycięte. Przyczyny obumarcia wynikają z błędów popełnionych przy przesadzaniu drzewa. Zważywszy powyższe fakty organ dopuścił rozwiązanie proponowane w przedłożonym projekcie budowlanym tj. wykonanie drogi dojazdowej wzdłuż granicy działki "A.-B. w odległości mniejszej niż 2,5 m od obumarłej sosny. Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O." w dniu 25 października 2001 r. złożyło wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Należy stwierdzić, że Stowarzyszenie to zostało już uznane za stronę przez Wojewodę D. Pełnomocnik (...) Stowarzyszenia Ochrony Praw Mieszkańców złożył pismo, w którym dowodzi, że organ wydający decyzję winien uwzględnić treść umowy zawartej pomiędzy Gminą W. a "I.-C." Sp. z o.o. z W. o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste, w której określono preferowane przeznaczenie działki nr 17/51 /urządzenie placu wolnego od zabudowy/.

Ponadto uważa, że wnioskodawca - Domy Towarowe "C." S.A. nie nabyły skutecznie użytkowania wieczystego do terenu, ponieważ zbywca - "I.-C." Sp. z o.o., w chwili kontraktowania na rzecz Spółki "A." Sp. z o.o. nie był ujawniony w księgach wieczystych. Rozważając te zarzuty organ stwierdził, że egzekwowanie warunków zawartych w umowie cywilnoprawnej, jaką jest akt notarialny, nie należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż działają one w oparciu o przepisy prawa budowlanego. Po zapoznaniu się z dokumentami związanymi z prowadzonym postępowaniem, Spółka Społem "A.-B." Sp. z o.o. wystąpiła o wydanie kserokopii dokumentów umów notarialnych i umowy dzierżawy inwestora, techniczne warunki zasilania obiektu w media stosownymi umowami zawieranymi z właścicielami sieci, wewnętrzne opinie prawne organu, pisma przewodnie jednostki projektowej przekazującej uzupełnienia dokumentacji. Na podstawie art. 73 par. 2 Kpa Wydział poprosił Spółkę o przedstawienie dokumentów przemawiających za tym, że żądanie jest uzasadnione ważnym interesem strony, jednak wyjaśnienia tej kwestii nie otrzymał. Pomimo tego, działając na zasadzie jawności postępowania, przekazał kserokopie dokumentów wnioskowanych przez spółkę "A.-B." Sp. z o.o. i związanych bezpośrednio z postępowaniem. Domy Towarowe "C." S.A. wystosowały oświadczenie, że nie wyrażają zgody na udostępnienie stronom żadnych dokumentów handlowych, umów, aktów notarialnych firmy. W związku z powyższym spółka Społem "A.-B." Sp. z o.o. otrzymała kopie dokumentów, które organ miał obowiązek udostępnić. Odstąpiono także od udostępnienia opinii prawnych, uznając je za dokumenty wewnętrzne, które Wydział posiada do użytku wewnętrznego. Opinie prawne nie stanowią załączników do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, wymaganych przepisami ustawy Prawo budowlane. Dnia 19 grudnia 2001 r. wpłynęła do organu skarga skierowana do Wojewody D. w sprawie naruszenia przepisów art. 73 i art. 74 par. 2 Kpa, pochodząca od sp. "A.-B.".

Zdaniem organu pierwszej instancji, w świetle opisanych wyżej faktów - skarga Spółki jest bezzasadna. W wyniku zawiadomienia stron o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie i możliwością zapoznania się z całością akt sprawy wpłynęły do organu uwagi i wnioski Rady Osiedla G.-P. Płd. Społem "A.-B." Sp. z o.o. z W. "S." Powszechna Spółdzielnia Spożywców, Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O." dotyczące niewłaściwego, zdaniem stron zastosowania przez organ procedur administracyjnych, wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie. Jak wynika z wyżej przedstawionego wywodu uwagi te i zastrzeżenia nie znajdują potwierdzenia w faktach i dokumentach znajdujących się w aktach sprawy.

Reasumując /zdaniem organu/ analiza dokumentacji projektowej wraz uzgodnieniami oraz dokumentacją formalnoprawną pozwala stwierdzić, na podstawie art. 35 ust. 1 zgodność projektu zagospodarowania terenu planowanej inwestycji z ustaleniami ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Wrocławia oraz wymaganiami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla omawianego projektu, a także obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Kompletność projektu budowlanego, obecność wymaganych uzgodnień, zezwoleń i opinii - wykonanie projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, wskazuje /zdaniem Prezydenta/ na zaakceptowanie wniosku.

Od szczegółowo opisanej wyżej decyzji odwołanie złożyli: Społem Powszechna Spółdzielnia Spożywców "A." we W., Społem "A.-B." Sp. z o.o. we W., Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O.", (...) Stowarzyszenie Ochrony Praw Mieszkańców, Spółdzielnia Mieszkaniowa "P.", Spółdzielnia Kupców "O.-G." we W. i Rada Osiedla G.-P. Płd. we W. Zarzuty skarżących wobec powołanej wyżej decyzji (...) z dnia 21 grudnia 2001 r. dotyczą naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, przepisów Prawa budowlanego, przepisów ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustaleń określonych w tych decyzjach ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisów dotyczących ochrony słusznego interesu osób trzecich.

Decyzją z dnia 14 marca 2002 r. (...), wydaną na podstawie przepisu art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, w zw. z art. art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołań złożonych przez szczegółowo opisane wyżej strony od decyzji wydającej pozwolenie na budowę i udzielającej pozwolenia na budowę Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia 25 września 2000 r. (...) Prezydent W. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie Centrum Handlowo-Usługowego zawierającego Hipermarket wraz z niezbędnym zapleczem i infrastrukturą techniczną przy ul. N. O. G. i ul. H. we W. - oznaczenia geodezyjne: działki nr 17/50, 17/51, 17/52, 17/5 17/54 AM-3 obręb: G.-M. Ponadto decyzja ta przewiduje realizację przyłączy i sieci na częściach działek: 5/23, 17/39, 17/55, 17/56, 17/3 17/24, 17/25, AM-3, obręb G.-M.

Z kolei decyzją z dnia 2 lipca 2001 r. (...) Prezydent W. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę i przebudowę sieci i przyłączy: wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, kanalizacji ogólnospławnej gazowej, cieplnej oraz linii kablowych SN: od wcięcia w kabel K-832 ul. L. do rozdzielni SN w projektowanym obiekcie, od wcięcia w kabel K-831 w ul. L. do rozdzielni SN w projektowanym obiekcie, od projektowanej rozdzielni SN do stacji transformatorowej hipermarketu - linii kablowych nn oświetlenia terenu - zasilania placu budowy w energię elektryczną w rejonie ulic H., N. O. G. i Sz. we W. - oznaczenia geodezyjne:

działki nr 1/2, 5/2; 11/3, 12/2, 14, 17/8, 17/12, 17/34, 17/50, 17/51, 17/52, 17/53, 17/54 17/55, 18/2, AM-3, obręb G.-M.

Następnie decyzją z dnia 17 sierpnia 2001 r. (...) ten sam organ ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zagospodarowaniu niezabudowanej części działki nr 17/8, AM-3, obręb G.-M., przy ul. N. O. G. we W., obejmującej: wyburzenie istniejących obiektów tymczasowych, zagospodarowanie terenu w północnej i zachodniej niezabudowanej części działki nr 17/8 następującymi elementami: posadzki i nawierzchnie, schody terenowe, zieleń średnia i niska, mała architektura, niezbędna infrastruktura techniczna /w tym kanalizacja deszczowa/, a decyzją z tej samej daty (...) także Prezydent W. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie układu komunikacyjnego i kolidującego uzbrojenia terenu wokół projektowanej inwestycji - budowy Centrum Handlowo-Usługowego z hipermarketem przy ul. H. N. O. G. we W., a obejmującej przebudowę skrzyżowań: ul. O. - ul. H., - ul. Sz. - ul. N. O. G., - ul. H. - ul. Sz., przebudowę fragmentów ulic: ul. H., ul. O., ul. Sz., ul. N. O. G. oraz zmianę geometrii tych ulic i skrzyżowań, ciągów pieszych, chodników, oświetlenia - w celu włączenia projektowanego Centrum Handlowo-Usługowego z hipermarketem do układu komunikacyjnego W. poprzez ulice: H., Sz., N. O. G. i O., działki o oznaczeniach geodezyjnych: nr 17/12, 17/32, 17/34, 17/55, 17/18, 15/3, 13/1, 11/3 oraz części działek nr 17/25, 17/54, 17/53, 17/52, 17/19, 17/38, 17/39, 15/1, 14,13/2, 12/2, 11/1, 10/6, 5/57, 10/7, 5/23, 17/49, 17/18, 17/51, 17/54, AM-3, obręb G.-M.

Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzję z zachowaniem dyspozycji określonych w przepisie art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ uwzględniając w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalone w powołanych wyżej decyzjach Prezydenta W. z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w uzasadnieniu decyzji Wojewody D. eliminującej z obrotu prawnego uprzednio wydaną decyzję w tym przedmiocie: 1/ decyzja (...) udziela pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o numerach 17/50, 17/51, 17/52, 17/53, 17/54 AM-3, obręb G.-M. /obiekty kubaturowe/ wraz z sieciami i przyłączami na częściach działek o numerach: 1/2, 5/23, 11/3, 12/2, 14, 17/8, 17/12, 17/34, 17/50, 17/51, 17/52, 17/53, 17/54, 17/ 55, 18/2, AM-3, obręb: G.-M./ - dla których przedstawiono decyzje ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

2/ Analiza dokumentacji projektowej, stanowiąca podstawę wydania decyzji z dnia 21 grudnia 2001 r. (...) wskazuje, że inwestor uzyskał /spełniając warunek wymagany w decyzji Prezydenta W. z dnia 25 września 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu/ uzgodnienie projektu budowlanego z Zarządem Dróg i Komunikacji we W. w zakresie obsługi komunikacyjnej projektowanej inwestycji - pismo z dnia 16 listopada 2001 r. (...) /w aktach sprawy/ 3/ Przewidziany w decyzji (...) zakres realizacji obiektów kubaturowych należy /po uwzględnieniu ich charakteru/ utożsamiać z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 25 września 2000 r. (...).

4/ Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa, że na etapie sporządzania projektu budowlanego należy uwzględnić obowiązujący poziom hałasu emitowanego przez urządzenia planowanej inwestycji w granicach: do 50 dB w porze dnia i do 40 dB w porze nocnej. Dostarczone przez inwestora opracowania; a w szczególności raport oddziaływania na środowisko wskazują, że urządzenia zlokalizowane na dachu hipermarketu i galerii nie będą naruszały dopuszczalnej emisji hałasu poza terenem będącym we władaniu inwestora. Dalej w motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdza, iż postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie przeprowadzone ponownie przez organ pierwszej instancji zapewniło zainteresowanym podmiotom dostęp do dokumentacji projektowej dotyczącej przewidywanego oddziaływania na środowisko omawianej inwestycji z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2001 r. o dostępie do informacji o środowisku i ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego /jak pisze autor uzasadnienia/ wskazuje, że zaskarżone rozstrzygnięcie podjęte przez Prezydenta W. jest zgodnie z regulacja prawna zawartą w ustawie z dnia 1 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./, a w szczególności z przepisami art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 tej ustawy.

Zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przez organ pierwej instancji w toku ponownego rozpatrywania sprawy przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a w tym art. 10, art. 28, art. 73, art. 74, art. 77 par. 1 i art. 107 par. 3 należy uznać za nieuzasadnione i nie znajdujące pokrycia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem Wojewody strony postępowania administracyjnego miały zapewnioną możliwość udziału w każdym stadium postępowania, jak również wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem skarżonej decyzji. Nie stwierdzono, aby w przeprowadzonym postępowaniu pominięto jakikolwiek podmiot, który w omawianej sprawie wykazywał swój interes prawny lub obowiązek - odmawiając mu przyznania statusu strony. Akta sprawy, a w szczególności pismo Prezydenta W. z dnia 5 lutego 2002 r. (...) skierowane do Społem "A.-B." Sp. z o.o., nie potwierdzają aby w podczas postępowania przed organem pierwszej instancji bezzasadnie odmówiono wydania z akt sprawy kserokopii żądanych dokumentów. Postępowanie dowodowe przeprowadzono w sposób wyczerpujący z zachowaniem art. 77 par. 1 Kpa. Należy także zauważyć, że treść skarżonej decyzji zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, wraz ze wskazaniem dowodów na podstawie których Prezydent W. wydał zakwestionowaną decyzję.

W toku postępowania odwoławczego (...) Stowarzyszenie Ochrony Praw Mieszkańców wniosło w dniu 14 lutego 2002 r. pismo z żądaniem zawieszenia postępowania przed organem drugiej instancji. Organ zauważa, że jego zdaniem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 23 stycznia 2002 r. (...) zawieszające postępowanie odwoławcze w sprawie zaskarżonej decyzji Prezydenta W. z dnia 17 sierpnia 2001 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, omówionej powyżej, stanowiło podstawę zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego w trybie art. 97 par. 1 pkt 4 lub art. 98 Kpa.

W odniesieniu do odwołania złożonego przez Radę Osiedla "G.-P.", Wojewoda zauważa, że radzie osiedla - jako jednostce pomocniczej gminy nie można przyznać pozycji podmiotu na prawach strony i postępowaniu administracyjnym - ze względu na brak regulacji prawnej ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./.

Konkludując - zdaniem Wojewody - zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a co za tym idzie należało utrzymać ją w mocy.

Na ostateczną w toku instancji administracyjnej decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli: Społem Powszechna Spółdzielnia Spożywców "A." we W., Społem "A.-B." Sp. z o.o. we W., Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O." we W., spółdzielnia Mieszkaniowa "P." we W., (...) Stowarzyszenie Ochrony Praw Mieszkańców we W.

W swoich skargach Społem Powszechna Spółdzielnia Spożywców "A." we W., Społem "A.-B." Sp. z o.o. we W., Stowarzyszenie Ochrony Środowiska "P.-O." we W., (...) Stowarzyszenie Ochrony Praw Mieszkańców wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji obu organów, ewentualnie uchylenie obu zaskarżonych decyzji. Zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności: art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nie uwzględnienie w ponownym postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę szeregu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ustalonych w decyzji Prezydenta W. z zawarciem takich elementów jak określenie granic działki lub terenu, układ komunikacyjny, określenie warunków przyłączenia do dróg lądowych, a w razie potrzeby geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, art. 35 ust. 1 tej samej ustawy poprzez nie wywiązanie się z obowiązku sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czy też kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień i pozwoleń. Dalej autorzy skarg zarzucają także naruszenie art. 35 ust. 3 wskazanej ustawy poprzez pominięcie obowiązku wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę w razie nie wykonania w terminie obowiązku usunięcia wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości. Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 36 ust. 2 w związku z art. 56 ust. 1 ustawy poprzez nałożenie sprzecznie z prawem obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji określonej w pozwoleniu na budowę dopiero po zrealizowaniu innej inwestycji niepewnej dla której brak jest nawet warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżący upatruje także naruszenie w zakwestionowanych decyzjach przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w szczególności poprzez pominięcie art. 65 dotyczącego zakresu raportu, art. 13 dotyczącego terminu składania uwag i wniosków w terminie ustawowym 21 dni, a także zastosowanie niewłaściwego trybu ogłoszenia informacji, art. 32 dotyczącego obowiązku poddania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Szczególnie rażącym naruszeniem prawa jest pominięcie art. 36 ustawy dotyczącego nieważności decyzji.

Zaskarżone decyzje powinny być uchylone /zdaniem skarżących/ i z tego względu, że w toku postępowania naruszono przepisy proceduralne kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 10, art. 15, art. 73-74, art. 77 par. 1, art. 106 par. 4, art. 107 par. 3, art. 138 par. 1 pkt 1, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z uwagi na pominięcie przez Wojewodę D. zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 4 stycznia 2002 r. skarżące podtrzymują swoje stanowisko zawarte w odwołaniu i wnoszą o uwzględnienie tych zarzutów w niniejszej skardze.

Następnie wskazane wyżej skargi podnoszą naruszenie art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przez przyjęcie, że pozwolenie na budowę może być wydane mimo wadliwie przeprowadzonego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, zmiany wniosku o pozwolenie po terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz bez wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także art. 33 ust. 1 tejże ustawy poprzez pominięcie, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, z wyjątkiem ściśle określonym w ustawie i art. 33 ust. 2 ustawy poprzez pominięcie obowiązującego zakresu dokumentacji jaką inwestor jest zobowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Naruszenie art. 34 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego skarżące upatrują w pominięciu przez kompetentne organy okoliczności, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także winien zawierać takie elementy jak określenie granic działki lub terenu, układ komunikacyjny, określenie warunków przyłączenia do dróg lądowych, a w razie potrzeby geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych, zaś art. 35 ust. 1 wskazanej ustawy poprzez nie wywiązanie się z obowiązku sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czy też kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień i pozwoleń. Obrazę art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego upatrują skarżący poprzez pominięcie obowiązku wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę w razie nie wykonania w terminie obowiązku usunięcia wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości. Naruszenie art. 36 ust. 2 w związku z art. 56 ust. 1 tej ustawy poprzez nałożenie sprzecznie z prawem obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji określonej w pozwoleniu na budowę dopiero po zrealizowaniu innej inwestycji niepewnej dla której brak jest nawet warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżące spółki podnoszą także naruszenie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w szczególności poprzez pominięcie art. 65 dotyczącego zakresu raportu, art. 13 dotyczącego terminu składania uwag i wniosków w terminie ustawowym 21 dni, a także zastosowanie niewłaściwego trybu ogłoszenia informacji, art. 32 dotyczącego obowiązku poddania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postępowaniu przewidzianemu w ustawie. Szczególnie rażącym naruszeniem prawa /jak piszą dalej skarżący/ jest pominięcie art. 36 wskazanej ustawy dotyczącego nieważności decyzji. Skarga w uzasadnieniu wywodzi, że zaskarżone decyzje powinny być uchylone i z tego względu, iż w toku postępowania naruszono przepisy proceduralne kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 10, art. 15, art. 73-74, art. 77 par. 1, art. 106 par. 4, art. 107 par. 3, art. 138 par. 1 pkt 1, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na pominięcie przez Wojewodę D. zarzutów podniesionych w odwołaniu strona skarżąca podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odwołaniu i wnosi o uwzględnienie tych zarzutów w niniejszej skardze.

W uzasadnieniu skarżący zarzucają, że decyzja została wydana po dacie 28 września 2001 r. Zarzucają także, iż inwestor w innym zakresie otrzymał ostateczną decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a w innym pozwolenie na budowę. Nadto /ich zdaniem/ organ odwoławczy, po raz drugi rozpoznając sprawę nie odniósł się w ogóle do wytycznych, jakie w uprzedniej decyzji dała organowi pierwszej instancji.

Spółdzielnia Mieszkaniowa "P." wniosła o uchylenie zakwestionowanej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jako sprzecznych z zasadą ochrony interesu osób trzecich. Skarga zarzuca naruszenie art. 34 Prawa budowlanego, poprzez wydanie osobnego pozwolenia na budowę w zakresie samej inwestycji i w zakresie rozwiązania komunikacyjnego. Nadto ta skarżąca zarzuca, że w wyniku realizacji inwestycji poziom hałasu zostanie przekroczony tak w porze nocnej, jak i w porze dziennej /w niektórych miejscach odległość od inwestycji do domów mieszkalnych nie będzie przekraczała 50 m./. Naruszenie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich skarżąca upatruje w braku konsultacji inwestycji z mieszkańcami 20.000 osiedla.

W doręczonych Sądowi odpowiedziach na skargę strona przeciwna wniosła o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył:

Zaskarżone decyzje podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Zgodnie z treścią art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Sąd nie jest związany granicami skargi. W niniejszej sprawie najważniejszą dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy okolicznością, na którą Sąd zwrócił uwagę stronom, a która sądowi znana jest urzędowo /art. 59 ustawy o NSA w zw. z art. 228 par. 1 i 2 Kpc/ jest fakt, że wyrokiem z dnia 17 lipca 2002 r. /w sprawie II SA/Wr 767/01/ Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 19 lutego 2001 r. (...), wydaną na skutek odwołań od decyzji Prezydenta W. z dnia 25 września 2000 r. (...), dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu objętego omawianą inwestycją, a szerzej opisaną w części wstępnej uzasadnienia. Jak wynika z treści art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z kolei art. 34 tej ustawy, normując jakie wymagania taki projekt winien spełniać, wskazuje jako warunek spełnienie wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wreszcie także art. 35 nakłada na kompetentny organ sprawdzenie zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Reasumując, jednym z bezwzględnych warunków prawnych, który musi spełnić inwestor, jest legitymowanie się decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Powyższe normatywne, bezwzględnie obowiązujące zapisy powodują, że wyeliminowanie z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem sądowym ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla części inwestycji skutkuje koniecznością uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji, której dotyczą obie wymienione wcześniej decyzje.

Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę oraz decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu są to tzw. decyzje związane, co oznacza, że niezależnie od charakteru i skali zamierzonej inwestycji, kiedy realizacja robót budowlanych wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 28 Prawa budowlanego/, wcześniej będzie musiała być również wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania trenu.

Wobec zaistniałych okoliczności pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji, przy braku ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest prawie niedopuszczalne, bowiem mogłoby stworzyć sytuację, że inwestor legitymując się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę realizowałby inwestycję, podczas gdy nie byłyby spełnione warunki z art. 32 i następny Prawa budowlanego.

Reasumując, brak decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej inwestycji powoduje naruszenie prawa materialnego, którą to okoliczność Naczelny Sąd Administracyjny jest obwiązany jest brać pod uwagę z urzędu.

Mając powyższe okoliczności na względzie wskazać należy dodatkowo, że w świetle zaistniałej sytuacji za przedwczesne należy uznać odnoszenie się do obszernie podniesionych w skargach zarzutach. Będzie to możliwe, gdy po ponownym rozpoznaniu sprawy i wydaniu ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyda ponownie decyzje w sprawie.

Z powyższych względów na zasadzie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy o NSA należało orzec jak na wstępie.