Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 800/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk – Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi B. S., I. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, oddala skargi


UZASADNIENIE

IV SA/Po 800/13

UZASADNIENIE

Wojewoda * postanowieniem z dnia * lipca 2013 r. nr * po rozpatrzeniu zażaleń I. S. i B. S. na postanowienie Prezydenta Miasta * z dnia * czerwca 2013 r. o numerze * o nałożeniu grzywny po * zł na każdą z wymienionych osób – w celu przymuszenia i wzywających do wykonania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych Nr * i Nr * z dnia * czerwca 2013 r. w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

Do wydania postanowienia przez Wojewodę *ego doszło w następujących okolicznościach sprawy.

Dnia * listopada 2008 r. A. S. zgłosił zamiar wykonania robót polegających na ustawieniu na działce trzech pawilonów nietrwale połączonych z gruntem na okres tymczasowy 120 dni, tj. do dnia * kwietnia 2009 r.

Ponieważ po tym okresie obiekt w dalszym ciągu pozostawał na działce nr * ark. [...] obręb * w * przy ul. *, organ egzekucyjny po wyczerpaniu trybu przewidzianego w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 nr 229 poz. 1954 ze zm.) wydał postanowienie nr * o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia na A. S.. Postanowieniem z dnia * marca 2011 r. nr [...] Wojewoda * utrzymał w mocy zaskarżone przez Zobowiązanego postanowienie.

Skarga A. S. złożona do sądu, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. IV SA/Po 483/11 została oddalona, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku – wyrokiem z dnia 27.11.2013 r. sygn. II OSK 1510/12. Jest niespornym, że w międzyczasie aktem notarialnym z dnia 16 listopada 2011 repertorium A [...] A. S. przeniósł własność działki na której znajdują się sporne obiekty na I. S. (córkę A. S.) i B. S. (żonę).

W dniu [...] sierpnia 2012 r. Prezydent Miasta * wystosował do zobowiązanych I. S. i B. S. upomnienia przypominające o obowiązku rozbiórki trzech pawilonów nietrwale połączonych z gruntem położonych na działce nr * ark. * obręb * w * przy ulicy *. Upomnienia doręczono Zobowiązanym B. S. – [...].08.2012 r., a I. S. – [...].08.2012 r. Następne postanowienie z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] umorzono postepowanie administracyjne wobec A. S. i uchylono postanowienie o nałożeniu grzywny.

W dniu * czerwca 2013 r. Prezydent Miasta * wystawił dwa tytuły wykonawcze o nr * i * i wydał dwa postanowienia o numerze [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia – na każdą ze Zobowiązanych B. S. i I. S. po * zł. Jako podstawę prawną w obu postanowieniach wskazano art. 119 § 1 i 121 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W zażaleniu od postanowień Zobowiązane zarzuciły organowi egzekucyjnemu, iż przymuszenie do rozbiórki posadowionych pawilonów nosi cechy nękania, a powodem dla którego obiekty nie zostały rozebrane jest kilkuletnie oczekiwanie na decyzję o warunkach zabudowy dla obiektu, który ma powstać na nieruchomości, na której znajdują się sporne pawilony.

Wojewoda * w postanowieniu z dnia * lipca 2013 r., w którym rozpoznał zażalenia obu zobowiązanych nr * uznał, że wskazane w zażaleniu argumenty pozostają bez wpływu na treść postanowienia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, B. S. i I. S. reprezentowane przez A. S. podniosły podobne zarzuty jak w zażaleniu i podały, że uzyskały wreszcie decyzję o warunkach zabudowy dla realizacji planowanej inwestycji na działce * ark. * obręb * w *, a pawilony przeznaczone do rozbiórki będą rozbierane sukcesywnie, bowiem obecnie składowane w nich są materiały budowlane.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dnia 11 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżących – A. S. podał do protokołu, iż córka I. S. ponownie przeniosła na niego udział w działce * ark. *, obręb * w * .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Celem administracyjnego postepowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji obowiązków przez zobowiązanego. Natomiast z ustaleń faktycznych sprawy wynika, że obiekt tymczasowy, który legalnie był posadowiony i winien być rozebrany * kwietnia 2009, jest w dalszym ciągu użytkowany.

Zgodnie z art. 29 § 1 Ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej "u.p.e.a.") – organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Toteż organ egzekucyjny nie mógł wziąć pod uwagę zarzutów skarżących, iż powodem dla których obiekty tymczasowe nie zostały rozebrane, był brak pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej na działce * ark. * obręb * w *.

W rozpoznawanej sprawie zastosowanie miał art. 28a u.p.e.a. bowiem pierwotnie zobowiązany do rozbiórki obiektu tymczasowego - A. S., w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zbywał nieruchomość na której usytuowane były obiekty przeznaczone do rozbiórki.

Orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii znaczenia następstwa prawnego we własności nieruchomości jest utrwalone i jednoznaczne (por. wyroki Naczelnego Sądu z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1070/05; z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1921/07). Z orzeczeń tych wynika, że inwestor i właściciel obiektu budowlanego, który był stroną w postepowaniu, w którym została wydana decyzja o nakazie rozbiórki, a po wydaniu decyzji zbył nieruchomość nie powoduje, że obowiązek wynikający z decyzji nie obciąża już ani inwestora, ani aktualnego właściciela nieruchomości, bowiem w takich sytuacjach obowiązek wykonania decyzji obciąża także aktualnego właściciela nieruchomości i także w stosunku do niego może być prowadzone postępowanie egzekucyjne. Podobnie ma się rzecz, kiedy obowiązek rozbiórki obiektu tymczasowego wynika z mocy prawa, art. 3 pkt 5 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. 2010 nr 243 poz. 1623).

Toteż w przedmiotowej sprawie miało miejsce przejście obowiązku na następców prawnych. Organ prowadząc egzekucję wobec następców prawnych ustalił w oparciu o ewidencję gruntów oraz sprawdzenie treści księgi wieczystej * przejście dochodzonego obowiązku na skarżących, wystawił nowe tytuły wykonawcze.

Wprawdzie uszło uwadze organu egzekucyjnego, że dokonane czynności egzekucyjne pozostawały w mocy i egzekucja winna być kontynuowana.

Jednakże Sąd kontrolując niniejszą sprawę nie mógł nie wziąć pod uwagę, że w obrocie prawnym pozostaje postanowienie z dnia *.03.2013 r. nr * o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec A. S. i uchylenia postanowienia o nałożeniu grzywny z dnia *.01.2011 r. znak *. Wprawdzie we wspomnianym postanowieniu użyto sformułowania "uchylam upomnienie", jednakże zarówno data jak i numer aktu świadczy o tym, że uchylono postanowienie. Wyeliminowanie postanowienia z dnia *.03.2013 r. z obrotu prawnego na podstawie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) i nakazie kontynuacji postępowania egzekucyjnego, prowadziłoby w efekcie do zastosowania wykonania zastępczego, co naruszałoby art. 134 § 2 przewidujący "zakaz roformationis in peius" wobec skarżących.

Toteż skoro w prowadzonej sprawie egzekucyjnej ostatecznie doszło jedynie do przejścia obowiązków ze Zobowiązanego na następców – lecz faktycznie nie doszło do nałożenia grzywny, organ zasadnie wymierzył grzywny skarżącym, a nałożenie grzywny należy uznać jako pierwsze i z mocy art. 119 § 1 w zw. z art. 121 § 4 u.p.e.a. jako jedyne.

W ocenie Sądu wymierzona grzywna obu skarżącym nie jest wygórowana. Biorąc pod uwagę, że cały okres – od wymaganej rozbiórki - nieruchomość pozostaje w obrocie w rodzinie pierwotnie zobowiązanego, należy stwierdzić, że koszty aktów notarialnych znacznie przewyższają wysokość wymierzonej grzywny.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 P.p.S.. Sąd skargę oddalił.