Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 56/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 par. 3, art. 37 par. 1 art. 133
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Straszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zasiłku celowego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania I. S. - pisma z dnia 23 lutego 2011 r., w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia 9 lutego 2011 r. nr [...] przyznał I. S. świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków, w kwocie 70 zł.

W dniu 16 lutego 2011 r. I. S. wniosła odwołanie od wydanej przez organ I instancji decyzji, kwestionując wysokość przyznanego świadczenia. Organ I instancji, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 kpa, przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa wpłynęła do Kolegium w dniu 4 marca 2011 r. i została zarejestrowana pod numerem [...].

Wobec nierozpoznania wniesionego odwołania, I. S., w dniu 14 kwietnia 2011 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Kolegium. Sąd postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 22/11 orzekł o jej odrzuceniu, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków prawnych, które winny poprzedzić wniesienie skargi na bezczynność organu. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 1 września 2011 r.

W dniu 29 sierpnia 2011 r. I. S. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podanie stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poprzez niezwłoczne rozpoznanie odwołania.

Odpis prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 22/11 wraz z aktami sprawy wpłynął do Kolegium w dniu 20 września 2011 r.

W dniu 14 października 2011 r. I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu odwołania, w sprawie o numerze [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.

Wniesiona w niniejszej sprawie przez I. S. skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 lutego 2011 r. nr [...], przyznającej skarżącej świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków w kwocie 70 zł.

W świetle przytoczonych wyżej okoliczności sprawy skargę trzeba uznać za dopuszczalną. Skarżąca wyczerpała bowiem wymogi formalne do wniesienia skargi na bezczynność organu odwoławczego, gdyż stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu odwoławczego wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r., z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Rozważając zatem skargę merytorycznie trzeba uznać jej zasadność.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 17 ust. 1 kpa, właściwym organem odwoławczym w stosunku do organów gminy i rozstrzyga odwołanie według reguł określonych w rozdziale 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, przy czym do terminu załatwienia sprawy przez ten organ stosować należy wymogi określone przepisem art. 35 kpa w związku z art. 133 kpa.

Przepis art. 133 kpa ustanawia ustawowy termin, w którym organ I instancji obowiązany jest przekazać odwołanie organowi odwoławczemu. Termin ten wynosi siedem dni od dnia, w którym organ otrzymał odwołanie zaś datą wszczęcia postępowania odwoławczego jest data otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 ust. 1 kpa). W myśl art. 104 § 1 kpa, przez załatwienie sprawy należy rozumieć wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust 3).

Termin załatwienia sprawy przez organ odwoławczy liczy się od dnia wpływu odwołania wraz z aktami sprawy do organu II instancji. Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu.

W niniejszej sprawie miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego w dniu 4 kwietnia 2011 r. Nierozpatrzenie odwołania już w tym terminie, według treści art. 35 § 3 kpa, świadczy o bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, liczonej od wskazanej daty do dnia niniejszego wyroku. Oceny takiej nie zmienia fakt, że na skutek złożonej uprzednio skargi na tę sama bezczynność akta administracyjne znajdowały się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku do sprawy sygn. akt II SAB/Gd 22/11, skąd zostały zwrócone Kolegium w dniu 20 września 2011 r. Zdaniem Sądu nie było żadnych nieprzezwyciężonych przeszkód, by w okresie od kwietnia do listopada 2011 r. rozpatrzyć wniesione przez skarżącą odwołanie, co poniekąd Kolegium przyznaje, wnosząc o uwzględnienie skargi, podobnie jak przy poprzednio wniesionej skardze na bezczynność w sprawie sygn. akt II SAB/Gd 21/11.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a., uwzględnił skargę i zobowiązał Samorządowe Kolegium odwoławcze do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych.

Dodatkowo, stosownie do treści art. 149 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność Kolegium miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w tym przypadku przepisu postępowania – art. 35 § 3 kpa. Przejawem rażącego naruszenia normy art. 35 § 3 kpa jest okoliczność, iż niniejsza sprawa nie wymaga przeprowadzenia skomplikowanego postępowania wyjaśniającego, a jej przedmiotem jest zasiłek celowy na bieżące potrzeby bytowe. Zdaniem Sądu, sprawy z zakresu pomocy społecznej nie powinny oczekiwać dłużej na rozpatrzenie, niż wynika to z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Kwestie organizacji pracy Kolegium, czy niewystarczającej ilości pracowników organu nie mogą usprawiedliwiać wielomiesięcznego opóźnienia w załatwianiu spraw z pomocy społecznej. Takie działanie organu podważa sens w szczególności ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), godząc w realizację jej celów określonych w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 i 2.