Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 496/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: ART. 86 PAR. 1, ART. 87 ART. 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty eksploatacyjnej wraz z odsetkami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...], na podstawie której odmówiono T.K. umorzenia opłaty eksploatacyjnej.

Decyzja Kolegium z dnia [...] r. została doręczona skarżącej w dniu 13 marca 2013 r. Zawarto w niej prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął z dniem 12 kwietnia 2013 r.

T.K. skargę na ww. decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 17 kwietnia 2013 r., nadając ją listem poleconym na adres organu. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadniając wniosek podała, że jest w trakcie leczenia kardiologicznego przed zabiegiem [...]. Cały tydzień spędziła w [...] przygotowując się do badań, na których była w dniu [...] r. i dopiero po powrocie do domu mogła zrealizować czynności związane z wniesieniem skargi. Wyjaśniła ponadto, że pisma pod jej dyktando sporządzała osoba trzecia i wysyłała korespondencję.

T.K. podkreśliła, że w możliwie najszybszym czasie dostarczy zaświadczenie lekarskie, potwierdzające prawdziwość jej słów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią wskazanego wyżej art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 ww. ustawy we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 opublikowany w LEX nr 40381).

Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. nagłe zdarzenie losowe (wyrok NSA z 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307).

Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, pomimo zrozumienia trudności, jakie mogą powstać w związku z dolegliwościami zdrowotnymi i koniecznością ich leczenia, opisane przez skarżącą okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan zdrowia T.K. nie pozwalał jej na podjęcie decyzji o złożeniu skargi i tym samym uniemożliwiał poczynienie odpowiednich starań w tym zakresie w długim, 30-dniowym terminie przewidzianym do dokonania ww. czynności.

Natomiast wyjazd do innej miejscowości, w niniejszej sprawie na badania, ma charakter działania przemyślanego i planowanego. Nie jest to zatem zdarzenie nagłe, którego skutkom strona nie mogłaby zapobiec. Twierdzenie skarżącej o konieczności wyjazdu właśnie w terminie do wniesienia skargi nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu tego terminu w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy podkreślić, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest choroba nagła, powodująca niespodziewane pogorszenie się stanu zdrowia strony, uniemożliwiające dokonanie jej konkretnej czynności osobiście lub za pośrednictwem innych osób (por: postanowienie NSA z dnia 17.03.2009 r., I OZ 211/09, opubl. LEX nr 564225).

W rozpatrywanej sprawie T.K., jak sama podała, nie była pozbawiona możliwości działania przez osobę trzecią – w związku z tym, to na niej spoczywa odpowiedzialność za wybór tej osoby i tym samym ponosi skutki procesowe dokonanych przez nią czynności.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu.