Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 469/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 218 par 1, art. 113 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. F.-G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Burmistrza z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. F.-G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia

[...] r., Nr[...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1

w zw. z art.144 oraz art. 219 Kpa, art. 4 ust. 1 i art.14 ust.8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), po rozpatrzenia odwołania A. F. – G. od postanowienia Burmistrza C. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającego wydania zaświadczenia o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zamierzenia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku o dotychczasowej funkcji całorocznej rekreacji indywidualnej właściciela na budynek mieszkalny (funkcja mieszkaniowa) – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Z treści uzasadnienia oraz akt sprawy wynika, że w dniu [...] r. A. F. – G. złożyła wniosek do Burmistrza C. o wydanie zaświadczenia o powyższej treści.

Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] organ pierwszej instancji odmówił wnioskodawczyni wydania zaświadczenia o żądanej treści. W ocenie organu planowane zamierzenie polegające na zmianie sposobu użytkowania budynku całorocznej rekreacji indywidualnej właściciela posadowionego na działce nr [...] obręb [...] C., na budynek mieszkalny (funkcja mieszkaniowa) nie jest zgodne z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Następnie postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] Burmistrz C. z urzędu sprostował oczywistą omyłkę pisarską w wyżej wymienionym postanowieniu w ten sposób, że zamiast omyłkowo wpisanego numeru działki gruntu, na której posadowiony jest budynek całorocznej rekreacji właściciela stanowiący własność A. F. – G. w miejsce numeru "[...] " wpisał "[...] ".

Na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. A. F. – G. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Skarżąca potwierdziła, że wprawdzie posadowiony na działce nr [...] obręb [...] C. budynek zaprojektowany jest i przeznaczony na całoroczną rekreację indywidualną właścicieli, jednakże swój wniosek uzasadnia koniecznością zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa posesji. Podniosła, iż zmiana miejscowego planu zagospodarowania jest procesem odległym, dlatego też zmuszona jest szukać alternatywnych rozwiązań.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy orzeczenie Burmistrza C.

Kolegium stwierdziło, że zaskarżone postanowienie zostało wydane

z zachowaniem zasad obowiązującego prawa procesowego – Kodeksu postępowania administracyjnego i materialnego – ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnosząc się do postawionych w zażaleniu zarzutów Kolegium wskazało,

że zapisy planu upoważniają jedynie do takiego rozstrzygnięcia, jakie wyraźnie wynika z jego części tekstowej i graficznej, zatem organ pierwszej instancji nie mógł spełnić żądania wnioskodawcy odnośnie do treści zaświadczenia ze względu na treść zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danego terenu.

W ocenie organu odwoławczego bezspornym jest zatem, iż istotą postępowania w sprawie o wydanie zaświadczenia nie jest ocena i weryfikacja, czy też interpretacja przepisów prawa. Dla obszaru objętego wnioskiem strony obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy C., przyjęty w dniu 16 czerwca 1996r. uchwałą Nr XV/106/96 przez Radę Miejską w Czaplinku (opublikowany w Dz. Urz. Woj. Koszalińskiego z 1996r. Nr 38, poz. 111).

Kolegium po dokonaniu oceny dołączonego do zażalenia wypisu z planu, zarówno jego części tekstowej i części graficznej stwierdziło, że wskazany we wniosku budynek całorocznej rekreacji indywidualnej właściciela na działce [...] obręb ewidencyjny [...] C. znajduje się na terenie elementarnym oznaczonym symbolem [...]- o powierzchni [...] ha. W ustaleniach ogólnych tego planu,

w punkcie [...] definiując znaczenie symboli użytych na rysunku planu pod symbolem [...] zapisano: usługi turystyki- hotel, motel, zajazd, camping, ośrodek wypoczynkowy, urządzenia obsługi turystów łącznie z rekreacja czynną. Teren ten przeznaczony jest w całości dla turystyki otwartej na ośrodek campingowy i pole namiotowe. Teren jest eksponowany z drogi C.- P. Z., należy zaprojektować pas zieleni izolacyjnej. Dodatkowe ustalenia zawarto pod symbolem [...] - teren zieleni parkowo-spacerowej i parku leśnego. Istniejący starodrzew wymaga bezwzględnego zachowania (...).

Organ drugiej instancji podkreślił, że powodem odmowy wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla planowanego przez wnioskodawcę zamierzenia jest brak możliwości wprowadzenia w tym obszarze elementarnym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego funkcji mieszkaniowej, a wydanie zgodnego z wnioskiem strony zaświadczenia naruszałoby przepisy prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta C.

Na powyższe postanowienie A. F.-G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że przygotowując się do złożenia podania konsultowała się z pracownikiem Urzędu Miasta i Gminy w C. zajmującym się tymi sprawami, który stwierdził, że w ustaleniach ogólnych pkt.11 miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego C. dopuszcza się adaptację funkcji mieszkaniowej w obrębie innych funkcji (przemysł, bazy, usługi, itp., o ile nie występują przeciwwskazania sanitarne lub techniczne.

Skarżąca podkreśliła, że w podaniu prosiła o wydzielenie z "Budynku całorocznej rekreacji indywidualnej właściciela i pokoje do wynajęcia" jedynie [...] % pod funkcję mieszkalną w oparciu o przepisy. Nie chciała zmieniać w całości na funkcję mieszkaniową budynek mieszkalny, jak zostało to zinterpretowane przez Komisję Urzędu Miasta i Gminy w C., a jedynie o wydzielenie funkcji mieszkalnej w budynku.

W ocenie skarżącej (po analizie protokołu z posiedzenia Komisji) Komisja nie wykazała dobrej woli, jak i staranności w celu sprawdzenia przepisów, analizy projektu i pozwolenia na budowę, czy wręcz na przeprowadzeniu wizji lokalnej w celu oceny sytuacji. Prościej było wydać negatywną opinię i odmówić wydania zaświadczenia. Członkowie Komisji zadając pytania dotyczące samego budynku nie posiadali złożonej przez nią dokumentacji, nie zapoznali się z podaniem i przepisami, które dotyczą podania. Nie wiedzieli, o jaki budynek chodzi, przyszli na posiedzenie Komisji, na której winni byli wydać decyzję w oparciu o analizę dokumentów i przepisów.

A. F.-G. wskazała dalej, że decyzja wydana została w sprawie działki nr [...] obręb [...] , a jej działka to nr [...] obręb [...] i tym samym być może analizie podlegała zupełnie inna działka. Może ta decyzja w żaden sposób jej nie wiąże.

Skarżąca podniosła, że mieszka w tym budynku wraz ze swoim partnerem życiowym, nie posiada żadnych innych nieruchomości i jest to ich jedyny ośrodek interesów życiowych. Ponadto jest tam zameldowana na stałe i mieszka pod tym adresem nie w celu całorocznej rekreacji, a w celu zaspokojenia podstawowych czynności życiowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270

ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane wyżej przepisy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wydanie zaświadczenia (stosownie do wniosku skarżącej z dnia [...] r. – data wpływu do organu), na podstawie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C., z treści którego wynikałaby możliwość zmiany sposobu użytkowania budynku całorocznej rekreacji właściciela na budynek mieszkalny – funkcja mieszkaniowa.

Na wstępie wskazać należy, że uregulowane w Dziale VII Kpa postępowanie

w przedmiocie wydania zaświadczenia ma charakter uproszczony. Składają się na nie wyłącznie czynności materialno – techniczne, polegające na badaniu, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane i czy dane te dotyczą stanu prawnego lub faktycznego, którego potwierdzenia domaga się wnioskodawca. W postępowaniu tym nie dokonuje się ustaleń i ocen tak, jak w postępowaniu jurysdykcyjnym. Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Potwierdza ono stan ustalony, jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie.

Podkreślić przy tym trzeba, że nie zwalnia to jednak organu od odstąpienia

w ogóle od przeprowadzenia takiego postępowania (art. 218 § 1 Kpa). Postępowanie takie winno odnieść się do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005, s.1063).

W rozpoznawanej sprawie nie można stwierdzić, czy a jeżeli tak, to w jakim zakresie przeprowadzono postępowanie, nie znajduje to bowiem odzwierciedlenia

w treści postanowienia organu I instancji, jak i w postanowieniu organu odwoławczego.

Z uzasadnienia postanowienia Burmistrza C. z dnia [...] r., jak

i postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia

[...] r. wynika, że dla planowanego przez wnioskodawcę zamierzenia brak jest możliwości wprowadzenia w tym obszarze elementarnym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego funkcji mieszkalnej, bowiem wskazany we wniosku budynek całorocznej rekreacji indywidualnej właściciela na działce [...] obręb ewidencyjny [...] C., znajduje się na terenie elementarnym oznaczonym symbolem [...]- o powierzchni [...] ha. W ustaleniach ogólnych planu, w punkcie [...] definiując znaczenie symboli użytych na rysunku planu pod symbolem

UT zapisano: usługi turystyki - hotel, motel, zajazd, camping, ośrodek wypoczynkowy, urządzenia obsługi turystów łącznie z rekreacja czynną. Teren ten przeznaczony jest w całości dla turystyki otwartej na ośrodek campingowy i pole namiotowe.

Jednocześnie w punkcie 11 ustaleń ogólnych planu zapisano, że dopuszcza się adaptację funkcji mieszkaniowej w obrębie innych funkcji /przemysł, bazy, usługi itp./, o ile nie występują przeciwwskazania sanitarne lub techniczne.

Zapisu tego nie dostrzegły jednak organy orzekające w sprawie. Ewentualne przeciwwskazania sanitarne, bądź ich brak nie zostały potwierdzone żadnym dowodem. Stwierdzić zatem trzeba, że odmowa wydania zaświadczenia o żądanej przez Skarżącą treści jest wynikiem działań ocennych, a tym samym niedopuszczalnych w tym postępowaniu.

Świadczy o tym między innymi treść dołączonego do skargi protokołu

z posiedzenia Gminnej Komisji Urbanistyczno – Architektonicznej z dnia [...] r.

Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę, mając na względzie treść punktu 11 ustaleń ogólnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C. winien ocenić, czy istnieje ewentualna potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w ograniczonym zakresie.

Błędny numer działki sprostowano na mocy art. 113 § 1 Kpa. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 Kpa mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki", przy czym za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone, niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Istotną cechą błędu stanowiącą granicę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjęty jest jednak pogląd, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Podkreśla się bowiem, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (por. np. wyrok NSA z dnia 4 maja 1988 r., III SA 1466/87, OSP 1990/11/398).

Rozpoznając ponownie sprawę organ winien nadto wyjaśnić, czy skarżąca nadal podtrzymuje treść wniosku z dnia [...] r., w którym domaga się zaświadczenia dotyczącego zmiany sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej właściciela na potrzeby mieszkania (pobyt stały dla właściciela nieruchomości), czy też zmienia treść wniosku, ponieważ w skardze stwierdza,

że złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia dotyczącego zmiany sposobu użytkowania budynku polegającą na wydzieleniu części budynku pod funkcję mieszkalną.

Należy więc ustalić, czy skarżąca zmieniła treść wniosku, czy też ma trudności

w porozumiewaniu się ze swoim pełnomocnikiem, który w piśmie z dnia [...]r. (data wpływu) cofnął wniosek z dnia [...] r.

W ramach ponownie prowadzonego postępowania organy wezmą po uwagę wskazania i oceny zawarte w niniejszym wyroku.

W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec, jak w sentencji.

O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 200 i 205 ww. ustawy.