Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1390/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 i 3a , art. 58 par. 1 pkt 3, art. 46 par. 2a i 2 b
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P N na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P N ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z [...] kwietnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego, polegającego na budowie linii kolejowej nr [...] na odcinku [...]– stacja [...] od km 0,000 do km 7,140, w ramach zadania pn.: "Prace na liniach kolejowych nr [...],[...], na odcinku [...]–[...]–[...]– etap I: [...]–[...]".

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 13 lipca 2021 r. (k. 1), pismem z 23 lipca 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi z 13 czerwca 2021 r. kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub profilem zaufanym (k. 20).

Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 13 lipca 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwicie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 18). Zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego także do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi z 13 czerwca 2021 r. – w kwocie 1,50 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 19).

Powyższe wezwania, z uwagi na rezygnacje przez skarżącego z doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczono skarżącemu w formie papierowej w dniu 9 sierpnia 2021 r. (zpo – k. 47 verte).

Z informacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, że wpis sądowy oraz opłata kancelaryjna za wydruk skargi do września 2021 r. nie zostały uiszczone. Skarżący nie nadesłał także skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub profilem zaufanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Ponadto zgodnie z art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Natomiast art. 220 § 3a p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Na gruncie zaś art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny, nie może on być także odtworzony mechanicznie. Natomiast, gdy pismo (odpowiednio skarga) wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumenty elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).

Ponadto na gruncie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu).

W niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez skarżącego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w formie dokumentu elektronicznego. Skarga nie była jednak podpisana. Chociaż stanowiła ona załącznik do pisma ogólnego, które to zostało prawidłowo podpisane profilem zaufanym przez skarżącego, to sam załącznik podpisu takiego nie zawierał. Stąd też Sąd – pismem z 23 lipca 2021 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia powyższego braku. Wezwanie powyższe zostało odebrane przez skarżącego 9 sierpnia 2021 r. Tym samym ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku rozpoczął swój bieg 10 sierpnia 2021 i upłynął bezskutecznie 16 sierpnia 2021 r.

W tym miejscu wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomo, że postanowieniem z 27 lipca 2021 r., sygn. akt I FZ 92/21 Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy przepis art. 46 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o zasady przyjęte dla określonych trybów składania podpisu elektronicznego określonych w § 2a, co oznacza, że załączniki złożone w ramach podpisanego podpisem zaufanym (kwalifikowanym) dokumentu przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisane w rozumieniu art. 46 § 2a i 2b ww. ustawy, jako spełniające zasady zastosowanego trybu składania tego podpisu elektronicznego, zgodnie z którymi podpis zaufany (kwalifikowany) złożony przez profil zaufany ePUAP odnosi się do całej treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami, a więc obejmuje także zawarte w nim załączniki".

Wskazane wyżej zagadnienie prawne występuje również na tle stanu faktycznego niniejszej sprawy, gdyż jak wcześniej wskazano wniesiona przez PN skarga z 13 czerwca 2021 r. stanowiła załącznik do pisma przewodniego z 14 czerwca 2021 r. podpisanego przez skarżącego podpisem elektronicznym. Natomiast sama skarga, jako załącznik, nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącej.

Niemniej jednak powyższa okoliczność pozostaje bez wpływu na wynik wydanego w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia, bowiem zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 13 lipca 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego – w kwocie 500 zł oraz opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi – w kwocie 1,50 zł. Wezwania powyższe zostały odebrane przez skarżącego 9 sierpnia 2021 r. Tym samym ustawowy siedmiodniowy termin do uiszczenia tych opłat rozpoczął swój bieg 10 sierpnia 2021 r. i upłynął 16 sierpnia 2021 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego i opłaty kancelaryjnej, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

W tym stanie rzeczy – na mocy art. 220 § 3 i § 3a i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.