Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1184/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 11 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2004 roku, sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W., [...] Towarzystwa B Sp. z o.o. z siedzibą w W. i C Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego w zakresie budownictwa wodnego oddala skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta B. udzielił D Spółce z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie określonych urządzeń wodnych na terenie projektowanego centrum handlowo-usługowego "[...]" w B. przy ulicy W.

Wspólne odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka A Spółka z o.o. i [...] Towarzystwo B w W. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji odwołujący podnieśli, że narusza ona art. 25 ustawy z dnia 24 października 1974 roku – Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230z późn. zm.), a ponadto art. 7 i 8 kpa.

W opinii odwołujących się naruszenie art. 25 Prawa wodnego polegać miało na niedopełnieniu przez organ pierwszej instancji obowiązku sprawdzenia, czy projekt urządzeń do przepływu wód zgodny jest z wymaganiami ochrony środowiska. Wskazano na brak opinii środowiskowej, która obejmowałaby analizę potencjalnego wpływu wykonanych urządzeń na środowisko.

Rozpoznając to odwołanie Wojewoda [...] zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że zarzut braku "opinii środowiskowej" nie jest zasadny. Decyzja organu pierwszej instancji poprzedzona bowiem została decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania przedmiotowego terenu, podjętą m.in. na podstawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Dalej wskazano, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego następuje na podstawie operatu wodnoprawnego, który w niniejszej sprawie został dołączony przez inwestora.

Skargi na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesione zostały przez [...] Towarzystwo B w W., C Spółkę z o.o. w W. oraz A Spółkę z o.o. w W.

Skargi [...] Towarzystwa B oraz C Spółki z o.o są identyczne w swojej treści. Skarżący domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisu art. 63 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku – Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.) oraz naruszenie art. 7 i 8 kpa.

W uzasadnieniu powtórzone zostały argumenty zawarte we wcześniejszym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a w szczególności brak ustalenia w postępowaniu administracyjnym zgodności planowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska. Wskazano także na "realne zagrożenie", iż inwestycja negatywnie wpłynie na środowisko, powodując trudne do odwrócenia skutki.

Z kolei w skardze wniesionej przez A Spółkę z o.o. zarzucono, że zaskarżona decyzja narusza art. 46 i nast. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.).

W uzasadnieniu podniesiono, że nie jest trafne stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji, jakoby inwestycja nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko także na etapie wydawania pozwolenia wodnoprawnego. Wskazano, że treść art. 46 Prawa ochrony środowiska nakazuje (z zastrzeżeniem art. 46 ust. 7) przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia na wszystkich etapach prowadzonej inwestycji, a więc zarówno na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i na etapie wydawania pozwolenia wodnoprawnego. Podkreślono, że przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i bez znaczenia pozostaje okoliczność, że urządzenia wodne objęte pozwoleniem wodnoprawnym nie zostały zaliczone do tego rodzaju przedsięwzięć, albowiem stanowią one integralną część całej planowanej inwestycji.

W odpowiedziach na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie.

Powtórzone zostały argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w stosunku do zarzutów skarg [...] Towarzystwa B oraz C Spółki z o.o.

Odnośnie zarzutu skarżącej A Spółki z o.o. co do naruszenia art. 46 Prawa ochrony środowiska organ odwoławczy podniósł, że na etapie wydawania pozwolenia wodnoprawnego, planowanym przedsięwzięciem w rozumieniu Prawa ochrony środowiska jest konkretne urządzenie wodne, a nie cały kompleks handlowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Rozpoznając zatem skargi Sąd badał, czy zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały zgodnie z obowiązującymi w dacie ich wydawania przepisami prawa.

Zgodnie z przepisem art. 63 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 roku, którego naruszenia dopatrywali się skarżący [...] Towarzystwo B oraz C Spółka z o.o., przy projektowaniu, wykonywaniu oraz utrzymywaniu urządzeń wodnych należy kierować się zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zachowaniem dobrego stanu ekologicznego wód i charakterystycznych dla nich biocenoz, potrzebą zachowania istniejącej rzeźby terenu oraz biologicznych stosunków w środowisku wodnym i na obszarach zalewowych.

W ocenie Sądu przepis ten nie nakłada obowiązku sporządzenia opinii w przedmiocie zgodności z wymaganiami ochrony środowiska na etapie postępowania zmierzającego do wydania pozwolenia wodnoprawnego.

Przepis ten wskazuje jedynie wytyczne, jakimi kierować się powinny podmioty przy projektowaniu, wykonywaniu i utrzymywaniu urządzeń wodnych i nie stanowi podstawy do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego.

Odmienne uregulowania zawierał art. 25 ustawy Prawo wodne z 1974 roku. Wskazywał bowiem wprost, że sprzeczność z warunkami ochrony środowiska stanowiła podstawę do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego. Jednak i ten przepis stanowił, iż wykonanie ekspertyzy zależało od uznania organu i obowiązek taki można było nałożyć jedynie w przypadku, gdy nie można ustalić, w jakim stopniu zamierzone przedsięwzięcie może oddziaływać na środowisko. Przepis ten jednak i tak nie miałby zastosowania w rozpatrywanej sprawie w związku z art. 204 ust.1 ustawy Prawo wodne z 2001 roku.

Sąd nie podzielił także zarzutów skarżącej A Spółki z o.o. odnośnie naruszenia art. 46 Prawa ochrony środowiska.

Zgodnie z tym przepisem wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, z zastrzeżeniem art. 46 ust. 7, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Decyzje wymagające przeprowadzenia takiego postępowania wymienione zostały w art. 46 ust. 4 Prawa ochrony środowiska. Zalicza się do nich m.in. pozwolenie wodnoprawne w zakresie wykonywania urządzeń wodnych wydawane na podstawie przepisów ustawy – Prawo wodne (art. 46 ust. 4 pkt 4 lit. a).

Decyzja, która została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją organu odwoławczego nie wyczerpuje znamion decyzji, o których mowa w art. 46 Prawa ochrony środowiska.

Jakkolwiek jest to decyzja w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonywania urządzeń wodnych i wydana została na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne, to jednak nie jest ona decyzją w sprawie przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie bowiem z art. 46 ust. 2 Prawa ochrony środowiska przez przedsięwzięcie rozumie się inwestycję budowlaną lub inną ingerencję w środowisko, polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu. Z kolei o tym, czy przedsięwzięcie było przedsięwzięciem znacząco oddziaływującym na środowisko lub mogącym znacząco oddziaływać, przesądzały przepisy obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 roku w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. Nr 93, poz. 589 z późn. zm.).

Przedmiotem zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji jest wykonanie urządzeń wodnych, które jakkolwiek mieszczą się w pojęciu "przedsięwzięcie" w rozumieniu Prawa ochrony środowiska, to jednak nie stanowią przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, albowiem nie zostały wymienione w powołanym Rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 roku.

Nie jest trafny pogląd skarżącego, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych, stanowiących integralną część inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, wymaga przeprowadzenia procedury, o której mowa w art. 46 Prawa ochrony środowiska.

Wskazać należy, że twierdzenie skarżącego o integralności urządzeń wodnych w stosunku do inwestycji polegającej na budowie centrum handlowego nie zostało poparte żadnym argumentem, który mógłby przesądzić o słuszności takiego twierdzenia. W szczególności brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowe urządzenia wodne spełniają kryteria, o których mowa w § 2 pkt 8 lit. n) powołanego Rozporządzenia.

Dodatkowo zauważyć przyjdzie, że powołane Rozporządzenie określa expressis verbis rodzaje inwestycji mogące pogorszyć stan środowiska i wymienia wśród nich także konkretne urządzenia wodne (np. w § 2 pkt 8 lit e). Zatem nie wymienienie w tym rozporządzeniu inwestycji będących przedmiotem zaskarżonej decyzji przesądza w ocenie Sądu o braku konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Stosując przepis art. 46 Prawa ochrony środowiska należy każdorazowo oceniać, czy przedsięwzięcie w rozumieniu tego przepisu jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, mając jednak na uwadze przedmiot konkretnej decyzji wymienionej w ust. 4 tego przepisu, nie zaś przedmiot innych decyzji administracyjnych nawet, jeżeli są one ze sobą funkcjonalnie powiązane.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił skarg i oddalił je na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).