Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt SA/Gd 124/89
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1989-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Powołane przepisy: article: art. 47, art. 51 pkt 3
journal: Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165
law: Obwieszczenie Ministra Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej z dnia 2 października 1987 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.
Teza: W wypadku opuszczenia przez najemcę lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 47 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ nie zachodzi potrzeba wydania decyzji o cofnięciu przydziału lokalu /art. 51 pkt 3 tej ustawy/.

TEZY

W wypadku opuszczenia przez najemcę lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 47 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ nie zachodzi potrzeba wydania decyzji o cofnięciu przydziału lokalu /art. 51 pkt 3 tej ustawy/.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Prokuratora Wojewódzkiego w Toruniu na decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w T. z dnia 14 września 1988 r. w przedmiocie cofnięcia przydziału lokalu najemcy i przydziału lokalu osobie bliskiej i na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej cofnięcia przydziału lokalu mieszkalnego.


UZASADNIENIE

Helena K., najemczyni lokalu mieszkalnego położonego w T. przy ul. G. 148 m 26, zrzekła się praw do tego lokalu na rzecz swojego syna Lecha K. w związku z koniecznością przeprowadzenia się do swoich sióstr i zapewniania im opieki. Kierownik Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w T. decyzję z dnia 14 września 1988 r. nr L.8174-L-52/88, uwzględniając powyższą prośbę, cofnął Helenie K. uprawnienia do zajmowanego lokalu i przydzielił go Lechowi K. Decyzja ta stała się ostateczna.

Prokurator Wojewódzki w Toruniu zaskarżył powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej cofnięcia przydziału lokalu mieszkalnego, zarzucając naruszenie art. 51 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ przez to, że orzeczono o cofnięciu przydziału Helenie K., mimo że nie był spełniony warunek upływu ponad 6 miesięcy od opuszczenia lokalu przez najemcę, zawarty w tym przepisie. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w części dotyczącej cofnięcia przydziału lokalu mieszkalnego.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w T. wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Poza sporem jest, że Helena K., najemczyni lokalu mieszkalnego położonego w T. przy ul. G. nr 148 m 26, w piśmie z dnia 24 sierpnia 1988 r., skierowanym do Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w T., oświadczyła, że opuszcza zajmowany lokal mieszkalny i wnosi o "scedowanie najmu mieszkania" na rzecz jej syna, Lecha K.

W tej sytuacji miał zastosowanie art. 47 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./, według którego, jeżeli w lokalu opuszczonym przez najemcę pozostały jego dzieci, osoby przysposobione lub rodzice, terenowy organ administracji państwowej wydaje im decyzję o przydziale tego lokalu /art. 47 ust. 3/. Jeżeli zatem nastąpiło opuszczenie przez najemcę lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 47 prawa lokalowego, nie zachodzi potrzeba wydania decyzja o cofnięciu temu najemcy przydziału lokalu. W takich wypadkach następuje wygaśnięcie stosunku najmu lokalu mieszkalnego z dotychczasowym najemcą.

Artykuł 51 pkt 3 prawa lokalowego, powołany jako podstawa prawna decyzji organu pierwszej instancji i w skardze, dotyczy najemców, którzy nie zamieszkują w lokalu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy bez uzasadnionych przyczyn, i w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania. Oznacza to, iż w jednej sprawie nie mogą być stosowane równocześnie przepisy art. 47 i art. 51 pkt 3 prawa lokalowego, albowiem dotyczą one innych stanów faktycznych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa orzekł jak w wyroku.