Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 881/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały.
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 5 pkt 5, art. 11 pkt 1, art. 27, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
article: art. 93 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1875
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy " stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

Wojewoda L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R.".

W skardze organ nadzoru domagał się stwierdzenia nieważności ww. uchwały w całości. Podniósł, że zaskarżona uchwała, zmieniająca "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R." (przyjęte uchwałą nr [...] Rady Gminy w R. z dnia [...]), została podjęta z istotnym naruszeniem zasad sporządzania studium oraz z istotnym naruszeniem trybu jego sporządzania.

W ocenie Wojewody w zaskarżonej uchwale w części I. "Uwarunkowania i kierunki zagospodarowania przestrzennego Gminy R." w rozdziale XIII. "Analizy demograficzne i społeczne, bilans terenów" - w bilansie terenów przeznaczonych pod zabudowę, nie wypełniono wymogu z art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W bilansie terenów przeznaczonych pod zabudowę nie określono bowiem możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy oraz potrzeb inwestycyjnych gminy wynikających z konieczności realizacji zadań własnych, związanych z lokalizacją nowej zabudowy, co stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania studium.

Skarżący wskazał, że w uchwalonej zmianie Studium wyznaczone zostały nowe tereny przeznaczone pod zabudowę - w tekście oraz na rysunku Studium. W bilansie terenów przeznaczonych pod zabudowę nie odniesiono się jednak do potrzeb inwestycyjnych gminy wynikających z konieczności realizacji zadań własnych, związanych z lokalizacją nowej zabudowy oraz możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służącej realizacji zadań własnych gminy. W przypadku, gdy zmiana Studium wprowadza szereg nowych terenów budowlanych, nieuwzględnienie w sporządzonym bilansie danych określonych w art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powoduje wadliwość całej uchwalonej zmiany Studium, gdyż nie daje możliwości porównania potrzeb inwestycyjnych i możliwości ich sfinansowania przez gminę. W konsekwencji nie można uznać, że został zrealizowany wynikający z przepisów art. 10 ust. 1 pkt 7 oraz art. 10 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy nakaz uwzględnienia przy sporządzaniu studium (zmiany studium) możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej, a także infrastruktury społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy na terenach wyznaczanych pod zabudowę.

Organ nadzoru podkreślił, że sporządzenie bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę jest elementem prac nad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i ma istotny wpływ na jego treść. Sporządzenie bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę niezgodnie z zasadami określonymi w art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi natomiast istotne naruszenie zasad sporządzania studium w myśl art. 28 ust. 1 ww. ustawy.

Wojewoda zarzucił ponadto, że zaskarżona uchwała w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R." została uchwalona z istotnym naruszeniem art. 11 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania studium. Skarżący wyjaśnił, że w myśl tego przepisu organ wykonawczy gminy powinien określić formę, miejsce i termin składania wniosków do studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Jak wynika natomiast z dostarczonej dokumentacji prac planistycznych, obwieszczenie o przystąpieniu do sporządzenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. zostało zamieszczone w prasie w dniu [...] sierpnia 2015 r. oraz wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy R. w dniach od [...] sierpnia 2015 r. do dnia [...] września 2015 r. W przedmiotowym obwieszczeniu Wójt ustalił termin składania wniosków do zmiany Studium do dnia [...] sierpnia 2015 r., a więc termin składania wniosków do zmiany Studium został skrócony z 21 dni do 10 dni.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta R. – reprezentujący Gminę Miejska R. w niniejszym postępowaniu – wniósł o oddalenie skargi w całości.

Burmistrz Miasta R. stwierdził, że argumentacja zawarta w skardze jest niezasadna. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia zasad sporządzania studium. Dokonując bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie odniesiono się wprawdzie do możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy, jednak zaznaczono, że "W przypadku sytuowania nowej zabudowy, uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego, efektywnego gospodarowania przestrzenią oraz walorów ekonomicznych przestrzeni następuje poprzez: dążenie do planowania i lokalizowania nowej zabudowy:

a) na obszarach o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno- przestrzennej, w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. Nr 166, poz. 1612 oraz z 2005 r. Nr 17, poz. 141), w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy,

b) na terenach położonych na obszarach innych niż wymienione w lit. a, wyłącznie w sytuacji braku dostatecznej ilości terenów przeznaczonych pod dany rodzaj zabudowy, położonych na obszarach, o których mowa w lit. a; przy czym w pierwszej kolejności na obszarach w najwyższym stopniu przygotowanych do zabudowy, przez co rozumie się obszary charakteryzujące się najlepszym dostępem do sieci komunikacyjnej oraz najlepszym stopniem wyposażenia w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne, gazowe, ciepłownicze oraz sieci i urządzenia telekomunikacyjne, adekwatnych dla nowej, planowanej zabudowy."

Przytoczone zapisy oznaczają, że nawet w przypadku gdy z przeprowadzonych analiz wyniknie potrzeba zlokalizowania w studium nowej zabudowy mieszkaniowej, to w pierwszej kolejności musi być ona zlokalizowana w miejscach najlepiej do tego dostosowanych. Należy przez to rozumieć, że lokalizowanie nowej zabudowy możliwe jest dopiero po wykorzystaniu już przeznaczonych na budownictwo działek, a po ich wykorzystaniu w pierwszej kolejności tam, gdzie jest dostęp do dróg, wodociągów, kanalizacji itd. oraz w sąsiedztwie już istniejącej zabudowy. Takie właśnie tereny wyznaczono w gminie R. w celu określenia potrzeb i możliwości rozwoju gminy (art. 10 ust. 1 pkt 7). Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej określa natomiast miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który jednocześnie nakłada obowiązek sporządzenia prognozy skutków finansowych jego uchwalenia.

W ocenie Burmistrza Miasta R. spełniono zatem wymogi przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez wskazanie terenów już wyposażonych w infrastrukturę, a sposoby finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy, pozostawiono zapisom miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego stanowiących prawo miejscowe.

Odnosząc się do drugiego zarzutu skargi Burmistrz Miasta R. wskazał, że w przedmiotowej sprawie obwieszczenie o przystąpieniu do sporządzania Studium zostało zamieszczone w prasie w dniu [...]sierpnia 2015 r., a także wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy R. w dniach od 10 sierpnia 2015 r. do dnia 2 września 2015 r. Społeczeństwo lokalne miało możliwość składania wniosków w terminie 21 dni, gdyż obwieszczenie zostało wywieszone na okres do dnia [...] września 2015 r. Jednocześnie w zakreślonym terminie nie zostały złożone żadne wnioski. Po upływie terminu były natomiast zgłaszane przez społeczeństwo lokalne wnioski, które zostały rozpatrzone. W dokumentacji planistycznej znajduje się tabela "Wykaz wniosków złożonych do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R.". Tabela zawiera wnioski, które wpływały po ogłoszeniu o przystąpieniu do sporządzenia zmiany studium. Ostatni wpisany wniosek datowany jest na dzień [...] września 2015 r. czyli dużo później, niż omyłkowo wpisana data w ogłoszeniu. W ocenie autora odpowiedzi na skargę, jest to dowód na to, że do rozpatrzenia przez Wójta Gminy przekazano wnioski złożone do projektu zmiany Studium, które wpłynęły do dnia [...] września 2015 r. Ponadto mieszkańcy gminy byli informowani przez sołtysów i przez pracowników w Urzędzie Gminy, o właściwym terminie składania wniosków do zmiany studium oraz na licznych zebraniach wiejskich. Burmistrz podkreślił, że mieszkańcy gminy R. składali wnioski dotyczące zmiany Studium także przed podjęciem uchwały Nr [...] o przystąpieniu do zmiany Studium. W sporządzonym rejestrze wniosków (w aktach sprawy tabela żółta) figuruje wniosek datowany na dzień [...] kwietnia 2008 r. W ww. wykazie figurują również wnioski mieszkańców gminy złożone po terminie, np. datowane na: [...] października 2015 r., [...] listopada 2015 r., [...] grudnia 2015 r. oraz [...] grudnia 2015 r. (wykaz wniosków-akta sprawy tabela niebieska). Tym samym nie można uznać, że doszło do istotnego naruszenia trybu sporządzania studium, gdyż mieszkańcy mieli możliwość składania wniosków i były one rozpatrywane nawet pomimo ich złożenia przed terminem lub po terminie zakreślonym w obwieszczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wyjaśnić na wstępie należy, że przedmiotowa skarga wniesiona została na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.), który przewiduje, iż organ nadzoru, po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1, tj. po upływie 30 dni od dnia doręczenia mu uchwały lub zarządzenia organu gminy, nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności takiego aktu, lecz przysługuje mu prawo zaskarżenia go do sądu administracyjnego.

Przedmiotem skargi Wojewody L. jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R.". Podkreślić należy, że organ nadzoru objął swą skargą całość ww. uchwały, zarzucając jej istotne naruszenie zarówno zasad sporządzania studium, jak trybu jego sporządzania, polegające odpowiednio na pominięciu w Studium treści wymaganych w art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm. – dalej jako "u.p.z.p.") oraz określeniu w obwieszczeniu o przystąpieniu do sporządzania Studium terminu na składanie wniosków dotyczących Studium krótszego, niż wymaga tego art. 11 pkt 1 ww. ustawy. W ocenie Sądu zarzuty te uznać należy za zasadne.

Na wstępie rozważań Sądu wymaga podkreślenia, że stosownie do art. 27 u.p.z.p. zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. Art. 28 ust. 1 u.p.z.p. stanowi natomiast, że istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Redakcja art. 28 ust. 1 u.p.z.p. posługuje się skalą oceny zakresu wadliwości uchwały rady gminy, co oznacza, że w przypadku naruszenia zasad sporządzania planu oraz trybu jego sporządzania ustawodawca wymaga, aby owo naruszenie miało charakter istotny. Do kategorii "istotnych" naruszeń prawa należy zaliczyć naruszenia znaczące, wpływające na treść uchwały, dotyczące meritum sprawy. Chodzi tu zatem o takie naruszenie prawa, które prowadzi do skutków nieakceptowalnych w demokratycznym państwie prawa.

Pod pojęciem "trybu sporządzania" studium należy rozumieć sekwencję czynności, które podejmują kolejno organy gminy celem doprowadzenia do uchwalenia studium. Natomiast pod pojęciem "zasad sporządzania" studium należy rozumieć jego merytoryczną zawartość (część tekstowa, graficzna, załączniki), standardy dokumentacji planistycznej. Zawartość studium (część tekstową i graficzną) określa art. 9 ust. 2 u.p.z.p., przedmiot (ustalenia) przepisy art. 10 u.p.z.p., natomiast standardy dokumentacji planistycznej (materiały planistyczne w tym skalę map, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobów dokumentowania prac planistycznych) określa wydane na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.z.p. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587).

Jak słusznie zauważył w skardze organ nadzoru, na mocy art. 41 pkt 3 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1023 ze zm.), znowelizowano w istotnym zakresie przepisy u.p.z.p., tj. zmieniono brzmienie art. 10 ust. 1 pkt 7, ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 8, pkt 14 oraz dodano do tego artykułu – w ust. 1 –pkt 14a u.p.z.p., a także ustępy 5-7. Wspomniana ustawa o rewitalizacji weszła w życie z dniem 18 listopada 2015 r. a zatem przed przystąpieniem do zmiany Studium przez Radę Miejską w R.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.z.p. (w znowelizowanym brzmieniu) stanowi, że w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z potrzeb i możliwości rozwoju gminy, uwzględniających w szczególności:

a) analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne,

b) prognozy demograficzne, w tym uwzględniające, tam gdzie to uzasadnione, migracje w ramach miejskich obszarów funkcjonalnych ośrodka wojewódzkiego,

c) możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej, a także infrastruktury społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,

d) bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę.

Zgodnie zaś z art. 10 ust. 5 u.p.z.p. dokonując bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, kolejno:

1) formułuje się, na podstawie analiz ekonomicznych, środowiskowych, społecznych, prognoz demograficznych oraz możliwości finansowych gminy, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a-c, maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, wyrażone w ilości powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;

2) szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych, rozumianą jako możliwość lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną w powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;

3) szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów przeznaczonych w planach miejscowych pod zabudowę, innych niż wymienione w pkt 2, rozumianą jako możliwość lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną w powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;

4) porównuje się maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym mowa w pkt 1, oraz sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy, o której mowa w pkt 2 i 3, a następnie, gdy maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym mowa w pkt 1:

a) nie przekracza sumy powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy - nie przewiduje się lokalizacji nowej zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt 2 i 3,

b) przekracza sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy - bilans terenów pod zabudowę uzupełnia się o różnicę tych wielkości wyrażoną w powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy, i przewiduje się lokalizację nowej zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt 2 i 3, maksymalnie w ilości wynikającej z uzupełnionego bilansu;

5) określa się:

a) możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,

b) potrzeby inwestycyjne gminy wynikające z konieczności realizacji zadań własnych, związane z lokalizacją nowej zabudowy na obszarach, o których mowa w pkt 2 i 3, oraz w przypadku, o którym mowa w pkt 4 lit. a, poza tymi obszarami;

6) w przypadku gdy potrzeby inwestycyjne, o których mowa w pkt 5 lit. b, przekraczają możliwości finansowania, o których mowa w pkt 5 lit. a, dokonuje się zmian w celu dostosowania zapotrzebowania na nową zabudowę do możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz społecznej (art. 10 ust. 5 u.p.z.p.).

Analiza przywołanego unormowania i użytych w nim po słowach "dokonując bilansu (...), kolejno" kategorycznych zwrotów: "formułuje się", "szacuje się", "porównuje się’, "określa się" dowodzi, że ustawodawca w sposób bezwzględnie wiążący organy uchwałodawcze określił obowiązki w zakresie sporządzenia bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę. Podkreślić przy tym należy, że dokonując bilansu należy kolejno, a zatem nie w sposób wyrywkowy, lecz uporządkowany pod względem kolejności, podejmować nakazane ustawą czynności.

W realiach rozpoznawanej sprawy, co potwierdza załączony do akt materiał dowodowy, bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę został wprawdzie opracowany, jednakże - co prawidłowo zarzucił w skardze organ nadzoru - nie odpowiada on wymogom art. 10 ust. 5 u.p.z.p., a dokładnie pomija on treści wskazane w pkt 5 tego unormowania. Pomimo bowiem bezspornego wyznaczenia w Studium nowych terenów przeznaczonych pod zabudowę (przykładowo str. 61 I części Studium – tereny użytkowane rolniczo oraz str. 68 I części Studium – tereny zabudowy usługowej), w bilansie tych terenów nie określono możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy oraz potrzeb inwestycyjnych gminy wynikających z konieczności realizacji zadań własnych, związanych z lokalizacją nowej zabudowy.

Sąd w pełni podziela stanowisko Wojewody L., iż w przypadku, gdy zmiana studium wprowadza szereg nowych terenów budowlanych, nieuwzględnienie w sporządzonym bilansie danych określonych w art. 10 ust. 5 pkt 5 u.p.z.p., powoduje wadliwość całej uchwalonej zmiany Studium, gdyż nie daje możliwości porównania potrzeb inwestycyjnych i możliwości ich sfinansowania przez gminę. Zawarcie w Studium ww. danych – wobec wprowadzenia nowych terenów budowlanych – było w świetle art. 10 ust. 5 u.p.z.p. bezwzględnym obowiązkiem Rady Miejskiej w R., którego niewykonania nie można usprawiedliwiać zastrzeżeniem, iż lokalizowanie nowej zabudowy na nowowyznaczonych terenach budowlanych będzie możliwe dopiero po wykorzystaniu działek dotychczas przeznaczonych pod budownictwo. Takie uchybienie stanowi o istotnym naruszeniu zasad sporządzania (zmiany) studium, dając podstawą do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

Jako zasadny uznać należy również drugi zarzut skargi. W tym względzie należy przypomnieć, iż zgodnie z punktem 1 art. 11 u.p.z.p., który to przepis określa tryb sporządzania (zmiany) studium, Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, (w pierwszej kolejności) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących studium, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia.

Z przekazanych Sądowi akt procedury uchwalania zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. jednoznacznie wynika, że Wójt Gminy R. nie spełnił wymogu określonego w powyższym przepisie. W obwieszczeniu o przystąpieniu do sporządzania zmiany Studium, które zostało w dniu [...] sierpnia 2015 r. wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy R. oraz opublikowane w prasie miejscowej (k. 8-10 akt adm.), jako ostatni dzień terminu na składanie wniosków dotyczących Studium podano – co pozostaje poza sporem – [...] sierpnia 2015 r. Oznacza to, że w obwieszczeniu tym zakreślono jedynie 10-dniowy termin na składanie takowych wniosków, co wprost narusza dyspozycję art. 11 pkt 1 u.p.z.p., w świetle którego przedmiotowy termin nie może zostać określony na okres krótszy niż 21 dni. Powyższego uchybienia nie usprawiedliwia okoliczność powołana w odpowiedzi na skargę, iż organ gminy rozpatrzył w niniejszej sprawie wnioski dotyczące Studium, nawet jeżeli zostały one złożone już po upływie terminu wskazanego w obwieszczeniu. Nie można bowiem wykluczyć, że zakreślenie w treści obwieszczenia terminu na składnie takich wniosków wyłącznie do dnia [...] sierpnia 2015 r. mogło spowodować, iż część z osób, które zapoznały się z treścią tego obwieszczenia już po upływie powyższego terminu, odstąpiły od złożenia wniosku dotyczącego Studium, kierując się przekonaniem, iż wniosek taki w owym czasie nie mógłby już być złożony skutecznie. Okoliczność ta niewątpliwie mogła ograniczyć udział społeczeństwa uchwalaniu Studium.

W świetle powyższego za uzasadniony należało w niniejszej sprawie uznać również zarzut wskazujący na istotne naruszenie trybu sporządzania studium poprzez określenie w obwieszczeniu o przystąpieniu do sporządzania Studium terminu na składanie wniosków dotyczących studium krótszego niż 21 dni od dnia ogłoszenia.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.