Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 301/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 133/20 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji oświatowej pobranej w nadmiernej wysokości postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 133/20 wezwano skarżącego D. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO we Wrocławiu z dnia [...] października 2019 r., nr [...]określającą kwotę dotacji podmiotowej pobranej w nadmiernej wysokości w 2014 r. w kwocie 3.885 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący D. P., wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, że w pouczeniu decyzji SKO widnieje precyzyjny zapis o możliwości wniesienia sprzeciwu do WSA od decyzji. Wskazano również, że wpis od sprzeciwu wynosi 100 zł. Skarżący dostosował się do niniejszego sprzeciwu. Argumentował, że nie ponosi winy za błędy jakie popełnili urzędnicy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: ppsa) wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest natomiast wpis stały. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, przesądza o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy z 2005, nr 5, s 161-162). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się również, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (v. postanowienie NSA z 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823).

W sprawie przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z [...] października 2019 r. utrzymująca na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Wrocławia decyzję Dyrektora Wydziału Finansów Oświatowych w Urzędzie Miejskim Wrocławia z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji podmiotowej pobranej w nadmiernej wysokości w 2014 r. na prowadzenie Policealnej Szkoły[...] [...] " z siedzibą we Wrocławiu w wysokości 398.487,09 zł, ustalająca do zwrotu do budżetu Miasta Wrocławia kwotę 398.487,00 zł. Decyzja ta w sposób bezpośredni wskazuje na kwotę, stanowiącą wartość przedmiotu zaskarżenia, od której zależna będzie wysokość wpisu.

Z § 1 pkt 4 rozporządzenia wynika, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w przypadku należności o wysokości ponad 100.000 zł wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W sprawie, wartość przedmiotu zaskarżenia (tj. należności, której dotyczy spór sprawie) wynosi 398.487; 1% z tej kwoty wynosi natomiast 3.984,87 zł. Ponieważ skarżący uiścił już kwotę 100 zł zatem w zaskarżonym zarządzeniu wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w prawidłowej wysokości - 3.885 zł.

Podkreślić należy, że decyzja organu I instancji zawierała rozstrzygnięcie nakładające na Skarżącego obowiązek zwrotu do budżetu Miasta pobranej w nadmiernej wysokości dotacji podmiotowej w określonej kwocie. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją SKO we Wrocławiu. Decyzje zarówno organu I instancji jak i II instancji stanowiły rozstrzygnięcia, w których ustalono i nałożono na Skarżącą obowiązek rozliczenia się z określonej kwoty pieniężnej. Nie były to więc decyzje kreujące obowiązek o charakterze ogólnym lecz zobowiązujące stronę do konkretnego zachowania tj. zwrotu pobranej w nadmiernej wysokości dotacji podmiotowej. Wobec tego była to sprawa o konkretną należność pieniężną.

Należy wskazać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja SKO została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. zatem nie przysługiwał od niej sprzeciw, tylko skarga. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.

Wprawdzie organ błędnie w pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazał, że w niniejszej sprawie w stosunku do zaskarżonej decyzji przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu, od którego wymagany jest wpis w wysokości 100 zł. Sąd I instancji prawidłowo jednak zastosował właściwe przepisy i zakwalifikował pismo procesowe jako skargę, a nie sprzeciw i zarządzeniem z dnia 27 lipca 2021 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w prawidłowej wysokości.

Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Istotne jest, iż zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jednakże, w niniejszej sprawie strona miała możliwość zaskarżenia decyzji, co zresztą uczyniła zachowując termin i ta kwestia nie podlegała badaniu. Ponadto strona została zaskarżonym zarządzeniem wezwana przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu sądowego w prawidłowej wysokości. Zatem strona nie poniosła z tego tytułu negatywnych skutków prawnych. Nie została tym samym naruszona zasada prawa do obrony, jak wskazuje skarżący w zażaleniu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił oddalić zażalenie.