Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 68/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1069/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1069/17 odrzucił skargę S. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne.

W uzasadnieniu Sąd I instancji cytując treść art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 dalej jako p.p.s.a.), wskazał, że zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2017 r. Skarga została wniesiona w dniu 25 września 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie tego terminu. W skardze nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W zażaleniu na postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie skargi. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i odrzucenie skargi. Jak uzasadnił, odrzucenie przez Sąd skargi zamknie mu drogę do rozpoznania sprawy przez właściwy Sąd Administracyjny, a tym samym wyłączy możliwość kontroli zasadności i legalności decyzji podejmowanych przez organ, z którymi się nie zgadza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Przenosząc powyższe regulacje co do trybu i terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, w świetle ustaleń Sądu I instancji poczynionych w oparciu o akta administracyjne sprawy, stwierdzić należy, że ocena skuteczności wniesienia przez stronę skargi, jakiej dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest prawidłowa.

Jak wynika z akt, doręczenie skarżącemu decyzji podlegającej zaskarżeniu do WSA wraz z prawidłowym sposobem i terminem do jej wniesienia, nastąpiło, co nie jest sporne, w dniu 18 sierpnia 2017 r. (karta 22 akt administracyjnych), skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2017 r., (karta 5 akt sądowych), a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę.

Co istotne, skarżący w zażaleniu nie podważa argumentacji WSA w Krakowie, a jedynie przedstawia argumenty dotyczące utraty przez niego prawa do Sądu wskutek wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Należy jednak wskazać, że za błędne działania lub zaniechania w dokonaniu czynności procesowych, mimo prawidłowego pouczenia, odpowiedzialność ponosi skarżący. Prawo to nie ma bowiem charakteru absolutnego, jego realizacja jest zależna od różnych wymogów proceduralnych, jak np. odpowiedni termin dokonywania czynności, uiszczenie wpisu w prawidłowej wysokości, prawidłowe wykonanie wezwań sądu.

Ze wskazanych powodów NSA, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.