Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2593/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 32 ust 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia del. WSA Tamara Dziełakowska Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. T. i R. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 808/11 w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 808/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu Piotrkowskiego z dnia [...] marca 2011 r.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku decyzją z dnia [...] maja 2011r. Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania H. M. od decyzji Starosty Piotrkowskiego z dnia [...] marca 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. T. i R. T. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej o mocy 250 kW, stacji transformatorowej i linii kablowych na działce o nr ewid. [...], obręb S.(gmina M.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że w dniu 9 marca 2010r. wpłynął wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej o mocy 250 kW, stacji transformatorowej i linii kablowych na działce nr ew. [...] obręb S. (gmina M.). Po rozpatrzeniu tego wniosku organ I instancji udzielił pozwolenia na budowę decyzją z dnia [...] maja 2010r. nr [...], która na skutek odwołania H.M. została uchylona decyzją Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2010r. i przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powodem uchylenia decyzji organu I instancji był fakt uzyskania przez H. M. decyzji o pozwoleniu na budowę na działce nr [...], położonej w niedalekim sąsiedztwie od działki nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej zmienił się stan faktyczny obszaru wokół planowanej inwestycji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta Piotrkowski udzielił pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. Decyzja ta w wyniku kolejnego odwołania H. M. została uchylona decyzją Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2011 r. i skierowana do ponownego rozpatrzenia do organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego odnośnie ustalenia wpływu projektowanej inwestycji na teren nieruchomości sąsiednich.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego w zakresie wskazania wzajemnych odległości projektowanych obiektów w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich wraz z opisem wszystkich naniesionych elementów, a także uzupełnienia i zweryfikowania przedłożonego projektu budowlanego w zakresie wpływu przedmiotowej inwestycji na zabudowę mieszkaniową istniejącą i projektowaną (z uwzględnieniem działki nr ewid. [...]), jak również przedłożenia analizy dotyczącej dopuszczalnego poziomu hałasu generowanego przez projektowaną elektrownię wiatrową poza teren nieruchomości inwestora, w odniesieniu do terenów mieszkaniowo-usługowych i zabudowy zagrodowej - zgodnie z zapisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Po uzupełnieniu przez inwestora we wskazanym terminie projektu budowlanego organ I instancji stwierdził, że inwestycja jest zgodna z warunkami określonymi w ostatecznych decyzjach Wójta Gminy M.: o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] października 2008r. oraz o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] marca 2009r. W ocenie organu I instancji zarzuty dotyczące niebezpieczeństwa związanego z możliwymi awariami oraz przekroczeniem hałasu nie znalazły oparcia w przepisach prawa, jak i w załączonych dokumentach. Zgodnie z zapisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, tegoż przedsięwzięcia nie zakwalifikowano jako stwarzającego zagrożenia wystąpienia poważnych awarii i uznano, że eksploatacja elektrowni wiatrowej nie będzie powodowała ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi. Ponadto ustalenia decyzji środowiskowej zobowiązują inwestora do emisji dopuszczalnego hałasu poza teren nieruchomości inwestora, w odniesieniu do terenów mieszkaniowo-usługowych i zabudowy zagrodowej do poziomu: LAeqD= 55[dB], LAeqN = 45 [dB]. W zaprojektowanym obiekcie o całkowitej wysokości nie przekraczającej 45 m i o mocy 250 kW uwzględniono obowiązujące normy dotyczące hałasu. Na podstawie wyciągu z "Raportu o oddziaływaniu na środowisko elektrowni wiatrowej w miejscowości S. gm. M." sporządzonego w ramach oceny oddziaływania na środowisko przeprowadzonej przez Wójta Gminy M. oraz kopii raportu organ ustalił, że zasięg dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy mieszkaniowo-usługowej i zagrodowej w porze dziennej (55 dB) będzie obejmować obszar w promieniu około 30 m od podstawy słupa nośnego wiatrowni, natomiast zasięg dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocnej (45 dB) będzie obejmował obszar o promieniu około 80 m od podstawy słupa nośnego wiatrowni. Najbliższe tereny chronione, w tym projektowana zabudowa na działce nr ew. [...] położonej w odległości 105 m od osi słupa wiatrowni do granicy działki, znajdują się poza zasięgiem dopuszczalnego poziomu hałasu, zarówno dla pory nocnej jak i pory dziennej.

W związku z powyższym, decyzją dnia [...] marca 2011r. Starosta Piotrkowski, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniósł H. M..

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] maja 2011r. Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Starosty Piotrkowskiego z dnia [...] marca 2011r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę .

Na ostateczną decyzję Wojewody Łódzkiego skargę do sądu administracyjnego wniósł H.M., wnosząc o uchylenie kwestionowanego oraz poprzedzającego rozstrzygnięcia organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.

Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu Piotrkowskiego z dnia [...] marca 2011 r..

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że niespornym jest, iż inwestor legitymuje się, pozostającą w obrocie prawnym, decyzją środowiskową z dnia [...] marca 2009r. wydaną przez Wójta Gminy M. na podstawie ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.). Z decyzji tej wynika, że największą potencjalną uciążliwością dla środowiska związaną z funkcjonowaniem planowanej inwestycji będzie m.in. emisja hałasu. Ustalenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanej elektrowni wiatrowej wskazują, że inwestycja nie będzie powodowała ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi pod warunkiem, że wielkość emisji hałasu wyznaczona dopuszczalnymi poziomami hałasu poza terenem własności prowadzącego instalację, w odniesieniu do terenów mieszkaniowo - usługowych i zabudowy zagrodowej wynosić będzie odpowiednio w porze dziennej LAEqD = 55 [dB], a w porze nocnej LAEqN = 45 [dB]. Decyzja określiła również konieczny warunek, dotyczący ochrony środowiska i podlegający uwzględnieniu w projekcie budowlanym, a dotyczący usytuowania turbiny w miejscu wskazanym na załączonej do wniosku mapie tj. około 220 m na północ i około 230 m na zachód od najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Powyższe ustalenia decyzji środowiskowej zostały określone w oparciu o raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony w październiku 2008r., z którego wynikało z kolei, iż będąca przedmiotem oceny projektowana elektrownia wiatrowa ma być zlokalizowana poza obszarem o charakterze mieszkaniowym, w obrębie gruntów miejscowości S. w odległości ok. 230 m od najbliższego budynku mieszkalnego miejscowości S., zaś bezpośrednie otoczenie przedmiotowej elektrowni stanowią tereny o charakterze rolnym. Tymczasem, co jednoznacznie wynika z dokumentacji zgromadzonej już przed organem I instancji, dla skarżącego H. M. została wydana ostateczna decyzja nr [...] o pozwoleniu na budowę domu jednorodzinnego na działce nr ewid. [...]. Przebieg postępowania wskazuje, że zmiana ta została dostrzeżona przez organ, bowiem postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. wydanym w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, Starosta Piotrkowski nakazał inwestorom uzupełnienie projektu budowlanego w zakresie wskazania wzajemnych odległości projektowanych obiektów w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich wraz z opisem wszystkich naniesionych elementów, a także uzupełnienie i zweryfikowanie przedłożonego projektu budowlanego w zakresie wpływu przedmiotowej inwestycji na zabudowę istniejąca i projektowaną (działka o nr ewid. [...]), a ponadto przedłożenie analizy dotyczącej dopuszczalnego poziomu hałasu generowanego przez projektowaną elektrownię wiatrową poza teren nieruchomości inwestora, w odniesieniu do terenów mieszkaniowo-usługowych i zabudowy zagrodowej (zgodnie z zapisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Jednakże, pomimo wezwania inwestorów do uzupełnienia projektu budowlanego we wskazanym wyżej zakresie, organowi zabrakło determinacji i konsekwencji w wyegzekwowaniu podjętych przez siebie działań, bowiem złożone przez inwestora, na żądanie organu dokumenty, w żaden sposób nie wyjaśniły, w jakim zakresie planowana inwestycja w postaci elektrowni wiatrowej, wpłynie na zabudowę mieszkaniową projektowaną. Złożony przez inwestorów raport o oddziaływaniu elektrowni wiatrowej na środowisko jest tym samym raportem, który był złożony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji środowiskowej. Nie mógł on zatem uwzględniać zmienionego stanu sprawy w wyniku faktu późniejszego uzyskania przez skarżącego pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego. Z kolei z treści uzupełnionego projektu budowlanego wynika jedynie, że planowana inwestycja spełnia wymagania i uwarunkowania określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] marca 2009r. wydanej przez Wójta Gminy M.. W szczególności wskazano, że lokalizacja inwestycji spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Na terenach zabudowy zagrodowej zachowane zostaną dopuszczalne poziomy hałasu dla pory dziennej i nocnej a turbina zlokalizowana będzie w odległości min. 220m na północ i 230 m. na zachód od najbliższej zabudowy. Z przedłożonych przez inwestora dokumentów w żaden sposób nie wynika więc, w jaki sposób planowana elektrownia wiatrowa może oddziaływać na projektowaną zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, co do której wydano już, nota bene przez ten sam organ, decyzję o pozwoleniu na budowę ( na działce nr ewid. [...]) w szczególności, w zakresie dopuszczalnych norm poziomu hałasu. Zauważyć należy, że na załączonej do projektu mapie, naniesione odległości i wskazania poziomu hałasu nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, czy planowana inwestycja spełnia wymogi i normy dopuszczalnego poziomu hałasu. Z rzeczonej mapy wynika jedynie, że w odległości 30 metrów od wiatraka poziom hałasu w porze dziennej nie przekroczy 55 [dB], natomiast w odległości 80 metrów poziom hałasu w porze nocnej nie przekroczy 45 [dB]. Wartości te odpowiadają wartościom określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826) dla terenów zabudowy zagrodowej, nie zaś jednorodzinnej. Dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej przywołane rozporządzenie przewiduje dopuszczalny poziom hałasu wynoszący: 50 [dB] w porze nocnej i 40 [dB] w porze dziennej. Biorąc pod uwagę odległość turbiny wiatraka od działki skarżącego (wg wskazanej mapy jest to 105 m), kwestia ta może w sposób istotny rzutować na ocenę dopuszczalnych norm hałasu, a brak wyjaśnienia wskazanej okoliczności narusza nie tylko przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, ale również w kontekście ochrony interesów osób trzecich, stanowi naruszenie przepisów art. 7, 77 § 1 k.p.a. i może mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Niewątpliwe prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy ma dla każdego postępowania kluczowe znaczenie, bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest ustalenie praw i obowiązków strony tego postępowania, jak również jedynie dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można właściwie zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem prawa i obowiązków i dopiero wówczas organ może prawidłowo wywiązać się z powinności wynikającej z art. 107 § 3 k.p.a.

Nadto zauważyć należy, że organ I instancji wskazał w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmuje wyłącznie działkę inwestora o nr ewid. 386. Pozostaje to w oczywistej sprzeczności zarówno z już zgromadzoną dokumentacją, wskazującą jednoznacznie na oddziaływanie inwestycji poza teren inwestora, w szczególności w zakresie dopuszczalnego poziomu hałasu, jak i świadczy o niekonsekwencji organu dopuszczającego skarżącego do udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę, w sytuacji , gdy obszar oddziaływania obiektu obejmować miałby jedynie działkę inwestora. Jednoczesne uznanie, iż przedmiotowa inwestycja niewątpliwie oddziałuje na nieruchomość skarżącego i stwierdzenie w decyzji organu I instancji, że oddziaływanie obiektu zamknie się w granicach działki inwestora narusza przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, a nadto pozbawione jest logiki.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego, dotyczących naruszenia art. 59 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak również § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, należy uznać je za niezasadne, bowiem odnoszą się one do wcześniejszych stadiów postępowania, poprzedzających ubieganie się przez inwestora o pozwolenie na budowę. Podnoszone przez skarżącego kwestie w znacznej mierze dotyczą problematyki, która została już ostatecznie rozstrzygnięta w decyzjach: o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz o lokalizacji inwestycji celu publicznego, którymi organ architektoniczny jest związany, a nadto pozostają one poza kontrolą sądu w przedmiotowej sprawie.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ winien uwzględnić wskazaną argumentację, wyjaśniając wszechstronnie okoliczności niezbędne dla prawidłowego zastosowania cytowanych przepisów Prawa budowlanego i aktów wykonawczych z uwzględnieniem aktualnego stanu faktycznego i prawnego oraz z poszanowaniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Wydając zaś rozstrzygniecie, należy uzasadnić je stosownie do reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli J. T. oraz R. T. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzucił:

I. Naruszenie prawa materialnego:

1. art. 35 ust. 1 pkt 1 związku z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego polegające na ich błędnej wykładni i przyjęcie, że w stanie faktycznym ustalonym w niniejszej sprawie nie zostały łącznie spełnione warunki obligujące organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy organ administracyjny sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art, 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust,7, a wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przez inwestora, który posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

2. art.5 ust.1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż potencjalnie może dojść do naruszenia interesu prawnego właściciela sąsiedniej nieruchomości H. M..

II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia:

1. art. 135 p.p.s.a poprzez bezzasadne zastosowanie i przyjęcie, iż organy administracji dopuściły się naruszeń prawa, pomimo, że inwestor spełnił wszystkie wymagane przez normy prawa warunki niezbędne do uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i uzyskania pozwolenia na budowę;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na tym, że Sąd nie wziął pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy w celu stwierdzenia, czy naruszono prawo materialne i czy miało ono wpływ na wynik sprawy;

3. art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 7 k.p.a. poprzez ich bezzasadne zastosowanie i uwzględnienie skargi, pomimo że postępowanie administracyjne nie było dotknięte wadliwością, a stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób wystarczający do rozstrzygnięcia.

4. art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało uwzględnieniem skargi przez Sąd I instancji

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie wraz z zasądzeniem kosztów postępowania kasacyjnego ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną H. M. wniósł o oddalenie kasacji i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględniła.

Trafny okazał się zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego polegające na ich błędnej wykładni i przyjęcie, że w stanie faktycznym ustalonym w niniejszej sprawie nie zostały łącznie spełnione warunki obligujące organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Rację mają skarżący kasacyjnie, że organ budowlany w istocie dokonał sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Jak niewadliwie wskazał Sąd pierwszej instancji w sprawie niespornym jest, że inwestor legitymuje się pozostającą w obrocie prawnym, decyzją środowiskową z dnia 27 marca 2009 roku wydaną przez Wójta Gminy M., z której wynika, że największą potencjalną uciążliwością dla środowiska związaną z funkcjonowaniem planowanej inwestycji będzie emisja hałasu. Ustalenia decyzji środowiskowej zostały określone w oparciu o raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który sporządzony był w październiku 2008 roku. Sąd podniósł, że po tej dacie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych, a mianowicie uzyskanie przez H. M. ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę domu jednorodzinnego, którego to budynku nie mogła obejmować decyzja środowiskowa. Zdaniem Sądu z przedłożonych przez inwestora dokumentów w żaden sposób nie wynika, w jaki sposób planowana elektrownia wiatrowa może oddziaływać na projektowaną zabudowę mieszkaniowa jednorodzinną, co do której wydano już decyzję o pozwoleniu na budowę w szczególności w zakresie dopuszczalnych norm poziomu hałasu.

Dokonując takiej oceny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w istocie naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję, o którym mowa w art. 72 ust. 1. W pkt 1 tego przepisu ustawodawca wskazał decyzję o pozwoleniu na budowę. Tym samym decyzja Wójta Gminy M. z [...] marca 2009 roku w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowej inwestycji wiązała organy wydające decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego w zaskarżonym wyroku, który dopuszcza ponowną analizę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzonego na potrzeby postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przez organ rozstrzygający w przedmiocie pozwolenia na budowę. Następstwem prawnym rozwiązania przyjętego w art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji i środowisku (...) jest bowiem pełne związanie organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy. Oznacza to, że organ ten nie może pominąć żadnych obowiązków i uprawnień wynikających z decyzji środowiskowej (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 710/11, LEX nr 1217447).

Wobec powyższego zasadny był zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, gdyż wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdził zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...).

Nie bez racji jest również zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art.5 ust.1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż potencjalnie może dojść do naruszenia interesu prawnego właściciela sąsiedniej nieruchomości H. M.. Powoływany przepis wymaga aby planowane obiekty budowlane realizowane były z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. W przepisie tym mowa o interesie prawnym, a nie faktycznym, realnym, a nie hipotetycznym. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcie jest i to, że jak wynika z akt sprawy mimo upływu kilku lat (ponad 3) od uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę H. M. nie rozpoczął prac budowlanych. Wobec zaś braku ustaleń, że nieruchomość H. M. znajduje się w zasięgu ponadnormatywnego hałasu, to w okolicznościach tej sprawy uzasadnionym jest twierdzenie jedynie o naruszeniu jego interesu faktycznego, a tym samym za niezbadany uznać należało zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.

Na marginesie dodać należy, że jak twierdzą skarżący kasacyjnie, należąca do H. M. nieruchomość znajduje się w odległości 105 metrów "od słupa wiatrowni do granicy działki", a tym samym położona jest ona poza zasięgiem niedopuszczalnego poziomu hałasu zarówno dla pory nocnej jak i pory dziennej. A tego twierdzenia H. M., skutecznie w toku postępowania administracyjnego, ani sądowoadministracyjnego nie podważył. Wobec tego nie można zasadnie przyjąć, że przedmiotowa inwestycja narusza interes prawny H. M., a co najwyżej może być mowa o naruszeniu jego interesu faktycznego, który nie jest chroniony normą wyrażoną w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji o niezasadności pozostałych zarzutów skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi.

Z uwagi na to, że w sprawie niniejszej w istocie nie ma naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zachodzi jedynie opisane powyżej naruszenie prawa materialnego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie i uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione skargę oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.