Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 432/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...],[...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu A. G. termin do wniesienia skargi. R.T.


UZASADNIENIE

A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonego postanowienia w aktach administracyjnych sprawy), zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. G. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w [...], składając ją osobiście w biurze organu w dniu 23 maja 2016 r., co wynika z prezentaty zamieszczonej na pierwszej stronie skargi (k. 2 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. G. na powyższe postanowienie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2016 r.

W dniu 13 lipca 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wskazując na swoją ciężką sytuację rodzinną i psychiczną. Wyjaśnił, że od 2013 roku, kiedy to został pobity, jest do chwili obecnej pod stałą opieką psychiatryczną. Od grudnia 2015 r. opiekował się chorą na nieoperowalnego raka mamą, choć sam potrzebuje opieki, gdyż ma II grupę inwalidzką i rentę chorobową. Mama zmarła w dniu 12 lipca 2016 r. Do wniosku załączył akt zgonu matki, kserokopię obdukcji po pobiciu, kserokopię z wizyt u lekarza psychiatry oraz kserokopię opinii neuropsychologicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (vide: postanowienie NSA z 5 października 2011 r., I OZ 745/11, Lex nr 984394).

Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny jako wniesionej z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem od tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (vide: postanowienie NSA z 25 stycznia 2012 r., I OZ 44/12, Lex nr 1107877). W niniejszej sprawie odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2016 r. a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 13 lipca 2016 r. Termin został zatem zachowany.

Kolejną kwestią do której należało się odnieść jest to, czy skarżący spełnił warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie. W ocenie Sądu nie zachodzi potrzeba ponownego składania skargi, jeżeli strona już ją złożyła, jakkolwiek z przekroczeniem terminu. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprzednio odrzuconej, sam wniosek kryje założenie, że strona "podtrzymuje" skargę wcześniej złożoną. W takiej sytuacji przywrócenie terminu powoduje, że rozpoznaniu podlega skarga już przez stronę złożona (vide: postanowienie NSA z 25 stycznia 2008 r., II FZ 646/07, OSP 2008, z. 7-8, poz. 86, z aprobującą glosą A. Gomułowicza). Stwierdzić zatem należy, że skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę.

Wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku został spełnione. W dalszej kolejności należało rozważyć, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. Skarżący wyjaśnił, że od 2013 roku, kiedy to został pobity, jest do chwili obecnej pod stałą opieką psychiatryczną. Od grudnia 2015 r. opiekował się chorą na nieoperowalnego raka mamą, choć sam potrzebuje opieki, gdyż ma II grupę inwalidzką i rentę chorobową. Mama zmarła w dniu 12 lipca 2016 r. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący załączył akt zgonu matki, kserokopię obdukcji po pobiciu, kserokopię z wizyt u lekarza psychiatry oraz kserokopię opinii neuropsychologicznej.

Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały spełnione. Skarżący uprawdopodobnił, że znajdował się w ciężkiej sytuacji rodzinnej związanej z chorobą, a następnie śmiercią matki. We wniosku podał on również, że sam wymaga opieki, gdyż jest osobą schorowaną. Załączona opinia neuropsychologiczna wskazuje, że u A. G. występują zmiany organiczne w ośrodkowym układzie nerwowym o czym świadczą zaburzenia sprawności procesów poznawczych i czynności wykonawczych. Ma on objawy lękowo depresyjne z dominacją zachowań apatycznych i wymaga leczenia psychiatrycznego oraz terapii psychologicznej. Można zatem uznać, że skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie przez niego terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

R.T.