Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 8/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński, Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon,, Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2005 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta K. orzekł o utracie przez A.S., z dniem [...], statusu osoby bezrobotnej. Z uzasadnienia decyzji wynika, że orzeczenie o utracie statusu osoby bezrobotnej, nastąpiło ze względu na niestawienie się strony w wyznaczonym dniu, tj. 24 października 2003r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. i nie powiadomienia w terminie 5 dni Urzędu o przyczynie niestawiennictwa.

Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie do Wojewody .

W odwołaniu strona stwierdza, że w wyznaczonym terminie tj. w dniu 24 października 2003r. stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. , jednakże ze względu na brak czasu spowodowany koniecznością udania się na zabiegi lecznicze, zwróciła się do urzędnika o "odfajkowanie" stawiennictwa. Decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ II instancji nie podważa samej okoliczności obecności strony w P.U.P. w dniu 24 października 2003r., jednakże uważa że strona nie potwierdziła gotowości do podjęcia pracy, nadto w ciągu 5 dni nie powiadomiła o przyczynie niestawiennictwa.

Od decyzji organu II instancji strona wniosła skargę do sądu administracyjnego. W skardze A. S. zarzuca, że organ administracyjny nie uwzględnił okoliczności na które powoływał się on w odwołaniu, a wydana w ten sposób decyzja jest jednostronna. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko w sprawie.

Starosta, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy (art. 13 ust. 3 pkt 5).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że A.S., jako osoba bezrobotna, miał wyznaczony termin stawiennictwa w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. , na dzień 24 października 2003r. W tym też dniu skarżący stawił się w Urzędzie, ale po stwierdzeniu, że do odpowiedniego urzędnika uformowała się kilkuosobowa kolejka, zwrócił się bezpośrednio do urzędnika o to, aby "odfajkowano" jego stawiennictwo. Po czym skarżący opuścił P.U.P.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący wyjaśnił, że ze względu na konieczność udania się w tym dniu na zbiegi lecznicze do szpitala, nie mógł dłużej czekać w P.U.P.

Okoliczności powyższych organ administracyjny nie kwestionuje. Natomiast z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ administracyjny II instancji uznał, że ponieważ cel wyznaczonej stronie wizyty nie został osiągnięty, gdyż strona nie potwierdziła swojej gotowości podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia, dlatego zaistniałe zdarzenie należy traktować jako niestawiennictwo strony w wyznaczonym jej dniu w urzędzie pracy, co na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 5 w. w. ustawy (w wypadku nieusprawiedliwieni nieobecności w ciągu 5 dni) obliguje do pozbawienia statusu osoby bezrobotnej.

Należy zwrócić uwagę, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji, strona podaje przyczynę, z powodu której zmuszona była opuścić Urząd. Jednakże organ II instancji nie podjął czynności w celu zbadania przedstawionych przez stronę okoliczności.

Wprawdzie w art. 13 ust. 3 pkt 5 w.w. ustawy nie mówi się wprost .od jakiej daty należy liczyć 5-dniowy termin do usprawiedliwienia niestawiennictwa, jednakże zasady celowości i logiki nakazują, aby termin ten liczyć od dnia ustania przyczyny powodującej niemożność stawienia się w urzędzie. Ocena powyższych okoliczności, tj. czy rzeczywiście wskazana przyczyna uniemożliwiła stronie stawienie się w wyznaczonym dniu w urzędzie, czy przyczyna trwała tak długo jak wskazuje to strona oraz czy strona zachowała 5 - dniowy termin do usprawiedliwienia się, każdorazowo będzie należała do organu administracyjnego.

Strona usprawiedliwiła swoje niestawiennictwo w P.U.P. w odwołaniu od decyzji organu I instancji, natomiast organ nie podjął czynności, aby sprawdzić czy podane przez stronę okoliczności mogą być przyczyną niestawiennictwa, kiedy ewentualnie ustała przyczyna uniemożliwiająca stawienie się w P.U.P.(w celu określenia czy zachowany został 5 -dniowy termin), nadto jaka ewentualnie była przyczyna uchybienia 5-dniowemu terminowi przewidzianemu w ustawie.

W tym miejscu należy się odwołać do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowanego na tle art. 13 ust. 3 pkt 5 w.w. ustawy.

W wyroku z dnia 3 kwietnia 1998r., sygn. akt II SA 145/98 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że termin 5 dni do powiadomienia organu nie może być traktowany jako termin materialnoprawny, bezwzględnie obowiązujący, bez możliwości uwzględnienia okoliczności towarzyszących. Zdaniem Sądu omawiany przepis cyt... "ma na celu dyscyplinowanie bezrobotnych, ale jego intencja jest stosowanie sankcji utraty statusu bezrobotnego jedynie wobec tych bezrobotnych, którzy w sposób zawiniony naruszyli obowiązek powiadomienia urzędu pracy."

Podzielając powyższy pogląd należało przyjąć, ze postępowanie prowadzone przez organ odwoławczy powinno zmierzać do wyjaśnienia przyczyn, które sprawiły, że skarżący nie podjął czynności w celu z realizacji swych obowiązków jako osoby bezrobotnej. Nie podejmując czynności w tym kierunku, organ administracyjny naruszył przepis art. 77 k.p.a. zobowiązujący go do zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, a tym samym wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.

Na podstawie art. 145 par. l pkt l c i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 135, poz. 1270 z późn. zm. ) uwzględniając skargę orzeczono jak w sentencji.