Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 416/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych. -postanawia- zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 416/11

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej

z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] poprzez zmianę miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych, w którym na podstawie tej decyzji strona była uprawniona urządzać i prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Skarżąca spółka w dniu 9 grudnia 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo, w którym wskazała, że w analogicznych do niniejszej sprawy postępowaniach - toczących się przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Gdańsku, objętych sygn. akt III SA/Gd 257/10, III SA/Gd 259/10, III SA/Gd 260/10, III SA/Gd 261/10, Sąd ten zawiesił toczące się postępowania z uwagi na skierowanie pytania prawnego do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Skarżąca podniosła również, że stanowisko w zakresie zakwestionowania braku notyfikacji podzielił też WSA w Poznaniu. Jednocześnie strona ponowiła wnioski o zwróceniu się przez tut. Sąd do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010r., sygn. akt II SA/Rz 888/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd zaznaczył, że Spółka wniosła w dniu 13 grudnia 2010 r. pismo, w którym podała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wystąpił w analogicznych sprawach o sygn. akt III SA/Gd 257/10, III SA/Gd 259/10, III SA/Gd 260/10 i III SA/Gd 261/10 z pytaniem prejudycjalnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Skierowanie powyższego pytania prejudycjalnego do ETS uzasadniało, w ocenie Sądu I instancji, zawieszenie postępowania w tej sprawie. Wydanie orzeczenia prejudycjalnego będzie miało wpływ na wynik postępowania.

Na skutek zażalenia złożonego na powyższe postanowienie przez Dyrektora Izby Celnej, sprawa była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 16 marca 2011r., sygn. akt II GZ 100/11 uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2010r.

W ocenie NSA okoliczność wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym przez inny Sąd do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w podobnej sprawie pod względem przedmiotowym (zezwolenie na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych) nie jest jeszcze wystarczającym powodem do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli od odpowiedzi udzielonej na to pytanie nie jest uzależnione wydanie orzeczenia w sprawie. Taka sytuacja zachodziła w przedmiotowej sprawie. Skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, który umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z powodu wygaśnięcia zezwolenia w trakcie postępowania. Postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zezwolenia Spółki Fortuna stało się zatem bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej miało zatem charakter formalny i jako takie było przedmiotem kontroli Sądu I instancji. Zakres sprawy badanej przez Sąd I instancji wyznaczały więc przesłanki umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany samego zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, a nie przesłanki zmiany zezwolenia. NSA wskazał, że wobec faktu, że zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie umorzenia postępowania administracyjnego w kwestii zmiany zezwolenia, brak jest związku między rozstrzygnięciem pytania prejudycjalnego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości a wydaniem orzeczenia przez Sąd I instancji w tej konkretnej sprawie. W tych okolicznościach zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. było niecelowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten normuje tzw. kwestię prejudycjalną dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zawisłej przed sądem. Praktyka opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności.

W postanowieniu z dnia 2 marca 2011r., sygn. II SA/Rz 582/10 WSA w Rzeszowie (uwaga Sądu: Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt II GZ 266/11 oddalił zażalenie na wskazane postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 2 marca 2011r., wskazując, że postanowienie to odpowiada prawu) powołując się na stanowisko judykatury, zwrócił uwagę, że "mając na uwadze względy celowości oraz ekonomii procesowej, sąd zawieszając w sprawie postępowanie (art. 125 §1 pkt 1 P.p.s.a.) powinien mieć na względzie możliwość wystąpienia w przyszłości zarówno przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu. Postępowanie zgodnie z art. 7 P.p.s.a. nie może oznaczać, że możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania narusza zasadę w nim wyrażoną. Szybkość postępowania nie może prowadzić do uproszczeń, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na wynik sprawy" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9.09.2008 r., II GZ 196/08, LEX nr 560410). W świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, ale także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.11.2010 r., sygn. I FSK 1866/09 i z 23.11.2010 r., sygn. I FSK 1242/09, patrz: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tut. Sąd aprobuje pogląd mówiący, że art. 125 § 1 pkt 1 P,p.s.a. daje podstawę do zawieszenia postępowania także w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed TSUE (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 300).

Jak wyżej wskazano, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przedmiotowej sprawie skargą objęta została decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2010 r., którą utrzymano w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] poprzez zmianę miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych, w którym na podstawie tej decyzji strona była uprawniona urządzać i prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Zauważyć wypadnie, że postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r., sygn. akt

II SA/Po 549/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.

Dodatkowo nadmienić należy, że postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiający procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".

Zdaniem tut. Sądu, wynik toczących się postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości i Trybunałem Konstytucyjnym może mieć wpływ na postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie. W sytuacji zadania pytania prawnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które to pytanie odnosi się do kwestii zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry oraz zadania pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu RP dotyczącego konstytucyjności przepisu art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, celowym z uwagi na przedmiot tego postępowania, w kwestii zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych, jest zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 26.05.2011r., sygn. akt II GZ 157/11, postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 16.08.2011r., sygn. II SA/Bd 1492/10 i sygn. II SA/Bd 144/11, z dnia 1.08.2011r. II SA/Bd 112/11, postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 15.09.2011r., sygn. akt II SA/Sz 882/11 i z dnia 4.11.2011r., sygn. akt II SA/Rz 389/11 patrz: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

WSA w Rzeszowie podziela równiez wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 31 maja 2011r., sygn. II GZ 288/1 pogląd, że wprawdzie Sąd może samodzielnie rozstrzygnąć kwestię, która była przedmiotem pytania prejudycjalnego, jednakże ma również prawo do zastosowania instytucji fakultatywnego zawieszenia postępowania w przypadku, gdy w istocie podziela wątpliwości, które legły u podstaw przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego.

Z wyżej naprowadzonych przyczyn Sąd uznał, że wynik postępowań przed trybunałami krajowym i europejskim, może mieć wpływ na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie, a tym samym postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawiesić postępowanie.