Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2604/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie zaskarżonej decyzji  z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 7, art. 20, art. 24, art. 36 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 700
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu.
article: art. 9, art. 15, art. 138 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2013 r. sprawy ze skarg A. B., W. B. i A. B. oraz E. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś. 1. stwierdza, że zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w części dotyczącej działki nr ew. [...] położonej w miejscowości S. gmina N. stanowiącej własność A. B., W. B. i A. B. oraz w części dotyczącej działki nr ew. [...] położonej w N. stanowiącej własność E. S., wydana została z naruszeniem prawa; 2. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżących A. B., W. B. i A. B. solidarnie 500 (pięćset), zaś dla E. S. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

O. S. A., działając na podstawie art. 38 pkt 2 lit g w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. Nr 84, poz. 700, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem z dnia 22 listopada 2010 r. (data wpływu do [...] Urzędu Wojewódzkiego [...]: 22 listopada 2010 r.), o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycjom w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. dla zamierzenia polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia [...] relacji R. - G., wraz z infrastrukturą towarzyszącą tj. węzłami przesyłu gazu, zespołami zaporowo - upustowymi, drogami dojazdowymi do obiektów, światłowodami i stacjami ochrony katodowej.

Następnie, pismami z dnia 1 grudnia 2010 r. i z dnia 3 grudnia 2010 r. oraz pismem z dnia 10 grudnia 2010 r., inwestor uzupełnił wniosek z dnia 22 listopada 2010 r.

Wobec powyższego, Wojewoda [...] zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy pismem z dnia 23 listopada 2010 r., zawiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu dla inwestycji: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia [...] relacji R. - G." oraz w zakresie skutków, o których mowa w art. 20 i art. 24 ustawy (podział nieruchomości i ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości). Pozostałe strony zostały zawiadomione o wszczęciu przedmiotowego postępowania w drodze obwieszczeń.

Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy, Wojewoda [...] pismami z dnia 25 listopada 2010r. zwrócił się do Sądu Rejonowego w L., Sądu Rejonowego w P., Sądu Rejonowego w N., Sądu Rejonowego w P. oraz Sądu Rejonowego w P. o ujawnienie w księgach wieczystych wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ww. wniosku, uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda [...], na podstawie art. 5 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. oraz art. 104 kpa, wydał w dniu [...] grudnia 2010 r. decyzję, znak: [...], ustalającą lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. dla inwestycji: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia [...] relacji R. - G. ".

Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury, za pośrednictwem organu I instancji, wnieśli: B. S., M. B., S. R., B. R., S. R., M. G., J. G., A. K., P. K., M. G., reprezentowana przez T. G., T. D., A. D., A. G., R. G., A. S., P. S., B. K., D. W., T. W., M. M., B. M., E. M., W. Z., M. C., H. C., F. P., H. P., J. P., H. S. oraz M. B., A. B., W. B., A. B., wspólnie reprezentowani przez adwokata R. O., a także H. C., J. C., H. Z. reprezentowana przez H. C., oraz A. S., reprezentowany przez adwokata R. O.

W odwołaniu z dnia 28 grudnia 2010r. B. S. wniósł o zmianę przebiegu projektowanego gazociągu tak, aby zlokalizowany został on pomiędzy dwoma już istniejącymi gazociągami. Skarżący podniósł, że jest właścicielem działek o nr eid. [...] i [...] w gminie B., powiat [...] oraz, że zaproponowany w decyzji przebieg gazociągu spowoduje zniszczenie struktury glebowej i układu przestrzenno - gospodarczego ww. działek, uniemożliwiając jakiekolwiek ich wykorzystanie do celów rolniczych.

W odwołaniu z dnia 24 grudnia 2010 r. M. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej działek ew. nr [...] i [...] , obręb [...] oraz o nabycie przez Skarb Państwa części ww. działek, na których posadowiony ma być gazociąg. W ocenie odwołującego, realizacja przedmiotowej inwestycji na ww. działkach uniemożliwi dalsze prawidłowe korzystanie z ww. nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem. M. B. wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka o nr ewid. [...] przeznaczona jest pod budownictwo mieszkaniowe i jest zabudowana domem mieszkalnym. Z kolei budowa gazociągu uniemożliwi dalszą zabudowę ww. działki, a w przyszłości ewentualny jej podział i sprzedaż.

Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.), jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń służących m.in. do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występujący z wnioskiem o zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości. W ocenie skarżącego, realizacja planowanej inwestycji wywoła skutki wskazane w art. 124 ust. 5 ugn.

W odwołaniu z dnia 28 grudnia 2010 r. S. R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego w części dotyczącej działek ew. nr [...] i [...] obrębu [...], przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji i zmianę przebiegu trasy planowanego gazociągu tak, aby omijał ww. działki lub ewentualnie, o wykupienie, na własność przez Skarb Państwa obu ww. działek. Skarżąca zarzuciła Wojewodzie [...] wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia jej interesów, jako właścicielki ww. działek oraz pominięcie skarżącej w procesie planowania przedmiotowej inwestycji.

W ocenie skarżącej, realizacja przedmiotowej inwestycji uniemożliwi jej korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem, a tym samym ww. działki stracą dla skarżącej całkowicie na wartości. S. R. wskazała, że w chwili obecnej działki nr [...] i [...] są działkami budowlanymi oraz wskazała na konieczność ich wykupienia na podstawie art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W odwołaniu z dnia 30 grudnia 2010 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego: 3 stycznia 2011 r.) B. R. i S. R. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, w części dotyczącej działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], tak aby gazociąg przebiegał inną trasą, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji i o wykupienie na własność przez Skarb Państwa obu ww. działek lub o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu, na podstawie art. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Skarżący zarzucili Wojewodzie [...] wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia ich interesów jako właścicieli ww. działek.

W ocenie skarżących, realizacja przedmiotowej inwestycji uniemożliwi korzystanie z ich nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem, a tym samym ww. działki stracą dla skarżących na wartości. B. R. i S. R. wskazali, że w chwili obecnej działki nr [...] i [...] są działkami budowlanymi, oraz wskazali na konieczność ich wykupienie na podstawie art. 124 ust. 5 ugn.

Skarżący wskazali także, że do dnia złożenia odwołania nie został uregulowany stan prawny dwóch innych istniejących gazociągów, które przebiegają przez działki stanowiące ich własność. Ponadto, w pismach z dnia 28 marca i 27 kwietnia 2011 r. B. R. przedstawiła propozycję alternatywnego przebiegu gazociągu w pobliżu nieruchomości będących jej własnością.

W odwołaniu z dnia 5 stycznia 2011 r. M. G. i J. G. wnieśli o zmianę przebiegu trasy gazociągu na działce nr [...] położonej w [...], stanowiącej ich własność. Odwołujący się zarzucili, że przebieg gazociągu przyjęty w zaskarżonej decyzji różni się od dokumentacji przedłożonej przez inwestora do Wójta Gminy [...], celem uzyskania opinii.

W odwołaniu z dnia 24 stycznia 2011 r. H. S. wyraziła sprzeciw wobec realizacji planowanej inwestycji oraz wniosła o jej zmianę. Zdaniem skarżącej planowania inwestycja stanowi realne zagrożenie dla środowiska, ponieważ ewentualne wycieki z nieszczelnego gazociągu mogą przedostać się do wody, ziemi i powietrza.

Skarżąca wskazała, że na działkach o nr ew. [...] i [...], położonych we wsi K., gmina N., będących jej własnością znajdują się już dwa gazociągi, które utrudniają zabudowę ww. działek oraz obniżają ich wartość.

W odwołaniu z dnia 19 stycznia 2011 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego: 19 stycznia 2011 r,) A. B., W. B. oraz A. B., reprezentowani wspólnie przez adwokata R. O., zarzucili zaskarżonej decyzji Wojewody [...]:

nieprzeprowadzenie oceny zagrożeń planowanej inwestycji i istniejących linii przesyłowych na obecną infrastrukturę znajdującą się na nieruchomości oraz możliwości dalszego uzbrajania działki,

nieustalenie oddziaływania planowanego gazociągu na istniejące linie przesyłowe, w tym zwłaszcza gazociągu [...] i ropociągu [...],

wykorzystanie planowanej infrastruktury towarzyszącej - kabli światłowodowych - nie tylko do przesyłu informacji niezbędnych do eksploatacji gazociągu, ale także do innych celów ze względu na parametry kabli światłowodowych,

nieprzedstawienie we wniosku innych lokalizacji inwestycji i co za tym idzie niewskazanie w decyzji uzasadnienia wybranej lokalizacji,

nieprzeprowadzenie oceny oddziaływania gazociągu na powierzchnię terenu i gleby,

nieustalenie wpływu planowanego przedsięwzięcia na istniejące na terenie nieruchomości stanowisko archeologiczne,

7. przyjęcie przez decyzją założeń niezgodnych z implementowanym prawem Unii Europejskiej.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o dopuszczenie dowodu z opinii specjalisty w zakresie ochrony środowiska w celu przedstawienia oddziaływania gazociągu na florę i faunę.

Odwołujący wskazali, że są właścicielami nieruchomości o nr ew. [...], położonej w miejscowości S., gmina [...]. Podnieśli ponadto, że ww. działka jest położona w pobliżu Puszczy [...], rzeki C. oraz chronionych i cennych przyrodniczo obszarów torfowiskowych, na których występują objęte ścisłą ochroną gatunki ptaków (żurawie, czajki, pustułki, myszołowy) i stwarzających idealne warunki do aktywnego wypoczynku na łonie natury.

Odwołujący się podnieśli, że realizacja przedmiotowej inwestycji będzie bezpośrednio negatywnie oddziaływać na faunę i florę, która obficie występuje na pobliskich terenach. Budowa gazociągu wiązać będzie się z koniecznością usunięcia roślinności w pasie terenu przeznaczonym pod inwestycję, w tym ok. 15 ha lasu, co pośrednio doprowadzić może do likwidacji siedlisk wielu gatunków ptaków.

Kwestionujący decyzję zwrócili uwagę, na możliwe negatywne skutki wynikające z lokalizacji przedmiotowej inwestycji w sąsiedztwie dwóch już istniejących sieci gazowych, m.in. na skumulowane skutki jednoczesnego kontrolowanego upustu gazu. W ocenie skarżących, realizacja przedmiotowej inwestycji może doprowadzić do lokalnych deformacji terenu i zmian struktury gleb.

Zdaniem skarżących, specustawa stwarza istotne zagrożenia dla praw jednostki, obejmujące w szczególności przewlekłość postępowania o ustalenie i wypłatę odszkodowania, ustalenie nieproporcjonalnej wysokości odszkodowania, odmowę nabywania przez podmioty do tego zobowiązane tzw. resztówek, zagrożenie interesu prawnego osób trzecich, które tracą przymiot strony w postępowaniu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji.

Następnie skarżący przywołali orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, dotyczące niezbędnych wymogów, warunkujących ograniczenie prawa własności nieruchomości, oraz wskazali na częste przypadku naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji, zgodnie z którym każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie,

W dalszej części odwołania, skarżący wskazali skutki, jakie wiążą się z ingerencją we własność w celu wydania ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowy terminalu, oraz opisali procedurę ustalania odszkodowania z tytułu przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego własności nieruchomości, będącej skutkiem wydania przedmiotowej decyzji.

Pismem z dnia 9 lutego 2011 r. skarżący zakwestionowali okoliczność niezachowania terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem adwokata reprezentującego A. B. W. B. oraz A. B., nie jest możliwe, aby strony postępowania, których jest pełnomocnikiem, odebrały zawiadomienie o wydaniu decyzji lokalizacyjnej w terminie wskazanym przez organ I instancji. Wskazano, że niemożliwe jest, aby A. B. odebrał zawiadomienie o wydaniu decyzji dzień przed jej wydaniem. Zdaniem pełnomocnika, powyższa okoliczność obrazuje podejście Wojewody [...] do zachowania procedur w trakcie postępowania.

Opisane powyżej odwołania zostały wniesione w terminie.

Po rozpatrzeniu odwołań Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] września 2012r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), oraz art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. (Dz. U. Nr 84, poz. 700, z późn. zm.) m.in. orzekł o uchyleniu w sentencji zaskarżonej decyzji organu I instancji zapisów w pkt 8, zawierającym oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. Organ odwoławczy orzekł również o uchyleniu, w całości załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji organu I instancji, który stanowi wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S.u (Dz.U. Nr 84, poz. 700 ze zm.), i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego, nowego załącznika, stanowiącego wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S.

Organ naczelny uchylił także, w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się stronie 20, zapis: " 9. Termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń: Wydanie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń winno nastąpić na podstawie niniejszej decyzji, kiedy stanie się ona ostateczna na wezwanie inwestora." i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu: "9. Termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń: Ustalam termin, odpowiednio wydania nieruchomości (udostępnienia) lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, po uostatecznieniu się niniejszej decyzji, na 30 dzień od dnia doręczenia zawiadomienia inwestora o konieczności zajęcia gruntów pod inwestycję.

Dodano ponadto pkt 9a. “Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. (Dz. U. Nr 84, poz. 700 ze zm.), niniejsza decyzja podlega natychmiastowej wykonalności.".

W uzasadnieniu decyzji organu naczelnego podano, że w związku ze zmianami w strukturze organów Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej był organem właściwym do rozpoznania odwołań od decyzji Wojewody [...], ustalającej lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. dla inwestycji: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia [...] relacji R. - G. ", zwaną dalej "decyzją".

Organ naczelny podkreślił także, że w toku postępowania był uprawniony do przeanalizowania wniosku inwestora i dokonania niezbędnych zmian w zkresie rozstrzygnięcia. Dlatego też uchylono w sentencji zaskarżonej decyzji organu I instancji zapisy w pkt 8, zawierającym oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. i orzeczono również o uchyleniu, w całości załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji organu I instancji, który stanowi wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art 24 ust. 1 ustawy, i orzeczono w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego, nowego załącznika, stanowiącego wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy.

Na powyższą decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012r. nr [...] wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwie skargi, w których zarzucono decyzji, że wydana została z rażącym naruszeniem prawa.

W skardze A. B., W. B. oraz A. B. podniesiono, że postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone nieprawidłowo z naruszeniem praw skarżących.

Skarżący podali, że nie doręczono im załączników nr 1 i nr 2 do decyzji. Zarzucili, że wpisu w księdze wieczystej dokonano bez ostatecznej decyzji lokalizacyjnej oraz, że decyzja wydana została po rozpoczęciu inwestycji. Skarżący wskazali również, że organ nieprawidłowo zastosował przepisy specustawy oraz, że skarżącym nie wypłacono żadnego odszkodowania.

Skarżący zwrócili się o wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący poddali pod rozwagę Sądu możliwość zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z przepisami Konstytucji RP ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S..

W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 22 stycznia 2013r. skarżący podnieśli dodatkowo, że decyzja została wydana bez zapoznania skarżących z dokumentacją sprawy oraz, że decyzja w sposób rażący narusza art. 15 k.p.a. ponieważ gruntowna zmiana rozstrzygnięcia organu I instancji w postępowaniu odwoławczym spowodowała, że sprawa była rozpoznawana w innym zakresie przez organ wojewódzki i w innym przez organ odwoławczy.

W skardze E. S. podniesiono, że decyzja narusza art. 140 kodeksu cywilnego poprzez wydanie decyzji, która praktycznie uniemożliwia właścicielowi korzystanie z rzeczy.

Wskazano też na rażące naruszenie art. 9 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. poprzez obrazę zasady dwuinstancyjności postępowania.

W odpowiedziach na skargi organ naczelny wniósł o ich oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd działając na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. połączył obie ww. skargi do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Zaznaczyć jednak należy, że stosownie do treści art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, sąd administracyjny po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 i 156 k.p.a. Przedmiotowa inwestycja została zaś rozpoczęta w dniu 29 maja 2012 r., wobec czego nawet zasadne zarzuty dotyczące naruszenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego przez organy administracji, niedające jednak podstaw do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji, nie mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria, uznał zasadność skarg, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało we wskazanej w sentencji wyroku części w warunkach kwalifikowanego naruszenia prawa.

Sąd stwierdza, że organ odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia art. 15 k.p.a. to znaczy wydał decyzję z obrazą zasady dwuinstancyjności postępowania.

W stosunku do nieruchomości stanowiących własność skarżących tj. działki nr [...] położonej w miejscowości S. stanowiącej własność A. B., W. B. oraz A. B. oraz działki nr [...] położonej w N. stanowiącej własność E. S. w innym zakresie orzekał organ I instancji tj. Wojewoda [...] zaś w innym organ odwoławczy tj. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Organ odwoławczy orzekł o uchyleniu w sentencji zaskarżonej decyzji organu I instancji zapisów w pkt 8, zawierającym oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. Minister orzekł również o uchyleniu, w całości załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji organu I instancji, który stanowił wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego, nowego załącznika, stanowiącego wykaz nieruchomości i właścicieli w stosunku, do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S.

Takie działanie spowodowało, że sytuacja stron była inna w postępowaniu przed organem I instancji i inna w wyniku postępowania odwoławczego. Z powyższego wypływa wniosek, że zakres orzeczeń w postępowaniach przed organem wojewódzkim i naczelnym był różny, co stanowi rażące naruszenie art. 15 k.p.a. i obligowało Sąd do stwirdzenia, że zaskarżona decyzja w zakresie wskazanym w sentencji wyroku wydana została z naruszeniem prawa.

Sąd stwierdza jednocześnie, że bez wpływu na treść wydanego wyroku pozostaje kwestia, niewątpliwie bardzo ważna dla skarżących, związana z wypłatą odszkodowania i obniżeniem wartości gruntów na których planowana jest przedmiotowa inwestycja. Stosownie jednak do treści art. 24 ust. 2 ustawy decyzję w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda w odrębnym postępowaniu. Wobec powyższego kwestia ta nie mogła być przedmiotem rozstrzygnięcia w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego.

W zakończeniu Sąd pragnie również wskazać, że nie znalazł podstaw do o złożenia do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego w przedmiocie zgodności ustawy z dnia 24 kwietnia 2009r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. z przepisami Konstytucji RP.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności - na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.