Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1179/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 564/13 w sprawie ze skargi S. S. i S. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić S. S. – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 200 (dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 564/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. S. i S. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, z uwagi na złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącym w dniu 4 kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - po rozpoznaniu wniosku S. S. i S. T. z dnia 8 kwietnia 2013 r. (nadanego w polskiej placówce pocztowej w dniu 10 kwietnia 2013 r.) - przywrócił skarżącym termin do złożenia skargi. Postanowienie to doręczono skarżącym w dniu 29 kwietnia 2013 r.

Następnie S. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 29 kwietnia 2013 r.), wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

1. art. 1 Protokołu Nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez odmowę dokonania merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji,

2. art. 64 Konstytucji RP poprzez zamknięcie skarżącej drogi sądowej i niepoddanie ocenie merytorycznej zaskarżonej decyzji,

3. art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że złożenie bezpośrednio skargi sądzie na decyzje administracyjną, na skutek wadliwie zaadresowanej koperty ale prawidłowo kierowanej za pośrednictwem organu, jest nieskuteczne, w sytuacji gdy Sąd na skutek zawinienia nie dokonał niezwłocznego przekazania skargi właściwemu organowi administracji.

W związku z powyższymi zarzutami w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji, wskazując jednocześnie, że w przypadku prawomocnego przywrócenia terminu do złożenia skargi, skarga kasacyjna jest bezprzedmiotowa. Następnie pismem procesowym z dnia 17 maja 2013 r. pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, cofnął wniesioną skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557).

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.