Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 457/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2991/16 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2991/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w piśmie z dnia 19 października 2016 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] września 2016 r. W piśmie z dnia 2 grudnia 2016 r. Sąd wezwał skarżącą m.in. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza oraz doręczył skarżącej odpis odpowiedzi na skargę. Powyższe pisma doręczono skarżącej w dniu 7 grudnia 2016 r. W piśmie z dnia 14 grudnia 2016 r. skarżąca uzupełniła brak formalny skargi oraz wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona decyzja została odebrana przez dorosłego domownika w dniu 16 września 2016 r., jednakże z uwagi, iż w tym dniu rano wyjeżdżała do rodziny faktycznie przekazano ją jej dopiero w dniu 19 października 2016 r.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równocześnie dokonano czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Sąd przyjął, że skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu w dniu 7 grudnia 2016 r., kiedy to doręczono jej m.in. odpowiedź na skargę. W dokumencie tym Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie zwrócił bowiem uwagę, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Jak wynika z akt sprawy decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] września 2016 r. została doręczona skarżącej w dniu 16 września 2016 r. Odbiór przesyłki pokwitował dorosły domownik. Nie ma zatem przeszkód do uznania przesyłki za skutecznie doręczoną we wskazanym dniu. Wobec tego termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 17 października 2016 r. (ostatni dzień terminu – 16 październik 2016 r. wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy). Skarga w niniejszej sprawie została zaś wniesiona w dniu 19 października 2016 r. (data stemplapocztowego). W ocenie Sądu podniesione przez skarżącą okoliczności mające świadczyć o tym, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu nie mogą prowadzić do uwzględnienia wniosku. W orzecznictwie sadowym przyjmuje się, że okoliczność, iż dorosły domownik, który dokonał odbioru korespondencji i nie przekazał jej do rąk adresata we właściwym czasie, nie wyłącza winy skarżącego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne doręczenie przesyłki samemu adresatowi. Warunkiem doręczenia przesyłki osobie nie będącej adresatem jest to, że odbierający pismo zobowiąże się do jej przekazania odbiorcy. Strona będzie ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania. W niniejszej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odbierający przesyłkę zobowiązał się do jej oddania adresatowi. Ponadto, w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, że nie była w stanie powziąć informacji, w jakiej dacie dorosły domownik faktycznie odebrał przesyłkę, zwłaszcza, że między jej doręczeniem a zapoznaniem się z nią przez skarżącą minęły 3 dni. Skarżąca nie podała również takich okoliczności, z których można by wnioskować, że w terminie na wniesienie skargo zaistniały takie okoliczności, które uniemożliwiłyby jej dokonanie tej czynności w ustawowym terminie. Nie można zatem uznać, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. S., domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Konieczną przesłanką, od której art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzależnia przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej przed sądem administracyjnym jest brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedmiotowej sprawy, które skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu zażalenia oraz dołączona do akt sprawy dokumentacja medyczna pozwalają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przyjąć, że warunek ten nie został w niniejszej sprawie spełniony. Decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z [...] września 2016 r. została doręczona skarżącej w dniu 16 września 2016 r. Odbiór przesyłki pokwitował dorosły domownik skarżącej - A. T., co wypełnia przesłankę skutecznego doręczenia decyzji w trybie art. 43 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, skarżąca, ustosunkowując się do sytuacji osobistej osoby odbierającej przesyłkę, wskazała, że A. T. jest osobą w podeszłym wieku (66 lat), schorowaną, z którą komunikacja jest utrudniona. Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca przedstawiła dokumentację medyczną, w tym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego wynika niepełnosprawność A. T. o charakterze lekkim oraz zaświadczenie lekarskie o niedosłuchu odbiorczym obustronnym, na które cierpi A. T. W przedmiotowej sprawie, na podstawie załączonej do akt dokumentacji medycznej dotyczącej osoby, która podjęła się dostarczenia skarżącej przesyłki, nie można uznać, aby skarżąca przedstawiła okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu. Charakter dolegliwości określonych w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności (lekka) oraz zaświadczeniu lekarskim (niedosłuch) nie uprawdopadabniają, że przyczyną uchybienia terminowi była nieprawidłowość w dostarczeniu przesyłki, za którą skarżąca nie ponosi winy. Skarżąca nie powołała okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od reguły, że niedostarczenie przesyłki przez osobę, która zobowiązała się do przekazania jej adresatowi, nie rzutuje na ocenę braku winy adresata w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. Doręczenie przesyłki dorosłemu domownikowi spełnia ustawowe przesłanki, od których uzależnia się rozpoczęcie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.