Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 186/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. P. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1923/10 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. i M. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu najmu lokalu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 24 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1923/10, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi B. P. i M. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu najmu lokalu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że przesłanką niezbędną do przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r, s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była decyzja odmawiająca umorzenia zaległości pieniężnej, a więc decyzja, która nie nakładała na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jej zatem było przymiotu wykonalności, co uniemożliwiało wstrzymanie jej wykonania. Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony.

W zażaleniu na powyższe postanowienie B. P. i M. W. wnieśli o jego zmianę lub uchylenie wskazując, że nastąpiło wszczęcie postępowania komorniczego i postępowanie to pomnaża ich dług oraz pozbawia możliwości dobrowolnego porozumienia się z Wojskową Agencją Mieszkaniową.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne.

Decyzja, której dotyczył rozpatrzony w zaskarżonym postanowieniu wniosek o wstrzymanie jej wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu najmu lokalu, miała więc charakter odmowny i nie nadawała się do wykonania, ani w drodze dobrowolnej, ani w drodze postępowania egzekucyjnego.

Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego o umorzenie wcześniej powstałych należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Stwierdzić zatem należy, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu.

Odnosząc się natomiast do podniesionych w zażaleniu zarzutów dotyczących odmowy umorzenia należności z tytułu najmu lokalu, należy wskazać, że pozostają one poza przedmiotem toczącego się postępowania zażaleniowego, jakim jest postanowienie z dnia 24 listopada 2010 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji. Z tej przyczyny wskazane przez skarżącego kwestie dotyczące umorzenia należności nie podlegały ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - w toczącym się postępowaniu z zażalenia na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.