Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 156/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono niewłaściwość WSA w Gorzowie Wielkopolskim i przekazać sprawę według właściwości do innego sądu administracyjnego.
Powołane przepisy: article: art. 13 § 1, art. 59 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K.R. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość w sprawie, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu jako sądowi miejscowo właściwemu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2019 r. P.K.R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł za pośrednictwem Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga ta, wraz z aktami sprawy dotyczącej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy, została przesłana przez Wojewodę do Wojewody, który dnia 8 lipca 2019 r. przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

Zgodnie natomiast z art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia

25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa dolnośląskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona została bezczynność Wojewody, który ma siedzibę [...]. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, będący właściwym dla obszaru województwa dolnośląskiego.

Niniejsza sprawa musi być zatem rozpoznawana zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych.

W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

W świetle powyższego, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.