Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 852/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek ( spr.) Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant referent-stażysta Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] i postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę [...]zł (słownie złotych: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z daty [...] r., które wpłynęło do Urzędu Miasta C. w dniu [...] r. "B" SA w W. dokonała zgłoszenia robót, polegających na ustawieniu wolnostojącego nośnika reklamowego z tablicą reklamową o pow. ekspozycji 3 x 6 m w C. ul. A – B, działka geod. nr [...] k.m. [...].

Prezydent Miasta C. postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie w powyższej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] r. zgłaszającej sprzeciw w sprawie zgłoszenia robót budowlanych, polegających na posadowieniu nośnika reklamowego o pow. ekspozycji 3 x 6 m na działce nr [...] k.m. [...] w C.( art. 97 § 1 ust. 4 kpa ). Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...] r. nr [...], zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia robót budowlanych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano przepis art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W uzasadnieniu organ orzekający wyjaśnił, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. w sprawie sprzeciwu. Roboty budowlane, objęte zgłoszeniem naruszają bowiem ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W planie tym są to tereny zieleni parkowej "X" ( symbol ZN, ZP, UP/X, G, ZZ ), na których ustala się zachowanie istniejących regionalnych funkcji parkowych i rekreacyjnych oraz objęcie terenu parku obszarem o walorach krajobrazowych. Jest to strefa intensywnego rozwoju parku, na której ustala się zakaz lokalizacji obiektów na osiach widokowych i osiach ciągów pieszych. Posadowienie reklamy wielkogabarytowej zostało negatywnie zaopiniowane przez MZUiM w K..

W odwołaniu od decyzji "A" S.A. ( poprzednio Spółka "B" ), wniosła o jej uchylenie i przyjęcie zgłoszenia. Zdaniem odwołującej się Spółki, wniesienie sprzeciwu nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego z uwagi na uchybienie 30 – dniowego terminu, dla biegu którego nie ma znaczenia fakt wydania wadliwego postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania. Nadto, zawieszenie postępowania zgodnie z art. 103 kpa, wstrzymuje jedynie bieg terminów, przewidzianych w kodeksie, zaś termin do wniesienia sprzeciwu nie jest regulacją kodeksową. Wreszcie, odwołująca się zarzuciła, iż decyzja organu I instancji narusza wymogi uzasadnienia faktycznego i prawnego z art. 107 § 1 i 3 kpa, nie przywołując przepisów prawa materialnego, ani też nie wskazując konkretnych postanowień planu miejscowego i jego publikacji.

Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Wojewody [...], odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, organ odwoławczy stwierdził, iż wobec niewniesienia zażalenia na postanowienie w kwestii zawieszenia postępowania, jest ono wiążące i nie ma możliwości jego weryfikacji w trybie odwoławczym. W tej sytuacji przedłużony został termin do wniesienia sprzeciwu. Nadto, organ II instancji nie podzielił zarzutu naruszenia art. 107 § 1 i 3 kpa, bowiem organ I instancji jako podstawę rozstrzygnięcia powołał przepis art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego. Pkt 2 tego przepisu przewiduje zaś wniesienie sprzeciwu w sytuacji, gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem, narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przypadek taki zaś miał miejsce w niniejszej sprawie z uwagi na umiejscowienie nośnika w pobliżu głównego ciągu pieszego, prowadzącego do "X".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" SA w W. domagała się uchylenia decyzji organów obydwu instancji i zasądzenia kosztów postępowania. Zdaniem strony skarżącej, organy administracji nie wyjaśniły, w jaki sposób ustawienie nośnika reklamowego narusza ustalenia planu miejscowego w sytuacji, gdy zakaz umieszczenia obiektów ograniczony został do osi ciągów pieszych i osi widokowych, a nie do terenu w jego pobliżu. Nie wskazano też źródła publikacji planu, czym narusza wymogi z art. 107 § 3 kpa. Nadto, z naruszeniem art. 7 kpa, organ odwoławczy nie dokonał ponownej weryfikacji materiału dowodowego i nie odniósł się do zarzutu niepowołania podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Wreszcie, skarżąca wskazała na naruszenie art. 35 § 3 kpa przez wydanie zaskarżonej decyzji po upływie miesiąca od otrzymania odwołania.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Z mocy art. 30 ust. 5 zd. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.), właściwy organ władny jest do wniesienia sprzeciwu w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w motywach wyroku z dnia 17 listopada 2005 r. sygn. akt II OSK 197/05 ( nie publ.), termin do wniesienia sprzeciwu, jest terminem prawa materialnego. Termin ten określa w czasie kompetencję organu do wydania decyzji o sprzeciwie, a z jego upływem organ traci kompetencję do wydania decyzji o sprzeciwie. Jedynie w przypadku wydania przez organ postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia braków zgłoszenia, termin do wniesienia sprzeciwu liczy się od dnia uzupełnienia braków. Terminy prawa materialnego nie mogą być przedłużone. Właściwy organ administracji nie może także czynnością procesową dokonywać przedłużenia terminu do wydania decyzji o sprzeciwie. Wreszcie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż co prawda dokonane zgłoszenie wszczyna postępowanie administracyjne w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nie można uznać, iż przepisy te mają w pełni zastosowanie w sprawie zgłoszenia. W postępowaniu tym brak podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Jeżeli więc postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało w sprawie wydane, pomimo iż organ nie miał do tego uprawnień, to postanowienie nie mogło spowodować przedłużenia terminu do wniesienia sprzeciwu.

Przychylając się do powyższego stanowiska, skład orzekający stwierdził, iż wniesienie sprzeciwu w niniejszej sprawie nastąpiło po upływie 30 – dniowego terminu. Zgłoszenie robót budowlanych zostało bowiem dokonane w dniu [...] r., zaś decyzja organu I instancji wydana została w dniu [...] r. Postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania z dnia [...] r. nie mogło zaś spowodować skutku prawnego w postaci przedłużenia terminu do wniesienia sprzeciwu jako terminu prawa materialnego, skoro zawieszenie postępowania w świetle art. 103 kpa, powoduje wstrzymanie biegu terminów przewidzianych w kodeksie. Co więcej, stwierdzić przyjdzie, iż w niniejszej sprawie niezależnie od faktu, czy instytucja zawieszenia postępowania w ogóle może mieć zastosowanie w trybie postępowania dotyczącego zgłoszenia robót budowlanych, nie zostały spełnione przesłanki zawieszenia z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wydanie decyzji w trybie odwoławczym w stosunku do dokonanego poprzednio zgłoszenia robót w zakresie realizacji nośnika reklamowego w innym miejscu, niż w niniejszym postępowaniu ( vide : relacja organu I instancji – k. [...] akt adm.), nie stanowi bowiem zagadnienia wstępnego w rozumieniu kodeksu. Organ odwoławczy nie był co prawda władny do wyeliminowania wadliwego postanowienia w kwestii zawieszenia postępowania w trybie odwoławczym, lecz mógł wdrożyć postępowanie nadzwyczajne, a w każdym razie obowiązany był uwzględnić stan prawny, wynikający z art. 103 kpa i art. 30 ust. 3 Prawa budowlanego, co do braku skutków takiego postanowienia, gdy idzie o termin do wniesienia sprzeciwu.

Z tych względów decyzje organów obydwu instancji oraz postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. o zawieszeniu postępowania, nie mogły się ostać i podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji oparto na przepisie art. 152 cyt. ustawy. O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie [...] zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżącej po myśli art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 tej ustawy.

Pozostałe zarzuty skargi nie miały już znaczenia dla rozpatrzenia sprawy. Upływ 30 – dniowego terminu od daty zgłoszenia robót budowlanych, w sytuacji braku podstaw do zawieszenia postępowania, pozbawił bowiem organy administracji architektoniczno-budowlanej do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie niezależnie od faktu, czy zamierzenie naruszało ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.