Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 437/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 87, 184, 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 1095/12 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia (...) października 2012 r., nr (...) w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 1095/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia (...) października 2012 r., nr (...) w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia (...) stycznia 2013 r. odrzucił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia (...) października 2012 r., nr (...)w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis orzeczenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 21 stycznia 2013 r. (k. 32).

Pismem z dnia 18 lutego 2013 r. (nadanym 20 lutego 2013 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Za początek siedmiodniowego terminu należało uznać dzień 21 stycznia 2013 r., wtedy to bowiem nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, z którego treści mogła dowiedzieć się o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca odpis postanowienia odebrała osobiście i potwierdziła ten fakt własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji. Tym samym termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 28 stycznia 2013 r. (poniedziałek), natomiast skarżąca nadała pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 20 lutego 2013 r. (k. 26), czyli z oczywistym przekroczeniem ustawowego terminu. W konsekwencji uniemożliwia to jego merytoryczne rozpoznanie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Podniosła, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie wynikał z pogarszającego się stanu jej zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Jak wynika z powyższych przepisów, wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności winien zostać złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.

W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji trafnie przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został z naruszeniem wymaganego siedmiodniowego terminu.

Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia (...) października 2012 r. Odpis orzeczenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 21 stycznia 2013 r. Następnie pismem nadanym dnia 20 lutego 2013 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. może rozpocząć swój bieg od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, który należy podzielić, że w przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu, to termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. biegnie od chwili, kiedy skarżący miał możność dowiedzieć się o uchybieniu terminu, czyli od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (tak np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2009 r., II OZ 181/09; z 13 marca 2009 r., II FZ 75/09; z 31 marca 2009 r., II GZ 65/09 i z dnia 28 kwietnia 2009 r., II OZ 364/09).

Tak wiec nadane w dniu 20 lutego 2013 r. pismo, zawierające wniosek o przywrócenie terminu, uznać należało za spóźnione. Wniosek zaś jako spóźniony zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił stosownie do treści art. 88 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. , orzeczono jak w postanowieniu.