Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 478/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2 pkt. 2. art. 7
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 117, art. 170
journal: Dz.U. 2017 poz 59
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe
article: art.40 pkt5
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant starszy sekretarz sądowy [...] po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi M. I. i A. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. po wznowieniu postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. I. i A. I. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje Wójta Gminy D. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w sprawie odmowy

M. I. oraz A. I. uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2017 r. z uwagi na to, że w wyniku jej uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy:

Dnia [...] r. do organu I instancji wpłynęły trzy korekty informacji INRL-4 złożone przez podatników. Pierwsza dotyczyła działki gruntu numer [...]

o powierzchni [...] ha położonej w miejscowości W., gmina D., która została wykazana do opodatkowania jako grunt rolny, zgodnie z danymi z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego w P..

Następna informacja INRL-4 obejmowała działkę gruntu numer [...]

o powierzchni [...] ha położoną w miejscowości W., gmina D., która została wykazana do opodatkowania jako grunt pozostały od dnia [...] r. oraz w rubryce o przedmiotach i podmiotach zwolnionych został wykazany grunt

o powierzchni [...] m2.

Jako zwolnioną zgodnie z trzecią informacją [...] wykazano działkę gruntu numer [...] o powierzchni [...] ha położoną w miejscowości W., gmina D.. W pierwszej wersji grunt ww. działki oraz budynki na niej posadowione zostały ujęte następująco:

• [...] m2 jako grunt związany z działalnością gospodarczą od dnia [...] r.;

• [...] m2 jako grunt pozostały od dnia [...] r.;

• [...] m2 budynki mieszkalne od dnia [...] r.;

• [...] m2 budynki pozostałe związane z działalnością gospodarczą od dnia [...] r.;

• [...] m2 budynki pozostałe od dnia [...] r.;

• [...] m2 jako zwolniona zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1985 r.

o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm., zw. dalej: "u.p.o.l.") art. 7 ust. 2 pkt 2 oraz ustawą z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo Oświatowe art. 170 (Dz. U. z 2017 poz. 59).

W drugiej wersji grunt ww. działki oraz budynki na niej posadowione zostały ujęte następująco:

• [...] m2 jako grunt związany z działalnością gospodarczą od dnia [...] r.;

• [...] m2 jako grunt pozostały od dnia [...] r.;

• [...] m2 budynki mieszkalne;

• [...] m2 budynki pozostałe związane z działalnością gospodarczą;

• [...] m2 budynki pozostałe;

• [...] m2 jako zwolniona zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. oraz ustawa Prawo Oświatowe art. 170.

Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy D. wezwał podatników do złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień w powyższym zakresie.

W dniu [...] r. u podatników została przeprowadzona kontrola podatkowa o której zostali powiadomieni. W wyniku kontroli ustalono powierzchnie użytkowe budynków niemieszkalnych na poszczególnych działkach, uwzględniając związanie w całości bądź w części z działalnością gospodarczą bądź działalność oświatową.

W odpowiedzi na wezwanie organu, podatnicy pismem z dnia [...]. wnieśli o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2016 i 2017 r. , w związku z nowymi dowodami nie znanymi organowi podatkowemu w dacie wydania decyzji wymiarowych za 2016 i 2017 r.

Zdaniem podatników, z nowych dowodów wynika konieczność dokonania zmiany w decyzjach wymiarowych, w następującym zakresie:

1. Na działce nr [...] występuje grunt łącznej powierzchni [...] m2. Zmiany wynikają z:

a) od dnia [...] r. powierzchnia gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosiła [...] m2,

b) od dnia [...] r. powierzchnia została pomniejszona o [...] m2 jako grunt przeznaczony dla mieszkańców domu posadowionego na działce nr [...]. Tym samym od dnia [...] r. powierzchnia pod działalność gospodarczą wynosi [...] m2.

c. od dnia [...] r. powierzchnia gruntów pozostałych wynosiła

[...] m2. Od dnia [...] r. powiększono powierzchnię gruntu o [...] m2. Tym samym od dnia [...] r. powierzchnia gruntów pozostałych wynosi [...] m2.

2) Na działce o numerze [...] znajdują się następujące obiekty:

a) [...] m2 budynki mieszkalne (dane bez zmian),

b) [...] m2 budynki pozostałe związane z działalnością gospodarczą (dane bez zmian)

c) od dnia [...] r. powierzchnia budynków pozostałych wynosi

[...] m2 (w tym [...] m2 budynku przeznaczonego pod działalność oświatową Policealnej Szkoły jako zwolnione zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. oraz art. 170 ustawy Prawo Oświatowe). Dodatkowa ww. hala również zgodnie z pozwoleniem na budowę była projektowana i uzyskała pozwolenie na budowę oraz odbiór PINB na cele szkoleniowe.

3. Działka nr [...].

Działka nr [...] o powierzchni [...] m2 od [...] r. została przeznaczona pod działalność oświatową.

Podatnik w informacji [...] wykazał powierzchnię [...] m2 tj. powierzchnię pomniejszoną o powierzchnię budynku będącego jeszcze w trakcie budowy, jako grunt zajęty w całości na działalność oświatową w zgodzie z art. 170 ustawy Prawo Oświatowe i który to decyzją z dnia [...] r. został odebrany przez Nadzór Budowlany i wykorzystywany do użytku w zakresie szkolenia kandydatów na kierowców zawodowych.

4. Na działce nr [...] zmiany nie występują.

Na podstawie wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacja o Działalności Gospodarczej, organ I instancji ustalił, że: 1. podatniczka prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "[...] I. M. I. oraz L. - T. M. I.; 2. dodatkowym stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej między innymi został wpisany adres: W. , ul. [...] nr [...], [...] (działka gruntu numer [...]); 3. data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej to [...] r., brak daty zawieszenia, zaprzestania wykonywania indywidualnej działalności lub daty wykreślenia wpisu z ww. rejestru; 4. przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD) [...] tj. pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu;

Z kolei podatnik:

1. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "C. D.

i S. Z. A. I.; C. B. L.

i P. A. I.; [...] "[...]" A. I.; 2. dodatkowym stały miejscem wykonywania działalności gospodarczej między innymi został wpisany adres: W. , ul. [...] nr [...] [...], 3. data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej to [...] lipca 2003 r., brak daty zawieszenia, zaprzestania wykonywania indywidualnej działalności lub daty wykreślenia wpisu z ww. rejestru; 4. przeważająca działalność gospodarcza 85.53.Z tj. pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu.

Postanowieniem z dnia 02.09.2019 r. organ podatkowy wznowił postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2017 r.

Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Wójt Gminy D. opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. odmówił podatnikom uchylenia decyzji z dnia [...]03.2017 r.

Organ I instancji powołując treść u.p.o.l. oraz ustawy Prawo oświatowe wskazał, iż osoby fizyczne A. I. i M. I. w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], na której prowadzą oni działalność gospodarczą odpowiednio pod firmą C. D. i S. Z. A. I. oraz pod firmą C. S. [..I.] M. I., nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. albowiem pojęcie "systemu oświaty", do którego odsyła art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. nie należy utożsamiać z samym tylko wymieniem podmiotów w art. 2 ustawy prawo oświatowe, lecz równocześnie z faktem stosowania bądź wyłączeniem stosowania wobec danego podmiotu normowanych tą ustawą instytucji prawnych.

I tak, choć mogłoby się wydawać, że prowadzenie przez podatników działalności gospodarczej należy uznawać za prowadzenie wymienionej w art. 2 pkt 4 ustawy Prawo oświatowe "placówki kształcenia ustawicznego, kształcenia praktycznego, lub ośrodka dokształcania i doskonalenia zawodowego", a więc za formę kształcenia "objętą systemem oświaty", to jednak (z uwagi na fakt, że działalność w tym zakresie stanowi działalność gospodarczą o której mowa w art. 170 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe) na podstawie art. 117 ust. 4 ustawy Prawo oświatowe, działalność ta jest wyłączona spod przepisów ustawy prawo oświatowe, a zatem

w rzeczywistości nie jest to działalność "objęta systemem oświaty", co w konsekwencji powoduje, że nie może podlegać zwolnieniu od podatku o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.

Organ I instancji wskazał, że nieco inaczej przedstawia się sytuacja

w przypadku nieruchomości nr [...], która wykorzystywana jest przez osobę prawną [...] [...] Sp. z o.o. prowadzącą [...] Szkołę Transportu [...] do celów prowadzenia przedmiotowej szkoły. Co do tej szkoły, w dniu [...] r.

w oparciu o ówcześnie obowiązujący art. 82 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (obecnie art. 168 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe) zostało wydane zaświadczenie o wpisie do ewidencji oświatowej. Jednak i w tym przypadku zwolnienie od podatku o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. nie znajduje zastosowania ponieważ nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] stanowi własność osób fizycznych, które jedynie oddały tę nieruchomość w posiadanie zależne osobie prawnej [...] [...] Sp. z o.o. będącej organem prowadzącym [...] Szkołę Transportu [...]. Zgodnie z kolei

z art. 3 ust. 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są posiadacze samoistni nieruchomości, a więc w niniejszym przypadku osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości, a nie osoba prawna [...] Sp. z o.o., która jest jedynie posiadaczem zależnym. Osób fizycznych będących właścicielami nieruchomości nie można natomiast zaliczyć do wskazanych w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. "publicznych

i niepublicznych jednostek organizacyjnych objętych systemem oświaty oraz prowadzących je organów", a zatem nie mogą one zostać objęte zwolnieniem od podatku wskazanym w tym przepisie.

Organ I instancji wskazał, że osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości nr [...], prowadzące działalność pod firmą C. D.

i S. Z. A. I. oraz C. S. [...] M. I., których przedmiot działalności sklasyfikowany jest jako pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.

Osoby fizyczne podatnicy będący właścicielami nieruchomości nr [...], która wykorzystywana jest przez osobę prawną [...] [...] Sp. z o.o., do celów prowadzenia [...] Szkoły Transportu [...], również nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.

Organ I instancji stwierdził, że pomimo istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. po uchyleniu ww. decyzji, mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją podatnicy wnieśli odwołanie, zarzucając naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego jak i postępowania oraz domagając się uchylenia decyzji organu I instancji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez uchylenie decyzji dnia [...] r. i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez ustalenia wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2017 r. i w tym zakresie: zastosowanie stawki jak dla budynków pozostałych dla budynku niemieszkalnego id. [...] na działce nr [...] od pow. [...] m2 i pozostawienie stawki jak dla działalności gospodarczej za [...] m2 zajętych pod taką działalność oraz stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Kolegium wskazało, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte na wniosek podatników, zaś decyzja organu I instancji została wydana w następstwie wznowionego postanowieniem z dnia [...] r. postępowania.

Nakreślając ramy prawne sprawy Kolegium wskazało, że we wniosku

o wznowienie postępowania podatnicy podnieśli dwie kwestie, po pierwsze, iż na części nieruchomości prowadzona jest działalność oświatowa, dlatego też powinny one być zwolnione z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, po drugie, że budynek na działce nr [...] tj.: hala tylko w części obejmującej [...] m.kw. jest zajęta na cele działalności gospodarczej.

Odnosząc się do zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Kolegium wskazało, że jest to zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe i odnosi się do jednostek organizacyjnych objętych systemem oświaty oraz prowadzących ich organów w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową. Nie chodzi tu zatem o wszelkie podmioty, które wykonują działalność oświatową, ale o jednostki organizacyjne i prowadzące je organy.

Powołując następnie treść przepisów ustawy prawo oświatowe w tym art. 117 ust. 4 oraz art. 170 ust. 2 Kolegium wskazało, iż w omawianym stanie faktycznym, podatnicy są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz Prawo przedsiębiorców. Podatnicy są wpisani do rejestru przedsiębiorców zgodnie z ustaleniami organu I instancji.

Powołując się na komentarz M. P. do art. 170 ustawy Prawo oświatowe i przytaczając jego obszerny fragment Kolegium wskazało, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej podatników, wyklucza zastosowanie zwolnienia,

o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Tym samym, brak było podstaw do tego, by dokonywać zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...]03.2017 r., ponieważ część nieruchomości która zajęta była na prowadzenie działalności oświatowej uznać należy w istocie za nieruchomość zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej m.in. na szkoleniu kierowców. Nie tylko zatem ta część budynków i gruntów nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., ale także nie może ona być opodatkowana stawką przewidzianą dla budynków pozostałych czy gruntów pozostałych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz zasądzenie od organu podatkowego kosztów sądowych według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. w związku z art. 117 ust. 4 ustawy Prawo oświatowe i art. 31 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.

o kierujących pojazdami - poprzez błędną wykładnię skutkującą niezastosowaniem zwolnienia wskazanego w tym przepisie ustawy podatkowej w stosunku do całej nieruchomości działki nr [...] zajętej na działalność oświatową przez niepubliczną jednostkę organizacyjną objętą systemem oświaty,

2. naruszenie prawa procesowego, a to art. 245 § 1 O.p. - poprzez odmowę zmiany decyzji ostatecznej w kierunku postulowanym przez podatnika, pomimo ujawnienia w toku postępowania określonego w art. 243 § 2 O.p., że w pierwotnej decyzji wymiarowej dokonano błędnego wymiaru podatku od nieruchomości za 2017 rok.

W uzasadnieniu skargi, Skarżący przedstawili swoją argumentację na poparcie zasadności podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 23 września 2020r. Sąd postanowił na podstawie art. 111

§ 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz.2325 ze zm., zw. dalej: "P.p.s.a.") połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Sz 478/20, I SA/Sz 479/20, I SA/Sz 480/20 do wspólnego rozpoznania oraz odrębnego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa.

Na podstawie art.134 § 1 P.p.s.a., Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych określoną w art. 128 O.p. decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Ordynacji podatkowej lub w ustawach podatkowych.

Powołana wyżej zasada pełni bardzo ważną funkcję w zakresie ochrony praw nabytych przez stronę, jak również urzeczywistnia potrzebę stabilizacji porządku prawnego, nadając decyzjom ostatecznym walor trwałości i domniemania prawidłowości. W konsekwencji, wzruszenie takich decyzji nie jest poddane pełnej swobodzie, lecz ogranicza się do ściśle określonych przypadków.

Odstępstwem od powyższej zasady są tzw. tryby nadzwyczajne wzruszania decyzji ostatecznych, w tym tryb wznowienia postępowania.

Instytucja wznowienia postępowania nie służy ponownemu rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Wznowienie postępowania jest zatem instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej. Wskazuje się przy tym, iż instytucja ta nie może być wykorzystywana do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Nie jest to bowiem kontynuacja postępowania zwykłego, a odrębne postępowanie nadzwyczajne, którego granice są ściśle ograniczone konkretną podstawą prawną wymienioną w art. 240 § 1 O.p..

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20.10.2010 r., sygn. akt I FSK 1716/09 a Sąd w tym składzie tą ocenę podziela istota tego postępowania sprowadza się w pierwszym etapie do rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności "uruchomienia" trybu nadzwyczajnego, o czym stanowi art. 243 § 1 cyt. ustawy. W drugim etapie organ podatkowy przede wszystkim ustala, czy rzeczywiście w sprawie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 240 § 1 ww. ustawy, podstaw wznowienia postępowania a w razie pozytywnego wyniku tych czynności, przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy podatkowej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej.

Skarżący wniosek o wznowienie postępowania uzasadnili przedłożeniem nowych dowodów, nie znanych organowi podatkowemu w dacie wydania decyzji wymiarowych za rok 2016 i 2017 r. Zdaniem skarżących z nowych dowodów wynika konieczność dokonania zmiany w decyzjach wymiarowych, w następującym zakresie:

1. Na działce nr [...] .

a) od dnia 21.11.2016 r. powierzchnia gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosiła 2893,18 m2,

b) od dnia 06.02.2017 r. powierzchnia została pomniejszona o 1300 m2 jako grunt przeznaczony dla mieszkańców domu posadowionego na działce nr 522/1. Tym samym od dnia 06.02.2017 r. powierzchnia pod działalność gospodarczą wynosi 1593,18 m2.

c. od dnia 21.11.2016 r. powierzchnia gruntów pozostałych wynosiła 3006,82 m2. Od dnia 06.02.2017 r. powiększono powierzchnię gruntu o 1300 m2. Tym samym od dnia 06.02.2017 r. powierzchnia gruntów pozostałych wynosi 4306,82 m2.

2) Na działce o numerze [...] znajdują się następujące obiekty:

a) 285,28 m2 budynki mieszkalne- (dane bez zmian),

b) 268,05 m2 budynki pozostałe związane z działalnością gospodarczą (dane bez zmian)

c) od dnia 21.11.2016 r. powierzchnia budynków pozostałych wynosi 430,16 m2 (w tym 306,82 m2 budynku przeznaczonego pod działalność oświatową [...] Szkoły jako zwolnione zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. oraz art. 170 ustawy Prawo Oświatowe). Również hala zgodnie z pozwoleniem na budowę była projektowana i uzyskała pozwolenie na budowę oraz odbiór PINB na cele szkoleniowe.

3. Działka nr [...] o powierzchni 3009 m2 od [...].04.2017 r. została przeznaczona pod działalność oświatową.

W myśl przepisu art. 240 § 1 pkt 5 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Należy zauważyć, że ww. przepis wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne

i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto okoliczności te i dowody muszą istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Z kolei przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego.

Zatem pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J.Zubrzycki; Ordynacja podatkowa. Komentarz 2011; Unimex, Wrocław 2011; s. 985). Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te, które dotyczą przedmiotu tej sprawy i mają znaczenie prawne, a więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych.

W efekcie zaakcentować wypada, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przez pojęcie dowodów lub okoliczności nieznanych organowi, który wydał decyzję rozumieć trzeba wyłącznie tylko takie dowody, które nie stanowiły przedmiotu badania w postępowaniu zwyczajnym oraz tylko takie okoliczności, które z badanego materiału nie wynikały.

W odniesieniu zatem do przesłanki wznowienia, o której stanowi art. 240 § 1 pkt 5) O.p., Sąd uznał, że zasadnie przyjęły organy, że w rozpoznawanej sprawie przesłanka ta wystąpiła. Wskazane przez Skarżących informacje należało zakwalifikować jako istotne dla sprawy nowe dowody, istniejące w dniu wydania rozstrzygnięcia i nie znane organowi w tej dacie.

Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie, Sąd zauważa, że spór w niniejszej sprawie ogranicza się do zasadności odmowy - w wyniku wznowienia postępowania podatkowego - uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2017 r. w sprawie określenia skarżącym wysokości podatku rolnego i od nieruchomości, płatnych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2017 w kwocie [...]zł, z uwagi na to, że w wyniku jej uchylenia mogłaby zostać wydana decyzja wyłącznie rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa.

Zgodnie z art. 245 O.p. organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której:

1) uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie;

2) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1;

3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, lecz:

a) w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa, albo

b) wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70".

Jak wynika z zacytowanego przepisu, istnienie przesłanki wznowienia postępowania nie obliguje organu podatkowego do uchylenia decyzji ostatecznej. Rozstrzygnięcie bowiem uzależnione jest od dokonanych ustaleń, a przede wszystkim oceny, czy występująca w sprawie przesłanka uzasadnia uchylenie takiej decyzji, czy też uchylenie decyzji prowadziłoby w konkretnej sprawie do wydania decyzji rozstrzygającej istotę sprawy tak jak w decyzji ostatecznej. Innymi słowy, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie organu podatkowego byłoby po uchyleniu decyzji ostatecznej - na skutek istnienia przesłanki - identyczne lub tożsame jak w decyzji ostatecznej - organ uprawniony jest na zasadzie art. 245 § 1 pkt 3 lit. a odmówić uchylenia decyzji ostatecznej.

W badanej sprawie Kolegium przyjęło, iż przedłożone nowe dowody nie zmieniły i nie miały wpływu na wysokość określonego Skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2017 .

Zdaniem skarżących, w pierwotnej decyzji wymiarowej dokonano błędnego wymiaru podatku od nieruchomości i jako decyzja naruszająca prawo, winna być ona wyeliminowana z obrotu prawnego.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, organy podatkowe uchybiły przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nowe okoliczności przedstawione przez Skarżących wskazują na odmienny stan faktyczny, niż przyjęty przez organy podatkowe za podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu wymiarowym.

Sądowi wiadomym jest z urzędu, że w innych sprawach Skarżących (prowadzonych w trybie postępowania zwykłego), w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za kolejne lata tj: 2018, 2019, dotyczących tego samego przedmiotu sprawy, organ odwoławczy uchylił decyzje organu I instancji, stwierdzając naruszenie przez organ art. 187 § 1 O.p. W tamtejszych sprawach, organ I instancji badał, czy na działkach nr [...] i nr [...] są budynki i budowle związane

z działalnością gospodarczą, dążył do ustalenia wartości budowli powołując w tym celu biegłego rzeczoznawcę majątkowego, przeprowadzono oględziny nieruchomości.

Z uwagi na zakwestionowanie przez skarżących prawidłowości wyceny sporządzonej przez biegłego i brak ustosunkowania się przez organ do zastrzeżeń skarżących oraz w związku z niewyjaśnionymi wątpliwościami dotyczącymi powierzchni placu utwardzonego, organ odwoławczy uchylił powyższe decyzje.

W ocenie Sądu, stan faktyczny albo jest ustalony prawidłowo albo nie jest. Nie może być tak, że w trybie postępowania nadzwyczajnego jakim jest postępowanie wznowieniowe organ uznaje, że nowe okoliczności i dowody które przedkładają skarżący a które stanowią ważne elementy stanu faktycznego istotnego zwłaszcza

w postępowaniu wymiarowym, nie stanowią podstawy by dokonywać zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] r., natomiast w postępowaniach wymiarowych za kolejne lata organ odwoławczy stwierdza, że nie został wyczerpująco zebrany

i rozpatrzony materiał dowodowy w sprawie.

Sąd wskazuje, że kwestia wartości budowli czy możliwości wykorzystywania budynku ze względów technicznych do prowadzenia działalności gospodarczej jak również, jaka część budynku jest zajęta na cele działalności gospodarczej jest istotna, albowiem ma zasadniczy wpływ na ustalenie wysokości opodatkowania.

W zaskarżonej decyzji organ nie rozważył również konkretnie, dlaczego nowe okoliczności ujawnione przez skarżących, nie mogły przyczynić się do zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji. Organ jedynie lakonicznie wskazał, że część nieruchomości która zajęta była na prowadzenie działalności oświatowej uznać należy w istocie za nieruchomość zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej. Nie tylko zatem ta część budynków i gruntów nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., ale także nie może ona być opodatkowana stawką przewidzianą dla budynków pozostałych czy gruntów pozostałych.

Powyższy sposób prowadzenia postępowania przez organ podatkowy jest nie do pogodzenia z zasadą praworządności wyrażoną w art. 120 O.p. Sytuacja taka uchybia także ustanowionej art. 121 § 1 O.p. zasadzie prowadzenia postępowania

w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Wobec tak istotnego naruszenia przepisów prawa zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią stanowisko zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu.

Sąd wskazuje jednocześnie, że na obecnym etapie postępowania, w związku ze stwierdzonymi uchybieniami, przedwczesne byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów naruszenia prawa materialnego.

Z tych przyczyn, uznając, że stwierdzone naruszenia przepisów postepowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.