Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2316/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2007 r. postanawia: 1) zwolnić K. P. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla K. P. adwokata


UZASADNIENIE

K. P. (zwana dalej również: "skarżącą") wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2013 r.

w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za

2007 r.

Po wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 403 zł, zwróciła się ona do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Nie posiada nieruchomości, ani zasobów pieniężnych. Oświadczyła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Kilka miesięcy temu była zatrudniona na umowy zlecenia, lecz obecnie nie ma takiej możliwości. Od roku 2007 do roku 2011 prowadziła działalność gospodarczą, lecz ze względu na nieopłacalność zmuszona była ja zlikwidować. W podobnej sytuacji znajduje się teraz jej mąż, który prowadzi działalność gospodarczą. Skarżąca wskazała, że strata z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej przez męża wyniosła w ostatnich trzech miesiącach, w przeliczeniu na miesiąc 4,517,86 zł.

Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie:

a) oświadczenia w sprawie wydatków jakie skarżąca i jej mąż ponoszą na utrzymanie (przeciętnie w miesiącu) oraz wskazania źródeł pokrycia tych wydatków,

b) dokumentów potwierdzających stratę w prowadzonej działalności gospodarczej męża skarżącej (o czym mowa w rubryce nr 10 formularza PPF),

c) dokumentów potwierdzających wysokości dochodów uzyskiwanych przez męża skarżącej w okresie ostatniego roku,

d) oświadczenia jaki skarżąca i jej mąż posiadają tytuł prawny do lokalu, w którym mieszkają (tj. czy są właścicielami, najemcami – jeżeli tak należy nadesłać kopię umowy najmu),

e) oświadczenia w sprawie wysokości kosztów utrzymania mieszkania/lokalu, w którym skarżąca przebywa i źródeł ich pokrycia,

e) wyciągów z posiadanych przez skarżącą oraz jej męża wszelkich rachunków bankowych (zarówno osobistych, jak i firmowych), w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

f) zaświadczenia potwierdzającego status skarżącej jako osoby bezrobotnej,

g) odpisów zeznań podatkowych męża skarżącej za ostatnie dwa lata kalendarzowe.

W dniu 13 grudnia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wymagane oświadczenia i dokumenty. Wynika z nich, że wydatki ponoszone przez skarżącą oraz jej męża na utrzymanie wynoszą ok. 1000 zł miesięcznie, zaś wydatki na utrzymanie działalności męża to ok. 600 zł miesięcznie. Środki na pokrycie tych wydatków pochodzą z działalności gospodarczej męża, która co prawda, przynosi stratę, jednak obrót pozwala na pokrycie tych wydatków.

Skarżąca przedłożyła także:

- wyciągi z dwóch rachunków bankowych męża: jeden z saldem początkowym 11, 55 zł i saldem końcowym 552,80 zł, drugi z saldem początkowym 0, 92 zł i saldem końcowym 4,00 zł.

- decyzję z dnia [...] maja 1974 r. Naczelnika Urzędu Miasta w P. o przydziale lokalu mieszkalnego na podstawie art. 35 i art. 44 Prawa lokalowego,

- 6 kopii umów na czas określony w okresie od lutego do kwietnia 2013 r. zawartych między K. P. a [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dot. wykonywania pracy tymczasowej),

- decyzję Starosty P. z dnia [...] stycznia 2012 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku oraz decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2013 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 18 lutego 2013 r., w związku z podjęciem zatrudnienia,

- druk zgłoszenia K. P. przez męża jako osoby uprawnionej do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego (wypełniony 19 czerwca 2013 r.),

- bilanse firmy męża skarżącej (za okres od 1 lipca 2013 r. do 30 września 2013 r. i za rok 2013),

- odpisy zeznań podatkowych skarżącej i jej męża za rok 2011 i 2012.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.

W niniejszej sprawie uznano, że opisana i udokumentowana przez skarżącą sytuacja rodzinna, majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca obecnie nie uzyskuje dochodów. Była zarejestrowana jako osoba bezrobotna, ale od 18 lutego 2013 r. utraciła ten status. W okresie od lutego do kwietnia 2013 r. podejmowała zatrudnienie – prace tymczasowe. Firma męża skarżącej według bilansu za rok 2013 przyniosła 24 960,06 zł straty. Skarżąca oświadczyła, że wydatki na utrzymanie konieczne jej i jej męża w wysokości ok. 1000 zł i ok. 600 zł w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, pokrywane są w związku z obrotem z działalności gospodarczej. Skarżąca nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie – 403 zł oraz koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – nie mniej niż 240 zł, należało uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z udziałem w niniejszym postępowaniu.

Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.