Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1186/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia NSA Halina Kuśmirek,, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 października 2004 r. sprawy ze skargi M.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. Z. kwotę 10 (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003r. na podstawie art.66 pkt.1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo Budowlane nakazał G. I J. C. - właścicielom działki nr ewid. [...] położonej w I. przy R., usunięcie nieprawidłowości występujących w budynku baru, zlokalizowanym na w/wym. działce, poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych i trzech otworów wentylacyjnych, usytuowanych w ścianie budynku, zlokalizowanego w granicy z działką sąsiednią nr ewid. [...], będącą własnością M.Z.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał również wykonanie nowej wentylacji z pomieszczeń, w których znajdują się przewidziane do likwidacji otwory wentylacyjne, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Wskazał również, że otwory okienne i wentylacyjne należy zamurować ścianą pełną, która jednocześnie wzmocni konstrukcję obiektu znajdującego się na działce od okresu przedwojennego, dopuszczając zamurowanie otworów okiennych pustakami szklanymi typu ,Juxfer" traktowanymi według przepisów p.poż, jako ściana pełna.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzję wydano w związku ze stwierdzeniem nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu. Zdaniem organu administracyjnego wykonanie czynności zawartych w sentencji decyzji doprowadzi budynek baru do stanu zgodnego z obowiązującym prawem .

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła właścicielka sąsiedniej nieruchomości M.Z.. Odwołująca się żąda zamurowania otworów pełną ścianą i otynkowania ścian, usunięcia przewodów elektrycznych oraz nadlewki betonowej na gruncie w ostrej granicy.

Odwołanie złożył również G.C. , który w zasadzie zgadza się z decyzją I instancji lecz odwołanie składa po zapoznaniu się z treścią odwołania M.Z. z dnia 17 stycznia 2003r. wyrażając sprzeciw wobec kolejnych żądań M.Z.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przesyła oba odwołania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. informując jednocześnie ,że M.Z. pomimo wezwania nie uzupełniła opłaty skarbowej.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].02. 2003r. ,po rozpatrzeniu odwołania P. G.C. , utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2003r., nakazującą G. i J.C. -właścicielom działki nr ewid. [...] położonej w I. przy R., usunięcie nieprawidłowości występujących w budynku baru, zlokalizowanym na w/w działce.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że otwory wykonane w latach 1966r. - 1973r., naruszają warunki określone w Zarządzeniu Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. z dnia 19.VII.1966r. Nr 10, poz. 44) obowiązującego w okresie wykonania otworów, zmniejszając odporność ogniową ściany p.poż.

W ocenie organu II instancji argumenty podnoszone w odwołaniu prze P. C. nie mogą skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji. Organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

Skargę na tę decyzję złożyła M. Z. .

Skarżąca wnosi o uwzględnienie podnoszonych w odwołaniu zarzutów domagając się zmiany zaskarżonej decyzji w ten sposób by otwory zostały zamurowane cegłą ceramiczną a nie tzw. luksferami, skasowana została nadlewka przy fundamencie budynku oraz cztery elektryczne przewody zwisające nad działką.

Jak wynika z akt administracyjnych i treści zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego organ II instancji nie rozpoznał odwołania M.Z. złożonego dnia 17.01. 2003r.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymuje stanowisko zawarte w skarżonej decyzji, lecz nie wyjaśnia kwestii związanej z w/w odwołaniem P. Z..

Zdaniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego organ I instancji prawidłowo przyjął, iż w/w otwory, wykonane w latach 1966r. - 1973r., naruszają warunki określone w obowiązującym w dacie wykonania otworów Zarządzeniu Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. z dnia 19.VII.1966r. Nr 10, poz. 44), albowiem zmniejszają odporność ogniową ściany p.poż.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, jedynym zasadnym rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie było nakazanie przez organ I , instancji doprowadzenie budynku do stanu technicznego zgodnego z Prawem budowlanym, na podstawie art. 66 pkt 1 i 2 cyt. ustawy Prawo budowlane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego mającym wpływ na wynik sprawy.

Organ II instancji orzekając w niniejszej nie rozpoznał odwołania M.Z. i nie ustosunkował się zupełnie do jego treści. Wprawdzie M.Z. pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. została poinformowana, że w sprawie podnoszonej w odwołaniu tj. przyłącza energetycznego do wyżej opisanego budynku i nadlewki betonowej przy fundamencie w/w budynku zostały wszczęte odrębne postępowania, jednak wezwał stronę odwołującą się do uiszczenia stosownej opłaty skarbowej, a następnie ,na podstawie art. 133 k.p.a. , a następnie przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy organowi II instancji .

Czynności te nie wyczerpały toku postępowania związanego ze złożonym przez M.Z. odwołania, bowiem odwołanie M.Z. nie było przedmiotem postępowania organu II instancji.

Nadmienić należy, że w przypadku, gdy strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie, po bezskutecznym wezwaniu strony do uiszczenia opłaty, postępuje zgodnie z przepisem art.261 k.p.a., rozpatrując przy tym, czy nie ma w sprawie zastosowania przepis § 4 tegoż artykułu.

Nadmienić również należy, że pozostawienie odwołania bez rozpoznania stanowi jedną z postaci stwierdzenia niedopuszczalności odwołania przewidzianą w art. 134 Kpa (por. np. wyroki NSA z dnia 11 marca 1992 r., III SA 261/92; z 22 stycznia 1993 r., SA/Kr 1988/92). Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ administracyjny stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania.

Mając powyższe na uwadze Sąd administracyjny na podstawie art.145 §1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.