Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 203/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt 4 II SA/Wr 1081/02 oddalającym skargę M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych; przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

We wniosku skarżący podał, że jest osobą samotną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, tj. z zasiłku okresowego w wysokości 238,50 zł i zasiłku celowego w kwocie 100 zł. Wskazał, że nie posiada środków finansowych na opłacenie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Podniósł też, że posiada jedynie dom o powierzchni 86 m2 i działkę gruntu

o powierzchni 278 m².

Postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Pismem z dnia 31 maja 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat J. H.

Pełnomocnik skarżącego złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. Wniósł o "zmianę" zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pełnomocnik skarżącego uznał, że sytuacja osobista, rodzinna i majątkowa skarżącego nie została uwzględniona w stopniu dostatecznym. Jak podał, skarżący utrzymuje się jedynie ze środków z pomocy

społecznej w łącznej kwocie 438,50 zł.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego prawo pomocy winno zostać przyznane skarżącemu w zakresie całkowitym "(...) choćby z uwagi na opłaty sądowe i inne

wydatki w sprawie (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., póz. 270), dalej: p.p.s.a., stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został

on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd.

Według art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (tj. koszty sądowe i koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika) chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy p.p.s.a. określające przesłanki, od spełnienia których zależy przyznanie prawa pomocy.

Art. 244 § 1 p.p.s.a. mówi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Po myśli art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej

w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei, w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W kwestii złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku o zwolnienie

z kosztów sądowych powiedzieć należy, że skarżący na mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. zwolniony jest z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), gdyż nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej.

Tym samym, postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy

w powyższym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt l sentencji postanowienia.

Z kolei, w kwestii wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powiedzieć trzeba, że skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się ograniczonych środków pochodzących z pomocy społecznej. Jego stan majątkowy, jak i wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika bez wątpienia powodują, że przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie jest uzasadnione.

Tym samym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.