Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1767/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258  par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.F. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych-


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. E. F. (dalej - "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Utrzymują się z niewielkich świadczeń z ZUS. Skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 742,14 zł netto, a jej mąż w wysokości 1.617,31 zł netto. Zarówno Wnioskodawczyni jak jej mąż mają poważne problemy zdrowotne. Skarżąca oświadczyła, iż nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Mieszkają z mężem na wsi, w domu należącym do ich syna. Dom ten został kupiony w 2005 r. za kredyt hipoteczny, którego rata wynosi 750 zł miesięcznie. Syn Skarżącej, z uwagi na pracę, przeniósł się z rodziną czasowo na stancję do L.. Dom planował sprzedać. W takiej sytuacji Wnioskodawczyni i jej mąż musieliby sobie wynająć mieszkanie. Z uwagi na fakt, iż stancja w L. przekracza miesięczną ratę kredytu hipotecznego za dom, Skarżąca uzgodniła z synem, że będą z mężem ponosili ten koszt wraz z opłatami za media, w zamian za możliwości mieszkania w tym domu.

Wnioskodawczyni wskazała, iż koszty ich miesięcznego utrzymania wynoszą: 750 zł rata kredytu, 544,18 zł spłata kredytów na zakup opału, 181,08 zł średnia miesięczna na zakup lekarstw, 107 zł opłata za telefony, 156,32 zł energia elektryczna, 34 zł wywóz śmieci, 54 zł gaz, 20 zł woda, 50 zł do Banku [...] za spłatę karty. Skarżąca oświadczyła, iż łączna kwota niezbędnych opłat wynosi 1.900,58 zł. Na życie pozostaje im ok. 460 zł miesięczne. Wnioskodawczyni podniosła, iż z uwagi na trudną sytuacje finansową nie stać jej na leczenie u specjalistów.

Do wniosku Skarżąca załączyła dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych wydatków oraz wysokość uzyskiwanych świadczeń z ZUS.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu

i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się

do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej skarżącej oraz jej zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.

Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 100 zł.

Z kolei z oświadczeń Skarżącej wynika, iż ona i jej mąż utrzymują się jedynie ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 2.359,45 zł. Jednocześnie ponoszą oni wysokie koszty utrzymania, z uwagi na fakt braku własnego mieszkania. Koszty te wynoszą ok. 1.900 zł miesięcznie. Nie posiadają oni żadnych oszczędności. Dodatkowo, zarówno Skarżąca jak i jej mąż, mają poważane problemy zdrowotne.

Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca i jej mąż na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.