Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 17/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Właściwość sądu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 59 § 2, art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych postanawia: 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy; 2. oddalić wniosek o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 sierpnia 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. M. i J. M. o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2008 r. zostali wezwani

do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy

poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie zostało prawidłowo doręczone każdemu ze skarżących w dniu 7 lipca 2008 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnili wniosku.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej określana "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenia skarżący J. M i J. M. wnieśli sprzeciw zawarty w piśmie z dnia 25 sierpnia 2008 r. (wpływ do Sądu dnia 29 sierpnia 2008r.). W piśmie skarżący wskazali, że wnoszą sprzeciw na Zarządzenie z dnia 1 sierpnia 2008 r. oraz całe postępowanie prowadzone pod sygn. II SAB/Go 17/08, gdyż ich skarga nie dotyczy "jakiejś bezczynności PINB w N." lecz oskarżają ten organ o "bezprawne napaści administracyjne" na nich i na ich prywatną własność – nieruchomość.

Ponadto skarżący zobowiązują w tym piśmie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. do przekazania akt sprawy o sygn. II SAB/Go 17/08 do sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z ich "oskarżenia z dnia 12 lipca 2008 r. w sprawie bezprawnych napaści administracyjnych grupy zorganizowanej, nieformalnej, przestępczej (niektórych) urzędników – funkcjonariuszy państwowych, w tym GINB w Warszawie, WINB w Gorzowie Wlkp. i PINB w N."

Skarżący stwierdzili, że sprawa "bezprawnej napaści administracyjnej" nie może być traktowana jako sprawa na bezczynność organu, a zatem nie są oni stroną postępowania w sprawie bezczynności. Oświadczyli też, że nie wiąże ich żaden stosunek prawny z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i nie istnieje żadna podstawa prawna aby Sąd ten badał "bezprawną napaść administracyjną jednego z członków tej zorganizowanej, nieformalnej i przestępczej grupy", gdyż sprawą tą zajmuje się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy odnieść się do formalnie złożonego sprzeciwu od wskazanego na wstępie zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Z przyczyn wskazanych w zarządzeniu Referendarza z dnia 1 sierpnia 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał zwrotowi na podstawie przepisów art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.

Z treści art. 257 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

Wobec tego, że skarżący w pkt VI skargi zawarli wniosek "o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu", a jednocześnie nie złożyli wymaganego formularza, zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2008 r. do uzupełniania wniosku. Konkretnie przesłano skarżącym formularz PPF celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie doręczono prawidłowo skarżącym w dniu 7 sierpnia 2008 r. i w wyznaczonym terminie czynności, do jakich zostali zobowiązani, nie zostały wykonane. W konsekwencji należało wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.

Zaznaczyć trzeba, że w istocie skarżący wnosząc sprzeciw nie zakwestionowali powyższych ustaleń dotyczących nieusunięcia przez nich braku formalnego wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Z treści złożonego pisma nie wynika, aby skarżący podważali konkretnie zarządzenie z dnia 1 sierpnia 2008 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, lecz raczej sprzeciwiają się prowadzeniu postępowania w sprawie dotyczącej bezczynności Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w N.

Z tych względów należało, zgodnie z art. 260 w zw. z art. 252 § 2 i art. 257 p.p.s.a. orzec ponownie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wskazać należy, że sprawa dotycząca bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. wskutek postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r. o uznaniu się niewłaściwym i przekazaniu sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim.

Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia powołanego postanowienia, wskutek skargi J. i J. M. z dnia 12 lutego 2008 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zarejestrowano oddzielnie sprawy na bezczynność: Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (sygn. VII SAB/Wa 20/08), Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (sygn. VII Ko 26/08) oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. ( sygn. VII SAB/Wa 26/08). Ostatnia z wymienionych spraw została przekazana do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r., wobec niezaskarżenia, stało się prawomocne i akta sprawy przekazane zostały do Sądu w Gorzowie Wlkp. (wpływ akt w dniu 11 czerwca 2008 r.). Sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Go 17/08.

Zgodnie z art. 59 § 2 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Z tego powodu nie mógł być uwzględniony wniosek skarżących o przekazanie akt sprawy Sądowi w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny musiał podjąć czynności w sprawie, czego efektem było zarządzenie Przewodniczącego z dnia 18 czerwca 2008 r. dotyczące badania dopuszczalności skargi i złożonego wniosku w przedmiocie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., wskazując w uzasadnieniu podstawy takiego rozstrzygnięcia. Uprawomocnienie się postanowienia o odrzuceniu skargi oznacza, że sprawa jest zakończona i postępowanie sądowe dalej nie będzie się toczyć.

Niezrozumiały jest w tej sytuacji sprzeciw skarżących co do prowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przedmiotowej sprawy. Sąd z urzędu w niniejszej sprawie nie podejmowałby już żadnych czynności, lecz skarżący wnosząc pismo z dnia 25 sierpnia 2008 r. - zatytułowane jako sprzeciw - sprawili, że Sąd musiał je rozpoznać.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji.