Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 2/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 64 par. 2, art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Warszawa Zachód w W. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wniosku o wstąpienie na miejsce poprzednika prawnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez D. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako strona, wnioskodawca, Skarżąca, spółka) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) Warszawa Zachód z siedzibą w W. (dalej także: organ) w sprawie postępowania wszczętego wnioskiem o wstąpienie na miejsce poprzednika prawnego do postępowań OB I ONW.

W dniu 26 maja 2014 r. strona nadała wniosek na rok 2011 o przyznanie:

- jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego,

- pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatności ONW) w przypadku śmierci rolnika albo zapisu windykacyjnego,

- pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatności ONW) w przypadku następstwa prawnego:

• w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania płatności ONW

• w okresie po doręczeniu decyzji w sprawie przyznania płatności ONW

Strona złożyła również kopię postanowienia ... z dnia ...-02-2014 r. Zgodnie z działem 2 rubryka 1 powyższego postanowienia Organem uprawnionym do reprezentowania podmiotu jest Zarząd, a zgodnie z podrubryką 1 - Dane osób wchodzących w skład organu: D. P. - Prezes Zarządu.

W dniu 9 września 2014 r. Biuro Powiatowe w W. wysłało do wnioskodawcy wezwanie do usunięcia następujących braków formalnych:

1. Dokument potwierdzający zaistnienie następstwa prawnego albo kopia tego dokumentu powinna być poświadczona za zgodność z oryginałem przez notariusza albo potwierdzona za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika Agencji.

2. Brak oświadczenia następcy prawnego przejmującego posiadanie gruntów rolnych, których dotyczył wniosek o przyznanie płatności ..., mimo iż strona postępowania zaznaczyła checkbox na str. 2/2 wniosku, pkt. 17.

3. Wniosek nie został podpisany.

4. Brak zgodności pomiędzy danymi zawartymi w Zintegrowany Systemie Zarządzania i Kontroli a danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym - dotyczy osoby uprawnionej do reprezentacji spółki D. sp. z o.o.

W dniu 6 października 2014 r. strona złożyła korektę wniosku z oświadczeniem następcy prawnego oraz oryginał postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie XIII Wydział Gospodarczy KRS o sygnaturze ... z dnia ...-02-2014 r., w którym jako osoba do reprezentacji jest wskazany D. P. - Prezes Zarządu. Natomiast korekta wniosku i pozostałe dokumenty złożone zostały podpisane przez P.M.- Prezesa Zarządu.

W dniu ... października 2014 r. Kierownika Biur Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) Warszawa Zachód z siedzibą w W. wydał pismo Nr ... w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w całości, ponieważ z wydruku ze strony internetowej Krajowego Rejestru Sądowego wynikało, że osobą uprawnioną do reprezentacji spółki jest Prezes Zarządu D. P., a nie P.M., zatem podanie złożone przez stronę nie było prawidłowym i kompletnym wnioskiem.

Pismem z 17 listopada 2014 r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy (błędnym pozostawieniu wniosku bez rozpoznania).

Następnie wnioskodawca skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kierownika BP ARiMR w W.

Zdaniem skarżącej, podstawą pozostawienia podania bez rozpatrzenia na podstawie art.64 § 2 kpa może być jedynie nieusunięty w terminie brak formalny podania, który wynika z przepisu prawa. W przypadku niniejszej sprawy wniosek został podpisany. Zdaniem skarżącej wpis w KRS dotyczący reprezentacji ma charakter deklaratoryjny, a zdolność do prezentacji zgodnie z ksh i umową spółki konstytuują uchwały wspólników (taką przedłożono). Tylko nieuzupełnienie braku, który wynika wprost z przepisu prawa może sankcjonować pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w trybie omawianego art. 64 kpa. W ocenie strony skarżącej niewyjaśnienie rozbieżności pomiędzy danymi w ZSZiK a danymi zawartymi w KRS nie stanowi podstawy do uznania braku uprawnienia do reprezentacji osoby popisującej wniosek.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Warszawa Zachód wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Pośród szeregu zasad ogólnych postępowania administracyjnego szczególne znaczenie z punktu widzenia jego sprawności ma zasada wyrażona w art. 12 k.p.a., tj. zasada szybkości i prostoty postępowania. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy.

Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przepisy k.p.a. nie wyjaśniają charakteru prawnego pozostawienia pisma bez rozpoznania. W doktrynie i orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji ani postanowienia.

Na szczególną uwagę zasługuje uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00 (OSNAPiUS z 2000 r. nr 19, poz. 702, OSP 2001 r., z.1, poz.12). W uzasadnieniu powołanej uchwały Sąd Najwyższy podkreślił, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku załatwienia tego wniosku w sposób zgodny z zasadą praworządności. W każdym wypadku gdy organ pozostawia wniosek bez rozpoznania, osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią wniosku, przysługuje na ogólnych zasadach skarga na bezczynność organu. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie przyjmował, że wnoszący wniosek, który pozostawiono bez rozpoznania, ma możliwość skorzystania ze środków przewidzianych przez prawo dla przeciwdziałania nieterminowemu załatwieniu sprawy. W konsekwencji NSA uznał, że w przypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania służy jej – gdy zarzuca ona organowi naruszenie prawa polegające na nierozpatrzeniu sprawy w ustawowym terminie – skarga na bezczynność organu (art.3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Konsekwentnie, przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność konieczne jest badanie, czy pozostawienie wniosku bez rozpoznania było uzasadnione i dopuszczalne. Sąd w drodze skargi na bezczynność organu dokonuje – w ramach całego postępowania zainicjowanego wnioskiem – kontroli zgodności z prawem pozostawienia przez organ wniosku bez rozpoznania. Inne rozumienie tego przepisu powodowałoby w konsekwencji pozbawienia strony uprawnienia do domagania się rozpatrzenia sprawy w przewidzianym terminie.

Przepisy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), dają stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę rację należy przyznać Kierownikowi Biura ARiMR i uznać, że nie doszło do bezczynności organu. Skarżąca zwróciła się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. opisanym powyżej wnioskiem z dnia 26 maja 2014 r. Wniosek nie został podpisany, w związku z czym organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał spółkę do usunięcia braków wniosku w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania (kopia zpo w aktach administracyjnych). Organ poinformował jednocześnie, że nieusunięcie braków we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania w całości.

Spółka nadesłała korektę wniosku z dnia 3 października 2014 r., z podpisem P. M. oraz oryginał postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie XIII Wydział Gospodarczy KRS o sygnaturze ... z dnia ..-02-2014 r., w którym jako osoba do reprezentacji został wskazany D. P. - Prezes Zarządu.

Sąd stwierdza, że organ dokonał prawidłowej oceny dokumentacji nadesłanej przez spółkę. W dokumentacji tej brakowało upoważnienia dla P. M. na datę podpisania korekty wniosku, zatem organ nie mógł uznać, że brak formalny wniosku został uzupełniony, skoro korekta została podpisana przez osobę nieposiadającą upoważnienia. Z powyższego wynika, że podanie złożone przez spółkę nie było prawidłowym i kompletnym wnioskiem. Konkludując Sąd uznaje, że należy podzielić pogląd organu o konieczności pozostawienia wniosku strony z dnia 26 maja 2014 r. bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.