Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 75/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G., R. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia: przyznać prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 05 marca 2015 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący M. i R. G. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżących formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Rodzina utrzymuje się z renty inwalidzkiej skarżącej w wysokości "[...]"zł oraz emerytury i dodatku inwalidzkiego skarżącego w kwocie "[...]" zł. Łączny dochód rodziny wynosi "[...]" zł. Skarżący podali, iż są właścicielami połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, mieszkania o powierzchni 115 m2, nieruchomości rolnej we współwłasności z czterema osobami. Innego majątku nie posiadają.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawcy wskazali na problemy ze zdrowiem. Wyjaśnili, iż M. G. jest po operacji "[...]", w związku z tym ponosi koszty dojazdu do Szpitala w Warszawie w wysokości 200 zł każdorazowo. Wnioskodawca zaś jest inwalidą "znacznego stopnia". Podkreślili, iż ponoszą następujące koszty utrzymania: leki 573 zł, dojazdy do placówki w Warszawie – 200 zł, prąd 263 zł, woda 156 zł, gaz 153 zł, śmieci 29 zł, szambo 140 zł, TV- 50 zł, telefon -35 zł, środki czystości 25, przybory do pisania 20 zł. Łączne wydatki określili na kwotę 1803 zł. Dodatkowo wyjaśnili, że uzyskują pomoc z MOPS w kwocie 200 zł na naprawę ściany , opał i na życie. Odnosząc się do posiadanego majątku wyjaśnili, że lokalizacja nieruchomości obok cmentarza oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez ścieki cmentarne, śmieci i inne nieczystości pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. W przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą budżetu Państwa osobom, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy są przy tym określone ogólnie, a więc uznaniu sądu pozostawił ustawodawca ocenę przedstawionych we wniosku okoliczności przemawiających, zdaniem strony, za rozstrzygnięciem korzystnym dla niego. Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 roku (sygn. akt FZ 478/04, niepubl.) opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego, muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżących z obowiązku ich ponoszenia.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że gospodarstwo domowe wnioskodawców utrzymuje się z kwoty w wysokości "[...]" zł. Z tego ponoszą stałe wydatki miesięczne w wysokości 1803 zł. Sytuacja wnioskodawców nie pozwala zatem na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, a w konsekwencji wnioskodawcy nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem przed sądem administracyjnym jak i związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. Uzasadniony jest zatem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 orzeczono jak w sentencji postanowienia.