Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1121/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 23 ust. 1 pkt 38, art. 11 ust. 1-2b, art. 3 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 30f, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a i pkt 9, art. 30b ust. 1 i 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 152, art. 236, art. 242
journal: Dz.U. 2013 poz 1030
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dominik Gajewski, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant referent Piotr Niewiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi J. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz J. C. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrot kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Skarżący – J. C. we wniosku z 6 listopada 2015r., zwrócił się o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (zwany dalej "p.d.f.") w zakresie skutków podatkowych objęcia udziałów w spółce kapitałowej.

Skarżący opisując zdarzenie przyszłe wskazał, że będąc polskim rezydentem podatkowym, zostanie udziałowcem w spółce kapitałowej niebędącej polskim rezydentem podatkowym (zwana dalej: "Spółką"). Udziały w Spółce obejmie w zamian za wkład pieniężny. Na podstawie uchwały o zmianie umowy Spółki dotyczącej podwyższenia kapitału będzie miał prawo do objęcia nowych udziałów w Spółce. Udziały obejmie za wkład odpowiadający wartości nominalnej udziałów i opłaci je, zgodnie z umowy Spółki kwotą odpowiadającą wartości podniesionego kapitału zakładowego. Wartość rynkowa ww. udziałów będzie wyższa niż ich wartość nominalna, gdyż Spółka będzie posiadała majątek o wartości wyższej niż aktualna wysokość kapitału zakładowego na dzień wkładu. Wartość kapitału zakładowego Spółki, według stanu przed i po omawianym podwyższeniu, będzie niższa niż wartość rynkowa majątku Spółki. Różnica wynika z faktu, iż część majątku Spółki będzie zapisana na innych kapitałach i funduszach, w tym na kapitale zapasowym; może to być m.in. tzw. agio emisyjne wynikające z wcześniejszych wkładów do Spółki, dokonanych przez innych udziałowców, w tym również udziałowców powiązanych ze Spółką. Udziały objęte przez Skarżącego nie będą podlegały obowiązkowej wycenie, ale, gdyby po podwyższeniu kapitału zakładowego dokonać wyceny, wartość nominalna udziałów byłaby niższa niż wartość rynkowa całego majątku Spółki, w części przypadającej na te udziały. Wartość nominalna udziałów byłaby niższa od ich wartości rynkowej (gdyby całą wartość rynkową Spółki podzielić na ilość objętych przez Skarżącego udziałów). Analogicznie wyglądałaby sytuacja innych udziałowców Spółki, w tym powiązanych ze Skarżącym, jako że wartość nominalna posiadanych przez nich udziałów - przed i po przystąpieniu Skarżącego - będzie niższa od wartości rynkowej udziałów. Sytuacja Skarżącego nie będzie odbiegać od sytuacji innych wspólników Spółki, gdyż wartość nominalna ich udziałów jest niższa od wartości rynkowej udziałów (gdyby całą wartość rynkową Spółki podzielić na ilość posiadanych przez nich udziałów. Skarżący w efekcie przystąpienia do Spółki nabędzie mniejszościowy pakiet udziałów w Spółce.

Skarżący w związku z tym zadał cztery pytania, ale przedmiotem interpretacji są tylko dwa z nich:

1) czy objęcie przez Skarżącego udziałów w Spółce po wartości nominalnej, która z uwagi na ww. uwarunkowania, jest niższa niż wartość rynkowa obejmowanych udziałów spowoduje powstanie u Skarżącego przychodu (dochodu) w momencie objęcia udziałów?

2) w którym momencie Skarżący rozpozna dochód związany z objętymi udziałami w Spółce i czy będzie to moment odpłatnego zbycia udziałów?

Zdaniem Skarżącego w momencie objęcia udziałów Spółki za wkład pieniężny nie powstanie po jego stronie przychód (dochód) i w związku z tym nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku z tego tytułu. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012r. poz. 361 ze zm.; zwana dalej: "u.p.d.f.") opodatkowaniu p.d.f. podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku". Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 u.p.d.f., dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 i art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów".

Zasady opodatkowania transakcji wnoszenia wkładów do spółek kapitałowych uregulowano więc wyłącznie przy wnoszeniu tzw. wkładów niepieniężnych. Zobowiązanie podatkowe powstanie więc tylko, gdy ustawa tak wskazuje. Obowiązku podatkowego nie można domniemywać. Skoro ustawodawca nie odnosi się do wniesienia wkładu pieniężnego do spółki prawa handlowego (odmiennie niż w przypadku wnoszenia wkładu niepieniężnego), zdarzenie takie nie wywołuje skutków w p.d.f. Ustawodawca nie wskazuje ponadto, iż moment wyceny udziałów może się wiązać z powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego.

W przypadku wnoszenia wkładów do spółek kapitałowych (zdarzenie przyszłe) zastosowanie znajduje art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f., zgodnie z którym przychodem jest "nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny". Przepis ten dotyczy wyłącznie objęcia udziałów w spółce kapitałowej za wkład niepieniężny, a Skarżący obejmie udziały w zamian za wkład pieniężny - co nie rodzi skutków na gruncie u.p.d.f. i zobowiązanie podatkowe nie powstanie. Wniesienie wkładów pieniężnych do spółek kapitałowych znajdują się więc poza zakresem przedmiotowym u.p.d.f. Dotyczy to wspólnika przystępującego do spółki i wnoszącego na pokrycie wkładu kwotę pieniężną – Skarżącego, jak i dotychczasowych wspólników. Skarżący nie będzie więc zobowiązany do zapłaty p.d.f. w związku z objęciem ww. udziałów.

Zdaniem Skarżącego stanowisko to potwierdza też art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f., w którym wskazano, że w momencie objęcia udziałów w spółce będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz papierów wartościowych nie można rozliczyć kosztów. Jako koszt wydatki można rozpoznać w momencie sprzedaży udziałów. Ustawodawcę moment rozliczenia przychodu z objęcia udziałów przesunął na chwilę sprzedaży udziałów. Skarżący prezentując ww. stanowisko powołał się na interpretacje indywidualne z tego zakresu.

2. Minister Finansów (zwany dalej także "Ministrem") w interpretacji indywidualnej z 15 grudnia 2015r. uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe i powołał się na treść art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1 i 2, 2a, 2b, art. 3 ust. 1, art. 4a u.p.d.f.

Zdaniem Ministra przychodem jest każda forma przysporzenia majątkowego, zarówno pieniężna, jak i niepieniężna, w tym nieodpłatne świadczenie otrzymane przez podatnika. Skarżący osiągnie przychód ze świadczenia częściowo odpłatnego, do jakiego dojdzie w wysokości różnicy pomiędzy wartością nominalną obejmowanych udziałów, a ich wartością rynkową. Skarżący nie pozostaje w stosunku pracy ze spółką, więc jego przychód należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.f. Użycie w ww. przepisie sformułowania "w szczególności" oznacza, że jest to tylko wyliczenie przykładowe i przychodami z innych źródeł są jeszcze inne przychody nie wymienione wprost w tym przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W sprawie będzie to przychód odpowiadający wartości rynkowej objętych lub nabytych udziałów pomniejszony o wydatki na ich objęcie lub nabycie. Przychód powstanie w momencie otrzymania udziałów. Należy bowiem odróżnić czynność nabycia udziałów od ich odpłatnego zbycia.

Objęcie udziałów w spółce kapitałowej poniżej ich wartości rynkowej, spowoduje u Skarżącego powstanie przychodu w dniu objęcia udziałów z tytułu uzyskania częściowo odpłatnego świadczenia, stanowiącego różnicę między wartością rynkową udziałów, a odpłatnością poniesioną przez Skarżącego na ich objęcie.

3. Minister Finansów, w odpowiedzi z 1 lutego 2016r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane przez Skarżącego 23 grudnia 2015r. stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji.

4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. interpretację indywidualną wniósł o jej uchylenie i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami, z uwagi na naruszenie: a) art. 9 ust. 1 i 2 w zw. z art. 11, art. 20 ust. 1, art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. - przez jego błędną wykładnię i uznanie, że w przypadku objęcia udziałów w spółce kapitałowej poniżej ich wartości rynkowej u Skarżącego powstanie przychód z częściowo odpłatnego świadczenia, stanowiący różnicę między wartością rynkową udziałów a odpłatnością na ich objęcie, która jest równa wartości nominalnej udziałów; b) art. 14c § 1 i 2, art. 14a § 1 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749; zwana dalej: "O.p.") - przez naruszenie przepisów postępowania w zakresie obowiązku dokonania oceny stanowiska Skarżącego i prowadzenia postępowania w sposób "budzący" zaufanie do organów podatkowych i w konsekwencji nie odniesienie się w sposób wyczerpujący do uzasadnienia stanowiska Skarżącego zawartego we wniosku, w tym przytoczonych tam interpretacji indywidualnych i naruszenie obowiązku dążenia do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe.

Zdaniem Skarżącego nie ma podstaw do stwierdzenia, że art. 20 ust. 1 u.p.d.f. miał zastosowanie do objęcia udziałów przez Skarżącego w Spółce poniżej ich wartości rynkowej w zamian za wkład pieniężny. U.p.d.f. przewiduje powstanie przychodu jedynie w przypadku wnoszenia tzw. wkładów niepieniężnych (aportów) - na moment wniesienia wkładu do spółki kapitałowej (a także od 1 stycznia 2014 r. spółki komandytowo - akcyjnej). U.p.d.f. nie zawiera przepisów wskazujących na powstanie obowiązku podatkowego na moment objęcia udziałów (akcji) w zamian za wkład pieniężny. Z zasad wykładni prawa podatkowego wynika, iż zobowiązanie podatkowe powstaje wyłącznie, gdy ustawa tak wskazuje. Obowiązku podatkowego nie można domniemywać. Skoro ustawodawca nie reguluje wniesienia wkładu pieniężnego do spółki prawa handlowego (odmiennie niż ma to miejsce w przypadku wnoszenia wkładu niepieniężnego), zdarzenie takie nie wywołuje skutków w p.d.f. W analizowanym zdarzeniu przyszłym zastosowania nie znajduje art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. zgodnie z którym przychodem jest "nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny". Przepis ten dotyczy wyłącznie objęcia udziałów (akcje) w spółce kapitałowej za wkład niepieniężny.

W tym zakresie Skarżący powołał się na interpretacje indywidualne oraz przytoczył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 18 grudnia 2014r. sygn. akt I SA/Sz 1179/14 oraz odwołał się do treści art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f.

5. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

2. Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej w granicach określonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") stwierdził że wydana interpretacja jest nieprawidłowa.

3. Spór w sprawie sprowadzał się do tego, czy objęcie przez Skarżącego udziałów w spółce kapitałowej po wartości nominalnej w zamian za wkład pieniężny odpowiadający wartości podniesionego kapitału zakładowego Spółki, gdy wartość rynkowa udziałów będzie wyższa niż ich wartość nominalna - spowoduje powstanie u Skarżącego przychodu (dochodu) i w którym momencie to nastąpi, czy w dacie objęcia udziałów czy w dacie ich sprzedaży.

Zdaniem Skarżącego, z uwagi na treść art. 9 ust. 1 i 2 oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. przychód Skarżącego powstanie jedynie w dniu sprzedaży udziałów, więc nie będzie on zobowiązany do zapłaty p.d.f. w dniu objęcia ww. udziałów.

Minister Finansów przyjął natomiast z uwagi na treść art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1-2b, art. 3 ust. 1, art. 20 ust. 1 u.p.d.f., że objęcie udziałów w spółce kapitałowej poniżej ich wartości rynkowej, spowoduje u Skarżącego powstanie przychodu w dniu objęcia udziałów z tytułu uzyskania częściowo odpłatnego świadczenia, stanowiącego różnicę między wartością rynkową udziałów, a odpłatnością poniesioną przez Skarżącego na ich objęcie.

4. W ocenie Sądu rację w tym sporze, należy przyznać Skarżącemu.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 u.p.d.f. opodatkowaniu p.d.f. podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 u.p.d.f. dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f, nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. stanowi, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny.

Tym samym w u.p.d.f. przewiduje powstanie przychodu na moment wniesienia wkładu do spółki kapitałowej (a także od 1 stycznia 2014r. spółki komandytowo- akcyjnej) jedynie w przypadku wnoszenia tzw. wkładów niepieniężnych (aportów). Skoro Ustawodawca w katalogu przedmiotów opodatkowania p.d.f. nie wymienił wniesienia wkładu pieniężnego do spółki prawa handlowego, należało uznać, że objęcie udziałów za wkład pieniężny w spółce kapitałowej nie wywoła skutków na gruncie u.p.d.f. i zobowiązanie podatkowe z tego tytułu nie powstanie. Ustawodawca nie wskazuje także, by moment wyceny udziałów mógłby się wiązać z powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego. Analogiczne stanowisko było już prezentowane w orzecznictwie Sądów administracyjnych (por. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Szczecinie z 18 grudnia 2014r. sygn. I SA/Sz 1179/14 oraz WSA w Warszawie z 6 lutego 2017r. sygn. akt III SA/Wa 1137/16 - dostępne na www.nsa.gov.pl).

Wskazać należy, że Skarżący we wniosku nie wskazał konkretnej spółki kapitałowej, w której dojdzie do podwyższenia kapitału, tym niemniej wyjaśnił, że stanie się udziałowcem tejże Spółki. Możliwe było zatem sięgnięcie do art. 152 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., zwana dalej: "k.s.h.", w którym wskazano, że kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości nominalnej. Kapitał zakładowy stanowi określoną wartość formalną stanowiącą sumę udziałów w kapitale zakładowym i jest wartością zapisywaną w bilansie spółki po stronie biernej. Wniesione do spółki składniki majątkowe stanowią majątek pierwotny będący podstawą funkcjonowania, natomiast w toku działalności spółka nabywa nowe składniki, które powiększają jej majątek, ale nie wpływa to na powiększenie kapitału zakładowego (por. komentarz A. Kidyby do art. 152 k.s.h., Lex).

Wspólnicy obejmują nowe udziały w tym kapitale, a ilość udziałów danego wspólnika jest istotna, gdyż wpływa na prawa wspólnika w spółce, np. żądania zwołania zgromadzenia wspólników (art. 236 k.s.h.), prawo głosu (art. 242 k.s.h.). W sp. z o.o. zatem o zakresie praw danego wspólnika decyduje ilość posiadanych przez niego udziałów. Natomiast wartość bilansowa majątku spółki dla określenia ilości udziałów jest wartością obojętną. Wartość ta jest zmienna i zależy od wielu czynników. Jednego dnia wartość bilansowa majątku spółki znacznie przewyższa wartość kapitału zakładowego, a kolejnego dnia, w wyniku zaciągnięcia przez spółkę kredytu, np. celem dokonania inwestycji, wartość tego majątku jest ujemna. Wahania tej wartości nie mają wpływu ani na prawa wspólnika inkorporowane w posiadanych przez niego udziałach ani na wysokość kapitału zakładowego spółki. Uprawnione jest zatem twierdzenie, że kapitał zakładowy sp. z.o.o. nie jest równoważony przez wartość bilansową majątku spółki. Brak jest, wobec tego, podstaw do formułowania postawionej przez Ministra Finansów tezy o nabyciu częściowo odpłatnego świadczenia przez wspólnika w dniu ich objęcia. Wspólnik nie obejmuje bowiem udziałów w majątku spółki liczonym bilansowo, a obejmuje udziały w kapitale zakładowym spółki.

W konsekwencji brak było podstaw do zastosowania w odniesieniu do opisanego we wniosku stanu przywołanych przez organ w zaskarżonej interpretacji przepisów art. 11 ust. 1 u.p.d.f., gdyż wspólnik nie nabywa świadczenia za częściową odpłatnością. Nie znajdowały także zastosowania dalsze jednostki redakcyjne art. 11 u.p.d.f., określające w jaki sposób powinna być ustalana wartość nabytego świadczenia. Z tych samych powodów nie znajdzie zastosowania art. 20 ust. 1 u.p.d.f., gdyż wspólnik nie otrzymuje nieodpłatnego świadczenia. Wspólnik nabywając za wkład pieniężny udziały w kapitale zakładowym, także gdy wartość kapitału zakładowego jest różna od wartości bilansowej majątku spółki nie otrzymuje poza nabytymi udziałami innego świadczenia.

Za słuszny należy zatem uznać sformułowany w skardze wniosek o błędnej interpretacji ww. przepisów, także w kontekście art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. i art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. wyraźnie stanowi, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny, to a contrario przyjąć należy, że ustawodawca ze zdarzeniem w postaci objęcia udziałów w spółce kapitałowej w zamian za wkład pieniężny nie wiąże skutków podatkowych. Trafnie więc Skarżący zauważył, że Ustawodawca postanowił, że nabycie udziałów w spółce kapitałowej przez osobę fizyczną w zamian za wkład pieniężny nie podlega opodatkowaniu p.d.f.

Nie oznacza to jednak, że przychody wynikające z objęcia udziałów w spółce kapitałowej są całkowicie wyłączone z opodatkowania p.d.f. Stosownie bowiem do art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie (...) udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, (...); wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) (...).

Tym samym w sytuacji, gdy Skarżący zbędzie udziały w spółce kapitałowej objęte w zamian za wkład pieniężny, może powstać u niego przychód, podlegający opodatkowaniu p.d.f. Przychód wystąpi, o ile cena uzyskana przez zbywającego z tytułu ich sprzedaży przewyższy koszt ich uzyskania, jakim będzie kwota uprzednio poniesionych wydatków na ich objęcie. Zazwyczaj cena uzyskana ze sprzedaży w udziałów będzie różna od wartości kapitału zakładowego przypadającego na zbywany udział, gdy wystąpi różnica pomiędzy kapitałem zakładowym a wartością bilansową spółki. W tym momencie opisywana przez Skarżącego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej różnica będzie miała wpływ na wysokość przychodu podatnika i w tym momencie będzie podlegała opodatkowaniu stosownie do treści art. 30b ust. 1 i 2 pkt 4 u.p.d.f.

Zdaniem Sądu przekonująca jest zatem argumentacja Skarżącego, że zaakceptowanie wykładni zawartej w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, prowadziłoby do nieprawidłowych i nie wynikających z u.p.d.f. wniosków, iż Skarżący w związku z objęciem udziałów, będzie zobowiązany do zapłaty p.d.f. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. w momencie objęcia udziałów w spółce będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz papierów wartościowych nie można rozliczyć żadnych kosztów. Wydatki zaś można rozpoznać jako koszt dopiero w momencie sprzedaży udziałów. Moment ich rozliczenia został zatem przesunięty przez ustawodawcę do chwili sprzedaży udziałów.

Analiza powołanych w zaskarżonej interpretacji przepisów, prowadzi więc, zdaniem Sądu, do zgoła odmiennych wniosków, niż w niej wyrażone - wniesienie wkładu pieniężnego do Spółki i uzyskanie w zamian udziałów w jej kapitale nie rodzi obowiązku podatkowego w p.d.f. u Skarżącego. Wskazać też należy, że zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.f. źródłami przychodów są (...) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych (...). W świetle zaś art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się (...) należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z (...) odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych".

Tym samym dopiero zbycie udziałów w spółce będącej podatnikiem podatku od osób prawnych stanowi przychód z kapitałów pieniężnych. Jednoznacznie wskazane jest, iż przychód ten rozpoznawany jest dopiero w momencie zbycia udziałów. Wniosek ten potwierdza również okoliczność wskazywana przez Skarżącego, że skoro u.p.d.f. milczy na temat sposobu określenia przychodu w przypadku objęcia udziałów za wkład pieniężny, a określa moment powstania przychodu ze zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną, należy uznać, że dopiero w momencie zbycia przez Skarżącego posiadanych przez niego udziałów w Spółce, powoduje powstanie po jego stronie przychodu podatkowego z tytułu ww. transakcji. Wykładnię taką potwierdza też analiza ww. przepisu art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f., który odnosi się do kosztów uzyskania przychodu. Brzmienie tego przepisu wskazuje na możliwość odliczenia wydatków jako kosztu uzyskania przychodu w momencie zbycia udziałów. Jest to jednoznaczne z wnioskiem, że dopiero w momencie zbycia udziałów u Skarżącego, powstaje przychód, który może być pomniejszony o koszty uzyskania przychodu. Przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f., nie zawiera treści dotyczącej możliwości pomniejszenia uzyskanego przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) o kwoty stanowiące różnice pomiędzy wartością rynkową udziałów (akcji) a odpłatnością poniesioną na ich objęcie, która zgodnie z Interpretacją powinna zostać opodatkowana. Należy zatem zgodzić się z konkluzją, że w takiej sytuacji w momencie odpłatnego zbycia udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny wartość ta byłaby opodatkowana dwukrotnie.

5. Minister Finansów przy ponownym rozpoznawaniu sprawy uwzględni wykładnię prawa dokonaną przez Sąd.

6. Zdaniem Sądu błędna wykładnia ww. przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 9 ust. 1 i 2, art. 11, art. 20 ust. 1 i art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. była wystarczająca do uznania, że zaskarżoną interpretację należało wyeliminować z obrotu prawnego. Sąd ocenia ponadto, że Minister Finansów nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek lakonicznie Minister, odniósł się do powołanych przez Skarżącego interpretacji indywidualnych tym niemniej wadliwość ta nie miała decydującego znaczenia w rozpoznawanej sprawie z uwagi na opisane w pkt 4 uzasadnienia wyroku naruszenia norm prawa materialnego.

7. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji.

Sąd o zwrocie kosztów postępowania sądowego Skarżącemu postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 i 4 oraz art. 209 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), strona skarżąca była reprezentowana przez doradcę podatkowego, a wpis był wpis był stały i wynosił 200zł, zaś opłata od pełnomocnictwa 17 zł (punkt drugi sentencji).