Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 192/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 162/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w warszawie z dnia 21 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 21 listopada 2018 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 31 stycznia 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym 27 lutego 2019 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis nie został uiszczony.

Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późń.zm.; dalej p.p.s.a.), stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty.

W zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie opisanego wyżej postanowienia, zarzucając mu naruszenie:

- art. 58 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo że brak było podstaw,

- art. 73 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została prawidłowo doręczona, podczas gdy Skarżąca nie otrzymała powiadomienia o pozostawieniu przesyłki.

Skarżąca argumentowała, że doręczenia w postępowaniu sądowym następują na adres prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, gdzie biuro czynne jest od poniedziałku do piątku w godzinach 8-18 oraz w soboty w godzinach 8-14. Żaden z pracowników Skarżącej nie przekazał jej pierwszego ani powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu spornej przesyłki w placówce pocztowej, a zatem nie można przyjąć, że doręczenie odpisu zarządzenia nastąpiło w sposób prawidłowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W myśl art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Dokonując zatem doręczenia przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. doręczający - zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1222 ze zm., dalej: rozporządzenie), po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza adnotację "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis.

Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie 7 dni, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 65 § 2 i art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.).

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie nie podważono w sposób skuteczny domniemania, iż zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata (Skarżącej).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że 4 lutego 2019 r. podjęto próbę doręczenia Skarżącej przesyłki o nr [...]. Z uwagi na brak możliwości uczynienia tego w sposób określony w art. 65-72 p.p.s.a. pracownik Poczty Polskiej w dacie tej pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienie o złożeniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej przy ul. [...]. Powtórne awizo pozostawiono 12 lutego 2019 r. Przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej. Wskazują na to adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone podpisami pracowników Poczty Polskiej i stosownymi pieczątkami (k. 23 akt sądowych).

Skarżąca nie podważyła w sposób skuteczny powyższych ustaleń, a tym samym domniemania, że zawiadomienie (awizo) o pozostawieniu spornej przesyłki w placówce pocztowej dotarło do rąk adresata. Za niewystarczające w tym względzie należy uznać ogólnikowe wyjaśnienia Skarżącej w kwestii braku pozostawienia pod adresem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej powiadomienia o złożeniu spornej przesyłki w placówce pocztowej, zawarte w zażaleniu, niepoparte żadnymi dowodami wskazującymi na wadliwości w zastosowanym przez pocztę trybie doręczenia.

Mając powyższe na uwadze za trafne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji co do tego, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało w sposób prawidłowy uznane za doręczone Skarżącej 18 lutego 2019 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu zasadne było odrzucenie przez WSA w Warszawie skargi Strony na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.