Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 23/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 155 poz 1298
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie zatwierdzenia zmian statutu oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 23/09

Uzasadnienie

P. – dalej P. - wystąpił [...] lutego 2009 r. ze skargą (data wpływu do Ministerstwa Sportu i Turystyki) na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie wydania decyzji w przepisanym terminie o zatwierdzeniu zmian w statucie. Skarżący podnosił, że do dnia wniesienia skargi żądanej decyzji nie otrzymał.

Skargę złożono w następującym stanie faktycznym;

W dniu [...] września 2006 r. P. wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie zmian w statucie dokonanych przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Delegatów P. w dniu [...] sierpnia 2006 r. Zgromadzenie Delegatów podjęło uchwałę w trybie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298 ze zm.) – dalej jako ustawa.

Pismem z dnia [...] września 2006 r. ministerstwo zażądało wskazania podstawy prawnej zwołania Zgromadzenia Delegatów oraz przesłania: uchwały o zwołaniu Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Delegatów, porządku obrad, regulaminu Zgromadzenia Delegatów, protokółu komisji mandatowo-skrutacyjnej wraz z listą uprawnionych delegatów, uchwały Zarządu P. w sprawie przyznania mandatów delegatom wraz ze wskazaniem podstawy prawnej ich przydziału oraz jednolitego tekstu statutu P.

W dniu [...] września 2006 r. P. przesłał ministerstwu żądane dokumenty. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. P. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów o nakazanie Ministrowi Sportu i Turystyki rozpatrzenie wniosku z dnia [...] września 2006 r.

W odpowiedzi P. otrzymał pismo ministerstwa z dnia [...] września 2008 r., w którym poinformowano P., że po zapoznaniu się z przedłożonymi dokumentami oraz po przeprowadzonej kontroli i po dokonaniu ogólnej oceny działalności P., na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy, Minister Sportu postanowił cofnąć zgodę na utworzenie P.. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że P. w latach 2004-2006 nie uchwalał planów finansowo – rzeczowych oraz nie przedstawiał sprawozdań /bilansów/ z ich realizacji, czym naruszył § 27 ust. 1 pkt 6 i pkt 33 Statutu P. Kontrola ustaliła, że Komisja Rewizyjna P. do dnia [...] maja 2006 r. nie przeprowadziła kontroli działalności P. za lata 2004-2005 ze szczególnym uwzględnieniem celowości i gospodarności jego działania, co naruszało § 32 ust. 3 Statutu P. i art. 14 ust. 2 ustawy. Zarzucono niedostosowanie Statutu P. do przepisów ustawy. Stwierdzono w wyniku kontroli, że P. jest członkiem I., jednakże organizacja ta nie spełnia wymagań z art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy. Ponadto stwierdzono, że P. zrzesza jedynie 9 klubów, zatem w związku z tym, że w Polsce jest zarejestrowanych kilkaset klubów działających w dziedzinie tańca sportowego, nie jest on reprezentatywny, przez co nie może organizować współzawodnictwa krajowego i międzynarodowego, a więc prawidłowo wykonywać zadań o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy.

W dniu [...] listopada 2006 r. P. zwrócił się do Ministra Sportu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie cofnięcia zgody na utworzenie P. i minister decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymał wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2006 r. o cofnięciu zgody na utworzenie P.

Związek podważył twierdzenia ministra o niespełnieniu kryteriów określonych w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy, uznając że przesłanka ta dotyczy wyłącznie nowotworzonych podmiotów. Z tym stanowiskiem Minister Sportu nie zgadzał się podkreślając, że przepis art. 8 ust. 2 ustawy ma zastosowanie do bieżącej działalności danego podmiotu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy stanowi przesłankę do zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy. W trakcie postępowania administracyjnego stwierdzono, że I. do którego należy P., nie zrzeszając co najmniej 40 państw z co najmniej 3 kontynentów, nie spełnia wymogów ustawy o sporcie kwalifikowanym.

Od wymienionych decyzji P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to Sąd wyrokiem z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie VI SA/Wa 451/07 obie decyzje uchylił. Od wyroku WSA Minister Sportu złożył w dniu [...] marca 2008 r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Uznając zarzuty podnoszone w ww. piśmie za nieprawdziwe P. złożył do Ministerstwa Sportu pismo z dnia [...] września 2008 r. oraz wniosek do Prezesa Rady Ministrów z tej samej daty, w którym żądał, na podstawie art. 38 k.p.a. pociągnięcia do odpowiedzialności pracowników ministerstwa odpowiedzialnych za nie załatwienie w terminie sprawy i na podstawie art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. o wyznaczenie dodatkowego terminu do jej załatwienia.

W odpowiedzi Minister Sportu i Turystyki pismem z dnia [...] listopada 2008 r. poinformował P. o przebiegu postępowania wskazując, że w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję odmawiającą zatwierdzenia Statutu P. Jednocześnie minister wyjaśniał, że opóźnienie w rozpatrzeniu sprawy spowodowane było toczącym się postępowaniem przed WSA w Warszawie w sprawie cofnięcia zgody na utworzenie P. Na wezwanie Sądu z dnia [...] marca 2009 r. minister przedłożył duplikat zwrotnego poświadczenia odbioru przez skarżącego decyzji z dnia [...] października 2008 r. oraz kopię Pocztowej Książki Nadawczej Ministerstwa Sportu i Turystyki z dnia [...] października 2008 r. potwierdzające otrzymanie ww. decyzji przez P. w dniu [...] października 2008 r. oraz w odpowiedzi na skargę Minister Sportu i Turystyki wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna.

Przedmiotem rozpoznania sprawy jest skarga na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w zakresie żądania wydania decyzji o zmianie statutu P. Minister Sportu i Turystyki, stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o sporcie kwalifikowanym jest organem nadzoru w zakresie działalności polskich związków sportowych. Sprawując nadzór minister, zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy może dokonywać kontroli związków. Zakresem kontroli jest objęte badanie działalności polskiego związku sportowego pod względem zgodności z prawem, a także z postanowieniami statutów lub regulaminów wewnętrznych (art. 18 ust. 3 ustawy). Kontrola taka została przeprowadzone i w jej wyniku minister m. in. stwierdził, że postanowienia statutu (dostarczonego przez P. w tekście jednolitym uwzględniającym wprowadzone zmiany przez Zgromadzenie Delegatów) nie spełniają wymagań art. 12 ust. 1 ustawy określającego zadania, do wykonywania których P. był obowiązany.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu zatwierdza statut polskiego związku sportowego oraz wszelkie jego zmiany (art. 9 ust. 1 ustawy o sporcie kwalifikowanym). Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia zatwierdzenia statutu polskiego związku sportowego lub zmian tego statutu w przypadku stwierdzenia niezgodności jego postanowień z prawem lub ustalenia, że postanowienia statutu nie gwarantują wykonywania zadań, o których mowa w art. 12 ust. 1 (art. 9 ust. 2 ustawy). Działając na podstawie wymienionych przepisów Minister Sportu i Turystyki decyzją z dnia [...] października 2009 r. odmówił zatwierdzenia statutu P. wskazując na niezgodność jego przepisów z ustawą o sporcie kwalifikowanym, z ustawą o kulturze fizycznej oraz z ustawą Prawo o stowarzyszeniach. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2008 r., tj. przed wniesieniem przez P. skargi na bezczynność ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W ocenie skarżącego minister pozostaje w bezczynności bowiem wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia statutu P., a nie decyzję o zatwierdzeniu jego zmian. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym zarzut skarżącego o pozostawaniu organu nadzoru w bezczynności nie był zasadny.

Organ administracji pozostaje w bezczynności, gdy nie podejmuje działań w celu załatwienia sprawy, do której załatwienia jest obowiązany z urzędu lub skutkiem złożenia wniosku przez uprawnioną stronę, albo gdy podejmuje jakieś działania, lecz są to zachowania pozorne, nie zmierzające do faktycznego jej załatwienia.

W rozpoznawanej sprawie Minister Sportu i Turystyki wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia statutu P. i to przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu oraz decyzja ta została prawidłowo doręczona, również przed wniesieniem wymienionej skargi. Minister właściwy, działając jako organ nadzoru, nie był związany wnioskiem strony, który miałby ograniczać organ administracji jedynie do zatwierdzenia zmian zgłoszonych do statutu Związku. Innymi słowy minister nie mógł zachować się w sposób wybiórczy – skupiając swoją uwagę wyłącznie na przedłożonych zmianach do statutu. Ograniczając się bowiem jedynie do zgłaszanych zmian w statucie w rezultacie pozbawiłby się kompetencji przysługujących organowi nadzoru, a tym samym mógłby spotkać się z uzasadnionym zarzutem niedopełnienia ciążących na nim obowiązków. Takim zachowaniem mógłby doprowadzić do sytuacji, w której zgłaszane zmiany w statucie mogłyby być wzajemnie ze sobą sprzeczne, jak i sprzeczne z pozostałymi postanowieniami statutu oraz z właściwymi przepisami prawa pozytywnego. Rozpatrując zatem cały statut, dostarczony przez P. w tekście jednolitym uwzględniającym wprowadzone zmiany, minister działał zgodnie z art. 9 ustawy.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.