Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3064/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda AWSA Janusz Kasprzycki / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej W. G. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2003 r wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo przewodnie Prokuratury Rejonowej w K. przekazujące pismo Z. P. z dnia [...] 2003 r. zatytułowane "skarga".

Mając na względzie treść art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071

z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), przyjąć należy, że w dacie wpływu do organu nadzoru budowlanego nastąpiło wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie. Zgodnie, bowiem z przywołanym art. 233 pismo strony w indywidualnej sprawie, mylnie nazwane skargą, wszczyna postępowanie administracyjne z dniem doręczenia organowi administracji (art. 61 § 3 k.p.a.).

Postępowanie to zakończyło się w I instancji wydaniem w dniu [...] 2003 r., decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pakt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późna. zm., zwanej dalej - Prawo budowlane z 1994 r.) i ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) decyzji, znak: [...], przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który mocą jej nakazał W. G. wykonanie określonych czynności polegających na wykonaniu wentylacji grawitacyjnej w kuchni oraz zamurowaniu dwóch otworów okiennych znajdujących się w północnej ścianie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w miejscowości G., usytuowanej w granicy z działką Z. P.

W uzasadnieniu tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w K. wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek Z. P.

W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że na terenie posesji

w miejscowości G. znajduje się m.in. budynek mieszkalny. Obiekt ten jest parterowy ze strychem nieużytkowym, murowany z dachem dwuspadowym krytym płytami falistymi.

Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 2003 r. ustalono, że w północnej ścianie budynku mieszkalnego usytuowanej w granicy działki znajdują się dwa otwory okienne, które jak zeznała właścicielka posesji zostały wykonane

w dacie budowy budynku mieszkalnego. Jeden otwór znajduje się na parterze budynku w pomieszczeniu kuchennym, natomiast drugi na strychu. Ponadto stwierdzono, że w kuchni znajduje się trzon kominowy oraz brak jest wentylacji grawitacyjnej.

Właścicielka oświadczyła do protokołu z oględzin, że budynek został wybudowany w 1959 r. oraz przedłożyła do wglądu zezwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] 1959 r. wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej

w K. wraz ze szkicem sytuacyjnym, z którego wynika, że budynek miał być usytuowany w granicy i posiadać mur ogniochronny. Nie przedłożono natomiast projektu budowlanego na budowę budynku mieszkalnego.

W ocenie organu I instancji dokonane oględziny obiektu wykazały istotne naruszenie warunków technicznych obowiązujących w dacie budowy jak również obecnie.

Na podstawie powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2003 r., znak:[...], nakazał W. G. wykonanie określonych czynności polegających na wykonaniu wentylacji grawitacyjnej w kuchni oraz zamurowaniu dwóch otworów okiennych znajdujących się w północnej ścianie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w miejscowości G., usytuowanej w granicy z działką Z. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2003 r., znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania W. G. uchylił decyzję I instancji w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.

W toku ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, że w czasie budowy obiektu zastosowanie miały przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowie osiedli (Dz. U. z 1928 r. Nr 23, poz. 202).

Zgodnie z art. 277 lit. b wyżej powołanego rozporządzenia, obiekty ogniotrwałe, posiadające od strony granicy otwory, prowadzące do pomieszczeń, przeznaczonych na pobyt ludzi powinny być sytuowane w odległości 4 m od granicy sąsiedniej posesji. Z kolei art. 278 lit, b, dopuszcza sytuowanie bezpośrednio przy granicy działki jedynie budynków z murem ogniochronnym bez otworów i próżni. Natomiast art. 196 określa, że budynki ogniotrwałe, wznoszone bezpośrednio przy granicy sąsiadów, jako też budynki nieogniotrwałe, wznoszone w odległości mniejszej od 4 metrów od tej granicy, powinny być zaopatrzone od strony granicy w mur ogniochronny bez otworów i próżni grubości równającej się, co najmniej długości jednej cegły, wykonany z cegły palonej lub innego materiału ogniotrwałego, wyprowadzony od fundamentów przez wszystkie kondygnacje, a wystający 30 centymetrów ponad dach.

Organ I instancji podniósł, że podobne wymagania stawia budynkom obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690). W myśl § 12 ust. 3 pkt 1 odległość zabudowy od granicy działki budowlanej przy równoległym do granicy sytuowaniu ściany budynku z otworami okiennymi lub drzwiowymi powinna wynosić, co najmniej 4 metry.

Zgodnie zaś z § 232 ust. 6 powyższego rozporządzenia,

w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego dopuszcza się wypełnienie otworu materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10% powierzchni ściany, przy czym klasa odporności ogniowej wypełnienia otworu

w ścianie nie powinna być niższa niż E 30.

Zdaniem organu I instancji zamurowanie otworów okiennych w kuchni i na strychu nie spowoduje utrudnienia w użytkowaniu budynku. Wypełnienie okna np. luksferami lub innym materiałem o podobnych właściwościach, nie ograniczy znacznie dopływu światła zewnętrznego do pomieszczenia, natomiast spowoduje doprowadzenie całego obiektu do stanu zgodnego z przepisami.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego

z 1994 r. przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz określa termin wykonania tych czynności.

Organ I instancji odstąpił od wydania postanowienia z art. 50 Prawa budowlanego z 1994 r. z uwagi na fakt, iż w dniu oględzin otwory okienne były zrealizowane.

Biorąc powyższe fakty pod uwagę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. orzekł jak w sentencji decyzji.

Odwołanie od tej decyzji wniosła W. G. Podniosła w nim, że nałożony powyższą decyzją obowiązek wykonania wentylacji grawitacyjnej w kuchni z jednoczesnym zamurowaniem otworu okiennego w tymże pomieszczeniu oraz na strychu z tego tylko powodu, że znajdują się w ścianie domu, która jest usytuowana w granicy z działką Z. P. krzywdzi ją.

Jej zdaniem aktualnie stan budynku wybudowanego w 1958 r. nie narusza praw sąsiada, ponieważ jego działka nie jest zabudowana ani też nic nie wskazuje, aby w najbliższych miesiącach miał ją zabudować i to akurat w granicy, tuż przy jej domu.

Odwołująca się podniosła także, że nie ma żadnych możliwości finansowych, aby nakazaną przeróbkę budowlaną wykonać. Pobiera, bowiem świadczenie emerytalne w wysokości 800 zł. miesięcznie. Mieszka sama, gdyż mąż zmarł [...]1996 r., syn [...] 2002 r. a szwagier [...] 2003 r. Jej podeszły wiek, zmiany zwyrodnieniowe stawów, postępujące niedowidzenie wymagają stałego przyjmowania leków, co powoduje dodatkowe wydatki. Nie ma, więc możliwości, aby zaoszczędzić pieniędzy i przeznaczyć je na przebudowę.

Decyzją z dnia [...] 2003 r., znak: [...],

w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego( jednolity tekst Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że analiza akt przedmiotowej sprawy wykazała, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.

Jak bowiem wynika z akt sprawy przedmiotowy budynek mieszkamy został wprawdzie wybudowany na podstawie zezwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] 1959 r. wydanego przez ówczesnego Architekta Powiatowego w K., jednakże jego budowa została zrealizowana w sposób niezgodny z tym pozwoleniem oraz niezgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie budowy. Niezgodność ta pozostaje również w sprzeczności z przepisami obowiązującymi obecnie.

Według bowiem szkicu sytuacyjnego stanowiącego załącznik do w/w zezwolenia ściana przedmiotowego budynku usytuowana przy granicy działki powinna posiadać mur ognioochronny, gdy tymczasem inwestorzy wykonali w tej ścianie otwory okienne.

Przepis zaś art. 278 lit b rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (j. t. Dz. U. z 1939 r. Nr 34, poz. 216), obowiązującego w dacie budowy przedmiotowego budynku, dopuszczał sytuowanie budynków bezpośrednio przy granicy działki jedynie budynków posiadających mur ogniochronny bez otworów i próżni. Podobnie określa przepis art. 196 tego rozporządzenia tj., że budynki ogniotrwałe, wznoszone bezpośrednio przy granicy sąsiadów powinny być zaopatrzone od strony granicy w mur ogniochronny bez otworów i próżni, grubości równającej się, co najmniej długości jednej cegły, wykonany z cegły palonej lub innego materiału ogniotrwałego, wyprowadzony od fundamentów i wystający 30 cm ponad dach.

W myśl zaś obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002r (Dz. U. Nr 75, póz., 690 ze zm.) tj. § 12 ust. 3 pkt 1 odległość zabudowy od granicy działki budowlanej przy równoległym do granicy sytuowaniu ściany budynku z otworami okiennymi powinna wynosić, co najmniej 4 m.

Organ odwoławczy podniósł, że przepis § 232 ust. 6 w/w. rozporządzenia dopuszcza natomiast w ścianie oddzielenia wypełnienie otworów okiennych materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10 % powierzchni ściany, przy czym klasa odporności ogniowej wypełnień dla wymaganej klasy odporności ściany oddzielenia przeciwpożarowego (RE I 60) nie powinna być niższa niż E 30.

Powyższe ustalenia i wykazane niezgodności pozwalają, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., na zastosowanie art. 50 i 51 Prawa budowlanego z 1994 r. Jak wynika z ust. 5 art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. przepisy te mają, bowiem odpowiednie zastosowanie, gdy roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r.

W przedmiotowym przypadku roboty związane z remontem przedmiotowego budynku zostały zakończone, a budynek jest użytkowany, a zatem nie było potrzeby wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż zlikwidowanie otworu okiennego

w pomieszczeniu kuchni pozbawiłoby ją. wentylacji, zasadnie również organ I instancji nakazał wykonanie w pomieszczeniu kuchni wentylacji grawitacyjnej.

Zasadne jest również nakazanie opracowania i przedłożenia w organie I projektu budowlanego obejmującego w/w. zakres robót, który winien określać sposób wykonania wentylacji, sposób zamurowania otworów okiennych wraz ze wskazaniem materiału, jaki winien być użyty do ich zamurowania. Ww. zakres robót inwestor jest obowiązany prowadzić pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane.

W odniesieniu do podniesionych zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że nie można uwzględnić argumentu skarżącej, że istniejący budynek mieszkalny "nie narusza praw sąsiada", skoro w toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że przedmiotowy budynek mieszkalny został wybudowany w sposób niezgodny

z udzielonym pozwoleniem na jego budowę oraz niezgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie budowy jak również obowiązującymi obecnie.

Nie ma przy tym znaczenia, że działka sąsiada nie jest zabudowana, bowiem w myśl Prawa budowlanego - obiekty budowlane należy budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych zapewniając spełnienie wymagań podstawowych, w tym bezpieczeństwo pożarowe.

Przedmiotowy budynek został wybudowany w sposób niezgodny

z pozwoleniem na budowę oraz nie spełnia wymagań określonych w przepisach,

a zatem w celu doprowadzenia go do zgodności z tym z przepisami zasadne jest wykonanie zakresu robót wynikającego z rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji.

Pozostałe argumenty, w tym podeszły wiek skarżącej oraz koszty związane

z wykonaniem obowiązku nie mogą wpłynąć na rozstrzygniecie decyzji, wobec jednoznacznego stwierdzenia, że przedmiotowy budynek został wybudowany

z naruszeniem przepisów obowiązujących w dacie jego budowy oraz obowiązujących obecnie.

Skargę na powyższa decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w K. W. G. Podniosła

w niej, że decyzja nakazująca wykonanie jej określonych obowiązków jest dla niej niezmiernie krzywdząca. Budynek skarżącej stoi na działce od roku 1959 i do tej pory nikomu nie przeszkadzały okna, nagle po prawie 45 latach złośliwość sąsiada powoduje, że starej u schyłku życia osobie karze się przeprowadzać remonty budowlane, których koszt przekracza jej możliwości finansowe. Skarżąca podniosła także, że działka sąsiada - P. Z. - nigdy nie była i nie jest działką budowlaną, dlatego niezrozumiała jest jego skarga na jej okna. Twierdzi, że nie zdaje sobie on chyba sprawy z kosztów takich robót budowlanych oraz z tego, że pozbawia ją otworów okiennych w kuchni na zawsze. Wątpi, czy wspomniane luksfery czy też inne materiały dadzą tyle światła, co normalne okno, tym bardziej, że chodzi o stronę północną budynku gdzie zawsze jest ciemniej. Do tego jeszcze wentylacja grawitacyjna i prowadzenie budowy przez specjalistów i pod nadzorem, łącznie

z wykonaniem projektów i użyciem materiałów z certyfikatem. Wszystko to nie daje myśleć inaczej jak o czystej złośliwości sąsiada. Wniosła, zatem o pozytywne ustosunkowanie się do jej skargi biorąc pod uwagę przytoczone przez nią fakty

i jej podeszły wiek.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, jakie wyraził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.).

W świetle art. 1 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie

z art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale nie z przyczyn w niej podniesionych.

W rozpatrywanej sprawie organy administracji uznały, iż do stanu faktycznego tej sprawy zastosowanie mają przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego z 1994 r.,

w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., jak

i powtórnie rozstrzygający sprawę w jej całokształcie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., stanęli na stanowisku, że poprzez realizację spornych dwóch otworów okiennych w północnej ścianie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w miejscowości G., doszło do istotnego odstąpienia od warunków decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego, wydanej w dniu [...] 1959 r. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K.

Podstawą takiego stanowiska organów, było ustalenie istnienia w trakcie przeprowadzania dowodu z oględzin w dniu [...] 2003 r. dwóch otworów okiennych w północnej ścianie przedmiotowego budynku, która, zgodnie ze szkicem sytuacyjnym dołączonym do pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, miała stanowić "mur ognioochronny". Jak wskazał organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji W. G. zeznała, że sporne okna zostały wykonane w dacie budowy budynku mieszkalnego.

W rzeczywistości jednak do protokołu z oględzin przeprowadzanych w dniu [...] 2003 r., który jest mało czytelny, W. G. oświadczyła jedynie, że w miejscu, gdzie jest obecnie murowany budynek mieszkalny, istniał wcześniej mieszkalny budynek drewniany, który w roku 1959 został rozebrany. Z akt sprawy wynika, że M. G. przedłożył natomiast pozwolenie na budowę budynku z 1959 r.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji W. G. stwierdziła, że: "istniejący stan budynku, wybudowanego w 1958 r. nie narusza praw w/w sąsiada...", w odwołaniu zaś od decyzji powiatowego inspektora nadzoru budowlanego z dnia [...] 2003 r. stwierdziła, że budynek został wybudowany w 1959 r. przez jej nieżyjącego od 35 lat teścia, który to uzyskał pozwolenie od właściciela sąsiedniej działki - J. K. - na wykonanie okna w kuchni i na strychu.

Stwierdzenie, że teść W. G. otrzymał zgodę sąsiada na wykonanie spornych okien nie upoważnia do przyjęcia, że sporne otwory okienne zostały zrealizowane w trakcie prac związanych z budową przedmiotowego budynku mieszkalnego.

Istotna, więc dla treści rozstrzygnięcia okoliczność, kiedy wykonano sporne otwory okienne w północnej ścianie budynku nie została przez organy nadzoru budowlanego ustalona.

Powyższe ma kluczowe znaczenie dla zastosowania właściwych przepisów,

w oparciu o które nastąpi doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego

z prawem. Ustalenie bowiem realizacji spornych okien przed 1 stycznia 1995 r. spowoduje konieczność zastosowania przepisów art. 40 Prawa budowlanego

z 1974 r., obowiązującego przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1994 r.

W orzecznictwie został wyrażony pogląd, który Sąd w obecnym składzie podziela, że przepis art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. należy rozumieć

w ten sposób, że obiekt zrealizowany z odstępstwami od pozwolenia na budowę wydanego w dacie obowiązywania ustawy z 1974 r. i całkowicie wybudowany

w czasie obowiązywania tej ustawy podlega unormowaniom tej samej ustawy (por. wyrok NSA z 22 kwietnia 1999 r., IV S.A. 461/97, LEX nr 47182). Stosownie, bowiem do treści art. 65 ust. 1 przepisów przejściowych Prawa budowlanego z 1974 r. przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. stosuje się również do spraw wszczętych przed dniem wejścia jej w życie, a niezakończonych decyzją ostateczną.

Zwrócić należy uwagę jeszcze na jeden aspekt wadliwości wydanej

w niniejszej sprawie decyzji, z czym zgodził się organ odwoławczy, mianowicie organ I instancji w swojej decyzji nałożył na W. G. obowiązek przedłożenia do organu nadzoru budowlanego przed przystąpieniem do robót budowlanych projektu budowlanego, określającego sposób wykonania wentylacji oraz sposób zamurowania spornych otworów okiennych, wykonanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane.

Taki sposób określenia obowiązku jest wadliwy. Obowiązek musi być bowiem na tyle precyzyjnie określony, aby nie powodował żadnych niedomówień, co do kwestii wykonalności decyzji i możliwości ewentualnego późniejszego wyegzekwowania obowiązku, nałożonego tą decyzją, w postępowaniu egzekucyjnym.

Brak jest także przepisów prawa, w oparciu o które organ nadzoru budowlanego mógłby weryfikować wspomniany projekt wykonania wentylacji

i sposobu zamurowania spornych okien, w sytuacji, gdy wydał już merytoryczne rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw.

z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) nakazywała orzeczenie jak w punkcie II sentencji wyroku.

O kosztach natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł

w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r.,

Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).