Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 299/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 1, par. 2, art. 16 par. 2, art. 90 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1212/14 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1212/14 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 17 września 2014 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z 24 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1212/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw S. P. od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 stycznia 2015 r. w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z 17 września 2014 r. nr .... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2014 r.

2. Uzasadniając postanowienie, WSA wskazał, że postanowieniem z 20 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono stronie 27 stycznia 2015 r. wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Skarżący 13 lutego 2015 r. złożył pismo, które zatytułował "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1212/14", wnosząc o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając sprzeciw, stwierdził, że jak wynika z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) termin do wniesienia sprzeciwu od postanowień wydanych przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy wynosi siedem dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Skoro więc strona otrzymała postanowienie referendarza sądowego z 20 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia sprzeciwu 27 stycznia 2015 r., to termin do złożenia sprzeciwu upływał 3 lutego 2015 r. Tymczasem skarżący nadał sprzeciw pocztą dopiero 13 lutego 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

3. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wyraził swoje niezadowolenie z wydania tego postanowienia w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W świetle art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 259 § 3 p.p.s.a. jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu.

Skarżący nie neguje, że w sprawie tej 27 stycznia 2015 r. doręczono mu postanowienie referendarza sądowego z 20 stycznia 2015 r., zaś sprzeciw od tego postanowienia przysługujący skarżący wniósł dopiero 13 lutego 2015 r., gdy tymczasem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu mijał we wtorek 3 lutego 2015 r. Niewątpliwie więc złożenie sprzeciwu nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia określonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. Postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające sprzeciw zostało więc wydane zgodnie z prawem (vide art. 259 § 2 p.p.s.a.).

W kwestii wątpliwości strony co do składu Sądu pierwszej instancji wskazać trzeba, że zgodnie z art. 90 § 1 p.p.s.a. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. W tej sprawie, jak wyżej cytowano, jest przepis szczególny - art. 259 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym przypadku art. 259 § 2 p.p.s.a. nie stanowi inaczej, a zatem aby posiedzenie niejawne, na którym sąd odrzuca sprzeciw, wymagało innego składu niż jednoosobowy. Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji orzekał na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym.

5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.