Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 825/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w zakresie prawa pomocy postanawia I. odrzucić sprzeciw strony skarżącej od zarządzenia z dnia 16 listopada 2016 r.; II. wniosek o prawo pomocy złożony w dniu 14 października 2016 r. pozostawić bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 825/15

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przedłużenia terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 października 2016 r. przez złożenie wypełnionego urzędowego formularza takiego wniosku. Jak wynika z treści art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U.2016.718 ze zm., wcześniej Dz.U.2012.270 ze zm. – p.p.s.a.) sprzeciw nie przysługuje od powyższego zarządzenia. Dlatego, stosując art. 259 § 2 p.p.s.a., niedopuszczalny sprzeciw należało odrzucić.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 października 2016 r. i nie złożył w zakreślonym terminie wypełnionego urzędowego formularza, który został doręczony pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy (stosowne wezwanie pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 7 listopada 2016 r., a wypełniony formularz został złożony w dniu 21 listopada 2016 r.). Wniosek skarżącego o przedłużenie ustawowego terminu na złożenie urzędowego formularza był pozbawiony podstawy prawnej, a przez to nie wywołuje żadnych skutków proceduralnych. Dlatego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 października 2016 r. należało pozostawić bez rozpoznania, stosując art. 257 p.p.s.a., a nadto mając na uwadze uchwałę w sprawie sygn. I OPS 1/08 (por. strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl).

Natomiast wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i raz jeszcze przyznania adwokata, złożony już na urzędowym formularzu, co miało miejsce w dniu 21 listopada 2016 r., będzie podlegał odrębnemu załatwieniu (w jaki sposób, formalnie czy merytorycznie, tego sąd na obecnym etapie nie przesądza), co wywoła skutki w odniesieniu do przyszłych czynności w postępowaniu sądowym.

Dla ścisłości trzeba wyjaśnić, że nin. sądowa kontrola legalności została wszczęta przed dniem 15 sierpnia 2015 r. i dlatego, w wyniku sprzeciwów skarżącego, należało stosować przepisy dotyczące orzekania w sprawach prawa pomocy obowiązujące przed tym dniem, co wynika z art. 2 ustawy nowelizującej p.p.s.a. (Dz.U.2015.658). Zatem, w myśl art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., sprzeciw skarżącego spowodował, że kwestia formalnych wymogów wniosku o prawo pomocy z dnia 14 października 2016 r. podlegała rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez sąd.