Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2512/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania N.M. , na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), uchyliło w całości decyzję Burmistrza L. z dnia [...] listopada 2012 r. ustalającą warunki zabudowy dla działki nr ewid. [...] obręb [...], położonej w L. przy ul. [...] , dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wolnostojącego z częścią usługową w parterze i podpiwniczeniu oraz dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (2 segmenty) wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego:

Pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. H.D. zwróciła się do Burmistrza Miasta L. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr ewid. [...], położonej w L., przy ulicy [...], o powierzchni 3090m² na której planuje inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego z wbudowanymi usługami w parterze i podpiwniczeniu oraz budynku mieszkalnego (2 segmenty budynku) jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej. Wskazując charakterystyczne parametry techniczne inwestycji wnioskodawczyni podała: powierzchnia zabudowy budynku mieszkalno-usługowego - 300m², budynku mieszkalnego-390m², ilość kondygnacji-2 nadziemne i 1 podziemna( w przypadku obu budynków), wysokość zabudowy-12m. Do wniosku dołączono kopię mapy zasadniczej. Pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. Burmistrz Miasta L. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania i jednocześnie wyznaczył siedmiodniowy termin liczony od daty otrzymania zawiadomienia na zapoznanie się z aktami sprawy oraz składanie wniosków i zastrzeżeń. Po przeprowadzeniu analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze analizowanym w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1- 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej u.p.z.p., Burmistrz L. sporządził projekt decyzji z dnia [...] października 2012 r. ustalający na rzecz H.D. warunki zabudowy dla działki nr ewid. [...] dla wnioskowanej inwestycji i wystąpił o jego uzgodnienie do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie, Dyrektora [...] Parku Narodowego i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. dokonał uzgodnienia przestawionego mu projektu decyzji. W postanowieniu tym stwierdził, że według "Studium dla potrzeb planów ochrony przeciwpowodziowej- Etap III. Rzeka W.", teren planowanej inwestycji znajduje się w zasięgu obszaru narażonego na niebezpieczeństwo powodzi, niemniej jednak żadne ograniczenia oraz zakazy na tych obszarach nie obowiązują. Natomiast Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., jak też Dyrektor [...] Parku Narodowego w określonym ustawowo terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, nie zajęli stanowiska.

Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Burmistrz L. ustalił na rzecz H.D. warunki zabudowy dla działki nr ewid. [...] obręb [...], położonej w L. przy ul. [...] , dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wolnostojącego z częścią usługową w parterze i podpiwniczeniu oraz dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (2 segmenty) wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Organ pierwszej instancji stwierdził, że z przeprowadzonej analizy stanu faktycznego terenu wynika, że wnioskowana inwestycja znajduje się w otoczeniu 1-2 kondygnacyjnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usługowej, o zbliżonych parametrach, cechach zabudowy i charakterze, zatem można ocenić, że pod względem planowanej funkcji i sposobu zagospodarowania występującego w tym rejonie planowane przedsięwzięcie jest możliwe.

Odwołanie od powyższej decyzji Burmistrza L. wniosła N.M. zaskarżając ją w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 6, 7 , 9, 10 § 1, 77 § 1 i art. 107 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. i przedstawienie jej wyników w załączniku nr 2 i 3 do decyzji, a nie w treści samej decyzji oraz niedoręczenie skarżącej załączników tekstowych i graficznych do decyzji, co uniemożliwia stronie odniesienie się do zawartych w nich ustaleń.

Pismem nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. zastępca Kierownika Referatu Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego w L. – L.F., zgodnie z art. 133 k.p.a. przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie N.M. , wyjaśniając jednocześnie, że odwołanie zostało złożone bezpośrednio w Urzędzie Miejskim po upływie ustawowego terminu. Pismo to skierowano do wszystkich stron postępowania. W związku z otrzymaniem wskazanego pisma, N.M. pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. skierowanym do organu pierwszej instancji zakwestionowała jego treść, podnosząc, iż zawiera ono dwie nieprawdziwe informacje: pierwszą dotyczącą stwierdzenia, że odwołanie wniosła po terminie, a drugą, że odwołanie zostało bezpośrednio złożone w Urzędzie Miejskim. Wyjaśniła, że decyzję Burmistrza otrzymała w dniu 29 listopada 2012 r., a odwołanie wniosła w dniu 12 grudnia 2012 r., a zatem przed upływem terminu do jego wniesienia. Podała, że odwołanie nadane zostało listem poleconym nr (00)[...], co jest zgodne z art. 57 § 5 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Na dowód sposobu i terminu wniesienia odwołania załączyła kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr(00)[...]. Z kolei zastępca Kierownika Referatu Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego w L. – L.F. - w piśmie z dnia 14 stycznia 2013 r. skierowanym do Kolegium, dokonał sprostowania informacji podanych w poprzednim piśmie nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. Podał, że w dniu 17 grudnia 2012 r. Referat Gospodarki Przestrzennej tutejszego Urzędu otrzymał odwołanie N.M. od przedmiotowej decyzji bez koperty stanowiącej dowód o nadaniu odwołania za pośrednictwem Poczty Polskiej, a zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. przez N.M. w dniu 29 listopada 2012 r. świadczyło o złożeniu odwołania po upływie ustawowego terminu. W związku z przedstawieniem przez odwołującą potwierdzenia nadania listu poleconego w dniu 12 grudnia 2012 r. z odwołaniem od decyzji, Referat Gospodarki Przestrzennej poinformował, że odwołanie złożone za pośrednictwem Poczty Polskiej zostało wniesione w ustawowym terminie.

W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez N.M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2013r. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium w pierwszej kolejności stwierdziło, że odwołanie N.M. złożone zostało w terminie ustawowym. Rozpoznając zaś sprawę merytorycznie uznało, że zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym z uwagi na wadliwie sporządzoną analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1- 5 u.p.z.p. Kolegium zauważyło, że w sprawie niniejszej organ pierwszej instancji wprawdzie poprzedził wydanie decyzji przeprowadzeniem analizy, jednakże, jak wynika z jej części graficznej, nie zostały oznaczone granice terenu objętego analizą. Nie jest zatem wiadomo, jaki obszar został ową analizą objęty oraz jaka zabudowa i na jakiej podstawie była brana pod uwagę przy ustalaniu parametrów dla planowanej inwestycji budowlanej. Zdaniem organu odwoławczego wyniki takiej wadliwie sporządzonej analizy nie mogą stanowić podstawy do oceny, czy ustalenie warunków zabudowy dla planowanej przez inwestora inwestycji jest możliwe, jak również – w przypadku ustalenia tych warunków – jakie konkretnie miałyby być to ustalenia. Ponadto organ drugiej instancji zaznaczył, iż z przedłożonych akt niniejszej sprawy nie wynika, by organ pierwszej instancji wywiązał się w pełni z obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, określonego w art. 10 § 1 k.p.a., a w szczególności – by wydanie zaskarżonej decyzji poprzedził umożliwieniem stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

Kolegium podkreśliło, że wskazane uchybienia nie mogą zostać sanowane na etapie postępowania drugoinstancyjnego.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła H.D., zarzucając naruszenie art. 129 § 2, art. 134 i art. 156 § 2 k.p.a.

Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącej w sprawie nie zostały wyjaśnione w sposób dostateczny niejasności związane z wniesieniem odwołania przez N.M. od decyzji Burmistrza L. z dnia [...] listopada 2012 r. Skarżąca przyznała, że wprawdzie N.M. potwierdziła nadanie w dniu 12 grudnia 2012 r. listu poleconego na adres Urzędu Miejskiego w L., to jednak potwierdzenie nadania nie wskazuje jakiej przesyłki w rzeczywistości ono dotyczyło. W ocenie skarżącej niejasność tę pogłębia brak w piśmie prostującym Urzędu dość oczywistego stwierdzenia, że Urząd otrzymał odwołanie nadane w dniu 12 grudnia 2012 r. ( posiada przesyłkę z kopertą odpowiadającą przedłożonemu potwierdzeniu nadania przesyłki na poczcie). Według skarżącej wskazana niespójność wyjaśnień organu pierwszej instancji czyni niemożliwym do ustalenia , co w istocie zostało wysłane w dniu 12 grudnia 2012 r. do Urzędu Miejskiego w L. , a przywołany przez Referat Gospodarki Przestrzennej fakt załączenia przez N. M. potwierdzenia nadania listu poleconego w dniu 12 grudnia 2012 r., nie może stanowić dowodu, iż odwołanie zostało złożone za pośrednictwem Poczty Polskiej w ustawowym terminie. Skarżąca uważa, że bardziej prawdopodobna wydaje się być pierwsza wersja organu pierwszej instancji, a mianowicie, że odwołanie zostało złożone w dniu 17 grudnia 2012 r. bezpośrednio w Referacie Gospodarki Przestrzennej, po upływie ustawowego terminu, a tym samym jako właściwą datę złożenia odwołania należałoby przyjąć datę bezpośredniego jego złożenia w Urzędzie, to jest dzień 17 grudnia 2012 r. Dalej skarżąca wywiodła, iż z powyższego wynika, iż wniesione przez N.M. w dniu 17 grudnia 2012 r. odwołanie uznać należy za wniesione po terminie, co – zdaniem skarżącej – znajduje potwierdzenie w powołaniu się przez odwołującą na wniesienie odwołania za pośrednictwem Poczty Polskiej dopiero po stwierdzeniu przez Urząd Miejski złożenia go bezpośrednio w Referacie Gospodarki Przestrzennej z przekroczeniem ustawowego terminu. Skoro zatem organ odwoławczy rozpatrzył odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, to – w ocenie skarżącej – decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W takiej sytuacji organ odwoławczy winien przeprowadzić postępowanie wstępne ( art. 134 k.p.a.), w którym podjął by czynności mające na celu ustalenie, czy złożone odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Skarżąca podkreśliła, że w sprawie niniejszej Kolegium nie wypełniło dyspozycji art. 134 k.p.a. w wyniku czego, wydało decyzję z rażącym naruszeniem prawa, powodującym jej nieważność.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie jako bezpodstawnej. Jednocześnie w całości podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Dodatkowo podkreśliło, że – wbrew twierdzeniu skarżącej – brak jest podstaw do uznania, że rozpatrzone przez Kolegium odwołanie N.M. złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu. Wskazało, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona odwołującej w dniu 29 listopada 2012 r., co potwierdza odręczna adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zaś odwołanie nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 12 grudnia 2012 r. Kolegium zaznaczyło, że nie znalazło podstaw do zakwestionowania oświadczenia złożonego na tę okoliczność przez odwołującą, popartego kopią potwierdzenia nadania przesyłki poleconej.

W nawiązaniu do odpowiedzi SKO na skargę, skarżąca H.D. w piśmie z dnia 18 listopada 2013 r. podniosła, że organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie ustosunkował się wskazanych przez skarżącą oczywistych niejasności dotyczących daty złożenia odwołania przez N. M. Zdaniem skarżącej Kolegium nadal nie wyjaśniło wątpliwości co do tego, jaka w rzeczywistości przesyłka (jaki list polecony) została nadana przez N. M. w dniu 12 grudnia 2012 r. na adres Urzędu Miejskiego w L. W ocenie skarżącej niejasność tą pogłębia brak w odpowiedzi na skargę logicznego i oczywistego stwierdzenia, że Urząd otrzymał odwołanie nadane w dniu 12 grudnia 2012 r. ( posiada przesyłkę z kopertą odpowiadającą przedłożonemu potwierdzeniu nadania przesyłki na poczcie).

Na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania N.M. - radca prawny A.S. wniósł o oddalenie skargi. Ponadto złożył do akt wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej, z którego wynika, że przesyłka została odebrana w dniu 17 grudnia 2012 r. i podniósł, że taka sama data odbioru odwołania widnieje na odwołaniu, które wpłynęło do organu pierwszej instancji. Oświadczył również, iż przesyłkę z odwołaniem od decyzji Burmistrza L. osobiści nadał w dniu 12 grudnia w Urzędzie Pocztowym nr [...] w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a jeżeli decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. Celem stwierdzenia czy został zachowany wyżej wymieniony termin koniecznym jest ustalenie daty doręczenia decyzji (jej ogłoszenia) stronie, gdyż ta data rozpoczyna bieg terminu do wniesienia odwołania, a także daty wniesienia odwołania.

W kontrolowanej sprawie nie stanowiła kwestii spornej data doręczenia uczestniczce postępowania N.M. decyzji Burmistrza L., od której skierowała ona odwołanie. Doręczenie jej w dniu 29 listopada 2012 r. skutkowało, iż termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał w dniu 13 grudnia 2012 r. Natomiast kwestią sporną jest data wniesienia odwołania przez N.M.

W tym miejscu zauważyć należy, że stosownie do regulacji zawartej w art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Treść tego przepisu w sposób jednoznaczny wskazuje, iż skorzystanie z usług polskiej placówki pocztowej operatora publicznego gwarantuje możliwość przyjęcia, iż termin został zachowany. Decydującym faktem jest zatem data nadania przesyłki, a nie jej otrzymanie przez adresata. W przypadku jej nadania, jako przesyłka polecona, dowód taki posiada niewątpliwie nadawca i w przypadkach spornych powinien wykazać się umieszczoną na dowodzie nadania pieczęcią urzędu pocztowego.

Jak wynika z akt administracyjnych przestawionych Sądowi w przedmiotowej sprawie, odwołująca N.M. wykazała, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nadała listem poleconym w placówce Poczty Polskiej w dniu 12 grudnia 2012 r., a zatem przed upływem terminu do jego wniesienia. Prawidłowo Kolegium uznało, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Nieuprawniony jest zatem zarzut skarżącej, że organ drugiej instancji rozpatrzył odwołanie wniesione po terminie, co skutkowało wydaniem decyzji z rażącym naruszeniem prawa.

Odnosząc się do wskazanych przez skarżącą wątpliwości wynikających z braku koperty, w której odwołanie zostało przesłane wskazać należy, iż koperta jako dowód ma istotne znaczenie w przypadku nadania pisma listem zwykłym. Zauważyć bowiem trzeba, iż ustawodawca nie wprowadził w treści art. 57 § 5 pkt 2 wymogu nadania pisma listem poleconym. Dopuścił zatem możliwość przesłania go listem zwykłym. Potwierdzeniem oddania pisma jest w takim wypadku umieszczona na kopercie pieczęć poczty z widniejącą na niej datą. Dowód ten z chwilą otrzymania przesyłki jest w posiadaniu jej adresata. Z tego też względu obowiązkiem organu, który stwierdza czy odwołanie wpłynęło w terminie jest traktowanie tego dowodu z najwyższą starannością i zachowanie koperty z datą stempla pocztowego, w której pismo zostało przesłane. W sytuacji, gdy organ z przyczyn leżących po jego stronie nie jest w stanie przedstawić koperty pozwalającej na ustalenie bez cienia wątpliwości konkretnej daty nadania przesyłki w urzędzie pocztowym, niedopuszczalne jest wywodzenie niekorzystnych dla skarżącego skutków prawnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 16 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 362/06 publ. LEX nr 291437). Błąd pracownika organu, który nie zachował koperty nie może skutkować niekorzystnymi skutkami prawnymi dla strony wnoszącej odwołanie. Kwestia ta była wielokrotnie podnoszona w doktrynie i orzecznictwie sądowym (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. I OSK 250/08 publ. LEX nr 537319).

Bez znaczenia jest także okoliczność podnoszona przez skarżącą, że organ pierwszej instancji w piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r. podał, że odwołanie N.M. zostało złożone bezpośrednio w Urzędzie Miejskim po upływie ustawowego terminu. Po pierwsze wskazać należy, iż kolejnym pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. Burmistrz L. dokonał sprostowania tej informacji wyjaśniając, że Referat Gospodarki Przestrzennej otrzymał odwołanie bez koperty stanowiącej dowód o nadaniu pisma za pośrednictwem Poczty Polskiej. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji przez N.M. w dniu 29 listopada 2012 r. wskazywało na złożenie odwołania po upływie ustawowego terminu. Po drugie, organ pierwszej instancji w dacie sporządzania pisma, w którym uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie posiadał wiedzy, że odwołująca przedmiotowe pismo nadała w placówce pocztowej.

Sąd działając z urzędu nie dostrzegł innych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Analiza akt administracyjnych sprawy potwierdza słuszność stanowiska organu odwoławczego, iż wadliwie przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1- 5 u.p.z.p. nie pozwalała na dokonanie prawidłowych ustaleń o znaczeniu istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Trafnie podniosło Kolegium, iż z części graficznej analizy wynika, że nie zostały oznaczone granice terenu objętego analizą. Nie jest zatem wiadomo, jaki obszar został ową analizą objęty oraz jaka zabudowa i na jakiej podstawie była brana pod uwagę przy ustalaniu parametrów dla planowanej inwestycji budowlane. Podkreślić należy, że stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1588),w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów ( § 3 ust. 2 ). Zgodnie zaś z § 2 pkt 5 – przez pojęcie frontu działki należy rozumieć część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę."

Na tle powołanych przepisów widocznym jest brak dowolności w wyznaczeniu obszaru analizowanego. Ustawodawca zdefiniował bowiem pojęcie frontu działki oraz zastrzegł wprost, że obszar analizowany ma obejmować teren wokół działki, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki, nie mniejszej jednak niż 50 m. Działki znajdujące się w tak wyznaczonym obszarze analizowanym należy uznać za działki sąsiednie w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Skoro przeprowadzona w sprawie niniejszej analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przeprowadzona została na wadliwie wyznaczonym obszarze analizowanym, to stwierdzić należy, iż wystąpiły przesłanki uzasadniające podjęcie przez organ odwoławczy orzeczenia kasacyjnego.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż organ odwoławczy nie dostrzegł, że warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy określone w decyzji Burmistrza L. z dnia [...] listopada 2012 r. różnią się w stopniu znacznym od przyjętych w uzgodnionym projekcie decyzji z dnia [...] października 2012 r. Z analizy akt sprawy wynika, że odmienność ta jest wynikiem uwzględnienia przez organ pierwszej instancji wniosku skarżącej o zmianę parametrów planowanej zabudowy określonych w projekcie decyzji. Bowiem pismem z 6 listopada 2012 r. wnioskodawczyni H.D., reprezentowana przez pełnomocnika J.W., wystąpiła do Urzędu Miejskiego w L. z prośbą o zmianę warunków zabudowy zawartych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy w zakresie:

- maksymalnej wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki ( w projekcie decyzji określono, że nie może przekraczać wskaźnika 0,31 zaś strona zaproponowała wskaźnik 0,40),

- udziału powierzchni biologicznie czynnej ( w projekcie decyzji ustalono, że nie może być mniejszy niż 50% powierzchni działki, zaś strona wniosła o zmianę na 40%),

- szerokości elewacji frontowej ( w projekcie decyzji podano około 15 m z tolerancją 20% czyli 12,00 m - 18,00 m, przy czym zaznaczono, że dotyczy to jednego segmentu, zaś strona wniosła o zmianę odpowiednio tego wskaźnika na około 25 m z tolerancją 20% czyli 20,0 – 30,00 m),

- wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki ( w projekcie decyzji określono ją na 6 m, zaś strona wniosła o zmianę na 7 m).

Treść decyzji organu pierwszej instancji prowadzi do stwierdzenia, że proponowane przez skarżącą we wskazanym powyżej piśmie, parametry planowanej przez nią inwestycji, zostały przez Burmistrza L. uwzględnione. Wprawdzie organ odwoławczy do tej okoliczności się nie odniósł, jednakże – w ocenie Sądu –uchybienie to nie ma miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza zasadność podjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzeczenia kasacyjnego.

Z tych też wszystkich podanych powyżej względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.