Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 122/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61ust. 8 pkt 2 , UST. 1, ART. 66 UST. 2 PKT 1,
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi D. I. Sp. z o.o. w B. na informację Zarządu Województwa Ś. z [...]. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja Zarządzająca) skierował do D.I. Sp. z o.o. (dalej: spółka) pismo nr [...] z [...] r. zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie pn.: "Rozwój B. Kompleksu Turystycznego poprzez wykorzystanie jego potencjału endogenicznego i wprowadzenie na rynek szerokiej i kompleksowej oferty w zakresie usług o charakterze pobytowo-rekreacyjno-kulturowym pn. B. zdrowo-aktywnie-kulturowo...!" złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020, Działanie 7.2. Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów, został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych dopuszczających ogólnych: Kryterium nr 3 Spójność dokumentacji projektowej oraz Kryterium nr 7 Potencjalna kwalifikowalność wydatków.

Uzasadniając ocenę organ wskazał, że wszystkie kategorie wydatków dotyczące kosztów związanych z budową pensjonatu "Przystocze" wraz

z wyposażeniem, budową budynku rekreacji wodnej, renowacją i zmianą sposobu użytkowania M. C., budową wypożyczalni rowerów wraz

z wyposażeniem, zagospodarowaniem BKT pod aktywność rowerową, wieżą widokową z balonem zostały przedstawione w załączonym przez wnioskodawcę do dokumentacji aplikacyjnej w kosztorysie wskaźnikowym w ogólnej wartości. Z kolei przedłożone w odpowiedzi na wystąpienie organu jako załącznik do pisma

z 14 września 2017 r. dokumenty - kosztorys dotyczący budynku pensjonatu, budynku rekreacji wodnej wraz z zestawieniem kosztów ich wyposażenia oraz kosztorys robót remontowych budynku wystawienniczego nie potwierdzają, że załączone kalkulacje (kosztorysy) są racjonalne i rynkowe. Organ wskazał też na niespójność dokumentacji Kosztorys inwestorski - kalkulacja ceny jednostkowej dla inwestycji Roboty remontowe budynku wystawienniczego (data opracowania

24 marca 2017 r.). Jako inwestora wskazano Stowarzyszenie D.,

ul. S. 4, O. Ś., natomiast kosztorys został zatwierdzony przez innego inwestora, tj. Prezesa D.I. Sp. z o.o. Zdaniem organu budzi wątpliwości kogo dotyczy wskazana kalkulacja oraz czy przyjęte założenia można uznać za wiarygodne.

Spółka złożyła protest do Zarządu, w którym nie zgodziła się z wynikiem oceny merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych dopuszczających nr 3 - Spójność dokumentacji projektowej oraz nr 7 - Potencjalna kwalifikowalność wydatków.

Odnosząc się do oceny w zakresie kryterium 3 zarzuciła, że została przeprowadzona w sposób pobieżny, nieprofesjonalny i nadinterpretujący zapisy kryterium. Podniosła, że ocena w tym kryterium nie dotyczy podmiotu zlecającego wykonanie kosztorysu i wnioskodawcy, a spójności zapisów pomiędzy poszczególnymi dokumentami aplikacyjnymi (co nie zostało zakwestionowane). Na wycenę zaplanowanego zakresu prac nie ma wpływu nazwa inwestora, a jedynie zakres tych prac i moment sporządzania kosztorysu. Kosztorys przygotowany został 24 marca 2017 r. przez osobę posiadającą wiedzę, uprawnienia i wieloletnie doświadczenie. Dawało to możliwość weryfikacji racjonalności kosztów oraz przyjętych założeń. Regulamin konkursu nie zawierał wymogu przygotowania kosztorysu dla inwestora będącego wnioskodawcą, co pozwalało na przedstawienie kosztorysu udostępnionego wnioskodawcy, który go zaakceptował poprzez podpisanie.

W zakresie Kryterium 7 spółka podniosła, że oceniający nie wskazali i nie wykazali braku kwalifikowalności wydatków zgodnie z obowiązującymi wytycznymi (co, jeśli miałoby miejsce powinno zostać wyrażone poprzez odwołanie się do konkretnych wydatków i braku ich kwalifikowalności zgodnie z konkretnymi zapisami ww. wytycznych) oraz braku zasadności konieczności ich poniesienia ze względu na założony zakres i cel projektu. Odnosząc się do stanowiska oceniających, że wnioskodawca w sposób nierzetelny przedstawił wycenę pokrycia dachów dachówką zakładkową ceramiczną oraz zastosował złą jednostkę miary i podstawę wyceny przy określeniu kosztów związanych z wykonaniem instalacji zarzuciła, że wnioskodawca nie został poproszony o szczegółowe wyjaśnienia i wskazanie metody przyjętych założeń (jak pisze oceniający w uzasadnieniu), a jedynie o dokumenty potwierdzające wskazane we wniosku o dofinansowanie koszty. Zarzuciła, że kosztorysy zostały przygotowane przez osobę posiadającą uprawnienia i wieloletnie doświadczenie w branży budowlanej. W dokumentacji konkursowej nie ma informacji, że kosztorysy wskaźnikowe winny być przygotowywane na podstawie wycen

w S., oraz by do konkretnych pozycji kosztowych były z góry przypisane metody kalkulacji i jednostki miary.

Spółka podkreśliła, że wymagany dokument miał być i był kosztorysem wskaźnikowym, a szczegółowość, na którą powołują się oceniający, jest przypisana kosztorysom inwestorskim. Ponadto w dokumentacji konkursowej nie wskazano, że w kosztorysie podstawą wyceny nie może być kalkulacja własna, a jednostką miary komplet. Zdaniem spółki złożona dokumentacja aplikacyjna była w pełni spójna

i kompletna, pozwalająca na dokonanie oceny projektu. Założone koszty są racjonalne, a dokumenty, które zostały dostarczone, w pełni to potwierdzają. Zdaniem spółki projekt spełnia wszystkie kryteria dopuszczające ogólne i powinien zostać oceniony.

Zarząd Województwa Ś. w piśmie z 6 grudnia 2017 r.

nr DPR.III-433.2.5.183.2017 poinformował spółkę, że z uwagi na fakt wyczerpania środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach Działania 7.2 "Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020, Instytucja Zarządzająca RPOWŚ pozostawia przedmiotowy protest bez rozpatrzenia.

Na powyższe rozstrzygnięcie spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który wyrokiem z 8 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 680/17 stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione

i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś..

W ponownie prowadzonym postępowaniu Instytucja Zarządzająca w piśmie

z 6 kwietnia 2018 r. nr DPR.III-433.2.5.183.2017 nie uwzględniła protestu, podtrzymując uzasadnienie z karty oceny merytorycznej. Wyraziła stanowisko, że przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty są niespójne. Oceniający nie mogli się odnieść do zapisów z przedłożonego 14 września 2017 r. kosztorysu, gdyż dostali go jako uszczegółowienie pisma stanowiącego odpowiedź na pismo organu. Zdaniem organu, trudno jest określić, czy kosztorys został przygotowany przez osobę posiadającą uprawnienia i wieloletnie doświadczenie, gdyż brak jest jej podpisu.

Ta sama sytuacja dotyczy kosztorysu. Organ podkreślił, że to po stronie wnioskodawcy jest przedstawienie takiej dokumentacji, która nie budzi wątpliwości oceniających co do zgodności i spójności ze sobą (brak podpisów osoby uprawnionej pod kosztorysami).

Organ wyjaśnił, że kryterium nr 7 oceniać należy w szerszej perspektywie tzn. oprócz tego czy dany wydatek jest kwalifikowalny, to czy jest również racjonalny i tak opisany przez wnioskodawcę, że oceniający projekt może ocenić jego przydatność do osiągnięcia wskaźników. Wnioskodawca przedłożył kosztorys uproszczony, który nie został podpisany przez osobę do tego upoważnioną (kosztorysant), dlatego zarzut dotyczący podważania doświadczenia i uprawnień kosztorysanta jest bezzasadny. Oceniający projekt zauważyli w kosztorysie uproszczonym koszty zawyżone w stosunku do cen rynkowych oraz kalkulacją w S..

Po wezwaniu przez organ wnioskodawca przesłał poprawiony komplet dokumentów wraz z kosztorysem szczegółowym, gdzie dalej koszty dachu są zawyżone

w stosunku do cen rynkowych, a jednostki miar nie wszędzie zostały uszczegółowione. Ten kosztorys również nie jest podpisany przez osobę uprawnioną.

Na powyższą informację Zarządu, spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła naruszenie:

1. art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu,

2. kryteriów wyboru projektów, a mianowicie kryterium nr 3 i nr 7, gdyż ocena stoi

w sprzeczności z informacjami zawartymi w dokumentacji projektowej, a zwłaszcza

w karcie oceny merytorycznej oraz regulaminie konkursu.

Spółka wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Zarząd.

W uzasadnieniu skargi spółka wyjaśniła, że zarzut oceniających, iż z uwagi na brak podpisu osoby sporządzającej kosztorys trudno określić, czy dana osoba ma doświadczenie i jest uprawniona do sporządzenia kosztorysów jest chybiony. Wnioskodawca składając wszelką dokumentację ma świadomość, że w przypadku podania nieprawdziwych/fałszywych danych mających mu pomóc w uzyskaniu dotacji może podlegać karze. Stąd wszelkie dane są zgodne ze stanem faktycznym

i prawnym. Brak podpisu osoby sporządzającej kosztorys nie ma wpływu na ocenę czy dokumentacja jest ze sobą spójna.

W odniesieniu do kryterium nr 7 skarżąca zarzuciła, że jeśli organ miał wątpliwości co do cen przyjętych w stosunku do pokrycia dachowego oraz kosztów związanych z wykonaniem instalacji, powinien zaproponować wnioskodawcy zmniejszenie tych kwot do akceptowalnych przez siebie lub uznanie części kosztów za niekwalifikowalne. Organ nie wymagał tego, aby kosztorys był koniecznie podpisany. Skarżąca powołała zapisy instrukcji wypełniania załączników oraz regulaminu i podniosła, że każdy załącznik (w tym kosztorys) był podpisany przez osobę wskazaną w sekcji VII. Nie było obowiązku, aby kosztorys podpisała osoba go sporządzająca.

W związku z nierzetelnym wynikiem oceny merytorycznej, treść zarzutów stanowiło naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez pominięcie niektórych z przedstawionych we wniosku o dofinansowanie informacji, błędnej interpretacji części zapisów wniosku

i załączników i niezastosowanie się do zapisów regulaminu konkursu. Przy ocenie wniosku mogą być brane pod uwagę jedynie zasady oceny kryteriów określone

w karcie oceny merytorycznej oraz w regulaminie konkursu. Tym samym oceniający nie mogą dobrowolnie interpretować lub modyfikować zasad oceny danego kryterium, zaś sama ocena wniosku, aczkolwiek charakteryzuje się pewną uznaniowością, nie może być przeprowadzona w sposób dowolny i tylko uznaniowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem.

Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: ,,ustawy p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa

w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia,

w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę

w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przystępując do kontroli oceny projektu należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Spółka po otrzymaniu informacji o nie uwzględnieniu protestu na odrzucenie projektu wniosła w terminie ustawowym 14 dni skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez Sąd złożonej skargi.

Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że ustawa wdrożeniowa, określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1). Podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą stanowią odpowiednie przepisy prawa powszechnie obowiązującego łącznie z postanowieniami aktów, dokumentów, wchodzących w skład tzw. systemu realizacji programu (art. 6 ustawy wdrożeniowej). W tej materii podkreślić należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy powołanej ustawy oraz akty wydane przez Instytucję Zarządzającą, składające się na system realizacji programu operacyjnego, w tym m.in. Regulamin dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.07.02.00-IZ.00-26-078/16, w ramach Działania 7.2, Instrukcja Wykonawcza Instytucji Zarządzającej oraz Instytucji Certyfikującej Regionalny Program Operacyjny Województwa Ś. na lata 2014-2010.

Skarga jest niezasadna.

Spółka kwestionuje przedstawioną w zaskarżonej informacji ocenę kryteriów nr 3 i nr 7 wyboru projektu, jako pozostającej w sprzeczności z informacjami zawartymi w dokumentacji projektowej, a zwłaszcza w karcie oceny merytorycznej oraz regulaminie konkursu. Przez co upatruje naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu.

Przechodząc do oceny merytorycznej spornych kryteriów wskazać należy, że w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. Reguły

i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu.

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena projektu, a zatem właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Instytucja ta nie może uczynić przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu

i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. również wyrok NSA z dnia

27 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1320/17, w którym przywołany pogląd podzielono). Stąd też, całość dokumentacji przedkładanej do konkursu musi być spójna i dotyczyć tego samego zamierzenia, pierwotnie scharakteryzowanego we wniosku i dlatego właśnie wykluczona jest możliwość wprowadzenia do projektu jakichkolwiek modyfikacji w toku oceny, z wyjątkiem tych wynikających wprost z wezwania właściwej instytucji (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2018 r.

I GSK 149/18).

Uwzględniając powyższe uwagi Sąd stwierdza, że uzasadnienie oceny kryterium nr 3 i nr 7 zostało przedstawione w sposób wyczerpujący i prawidłowy ponieważ odnosi się do dokumentacji aplikacyjnej oraz uwzględnia zasady oceny kryteriów określone w karcie oceny merytorycznej oraz w regulaminie konkursu.

W opisie znaczenia kryteriów zawarto informację o zasadach ich oceny.

Zgodnie z tym opisem przy ocenie kryterium nr 3 - spójność dokumentacji projektowej, badana będzie w szczególności spójność pomiędzy wnioskiem o dofinansowanie, a pozostałą dokumentacją aplikacyjną (Studium wykonalności/Biznes plan, załączniki do wniosku o dofinansowanie).

W rzeczywistości w przypadku kryterium nr 3 sporna jest kwestia istnienia spójności pomiędzy wnioskiem o dofinansowanie, a pozostałą dokumentacją aplikacyjną w zakresie przedstawienia przez skarżącą wszystkich kategorii wydatków dotyczących kosztów związanych z budową pensjonatu "Przystocze" wraz z wyposażeniem, budową budynku rekreacji wodnej, renowacją i zmianą sposobu użytkowania M. C., budową wypożyczalni rowerów wraz z wyposażeniem, zagospodarowaniem BKT pod aktywność rowerową, wieżą widokową z balonem.

Organ stwierdzając niespełnienie tego kryterium przyjął, że kategorie poszczególnych wydatków zostały przedstawione w załączonym przez wnioskodawcę do dokumentacji aplikacyjnej kosztorysie wskaźnikowym w ogólnej wartości, posługując się jednostką miary 1 kpl. W tym miejscu należy zgodzić się ze skarżącą, że zgodnie z zapisem regulaminu, na I etapie konkursu podstawą wyceny poszczególnych elementów jest szacunkowy kosztorys opracowany metodą uproszczoną. Przyznać należy także rację skarżącej, że taki dokument nie wymaga podpisu autora, w przeciwieństwie do kosztorysu inwestorskiego. Wniosek ten wysuwa się wprost z analizy § 11 ust. 13 regulaminu, stosownie do którego ,,Oryginały załączonych dokumentów np. studium wykonalności, projekt budowlany, kosztorys inwestorki muszą być podpisane przez autora." W odpowiedzi na wystąpienie organu jako załącznik do pisma z 14 września 2017 r. strona przedłożyła dokument - kosztorys inwestorki dotyczący budynku pensjonatu, budynku rekreacji wodnej wraz z zestawieniem kosztów ich wyposażenia oraz kosztorys robót remontowych budynku wystawienniczego. Organ wskazał na niespójność tego dokumentu ,,Kosztorys inwestorski - kalkulacja ceny jednostkowej dla inwestycji Roboty remontowe budynku wystawienniczego (data opracowania

24 marca 2017 r.)." W ocenie Sądu potwierdzić należy prawidłowość takiej oceny, po pierwsze dlatego, że złożony świadomie, mimo braku obowiązku na tym etapie konkursu przez stronę kosztorys inwestorski nie zawiera podpisu autora. Mając na uwadze treść § 11 ust. 13 regulaminu, nie wystarczy jak sugeruje skarżąca podpisanie wniosku o dofinansowanie oraz załączników przez przedstawiciela spółki stosownie do § 11 ust. 6 regulaminu. Po drugie z opisu złożonego dokumentu wynika, że jako inwestora wskazano Stowarzyszenie D., ul. S. 4, O. Ś., natomiast kosztorys został zatwierdzony przez innego inwestora, tj. Prezesa D.I. Sp. z o.o. Stwierdzone wyżej uchybienia związane z przedłożonym kosztorysem inwestorskim, uzasadniają w pełni wątpliwości organu kogo dotyczy wskazana kalkulacja oraz czy przyjęte założenia można uznać za wiarygodne. Dlatego niezasadny jest zarzut skargi, że brak podpisu osoby sporządzającej kosztorys inwestorski nie ma wpływu na ocenę czy dokumentacja jest ze sobą spójna. Chociażby i z tej przyczyny, na którą powołuje się organ, że z uwagi na brak podpisu osoby sporządzającej kosztorys trudno jest określić, czy dana osoba ma doświadczenie i jest uprawniona do sporządzenia kosztorysów.

Stąd prawidłowa jest ocena organu o braku spójności dokumentacji projektowej w pełni, a tym samym niespełnieniu przez wnioskodawcę kryterium nr 3. Ocena zaprezentowana w zaskarżonej informacji co do ww. kryterium jest wynikiem prawidłowej wykładni definicji kryterium nr 3 i jej odniesienia do przedłożonej przez stronę dokumentacji projektowej. Organ swojej ocenie projektu w zakresie niespełnienia tego kryterium nie może opierać, jak stwierdzono w skardze na złożeniu, że wszelkie dane są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym oraz na świadomości wnioskodawcy, iż w przypadku podania nieprawdziwych/fałszywych danych mających mu pomóc w uzyskaniu dotacji może podlegać karze.

Podsumowując, skarżąca nie przedstawiła takiej dokumentacji, która nie budzi wątpliwości oceniających co do zgodności i spójności ze sobą, co czyni zarzut skargi za niezasadny.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, kwestionujący ocenę organu o niespełnieniu przez wnioskodawcę kryterium nr 7 – potencjalna kwalifikalność wydatków. W ramach tego kryterium - według opisu znaczenia kryteriów - badana będzie w szczególności potencjalna kwalifikalność przedstawionych we wniosku aplikacyjnym wydatków. Analiza będzie dotyczyć zasadności przedstawionych w projekcie wydatków niezbędnych do osiągniecia planowanych celów i rezultatów oraz ich kwalifikalność w kontekście zgodności z zapisami stosownych dokumentów dotyczących kwalifikalności (m.in. wytyczne Ministra właściwego ds. rozwoju regionalnego i wytyczne Instytucji Zarządzającej RPOWŚ na lata 2014-2010).

Z przytoczonej definicji kryterium nr 7, wynika wniosek zgodny z przyjętym przez organ, że kryterium to oceniać należy w szerszej perspektywie tzn. oprócz tego czy dany wydatek jest kwalifikowalny, to czy jest również racjonalny i tak opisany przez wnioskodawcę, że oceniający projekt może ocenić jego przydatność do osiągnięcia wskaźników. Zatem aby wydatek mógł być oceniony jako przydatny do osiągnięcia wskaźników, organ był zobowiązany do analizy przedłożonej dokumentacji konkursowej z uwzględnieniem zapisów stosownych dokumentów dotyczących kwalifikalności. Dokonując oceny czy kwestionowane kryterium zostało spełnione przez wnioskodawcę, organ odniósł się do przedłożonych przez stronę kosztorysów dotyczących budynku pensjonatu, budynku rekreacji wodnej wraz

z zestawieniem kosztów ich wyposażenia oraz kosztorysu robót remontowych budynku wystawienniczego. Przy czym zauważyć należy, że chodzi o te same kosztorysy: uproszczony oraz inwestorski, które były oceniane w przypadku kryterium nr. 3. Wobec stwierdzonej oczywistej wadliwości kosztorysu uproszczonego z powodu jego ogólności oraz nie podpisania kosztorysu inwestorskiego i skierowania do innego podmiotu, dokumenty te nie mogą być podstawą analizy zasadności przedstawionych w projekcie wydatków. Także pobieżne wyjaśnienia strony zawarte w piśmie z 14 września 2017 r., nie stanowiły wystarczającej podstawy aby oszacować racjonalność pozycji kosztowych, o co poproszono ww. piśmie wnioskodawcę. Oceniający projekt zauważyli bowiem w kosztorysie uproszczonym koszty zawyżone w stosunku do cen rynkowych oraz kalkulacją w S.. Po wezwaniu przez organ wnioskodawca przesłał poprawiony komplet dokumentów wraz z kosztorysem szczegółowym nie podpisanym przez autora, gdzie dalej koszty dachu są zawyżone w stosunku do cen rynkowych, a jednostki miar nie wszędzie zostały uszczegółowione. W odniesieniu do kryterium nr 7 skarżąca zarzuciła, że jeśli organ miał wątpliwości co do cen przyjętych w stosunku do pokrycia dachowego oraz kosztów związanych z wykonaniem instalacji, powinien zaproponować wnioskodawcy zmniejszenie tych kwot do akceptowalnych przez siebie lub uznanie części kosztów za niekwalifikowalne. W związku z taką uwagą skarżącej, zauważyć należy, że obowiązkiem i jednocześnie uprawnieniem organu było wezwanie wnioskodawcę do złożenia szczegółowych wyjaśnień w zakresie przedstawienia przedmiaru we właściwych jednostkach wraz z cenami jednostkowymi poszczególnych robót budowlanych. Poza podjętymi zgodnie z regulaminem działaniami, organ nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skarżąca nie złożyła szczegółowych wyjaśnień na co wskazuje treść pisma z 14 września 2017 r. Jeżeli postanowiła przedłożyć szczegółowy kosztorys by w ten sposób wyjaśnić wątpliwości organu, to powinna zadbać o to by dokument ten podpisał jego autor. Dopiero wówczas możliwa byłaby ocena tego dokumentu w kontekście jego wiarygodności oraz użyteczności w analizie potencjalności wydatków kwalifikowalnych. Natomiast brak podpisu ma znaczenie dla wyniku sprawy, wbrew zarzutom skargi, ponieważ nie jest wiadomym czy sporządzający kosztorys inwestorski był osobą uprawnioną, czy miał odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie.

Zgodzić się wobec tego należy ze stanowiskiem organu, że wnioskodawca do ostatecznej oceny projektu w zakresie kryterium nr 7 przedłożył dokumentację, w której nie przedstawił w sposób rzetelny i racjonalny kosztów przyjętych w projekcie.

Uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawo skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 61ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.