Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 477/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego na żądanie strony postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz J. B. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 28 kwietnia 2014 roku pod pozycją 1714; 3) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją ostateczną z [...] 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] 2007 r. ustalającą skarżącemu zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W dniu 30 sierpnia 2013 r. do Izby Skarbowej w Ł. wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania w powyższej sprawie w trybie art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej "O.p."). Wnioskodawca wskazał, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 27 sierpnia 2013 r. poz. 985) Trybunał Konstytucyjny orzekł, między innymi, iż art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...]2013 r. wznowił postępowanie podatkowe.

W dniu [...] stycznia 2014 r., działając w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 O.p., wydał postanowienie, którym zawiesił z urzędu wznowione postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że Marszałek Sejmu RP w dniu 9 grudnia 2013 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik podatnika złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie. W ocenie pełnomocnika, w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W skardze pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. i wniósł o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W piśmie procesowym z 16 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego oraz o miarkowanie kosztów postępowania sądowego, wskazując, że postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r. podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe. Wyjaśnił, że postanowieniem z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt SK 18/09 Trybunał Konstytucyjny odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści części I punktu 2 w związku z punktem 3 i częścią II wyroku z dnia 18 lipca 2013 r.

Następnie, w dniu [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył do akt decyzję, z tej samej daty, którą po przeprowadzeniu wznowieniowego postępowania uchylił w całości decyzje wymiarowe wydane w obu instancjach i umorzył postępowanie w sprawie.

W piśmie z 21 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego i wniósł o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kosztów postępowania w tym zwrotu, jako sankcji za nadużycie prawa, kosztów zastępstwa adwokackiego według maksymalnej stawki, tj. sześciokrotności wynagrodzenia przewidzianego w przepisach.

W kolejnym piśmie z 9 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności.

W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy.

Oddalając wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego Sąd miał na uwadze, że uwzględnienie tego żądania jest możliwe w ściśle określonych wypadkach. Po pierwsze, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji (art. 200 p.p.s.a.). Po drugie, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. w przypadku uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie samokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.

mko