Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1060/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest unieważnienie zgłoszenia celnego do procedury wywozu dotyczącego towaru o wartości [...] zł.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że nieprawidłowości w zgłoszonej procedurze wywozu są prawdopodobnie konsekwencją czynów zabronionych. Decyzja ostateczna może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie podatku VAT. Konieczność zapłacenia znacznej kwoty tego podatku może stanowić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści przytoczonych powyżej regulacji wynika, że - co do zasady - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ustalenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2015r. (sygn. akt II OZ 1376/14) przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zrozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.

Należy się zgodzić z powyższym stanowiskiem jednakże zawsze odnieść się trzeba do danej sprawy dokonując pełnej analizy jej stanu prawnego i faktycznego.

W omawianej sprawie skarżący żąda tymczasowej ochrony poprzez wstrzymanie wykonania decyzji unieważniającej zgłoszenie celne uzasadniając tym, że decyzja może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług gdyż eksport towarów (objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym) na Ukrainę korzystał bowiem ze stawki preferencyjnej wynoszącej 0%. Tak więc strona skarżąca narażona będzie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za zdarzenie podatkowe sprzed prawie 5 lat.

Otóż nie ulega wątpliwości, że stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego do procedury wywozu spowoduje wszczęcie innych postępowań , których konkluzją będzie powstanie obowiązku podatkowego po stronie skarżących . Samo jednak wszczęcie takiego postępowania nie stanowi okoliczności skutkującej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazana więc przez stronę argumentacja w istocie sprowadza się do skutków, jakie może wywołać decyzja stwierdzająca zobowiązanie podatkowe. Mamy więc do czynienia z powoływaniem się przez stronę na okoliczności dotyczące odrębnych postępowań w sprawie. Tak więc dopiero w kolejnym postępowaniu strona skarżąca będzie mogła domagać się tymczasowej ochrony czy to na etapie postępowania przed organem administracji czy to w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przy czym należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winien być należycie uzasadniony. Wnioskodawca ma obowiązek uprawdopodobnić, że zasługuje na ochronę tymczasową a więc wskazać na konkretne zagrożenie płynące z wykonania decyzji. Sąd musi dysponować wiarygodnymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która jest wyjątkiem od zasady stwierdzającej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu czy czynności.

W związku z tym Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie powoduje bezpośrednio skutków wskazanych w omawianym przepisie i działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.