Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 307/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 1, art. 6c
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.),, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2021 oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] Wójt Gminy T. ustalił D. J. (dalej: "skarżąca") łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2021 w kwocie 11 zł. Podatkiem rolnym obciążono użytki rolne (łącznie 0,3469 ha, z czego 0,31 ha podlegało ustawowemu zwolnieniu), natomiast podatek od nieruchomości wyniósł 0 zł z uwagi na to, że podlegające mu grunty zadrzewione i zakrzewione "Lz" były zwolnione z tego podatku.

Skarżąca złożyła odwołanie od tej decyzji, zarzucając organowi samodzielne połączenie działek i wymiar jednego zobowiązania podatkowego. Skarżąca wniosła

o zmianę wydanej decyzji oraz naliczenie zobowiązania podatkowego według takiego stanu jaki był przed 2015 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił zasady opodatkowania gruntów podatkami rolnym, leśnym i od nieruchomości. Wskazał, że grunty będące we władaniu skarżącej (działki nr [...]) sklasyfikowane są w ewidencji gruntów jako "Rlllb", "Br-PsIV", "PsIV", "PsV" i "LzV" oraz że pierwsze cztery kategorie są użytkami rolnymi, w związku z czym obciążono je podatkiem rolnym (grunt "PsV" pominięto przy wymiarze jako zwolniony z podatku rolnego). Organ wskazał, że grunt oznaczony "LzV" nie jest lasem, lecz tzw. "gruntem zadrzewionym i zakrzewionym"

i nie podlega podatkowi leśnemu (nie jest lasem), ani podatkowi rolnemu (nie jest użytkiem rolnym), lecz stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Podatku tego jednak nie ustalono, jako że grunty zadrzewione

i zakrzewione zwolnione są z podatku od nieruchomości.

Kolegium wyjaśniło, że kryterium rozgraniczającym zakresy przedmiotowe podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości jest wyłącznie odpowiednia klasyfikacja gruntu uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeżeli grunty były sklasyfikowane jako użytki rolne, to nie podlegały już podatkowi od nieruchomości, lecz podatkowi rolnemu. Grunty działek [...] zostały uwzględnione przy wymiarze łącznego zobowiązania pieniężnego w ten sposób, że grunty "Rlllb", "Br-PslV", "PslV" (łącznie

0,0369 ha) obciążono podatkiem rolnym, grunt "PsV" (0,31 ha) korzystał

z ustawowego zwolnienia z podatku rolnego (podatku więc nie naliczono), natomiast grunt "Lz" ustawowo zwolniony był z podatku od nieruchomości (więc tego podatku też nie naliczono).

Organ stwierdził, że ustalenie łącznego zobowiązania pieniężnego w jednej decyzji nastąpiło na podstawie art. 6c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333 ze zm. - dalej: "u.p.r."). Wskazał też, że zastosowanie wyższej stawki podatku rolnego jest związane z faktem, że grunty nie tworzą gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 1 u.p.r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku oraz piśmie z dnia 23 lipca 2021 r. skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Skarżąca nie zgadza się z retoryką, która prowadzi do potwierdzenia stanowiska Wójta, samoistnie zmieniającego stan prawny działek i wydającego nakaz płatniczy za 2021 r. "wg własnego widzimisię" łącząc działki w jedną. Skarżąca podtrzymuje również stanowisko wyrażone w odwołaniu w którym wskazała, że przez 16 lat naliczano zobowiązanie w sposób prawidłowy, jednak wszystko się zmieniło począwszy od 2015 r. (co jak wskazują akta sprawy miało miejsce po przebudowie drogi powiatowej nr [...].). Skarżąca wskazała, że skoro przez 16 lat był naliczany większy podatek, to co się stało, że nagle się zmniejszył. W chwili obecnej wszystkie działki zostały połączone w jedną całość, natomiast przez 16 lat nikt nie łączył działek "a las został zamieniony na krzaki". Jej zdaniem podatek powinien być naliczony od nieruchomości, jak we wcześniejszych decyzjach sprzed 2015 r. Jeżeli organ uważa, że podatek powinien być mniejszy to niech zwróci nadpłatę od 1998 r. wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Skarżąca kwestionuje sposób opodatkowania jej nieruchomości za 2021 rok. Wójt Gminy T. ustalił Skarżącej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2021 na kwotę 11 zł, przy czym podatek rolny wyniósł po zaokrągleniu 11 zł, podatek od nieruchomości - 0 zł.

Sąd nie ma zastrzeżeń do ustaleń organu podatkowego zarówno w zakresie przedmiotu opodatkowania, jak i wysokości zobowiązania podatkowego ustalonego skarżącej.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.

o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm., dalej: "u.p.o.l."), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, nie podlegają mu natomiast użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

W myśl art. 6c ust. 1 u.p.r., osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2. Przepisy art. 6a ust. 6a i 10a stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 888 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy.

Podkreślenia wymaga przy tym, że podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków (art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz.U. z 2021 r. poz. 1990). Organ podatkowy, ustalając wysokość łącznego zobowiązania podatkowego, jest związany danymi

z ewidencji gruntów.

Z klasyfikacji zawartej w ewidencji gruntów wynika, że grunty skarżącej są głównie użytkami rolnymi (jedna z działek w części jest użytkiem rolnym, a w części stanowi grunty zadrzewione i zakrzewione), zatem – poza tymi ostatnimi – podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. W przypadku gruntu sklasyfikowanego jako użytek rolny klasy V ciążący na skarżącej obowiązek podatkowy w podatku rolnym nie mógł przekształcić się w zobowiązania podatkowe, gdyż skarżącej przysługiwało zwolnienie od podatku rolnego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. (zwalnia się od podatku rolnego: użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych). Zatem grunty działek nr 51, 99/2 i część działki nr 216 zostały uwzględnione przy wymiarze łącznego zobowiązania pieniężnego w ten sposób, że grunty "Rlllb" (grunty orne klasy IIIb), "Br-PsIV" (grunty rolne zabudowane), "PsIV" (pastwiska trwałe klasy IV) - łącznie 0,0369 ha - obciążono podatkiem rolnym, natomiast podatku nie naliczono wobec gruntu "PsV" - pastwiska trwałe klasy V (0,31 ha), bowiem korzystał z ustawowego zwolnienia z podatku rolnego.

Część działki skarżącej o nr [...] stanowi natomiast według ewidencji grunt zadrzewiony i zakrzewiony, i jako taki podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (nie jest lasem, ani użytkiem rolnym – nie podlega zatem podatkowi leśnemu, ani podatkowi rolnemu). Obowiązek podatkowy nie przekształcił się jednak w zobowiązanie podatkowe, gdyż stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l, grunty zadrzewione i zakrzewione są zwolnione od podatku od nieruchomości. Stąd

w łącznym zobowiązaniu pieniężnym wysokość podatku od nieruchomości wyniosła 0 zł.

Z powyższego wynika, że na skarżącej ciążył obowiązek podatkowy

w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości, zatem w oparciu o art. 6c ust. 1 u.p.r. wysokość należnego zobowiązania podatkowego należało pobrać w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Wyjaśnić trzeba skarżącej, że działanie to ma znaczenie wyłącznie techniczne

i w żaden sposób nie wpływa na wysokość jej zobowiązania podatkowego. Gdyby wydana została decyzja wymiarowa obejmująca jedynie podatek rolny (odrębna decyzja co do podatku od nieruchomości nie zostałaby wydana, gdyż podatek ten wynosi 0 zł) to decyzja ta nie mogłaby zawierać wymiaru zobowiązania podatkowego w innej wysokości, niż wymiar dokonany zaskarżoną decyzją stanowiącą łączne zobowiązanie pieniężne.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, sąd zauważa, że kontrolą objęta została decyzja ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne na 2021 r. i nie może obejmować badania, dlaczego przed 2015 r. podatek od gruntów skarżącej był naliczany w sposób odmienny. Odnośnie tego okresu były wydawane odrębne decyzje, od których skarżącej przysługiwało odwołanie. Ich prawidłowość nie może być oceniana przez sąd w tym postępowaniu. Poza tym na uwagę zasługuje, że

w podobnym stanie faktycznym i prawnym sąd rozpoznawał skargi skarżącej dotyczącej decyzji wydanych w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. (I SA/Bk 267/19), za 2018 r. (I SA/Bk 404/18) i za 2017 r. (I SA/Bk 1216/17). Wyroki w tych sprawach są prawomocne.

Mając na uwadze powyższe, sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna

z prawem. Ustalenie łącznego zobowiązania pieniężnego nie miało miejsca, jak twierdzi skarżąca, według "własnego widzimisię" organu, tylko w oparciu stan prawny działek odzwierciedlony w ewidencji gruntów oraz właściwe przepisy ustaw podatkowych.

Dlatego też w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) orzeczono o oddaleniu skargi.