Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 9/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 110
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 11a
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta w przedmiocie działania Przewodniczącego Rady Miasta w sprawie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na Przewodniczącego Rady Miasta w sprawie przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Skarżąca wnioskowała również o "1) zobowiązania organu I instancji do wydanie decyzji zgodnej z prawem do 15.02.2012 r., 2) zasądzenie kwoty 8.000 zł., 3) 40 godzin prac społecznie użytecznych przy oczyszczaniu miast ".

W uzasadnieniu m.in. wskazała, że po odmowie przez pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. skopiowania odpisów wyroków sądu administracyjnego oraz przekroczeniu terminów załatwienia sprawy zasiłku okresowego zwróciła się z tą sprawą do Przewodniczącego Rady Miasta. Później dowiedziała się, że sprawa została przekazana do Komisji Rewizyjnej. Jej zdaniem, Przewodniczący powinien zwrócić się do MOPS lub Burmistrza Miasta, żeby wznowić stosowne postępowanie.

W odpowiedzi na złożoną skargę wniesiono o jej nie uwzględnienie z uwagi na jej bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z powyższych przepisów wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.

Nie budzi wątpliwości, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta. W ocenie skarżącej bezczynność ta dotyczyła zainicjowania postępowania, w odniesieniu do należnego jej świadczenia z MOPS-u w P.

Zdaniem Sądu, wniesiona skarga nie podlega jego kognicji. Należy stwierdzić, że o bezczynności lub przewlekłości, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego mowa jest w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Niewątpliwie, Przewodniczący Rady Miasta nie jest organem administracji, który wydaje rozstrzygnięcia w sprawie pomocy społecznej, w tym zasiłków okresowych lub innych świadczeń. W tym zakresie nie ma on kompetencji do wydawania decyzji lub postanowień, ani innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (a więc aktów, których bezczynność lub przewlekłość postępowania może dotyczyć). Ponadto zgodnie z art. 11a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminy (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta), natomiast decyzję o świadczeniach z pomocy społecznej wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta), upoważniony kierownik ośrodka pomocy społecznej lub inny upoważniony pracownik - patrz art. 110 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). W okolicznościach niniejszej podmiotem uprawnionym do wydania stosownej decyzji jest Burmistrz Miasta, i tego też podmiotu bezczynność może dotyczyć. Sądowi zaś z urzędu wiadomym jest, że skarżąca wywiodła już skargę na bezczynność tego organu do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt III SAB/Gd 8/12).

Zatem w świetle przywołanych okoliczności skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.