Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1306/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 par. 1 i  art. 62 par. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie WSA Beata Machcińska (spr.), Adam Nita, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lipca 2019 r. sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. G. (dalej: "skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

1. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., działając na podstawie art. 62 § 4 oraz art. 55 i art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: o.p., zaliczył wpłatę z dnia 23 czerwca 2017 r. w kwocie [...] zł na poczet zaległości skarżącego w podatku od spadków i darowizn ustalonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w wysokości [...] zł z tytułu nabycia (w drodze dziedziczenia) spadku po zmarłej w dniu 9 grudnia 1995 r. M. G., w ten sposób, że na poczet należności głównej zaliczył kwotę [...] zł, a na poczet odsetek za zwłokę – kwotę [...]zł.

2. W zażaleniu skarżący podniósł zarzut przedawnienia tego zobowiązania.

3. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 62 § 1 o.p., utrzymał w mocy powyższe postanowienie organu pierwszej instancji.

Relacjonując dotychczasowy przebieg postępowania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w związku z brakiem dobrowolnego uregulowania należności wynikającej ze wspomnianej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił w dniu [...] tytuł wykonawczy nr [...], niemniej jednak w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r., uzupełnionego pismem z dnia 1 lutego 2015 r., wydał następnie decyzję z dnia [...], nr [...] o odroczeniu terminu zapłaty przedmiotowego zobowiązania w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł do dnia 31 grudnia 2015 r. Skarżący nie wykonał ciążącego na nim zobowiązania w tym terminie. W dniu 16 listopada 2017 r. na rachunek bankowy organu pierwszej instancji wpłynęła wpłata od komornika sądowego w kwocie [...] zł, z której postanowieniem z dnia [...], nr [...] kwotę [...] zł zaliczono na poczet należności głównej, a kwotę [...] zł – na poczet odsetek za zwłokę. Na mocy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] to postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zostało uchylone. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ pierwszej instancji wydał wskazane na wstępie postanowienie z dnia [...], w którym jako datę końca naliczania odsetek wskazał 23 czerwca 2017 r., a zatem dzień, w którym komornik sądowy pobrał środki.

W dalszej części organ drugiej instancji powołał przepisy stanowiące podstawę prawną kwestionowanego rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Skarbowego (w tym art. 62 § 1 i art. 55 § 1 o.p.), po czym stwierdził, że ich zastosowanie w rozpatrywanym przypadku było prawidłowe, gdyż przedmiotowa należność – wbrew zarzutom zażalenia – nadal jest wymagalna. Wyjaśniając słuszność tej kwalifikacji, podkreślił, że bieg terminu przedawnienia tego zobowiązania był zawieszony od dnia [...] (momentu wydania decyzji o odroczeniu terminu jego płatności) do dnia 31 grudnia 2015 r. (dnia, w którym termin ten upłynął), co powodowałoby przesunięcie daty przedawnienia o 297 dni do dnia 25 października 2017 r. Termin ten uległ jednak wcześniej przerwaniu wskutek zastosowania środków egzekucyjnych, o których skarżący został zawiadomiony. Okoliczności te spowodowały, że zobowiązanie skarżącego w chwili pozyskania środków przez komornika nie uległo przedawnieniu.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podtrzymał zarzut przedawnienia sformułowany w zażaleniu i zażądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

5. W odpowiedzi organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie, organ pierwszej instancji zaliczył wpłatę komornika z dnia 23 czerwca 2017 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowej skarżącego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku w kwocie [...]zł, wynikającej z decyzji z dnia [...], w ten sposób, że na poczet należności głównej zaliczył kwotę [...]zł, a na poczet odsetek za zwłokę – kwotę [...]zł.

Odsetki za zwłokę zostały naliczone prawidłowo – do dnia 23 czerwca 2017 r., tj. do dnia, w którym komornik otrzymał te środki. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji wyliczył wysokość odsetek oraz uwzględnił przerwy w ich naliczaniu.

Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, utrzymane w mocy przez organ odwoławczy, jest legalne – wydane w oparciu o art. 62 § 1 o.p. w myśl którego, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę, z zastrzeżeniem § 2, zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty oraz o art. 62 § 4 o.p., zgodnie z którym w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a.

W myśl zaś powołanego przez organ art. 55 § 1 o.p. od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, które wpłacane są bez wezwania organu podatkowego. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 o.p.).

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, wskazać należy, iż stosownie do art. 70 § 1 o.p., zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej (art. 70 § 2 pkt 1 o.p.).

Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny (art. 70 § 4 o.p.).

W sprawie, przedawnienie zobowiązania skarżącego z tytułu podatku od spadków i darowizn nastąpiłoby z dniem 31 grudnia 2016 r. (w decyzji z dnia [...] termin płatności tego zobowiązania określono na 14 dni od dnia jej doręczenia skarżącemu, tj. od dnia 15 września 2011 r.), jednak z ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego oraz akt sprawy wynika, że bieg terminu przedawnienia uległ przerwaniu wskutek zastosowania środków egzekucyjnych, o których skarżący został zawiadomiony. W dniu 14 maja 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. (działając jako organ egzekucyjny) skierował bowiem do pracodawcy skarżącego zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia skarżącego, jednak w odpowiedzi z dnia 8 lipca 2013 r. otrzymał informację, że w dniu [...]2012 r. skarżący uległ wypadkowi, przebywa na zwolnieniu lekarskim i pobiera świadczenie rehabilitacyjne; zawiadomienie to doręczono skarżącemu w dniu 3 czerwca 2013 r. W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. dokonał zajęcia wierzytelności z dwóch rachunków bankowych skarżącego; zawiadomienia te doręczono skarżącemu w dniu [...]2014 r., a bankom w dniu [...]2014 r. Bank A poinformował, że wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne prowadzą również inne organy egzekucyjne i środki podlegające egzekucji zostaną zabezpieczone na rachunkach do czasu otrzymania postanowienia o rozstrzygnięciu egzekucji oraz że saldo na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym skarżącego na dzień zajęcia jest niższe od kwoty wolnej od egzekucji. Z kolei B, w odpowiedzi na ponaglenie organu egzekucyjnego, poinformował, że rachunek skarżącego został zlikwidowany w dniu 10 czerwca 2015 r. Następnie w dniu [...]2014 r. organ egzekucyjny zajął inną wierzytelność pieniężną u dłużnika C Oddział w K., o czym skarżący został zawiadomiony w dniu 1 grudnia 2014 r., a dłużnik w dniu 27 listopada 2014 r. Dłużnik w piśmie z dnia 24 maja 2017 r. wyjaśnił, iż jest zobowiązany zapłacić skarżącemu kwotę [...]zł, lecz zachodzi zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej i konieczne jest podjęcie działań w celu rozstrzygnięcia tej kwestii. Dalej bieg terminu przedawnienia tego zobowiązania był zawieszony na 297 dni, tj. od dnia [...] (momentu wydania wobec skarżącego decyzji o odroczeniu terminu jego płatności) do dnia 31 grudnia 2015 r. (dnia, w którym termin ten upłynął).

Ostatecznie organ egzekucyjny przy piśmie z dnia [...]przekazał tytuł wykonawczy Komornikowi Sądowemu K. M., który podjął czynności egzekucyjne i uzyskane w dniu 23 czerwca 2017 r. środki przekazał Urzędowi Skarbowemu w B..

Przez wzgląd na powyższe okoliczności, Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż zarzut skarżącego dotyczący przedawnienia jego zobowiązania z tytułu podatku od spadków i darowizn jest niezasadny.

Reasumując, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.