Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 106/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 67 § 5,
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 1056/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [..] października 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Zarządzeniem z [...] grudnia 2018 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu [...] grudnia 2018 r..

Przesyłką nadaną 10 stycznia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym Łódź 40 została nadana przesyłka zawierająca podpisaną przez skarżącego skargę wraz z pełnomocnictwem z dnia 9 stycznia 2019 r. ustanowionego w sprawie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 9 kwietnia 2019 r. odrzucił skargę skarżącego. W podstawie prawnej Sąd wskazał art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarżący złożył skargę do Sądu I instancji, której nie podpisał. Wobec tego zarządzeniem z 14 grudnia 2018 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu 28 grudnia 2018 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął 4 stycznia 2019 r. (w piątek). W terminie tym skarżący nie podpisał skargi nie nadesłał podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi, nowiem nadanie przesyłki zawierającej podpisaną skargę 10 stycznia 2019 r. było spóźnione i nie usuwa negatywnych dla skarżącego skutków wynikających z uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezasadne zastosowanie i odrzucenie skargi, podczas gdy siedmiodniowy termin nie rozpoczął swojego biegu, z uwagi na fakt niewezwania zawodowego pełnomocnika działającego w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie;

- art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której skarżący ustanowił pełnomocnika do odbioru pism sądowych, któremu nie doręczono wezwania do usunięcia braków formalnych skargi;

- art. 39 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, iż pełnomocnictwo udzielone adw. A. R. nie obejmowało postępowania wszczętego na skutek złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, m.in., że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie nie rozpoczął swojego biegu, z uwagi na niedoręczenie wezwania ustanowionego w sprawie pełnomocnikowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powinien skierować przedmiotowe wezwanie na adres pełnomocnika skarżącego, czego nie uczynił. Nie sposób zatem przyjąć, aby strona uchybiła siedmiodniowemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Doręczenie dokonane w takim wypadku pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Warszawa 2009, s. 224).

Pełnomocnik skarżącego podnosząc zarzut naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a zmierza do wykazania, że brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieusunięci braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w sytuacji, gdy wezwanie do uzupełnienia braku formalnego nie zostało skutecznie doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela stanowiska zaprezentowanego w zażaleniu. Wskazać należy, że skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi skarżący złożył osobiście – działając w imieniu własnym. Wezwanie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wydane w dniu 18 grudnia 2018 r. i doręczone skarżącemu 28 grudnia 2018 r. (karta 25) na adres skarżącego podany w skardze. Pismo pełnomocnika adw. A R. wraz z pełnomocnictwem do działania w imieniu skarżącego oraz egzemplarzem podpisanej przez skarżącego skargi zostało nadane na Poczcie Polskiej w dniu 10 stycznia 2019 r., co w tej sytuacji oznacza, że pełnomocnik zgodnie z art. 37 p.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołączył do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy – uwierzytelniony odpis.

Zatem, w zaistniałej sytuacji zasadnym było odrzucenie skargi, gdyż jak prawidłowo wskazał Sąd, siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął 4 stycznia 2019 r. (w piątek). Tym samym stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązywała sąd do odrzucenia skargi. Nadanie przesyłki zawierającej podpisaną skargę w dniu 10 stycznia 2019 r. było spóźnione i nie usuwa negatywnych dla skarżącego skutków wynikających z uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.