Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 381/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 179 ust. 2 i 3, 186 ust. 1, 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: Art. 7, 77, 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczeń pomocy materialnej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Uczelniana Odwoławcza Komisja Stypendialna Politechniki decyzją z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S. G., utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] Politechniki z dnia [...] 2010 r. nr [...] przyznającą studentowi I roku studiów I stopnia S. G. pomoc materialną na semestr zimowy roku akademickiego 2010/11, tj. od 1-10-2010 do 28-02-2011 w formie; 1. stypendium mieszkaniowego z tytułu zakwaterowania w domu studenckim Politechniki w kwocie 90 zł miesięcznie, 2. stypendium socjalnego w kwocie 127 zł miesięcznie, 3. stypendium na wyżywienie w kwocie 120 zł miesięcznie.

W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art. 175 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) oraz § 1 ust. 18 i § 2 zarządzenia nr [...] Rektora z dnia 17 sierpnia 2009 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Politechniki.

Decyzja Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej podjęta została w następujących okolicznościach.

S. G. (dalej skarżący) student Wydziału [...] na kierunku [...] 7 października 2010 r. na ustalonym wzorze złożył wniosek o przyznanie w roku akademickim 2010/2011 świadczeń pomocy materialnej w formie stypendium socjalnego, mieszkaniowego i na wyżywienie, załączając do wniosku m.in. oświadczenie, że w roku kalendarzowym 2009 uzyskał dochód w wysokości 8550 zł z tytułu alimentów w kwocie 950 zł miesięcznie otrzymanych za 9 m-cy tego roku, oraz oświadczenie, że w roku kalendarzowym 2010 z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego uzyskał również nie podlegający opodatkowaniu dochód w kwocie 3500 zł.

Wydziałowa Komisja Stypendialna decyzją z dnia [..] 2010 r. wydaną z powołaniem na art. 175 ust. 1 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 1 ust. 7 i 15 zarządzenia Nr [...] Rektora Politechniki z 17 sierpnia 2009 r. w sprawie Regulaminu przyznawania, ustalenia i wypłacenia świadczeń przyznała pomoc materialną w formie żądanych stypendiów na okres semestru zimowego, ustalając wysokość miesięcznych kwot z tytułu przyznanego stypendium; mieszkaniowego – 90 zł, socjalnego – 127 zł i na wyżywienie w kwocie 120 zł.

Jako podstawę swego rozstrzygnięcia i naliczenia stypendium Komisja Wydziałowa przyjęła ustalenie, że przeciętny miesięczny dochód w rodzinie studenta (we wniosku wskazano rodzinę dwuosobową) za rok 2009 wyniósł kwotę 475 zł. Zdaniem Komisji wyliczona wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie została obliczona zgodnie z przepisami. Zarazem Komisja przyjęła, że podstawa naliczania stypendium socjalnego i dochód uprawniający do otrzymania stypendium na wyżywienie i stypendium mieszkaniowe w semestrze zimowym roku akademickiego 2010/2011 ustalona została w wysokości maksymalnej 602 złotych.

Od decyzji tej odwołanie złożył skarżący, kwestionując prawidłowość ustalenia kwoty dochodu na osobę w rodzinie, która jego zdaniem wynosi 250 zł na osobę w rodzinie, co ma wpływ na wysokość przyznanych świadczeń. Skarżący podnosił, że wykazał, że w 2010 r. w związku z nieskuteczną egzekucją alimentów otrzymywał świadczenie alimentacyjne z funduszu w kwocie 500 zł miesięcznie, a rodzina obejmuje jego matkę o statusie bezrobotnej. Zdaniem skarżącego w sprawie winno mieć zastosowanie Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne, a zwłaszcza jego § 19.

Rozpoznając odwołanie Uczelniana Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazując na przepisy art. 175 ust. 1 i 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 1 ust. 18 i § 2 Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Politechniki wprowadzonego Zarządzeniem Nr [...] Rektora Politechniki z dnia 17 sierpnia 2009 r. – dalej Regulamin- stwierdziła, że stypendium socjalne ma w świetle tych przepisów prawo otrzymać student, którego dochód na osobę w rodzinie jest równy lub niższy od kwoty będącej kryterium dochodowym na osobę w rodzinie w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej.

Komisja uznała, że skarżący udokumentował dochód za 2009 r. przedstawiając dokument potwierdzający wysokość otrzymanych alimentów, oraz że wysokość dochodu na osobę w rodzinie została prawidłowo obliczona i uprawniała skarżącego do świadczeń w wysokości przyznanej decyzją organu I instancji.

W odniesieniu natomiast do wykazywanego dochodu za 2010 r. w postaci świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wskazując na ustawę z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych uznano, że świadczenie alimentacyjne w pobieranej wysokości 500 zł "nie stanowi utraty dochodu w 2010 r.", cytując definicję utraty dochodu z tej ustawy.

Te okoliczności zdaniem Komisji Odwoławczej uzasadniały utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (zwanej "odwołaniem") na powyższą decyzję, skarżący podnosił, że w swym odwołaniu do Komisji Uczelnianej nie powoływał się na utratę dochodu, lecz na § 19 wskazanego w odwołaniu Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 105 poz. 881 ze zm.), w myśl którego gdy członek rodziny mający ustalone prawo do alimentów, nie otrzymuje ich lub otrzymuje w wysokości niższej niż ustalone wyrokiem lub ugodą sądową, do dochodu rodziny stanowiącej podstawę ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych wlicza się alimenty w otrzymywanej wysokości. Wskazywał, że brzmienie tego przepisu powtarza "pkt 8" zasad obliczania dochodu w rodzinie studenta zawartych w Regulaminie przy wzorze Nr 2, a "pkt 11" Regulaminu określa sposób postępowania.

Zdaniem skarżącego należny dochód na osobę w rodzinie wynosił średnią z wysokości otrzymanego w 2010 r. świadczenia alimentacyjnego tj. kwotę 250 zł na osobę.

W odpowiedzi na skargę Uczelniana Odwoławcza Komisja Stypendialna wniosła o jej oddalenie wskazując, że zgodnie z postanowieniem ust. 4 zasad obliczania dochodu w rodzinie studenta (dla wniosku o przyznanie świadczeń pomocy materialnej – wzór Nr 2), w celu obliczenia wysokości dochodu w rodzinie studenta sumuje się wszystkie dochody uzyskane przez studenta i rodzinę w ostatnim roku podatkowym poprzedzającym rok akademicki, w którym student składa wniosek o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, a zatem – w sprawie – dochody za rok 2009, a nie za rok 2010.

Komisja wskazała, że zmniejszenie alimentów w 2010 r. zresztą nie ma stosownie do ust. 20 Regulaminu (dla wzoru Nr 2) charakteru utraty dochodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa ppsa – sprawując tę kontrolę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu, którego przedmiotem były świadczenia pomocy materialnej dla studentów. Zgodnie z przepisami art. 175 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365) – dalej ustawa – rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielenia pomocy materialnej zapadają w formie decyzji. Stosownie zatem do przepisu art. 207 ust. 1 ustawy, do decyzji wydanych w tych sprawach stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy ppsa, Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zarazem z regulacji tych wynika, że nie każde stwierdzone naruszenie prawa daje podstawę do uwzględnienia skargi. Naruszenie prawa materialnego wówczas stanowi podstawę do uwzględnienia skargi, gdy miało wpływ na wynik sprawy, a więc gdy istnieje związek między tym naruszeniem a rozstrzygnięciem. Naruszenie przepisów postępowania natomiast wówczas stanowi podstawę uwzględnienia skargi, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc gdy zachodzi prawdopodobieństwo związku między uchybieniem a rozstrzygnięciem.

W praktyce orzeczniczej wypracowane jest stanowisko, że odesłanie w ustawie do stosowania w materii, której dotyczy, odpowiednio innego aktu oznacza, iż w ramach "odpowiedniości" stosowania, niektóre przepisy stosowane są wprost, inne z modyfikacją inne zaś w ramach "odpowiedniości" nie mają zastosowania w ogóle. O zakresie stosowania odpowiednio innej ustawy, decyduje ratio legis takiego uregulowania w ustawie przewidującej odesłanie. Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym w przepisach Rozdziału 2 (art. 171 in) Działu IV określa materialno-prawne przesłanki przyznania świadczeń pomocy materialnej studentom oraz w niewielkim tylko zakresie reguluje tryb postępowania związany z rozpoznawaniem wniosków o przyznawanie tych świadczeń. W szczególności ustawa określa organy właściwe do rozpatrywania wniosków i formy rozstrzygnięć w tych sprawach (art. 175 ust. 1 i 2, 176 ust. 1 i 3, 177 ust. 4) oraz rodzaj środka odwoławczego w tych sprawach (art. 175 ust. 2, 176 ust. 2) w postaci odwołania.

Zawarte w art. 207 ust. 1 ustawy odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego – wobec braku odmiennych uregulowań w ustawie, w świetle ukształtowanego orzecznictwa sądów administracyjnych oznacza na gruncie podejmowania decyzji w sprawach studenckich wymóg zachowania przez organy minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (Por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2011.10.13 I OSK 1304/11 Lex nr 1069584).

Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Wydziałowej jako organów, którym przekazano w trybie art. 175 ust. 3 ustawy uprawnienia do załatwienia spraw pomocy materialnej studentom, prowadzi do wyżej wyrażonego wniosku o zasadności skargi, aczkolwiek z przyczyn częściowo innych niż przytoczone na jej poparcie.

Skarga znajduje uzasadnienie w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa ppsa.

Wyjść należy od przypomnienia, że przewidziane art. 186 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, umocowanie rektora uczelni do ustalenia w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego, szczegółowego regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 6-8 (tj. według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji) nie obejmuje uprawnienia do wprowadzenia innych niż ustawowo przewidziane zasad ustalania dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania się o świadczenia pomocy materialnej (Por. uzasadnienie wyroku WSA w Krakowie z 3.12.2008 III SA/Kr 623/08, ONSA i WSA 2011/1/5, Lex nr 707710).

W myśl przepisu art. 179 ust. 2 Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego ustala wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającą do ubiegania się o stypendium socjalne, stypendium na wyżywienie i stypendium mieszkaniowe. W ustaleniu wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania się o przyznanie wyżej określonych świadczeń pomocy materialnej rektor jest jednak ograniczony. Stosownie bowiem do przepisu ust. 3 art. 179 ustawy wysokość dochodu, o której mowa w ust. 2 nie może być niższa niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 z późn.zm.) oraz wyższa niż suma kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z późn.zm.).

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w związku z § 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 127 poz. 1055), kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, od dnia 1 października 2009 r. wynosi 351 zł. Stosownie natomiast do powołanych przepisem art. 179 ust. 3 ustawy, przepisów art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych górną wysokość ustalonego przez rektora dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającą do stypendium mogła stanowić suma kwot: 504 zł (tj. przewidziana art. 5 ust. 1 – wysokość dochodu rodziny na osobę uprawniająca do zasiłku rodzinnego) oraz kwoty 98 zł (tj. zasiłku rodzinnego). Wysokość zasiłku ustalona została od 15 sierpnia 2009 r. § 1 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę do ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. Nr 129, poz. 1058).

Powyższe ustawowe regulacje dowodzą, że granicami w ramach których Rektor Politechniki (w porozumieniu z organem samorządu studenckiego) mógł ustalić wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania się o stypendium socjalne, stypendium na wyżywienie i stypendium mieszkaniowe są kwoty 351 zł (art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej) oraz kwota 602 zł (art. 5 ust. 1 – 504 zł i art. 6 ust. 2 pkt 3 – 98 zł zasiłek rodzinny – ustawy o świadczeniach rodzinnych).

Tylko uzasadnienie decyzji Komisji Wydziałowej wskazuje tę kwotę jako "podstawę naliczania stypendium socjalnego i dochód uprawniający do otrzymania stypendium" na wyżywienie i stypendium mieszkaniowe w semestrze zimowym roku akademickiego 2010/2011. Z decyzji, ani akt sprawy nie wynika z jakiej daty jest Zarządzenie Rektora ustalające rzeczywiście na tę kwotę wysokość dochodu uprawniającego do ubiegania się o świadczenia w tym okresie.

Przepis art. 179 ust. 5 w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonej decyzji stanowił, że miesięczną wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania się o stypendium socjalne, stypendium na wyżywienie i stypendium mieszkaniowe ustala się na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych z uwzględnieniem ust. 4, z zastrzeżeniem że do dochodu nie wlicza się – dochodów i świadczeń wymienionych w punktach 1-4 tego przepisu. Według ust. 4 przy ustalaniu wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania się o stypendium socjalne, mieszkaniowe i na wyżywienie uwzględnia się dochody osiągane przez: 1) studenta, 2) małżonka studenta, a także będące na utrzymaniu studenta lub jego małżonka dzieci niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26 roku życia, a jeżeli 26 rok życia przypada w ostatnim roku studiów do ich ukończenia oraz dzieci niepełnosprawne bez względu na wiek, 3) rodziców, opiekunów prawnych i faktycznych studenta i będące na ich utrzymaniu dzieci niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26 roku życia, a jeżeli 26 rok życia przypada w ostatnim roku studiów do ich ukończenia oraz dzieci niepełnosprawne bez względu na wiek.

Powołany wyżej przepis art. 175 ust. 5 in fine stanowi, że do dochodu nie wlicza się: 1) dochodów, o których mowa w ust. 4 pkt .3, jeżeli student jest samodzielny finansowo, 2) świadczeń o których mowa w art. 173 ust. 1 (a więc wszelkich świadczeń z tytułu pomocy materialnej z budżetu państwa), 3) świadczeń otrzymywanych na podstawie Działania Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne", 4) świadczeń pomocy materialnej dla uczniów otrzymywanych na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn.zm.), 5) pomocy materialnej, o której mowa w art. 173a.

W świetle powyższych regulacji zarzut skargi naruszenia prawa materialnego, przez błędne wyliczenie dochodu na osobę w rodzinie skarżącego jest uzasadniony, choć całkowicie z innych przyczyn niż podnoszone w skardze.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255) w brzmieniu z daty wydania zaskarżonej decyzji, według której, w myśl art. 179 ust. 5 ustala się wysokość dochodu na osobę w rodzinie, dochód rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Rację mają organy stypendialne twierdząc, że podstawę obliczenia dochodu stanowił zatem dochód w rodzinie skarżącego uzyskany w 2009 r. Świadczenia alimentacyjne skarżący otrzymał w 2010 r. i ten dochód nie ma znaczenia dla sprawy stypendium w semestrze zimowym roku akademickiego 2010/2011.

Natomiast wadliwie ustalono wysokość dochodu na osobę w rodzinie skarżącego w 2009 r. Przy przyjęciu, że dochód ten (na dwie osoby) wyniósł w roku 2009 kwotę 8550 zł, to średni miesięczny dochód w roku kalendarzowym a więc za 12 m-cy 2009 na osobę w rodzinie skarżącego wynosił 356,25 zł (8550 zł : 12 = 712,5 zł : 2 = 356,25 zł), a nie 475 zł jak przyjęły organy dzieląc tę kwotę dochodu przez miesiące (9 m-cy), w których skarżący otrzymał alimenty w kwocie po 950 zł miesięcznie, a następnie przez osoby w rodzinie.

W tym zakresie naruszone zostało prawo materialne, co ma wpływ na wynik sprawy.

Natomiast uzasadnienie decyzji z naruszeniem przepisów art. 107 § 3 w zw. z art. 7; 77 i 80 kpa w zw. z art. 207 § 1 ustawy, nie zawiera żadnych ustaleń i odpowiadającej im regulaminowej podstawy prawnej w postaci aktu ustalonego Zarządzeniem Rektora Politechniki, co do przyjętych w decyzji organu I instancji, a zaakceptowanej w zaskarżonej decyzji wysokości kwot przyznanych stypendiów na wyżywienie i stypendium mieszkaniowego i sposobu ich wyliczenia.

Postanowienia § 2 Regulaminu określają zasady dotyczące stypendiów socjalnego, na wyżywienie i mieszkaniowego.

W myśl § 2 ust. 16 wysokość stypendium socjalnego stanowi różnicę pomiędzy podstawą naliczania (definiowaną ust. 14 pkt 1 jako górna granica dochodu na jedną osobę w rodzinie studenta, przy której student może się ubiegać o przyznanie stypendiów socjalnego i mieszkaniowego) a; 1) średnim miesięcznym dochodem na jedną osobę w rodzinie studenta, jeżeli ten dochód jest większy od minimum socjalnego; 2) minimum socjalnym, jeżeli ten dochód jest równy lub mniejszy od minimum socjalnego.

Minimum socjalne, definiowane § 2 ust. 14 pkt 2 jako dolna granica miesięcznego dochodu na jedną osobę w rodzinie studenta, od której obliczana jest wysokość stypendium, zgodnie z § 1 ust. 40 pkt 2 ustalane jest po zasięgnięciu opinii samorządu studenckiego aktem Rektora Uczelni.

Ten sam przepis § 1 ust. 40 w pkt 1 umocowuje Rektora do ustalenia kryteriów służących do ustalenia wysokości świadczeń w roku akademickim. Postanowienia § 2 ust. 23 przewidują zróżnicowanie wysokości stypendium mieszkaniowego.

Te akty związane z Regulaminem ustalonym przez Rektora w trybie art. 186 ust. 1 ustawy stanowią podstawy obliczania wysokości należnego studentowi stypendium i muszą być wskazane w uzasadnieniu decyzji jako podstawy obliczania konkretnej wysokości przyznanego świadczenia. Sama ich ewentualna znajomość przez organy samorządu studenckiego, nie zwalnia organów od wskazania w uzasadnieniu decyzji sposobu wyliczenia poszczególnych kwot świadczeń i podstawy prawnej tego wyliczenia. Brak w aktach sprawy takich aktów oraz opartych na nich ustaleń w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powoduje, że wymyka się ona spod możliwości weryfikacji, co do prawidłowości przyznanej wysokości poszczególnych świadczeń pomocy materialnej.

Powyższe niedostatki w sferze ustaleń faktycznych i wskazania podstawy prawnej i sposobu ustalania wysokości poszczególnych świadczeń, stanowią uchybienia przepisom art. 7, 77 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, organy Samorządu Studenckiego będą miały na uwadze powyższe wiążące z mocy art. 153 ustawy ppsa oceny prawne i wskazania.

Mając na uwadze, że przy prawidłowo ustalonej wysokości dochodu na osobę w rodzinie skarżącego w okresie istotnym dla rozpoznania sprawy, kwoty świadczeń pomocy materialnej mogą tylko ewentualnie wzrosnąć, Sąd nie orzekł w oparciu o przepis art. 152 ppsa o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych decyzji.