Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 779/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. par 11 ust 2 pkt 9,
journal: Dz.U. 2003 nr 120 poz 1133
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego
article: art. 20 ust 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II Sz na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Parafii na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania P. od decyzji Starosty z dnia [...]r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę R. z przyłączami wody i zewnętrznymi instalacjami wody i kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrzną linią zasilania elektroenergetycznego na działkach nr [...] w miejscowości S. gmina K. – Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z powodu niewywiązania się inwestora z części obowiązków nałożonych postanowieniem znak: [...] z dnia [...] r.

Kwestionując powyższą decyzję inwestor złożył od niej odwołanie twierdząc,

że zaskarżona decyzja Starosty jest krzywdząca i niesprawiedliwa, gdyż wstrzymuje budowę kościoła filialnego.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda wskazał na treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Wojewoda podkreślił, że w razie stwierdzenia naruszeń w tym zakresie organ, zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Inwestor we wniosku z dnia [...]r. wystąpił o udzielenie pozwolenia na budowę R. z przyłączami wody, kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrznej linii zasilania elektroenergetycznego na działkach nr [...] w miejscowości S. załączając cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ I instancji po sprawdzeniu przedłożonego wniosku stwierdził, że wymaga on uzupełnienia i na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, postanowieniem znak: [...] z dnia [...]r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości wskazanych w punktach od 1 do 17, nakazując m.in. w punkcie 5 dostosować obsługę komunikacyjną projektowanej inwestycji do miejscowego planu zagospodarowania gminy K., wieś S., zaprojektować miejsca parkingowe zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś w punkcie 7 nakazał dołączyć charakterystyką energetyczną obiektu budowlanego. Inwestor przy piśmie z dnia [...] r. przedłożył 3 egz. uzupełnionego projektu budowlanego oraz wyjaśnił, że: miejsca parkingowe zaprojektowano zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w projekcie budowlanym przedłożono współczynniki przenikania ciepła przez przegrody budowlane zgodnie z warunkami określonymi w § 329 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ odwoławczy podkreślił, że w ocenie Starosty powyższe wyjaśnienia nie wypełniały obowiązku nałożonego w punktach 5 i 7 postanowienia zatem działając w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] r. odmówił udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewoda rozpoznając sprawę stwierdził, że na terenie, na którym projektowana jest budowa kościoła filialnego obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. (uchwała Nr XVIII/127/08 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 27 lutego 2008r.; Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 25 kwietnia 2008r., nr 45, poz. 983).

Organ ustalił, na podstawie wskazanego miejscowego planu, że przewidziana pod zabudowę działka nr [...] znajduje się w części na terenie elementarnym oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] o przeznaczeniu - usługi sakralne oraz w części na terenie elementarnym oznaczonym symbolem [...] o przeznaczeniu - parking ogólnodostępny (zapewniający obsługę parkingową dla terenu [...] ).

Ustalenia szczegółowe dla tych terenów elementarnych zawarto odpowiednio: dla terenu [...] w § 20 oraz dla terenu [...] w § 11 miejscowego planu.

Wojewoda podkreślił, że załącznikiem do planu jest m.in. załącznik rysunkowy nr [...] zawierający oznaczenia graficzne będące ustaleniami planu dla przedmiotowego terenu.

Porównując rysunek planu oraz załączony do projektu budowlanego projekt zagospodarowania terenu (rys. nr 1) Wojewoda stwierdził, że projektowane miejsca postojowe zostały w części zlokalizowane niewłaściwie, gdyż częściowo usytuowane są poza obrębem wyznaczonym na ten cel na rysunku planu oznaczonym symbolem KP-1, co stanowi naruszenie ustalenia zawartego w § 11 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Natomiast zapewnienie dostępu do drogi publicznej poprzez zjazd od strony południowej z działki nr [...] na część działki nr [...] o nawierzchni gruntowej zapewniającej dojazd do drogi usytuowanej od strony zachodniej, w ocenie organu odwoławczego nie narusza zasad obsługi w zakresie komunikacji terenu elementarnego [...] o treści: ustala się obsługę komunikacyjną z dróg publicznych graniczących z terenem elementarnym od północy i zachodu, zlokalizowanych poza granicami planu (§ 20 pkt. 5 lit. a miejscowego planu) przy zachowaniu lokalizacji nie pozostającej w sprzeczności z przeznaczeniem terenów elementarnych.

Ponadto analiza akt sprawy potwierdziła, że organ pierwszej instancji zasadnie nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia charakterystyki energetycznej projektowanego obiektu budowlanego.

Organ zaznaczył, że szczegółowy zakres i forma projektu budowlanego, stanowiącego podstawę do wydania pozwolenia na budowę, określono

w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120,

poz. 1133 ze zm.).

Wojewoda podkreślił, że zgodnie z § 11 ust. 2 pkt. 9 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. (Dz. U. z 2008r. Nr 201 poz. 1239) projekt budowlany powinien zawierać charakterystykę energetyczną obiektu budowlanego, opracowaną zgodnie z przepisami dotyczącymi metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej, określającą parametry w zależności od potrzeb wskazanych w punktach od a do d § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia.

Organ zaznaczył, że powyższy obowiązek nie dotyczy obiektów wymienionych

w art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, czyli o prostej konstrukcji jak: budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe.

Objęty wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę kościół, w ocenie Wojewody, nie należy do obiektów zwolnionych z obowiązku sporządzenia charakterystyki energetycznej.

Organ drugiej instancji podkreślił, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz. U. z 2008r. Nr 201, poz. 1240) charakterystyka energetyczna wykonana dla całego budynku powinna zawierać bilans mocy, właściwości cieplne przegród zewnętrznych, parametry sprawności, w zależności od projektowanego zakresu odpowiednio: instalacji ogrzewania i wentylacji, przygotowania ciepłej wody, chłodzenia, oświetlenia oraz dotyczyć wszystkich pomieszczeń ogrzewanych, nieogrzewanych, chłodzonych i niechłodzonych.

Zdaniem organu, głównym celem sporządzania projektowanej charakterystyki energetycznej budynku jest wykazanie, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązanie budowlane i instalacyjne spełniają wymagania odnośnie oszczędnego i minimalnego zużycia energii.

W wyniku analizy akt sprawy Wojewoda stwierdził, że inwestor nie przedłożył odrębnie opracowanej charakterystyki energetycznej projektowanego kościoła,

a umieszczone w części opisowej projektu budowlanego informacje o wielkości współczynników przenikania ciepła przez zaprojektowane przegrody nie wyczerpują wymogów z § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zatem organ uznał przedłożony projekt za niekompletny.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją P. złożyła od niej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając organowi brak odniesienia się do odwołania złożonego od decyzji Starosty , a także brak analizy złożonych w toku postępowania dokumentów wraz ich uzupełnieniami.

Zdaniem strony skarżącej zarówno Starosta, jak i Wojewoda nie stwierdzili właściwej lokalizacji miejsc postoju pojazdów stosownie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz właściwej odległości [...] metrów od granicy działki nr [...] przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W ocenie strony skarżącej organy obu instancji nie przyjęły wyjaśnień dotyczących charakterystyki energetycznej obiektu zawartej w opisie projektu budowlanego, w którym przedłożono współczynniki przenikania ciepła przez przegrody budowlane, które spełniają wymogi § 329 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Jednocześnie zdaniem strony skarżącej zaprojektowany budynek kościoła, dzięki dobraniu przegród budowlanych o wartości współczynników przenikania ciepła poniżej wymaganych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 6 listopada 2008 r. zaliczyć można do energooszczędnych.

Ponadto strona skarżąca podkreśliła, że informowała organy administracji

o dorywczym wykorzystaniu projektowanego obiektu przez mieszkańców wsi S. polegającym na uczestniczeniu w jednej mszy świętej na tydzień, w czasie nieprzekraczającym jednej godziny.

W tej sytuacji w projekcie budowlanym nie uwzględniono projektu ogrzewania kościoła i z tego tytułu nie uwzględniono w charakterystyce energetycznej obiektu zapotrzebowania na ciepło. Jednocześnie strona skarżąca przedłożyła jako dowód część projektu budynku usługowego [...] wydawnictwa M. – charakterystyka energetyczna obiektu opracowanego [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności

z prawem, dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie są zasadne zarzuty podniesione w skardze.

Należy podkreślić, że organ I instancji działając na mocy art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w postanowieniu z dnia 28 marca 2012 r. dokładnie wskazał inwestorowi jakie nieprawidłowości, stwierdzone w trakcie kontroli projektu budowlanego powinien usunąć. Było to: dostosowanie obsługi komunikacyjnej projektowanej inwestycji do miejscowego planu zagospodarowania gminy K., wieś S., zaprojektowanie miejsc parkingowych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także dołączenie charakterystyki energetycznej obiektu budowlanego.

Wykonując nałożone obowiązki inwestor przedstawił uzupełniony projekt budowlany i wyjaśnił, że miejsca parkingowe zaprojektowano zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a projekt budowlany określa współczynniki przenikania ciepła przez przegrody budowlane zgodnie z § 329 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W ocenie organu I instancji działania inwestora nie dawały jednak podstawy, do przyjęcia, że wywiązał się on z obowiązków określonych w punktach 5 i 7 postanowienia z dnia [...] r. w konsekwencji na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego odmówiono pozwolenia na budowę.

Rozstrzygnięcie to organ II instancji utrzymał w mocy wskazując na treść zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. W ocenie organu z treści planu wynika, że przewidziana pod zabudowę działka nr [...] znajduje się w części na terenie elementarnym oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] o przeznaczeniu - usługi sakralne oraz w części na terenie elementarnym oznaczonym symbolem [...] o przeznaczeniu - parking ogólnodostępny (zapewniający obsługę parkingową dla terenu [...] ). Zdaniem organu porównanie rysunku planu z projektem zagospodarowania terenu daje podstawę do stwierdzenia, że projektowane miejsca postojowe zlokalizowano w części niewłaściwie, gdyż w części usytuowane są poza obrębem przeznaczonym na ten cel (rysunek oznaczony symbolem [...] ), co narusza treść § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ II instancji wskazał, że uzasadnione jest również stwierdzenie, że inwestor nie przedstawił charakterystyki energetycznej projektowanego obiektu budowlanego. Wymogi stawiane projektowi budowlanemu, sprecyzowane zostały w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). W myśl § 11 ust. 2 pkt. 9 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. (Dz. U. z 2008r. Nr 201, poz. 1239) projekt budowlany powinien zawierać charakterystykę energetyczną obiektu budowlanego, opracowaną zgodnie z przepisami dotyczącymi metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej, określającą parametry w zależności od potrzeb wskazanych w § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia. Obowiązek ten nie odnosi się do obiektów wskazanych w art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. do obiektów o prostej konstrukcji, np. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, niewielkich obiektów gospodarczych, inwentarskich i składowych. Natomiast projektowany obiekt, zdaniem organu odwoławczego, nie jest zwolniony

z obowiązku sporządzenia charakterystyki energetycznej.

Organ odwoławczy podkreślił znaczenie przepisów, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkowa oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz. U. z 2008r. Nr 201, poz. 1240), bowiem charakterystyka energetyczna wykonana dla całego budynku powinna zawierać bilans mocy, właściwości cieplne przegród zewnętrznych, parametry sprawności, w zależności od projektowanego zakresu odpowiednio: instalacji ogrzewania i wentylacji, przygotowania ciepłej wody, chłodzenia, oświetlenia oraz dotyczyć wszystkich pomieszczeń ogrzewanych, nieogrzewanych, chłodzonych i niechłodzonych. Zasadniczą funkcją charakterystyki energetycznej budynku jest wykazanie, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązanie budowlane i instalacyjne spełniają wymagania odnośnie oszczędnego i minimalnego zużycia energii.

Organ II instancji wskazał, że inwestor nie przedstawił odrębnej charakterystyki energetycznej projektowanego obiektu, a zawarte w części opisowej projektu budowlanego informacje o wielkości współczynników przenikania ciepła przez zaprojektowane przegrody nie spełniają wymagań określonych w § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego zatem. Tym samym uzasadnione jest stwierdzenie, że przedłożony projekt nie spełnia ustawowych wymogów.

Powyższe ustalenia organu odwoławczego należy uznać za prawidłowe,

a w związku z tym sformułowane w skardze zarzuty za nieuzasadnione.

Z treści zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, konieczność zapewnienia przez inwestora [...] miejsc parkingowych. Wymóg ten nie został spełniony. Działka nr [...] znajduje się w części na terenie elementarnym oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] , przeznaczonym na usługi sakralne oraz częściowo na terenie elementarnym o symbolu [...] i przeznaczeniu na parking ogólnodostępny (obsługa parkingowa terenu [...]). Jednak takiej ilości miejsc, która wymagana jest w zapisach planu, w projekcie budowlanym nie przewidziano.

Nie zasadny jest również zarzut strony skarżącej dotyczący charakterystyki cieplnej projektowanego budynku. Organ odwoławczy trafnie podkreślił,

że charakterystyka energetyczna wykonana dla całego budynku powinna zawierać bilans mocy, właściwości cieplne przegród zewnętrznych, parametry sprawności,

w zależności od projektowanego zakresu odpowiednio: instalacji ogrzewania

i wentylacji, przygotowania ciepłej wody, chłodzenia, oświetlenia oraz dotyczyć wszystkich pomieszczeń ogrzewanych, nieogrzewanych, chłodzonych i niechłodzonych. Funkcją charakterystyki energetycznej budynku jest wykazanie, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązanie budowlane i instalacyjne spełniają wymagania odnośnie oszczędnego i minimalnego zużycia energii. Takiej charakterystyki inwestor jednak nie przedstawił. Natomiast zawarte w części opisowej projektu budowlanego informacje o wielkości współczynników przenikania ciepła przez zaprojektowane przegrody nie są spełnieniem wymogów zawartych w § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Skoro więc strona skarżąca nie wypełniła w całości wymogów nałożonych na nią przez organ, odmowa udzielenia pozwolenia na budowę była zasadna.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.