Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 290/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 8, art. 20 w zw. z  art. 3 pkt 11, art. 32 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 114
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska-Bil, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 6, art. 8 oraz art. 20 w związku z art. 3 pkt 11 oraz art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 13 stycznia 2015r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 114 ze zm., dalej "ustawa" lub "ustawa o świadczeniach rodzinnych"), art. 104 K.p.a., po rozpoznaniu wniosku J.W. z dnia 12 grudnia 2016r., przyznał stronie świadczenia rodzinne w okresie od 1 grudnia 2016 r. do 31 października 2017 r. w łącznej wysokości 178,46 zł miesięcznie z tytułu zasiłku rodzinnego na: W. W., D.W. i A. W.; dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na A.W.; dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2017/2018 na W. W. i D. W. oraz dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego dla J.W.

Organ I instancji zaznaczył, że w okresie od 1 grudnia 2016 r. do 31 października 2017 r. przeciętny miesięczny dochód rodziny po uwzględnieniu dochodu utraconego i uzyskanego przez członków rodziny i otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wyniósł 4.046,20 zł i przekroczył kryterium dochodowe rodziny tj. kwotę 3.370 zł o kwotę 676,20 zł. Wobec tego organ o tę kwotę pomniejszył wysokość przysługujących stronie świadczeń rodzinnych i przyznał je w kwocie 178,46 zł miesięcznie.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Podniosła, że kwota dochodu obliczona na podstawie zeznań podatkowych PIT za 2015 r. wyniosła 39.671,62 zł po dokonaniu odliczeń składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz podatku. W ocenie strony dochód utracony zgodnie z ustawą nie podlega uwzględnieniu przy ustaleniu prawa do świadczeń. Tymczasem do dochodu został wliczony dochód z Funduszu Alimentacyjnego jaki uzyskała w 2015 r. w wysokości 8.900 zł, pomimo, iż utraciła go w 2016 r. Zdaniem strony "nie może być dochodem dług który jest od marca 2016 r. regularnie oddawany przez" jej męża.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchyliło powyższą decyzję i przyznało J.W. prawo do zasiłku rodzinnego na rzecz W., D. i A.W. w okresie od 1 grudnia 2016r. do 31 października 2017 r. prawo do dodatku z tytułu: wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na rzecz A.W. w okresie od 1 grudnia 2016r. do 31 października 2017 r; rozpoczęcia roku szkolnego 2017/2018 na W. i D.W. oraz z tytułu opieki nad dzieckiem A.W. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego od 1 grudnia 2016r. do 31 października 2017 r. Łączna kwotę przysługujących jej świadczeń w omawianym okresie ustalono na 178,47 zł miesięcznie.

Organ odwoławczy omówił stan faktyczny i prawny sprawy. Podniósł, że strona w dniu 12 grudnia 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego na rzecz W., D. i A. W., dodatku z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na rzecz A. W., dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2017/2018 na W. i D.W. oraz dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem A.W. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Kolegium nawiązując do treści odwołania podało, że zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz § 1 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości dochodu rodziny ... (Dz.U. z 2015r. poz. 1238) zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli suma przeciętnych miesięcznych dochodów członków rodziny osiągniętych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 674 zł. Z art. 3 pkt 1 lit. c wskazanej ustawy wynika, że do dochodu rodziny wlicza się inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 19 września 2016 r. strona podpisała się pod oświadczeniem, z którego wynika, że w 2015 r. uzyskała dochód niepodlegający opodatkowaniu w wysokości 4.850 zł z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, przy czym organ I instancji nie przyznał mocy dowodowej temu oświadczeniu. Z decyzji organu l instancji z [...] r., [...] r. oraz [...] r. wynika bowiem, że w 2015 r. wypłacono na rzecz osób uprawnionych W., D. i A. W. kwotę 8.900 zł. Nawiązując do treści odwołania Kolegium wskazało, że utrata od 2016 r. prawa świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów nie ma wpływu na wynik niniejszego postępowania, tak samo jak fakt, że mąż strony od marca 2016 r. spłaca zadłużenie z tego tytułu. Z art. 3 pkt.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika bowiem, że dochód rodziny można pomniejszyć jedynie o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Następnie organ przedstawił regulacje art. 5 ust. 4 i art. 3 pkt 23 ustawy dotyczące utraty dochodu przez członka rodziny oraz art. 5 ust. 4a i b oraz art. 3 pkt 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych odnoszące się do uzyskania dochodu dodając, że art. 3 pkt 22 ustawy definiuje zatrudnienie lub inną pracę zarobkową jako wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zdaniem organu odwoławczego w przypadku strony zachodzi sytuacja całkowitej utraty dochodu osiąganego w 2015 r. z tytułu zatrudnienia w A i pobierania w toku tego zatrudnienia zasiłku macierzyńskiego z ZUS, w związku z uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego na córkę A. W. na okres od 26 listopada 2015 r. do 26 listopada 2017 r., co potwierdziło zaświadczenie pracodawcy z dnia 8 września 2016 r. Ponadto mąż odwołującej utracił w 2015 r. dochód z tytułu zatrudnienia w firmie B sp. z o.o. w R. w okresie od sierpnia 2014 r. do stycznia 2015 r. co potwierdza świadectwo pracy z dnia 5 stycznia 2015 r. oraz z tytułu zasiłku chorobowego z ZUS przysługującego po utracie zatrudnienia tj. w okresie od stycznia 2015 r. do czerwca 2015 r. Organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Następnie Kolegium odwołało się do uzyskania dochodu przez męża strony. Taka sytuacja nastąpiła w związku z nabyciem od 1 czerwca 2015 r. prawa do renty, co potwierdziła decyzja ZUS z dnia [...] r. Z tego tytułu otrzymał w 2015 r. dochód (tj. zgodnie z art. 3 pkt. 1 lit. a cyt. ustawy przychód pomniejszony o: koszty uzyskania przychodu, podatek należny, składki na ubezpieczenia społeczne oraz składki na ubezpieczenia zdrowotne) w wysokości 14.865,21 zł (16.335,41 zł.- 0 zł. -0 zł - 1.470,20 zł.), co potwierdził PIT- 40A, zaświadczenie ZUS z dnia 3 listopada 2016r. oraz informacja z urzędu skarbowego uzyskana przez organ l instancji elektronicznie. Dochód ten został podzielony przez liczbę miesięcy, w których dochód ten został osiągnięty czyli przez 7 miesięcy co dało kwotę 2.123,60 zł (14.865,21 zł: 7). Ponadto mąż odwołującej od 10 października 2016 r. został zatrudniony w firmie "C" sp z o.o. na podstawie umowy o pracę. W miesiącu następującym po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty tj. w listopadzie 2016r. otrzymał wynagrodzenie (w rozumieniu art.3 pkt. 1 lit. a ustawy) w wysokości 1.180,92 zł, co potwierdziło zaświadczenie z dnia 8 grudnia 2016 r.

W ocenie organu odwoławczego z powyższego wynika, że dochód rodziny (który zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy oznacza sumę przeciętnych miesięcznych dochodów członków rodziny osiągniętych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy) czyli kwota 741,67 zł (8.900 zł : 12 miesięcy) powiększony o kwotę uzyskanego dochodu przez męża strony tj. kwotę 3.304,52 zł (2.123,60 zł + 1.180,92 zł) na osobę w rodzinie daje kwotę 809,24 zł (741,67 zł + 3.304,52zł) : 5 osób), która przekracza wysokość kryterium dochodowego tj. 674 zł.

Kolegium przywołało regulacje art. 5 ust. 3, 3a i 3b ustawy oraz § 2 ust. 2 pkt 1 i 3 oraz § 3 pkt 3 i 4 powołanego wyżej rozporządzenia akcentując, że dochód rodziny w wysokości 4.046,19 zł przekroczył kwotę 3.370 (674 x 5 osób) o kwotę 676,19 zł. Ponadto łączna kwota świadczeń rodzinnych przysługujących stronie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń (zgodnie z art.5 ust. 3b ustawy o świadczeniach rodzinnych) wynosi 854,66 zł. tj.

- 343 zł zasiłku rodzinnego (124 zł. x 2 dzieci+ 95 zł.)

- 16,66 zł dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego czyli 100 zł : 12 miesięcy tj. 8,33 zł x 2 dzieci.

- 400 zł dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego

- 95 zł dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Kolegium stwierdziło, że stronie przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych w wysokości 178,47 zł miesięcznie tj. w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, czyli kwotą 854,66 zł, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny tj. kwotą 676,19 zł. Organ I instancji postąpił prawidłowo przyznając stronie prawo do świadczeń rodzinnych od 1 grudnia 2016 r., tj. od miesiąca złożenia wniosku do 31 października 2017 r. tj. do końca okresu zasiłkowego. Ponieważ sprawa nie wymagała przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu I instancji i na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego orzekło co do istoty sprawy rozpoznając merytorycznie wniosek w sprawie przyznania prawa do świadczeń rodzinnych i przyznając prawo do świadczeń rodzinnych w wysokości 178,47 zł miesięcznie a nie 178,46 zł jak podał organ I instancji w zaskarżonej decyzji.

W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wniosła o jej uchylenie i ponowne przeliczenie dochodu rodziny. Podniosła, że Kolegium nie pomniejszyło wysokości renty uzyskanej przez jej męża o zaliczkę na podatek. Do dochodu doliczono niezgodnie ze stanem faktycznym świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego. Zaznaczyła, że jej mąż od 16 marca 2017 r. regularnie "spłacał Fundusz Alimentacyjny". Skarżąca zauważyła, że "nie można doliczyć dochodu, który w dużej części został zwrócony i nadal jest zwracany. Jeśli jednak ma być liczony, to jednocześnie kwotę która jest na poczet tego dochodu wpłacana do Funduszu Alimentacyjnego" należy odjąć od obecnego dochodu rodziny.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną.

Na rozprawie skarżąca podtrzymała osobistą skargę i oświadczyła, że nie rozumie przyczyny nieuwzględnienia po stronie dochodów jej męża faktu spłacania funduszu alimentacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Należy podkreślić, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie jest zasadna. Skarga nie zasługuje również na jej uwzględnienie z przyczyn, które Sąd obowiązany był wziąć pod uwagę działając z urzędu.

Podstawę materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2016, poz.1518 ze zm.- dalej: "ustawa") , a która to określa tak warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych, jak i zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń (art.1 ust.1 ). Powyższa ustawa ustanawia przy tym ścisłe kryteria przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do tegoż zasiłku, niewątpliwie uzależnione od dochodu wnioskodawcy.

Kwestia ustalenia dochodu przypadającego na osobę w rodzinie, w tym metodyki jego wyliczenia, nie została pozostawiona uznaniu organu administracji rozpoznającemu wniosek strony. Ustawodawca w art. 3 pkt 1 ustawy zawarł zamknięty katalog przychodów i dochodów, które podlegają zaliczeniu do dochodu rodziny. Brzmienie ww. regulacji, poprzez użycie sformułowania: "ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób", nie pozostawia wątpliwości, że dokonane w tym przepisie wyliczenie ma charakter kompletny i zamknięty, a nie przykładowy lub otwarty. Za dochód w rozumieniu ustawy należy zatem uważać m.in. przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy.). Ustawodawca w art. 3 ust. 1 lit. c tiret 14 ustawy wskazał, że alimenty na rzecz dzieci są innymi dochodami niepodlegającymi opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać również należy, że w świetle ustawy o świadczeniach rodzinnych dochód rodziny oznacza sumę dochodów członków rodziny (art. 3 pkt 2 ustawy), zaś dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b (art. 3 pkt 2a ustawy).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że dochód przypadający na osobę w rodzinie skarżącej został ustalony przez organy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Treść wskazanego wyżej art. 3 pkt 1 lit. a ustawy wyraźnie wskazuje, że przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem m.in. renta ZUS osiągana przez męża strony skarżącej, wchodzące w skład dochodu rodziny, na podstawie którego z kolei organ pomocy społecznej dokonuje ustalenia dochodu przypadającego na osobę w rodzinie, mogą zostać pomniejszone jedynie o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Również i to wyliczenie ma charakter zamknięty a nie przykładowy. Za chybiony uznać należy zarzut skarżącej związanego z brakiem odliczenia od renty męża podatku należnego bowiem organ I instancji uzyskał z urzędu skarbowego informację, że podatek należny o jaki zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy organ mógł pomniejszyć dochód rodziny wyniósł zero, a zatem wyliczenie organu w tym zakresie było prawidłowe. Wskazać należy, iż skład orzekający w pełni oddziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone między innymi w wyroku w sprawie I OSK 1212/10 z dnia 9 grudnia 2010 r. (dost. CBOSA), iż generalnie co do zasady organ orzekający w przedmiocie świadczeń rodzinnych, jest związany treścią zaświadczenia urzędu skarbowego, który to dokument stanowi podstawę do ustalenia wysokości dochodu rodziny.

Zdaniem Sądu, interpretacja art. 3 ust. 1 ustawy w zakresie ustalania dochodów oraz odliczenia kwot alimentów dokonana przez organy zasługuje na aprobatę. Z przepisu tego bowiem jednoznacznie wynika, że dochód pomniejsza się o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Ustawodawca postanowił jednak, że nie każdy wydatek świadczony na rzecz innych osób uprawniał będzie do jego odliczenia od uzyskiwanego dochodu, lecz tylko kwota świadczonych alimentów .W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że Kolegium ustaliło, że skarżąca uzyskała na rzecz osób uprawnionych z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, kwotę 8.900 zł. Wobec powyższego słusznie zdaniem Sądu organ odwoławczy uznał, że utrata od 2016 r. prawa świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów nie miała wpływu na wynik postępowania. Również nie miała wpływu ta okoliczność, że mąż strony skarżącej od marca 2016 r. spłaca zadłużenie z tego tytułu. Należy bowiem zauważyć, że z art. 3 pkt.1 ustawy wynika, że dochód rodziny można pomniejszyć jedynie o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób .Taka treść wskazuje na to, że chodzi o alimenty, do których świadczenia osoba była zobowiązana w analizowanym miesiącu które rzeczywiście świadczyła w danym miesiącu, w związku z obowiązkiem alimentacyjnym dotyczącym tego miesiąca. Z pomniejszenia dochodu korzystać może tylko ten zobowiązany, który świadczy alimenty w terminie. W innym przypadku, z wyjątkowego pomniejszenia dochodu korzystałyby osoby, które nie dostarczają uprawnionym środków utrzymania na bieżąco. Trzeba zauważyć, że na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych przy ustalaniu dochodu wnioskodawcy należy uwzględniać wyłącznie alimenty świadczone przez niego na rzecz dzieci. Inne należności, a więc i te które wynikają z obowiązku zwrotu świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego nie podlegają odliczeniu od dochodu. Należy odróżnić pojęcie "alimentów" od świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego. Te ostatnio wymienione świadczenia takich alimentów nie stanowią. Są one wypłacane osobom uprawnionym do alimentów - najogólniej rzecz ujmując - gdy egzekucja takich alimentów wobec dłużnika alimentacyjnego okazała się bezskuteczna. Cel obu wskazanych instytucji jest podobny, gdyż zmierza do dostarczenia środków utrzymania osobom, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swych potrzeb są to jednak odrębne świadczenia ( tak wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1125/14 oraz z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. I OSK 1358/14, publ. CBOSA). Zapłaty alimentów świadczonych przez zobowiązanego na rzecz osoby uprawnionej nie można zatem utożsamiać z wypłatą świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Tym samym zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego świadczeń wypłaconych osobie uprawnionej z funduszu alimentacyjnego w żaden sposób nie można traktować jako "świadczenia alimentów na rzecz innej osoby". Wobec powyższego przyjąć należy, że na podstawie art. 3 ust. 1 lit c tiret 14 ustawy, od dochodu odliczeniu podlegają wyłącznie alimenty świadczone przez stronę na rzecz dzieci.. Nie ma znaczenia w sprawie to, że mąż skarżącej od 2016 r. regularnie spłaca fundusz alimentacyjny, gdyż przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych w precyzyjny sposób określają, jak ustala się dochód rodziny i o jakie należności może on być pomniejszony, zarzut skarżącej we wskazanym zakresie nie może odnieść spodziewanego skutku. Dokonany przez męża skarżącej zwrot świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego nie daje podstaw do odliczeń od dochodu ustalanego dla potrzeb ustawy o świadczeniach rodzinnych. Dochód na osobę w rodzinie został w niniejszej sprawie obliczony w sposób prawidłowy, a zarzuty skargi w tym przedmiocie nie mogą więc zostać uwzględnione. Świadczenia rodzinne z tytułu zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego zostały prawidłowo przyznane skarżącej. Stanowisko w tym zakresie zostało uzasadnione w sposób nie budzący wątpliwości Sądu. Należy stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszyło przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nie stwierdzono również naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w sposób, który miałby wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w uzasadnieniu decyzji Kolegium w sposób dostateczny wykazano, że wszystkie okoliczności sprawy podlegały ocenie w ramach przeprowadzonego postępowania, a przytoczona w zaskarżonej decyzji argumentacja nakazuje uznać, że jej uzasadnienie zawiera wskazanie faktów oraz dowodów, na których rozstrzygający sprawę organ się oparł, oraz uzasadnienie prawne, a więc wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji. Organy w oparciu o posiadane dokumenty oraz informacje podane przez skarżącą dokonały właściwych ustaleń i w sposób wyczerpujący wyjaśniły okoliczności, które przesądziły, że wnioskowane przez skarżącą świadczenia zostały jej przyznane w określonej w decyzji wysokości. W toku postępowania administracyjnego rozważono wszelkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych, co uzasadnia rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 P.p.s.a.