Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1701/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku inwentarsko-składowego do stanu zgodnego z prawem - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. S. dołączyła do skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku inwentarsko-składowego do stanu zgodnego z prawem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, że nie pracuje i nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych, a pozostaje na utrzymaniu męża. Do wspólnego z nią gospodarstwa domowego wchodzą jeszcze syn i ojciec. Majątek rodziny to budynek mieszkalny o pow. 100 m.kw., budynek inwentarsko-składowy o pow. 90 m.kw., nieruchomość rolna (1,66 ha) oraz ciągnik rolniczy z 1996 r. Mąż strony pobiera wynagrodzenie za pracę w kwocie 2600 zł, natomiast jej ojciec uzyskuje rentę w wysokości 1000 zł. Rata kredytu zaciągniętego na remont domu wynosi 800 zł, zaś koszty utrzymania mieszkania to 350 zł.

W uzupełnieniu powyższego wniosku – w związku z wezwaniem referendarza sądowego – skarżąca podała, że nie podejmuje prac dorywczych, natomiast syn na mocy umowy z dnia 21 listopada 2016 r. podjął zatrudnienie na okres próbny tj. do dnia 21 lutego 2017 r. za wynagrodzeniem zasadniczym wynoszącym 2400 zł. Jako comiesięczne wydatki strona wskazała: wyżywienie – 500 zł, prąd – 150 zł, gaz – 75 zł, woda i kanalizacja – 50 zł, wywóz śmieci – 24 zł, opał – 250 zł. Skarżąca podniosła, że mąż posiada samochód osobowy z 2005 r., a koszty dojazdu nim do pracy wynoszą 400 zł miesięcznie. Także ojciec posiada samochód, jednak jeździ nim sporadycznie, a związane z nim koszty to praktycznie tylko ubezpieczenie. Miesięczny wydatek na Internet wynosi 35 zł, natomiast koszt jednego telefonu na kartę to 20 zł. Rodzina spłaca trzy raty kredytowe w kwotach po 103,31 zł, 147,50 zł i 567,11 zł. Skarżąca zaznaczyła, że na zapłatę reprezentującej ją pełnomocnik zaciągnęła pożyczkę u rodziny. Wskazała też, że w październiku 2016 r. uzyskała jednorazowo kwotę 762,11 zł tytułem dopłat rolniczych. Z załączonych wyciągów z rachunku bankowego męża strony wynika saldo na dzień 24 listopada 2016 r. wynoszące 646,86 zł.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Żądanie skarżącej nie może zostać uwzględnione, bowiem nie udowodniła ona spełnienia w jej przypadku ustawowej przesłanki przyznania prawa pomocy. Strona ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, które z mocy art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wchodzi w zakres tzw. częściowego prawa pomocy. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., pomoc taka adresowana jest do osób, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego jednoznacznie wynika obowiązek wnioskodawcy wykazania, że sytuacja tego rodzaju istnieje w jego wypadku. Podmiot ubiegający się o dofinansowanie ze środków Skarbu Państwa winien więc przedstawić oświadczenie zawierające dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, na co wskazuje art. 252 § 1 P.p.s.a. Od tego co przedstawi zależy de facto rozstrzygnięcie w przedmiocie jego żądania.

Dane przedstawione przez K. S. wskazują, że jest ona w stanie bez jakichkolwiek problemów pokryć wydatek związany z kosztami sądowymi w zainicjowanej jej skargą sprawie, których aktualna wysokość to 500 zł tytułem wpisu od skargi. Za powyższym przemawia przede wszystkim fakt, iż pomimo, że sama wnioskodawczyni nie pracuje i nie ma żadnego dochodu, to dochody takie uzyskują aktualnie wszystkie osoby wchodzące do wspólnego z nią gospodarstwa domowego. Łącznie wynoszą one 6 000 zł. Zadeklarowane natomiast przez stronę wydatki comiesięczne mieszczą się w kwocie ok. 2300 zł. Nawet więc nie uwzględniając wynagrodzenia syna, który zatrudniony jest na razie na okres próbny do lutego 2017r., to i tak pozostające do dyspozycji strony środki pieniężne w wysokości ok. 1300 są jak najbardziej wystarczające do sfinansowania przez wnioskodawczynię jej udziału w niniejszym postępowaniu. Podkreślenia wymaga, że skarżąca podpisując swój wniosek w dniu 27 listopada 2016 r. nie ujawniła w nim faktu podjęcia przez syna zatrudnienia i związanego z tym wynagrodzenia. Należy także mieć na uwadze, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej, która przynosi dochód. Ostatnio (październik 2016 r.) uzyskała w związku z powyższym kwotę 762,11 zł. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia złożonego wniosku pozostaje też fakt, iż strona nie wykonała w całości skierowanego do niej wezwania w trybie art. 255 P.p.s.a., mającego na celu uzupełnienie zawartego we wniosku oświadczenia. Mianowicie, nie wyjaśniła, na ile niezbędny był remont domu, na który to cel zaciągnięty został kredyt. Pytanie to związane było z wynikającą z brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zasadą, że tylko wydatki dotyczące zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych mogą wyprzedzać obowiązek zapłaty kosztów sądowych. Nadto, wnioskodawczyni nie przedłożyła wyciągów z rachunków bankowych syna i ojca. Powyższe tj. brak należytej współpracy z referendarzem sądowym nie może skłaniać ku uwzględnieniu zgłoszonego żądania.

Z podanych wyżej względów orzeczono o odmowie zwolnienia K. S. od kosztów sądowych, podstawę czego stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.