Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 74/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1c, art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3 pkt 7 i pkt 9, art. 28 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81c ust. 2, art. 82b ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant specjalista Ewa Kłosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J.A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz adwokata M.K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.), w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem robót zrealizowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia w piwnicy budynku nr 3 przy ul. [...], polegających na wykonaniu instalacji c.o. wraz z kotłem c.o., nałożył na inwestora (L.K.), obowiązek wykonania następujących robót budowlanych:

- dokonać prawidłowego montażu naczynia wzbiorczego poprzez założenie rury cyrkulacyjnej w połączeniu rury bezpieczeństwa z naczyniem wzbiorczym, założenie rury sygnalizacyjnej, zapewnienie odpowietrzenia naczynia wzbiorczego, wprowadzenie rury przelewowej w taki sposób, aby wpływ wody mógł być kontrolowany z miejsca obsługi

i miejsca napełniania instalacji ogrzewania (rura ta nie może być wyprowadzona na zewnątrz budynku).

Jednocześnie organ wskazał, iż powyższe nakazy należy wykonać w terminie

3 miesięcy od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

W uzasadnieniu decyzji organ nadzoru budowlanego wskazał, iż w toku postępowania w sprawie instalacji i urządzeń grzewczych w budynku nr 3 przy ul. [...]e, stanowiącym współwłasność L.K. oraz J.A., ustalił iż instalacja została wykonana przez inwestora – L.K. zgodnie z zezwoleniem - opinią nr [...] sporządzoną przez kominiarza H.K. z dnia [...] lutego 2004 r. W konsekwencji organ stwierdził, że L.K. nie dokonała zgłoszenia wykonania instalacji c.o. właściwemu organowi administracji architektoniczne - budowlanej, ani też nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez taki organ.

Organ wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...], na inwestora nałożony został obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej w celu ustalenia, czy roboty wykonane w warunkach tzw. samowoli budowlanej zrealizowane zostały w sposób prawidłowy ( zgodny z warunkami technicznymi) i umożliwiający dalsze bezpieczne użytkowanie instalacji wraz z kotłem c.o. W przypadku nieprawidłowości w tym zakresie ekspertyza miała zawierać proponowane sposoby naprawy. Żądane opracowanie wpłynęło do organu nadzoru budowlanego w dniu 18 maja 2009 r.

Organ wyjaśnił, iż w opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. sporządzonej przez Mistrza Kominiarskiego, która w rozpatrywanej sprawie ma charakter dokumentu pomocniczego, podlegającego ocenie w odniesieniu do całości materiału dowodowego, zalecono, aby w kotłowni przynależnej do lokalu nr 1, będącego własnością L.K., wykonać poprawną wentylację nawiewno - wywiewną, a także przemurować koronę kominową cegłą pełną i umożliwić swobodny dostęp do drzwiczek wyczystnych w piwnicy. Zaproponowano również podwyższenie kanału dymowego nr 1 o około 1m. Z kolei, jak wskazał organ, ekspertyza złożona przez inwestora [...] maja 2009 r. zawiera opracowanie podstawowe autorstwa H.J., do którego dołączono wspomnianą opinię oraz zezwolenie-opinię nr [...] z dnia [...].01.2009 r. Mistrza Kominiarskiego A.Z. w przedmiocie wentylacji kotłowni zlokalizowanej w piwnicy i zezwolenie-opinię nr [...] z dnia [...].04.2009 r. sporządzoną przez tę samą osobę, a dotyczącą kotła grzewczego na paliwo stałe. Jak podano w zasadniczej części ekspertyzy:

( kocioł c.o. stalowy wodny ma moc 16 kW; do montażu w systemie otwartym (na miał węglowy);

( montaż naczynia wzbiorczego wykonano niezgodnie z warunkami określonymi w PN-91/B-02413 (norma "Ogrzewnictwo i ciepłownictwo. Zabezpieczenie instalacji ogrzewań wodnych systemu otwartego. Wymagania"), tj. brak rury cyrkulacyjnej w połączeniu rury bezpieczeństwa z naczyniem wzbiorczym, brak odpowietrzenia naczynia wzbiorczego, brak rury sygnalizacyjnej, rura przelewowa wyprowadzona na elewację budynku;

• kocioł c.o. połączono z przewodem kominowym o przekroju na poziomie piwnicy 20x20cm, w koronie komina ponad dachem przewód kominowy ma przekrój 14x20cm; w pomieszczeniu brak wentylacji wywiewnej, nawiew do pomieszczenia przez otwór w ścianie działowej z przyległego pomieszczenia piwnicznego, w którym na stałe uchylone jest okno piwniczne.

W związku z powyższymi ustaleniami, opierając się również na dokumentach dołączonych do ekspertyzy, w przedłożonym opracowaniu, autor zaproponował: opracować przez uprawnioną osobę dokumentację na przebudowę instalacji c.o., przebudować koronę kominową na przewężonym odcinku, wykonać przewód wentylacyjny wywiewny o przekroju minimum 14x 14 cm, z pomieszczenia kotłowni, z wyprowadzeniem na wysokość 15m ponad dach; doprowadzić nawiew powietrza z elewacji frontowej budynku przewodem o przekroju minimum 400 cm oraz zwiększyć wysokość pomieszczenia kotłowni z 2,15m do 2,20 m.

Organ l instancji wskazał, iż z powyższych ustaleń wynikała konieczność zapewnienia poprawnego nawiewu i wywiewu. Jednocześnie zaznaczył, iż pismem, które wpłynęło do organu w dniu 31.07.2009 r. inwestor poinformował o wykonaniu tego rodzaju robót, załączając protokół nr [...] z [...].07.2009 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych sporządzony przez mistrza kominiarskiego A.Z.. Okoliczność ta została potwierdzona w toku kontroli w dniu [...] października 2009r, gdzie stwierdzono, że wentylacja nawiewna i wywiewna została wykonana prawidłowo i nie ma już konieczności formułowania takiego nakazu. Organ jednocześnie stwierdził, iż pozostałe kwestie zalecone przez H.J., autora ekspertyzy, wynikają z normy PN-91/B-02413 (norma "Ogrzewnictwo i ciepłownictwo. Zabezpieczenie instalacji ogrzewań wodnych systemu otwartego. Wymagania"), która stanowi m.in. (pkt 2.1.), że zabezpieczenie instalacji ogrzewania wodnego sytemu otwartego powinno składać się z urządzeń zabezpieczających podstawowych i uzupełniających oraz z osprzętu. Podstawowe urządzenia zabezpieczające (pkt 2.2.) należy stosować we wszystkich instalacjach systemu otwartego. Do podstawowych urządzeń zabezpieczających należą: naczynie wzbiorcze, rury zabezpieczające, rura przelewowa, rura odpowietrzająca. Uzupełniające urządzenia zabezpieczające (pkt 2.3.) należy stosować w zależności od rodzaju źródła ciepła, jego mocy oraz usytuowania podstawowych urządzeń zabezpieczających. Do uzupełniających urządzeń zabezpieczających należą: rura sygnalizacyjna, ochrona przed zamarznięciem urządzeń zabezpieczających, zabezpieczenie przed przekroczeniem dopuszczalnej temperatury wody w źródle ciepła. Zakaz wyprowadzania rury przelewowej na zewnątrz budynku wynika z pkt 2.7. tej normy: "rura przelewowa powinna być wyprowadzona nad zlew lub kratkę kanalizacyjną w pomieszczeniu kotłowni lub węzła cieplnego w taki sposób, aby wypływ z niej wody mógł być kontrolowany z miejsca obsługi i miejsca napełniania instalacji ogrzewania. Rury tej nie wolno łączyć bezpośrednio z kanalizacją ani wyprowadzać na zewnątrz budynku". PINB, opierając się na wiedzy technicznej, wyjaśnił, iż w jego ocenie wykonanie sformułowanych w ekspertyzie zaleceń przywróci stan zgodny z przepisami.

Nadto organ stwierdził, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy należy uznać za wystarczający, dla wydania orzeczenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy -Prawo budowlane.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji J.A., wskazał, iż wnosi o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na to, że zakwestionowana decyzja nie eliminuje zagrożenia dla zdrowia i życia mieszkańców. Odwołujący się wskazał, że nie jest jego intencją doprowadzenie do rozebrania kotłowni lecz likwidacja zagrożenia. Tymczasem zakwestionowana decyzja nie rozstrzyga istoty sprawy, a więc kwestii stworzenia owego zagrożenia dla życia i zdrowia, opierając się na oświadczeniach inwestora i błędnych opiniach i zezwoleniach H.K.. Nadto J.A. wskazał na błędy przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz zgromadzonych w jego wyniku dowodach. Podkreślił uniemożliwienie mu działu w czynnościach kontrolnych podjętych w toku postępowania.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., powołując się na przepis art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania określonego w decyzji obowiązku i orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu terminu wykonania obowiązku na 3 miesiące od daty doręczenia niniejszej decyzji. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż zastosowany w podstawie zaskarżonej decyzji przepis art. 51 ust. l pkt 2 Prawa budowlanego stanowi, że w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób, o jakim mowa w art. 50 ust. 1, do zgodności z prawem właściwy organ nakłada na inwestora obowiązek wykonania

w wyznaczonym terminie określonych czynności lub robót budowlanych. W ocenie organu odwoławczego, nałożony decyzją z dnia [...].11.2009r. obowiązek wykonania wymienionych w tej decyzji robót, określonych na podstawie zaleceń z oceny technicznej, spowoduje doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem wykonanej instalacji c.o. wraz

z kotłem c.o. w piwnicy budynku przy ul. [...]. W tym zakresie organ wskazał, iż wykonanie nałożonych w decyzji robót ma na celu spełnienie wymagań określonych w normie PN-91/B-02413 "Ogrzewnictwo i ciepłownictwo. Zabezpieczenie instalacji ogrzewań wodnych systemu otwartego - wymagania - pkt 2.1.2.2, 2.3, 2.7. Podzielając stanowisko organu stopnia podstawowego, organ odwoławczy wskazał, iż w jego ocenie wykonanie określonego decyzją z dnia [...].11.2009r. obowiązku stanowić będzie o doprowadzeniu przedmiotowych robót do zgodności z obowiązującymi przepisami, co wypełnia dyspozycję art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Nadto organ odwoławczy wskazał, iż w sytuacji gdy roboty budowlane zostały już wykonane, a w niniejszej sprawie bezspornym jest, że przedmiotowe roboty instalacyjne i montażowe zostały zakończone, zbędne było wydawanie postanowienia o wstrzymaniu ich wykonywanie (na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). W tych okolicznościach, zdaniem organu II instancji, organ l instancji słusznie zastosował od razu przepis art. 51 ust. l ustawy Prawo budowlane.

Jednocześnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił uwagę na nieprecyzyjne określenie przez organ l instancji w zaskarżonej decyzji terminu na wykonanie określonych tą decyzją obowiązków. W ocenie organ II instancji określenie, jakim posłużył się PINB nie jest prawidłowe, nie wiadomo bowiem od jakiej, konkretnej daty, należałoby zacząć liczyć jego bieg. W związku z tym, zgodnie z uprawnieniem wynikającym z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ odwoławczy zdecydował o uchyleniu w tej części zaskarżonej decyzji PINB z dnia [...].11.2009r, orzekając w tym zakresie, jak w sentencji.

Z kolei odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że organ nadzoru budowlanego nie może rozstrzygać w kwestiach dotyczących "zajęcia" przewodów kominowych. Komin w budynku stanowiącym współwłasność kilku podmiotów jako część wspólna obiektu należy do wszystkich jego współwłaścicieli na zasadach określonych w ustawie Kodeks cywilny. A zatem wszelkie spory związane z "zajęciem" przewodów kominowych, jako dotyczące materii prawa własności, podlegają rozstrzyganiu przez sądy powszechne.

Natomiast odnosząc się do zarzutów nie zapewnienia odwołującemu się udziału

w czynnościach przeprowadzonych przez organ stopnia podstawowego, WINB stwierdził, że wbrew temu zarzutowi organ pierwszej instancji zapewnił J.A. prawo do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, zawiadamiając o terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o wyznaczeniu na dzień [...] września 2009 r. oględzin oraz zawiadomienie o zmianie terminu oględzin na dzień [...].10.2009r, a także zwrotne potwierdzenia odbioru w/w przesyłek adresowanych do strony.

J.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na niewyeliminowanie powstałego, w wyniku zrealizowania spornej inwestycji, zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców budynku. Skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu l instancji wskazując, iż w jego ocenie organ oparł się jedynie na oświadczeniach Pani K. oraz błędnych opiniach kominiarskich. Skarżący zakwestionował także poprawność przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, w tym czynności kontrolnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko w sprawie, wyrażone w zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały w wyniku przeprowadzenia tzw. postępowania legalizacyjnego. W myśl art. art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. nr 156 póz. 1118 ze zm.) - zwana dalej ustawą, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

Stosownie do treści art. 3 pkt 7 ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego;

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 9 przez użyte w ustawie pojęcie - urządzenia budowlane -należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza

i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Z brzmienia przytoczonych powyżej przepisów ustawy wynika, że u instalację centralnego ogrzewania budynku mieszkalnego należy zakwalifikować jako urządzenie budowlane, na którego montaż wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

W analizowanej sprawie inwestor przed dokonaniem montażu instalacji c.o. lokalu nr 3/1, nie uzyskał wymaganej przepisami prawem decyzji o pozwoleniu na budowę. Za taką,

w świetle obowiązujących przepisów prawa, nie można uznać zezwolenia -opinii nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. sporządzonej przez kominiarza H.K..

Organem właściwym w sprawie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jest organ administracji architektoniczne - budowlanej, którym w pierwszej instancji jest miejscowo właściwy starosta (art. 80 ust. 1 pkt 1, 82 b ust. 1). W tych okolicznościach sprawy, przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy, było całkowicie zasadne.

Przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji, organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 81 c ust. 2 nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia ekspertyzy budowlanej. Należy w tym miejscu zauważyć, że wskazany tu przepis art. 81 c ust. 2 ma charakter procesowy. Nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyzy budowlanej służyć ma ustaleniu okoliczności, które mogą mieć istotne znaczenie na danym etapie funkcjonowania obiektu budowlanego. Tym samym, nakładając na stronę obowiązek sporządzenia ekspertyzy budowlanej w trakcie procedury legalizacyjnej, organ winien również przytoczyć konkretny przepis postępowania naprawczego, czego w analizowanej sprawie nie uczyniono, ograniczając się jedynie do wskazania przepisu art. 81 c ust. 2 ustawy.

Z treści sporządzonej ekspertyzy technicznej dotyczącej prawidłowości wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji c.o. wraz z kotłem c.o. w piwnicy budynku nr 3 przy ul [...], wynika że roboty dotknięte są szeregiem nieprawidłowości, polegających na niezgodności z obowiązującymi przepisami techniczno - budowlanymi oraz warunkami określonymi WPN-91/B-02313.

W końcowej części ekspertyzy autor stwierdził, że pomieszczenie przystosowane na potrzeby kotłowni nie spełnia podstawowych warunków określonych przepisami, instalacja kotła c.o. wykonana została niezgodnie z warunkami technicznymi, PN-91/B-02313, DTR kotła; przekrój komina jest mniejszy niż 400 cm 2; użytkowanie wykonanej instalacji kotła c.o. stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia użytkowników. Oceniając możliwość naprawy zrealizowanych robót, autor ekspertyzy wskazał na konieczność wykonania konkretnych czynności budowlanych oraz na potrzebę sporządzenia dokumentacji dotyczącej przebudowy instalacji c.o. Na mocy decyzji organu pierwszej instancji na inwestora nałożony został obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na prawidłowym montażu naczynia wzbiorczego. Odnośnie pozostałych nieprawidłowości, o których mowa w ekspertyzie budowlanej organ nadzoru budowlanego stwierdził, że z protokołu nr [...] z [...].07.2009 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych sporządzony przez mistrza kominiarskiego A.Z. wynika, że z kotłowni wyprowadzono wentylację wywiewną i nawiewną. Okoliczność ta została potwierdzona w toku kontroli w dniu

[...] października 2009r, gdzie stwierdzono, że wentylacja nawiewna i wywiewna została wykonana prawidłowo. Powierzchnia otworów w cegle nie przekracza 30 % powierzchni całej cegły i nie wymaga wymiany, natomiast wymaganie dotyczące minimalnej wysokości pomieszczenia kotłowni dotyczy pomieszczenia na kotły na olej opałowy, a nie na paliwo stałe - a za takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ powołał się również na opinię producenta kotła, w kwestii zwężenia przewodu kominowego. W konsekwencji organ uznał, iż nałożenie na inwestora obowiązku w zakresie montażu naczynia wzbiorczego, doprowadzi roboty budowlane, wykonane w warunkach samowoli budowlanej, do stanu zgodnego z prawem.

Stanowisko organu należy uznać za dowolne, albowiem w wydanej decyzji organ nie odniósł się do wszystkich stwierdzonych w toku postępowania, nieprawidłowości budowlanych.

Przede wszystkim należy zauważyć, że z treści ekspertyzy wynika, iż pomieszczenie przystosowane na potrzeby kotłowni nie spełnia podstawowych warunków określonych przepisami. Stosownie do treści § 136 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U z 2002 r. Nr 75 póz. 690) kotły na paliwo stałe o mocy cieplnej nominalnej do 25 kW powinny być instalowane w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej na poziomie ogrzewanych pomieszczeń lub w innych pomieszczeniach, w których mogą być instalowane kotły

o większych mocach cieplnych nominalnych. Skład paliwa powinien być umieszczony

w wydzielonym pomieszczeniu technicznym w pobliżu kotła lub w pomieszczeniu, w którym znajduje się kocioł. Pomieszczenia, w których instalowane są kotły, oraz pomieszczenia składu paliwa powinny odpowiadać wymaganiom określonym w Polskiej Normie dotyczącej kotłowni wbudowanych na paliwo stałe.

Z akt sprawy wynika, że kocioł c.o. usytuowany jest w części piwnicznej budynku -w korytarzu piwnicy. Pomieszczenie w którym znajduje się kocioł c.o. wydzielone zostało przepierzeniem z blachy stalowej. Takie usytuowanie kotła c.o., w świetle treści przytoczonego powyżej przepisu § 136 ust. 2 rozporządzenia, nasuwa uzasadnione pytanie co do zgodności przyjętego rozwiązania z przepisami prawa. Nadto wątpliwości w powyższym zakresie potwierdza treść ekspertyzy technicznej, której autor jednoznacznie stwierdził, że pomieszczenie przystosowane na potrzeby kotłowni nie spełnia podstawowych warunków określonych przepisami. Organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do powyższej kwestii, żaden sposób się nie ustosunkował. Nadto z akt sprawy, w tym z protokołu oględzin, nie wynika gdzie znajduje się skład paliwa. Powyższe okoliczności mają zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie

Również w kwestii przemurowania korony kominowej stanowisko organu nie zostało umotywowane. Przepis § 140 ust. 2 rozporządzenia wymaga, aby przewody kominowe były szczelne i spełniały warunki określone w § 266. Argumentacja, zgodnie z którą powierzchnia otworów w cegle nie przekracza 30 % i dlatego nie zachodzi potrzeba przemurowania komina, nie została poparta merytorycznym uzasadnieniem. Skoro okoliczność braku szczelności komina jest bezsporna, należało zatem uzasadnić stanowisko odstąpienia od nałożenia obowiązku w powyższym zakresie, w szczególności wskazując iż dopuszczalna jest sytuacja w której komin nieszczelny do 30% powierzchni, spełnia wymagania techniczne. Organ nadzoru budowlanego, jako wyspecjalizowany podmiot w danej dziedzinie, powinien posiadać niezbędną wiedzę techniczną w zakresie spraw, które są przedmiotem jego rozstrzygnięcia. Należy jednak pamiętać, że decyzja administracyjna, w tym jej motywy zawarte w uzasadnieniu, skierowane są przede wszystkim do stron postępowania administracyjnego, które nie zawsze muszą legitymować się wiedzą specjalistyczną w danej dziedzinie. Uzasadnienie decyzji pełni ważną rolę w rozstrzygnięciu sprawy, albowiem to w tym elemencie decyzji organ przekonuje o słuszności podjętej rozstrzygnięcia.

Wprawdzie ekspertyza techniczna, jak każdy dowód w sprawie podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie, jednakże pełna ocena dowodu winna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W zaskarżonej decyzji oraz decyzją ja poprzedzającej organ nie odniósł się do wszystkich okoliczności podniesionych

w ekspertyzie technicznej, tym samym - nie ocenił tego dowodu jako całości.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że wentylacja nawiewna i wywiewna wykonane zostały prawidłowo, w związku z czym nie ma potrzeby konieczności formułowania nakazu w tym zakresie. W protokole oględzin przeprowadzonych w dniu [...] października 2009r. zawarte zostało jedynie stwierdzenie, że roboty polegające na wykonaniu wentylacji nawiewnej i wywiewnej wykonane zostały prawidłowo. W protokole nie przedstawiono jednak sposobu wykonania wentylacji, protokół nie zawiera w swej treści żadnych danych technicznych, z których można by wysnuć wniosek co do prawidłowości zastosowanych rozwiązań technicznych. Należy

w tym miejscu przypomnieć, iż rolą czynności procesowej jaką są oględziny jest przedstawienie, opisanie przedmiotu jaki poddany jest oględzinom. Protokół z oględzin jest wynikiem bezpośredniej obserwacji przedmiotu oględzin, winien on obrazować stan istniejący, w istotnym dla sprawy zakresie. Powyższe wskazuje jak ważna jest rola tej czynności procesowej w postępowaniu wyjaśniającym. W oparciu o dane wynikające z oględzin, utrwalonych w formie protokołu oraz, w oparciu o pozostały materiał dowodowy, organ administracyjny podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie. Protokół z dnia

[...] października 2009 r. powyższych wymagań nie spełnia. Osoby sporządzające protokół z oględzin powołały się na opinię Mistrza Kominiarskiego A.Z., twierdząc że nie ma potrzeby powielania jego treści, nadto w protokole zawarto zapis, że wentylacja wykonana została prawidłowo. Do protokołu dołączono zdjęcia. Protokół o takiej treści nie może stanowić dowodu w sprawie, albowiem zasadniczych kwestii w danej sprawie nie wyjaśnia. Należy zwrócić uwagę, że ocena co do prawidłowości wykonanych robót należy do organu rozstrzygającego sprawę, również ustalenia wynikające z wcześniej sporządzonych opinii Mistrza Kominiarskiego podlegają ocenie organu, w tym również przez pryzmat własnych ustaleń poczynionych w formie oględzin.

W decyzji organu l instancji nie odniesiono się do innych nieprawidłowości, których istnienie wynika z ekspertyzy technicznej.

Organ nadzoru budowlanego nie poddał analizie kwestię braku w pomieszczeniu kotłowni oświetlenia naturalnego (jest jedynie sztuczne). Należy również zauważyć, że po usunięciu warstwy cegły, podłoga pomieszczenia nie spełnia warunku ogniotrwałości. Ponadto, jak wynika z treści ekspertyzy, usytuowanie pieca c.o. powoduje utrudniony dostęp do otworu wyczystnego pieca c.o.

Z powyższych względów decyzja organu l instancji wydana została

z naruszeniem przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 i107 § 3 k.p.a. Również decyzja organu

II instancji, jako utrzymująca w mocy decyzję wadliwą, wydana została z naruszeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U.

z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej ustawą, zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca podlegały uchyleniu.

Na podstawie art. 152 ustawy, stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200, 205 ustawy oraz na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (DZ.U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).