Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2029/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] sierpnia 2004 roku, Nr [...], w przedmiocie wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2004r. został przeprowadzony organizowany przez Urząd Zamówień Publicznych egzamin dla kandydatów na arbitrów. A. P., skarżący w niniejszej sprawie, będąc kandydatem na arbitra uczestniczyła w tym egzaminie.

Pismem z dnia [...] lipca 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych działając na podstawie §12 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu wpisu na listę arbitrów, sposobu powoływania komisji egzaminacyjnej i przeprowadzania egzaminu oraz zakresu egzaminu (Dz.U. Nr 98, poz. 997) poinformował A. P., że w wyniku egzaminu uzyskał on 51 pkt, który to wynik, uwzględniając ustalone w ogłoszeniu Prezesa UZP z dnia [...] maja 2004r. o naborze na listę arbitrów limity punktów i osób kwalifikujące do wpisu na listę arbitrów, z zastrzeżeniem określonym w §14 ust. 3 w/w rozporządzenia, nie kwalifikuje go do wpisu na listę arbitrów prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. A. P. powołując się na §13 ust. 1 powołanego rozporządzenia złożył odwołanie od wyniku egzaminu na arbitrów, wnosząc o dokonanie sprawdzenia całej jego pracy egzaminacyjnej z uwzględnieniem odpowiedzi udzielonych na pytania z zakresu egzaminu wybranego przez niego przed wejściem na salę egzaminacyjną.

W odwołaniu A. P. podniósł w szczególności, że po zapoznaniu się ze swoją pracą egzaminacyjną stwierdził, że nie sprawdzono drugiej części egzaminu, bo na arkuszu odpowiedzi omyłkowo nie wpisał wybranego przed wejściem na egzamin zakresu zagadnień do egzaminu, i w jego ocenie doszło do naruszenia przepisów powołanego rozporządzenia, bo te przepisy nie przewidują w takim przypadku żadnej sankcji i takiej sankcji nie przewidziano również w instrukcji ani też w słownej informacji. Nadto podniósł, że w przypadku, gdy kandydat nie wpisał na karcie egzaminacyjnej zakresu zagadnień wybranego do egzaminu, można było podczas sprawdzania odpowiedzi, dokonać sprawdzenia II części egzaminu wg różnych zestawów, a po rozkodowaniu pracy zaliczyć punkty za II część egzaminu zgodnie z obliczaniem punktów za zestaw wybrany przez kandydata przed wejściem na salę egzaminacyjną.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych powołując się na §13 ust. 2 cytowanego rozporządzenia poinformował, że odwołanie nie zostało uwzględnione. Pominięcie któregokolwiek z elementów (danych) wymienionych w §8 ust. 1 i 2 cyt. Rozporządzenia jest bowiem sprzeczne z jego przepisami, a dokonanie oceny i przyznanie punktów z zestawu dodatkowego, w przypadku oddania przez kandydata arkusza odpowiedzi niezawierającego odpowiedniego oznaczenia, byłoby możliwe jedynie w przypadku wcześniejszego odkodowania pracy i identyfikacji kandydata w celu dokonania porównania jego pracy z zadeklarowanym przy wejściu zestawem zagadnień z wyboru. Takie postępowanie stałoby jednak, w ocenie Prezesa UZP, w sprzeczności z §1 ust. 1 powołanego rozporządzenia, a zatem nie mogło zostać dopuszczone przez Komisję Egzaminacyjną.

A. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na w/w pismo nazywając je decyzją i wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżący nawiązując do zarzutów podniesionych w odwołaniu od wyniku egzaminu podniósł nadto, iż odwołanie zostało rozpatrzone powierzchownie, a zatem z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 6, 7 i 8 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 §l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 §2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z mocy art. 3 §3 cyt. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Przedmiotem skargi jak jej uzasadnienia wynika jest w istocie pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] sierpnia 2004r. Jest ono odpowiedzią na odwołanie skarżącego od wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów złożone w trybie §13 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. i jako takie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Chociaż bowiem ma ono związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącego, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a.

W sprawie należy mieć bowiem na uwadze, iż skarżący przystąpił do egzaminu jako kandydat na arbitra. Ta okoliczność oznacza, iż ubiegał się o wpis na listę arbitrów.

Art. 173 ustawy prawo o zamówieniach publicznych stanowi, iż arbitrem może być osoba będąca obywatelem polskim, posiadająca wyższe wykształcenie pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca z pełni praw publicznych, która nie była skazana za przestępstwa umyślne i w ciągu ostatnich 5 lat nie została skreślona z listy arbitrów z powodu rażącego naruszenia obowiązku arbitra, przy czym Prezes Urzędu wpisuje na listę arbitrów osoby spełniające powyższe warunki, ale tylko te, które z najlepszymi wynikami zdały egzamin ze znajomości przepisów związanych z udzieleniem zamówień przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa Urzędu. Z powyższego wynika, iż uprawnienie bycia arbitrem nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej, a takiej konkretyzacji dokonuje organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Organem tym jest z mocy art. 152 i powołanego wyżej przepisu ustawy prawo o zamówieniach publicznych Prezes Urzędu Zamówień Publicznych. Sprawą wymagającą takiego rozstrzygnięcia – w rozumieniu art. 104 §l k.p.a. jest jednak sprawa żądania skarżącego wpisania go na listę arbitrów, a nie uzyskany przez niego; wynik egzaminu. Odbycie egzaminu i uzyskanie odpowiednich w świetle powołanej ustawy i powołanego rozporządzenia wyników, jest jednym z warunków, które muszą być spełnione, aby rozstrzygnięcie sprawy w powyższym rozumieniu było możliwe. Ustalenie wyniku egzaminu, zawiadomienie o jego wyniku i wyczerpanie trybu odwoławczego przewidzianego w §13 ust. l powołanego rozporządzenia nie oznacza zatem rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów. Tym samym więc ani pismo zawiadamiające o wynikach egzaminu ani też pismo z [...] sierpnia 2004r. wystosowane w związku z rozpatrzeniem odwołania od wyniku nie mogą być traktowane jako kolejne indywidualne akty administracyjne. Nie zawierając bowiem stanowiska organu w sprawie wpisu na listę arbitrów nie rozstrzygają istoty sprawy.

Egzamin, o którym mowa w art. 173 §2 powołanej ustawy, stanowi w świetle jej przepisów jedynie swoisty etap postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie o wpis na listę arbitrów. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 §l pkt l p.p.s.a., bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu.

Okoliczność zakończenia postępowania odwoławczego w sprawie wyniku egzaminu nie kończy jednak, jak wyżej wskazano postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów.

Stosownie do art. 154 pkt 2 powołanej ustawy Prezes Urzędu Zamówień Publicznych podejmuje rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach przewidzianych ustawą i taką sprawą wymagającą rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej jest sprawa o wpis na listę arbitrów.

Należy przy tym podkreślić, co w świetle obowiązującej procedury administracyjnej nie powinno budzić wątpliwości, iż takiego rozstrzygnięcia wymaga zarówno sytuacja, w której zostały spełnione warunki do wpisania kandydata na listę arbitrów jak i ta, w której organ uznając, iż te warunki nie zostały spełnione, rozstrzyga o odmowie wpisu na tę listę. Tak też należy rozumieć regulację zawartą w zdaniu ostatnim przepisu art. 173 ust. 2 powołanej ustawy. Stosowanie tego przepisu zgodnie z jego literalnym brzmieniem wiąże się bowiem z ryzykiem nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej kandydatów na arbitrów, skutkującym naruszeniem zasad konstytucyjnych w tym zasady równości wobec prawa i konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. l Konstytucji RP).

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 §l pkt l p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.