Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 737/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 46  par. 4 pkt 3, art. 46 par. 6
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak – Sudyka Sędziowie: WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Rektora Uniwersytetu – Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów z dnia 17 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu postanowieniem z dnia 17 lutego 2020 r. działając na podstawie art. 134 k.p.a., w związku z odwołaniem K. W. od decyzji Komisji Stypendialnej dla Studentów z dnia [...] 2019 r. znak [...], na mocy której nie przyznano K. W. stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2019/2020, stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwołania Odwoławcza Komisja ustaliła następujący stan faktyczny.

W dniu [...] 2019 r. Komisja Stypendialna dla Studentów Uniwersytetu wydała decyzję, na mocy której nie przyznano K. W. stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2019/2020. K. W. został prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego.

Odwoławcza Komisja wskazała obowiązujący stan prawny. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. "odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie". Zasady potwierdzenia pism administracyjnym unormowane zostały m.in. w art. 46 k.p.a. Według art. 46 § 3 k.p.a. "w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3". Zgodnie z § 4 tegoż artykułu "w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:

1) -wskazanie, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego;

2) -wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma;

3) -pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób.

Zgodnie z art. 46 § 5 k.p.a. "w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma". Według 46 § 6 k.p.a, "w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia". Zgodnie z § 7 tegoż artykułu "zawiadomienia, o których mowa w § 4 i 5, mogą być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny organu administracji publicznej, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się". Według art. 46 § 8 k.p.a. "w przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone na podstawie § 6 organ administracji publicznej umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego przez okres co najmniej 3 miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego określają przepisy ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3". Z kolei według art. 46 § 10 k.p.a "doręczenie pisma w formie dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3, następuje przez elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu, w sposób określony w tej ustawie".

Zasady obliczania terminów określone zostały m.in. w art. 57 k.p.a. Zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a "jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie

jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.

Z kolei według art. 57 § 5 pkt 1 i 2 k.p.a. "Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed

jego upływem pismo zostało;

1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;

2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym".

Zgodnie z art. 46 § 6 k.p.a. w przypadku, gdy w terminie 7 dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia strona nie potwierdzi odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego (w sposób przewidziany w art. 46 § 4 pkt 3 k.p.a.), domniemywa się, że pismo zostało odebrane po upływie 14 dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia.

Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. początkiem biegu każdego terminu proceduralnego określonego w dniach, zawartego w k.p.a., jest dzień następujący po zdarzeniu, w którym miało ono miejsce. Do zdarzeń uruchamiających bieg terminu można zaliczyć m.in. doręczenie stronie decyzji administracyjnej. W takim przypadku 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji rozpoczyna się następnego dnia po jej doręczeniu. Terminy dokonania czynności przez stronę postępowania to terminy wiążące stronę -ustawa uzależnia skuteczność czynności od ich podjęcia w określonym terminie. Tym samym stwierdzić należy, że termin na odebranie decyzji administracyjnej, o którym mowa w art. 46 § 5 i 6 k.p.a. nie jest terminem do dokonania czynności procesowej. W przedmiotowej sprawie taką czynnością jest wniesienie odwołania. W art. 129 § 2 k.p.a. uregulowano, że odwołanie wnosi się w terminie 14-sto dniowym od dnia doręczenia decyzji. Z kolei artykuł 57 § 4 k.p.a. jednoznacznie przesądza, że przedłużenie terminu do dokonania czynności procesowej następuje ex lege tylko w przypadku, gdy ostatni dzień terminu do dokonania czynności procesowej przypada na dzień ustawowo wolny od pracy.

W związku z fikcją prawną doręczenia określoną w art. 46 § 6 k.p.a. bez znaczenia jest czy domniemanie doręczenia decyzji nastąpiło w dniu wolnym od pracy, czy w dniu, który nie jest dniem wolnym od pracy.

Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie w dniu wolnym od pracy rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania, który to upłynął 8 stycznia 2020 r., w dzień roboczy. Rozpoczęcie biegu terminu w dniu wolnym od pracy było technicznie i organizacyjnie możliwe ze względu na specyfikę doręczeń elektronicznych, które są niezależne od godzin pracy urzędów pocztowych.

Pierwsze zawiadomienie, o którym mowa w art. 46 § 4 k.p.a. zostało do skarżącego wysłane na adres: [...] 11 grudnia 2019 r., natomiast kolejne 18 grudnia 2019 r. Zgodnie z art. 46 § 6 k.p.a., Z powodu nieodebrania przez skarżącego decyzji znak [...], doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni tj. 25 grudnia 2019 r., licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia tj. 11 grudnia 2019 r. Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia decyzji w formie dokumentu elektronicznego z 25 grudnia 2019 r. jest dostępne w systemie USOSweb.

Zdaniem organu odwoławczego Komisja Stypendialna dla Studentów Uniwersytetu wypełniła wszystkie obowiązki przewidziane w art. 46 § 8 k.p.a: poinformowała stronę o dacie uznania decyzji za doręczoną, o datach wysłania zawiadomień o możności odebrania decyzji w formie dokumentu elektronicznego oraz umożliwiła zapoznanie się z decyzją przez okres co najmniej 3 miesięcy od dnia uznania decyzji w formie dokumentu elektronicznego za doręczoną.

Termin na wniesienie odwołania od decyzji z [...] upłynął 8 stycznia 2020 r. w dzień roboczy. Natomiast odwołanie od decyzji wniósł K. W. 10 stycznia 2020 r. Odwołanie zostało wniesione po upływie terminu.

Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika również, aby złożył K. W. wniosek o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 58 k.p.a.

Nie uprawdopodobnił odwołujący się , że uchybienie terminu do wniesienia odwołania

nastąpiło bez jego winy.

W związku z powyższym Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów postanowieniem z dnia 17 lutego 2020 r., orzekła o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

K. W. wniósł skargę na postanowienie Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Postanowieniu temu zarzucił:

1) naruszeniu art. 46 § 4 i 5 w związku z art. 57 § 4 K.p.a., poprzez uznanie, iż w związku z nieodebraniem decyzji przez skarżącego w terminie 14 dni od dnia wysłania pierwszego zawiadomienia o jej wydaniu, doręczenie uważa się za dokonane w dniu 25 grudnia 2019 roku - ustawowo wolnym od pracy (nie zaś w dniu 27 grudnia 2019 roku, będącym pierwszym dniem, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą),

-naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym nierzetelne wyjaśnienie okoliczności co do rzeczywistego dnia rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu l instancji,

-naruszeniu art. 8 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonego postanowienia z uwagi niedostateczne wykazanie, iż termin z art. 46 § 5 i 6 k.p.a. jest terminem materialnym (a nie procesowym), co uniemożliwia realizację zasad pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji in merito (poprzez* rozpoznanie odwołania przez organ II instancji),

4) -naruszeniu art. 7a § l k.p.a., poprzez przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu skrajnie niekorzystnej dla skarżącego wykładni art. 46 § 5 i 6 k.p.a., zwłaszcza poprzez wytworzenie w systemie USOSweb Urzędowego Potwierdzenia Doręczenia decyzji w dniu 25 grudnia 2019 r., pomimo faktycznego zapoznania się z decyzją przez skarżącego w dniu 27 grudnia 2019 r.

W konkluzji skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu podniósł, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania decyzji zostało przesłane na uczelniany adres mailowy: [...] w dniu 11 grudnia 2019 roku, zaś powtórne zawiadomienie zostało przesłane na powyższy adres w dniu 18 grudnia 2019 roku. Powyższe fakty pozostają poza sporem dotyczącym niniejszej skargi.

W dniu 25 grudnia 2019 roku, o godz. 0:00:02 w systemie USOSweb pojawiła się automatyczna zmiana statusu wniosku z "Rozpatrzony (decyzja do doręczenia)" na "Rozpatrzony (domniemanie doręczenia)". W komentarzu do niniejszej operacji pojawiła się jednocześnie informacja: "Upłynął termin 14 dni na odebranie. Dokument uznaje się za doręczony, zgodnie z zasadą domniemania doręczenia. Stwierdził iż z treścią decyzji zapoznał się 27 grudnia 2019 roku, gdyż w okresie miesiąca grudnia byłem niezwykle zaabsorbowany wieloma sprawami życia osobistego z uwagi na trudną i skomplikowaną sytuację życiową. Poza tym dzień 25 grudnia 2019 roku był dniem ustawowo wolnym od pracy (podobnie jak dzień 26 grudnia), przyjął więc, że jako termin doręczenia mi decyzji powinien być uznany pierwszy dzień niebędący dniem ustawowo wolnym od pracy, a więc dzień 27 grudnia 2019 r., w którym pobrał z sytemu USOSweb plik z decyzją i się z nią zapoznał. W dniu 10 stycznia 2020 roku nadałem za pośrednictwem Poczty Polskiej przesyłkę, zawierającą odwołanie od decyzji Komisji Stypendialnej dla Studentów. W odwołaniu tym, z ostrożności procesowej, podniosłem, iż w mojej opinii doręczenie nastąpiło in concrete w dniu 27 grudnia 2019 roku, zatem termin na złożenie odwołania upływa w dniu 10 stycznia 2020 roku.

Ustalona przez organ została błędnie przedwczesna data doręczenia gdy zdaniem skarżącego faktycznie miał prawo odebrać decyzję ze skutkiem najpóźniej do dnia 27 grudnia 2019 roku.

W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem rozpoznania jest skarga na postanowienie Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu organu z dnia 17 lutego 2020 r. o stwierdzeniu uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Okolicznością sporną w sprawie jest czy doręczenie decyzji miało miejsce w dniu 25 grudnia czy 27 grudnia 2020 r.

Na wstępie należy wskazać, że w przypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, organ stwierdza ten fakt w formie postanowienia, które jest ostateczne na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy jest zobligowany do wydania postanowienia stwierdzającego ten fakt. Ze względu na kategoryczny charakter powołanej wyżej regulacji, uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, wyklucza jego merytoryczne rozpoznanie.

Organ odwoławczy ustalił, że: decyzją Komisji Stypendialnej dla Studentów z dnia [...] 2019 r. , nie przyznano K. W. stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2019/2020. Pierwsze zawiadomienie o decyzji, o którym mowa w art. 46 § 4 k.p.a. zostało wysłane prawidłowo na adres: [...] w dniu 11 grudnia 2019 r., natomiast kolejne na podstawie 46 § 5 k.p.a wysłano 18 grudnia 2019 r. i z powodu nieodebrania decyzji, W tych okolicznościach faktycznych zdaniem organu doręczenie (na podstawie 46 § 6 k.p.a) uważa się za dokonane po upływie czternastu dni.

W sprawie doręczenie nastąpiło zatem w dniu 25 grudnia 2019 r., licząc od dnia

przesłania pierwszego zawiadomienia to jest dnia 11 grudnia 2019 r. (Urzędowe potwierdzenie doręczenia decyzji w formie dokumentu elektronicznego w systemie USOSweb). Okoliczności te nie są sporne między stronami i znajdują potwierdzenie w aktach sprawy.

Spór w sprawie sprowadza się natomiast do oceny prawnej skutków tak ustalonego stanu faktycznego, że dzień 25 grudnia 2019 i następny świąteczny są dniami mającymi wpływ na początkowy bieg terminu do wniesienia odwołania.

Zatem, czy zasadnie organ odwoławczy uznał, odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu.

Zdaniem Sądu przepisy prawa są jasne, organ prawidłowo interpretuje przepisy prawa. Niewątpliwie w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Według 46 § 6 k.p.a, "w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia". W ocenie Sądu nie ma racji skarżący aby termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg nie w dniu następującym po dniu doręczenia decyzji w dni wolne, a więc w dnia 25 grudnia 2019 r., i upłynął z dniem 8 stycznia 2020 r. gdyż według skarżącego doręczenie w dniu 25 grudnia 2019 roku nastąpiło w dniu ustawowo wolnym od pracy, podobnie 26 grudnia, uznał więc że jako termin doręczenia mu decyzji powinien być liczony od dnia 27 grudnia 2019 r.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że doręczenie decyzji organu l instancji nastąpiło w dniu 25 grudnia 2019 roku. W okolicznościach niespornych że w dniu 11 grudnia 2019 roku organ zawiadomił skarżącego o możliwości odebrania decyzji przesłanej na uczelniany adres mailowy: [...], zaś powtórne zawiadomienie zostało przesłane na powyższy adres w dniu 18 grudnia 2019 roku. Powyższe fakty pozostają poza sporem dotyczącym niniejszej skargi. W dniu 25 grudnia 2019 roku, o godz. 0:00:02 w systemie USOSweb pojawiła się automatyczna zmiana statusu wniosku z "Rozpatrzony (decyzja do doręczenia)" na "Rozpatrzony (domniemanie doręczenia)". W komentarzu do niniejszej operacji pojawiła się informacja: "Upłynął termin 14 dni na odebranie. Dokument uznaje się za doręczony, zgodnie z zasadą domniemania doręczenia

Z zestawienia powyższych dat, uwzględniając fakt skutecznego pouczenia, należy uznać, że odwołanie wniesione przez skarżącego 10 stycznia 2020r. zostało złożone po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, a zatem istniały podstawy faktyczne i prawne do wydania zaskarżonego postanowienia. Skoro uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, to w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. O stwierdzeniu niedotrzymania terminu do złożenia odwołania, organ odwoławczy nie może już merytorycznie rozpatrzyć odwołania, ale ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Uchybienie terminu nie jest ani oceniane, ani stopniowane. Stąd także nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Rozważania skarżącego odnośnie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania są błędne, termin ten biegnie od dnia doręczenia bez względu czy jest to dzień wolny od pracy czy roboczy, co jest logiczne, bowiem od chwili doręczenia decyzji strona ma możliwość zapoznania się z jej treścią, natomiast istotny jest ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania i tak przepis art. 57 par 4 wskazuje, że "Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą". Przepis ten ma umożliwić stronie wykorzystanie całego okresu do wniesienia zaskarżenia, również w przypadku braku możliwości jego wniesienia w ostatnim dniu z powodu tego iż dzień ten jest dniem wolnym od pracy i sobotą.

Nadto należy zauważyć, że sprawie niewątpliwie miało miejsce rzetelne pouczenie strony o terminie do wniesienia środka odwoławczego. Z sformułowanego pouczenia wynika, że stronie przysługuje odwołania, że termin do jego wniesienia jest 14 dniowy i liczy się od dnia doręczenia decyzji, oraz że wnosi się odwołanie do konkretnie wskazanego organu odwoławczego za pośrednictwem konkretnie wskazanego organu pierwszej instancji. Jest to zatem pełne pouczenie o tym, że stronie przysługuje z odwołanie oraz jaki jest tryb jego wniesienia (do organu odwoławczego za pośrednictwem organu pierwszej instancji) a dodatkowo również -jaki jest termin do złożenia odwołanie i od kiedy jest liczony. Z treści art. 129 § 1 i 2 k.p.a. nie wynika, aby obowiązki organu były dalej idące, a więc aby obowiązkiem organu było pouczanie strony o sposobie obliczania terminów, a także o tym kiedy uważa się termin za zachowany.

Należy podkreślić, że treść art. 46 § 6 k.p.a. jest jasna i nie budzi wątpliwości. W przypadku, gdy w terminie 7 dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia strona nie potwierdzi odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego (w sposób przewidziany w art. 46 § 4 pkt 3 k.p.a.), domniemywa się, że pismo zostało odebrane po upływie 14 dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia, a więc w przedmiotowej sprawie 25 grudnia 2019 r. Przepis art. 46 § 6 k.p.a. nie zawiera wyjątków w tym zakresie.

Mając powyższe rozważania na uwadze w ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było prawidłowe, a skarga jest niezasadna. Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do uprawnień wynikających z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.