Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 540/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Zwrócić uiszczoną opłatę kancelaryjną
Powołane przepisy: article: art. 141, art. 225
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi K.Ż. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie kart pojazdów postanawia: zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim organowi Staroście, kwotę 100 (sto) złotych, tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Go 540/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezskuteczność czynności Starosty z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu K.Ż. części opłaty za wydanie kart pojazdów, uznał obowiązek Starosty dokonania zwrotu na rzecz skarżącego części opłat w wysokości 850 zł pobranych za wydanie kart pojazdów oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Starosty wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, uiszczając jednocześnie kwotę 100 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej.

Tymczasem zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - określanej dalej jako p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

Z kolei stosownie do treści art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie jest jednak wymagany jedynie wówczas, gdy sąd nie uwzględniwszy skargi oddalił ją (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku, gdy sąd uwzględnia wniesioną skargę, i tak jak np. w niniejszej sprawie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, uzasadnienie podlega sporządzeniu z urzędu (z urzędu również doręcza sporządzone uzasadnienie stronom postępowania), zaś strona nie ma obowiązku złożenia wniosku o jego sporządzenie i doręczenie, a tym samym nie ma obowiązku uiszczenia w/w opłaty kancelaryjnej (nawet jeśli błędnie taki wniosek złoży).

Tym samym, uiszczoną przez pełnomocnika organu (w związku ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia z dnia 28 września 2016 r.) kwotę 100 (sto) złotych uznać należy za nienależną i podlegającą zwrotowi, na podstawie art. 225 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.