Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 160/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1699/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r., I SA/Kr 1699/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A. S. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 września 2012 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Sąd podał, że przedmiotowy wniosek sformułowany został w skardze na decyzję, a skarżąca oświadczyła, że wykonanie decyzji może wyrządzić jej daleko idącą szkodę. Sąd pierwszej instancji wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "P.p.s.a." i podkreślił, że wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o istnieniu zagrożeń, o jakich mowa w powołanym przepisie. Tymczasem wnioskodawczyni nie uzasadniła bliżej swojego żądania, nie przedstawiła żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazała żadnych dokumentów przemawiających na rzecz wniosku. Sąd uznał zatem, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Końcowo Sąd stwierdził, że wykonanie decyzji związanej bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym ma z zasady charakter odwracalny. Konsekwencją ewentualnego wzruszenia zaskarżonej decyzji przez sąd będzie bowiem zwrot zapłaconego i wyegzekwowanego podatku.

2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że wydane wobec niej decyzje wymiarowe są ze swej istoty wadliwe, a ich wykonanie wiąże się z kredytowaniem państwa przez obywatela, co nie powinno mieć miejsca. Skarżąca nie zgadzając się z argumentacją Sądu wskazała, że w wypadku konieczności uiszczenia przez nią zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji w chwili obecnej, jego późniejsze odzyskanie wraz z odsetkami naliczonymi wedle stopy właściwej zaległościom podatkowym nie zrekompensuje jej poniesionego uszczerbku majątkowego. W rezultacie, w wypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca poniesie bardzo dotkliwą szkodę, co skutkować winno uznaniem zaskarżonego postępowania za wadliwe.

3. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia stwierdził, że nie jest ono zasadne. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten wyraża zatem zasadę. Od zasady tej ustawodawca przewidział odstępstwo unormowane w kolejnych paragrafach art. 61 P.p.s.a. I tak zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie muszą więc zostać we właściwy sposób wykazane przez wnioskodawcę, aby możliwe było przyznanie tymczasowej ochrony będącej wyjątkiem od zasady wykonania decyzji. Skarżąca natomiast, poza sformułowaniem wniosku w skardze do Sądu pierwszej instancji, nie wskazała na żadne konkretne, bezpośrednie i realne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sądowi nie jest znana sytuacja majątkowa wnioskodawczyni, bowiem do akt sprawy nie zostały przedłożone jakiekolwiek dokumenty źródłowe, brak jest nawet jakichkolwiek oświadczeń strony skarżącej w tym zakresie.

W zażaleniu na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji skarżąca kładzie nacisk na fakt, że w jej ocenie decyzja organu podatkowego podlegająca wykonaniu jest wadliwa. Argumentacja tego rodzaju jest jednak całkowicie chybiona, skoro legalność zaskarżonej decyzji podatkowej zostanie dopiero zbadana w postępowaniu sądowoadministracyjnym i znajdzie odzwierciedlenie w wyroku Sądu pierwszej instancji. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pozostają bez związku z zarzutami skargi, jakie strona kieruje wobec decyzji podatkowej.

Ponieważ skarżąca nie wykazała, że spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.