Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 12/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 lipca 2013 r. T. G. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści pisma z dnia 29 sierpnia 2013 r. (k. 8 akt), w którym wnioskodawczyni określiła przedmiot zaskarżenia, wynika, że swoje żądanie strona łączy z wniesioną skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

W formularzu PPF wnioskodawczyni wyjaśniła, że wraz z synem, z którym prowadzi gospodarstwo domowe, są osobami bezdomnymi po dokonanej eksmisji z zajmowanego lokalu. W związku z brakiem środków na utrzymanie występowała o pomoc do Centrum Pomocy Społecznej. Źródłem utrzymania rodziny jest świadczenie rentowe otrzymywane przez wnioskodawczynię ([...] zł netto) oraz świadczenie alimentacyjne dla syna ([...] zł). Z ww. dochodów rodzina pokrywa konieczne wydatki na wyżywienie, opłaty i zakup środków higieny.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Odniesienie się do złożonego w niniejszej sprawie wniosku wymagało uwzględnienia, że charakter sprawy, w ramach której wnioskodawczyni poddała kontroli legalności postanowienie organu administracji publicznej, nie pozwala zwolnić skarżącej z kosztów sądowych, albowiem w świetle art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona wnosząca skargę na akt podjęty w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zaistniały w rozstrzyganej sprawie brak podstaw prawnych do przyznania skarżącej zwolnienia na mocy orzeczenia sądowego stanowi przyczynę pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku we wskazanym zakresie.

Ocena wniosku w pozostałej jego części wskazuje, że żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., jeżeli intencją strony jest bycie reprezentowaną przez pełnomocnika, jest uzasadnione. Ocena ta jest spowodowana stwierdzeniem, że skarżąca znajduje się w sytuacji materialnej, która nie pozwala jej na poniesienie wskazanego wydatku, zaliczanego do kosztów postępowania, we własnym zakresie ze względu na ograniczone dochody, jak również brak oszczędności. Świadczenie rentowe, powiększone o dochody syna, pozostaje na tak niskim poziomie, że wystarcza wyłącznie na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania, w związku z czym uczynienie go źródłem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego prowadziłoby niewątpliwie do powstania sytuacji, do której nawiązuje w sposób bezpośredni art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (uszczerbek w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny).

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.