Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 740/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.A. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2013r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016r. sygn. akt I SA/Ol 740/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2013r.. Z uzasadnienia orzeczenia Sądu wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie – kwotę wpisu uiszczono z sześciodniowym uchybieniem wyznaczonego terminu.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na swój zły stan zdrowia. Podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną, doznał przed laty wylewu krwi do mózgu, dolegliwości odczuwa do dziś w postaci czasowych zaników pamięci. Załączył kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 3.11.2016r. potwierdzającego jego chorobę. Zażalenie nadano za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 24.11.2016r. (karta nr 23 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. ustanowiono szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie skarżący spełnia wymogi z ww. pkt 1, 2 i 4. Skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi prawidłowo do tut. Sądu, do którego już w dniu 27.10.2016r. wpłacił wpis w kwocie 200 zł. O tym, że wpis sądowy od skargi nie uiścił w wyznaczonym terminie dowiedział się z treści ww. postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 16 listopada 2016r. o odrzuceniu skargi. Postanowienie skarżący odebrał osobiście w dniu 21.11.2016r. (k. 20 akt sądowych).

Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma w tej sytuacji ustalenie, czy uchybienie terminu nie nastąpiło z winy strony, jako ostatniej przesłanki wymienionej w pkt 3. Instytucja przywrócenia terminu umożliwia bowiem stronie postępowania obronę swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (np. postanowienie NSA z dnia 10 września 2010r., sygn. akt II OZ 849/10 - dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia, przytaczane w dalszej części uzasadnienia). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, gdyż jego ogólne wyjaśnienia nie mogą świadczyć o braku jego winy, jako koniecznej przesłanki przywrócenia terminu. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił przekonywująco, że choroba, z którą od lat się zmaga, miała przesądzający wpływ na uchybienie terminu do uiszczeniu wpisu.

Nie może stanowić usprawiedliwienia wyłącznie fakt, że wnioskodawca ze względu na czasowe zaniki pamięci związane z doznanym przed laty wylewem krwi do mózgu, nie opłacił ww. wpisu z zachowaniem wyznaczonego terminu. O wpływie stanu zdrowia wnioskodawcy na uchybienie ww. terminu nie przekonują informacje zawarte w zaświadczeniu lekarskim z dnia 3.11.2016r., którego kopię załączył. Opisywane w zaświadczeniu rozpoznanie, że pacjent wykazuje pogarszające się zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie koncentracji, pamięci, są czynnikami ogólnymi, których wnioskodawca nie powiązał z konkretnym zdarzeniem, jakim jest uchybienie terminu w opłaceniu wpisu sądowego. Odnotować należy, że skarżący miał do dyspozycji siedem dni na terminowe uiszczenie wpisu sądowego, liczone od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie. Nie wiadomo w jaki sposób schorzenie strony przełożyło się na sześciodniowe opóźnienie w realizacji obowiązku opłacenia wpisu.

Jak już wyżej podano, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Chodzi tu o niedające się przezwyciężyć, nagłe okoliczności. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, że przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99). Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, bowiem powołane przez skarżącego okoliczności stanowią dolegliwości przewlekłe, a tym samym nie można ich uznać za nagłą przeszkodę uniemożliwiającą skarżącemu wniesienia skargi w terminie.

Dodatkowo z akt sprawy wynika, że wnioskodawca skorzystał z pomocy osoby trzeciej, która uiściła należny wpis w dniu 27.10.2016r. z własnego konta rachunku bankowego (k. 10 akt sądowych).

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.