Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1862/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi G. P. i [..] Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. wspólników Spółki Cywilnej Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Z." z siedzibą w P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia braku posiadania wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów skargę oddala


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania G. P. oraz F. S.A. z siedzibą w P., wspólników Z. s.c. - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z [...] marca 2011 r. poświadczającą w pkt I, że stacja kontroli pojazdów przy ul. [...] w P., posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów BTE o rozszerzonym zakresie badania c, d, e z ważnością do 31 grudnia 2015 r., a w pkt II odmówił poświadczenia, że stacja ta posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A,CC,D.

Organ działał w następującym stanie faktycznym.

Dnia 26 listopada 2010 r. do Dyrektora TNT wpłynął wniosek, a 17 grudnia 2010r. dokonano sprawdzenia powyższej stacji, którego wynik opisano w protokole.

Decyzją z [...] grudnia 2010 r. Dyrektor TDT odmówił wydania poświadczenia w powyższym zakresie wskazując na brak spełnia wymagań z § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275). Urządzenie płytowe (najazdowe) do kontroli działania hamulców nie posiadało certyfikatu potwierdzającego możliwość badania motocykli.

Decyzją z [...] marca 2011 r. Minister Infrastruktury uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zawiadomieniem z 15 marca 2011 r. Dyrektor TDT poinformował stronę o ponownym rozpoczęciu procedury w ww. sprawie.

Następnie wydał ww. decyzję z [...] marca 2011 r., w której stwierdził brak spełnienia wymagań przez stację kontroli pojazdów w zakresie posiadanego wyposażenia i warunków lokalowych, jako podstawowej stacji kontroli pojazdów rodzaju A,CC,D wobec faktu, że urządzenie płytowe (najazdowe) do kontroli działania hamulców nie posiadało atestu potwierdzającego możliwości badania motocykli (§ 14 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia), długość kanału przeglądowego wynosi 12,8 m, przy wymaganych co najmniej 18 m długości dla stacji kontroli pojazdów przeprowadzających badania pojazdów o dmc powyżej 3,5 t oraz przyczep przeznaczonych do łączenia z tymi pojazdami (§ 13 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia), a także braku urządzenia do oceny prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdu o dmc powyżej 3,5 t (§ 14 yst. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia).

Organ odwoławczy przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji powołał art. 83 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108. poz. 908, ze zm.) wskazując, że stację kontroli pojazdów może prowadzić przedsiębiorca, który spełnia warunki wymienione w ust. 3 ww. artykułu tj. posiada wyposażenie kontrolno-pomiarowe oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie odpowiedniego zakresu badań technicznych pojazdów, a także poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań. Poświadczenie to wydaje Dyrektor TDT w oparciu o wyniki sprawdzenia stacji i określa zgodność wyposażenia i warunków lokalowych stacji z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań, które zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego dla którego zostało wydane, nie dłużej jednak niż przez 5 lat od daty jego wydania.

Minister Infrastruktury, uwzględniając również wyjaśnienie Dyrektora TDT z dnia 25 maja 2011 r. stwierdził, że urządzenie marki H. typ [...] nr fabryczny [...]. rok produkcji 1998 posiada atest nr [...] wydany przez Instytut Transportu Samochodowego, ważny od 28 czerwca 1996 r. do 30 czerwca 1999 r. Z opisu w ateście wynika, iż urządzenie to jest przeznaczone do badania pojazdów osobowych, ciągników rolniczych oraz przyczep o dmc do 3,5 t. Brak jest w nim informacji, że służy także do badania hamulców motocykli.

Certyfikat nr [...], na który powołuje się strona był ważny dla urządzeń wyprodukowanych od 1 lipca 1999r. do 30 czerwca 2002r., nie może więc dotyczyć urządzenia użytkowanego w ww. stacji wyprodukowanego w 1998 r.

Przedstawione oświadczenia Firmy Handlowej J. K. oraz H., że urządzenie płytowe do kontroli działania hamulców zmodyfikowano i posiada cechy jak to, które uzyskało certyfikat [...] i [...], nie stanowi podstawy do wydania decyzji poświadczającej, gdyż po modyfikacji urządzenia, powinno ono być poddane certyfikacji jednostkowej, w jednostce akredytowanej w polskim systemie akredytacji, w zakresie warunków dopuszczenia urządzeń kontroli stanu technicznego pojazdów, w celu potwierdzenia spełnienia dodatkowych wymagań. Powyższe formy nie są jednostkami akredytowanymi w polskim systemie akredytacji w zakresie warunków dopuszczenia urządzeń kontroli stanu: technicznego pojazdów.

Natomiast urządzenie do oceny prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdu wyprodukowała firma H., typ [...], nr fabryczny [...], rok produkcji 1998. dla którego Instytut Transportu Samochodowego wydał atest nr [...] ważny od 28 czerwca 1996r. do 30 czerwca 1999r. Z opisu w ateście wynika, że urządzenie to jest przeznaczone do kontroli prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdów o dmc do 3.5 t. co oznacza, że pojazdy, których dopuszczalna masa całkowita przekracza tą wartość nie mogą być nim badane.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2009r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw zezwala, na warunkach przejściowych tj. do dnia 31 grudnia 2015r., aby podmioty, które uzyskały poświadczenie wymienione w art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r., mogły wykonywać badania techniczne w zakresie określonym w przedmiotowym poświadczeniu do 31 grudnia 2015r., pod warunkiem, uzyskania kolejnego poświadczenia w tym samym zakresie wydanego przez Dyrektora TDT. Do 31 grudnia 2015 r. mogą więc funkcjonować stacje kontroli pojazdów o innym zakresie niż ten określony obecnie w ustawie z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, pod warunkiem, iż spełniają wymagania dotyczące wyposażenia i warunków lokalowych, o których mowa w rozporządzeniu z 10 lutego 2006r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów. W przypadku niespełniania takich wymagań, co miało miejsce w tej sprawie, poświadczenie nie mogło być wydane.

Skargę na powyższą decyzję złożyła G. P., F. S.A. - wspólnicy spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Wielobranżowe, wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i zarzucając:

1) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że urządzenie H. nr fabryczny [...], rok produkcji 1998, nie służy do badania hamulców motocykli, 2) naruszenie art. 5 ust. 3 ustawy z 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 97, poz. 802) poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący nie mogą wykonywać badań technicznych pojazdów w zakresie określonym w poświadczeniu obowiązującym w dacie wejścia w życie powołanej wyżej ustawy, jak również nie mogą uzyskiwać kolejnego poświadczenia z datą ważności do dnia 31 grudnia 2015 r. w zakresie posiadanego poświadczenia w dacie wejścia w życie ww. ustawy, z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.

Zdaniem skarżącej błędne są ustalenia organów, że ww. urządzenie płytowe do pomiaru sił hamujących typu H. (...) nie służy do badania hamulców motocykli. Stanowisku temu przeczą: Certyfikaty Zgodności nr [...] i nr [...] Instytutu Transportu Samochodowego w W., sprawdzenia producenta H. J. K. oraz oświadczenie H.).

W oparciu o powyższe dokumenty decyzją z [...] marca 2007 r. stwierdzono, że skarżąca posiada wyposażenie i warunki lokalowe stacji kontroli pojazdów. Niezrozumiałe jest zatem wydanie, na podstawie tych samych dokumentów, dwóch rozstrzygnięć o przeciwnej treści.

Nadto, obie decyzje pozostają w sprzeczności z informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej TDT w piśmie 2 września 2010 r. ([...]). W piśmie organ I instancji stwierdza bowiem, że "podstawowe stacje kontroli pojazdów, które posiadają poświadczenie zgodności wydane na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym, są wyposażone w urządzenia kontrolno pomiarowe (o których mowa w § 14 ust. 7 ww. rozporządzenia) wyprodukowane przed 21 lutego 2005 r., które poddano modyfikacji w zakresie spełnienia wymagań ww. rozporządzenia, potwierdzonej poświadczeniem producenta urządzenia lub jego upoważnionego przedstawiciela, to zgodnie z art. 5 ust. 3 ww. ustawy z 22 maja 2009 r. mogą do 31 grudnia 2015 r. wykonywać badania techniczne pojazdów w zakresie określonym w posiadanym poświadczeniu, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podmioty prowadzące te stacje mogą uzyskiwać do 31 grudnia 2015 r. kolejne poświadczenia tylko w zakresie wcześniej uzyskanego poświadczenia. Doszło zatem do naruszenia art. 7 i 8 k.p.a.

Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu II instancji, że skoro certyfikat nr [...], obowiązywał od 1 lipca 1999 r. do 30 czerwca 2002 r., to nie może dotyczyć urządzenia wyprodukowanego w 1998 r. Data produkcji poprzedza bowiem wydanie certyfikatu nr [...], który obejmuje okres po dacie produkcji urządzenia.

Następnie przytoczyła treść art. 5 ust. 3 ustawy z 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 97, poz. 802). Wskazała, że interpretacja ww. przepisów nie powinna budzić wątpliwości, iż skarżąca, prowadząca działalność objętą wnioskiem, określoną decyzją z [...] marca 2007 r., winna otrzymać kolejne poświadczenie również w pozostałym zakresie.

Ratio legis art. 5 ust. 3 ww. ustawy z 22 maja 2009 r. było bowiem wprowadzenie okresu przejściowego, umożliwiającego przedsiębiorcom dostosowanie warunków technicznych prowadzonej działalności gospodarczej do obowiązujących przepisów prawa, co może wiązać się z koniecznością zaangażowania znacznych środków finansowych.

Powyższy przepis, jako przepis rangi ustawowej, ma pierwszeństwo przed rozporządzeniem z dnia 10 lutego 2006 r., które nie mogą by interpretowane z nim w sprzeczności. Wynika to z konstytucyjnej hierarchii źródeł prawa określonych w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.

Na koniec skarżąca podniosła, że organ odwoławczy nie odniósł się w istocie do zarzutów odwołania, a powielił jedynie argumentację decyzji z [...] marca 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z [...] marca 2011 r. poświadczającą w części I. że stacja kontroli pojazdów prowadzona przez skarżącą, posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów BTE o rozszerzonym zakresie badania c, d, e z ważnością do 31 grudnia 2015 r., natomiast w części II odmówił poświadczenia, że stacja ta posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A,CC,D.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Pismem z dnia 26 listopada 201 Or. skarżąca Spółka wniosła o wydanie poświadczenia dla prowadzonej stacji kontroli pojazdów.

Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 5 i ust. 4 Prawa o ruchu drogowym Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego poświadcza w drodze decyzji zgodność wyposażenia i warunków lokalowych z wymogami odpowiednio do zakresu przeprowadzonych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Poświadczenie powyższe wydaje się po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów.

Poświadczenie, to wydaje za opłatą, w drodze decyzji, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów. Poświadczenie zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało wydane, nie dłużej niż przez 5 lat od daty jego wydania.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego wydawana jest w celu poświadczenia, po uprzednim sprawdzeniu, czy stacja spełnia wymagania dotyczące wyposażenia i warunków lokalowych określone w odpowiednich przepisach szczególnych.

Powyższe wymagania określa rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne (Dz. U. Nr 40, poz. 275), wydane na podstawie delegacji ustawowej określonej w art. 84 a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Zgodnie z wymogiem określonym w § 14 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia stacja kontroli pojazdów powinna posiadać na wyposażeniu kontrolno pomiarowym, na potrzeby badania skuteczności hamulców, urządzenie rolkowe lub urządzenie płytowe (najazdowe) oraz urządzenie do oceny prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdu.

W toku czynności sprawdzających tak w drodze oględzin, jak i analizy złożonej dokumentacji prawidłowo ustaliły organy, że skarżąca nie dysponuje wyposażeniem odpowiednim do wymaganego ww. rozporządzeniem w zakresie podstawowej stacji kontroli pojazdów rodzaju A,CC,D.

Skarżąca przedstawiła urządzenie marki H. typ [...] służące do pomiaru sił hamujących (nr fabryczny [...]) wyprodukowano w 1998 r. Uzyskało ono [...] czerwca 1996r. atest nr [...] Instytutu Transportu Samochodowego (ważny w okresie od 28 czerwca 1996 r. do 30 czerwca 1999 r.), który wskazuje, że urządzenie to służy do badania pojazdów osobowych, ciągników rolniczych oraz przyczep o dmc do 3,5 t., co w konsekwencji oznacza, że nie jest przeznaczone do badania hamulców motocykli.

W tym miejscu podkreślić trzeba, że ze złożonych przez skarżącą certyfikatów zgodności: nr [...] (ważnego od 1.07.1999r. do 30.06.2002r.) i nr [...] (ważnego od 21.12.1999r. do 20.12.2002r.) wynika, że dotyczą one jedynie urządzeń wyprodukowanych w okresach ich ważności, nie mogą zatem obejmować urządzeń wyprodukowanych w 1998r.

Kolejnym urządzeniem które zasadnie zakwestionowały organy był przyrząd służący do ustawienia kół jezdnych pojazdu f-my H., typ [...], nr fabryczny [...], rok produkcji 1998r. Dla tego przyrządu Instytut Transportu Samochodowego wydał atest nr [...] ważny od 28 czerwca 1996r. do 30 czerwca 1999r.( z którego wynika, że urządzenie to jest przeznaczone do kontroli prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdów o dmc do 3.5 t. co przesądza, że pojazdy przekraczające dopuszczalną masę całkowitą nie mogą być tym urządzeniem badane.

Należało również podzielić stanowisko organów, że załączone oświadczenia Firmy Handlowej J. K. oraz producenta H. z 2003r. stwierdzające, że urządzenie płytowe do kontroli działania hamulców zmodyfikowano i posiada cechy jak to, które uzyskało certyfikat [...] i [...], nie mogły być podstawą do wydania poświadczenia.

Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z § 18 ust. 8 cyt. rozporządzenia potwierdzeniem spełnienia dodatkowych wymagań, o których mowa w ust. 7, jest jedynie dokument wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji w zakresie warunków dopuszczenia urządzeń kontroli stanu technicznego pojazdów.

Podmioty, które złożyły ww. oświadczenia nie spełniają powyższych wymagań. Wymóg ten obowiązywał również w dacie sporządzenia ww. oświadczeń, to jest w 2003r. Zgodnie bowiem z § 4 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do kontroli pojazdów (Dz.U. z 1999r. Nr 81, poz. 918 ze zm.) urządzenia i przyrządy stanowiące wyposażenie stanowiska kontrolnego powinny być certyfikowane na zasadach określonych w przepisach o nadaniach i certyfikacji. Certyfikację mogła dokonać tylko jednostka akredytowana przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji stosownie do przepisów ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 776).

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego błędnej wykładni art. 5 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 22 maja 2009r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych wskazać trzeba, że na podstawie powołanego przepisu podmioty, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzą podstawową stację kontroli pojazdów albo podstawową stację kontroli pojazdów wykonującą niektóre badania z zakresu okręgowej stacji kontroli pojazdów, mogą do dnia 31 grudnia 2015 r. wykonywać badania techniczne w zakresie określonym w posiadanym poświadczeniu, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w art. 1. Podmioty te mogą uzyskiwać z ważnością do tego terminu kolejne poświadczenia w zakresie posiadanego wyposażenia i warunków lokalowych.

Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, że zezwala on, w okresie przejściowym, to jest do dnia 31 grudnia 2015r., podmiotom - które uprzednio uzyskały poświadczenie wymienione w art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - na wykonywanie badań technicznych w zakresie określonym w uzyskanym poświadczeniu, pod warunkiem, uzyskania kolejnego poświadczenia w tym samym zakresie. Innymi słowy do 31 grudnia 2015 r. mogą działać stacje kontroli pojazdów o innym zakresie niż wymagany w zmienionej ustawie z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, jeśli spełniają wymagania dotyczące wyposażenia i warunków lokalowych, o których mowa w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów.

Wprawdzie skarżąca Spółka otrzymała [...] marca 2007r. decyzję poświadczającą wyposażenie i warunki lokalowe stacji kontroli pojazdów również w zakresie podstawowej stacji kontroli pojazdów A,CC,D, to jednak skoro stwierdzone nieprawidłowości umknęły wówczas uwadze organu, tonnie mogły być pominięte w niniejszej sprawie.

Bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia pozostawała podnoszona w skardze sprzeczność między kontrolowaną decyzją a informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej transportowego Nadzoru Technicznego zwartymi w piśmie z dnia 2 września 201 Or.

Sąd nie dopatrzył się także wskazywanych w uzasadnieniu skargi naruszeń przepisów postępowania administracyjnego.

Reasumując, zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Prawidłowo organy uznały, że nie było w niniejszej sprawie podstaw do wydania poświadczenia o posiadaniu przez stację wyposażenia i warunków lokalowych zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A,CC,D

Z podanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.