Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 460/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy postanawia odmówić przyznania skarżącemu adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Skarżący S.G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

z wnioskiem o przyznanie mu w ramach prawa pomocy adwokata z urzędu w celu umożliwienia mu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 19 stycznia 2010r. Sygn. akt IV SA/ Gl 460/09. W złożonym przez skarżącego formularzu PPF wskazano, iż strona prowadząca wspólne gospodarstwo wraz z żoną osiąga miesięczny dochód w wysokości [...] zł. Wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez określenie wysokości miesięcznych stałych wydatków skarżący określił je na kwotę łączna ok. [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ / zwanej dalej p.p.s.a.

stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Jak stanowi przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie pomocy następuje w przypadku, gdy osoba ta

wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z powyższego, kryterium przesądzającym o przyznaniu bądź odmowie prawa pomocy jest stan majątkowy osoby ubiegającej się o przyznanie tego prawa.

Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi zatem pomoc państwa dla osób, które z uwagi na swoją trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się

o przyznanie prawa pomocy winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazałyby się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

Przewidując realizację swoich praw przed sądem, skarżący przeto powinien poczynić oszczędności, które przy jego dochodach i prawidłowej gospodarce domowym budżetem pozwoliłyby na posiadanie dostatecznych środków na pokrycie kosztów związanych z zleceniem adwokatowi sporządzenia w sprawie skargi kasacyjnej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący jest w stanie pokryć swoje podstawowe potrzeby nawet po zapłaceniu kosztów związanych z tym wydatkiem.

Mając na uwadze podniesione okoliczności, wobec nie wykazania przez skarżącego przesłanek wymaganych do uznania, by mógłby on lub jego rodzina ponieść uszczerbek wynikający ze skorzystania z uprawnienia do wykorzystania pełnej drogi sądowej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 160 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.