Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 896/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie: Asesor WSA Ewa Marcinkowska Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Protokolant: Natalia Charewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2005 r. sprawy ze skargi D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej za nieokazanie wykresówek lub dokumentu wskazującego nieprowadzenie pojazdu. 1.uchyla zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2005r.; 2.zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego D. z siedzibą w [...] kwotę 2859 zł (dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3.stwierdza,że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

W dniach od [...] listopada 2003r. do [...] lutego 2004r., w D. funkcjonariusze transportu drogowego przeprowadzili kontrolę. Przedmiotem i zakresem kontroli było przestrzeganie obowiązujących przepisów z zakresu ustaw o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 125. poz. 1371 z późn. zm.) oraz ustawy dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 123. poz. 1354 z późn. zm.). Analizie poddano wykresówki kierowców: p. L. G., p. M. M., p. D. J., p. M. K., p. A. O., p. M. S. oraz p. T. Z. Po przeanalizowaniu wykresówek za okres [...].09.2003r. do [...].11.2003r., stwierdzono w kontrolowanym przedsiębiorstwie, iż nie są przestrzegane przepisy regulujące czas jazdy i odpoczynków kierowców zawarte w znowelizowanej ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. N 123. poz. 1354 z późn. zm.).

Decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1, 2, i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125. poz. 1371, ze zm.) oraz lp.: 1.11.1 lit. a i b, 1.11.2 lit. a i b, 1.11.3 lit. b, 1.11.4 lit. a, 1.11.5. lit. a, 1.11.9 pkt 3 lit c, 1.11.11 pkt 1 lit. a załącznika do wskazanej ustawy, a także zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr [...] z dnia [...] marca 2004r. nałożył na D. karę pieniężną w łącznej wysokości 29.400 zł.-/słownie: dwadzieścia dziewięć tysięcy czterysta złotych/.

W obszernym uzasadnieniu decyzji szczegółowo odniesiono się do poszczególnych naruszeń z zakresu ustawy o czasie pracy kierowców co do konkretnych kierowców których wykresówki podlegały wskazanej kontroli, przypisując tym naruszeniom określone w ustawie kary pieniężne.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2004r. D. z siedzibą w [...] reprezentowane przez adwokata P. J. złożyło odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego częściowo w zakresie nałożenia kary pieniężnej za brak wykresówek przez kierowców: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z.

W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono bowiem naruszenie art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. N 123, poz. 1354 ze zm.) poprzez nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, podczas kontroli w przedsiębiorstwie - za każdy dzień pracy kierowcy. I tak, gdy chodzi o kierowcę M. I. stwierdzono brak wykresówek za okres: [...] października 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...]listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r. i z tego tytułu nałożono na stronę karę łączną 1800 zł (tysiąc osiemset złotych). Analizując tarcze tachografu kierowcy D. J. stwierdzono brak wykresówek z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., czego konsekwencją było nałożenie na skarżącą spółkę kary w wysokości 1800 zł (tysiąc osiemset złotych). Gdy chodzi o kierowcę M. K. ustalono brak wykresówek z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] listopada 2003 r., z dnia

[...] listopada 2003 r. i nałożono z tego tytułu karę w kwocie 900 zł (dziewięćset złotych). W przypadku kierowcy A. O. stwierdzono brak wykresówki z dnia [...] października 2003r. nakładając na spółkę karę w wysokości 300 zł (trzysta złotych) .

W okazanych przez kontrolowaną spółkę dokumentach nie było ponadto 29 wykresówek kierowcy M. S. oraz 12 sztuk wykresówek kierowcy T. Z. co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej w wysokości 8700 zł (osiem tysięcy siedemset złotych) i 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych).

W swoim odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców ( Dz. U. Nr 123 poz. 1354 ze zm.) przez przyjęcie, iż nie przedstawiono zapisów przyrządu kontrolnego oraz dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 75 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuznanie jako dowodu oświadczenia kierowców co do faktu nieprowadzenia pojazdów. W uzasadnieniu odwołania wskazano, iż za uchyleniem nałożonych kar za brak wykresówek powinny przemawiać następujące okoliczności: - kierowca D. J. po okresie zwolnienia lekarskiego ([...].08.03-[...].09.2003r.) nie prowadził żadnego pojazdu czekając od [...].10.2003r. do [...].10.2003r. na powrót pojazdu z H., nie było możliwości okazania wykresówek kierowcy M. I. z okresu [...]-[...].11.2003r. albowiem brały one udział w realizacji programu [...]; kierowcy M. S. i T. Z. pracują głównie jako mechanicy i jeżdżą w ramach zastępstw; ponadto kierowca M. K. w dniach [...].10.2003r., [...].11.2003 r., oraz [...].11.2003 r. nie prowadził pojazdu, a jego pojazdem jeździł T. L. czego dowodem są załączone wykresówki z tego pojazdu. W ocenie strony organ powinien również jako dowód w sprawie uwzględnić dołączone do odwołania oświadczenia kierowców w przedmiocie nieprowadzenia pojazdów.

Decyzją z dnia [...].02.2005r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 i Dz. U. z 2001 Nr 49 poz. 509, Dz. U. z 2002 r. Nr 113 poz. 984 ), art. 87, art. 92 ust. 1 i ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.) oraz lp. 1.11.11 ust. 1 lit. a załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 P0008-0021), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...]o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 29 400 (dwadzieścia dziewięć tysięcy czterysta) złotych, zaskarżoną w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadznia pojazdu, podczas kontroli w przedsiębiorstwie:

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1800 (tysiąc osiemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana D. J., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary

pieniężnej w wysokości 900 (dziewięćset) złotych za nie okazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. K., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary

pieniężnej w wysokości 300 (trzysta) złotych za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana A. O., podczas kontroli w przedsiębiorstwie:

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8700 (osiem tysięcy siedemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. S., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanego do Pana T. Z., podczas kontroli w przedsiębiorstwie. W uzasadnieniu Główny Inspektor Transportu Drogowego, podniósł, iż w świetle zebranego przez organ materiału dowodowego w sprawie organ I instancji zasadnie nałożył na skontrolowane przedsiębiorstwo karę pieniężną za brak wykresówek następujących kierowców: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z,

Mając na względzie wskazany powyżej stan prawny oraz ustalony w toku kontroli stan faktyczny, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, iż decyzja została wydana we wskazanym zakresie prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Pismem z dnia [...] marca 2005r. D. działając przez pełnomocnika P. J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] lutego 2005r. zarzucając naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 10 ust. 3 Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970r. oraz art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrowych w transporcie drogowym przez przyjęcie, iż przepisy Umowy nakazują przechowywanie wykresówek w każdym przypadku, a nie tylko w przypadku kierowców oraz zastosowanie przepisu rozporządzenia z 20.12.1985r., które nie obowiązywało w dacie zatrzymania. Reprezentujący spółkę pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. l34 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).

Rozpoznając zatem sprawę pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie, jednakże co wymaga podkreślenia nie z powodów wskazanych przez pełnomocnika strony skarżącej zawartych w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Stosownie do treści art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji załatwia sprawę przez wydanie decyzji, rozstrzygając sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończąc sprawę w danej instancji. W sytuacji, więc gdy nie zachodzą podstawy do wydania decyzji częściowej powinna ona w całości rozstrzygać sprawę objętą żądaniem wyrażonym w odwołaniu.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony składając odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego zaskarżył decyzję w części obejmującej nałożenie kary pieniężnej za brak wykresówek przypisanych poszczególnym kierowcom tj.: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z., Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu odwołania w sentencji zaskarżonej decyzji utrzymał zaskarżoną decyzję w części obejmującej nałożenie kary pieniężnej na skarżącą spółkę za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego nieprowadzenie pojazdu przez kierowców D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z., pomijając w swojej decyzji rozstrzygnięcie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak wykresówek lub dokumentu potwierdzającego nieprowadzenie pojazdu przez kierowcę M. I. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż zasadne było nałożenie kary pieniężnej na skarżącą spółkę za brak 6 wykresówek przepisanych kierowcy M. I.

Tym samym wskutek niedopatrzenia lub niedbalstwa przy sporządzaniu zaskarżonej decyzji wydano decyzję częściową chociaż z akt administracyjnych wynika ,iż miała ona załatwiać sprawę w całości. Jednocześnie organ odniósł się merytorycznie do wszystkich elementów odwołania w uzasadnieniu decyzji. Tymczasem merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy oznacza rozstrzygnięcie w drodze decyzji, a nie poprzez uzasadnienie decyzji co w niniejszej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego uczynił. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią art. 111 k.p.a uzupełnienie decyzji następuję wyłącznie na wniosek strony, a więc organ nie ma możliwości bez stosownego wniosku strony uzupełnić decyzji o brakującą część rozstrzygnięcia. Nie zmienia to jednak faktu, iż wydana w niniejszej sprawie decyzja narusza przepisy postępowania i powinna w tym kształcie być wyeliminowana z obrotu prawnego.

Dlatego też mając na uwadze powyższe uchybienie oraz fakt, iż sąd administracyjny kontroluje nie tylko legalność wydanego rozstrzygnięcia ale także prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji, Sąd na podstawie art.145 § 1 ust.1 lit c ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję, orzekając jednocześnie na podstawie art.152 o jej niewykonywaniu.

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U.05.41.392).