Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2087/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie : asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2000 r., na podstawie art. 60 i art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.), stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa należącego w dniu 31 grudnia 1998 r. do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R.

Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. odwołał się Powiat [...] wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, uzasadniając, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. nie odnosząc się do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło Województwo [...], wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2002 r. sygn. akt I SA 59/01 stwierdził nieważność zaskarżonej, decyzji z uwagi na naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej.

Minister Skarbu Państwa po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. w zakresie pkt 1 dotyczącego nabycia z mocy prawa nieruchomości zabudowanej, położonej w R., objętej księgą wieczystą KW nr [...]. Województwo [...] pismem z dnia [...] lutego 2003 r. złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Skarbu Państwa po rozpatrzeniu tego wniosku decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r.

Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Powiat [...]i ponownie zwrócił się do Ministra Skarbu Państwa o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r., wskazując w uzasadnieniu, iż zgodnie w uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt OPS 14/99, podjęcie czynności cywilnoprawnej nie stanowi przeszkody do stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] września 2005 r., po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. stwierdzającej nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa w skład, którego wchodzi:

- nieruchomość zabudowana, położona w R. - [...]

oznaczona w operacie ewidencji gruntów jako działka [...] o powierzchni

[...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] wraz

z zabudowaniami i urządzeniami trwale z gruntem związanymi,

- mienie ruchome należące w dniu [...] grudnia 1998 r. do

Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R. przy

ul. [...],

odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r.

W decyzji powyższej Minister Skarbu Państwa pouczył strony, że przysługuje im prawo jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. złożył Powiat [...], wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W myśl art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. została wydana w pierwszej instancji, po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Minister Skarbu Państwa błędnie pouczył więc w tej decyzji, że przysługuje od niej prawo wniesienia przez stronę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zgodnie z art. 112 k.p.a., w związku z art. 127 § 3 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją mogą więc wystąpić, w terminie przewidzianym w art. 58 § 2 k.p.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skoro zatem skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją, to jego skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), należało odrzucić.