Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 560/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia 1. zwolnić W. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. K. adwokata.


UZASADNIENIE

Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącego w formularzu, oświadczeniu z dnia 3 lipca 2009 r., kopii zaświadczenia Urzędu Pracy z dnia

29 czerwca 2009 r. oraz zaświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 3 lipca 2009 r. ustalono, co następuje.

Skarżący jest osobą bezrobotną od dnia 12 stycznia 2001 r. bez prawa do zasiłku. Nie uzyskuje żadnych stałych dochodów. Mieszka z matką. Z oświadczenia skarżącego złożonego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1764/08 wiadome jest,

że wnioskodawca nie pozostaje z matką we wspólnym gospodarstwie domowym. Strona utrzymuje się ze środków finansowych uzyskiwanych doraźnie od rodziny i osób trzecich. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni mieszkalnej 50 m2 .

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy

w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.

Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawcę stwierdzić należy,

że skarżący w chwili obecnej spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona nie ma żadnych stałych dochodów

i korzysta jedynie z pomocy finansowej rodziny i osób trzecich.

Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a nadto przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść w chwili obecnej jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.