Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 944/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 152 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 32 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] wydanym

na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpoznaniu zażalenia Wspólnoty [...] przy ulicy K. w B., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] r., znak: [...] w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia [...]. znak: [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej

na budowie pawilonu handlowo-usługowego na działce nr ewid. 116, położonej

w B., przy ulicy K.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż Wspólnota [...] przy ulicy K. w B. wniosła w dniu 30 czerwca 2006 r. do Kolegium skargę

na decyzję z dnia [...]. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W toku postępowania Wspólnota wskazała, że pismo

to stanowi wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją ostateczną oraz o wstrzymanie wykonania tej decyzji w trybie art. 152 k.p.a.

Organ I instancji, po rozpoznaniu tego wniosku, postanowieniem z dnia

[...] znak: [...], wznowił postępowanie w sprawie zakończonej przedmiotową decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. z uwagi na brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy, zaś postanowieniem z tej samej daty, znak: [...] odmówił stronie wstrzymania wykonania tej decyzji wskazując, że w jego ocenie nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany decyzji po wznowieniu postępowania, gdyż zawarte w niej rozstrzygnięcie merytoryczne nie uchybia przepisom ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zażalenie na powyższe postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]. wniosła Wspólnota [...] przy ulicy K. w B. podnosząc, iż wbrew stanowisku Burmistrza Miasta decyzja ta narusza przepisy prawa materialnego, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). Uzasadniając swoje stanowisko Wspólnota wskazała, że § 3 ust. 2 tego rozporządzenia nakłada na organ właściwy obowiązek objęcia analizą obszaru w odległości nie mniejszej niż 50 metrów wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Tymczasem organ prowadzący postępowanie w niniejszej sprawie pominął budynek wielorodzinny należący do Wspólnoty odległy o ok. 5 metrów od granicy działki, dla której ustalono warunki nowej zabudowy.

Burmistrz Miasta przekazując do organu odwoławczego zażalenie Wspólnoty podniósł, że prawidłowość zaskarżonego postanowienia potwierdza decyzja Starosty Powiatowego z dnia [...]., znak: [...], który po wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę pawilonu handlowo-usługowego wraz z przyłączem energetycznym, wodociągowym i gazowym na działce nr ewid. 116, położonej

w B., przy ulicy K. zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia

[...]., znak: [...], uchylił tę decyzję i jednocześnie zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił W. B. pozwolenia na budowę wskazanego wyżej pawilonu handlowo-usługowego.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, podnosząc,

iż zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jedynie w sytuacji, gdy okoliczności sprawy wskazują

na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Skoro brak jest w rozpoznawanej sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji

z dnia 4 kwietnia 2005 r. o warunkach zabudowy, to zdaniem organu II instancji słusznie postąpił Burmistrz odmawiając wstrzymania wykonania tej decyzji.

Kolegium stwierdziło ponadto, że uwzględnieniu zarzutów podniesionych przez Wspólnotę we wniosku, jak i w zażaleniu na postanowienie wydane przez organ I instancji sprzeciwia się również brzmienie art. 146 § 2 k.p.a. W myśl tego przepisu nie uchyla się bowiem decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Skargę do sądu administracyjnego wniosła Wspólnota przy ulicy K. w B.. Skarżąca wskazała, iż zgodnie

z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., żądając wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w której bez własnej winy nie brała udziału, miała na celu obronę swoich interesów prawnych, polegających na możliwości opiniowania warunków zabudowy sąsiedniej działki budowlanej stosownie do art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wspólnota podniosła również, iż nie miała w toku postępowania możliwości wniesienia zastrzeżeń do warunków zabudowy ustalonych w decyzji,

z uwagi na ogólnikowość argumentacji, na którą powoływały się organy obu instancji w uzasadnieniach postanowień wydanych w niniejszej sprawie.

Strona skarżąca powtórzyła także zarzuty podniesione w odwołaniu, wskazując na naruszenie przez organy przepisów powołanego wyżej rozporządzenia wskutek niewłaściwego ustalenia obszaru analizowanego wokół działki inwestorskiej

z pominięciem budynku Wspólnoty .

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia

w zakresie jego zgodności z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony

w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Podstawą prawną przedmiotowego postanowienia jest art. 152 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Przepis ten nie rodzi zatem obowiązku wstrzymania wykonania z mocy prawa decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym. Tylko wówczas, gdy wykonanie takiej decyzji może prowadzić do stanu prawnego lub faktycznego, który jest nieodwracalny organ zobowiązany jest do rozważenia,

z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymania wykonania decyzji. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, a zatem, gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji (B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006, s. 689-690).

W rozpatrywanej sprawie decyzja o warunkach zabudowy dotyczy budowy pawilonu handlowego o powierzchni zabudowy około 400 m2 na działce nr ewid. 116, przy ul. K. w B.. Z decyzji wynika, że pawilon ten ma mieć maksymalną wysokość do kalenicy 10 m i ma powstać w miejsce istniejącego

na działce budynku mieszkalnego przeznaczonego do rozbiórki. Przeznaczenie

i gabaryty obiektu, dla którego decyzja ustala warunki zabudowy nie dają jednoznacznych podstaw do przyjęcia, że decyzja ta we wznowionym postępowaniu zostanie uchylona, a zatem organ mógł ocenić, że w sprawie nie zaistniała przesłanka prawdopodobieństwa, o której mowa w art. 152 § 1 k.p.a.

Należy także zauważyć, że decyzja ustalająca warunki zabudowy sama przez się nie rodzi praw do terenu ani nie narusza praw osób trzecich. Jest ona tylko wstępnym, koniecznym warunkiem dla ubiegania się przez inwestora o udzielenie mu pozwolenia na budowę (art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy uniemożliwiłoby zatem możliwość uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyby decyzja taka nie została jeszcze przed tym wstrzymaniem wydana. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika jednakże, iż inwestor uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę w dniu

[...]., a w dniu [...]. Starosta Powiatowy , postanowieniem, znak: [...] wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zaś postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]., po czym decyzją z dnia [...]., znak: [...] uchylił swa decyzję z dnia [...]. i udzielił pozwolenia na budowę według nowego zamiennego projektu budowlanego (k. 31, 35, 36 akt sprawy). O ile budowa pawilonu narusza prawa strony skarżącej, to strona mogła zgłaszać swe zastrzeżenia

w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, a jeśli nie brała w nim udziału, to uprawniona jest do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie tego postępowania.

Należy też mieć na względzie, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania wznowieniowego, bo w wyniku wznowionego postępowania zapadnie dopiero decyzja merytoryczna dotycząca decyzji z dnia 4 kwietnia 2005 r. ustalającej warunki zabudowy, którą strony niezadowolone z rozstrzygnięcia będą mogły skarżyć w administracyjnym toku instancji, a po jego wyczerpaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.