Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1823/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60 i art. 161
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1823/15 | POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r., sprawy ze skargi O. P. S.A. w W. (poprzednio T. S.A. w W.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 października 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 6 lipca 2010 r. nr [...], którą określono skarżącej O. P. S.A. w W. (dawniej T. S.A. w W.) podatek od nieruchomości za 2008 r. w kwocie 108 589 zł – przyjmując za podstawę opodatkowania powierzchnię gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynikającej ze złożonej deklaracji podatkowej za rok 2008 r. oraz wartość budowli wykazaną w deklaracji podatkowej za 2007 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy zaznaczył, że spór w sprawie sprowadzał się do rozstrzygnięcia czy telekomunikacyjne linie kablowe ułożone w kanalizacji kablowej stanowią budowlę podlegającą opodatkowaniu od nieruchomości.

Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r., I SA/Kr 2229/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe m.in. z uwagi na pytanie prawne przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Trybunałowi Konstytucyjnemu (sygn. akt P 33/09). Ponadto ocena zgodności powołanych przepisów w zaskarżonych decyzjach z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiła przedmiot postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie ze skargi konstytucyjnej Polskich S. E. S.A. (sygnatura SK 21/07).

Podjęte w dniu 21 listopada 2011 r. i prowadzone pod nową sygnaturą akt I SA/Kr 1921/11 postępowanie sądowe zostało ponownie zawieszone w dniu 12 stycznia 2012 r. na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 720 ze zm.) tym razem z uwagi na fakt, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, zostało zainicjowane postępowanie zmierzające do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r. zakończyło się postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r., II FSK 2157/13 umarzającym postępowanie kasacyjne. Postępowanie sądowe przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie prowadzone w sprawie ww. skargi zostało więc podjęte w dniu 27 listopada 2015 r., a sprawie nadano nową sygnaturę akt I SA/Kr 1823/15.

Przed rozprawą wyznaczoną na 17 grudnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe należało umorzyć.

Zgodnie z art. 60 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przeszkody do skutecznego cofnięcia skargi, wobec czego postępowanie należało umorzyć w oparciu o ww. art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.