Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2246/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par 1 pkt 2, art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.;


UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2007 r. J. O. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku, jako fakty z których wynika, iż wniosek jest zasadny wskazał, iż nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych, nieruchomości. Zamieszkuje wraz ciotką i wujkiem w mieszkaniu o pow. ok. 60 m2, którego najemcami jest wujostwo skarżącego (dane z akt administracyjnych -decyzja z dnia 27 czerwca 2007r. - karta 114 akt adm.). Skarżący oświadczył, iż łączny dochód osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wynosi 5.807 złotych brutto, w tym 4.200 zł stanowi wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia skarżącego.

W związku z tym, iż dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 10 października 2007r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem ujemnych skutków prawnych.

W dniu 24 listopada 2007 r. (data złożenia) skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż po potrąceniu, z uzyskiwanych przez niego dochodów kwoty z tytułu prowadzonego na wniosek ZUS wobec niego postępowania egzekucyjnego pozostaje mu do dyspozycji kwota 1600 złotych (potwierdzają to również akta administracyjne - karta 69). W związku z tym łączna kwota, którą dysponują osoby pozostające ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym to kwota ok. 3000 złotych netto. Wskazał, iż jego wydatki wynoszą 250 złotych na leki, 400 złotych wyżywienie na delegacji, 550 złotych mieszkanie, które wynajmuje w W. (oświadczenie posiadacza mieszkania). Do pisma skarżący załączył oświadczenia z dnia 23 listopada 2007r., dokumenty potwierdzające wysokość emerytury wujka i ciotki, zeznanie podatkowe PIT -28, wyciąg z rachunku bankowego ciotki za okres od 1.12.2006r. do 11.01.2007r. z saldem minus 3.011,40 zł, faktury dotyczące lokalu należącego do wujostwa za gaz, mieszkanie, energię elektryczną na łączną wysokość ok. 5.500 zł, faktury za leki na ogólną kwotę 360 zł (wg oświadczenia mimo wskazania w fakturach nazwiska ciotki skarżącego, leki przeznaczone były dla skarżącego), wyciąg z rachunku bankowego działalności gospodarczej skarżącego za okres od 4.10.2007r. do 31.10.2007r. z saldem 3,25 złotych.

Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący ponosi również koszty dojazdu do W. i komunikacji miejskiej w tym mieście, koszty pożyczki w wysokości 100 złotych (kwota pobrana z rachunku skarżącego (vide: wyciąg z rachunku), koszty podatku.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o ustanowienie adwokata.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację zdrowotną, majątkową oraz dochody. Łączny dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego wujostwo wynosi obecnie ok. 3000 zł i pozwala, po odliczeniu ww. kosztów, wyłącznie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.