Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 5/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 138a par. 1, art. 138o
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 68
journal: Dz.U. 2023 poz 1550
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.)
article: art. 4 pkt 3, art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 1999 nr 90 poz 999
law: Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), WSA Inga Gołowska, , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 października 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.302.2023.3.MR w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lipca 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.302.2023.2.MST, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik O. Sp. z o.o. Sp.j. (dalej: Spółka, Strona, Skarżąca) złożył do Dyrektora Krajowej informacji Podatkowej z siedzibą w Bielsku Białej (dalej: DKIS, oraz odpowiednio organ I lub II instancji) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Spółka we wniosku przedstawiła następujący opis zdarzenia przyszłego:

Spółka prowadzi działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. Nabywa stare kamienice, remontuje je i sprzedaje lokale. Spółka zamierza zawrzeć umowę zlecenia z osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, będącą rezydentem podatkowym Malty. Spółka i Zleceniobiorca nie będą podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.).

Przedmiotem umowy zlecenia będzie wykonywanie następujących czynności:

I. Zakup nieruchomości:

1) wybór nieruchomości do zakupu

2) analiza stanu prawnego nieruchomości

3) przeprowadzenie negocjacji

4) przeprowadzenie transakcji zakupu

II. Projektowanie:

1) analiza nieruchomości wraz z analizą dokumentacji planistycznej

2) nawiązanie współpracy z architektami

3) sporządzenie założeń projektowych

III. Remont nieruchomości:

1) nawiązanie współpracy z wykonawcami projektu remontu

2) nawiązanie współpracy z nadzorem inwestorskim

3) opracowywanie kosztorysów i harmonogramów

4) nadzorowanie postępu prac i procesu rozliczeń

IV. Koordynacja

1) koordynacja prac pomiędzy wewnętrznymi działami firmy oraz współpraca z podmiotami zewnętrznymi w zakresie remontu nieruchomości

2) nadzór nad finansami inwestycji i doradztwo w zakresie kosztów inwestycji

V. Strategia sprzedaży

1) analiza konkurencji

2) analiza dotychczasowej sprzedaży mieszkań własnych - tempo wzrostu, poziom cen, rodzaj oferowanych mieszkań

3) sporządzanie wytycznych polityki cenowej wraz z tworzeniem excela zawierającego takie dane, umożliwiającego kontrolę sprzedaży

4) opracowanie cenników oraz materiałów sprzedażowych i marketingowych

5) sporządzenie wzorów dokumentów sprzedażowych - wzory umów rezerwacyjnych.

warunkowych, przeniesienia własności, regulaminów, uchwał wspólnoty mieszkaniowej itp.

6) opracowanie strategii sprzedaży

VI. Marketing:

1) nawiązanie współpracy z firmą marketingową

2) opracowanie strategii marketingowej

3) wykonanie projektu strony internetowej

4) opracowanie materiałów marketingowych

Umowa zostanie zawarta na czas nieokreślony.

Umowa będzie przewidywała wynagrodzenie miesięczne dla Zleceniobiorcy odrębnie za poszczególne kategorie czynności, tj. opisane w pkt I-VI powyżej. Zleceniobiorca w całym okresie wykonywania umowy nie będzie miał nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, tj. nie będzie przebywał w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym i nie będzie miał w Polsce centrum interesów życiowych.

Zleceniobiorca będzie wykonywał umowę zlecenia osobiście, bez pomocy osób trzecich, głównie w sposób zdalny, z terytorium Malty. Może się zdarzyć, że Zleceniobiorca będzie musiał wykonać pewne czynności na terytorium Polski, jednak nie będzie przebywał w Polsce ponad 183 dni w roku. W związku z wykonywaniem umowy żadne podmioty nie będą prowadziły działań ani dla Zleceniobiorcy, ani w jego imieniu, zarówno na terytorium Malty, jak i na terytorium Polski. Zleceniobiorca nie będzie posiadał stałego miejsca wykonywania działalności, np. stałej przestrzeni biurowej (biurka, pokoju itp.) w siedzibie Spółki czy też poza jej siedzibą.

Zleceniobiorca przedstawi Spółce certyfikat rezydencji podatkowej.

W związku z tym opisem Strona zadała następujące pytania:

1. Czy wynagrodzenie rezydenta podatkowego Malty za poszczególne kategorie czynności wskazane w umowie zlecenia będzie opodatkowane podatkiem u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych na terytorium RP, a w konsekwencji czy Spółka będzie zobowiązana pobrać i odprowadzić podatek u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych na terytorium RP?

2. Jeśli wynagrodzenie rezydenta podatkowego Malty za poszczególne kategorie czynności wskazane w umowie zlecenia będzie opodatkowane podatkiem u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych na terytorium RP, a w konsekwencji Spółka będzie zobowiązana pobrać i odprowadzić podatek u źródła na terytorium RP, to w jakiej stawce podatek ten powinien zostać pobrany i odprowadzony przez Spółkę?

Strona przedstawiając własne stanowisko w sprawie wskazała:

Ad 1. Wynagrodzenie rezydenta podatkowego Malty z tytułu umowy zlecenia opisanej w stanie faktycznym nie będzie opodatkowane podatkiem u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a tym samym w związku z wypłatą tego wynagrodzenia Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania i odprowadzenia podatku u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych na terytorium RP.

Ad 2. Wynagrodzenie rezydenta podatkowego Malty z tytułu umowy zlecenia opisanej w stanie faktycznym nie będzie opodatkowane podatkiem u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a tym samym w związku z wypłatą tego wynagrodzenia Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania i odprowadzenia podatku u źródła w podatku dochodowym od osób fizycznych na terytorium RP.

DKIS pismem z dnia 12 czerwca 2023 r. wezwał Stronę do wyjaśnienia "w jakim charakterze działa Pan F.L., który udzielił adwokatowi, Panu P.C. umocowania do reprezentowania Państwa Spółki w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – w szczególności, czy działa jako osoba, która jest upoważniona do działania w imieniu któregoś ze wspólników Państwa Spółki (którego?)" oraz do przesłania dokumentów "które potwierdzają umocowanie Pana F.L. do udzielenia pełnomocnictwa szczególnego w imieniu Państwa Spółki".

W piśmie tym wezwano Stronę również do wyjaśnienia "sprzeczności w opisie sprawy, tj. skoro wskazali Państwo, że:

- przedmiotem umowy zawartej ze Zleceniobiorcą będzie wykonywanie przez niego czynności takich jak: zakup nieruchomości, projektowanie, remont nieruchomości, koordynacja, strategia sprzedaży, marketing oraz

- że:

"Zleceniobiorca będzie wykonywał umowę zlecenia osobiście, bez pomocy osób trzecich, głównie w sposób zdalny, z terytorium Malty.

(...) W związku z wykonywaniem umowy żadne podmioty nie będą prowadziły działań ani dla Zleceniobiorcy, ani w jego imieniu (...).",

mieli Państwo wyjaśnić, w jaki sposób należy rozumieć informacje, że Zleceniobiorca – w ramach realizacji przedmiotu umowy – będzie nawiązywał współpracę z architektami, wykonawcami projektu remontu, nadzorem inwestorskim, podmiotami zewnętrznymi w zakresie remontu nieruchomości, firmą marketingową (co wskazuje na brak osobistego działania ze strony Zleceniobiorcy)?"

Ponadto organ w piśmie tym wezwał stronę do doprecyzowania opisu okoliczności faktycznych, tj. wskazania m.in.:

- jak długo będzie trwało wykonywanie poszczególnych kategorii czynności (I-VI) przez Zleceniobiorcę? "Mieli Państwo podać przewidywane okresy (punkt 5 lit. h wezwania),

- w związku ze wskazaniem, że umowa zlecenie zostanie zawarta na czas nieokreślony, czy odnosi się ona do zakupu, projektowania, remontu i sprzedaży jednej czy też wielu nieruchomości? (punkt 5 lit. i wezwania).

Wezwanie zawierało pouczenie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w przypadku nie uzupełnienia braków.

Pełnomocnik Strony w piśmie z dnia 23 czerwca 2023 r. w odpowiedzi na wezwanie wskazał, że F.L. na dzień udzielenia pełnomocnictwa działał jako dyrektor i wspólnik spółki C. z siedzibą na Malcie, która była wspólnikiem w spółce O. sp. z o.o. sp. j., którą to spółkę jawną reprezentować natomiast może każdy wspólnik. Jednocześnie pełnomocnik przesłał wydruk w języku angielskim z rejestru Malta Business Registry, KRS i zawiadomienie w języku angielskim o zmianie dyrektora oraz zobowiązał się dosłać wydruk pełny z rejestru spółek maltańskich. Przesłane dokumenty pełnomocnik poświadczył za zgodność z oryginałem.

Odnosząc się do uzupełnienia wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że "w pkt 4 lit. a) wskazanym w wezwaniu wymienili Państwo "kategorie czynności", natomiast same czynności, jakie będzie zleceniobiorca wykonywał, są wymienione pod tymi kategoriami (zostały wskazane we wniosku). Dla przykładu, w ramach kategorii "ZAKUP NIERUCHOMOŚCI" zleceniobiorca będzie wykonywał następujące czynności:

- wybór nieruchomości do zakupu;

- analiza stanu prawnego nieruchomości;

- przeprowadzenie negocjacji;

- przeprowadzenie transakcji zakupu.

Odnośnie kategorii: REMONT NIERUCHOMOŚCI, zleceniobiorca będzie dokonywał następujących czynności:

- nawiązanie współpracy z wykonawcami projektu remontu

- nawiązanie współpracy z nadzorem inwestorskim

- opracowywanie kosztorysów i harmonogramów

- nadzorowanie postępu prac i procesu rozliczeń.

Jednakże zleceniobiorca nie będzie wykonywał samego remontu nieruchomości. REMONT NIERUCHOMOŚCI to tylko nazwa kategorii. Zleceniobiorca ma jedynie nawiązać współpracę, tj. znaleźć odpowiednie podmioty i nawiązać z nimi współpracę w imieniu Spółki, przy czym nie będzie podpisywał z nimi umów handlowych. To Spółka takie umowy zawrze i to dla Spółki podmioty te będą wykonywały usługi. Oprócz samego nawiązania współpracy Zleceniobiorca będzie zobowiązany opracować kosztorysy i harmonogramy i nadzorować postęp prac i proces rozliczeń. Jednocześnie zleceniobiorca nie zleci nikomu nawiązania ww. współpracy, czy też opracowania harmonogramów i kosztorysów albo nadzorowania prac i procesu rozliczeń. Będzie je wykonywał samodzielnie. Wszystkie wymienione w umowie czynności Zleceniobiorca wykona samodzielnie. Analogiczna sytuacja odnosi się do pozostałych "kategorii czynności".

Brak jest zatem sprzeczności we wniosku, bowiem wykonawcy projektu remontu czy nadzór inwestorski, a także firma marketingowa będą wykonywali swoje zadania w oparciu o umowy zawarte ze Spółką, a nie czynności powierzone przez Spółkę zleceniobiorcy w oparciu o przedmiotową umowę zlecenia.

W odniesieniu do puntu 5 lit. a wezwania pełnomocnik wskazał:

Czynności, jakie zleceniobiorca będzie wykonywał na terytorium Polski to w szczególności: obejrzenie nieruchomości, spotkania z kontrahentami Spółki bądź przedstawicielami Spółki, jeśli będą konieczne, raz na jakiś czas weryfikacja postępów prac.

W odniesieniu do puntu 5 lit. h wezwania wskazał:

Nie ma możliwości wskazania konkretnych okresów."

DKIS postanowieniem z dnia 28 lipca 2023 r. sygn. 0115-KDIT1.4011.302.2023.2.MST pozostawił wniosek Strony bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ m.in. wskazał, że:

1) odpowiedź na wezwanie nie usunęła wszystkich braków wniosku dotyczących opisu zdarzenia przyszłego – mianowicie:

- odpowiedź na punkt 4 wezwania zmienia obraz pierwotnie opisanej sytuacji i jest źródłem nowych wątpliwości co do okoliczności faktycznych sprawy;

- Strona nie wykazała okoliczności z punktu 5 lit. h wezwania;

- odpowiedź na punkt 5 lit. i wezwania powoduje wątpliwości co do wcześniej wskazanego statusu zleceniobiorcy jako osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej.

2) Strona nie dopełniła wymogów formalnych dotyczących przesłania do akt sprawy dokumentów, które potwierdzają umocowanie Państwa pełnomocnika szczególnego.

Strona na postanowienie z dnia 28 lipca 2023 r. złożyła zażalenie, w którym zarzuciła postanowieniu naruszenie:

- art. 14g § 1 i art. 14b § 3 w zw. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.; dalej: O.p.), poprzez ich błędne zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek uzupełniony wyjaśnieniami z dnia 23 czerwca 2023 r. przedstawia wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko

w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego;

- art. 120, art. 121 § 1 O.p. w zw. art. 1 Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (dalej: "Konwencja") poprzez wymaganie od podatnika uzyskania apostili (apostille) do dokumentu, którzy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu Konwencji i prawa krajowego;

art. 217 § 2, art. 121 § 1 O.p., poprzez wydanie postanowienia zawierającego wadliwe uzasadnienie, które nie odnosi się do wszystkich faktów znanych organowi podatkowemu;

- art. 217 § 1 pkt 4 O.p., poprzez podanie niepełnej podstawy prawnej w pkt 6 na stronie 12 postanowienia.

Na podstawie tych zarzutów strona wniosła o uchylenie postanowienia w całości i rozpatrzenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

DKIS działając jako organ II instancji, postanowieniem z dnia 16 października 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.302.2023.3.MR utrzymał postanowienie własne z dnia 28 lipca 2023 r.

Organ po przedstawieniu przepisów O.p. dotyczących wniosków o wydanie interpretacji (art.14b § 3 O.p.) wskazał, że "W przypadku Państwa wniosku opis zdarzenia przyszłego nie był wystarczający dla oceny jego skutków podatkowych. W skarżonym postanowieniu organ prawidłowo uznał, że nie uzupełnili Państwo należycie tych braków – pomimo, że udzielili Państwo odpowiedzi na wezwanie.

Wbrew Państwa twierdzeniom, z postanowienia wynika, że organ rozumie, że czynności Zleceniobiorcy zostały pogrupowane w bloki tematyczne (etapy realizacji "inwestycji"). Sam fakt pogrupowania nie przesądzał natomiast o tym, że zakup nieruchomości, projektowanie, remont nieruchomości, koordynacja "inwestycji", opracowanie strategii sprzedaży i działania marketingowe nie miałyby być realizowane przez Zleceniobiorcę. W szczególności organ przyjął, że "nawiązanie współpracy" przez Zleceniobiorcę z architektami, z wykonawcami projektu remontu, z nadzorem inwestorskim, z firmą marketingową, to czynności które służą zrealizowaniu przez Zleceniobiorcę zleconych mu czynności projektowania, remontu, koordynowania realizacji "inwestycji", działań marketingowych. Treść wniosku uzasadniała takie rozumienie sytuacji Zleceniobiorcy. Jednocześnie, w realiach życia gospodarczego "nawiązanie współpracy" to podjęcie formalnych ustaleń pomiędzy podmiotami, które taką współpracę mają realizować.

W odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo natomiast, że czynność nazwana "nawiązaniem współpracy" de facto nie jest nawiązaniem współpracy, ale znalezieniem podmiotów, z którymi to Państwa Spółka miałaby formalnie nawiązać współpracę. Oznacza to, że zawarte w opisie sprawy sformułowania "nawiązanie współpracy" z architektami, z wykonawcami projektu remontu, z nadzorem inwestorskim, z firmą marketingową – jako określenie czynności, których wykonywanie przez zleceniobiorcę ma być przedmiotem umowy zlecenia:

- nie oddają faktycznego charakteru działań, do których ma być zobowiązany Zleceniobiorca;

- odnoszą się faktycznie do czynności, których ma dokonać Państwa Spółka, a nie Zleceniobiorca.

Przeszkodą dla możliwości oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego i oceny Państwa stanowiska w sprawie nie była jednak wyłącznie kwestia rozumienia użytego przez Państwa pojęcia "nawiązać współpracę". Problemem były także niespójności w opisie zdarzenia, które wynikają z przyjęcia wskazanego przez Państwa sposobu rozumienia tego pojęcia.

Jak bowiem wskazano w skarżonym postanowieniu, w wyniku uzupełnienia opisu sprawy mamy do czynienia z sytuacją w której:

1) w ramach Projektowania:

- Zleceniobiorca ma nie wykonywać projektowania, a jedynie znaleźć architektów, z którymi podejmiecie Państwo współpracę, ale

- jednocześnie Zleceniobiorca ma analizować nieruchomości wraz z dokumentacją planistyczną i sporządzić założenia projektowe (czyli jednak wykonywać elementy projektowania);

2) w ramach Remontu:

- Zleceniobiorca ma nie wykonywać remontu nieruchomości ani nie wykonywać nadzoru inwestorskiego, a jedynie znaleźć podmioty, które będą wykonywały te czynności, ale

- jednocześnie Zleceniobiorca ma opracowywać kosztorysy i harmonogramy dotyczące remontu oraz nadzorować postęp prac i proces rozliczeń remontu (czyli ma uczestniczyć w czynnościach dotyczących remontu, w tym pełnić nadzór nad przebiegiem remontu);

3) w ramach Marketingu:

- Zleceniobiorca ma nie wykonywać działań marketingowych, a jedynie znaleźć podmiot, który będzie wykonywał te czynności, ale

- jednocześnie Zleceniobiorca ma opracować strategię marketingową, materiały marketingowe oraz wykonać projekt strony internetowej.

Nie można więc jednoznaczne stwierdzić, jakiego rodzaju działania ma podejmować Zleceniobiorca i jak dokładnie wygląda jego rola w procesie całej inwestycji (od poszukiwania i zakupu nieruchomości, przez jej remont, aż po sprzedaż mieszkań usytuowanych w nieruchomości). Aby to wyjaśnić konieczne byłoby ponowne przedstawienie przez Państwa opisu zdarzenia przyszłego – w taki sposób, aby dokładnie (jasno, jednoznacznie) rozpisać czynności, które będzie realizował Zleceniobiorca.

Jednocześnie, wobec tak istotnej różnicy znaczeniowej pomiędzy pojęciem zawartym przez Państwa w pierwotnym opisie sprawy a jego wyjaśnieniem zawartym w odpowiedzi na wezwanie, organ mógł również powziąć wątpliwość, jak rozumieją Państwo pozostałe pojęcia użyte w opisie sprawy.

Nie można również zgodzić się z zarzutem, że zawarte w wezwaniu pytanie o przewidywane okresy wykonywania przez Zleceniobiorcę poszczególnych kategorii czynności (I-VI), było bezzasadne. Okoliczność ta jest istotna w kontekście oceny czy wykonywanie zlecenia nie wiąże się z powstaniem zakładu Zleceniobiorcy w Polsce.

Na etapie wezwania – gdzie organ wyjaśniał zakres i sposób wykonywania czynności Zleceniobiorcy, pytanie to było istotne. Okoliczność czasu trwania kategorii czynności Zleceniobiorcy pozostała istotna również po udzieleniu przez Państwa odpowiedzi na pytania dotyczące zakresu działania Zleceniobiorcy. Niezależnie bowiem od elementów opisu dotyczących działań Zleceniobiorcy, które budzą wątpliwości organu, z wniosku i uzupełnienia wynika, że Zleceniobiorca będzie m.in. nadzorował postęp prac remontowych i koordynował elementy procesu inwestycyjnego. Czynności te mogą wiązać się z powstaniem zakładu.

Co więcej, organ nie prosił Państwa o oszacowanie czasu trwania poszczególnych czynności, jakie będzie wykonywał Zleceniobiorca (np. wskazanego przez Państwa czasu sporządzenia kosztorysu remontu budynku), ale szacowany okres trwania całych kategorii czynności (kategorii ujętych przez Państwa w opisie sprawy w punktach I-VI).

Wobec tego, brak wskazania szacowanych okresów trwania kategorii czynności nie pozwala na ocenę Państwa stanowiska w sprawie.

Bezzasadny jest także Państwa zarzut odnośnie podniesionych przez organ wątpliwości, jakie wynikają z Państwa odpowiedzi na punkt 5 lit. i wezwania. W uzasadnieniu tego zarzutu wskazali Państwo, że:

"Zgodnie z przedstawionym wyczerpującym opisem zdarzenia przyszłego Podatnik nie będzie wykonywał czynności we własnym imieniu".

Tymczasem z opisu wynika, że Zleceniobiorca będzie wykonywał m.in. czynności takie, jak: sporządzenie założeń projektowych, analiza konkurencji, analiza dotychczasowej sprzedaży mieszkań własnych, opracowanie strategii marketingowej, wykonanie projektu strony internetowej, opracowanie materiałów marketingowych. Są to działania, które pozostają w relacji Państwa Spółka – Zleceniobiorca, nie ma tu osób trzecich, wobec których Zleceniobiorca mógłby działać w Państwa imieniu. Trudno zatem uznać, że wskazane czynności nie będą realizowane przez Zleceniobiorcę, w jego własnym imieniu, na rzecz Państwa Spółki.

Wobec powyższych wyjaśnień istniały podstawy do uznania, że opis zdarzenia przyszłego nie był wyczerpujący (jasny, jednoznaczny, wewnętrznie spójny). Tym samym organ zasadnie zastosował art. 14g § 1 i art. 14b § 3 w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie uzasadnienie skarżonego rozstrzygnięcia odnosi się do całości okoliczności faktycznych sprawy przedstawionych we wniosku i odpowiedzi na wezwanie i wyjaśnia jakie elementy wniosku uniemożliwiły wydanie interpretacji.

Nie można również zgodzić się z zarzutami dotyczącymi naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. art. 1 Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. Skoro bowiem:

- Pan F.L. udzielił pełnomocnictwa reprezentującemu Państwa adwokatowi, Panu P.C. i

- Pan F.L. jest uprawniony do działania w imieniu C., która to spółka jest jednym ze wspólników Państwa Spółki, uprawnionym do jej reprezentacji, to konieczne jest przedstawienie dokumentu, który potwierdza taki status Pana F.L. (art. 135 Ordynacji podatkowej). Takim dokumentem mógłby być odpis z rejestru Malta Business Registry, niemniej jednak – jako dokument urzędowy – powinien być on opatrzony klauzulą apostille.

Państwa pełnomocnik przesłał wydruk ze strony internetowej rejestru Malta Business Registry. Rzeczywiście, wydruk taki nie jest dokumentem urzędowym, więc nie mógłby zostać opatrzony klauzulą apostille. Klauzulą mógłby zostać opatrzony odpis z rejestru spółek maltańskich. Taki odpis nie został przesłany do akt sprawy – pomimo deklaracji Państwa pełnomocnika.

Tym samym można uznać, że część uzasadnienia skarżonego postanowienia, która odnosi się do kwestii dokumentów wykazujących umocowanie pełnomocnika szczególnego, w sposób nieprecyzyjny mówi o wymogu apostille na wydruku z rejestru. Niemniej jednak nie zmienia to faktu, że w odpowiedzi na wezwanie nie przesłali Państwo wymaganych dokumentów, które potwierdzałyby status Pana F.L.

Takim dokumentem nie jest bowiem ani wskazany wydruk ze strony internetowej Malta Business Registry ani przesłana kserokopia Companies Act (oba dokumenty potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Pana P.C.).

W odniesieniu do natomiast do zarzutu naruszenia art. 217 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez podanie niepełnej podstawy prawnej poprzez wskazanie na całą Konwencję haską z 5 października 1961 r., a nie na jej poszczególne przepisy, wskazuję, że należyte uzasadnienie prawne postanowienia wymaga powołania się na konkretne regulacje prawne.

W skarżonym postanowieniu organ powołał szczegółowo przepisy Ordynacji podatkowej, które były podstawą prawną jego działania, natomiast nie wskazał szczegółowo na art. 1 ww. Konwencji. Jest to uchybienie proceduralne. Niemniej jednak nie miało ono istotnego wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy Państwa wniosku.

Podsumowując, organ słusznie uznał, że Państwa wniosek i odpowiedź na wezwanie nie pozwalały na wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego i zasadnie pozostawił Państwa wniosek bez rozpatrzenia".

Na postanowienie DKIS Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. art. 239 w zw. art. 233 § 1pkt 2 w zw. z art. 14g § 1 i art. 14b § 3 w zw. 169 § 1 O.p., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, pomimo, że wniosek, który został uzupełniony wyjaśnieniami z dnia 23 czerwca 2023 roku, przedstawia wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego oraz przedstawia własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego;

2. art. 239 w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 w zw. z art 217 § 2 w zw. z art 121 § 1 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego w I instancji, pomimo wydania w I instancji postanowienia zawierającego wadliwe uzasadnienie, które nie odnosi się do wszystkich faktów znanych organowi podatkowemu;

3. art. 239 w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 w zw. z art. 217 § 1 pkt 4 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego w I instancji, pomimo wskazania w nim niepełnej podstawy prawnej w pkt 6 na stronie 12 postanowienia;

4. art. 120 i art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 1 Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r., poprzez wymaganie od podatnika uzyskania apostili (apostille) do dokumentu, który nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu Konwencji i prawa krajowego.

Na podstawie tych zarzutów Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając zarzut dotyczący wymaganej przez organ klauzuli apostille, Skarżąca wskazała, że art. 244 K.p.c. jasno wskazuje, że dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Wydruk strony internetowej Malta Business Registry nie może stanowić dokumentu urzędowego w rozumieniu Konwencji oraz K.p.c., tym samym nie ma możliwości uzyskania w stosunku do niego apostille, a więc organ wymaga od Podatnika wykonania czynności niemożliwej do spełnienia. Działanie takie nie tylko narusza zasady prawa podatkowego wyrażone w art. 120 i art. 121 § 1 O.p., ale również w art. 2 Konstytucji RP. Oprócz ww. dokumentów Skarżąca dostarczyła Companies Act, który potwierdza umocowanie F.L., jako Członka Rady Dyrektorów, dokument jest poświadczony za zgodność z oryginałem przez adwokata P.C.

W ocenie Skarżącej dokument ten jest wystarczający do udowodnienia, że F.L. jest upoważniony do umocowania adwokata P.C. do działania, jako pełnomocnika szczególnego w sprawie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

Zdaniem Skarżącej urzędnik, który prowadzi postępowania w zakresie wydawania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, powinien być prawnikiem albo osobą zaznajomioną z prawem, a więc powinien sobie zdawać sprawę z tego, że systemy prawne oparte o system common law funkcjonują inaczej, niż systemy prawa stanowionego (kantonalnego). Malta jest byłą kolonią Brytyjską i jako taka odziedziczyła system prawa, który jest charakterystyczny dla Anglosasów, więc próba przekładania standardów polskiego prawa do systemu prawnego funkcjonującego na Malcie zdaniem Skarżącej jest błędna.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Skarga jest zasadna lecz z zasadniczo innych przyczyn niż podnoszonych w skardze.

Podstawową kwestią, jaka powinna zostać wyjaśniona przez organ, przed przystąpieniem do oceny merytorycznej złożonego wniosku, jest kwestia prawidłowości umocowania adwokata P.C. do reprezentowania Skarżącej w sprawie o wydanie interpretacji.

Adwokat P.C. wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji przedstawił pełnomocnictwo szczególne sporządzone na druku PPS-1, z dnia 4 października 2022 r., w którym jako udzielający pełnomocnictwa w imieniu Skarżącej figuruje F.L.

DKIS wezwaniem z dnia 12 czerwca 2023 r. 0115-KDIT1.4011.302.2023.1.MST zwrócił się do adwokata P.C. o wyjaśnienie "w jakim charakterze działa Pan F.L., który udzielił adwokatowi, Panu P.C. umocowania do reprezentowania Państwa Spółki w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – w szczególności, czy działa jako osoba, która jest upoważniona do działania w imieniu któregoś ze wspólników Państwa Spółki (którego?)" oraz o przesłanie dokumentów, które potwierdzających umocowanie F.L. do udzie pełnomocnictwa szczególnego Skarżącej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie adwokat P.C. w piśmie z dnia 23 czerwca 2023 r. wyjaśnił, że F.L. na dzień udzielenia pełnomocnictwa działał jako dyrektor i wspólnik spółki C. z siedzibą na Malcie, która była wspólnikiem w spółce O. sp. z o.o. sp.j., którą to spółkę jawną reprezentować natomiast może każdy wspólnik.

Adwokat P.C. dołączył pisma wydruk z rejestru Malta Bussines Registry (w języku angielskim), KRS, zawiadomienie w języku angielskim o zmianie dyrektora. Ten ostatni dokument adwokat P.C. opatrzył komentarzem, że jest "to prosty tekst wymaga równie prostej znajomości jezyka angielskiego" jednocześnie złożył obietnicę "Postaram się dosłać dla pełnego obrazu wydruk pełny z rejestru spółek maltańskich, z tym że pozyskanie go wymaga czasu".

Z przekazanych Sądowi akt sprawy nie wynika, aby taki wydruk został przesłany do organu.

Sąd wskazuje, że kwestia prawidłowego umocowania pełnomocnika do złożenia wniosku o wydanie interpretacji jest kwestią wstępną (formalną), która powinna być w pierwszej kolejności wyjaśniona przez organ, w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Nie wyjaśnienie tej kwestii uniemożliwia nadanie wnioskowi o wydanie interpretacji biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie, czy wniosek pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu składającego wniosek, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jego złożenia.

Prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania w sprawie wydania interpretacji.

Sąd wskazuje, że do postępowania w sprawie wydania interpretacji z mocy art. 14h O.p. stosuje się przepisy Rozdziału 3a (Pełnomocnictwo). Zgodnie z art. 138a § 1 O.p., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnictwo może być ogólne, szczególne albo do doręczeń. Strona chcąc działać przez pełnomocnika może ustanowić pełnomocnika ogólnego (Pełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. - art. 138d § 1 O.p.) lub przedstawić organowi pełnomocnictwo szczególne (Pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego.- art. 138e §1 O.p.).

Jeżeli stroną jest osobą prawną lub inną jednostką organizacyjną nieposiadająca osobowości prawnej to na pełnomocniku ciąży obowiązek wykazania uprawnień jego mocodawców (osób prowadzących sprawy danej jednostki organizacyjnej) do udzielenia pełnomocnictwa. Dopiero przedstawienie pełnomocnictwa w formie przewidzianej w Rozdziale 3a O.p. łącznie z dokumentami świadczącymi o uprawnieniu do udzielenia pełnomocnictwa – uprawnia pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy w postępowaniu podatkowym. (podkreślenie Sądu).

W przepisach Ordynacji podatkowej brak jest odpowiednika art. 29 P.p.s.a. i art. 68 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1550, ze zm.; dalej: K.p.c.), zgodnie z którymi organ osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (z tych przepisów wywodzony jest obowiązek pełnomocnika do wykazania umocowania osób prowadzących sprawy osób prawnych - dodatkowy do przewidzianego wprost w przepisach P.p.s.a. i K.p.c. obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa). Jednak zgodnie z art. 138o O.p. w zakresie nieuregulowanym w Rozdziale 3a O.p.– w postępowaniu podatkowym stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz Kodeksu postępowania cywilnego. Zatem, obowiązek wykazania w postępowaniu podatkowym umocowania osób prowadzących sprawy mocodawcy w charakterze jego organu i uprawnionych do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, wynika z art. 138a § 1 O.p. i art. 68 K.p.c. w zw. z art. 138o O.p. (podkreślenie Sądu).

Kolejno Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. W myśl art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 672 ze zm.; dalej: u.j.p.) język polski jest językiem urzędowy terenowych organów administracji publicznej, a stosownie do art. 5 ust. 1 tej ustawy podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Przepisy ustawy o języku polskim nie zawierają definicji czynności urzędowych, których należy dokonywać w języku polskim. W uchwale Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 maja 1997 r., sygn. akt W 7/96 (OTK 1997/2/27), wyrażono jednak pogląd, zachowujący aktualność na gruncie obecnego stanu prawnego, że czynności urzędowe to wszelkie czynności organów i instytucji powołanych do realizacji określonych zadań publicznych, związane z realizacją ich konstytucyjnych i ustawowych kompetencji, chyba że z istoty tych czynności wynika konieczność posłużenia się językiem obcym.

Pojęcie czynności urzędowych obejmuje zatem również czynności procesowe podejmowane przez organy administracji publicznej. Do czynności urzędowych zalicza się także analizowanie składanych przez stronę dokumentów. W konsekwencji oznacza to, że wszelkie czynności procesowe powinny być dokonywane w języku polskim. Przepisy art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 u.j.p. nie wprowadzają zakazu dopuszczenia nieprzetłumaczonego dokumentu obcojęzycznego jako dowodu w postępowaniu administracyjnym (podatkowym). Czym innym jest jednak dopuszczenie obcojęzycznego środka dowodowego, a czym innym wynikający z ustawy wymóg dokonywania czynności urzędowych przez organ administracji publicznej w języku polskim. Wymóg ten jest realizowany w ten sposób, że czynność urzędowa organu polegająca na badaniu treści dokumentu obcojęzycznego wymaga dokonania urzędowego tłumaczenia dokumentu, gdyż może być przeprowadzona wyłącznie w języku polskim. Oznacza to, że jako dowód (tj. środek dowodowy) w sprawie winien zostać dopuszczony dokument zagraniczny, gdyż dowodem będzie treść dokumentu obcojęzycznego, a nie jego tłumaczenie. Tłumaczenie nie zastępuje bowiem dokumentu sporządzonego w języku obcym, lecz służy jedynie ustaleniu, jaka jest treść tego dokumentu.

Wynikający z ustawy o języku polskim wymóg dokonywania przez organ administracji publicznej czynności urzędowych w języku polskim obliguje ten organ do zlecenia dokonania tłumaczenia obcojęzycznego dokumentu lub wezwania strony do przedłożenia tłumaczenia dokumentu. Badanie treści dokumentu winno zostać przeprowadzone w języku polskim, który - jak wyżej wywiedziono - jest językiem postępowania. Wówczas dopiero można przyjąć, że czynność procesowa, polegająca na przeprowadzeniu dowodu z dokumentu sporządzonego w języku obcym, została przeprowadzona prawidłowo.

Konkludując, Sąd wskazuje, że konstytucyjna zasada, której odzwierciedleniem są przepisy ustawy o języku polskim, stanowiąca, iż językiem urzędowym jest język polski, warunkuje, aby dokumenty - tak jak w rozpatrywanej sprawie – dotyczące wykazania prawidłowego umocowania adwokata P.C., zostały przetłumaczone urzędowo na język polski.

Zdaniem Sądu dla celów podatkowych treść dokumentu sporządzona w języku obcym przedstawiana przez Stronę winna być wiarygodnie przetłumaczona na język polski tzn. przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego (por. wyroki: NSA z dnia 21 sierpnia 2012 r. sygn. akt II FSK 108/11; WSA: we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 1660/15, w Krakowie z dnia 8 września 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 111/22, sygn. akt I SA/Kr 112/22, sygn. akt I SA/Kr 113/22, sygn. akt I SA/Kr 114/22; 3 października 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 705/23; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Inaczej rzecz ujmując, w postępowaniu w sprawie o wydanie interpretacji podatkowej przedłożone w języku obcym dokumenty dotyczące wykazania umocowania pełnomocnika, który składa wniosek o wydanie interpretacji podatkowej, powinny zostać przetłumaczona na język polski przez tłumacza przysięgłego, nawet w sytuacji gdy, jest to "prosty tekst".

Sąd wskazuje, że w przepisach O.p. nie została również uregulowana moc dowodowa zagranicznych dokumentów urzędowych, należy zatem przyjąć, że dokumenty te również podlegają swobodnej ocenie dowodów dokonywanej przez organ orzekający.

Odnoście klauzuli apostille Sąd wyjaśnia, że zasady dotyczące jej sporządzania zostały określone w konwencji haskiej znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze 5 października1961 r. (Dz.U. z 2005 r. nr 112, poz. 938), w której umawiające się strony przyjmują na siebie obowiązek wskazania podmiotu właściwego do spraw sporządzania takiej klauzuli. Klauzula apostille jest albo odrębnym dokumentem, albo stanowi adnotację umieszczaną na dokumencie, jednakże nie jest integralną częścią dokumentu, a więc nie jest w istocie jego elementem formalnym (art. 4 konwencji haskiej). Klauzuli apostille nie sposób uznać za wymóg formalny pełnomocnictwa, czy też wymóg opatrzenia nią dokumentów, które służą do wykazania umocowania osób, które podpisały pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki. Klauzula apostille jest dokumentem, który jedynie potwierdza możliwość obrotu innym dokumentem w przestrzeni międzynarodowej. Rację ma pełnomocnik Skarżącej, że w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do żądania nadania klauzuli apostille dla przedłożonego przez adwokata P.C. wydruku z rejestru Malta Business Registry.

DKIS po złożeniu dokumentów w języku obcym, które miały służyć do wykazania umocowania adwokata P.C., powinien wezwać pełnomocnika do przedłożenia ich urzędowego tłumaczenia. Dokonanie tłumaczenia dokumentu sporządzonego w języku obcym na język polski stanowi warunek nadania mu mocy dowodowej i dopiero wtedy może podlegać ocenie organu.

Podsumowując Sąd stwierdza, że organ przedwcześnie uznał, iż adwokat P.C. jest prawidłowo umocowanym pełnomocnikiem i rozpoznał merytorycznie wniosek, tym samym naruszył przepis 138a § 1 O.p. w zw. art. 68 K.p.c. w zw. z art. 138o O.p.

Przedwczesne w tych okolicznościach byłoby odnoszenie się przez Sąd do zarzutów merytorycznych zarzutów skargi, skoro organ nie wyjaśnił, kwestii prawidłowego umocowania pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i postanowienie z dnia z 28 lipca 2023 r.

Wskazania dla organu w toku ponownego rozpoznania sprawy wynikają z powyższych rozważań Sądu, a sprowadzają się do wyjaśnienia kwestii umocowania adwokata P.C. i w zależności od rozstrzygnięcia tej kwestii wydanie stosownego rozstrzygnięcia.

O kosztach Sąd orzekł w pkt II sentencji na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Na podstawie art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądzono zwrot kosztów postępowania obejmujący wpis od skargi w kwocie 100,00 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.

Na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r, poz. 1964.), zasądzono zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480,00 zł.