Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 676/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 210 par.4, art. 219, art. 124
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 lipca 2024 r., Nr 0401-IEW.407.1.2024 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy na rzecz R. Sp. z o.o. w O. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Strona wnioskiem z dnia [...] listopada 2023 r. wystąpiła o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis o żądanej treści wynikającej z pierwotnego zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uznanie za niebyłe lub unieważnienie późniejszego zaświadczenia z dnia [...] listopada 2023 r.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. odmówił wydania zaświadczenia o pomocy de minimis oraz uznania za niebyłe lub unieważnienia zaświadczenia z dnia [...] listopada 2023 r.

Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ podał, że z akt sprawy wynika, iż D. sp. z o. o. w dniu [...] grudnia 2016 r. wystawiła dla strony fakturę VAT dokumentującą przedpłatę 30% na wtryskarkę na kwotę netto [...] zł (całkowita kwota brutto [...] zł). Fakturę wystawiono w związku z umową sprzedaży zawartą w dniu [...] grudnia 2016 r. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. o wydanie zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis w związku z poniesionymi wydatkami z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej: "zfron"). Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, środki zfron zostały wydatkowane w myśl § 2 ust. 1 pkt 12 lit. e rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej: "rozporządzenie"), tj. na Indywidualny Program Rehabilitacji Osoby Niepełnosprawnej (dalej: "IPR") pracownika zakładu pracy chronionej - J. S..

Rozpatrując wniosek, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. zaświadczeniem z dnia [...] stycznia 2017 r. poświadczył, że pomoc udzielona [...] grudnia 2016 r. o wartości [...] zł, stanowiąca równowartość [...] euro stanowi pomoc de minimis. Zaświadczenie wystawione w dniu [...] stycznia 2017 r. zostało wydane na podstawie danych, którymi organ w tym czasie dysponował i przyjął, że odpowiadają one stanowi faktycznemu i są zgodne z prawdą.

Następnie, w dniu [...] września 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z prośbą o weryfikację zgodności wystawionego zaświadczenia o pomocy de minimis dotyczącego wydatku dokonanego ze środków zfron, który został zakwestionowany przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sprawozdaniu z audytu z dnia [...] września 2020 r. przeprowadzonego u skarżącej w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w 2016 r. oraz prawidłowości gromadzenia i wydatkowania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w 2016 r.

Jak wynikało ze sprawozdania z audytu dokonany przez spółkę wydatek w postaci zaliczki na wtryskarkę nie stanowił wydatku, o którym mowa w przepisach rozporządzenia oraz nie miał na celu zmniejszenia ograniczeń zawodowych pracownika, zatem nie spełniał warunku § 2 ust. 1 pkt 12e rozporządzenia uprawniającego zakład pracy do jego realizacji w ramach IPR. Według audytorów dokonano zakupu wtryskarki z wyposażeniem, w istocie standardowym, przewidzianym dla danego modelu wtryskarki, a nie wskazującym, aby było ono związane z konkretnymi schorzeniami osoby niepełnosprawnej. Wskazano, że wtryskarka może być obsługiwana zarówno przez osoby niepełnosprawne, jak i pełnosprawne w identyczny sposób. W związku z powyższym audytorzy negatywnie, tj. jako niezgodne z przeznaczeniem, ocenili wydatkowanie z zfron środków finansowych przeznaczonych na zakup wtryskarki na podstawie przedstawionej faktury na zaliczkę w kwocie [...]zł. Według audytorów środki te, stosownie do art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej: "u.r.z.s.") winny zostać zwrócone na konto zfron, a dodatkowo spółkę zobowiązano do wpłaty na konto PFRON 30% tych środków, tj. kwoty [...]zł, jako dodatkowej kwoty za nieterminowe przekazanie środków do PFRON.

Organ wskazał, że ponieważ do wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a u.r.z.s. stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, organ ten wszczął wobec spółki postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązań za okres 2020/09 w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Decyzją z dnia [...] marca 2024 r. organ określił stronie wysokość zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za 2020/09 w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w wysokości [...] zł. W ww. decyzji potwierdzono, że inwestycja związana z zakupem nowszej generacji wtryskarki nie może stanowić podstawy do obciążenia rachunku zfron.

Mając powyższe na uwadze, jak i to, że w zaświadczeniu organ podatkowy potwierdza jedynie to, co jest mu wiadome i nie rozstrzyga żadnej sprawy, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. wystawił korektę zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. Wydane przez organ nowe zaświadczenie z dnia [...] listopada 2023 r. skorygowało zaświadczenie o pomocy de minimis do kwoty [...]euro.

Uwzględniając powyższe ustalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2024 r. o odmowie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis o treści wynikającej z zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uznania za niebyłe lub unieważnienia zaświadczenia z dnia [...] listopada 2023 r.

W skardze spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz skorygowanego zaświadczenia o pomocy de minimis z dnia [...] listopada 2023 r., jako rażąco naruszających prawo i wydanych bez podstawy prawnej, ewentualnie o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o uchylenie poprzedzającego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2024 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1) § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 12 lit. e w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 33 ust. 4 u.r.z.s. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów powodujące utrzymanie w mocy przez organ postanowienia Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wskazującego, że spółka wydatkowała środki zfron z naruszeniem przepisów prawa, co spowodowało unieważnienie i skorygowanie zaświadczenia de minimis z 2017 r.;

2) art. 306a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") w zw. z art. 306b § 2 O.p. w zw. z art. 5 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej przez uznanie bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, że dokument w postaci sprawozdania z audytu KAS jest podstawą unieważnienia i skorygowania zaświadczenia de minimis z 2017 r. do kwoty [...]zł w sytuacji, gdy nie doszło do ustalenia zmiany wartości faktycznie udzielonej pomocy, nie doszło do zmiany stanu faktycznego, ani prawnego. Takie działanie organu powinno skutkować stwierdzeniem nieważności czynności dokonanych przez organ, zgodnie z art. 247 § pkt 2 i 3 O.p.;

3) art. 306a w zw. z art. 306b § 2 w zw. z art. 306c O.p. w zw. z art. 5 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 12 lit. e rozporządzenia przez wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, przy spełnieniu przez spółkę wymaganych przepisami prawa warunków do uzyskania takiego zaświadczenia i nie uwzględnienia specyfiki i charakteru postępowania w zakresie wydawania zaświadczeń o pomocy de minimis w ramach przepisów o wydatkowaniu pomocy publicznej, m.in. przez odmowę wydania zaświadczenia o pomocy de minimis wyłącznie na podstawie sprawozdania z audytu KAS;

4) § 9 ust. 1 rozporządzenia przez stwierdzenie nieważności i skorygowanie zaświadczeń o pomocy de minimis z 2017 r. w sytuacji, gdy spółka spełniła określony przepisami rozporządzenia warunek uznania pomocy jako pomocy de minimis - uzyskując zaświadczenie o pomocy de minimis wydane przez właściwy organ podatkowy;

5) art. 120, art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 82b O.p. w zw. z art. 5 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej w zw. z art. 49 ust. 1 oraz art. 33 ust. 6 u.r.z.s. przez działania organów administracji w zakresie wykraczającym poza ich kompetencje ustawowe polegające na tym, że organ prowadzący postępowanie w sprawie wpłat na PFRON, przed formalnym wszczęciem postępowania podatkowego, występuje z pismem (w nieprzewidzianym przepisami trybie) do organu udzielającego pomocy publicznej, który 6 lat wcześniej wydał zaświadczenie o pomocy de minimis, z prośbą o jego weryfikację, bazując na ocenie wyrażonej w sprawozdaniu z audytu, które będzie, tak jak i zaświadczenie o pomocy de minimis, stanowiło dowód w postępowaniu w sprawie wpłat na PFRON, i uznaniu przez ten organ, że taki wniosek upoważniał do skorygowania zaświadczenia de minimis z 2017 r.;

6) art. 127, art. 128 O.p. w zw. z art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej polegającą na stwierdzeniu nieważności uprzednio wydanego zaświadczenia o pomocy de minimis i jego "wyzerowaniu" w sytuacji, gdy czynność ta jest tożsama w skutkach z odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści, co naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania podatkowego oraz zasadę trwałości decyzji podatkowych;

7) art. 121, art. 122 i art. 124 O.p. w zw. z art. 187, art. 191 O.p. w zw. z art. 306k O.p. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie prowadzenia postępowania, niepodjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia podstawy prawnej wniosku o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis, złożonego w następstwie wydania korekty zaświadczenia o pomocy de minimis oraz stwierdzenia nieważności zaświadczenia pierwotnego oraz nie uwzględnienia przez organ dowodów przekazanych we wniosku z dnia [...] listopada 2023 r., tj. stanowiska Prezesa UOKiK z dnia [...] listopada 2023 r. oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego cytowanego w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. spółka przedstawiła dodatkowe uzasadnienie zarzutów zawartych w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie odmówił wydania wnioskowanego przez stronę skarżącą zaświadczenia o pomocy de minimis.

W akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. spółka wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis w związku z poniesionymi wydatkami z zfron o wartości [...] zł (brutto). We wniosku wskazano, że ww. środki przeznaczone zostały na zapłatę zaliczki na nabycie wtryskarki. Wydatek ten dokonany został w dniu [...] grudnia 2016 r. na cel określony w § 2 ust. 1 pkt 1a oraz § 2 ust. 1 pkt 12 lit. e) rozporządzenia. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B., po przeanalizowaniu załączonych do wniosku dokumentów, w dniu [...] stycznia 2017 r. wystawił zaświadczenie o pomocy de minimis w związku z wydatkowaniem z zfron środków finansowych przeznaczonych na zakup wtryskarki. W dokumencie tym poświadczono, że pomoc udzielona w dniu [...] grudnia 2016 r. o wartości [...] zł, stanowiąca równowartość [...] euro, jest pomocą de minimis.

Następnie, na podstawie sprawozdania z audytu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r. w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w 2016 r. oraz prawidłowości gromadzenia i wydatkowania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w 2016 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. ustalił, że powyższy wydatek ze środków zfron został poniesiony niezgodnie z przeznaczeniem, a tym samym wystąpiło nieprawidłowe wydatkowanie kwoty [...]zł na zakup wtryskarki. W rezultacie w dniu [...] listopada 2023 r. organ ten wystawił korektę zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2027 r. o pomocy de minimis, stwierdzającą nieważność uprzednio wydanego zaświadczenia. W skorygowanym zaświadczeniu organ podatkowy określił wartość udzielonej pomocy de minimis na kwotę [...]zł, z powodu niezgodnego z prawem wykorzystania środków zfron.

Decyzją z dnia [...] marca 2024 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. określił spółce R. wysokość zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za wrzesień 2020 r. w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w wysokości [...] zł.

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2023 r. skarżąca wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. o wydanie zaświadczenia de minimis o treści wynikającej z zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uznania za niebyłe lub unieważnienia zaświadczenia (korekty) z dnia [...] listopada 2023 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o pomocy de minimis o treści wynikającej z z zaświadczenia dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uznania za niebyłe lub unieważnienia korekty z dnia [...] listopada 2023 r. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Wskazując ramy prawne sprawy należy odwołać się do przepisów dotyczących wydawania przez organy podatkowe zaświadczeń, które zostały umieszczone w O.p. W myśl art. 306a § 1 i 2 O.p. organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Jak stanowi art. 306a § 3 O.p. zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. Stosownie do treści art. 306b § 1 O.p. w przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2, organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Natomiast w art. 306b § 2 O.p. ustawodawca wskazał, że organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające. Jednocześnie, w myśl art. 306k O.p., w sprawach nieuregulowanych w art. 306a-306ia oraz art. 306l stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1-6, 8 i 9, z wyłączeniem art. 171a, rozdziałów 10-12, 14, 16 oraz 23 działu IV O.p.

Z kolei stosownie do § 9 ust. 1 wskazanego rozporządzenia warunkiem uzyskania pomocy jako pomocy de minimis jest uzyskanie zaświadczenia wydanego przedsiębiorcy przez organ podatkowy, podmiot uprawniony do pobierania opłat na podstawie odrębnych przepisów lub inny podmiot udzielający pomocy.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis. W myśl zaś art. 5 ust. 3a tej ustawy w przypadku gdy wartość faktycznie udzielonej pomocy de minimis jest inna niż wartość pomocy wskazana w wydanym zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, podmiot udzielający pomocy, w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tego faktu, wydaje nowe zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, w którym wskazuje właściwą wartość pomocy oraz stwierdza utratę ważności poprzedniego zaświadczenia.

Nie zgadzając się z podjętym w przedmiotowej sprawie przez organ rozstrzygnięciem strona w zażaleniu (a następnie w skardze) zarzuciła m.in., że korekta zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. nastąpiła po 6 latach od jego wydania. Spółka twierdzi także, że dopiero prawomocna decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2024 r. może być podstawą do korekty zaświadczenia de minimis. Tymczasem spółka wniosła odwołanie od tej decyzji do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Socjalnej i czeka na wydanie ostatecznej decyzji.

Podkreślenia wymaga, że jedną z kluczowych zasad postępowania jest zasada przekonywania zawarta w art. 124 O.p., zgodnie z którą organ podatkowy jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia strony. Wszelkie okoliczności i zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane (por. wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2010 r., I SA/Op 556/10). Organ podatkowy, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 124 O.p. Innymi słowy, w sytuacji, w której strona postępowania przypisuje określonym zdarzeniom, faktom czy okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, będzie naruszać prawo i uchybiać zasadzie przekonywania i wyjaśniania sformułowanej w art. 124 O.p. takie niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie organu, które w uzasadnieniu nie będzie odnosiło się w sposób rzeczywisty do przedstawionych argumentów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 lipca 2007 r., VI SA/Wa 778/07).

Nadto uzasadnienie postanowienia, o którym mowa w art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 219 O.p., nie może ograniczać się tylko do przedstawienia i umotywowania własnego stanowiska organu, jeżeli w toku postępowania strona podniosła zarzuty, zapatrując się na faktyczną bądź prawną ocenę sprawy odmiennie, niż organ. Skoro bowiem przyjęte przez organ przesłanki faktyczne lub prawne budzą zastrzeżenia strony, w uzasadnieniu postanowienia organ winien odnieść się do tych wątpliwości (por. wyrok WSA z dnia 12 maja 2009 r., II SA/Kr 340/09).

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy naruszył wskazane przepisy w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ w zaskarżonym postanowieniu nie odniósł się do powyższych zarzutów strony zawartych w zażaleniu (pominął je milczeniem). W szczególności organ nie wyjaśnił, czy ze względu na upływ czasu od wydania zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. był uprawniony do dokonania jego korekty. Należy zauważyć, że korekta ta jest wynikiem nieprawidłowego – według organu – wydatkowania przez stronę środków z zfron na zakup wtryskarki. Jednocześnie organ stwierdził, że środki te powinny zostać zwrócone, i że do wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a u.r.z.s. stosuje się przepisy O.p. Wynika to wprost z art. 49 ust. 1 u.r.z.s.

Przywołany przez organ art. 33 ust. 4a u.r.z.s. stanowi, że w przypadku niezgodnego z ust. 4 przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, pracodawca jest obowiązany do dokonania: 1) zwrotu 100% kwoty tych środków na fundusz rehabilitacji oraz 2) wpłaty w wysokości 30% tych środków na Fundusz w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, a także niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że do obydwu wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a u.r.z.s. ma odpowiednie zastosowanie art. 70 § 1 O.p. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., II FSK 3604/14). Zgodnie z tym ostatnim przepisem zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W tym kontekście zarzut strony co do braku możliwości skorygowania zaświadczenia po upływie 6 lat od wydania zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r. może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zaskarżone postanowienie nie zawiera także wywodu, w którym organ odniósłby się do zarzutu spółki, że dopiero prawomocna decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2024 r. może być podstawą do korekty zaświadczenia de minimis. Wprawdzie w zaskarżonym postanowieniu powołano się na pismo Prezesa UOKiK z dnia [...] listopada 2023 r., w którym stwierdzono, że jeżeli na skutek przeprowadzonej kontroli organ wyższego stopnia zakwestionuje wydatek z konta zfron, to stanowi to (wskutek zmiany kwoty pomocy) podstawę do skorygowania zaświadczenia do kwoty [...]euro, jednakże w rozpatrywanej sprawie skorygowane zaświadczenie zostało sporządzone przed wydaniem wymienionej decyzji przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Jeżeli zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie, to organ powinien wyjaśnić dlaczego tak uważa. Sąd nie przesądza, czy skarżąca ma rację, czy jej nie ma. Stwierdza jedynie, że organ nie odniósł się do powyższych zarzutów strony, co uniemożliwia prawidłową kontrolę legalności zaskarżonego postanowienia.

Z uwagi na stwierdzone uchybienia przedwczesne byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze.

Ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej będzie miał na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku.

Jednocześnie Sąd oddalił wniosek strony o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do pisma z dnia [...] listopada 2024 r. Należy zauważyć, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Załączone do powyższego pisma dokumenty nie są niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł.