Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1133/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2016 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie jest skarga F. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej też jako “skarżący", “wnioskodawca" wniesiona [...] grudnia 2014 r. na decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], w której Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego w sprawie o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej patentu [...] na wynalazek pt. "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" (dalej też jako “sporny patent") udzielonego na rzecz V. z siedzibą w H., D. (dalej też jako “uczestnik postępowania", “uprawniony") oddalił wniosek F. sp. z o.o. z siedzibą w N. i przyznał uczestnikowi postępowania od wnioskodawcy tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę w wysokości 1600 zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 56 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich z dnia 5 października 1973 roku (Dz. U. z 2004 r., Nr 79, poz. 737 i 738) w zw. z art. 89 ust 1 w zw. z art. 92 ¹ ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013r., poz. 1410) a także art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.

Urząd Patentowy RP dokonał następujących ustaleń stanu faktycznego:

Skarżący, wnioskiem z [...] maja 2009 r. wystąpił do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie na terytorium RP, patentu europejskiego nr [...] na wynalazek pod tytułem "Okno i zestaw ramy izolacyjnej'. Interes prawny w aspekcie unieważnienia przedmiotowego patentu wnioskodawca wywiódł z faktu, że produkuje i wprowadza do obrotu gospodarczego okna dachowe oraz związane z nimi akcesoria, w tym także kołnierze uszczelniające do okien z izolacją termiczną instalowane wokół wystającej ponad dach części ościeżnicy o cechach objętych spornym patentem. Sporny patent zatem, zdaniem wnioskodawcy, ogranicza zagwarantowaną konstytucyjnie (art. 20 i art. 22 Konstytucji RP) wolność gospodarczą wnioskodawcy, szczególnie z uwagi na to, iż rozwiązania wnioskodawcy i uprawnionego dotyczą identycznych wyrobów. Prawa ze spornego patentu umożliwiają uprawnionemu V. możliwość zakazania osobom trzecim korzystania z tego rozwiązania, zgodnie z art. 63 ust 1 oraz art. 66 ust 1 ustawy Prawo własności przemysłowej (w związku z art. 64 ust 1 Konwencji o patencie europejskim). Bezpośredniość i realność swojego interesu prawnego wnioskodawca wywodzi z okoliczności zgłoszenia w dniu [...] lutego 2003 r. pod nr [...] rozwiązania pt "Kołnierz uszczelniająco-ocieplający do okien dachowych", na które uzyskał patent w dniu [...] lutego 2010 r. [...]. Jako podstawę prawną swojego żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 54 ust. 1 i 2, art. 56 i art. 138 ust. 1 Konwencji o patencie europejskim, a także art. 4 ust 1 ustawy z 14 marca 2003 r o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 2003 nr 65 , poz.598, Dz.U. 2007 r., nr 136, poz.958), jak również art. 89 ust. 1 oraz art. 255 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej oraz art. 24 i 26 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, podnosząc, że udzielenie spornego patentu nastąpiło z naruszeniem ww. przepisów, gdyż przedmiotowy wynalazek nie posiadał w dniu jego zgłoszenia do ochrony cech poziomu wynalazczego i cechy nowości rozwiązania, przy czym w toku postępowania wnioskodawca wycofał ten zarzut.

Do wniosku o unieważnienie spornego patentu wnioskodawca dołączył materiały dowodowe. W toku postępowania przedstawił dodatkowe argumenty i dowody.

Uprawniony natomiast, pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. odniósł się merytorycznie do wniosku o unieważnienie spornego patentu i wniósł o umorzenie postępowania z powodu braku interesu prawnego po stronie wnioskodawcy oraz o oddalenie wniosku.

Po przeprowadzeniu rozprawy w dniach: [...] lutego i [...] października 2011 r. oraz [...] listopada 2012 r., decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Urząd Patentowy umorzył postępowanie stwierdzając, że wnioskodawca nie ma interesu prawnego: nie stosuje rozwiązania wg spornego patentu, nie wykazał podjęcia czynności przygotowawczych w celu jego wdrożenia i należy uznać, że nie jest on aktualnie zainteresowany jego wykorzystaniem w swojej działalności. Wnioskodawca opiera się wyłącznie na swoim prawie z patentu [...], które realizuje w sposób niezakłócony od 2003 r. Zdaniem organu prawo wnioskodawcy do patentu nr [...] jest wcześniejsze niż przysługujące spornemu wynalazkowi dlatego ten ostatni nie może być zagrożeniem dla działalności wnioskodawcy. Wnioskodawca nie wykazał, ze sporny patent w jakikolwiek sposób aktualnie i w sposób rzeczywisty może być przeszkodą w zakresie używania należącego do niego wynalazku.

Urząd Patentowy podał także, że w okresie poprzedzającym wydanie tej decyzji (z [...] grudnia 2012 r.), wydawane były przez organ rozstrzygnięcia wpadkowe: [...] stycznia 2010 r. UP oddalił wniosek uprawnionego o zawieszenie postępowania, a wskutek jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – postanowieniem z [...] września 2010r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę uprawnionego wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011r. sygn. akt VI SA/Wa 2556/10. Sprawa była także rozpatrywana w dniu 9 czerwca 2011r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na skutek dwóch skarg wnioskodawcy na bezczynność Urzędu Patentowego:

a) w sprawie sygn. akt VI SAB/Wa 73/10 WSA w Warszawie umorzył postępowanie, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2011r. w sprawie II GSK 2108/11 uchylił to postanowienie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia;

b) w sprawie sygn. akt VI SAB/Wa 236/11 WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 3 stycznia 2012r. zobowiązał Urząd Patentowy do wydania rozstrzygnięcia, a NSA wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2012r. II GSK 887/12 oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku.

Od decyzji z [...] grudnia 2012 r., umarzającej postępowanie, skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Uprawniony do spornego patentu pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniósł o utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.

Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Kolegium Orzekające rozpatrując na posiedzeniu niejawnym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy uznało, iż wnioskodawca posiada interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego patentu i uchyliło w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającą postępowanie o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Polski patentu pt. "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" [...]. Powołując się na orzecznictwo sądowe, organ uznał, że patent późniejszy jest źródłem interesu prawnego w żądaniu unieważnienia patentu wcześniejszego.

Od tego rozstrzygnięcia skargę do WSA w Warszawie wniósł uprawniony z patentu, ale ją następnie cofnął, wskutek czego Sąd postanowieniem z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1564/14 - postępowanie umorzył, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że nie dostrzeżono okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne.

W powyższym stanie prawnym, Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego rozpatrując meritum sporu, po przeprowadzonych rozprawach [...] czerwca i [...] sierpnia 2014 r., decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., oddaliło wniosek o unieważnienie spornego patentu. Organ odnosząc się do złożonych przez strony dowodów i stanu prawnego w zakresie kryterium określającego jakie rozwiązania zalicza się do rozwiązań oczywistych stwierdził, że wnioskodawca nie udowodnił zasadności zarzutu uzasadniającego unieważnienie spornego patentu.

W skardze na powyższą decyzję z [...] sierpnia 2014 r. nr [...], oddalającą wniosek o unieważnienie na obszarze Polski patentu europejskiego nr [...] na wynalazek pod tytułem "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" skarżący wniósł o jej uchylenie oraz zwrócenie sprawy do Urzędu Patentowego z zaleceniem rozpatrzenia jej w poszerzonym (5-osobowym) składzie, z udziałem osób które orzekały [...] listopada 2014 r. w przedmiocie istnienia interesu prawnego, uchylając decyzję z [...] grudnia 2012 umarzającą postępowanie sporne. Objął zaskarżeniem część dotyczącą merytorycznej oceny zdolności patentowej spornego rozwiązania. Skarga nie objęła ustalenia, że skarżący posiada interes prawny. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów:

1. art. 279 ust. 2 p.w.p. oraz art. 6 k.p.a. w związku z art.256 ust.1 p.w.p. - poprzez prowadzenie rozprawy w dniu [...] sierpnia 2014 r. oraz wydanie decyzji (ogłoszonej [...] sierpnia 2014) przez skład Kolegium Orzekającego odmienny co, do każdej z osób, od składu orzekającego dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie interesu prawnego skarżącej, co w sumie skutkowało wydaniem decyzji przez [...] osób, w tym dwóch różnych przewodniczących Kolegium Orzekającego.

2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., poprzez dokonanie ustaleń istotnych dla sprawy okoliczności fatycznych sprzecznych z materiałem dowodowym w aktach, wskazując szczegółowe zarzuty w zakresie: pominięcia wymienionych dowodów, błędnych ustaleń faktycznych i wadliwej oceny materiału dowodowego, które to uchybienia jego zdaniem mają rażący charakter;

3. art. 7 oraz art. 78 § 1 i §2 k.p.a, jak również art. 107 §3 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez oddalenie wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka J. K., mimo iż okoliczności na które wnioskowano świadka, Urząd uznał w decyzji za nieudowodnione, jak też poprzez brak wyjaśnienia w decyzji przyczyn niedopuszczenia tego dowodu;

4. art. 7 oraz art. 80 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez zaniechanie oceny całokształtu materiału dowodowego - przejawiające się głównie w tym, Urząd Patentowy nie uwzględnił uzupełniania się dowodów świadczących o tym samym fakcie, to jest o ujawnieniu na targach B. 2003 w L. (RFN) w dniach [...] listopada 2003 r., istoty rozwiązania przeciwstawianego wynalazkowi wg patentu [...], poprzez wystawienie produktu oraz udostępnienie ulotki będącej załącznikiem nr 5 do wniosku o unieważnienie.

5. Naruszenie art. 255 ³ ust. 5 p.w.p., co najmniej zaś art. 107 § 3 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez pominięcie dowodu z opisu patentowego [...] złożonego przez skarżącą przy jej piśmie z [...] lipca 2014 r.,

6. Naruszenie art. 56 oraz art. 54 ust. 1 i 3 Konwencji o patencie europejskim, jak też art. 107 § 3 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez stawianie w uzasadnieniu decyzji zarzutu, że rozwiązanie ujawnione nie jest tożsame z rozwiązaniem wg spornego patentu, które to twierdzenie nie ma żadnego znaczenia w ocenie poziomu wynalazczego, zaś miałoby sens tylko przy zarzucie braku nowości (który cofnięto), a także poprzez zbędne omawianie w uzasadnieniu decyzji art.54 ust.3 wskazanej Konwencji.

7. Naruszenie art. 56 Konwencji o patencie europejskim, a także art. 107 § 3 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez brak przeprowadzenia oceny spornego rozwiązania, w świetle wskazanych w uzasadnieniu decyzji, przesłanek braku poziomu wynalazczego, a także poprzez brak odniesienia się w decyzji do stawianego przez skarżącą zarzutu, że przeciwko poziomowi wynalazczemu świadczy brak możliwości uzyskania rzekomych zalet spornego rozwiązania, wskazanych w opisie patentowym.

8. Naruszenie art. 75 ust. 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., a także zasad ogólnych postępowania określonych w art. 7 oraz 8 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez analizowanie pod kątem przynależności do stanu techniki dowodów przywołanych na potwierdzenie innych okoliczności, albo nieaktualnych związku z wycofaniem części zarzutów co stworzyło "szum informacyjny" i podważa zaufanie do organów w administracji.

Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy, swoim postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 4246/14 odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z urzędu bada dopuszczalność skargi i ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w świetle art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że w sprawie niniejszej zachodzi niedopuszczalność skargi powodująca niemożność jej przyjęcia do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i wywołująca konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej.

WSA wskazał, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], została wydana przez Urząd Patentowy w konsekwencji niemożliwej do zaakceptowania, nieprawidłowej procedury prowadzenia postępowania spornego - zastosowanej na wcześniejszym etapie procedowania, czego skutkiem jest niedopuszczalność skargi.

Sąd zaznaczył, że przedmiotem kontrolowanego postępowania jest wniosek F. o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej patentu [...] udzielonego na rzecz V. Wniosek ten został już rozpoznany przez organ decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. o umorzeniu postępowania z powodu braku interesu prawnego wnioskodawcy, wydaną po uprzednim przeprowadzeniu czterech rozpraw.

Stwierdzenie braku interesu prawnego wnioskodawcy, co do zasady, stanowi przesłankę merytoryczną rozstrzygnięcia w trybie spornym, bowiem do unieważnienia patentu europejskiego udzielonego w trybie określonym w Konwencji o patencie europejskim, stosuje się odpowiednio - zgodnie z art. 921 p.w.p. - przepisy art. 89, 91 i 92 p.w.p.

Zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 11 p.w.p. sprawy o unieważnienie patentu europejskiego, udzielonego w trybie określonym w Konwencji o patencie europejskim UP rozstrzyga w trybie postępowania spornego, przy czym zasady tego postępowania określone są w art. 255, art. 2551 - art. 25512, art. 256 oraz art. 257 p.w.p.

Art. 257 p.w.p. przewiduje, że na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255, stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zdaniem WSA decyzja z dnia [...] grudnia 2012 r. wydana po przeprowadzeniu rozpraw była decyzją merytoryczną i ostateczną i służyła od niej zgodnie z art. 257 p.w.p. skarga do sądu administracyjnego, nie zaś wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Urząd Patentowy wadliwie pouczając strony o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uruchomił nieprawidłową procedurę, w konsekwencji czego wydane zostały kolejne akty: decyzja z dnia [...] listopada 2013 r. i zaskarżona decyzja z [...] sierpnia 2014 r. obie niemające zdaniem Sądu, umocowania w obowiązującym prawie. Mankamentem postępowania, przemawiającym za zastosowaniem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest okoliczność, że wydanie przez Urząd Patentowy zaskarżonego aktu – decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr Sp. [...] – nastąpiło w trybie niemającym podstawy prawnej.

Kierując się tym poglądem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę i wskazał, że właściwe będzie wystąpienie przez wnioskodawcę o przywrócenie terminu do zaskarżenia do sądu decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. i dopiero przy rozpoznaniu tej skargi sąd będzie mógł z urzędu, działając w trybie art. 135 p.p.s.a., zająć się wydanymi w wadliwej procedurze decyzjami z dnia [...] listopada 2013 r. (o uchyleniu decyzji o umorzeniu postępowania) i decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. (o odmowie unieważnienia patentu).

W tym stanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww. postanowieniem odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Podkreślił, że z urzędu bada dopuszczalność skargi i ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w świetle art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że w sprawie niniejszej zachodzi niedopuszczalność skargi powodująca niemożność jej przyjęcia do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i wywołująca konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej.

Sąd podał, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], została wydana przez Urząd Patentowy w konsekwencji niemożliwej do zaakceptowania, nieprawidłowej procedury prowadzenia postępowania spornego - zastosowanej na wcześniejszym etapie procedowania, czego skutkiem jest niedopuszczalność skargi.

Sąd przypomniał, że przedmiotem kontrolowanego postępowania jest wniosek F. o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej patentu [...] udzielonego na rzecz V.

Wniosek ten został już rozpoznany przez organ decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. o umorzeniu postępowania z powodu braku interesu prawnego wnioskodawcy, wydaną po uprzednim przeprowadzeniu czterech rozpraw.

Stwierdzenie braku interesu prawnego wnioskodawcy, co do zasady, stanowi przesłankę merytoryczną rozstrzygnięcia w trybie spornym, bowiem do unieważnienia patentu europejskiego udzielonego w trybie określonym w Konwencji o patencie europejskim, stosuje się odpowiednio - zgodnie z art. 921 p.w.p. - przepisy art. 89, 91 i 92 p.w.p.

Zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 11 p.w.p. sprawy o unieważnienie patentu europejskiego, udzielonego w trybie określonym w Konwencji o patencie europejskim UP rozstrzyga w trybie postępowania spornego, przy czym zasady tego postępowania określone są w art. 255, art. 2551 - art. 25512, art. 256 oraz art. 257 p.w.p.

Art. 257 p.w.p. przewiduje, że na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255, stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zdaniem WSA decyzja z dnia [...] grudnia 2012 r. wydana po przeprowadzeniu rozpraw była decyzją merytoryczną i ostateczną i służyła od niej zgodnie z art. 257 p.w.p. skarga do sądu administracyjnego, nie zaś wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Urząd Patentowy wadliwie pouczając strony o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uruchomił nieprawidłową procedurę, w konsekwencji czego wydane zostały kolejne akty: decyzja z dnia [...] listopada 2013 r. i obecnie zaskarżona decyzja z [...] sierpnia 2014 r. obie niemające żadnego umocowania w obowiązującym prawie.

Mankamentem postępowania, przemawiającym za zastosowaniem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest okoliczność, że wydanie przez Urząd Patentowy zaskarżonego aktu – decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] – nastąpiło w trybie niemającym podstawy prawnej.

Kierując się tym poglądem WSA odrzucił skargę i wskazał, że właściwe będzie wystąpienie przez wnioskodawcę z wnioskiem o przywrócenie terminu do zaskarżenia do sądu decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. i dopiero przy rozpoznaniu tej skargi sąd będzie mógł z urzędu, działając w trybie art. 135 p.p.s.a., zająć się wydanymi w wadliwej procedurze decyzjami z dnia [...] listopada 2013 r. (o uchyleniu decyzji o umorzeniu postępowania) i decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. (o odmowie unieważnienia patentu). Bez skutecznego przywrócenia, stosownie do przepisów art. 86 i art. 87 p.p.s.a., terminu do wniesienia skargi od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., wydanej w trybie przepisu art. 257 p.p.s.a., nie jest prawnie dopuszczalne postępowanie sądowoadministracyjne dla skontrolowania jej zgodności z prawem.

Zdaniem Sądu I instancji w okolicznościach niniejszej sprawy, którą jest skarga na decyzję z [...] sierpnia 2014 r. - nie można skutecznie zakwestionować skutków wadliwego procedowania i błędnego rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego. Wynikająca z błędnego pouczenia możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. (zamiast od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.), czyli wydanej w niemającym zastosowania w sprawie trybie ponownego rozpatrzenia sprawy, nie może odnieść żadnych skutków prawnych. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła F. sp. z o.o..

Postanowienie WSA strona zaskarżyła w całości i wniosła o jego uchylenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r.II GSK 213/16 – uchylił zaskarżone postanowienie WSA z 17 lipca 2015 r. o odrzuceniu skargi.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za częściowo trafne zarzuty kasacyjne w zakresie w jakim kasator zarzucił naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez brak kontroli zaskarżonej do sądu decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. i pozbawienie strony poddania kontroli sądowej tej decyzji przy jednoczesnym zasygnalizowaniu przez Sąd, iż jest ona wadliwa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, co do zasady, w sytuacji, kiedy zaskarżona zostaje do sądu administracyjnego pozostająca w obrocie decyzja ostateczna, obowiązkiem sądu wynikającym z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. jest podjęcie kontroli takiej decyzji. Zatem, po wniesieniu skargi na decyzję o odmowie unieważnienia patentu, wydaną w trybie spornym, sąd ma obowiązek decyzję tę skontrolować i nie może uchylić się od kontroli zarzucając wady procedury poprzedzającej wydanie tej decyzji. Odrzucenie skargi, nawet ze wskazaniem na możliwość żądania przywrócenia terminu do wniesienia skargi od innej decyzji, stawia skarżącego w sytuacji niepewnej i na danym etapie postępowania w istocie pozbawia go ochrony prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że uważa za właściwe podjęcie kontroli prawomocnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2014r. przede wszystkim pod kątem zachowania właściwej procedury i ustalenie w wyroku skutków prawnych jej niezachowania.

NSA zauważył, że w sprawie niniejszej decyzja o umorzeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2012 r., co prawda w niewłaściwej procedurze, ale została już usunięta przez UP z obrotu prawnego prawomocną decyzją z dnia [..] listopada 2013 r. i na etapie obecnego postępowania sądowego w obrocie nie funkcjonuje, zaś przedmiotem skargi i kontroli sądowej jest późniejsza decyzja merytoryczna z dnia [...] sierpnia 2014 r. o odmowie unieważnienia patentu, od której zgodnie z art. 257 p.w.p. w zw. z art. 255 ust. 1 pkt 11 p.w.p. służy skarga do sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł uzasadnienia prawnego dla odmowy kontroli decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. o odmowie unieważnienia patentu i odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy zdaniem NSA zasadne były zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej oraz naruszenie art. 87 § 1 i 5 p.p.s.a., poprzez bezzasadne wskazanie na konieczność wystąpienia o przywrócenie terminu do zaskarżenia decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., która została prawomocnie usunięta z obrotu prawnego poprzez decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2013 r.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi, co powoduje konieczność rozpoznania skargi przez Sąd I instancji.

NSA zwrócił uwagę, że decyzja z dnia [...] listopada 2013 r. uchylająca decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie unieważnienia patentu z powodu braku interesu prawnego w istocie przesądziła, że wnioskodawca ma interes prawny do złożenia wniosku o unieważnienie, a stanowisko to jest zgodnie prezentowane przez UP, wnioskodawcę, a także uczestnika, który cofnął skargę do sądu na tę decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w zaistniałym stanie rzeczy, kontrolując decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r. i badając ewentualne zastosowanie art. 135 p.p.s.a., należy szczególnie wnikliwie rozważyć, czy do końcowego załatwienia sprawy o unieważnienie patentu niezbędne jest objęcie kontrolą także decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.

Rozpoznając sprawę ponownie po orzeczeniu NSA z dnia 14 kwietnia 2016 r. sygn.. akt II GSK 213/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kierując się wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego - zważył, co następuje;

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę Sąd doszedł do przekonania, że nie zasługuje ona na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja ta została wydana po wcześniejszym uchyleniu przez organ decyzji z dnia z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającej postępowanie o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Polski patentu pt. "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" [...].

Decyzja powyższa została uchylona decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., w której, Urząd Patentowy uznał, że wnioskodawca posiada interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego patentu i uchylił w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającą postępowanie. Od tego rozstrzygnięcia ( decyzji z dnia [...] listopada 2013r.) skargę do WSA w Warszawie wniósł uprawniony z patentu, ale ją następnie cofnął, wskutek czego Sąd postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1564/14 - postępowanie umorzył, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że nie dostrzeżono okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne.

W tych okolicznościach należy uznać, że prawomocną decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., Urząd Patentowy skutecznie wyeliminował z obrotu prawnego swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającą postępowanie.

Decyzja z dnia [...] listopada 2013 r., została poddana kontroli Sądu, który umarzając postępowanie w związku z cofnięciem skargi przez stronę stwierdził, że nie z zauważono okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Postanowienie WSA z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1564/14 jest prawomocne.

Z powyższego wynika zatem, że decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzająca postępowanie została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z dnia [...] listopada 2013 r.

W tym stanie prawnym Sąd nie widzi potrzeby i możliwości badania uchylonej decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2012 r. o umorzeniu postępowania ani też decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. uchylającej decyzję z [...] grudnia 2012 r.

W niniejszym postępowaniu Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2014r.

Sąd stwierdza, że decyzja ta nie narusza prawa.

Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania spornego po przeprowadzeniu rozprawy, wysłuchaniu stron i szczegółowej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 foku oddalił wniosek o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej patentu [...] na wynalazek pt. "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" udzielonego na rzecz V. z siedzibą w D. Motywy podjętego rozstrzygnięcia zostały szczegółowo wskazane w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji i wskazują, że organ rozważył wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności.

Należy stwierdzić, że stosownie do art. 89 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, patent może być unieważniony w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu.

W myśl art. 255 ust. 1 pkt. 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie patentu rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego, natomiast ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym RP.

Wystąpienie z wnioskiem o unieważnienie patentu jest uzależnione od wykazania interesu prawnego wnioskodawcy. Interesem prawnym nazwać można, zgodnie z utrwaloną w tym względzie judykaturą, "związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegający na tym, że akt stosowania normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego" (wyrok NSA z dn. 17 lipca 2003 roku II SA 1165/02).

Zagwarantowana konstytucyjnie w art. 20 Konstytucji RP wolność prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzona w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, po. 1178 ze zm.), obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004r o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807) stwarza uprawnienie dla wnioskodawcy do wystąpienia na drogę postępowania spornego z żądaniem unieważnienia spornego patentu.

Sąd stwierdza, że w sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca posiadał interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie ze skutkiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej patentu [...] na wynalazek pt. "Okno i zestaw ramy izolacyjnej" (dalej też jako “sporny patent") udzielonego na rzecz V. z siedzibą w H., D. Okoliczności tej nie kwestionował ani Wojewódzki Sąd Administracyjny ani też Naczelny Sąd Administracyjny w toku wcześniejszych postępowań prowadzonych w tej sprawie.

Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, iż wnioskodawca wykazał istnienie interesu prawnego z faktu przysługującego mu patentu [...].

Sąd stwierdza, że w przedmiotowe] sprawie, sporny wynalazek został zgłoszony w Urzędzie Patentowym RP w dniu [...] grudnia 2004 r., z pierwszeństwem od dnia 30 grudnia 2003 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy Prawo własności przemysłowe], a zatem przepisy tej ustawy oraz, z uwagi na charakter rejestracji, przepisy Konwencji o udzielaniu patentów europejskich z dnia 5 października 1973 roku (Dz. U, z dnia 26 kwietnia 2004 r.) stanowiły podstawę prawną dla oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania spornego patentu.

Wskazaną przez wnioskodawcę materialno-prawną podstawą prawną przedmiotowego wniosku był art. 56 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich, zgodnie z którym wynalazek uważa się za wykazujący poziom wynalazczy, jeżeli dla specjalisty z danej dziedziny nie wynika on w sposób oczywisty ze stanu techniki. Jeśli stanem techniki objęte są dokumenty, o których mowa w art. 54 ust 3 nie są one brane pod uwagę przy ocenie poziomu wynalazczego. Zgodnie z art. 54 ust 3 za zawartą w stanie techniki uważa się treść europejskich zgłoszeń patentowych, które zostały dokonane wcześniej i których data zgłoszenia jest wcześniejsza niż data, o której mowa w ust 2 tego przepisu (ust 2: uważa się, że stan techniki obejmuje wszystko to, co przed datą dokonania europejskiego zgłoszenia patentowego zostało udostępnione do wiadomości publicznej w formie pisemnego lub ustanego opisu, przez stosowanie bądź w każdy inny sposób) oraz których publikacja, zgodnie z art. 93 tej Konwencji nastąpiła w tej dacie lub po tej dacie. W świetle powyższego oraz zgodnie z jednolitą i powszechną metodyką oceny materiałów dowodowych stan techniki dla badanego zgłoszenia powinien być ustalony w oparciu o dowody w formie pisemnej zawierające datę publikacji, ewentualnie w innej niebudzącej zastrzeżeń formie np. ustnego opisu stosowania lub wystawienia.

Sąd zauważa, że zasadnie Urząd Patentowy uznał, że ujawnienie można uznać jedynie w przypadku, gdy uwidocznione w trakcie ujawnienia są wszystkie cechy wynalazku pozwalające ten wynalazek urzeczywistnić.

Zgodnie z art. 56 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich a także m.in. art. 26. ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej wynalazek uważa się za wykazujący poziom wynalazczy, jeżeli dla specjalisty z danej dziedziny nie wynika on w sposób oczywisty ze stanu techniki.

Trzeba jednak dodatkowo wskazać, że przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się informacji zawartych w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnionych do wiadomości powszechnej pomimo ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Inaczej jednak niż przy kryterium nowości, przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się treści wcześniejszych europejskich zgłoszeń patentowych.

Przeprowadzona przez organ analiza przedłożonych przez strony przedmiotowego postępowania materiałów dowodowych prowadzi do wniosków, że :

1/ w aspekcie katalogu wyrobów F. na rok 2008 - strona tytułowa, str. 5-7 oraz str.70-71. - data przedmiotowego katalogu (rok 2008) jest późniejsza niż data pierwszeństwa patentu [...] (30.12.2003 r.);

2/ w aspekcie wydruku z "Biuletynu Urzędu Patentowego" nr 16/200, str. 104 - ujęty skrót i figury rysunku opisu zgłoszenia [...] - nie należy do stanu techniki dla opisu [...] gdyż pomimo iż data zgłoszenia ([..].02.2003 r.) jest wcześniejsza niż data pierwszeństwa rozwiązania [...] (30.12.2003 r.) to data publikacji zgłoszenia [...] ([...].08.2004 r.) jest późniejsza niż data pierwszeństwa rozwiązania [...] (30.12.2003 r.);

3/ w aspekcie załączników 3 i 4, fig.l oraz fig. 2 ze zgłoszenia wynalazku nr [...] uznać trzeba, iż nie należy do stanu techniki dla opisu [...] gdyż pomimo, iż data zgłoszenia ([...].02.2003 r.) jest wcześniejsza niż data pierwszeństwa rozwiązania [...] ([...].12.2003 r.) to data publikacji zgłoszenia [...] ([...].08.2004 r.) jest późniejsza niż data pierwszeństwa rozwiązania [...] ([...].12.2003 r.);

4/ w aspekcie załączników 5,6,8,9 - Karta katalogowa nr [...], z [...] października 2003 r., Tłumaczenie przysięgłe z języka niemieckiego tekstów z dowodu nr 5, powiększenie rysunku - przekroju poprzecznego okna z karty katalogowej, powiększenie rysunku - przekroju wzdłużnego okna z karty katalogowej - karta nie wskazuje jednoznacznie daty publikacji gdzie wskazane jest jedynie oznaczenie [...] co nie musi oznaczać daty [...].10.2003 r. Nie jest też udowodnione, że katalog ten był publicznie udostępniony przed data pierwszeństwa patentu [...] przed [...].12.2003 r. Ujawnione rozwiązana nie są tożsame z rozwiązaniem [...] (na co we wniosku wskazał sam wnioskodawca);

5/ w przedmiocie załącznika nr 7 Rachunek dla F. za powierzchnie wystawienniczą na Targach L. w dniach [...] Listopada 2003 r. - rachunek wskazuje jedynie że F. wykupiło powierzchnię wystawiennicza w dniach [...] listopada 2003 r. na targach B. Nie udowodniono natomiast faktu ujawnienia jakiejkolwiek konstrukcji czy też cech technicznych spornego rozwiązania;

6/ odnośnie załącznika nr 10 Rysunek fig 1 z opisu patentowego nr [...] – Sąd zauważa, że ujawnia rozwiązanie zupełnie inne posiadające jeden element pokrywowy (kształt litery Z), natomiast ościeżnica wg [...] ma dwa elementy pokrywowe.

Zdaniem Sądu organ prawidłowo odniósł się do dowodów przedłożonych przez wnioskodawcę do akt przedmiotowej sprawy w dniu [...] października 2011 r.

Podpisane notarialnie oświadczenia pracowników firmy F. (J. S., A. O., J. K. dotyczące wystawienia przez tę firmę na Targach B. 2003 w L. okna wraz z ociepleniem oraz relacji z tych targów zamieszczonej w miesięczniku M. nr [...] str. 77-79. wskazują uczestnictwo Pana J. S., Pana A. O. i Pana J. K. w dniach [...] listopada 2003 r. podczas przygotowywania ekspozycji stoiska firmy F. na targach w B. w L. Jednakże załączona do ww. oświadczeń dokumentacja fotograficzna nie została uwierzytelniona, co uniemożliwiało dowodowe jej uznanie i powiązanie jej z pismami panów J. S., A. O. i J. K.

Sąd zgadza się z organem, że nie ma pewności co do daty ich wykonania. Wnioskodawca nie udowodnił także, że katalog ten został publicznie udostępniony przed datą pierwszeństwa patentu [...] przed [...].12.2003 r.;

Słusznie zauważył Urząd Patentowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że miesięcznik M. nr [...] str. 77-79 wskazuje jedynie na uczestnictwo firmy F. w targach B. 2003 w L. i zaprezentowanie okna nowej generacji. Nie ujawniono jednak cech technicznych okna ani figur konstrukcyjnych rysunku.

Odnośnie do dowodu złożonego przez wnioskodawcę w dniu [...].07.2014 r.( po terminie prekluzji) uznać należy, iż dowód z opisu patentowego nr [...] (data pierwszeństwa 7 marca 2002), wywodzący się ze zgłoszenia w D. nr [...] - dotyczy rozwiązania przesuwnych elementów obróbki blacharskiej w celu uzyskania szczelności, natomiast sporny patent [...] nie obejmuje rozwiązania, w którym mogłoby być realizowane dosuwanie elementów osłonowych ościeżnicy równolegle do dachu w stronę środka okna dla skompensowania utraty szczelności wynikającej z wysunięcia tego okna z dachu ani poprzez opisanie ich wprost ani poprzez odesłanie do ujawnionego już rozwiązania z [....] zgłoszenia [...]. Ponadto ze względu na uchybienie terminu złożenia, dokument ten nie mógł być rozpatrywany przez organ administracji w charakterze dowodowym.

Przedłożone do akt sprawy przez wnioskodawcę materiały dowodowe opublikowane po dacie pierwszeństwa spornego patentu lub których data nie może być jednoznacznie stwierdzona, nie mogły być brane pod uwagę przy ocenie poziomu wynalazczego rozwiązania [...], ponieważ nie stanowią one stanu techniki dla tego rozwiązania.

Sąd stwierdza, że odnośnie rozpatrywania kryterium nieoczywistości termin "oczywisty" oznacza, iż dla specjalisty rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp, a jedynie wyraźnie i logicznie wynika ze stanu techniki i jest przez niego oczekiwane. Za specjalistę z danej dziedziny uważa się przeciętnego praktyka dysponującego przeciętną, ogólnie dostępną wiedzą z danej dziedziny, w danej dacie i mającą pełny dostęp do wszystkiego co tworzy stan techniki, a w szczególności do okazanych dokumentów przeciwstawnych. Ma on również do dyspozycji typowe środki i możliwości do prowadzenia rutynowych prac i doświadczeń.

W zakresie kryteriów określających jakie rozwiązania zalicza się do rozwiązań oczywistych trzeba wskazać na:

- rutynowe dostosowanie do danych warunków znanego już w tej samej bądź w podobnej dziedzinie rozwiązania (drobne udoskonalenia, przeniesienie);

- zastąpienie w rozwiązaniu znanego już środka technicznego innym również już znanym równoważnikiem;

- proste wykorzystanie znanej już ogólnie zasady dla osiągnięcia w świetle tej zasady celu (analogii);

- zwyczajne połączenie kilku znanych rozwiązań, bądź nawet rozwiązanie dokonane wprost przez skojarzenie kilku takich rozwiązań.

Oczywistość trzeba rozważać w świetle jednego lub większej liczby wcześniejszych dokumentów traktowanych łącznie. Sposób uwzględniania stanu techniki polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego przedmiotowemu rozwiązaniu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter połączenia kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tych dokumentów.

Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2003 nr 65 , poz.598, Dz.U. 2007 r., nr 136, poz.958) do każdego europejskiego zgłoszenia patentowego opublikowanego w sposób określony w Konwencji, w którym Rzeczpospolita Polska została wyznaczona jako kraj ochrony, stosuje się odpowiednio przepisy art. 25 ust. 3, art. 26 ust. 2 i art. 287 oraz z zastrzeżeniem ust. 2, art. 288 Prawa własności przemysłowej.

Sąd stwierdza, że szczegółowa analiza stanów faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie prowadzi do konstatacji, iż Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że wnioskodawca nie udowodnił zasadności zarzutu podnoszonego w zakresie unieważnienia spornego patentu.

W zaistniałej sytuacji Sąd stwierdza, że nie można dopatrzyć się naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze.

Zaskarżona decyzja nie narusza także unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 107 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.