Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 697/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 70
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
article: art. 1, art. 2, art. 6c ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), Sędzia WSA Anna Rotter, Protokolant starszy specjalista Anna Oklecińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 marca 2023 r. nr SKO.F/41.4/100/2023/2339 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 30 marca 2023 r. nr SKO.F/41.4/100/2023/2339 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) po rozpoznaniu odwołania G. K. (dalej: podatnik, skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta C. (dalej: organ pierwszej instancji) z 22 grudnia 2022 r. nr [...] w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2022, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) dalej: O.p., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja organu odwoławczego została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z 14 września 2022 r. organ pierwszej instancji wszczął w stosunku do podatnika postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2022 za nieruchomości położone na terenie C..

Organ pierwszej instancji ustalił, że z treści księgi wieczystej nr [...], treści księgi wieczystej nr [...] oraz wypisu z rejestru gruntów wynika, że podatnik jest właścicielem nieruchomości położonych na terenie Miasta C., obejmujących działki o numerach geodezyjnych:

1. [...] obejmująca użytki rolne zabudowane klasa III b (Br-RIII b) - powierzchnia 0,0478 ha;

2. [...] ogólna powierzchnia 0,1954 ha obejmująca:

- łąki klasa IV - powierzchnia 0,0774 ha,

- nieużytki oznaczone symbolem N - powierzchnia 0,1180 ha;

3. [...] ogólna powierzchnia 0,1847 ha obejmująca:

- tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B - powierzchnia 0,0287 ha,

- użytki rolne zabudowane klasa III b (Br-RIIIb) - powierzchnia 0,1560 ha;

4. [...] ogólna powierzchnia 0,2249 ha obejmująca:

- łąki klasa IV - powierzchnia 0,2089 ha,

- nieużytki oznaczone symbolem N - powierzchnia 0,0160 ha;

5. [...] ogólna powierzchnia 0,1244 ha obejmująca:

- łąki klasa IV - powierzchnia 0,1234 ha,

- grunty orne klasa R IVa - powierzchnia 0,0010 ha;

6. [...] obejmująca:

- grunty orne klasa R IVa - powierzchnia 0,3945 ha;

7. [...] ogólna powierzchnia 0,6315 ha obejmująca:

- łąki klasa IV - powierzchnia 0,2360 ha,

- grunty orne klasa R IVa - powierzchnia 0,3955 ha;

8. [...] obejmująca:

- nieużytki oznaczone symbolem N - powierzchnia 0,1194 ha;

9. [...] obejmująca:

- grunty zadrzewione i zakrzewione oznaczone symbolem Lz, w okresie od stycznia do czerwca 2022 roku - powierzchnia 0,3102 ha, w okresie od lipca do grudnia 2022 r., zgodnie z zawiadomieniem o zmianie w ewidencji gruntów i budynków z dnia 6 czerwca 2022 r., powierzchnia 0,3095 ha.

Z wypisu z kartoteki budynków wynikało, że na nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] na działce gruntu nr [...] znajdują się następujące budynki:

1. budynek mieszkalny trzykondygnacyjny (murowany) o powierzchni zabudowy 263 m2;

2. budynek mieszkalny dwukondygnacyjny (murowany) o powierzchni zabudowy 96 m2;

3. budynki gospodarcze jednokondygnacyjne (murowane), których łączna powierzchnia zabudowy wynosi 438 m2.

Decyzją Prezydenta Miasta C. z 11 stycznia 2017 r. numer [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej działka o numerze geodezyjnym nr [...] i powierzchni 4060 m2, stanowiąca dotychczas własność podatnika, została podzielona na 3 działki, tj.: nr [...] o powierzchni 2249 m2, nr [...] o powierzchni 1244 m2 oraz nr [...] o powierzchni 567 m2. Jednocześnie działka o numerze [...] została przekazana Miastu C..

Podatnik złożył w dniu 22 czerwca 2020 r. korektę informacji o gruntach oraz korektę informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych. W dniu 6 lipca

2020 r. wpłynęła do organu podatkowego korekta informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego. W złożonych informacjach podatnik wykazał do opodatkowania następujące składniki:

1. budynki lub ich części - mieszkalne - 695,8 m2;

2. budynki lub ich części pozostałe (gospodarcze) - 459,98 m2 (zwolnione);

3. grunty pozostałe - 287 m2;

4. grunty zadrzewione, zakrzewione - 3102 m2 (zwolnione);

5. nieużytki - 2534 m2 (zwolnione);

6. grunty orne klasa III b - 0,2038 ha;

7. grunty orne klasa IV a - 0,7910 ha;

8. łąki klasa IV - 0,6457 ha.

Ponadto w informacji wskazał, że zabudowania gospodarcze o powierzchni użytkowej wynoszącej 459,98 m2 są wykorzystywane wyłącznie dla celów rolniczych.

Organ pierwszej instancji decyzją z 22 grudnia 2022 r. ustalił podatnikowi łączne zobowiązanie pieniężne na 2022 rok w kwocie 996,00 zł. W przedmiotowej decyzji przyjęto do opodatkowania następujące składniki:

a) podatkiem od nieruchomości:

- budynki mieszkalne lub ich części o powierzchni użytkowej 695,8 m2, stawka 0,89 zł;

- budynki lub ich części pozostałe (gospodarcze) o powierzchni użytkowej 459,98 m2 (zwolnione na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 70), dalej: u.p.o.l.;

- grunty pozostałe o powierzchni 287 m2, stawka 0,54 zł;

- grunty zadrzewione, zakrzewione w okresie od stycznia do czerwca 2022 r. o powierzchni 3102 m2 (zwolnione na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10) u.p.o.l.), w okresie od lipca do grudnia 2022 r. 3095 m2 (zwolnione na podstawie art. 7 ust 1 pkt 10) u.p.o.l.);

- nieużytki o powierzchni 2534 m2 (zwolnione na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10) u.p.o.l.),

b) podatkiem rolnym:

- grunty rolne zabudowane Br-RIIIb o powierzchni 0,2038 ha (0,2038 ha przeliczeniowych) x 153,70 zł;

- grunty orne klasy IVa o powierzchni 0,7910 ha (0,7910 ha przeliczeniowych) x 153,70zł;

- łąki klasa IV o powierzchni 0,6457 ha (0,4520 ha przeliczeniowych) x 153,70 zł.

W piśmie z 10 stycznia 2023 r. podatnik wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej. Zarzucił, że decyzja została wydana poza ustawowymi granicami legitymacji art. 5 ust. 1 u.p.o.l. oraz obraża art. 6 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 333 ze zm.), dalej: u.p.r., bowiem nie istnieje stawka podatku rolnego w wysokości 153,70 zł/ha, a sposób naliczania podatku jest zakazany w ustawie. Jednocześnie podatnik wskazał na nielegalne opodatkowanie budynków gospodarczych lub ich części podatkiem w wysokości 3992,63 zł, ustalonym od nieistniejącej podstawy opodatkowania w wysokości 459,98 m2 oraz od nieistniejącej stawki podatku w wysokości 8,68 zł/ m2. Ponadto zakwestionował poprawność wyliczonych kwot poszczególnych składników podatku i wniósł m.in. o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z 30 marca 2023 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na wstępie poczynionych rozważań organ odwoławczy przywołał szeroko przepisy prawa dotyczące rozpoznawanej sprawy.

Następnie wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił przedmiot i podstawę opodatkowania zarówno w zakresie podatku od nieruchomości jak i podatku rolnego, a także prawidłowo zastosował stawkę podatku dla wykazanych przedmiotów opodatkowania.

Przyjęty przez organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji przedmiot i podstawa opodatkowania w zakresie podatku od nieruchomości jak i podatku rolnego była zgodna z danymi wynikającymi z księgi wieczystej nr [...], księgi wieczystej nr [...], wypisu z rejestru gruntów, a także zgodna z danymi wykazanymi przez podatnika w złożonych korektach informacji o gruntach, nieruchomościach i obiektach budowlanych w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego. Dokonując ustaleń w ww. zakresie organ pierwszej instancji prawidłowo oparł się na danych wynikających z ewidencji gruntów, które stanowią zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm.) podstawę wymiaru podatków.

Podatkiem od nieruchomości objęte zostały wyłącznie sklasyfikowane w ewidencji gruntów grunty pozostałe o powierzchni 287 m2. Z kolei grunty zadrzewione, zakrzewione, których powierzchnia zgodnie z zawiadomieniem o zmianie w ewidencji gruntów i budynków nr [...] z dnia 6 czerwca 2022 r. uległa zmianie i w okresie od stycznia do czerwca 2022 r. stanowiła 3102 m2, a w okresie od lipca do grudnia 2022 r. stanowiła 3095 m2, a także nieużytki o powierzchni 2534 m2, pomimo ujęcia ich w zaskarżonej decyzji zostały zwolnione z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10) u.p.o.l.

Podatkiem od nieruchomości organ pierwszej instancji opodatkował budynki mieszkalne lub ich części o powierzchni użytkowej 695,8 m2, która jest zgodna z powierzchnią wykazaną przez stronę w złożonej informacji w sprawie podatku od nieruchomości.

Stawki podatku od nieruchomości przyjęte przez organ pierwszej instancji w decyzji na rok 2022, tj. od gruntów pozostałych (o powierzchni 287 m2) w wysokości 0,54 zł i od budynków mieszkalnych (o powierzchni użytkowej 695,8 m2) w wysokości 0,89 zł, są zgodne ze stawkami określonymi dla tych przedmiotów w obowiązującej w 2022 r. uchwale Rady Miasta Chorzów nr XLl/687/2021 z dnia 28 października

2021 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta Chorzów (Dz.Urz. Woj. Śl. z 2021 r. poz. 7018).

Organ odwoławczy przyjął w konsekwencji, że przedmiot, podstawa opodatkowania i stawki podatku od nieruchomości ujęte w zaskarżonej decyzji są prawidłowe.

Z kolei przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym były jedynie grunty gospodarstwa rolnego podatnika, które zgodnie z ewidencją gruntów należą do użytków rolnych, tj.: grunty rolne zabudowane (Br-RIIIb), grunty orne kl. IVa (RIVa) oraz łąki kl. IV (LIV) o łącznej powierzchni 1,6405 ha.

Podatnik był właścicielem gospodarstwa rolnego w związku z powyższym przy ustalaniu łącznego zobowiązania pieniężnego organ pierwszej instancji przyjął jako podstawę obliczenia podatku rolnego równowartość pieniężną 2,5q żyta (zgodną z obowiązującym komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2021 r., w świetle, którego średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2022 wyniosła 61,48 zł za 1 dt (M.P. z 2021 r. poz. 951), co daje 153,70 zł/1 ha przeliczeniowy (61,48 zł x2,5q= 153,70 zł). Zatem podatek rolny wyniósł łącznie 222,37 zł, w tym:

- grunty rolne zabudowane Br-RIIIb 0,2038 ha x 153,70 zł/1 ha przeliczeniowy = 31,32 zł;

- grunty orne klasy IVa 0,7910 ha x 153,70 zł/1 ha przeliczeniowy = 121,58 zł;

- łąki klasy IV 0,4520 ha x 153,70 zł/1 ha przeliczeniowy = 69,47 zł.

Odnosząc się do zarzutu podatnika, że nielegalnie zostały opodatkowane budynki gospodarcze podatkiem w wysokości 3992,63 zł, ustalonym od nieistniejącej podstawy opodatkowania w wysokości 459,98 m2 oraz od nieistniejącej stawki podatku w wysokości 8,68 zł/ m2, organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na fakt, że budynki te są położone na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz, jak wynika z treści informacji podatkowej złożonej przez podatnika, są wykorzystywane wyłącznie rolniczo, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4) lit. b) u.p.o.l. i strona nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od tych budynków.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący działając osobiście zarzucił, że:

1. decyzja nie jest napisana w urzędowym języku polskim i nie ma sensu;

2. decyzja obraża art. 27, art. 7, art. 9, art. 30, art. 31 ust. 2, art. 32 ust. 2, art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 1997 r.;

3. organ odwoławczy pominął ustawowo nakazane do stosowania polskie nazwy wielkości fizycznych i jednostek miary tych wielkości;

4. organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji dopuścił się czynu zakazanego w rozumieniu Kodeksu karnego;

5. decyzja została wydana przez organ odwoławczy w sposób nielegalny, poza ustawowymi granicami legitymacji zawartej w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 5 u.p.o.l.

Skarżący wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W pismach procesowych z 16 czerwca 2023 r. i 19 sierpnia 2023 r. skarżący przedstawił własne wyliczenia matematyczne, co do wysokości należnego podatku rolnego i podatku od nieruchomości wskazując, że organ odwoławczy zawyżył wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).

Dokonując kontroli prawidłowości zaskarżonej decyzji, przy uwzględnieniu art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Na wstępie rozważań nad legalnością zaskarżonej decyzji zasadne jest przytoczenie regulacji prawnych, mających zastosowanie w sprawie. Oczywiście Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o przepisy prawa materialnego, obowiązujące w roku podatkowym 2022.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych.

Zgodnie z kolei z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.o.l. podstawę opodatkowania stanowi:

1) dla gruntów - powierzchnia;

2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa;

3) dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego.

Na mocy art. 5 ust. 1 u.p.o.l. rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości (przepis ten wskazuje przy tym, jakich wielkości stawki te nie mogą rocznie przekroczyć).

Materialnoprawną podstawę wymiaru podatku rolnego stanowi natomiast (powołana już we wcześniejszej części uzasadnienia) ustawa o podatku rolnym.

Zgodnie zatem z art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Stosownie do art. 2 ust. 1 u.p.r. za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Zwrócić ponadto należy uwagę, że zgodnie z art. 6c ust. 1 u.p.r., osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2.

Podkreślić należy nadto, iż zasadnicze znaczenie przy wymiarze podatku od nieruchomości, podatku rolnego oraz podatku leśnego stanowi ewidencja gruntów i budynków. Art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990, dalej: p.g.k.) stanowi, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji (por. wyrok WSA w Kielcach z 8 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 411/11, LEX nr 1125394). Ponadto ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 21 ust. 1 p.g.k., nie może stanowić przedmiotu merytorycznej oceny sądów administracyjnych w sprawie podatkowej, w której do sądu pierwszej instancji nie zostały, bo nie mogły zostać zaskarżone, odrębne od podatkowych akty lub czynności z zakresu prowadzenia wymienionej ewidencji (por. wyrok NSA z 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2511/10, LEX nr 1216646).

Istotny jest również art. 21 § 5 O.p., zgodnie z którym jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zasadnie organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną dotyczącą wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego.

Organ pierwszej instancji na podstawie wypisu z rejestru gruntów prawidłowo wskazał w wydanej decyzji: podstawę opodatkowania, stawkę podatkową oraz kwotę należnego podatku (łącznego zobowiązania pieniężnego), stanowiącą sumę iloczynu powierzchni gruntów i budynków oraz odpowiednich stawek podatku. Co wymaga podkreślenia, decyzja pierwszoinstancyjna uwzględniła przy wyliczeniu podatku nie tylko dane wynikające z ewidencji, ale również wykazane przez samego skarżącego składniki, zawarte w korektach informacji o gruntach, nieruchomościach i obiektach budowlanych w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego.

Podatkiem od nieruchomości objęte zostały wyłącznie sklasyfikowane w ewidencji gruntów - grunty pozostałe o powierzchni 287 m2. Z kolei grunty zadrzewione, zakrzewione, których powierzchnia zgodnie z zawiadomieniem o zmianie w ewidencji gruntów i budynków nr [...] z dnia 6 czerwca 2022 r. uległa zmianie i w okresie od stycznia do czerwca 2022 r. stanowiła 3102 m2, a w okresie od lipca do grudnia 2022 r. stanowiła 3095 m2, a także nieużytki o powierzchni 2534 m2, pomimo ujęcia ich w decyzji organu pierwszej instancji zostały zwolnione z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10) u.p.o.l., a więc w tym zakresie podatek wynosi 0 zł.

Podatkiem od nieruchomości organ pierwszej instancji opodatkował budynki mieszkalne lub ich części o powierzchni użytkowej 695,8 m2, która jest zgodna z powierzchnią wykazaną przez skarżącego w złożonej informacji w sprawie podatku od nieruchomości.

Stawki podatku od nieruchomości przyjęte przez organ pierwszej instancji w decyzji na rok 2022, tj. od gruntów pozostałych (o powierzchni 287 m2) w wysokości 0,54 zł i od budynków mieszkalnych (o powierzchni użytkowej 695,8 m2) w wysokości 0,89 zł, są zgodne ze stawkami określonymi dla tych przedmiotów w obowiązującej w 2022 r. uchwale Rady Miasta Chorzów nr XLl/687/2021 z dnia 28 października

2021 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta Chorzów (Dz.Urz. Woj. Śl. z 2021 r. poz. 7018).

W tym miejscu Sąd wskazuje, że uchwała Rady Miasta Chorzów w sprawie stawek podatku od nieruchomości, którą także kwestionuje skarżący, pozostaje w obrocie prawnym, a zatem organy podatkowe mają obowiązek stosować się do jej regulacji. Zatem zarzuty skargi, które nie odnoszą się do zaskarżonej decyzji, a podważają legalność uchwały Rady Miasta pozostają poza zakresem sprawy w rozumieniu art. 134 P.p.s.a. Zatem z uwagi na treść art. 134 P.p.s.a. sądowa kontrola zgodności uchwały z art. 5 ust. 1 u.p.o.l. jest wykluczona

Z kolei przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym były jedynie grunty gospodarstwa rolnego podatnika, które zgodnie z ewidencją gruntów należą do użytków rolnych, tj.: grunty rolne zabudowane (Br-RIIIb), grunty orne kl. IVa (RIVa) oraz łąki kl. IV (LIV) o łącznej powierzchni 1,6405 ha. Skarżący był właścicielem gospodarstwa rolnego, dlatego też przy ustalaniu łącznego zobowiązania pieniężnego organ pierwszej instancji przyjął jako podstawę obliczenia podatku rolnego równowartość pieniężną 2,5q żyta (zgodną z obowiązującym komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2021 r., w świetle, którego średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2022 wyniosła 61,48 zł za 1 dt (M.P. z 2021 r. poz. 951), co daje 153,70 zł/1 ha przeliczeniowy (61,48 zł x2,5q= 153,70 zł). Zatem podatek rolny wyniósł łącznie 222,37 zł

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury podatkowej ani prawa materialnego, mogących skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Nie dopatrzył się również błędów w wyliczeniu należnego łącznego zobowiązania pieniężnego. Ustalenia organów podatkowych oparte zostały na zgromadzonych w aktach sprawy dowodach. Skoro nie ma podstaw do zakwestionowania zarówno ustaleń organów podatkowych co do tego, że skarżący jest podatnikiem podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego w rozumieniu powołanych wyżej przepisów, a także ustaleń co do wielkości powierzchni podlegającej opodatkowaniu oraz zastosowanej stawki opodatkowania, to należało uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.