Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 267/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 28/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 28/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił H. W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

I

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

W dniu 19 listopada 2009 r. H. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia [...] czerwca 2009 r. o cofnięciu jej zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu oprócz piwa przeznaczonych do spożywania poza miejscem sprzedaży.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, iż wiedziała o toczącym się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. postępowaniu, ale nie wiedziała, że została już wydana decyzja, gdyż decyzji tej nie otrzymała. O cofnięciu zezwolenia dowiedziała się od funkcjonariuszy Straży Miejskiej wizytujących w dniu 12 listopada 2009 r. jej sklep. W związku z powyższym, w tym samym dniu udała się do Urzędu Miasta w M., gdzie poinformowano ją, że nie podjęła zawiadomienia z placówki pocztowej w oznaczonym terminie, w związku z czym decyzję uznano za doręczoną. Skarżąca podała, że w dniu 14 września 2009 r. odebrała z poczty list polecony na podstawie zawiadomienia pozostawionego w skrzynce pocztowej w tym samym dniu. Nie była to jednak przesyłka listowa z Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. dotyczące innego postępowania. Umieszczono na nim adnotację "awizowano dnia 14/9". Taka sama adnotacja znalazła się na kopercie zwróconego do SKO listu z wydaną decyzją. Skarżąca uznała zatem, że listonosz na jednym dokumencie zawiadomienia (tzw. awizie) wpisał kilka przesyłek do odbioru, a pracownik poczty wydał jej jedynie jedną przesyłkę przez swoją nieuwagę. Skarżąca wskazała, iż nie była świadoma, że wydano decyzje administracyjne w toczących się postępowaniach odwoławczych i nie mogła zapoznać się z ich treścią, w tym także z decyzją będącą przedmiotem niniejszego wniosku. Nie wiedziała również, że biegnie termin do wniesienia skargi na poszczególne rozstrzygnięcia SKO. W opinii skarżącej opisane wyżej okoliczności pokazują, że nie ponosi ona winy za fakt uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO. Nieotrzymanie decyzji wynikło bowiem z przyczyn od niej niezależnych, najprawdopodobniej błędu pracowników poczty. Uznała więc, że nie powinna ponosić konsekwencji tego błędu w postaci utraty możliwości zaskarżenia decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał, że skarżąca nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd zwrócił uwagę, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była awizowana nie tylko 14 września 2009 r., ale również 22 września 2009 r. (adnotacja na odwrocie koperty, k. 64 akt administracyjnych). Skarżąca była więc dwukrotnie zawiadamiana przez pocztę, iż w urzędzie pocztowym znajduje się adresowana do niej przesyłka, a mimo to jej nie odebrała. W swoim wniosku o przywrócenie terminu skarżąca w ogóle nie odniosła się do tego faktu. Tym samym Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a w szczególności nie wyjaśniła, dlaczego nie odebrała przesyłki po drugim awizie, tj. w okresie od 22 do 29 września 2009 r. Sąd nie dopatrzył się również uchybień w sposobie doręczenia powyższej przesyłki. Została ona doręczona na adres wskazany przez skarżącą oraz była dwukrotnie awizowana.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i orzekł na podstawie art. 86 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.).

II

Na powyższe postanowienie H. W. wniosła zażalenie, wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu i wydanie postanowienia o przywróceniu terminu, względnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powtórzyła argumenty podniesione we wniosku, a nadto podała, że nadesłana przez nią kserokopia koperty, w której przesłano jej decyzję SKO nie zawiera adnotacji o powtórnym awizowaniu na stronie adresowej, co oznacza, że była awizowana tylko jeden raz. Na podstawie tego jednego awiza skarżąca odebrała inną przesyłkę z WSA w K. (dot. innego postępowania), zaś listu z SKO musiała nie otrzymać w wyniku pomyłki poczty. Drugiego awiza H. W., jak twierdzi, nie dostała. Notatka dotycząca powtórnego awizowania (parafowana pieczęć z napisem: "Powtórnie awizowana 22.09.2009 r."), została sporządzona na odwrocie koperty, choć powinna zostać umieszczona na adresowej stronie koperty. Zdaniem skarżącej, poza powyższą notatką listonosza nie ma żadnych dowodów, że skarżąca takie powtórne zawiadomienie otrzymała.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. dokonał prawidłowej oceny sytuacji faktycznej i prawnej w niniejszej sprawie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony terminie, gdyż H. W., w dniu 12 listopada 2009 r. otrzymała odpis decyzji i dowiedziała się o swoim uchybieniu i od tej daty zaczął biec 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 87 p.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże datę do której istniała niezależna od niej przyczyna uchybienia i złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania tej przyczyny.

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, na kopercie, w której przesłano H. W. decyzję SKO objętą skargą (karta nr 64 akt administracyjnych), znajduje się m.in. wzmianka o niezastaniu adresata ("adresat nieobecny, awizowano dnia 14/9") oraz adnotacja o powtórnym awizowaniu, znajdująca się na odwrocie koperty ("Powtórnie awizowano, dnia 22.09.2009 r.") a także informacja o zwrocie przesyłki w dniu 30 września 2009 r., na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie. Powyższe zapisy świadczą o prawidłowym przebiegu informowania przez pocztę skarżącej o możliwości i terminach odbioru spornej przesyłki SKO. Skoro więc przesyłka wysłana na prawidłowy adres i awizowana dwa razy nie została podjęta w terminie przez adresata, Sąd pierwszej instancji miał podstawy by uznać, że doręczenie decyzji nastąpiło w następstwie nieodebrania przesyłki w przepisanym terminie poprzez pozostawienie w aktach ze skutkiem doręczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby w niniejszej sprawie zastosować art. 86 § 1 p.p.s.a. także po rozpoznaniu zarzutów zażalenia.

Odnosząc się do okoliczności, że skarżąca nie wiedziała o powtórnym awizowaniu i nie spodziewała się go, gdyż jedną przesyłkę, którą również awizowano w dniu 14 września 2009 r., już tego samego dnia odebrała, stwierdzić należy, że każde powtórne awizo powinno skłonić skarżącą do sprawdzenia na poczcie, jakiej przesyłki ono dotyczy. Zignorowanie awiza jest bowiem zawsze działaniem bardzo ryzykownym, które może doprowadzić do zwrotu przesyłki do adresata i pozostawienie jej w aktach ze skutkiem doręczenia. W tym stanie rzeczy skarżąca, wiedząc o toczących się z jej udziałem postępowaniach administracyjnym, w żadnym razie nie powinna zlekceważyć konieczności sprawdzenia przyczyn powtórnego awiza. Ze stempli na kopercie, w której przesłano decyzje SKO jednoznacznie wynika, że podwójnego awizowania dokonano, zaś okoliczność, że jeden ze stempli znajduje się na odwrocie koperty nie ma żadnego wpływu na ocenę faktu, iż czynność ta miała miejsce. Miejsce, w którym umieszczono na kopercie adnotację o powtórnym awizowaniu nie miało też żadnego wpływu na możliwość odbioru korespondencji przez skarżącą, a skarżąca nie wykazała jakichkolwiek przyczyn nieodebrania przesyłki po powtórnym awizowaniu w dniu 22 września 2009 r. Twierdzenie skarżącej, że powtórnego awiza nie otrzymała jest całkowicie gołosłowne i niczym nieuprawdopodobnione.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, bowiem o terminie doręczenia decyzji, od którego biegł termin do jej zaskarżenia, przy należytej staranności mogła i powinna się dowiedzieć odbierając przesyłkę po jej powtórnym awizowaniu.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie uznać należy za zgodne z prawem, zaś zażalenie za nieuzasadnione

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.