Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 751/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 września 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K.-Ł. i B. Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. K.-Ł. i B. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym – H. K.-Ł. i B. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

H. K.-Ł. i B. Ł. wystąpili ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok.

W związku z powyższym wnioskiem zarządzeniem z dnia 14 września 2016 roku wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez osobiste podpisanie złożonego formularza PPF, względnie do złożenia nowego egzemplarza wniosku o przyznanie prawa pomocy opatrzonego podpisem skarżącej i skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie na podstawie

art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwano skarżących do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących ich sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez nich rachunków i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, określenia wysokości miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz kosztów leczenia i zakupu lekarstw - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 21 września 2016 roku nadesłali dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące ich sytuacji majątkowej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu (PPF), opatrzony ich podpisami.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, w którym wraz z nimi pozostają 18-letnia niepełnosprawna córka K. i

16-letni syn F.. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o powierzchni 30 m2 (do generalnego remontu), nieruchomości rolnej o powierzchni 8,399 ha, która nie jest wykorzystana do produkcji rolnej i zarobkowej (obszar wydzierżawiony, zgodnie z oświadczeniem skarżących nie przynosi zysków, a pozostała część stanowi nieużytek, posiadany inwentarz to kury, kozy, gęsi) i udziału (1/3) we współwłasności nieruchomości w Ł. przy ul. A.. Łączny dochód rodziny z tytułu zasiłku związanego ze sprawowaną przez skarżącą opieką nad osobą niepełnosprawną (córką K.) i renty córki skarżącego zamyka się kwotą 1.940 zł netto. Skarżący w związku z utratą pracy utracił bowiem źródło dochodu. Z kolei wydatki rodziny związane z utrzymaniem, leczeniem i zakupem lekarstw dla córki, według oświadczenia skarżących, stanowią średnio kwotę 754 zł, którą niewątpliwie powiększają wydatki na wyżywienie 4-osobowej rodziny, w tym zwłaszcza wydatki na zapewnienie właściwej diety dla niepełnosprawnej córki, w wysokości 500 zł. Skarżący nie posiadają rachunków bankowych. Ponadto skarżący nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

W tej sytuacji, referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie i przyznał im prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przedstawione we wniosku zdolności płatnicze skarżących w zestawieniu z kwotą wpisu od czterech aktualnie wniesionych do Sądu skarg (1.700 zł) potwierdzają, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

AKE.