Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 457/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2025-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 12 listopada 2024 r., nr 2801-IEE.7192.198.2024 w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu lub przeksięgowania środków w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 12 listopada 2024 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu lub przeksięgowania środków w postępowaniu egzekucyjnym.

Skarga została wniesiona drogą elektroniczną - przy użyciu systemu elektronicznego e-Urząd Skarbowy.

Skarżąca spółka na mocy zarządzenia z 7 stycznia 2025 r. wezwana została do:

- podpisania złożonej skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza;

- wskazania numeru KRS,

- złożenia aktualnego na dzień podpisania skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej,

w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy w z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").

Wezwanie po dwukrotnym awizowaniu uznane zostało za doręczone z dniem 29 stycznia 2025 r. (koperta k. 14).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych dodatkowe wymogi zawiera art. 28 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 29 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

W art. 29 p.p.s.a. ustanowiono zaś obowiązek wymienionych w art. 28 podmiotów do wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W doktrynie podkreśla się, że pierwszą czynnością dokonaną w imieniu skarżącego jest sporządzenie i podpisanie skargi. Dlatego też do każdej skargi, która nie jest podpisana przez skarżącego, powinien być dołączony odpowiedni dokument, np. wypis z właściwego rejestru, statutu lub regulaminu, akt powołania (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, s.76-77).

Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że stwierdziwszy braki formalnie skargi w postaci: braku podpisania skargi, braku wskazania numeru KRS i przedłożenia aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego), prawidłowo wezwano skarżącą spółkę na adres podany w skardze i pouczono ją o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania wynikających z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. o rygorze odrzucenia skargi.

Wezwania uznane zostały za doręczone z dniem 29 stycznia 2025 r., po zastosowaniu trybu przewidzianego w art. 73 p.p.s.a. (doręczenie zastępcze).

Pomimo jednak upływu w dniu 5 lutego 2025 r. siedmiodniowego terminu do wykonania obowiązku, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.