Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 953/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi S.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwoleniu na użytkowanie oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 953/16

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] października 2015 r., na podstawie art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz.1409, z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm) - zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku warsztatowo - mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] obręb [...], przy ul. [...] w [...] oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W uzasadnienie organ podał, że wcześniejszą decyzją z dnia [...] września 2014 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nałożony został na M. i A. J. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...].

M. i A. J. przedłożyli projekt budowlany zamienny budynku warsztatowo-mieszkalnego, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, opracowany przez projektantów: mgr inż. architekt L. M. i mgr. inż. T. W., posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane.

Pismem z dnia [...].07.2015 r. inwestorzy poinformowali o zakończeniu postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w sprawie z odwołania S. R. od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] [...] z dnia [...].12.2014 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w [...].

W ocenie organu przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi określone w ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2014 r. i kwalifikuje się do zatwierdzenia.

Projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania działki obejmujący infrastrukturę niezbędną do funkcjonowania przedmiotowego obiektu, w tym miejsca postojowe (w ilości 14) zgodne z wymaganiami decyzji z dnia [...].12.2014 r. o warunkach zabudowy.

Do projektu budowlanego załączone zostało oświadczenie projektantów o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Stosownie do art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Dalej organ wskazał, że w sprawie nie ma zastosowania art. 36 a ust. 2 ustawy Prawo budowlane, bowiem decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę, w oparciu o którą budynek został wybudowany, po wybudowaniu obiektu została uchylona wyrokiem Sądu Administracyjnego.

W odniesieniu do zarzutów S. R., co do niezgodności inwestycji z przepisami ustawy Prawo budowlane, w tym kwestii parkingu, organ wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja zapadła w toku postępowania naprawczego. Projekt budowlany zamienny, opracowany została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, rozstrzyga wszystkie kwestie w zakresie budowy i usytuowania przedmiotowego obiektu wraz z urządzeniami z nim związanymi, niezbędnymi do jego funkcjonowania.

S. R. wniosła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] października 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj:

1. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 79 § 1 i 2 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia jej o miejscu i terminie oględzin, które odbyły się [...].05.2014 r.

2. art. 7 , 77 i 107 k.p.a., poprzez wydanie decyzji bez ustalenia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia tj. czy wykonano nałożone obowiązki zmierzające do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oraz czy przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi zawarte w normach i przepisach prawa.

Naruszenie prawa materialnego tj.

1. 51 ust. 4 w związku z 34 i 35 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego w sytuacji gdy projekt jest niezgodny z przepisami prawa i techniczno-budowlanymi.

2. art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego poprzez jego niezasadne zastosowanie i nałożenie obowiązku sporządzenia projektu zamiennego.

3. art. 50a Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, pomimo wzniesienia budynku przy ulicy [...] w [...], wbrew postanowieniom wstrzymującym roboty budowlane.

Nadto zarzuciła naruszenie, art. 97 § 1 pkt. 4 kpa poprzez odmowę zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy odwołująca się zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2014 r., nakładającą na M. i A. J. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku.

Zdaniem skarżącej Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wziął pod uwagę, iż inwestorzy wznieśli budynek nie dysponując prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę, wbrew postanowieniom nakazującym wstrzymanie robót budowlanych. Budynek został wzniesiony nielegalnie.

Zdaniem skarżącej decyzja jest błędna, a projekt budowlany zamienny jest niezgodny z przepisami prawa.

Obowiązkiem organu było sprawdzenie projektu w zakresie wynikającym z art. 35 ust. 1 Prawo budowlane, mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Skarżąca podnosiła, iż organ powinien ocenić zgodność inwestycji nie tylko z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania, ale z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ nie poczynił żadnych ustaleń, w jakiej fazie inwestycja została zrealizowana wcześniej a jakie prace prowadzone były później.

Niedopuszczalne jest budowanie budynku o tak dużych gabarytach na osiedlu domków jednorodzinnych. Budynek narusza interesy skarżącej, jako właściciela sąsiedniej nieruchomości, czego organ całkowicie nie wziął pod uwagę.

Projekt zagospodarowania działki przewiduje miejsca postojowe w ilości (14 szt.) zgodnie z wymaganiami decyzji z dnia.12.2014. o warunkach zabudowy.

Jednak zgodnie z § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 z póżn. zm.) zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowych stałych i przebywających okresowo.

Budynek nie spełnia również norm w zakresie zachowania odpowiedniej odległości od granic sąsiedniej nieruchomości.

Organ wyznaczył na dzień [...].05.2014 r. o godzinie 10.30 oględziny budynku warszatowo-mieszkalnego. Odwołująca się nie była zawiadomiona o oględzinach, co jest sprzeczne z art. 10 k.p.a. w zw. z art. 79 k.p.a. Organ pozbawił ją składania wyjaśnień, zadawania pytań.

Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania z uwagi na złożenie przez nia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję nakładającą obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Pomimo to, Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego [...] nie zawiesił postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2016r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn: Dz.U. z 2013 r., 267) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) po rozpatrzeniu odwołania S. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2015r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że inwestorzy M. i A. J. wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z wnioskiem "o wszczęcie postępowania legalizacyjnego w odniesieniu do budynku warsztatowo-mieszkalnego zrealizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]".

W związku z tym, przedstawiciel PINB [...] przeprowadził w dniu [...] maja 2014r. czynności kontrolne podczas których stwierdzono, iż na działce tej istnieje trzykondygnacyjny podpiwniczony budynek zakładu kuśnierskiego.

W piśmie z dnia [...] lipca 2014r. inwestorzy wyjaśnili, iż przedmiotowy budynek przeznaczony jest na zakład kuśnierski za wyjątkiem ostatniej kondygnacji, która znajduje się w trakcie aranżacji na cele mieszkalne.

W toku postępowania wyjaśniającego, organ powiatowy ustalił, iż przedmiotowy budynek zrealizowano na podstawie decyzji Burmistrz Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 1996r., zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej A. i M. J. na budowę budynku zakładu kuśnierskiego oraz szamba na działce nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...].

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 1996r., uchylił decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrz Gminy [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 1996r., wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie spornego zakładu kuśnierskiego, określając warunki dotyczące zabezpieczenia obiektu i placu budowy do czasu wydania nowej decyzji.

Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 1997r.

Następnie Burmistrz Gminy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 1997r. zatwierdził przedłożony przez inwestora projekt budowlany i zezwolił A. i M. J. na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku zakładu kuśnierskiego oraz szamba na działce przy ul. [...] w [...].

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 1997r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 1997r.

W piśmie z dnia [...] września 1997r. inwestorzy zawiadomili organ o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu.

Burmistrz Gminy [...] decyzją z dnia [...] października 1997r., zezwolił A. i M.J. na użytkowanie budynku zakładu kuśnierskiego wybudowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...].

Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] Nr [...]

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 listopada 1998r. uchylił decyzję Wojewody [...] Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku zakładu kuśnierskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2001 r. uchylił decyzję Wojewody [...] Nr [...], w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie zakładu kuśnierskiego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. uchylił decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku zakładu kuśnierskiego na działce przy ul. [...] w [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wszczął procedurę naprawczą, celem doprowadzenia obiektu do zgodności z prawem.

Organ powiatowy decyzją z dnia [...] września 2014r. nałożył na M. i A. J. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego budynku zakładu kuśnierskiego usytuowanego przy ul. [...] w [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] WINB z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].

M. i A. J. przedłożyli projekt budowlany zamienny budynku warsztatowo-mieszkalnego, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, opracowany przez projektantów: mgr inż. architekt L. M. i mgr. inż. T. W..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] po analizie przedłożonego projektu budynku, decyzją z dnia [...] października 2015r. zatwierdził projekt.

Organ II instancji wskazał, że przedmiotowy budynek warsztatowo - mieszkalny został zrealizowany na podstawie decyzji Burmistrz Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 1996r., która została uchylona decyzją Wojewody [...].

Jakkolwiek decyzja Burmistrza Gminy [...] o pozwoleniu na budowę obiektu nie stała się ostateczna, to przepis art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie odnosi się do obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, które zostało następnie uchylone.

Celem przepisu art. 48 Prawa budowlanego jest usuwanie następstw działalności budowlanej, prowadzonej w ogóle bez wymaganej aprobaty właściwych organów.

W przypadku wybudowania obiektu budowlanego w oparciu o nieostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, zastosowanie ma procedura przewidziana art. 51 Prawa budowlanego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt: II OSK 59/09).

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] korzystając z dyspozycji 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na M. i A.J. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego budynku zakładu kuśnierskiego usytuowanego na działce przy ul. [...] w [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Inwestorzy przedłożyli dokumentację projektową w postaci projektu budowlanego zamiennego sporządzonego przez mgr inż. architekt L. M., oraz mgr. inż. T. W..

PINB [...] po dokonaniu analizy przedstawionego projektu budowlanego stwierdził, iż spełnia on wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i kwalifikuje się do zatwierdzenia.

W przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym znajduje się oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego mgr inż. architekt L.M., oraz mgr. inż. T. W., że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej.

Organ podkreślił że za projekt architektoniczno - budowlany odpowiada projektant oraz osoba sprawdzająca. Organ nadzoru budowlanego nie jest władny do ingerencji w część architektoniczną dokumentacji projektowej.

Przedłożony projekt zawiera projekt zagospodarowania działki obejmujący infrastrukturę niezbędną do funkcjonowania przedmiotowego obiektu, w tym wskazuje miejsca postojowe w ilości 14 sztuk, co jest zgodne z wymaganiami decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. o warunkach zabudowy.

W przypadku objęcia inwestycji decyzją o warunkach zabudowy - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - nie ma konieczności badania budowy pod kątem jej zgodności z przepisami planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na danym terenie.

Przedmiotowy projekt budowlany zamienny budynku warsztatowo - mieszkalnego jest kompletny i zgodny z przepisami budowlanymi, został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i w myśl art. 51 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, organ zobligowany był wydać decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz nałożyć obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Odnosząc się do kwestionowanych miejsc postojowych organ wskazał, iż w decyzji o warunkach zabudowy ustalono wskaźnik miejsc postojowych m. in. 30 miejsc na 1000 m2 powierzchni usługowej. Dla określenia wymaganej ilości miejsc parkingowych projektant był zobowiązany do sporządzenia odpowiedniego bilansu, który został sporządzony. Na stronie 4 projektu budowlanego zamiennego znajdują się wyliczenia dotyczące ilości miejsc postojowych. Przepisy nie zobowiązują organu do weryfikacji wyliczeń projektowych.

Dokonując analizy usytuowania miejsc postojowych pod względem zachowania norm odległości z § 19 warunków technicznych, WNB wskazał, że nie miał zastosowania ust. 1 tego przepisu, gdyż pomieszczenie z oknami zwróconymi w stronę miejsc jest halą produkcyjną (rzut przyziemia), nie zaś pomieszczeniem, o którym mowa w ust. 1 § 19. Nadto miejsca postojowe są zlokalizowane w odległości większej niż 6 m od granicy z działką nr ew. [...]. Natomiast działka nr ew. [...] jest działką drogową, a nie budowlaną, dlatego odległość 6 m od jej granicy nie musi być zachowana.

[...] WINB stwierdził, iż brak jest dokumentów, mogących stanowić podstawę do podważania wiarygodności przedłożonego projektu.

Organ wyprowadził ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń, dokumentów, a skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony się postępowania.

Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, [...] WINB wyjaśnił, iż dopiero wykazanie, że naruszenie to uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnej wskazanej czynności procesowej, najczęściej w sferze postępowania dowodowego, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawę do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 K.p.a.

Skarżąca korzystała z prawa do czynnego udziału w postępowaniu, o czym świadczą m.in. liczne znajdujące się w aktach sprawy jej pisma.

Odnosząc się do kwestii zasadności odmowy zawieszenia postępowania, organ powołał art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarżąca S. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady praworządności, słusznego interesu skarżącego, nienależyte wyjaśnienie okoliczności sprawy niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, a także błędne ustalenie, iż zamienny projekt budowlany sporządzony został zgodnie z przepisami techniczno- budowlanymi, spełnia wymagania przeciwpożarowe i bhp.

2. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 79 § 1 i 2 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia S.R. o miejscu i terminie oględzin w dniu [...].05.2014 r., a przez to brak możliwości zadawania pytań, składania wyjaśnień i wniosków.

3. art. 80 i 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej przed zakończeniem postępowania wypowiedzenia się do projektu zamiennego.

4. art. 138 § 1 pkt. 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji pierwszej instancji.

Naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

5. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt. 9 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego w sytuacji, gdy budynek nie spełnia wymagań techniczno-budowlanych, bhp, bezpieczeństwa pożarowego oraz godzi w interesy osób trzecich.

6. art. 32 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego pomimo nieuzyskania przez inwestora, wszystkich wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów.

7. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie sprawdzenia spełnienia wszystkich wymagań i bezzasadne uznanie, że projekt jest zgodny z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi.

8. art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego polegające na bezzasadnym niezastosowaniu i wydaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiast decyzji odmawiającej jego zatwierdzenia.

9. art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie zbadania zgodności zamiennego projektu z przepisami i jego kompletności.

10. art. 51 ust. 4 i 5 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i niewydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę.

11. art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego w sytuacji, gdy data jego sporządzenia (listopad 2013 r.) była wcześniejsza, niż decyzja nakładająca obowiązek jego sporządzenia, wydana [...] września 2014r.

Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi podniosła , że projekt wbrew twierdzeniom organów nie spełnia szeregu przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem skarżącej jest wadliwy w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego.

Konstrukcja dachu powinna mieć odporność ogniową R15 - rozdziału II rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a z projektu zamiennego nie wynika czy drewniana konstrukcja więźby dachowej faktycznie taką odporność ogniową ma. Jeżeli chodzi o zaopatrzenie w wodę do zewnętrznego gaszenia, to w projekcie zamiennym przyjęto jako wymaganą ilość wody - 10 l/s.

Dla budynków zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL III o kubaturze do 5000m3 i powierzchni wewnętrznej do 1000m2, wymagana ilość wody wynosi do 1000m2. Jednakże w przypadku tego budynku powierzchnia wewnętrzna przekracza 1000m2 i w związku z tym, jako wymaganą ilość wody należało przyjąć 20 l/s.

Wynika to z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24.07.2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. nr 124, poz. 1030). Brak było podstaw do uznania zgodności projektu pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej

Garaż mieści się w piwnicy budynku. Połączenie garażu z budynkiem wymaga zastosowania przedsionka zamykanego drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej El 30 (§ 280 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania). Wymóg ten nie został uwzględniony w projekcie zamiennym.

W zakresie warunków ewakuacji ludzi - § 181 ust. 3 pkt. 2 lit. b ww. rozporządzenia, nakazuje stosować oświetlenie awaryjne ewakuacyjne na drogach ewakuacyjnych oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym. Z przedmiotowego projektu zamiennego nie wynika czy drogi ewakuacyjne w budynku, a więc korytarze i klatki schodowe, są czy też nie doświetlone światłem naturalnym.

Wbrew twierdzeniom organu, odległości wydzielonych miejsc postojowych, o których mowa w § 19 ust. 2 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania nie są zlokalizowane co najmniej 6 metrów od granicy z działką skarżącej nr. ew. [...]. Ich odległość jest znacznie mniejsza.

Nadto wydzielone miejsca postojowe nie spełniają parametrów przewidzianych w § 21 ww. rozporządzenia. Również bilans miejsc parkingowych w którym zostało wyliczone, że wystarczy 14 miejsc parkingowych, jest nieprawidłowy. Doszło do naruszenia art. 51 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlanego .

Organ nie zbadał kwestii usytuowania budynku. Odległość pomiędzy budynkami powinna wynosić 10 metrów. Rzeczywista odległość pomiędzy budynkami wynosi 4.37 m.

Organy nadzoru budowlanego nie skontrolowały projektu budowlanego zamiennego pod kątem jego zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Nie zbadały, czy nie doszło do naruszenia uzasadnionych praw osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 9 prawa budowlanego.

Skarżąca podniosła, że nie była powiadomiona o oględzinach budynku wyznaczonych na dzień [...].05.2014 r., przez co pozbawiona została możliwości zadawania pytań, składania wyjaśnień i wniosków.

Organ, przed zakończeniem postępowania nie umożliwił jej wypowiedzenia się co do przedmiotowego projektu zamiennego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wskazać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2018 r., sygn. II OSK 2224/16, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. J. i M. J.od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 456/15, w sprawie ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego - uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.

Sąd Naczelny potwierdził prawidłowość decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego budynku zakładu kuśnierskiego usytuowanego przy ul. [...] w [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Tym samym nie mogły być skuteczne zarzuty skarżącej wskazujące na samowolę budowlaną inwestorów i konieczność stosowania procedury z art. 48 Prawa budowlanego, oraz kwestionowanie trybu naprawczego z art. 50-51 Prawa budowlanego.

Materialnoprawną podstawą kontrolowanej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, był przepis art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz.1409, z późn. zm.).

Przepis ten stanowi, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 powyższego przepisu i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W trakcie procedury zatwierdzającej projekt zamienny (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego), zadaniem organu nadzoru budowlanego jest skontrolowanie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z przepisami.

Projekt budowlany zamienny podlega merytorycznej ocenie organu nadzoru budowlanego, tak jak projekt "pierwotny". Oznacza to, że stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, znajdującego odpowiednie zastosowanie także względem projektu zamiennego, przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu takiego projektu, właściwy organ sprawdza zgodność tego projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego), a także z wymaganiami ochrony środowiska; bada także zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; ocenia kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonanie projektu, (jego sprawdzenie) przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 cytowanej ustawy.

Zdaniem sądu, ocena organu nadzoru budowlanego, przedłożonego przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego była prawidłowa. Projekt został sprawdzony w oparciu o kryteria określone przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Organ wypowiedział się co do zgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy. Wypowiedział się także co do kwestii zgodności przyjętych rozwiązań z przepisami techniczno-budowlanymi i ocena ta nie budzi zastrzeżeń.

Podkreślić trzeba, że naruszenie przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego nie było przedmiotem zarzutów podnoszonych przez skarżącą na etapie postępowania administracyjnego, ani w odwołaniu.

Dopiero w skardze do Sądu podniesiono szereg zastrzeżeń w zakresie naruszenia przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego. Przy czym naruszenia te opierają się na przyjętej przez stronę ocenie stanu faktycznego, którego prawidłowości skonfrontować nie można jak i szeregu założeń teoretycznych dowolnie przyjętych. Takie zarzuty, Sąd ocenia jako gołosłowne - nie mogące stanowić dowodu na to, iż doszło do naruszenia przepisów p.poż., choćby dlatego, że skarżąca nie jest specjalistą z tej dziedziny.

Jednocześnie faktem niezaprzeczalnym jest, że przedłożony projekt budowlany został zaopiniowany bez uwag przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W świetle treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu.

Odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego).

W aspekcie projektu zagospodarowania działki, organ dokonał oceny merytorycznej, a w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego, zbadał kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń.

Inwestorzy przedłożyli dokumentację projektową w postaci projektu budowlanego zamiennego sporządzonego przez mgr inż. architekt L. M., oraz mgr. inż. T. W..

W przedłożonym projekcie znajduje się oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego mgr inż. architekt L. M., oraz mgr. inż. T. W., że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej.

Dokumentacja zawiera projekt zagospodarowania działki obejmujący infrastrukturę niezbędną do funkcjonowania obiektu, w tym miejsca postojowe w ilości 14 sztuk, co zgodne jest z wymaganiami decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. o warunkach zabudowy.

W odniesieniu do kwestionowanych miejsc postojowych organ II instancji zasadnie wskazał, iż w decyzji ustalającej warunki zabudowy określono wskaźnik miejsc postojowych - 30 miejsc na 1000 m2 powierzchni usługowej obiektu. Zatem dla ustalenia wymaganej ilości miejsc parkingowych projektant zobowiązany był do sporządzenia odpowiedniego bilansu. Na stronie 4 projektu budowlanego zamiennego znajdują się wyliczenia dotyczące ilości miejsc postojowych.

Dokonując analizy usytuowania ww. miejsc postojowych pod względem norm odległościowych z § 19 warunków technicznych, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie uznał, że projekt nie narusza tych przepisów. Nie miał zastosowania ust. 1 tego przepisu, gdyż pomieszczenie z oknami zwróconymi w stronę tych miejsc jest halą produkcyjną (rzut przyziemia), nie zaś pomieszczeniem, o którym mowa w ust. 1 § 19. Nadto z projektu wynika, że miejsca postojowe są zlokalizowane w odległości większej niż 6 m od granicy z działką nr ew. [...]. Natomiast działka nr ew. [...] jest działką drogową, a nie budowlaną, tym samym odległość 6 m od jej granicy nie musi być zachowana.

O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy lub normy obowiązujące w budownictwie.

Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących naruszenia przez organ zasady czynnego udziału w postępowaniu, należy stwierdzić że nie miały one wpływu na wynik sprawy. Skarżąca jako sąsiadująca z przedmiotowym budynkiem, istniejącym w tej formie od lat, zna dobrze lokalizację budynku na nieruchomości, ponadto wielokrotnie wskazywała na swój stosunek do sprawy oraz podnosiła występowanie konkretnych naruszeń.

Nie można uznać, że jej prawa zostały ograniczone w sposób uniemożliwiający poznanie kompletnego materiału dowodowego, czy też odniesienie się do tego materiału dowodowego.

Nadto wniesienie przez S. R. skargi do Sądu na decyzję nakładającą obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku, nie stanowiło zagadnienia wstępnego (art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.) w odniesieniu do możliwości wydania przedmiotowej decyzji.

Stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku warsztatowo - mieszkalnego.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzekł jak w sentencji.