Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 98/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 93 ust. 2, ust. 4 i ust. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 574
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Referent Dagmara Szymańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2023 r. sprawy ze skargi J. T.M. na decyzję Rektora Uniwersytetu Morskiego w Gdyni z dnia 28 grudnia 2022 r. nr 25/2022 w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Gd 98/23

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 grudnia 2022 r. nr 25/2022 Rektor A. w A. utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] z dnia 15 listopada 2022 r. nr WZNJ/524/RES/152/2022/23Z, odmawiającą przyznania J. M stypendium rektora na rok akademicki 2022/2023.

Organy obydwu instancji uznały, że skarżący będący studentem studiów I stopnia przez okres dłuższy niż 9 semestrów nie może otrzymać wnioskowanego świadczenia, z uwagi na brzmienie art. art. 93 ust. 4 pkt 1) ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm. powoływanej dalej jako ustawa).

Skargę na powyższą decyzję wniósł J. M., który podniósł, że organy dokonały błędnej wykładni treści przepisu w zw. z art. 93 ust. 6 ustawy przez zrównanie znaczenia pojęcia "przysługiwania świadczenia" z pojęciem "przysługiwania możliwości ubiegania się o świadczenie" w związku z posiadaniem statusu studenta. Podczas trwania studiów skarżący nie był beneficjentem świadczeń stypendialnych przez okres przekraczający okresy wskazane w treści art. 93 ust. 4 ustawy. Jakiekolwiek stypendia otrzymywał wyłącznie przez dwa semestry w okresie trwania studiów w roku akademickim 2021/2022. Nie otrzymywał kiedykolwiek innych stypendiów na innej uczelni. Także ranking wniosków stypendialnych uzasadniałby przyznanie skarżącemu stypendium rektora.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Istotą sporu, który legł u podstaw wniesionej skargi był zarzut skarżącego dotyczący ilości semestrów, które powinny być zaliczone na poczet jego "stażu" studenckiego, którego limit, zgodnie z przepisami ustawy, ogranicza prawo do korzystania ze świadczeń studenckich. Skarżący powoływał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, które wskazywało na to, że do limitu tego należy zaliczać jedynie te semestry, podczas których student pobierał świadczenia.

Orzecznictwo to ukształtowało się jednak pod rządami obowiązującego poprzednio (do dnia 17 grudnia 2021 r.) brzmienia art. 93 ust. 2 ustawy. Zgodnie z nim świadczenia studenckie przysługiwały na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. Przepis ten wykładać należało, zgodnie z powoływanym przez skarżącego orzecznictwem, w ten sposób, że wyczerpanie limitu czasu, w którym przysługiwały świadczenia następowało dopiero po zakończeniu 6 roku pobierania świadczenia, a nie samego studiowania.

Obecnie jednak limit ten wyznacza ustawa w brzmieniu znowelizowanym z dniem 18 grudnia 2021 r. przez ustawę z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z aktualnym w dacie złożenia wniosku przez skarżącego brzmieniem art. 93 ust. 4 łączny okres, przez który przysługują świadczenia (...) wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach:

1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów;

2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów.

Przepis art. 93 ust. 6 ustawy stanowi zaś, że do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.

Skoro zatem zgodnie z obecnym brzmieniem art. 93 ust. 4 ustawy, określone w ilości semestrów ograniczenie czasowe uprawnienia studenta do pobierania świadczeń studenckich występuje "bez względu na ich pobieranie przez studenta", to bezprzedmiotowe jest powoływanie się na stanowisko sądów administracyjnych dotyczące odmiennego stanu prawnego.

Skarżący złożył wniosek o przyznanie świadczenia, rozpoczynając studia na 11 semestrze studiów I stopnia. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym wniosek ten nie mógł być uwzględniony, skoro limit umożliwiający pobieranie świadczeń studenckich przez studenta studiów I stopnia, zgodnie z art. 93 ust. 4 pkt 1 ustawy, wynosi 9 semestrów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28 lutego 2023r. sygn. akt III SA/Gl 31/23 dostępny w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie sprawy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.