Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 501/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zaświadczenia z MUP w L., niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zaświadczenia o zarobkach matki oraz potwierdzenie dokonania wpłaty. Strona skarżąca nie nadesłała oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz dokumentów źródłowych poświadczających wysokość tych kosztów i terminy ich ponoszenia.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że na stronie wnoszące o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania zasadności jej wniosku. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na stronie wnoszącej przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego oraz dokumentów źródłowych poświadczających wysokość tych wydatków i terminy ich ponoszenia nie nadesłała żądanego od niej oświadczenia i dokumentów źródłowych. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego w związku z ponoszeniem pełnych kosztów postępowania – w niniejszej sprawie kosztów sądowych. Aby jednak móc ocenić możliwość powstania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego niezbędne są dokładne informacje o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Brak informacji na ten temat uniemożliwia dokonanie oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W przedmiotowej sprawie nie nadesłanie przez stronę skarżącą oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego oraz dotyczących ich dokumentów źródłowych uniemożliwiło ocenę tego czy poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Ponadto rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy przy ocenie sytuacji materialnej strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę sytuację materialną członków rodziny pozostających ze stroną we wspólnym gospodarstwie domowym (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 393/08 – Lex nr 493832; tezę 1 i 2 postanowienia NSA z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt I FZ 404/08 – Lex nr 565700 i postanowienie NSA z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 104/09 – Lex nr 574249). Dlatego w przedmiotowej sprawie istotne są informacje o wysokości dochodów w kwocie netto (patrz teza 1 postanowienia NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II GZ 151/09 – Lex nr 552786) matki strony skarżącej, która pozostaje z nią we wspólnym gospodarstwie domowy. Strona skarżąca nie nadsyłając zaświadczenia z zakładu pracy matki wskazującego wysokość jej zarobków netto a nadsyłając niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię tego zaświadczenia nie wykonała wezwania. Niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia nie jest bowiem dokumentem (por. tezę 2 wyroku SN z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt II CSK 557/08 – Lex nr 584200; postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09 – Lex nr 563564 czy tezę 2 wyroku SN z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt II CSK 71/09 – Lex nr 584201). Tym samym w niniejszym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy nie może ona być uznana z dowód wysokości zarobków matki strony skarżącej w kwocie netto. Brak informacji o wysokości zarobków w kwocie netto matki strony skarżącej w sytuacji, gdy to jej zarobki stanowią jedyne źródło utrzymania strony skarżącej również uniemożliwia dokonanie oceny tego czy poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Z tych powodów referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca nie wykazała zasadności swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.